الكتاب المقدس القبطي

الرئيسية
مركز اللغة القبطية
الكتاب المقدس
رسالة تسالونيكي الأولى – الإصحاح 1

رسالة تسالونيكي الأولى

Ⲡⲣⲟⲥ Ⲑⲉⲥⲥⲁⲗⲟⲛⲓⲕⲓⲥ ⲁ̅

رسالة تسالونيكي الأولى

إعدادات الكتاب المقدس

وضع العرض والصوت

الترجمات واللغات المعروضة

عربي (فانديك) الترجمة اليسوعية (1877 م) עברית (عبري) قبطي (بحيري) إنجليزي (عام • WEB) إنجليزي (عن القبطية) يوناني (السبعينية / الأصلية)

حجم الخط وتنسيق النص

حجم الخط

100%

عربي (فانديك)

עברית (عبري)

Bohairic Coptic • قبطي

English (WEB)

Coptic English

Greek • يوناني

إصحاح 1

Ⲡⲣⲟⲥ ⲑⲉⲥⲥⲁⲗⲟⲛⲓⲕⲏ ⲁ̅ ⲏ̅ ⲁ̅

First Epistle to the Thessalonians

مقدمة

بُولُسُ وَسِلْوَانُسُ وَتِيمُوثَاوُسُ، إِلَى كَنِيسَةِ التَّسَالُونِيكِيِّينَ، فِي اللهِ الآبِ وَالرَّبِّ يَسُوعَ الْمَسِيحِ: نِعْمَةٌ لَكُمْ وَسَلاَمٌ مِنَ اللهِ أَبِينَا وَالرَّبِّ يَسُوعَ الْمَسِيحِ.

פּוֹלוֹס וְסִלְוָנוֹס וְטִימוֹתִיּוֹס אֶל־קְהִלַּת הַתֶּסָּלוֹנִיקִיּים בֵּאלֹהִים הָאָב וּבָאָדוֹן יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ חֶסֶד לָכֶם וְשָׁלוֹם מֵאֵת אֱלֹהִים אָבִינוּ וַאֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ׃

Ⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲥⲓⲗⲟⲩⲁⲛⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲧⲓⲙⲟⲑⲉⲟⲥ ⲛ̀ϯⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲑⲉⲥⲥⲁⲗⲟⲛⲓⲕⲏ ϧⲉⲛ ⲫϯ ⲫⲓⲱⲧ ⲙ̀ⲡⲉⲛ⳪̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲡϩⲙⲟⲧ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛⲉⲙ ⲧϩⲓⲣⲏⲛⲏ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲫϯ ⲡⲉⲛⲓⲱⲧ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲛ⳪̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅

I. Paul and Silouanos and Timotheos to the church of Thessalonike in God the Father of our Lord Jesus Christ: (the) grace to you and (the) peace from God our Father and our Lord Jesus Christ.

Παυλος και Σιλουανος και Τιμοθεος προς την εκκλησιαν των Θεσσαλονικεων εν Θεω, τω Πατρι και Κυριω Ιησου Χριστω· χαρις ειη υμιν και ειρηνη απο Θεου Πατρος ημων και Κυριου Ιησου Χριστου.

شكر من أجل مؤمني تسالونيكي

نَشْكُرُ اللهَ كُلَّ حِينٍ مِنْ جِهَةِ جَمِيعِكُمْ، ذَاكِرِينَ إِيَّاكُمْ فِي صَلَوَاتِنَا،

נוֹדֶה לֵאלֹהִים עַל־כֻּלְּכֶם בְּכָל־עֵת בְּהַזְכִּירֵנוּ אֶתְכֶם בִּתְפִלּוֹתֵינוּ׃

Ⲧⲉⲛϣⲉⲡϩⲙⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲫϯ ⲛ̀ⲥⲏⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲛⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲉⲛⲙⲉⲩⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲛⲡⲣⲟⲥⲉⲩⲭⲏ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲧⲁⲧⲙⲟⲩⲛⲕ

We give thanks to God always for you all, remembering you in our prayers unfailingly,

Ευχαριστουμεν παντοτε τον Θεον περι παντων υμων και σας μνημονευομεν εν ταις προσευχαις ημων,

مُتَذَكِّرِينَ بِلاَ انْقِطَاعٍ عَمَلَ إِيمَانِكُمْ، وَتَعَبَ مَحَبَّتِكُمْ، وَصَبْرَ رَجَائِكُمْ، رَبَّنَا يَسُوعَ الْمَسِيحَ، أَمَامَ اللهِ وَأَبِينَا.

בְּזָכְרֵנוּ תָמִיד לִפְנֵי הָאֱלֹהִים אָבִינוּ אֶת־פֹּעַל אֱמוּנַתְכֶם וִיגִיעַת אַהֲבַתְכֶם וְסַבְלָנוּת תִּקְוַתְכֶם לַאֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ׃

Ⲉⲛⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲫⲙⲉⲩⲓ ⲙ̀ⲡϩⲱⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ ⲛⲉⲙ ⲡϧⲓⲥⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲁⲅⲁⲡⲏ ⲛⲉⲙ ϯϩⲩⲡⲟⲙⲟⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯϩⲉⲗⲡⲓⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲛ⳪̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲫϯ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉⲛⲓⲱⲧ

remembering (the) work of your faith and (the) toil of the love and the patience and the hope of our Lord Jesus Christ before God and our Father;

αδιαλειπτως ενθυμουμενοι το εις την πιστιν εργον σας και τον κοπον της αγαπης και την υπομονην της ελπιδος του Κυριου ημων Ιησου Χριστου εμπροσθεν του Θεου και Πατρος ημων,

عَالِمِينَ أَيُّهَا الإِخْوَةُ الْمَحْبُوبُونَ مِنَ اللهِ اخْتِيَارَكُمْ،

כִּי יָדַעְנוּ אַחַי חֲבִיבֵי הָאֱלֹהִים אֵת אֲשֶׁר נִבְחַרְתֶּם׃

Ⲉⲛⲉⲙⲓ ⲛⲉⲛⲥⲛⲏⲟⲩ ⲉⲧⲁ ⲫϯ ⲙⲉⲛⲣⲓⲧⲟⲩ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲙⲉⲧⲥⲱⲧⲡ

knowing, our brethren whom God loved, your election,

εξευροντες, αδελφοι ηγαπημενοι υπο Θεου, την εκλογην σας,

أَنَّ إِنْجِيلَنَا لَمْ يَصِرْ لَكُمْ بِالْكَلَامِ فَقَطْ، بَلْ بِالْقُوَّةِ أَيْضًا، وَبِالرُّوحِ الْقُدُسِ، وَبِيَقِينٍ شَدِيدٍ، كَمَا تَعْرِفُونَ أَيَّ رِجَالٍ كُنَّا بَيْنَكُمْ مِنْ أَجْلِكُمْ.

בַּאֲשֶׁר בְּשׂוֹרָתֵנוּ לֹא בָאָה לָכֶם בְּדִבּוּר לְבָד כִּי־גַם בִּגְבוּרָה וּבְרוּחַ הַקֹּדֶשׁ וּבְדַעַת נְכוֹנָה מְאֹד כַּאֲשֶׁר יְדַעְתֶּם אֵת אֲשֶׁר־הָיִינוּ בְּתוֹכֲכֶם לְמַעַנְכֶם׃

Ϫⲉ ⲡⲉⲛⲉⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲓⲟⲛ ⲙ̀ⲡⲉϥϣⲱⲡⲓ ϩⲁⲣⲱⲧⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲁⲗⲗⲁ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩϫⲟⲙ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲡⲛⲁ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲛⲟⲙϯ ⲉ̀ⲛⲁϣⲱϥ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲣⲏϯ ⲉⲧⲁⲛϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉⲑⲃⲉ ⲑⲏⲛⲟⲩ

because our Gospel came not to you in (the) word only, but in [a] power and [a] holy spirit and much comfort. According as ye know the manner (in) which we became to you because of you.

διοτι το ευαγγελιον ημων δεν εγεινεν εις εσας εν λογω μονον, αλλα και εν δυναμει και εν Πνευματι Αγιω και εν πληροφορια πολλη, καθως εξευρετε οποιοι υπηρξαμεν μεταξυ σας δια σας.

وَأَنْتُمْ صِرْتُمْ مُتَمَثِّلِينَ بِنَا وَبِالرَّبِّ، إِذْ قَبِلْتُمُ الْكَلِمَةَ فِي ضِيقٍ كَثِيرٍ، بِفَرَحِ الرُّوحِ الْقُدُسِ،

וִהְיִיתֶם לְהֹלְכֵי בְעִקְּבוֹתֵינוּ וּבְעִקְּבוֹת אֲדֹנֵינוּ כִּי קִבַּלְתֶּם אֶת־הַדָּבָר בְּתוֹךְ עֳנִי רָב בְּחֶדְוַת רוּחַ הַקֹּדֶשׁ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ϩⲱⲧⲉⲛ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲱⲡⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲟⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲡ⳪̅ ⲉ̀ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲉⲡ ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ϩⲟϫϩⲉϫ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲣⲁϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ

And ye also became like to us and the Lord, having received the word in a great tribulation and a joy of the holy spirit;

Και σεις εγεινετε μιμηται ημων και του Κυριου, δεχθεντες τον λογον εν μεσω πολλης θλιψεως μετα χαρας Πνευματος Αγιου,

حَتَّى صِرْتُمْ قُدْوَةً لِجَمِيعِ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ فِي مَكِدُونِيَّةَ وَفِي أَخَائِيَةَ.

עַד־הֱיוֹתְכֶם לְמוֹפֵת לְכָל־הַמַּאֲמִינִים אֲשֶׁר בְּמַקְדּוֹנְיָא וּבַאֲכַיָּא׃

Ϩⲱⲥⲧⲉ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲩⲡⲟⲥ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲑⲛⲁϩϯ ϧⲉⲛ ⲑⲙⲁⲕⲉⲇⲟⲛⲓⲁ ⲛⲉⲙ ϯⲁⲭⲁⲓⲁ

so that ye became (an) example to all who believe in (the) Makedonia and [the] Achaia.

ωστε εγεινετε τυποι εις παντας τους πιστευοντας εν τη Μακεδονια και τη Αχαια.

لأَنَّهُ مِنْ قِبَلِكُمْ قَدْ أُذِيعَتْ كَلِمَةُ الرَّبِّ، لَيْسَ فِي مَكِدُونِيَّةَ وَأَخَائِيَةَ فَقَطْ، بَلْ فِي كُلِّ مَكَانٍ أَيْضًا قَدْ ذَاعَ إِيمَانُكُمْ بِاللهِ، حَتَّى لَيْسَ لَنَا حَاجَةٌ أَنْ نَتَكَلَّمَ شَيْئًا.

כִּי מֵאִתְּכֶם נִשְׁמַע קוֹל דְּבַר יְהוָֹה לֹא בְּמַקְדּוֹנְיָא וַאֲכַיָּא לְבַד כִּי בְּכָל־מָקוֹם יָצְאָה אֱמוּנַתְכֶם לֵאלֹהִים וְאֵין־לָנוּ צֹרֶךְ לְדַבֵּר עוֹד דָּבָר׃

Ⲉⲧⲁ ⲡⲥⲁϫⲓ ⲅⲁⲣ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲥⲱⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲟⲩ ⲙⲟⲛⲟⲛ ϧⲉⲛ ⲑⲙⲁⲕⲉⲇⲟⲛⲓⲁ ⲛⲉⲙ ϯⲁⲭⲁⲓⲁ ⲁⲗⲗⲁ ϧⲉⲛ ⲙⲁⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲁ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ ⲉⲧϩⲁ ⲫϯ ⲁϥⲥⲱⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲱⲥⲧⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉⲛϣⲧⲉⲙⲉⲣⲭⲣⲓⲁ ⲛ̀ⲥⲁϫⲓ ⲉⲑⲃⲉ ϩⲗⲓ

For (the) word of the Lord spread abroad from you not only in (the) Makedonia and [the] Achaia, but in every place your faith, which is toward God, was spread abroad; so that we (pron.) have not need of speaking concerning anything.

Διοτι απο σας εξηχησεν ο λογος του Κυριου ουχι μονον εν τη Μακεδονια και Αχαια, αλλα και εν παντι τοπω εφθασεν η φημη της προς τον Θεον πιστεως σας, ωστε ημεις δεν εχομεν χρειαν να λαλωμεν τι.

لأَنَّهُمْ هُمْ يُخْبِرُونَ عَنَّا، أَيُّ دُخُولٍ كَانَ لَنَا إِلَيْكُمْ، وَكَيْفَ رَجَعْتُمْ إِلَى اللهِ مِنَ الأَوْثَانِ، لِتَعْبُدُوا اللهَ الْحَيَّ الْحَقِيقِيَّ،

כִּי־פִיהֶם הַמַּגִּיד מֶה־הָיָה מְבוֹאֵנוּ אֲלֵיכֶם וְאֵיךְ עֲזַבְתֶּם הָאֱלִילִים וְשַׁבְתֶּם לֵאלֹהִים לַעֲבֹד אֵל חַי וַאֲמִתִּי׃

Ⲛ̀ⲑⲱⲟⲩ ⲅⲁⲣ ⲉⲧⲥⲁϫⲓ ⲉⲑⲃⲏⲧⲉⲛ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲣⲏϯ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲱⲓⲧ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉⲧⲁⲛϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϩⲁⲣⲱⲧⲉⲛ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲣⲏϯ ⲉⲧⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲕⲉⲧ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϩⲁ ⲫϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲛⲓⲓⲇⲱⲗⲟⲛ ⲉ̀ⲉⲣⲃⲱⲕ ⲙ̀ⲫϯ ⲉⲧⲟⲛϧ ⲛ̀ⲑⲙⲏⲓ

For they (are they) who speak concerning us, concerning (the) manner of the entering which we had (chi to you; and the manner (in which) ye turned to God from the idols, to be servant of God, the living (and) true;

Διοτι αυτοι διηγουνται περι ημων οποιαν εισοδον ελαβομεν προς εσας, και πως επεστρεψατε προς τον Θεον απο των ειδωλων, δια να δουλευητε Θεον ζωντα και αληθινον,

وَتَنْتَظِرُوا ابْنَهُ مِنَ السَّمَاءِ، الَّذِي أَقَامَهُ مِنَ الأَمْوَاتِ، يَسُوعَ، الَّذِي يُنْقِذُنَا مِنَ الْغَضَبِ الآتِي.

וּלְחַכּוֹת לִבְנוֹ מִן־הַשָּׁמַיִם אֲשֶׁר הֱעִירוֹ מִן־הַמֵּתִים לְיֵשׁוּעַ הַמַּצִּילֵנוּ מִן־הֶחָרוֹן הַבָּא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϫⲟⲩϣⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲁⲧϩⲏ ⲙ̀ⲡⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲫⲏⲟⲩⲓ ⲫⲁⲓ ⲉⲧⲁϥⲧⲟⲩⲛⲟⲥϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲑⲙⲱⲟⲩⲧ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁⲛⲁϩⲙⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲡϫⲱⲛⲧ ⲉⲑⲛⲏⲟⲩ

and to look out forward to his Son from the heavens, he whom he raised from them who are dead, Jesus, who will save us from (the) wrath which cometh.

και να προσμενητε τον Υιον αυτου εκ των ουρανων, τον οποιον ανεστησεν εκ νεκρων, τον Ιησουν, οστις ελευθερονει ημας απο της μελλουσης οργης.

إصحاح 2

خدمة بولس في تسالونيكي

لأَنَّكُمْ أَنْتُمْ أَيُّهَا الإِخْوَةُ تَعْلَمُونَ دُخُولَنَا إِلَيْكُمْ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ بَاطِلًا،

כִּי אַתֶּם אַחַי יְדַעְתֶּם אֶת־מְבוֹאֵנוּ אֲלֵיכֶם כִּי לֹא־הָיָה לָרִיק׃

Ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲅⲁⲣ ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ⲛⲉⲛⲥⲛⲏⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲙⲱⲓⲧ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉⲧⲁⲛϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϩⲁⲣⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲙ̀ⲡⲉϥϣⲱⲡⲓ ⲉϥϣⲟⲩⲓⲧ

For ye (pron.) know, our brethren, our entering which we had (t.uni) to you, that it was not empty:

Διοτι σεις εξευρετε, αδελφοι, την προς εσας εισοδον ημων, οτι δεν εγεινε ματαια,

بَلْ بَعْدَ مَا تَأَلَّمْنَا قَبْلًا وَبُغِيَ عَلَيْنَا كَمَا تَعْلَمُونَ، فِي فِيلِبِّي، جَاهَرْنَا فِي إِلَهِنَا أَنْ نُكَلِّمَكُمْ بِإِنْجِيلِ اللهِ، فِي جِهَادٍ كَثِيرٍ.

וְאַחֲרֵי אֲשֶׁר עֻנֵּינוּ וּלְחֶרְפָּה הָיִינוּ בְּפִילִפִּי כַּאֲשֶׁר יְדַעְתֶּם הִתְחַזַּקְנוּ בֵאלֹהֵינוּ לְהַגִּיד גַּם־לָכֶם אֶת־הַבְּשׂוֹרָה בְּנַפְתּוּלִים רַבִּים׃

Ⲁⲗⲗⲁ ⲁⲛⲉⲣϣⲟⲣⲡ ⲛ̀ϭⲓϧⲓⲥⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϣⲟϣⲉⲛ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲫⲓⲗⲓⲡⲡⲟⲓⲥ ⲁⲛⲟⲩⲟⲛϩⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲉ̀ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲉⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲓⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲁⲅⲱⲛ

but we suffered before and we were insulted, according as ye know, namely in Philippois: we were emboldened in our God to speak to you the Gospel of God in a great conflict.

αλλα και προπαθοντες και υβρισθεντες, καθως εξευρετε, εν Φιλιπποις, ελαβομεν θαρρος εις τον Θεον ημων να λαλησωμεν προς εσας το ευαγγελιον του Θεου με πολυν αγωνα.

لأَنَّ وَعْظَنَا لَيْسَ عَنْ ضَلاَلٍ، وَلَا عَنْ دَنَسٍ، وَلَا بِمَكْرٍ،

כִּי תוֹכַחְתֵּנוּ אֵינֶנָּה מִתּוֹךְ טָעוּת וְלֹא מִתּוֹךְ טֻמְאָה וְלֹא בִּרְמִיָּה׃

Ⲡⲉⲛⲑⲱⲧ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ϩⲏⲧ ⲛ̀ⲟⲩⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲡⲗⲁⲛⲏ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲟⲩⲇⲉ ⲛ̀ⲟⲩⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩϭⲱϧⲉⲙ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲟⲩⲇⲉ ⲛ̀ⲟⲩⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲭⲣⲟϥ ⲁⲛ ⲡⲉ

For our exhortation was not from [an] error, nor from [an] uncleanness, nor from [a] subtlety:

Διοτι η προτροπη ημων δεν ητο εκ πλανης ουδε εξ ακαθαρσιας ουτε μετα δολου·

بَلْ كَمَا اسْتُحْسِنَّا مِنَ اللهِ أَنْ نُؤْتَمَنَ عَلَى الإِنْجِيلِ، هَكَذَا نَتَكَلَّمُ، لَا كَأَنَّنَا نُرْضِي النَّاسَ بَلِ اللهَ الَّذِي يَخْتَبِرُ قُلُوبَنَا.

כִּי כַּאֲשֶׁר נִמְצֵאנוּ נֶאֱמָנִים לֵאלֹהִים לְהַפְקִיד בְּיָדֵנוּ הַבְּשׂוֹרָה כֵּן נְדַבֵּר וְלֹא לִהְיוֹת רְצוּיִם לִבְנֵי אָדָם כִּי אִם־לֵאלֹהִים הַבֹּחֵן לִבּוֹתֵנוּ׃

Ⲁⲗⲗⲁ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁⲩⲉⲣⲇⲟⲕⲓⲙⲁⲍⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲫϯ ⲉⲧⲉⲛϩⲟⲩⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲡⲓⲉⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲓⲟⲛ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲧⲉⲛⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲁⲛ ⲛ̀ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲉⲩⲣⲁⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲁⲗⲗⲁ ⲫϯ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲣⲇⲟⲕⲓⲙⲁⲍⲓⲛ ⲛ̀ⲛⲉⲛϩⲏⲧ

but according as we were approved by God to be entrusted with the Gospel, thus we speak.Not as some, pleasing [the] men, but God who approveth our hearts.

αλλα καθως εδοκιμασθημεν υπο του Θεου δια να εμπιστευθωμεν το ευαγγελιον, ουτω λαλουμεν, ουχι ως αρεσκοντες εις ανθρωπους, αλλ' εις τον Θεον τον δοκιμαζοντα τας καρδιας ημων.

فَإِنَّنَا لَمْ نَكُنْ قَطُّ فِي كَلاَمِ تَمَلُّقٍ كَمَا تَعْلَمُونَ، وَلَا فِي عِلَّةِ طَمَعٍ. اَللهُ شَاهِدٌ.

כִּי מֵעוֹלָם לֹא דִבַּרְנוּ בִּשְׂפַת חֲלָקוֹת כַּאֲשֶׁר יְדַעְתֶּם וְלֹא לְמַעַן בְּצֹעַ בֶּצַע בַּסָּתֶר עֵד הָאֱלֹהִים׃

Ⲟⲩⲇⲉ ⲅⲁⲣ ⲙ̀ⲡⲉⲛϣⲱⲡⲓ ⲉⲛⲉϩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲥⲟⲡⲥⲉⲡ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ⲟⲩⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲗⲱⲓϫⲓ ⲙ̀ⲙⲉⲧϭⲓⲛϫⲟⲛⲥ ⲫϯ ⲡⲉⲧⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ

For neither were we ever found in [a] word of flattery, according as ye know, nor in an excuse for a wrongdoing, God witnesseth;

Διοτι ουτε λογον κολακειας μετεχειρισθημεν ποτε, καθως εξευρετε, ουτε προφασιν πλεονεξιας, μαρτυς ο Θεος,

وَلَا طَلَبْنَا مَجْدًا مِنَ النَّاسِ، لَا مِنْكُمْ وَلَا مِنْ غَيْرِكُمْ مَعَ أَنَّنَا قَادِرُونَ أَنْ نَكُونَ فِي وَقَارٍ كَرُسُلِ الْمَسِيحِ.

