اللغة القبطية

الرئيسية مركز اللغة القبطية الكتاب المقدس نشيد الأنشاد - الإصحاح الأول

نشيد الأنشاد

ⲡⲓϫⲱ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϫⲱ

الانتقال السريع للإصحاحات:

1 2 3 4 5 6 7 8

خيارات العرض

نشيد الأنشاد

عربي قبطي يوناني إنجليزي

عربي

Coptic

Greek

English

إصحاح 1

Song of Songs

نشيد الانشاد الذي لسليمان

Το Αισμα των Αισματων, το του Σολομωντος.

Behold, thou art fair, my companion; behold, thou art fair; thine eyes are doves, beside thy veil: thy hair is as flocks of goats, that have appeared from Galaad.

ليقبلني بقبلات فمه لان حبك اطيب من الخمر.

Ας με φιληση με τα φιληματα του στοματος αυτου. Διοτι η αγαπη σου ειναι καλητερα παρα τον οινον.

Thy teeth are as flocks of shorn sheep, that have gone up from the washing; all of them bearing twins, and there is not a barren one among them.

لرائحة ادهانك الطيبة اسمك دهن مهراق. لذلك احبتك العذارى.

Δια την ευωδιαν των καλων μυρων σου, το ονομα σου ειναι μυρον εκκεχυμενον· δια τουτο αι νεανιδες σε αγαπωσιν.

Thy lips are as a thread of scarlet, and thy speech is comely: like the rind of a pomegranate is thy cheek without thy veil.

اجذبني وراءك فنجري . ادخلني الملك الى حجاله. نبتهج ونفرح بك. نذكر حبك اكثر من الخمر. بالحق يحبونك

Ελκυσον με· θελομεν δραμει κατοπιν σου· ο βασιλευς με εισηγαγεν εις τα ταμεια αυτου· θελομεν αγαλλεσθαι και ευφραινεσθαι εις σε, θελομεν ενθυμεισθαι την αγαπην σου μαλλον παρα οινον· οι εχοντες ευθυτητα σε αγαπωσι.

Thy neck is as the tower of David, that was built for an armoury: a thousand shields hang upon it, and all darts of mighty men.

انا سوداء وجميلة يا بنات اورشليم كخيام قيدار كشقق سليمان.

Μελαινα ειμαι, πλην ευχαρις, θυγατερες της Ιερουσαλημ· ως τα σκηνωματα του Κηδαρ, ως τα παραπετασματα του Σολομωντος.

Thy two breasts are as two twin fawns, that feed among the lilies.

لا تنظرن اليّ لكوني سوداء لان الشمس قد لوحتني. بنو امي غضبوا عليّ. جعلوني ناطورة الكروم . ‎اما كرمي فلم انطره.

Μη βλεπετε εις εμε, οτι ειμαι μεμελανωμενη, επειδη ο ηλιος με εκαυσεν· οι υιοι της μητρος μου ωργισθησαν κατ' εμου· με εβαλον φυλακα εις τους αμπελωνας· τον ιδιον μου αμπελωνα ομως δεν εφυλαξα.

Until the day dawn, and the shadows depart, I will betake me to the mountain of myrrh, and to the hill of frankincense.

أخبرني يا من تحبه نفسي اين ترعى اين تربض عند الظهيرة. لماذا انا اكون كمقنّعة عند قطعان اصحابك

Απαγγειλον μοι, συ, τον οποιον αγαπα η ψυχη μου, Που ποιμαινεις, που αναπαυεις το ποιμνιον την μεσημβριαν· δια τι να γεινω ως περικεκαλυμμενη μεταξυ των ποιμνιων των συντροφων σου;

Thou art all fair, my companion, and there is no spot in thee.

ان لم تعرفي ايتها الجميلة بين النساء فاخرجي على آثار الغنم وارعي جداءك عند مساكن الرعاة

Εαν δεν γνωριζης τουτο αφ' εαυτης, ωραια μεταξυ των γυναικων, εξελθε συ κατοπιν εις τα ιχνη του ποιμνιου, και ποιμαινε τα εριφια σου πλησιον των σκηνων των βοσκων.

Come from Libanus, my bride, come from Libanus: thou shalt come and pass from the top of Faith, from the top of Sanir and Hermon, from the lions’ dens, from the mountains of the leopards.

لقد شبهتك يا حبيبتي بفرس في مركبات فرعون.

Με τας ιππους των αμαξων του Φαραω σε εξωμοιωσα, ηγαπημενη μου.

My sister, my spouse, thou hast ravished my heart; thou hast ravished my heart with one of thine eyes, with one chain of thy neck.

ما اجمل خديك بسموط وعنقك بقلائد.

Αι σιαγονες σου ειναι ωραιαι με τας σειρας των μαργαριτων, και ο τραχηλος σου με τα περιδερραια.

How beautiful are thy breasts, my sister, my spouse! how much more beautiful are thy breasts than wine, and the smell of thy garments than all spices!

نصنع لك سلاسل من ذهب مع جمان من فضة

Θελομεν καμει εις σε αλυσεις χρυσας με στιγματα αργυριου.

Thy lips drop honeycomb, my spouse: honey and milk are under thy tongue; and the smell of thy garments is as the smell of Libanus.

ما دام الملك في مجلسه افاح نارديني رائحته.

Ενοσω ο βασιλευς καθηται εις την τραπεζαν αυτου, ο ναρδος μου διαχεει την οσμην αυτου.

My sister, my spouse is a garden enclosed; a garden enclosed, a fountain sealed.

صرة المرّ حبيبي لي. بين ثديي يبيت.

Δεματιον σμυρνης ειναι εις εμε ο αγαπητος μου· θελει διανυκτερευει μεταξυ των μαστων μου.

