| Ⲡⲓⲃⲱⲗ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϩⲩⲙⲛⲟⲥ | |||
| Ⲁ | قد | ||
| ⲡⲓ-ⲥⲏⲟⲩ | الـ – زمان | ||
| ⲇⲉⲙⲟϩ | امتلأ | ||
| ⲉ̀ⲃⲟⲗ | تماما (تم) | ||
| ⲛ̀ⲧⲉ | (أداة ربط للإضافة) | ||
| Ⲉ̀ⲗⲓⲥⲁⲃⲉⲧ | Ἐλισάβετ / אֱלִישֶׁבַע | أليصابات | |
| ⲉⲑⲣⲉ-ⲙⲓⲥⲓ | لكي – تلد | ||
| ⲟⲩⲟϩ | و | ||
| ⲁⲥ-ⲙⲓⲥⲓ | هي قد – ولدت | ||
| ⲛ-ⲟⲩ-ϣⲏⲣⲓ | (أداة ربط) – (أداة نكرة) – ابن | ||
| ⲟⲩⲟϩ | و | ||
| ⲁⲩ-ⲥⲱⲧⲉⲙ | هم قد – سمعوا | ||
| ⲛ̀ϫⲉ | (أداة فاعل) | ||
| ⲛⲏ-ⲉ̀ⲧⲉ | أولئك – الذين | ||
| ⲙ̀ⲡ̀-ⲕⲱϯ | الـ – محيط (جيران) | ||
| Ⲙ̀ⲡⲉⲥⲏⲓ | بيتها | ||
| ⲛⲉⲙ | مع | ||
| ⲛⲉⲥ-ⲥⲩⲅⲅⲉⲛⲏⲥ | συγγενής | ـها – أقرباء | |
| ϫⲉ | أن | ||
| Ⲡϭⲟⲓⲥ | الرب | ||
| ⲉ̀ⲣ | صنع | ||
| ⲡⲉϥ-ⲛⲁⲓ | ـه – رحمة | ||
| ⲛ̀-ⲟ̀ⲩ-ⲛⲓϣϯ | (أداة ربط) – (أداة نكرة) – عظيم | ||
| ⲛⲉⲙⲁⲥ | معها | ||
| ⲟⲩⲟϩ | و | ||
| ⲛⲁⲩ-ⲣⲁϣⲓ | كانوا – يفرحون | ||
| ⲛⲉⲙⲁⲥ | معها | ||
| ⲡⲉ | هو | ||
| ✠ | |||
| Ⲁⲥ-ϣⲱⲡⲓ | هي قد – حدثت | ||
| ⲇⲉ | أما | ||
| ϧⲉⲛ | في | ||
| ⲡⲓ-ⲉ̀ϩⲟⲟ̀ⲩ | الـ – يوم | ||
| ⲙ̀ⲙⲁϩ-ϣ̀ⲙⲏⲛ | (مقطع ترتيب عددي) – ثمانية | ||
| ⲁⲩ-ⲓ | هم قد – أتوا | ||
| ϫⲉ | لكي | ||
| ⲛ̀ⲧⲟⲩ-ⲥⲟⲩⲃⲉ | هم – يختنوا | ||
| ⲡⲓ-ⲁ̀ⲗⲟⲩ | الـ – صبي | ||
| ⲟⲩⲟϩ | و | ||
| ⲛⲁⲩ-ⲙⲟⲩϯ | كانوا – يدعون | ||
| ⲉ̀ⲣⲟϥ | عليه | ||
| ⲡⲉ | هو | ||
| ⲉ̀-ⲫ̀-ⲣⲁⲛ | على – الـ – اسم | ||
| ⲙ̀-ⲡⲉϥ-ⲓⲱⲧ | (أداة ربط) – ـه – أب | ||
| Ⲍⲁⲭⲁⲣⲓⲁⲥ | Ζαχαρίας / זְכַרְיָה | زكريا | |
| Ⲟⲩⲟϩ | و | ||
| ⲁⲥ-ⲉⲣ-ⲟⲩⲱ̀ | هي قد – أجابت | ||
| ⲛ̀ϫⲉ | (أداة فاعل) | ||
| ⲧⲉϥ-ⲙⲁⲩ | ـه – أم | ||
| ⲡⲉϫⲁⲥ | قالت لها | ||
| ϫⲉ | أن | ||
| ⲙ̀ⲙⲟⲛ | لا | ||
| ⲁⲗⲗⲁ | بل | ||
| ⲙⲟⲩϯ | ادعوا | ||
| ⲉ̀-ⲡⲉϥ-ⲣⲁⲛ | على – ـه – اسم | ||
| ϫⲉ | أن | ||
| Ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ | Ἰωάννης / יוֹחָנָן | يوحنا | |
| Ⲟⲩⲟϩ | و | ||
| ⲡⲉϫⲱⲟ̀ⲩ | قالوا لها | ||
| ⲛⲁⲥ | لها | ||
| ϫⲉ | أن | ||
| ⲙ̀ⲙⲟⲛ | لا | ||
| ϩ̀ⲗⲓ | أحد | ||
| ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ | من | ||
| ⲧⲉ-ⲥⲩⲅⲅⲉⲛⲓⲁ | συγγένεια | الـ – قرابة | |
| ⲉⲩ-ⲙⲟⲩϯ | هم – يدعون | ||
| ⲉ̀ⲣⲟϥ | عليه | ||
| ϧⲉⲛ | في | ||
| ⲡⲁⲓ-ⲣⲁⲛ | هذا – الاسم | ||
| Ⲁⲩ-ϭⲱⲣⲉⲙ | هم قد – أشاروا | ||
| ⲇⲉ | أما | ||
| ⲉ̀-ⲡⲉϥ-ⲓⲱⲧ | إلى – ـه – أب | ||
| ϫⲉ | أن | ||
| ⲁⲕ-ⲟⲩⲱ̀ϣ | أنت قد – أردت | ||
| ⲉ̀-ⲙⲟⲩϯ | أن – تدعو | ||
| ⲉ̀ⲣⲟϥ | عليه | ||
| ϫⲉ | أن | ||
| ⲛⲓⲙ | من | ||
| Ϫⲉ | لأن (إذ) | ||
| ϥ̀-ⲥ̀ⲙⲁⲣⲱⲟⲩⲧ | هو – مبارك (مبارك) | ||
| ⲛ̀ϫⲉ | (أداة فاعل) | ||
| Ⲡ-ϭⲟⲓⲥ | الـ – رب | ||
| Ⲫ̀-ⲛⲟⲩϯ | الـ – إله | ||
| ⲙ̀-Ⲡⲓⲥⲁⲣⲏ̀ⲗ | יִשְׂרָאֵל / Ἰσραήλ | (أداة ربط للإضافة) – إسرائيل | |
| ϫⲉ | لأنه | ||
| ⲁϥ-ϫⲉⲙ-ⲡ̀ϣⲓⲛⲓ | هو قد – وجد – افتقاد (افتقد) | ||
| ⲟⲩⲟϩ | و | ||
| ⲁϥ-ⲓⲣⲓ | هو قد – صنع | ||
| ⲛ̀-ⲟⲩ-ⲥⲱϯ | (أداة ربط) – (أداة نكرة) – خلاص | ||
| ⲙ̀-ⲡⲉϥ-ⲗⲁⲟⲥ | (أداة ربط للإضافة) – ـه – شعب (لشعبه) | ||
| ✠ | |||
| Ⲟⲩⲟϩ | و | ||
| ⲁϥ-ⲧⲟⲩⲛⲟⲥ | هو قد – أقام | ||
| ⲟⲩ-ⲧⲁⲡ | (أداة نكرة) – قرن (قوة) | ||
| ⲛ̀-ⲛⲟϩⲉⲙ | (أداة ربط) – خلاص | ||
| ⲛⲁⲛ | لنا | ||
| ⲉ̀ⲃⲟⲗϧⲉⲛ | من | ||
| ⲡ̀-ⲏⲓ | الـ – بيت | ||
| ⲛ̀-Ⲇⲁⲩⲓⲇ | Δαυίδ / דָּוִיד | (أداة ربط) – داود | |
| ⲡⲉϥ-ⲁ̀ⲗⲟⲩ | ـه – فتى (خادمه) | ||
| ✠ | |||
| Ⲕⲁⲧⲁ | κατά | حسب | |
| ⲫ̀-ⲣⲏϯ | الـ – مثل (كما) | ||
| ⲉ̀ⲧⲁϥ-ⲥⲁϫⲓ | الذي هو قد – تكلم | ||
| ⲉ̀ⲃⲟⲗϧⲉⲛ | من | ||
| ⲣⲱⲟ̀ⲩ | فم – ـهم (أفواههم) | ||
| ⲛ̀-ⲉϥ-ⲡ̀ⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ | (أداة ربط) – ـه – أنبياء | ||
| ⲉⲑ-ⲟⲩⲁⲃ | الذي – مقدس (القديسين) | ||
| ⲓⲥϫⲉⲛ | منذ | ||
| ⲡ̀-ⲉ̀ⲛⲉϩ | الـ – دهر (الأزل) | ||
+ فَلَمَّا تَمَّ زَمَانُ أَلِيصَابَاتَ لِتَلِدَ فَوَلَدَتِ ابْنًا: وَسَمِعَ جِيرَانُهَا وَأَقْرِبَاؤُهَا: أَنَّ اَلرَّبَّ قَدْ عَظَّمَ رَحْمَتَهُ لَهَا فَفَرِحُوا مَعَهَا.
+ فَلَمَّا كَانَ فِي اَلْيَوْمِ اَلثَّامِنِ: جَاءُوا لِيَخْتِنُوا اَلصَّبِيَّ وَسَمَّوْهُ بِاسْمِ أَبِيهِ زَكَرِيَّا: فَأَجَابَتْ أُمُّهُ وَقَالَتْ لَا بَلْ يُسَمَّى يُوحَنَّا: فَقَالُوا لَهَا لَيْسَ أَحَدٌ فِي جِنْسِكِ تُسَمَّى بِهَذَا اَلِاسْمِ: ثُمَّ أَوْمَأُوا إِلَى أَبِيهِ مَاذَا تُرِيدُ أَنْ يُسَمَّى.
+ فَطَلَبَ لَوْحًا وَكَتَبَ قَائِلًا اِسْمُهُ يُوحَنَّا فَتَعَجَّبَ اَلْجَمِيعُ: وَفِي اَلْحَالِ اِنْفَتَحَ فَاهُ وَلِسَانُهُ تَكَلَّمَ وَبَارَكَ اَللهَ: فَوَقَعَ خَوْفٌ عَلَى كُلِّ جِيرَانِهِمْ وَتَحَدَّثَ بِهَذِهِ اَلْأُمُورِ جَمِيعِهَا فِي كُلِّ جِبَالِ اَلْيَهُودِيَّةِ.
+ وَفَكَّرَ جَمِيعُ اَلسَّامِعِينَ فِي قُلُوبِهِمْ قَائِلِينَ: أَتُرَى مَاذَا يَكُونُ هَذَا اَلصَّبِيُّ: وَكَانَتْ يَدُ اَلرَّبِّ مَعَهُ: وَامْتَلَأَ زَكَرِيَّا أَبُوهُ مِنَ اَلرُّوحِ اَلْقُدُسِ وَتَنَبَّأَ قَائِلًا.
+ مُبَارَكٌ اَلرَّبُّ إِلَهُ إِسْرَائِيلَ لِأَنَّهُ اِفْتَقَدَ وَصَنَعَ فِدَاءً لِشَعْبِهِ: وَأَقَامَ لَنَا قَرْنَ خَلَاصٍ مِنْ بَيْتِ دَاوُدَ فَتَاهُ: كَمَا تَكَلَّمَ بِأَفْوَاهِ أَنْبِيَائِهِ اَلْقِدِّيسِينَ اَلَّذِينَ هُمْ مُنْذُ اَلدَّهْرِ: خَلَاصٍ مِنْ أَعْدَائِنَا وَمِنْ أَيْدِي جَمِيعِ مُبْغِضِينَا: لِيَصْنَعَ رَحْمَةً مَعَ آبَائِنَا وَيَذْكُرَ عَهْدَهُ اَلْمُقَدَّسَ.
+ اَلْقَسَمُ اَلَّذِي أَقْسَمَ بِهِ لِإِبْرَاهِيمَ أَبِينَا أَنْ يُعْطِيَنَا: إِنَّنَا بِلَا خَوْفٍ مُنْقَذِينَ مِنْ أَيْدِي أَعْدَائِنَا نَخْدِمُهُ بِبِرٍّ وَعَدْلٍ وَقَدَاسَةٍ جَمِيعَ أَيَّامِ حَيَاتِنَا: وَأَنْتَ أَيُّهَا اَلصَّبِيُّ اَلْعَلِيُّ تُدْعَى لِأَنَّكَ تَتَقَدَّمُ أَمَامَ وَجْهِ اَلرَّبِّ لِتُعِدَّ طُرُقَهُ: لِتُعْطَى شَعْبَهُ مَعْرِفَةَ اَلْخَلَاصِ بِمَغْفِرَةِ خَطَايَاهُمْ: مِنْ أَجْلِ تَحَنُّنِ رَحْمَةِ إِلَهِنَا اَلَّتِي بِهَا اِفْتَقَدَنَا اَلْمَشْرِقُ مِنَ اَلْعَلَاءِ لِيُضِيءَ عَلَى اَلْجَالِسِينَ فِي اَلظُّلْمَةِ وَظِلَالِ اَلْمَوْتِ لِتَقْسِيمِ أَقْدَامِنَا فِي طَرِيقِ اَلسَّلَامِ.
+ أَمَّا اَلصَّبِيُّ فَكَانَ يَنْمُو وَيَتَقَوَّى بِالرُّوحِ: وَكَانَ فِي اَلْبَرَارِيِّ إِلَى يَوْمِ ظُهُورِهِ لِإِسْرَائِيلَ: (لُوقَا 1: 57 – 80)
+ أَيْضًا: فَلَمَّا تَمَّ زَمَنُ أَلِيصَابَاتَ وَكَمُلَتْ أَيَّامُهَا لِكَيْ تَلِدَ: فَوَلَدَتِ الْعَاقِرُ وَذَهَبَ عَنَّا الْحُزْنُ وَالْفَضِيحَةُ: فَسَمِعَ بِهَا جِيرَانُهَا وَأَقَارِبُهَا وَأَهْلُ مَعْرِفِهَا: وَعَلِمُوا أَنَّ الرَّبَّ صَنَعَ مَعَهَا رَحْمَةً عَظِيمَةً: فَاجْتَمَعُوا إِلَيْهَا جَمِيعًا وَأَكْرَمُوهَا: فَلَمَّا كَانَ الْيَوْمُ الثَّامِنُ أَتَوْا لِيَخْتِنُوا الصَّبِيَّ: وَأَرَادُوا أَنْ يَدْعُوهُ بِاسْمِ أَبِيهِ زَكَرِيَّا أَنَّهُ شَيْخٌ: فَقَالَتْ أُمُّهُ اسْمُهُ يُوحَنَّا كَمَا قَالَ الْمَلَاكُ: فَقَالَ لَهَا أَحَدُ أَقَارِبِهَا مَا أَحَدٌ فِي جِنْسِكِ نَعْرِفُهُ بِهَذَا الِاسْمِ: فَأَشَارُوا إِلَى أَبِيهِ الشَّيْخِ الْأَصَمِّ قَائِلِينَ: مَاذَا تُرِيدُ أَنْ تُسَمِّيَهُ: فَسَأَلَهُمْ لَوْحًا وَكَتَبَ فِيهِ اسْمَ يُوحَنَّا: فَتَعَجَّبَ الْجَمَاعَةُ الْكِبَارُ وَالصِّغَارُ مِنَ الَّذِي: وَلِلْوَقْتِ انْفَتَحَ فَاهُ وَتَكَلَّمَ وَنَطَقَ لِسَانُهُ: وَهَكَذَا نَطَقَ بِتَمْجِيدٍ وَسَبَّحَ اَللهَ: وَتَهَلَّلَ وَسُرَّ لِأَجْلِ كَمَالِ فَرَحِهِ: وَكَانَ خَوْفٌ عَظِيمٌ عَلَى جَمِيعِ الَّذِينَ حَوْلَهَا وَمَعَارِفِهِمْ: وَتَكَلَّمَ جَمِيعُ هَذَا فِي تُخُومِ يَهُوذَا وَفِي سُكَّانِ أَفْرَاتَا: وَفَكَّرُوا جَمِيعُهُمُ أَعْنِي السَّامِعِينَ قَائِلِينَ: مَاذَا عَسَى يَكُونُ هَذَا الصَّبِيُّ لِأَنَّ يَدَ الرَّبِّ كَانَتْ مَعَهُ: فَامْتَلَأَ أَبُوهُ زَكَرِيَّا مِنَ الرُّوحِ الْقُدُسِ وَتَنَبَّأَ قَائِلًا: مُبَارَكٌ الرَّبُّ إِلَهُ إِسْرَائِيلَ لِأَنَّهُ افْتَقَدَنَا وَصَنَعَ نَجَاةً لِشَعْبِهِ: وَأَقَامَ لَنَا قَرْنَ خَلَاصٍ مِنْ بَيْتِ دَاوُدَ عَبْدِهِ: كَمَا تَكَلَّمَ عَلَى أَلْسُنِ الْأَبْرَارِ الَّذِينَ هُمُ الْأَنْبِيَاءُ قَبْلَ أَزْمِنَةٍ كَثِيرَةٍ: وَخَلَّصَنَا مِنْ أَيَادِي أَعْدَائِنَا وَمِنْ كُلِّ مُبْغِضِينَا: الِاسْمُ الصَّادِقُ الَّذِي أَقْسَمَ بِهِ إِبْرَاهِيمُ أَبُونَا الْأَبُ الْعَظِيمُ: أَنْعَمَ عَلَيْنَا بِغَيْرِ خَوْفٍ وَغَيْرِ أَلَمٍ: بِنِعْمَتِهِ خَلَّصَنَا كَعَظِيمِ رَحْمَتِهِ: لِكَيْ نَخْدِمَ أَمَامَهُ بِبِرٍّ وَطَهَارَةٍ جَمِيعَ أَيَّامِ حَيَاتِنَا: ثُمَّ أَشَارَ عَنِ ابْنِهِ وَنَطَقَ بِسَبَبِهِ بِإِعْلَانِ الرُّوحِ الْقُدُسِ هَكَذَا قَائِلًا: وَأَنْتَ أَيُّهَا الصَّبِيُّ نَبِيُّ الْعَلِيِّ تُدْعَى: وَنَسْبِقُ بِالسَّعْيِ أَمَامَهُ لِتُعِدَّ طَرِيقَهُ وَمَسَالِكَهُ: لِنُعْطِيَ عِلْمَ الْخَلَاصِ لِشَعْبِهِ لِمَغْفِرَةِ خَطَايَاهُمْ: مِنْ أَجْلِ تَحَنُّنِ إِلَهِنَا وَرَحْمَتِهِ بِمَا افْتَقَدَنَا بِهِ: لِأَنَّهُ قَدْ أَشْرَقَ مِنَ الْعَلَاءِ وَأَضَاءَ جِدًّا عَلَى كُلِّ الْمَسْكُونَةِ الْجُلُوسِ فِي الظُّلْمَةِ وَظِلَالِ الْمَوْتِ: لِتَسْتَقِيمَ أَرْجُلُنَا إِلَى سَبِيلِ الِاسْتِقَامَةِ: وَأَمَّا الصَّبِيُّ فَكَانَ يَنْمُو وَيَكْثُرُ وَيَعْتَزُّ بِالرُّوحِ وَهُوَ مُكَرَّمًا عِنْدَ اَللهِ: وَكَانَ فِي الْبَرِّيَّةِ إِلَى يَوْمِ ظُهُورِهِ لِإِسْرَائِيلَ: بِصَلَوَاتِ الْقِدِّيسِ السَّابِقِ الصَّانِعِ الْعَظِيمِ يُوحَنَّا الْمَعْمَدَانِ: يُنْعِمُ لَنَا الرَّبُّ بِغُفْرَانِ خَطَايَانَا وَيُثَبِّتُنَا عَلَى الْإِيمَانِ الْمُسْتَقِيمِ بِاسْمِهِ الْعَظِيمِ: وَيُوصِلُنَا إِلَى مِينَاءِ السَّلَامَةِ بِشَفَاعَةِ سِتِّنَا السَّيِّدَةِ الْعَذْرَاءِ الطَّاهِرَةِ مَرْيَمَ وَكَافَّةِ الشُّهَدَاءِ وَالْقِدِّيسِينَ: بِقَوْلِنَا أَجْمَعِينَ: آمِينَ.
+ Ⲁ ⲡⲓⲥⲏⲟⲩ ⲇⲉⲙⲟϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲉ Ⲉ̀ⲗⲓⲥⲁⲃⲉⲧ ⲉⲑⲣⲉⲙⲓⲥⲓ: ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥⲙⲓⲥⲓ ⲛⲟⲩϣⲏⲣⲓ: ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲏⲉ̀ⲧⲉ ⲙ̀ⲡ̀ⲕⲱϯ Ⲙ̀ⲡⲉⲥⲏⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲥⲥⲩⲅⲅⲉⲛⲏⲥ: ϫⲉ Ⲡϭⲟⲓⲥ ⲉ̀ⲣ ⲡⲉϥⲛⲁⲓ ⲛ̀ⲟ̀ⲩⲛⲓϣϯ ⲛⲉⲙⲁⲥ: ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲣⲁϣⲓ ⲛⲉⲙⲁⲥ ⲡⲉ.
+ Ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉ̀ϩⲟⲟ̀ⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩϣ̀ⲙⲏⲛ: ⲁⲩⲓ ϫⲉ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲥⲟⲩⲃⲉ ⲡⲓⲁ̀ⲗⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲡⲉ ⲉ̀ⲫ̀ⲣⲁⲛ ⲙ̀ⲡⲉϥⲓⲱⲧ Ⲍⲁⲭⲁⲣⲓⲁⲥ: Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥⲉⲣⲟⲩⲱ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲧⲉϥⲙⲁⲩ ⲡⲉϫⲁⲥ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ: ⲁⲗⲗⲁ ⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲡⲉϥⲣⲁⲛ ϫⲉ Ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ: Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲱⲟ̀ⲩ ⲛⲁⲥ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϩ̀ⲗⲓ ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲧⲉⲥⲩⲅⲅⲉⲛⲓⲁ ⲉⲩⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲣⲁⲛ: Ⲁⲩϭⲱⲣⲉⲙ ⲇⲉⲉ̀ⲡⲉϥⲓⲱⲧ ϫⲉ ⲁⲕⲟⲩⲱ̀ϣ ⲉ̀ⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϫⲉ ⲛⲓⲙ.
+ Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥⲉ̀ⲣⲉⲧⲓⲛ ⲛ̀ⲟⲩⲡⲓⲛⲁⲅⲓⲥ ⲁϥⲥ̀ϧⲁⲓ ϩⲓⲱⲧⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ Ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⲡⲉ ⲡⲉϥⲣⲁⲛ: ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲉ̀ⲣϣ̀ⲫⲏⲣⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲡⲉ: Ⲁ̀ ⲣⲱϥ ⲇⲉ ⲟⲩⲱ̀ⲛ ⲛ̀ϯϩⲟϯ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲟϯⲛⲉⲙ ⲡⲉϥⲗⲁⲥ: ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲡⲉ ⲉϥⲥ̀ⲙ̀ⲟⲩ ⲉ̀Ⲫ̀ⲛⲟⲩϯ: Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩϩⲟϯ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲟⲩⲟ̀ⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧϣⲟⲡ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲕⲱϯ: ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲛⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ϩⲓ ⲡⲓⲓⲁⲛⲧⲱⲟ̀ⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲒⲟⲩⲇⲉⲁ̀.
+ Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲙⲟⲕⲙⲉⲕ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲡⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲟⲩϩⲏⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲏⲉ̀ⲧⲁⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩ ϩⲁⲣⲁ ⲡⲉⲑⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲁⲗⲟⲩ: ⲕⲉ ⲅⲁⲣ ⲛⲁⲣⲉ ⲧ̀ϫⲓϫ ⲙ̀Ⲡϭⲟⲓⲥ ⲭⲏ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲡⲉ: Ⲟⲩⲟϩ Ⲍⲁⲭⲁⲣⲓⲁⲥ ⲡⲉϥⲓⲱⲧ ⲁϥⲙⲟϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲟⲩⲠ̀ⲛⲉⲩⲙⲁ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉ̀ⲣⲡ̀ⲣⲟⲫⲏⲧⲉⲩⲓⲛ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ.
+ Ϫⲉ ϥ̀ⲥ̀ⲙⲁⲣⲱⲟⲩⲧ ⲛ̀ϫⲉ Ⲡϭⲟⲓⲥ Ⲫ̀ⲛⲟⲩϯ ⲙ̀ⲡⲒⲥⲁⲣⲏ̀ⲗ ϫⲉ ⲁϥϫⲉⲙⲡ̀ϣⲓⲛⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲱϯ ⲙ̀ⲡⲉϥⲗⲁⲟⲥ: Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲟⲩⲛⲟⲥ ⲟⲩⲧⲁⲡ ⲛ̀ⲛⲟϩⲉⲙ ⲛⲁⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲡ̀ⲏⲓ ⲛ̀Ⲇⲁⲩⲓⲇ ⲡⲉϥⲁ̀ⲗⲟⲩ: Ⲕⲁⲧⲁ ⲫ̀ⲣⲏϯ ⲉ̀ⲧⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲣⲱⲟ̀ⲩ ⲛ̀ⲉϥⲡ̀ⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲡ̀ⲉ̀ⲛⲉϩ: Ⲟⲩⲛⲟϩⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲛⲉⲛϫⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲛⲉⲛϫⲓϫ ⲛ̀ⲟ̀ⲩⲟ̀ⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲑⲙⲟⲥϯ ⲙ̀ⲙⲟⲛ: Ⲉ̀ⲓ̀ⲣⲓ ⲛ̀ⲟ̀ⲩⲛⲁⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛⲓⲟϯ ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ⲉⲣⲫⲙⲉⲩⲓ ⲛ̀ⲧⲉϥⲇⲓⲁⲑⲏⲕⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ.
+ Ⲡⲓⲁ̀ⲛⲁϣ ⲉ̀ ⲧⲁϥⲱⲣⲕ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀Ⲁⲃⲣⲁⲁⲙ ⲡⲉⲛⲓⲱⲧ ⲉⲡ̀ϫⲓⲛⲧⲏⲓⲥ ⲛⲁⲛ. Ⲛ̀ⲁ̀ⲧⲉ̀ⲣϩⲟϯ ⲉ̀ⲁ̀ⲛⲛⲟϩⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲛⲉⲛϫⲓϫ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϫⲁϫⲓ ⲉϣⲉⲙϣⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ: Ϧⲉⲛ ⲟ̀ⲩⲧⲟⲩⲃⲟ ⲛⲉⲙ ⲟ̀ⲩⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ⲛⲉⲛⲉ̀ϩⲟⲟ̀ⲩ ⲧⲏⲣⲟⲩ. Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲇⲉ ⲡⲓⲁ̀ⲗⲟⲩ ⲉⲩⲉ̀ⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ϫⲉ ⲡⲓⲡ̀ⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲏⲈ̀ⲧϭⲟⲥⲓ: ⲭ̀ⲛⲁⲉ̀ⲣϣⲟⲣⲡ ⲅⲁⲣ ⲙ̀ⲙⲟϣⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀Ⲡϭⲟⲓⲥ ⲉⲥⲉⲃⲧⲉ ⲛⲉϥⲙⲱⲓⲧ: Ⲉ̀ϯⲛ̀ⲟⲩⲉⲙⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫ̀ⲛⲟϩⲉⲙ ⲙ̀ⲡⲉϥⲗⲁⲟⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲭⲱ ⲉⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲟⲩⲛⲟⲃⲓ: Ⲉⲑⲃⲉ ⲛⲓⲙⲉⲧϣⲉⲛϩⲏⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫ̀ⲛⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲚⲟⲩϯ ϧⲉⲛ ⲛⲁⲓ ⲉ̀ⲧⲉϥⲛⲁϣⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲣⲟⲛ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ: ϫⲉ ⲟ̀ⲩⲁ̀ⲛⲁⲧⲟⲗⲏ ⲉ̀ⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲡ̀ϭⲓⲥⲓ: Ⲉ̀ⲉ̀ⲣⲟ̀ⲩⲱ̀ⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲏⲉ̀ⲧϩⲉⲙⲥⲓ ϧⲉⲛ ⲡ̀ⲭⲁⲕⲓ ⲛⲉⲙ ⲧ̀ϧⲏⲓⲃⲓ ⲙ̀ⲫ̀ⲙⲟⲩ ⲉ̀ⲡ̀ϫⲓⲛⲥⲟⲩⲧⲉⲛ ⲛⲉⲛϭⲁⲗⲁⲩϫ ⲉ̀ⲫ̀ⲙⲱⲓⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ϯϩⲓⲣⲏⲛⲏ.
+ Ⲡⲓⲁ̀ⲗⲟⲩ ⲇⲉ ⲛⲁϥⲁⲓⲁ̀ⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥⲁⲙⲁϩⲓ ⲡⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲠ̀ⲛⲉⲩⲙⲁ: ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥⲭⲏ ⲡⲉ ϩⲓ ⲛⲓϣⲁϥⲉⲩ ϣⲁ ⲡⲓⲉ̀ϩⲟⲟ̀ⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲟ̀ⲩⲱ̀ⲛϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϣⲁ ⲡⲒⲥⲣⲁⲏ̀ⲗ.
+ آپى سيو ذيه موه إيڤول إنتيه إليصاڤيت إثريه ميسى: أووه آسميسى إن أوشيرى: أووه آڤسوتيم إنچيه نى إيتيه إم إپكوتى. إمپيسئى نيم نيس سينجينيس: چيه إپشويس إير پيفناى إن أونيشتى نيماس: أووه ناڤراشى نيماس پيه.
+ آسشوپى ذيه خين پى إيهوؤو إمماه إشمين: آڤئى چيه إنتوسوڤيه پى آلو أووه ناڤموتى إيروف پيه إيفران إمپيفيوت زاخارياس. أووه آس إير أوؤ إنچيه تيفماڤ پيچاس چيه إممون: اللا موتى إيپيفران چيه يوآنيس. أووه پيچوؤو ناس چيه إممون إهلى إيڤول خين تيه سينجينيا إڤموتى إيروف خين پاى ران. آڤتشوريم ذيه إيپيفيوت چيه آكؤوش إيموتى إيروف چيه نيم.
+ أووه إيطاف إير إيتين إن أوپيناكيس آفإسخاى هيوتس إفچو إمموس چيه يوآنيس پيه پيفران: أووه ناڤ إير إشفيرى تيرو پيه. آروف ذيه أوؤن إن تى هوتى خين أوهوتى نيم پيفلاس: أووه نافساچى پيه إفإسمو إيفنوتى. أووه
آسشوپى إنچيه أوهوتى إيچين أوؤن نيڤين إتشوپ إمپوكوتى: أووه ناڤساچى إن ناى ساچى تيرو هى پى يانطوؤو إنتيه تى يوذيئا.
+ أووه ناڤموكميك تيرو پيه خين پوهيت إنچيه نى إيطاڤسوتيم إڤچو إمموس چيه أو هارا پيثناشوپى إمپاى آلو: كيه غار ناريه إتچيچ إم إپشويس كى نيماف پيه. أووه زاخارياس پيفيوت آفموه إيڤول خين أو إپنيڤما إفؤواب أووه آف
إير إپروفيتيڤين إفچو إمموس.
+ چيه إف إسمارؤوت إنچيه إپشويس إفنوتى إمپى إسرائيل چيه آفچيم إپشينى أووه آفئيرى إن أوسوتى إمپيفلاؤس. أووه آفطونوس أوطاپ إن نوهيم نان إيڤول خين إپئى إن داڤيد پيف آلو. كاطا إفريتى إيطافساچى إيڤول خين روؤو إن
نيف إپروفيتيس إثؤواب يسچين إپ إينيه. أونوهيم إيڤول خين نينچاچى نيم إيڤول خين نينچيچ إن أوؤن نيڤين إثموستى إممون. إئيرى إن أوناى نيم نينيوتى أووه إي إير إفميڤى إنتيف ذياثيكى إثؤواب.
+ پى آناش إيطافأورك إمموف إن آڤراآم پينيوت إپچين تيس نان. إن آت إيرهوتى إيآن نوهيم إيڤول خين نينچيچ إنتيه نينچاچى إيشيمشى إمموف. خين أوطوڤو نيم أوميثمى إمپيف إمثو إن نين إيهوؤو تيرو. أووه إنثوك ذيه پى آلو
إڤإيموتى إيروك چيه پى إپروفيتيس إنتيه فى إتتشوسى: إكنا إير شورپ غار إمموشى إمپيم إمثو إم إپشويس إيسيڤتيه نيفمويت. إيتى إن أوإيمى إنتيه إفنوهيم إمپيفلاؤس خين أوكو إيڤول إنتيه نونوڤى. إثڤيه نى ميتشينهيت إنتيه إفناى إمپين نوتى خين ناى إيتيف ناشينى إيرون إنخيتو: چيه أو آناطولى إيڤول خين إپتشيسى. إي إير أوؤينى إن نى إتهيمسى خين إپكاكى نيم إتخيڤى إم إفمو إيپچين سوتين نين تشالاڤچ إيفمويت إنتيه تى هيرينى.
+ پى آلو ذيه نافآياى أووه نافآماهى پيه خين پى إپنيڤما: أووه نافكى پيه هى نيشافيڤ شا پى إيهوؤو إنتيه پيف أوأونه إيڤول شا پى إسرائيل.
+ When the time for Elizabeth to give birth had arrived she bore a son: and her neighbors and relatives heard: that the Lord had magnified His mercy toward her and they rejoiced with her.
+ When it was the eighth day: they came to circumcise the child and called him by the name of his father Zacharias: but his mother answered and said No but he shall be called John: then they said to her there is no one among your kin who is called by this name: then they gestured to his father what he wished him to be called.
+ He asked for a tablet and wrote saying His name is John and everyone marveled: and immediately his mouth was opened and his tongue spoke and he blessed God: then fear fell upon all their neighbors and these matters were discussed throughout all the hill country of Judea.
+ And all who heard pondered in their hearts saying: What then shall this child be: And the hand of the Lord was with Him: And Zechariah his father was filled with the Holy Spirit and prophesied saying.
+ Blessed be the Lord God of Israel: for He has visited and wrought redemption for His people: And has raised up for us a horn of salvation in the house of His servant David: As He spoke by the mouths of His holy prophets who have been since the world began: Salvation from our enemies and from the hands of all who hate us: To perform mercy with our fathers and to remember His holy covenant.
+ The oath which He swore to Abraham our father that He would grant us: that we being delivered from the hand of our enemies might serve Him without fear in holiness and righteousness before Him all the days of our life: and you child shall be called the prophet of the Highest for you will go before the face of the Lord to prepare His ways: to give His people knowledge of salvation by the remission of their sins: through the tender mercy of our God with which the Dayspring from on high has visited us to give light to those who sit in darkness and the shadow of death to guide our feet into the way of peace.
+ So the child grew and became strong in spirit: and was in the deserts till the day of His manifestation to Israel: (Luke 1: 57 – 80)
+ Also: When the time of Elizabeth was fulfilled and her days were completed to give birth: the barren one gave birth and sorrow and reproach departed from us: her neighbors and relatives and acquaintances heard of it: and they knew that the Lord had shown great mercy to her: so they all gathered to her and honored her: when the eighth day came they arrived to circumcise the child: and they wanted to call him by the name of his father Zacharias as he was an elder: but his mother said his name is John as the angel had said: then one of her relatives said to her there is no one in your kin whom we know by this name: so they gestured to his elder deaf father saying: what do you wish to name him: he asked for a tablet and wrote on it the name John: the crowd both great and small marveled at what happened: and immediately his mouth was opened and he spoke and his tongue uttered: and thus he spoke with glorification and praised God: and he rejoiced and was glad for the fullness of his joy: and great fear was upon all those around her and their acquaintances: and all this was spoken of in the borders of Judah and among the inhabitants of Ephrata: and they all thought: meaning the listeners saying: what will this child be: for the hand of the Lord was with him: his father Zacharias was filled with the Holy Spirit and prophesied saying: Blessed be the Lord the God of Israel: for He has visited us and wrought salvation for His people: and He raised up for us a horn of salvation from the house of David His servant: as He spoke by the tongues of the righteous who are the prophets from many ages past: and He saved us from the hands of our enemies and from all those who hate us: the true name which Abraham our father the great father swore by: He bestowed upon us without fear and without pain: by His grace He saved us according to His great mercy: so that we may serve before Him in righteousness and purity all the days of our life: then he gestured concerning his son and spoke regarding him by the revelation of the Holy Spirit thus saying: And you O child shall be called the prophet of the Most High: and you shall go before Him to prepare His way and His paths: to give the knowledge of salvation to His people for the forgiveness of their sins: because of the compassion of our God and His mercy by which He has visited us: for He has shone from on high and illuminated greatly all the inhabited world sitting in darkness and the shadows of death: that our feet may be directed to the path of righteousness: and the child grew and increased and became strong in the Spirit and he was honored before God: and he was in the wilderness until the day of his manifestation to Israel: by the prayers of the holy forerunner the great wonder-worker John the Baptist: may the Lord grant us the forgiveness of our sins and establish us in the upright faith in His great name: and bring us to the harbor of peace by the intercession of our Lady the pure Virgin Mary and all the martyrs and saints: as we all say: Amen.
+ Als die Zeit für Elisabeth gekommen war zu gebären brachte sie einen Sohn zur Welt: und ihre Nachbarn und Verwandten hörten: dass der Herr Seine Barmherzigkeit an ihr groß gemacht hatte und sie freuten sich mit ihr.
+ Als es der achte Tag war: kamen sie um den Knaben zu beschneiden und nannten ihn nach dem Namen seines Vaters Zacharias: doch seine Mutter antwortete und sprach Nein sondern er soll Johannes heißen: da sagten sie zu ihr es ist niemand in deiner Verwandtschaft der mit diesem Namen gerufen wird: dann gaben sie seinem Vater Zeichen was er wünsche dass er genannt werde.
+ Er verlangte eine Tafel und schrieb und sprach Sein Name ist Johannes und alle wunderten sich: und sogleich öffnete sich sein Mund und seine Zunge redete und er pries Gott: da fiel Furcht auf alle ihre Nachbarn und diese Dinge wurden in dem ganzen Bergland von Judäa besprochen.
+ Und alle: die es hörten: dachten in ihren Herzen nach und sprachen: Was wird wohl aus diesem Kinde werden: Und die Hand des Herrn war mit Ihm: Und Zacharias: sein Vater: wurde vom Heiligen Geist erfüllt und weissagte und sprach.
+ Gepriesen sei der Herr: der Gott Israels: denn Er hat Sein Volk besucht und Erlösung gewirkt: Und Er hat uns ein Horn des Heils aufgerichtet im Hause Seines Knechtes David: Wie Er durch den Mund Seiner heiligen Propheten sprach: die von Anbeginn der Welt waren: Rettung vor unseren Feinden und aus der Hand aller: die uns hassen: Um Barmherzigkeit an unseren Vätern zu erweisen und Seines heiligen Bundes zu gedenken.
+ Den Eid den Er unserem Vater Abraham geschworen hat uns zu gewähren: dass wir ohne Furcht errettet aus der Hand unserer Feinde Ihm dienen in Gerechtigkeit und Rechtschaffenheit und Heiligkeit alle Tage unseres Lebens: und du Kind wirst Prophet des Höchsten genannt werden denn du gehst vor dem Angesicht des Herrn her um Seine Wege zu bereiten: um Seinem Volk die Erkenntnis des Heils zu geben durch die Vergebung ihrer Sünden: durch das innige Erbarmen unseres Gottes durch welches uns das Licht aus der Höhe besucht hat um denen zu leuchten die in Finsternis und Todesschatten sitzen um unsere Füße auf den Weg des Friedens zu lenken.
+ Das Kind aber wuchs heran und erstarkte im Geist: und war in den Wüsten bis zum Tag Seines Erscheinens vor Israel: (Lukas 1: 57 – 80)
+ Auch: Als die Zeit der Elisabeth erfüllt war und ihre Tage vollendet waren um zu gebären: gebar die Unfruchtbare und Trauer und Schande wichen von uns: ihre Nachbarn und Verwandten und Bekannten hörten davon: und sie erkannten dass der Herr ihr große Barmherzigkeit erwiesen hatte: so versammelten sie sich alle bei ihr und ehrten sie: als der achte Tag kam kamen sie um das Kind zu beschneiden: und sie wollten ihn nach dem Namen seines Vaters Zacharias nennen da er ein Ältester war: doch seine Mutter sagte sein Name ist Johannes wie der Engel gesagt hatte: da sagte einer ihrer Verwandten zu ihr niemand in deiner Verwandtschaft ist uns unter diesem Namen bekannt: so zeigten sie auf seinen tauben alten Vater und sagten: wie möchtest du ihn nennen: er bat um eine Tafel und schrieb darauf den Namen Johannes: die Menge sowohl die Großen als auch die Kleinen staunten über das Geschehene: und sogleich öffnete sich sein Mund und er sprach und seine Zunge redete: und so sprach er mit Verherrlichung und pries Gott: und er frohlockte und freute sich über die Fülle seiner Freude: und große Furcht kam über alle die um sie herum waren und ihre Bekannten: und all dies wurde in den Grenzen von Juda und unter den Bewohnern von Ephrata besprochen: und sie alle dachten: das heißt die Zuhörer sagten: was wird wohl aus diesem Kind werden: denn die Hand des Herrn war mit ihm: sein Vater Zacharias wurde vom Heiligen Geist erfüllt und weissagte und sprach: Gepriesen sei der Herr der Gott Israels: denn Er hat uns besucht und Heil für Sein Volk gewirkt: und Er hat uns ein Horn des Heils aus dem Hause Davids Seines Knechtes aufgerichtet: wie Er durch die Zungen der Gerechten sprach die die Propheten aus vielen vergangenen Zeiten sind: und Er rettete uns aus den Händen unserer Feinde und von allen die uns hassen: den wahren Namen bei dem Abraham unser Vater der große Vater schwor: Er schenkte uns ohne Furcht und ohne Schmerz: durch Seine Gnade rettete Er uns gemäß Seiner großen Barmherzigkeit: damit wir vor Ihm in Gerechtigkeit und Reinheit alle Tage unseres Lebens dienen: dann deutete er auf seinen Sohn und sprach in Bezug auf ihn durch die Offenbarung des Heiligen Geistes so: Und du o Kind wirst Prophet des Höchsten genannt werden: und du wirst vor Ihm hergehen um Seinen Weg und Seine Pfade zu bereiten: um Seinem Volk die Erkenntnis des Heils zur Vergebung ihrer Sünden zu geben: aufgrund des Erbarmens unseres Gottes und Seiner Barmherzigkeit durch die Er uns besucht hat: denn Er ist aus der Höhe erschienen und hat die ganze bewohnte Welt die in Finsternis und Todesschatten saß hell erleuchtet: damit unsere Füße auf den Pfad der Rechtschaffenheit gelenkt werden: und das Kind wuchs und nahm zu und wurde stark im Geist und er war geehrt vor Gott: und er war in der Wüste bis zum Tag seines Erscheinens vor Israel: durch die Gebete des heiligen Vorläufers des großen Wundertäters Johannes des Täufers: möge der Herr uns die Vergebung unserer Sünden gewähren und uns im aufrechten Glauben an Seinen großen Namen festigen: und uns zum Hafen des Friedens führen durch die Fürsprache unserer Herrin der reinen Jungfrau Maria und aller Märtyrer und Heiligen: indem wir alle sagen: Amen.
+ Lorsque le temps pour Élisabeth d’enfanter fut accompli elle mit au monde un fils: et ses voisins et ses parents apprirent: que le Seigneur avait manifesté Sa grande miséricorde envers elle et ils se réjouirent avec elle.
+ Lorsqu’il fut le huitième jour: ils vinrent pour circoncire l’enfant et l’appelèrent du nom de son père Zacharie: mais sa mère répondit et dit Non mais il sera appelé Jean: alors ils lui dirent il n’y a personne dans ta parenté qui soit appelé de ce nom: puis ils firent signe à son père de ce qu’il voulait qu’il soit nommé.
+ Il demanda une tablette et écrivit en disant Son nom est Jean et tous furent dans l’étonnement: et aussitôt sa bouche s’ouvrit et sa langue parla et il bénit Dieu: alors la crainte saisit tous leurs voisins et ces choses furent racontées dans toutes les montagnes de la Judée.
+ Et tous ceux qui entendaient réfléchissaient dans leurs cœurs en disant: Que sera donc cet enfant: Et la main du Seigneur était avec Lui: Et Zacharie son père fut rempli du Saint-Esprit et prophétisa en disant.
+ Béni soit le Seigneur Dieu d’Israël: car Il a visité et accompli la rédemption pour Son peuple: Et Il nous a suscité une corne de salut dans la maison de Son serviteur David: Comme Il l’a dit par la bouche de Ses saints prophètes qui sont depuis le commencement du monde: Le salut de nos ennemis et de la main de tous ceux qui nous haïssent: Afin d’exercer Sa miséricorde envers nos pères et de se souvenir de Son alliance sainte.
+ Le serment qu’Il a fait à Abraham notre père de nous accorder: qu’étant délivrés de la main de nos ennemis nous Le servions sans crainte dans la sainteté et la justice devant Lui tous les jours de notre vie: et toi petit enfant tu seras appelé prophète du Très-Haut car tu marcheras devant la face du Seigneur pour préparer Ses voies: pour donner à Son peuple la connaissance du salut par le pardon de leurs péchés: grâce aux entrailles de la miséricorde de notre Dieu par lesquelles l’Orient d’en haut nous a visités pour éclairer ceux qui sont assis dans les ténèbres et l’ombre de la mort pour diriger nos pas dans le chemin de la paix.
+ Or l’enfant grandissait et se fortifiait en esprit: et il était dans les déserts jusqu’au jour de Sa manifestation à Israël: (Luc 1: 57 – 80)
+ Aussi: Lorsque le temps d’Élisabeth fut accompli et que ses jours furent terminés pour enfanter: la stérile enfanta et la tristesse et l’opprobre s’éloignèrent de nous: ses voisins et ses parents et ses connaissances en entendirent parler: et ils surent que le Seigneur lui avait témoigné une grande miséricorde: alors ils se rassemblèrent tous auprès d’elle et l’honorèrent: lorsque le huitième jour arriva ils vinrent pour circoncire l’enfant: et ils voulurent l’appeler du nom de son père Zacharie car il était un ancien: mais sa mère dit son nom est Jean comme l’ange l’avait dit: alors l’un de ses parents lui dit personne dans ta parenté ne nous est connu sous ce nom: alors ils firent signe à son père âgé et sourd en disant: comment veux-tu le nommer: il demanda une tablette et écrivit dessus le nom Jean: la foule tant les grands que les petits s’émerveilla de ce qui était arrivé: et aussitôt sa bouche s’ouvrit et il parla et sa langue s’exprima: et ainsi il parla avec glorification et loua Dieu: et il se réjouit et fut heureux de la plénitude de sa joie: et une grande crainte saisit tous ceux qui étaient autour d’elle et leurs connaissances: et tout cela fut raconté dans les contrées de Juda et parmi les habitants d’Éphrata: et ils pensèrent tous: c’est-à-dire les auditeurs en disant: que sera donc cet enfant: car la main du Seigneur était avec lui: son père Zacharie fut rempli du Saint-Esprit et prophétisa en disant: Béni soit le Seigneur le Dieu d’Israël: car Il nous a visités et a opéré le salut pour Son peuple: et Il a suscité pour nous une corne de salut de la maison de David Son serviteur: comme Il l’avait dit par les langues des justes qui sont les prophètes depuis de nombreux âges passés: et Il nous a sauvés des mains de nos ennemis et de tous ceux qui nous haïssent: le nom véritable par lequel Abraham notre père le grand père a juré: Il nous a accordé sans crainte et sans douleur: par Sa grâce Il nous a sauvés selon Sa grande miséricorde: afin que nous Le servions devant Lui dans la justice et la pureté tous les jours de notre vie: puis il fit signe concernant son fils et parla à son sujet par la révélation du Saint-Esprit ainsi en disant: Et toi ô enfant tu seras appelé prophète du Très-Haut: et tu iras devant Lui pour préparer Son chemin et Ses sentiers: pour donner la connaissance du salut à Son peuple pour la rémission de leurs péchés: à cause de la compassion de notre Dieu et de Sa miséricorde par laquelle Il nous a visités: car Il a brillé d’en haut et a illuminé grandement tout le monde habité assis dans les ténèbres et les ombres de la mort: afin que nos pieds soient dirigés vers le chemin de la droiture: et l’enfant grandissait et se fortifiait et devenait puissant en Esprit et il était honoré devant Dieu: et il était dans le désert jusqu’au jour de sa manifestation à Israël: par les prières du saint précurseur le grand thaumaturge Jean le Baptiste: que le Seigneur nous accorde la rémission de nos péchés et nous affermisse dans la foi droite en Son grand nom: et nous conduise au port de la paix par l’intercession de notre Dame la pure Vierge Marie et de tous les martyrs et saints: en disant tous ensemble: Amen.
+ Cuando se cumplió el tiempo para que Isabel diera a luz tuvo un hijo: y sus vecinos y parientes oyeron: que el Señor había engrandecido Su misericordia para con ella y se regocijaron con ella.
+ Cuando llegó el octavo día: vinieron para circuncidar al niño y lo llamaron con el nombre de su padre Zacarías: pero su madre respondió y dijo No sino que será llamado Juan: entonces le dijeron no hay nadie en tu parentela que sea llamado con este nombre: luego hicieron señas a su padre sobre cómo quería que fuera llamado.
+ Él pidió una tablilla y escribió diciendo Su nombre es Juan y todos se maravillaron: y al instante su boca se abrió y su lengua habló y bendijo a Dios: entonces cayó temor sobre todos sus vecinos y estos asuntos fueron comentados en toda la región montañosa de Judea.
+ Y todos los que oían reflexionaban en sus corazones diciendo: ¿Qué será pues este niño: Y la mano del Señor estaba con Él: Y Zacarías su padre fue lleno del Espíritu Santo y profetizó diciendo.
+ Bendito sea el Señor Dios de Israel: porque Él ha visitado y obrado redención para Su pueblo: Y ha levantado para nosotros un cuerno de salvación en la casa de Su siervo David: Como habló por boca de Sus santos profetas que han sido desde el principio del mundo: Salvación de nuestros enemigos y de la mano de todos los que nos aborrecen: Para hacer misericordia con nuestros padres y acordarse de Su santo pacto.
+ El juramento que hizo a Abraham nuestro padre de concedernos: que siendo librados de la mano de nuestros enemigos Le sirvamos sin temor en santidad y justicia delante de Él todos los días de nuestra vida: y tú niño profeta del Altísimo serás llamado porque irás delante de la faz del Señor para preparar Sus caminos: para dar a Su pueblo conocimiento de salvación por el perdón de sus pecados: por la entrañable misericordia de nuestro Dios con la cual nos visitó desde lo alto el Oriente para dar luz a los que habitan en tinieblas y en sombra de muerte para encaminar nuestros pies por el camino de la paz.
+ Y el niño crecía y se fortalecía en espíritu: y estaba en los desiertos hasta el día de Su manifestación a Israel: (Lucas 1: 57 – 80)
+ También: Cuando el tiempo de Isabel se cumplió y sus días se completaron para dar a luz: la estéril dio a luz y la tristeza y la vergüenza se alejaron de nosotros: sus vecinos y sus parientes y sus conocidos oyeron hablar de ello: y supieron que el Señor le había mostrado gran misericordia: así que todos se reunieron con ella y la honraron: cuando llegó el octavo día vinieron para circuncidar al niño: y quisieron llamarlo con el nombre de su padre Zacarías ya que era un anciano: pero su madre dijo su nombre es Juan como el ángel había dicho: entonces uno de sus parientes le dijo nadie en tu parentela nos es conocido por este nombre: así que hicieron señas a su padre anciano y sordo diciendo: cómo deseas llamarlo: él pidió una tablilla y escribió en ella el nombre Juan: la multitud tanto los grandes como los pequeños se maravillaron de lo sucedido: y al instante su boca se abrió y habló y su lengua se expresó: y así habló con glorificación y alabó a Dios: y se regocijó y se alegró por la plenitud de su gozo: y un gran temor cayó sobre todos los que estaban a su alrededor y sus conocidos: y todo esto se habló en las fronteras de Judá y entre los habitantes de Efrata: y todos pensaron: es decir los oyentes diciendo: qué será este niño: porque la mano del Señor estaba con él: su padre Zacarías fue lleno del Espíritu Santo y profetizó diciendo: Bendito sea el Señor el Dios de Israel: porque Él nos ha visitado y ha obrado la salvación para Su pueblo: y Él levantó para nosotros un cuerno de salvación de la casa de David Su siervo: como Él habló por las lenguas de los justos que son los profetas desde hace muchos siglos: y Él nos salvó de las manos de nuestros enemigos y de todos los que nos odian: el nombre verdadero por el cual Abraham nuestro padre el gran padre juró: Él nos concedió sin miedo y sin dolor: por Su gracia Él nos salvó según Su gran misericordia: para que sirvamos delante de Él en justicia y pureza todos los días de nuestra vida: luego hizo señas sobre su hijo y habló respecto a él por la revelación del Espíritu Santo así diciendo: Y tú oh niño serás llamado profeta del Altísimo: y tú irás delante de Él para preparar Su camino y Sus senderos: para dar el conocimiento de la salvación a Su pueblo para el perdón de sus pecados: debido a la compasión de nuestro Dios y Su misericordia por la cual Él nos ha visitado: porque Él ha brillado desde lo alto y ha iluminado grandemente a todo el mundo habitado sentado en tinieblas y sombras de muerte: para que nuestros pies sean dirigidos al camino de la rectitud: y el niño crecía y se fortalecía y se hacía poderoso en el Espíritu y él era honrado ante Dios: y él estaba en el desierto hasta el día de su manifestación a Israel: por las oraciones del santo precursor el gran taumaturgo Juan el Bautista: que el Señor nos conceda el perdón de nuestros pecados y nos establezca en la fe recta en Su gran nombre: y nos lleve al puerto de la paz por la intercesión de nuestra Señora la pura Virgen María y de todos los mártires y santos: diciendo todos juntos: Amén.
يرجى تدوير الجهاز للعرض
| Ⲡⲓⲃⲱⲗ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϩⲩⲙⲛⲟⲥ | |||
| Ⲁ | قد | ||
| ⲡⲓ-ⲥⲏⲟⲩ | الـ – زمان | ||
| ⲇⲉⲙⲟϩ | امتلأ | ||
| ⲉ̀ⲃⲟⲗ | تماما (تم) | ||
| ⲛ̀ⲧⲉ | (أداة ربط للإضافة) | ||
| Ⲉ̀ⲗⲓⲥⲁⲃⲉⲧ | Ἐλισάβετ / אֱלִישֶׁבַע | أليصابات | |
| ⲉⲑⲣⲉ-ⲙⲓⲥⲓ | لكي – تلد | ||
| ⲟⲩⲟϩ | و | ||
| ⲁⲥ-ⲙⲓⲥⲓ | هي قد – ولدت | ||
| ⲛ-ⲟⲩ-ϣⲏⲣⲓ | (أداة ربط) – (أداة نكرة) – ابن | ||
| ⲟⲩⲟϩ | و | ||
| ⲁⲩ-ⲥⲱⲧⲉⲙ | هم قد – سمعوا | ||
| ⲛ̀ϫⲉ | (أداة فاعل) | ||
| ⲛⲏ-ⲉ̀ⲧⲉ | أولئك – الذين | ||
| ⲙ̀ⲡ̀-ⲕⲱϯ | الـ – محيط (جيران) | ||
| Ⲙ̀ⲡⲉⲥⲏⲓ | بيتها | ||
| ⲛⲉⲙ | مع | ||
| ⲛⲉⲥ-ⲥⲩⲅⲅⲉⲛⲏⲥ | συγγενής | ـها – أقرباء | |
| ϫⲉ | أن | ||
| Ⲡϭⲟⲓⲥ | الرب | ||
| ⲉ̀ⲣ | صنع | ||
| ⲡⲉϥ-ⲛⲁⲓ | ـه – رحمة | ||
| ⲛ̀-ⲟ̀ⲩ-ⲛⲓϣϯ | (أداة ربط) – (أداة نكرة) – عظيم | ||
| ⲛⲉⲙⲁⲥ | معها | ||
| ⲟⲩⲟϩ | و | ||
| ⲛⲁⲩ-ⲣⲁϣⲓ | كانوا – يفرحون | ||
| ⲛⲉⲙⲁⲥ | معها | ||
| ⲡⲉ | هو | ||
| ✠ | |||
| Ⲁⲥ-ϣⲱⲡⲓ | هي قد – حدثت | ||
| ⲇⲉ | أما | ||
| ϧⲉⲛ | في | ||
| ⲡⲓ-ⲉ̀ϩⲟⲟ̀ⲩ | الـ – يوم | ||
| ⲙ̀ⲙⲁϩ-ϣ̀ⲙⲏⲛ | (مقطع ترتيب عددي) – ثمانية | ||
| ⲁⲩ-ⲓ | هم قد – أتوا | ||
| ϫⲉ | لكي | ||
| ⲛ̀ⲧⲟⲩ-ⲥⲟⲩⲃⲉ | هم – يختنوا | ||
| ⲡⲓ-ⲁ̀ⲗⲟⲩ | الـ – صبي | ||
| ⲟⲩⲟϩ | و | ||
| ⲛⲁⲩ-ⲙⲟⲩϯ | كانوا – يدعون | ||
| ⲉ̀ⲣⲟϥ | عليه | ||
| ⲡⲉ | هو | ||
| ⲉ̀-ⲫ̀-ⲣⲁⲛ | على – الـ – اسم | ||
| ⲙ̀-ⲡⲉϥ-ⲓⲱⲧ | (أداة ربط) – ـه – أب | ||
| Ⲍⲁⲭⲁⲣⲓⲁⲥ | Ζαχαρίας / זְכַרְיָה | زكريا | |
| Ⲟⲩⲟϩ | و | ||
| ⲁⲥ-ⲉⲣ-ⲟⲩⲱ̀ | هي قد – أجابت | ||
| ⲛ̀ϫⲉ | (أداة فاعل) | ||
| ⲧⲉϥ-ⲙⲁⲩ | ـه – أم | ||
| ⲡⲉϫⲁⲥ | قالت لها | ||
| ϫⲉ | أن | ||
| ⲙ̀ⲙⲟⲛ | لا | ||
| ⲁⲗⲗⲁ | بل | ||
| ⲙⲟⲩϯ | ادعوا | ||
| ⲉ̀-ⲡⲉϥ-ⲣⲁⲛ | على – ـه – اسم | ||
| ϫⲉ | أن | ||
| Ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ | Ἰωάννης / יוֹחָנָן | يوحنا | |
| Ⲟⲩⲟϩ | و | ||
| ⲡⲉϫⲱⲟ̀ⲩ | قالوا لها | ||
| ⲛⲁⲥ | لها | ||
| ϫⲉ | أن | ||
| ⲙ̀ⲙⲟⲛ | لا | ||
| ϩ̀ⲗⲓ | أحد | ||
| ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ | من | ||
| ⲧⲉ-ⲥⲩⲅⲅⲉⲛⲓⲁ | συγγένεια | الـ – قرابة | |
| ⲉⲩ-ⲙⲟⲩϯ | هم – يدعون | ||
| ⲉ̀ⲣⲟϥ | عليه | ||
| ϧⲉⲛ | في | ||
| ⲡⲁⲓ-ⲣⲁⲛ | هذا – الاسم | ||
| Ⲁⲩ-ϭⲱⲣⲉⲙ | هم قد – أشاروا | ||
| ⲇⲉ | أما | ||
| ⲉ̀-ⲡⲉϥ-ⲓⲱⲧ | إلى – ـه – أب | ||
| ϫⲉ | أن | ||
| ⲁⲕ-ⲟⲩⲱ̀ϣ | أنت قد – أردت | ||
| ⲉ̀-ⲙⲟⲩϯ | أن – تدعو | ||
| ⲉ̀ⲣⲟϥ | عليه | ||
| ϫⲉ | أن | ||
| ⲛⲓⲙ | من | ||
| Ϫⲉ | لأن (إذ) | ||
| ϥ̀-ⲥ̀ⲙⲁⲣⲱⲟⲩⲧ | هو – مبارك (مبارك) | ||
| ⲛ̀ϫⲉ | (أداة فاعل) | ||
| Ⲡ-ϭⲟⲓⲥ | الـ – رب | ||
| Ⲫ̀-ⲛⲟⲩϯ | الـ – إله | ||
| ⲙ̀-Ⲡⲓⲥⲁⲣⲏ̀ⲗ | יִשְׂרָאֵל / Ἰσραήλ | (أداة ربط للإضافة) – إسرائيل | |
| ϫⲉ | لأنه | ||
| ⲁϥ-ϫⲉⲙ-ⲡ̀ϣⲓⲛⲓ | هو قد – وجد – افتقاد (افتقد) | ||
| ⲟⲩⲟϩ | و | ||
| ⲁϥ-ⲓⲣⲓ | هو قد – صنع | ||
| ⲛ̀-ⲟⲩ-ⲥⲱϯ | (أداة ربط) – (أداة نكرة) – خلاص | ||
| ⲙ̀-ⲡⲉϥ-ⲗⲁⲟⲥ | (أداة ربط للإضافة) – ـه – شعب (لشعبه) | ||
| ✠ | |||
| Ⲟⲩⲟϩ | و | ||
| ⲁϥ-ⲧⲟⲩⲛⲟⲥ | هو قد – أقام | ||
| ⲟⲩ-ⲧⲁⲡ | (أداة نكرة) – قرن (قوة) | ||
| ⲛ̀-ⲛⲟϩⲉⲙ | (أداة ربط) – خلاص | ||
| ⲛⲁⲛ | لنا | ||
| ⲉ̀ⲃⲟⲗϧⲉⲛ | من | ||
| ⲡ̀-ⲏⲓ | الـ – بيت | ||
| ⲛ̀-Ⲇⲁⲩⲓⲇ | Δαυίδ / דָּוִיד | (أداة ربط) – داود | |
| ⲡⲉϥ-ⲁ̀ⲗⲟⲩ | ـه – فتى (خادمه) | ||
| ✠ | |||
| Ⲕⲁⲧⲁ | κατά | حسب | |
| ⲫ̀-ⲣⲏϯ | الـ – مثل (كما) | ||
| ⲉ̀ⲧⲁϥ-ⲥⲁϫⲓ | الذي هو قد – تكلم | ||
| ⲉ̀ⲃⲟⲗϧⲉⲛ | من | ||
| ⲣⲱⲟ̀ⲩ | فم – ـهم (أفواههم) | ||
| ⲛ̀-ⲉϥ-ⲡ̀ⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ | (أداة ربط) – ـه – أنبياء | ||
| ⲉⲑ-ⲟⲩⲁⲃ | الذي – مقدس (القديسين) | ||
| ⲓⲥϫⲉⲛ | منذ | ||
| ⲡ̀-ⲉ̀ⲛⲉϩ | الـ – دهر (الأزل) | ||
انصتوا بخوف الله
Ⲡⲣⲟⲥⲭⲱⲙⲉⲛ Ⲑⲉⲟⲩ ⲙⲉⲧⲁ ⲫⲟⲃⲟⲩ
مديح يقال بعد لبش الهوس الأول
قال الرب لموسى
التفسير الاول العربي لثيؤطوكية يوم الاحد
طرح واطس للسجدة الثانية لعيد العنصرة
كان الإثني عشر
قانون الإيمان
Ⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ
يا كل الصفوف السمائيين
Ⲛⲓⲭⲟⲣⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲁⲛⲓⲫⲏⲟⲩⲓ
التفسير الرابع من المصري
Ⲛ̀ⲑⲟ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⲡⲓⲅⲉⲛⲟⲥ
توزيع سبت لعازر
Ⲗⲁⲍⲁⲣⲟⲥ
هنا نستقبل اقتراحاتك لتطوير الموقع