גַּם לֹא־בִקַּשְׁנוּ מִן־הָאָדָם כָּבוֹד לֹא מִכֶּם וְלֹא מֵאֲחֵרִים אַף כִּי יָכֹלְנוּ לִהְיוֹת בִּיקָר כִּשְׁלִיחֵי הַמָּשִׁיחַ׃

Ⲟⲩⲇⲉ ⲛⲁⲛⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲁ ⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲟⲩⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲟⲩⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ϩⲁⲛⲕⲉⲭⲱⲟⲩⲛⲓ

nor were we seeking for glory from [the] men, nor of you, nor of others,

ουτε εζητησαμεν δοξαν εξ ανθρωπων, ουτε αφ' υμων ουτε απ' αλλων

بَلْ كُنَّا مُتَرَفِّقِينَ فِي وَسَطِكُمْ كَمَا تُرَبِّي الْمُرْضِعَةُ أَوْلاَدَهَا،

אֶלָּא הָלַכְנוּ לְאַט בְּתוֹכֲכֶם כְּאֹמֶנֶת מְפַנֶּקֶת אֶת־בָּנֶיהָ׃

Ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ϣ̀ϫⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ϧⲁ ⲟⲩⲃⲁⲣⲟⲥ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲡⲟⲥⲧⲟⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲁⲗⲗⲁ ⲁⲛⲉⲣⲕⲟⲩϫⲓ ⲛ̀ⲁⲗⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲙⲏϯ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲟⲛⲓ ⲉⲥⲉⲣⲑⲁⲗⲡⲓⲛ ⲉ̀ⲛⲉⲥϣⲏⲣⲓ

it being possible for us to be for a burden as apostles of Christ. But we became little children in your midst, as a nurse cherishing her children:

καιτοι δυναμενοι να διδωμεν βαρος ως αποστολοι του Χριστου, αλλ' εσταθημεν γλυκεις εν τω μεσω υμων, καθως η τροφος περιθαλπει τα εαυτης τεκνα·

هَكَذَا إِذْ كُنَّا حَانِّينَ إِلَيْكُمْ، كُنَّا نَرْضَى أَنْ نُعْطِيَكُمْ، لَا إِنْجِيلَ اللهِ فَقَطْ بَلْ أَنْفُسَنَا أَيْضًا، لأَنَّكُمْ صِرْتُمْ مَحْبُوبِينَ إِلَيْنَا.

וּבְחַבְּבֵנוּ אֶתְכֶם כָּכָה חָפַצְנוּ לָתֵת לָכֶם לֹא אֶת־בְּשׂוֹרַת הָאֱלֹהִים לְבַד אֶלָּא אַף נַפְשֹׁתֵינוּ יַעַן כִּי־הֱיִיתֶם חֲבִיבִים עָלֵינוּ׃

Ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲉⲛⲧⲁϣⲉ ⲙⲉⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲁⲛϯⲙⲁϯ ⲉ̀ϯ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩ ⲙⲟⲛⲟⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲉⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲓⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲁⲗⲗⲁ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛⲕⲉⲯⲩⲭⲏ ⲉⲑⲃⲉϫⲉ ⲁⲧⲉⲧⲉⲛϣⲱⲡⲓ ⲛⲁⲛ ⲛ̀ϩⲁⲛⲙⲉⲛⲣⲁϯ

thus being greatly in love of you, we were well pleased to give to you not only the Gospel of God, but also our souls, because that ye were to us beloved.

ουτως εχοντες ενθερμον αγαπην προς εσας, ευχαριστουμεθα να μεταδωσωμεν ουχι μονον το ευαγγελιον του Θεου αλλα και τας ψυχας ημων, επειδη εσταθητε αγαπητοι εις ημας.

فَإِنَّكُمْ تَذْكُرُونَ أَيُّهَا الإِخْوَةُ تَعَبَنَا وَكَدَّنَا، إِذْ كُنَّا نَكْرِزُ لَكُمْ بِإِنْجِيلِ اللهِ، وَنَحْنُ عَامِلُونَ لَيْلًا وَنَهَارًا كَيْ لَا نُثَقِّلَ عَلَى أَحَدٍ مِنْكُمْ.

הֲלֹא תִזְכְּרוּ אַחַי אֶת־עֲמָלֵנוּ וְאֶת־תְּלָאָתֵנוּ אֲשֶׁר יָגַעְנוּ לַיְלָה וְיוֹמָם לְבִלְתִּי הֱיוֹת לְמַשָׂא לְאִישׁ מִכֶּם בְּבַשְׂרֵנוּ בְקִרְבְּכֶם אֶת־בְּשׂוֹרַת הָאֱלֹהִים׃

Ⲁⲣⲓⲫⲙⲉⲩⲓ ⲅⲁⲣ ⲛⲉⲛⲥⲛⲏⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲛϧⲓⲥⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲛⲙⲕⲁϩ ⲉ̀ⲛⲉⲣϩⲱⲃ ⲛ̀ϫⲱⲣϩ ⲛⲉⲙ ⲙⲉⲣⲓ ϫⲉ ⲛ̀ⲧⲉⲛϣ̀ⲧⲉⲙⲟⲩⲁϩⲃⲁⲣⲟⲥ ⲉϫⲉⲛ ⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲁⲛϩⲓⲱⲓϣ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲓⲉⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲓⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ

For remember, our brethren, our toil and our pain: working by night and day, that we might not add burden upon one of you, we proclaimed among you the Gospel of God.

Διοτι ενθυμεισθε, αδελφοι, τον κοπον ημων και τον μοχθον· επειδη νυκτα και ημεραν εργαζομενοι, δια να μη επιβαρυνωμεν τινα εξ υμων, εκηρυξαμεν εις εσας το ευαγγελιον του Θεου.

أَنْتُمْ شُهُودٌ، وَاللهُ، كَيْفَ بِطَهَارَةٍ وَبِبِرٍّ وَبِلاَ لَوْمٍ كُنَّا بَيْنَكُمْ أَنْتُمُ الْمُؤْمِنِينَ.

עֵדִים אַתֶּם וְעֵד הָאֱלֹהִים אִם־לֹא בִקְדֻשָּׁה וּבְצֶדֶק וּבְתָמִים הָיִינוּ עִמָּכֶם הַמַּאֲמִינִים׃

Ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲉⲧⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛⲉⲙ ⲫϯ ϫⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲧⲟⲩⲃⲟ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲙⲉⲧⲁⲧⲁⲣⲓⲕⲓ ⲁⲛϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϧⲁ ⲛⲏ ⲉⲑⲛⲁϩϯ

Ye (are they) who witness, and God, that holily and righteously and unblameably we were to you, namely those who believe.

Σεις εισθε μαρτυρες και ο Θεος οτι οσιως και δικαιως και αμεμπτως εφερθημεν προς εσας τους πιστευοντας,

كَمَا تَعْلَمُونَ كَيْفَ كُنَّا نَعِظُ كُلَّ وَاحِدٍ مِنْكُمْ كَالأَبِ لأَوْلاَدِهِ، وَنُشَجِّعُكُمْ،

וְאַתֶּם יְדַעְתֶּם כִּי־כְאָב אֶת־בָּנָיו הִזְהַרְנוּ אֶת־כָּל־אֶחָד מִכֶּם וְדִבַּרְנוּ עַל לִבּוֹ׃

Ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲱⲧ ⲉϥϯϩⲟ ⲉ̀ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ

According as ye know that as a father beseecheth his children,

καθως εξευρετε οτι ενα εκαστον υμων, ως πατηρ τα εαυτου τεκνα,

وَنُشْهِدُكُمْ لِكَيْ تَسْلُكُوا كَمَا يَحِقِّ للهِ الَّذِي دَعَاكُمْ إِلَى مَلَكُوتِهِ وَمَجْدِهِ.

וַנָּעַד בָּכֶם לָלֶכֶת כַּטּוֹב לִפְנֵי הָאֱלֹהִים הַקּוֹרֵא אֶתְכֶם לְמַלְכוּתוֹ וְלִכְבוֹדוֹ׃

Ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲉⲛϯϩⲟ ⲉ̀ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲛⲑⲱⲧ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲉⲛϩⲏⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲛⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ϫⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛⲙⲟϣⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛ ⲙⲡϣⲁ ⲙ̀ⲫϯ ⲫⲁⲓ ⲉⲧⲁϥⲑⲁϩⲉⲙ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲧⲉϥⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⲛⲉⲙ ⲡⲉϥⲱⲟⲩ

thus we are beseeching each one of you and exhorting you and witnessing, that ye walk worthy of God, he who called you into his kingdom and his glory.

σας προετρεπομεν και παρηγορουμεν και διεμαρτυρομεθα, δια να περιπατησητε αξιως του Θεου του προσκαλουντος υμας εις την εαυτου βασιλειαν και δοξαν.

مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ نَحْنُ أَيْضًا نَشْكُرُ اللهَ بِلاَ انْقِطَاعٍ، لأَنَّكُمْ إِذْ تَسَلَّمْتُمْ مِنَّا كَلِمَةَ خَبَرٍ مِنَ اللهِ، قَبِلْتُمُوهَا لَا كَكَلِمَةِ أُنَاسٍ، بَلْ كَمَا هِيَ بِالْحَقِيقَةِ كَكَلِمَةِ اللهِ، الَّتِي تَعْمَلُ أَيْضًا فِيكُمْ أَنْتُمُ الْمُؤْمِنِينَ.

בַּעֲבוּר זֹאת אֲנַחְנוּ לֹא נֶחְדַּל לְהוֹדֹת לֵאלֹהִים כִּי אַתֶּם קִבַּלְתֶּם מֵאִתָּנוּ דְּבַר שְׁמוּעַת הָאֱלֹהִים וְלֹא־קִבַּלְתֶּם אוֹתוֹ כִּדְבַר בְּנֵי־אָדָם כִּי אִם־כְּמוֹ־שֶׁהוּא בֶאֱמֶת כִּדְבַר הָאֱלֹהִים אֲשֶׁר גַּם־פֹּעֵל בָּכֶם הַמַּאֲמִינִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ϩⲱⲛ ⲧⲉⲛϣⲉⲡϩⲙⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲫϯ ⲛ̀ⲧⲉⲛⲭⲱ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲁⲛ ϫⲉ ⲉⲧⲁⲣⲉⲧⲉⲛϭⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧⲉⲛ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲟⲡϥ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲣⲱⲙⲓ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲁⲗⲗⲁ ⲡⲓⲣⲏϯ ⲁⲗⲏⲑⲱⲥ ⲟⲩⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲡⲉ ⲉⲧⲉ ⲫⲏ ⲡⲉ ⲉⲧⲉⲣϩⲱⲃ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϧⲁ ⲛⲏ ⲉⲑⲛⲁϩϯ

And therefore we also give thanks to God unceasingly, that, having received the word of (the) hearing of God through us, ye received it not as a word of man, but as truly being a word of God, which is that which worketh in you, namely those who believe.

Δια τουτο και ημεις ευχαριστουμεν τον Θεον αδιαλειπτως, οτι παραλαβοντες τον λογον του Θεου, τον οποιον ηκουσατε παρ' ημων, εδεχθητε αυτον ουχι ως λογον ανθρωπων, αλλα καθως ειναι αληθως, λογον Θεου, οστις και ενεργειται μεταξυ υμων των πιστευοντων.

فَإِنِّكُمْ أَيُّهَا الإِخْوَةُ صِرْتُمْ مُتَمَثِّلِينَ بِكَنَائِسِ اللهِ الَّتِي هِيَ فِي الْيَهُودِيَّةِ فِي الْمَسِيحِ يَسُوعَ، لأَنَّكُمْ تَأَلَّمْتُمْ أَنْتُمْ أَيْضًا مِنْ أَهْلِ عَشِيرَتِكُمْ تِلْكَ الآلاَمَ عَيْنَهَا، كَمَا هُمْ أَيْضًا مِنَ الْيَهُودِ،

כִּי־אַתֶּם אַחַי הֲלַכְתֶּם בְּעִקְּבֵי קְהִלּוֹת הָאֱלֹהִים אֲשֶׁר־בְּאֶרֶץ יְהוּדָה בַּמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ כִּי גַּם־אַתֶּם עֻנֵּיתֶם עַל־יְדֵי בְנֵי־עַמְּכֶם כַּאֲשֶׁר עֻנּוּ גַם־הֵם עַל־יְדֵי הַיְּהוּדִים׃

Ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ⲅⲁⲣ ⲛⲉⲛⲥⲛⲏⲟⲩ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲱⲡⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲟⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲛⲏ ⲉⲧϧⲉⲛ ϯⲓⲟⲩⲇⲉⲁ ϧⲉⲛ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲱⲡ ϩⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲛⲁⲓⲙⲕⲁⲩϩ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϣⲫⲏⲣ ⲙ̀ⲫⲩⲗⲏ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ϩⲱⲛ ⲉⲧⲁⲛϭⲓ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ

For ye, our brethren, became like to the churches of God which are in [the] Joudēa in Christ Jesus: because ye also received the same pains by your fellow tribesmen, according as we also suffered from the Jews;

Διοτι σεις εγεινετε, αδελφοι, μιμηται των εκκλησιων του Θεου, αιτινες ειναι εν τη Ιουδαια εν Χριστω Ιησου, επειδη και σεις επαθετε τα αυτα υπο των ιδιων υμων ομοεθνων, καθως και αυτοι υπο των Ιουδαιων,

الَّذِينَ قَتَلُوا الرَّبَّ يَسُوعَ وَأَنْبِيَاءَهُمْ، وَاضْطَهَدُونَا نَحْنُ. وَهُمْ غَيْرُ مُرْضِينَ للهِ وَأَضْدَادٌ لِجَمِيعِ النَّاسِ.

אֲשֶׁר אַף־הָרְגוּ אֶת־הָאָדוֹן יֵשׁוּעַ וְאֶת־נְבִיאֵיהֶם וְאוֹתָנוּ רָדָפוּ וְאֵינָם טוֹבִים בְּעֵינֵי אֱלֹהִים וּמִתְקוֹמֲמִים לְכָל־אָדָם׃

Ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩϧⲱⲧⲉⲃ ⲙ̀ⲡ⳪̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ϩⲱⲛ ⲁⲩϭⲟϫⲓ ⲛ̀ⲥⲱⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲥⲉⲣⲁⲛⲁϥ ⲙ̀ⲫϯ ⲁⲛ ⲉⲩⲟⲓ ⲛ̀ⲣⲉϥϯ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϩⲣⲉⲛ ⲣⲱⲙⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ

who killed the Lord Jesus and the prophets, and us also persecuted; and they please not God, being opposers of all men;

οιτινες και τον Κυριον Ιησουν εθανατωσαν και τους ιδιους αυτων προφητας, και ημας εξεδιωξαν, και εις τον Θεον δεν αρεσκουσι, και εις παντας τους ανθρωπους ειναι εναντιοι,

يَمْنَعُونَنَا عَنْ أَنْ نُكَلِّمَ الأُمَمَ لِكَيْ يَخْلُصُوا، حَتَّى يُتَمِّمُوا خَطَايَاهُمْ كُلَّ حِينٍ. وَلكِنْ قَدْ أَدْرَكَهُمُ الْغَضَبُ إِلَى النِّهَايَةِ.

הָעֹצְרִים אֹתָנוּ מִדַּבֵּר אֶל־הַגּוֹיִם שֶׁיִּוָּשֵׁעוּ לְמַעַן אֲשֶׁר־יְמַלְאוּ אֶת־חַטֹּאתֵיהֶם בְּכָל־עֵת וַתַּשִׂיגֵם הַחֵמָה עַד־כַּלֵּה׃

Ⲉⲩⲧⲁϩⲛⲟ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲉ̀ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲥⲉⲛⲟϩⲉⲙ ⲉ̀ⲡϫⲓⲛⲥⲉϫⲉⲕ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲟⲃⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲥⲏⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲁϥⲓ ⲇⲉ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϫⲱⲛⲧ ϣⲁ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

preventing us from speaking to the Gentiles that they may be saved; unto (the) completing their sins always: but the anger came upon them unto the end

εμποδιζοντες ημας να λαλησωμεν προς τα εθνη δια να σωθωσι, δια να αναπληρωσωσι τας αμαρτιας εαυτων παντοτε. Εφθασε δε επ' αυτους η οργη μεχρι τελους.

اشتياق بولس لرؤيتهم

وَأَمَّا نَحْنُ أَيُّهَا الإِخْوَةُ، فَإِذْ قَدْ فَقَدْنَاكُمْ زَمَانَ سَاعَةٍ، بِالْوَجْهِ لَا بِالْقَلْبِ، اجْتَهَدْنَا أَكْثَرَ، بِاشْتِهَاءٍ كَثِيرٍ، أَنْ نَرَى وُجُوهَكُمْ.

וַאֲנַחְנוּ אַחַי אַחֲרֵי אֲשֶׁר־שָׁכֹלְנוּ אֶתְכֶם לִזְמַן מְעַט לְפָנִים וְלֹא לַלֵּב חַשְׁנוּ עַד־מְאֹד לִרְאוֹת פְּנֵיכֶם בִּתְשׁוּקָה רַבָּה׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲇⲉ ⲛⲉⲛⲥⲛⲏⲟⲩ ⲁⲩϣⲟⲛϩⲉⲛ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲡⲣⲟⲥⲟⲩⲥⲏⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲟⲩⲛⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲡϩⲟ ⲟⲩⲟϩ ϧⲉⲛ ⲡϩⲏⲧ ⲁⲛ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲧϩⲟⲩⲟ ⲁⲛⲓⲏⲥ ⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲉⲧⲉⲛϩⲟ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲉⲡⲓⲑⲩⲙⲓⲁ

But we, our brethren, were bereaved of you for the space (lit. a time) of an hour, in presence, and not in (the) heart; we hastened exceedingly to see your face in a great desire:

Αλλ' ημεις, αδελφοι, ορφανισθεντες αφ' υμων προς ολιγον καιρον, προσωπικως ουχι κατα την καρδιαν, εσπουδασαμεν περισσοτερον μετα πολλης επιθυμιας να ιδωμεν το προσωπον σας.

لِذَلِكَ أَرَدْنَا أَنْ نَأْتِيَ إِلَيْكُمْ - أَنَا بُولُسَ - مَرَّةً وَمَرَّتَيْنِ. وَإِنَّمَا عَاقَنَا الشَّيْطَانُ.

וְעַל־כֵּן חָפַצְנוּ לָבוֹא אֲלֵיכֶם אֲנִי פוֹלוֹס פַּעַם וּשְׁתָּיִם וְהַשָׂטָן עֲצָרָנוּ׃

Ϫⲉ ⲁⲛⲟⲩⲱϣ ⲉ̀ⲓ̀ ϩⲁⲣⲱⲧⲉⲛ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲙⲉⲛ ⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲟⲡ ⲛⲉⲙ ⲃ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲁϩⲛⲟ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲥⲁⲧⲁⲛⲁⲥ

because we wished to come to you, I indeed, Paul, once and twice (lit. two); and Satan prevented. me.

Δια τουτο ηθελησαμεν να ελθωμεν προς εσας, εγω μαλιστα ο Παυλος, και απαξ και δις, και ημποδισεν ημας ο Σατανας.

لأَنْ مَنْ هُوَ رَجَاؤُنَا وَفَرَحُنَا وَإِكْلِيلُ افْتِخَارِنَا؟ أَمْ لَسْتُمْ أَنْتُمْ أَيْضًا أَمَامَ رَبِّنَا يَسُوعَ الْمَسِيحِ فِي مَجِيئِهِ؟

כִּי מִי תִקְוָתֵנוּ וּמִי שִׂמְחָתֵנוּ וַעֲטֶרֶת תִּפְאַרְתֵּנוּ הֲלֹא גַם־אַתֶּם לִפְנֵי אֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ בְּבוֹאוֹ׃

Ⲛⲓⲙ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⲧⲉⲛϩⲉⲗⲡⲓⲥ ⲓⲉ ⲡⲉⲛⲣⲁϣⲓ ⲓⲉ ⲡⲭⲗⲟⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲛϣⲟⲩϣⲟⲩ ⲙⲏ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡⲉⲛ⳪̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲧⲉϥⲡⲁⲣⲟⲩⲥⲓⲁ

For what is our hope or our joy or (the) crown of our boast? Are not ye before our Lord Jesus in his coming?

Διοτι τις η ελπις ημων η η χαρα η ο στεφανος της καυχησεως; η ουχι και σεις εμπροσθεν του Κυριου ημων Ιησου Χριστου εν τη παρουσια αυτου;

لأَنَّكُمْ أَنْتُمْ مَجْدُنَا وَفَرَحُنَا.

אָמְנָם אַתֶּם כְּבוֹדֵנוּ וְשִׂמְחָתֵנוּ׃

Ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⲡⲉⲛⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲛⲣⲁϣⲓ

For ye are our glory and our joy.

Διοτι σεις εισθε η δοξα ημων και η χαρα.

إصحاح 3

تابع: اشتياق بولس لرؤيتهم

لِذَلِكَ إِذْ لَمْ نَحْتَمِلْ أَيْضًا اسْتَحْسَنَّا أَنْ نُتْرَكَ فِي أَثِينَا وَحْدَنَا.

וְעַל־כֵּן לֹא יָכֹלְנוּ עוֹד לְהִתְאַפֵּק וַנִּוָּעַץ לְהִוָּתֵר לְבַדֵּנוּ בְּאַתּוּנָה׃

Ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉⲛϣ̀ⲟϩⲓ ⲁⲛ ⲁⲛϯⲙⲁϯ ⲉ̀ⲥⲱϫⲡ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲁⲑⲏⲛⲛⲁⲥ

Therefore not being able to stay, we were well pleased to be left alone in Athēnnas;

Δια τουτο μη υποφεροντες πλεον, εκριναμεν ευλογον να απομεινωμεν μονοι εν Αθηναις,

فَأَرْسَلْنَا تِيمُوثَاوُسَ أَخَانَا، وَخَادِمَ اللهِ، وَالْعَامِلَ مَعَنَا فِي إِنْجِيلِ الْمَسِيحِ، حَتَّى يُثَبِّتَكُمْ وَيَعِظَكُمْ لأَجْلِ إِيمَانِكُمْ،

וַנִּשְׁלַח אֶת־טִימוֹתִיּוֹס אָחִינוּ וּמְשָׁרֵת הָאֱלֹהִים וְעֹזְרֵנוּ בִּבְשׂוֹרַת הַמָּשִׁיחַ לְחַזֵּק אֶתְכֶם וּלְהַזְהִיר עַל־דְּבַר אֱמוּנַתְכֶם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲛⲟⲩⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲥⲟⲛ ⲧⲓⲙⲟⲑⲉⲟⲥ ϩⲁⲣⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲇⲓⲁⲕⲱⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲓⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲉⲧⲁϫⲣⲉ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ

and we sent our brother Timotheos to you, and minister of God in the Gospel of Christ, to confirm you and pray for your faith;

και επεμψαμεν Τιμοθεον, τον αδελφον ημων και διακονον του Θεου και συνεργον ημων εις το ευαγγελιον του Χριστου, δια να σας στηριξη και να σας παρηγορηση περι της πιστεως σας,

كَيْ لَا يَتَزَعْزَعَ أَحَدٌ فِي هَذِهِ الضِّيقَاتِ. فَإِنَّكُمْ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ أَنَّنَا مَوْضُوعُونَ لِهَذَا.

לְמַעַן אֲשֶׁר לֹא־יִמּוֹט אִישׁ בַּמְּצוּקוֹת הָאֵלֶּה כִּי־יְדַעְתֶּם אַף־אַתֶּם כִּי לָזֹאת יֻעָדְנוּ׃

Ϫⲉ ⲛ̀ⲧⲉϣ̀ⲧⲉⲙ ϩⲗⲓ ⲕⲓⲙ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲁⲓϩⲟϫϩⲉϫ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲅⲁⲣ ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲟⲩⲛ ϫⲉ ⲁⲛⲭⲏ ⲉ̀ⲡⲁⲓϩⲱⲃ

that no one might be moved in these tribulations. For ye (pron.) know that we were set for this thing:

δια να μη κλονιζηται μηδεις εν ταις θλιψεσι ταυταις. Διοτι σεις εξευρετε οτι εις τουτο ειμεθα τεταγμενοι·

لأَنَّنَا لَمَّا كُنَّا عِنْدَكُمْ، سَبَقْنَا فَقُلْنَا لَكُمْ: إِنَّنَا عَتِيدُونَ أَنْ نَتَضَايَقَ، كَمَا حَصَلَ أَيْضًا، وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ.

הֲלֹא כְּבָר אָמַרְנוּ אֲלֵיכֶם בִּהְיוֹתֵנוּ אֶצְלְכֶם כִּי־עֲתִידִים אֲנַחְנוּ לְהִלָּחֵץ כַּאֲשֶׁר גַּם־הָיָה וְכַאֲשֶׁר יְדַעְתֶּם׃

Ⲕⲉ ⲅⲁⲣ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲉⲛⲭⲏ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲁⲛⲉⲣϣⲟⲣⲡ ⲛ̀ϫⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲥⲉⲛⲁϩⲉϫϩⲱϫⲉⲛ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲙⲓ

for even when we were with you, we were beforehand in saying to you that we shall (lit. will) be oppressed; according as it came to pass and ye know.

διοτι οτε ημεθα παρ' υμιν, προελεγομεν προς εσας οτι μελλομεν να υποφερωμεν θλιψεις, καθως και εγεινε και εξευρετε.

مِنْ أَجْلِ هَذَا إِذْ لَمْ أَحْتَمِلْ أَيْضًا، أَرْسَلْتُ لِكَيْ أَعْرِفَ إِيمَانَكُمْ، لَعَلَّ الْمُجَرِّبَ يَكُونُ قَدْ جَرَّبَكُمْ، فَيَصِيرَ تَعَبُنَا بَاطِلًا.

וּבַעֲבוּר כֵּן לֹא־יָכֹלְתִּי עוֹד לְהִתְאַפֵּק וָאֶשְׁלַח לָדַעַת אֱמוּנַתְכֶם כִּי אָמַרְתִּי פֶּן־נִסָּה אֶתְכֶם הַמְנַסֶּה וְהָיְתָה לָרִיק יְגִיעָתֵנוּ׃

Ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϩⲱ ϯϣⲱⲟⲩ ⲛ̀ϩⲏⲧ ⲁⲛ ⲁⲓⲟⲩⲱⲣⲡ ⲉ̀ⲉⲙⲓ ⲉ̀ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ ⲙⲏⲡⲱⲥ ⲁⲛ ⲁϥⲉⲣⲡⲓⲣⲁⲍⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧϭⲱⲛⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛϧⲓⲥⲓ ϣⲱⲡⲓ ⲉϥϣⲟⲩⲓⲧ

Therefore I also am unable to be long-suffering, I sent to know your faith, lest by any means he who tempteth tempted you, and your toil became empty.

Δια τουτο και εγω μη υποφερων πλεον επεμψα δια να μαθω την πιστιν σας, μηπως σας επειρασεν ο πειραζων και αποβη εις ματην ο κοπος ημων.

تقرير مشجع من تيموثاوس

وَأَمَّا الآنَ فَإِذْ جَاءَ إِلَيْنَا تِيمُوثَاوُسُ مِنْ عِنْدِكُمْ، وَبَشَّرَنَا بِإِيمَانِكُمْ وَمَحَبَّتِكُمْ، وَبِأَنَّ عِنْدَكُمْ ذِكْرًا لَنَا حَسَنًا كُلَّ حِينٍ، وَأَنْتُمْ مُشْتَاقُونَ أَنْ تَرَوْنَا، كَمَا نَحْنُ أَيْضًا أَنْ نَرَاكُمْ،

וְעַתָּה כְּשׁוּב אֵלֵינוּ טִימוֹתִיּוֹס מֵאִתְּכֶם וַיְבַשֵׂר אֹתָנוּ אֶת־בְּשׂוֹרַת אֱמוּנַתְכֶם וְאַהֲבַתְכֶם וְאֵת אֲשֶׁר אַתֶּם זֹכְרִים אֹתָנוּ לְטוֹבָה בְּכָל־עֵת וְנִכְסָפִים לִרְאוֹת אֹתָנוּ כַּאֲשֶׁר נִכְסֹף גַּם־אֲנַחְנוּ לִרְאוֹתְכֶם׃

Ϯⲛⲟⲩ ⲇⲉ ⲉⲧⲁϥⲓ̀ ϩⲁⲣⲟⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲧⲓⲙⲟⲑⲉⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥϫⲉ ⲡϣⲉⲛⲛⲟⲩϥⲓ ⲛⲁⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ ⲛⲉⲙ ⲧⲉⲧⲉⲛⲁⲅⲁⲡⲏ ⲟⲩⲟϩ ϫⲉ ⲡⲉⲛⲙⲉⲩⲓ ⲉⲑⲛⲁⲛⲉϥ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲙⲉⲓ ⲛ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟⲛ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧϣⲟⲡ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϩⲱⲛ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ

But now Timotheos having come to me from with you, and having said to us (the) good tidings of your faith and your love, and that our good remembrance (is) in you, loving to see us, according as is with us also unto you;

Ηδη δε οτε ηλθεν ο Τιμοθεος απο σας προς ημας και εφερε προς ημας καλας αγγελιας περι της πιστεως και της αγαπης σας, και οτι εχετε παντοτε αγαθην ενθυμησιν ημων, επιποθουντες να ιδητε ημας καθως και ημεις εσας,

فَمِنْ أَجْلِ هَذَا تَعَزَّيْنَا أَيُّهَا الإِخْوَةُ مِنْ جِهَتِكُمْ فِي ضِيقَتِنَا وَضَرُورَتِنَا، بِإِيمَانِكُمْ.

אָז נֻחַמְנוּ עֲלֵיכֶם אַחַי בְּכָל־צָרָתֵנוּ וְלַחֲצֵנוּ עַל־יְדֵי אֱמוּנַתְכֶם׃

Ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ⲁ ⲡⲉⲛϩⲏⲧ ⲑⲱⲧ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲛⲉⲛⲥⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲁⲛⲁⲅⲕⲏ ⲧⲏⲣⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲧⲉⲛϩⲟϫϩⲉϫ ⲧⲏⲣϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ

therefore we were consoled about you, our brethren, for all your necessity and all your tribulation through your faith:

δια τουτο παρηγορηθημεν, αδελφοι, δια σας εν ολη τη θλιψει και στενοχωρια ημων δια της πιστεως σας·

لأَنَّنَا الآنَ نَعِيشُ إِنْ ثَبَتُّمْ أَنْتُمْ فِي الرَّبِّ.

כִּי עַתָּה נִחְיֶה אִם־תַּעַמְדוּ אַתֶּם בַּאֲדֹנֵינוּ׃

Ϫⲉ ϯⲛⲟⲩ ⲧⲉⲛⲟⲛϧ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲁⲛⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲡ⳪̅

because now we live, should ye stand in the Lord.

διοτι τωρα ζωμεν, εαν σεις μενητε σταθεροι εις τον Κυριον.

لأَنَّهُ أَيَّ شُكْرٍ نَسْتَطِيعُ أَنْ نُعَوِّضَ إِلَى اللهِ مِنْ جِهَتِكُمْ عَنْ كُلِّ الْفَرَحِ الَّذِي نَفْرَحُ بِهِ مِنْ أَجْلِكُمْ قُدَّامَ إِلَهِنَا؟

כִּי מַה־נָּשִׁיב לֵאלֹהִים לְהוֹדוֹת לוֹ בַּעֲבוּרְכֶם עַל כָּל־הַשִׂמְחָה אֲשֶׁר שָׂמַחְנוּ עֲלֵיכֶם לִפְנֵי אֱלֹהֵינוּ׃

Ⲟⲩ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ϣⲉⲡϩⲙⲟⲧ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ϣ̀ϫⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲉ̀ⲧⲏⲓϥ ⲛ̀ⲧϣⲉⲃⲓⲱ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲣⲁϣⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲉⲧⲉⲛⲣⲁϣⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲛⲟⲩϯ

For what thanksgiving is it possible for us to give in return to the Lord for all the joy with which we rejoice for you before our God;

Επειδη τινα ευχαριστιαν δυναμεθα να ανταποδωσωμεν εις τον Θεον δια σας δι' ολην την χαραν, την οποιαν χαιρομεν δια σας εμπροσθεν του Θεου ημων,

طَالِبِينَ لَيْلًا وَنَهَارًا أَوْفَرَ طَلَبٍ، أَنْ نَرَى وُجُوهَكُمْ، وَنُكَمِّلَ نَقَائِصَ إِيمَانِكُمْ.

לַיְלָה וְיוֹמָם מִתְפַּלְּלִים אֲנַחְנוּ בְּרָב־תַּחֲנוּנִים לִרְאוֹת אֶת־פְּנֵיכֶם וּלְהַשְׁלִים אֶת־מַחֲסֹרֵי אֱמוּנַתְכֶם׃

Ⲙ̀ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲉϫⲱⲣϩ ⲛ̀ϩⲟⲩⲟ ⲛ̀ϩⲟⲩⲟ ⲉⲛⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ⲡϫⲓⲛⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲉⲧⲉⲛϩⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ⲥⲉⲃⲧⲉ ⲛⲓϭⲣⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ

in the day and the night praying more (and) more unto the seeing your face, and unto perfecting the deficiencies of your faith?

νυκτα και ημεραν δεομενοι καθ' υπερβολην να ιδωμεν το προσωπον σας και να αναπληρωσωμεν τας ελλειψεις της πιστεως σας;

وَاللهُ نَفْسُهُ أَبُونَا وَرَبُّنَا يَسُوعُ الْمَسِيحُ يَهْدِي طَرِيقَنَا إِلَيْكُمْ.

וְהָאֱלֹהִים אָבִינוּ וַאֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ הוּא יְיַשֵּׁר אֶת־דַּרְכֵּנוּ אֲלֵיכֶם׃

Ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲫϯ ⲡⲉⲛⲓⲱⲧ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲛ⳪̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲉϥⲉ̀ⲥⲉⲃⲧⲉ ⲡⲉⲛⲙⲱⲓⲧ ϩⲁⲣⲱⲧⲉⲛ

But God himself, our Father, and our Lord Jesus Christ shall dispose our way to you:

Αυτος δε ο Θεος και Πατηρ ημων και ο Κυριος ημων Ιησους Χριστος ειθε να κατευθυνη την οδον ημων προς εσας·

وَالرَّبُّ يُنْمِيكُمْ وَيَزِيدُكُمْ فِي الْمَحَبَّةِ بَعْضَكُمْ لِبَعْضٍ وَلِلْجَمِيعِ، كَمَا نَحْنُ أَيْضًا لَكُمْ،

וְאֶתְכֶם יַרְבֶּה הָאָדוֹן וְיַפְרֶה בְּאַהֲבַת אִישׁ אֶת־רֵעֵהוּ וּבְאַהֲבַת כָּל־אָדָם כַּאֲשֶׁר אֲנַחְנוּ אֹהֲבִים אֶתְכֶם׃

Ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲇⲉ ⲉⲣⲉ ⲡ⳪̅ ⲑⲣⲉⲧⲉⲛⲁϣⲁⲓ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲉⲣϩⲟⲩⲟ ϧⲉⲛ ϯⲁⲅⲁⲡⲏ ⲉ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲏⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧϣⲟⲡ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϩⲱⲛ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ

but you the Lord shall make to multiply and abound in the love to one another and all men, according as it is with us also unto you;

εσας δε ο Κυριος να αυξηση και να περισσευση εις την αγαπην προς αλληλους και προς παντας, καθως και ημεις περισσευομεν προς εσας,

لِكَيْ يُثَبِّتَ قُلُوبَكُمْ بِلاَ لَوْمٍ فِي الْقَدَاسَةِ، أَمَامَ اللهِ أَبِينَا فِي مَجِيءِ رَبِّنَا يَسُوعَ الْمَسِيحِ مَعَ جَمِيعِ قِدِّيسِيهِ.

לְחַזֵּק אֶת־לְבַבְכֶם לִהְיוֹת תָּמִים בִּקְדֻשָּׁה לִפְנֵי אֱלֹהֵינוּ אָבִינוּ בְּבוֹא יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ אֲדֹנֵינוּ עִם־כָּל־קְדשָׁיו׃

Ⲉ̀ⲡϫⲓⲛⲧⲁϫⲣⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛϩⲏⲧ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲧⲁⲧⲁⲣⲓⲕⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲧⲟⲩⲃⲟ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲫϯ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉⲛⲓⲱⲧ ϧⲉⲛ ⲧⲡⲁⲣⲟⲩⲥⲓⲁ ⲙ̀ⲡⲉⲛ⳪̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲁⲅⲓⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲁϥ ⲁⲙⲏⲛ

unto (the) confirming your hearts in [a] blamelessness, in [a] holiness before God and our Father, in (the) coming of our Lord Jesus Christ with all the saints of his. Amēn.

δια να στηριξη τας καρδιας σας αμεμπτους εις την αγιωσυνην εμπροσθεν του Θεου και Πατρος ημων εν τη παρουσια του Κυριου ημων Ιησου Χριστου μετα παντων των αγιων αυτου.

إصحاح 4

الحياة التي ترضي الله

فَمِنْ ثَمَّ أَيُّهَا الإِخْوَةُ نَسْأَلُكُمْ وَنَطْلُبُ إِلَيْكُمْ فِي الرَّبِّ يَسُوعَ، أَنَّكُمْ كَمَا تَسَلَّمْتُمْ مِنَّا كَيْفَ يَجِبُ أَنْ تَسْلُكُوا وَتُرْضُوا اللهَ، تَزْدَادُونَ أَكْثَرَ.

וְעוֹד נְבַקְשָׁה מִכֶּם אַחַי וְנַזְהִיר אֶתְכֶם בַּאֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ כִּי כַּאֲשֶׁר קִבַּלְתֶּם מֵאִתָּנוּ אֵיךְ עֲלֵיכֶם לְהִתְהַלֵּךְ וְלִמְצֹא חֵן בְּעֵינֵי הָאֱלֹהִים וְכַאֲשֶׁר גַּם־הִתְהַלַּכְתֶּם כֵּן תּוֹסִיפוּ וְכֵן תַּרְבּוּ עוֹד׃

Ⲗⲟⲓⲡⲟⲛ ⲛⲉⲛⲥⲛⲏⲟⲩ ⲧⲉⲛϯϩⲟ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲛⲧⲱⲃϩ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲡ⳪̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϩⲓⲛⲁ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁⲣⲉⲧⲉⲛϭⲓ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲙⲟϣⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲥⲉⲙⲡϣⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲑⲣⲁⲛⲁϥ ⲙ̀ⲫϯ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲟⲛ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲙⲟϣⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲣϩⲟⲩⲟ ⲙⲁⲗⲗⲟⲛ

Finally, our brethren, we beseech you and we pray you in the Lord Jesus, that according as ye received of us (how) to walk, according as is worthy and is pleasing to God, according as also ye (do) walk, [that] ye should abound more.

Οθεν του λοιπου, αδελφοι, σας παρακαλουμεν και σας προτρεπομεν δια του Κυριου Ιησου, καθως παρελαβετε παρ' ημων το πως πρεπει να περιπατητε και να αρεσκητε εις τον Θεον, ουτω να περισσευητε εις το μαλλον·

لأَنَّكُمْ تَعْلَمُونَ أَيَّةَ وَصَايَا أَعْطَيْنَاكُمْ بِالرَّبِّ يَسُوعَ.

כִּי יְדַעְתֶּם אֶת־הַמִּצְוֹת אֲשֶׁר נָתַנּוּ לָכֶם בְּשֵׁם הָאָדוֹן יֵשׁוּעַ׃

Ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲟⲩⲛ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲛⲓϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲉⲧⲁⲛⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ⲉⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡⲉⲛ⳪̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅

For ye know the orders which we delivered to you through our Lord Jesus.

διοτι εξευρετε ποιας παραγγελιας εδωκαμεν εις εσας δια του Κυριου Ιησου.

لأَنَّ هَذِهِ هِيَ إِرَادَةُ اللهِ: قَدَاسَتُكُمْ. أَنْ تَمْتَنِعُوا عَنِ الزِّنَا،

כִּי זֶה רְצוֹן הָאֱלֹהִים קְדֻשַּׁתְכֶם לְהִתְרַחֵק מִן־הַזְּנוּת׃

Ⲫⲁⲓ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⲫⲟⲩⲱϣ ⲙ̀ⲫϯ ⲡⲉⲧⲉⲛⲧⲟⲩⲃⲟ ⲉ̀ⲑⲣⲉⲧⲉⲛⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ϯⲡⲟⲣⲛⲓⲁ

For this is (the) wish of God, your sanctification, to keep yourselves from [the] fornication;

Επειδη τουτο ειναι το θελημα του Θεου, ο αγιασμος σας, να απεχησθε απο της πορνειας,

أَنْ يَعْرِفَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْكُمْ أَنْ يَقْتَنِيَ إِنَاءَهُ بِقَدَاسَةٍ وَكَرَامَةٍ،

וְיֵדַּע כָּל־אִישׁ מִכֶּם לְהִשְׁתַּמֵּשׁ בְּכִלְיוֹ בִּקְדֻשָּׁה וִיקָר׃

Ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲉⲙⲓ ⲉ̀ⲡⲉϥⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲉ̀ϫⲫⲟϥ ⲛⲁϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲧⲟⲩⲃⲟ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲧⲁⲓⲟ

each one of you to know his vessel to possess it for himself in [a] sanctification and [an] honour,

να εξευρη εκαστος υμων να κρατη το εαυτου σκευος εν αγιασμω και τιμη,

لَا فِي هَوَى شَهْوَةٍ كَالأُمَمِ الَّذِينَ لَا يَعْرِفُونَ اللهَ.

וְלֹא־בְתַאֲוַת זִמָּה כְּדֶרֶךְ הַגּוֹיִם אֲשֶׁר־אֵינָם יֹדְעִים הָאֱלֹהִים׃

Ϧⲉⲛ ⲟⲩⲡⲁⲑⲟⲥ ⲁⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲉⲡⲓⲑⲩⲙⲓⲁ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲛⲓⲕⲉⲉⲑⲛⲟⲥ ⲉⲧⲉⲛⲥⲉⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲫϯ ⲁⲛ

not in [a] passion of [a] lust, according as the Gentiles also who know not God.

ουχι εις παθος επιθυμιας καθως και τα εθνη τα μη γνωριζοντα τον Θεον,

أَنْ لَا يَتَطَاوَلَ أَحَدٌ وَيَطْمَعَ عَلَى أَخِيهِ فِي هَذَا الأَمْرِ، لأَنَّ الرَّبَّ مُنْتَقِمٌ لِهَذِهِ كُلِّهَا كَمَا قُلْنَا لَكُمْ قَبْلًا وَشَهِدْنَا.

וְלֹא־יַעֲשֹׁק אִישׁ וְיוֹנֶה אֶת־אָחִיו בְּמַשָׂא וּמַתָּן כִּי־נוֹקֵם יְהוָֹה עַל־כָּל־זֹאת כַּאֲשֶׁר כְּבָר אָמַרְנוּ אֲלֵיכֶם וְהַעִידֹנוּ בָכֶם׃

Ⲉ̀ϣ̀ⲧⲉⲙⲉⲣⲥⲁⲃⲟⲗ ⲉ̀ϣ̀ⲧⲉⲙϭⲓ ⲙⲡⲉϥⲥⲟⲛ ⲛ̀ϫⲟⲛⲥ ϧⲉⲛ ⲡϩⲱⲃ ⲉⲑⲃⲉ ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲣⲉϥϭⲓ ⲙ̀ⲡϣⲓϣ ⲡⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲁⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁⲛⲉⲣϣⲟⲣⲡ ⲛ̀ϫⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲛⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ

Not to go beyond, not to do his brother wrong in (the) deed; because that the Lord is an avenger of all these, according as we said to you before, and we witnessed.

να μη υπερβαινη τις και αδικη τον αδελφον αυτου εις το πραγμα τουτο, διοτι ο Θεος ειναι εκδικητης δια παντα ταυτα, καθως και σας προειπομεν και δια μαρτυριων εβεβαιωσαμεν.

لأَنَّ اللهَ لَمْ يَدْعُنَا لِلنَّجَاسَةِ بَلْ فِي الْقَدَاسَةِ.

כִּי לֹא־קָרָא אוֹתָנוּ הָאֱלֹהִים לַטֻּמְאָה כִּי אִם־לַקְּדֻשָּׁה׃

Ⲛⲉⲧⲁ ⲫϯ ⲑⲁϩⲙⲉⲛ ⲅⲁⲣ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲟⲩϭⲱϧⲉⲙ ⲁⲗⲗⲁ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲧⲟⲩⲃⲟ

For God called us not unto [an] uncleanness, but in [a] sanctification.

Διοτι ο Θεος δεν εκαλεσεν ημας προς ακαθαρσιαν, αλλα προς αγιασμον.

إِذًا مَنْ يُرْذِلُ لَا يُرْذِلُ إِنْسَانًا، بَلِ اللهَ الَّذِي أَعْطَانَا أَيْضًا رُوحَهُ الْقُدُّوسَ.

עַל־כֵּן הַבּוֹזֶה לֹא בֶן־אָדָם הוּא בוֹזֶה כִּי אִם־אֶת־הָאֱלֹהִים אֲשֶׁר גַּם־שָׂם בְּקִרְבֵּנוּ אֶת־רוּחַ קָדְשׁוֹ׃

Ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲧⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛⲁϥⲟⲓ ⲛ̀ⲥⲁ ⲣⲱⲙⲓ ⲁⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⲫϯ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥϯ ⲙ̀ⲡⲉϥⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ

Therefore he who is disobedient, was not being (so) toward man, but God who gave his holy spirit unto you.

Οθεν ο αθετων ταυτα δεν αθετει ανθρωπον, αλλα τον Θεον, οστις και εδωκε το Πνευμα αυτου το Αγιον εις ημας.

وَأَمَّا الْمَحَبَّةُ الأَخَوِيَّةُ فَلَا حَاجَةَ لَكُمْ أَنْ أَكْتُبَ إِلَيْكُمْ عَنْهَا، لأَنَّكُمْ أَنْفُسَكُمْ مُتَعَلِّمُونَ مِنَ اللهِ أَنْ يُحِبَّ بَعْضُكُمْ بَعْضًا.

וְעַל־אַהֲבַת הָאַחִים אֵין־צֹרֶךְ לִכְתֹּב אֲלֵיכֶם הֲלֹא אַף־אַתֶּם לְמוּדֵי יְהוָֹה לְאַהֲבָה אִישׁ אֶת־רֵעֵהוּ׃

Ⲉⲑⲃⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲁⲓⲥⲟⲛ ⲇⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲭⲣⲓⲁ ⲁⲛ ⲉ̀ⲥϧⲁⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ϩⲁⲛⲣⲉϥϭⲓⲥⲃⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲫϯ ⲉ̀ⲙⲉⲛⲣⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲏⲟⲩ

But concerning [the] brotherly love ye have not need (for me) to write to you: for ye are men taught through God to love one another;

Περι δε της φιλαδελφιας δεν εχετε χρειαν να σας γραφω· διοτι σεις αυτοι εισθε θεοδιδακτοι εις το να αγαπατε αλληλους·

فَإِنَّكُمْ تَفْعَلُونَ ذَلِكَ أَيْضًا لِجَمِيعِ الإِخْوَةِ الَّذِينَ فِي مَكِدُونِيَّةَ كُلِّهَا. وَإِنَّمَا أَطْلُبُ إِلَيْكُمْ أَيُّهَا الإِخْوَةُ أَنْ تَزْدَادُوا أَكْثَرَ،

וְגַם עֲשִׂיתֶם כֵּן לְכָל־אֲחֵיכֶם אֲשֶׁר בְּכָל־מַקְדּוֹנְיָא אֲבָל נְבַקְשָׁה מִכֶּם אַחַי אֲשֶׁר כֵּן תַּעֲשׂוּ וְכֵן תּוֹסִיפוּ׃

Ⲕⲉ ⲅⲁⲣ ⲧⲉⲧⲉⲛⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲛⲏⲟⲩ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲑⲙⲁⲕⲉⲇⲟⲛⲓⲁ ⲧⲏⲣⲥ ⲧⲉⲛϯϩⲟ ⲇⲉ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ ⲛⲉⲛⲥⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲉⲣϩⲟⲩⲟ ⲙⲁⲗⲗⲟⲛ

for even ye do it with all the brethren who are in all (the) Makedonia. But we beseech you, our brethren, to abound more,

επειδη και πραττετε αυτο εις παντας τους αδελφους τους καθ' ολην την Μακεδονιαν. Σας παρακαλουμεν δε, αδελφοι, να περισσευητε κατα τουτο επι το μαλλον

وَأَنْ تَحْرِصُوا عَلَى أَنْ تَكُونُوا هَادِئِينَ، وَتُمَارِسُوا أُمُورَكُمُ الْخَاصَّةَ، وَتَشْتَغِلُوا بِأَيْدِيكُمْ أَنْتُمْ كَمَا أَوْصَيْنَاكُمْ،

וְתִשְׁתַּדְּלוּ לָשֶׁבֶת בְּנָחַת וְתַעֲשׂוּ אִישׁ מְלַאכְתּוֹ בַּעֲמַל יְדֵיכֶם כַּאֲשֶׁר צִוִּינוּ אֶתְכֶם׃

Ⲉ̀ⲙⲉⲛⲣⲉ ⲡⲓⲧⲁⲓⲟ ⲉ̀ⲉⲣⲣⲉⲙⲣⲁⲩϣ ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ⲉⲣϩⲱⲃ ⲉ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ⲉⲣϩⲱⲃ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϫⲓϫ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁⲛϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ

to study to be meek, and to work your own things, and to work with your hands according as we ordered you;

και να φιλοτιμησθε εις το να ησυχαζητε και να καταγινησθε εις τα ιδια και να εργαζησθε με τας ιδιας υμων χειρας, καθως σας παρηγγειλαμεν,

لِكَيْ تَسْلُكُوا بِلِيَاقَةٍ عِنْدَ الَّذِينَ هُمْ مِنْ خَارِجٍ، وَلَا تَكُونَ لَكُمْ حَاجَةٌ إِلَى أَحَدٍ.

לְמַעַן תִּתְהַלְּכוּ כְהֹגֶן עִם־אֹתָם שֶׁבַּחוּץ וְלֹא תִּצְטָרֲכוּ לְאָדָם׃

Ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲙⲟϣⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲥⲟⲩⲃⲏⲧ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲥⲁⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛϣ̀ⲧⲉⲙⲉⲣⲭⲣⲓⲁ ⲛ̀ϩⲗⲓ

that ye may walk seemly before them who are without, and have not need of anything.

δια να περιπατητε με ευσχημοσυνην προς τους εξω και να μη εχητε χρειαν μηδενος.

مجيء الرب

ثُمَّ لَا أُرِيدُ أَنْ تَجْهَلُوا أَيُّهَا الإِخْوَةُ مِنْ جِهَةِ الرَّاقِدِينَ، لِكَيْ لَا تَحْزَنُوا كَالْبَاقِينَ الَّذِينَ لَا رَجَاءَ لَهُمْ.

וְעַל־דְּבַר הַיְשֵׁנִים אֶחָי לֹא־נְכַחֵד מִכֶּם דָּבָר לְמַעַן לֹא תֵּעָצְבוּ כַּאֲחֵרִים אֲשֶׁר אֵין־לָהֶם תִּקְוָה׃

Ⲛ̀ⲧⲉⲛⲟⲩⲉϣ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲇⲉ ⲁⲛ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲧⲉⲙⲓ ⲛⲉⲛⲥⲛⲏⲟⲩ ⲉⲑⲃⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲛⲕⲟⲧ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛϣ̀ⲧⲉⲙⲉⲣⲙⲕⲁϩ ⲛ̀ϩⲏⲧ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲙ̀ⲡⲕⲉⲥⲉⲡⲓ ⲉⲧⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛⲧⲟⲩ ϩⲉⲗⲡⲓⲥ ⲙ̀ⲙⲁⲩ

But we wish you not to be (lit. being) ignorant, our brethren, concerning them who sleep; that ye may not grieve as (the) rest also who have not hope.

Δεν θελω δε να αγνοητε, αδελφοι, περι των κεκοιμημενων, δια να μη λυπησθε καθως και οι λοιποι οι μη εχοντες ελπιδα.

لأَنَّهُ إِنْ كُنَّا نُؤْمِنُ أَنَّ يَسُوعَ مَاتَ وَقَامَ، فَكَذَلِكَ الرَّاقِدُونَ بِيَسُوعَ، سَيُحْضِرُهُمُ اللهُ أَيْضًا مَعَهُ.

כִּי אִם־נַאֲמִין אֲשֶׁר־מֵת יֵשׁוּעַ וַיֶּחִי כֵּן יָבִיא הָאֱלֹהִים גַּם אֶת־הַיְשֵׁנִים בְּיֵשׁוּעַ אִתּוֹ׃

Ⲓⲥϫⲉ ⲅⲁⲣ ⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲁϥⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲱⲛϥ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲉⲛⲕⲟⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲫϯ ⲛⲁⲉⲛⲟⲩ ⲛⲉⲙⲁϥ

For if we believe that Jesus died and he rose, thus they who slept through Jesus, God will bring them with him.

Διοτι εαν πιστευωμεν οτι ο Ιησους απεθανε και ανεστη, ουτω και ο Θεος τους κοιμηθεντας δια του Ιησου θελει φερει μετ' αυτου.

فَإِنَّنَا نَقُولُ لَكُمْ هَذَا بِكَلِمَةِ الرَّبِّ: إِنَّنَا نَحْنُ الأَحْيَاءَ الْبَاقِينَ إِلَى مَجِيءِ الرَّبِّ، لَا نَسْبِقُ الرَّاقِدِينَ.

כִּי אֶת־זֹאת נֹאמַר לָכֶם בִּדְבַר יְהוָֹה כִּי אֲנַחְנוּ הַחַיִּים הַנּוֹתָרִים עַד־בֹּא הָאָדוֹן לֹאֹ נְקַדֵּם אֶת־הַיְשֵׁנִים׃

Ⲫⲁⲓ ⲅⲁⲣ ⲁⲛϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ϫⲉ ⲁⲛⲟⲛ ϧⲁ ⲛⲏ ⲉⲧⲟⲛϧ ⲛⲏ ⲉⲑⲛⲁⲥⲉⲡⲓ ⲉ̀ⲧⲡⲁⲣⲟⲩⲥⲓⲁ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲛ̀ⲛⲉⲛⲫⲟϩ ⲉ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲉⲛⲕⲟⲧ

For this we said to you in (the) word of the Lord, that we, namely they who are alive. who will be left unto (the) coming of the Lord shall not precede them who slept.

Διοτι τουτο σας λεγομεν δια του λογου του Κυριου, οτι ημεις οι ζωντες, οσοι απομενομεν εις την παρουσιαν του Κυριου, δεν θελομεν προλαβει τους κοιμηθεντας·

لأَنَّ الرَّبَّ نَفْسَهُ بِهُتَافٍ، بِصَوْتِ رَئِيسِ مَلاَئِكَةٍ وَبُوقِ اللهِ، سَوْفَ يَنْزِلُ مِنَ السَّمَاءِ وَالأَمْوَاتُ فِي الْمَسِيحِ سَيَقُومُونَ أَوَّلًا.

כִּי הָאָדוֹן הוּא יֵרֵד מִן־הַשָּׁמַיִם בִּתְרוּעָה בְּקוֹל שַׂר הַמַּלְאָכִים וּבְשׁוֹפַר אֱלֹהִים וְאָז יָקוּמוּ רִאשׁוֹנָה הַמֵּתִים בַּמָּשִׁיחַ׃

Ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲡ⳪̅ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲥⲙⲏ ⲛ̀ⲁⲣⲭⲏⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲥⲁⲗⲡⲓⲅⲅⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲉϥⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲣⲉϥⲙⲱⲟⲩⲧ ⲉⲧϧⲉⲛ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲉⲩⲉ̀ⲧⲱⲟⲩⲛⲟⲩ ⲛ̀ϣⲟⲣⲡ

Because the Lord himself with command, with a voice of archangel and a trumpet of God, shall come down from (the) heaven, and the dead who are in Christ shall rise first:

επειδη αυτος ο Κυριος θελει καταβη απ' ουρανου με κελευσμα, με φωνην αρχαγγελου και με σαλπιγγα Θεου, και οι αποθανοντες εν Χριστω θελουσιν αναστηθη πρωτον,

ثُمَّ نَحْنُ الأَحْيَاءَ الْبَاقِينَ سَنُخْطَفُ جَمِيعًا مَعَهُمْ فِي السُّحُبِ لِمُلاَقَاةِ الرَّبِّ فِي الْهَوَاءِ، وَهَكَذَا نَكُونُ كُلَّ حِينٍ مَعَ الرَّبِّ.

אַחֲרֵי־כֵן אֲנַחְנוּ הַחַיִּים הַנּוֹתָרִים נִלָּקַח אִתָּם יַחְדָּו בַּעֲנָנִים לִקְרַאת הָאָדוֹן לָאֲוִיר וּבְכֵן נִהְיֶה תָמִיד עִם־הָאָדוֹן׃

Ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲱⲥ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ϧⲁ ⲛⲏ ⲉⲧⲟⲛϧ ⲛⲏ ⲉⲑⲛⲁⲥⲱϫⲡ ⲉⲩⲉ̀ϩⲟⲗⲙⲉⲛ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲉⲩⲥⲟⲡ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛϭⲏⲡⲓ ϫⲉ ⲛ̀ⲧⲉⲛⲉⲣⲁⲡⲁⲛⲧⲁⲛ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲁⲏⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲉⲛⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲉⲙ ⲡ⳪̅ ⲛ̀ⲥⲏⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ

afterwards we, namely they who are alive, who will be left, shall be caught up with them together in clouds, that we may meet the Lord in the air. And thus we shall be with the Lord always.

επειτα ημεις οι ζωντες οσοι απομενομεν θελομεν αρπαχθη μετ' αυτων εν νεφελαις εις απαντησιν του Κυριου εις τον αερα, και ουτω θελομεν εισθαι παντοτε μετα του Κυριου.

لِذَلِكَ عَزُّوا بَعْضُكُمْ بَعْضًا بِهَذَا الْكَلاَمِ.

לָכֵן נַחֲמוּ זֶה אֶת־זֶה בַּדְּבָרִים הָאֵלֶּה׃

Ϩⲱⲥⲧⲉ ⲙⲁⲛⲟⲙϯ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲏⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲛⲁⲓⲥⲁϫⲓ

Wherefore comfort one another in these words.

Λοιπον παρηγορειτε αλληλους με τους λογους τουτους.

إصحاح 5

تابع: مجيء الرب

وَأَمَّا الأَزْمِنَةُ وَالأَوْقَاتُ فَلَا حَاجَةَ لَكُمْ أَيُّهَا الإِخْوَةُ أَنْ أَكْتُبَ إِلَيْكُمْ عَنْهَا،

וְעַל־דְּבַר הָעִתִּים וְהַזְּמַנִּים אֵין־צֹרֶךְ לִכְתֹּב אֲלֵיכֶם אֶחָי׃

Ⲉⲑⲃⲉ ⲛⲓⲭⲣⲟⲛⲟⲥ ⲇⲉ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲕⲉⲣⲟⲥ ⲛⲓⲥⲛⲏⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲭⲣⲓⲁ ⲁⲛ ⲉ̀ⲥϧⲁⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ

But concerning the times and the seasons, [the] brethren, ye have not need (for me) to write to you.

Περι δε των χρονων και των καιρων, αδελφοι, δεν εχετε χρειαν να σας γραφη τις·

لأَنَّكُمْ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ بِالتَّحْقِيقِ أَنَّ يَوْمَ الرَّبِّ كَلِصٍّ فِي اللَّيْلِ هَكَذَا يَجِيءُ.

הֲלֹא אַף־אַתֶּם יְדַעְתֶּם הֵיטֵב כִּי יוֹם־יְהוָֹה כַּגַּנָּב בַּלַּיְלָה כֵּן יָבוֹא׃

Ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲅⲁⲣ ⲁⲕⲣⲓⲃⲱⲥ ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲡⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲉϥϭⲓⲟⲩⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϫⲱⲣϩ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲡⲉⲧⲉϥⲛⲏⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲟϥ

For ye (pron.) know perfectly that (the) day of the Lord, as a thief in the night thus it cometh.

διοτι σεις εξευρετε ακριβως οτι η ημερα του Κυριου ως κλεπτης εν νυκτι ουτως ερχεται.

لأَنَّهُ حِينَمَا يَقُولُونَ: «سَلاَمٌ وَأَمَانٌ»، حِينَئِذٍ يُفَاجِئُهُمْ هَلاَكٌ بَغْتَةً، كَالْمَخَاضِ لِلْحُبْلَى، فَلَا يَنْجُونَ.

כִּי בְאָמְרָם שָׁלוֹם וְשַׁלְוָה יָבֹא עֲלֵיהֶם הַשֶּׁבֶר פִּתְאֹם כְּחֶבְלֵי יוֹלֵדָה וְלֹא יוּכְלוּ הִמָּלֵט׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲩϣⲁⲛϫⲟⲥ ϫⲉ ⲧϩⲓⲣⲏⲛⲏ ⲛⲉⲙ ⲡⲧⲁϫⲣⲟ ⲧⲟⲧⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲉⲝⲁⲡⲓⲛⲁ ⲉϥⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲧⲁⲕⲟ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ϯⲛⲁⲕϩⲓ ⲉ̀ϣⲁⲥⲓ ⲉ̀ⲑⲏ ⲉⲧⲉⲙⲃⲟⲕⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲟⲩϣ̀ⲫⲱⲧ

If they should say: '(The) peace and (the) certainty,' then suddenly shall come upon them [a] destruction, as the pang which cometh unto her who is with child, and they shall not be able to flee.

Επειδη οταν λεγωσιν, Ειρηνη και ασφαλεια, τοτε επερχεται επ' αυτους αιφνιδιος ολεθρος, καθως αι ωδινες εις την εγκυμονουσαν, και δεν θελουσιν εκφυγει.

وَأَمَّا أَنْتُمْ أَيُّهَا الإِخْوَةُ فَلَسْتُمْ فِي ظُلْمَةٍ حَتَّى يُدْرِكَكُمْ ذَلِكَ الْيَوْمُ كَلِصٍّ.

אֲבָל אַתֶּם אַחַי לֹא בַּחשֶׁךְ אַתֶּם שֶׁיַּשִׂיג אֶתְכֶם הַיּוֹם כַּגַּנָּב׃

Ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲇⲉ ⲛⲉⲛⲥⲛⲏⲟⲩ ⲛⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲭⲏ ϧⲉⲛ ⲡⲭⲁⲕⲓ ⲁⲛ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲧⲁϩⲉ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ϩⲁⲛⲣⲉϥϭⲓⲟⲩⲓ

But ye, our brethren, were not being in (the) darkness, that the day may overtake you as thieves:

Αλλα σεις, αδελφοι, δεν εισθε εν σκοτει, ωστε η ημερα να σας καταφθαση ως κλεπτης·

جَمِيعُكُمْ أَبْنَاءُ نُورٍ وَأَبْنَاءُ نَهَارٍ. لَسْنَا مِنْ لَيْلٍ وَلَا ظُلْمَةٍ.

אַתֶּם כֻּלְּכֶם בְּנֵי הָאוֹר וּבְנֵי הַיּוֹם לֹא בְנֵי־הַלַּיְלָה אֲנַחְנוּ וְלֹא בְּנֵי הַחשֶׁךְ׃

Ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲅⲁⲣ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ϩⲁⲛϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲇⲉ ⲛⲁ ⲡⲓⲉϫⲱⲣϩ ⲁⲛ ⲟⲩⲇⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲛⲁ ⲡⲭⲁⲕⲓ ⲁⲛ

for ye all are sons of (the) light, and sons of the day: but we (are) not those of the night, nor (are) we those of (the) darkness;

παντες σεις εισθε υιοι φωτος και υιοι ημερας. Δεν ειμεθα νυκτος ουδε σκοτους.

فَلَا نَنَمْ إِذًا كَالْبَاقِينَ، بَلْ لِنَسْهَرْ وَنَصْحُ.

לָכֵן אַל־נָא נֵרָדֵם כְּמוֹ הָאֲחֵרִים כִּי אִם־נִשְׁקֹד וְנִהְיֶה ְמְפֻכָּחִים׃

Ϩⲁⲣⲁ ⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲑⲣⲉⲛⲉⲛⲕⲟⲧ ⲙⲫⲣⲏϯ ⲙ̀ⲡⲕⲉⲥⲉⲡⲓ ⲁⲗⲗⲁ ⲙⲁⲣⲉⲛⲣⲱⲓⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲛⲉⲣⲛⲓⲙⲫⲓⲛ

so then let us not sleep as (the) rest also, but let us watch and be sober.

Αρα λοιπον ας μη κοιμωμεθα ως και οι λοιποι, αλλ' ας αγρυπνωμεν και ας εγκρατευωμεθα.

لأَنَّ الَّذِينَ يَنَامُونَ فَبِاللَّيْلِ يَنَامُونَ، وَالَّذِينَ يَسْكَرُونَ فَبِاللَّيْلِ يَسْكَرُونَ.

כִּי הַנִּרְדָּמִים נִרְדָּמִים בַּלָּיְלָה וְהַמִּשְׁתַּכְּרִים מִשְׁתַּכְּרִים בַּלָּיְלָה׃

Ⲛⲏ ⲅⲁⲣ ⲉⲧⲉⲛⲕⲟⲧ ⲁⲩⲉⲛⲕⲟⲧ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϫⲱⲣϩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏ ⲉⲧⲑⲁϧⲓ ⲁⲩⲑⲁϧⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϫⲱⲣϩ

For they who sleep slept in the night; and they who are drunken were drunken in the night.

Διοτι οι κοιμωμενοι την νυκτα κοιμωνται, και οι μεθυοντες την νυκτα μεθυουσιν.

وَأَمَّا نَحْنُ الَّذِينَ مِنْ نَهَارٍ، فَلْنَصْحُ لاَبِسِينَ دِرْعَ الإِيمَانِ وَالْمَحَبَّةِ، وَخُوذَةً هِيَ رَجَاءُ الْخَلاَصِ.

וַאֲנַחְנוּ בְּנֵי הַיּוֹם נִתְּפַּכֵּחַ־נָּא וְנִלְבַּשׁ אֶת־שִׁרְיוֹן הָאֱמוּנָה וְהָאַהֲבָה וְכַכּוֹבַע אֶת־תִּקְוַת הַיְשׁוּעָה׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲇⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲛⲁ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙⲁⲣⲉⲛⲉⲣⲛⲓⲙⲫⲓⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲛϯ ϩⲓⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ϯϧⲉⲗⲓⲃϣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲛⲁϩϯ ⲛⲉⲙ ϯⲁⲅⲁⲡⲏ ⲛⲉⲙ ϯⲡⲉⲣⲓⲕⲉⲫⲁⲗⲉⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ϯϩⲉⲗⲡⲓⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲟⲩϫⲁⲓ

But we are those of the day: let us be sober, and clothe ourselves with the breastplate of [the] faith and [the] love and the helmet of [the] hope of [the] salvation.

αλλ' ημεις, οντες της ημερας, ας εγκρατευωμεθα, ενδυθεντες τον θωρακα της πιστεως και αγαπης και περικεφαλαιαν την ελπιδα της σωτηριας·

لأَنَّ اللهَ لَمْ يَجْعَلْنَا لِلْغَضَبِ، بَلْ لاقْتِنَاءِ الْخَلاَصِ بِرَبِّنَا يَسُوعَ الْمَسِيحِ،

יַעַן אֲשֶׁר לֹא־יְעָדָנוּ הָאֱלֹהִים לְחָרוֹן כִּי לָרֶשֶׁת אֶת־הַיְשׁוּעָה עַל־יְדֵי אֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ׃

Ϫⲉ ⲛⲉⲧⲁ ⲫϯ ⲭⲁⲛ ⲁⲛ ⲉⲩϫⲱⲛⲧ ⲁⲗⲗⲁ ⲉⲩⲧⲁⲛϧⲟ ⲛ̀ⲟⲩϫⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡⲉⲛ⳪̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅

Because God appointed us not unto [an] anger, but unto a saving of our life through our Lord Jesus Christ,

διοτι ο Θεος δεν προσδιωρισεν ημας εις οργην, αλλ' εις απολαυσιν σωτηριας δια του Κυριου ημων Ιησου Χριστου,

الَّذِي مَاتَ لأَجْلِنَا، حَتَّى إِذَا سَهِرْنَا أَوْ نِمْنَا نَحْيَا جَمِيعًا مَعَهُ.

אֲשֶׁר מֵת בַּעֲדֵנוּ לְמַעַן נִחְיֶה עִמּוֹ יָחַד אִם־נִשְׁקֹד וְאִם־נִישָׁן׃

Ⲫⲁⲓ ⲉⲧⲁϥⲙⲟⲩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲛ ϩⲓⲛⲁ ⲓⲧⲉ ⲉⲛⲣⲏⲥ ⲓⲧⲉ ⲉⲛⲉⲛⲕⲟⲧ ⲉⲛⲉⲱⲛϧ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲉⲩⲥⲟⲡ

he who died for us, that whether watching or sleeping we shall live with him together.

οστις απεθανεν υπερ ημων, ινα ειτε αγρυπνουμεν ειτε κοιμωμεθα ζησωμεν μετ' αυτου.

لِذَلِكَ عَزُّوا بَعْضُكُمْ بَعْضًا وَابْنُوا أَحَدُكُمُ الآخَرَ، كَمَا تَفْعَلُونَ أَيْضًا.

עַל־כֵּן נַחֲמוּ זֶה אֶת־זֶה וּבְנוּ אִישׁ אֶת־אָחִיו כַּאֲשֶׁר עֲשִׂיתֶם׃

Ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ⲙⲁⲛⲟⲙϯ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲏⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲕⲉⲧ ