ἔτος ὀκτωκαιδέκατος ὁ βασιλεία ναβουχοδονοσορ εἶπον εἰρηνεύω εἰμί ἐν ὁ οἶκος ἐγώ καί εὐθηνέω ἐπί ὁ θρόνος ἐγώ

ἐνύπνιον ὁράω καί εὐλαβέομαι καί φόβος ἐγώ ἐπιπίπτω

καταεὕδω καί ἰδού δένδρον ὑψηλός φύω ἐπί ὁ γῆ ὁ ὅρασις αὐτός μέγας καί οὐ εἰμί ἄλλος ὅμοιος αὐτός

ὁ κλάδος αὐτός ὁ μῆκος ὡς στάδιον τριάκοντα καί ὑποκάτω αὐτός σκιάζω πᾶς ὁ θηρίον ὁ γῆ καί ἐν αὐτός ὁ πετεινός ὁ οὐρανός νοσσεύω ὁ καρπός αὐτός πολύς καί ἀγαθός καί χορηγέω πᾶς ὁ ζῷον

καί ὁ ὅρασις αὐτός μέγας ὁ κορυφή αὐτός ἐγγίζω ἕως ὁ οὐρανός καί ὁ κύτος αὐτός ἕως ὁ νεφέλη πληρόω ὁ ὑποκάτω ὁ οὐρανός ὁ ἥλιος καί ὁ σελήνη ἐν αὐτός οἰκέω καί φωτίζω πᾶς ὁ γῆ

θεωρέω ἐν ὁ ὕπνος ἐγώ καί ἰδού ἄγγελος ἀποστέλλω ἐν ἰσχύς ἐκ ὁ οὐρανός

καί φωνέω καί εἶπον αὐτός ἐκκόπτω αὐτός καί καταφθείρω αὐτός προςτάσσω γάρ ἀπό ὁ ὕψιστος ἐκῥιζόω καί ἀχρειόω αὐτός

καί οὕτως εἶπον ῥίζα εἷς ἀποἵημι αὐτός ἐν ὁ γῆ ὅπως μετά ὁ θηρίον ὁ γῆ ἐν ὁ ὄρος χόρτος ὡς βοῦς νέμω

καί ἀπό ὁ δρόσος ὁ οὐρανός ὁ σῶμα αὐτός ἀλλοιόω καί ἑπτά ἔτος βόσκω σύν αὐτός

ἕως ἄν γιγνώσκω ὁ κύριος ὁ οὐρανός ἐξουσία ἔχω πᾶς ὁ ἐν ὁ οὐρανός καί ὁ ἐπί ὁ γῆ καί ὅσος ἄν θέλω ποιέω ἐν αὐτός
17a ἐνώπιον ἐγώ ἐκκόπτω ἐν ἡμέρα εἷς καί ὁ καταφθορά αὐτός ἐν ὥρα εἷς ὁ ἡμέρα καί ὁ κλάδος αὐτός δίδωμι εἰς πᾶς ἄνεμος καί ἕλκω καί ῥίπτω καί ὁ χόρτος ὁ γῆ μετά ὁ θηρίον ὁ γῆ ἐσθίω καί εἰς φυλακή παραδίδωμι καί ἐν πέδη καί ἐν χειροπέδη χαλκοῦς δέω ὑπό αὐτός σφόδρα θαυμάζω ἐπί πᾶς οὗτος καί ὁ ὕπνος ἐγώ ἀποἵστημι ἀπό ὁ ὀφθαλμός ἐγώ

καί ἀναἵστημι ὁ πρωΐ ἐκ ὁ κοίτη ἐγώ καλέω ὁ δανιηλ ὁ ἄρχων ὁ σοφιστής καί ὁ ἡγέομαι ὁ κρίνω ὁ ἐνύπνιον καί διαἡγέομαι αὐτός ὁ ἐνύπνιον καί ὑποδεικνύω ἐγώ πᾶς ὁ σύγκρισις αὐτός

μεγάλως δέ θαυμάζω ὁ δανιηλ καί ὑπόνοια κατασπεύδω αὐτός καί φοβέω τρόμος λαμβάνω αὐτός καί ἀλλοιόω ὁ ὅρασις αὐτός κινέω ὁ κεφαλή ὥρα εἷς ἀποθαυμάζω ἀποκρίνω ἐγώ φωνή πραΰς βασιλεύς ὁ ἐνύπνιον οὗτος ὁ μισέω σύ καί ὁ σύγκρισις αὐτός ὁ ἐχθρός σύ ἐπιἔρχομαι

ὁ δένδρον ὁ ἐν ὁ γῆ φυτεύω ὅς ὁ ὅρασις μέγας σύ εἰμί βασιλεύς

καί πᾶς ὁ πετεινός ὁ οὐρανός ὁ νοσσεύω ἐν αὐτός ὁ ἰσχύς ὁ γῆ καί ὁ ἔθνος καί ὁ γλῶσσα πᾶς ἕως ὁ πέρας ὁ γῆ καί πᾶς ὁ χώρα σύ δουλεύω

ὁ δέ ἀναὑψόω ὁ δένδρον ἐκεῖνος καί ἐγγίζω ὁ οὐρανός καί ὁ κύτος αὐτός ἅπτομαι ὁ νεφέλη σύ βασιλεύς ὑψόω ὑπέρ πᾶς ὁ ἄνθρωπος ὁ εἰμί ἐπί πρόσωπον πᾶς ὁ γῆ ὑψόω σύ ὁ καρδία ὑπερηφανία καί ἰσχύς ὁ πρός ὁ ἅγιος καί ὁ ἄγγελος αὐτός ὁ ἔργον σύ ὁράω καθότι ἐκἐρημόω ὁ οἶκος ὁ θεός ὁ ζάω ἐπί ὁ ἁμαρτία ὁ λαός ὁ ἁγιάζω

καί ὁ ὅρασις ὅς ὁράω ὅτι ἄγγελος ἐν ἰσχύς ἀποστέλλω παρά ὁ κύριος καί ὅτι εἶπον ἐκαἴρω ὁ δένδρον καί ἐκκόπτω ὁ κρίσις ὁ θεός ὁ μέγας ἥκω ἐπί σύ

καί ὁ ὕψιστος καί ὁ ἄγγελος αὐτός ἐπί σύ κατατρέχω

εἰς φυλακή ἀποἄγω σύ καί εἰς τόπος ἔρημος ἀποστέλλω σύ

καί ὁ ῥίζα ὁ δένδρον ὁ ἀποἵημι ἐπεί οὐ ἐκῥιζόω ὁ τόπος ὁ θρόνος σύ σύ συντηρέω εἰς καιρός καί ὥρα ἰδού ἐπί σύ ἑτοιμάζω καί μαστιγόω σύ καί ἐπιἄγω ὁ κρίνω ἐπί σύ

κύριος ζάω ἐν οὐρανός καί ὁ ἐξουσία αὐτός ἐπί πᾶς ὁ γῆ αὐτός δέομαι περί ὁ ἁμαρτία σύ καί πᾶς ὁ ἀδικία σύ ἐν ἐλεημοσύνη λυτρόω ἵνα ἐπιείκεια δίδωμι σύ καί πολυήμερος γίγνομαι ἐπί ὁ θρόνος ὁ βασιλεία σύ καί μή καταφθείρω σύ οὗτος ὁ λόγος ἀγαπάω ἀκριβής γάρ ἐγώ ὁ λόγος καί πλήρης ὁ χρόνος σύ

καί ἐπί συντέλεια ὁ λόγος ναβουχοδονοσορ ὡς ἀκούω ὁ κρίσις ὁ ὅραμα ὁ λόγος ἐν ὁ καρδία συντηρέω

καί μετά μήν δώδεκα ὁ βασιλεύς ἐπί ὁ τεῖχος ὁ πόλις μετά πᾶς ὁ δόξα αὐτός περιπατέω καί ἐπί ὁ πύργος αὐτός διαπορεύομαι

καί ἀποκρίνω εἶπον οὗτος εἰμί βαβυλών ὁ μέγας ὅς ἐγώ οἰκοδομέω καί οἶκος βασιλεία ἐγώ ἐν ἰσχύς κράτος ἐγώ καλέω εἰς τιμή ὁ δόξα ἐγώ