Thy shoots are a garden of pomegranates, with the fruit of choice berries; camphor, with spikenard:

طاقة فاغية حبيبي لي في كروم عين جدي

ⲟⲩϣⲁⲗ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲁⲗⲗⲱⲓ ⲛⲉⲙ ⲛ̀ϩⲏⲛⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲥⲱⲧⲡ

Ο αγαπητος μου ειναι εις εμε ως βοτρυς κυπρινος εις τους αμπελωνας του Εν-γαδδι.

spikenard and saffron, calamus and cinnamon; with all woods of Libanus, myrrh, aloes, with all chief spices:

ها انت جميلة يا حبيبتي ها انت جميلة. عيناك حمامتان

ⲉⲩⲟⲓ ⲛ̀ⲑⲏ ⲛ̀ⲟⲩⲡⲓⲅⲏ ⲛ̀ⲕⲁⲣⲡⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩϣⲱϯ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲉϥϣⲟⲩⲟ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲗⲓⲃⲁⲛⲟⲥ

Ιδου, εισαι ωραια, αγαπητη μου· ιδου, εισαι ωραια· οι οφθαλμοι σου ειναι ως περιστερων.

a fountain of a garden, and a well of water springing and gurgling from Libanus.

ها انت جميل يا حبيبي وحلو وسريرنا اخضر.

ⲧⲱⲟⲩⲛ ⲡⲉⲙϩⲓⲧ ⲁⲙⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲧⲟⲩⲣⲏⲥ ⲛⲉⲅⲛⲓϥⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲕⲩⲡⲟⲥ ⲛⲧⲉ ⲛⲁϩⲏⲛⲉ ϯ ⲛ̀ⲛⲉⲩⲥⲧⲟⲓ

Ιδου, εισαι ωραιος, αγαπητε μου, ναι, ευχαρις· και η κλινη ημων ειναι ευθαλης.

Awake, O north wind; and come, O south; and blow through my garden, and let my spices flow out.

جوائز بيتنا ارز وروافدنا سرو

Αι δοκοι των οικων ημων ειναι κεδροι, τα σανιδωματα ημων εκ κυπαρισσου.

إصحاح 2

انا نرجس شارون سوسنة الاودية

ⲙⲁⲣⲉ ⲡⲁⲥⲟⲛ ⲃⲱⲕ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲡⲉϥⲕⲩⲡⲟⲥ ⲛⲉϥⲟⲩⲱⲙ ⲛⲉⲙ ⲕⲁⲣⲡⲟⲥ ⲛⲉⲛϣⲏⲛ ⲁⲓⲃⲱⲕ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲁⲩⲕⲩⲡⲟⲥ ⲧⲁⲥⲱⲛⲓ ⲧⲁϣⲉⲗⲉⲧ ⲧⲁϫⲱⲗⲓ ⲙ̀ⲡⲁϣⲁⲗ ⲛⲉⲙ ⲡⲁϣⲟⲩϩⲏⲛⲓ ⲁⲓⲟⲩⲱⲙ ⲙⲡ̀ⲁⲱⲓⲕ ⲛⲉⲙ ⲡⲁⲉⲃⲓⲱ ⲁⲓⲥⲱ ⲙ̀ⲡⲁⲏⲣⲡ ⲛⲉⲙ ⲡⲁⲉⲣⲱϯ ⲟⲩⲱⲙ ϩⲱⲧ ⲧⲏⲟⲩⲧⲉⲛ ⲛⲁϣⲫⲏⲣ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲓ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛϯϩⲉ ⲛⲁⲥⲛⲏⲟⲩ

Εγω ειμαι το ανθος του Σαρων και το κρινον των κοιλαδων.

Let my kinsman come down into his garden, and eat the fruit of his choice berries. I am come into my garden, my sister, my spouse: I have gathered my myrrh with my spices; I have eaten my bread with my honey; I have drunk my wine with my milk. Eat, O friends, and drink; yea, brethren, drink abundantly.

كالسوسنة بين الشوك كذلك حبيبتي بين البنات

ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯⲱⲃϣ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁϩⲏⲧ ⲣⲏⲥ ⲓⲥ ⲡⲉϧⲣⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲁⲥⲟⲛ ⲉϥⲧⲱϩⲉⲙ ⲉ̀ⲫⲣⲟ ϫⲉ ⲁⲟⲩⲱⲛ ⲛⲁⲛ ⲧⲁⲥⲱⲛⲓ ⲧⲁϣⲉⲗⲏⲧ ⲧⲁϫⲟⲙ ⲡⲉ ⲉⲧϫⲏⲕ ⲉⲃⲟⲗ ϫⲉ ⲉⲧⲁ ⲁⲫⲉ ⲙⲟⲩϩ ⲛⲓⲱϯ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡⲁⲃⲱ ⲧⲟⲗⲉⲙ ⲁϥⲙⲟⲩϩ ⲛ̀ϫⲁϥ

Καθως το κρινον μεταξυ των ακανθων, ουτως ειναι η αγαπητη μου μεταξυ των νεανιδων.

I sleep, but my heart is awake: the voice of my kinsman knocks at the door, saying, Open, open to me, my companion, my sister, my dove, my perfect one: for my head is filled with dew, and my locks with the drops of the night.

كالتفاح بين شجر الوعر كذلك حبيبي بين البنين. تحت ظله اشتهيت ان اجلس وثمرته حلوة لحلقي.

ⲁⲓⲕⲁⲧⲕⲁϩⲏⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲁϣⲧⲉⲛ ⲛ̀ϫⲱⲣϩ ⲉⲓⲛⲁⲧⲁⲁⲥ ϩⲓⲱⲧⲱⲛ ⲛ̀ⲁϣ ⲛ̀ϩⲉ ⲁⲓⲉⲓⲱ ⲛⲁⲟⲩⲁⲣⲉⲧⲏ ⲉⲓⲛⲁⲧⲟⲗⲙⲟⲩ ⲟⲛ ⲛ̀ⲁϣ ⲛ̀ϩⲉ

Καθως η μηλεα μεταξυ των δενδρων του δασους, ουτως ειναι ο αγαπητος μου μεταξυ των νεανισκων· επεθυμησα την σκιαν αυτου και εκαθησα υπ' αυτην, και ο καρπος αυτου ητο γλυκυς εις τον ουρανισκον μου.