καί ἐπί συντέλεια ὁ λόγος αὐτός φωνή ἐκ ὁ οὐρανός ἀκούω σύ λέγω ναβουχοδονοσορ βασιλεύς ὁ βασιλεία βαβυλών ἀποαἱρέω σύ καί ἕτερος δίδωμι ἐκοὐθενέω ἄνθρωπος ἐν ὁ οἶκος σύ ἰδού ἐγώ καταἵστημι αὐτός ἐπί ὁ βασιλεία σύ καί ὁ ἐξουσία σύ καί ὁ δόξα σύ καί ὁ τρυφή σύ παραλαμβάνω ὅπως ἐπιγιγνώσκω ὅτι ἐξουσία ἔχω ὁ θεός ὁ οὐρανός ἐν ὁ βασιλεία ὁ ἄνθρωπος καί ὅς ἐάν βούλομαι δίδωμι αὐτός ἕως δέ ἥλιος ἀνατολή βασιλεύς ἕτερος εὐφραίνω ἐν ὁ οἶκος σύ καί κρατέω ὁ δόξα σύ καί ὁ ἰσχύς σύ καί ὁ ἐξουσία σύ

καί ὁ ἄγγελος διώκω σύ ἐπί ἔτος ἑπτά καί οὐ μή ὁράω οὐδέ οὐ μή λαλέω μετά πᾶς ἄνθρωπος χόρτος ὡς βοῦς σύ ψωμίζω καί ἀπό ὁ χλόη ὁ γῆ εἰμί ὁ νομή σύ ἰδού ἀντί ὁ δόξα σύ δέω σύ καί ὁ οἶκος ὁ τρυφή σύ καί ὁ βασιλεία σύ ἕτερος ἔχω

ἕως δέ πρωΐ πᾶς τελέω ἐπί σύ ναβουχοδονοσορ βασιλεύς βαβυλών καί οὐ ὑστερέω ἀπό πᾶς οὗτος οὐδείς
33a ἐγώ ναβουχοδονοσορ βασιλεύς βαβυλών ἑπτά ἔτος πεδάω χόρτος ὡς βοῦς ψωμίζω ἐγώ καί ἀπό ὁ χλόη ὁ γῆ ἐσθίω καί μετά ἔτος ἑπτά δίδωμι ὁ ψυχή ἐγώ εἰς δέησις καί ἀξιόω περί ὁ ἁμαρτία ἐγώ κατά πρόσωπον κύριος ὁ θεός ὁ οὐρανός καί περί ὁ ἄγνοια ἐγώ ὁ θεός ὁ θεός ὁ μέγας δέομαι
33b καί ὁ θρίξ ἐγώ γίγνομαι ὡς πτέρυξ ἀετός ὁ ὄνυξ ἐγώ ὡσεί λέων ἀλλοιόω ὁ σάρξ ἐγώ καί ὁ καρδία ἐγώ γυμνός περιπατέω μετά ὁ θηρίον ὁ γῆ ἐνύπνιον ὁράω καί ὑπόνοια ἐγώ λαμβάνω καί διά χρόνος ὕπνος ἐγώ λαμβάνω πολύς καί νυσταγμός ἐπιπίπτω ἐγώ

καί ἐπί συντέλεια ὁ ἑπτά ἔτος ὁ χρόνος ἐγώ ὁ ἀπολύτρωσις ἔρχομαι καί ὁ ἁμαρτία ἐγώ καί ὁ ἄγνοια ἐγώ πληρόω ἐναντίον ὁ θεός ὁ οὐρανός καί δέομαι περί ὁ ἄγνοια ἐγώ ὁ θεός ὁ θεός ὁ μέγας καί ἰδού ἄγγελος εἷς καλέω ἐγώ ἐκ ὁ οὐρανός λέγω ναβουχοδονοσορ δουλεύω ὁ θεός ὁ οὐρανός ὁ ἅγιος καί δίδωμι δόξα ὁ ὕψιστος ὁ βασίλειον ὁ ἔθνος σύ σύ ἀποδίδωμι

ἐν ἐκεῖνος ὁ καιρός ἀπο καταἵστημι ὁ βασιλεία ἐγώ ἐγώ καί ὁ δόξα ἐγώ ἀποδίδωμι ἐγώ

ὁ ὕψιστος ἀντιὁμολογέω καί αἰνέω ὁ κτίζω ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ καί ὁ θάλασσα καί ὁ ποταμός καί πᾶς ὁ ἐν αὐτός ἐκὁμολογέω καί αἰνέω ὅτι αὐτός εἰμί θεός ὁ θεός καί κύριος ὁ κύριος καί βασιλεύς ὁ βασιλεύς ὅτι αὐτός ποιέω σημεῖον καί τέρας καί ἀλλοιόω καιρός καί χρόνος ἀποαἱρέω βασιλεία βασιλεύς καί καταἵστημι ἕτερος ἀντί αὐτός
37a ἀπό ὁ νῦν αὐτός λατρεύω καί ἀπό ὁ φόβος αὐτός τρόμος λαμβάνω ἐγώ καί πᾶς ὁ ἅγιος αὐτός αἰνέω ὁ γάρ θεός ὁ ἔθνος οὐ ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ἰσχύς ἀποστρέφω βασιλεία βασιλεύς εἰς ἕτερος βασιλεύς καί ἀποκτείνω καί ζάω ποιέω καί ποιέω σημεῖον καί θαυμάσιος μέγας καί φοβερός καί ἀλλοιόω ὑπερμεγέθης πρᾶγμα καθώς ποιέω ἐν ἐγώ ὁ θεός ὁ οὐρανός καί ἀλλοιόω ἐπί ἐγώ μέγας πρᾶγμα ἐγώ πᾶς ὁ ἡμέρα ὁ βασιλεία ἐγώ περί ὁ ψυχή ἐγώ ὁ ὕψιστος θυσία προςφέρω εἰς ὀσμή εὐωδία ὁ κύριος καί ὁ ἀρεστός ἐνώπιον αὐτός ποιέω ἐγώ καί ὁ λαός ἐγώ ὁ ἔθνος ἐγώ καί ὁ χώρα ἐγώ ὁ ἐν ὁ ἐξουσία ἐγώ καί ὅσος λαλέω εἰς ὁ θεός ὁ οὐρανός καί ὅσος ἄν καταλαμβάνω λαλέω τις οὗτος κατακρίνω θάνατος
37b γράφω δέ ὁ βασιλεύς ναβουχοδονοσορ ἐπιστολή ἐγκύκλιος πᾶς ὁ κατά τόπος ἔθνος καί χώρα καί γλῶσσα πᾶς ὁ οἰκέω ἐν πᾶς ὁ χώρα ἐν γενεά καί γενεά κύριος ὁ θεός ὁ οὐρανός αἰνέω καί θυσία καί προσφορά προςφέρω αὐτός ἐνδόξως ἐγώ βασιλεύς βασιλεύς ἀντιὁμολογέω αὐτός ἐνδόξως ὅτι οὕτως ποιέω μετά ἐγώ ἐν αὐτός ὁ ἡμέρα καταἵζω ἐγώ ἐπί ὁ θρόνος ἐγώ καί ὁ ἐξουσία ἐγώ καί ὁ βασιλεία ἐγώ ἐν ὁ λαός ἐγώ κρατέω καί ὁ μεγαλωσύνη ἐγώ ἀπο καταἵστημι ἐγώ
37c ναβουχοδονοσορ βασιλεύς πᾶς ὁ ἔθνος καί πᾶς ὁ χώρα καί πᾶς ὁ οἰκέω ἐν αὐτός εἰρήνη σύ πληθύνω ἐν πᾶς καιρός καί νῦν ὑποδεικνύω σύ ὁ πρᾶξις ὅς ποιέω μετά ἐγώ ὁ θεός ὁ μέγας δοκέω δέ ἐγώ ἀποδεικνύω σύ καί ὁ σοφιστής σύ ὅτι εἰμί θεός καί ὁ θαυμάσιος αὐτός μέγας ὁ βασίλειον αὐτός βασίλειον εἰς ὁ αἰών ὁ ἐξουσία αὐτός ἀπό γενεά εἰς γενεά καί ἀποστέλλω ἐπιστολή περί πᾶς ὁ γίγνομαι αὐτός ἐν ὁ βασιλεία αὐτός πᾶς ὁ ἔθνος ὁ εἰμί ὑπό ὁ βασιλεία αὐτός
37d βαλτασαρ ὁ βασιλεύς ποιέω δοχή μέγας ἐν ἡμέρα ἐγκαινισμός ὁ βασίλειον αὐτός καί ἀπό ὁ μεγιστάν αὐτός καλέω ἀνήρ δισχίλιοι ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος βαλτασαρ ἀναὑψόω ἀπό ὁ οἶνος καί καυχάομαι ἐπιαἰνέω πᾶς ὁ θεός ὁ ἔθνος ὁ χωνευτός καί γλυπτός ἐν ὁ τόπος αὐτός καί ὁ θεός ὁ ὕψιστος οὐ δίδωμι αἴνεσις ἐν αὐτός ὁ νύξ ἐκἔρχομαι δάκτυλος ὡσεί ἄνθρωπος καί ἐπιγράφω ἐπί ὁ τοῖχος οἶκος αὐτός ἐπί ὁ κονίαμα κατέναντι ὁ λύχνος μανη φαρες θεκελ εἰμί δέ ὁ ἑρμηνεία αὐτός μανη ἀριθμέω φαρες ἐκαἴρω θεκελ ἵστημι

ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς καὶ εἶπεν Οὐχ αὕτη ἐστὶν Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, ἣν ἐγὼ ᾠκοδόμησα εἰς οἶκον βασιλείας ἐν τῷ κράτει τῆς ἰσχύος μου εἰς τιμὴν τῆς δόξης μου;

ἔτι τοῦ λόγου ἐν στόματι τοῦ βασιλέως ὄντος φωνὴ ἀπ’ οὐρανοῦ ἐγένετο Σοὶ λέγουσιν, Ναβουχοδονοσορ βασιλεῦ, ἡ βασιλεία παρῆλθεν ἀπὸ σοῦ,

καὶ ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων σε ἐκδιώξουσιν, καὶ μετὰ θηρίων ἀγρίων ἡ κατοικία σου, καὶ χόρτον ὡς βοῦν ψωμιοῦσίν σε, καὶ ἑπτὰ καιροὶ ἀλλαγήσονται ἐπὶ σέ, ἕως οὗ γνῷς ὅτι κυριεύει ὁ ὕψιστος τῆς βασιλείας τῶν ἀνθρώπων, καὶ ᾧ ἐὰν δόξῃ, δώσει αὐτήν.

αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ὁ λόγος συνετελέσθη ἐπὶ Ναβουχοδονοσορ, καὶ ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων ἐξεδιώχθη καὶ χόρτον ὡς βοῦς ἤσθιεν, καὶ ἀπὸ τῆς δρόσου τοῦ οὐρανοῦ τὸ σῶμα αὐτοῦ ἐβάφη, ἕως οὗ αἱ τρίχες αὐτοῦ ὡς λεόντων ἐμεγαλύνθησαν καὶ οἱ ὄνυχες αὐτοῦ ὡς ὀρνέων.

καὶ μετὰ τὸ τέλος τῶν ἡμερῶν ἐγὼ Ναβουχοδονοσορ τοὺς ὀφθαλμούς μου εἰς τὸν οὐρανὸν ἀνέλαβον, καὶ αἱ φρένες μου ἐπ’ ἐμὲ ἐπεστράφησαν, καὶ τῷ ὑψίστῳ εὐλόγησα καὶ τῷ ζῶντι εἰς τὸν αἰῶνα ᾔνεσα καὶ ἐδόξασα, ὅτι ἡ ἐξουσία αὐτοῦ ἐξουσία αἰώνιος καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ εἰς γενεὰν καὶ γενεάν,

καὶ πάντες οἱ κατοικοῦντες τὴν γῆν ὡς οὐδὲν ἐλογίσθησαν, καὶ κατὰ τὸ θέλημα αὐτοῦ ποιεῖ ἐν τῇ δυνάμει τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐν τῇ κατοικίᾳ τῆς γῆς, καὶ οὐκ ἔστιν ὃς ἀντιποιήσεται τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ ἐρεῖ αὐτῷ Τί ἐποίησας;

αὐτῷ τῷ καιρῷ αἱ φρένες μου ἐπεστράφησαν ἐπ’ ἐμέ, καὶ εἰς τὴν τιμὴν τῆς βασιλείας μου ἦλθον, καὶ ἡ μορφή μου ἐπέστρεψεν ἐπ’ ἐμέ, καὶ οἱ τύραννοί μου καὶ οἱ μεγιστᾶνές μου ἐζήτουν με, καὶ ἐπὶ τὴν βασιλείαν μου ἐκραταιώθην, καὶ μεγαλωσύνη περισσοτέρα προσετέθη μοι.

νῦν οὖν ἐγὼ Ναβουχοδονοσορ αἰνῶ καὶ ὑπερυψῶ καὶ δοξάζω τὸν βασιλέα τοῦ οὐρανοῦ, ὅτι πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ ἀληθινὰ καὶ αἱ τρίβοι αὐτοῦ κρίσις, καὶ πάντας τοὺς πορευομένους ἐν ὑπερηφανίᾳ δύναται ταπεινῶσαι.