I have put off my coat; how shall I put it on? I have washed my feet, how shall I defile them?

ادخلني الى بيت الخمر وعلمه فوقي محبة.

ⲡⲁⲥⲟⲛ ⲁϥϫⲉⲩ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲟⲩⲱϣ ⲙ̀ⲡⲓⲣⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡⲁϩⲏⲧ ϣⲑⲟⲣⲧⲉⲣ ⲛ̀ⲥⲱϥ

Με εφερεν εις τον οικον του οινου, και η σημαια αυτου επ' εμε η αγαπη.

My kinsman put forth his hand by the hole of the door, and my belly moved for him.

اسندوني باقراص الزبيب انعشوني بالتفاح فاني مريضة حبا.

ⲁⲓⲧⲱⲟⲩⲛ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉⲧⲣⲁⲟⲩⲱⲛ ⲙ̀ⲡⲁⲥⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲛⲁϫⲓϫ ⲧⲁⲩⲉ ϣⲁⲗ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲛⲁⲧⲏⲃⲓ ⲁⲩⲧⲁⲩⲉ ϣⲁⲗ ⲉϥⲥⲟⲧⲡ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

Υποστηριξατε με με γλυκισματα δυναμωτικα, αναψυξατε με με μηλα· διοτι ειμαι τετρωμενη υπο αγαπης.

I rose up to open to my kinsman; my hands dropped myrrh, my fingers choice myrrh, on the handles of the lock.

شماله تحت راسي ويمينه تعانقني.

ⲁⲓⲟⲩⲱⲛ ⲙ̀ⲡⲁⲥⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲁⲁⲧ ⲁⲓⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲓϩⲉ ⲉ̀ⲣⲟϥ

Η αριστερα αυτου ειναι υπο την κεφαλην μου, και η δεξια αυτου με εναγκαλιζεται.

I opened to my kinsman; my kinsman was gone: my soul failed at his speech: I sought him, but found him not; I called him, but he answered me not.

احلفكن يا بنات اورشليم بالظباء وبأيائل الحقول ألا تيقظن ولا تنبهن الحبيب حتى يشاء

ⲁⲩϩⲉ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲧⲣⲱⲓⲥ ϧⲉⲛ ⲧⲡⲟⲗⲓⲥ ⲁⲩⲕⲱϯ ⲉ̀ⲣⲟⲥ ⲁⲩⲣⲁϧⲧ ⲁⲩⲡⲗⲁⲅⲏ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲁⲩϥⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲉⲣϣⲱⲛ ⲛ̀ⲧⲟⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲧⲣⲱⲓⲥ ⲛ̀ⲥⲟⲃⲧ

Σας ορκιζω, θυγατερες Ιερουσαλημ, εις τας δορκαδας και εις τας ελαφους του αγρου, να μη εξεγειρητε μηδε να εξυπνησητε την αγαπην μου, εωσου θεληση.

The watchman that go their rounds in the city found me, they smote me, they wounded me; the keepers of the walls took away my veil from me.

صوت حبيبي. هوذا آت طافرا على الجبال قافزا على التلال.

ⲁⲓⲧⲁⲣⲉⲕ ⲧⲏⲟⲩⲧⲉⲛ ⲛ̀ϣⲉⲣⲓ ⲛ̀ⲓⲉⲣⲟⲩⲥⲁⲗⲏⲙ ϧⲉⲛ ⲛ̀ϫⲟⲙ ⲟⲩⲟϩ ϧⲉⲛ ⲛ̀ⲛⲟⲙϯ ⲛ̀ⲧⲥⲱϣⲓ ϫⲉ ⲁⲧⲉⲧⲉⲛϣⲁⲛϩⲉ ⲉ̀ⲡⲁⲥⲟⲛ ⲟⲩ ⲡⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϫⲟϥ ⲛⲁϥ

Φωνη του αγαπητου μου Ιδου, αυτος ερχεται πηδων επι τα ορη, σκιρτων επι τους λοφους.

I have charged you, O daughters of Jerusalem, by the powers and the virtues of the field: if ye should find my kinsman, what are ye to say to him? That I am wounded with love.

حبيبي هو شبيه بالظبي او بغفر الأيائل. هوذا واقف وراء حائطنا يتطلع من الكوى يوصوص من الشبابيك.

ⲙⲁⲧⲁⲙⲟⲛ ϫⲉ ⲟⲩ ⲁϣ ⲙ̀ⲙⲓⲛ ⲡⲉ ⲡⲟⲩⲥⲟⲛ ⲱ ⲧⲉⲧⲉⲛⲓⲥⲱⲥ ϧⲉⲛ ⲛⲓϩⲓⲟⲙⲓ

Ο αγαπητος μου ειναι ομοιος με δορκαδα η με σκυμνον ελαφου· ιδου, ισταται οπισθεν του τοιχου ημων, κυτταζει εξω δια των θυριδων, προκυπτει δια των δικτυωτων.

What is thy kinsman more than another kinsman, O thou beautiful among women? what is thy kinsman more than another kinsman, that thou hast so charged us?

اجاب حبيبي وقال لي قومي يا حبيبتي يا جميلتي وتعالي.

ⲡⲉⲥⲙⲟⲧ ⲙ̀ⲡⲁⲥⲟⲛ ⲡⲉ ⲉϥⲉ̀ⲑⲣⲉϣⲣⲱϣ ⲁϥⲣⲉϩⲉ ⲧⲏⲣϥ ⲉⲣⲉ ⲛⲉϥϩⲟⲓϯ ⲟⲛⲓ ⲥⲑⲟⲓⲛⲟⲩϥⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩϣⲁⲗ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲗⲓⲃⲁⲛⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛ̀ϩⲏⲛⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲣⲉϥⲡⲓⲉⲥⲱϫⲉⲛ

Αποκρινεται ο αγαπητος μου και λεγει προς εμε, Σηκωθητι, αγαπητη μου, ωραια μου, και ελθε·

My kinsman is white and ruddy, chosen out from myriads.

لان الشتاء قد مضى والمطر مرّ وزال.

Διοτι ιδου, ο χειμων παρηλθεν, η βροχη διεβη, απηλθε·

His head is as very fine gold, his locks are flowing, black as a raven.

الزهور ظهرت في الارض. بلغ اوان القضب وصوت اليمامة سمع في ارضنا.

τα ανθη φαινονται εν τη γη· ο καιρος του ασματος εφθασε, και η φωνη της τρυγονος ηκουσθη εν τη γη ημων·

His eyes are as doves, by the pools of waters, washed with milk, sitting by the pools.

التينة اخرجت فجّها وقعال الكروم تفيح رائحتها. قومي يا حبيبتي يا جميلتي وتعالي.

η συκη εξεφερε τους ολυνθους αυτης, και αι αμπελοι με τα ανθη της σταφυλης διαδιδουσιν ευωδιαν· σηκωθητι, αγαπητη μου, ωραια μου, και ελθε·

His cheeks are as bowls of spices pouring forth perfumes: his lips are lilies, dropping choice myrrh.

يا حمامتي في محاجئ الصخر في ستر المعاقل أريني وجهك اسمعيني صوتك لان صوتك لطيف ووجهك جميل

Ω περιστερα μου, ητις εισαι εν ταις σχισμαις του βραχου, εν τοις αποκρυφοις των κρημνων, δειξον μοι την οψιν σου, καμε με να ακουσω την φωνην σου· διοτι η φωνη σου ειναι γλυκεια και η οψις σου ωραια.

His hands are as turned gold set with beryl: his belly is an ivory tablet on a sapphire stone.

خذوا لنا الثعالب الثعالب الصغار المفسدة الكروم لان كرومنا قد أقعلت

Πιασατε εις ημας τας αλωπεκας, τας μικρας αλωπεκας, αιτινες αφανιζουσι τας αμπελους· διοτι αι αμπελοι ημων ανθουσιν.

His legs are marble pillars set on golden sockets: his form is as Libanus, choice as the cedars.

حبيبي لي وانا له الراعي بين السوسن.

Ο αγαπητος μου ειναι εις εμε και εγω εις αυτον· ποιμαινει μεταξυ των κρινων.

His throat is most sweet, and altogether desirable. This is my kinsman, and this is my companion, O daughters of Jerusalem.

الى ان يفيح النهار وتنهزم الظلال ارجع واشبه يا حبيبي الظبي او غفر الأيائل على الجبال المشعّبة

Εωσου πνευση η αυρα της ημερας και φυγωσιν αι σκιαι, επιστρεψον, αγαπητε μου· γινου ομοιος με δορκαδα η με σκυμνον ελαφου επι τα ορη τα διεσχισμενα.

Whither is thy kinsman gone, thou beautiful among women? whither has thy kinsman turned aside? tell us, and we will seek him with thee.

إصحاح 3

في الليل على فراشي طلبت من تحبه نفسي طلبته فما وجدته.

Την νυκτα επι της κλινης μου εζητησα εκεινον, τον οποιον αγαπα η ψυχη μου· εζητησα αυτον και δεν ευρηκα αυτον.

اني اقوم واطوف في المدينة في الاسواق وفي الشوارع اطلب من تحبه نفسي. طلبته فما وجدته.

Θελω σηκωθη τωρα και περιελθει την πολιν, εν ταις αγοραις και εν ταις πλατειαις· θελω ζητησει εκεινον, τον οποιον αγαπα η ψυχη μου· εζητησα αυτον και δεν ευρηκα αυτον.

وجدني الحرس الطائف في المدينة فقلت أرأيتم من تحبه نفسي.

Με ευρηκαν οι φυλακες οι περιερχομενοι την πολιν. Μη ειδετε εκεινον, τον οποιον αγαπα η ψυχη μου;

فما جاوزتهم الا قليلا حتى وجدت من تحبه نفسي فامسكته ولم ارخه حتى ادخلته بيت امي وحجرة من حبلت بي.

Αφου ολιγον επερασα απ' αυτων, ευρηκα εκεινον, τον οποιον αγαπα η ψυχη μου· επιασα αυτον και δεν αφηκα αυτον, εωσου εισηγαγον αυτον εις τον οικον της μητρος μου, και εις τον κοιτωνα της συλλαβουσης με.

احلفكن يا بنات اورشليم بالظباء وبأيائل الحقل ألا تيقظن ولا تنبهن الحبيب حتى يشاء

من هذه الطالعة من البرية كاعمدة من دخان معطرة بالمر واللبان وبكل اذرّة التاجر

Τις αυτη, η αναβαινουσα απο της ερημου ως στυλοι καπνου, τεθυμιαμενη με σμυρναν και λιβανον, με πασαν αρωματικην σκονην του μυρεψου;

هوذا تخت سليمان حوله ستون جبارا من جبابرة اسرائيل.

Ιδου, η κλινη του Σολομωντος· εξηκοντα δυνατοι ανδρες ειναι περι αυτην, εκ των δυνατων του Ισραηλ·

كلهم قابضون سيوفا ومتعلمون الحرب. كل رجل سيفه على فخذه من هول الليل

Παντες ουτοι κρατουσι ρομφαιαν, δεδιδαγμενοι πολεμον· εκαστος εχει την ρομφαιαν αυτου επι τον μηρον αυτου δια νυκτερινους φοβους.

الملك سليمان عمل لنفسه تختا من خشب لبنان.

Ο βασιλευς Σολομων εκαμεν εις εαυτον φορειον εκ ξυλων του Λιβανου·

عمل اعمدته فضة وروافده ذهبا ومقعده ارجوانا ووسطه مرصوفا محبة من بنات اورشليم

τους στυλους αυτου εκαμεν εξ αργυρου, το ανακλιντηριον αυτου εκ χρυσου, την στρωμνην αυτου εκ πορφυρας· το μεσον αυτου ητο εγκεκοσμημενον ερασμιως υπο των θυγατερων της Ιερουσαλημ.

اخرجن يا بنات صهيون وانظرن الملك سليمان بالتاج الذي توجته به امه في يوم عرسه وفي يوم فرح قلبه

Εξελθετε και ιδετε, θυγατερες Σιων, τον βασιλεα Σολομωντα εν τω διαδηματι, με το οποιον εστειλεν αυτον η μητηρ αυτου εν τη ημερα της νυμφευσεως αυτου και εν τη ημερα της ευφροσυνης της καρδιας αυτου.

إصحاح 4

ها انت جميلة يا حبيبتي ها انت جميلة عيناك حمامتان من تحت نقابك. شعرك كقطيع معز رابض على جبل جلعاد.

Ιδου, εισαι ωραια, αγαπητη μου· ιδου, εισαι ωραια· οι οφθαλμοι σου ειναι ως περιστερων μεταξυ των πλοκαμων σου· τα μαλλια σου ειναι ως ποιμνιον αιγων, καταβαινοντων απο του ορους Γαλααδ.

اسنانك كقطيع الجزائز الصادرة من الغسل اللواتي كل واحدة متئم وليس فيهنّ عقيم.

Οι οδοντες σου ειναι ως ποιμνιον προβατων κεκουρευμενων, αναβαινοντων απο της λουσεως, τα οποια παντα γεννωσι διδυμα, και δεν υπαρχει ατεκνον μεταξυ αυτων·

شفتاك كسلكة من القرمز. وفمك حلو. خدك كفلقة رمانة تحت نقابك.

τα χειλη σου ως ταινια ερυθρα, και η λαλια σου ευχαρις· αι παρειαι σου ως τμημα ροιδιου μεταξυ των πλοκαμων σου·

عنقك كبرج داود المبني للاسلحة. الف مجن علق عليه كلها اتراس الجبابرة.

Ο τραχηλος σου ως ο πυργος του Δαβιδ, ο ωκοδομημενος δια οπλοθηκην, επι του οποιου κρεμανται χιλιοι θυρεοι, παντες ασπιδες ισχυρων·

ثدياك كخشفتي ظبية توأمين يرعيان بين السوسن.

οι δυο μαστοι σου ως δυο σκυμνοι δορκαδος διδυμοι, βοσκοντες μεταξυ των κρινων.

الى ان يفيح النهار وتنهزم الظلال اذهب الى جبل المرّ والى تل اللبان.

Εωσου πνευση η αυρα της ημερας και φυγωσιν αι σκιαι, εγω θελω υπαγει εις το ορος της σμυρνης, και εις τον λοφον του θυμιαματος.

كلك جميل يا حبيبتي ليس فيك عيبة

Ολη ωραια εισαι, αγαπητη μου· και μωμος δεν υπαρχει εν σοι.

هلمي معي من لبنان يا عروس معي من لبنان. انظري من راس امانة من راس شنير وحرمون من خدور الأسود من جبال النمور.

Ελθε μετ' εμου απο του Λιβανου, νυμφη απο του Λιβανου μετ' εμου· βλεψον απο της κορυφης του Αμανα, απο της κορυφης του Σενειρ και του Αερμων, απο των φωλεων των λεοντων, απο των ορεων των παρδαλεων.

قد سبيت قلبي يا اختي العروس قد سبيت قلبي باحدى عينيك بقلادة واحدة من عنقك.

Ετρωσας την καρδιαν μου, αδελφη μου, νυμφη· ετρωσας την καρδιαν μου, δι' ενος των οφθαλμων σου, δι' ενος πλοκαμου του τραχηλου σου.

ما احسن حبك يا اختي العروس كم محبتك اطيب من الخمر وكم رائحة ادهانك اطيب من كل الاطياب.

Ποσον ωραια ειναι η αγαπη σου, αδελφη μου, νυμφη ποσον καλητερα η αγαπη σου παρα τον οινον και η οσμη των μυρων σου παρα παντα τα αρωματα

شفتاك يا عروس تقطران شهدا. تحت لسانك عسل ولبن ورائحة ثيابك كرائحة لبنان.

Τα χειλη σου, νυμφη, σταζουσιν ως κηρηθρα· μελι και γαλα ειναι υπο την γλωσσαν σου· και η οσμη των ιματιων σου ως οσμη του Λιβανου.

اختي العروس جنة مغلقة عين مقفلة ينبوع مختوم.

Κηπος κεκλεισμενος ειναι η αδελφη μου, η νυμφη μου· βρυσις κεκλεισμενη, πηγη εσφραγισμενη.

اغراسك فردوس رمان مع اثمار نفيسة فاغية وناردين.

Οι βλαστοι σου ειναι παραδεισος ροιδιων, μετα εκλεκτων καρπων· κυπρος μετα ναρδου·

ناردين وكركم. قصب الذريرة وقرفة مع كل عود اللبان. مر وعود مع كل انفس الاطياب.

ναρδος και κροκος· καλαμος και κινναμωμον, μετα παντων των δενδρων του θυμιαματος· σμυρνα και αλοη, μετα παντων των πρωτιστων αρωματων·

ينبوع جنات بئر مياه حية وسيول من لبنان

πηγη κηπων, φρεαρ υδατος ζωντος, και ρυακες απο του Λιβανου.

استيقظي يا ريح الشمال وتعالي يا ريح الجنوب. هبي على جنتي فتقطر اطيابها. ليأت حبيبي الى جنته ويأكل ثمره النفيس

Εγερθητι, Βορρα· και ερχου, Νοτε· πνευσον εις τον κηπον μου· δια να εκχυθωσι τα αρωματα αυτου. Ας ελθη ο αγαπητος μου εις τον κηπον αυτου, και ας φαγη τους εξαιρετους καρπους αυτου.

إصحاح 5

قد دخلت جنتي يا اختي العروس. قطفت مري مع طيبي. اكلت شهدي مع عسلي. شربت خمري مع لبني. كلوا ايها الاصحاب اشربوا واسكروا ايها الاحباء

Ηλθον εις τον κηπον μου, αδελφη μου, νυμφη· ετρυγησα την σμυρναν μου μετα των αρωματων μου· εφαγον την κηρηθραν μου μετα του μελιτος μου· επιον τον οινον μου μετα του γαλακτος μου· Φαγετε, φιλοι· πιετε, ναι, πιετε αφθονως, αγαπητοι.

انا نائمة وقلبي مستيقظ. صوت حبيبي قارعا. افتحي لي يا اختي يا حبيبتي يا حمامتي يا كاملتي لان راسي امتلأ من الطل وقصصي من ندى الليل

Εγω κοιμωμαι, αλλ' η καρδια μου αγρυπνει· φωνη του αγαπητου μου· κρουει· Ανοιξον μοι, αδελφη μου, αγαπητη μου, περιστερα μου, αμωμητε μου· διοτι η κεφαλη μου εγεμισεν απο δροσου, οι βοστρυχοι μου απο ψεκαδων της νυκτος.

قد خلعت ثوبي فكيف البسه. قد غسلت رجليّ فكيف اوسخهما.

Εξεδυθην τον χιτωνα μου· πως να ενδυθω αυτον; ενιψα τους ποδας μου· πως θελω μολυνει αυτους;

حبيبي مدّ يده من الكوّة فانّت عليه احشائي.

Ο αγαπητος μου εισηξε την χειρα αυτου δια της τρυπης της θυρας, και τα σπλαγχνα μου εταραχθησαν δι' αυτον.

قمت لافتح لحبيبي ويداي تقطران مرّا واصابعي مر قاطر على مقبض القفل.

Εγω εσηκωθην δια να ανοιξω εις τον αγαπητον μου· και αι χειρες μου εσταζον σμυρναν, και οι δακτυλοι μου σμυρναν σταλακτην, επι τας λαβας του μοχλου.

فتحت لحبيبي لكن حبيبي تحول وعبر. نفسي خرجت عندما ادبر. طلبته فما وجدته دعوته فما اجابني.

Εγω ηνοιξα εις τον αγαπητον μου· αλλ' ο αγαπητος μου εσυρθη, εφυγεν· η ψυχη μου ελιποθυμησεν εις τον λογον αυτου· εζητησα αυτον και δεν ευρηκα αυτον, εφωνησα αυτον και δεν μοι απεκριθη.

وجدني الحرس الطائف في المدينة. ضربوني جرحوني. حفظة الاسوار رفعوا ازاري عني.

Με ευρηκαν οι φυλακες οι περιερχομενοι την πολιν, με εκτυπησαν, με επληγωσαν· οι φυλακες των τειχων αφηρεσαν απ' εμου το ιματιον μου.

احلفكنّ يا بنات اورشليم ان وجدتنّ حبيبي ان تخبرنه باني مريضة حبا

Σας ορκιζω, θυγατερες Ιερουσαλημ, εαν ευρητε τον αγαπητον μου, Τι θελετε ειπει προς αυτον; Οτι ειμαι τετρωμενη υπο αγαπης.

ما حبيبك من حبيب ايتها الجميلة بين النساء ما حبيبك من حبيب حتى تحلفينا هكذا

Τι διαφερει αλλου αγαπητου ο αγαπητος σου, ω ωραια μεταξυ των γυναικων; τι διαφερει αλλου αγαπητου ο αγαπητος σου, και ωρκισας ημας ουτως;

حبيبي ابيض واحمر. معلم بين ربوة.

Ο αγαπητος μου ειναι λευκος και ερυθρος, διακρινομενος μεταξυ μυριαδων·

راسه ذهب ابريز. قصصه مسترسلة حالكة كالغراب.

Η κεφαλη αυτου ειναι χρυσιον δεδοκιμασμενον, οι πλοκαμοι αυτου κλαδοι φοινικων, μελανες ως κοραξ·

عيناه كالحمام على مجاري المياه مغسولتان باللبن جالستان في وقبيهما.

οι οφθαλμοι αυτου ως περιστερων επι των ρυακων των υδατων, λελουμενοι εν γαλακτι, καθημενοι ως λιθοι ενθεσεως·

خداه كخميلة الطيب واتلام رياحين ذكية. شفتاه سوسن تقطران مرا مائعا.

Αι σιαγονες αυτου ως πρασιαι αρωματων, ως αλωνια φυτων μυρεψικων· τα χειλη αυτου ως κρινα, σταζοντα σμυρναν σταλακτην·

يداه حلقتان من ذهب مرصعتان بالزبرجد. بطنه عاج ابيض مغلف بالياقوت الازرق.

Αι χειρες αυτου δακτυλιδια χρυσα, πεπληρωμενα με βηρυλλιον· η κοιλια αυτου ελεφαντινον τεχνουργημα, περικεκοσμημενον με σαπφειρους·

ساقاه عمودا رخام مؤسسان على قاعدتين من ابريز. طلعته كلبنان. فتى كالارز.

αι κνημαι αυτου στυλοι μαρμαρινοι, εστηριγμενοι επι βασεων καθαρου χρυσιου· το ειδος αυτου ως Λιβανος· εξοχος ως κεδροι.

حلقه حلاوة وكله مشتهيات. هذا حبيبي وهذا خليلي يا بنات اورشليم

Ο ουρανισκος αυτου ειναι γλυκασμοι· και αυτος ολος επιθυμητος. Ουτος ειναι ο αγαπητος μου, και ουτος ο φιλος μου, θυγατερες Ιερουσαλημ.

إصحاح 6

اين ذهب حبيبك ايتها الجميلة بين النساء اين توجه حبيبك فنطلبه معك

Που υπηγεν ο αγαπητος σου, ω ωραια μεταξυ των γυναικων; που εστραφη ο αγαπητος σου; και θελομεν ζητησει αυτον μετα σου.

حبيبي نزل الى جنته الى خمائل الطيب ليرعى في الجنات ويجمع السوسن.

Ο αγαπητος μου κατεβη εις τον κηπον αυτου, εις τας πρασιας των αρωματων, δια να ποιμαινη εν τοις κηποις και να συναγη κρινα.

انا لحبيبي وحبيبي لي. الراعي بين السوسن

Εγω ειμαι του αγαπητου μου, και εμου ο αγαπητος μου· ποιμαινει μεταξυ των κρινων.

انت جميلة يا حبيبتي كترصة حسنة كاورشليم مرهبة كجيش بألوية.

Εισαι ωραια, αγαπητη μου, ως Θερσα, ευχαρις ως η Ιερουσαλημ, τρομερα ως στρατευμα με σημαιας.

حولي عني عينيك فانهما قد غلبتاني. شعرك كقطيع المعز الرابض في جلعاد.

Αποστρεψον τους οφθαλμους σου απεναντιον μου, διοτι με κατεπληξαν· τα μαλλια σου ειναι ως ποιμνιον αιγων καταβαινοντων απο Γαλααδ.

اسنانك كقطيع نعاج صادرة من الغسل اللواتي كل واحدة متئم وليس فيها عقيم.

Οι οδοντες σου ειναι ως ποιμνιον προβατων, αναβαινοντων απο της λουσεως, τα οποια παντα γεννωσι διδυμα, και δεν υπαρχει ατεκνον μεταξυ αυτων·

كفلقة رمانة خدك تحت نقابك.

αι παρειαι σου ως τμημα ροιδιου μεταξυ των πλοκαμων σου.

هنّ ستون ملكة وثمانون سرية وعذارى بلا عدد.

Εξηκοντα βασιλισσαι ειναι και ογδοηκοντα παλλακαι, και νεανιδες αναριθμητοι·

واحدة هي حمامتي كاملتي. الوحيدة لامها هي. عقيلة والدتها هي. رأتها البنات فطوّبنها. الملكات والسراري فمدحتها.

μια ειναι η περιστερα μου, η αμωμητος μου· αυτη ειναι η μονη της μητρος αυτης· ειναι η εκλεκτη της τεκουσης αυτην. Ειδον αυτην αι θυγατερες και εμακαρισαν αυτην· αι βασιλισσαι και αι παλλακαι, και επηνεσαν αυτην.

من هي المشرفة مثل الصباح جميلة كالقمر طاهرة كالشمس مرهبة كجيش بألوية

Τις αυτη, η προκυπτουσα ως αυγη, ωραια ως η σεληνη, λαμπουσα ως ο ηλιος, τρομερα ως στρατευμα με σημαιας;

نزلت الى جنة الجوز لانظر الى خضر الوادي ولانظر هل أقعل الكرم هل نور الرمان.

Κατεβην εις τον κηπον των καρυων δια να ιδω την χλοην της κοιλαδος, να ιδω εαν εβλαστησεν η αμπελος και εξηνθησαν αι ροιδιαι.

فلم اشعر الا وقد جعلتني نفسي بين مركبات قوم شريف

Χωρις να αισθανθω, η ψυχη μου με κατεστησεν ως τας αμαξας του Αμινναδιβ.

ارجعي ارجعي يا شولميث ارجعي ارجعي فننظر اليك ماذا ترون في شولميث مثل رقص صفين

Επιστρεψον, επιστρεψον, ω Σουλαμιτις· επιστρεψον, επιστρεψον, δια να σε θεωρησωμεν. Τι θελετε ιδει εις την Σουλαμιτιν; Ως χορον δυο στρατοπεδων;

إصحاح 7

ما اجمل رجليك بالنعلين يا بنت الكريم. دوائر فخذيك مثل الحلي صنعة يدي صناع.

Ποσον ωραια ειναι τα βηματα σου με τα σανδαλια, θυγατερ του ηγεμονος το τορνευμα των μηρων σου ειναι ομοιον με περιδεραιον, εργον χειρων καλλιτεχνου.

سرتك كاس مدورة لا يعوزها شراب ممزوج. بطنك صبرة حنطة مسيجة بالسوسن.

Ο ομφαλος σου κρατηρ τορνευτος, πληρης κεκερασμενου οινου· η κοιλια σου θημωνια σιτου περιπεφραγμενη με κρινους·

ثدياك كخشفتين توأمي ظبية.

οι δυο σου μαστοι ως δυο σκυμνοι δορκαδος διδυμοι·

عنقك كبرج من عاج. عيناك كالبرك في حشبون عند باب بث ربيم. انفك كبرج لبنان الناظر تجاه دمشق.

ο τραχηλος σου ως πυργος ελεφαντινος· οι οφθαλμοι σου ως αι κολυμβηθραι εν Εσεβων, προς την πυλην Βαθ-ραββιμ· η μυτη σου ως ο πυργος του Λιβανου, βλεπων προς την Δαμασκον·

راسك عليك مثل الكرمل وشعر راسك كارجوان. ملك قد أسر بالخصل.

Η κεφαλη σου επι σε ως Καρμηλος, και η κομη της κεφαλης σου ως πορφυρα· ο βασιλευς ειναι δεδεμενος εις τους πλοκαμους σου.

ما اجملك وما احلاك ايتها الحبيبة باللذّات.

Ποσον ωραια και ποσον επιθυμητη εισαι, αγαπητη, δια τας τρυφας.

قامتك هذه شبيهة بالنخلة وثدياك بالعناقيد.

Τουτο το αναστημα σου ομοιαζει με φοινικα, και οι μαστοι σου με βοτρυας.

قلت اني اصعد الى النخلة وامسك بعذوقها. وتكون ثدياك كعناقيد الكرم ورائحة انفك كالتفاح

Ειπα, Θελω αναβη εις τον φοινικα, θελω πιασει τα βαια αυτου· και ιδου, οι μαστοι σου θελουσιν εισθαι ως βοτρυες της αμπελου, και η οσμη της ρινος σου ως μηλα·

وحنكك كأجود الخمر--لحبيبي السائغة المرقرقة السائحة على شفاه النائمين

και ο ουρανισκος σου ως ο καλος οινος ρεων ηδεως δια τον αγαπητον μου, και καμνων να λαλωσι τα χειλη των κοιμωμενων.

انا لحبيبي واليّ اشتياقه.

Εγω ειμαι του αγαπητου μου, και η επιθυμια αυτου ειναι προς εμε.

تعال يا حبيبي لنخرج الى الحقل ولنبت في القرى.

Ελθε, αγαπητε μου, ας εξελθωμεν εις τον αγρον· ας διανυκτερευσωμεν εν ταις κωμαις.

لنبكرنّ الى الكروم لننظر هل ازهر الكرم هل تفتح القعال هل نور الرمان. هنالك اعطيك حبي.

Ας εξημερωθωμεν εις τους αμπελωνας· ας ιδωμεν εαν εβλαστησεν η αμπελος, εαν ηνοιξε το ανθος της σταφυλης και εξηνθησαν αι ροιδιαι· εκει θελω δωσει την αγαπην μου εις σε.

اللفاح يفوح رائحة وعند ابوابنا كل النفائس من جديدة وقديمة ذخرتها لك يا حبيبي

Οι μανδραγοραι εδωκαν οσμην, και εν ταις θυραις ημων ειναι παν ειδος καρπων αρεστων, νεων και παλαιων, τους οποιους εφυλαξα, αγαπητε μου, δια σε.

إصحاح 8

ليتك كاخ لي الراضع ثديي امي فاجدك في الخارج واقبلك ولا يخزونني.

Ειθε να ησο ως αδελφος μου, θηλασας τους μαστους της μητρος μου. Ευρισκουσα σε εξω ηθελον σε φιλησει, και δεν ηθελον με καταφρονησει.

واقودك وادخل بك بيت امي وهي تعلمني فاسقيك من الخمر الممزوجة من سلاف رماني.

Ηθελον σε συρει και σε εισαξει εις τον οικον της μητρος μου, δια να με διδαξης· ηθελον σε ποτισει οινον αρωματικον και χυμον του ροιδιου μου.

شماله تحت راسي ويمينه تعانقني.

Η αριστερα αυτου ηθελεν εισθαι υπο την κεφαλην μου, και η δεξια αυτου ηθελε με εναγκαλισθη.

احلفكن يا بنات اورشليم ألا تيقظن ولا تنبهن الحبيب حتى يشاء

Σας ορκιζω, θυγατερες Ιερουσαλημ, να μη εξεγειρητε μηδε να εξυπνησητε την αγαπην μου, εωσου θεληση.

من هذه الطالعة من البرية مستندة على حبيبها تحت شجرة التفاح شوقتك هناك خطبت لك امك هناك خطبت لك والدتك

Τις αυτη η αναβαινουσα απο της ερημου, επιστηριζομενη επι τον αγαπητον αυτης; Εγω σε εξυπνησα υπο την μηλεαν· εκει σε εκοιλοπονησεν η μητηρ σου· εκει σε εγεννησεν η τεκουσα σε.

اجعلني كخاتم على قلبك كخاتم على ساعدك. لان المحبة قوية كالموت. الغيرة قاسية كالهاوة. لهيبها لهيب نار لظى الرب.

Θεσον με, ως σφραγιδα, επι την καρδιαν σου, ως σφραγιδα επι τον βραχιονα σου· διοτι η αγαπη ειναι ισχυρα ως ο θανατος· η ζηλοτυπια σκληρα ως ο αδης· αι φλογες αυτης φλογες πυρος, αναφλεξις ορμητικωτατη.

مياه كثيرة لا تستطيع ان تطفئ المحبة والسيول لا تغمرها. ان اعطى الانسان كل ثروة بيته بدل المحبة تحتقر احتقارا

Υδατα πολλα δεν δυνανται να σβεσωσι την αγαπην, ουδε ποταμοι δυνανται να πνιξωσιν αυτην· εαν τις δωση παντα τα υπαρχοντα του οικου αυτου δια την αγαπην, παντελως θελουσι καταφρονησει αυτα.

لنا اخت صغيرة ليس لها ثديان. فماذا نصنع لاختنا في يوم تخطب

Ημεις εχομεν αδελφην μικραν, και μαστους δεν εχει· τι θελομεν καμει εις την αδελφην ημων την ημεραν καθ' ην γεινη λογος περι αυτης;

ان تكن سورا فنبني عليها برج فضة. وان تكن بابا فنحصرها بألواح ارز

Εαν ηναι τειχος, θελομεν οικοδομησει επ' αυτην παλατιον αργυρουν· και εαν ηναι θυρα, θελομεν περιασφαλισει αυτην με σανιδας κεδρινας.

انا سور وثدياي كبرجين. حينئذ كنت في عينيه كواجدة سلامة

Εγω ειμαι τειχος, και οι μαστοι μου ως πυργοι· τοτε ημην εις τους οφθαλμους αυτου ως ευρισκουσα ειρηνην.

كان لسليمان كرم في بعل هامون. دفع الكرم الى نواطير كل واحد يؤدي عن ثمره الفا من الفضة.

Ο Σολομων ειχεν αμπελωνα εν Βααλ-χαμων· εδωκε τον αμπελωνα εις φυλακας· εκαστος επρεπε να φερη δια τον καρπον αυτου χιλια αργυρια.

كرمي الذي لي هو امامي. الالف لك يا سليمان ومئتان لنواطير الثمر

Ο αμπελων εμου ειναι εμπροσθεν μου· τα χιλια ας ηναι δια σε, Σολομων, και διακοσια δια τους φυλαττοντας τον καρπον αυτου.

ايتها الجالسة في الجنات الاصحاب يسمعون صوتك فأسمعيني

Ω συ η καθημενη εν τοις κηποις, οι συντροφοι προσεχουσιν εις την φωνην σου· καμε με να ακουσω αυτην.

اهرب يا حبيبي وكن كالظبي او كغفر الايائل على جبال الاطياب

Φευγε, αγαπητε μου, και γινου ομοιος με δορκαδα η με σκυμνον ελαφου επι τα ορη των αρωματων.

نشيد الأنشاد – الإصحاح 1

اللغة القبطية

نشيد الأنشاد

ⲡⲓϫⲱ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϫⲱ

الانتقال السريع للإصحاحات:

خيارات العرض

رأيك يهمنا! ❤️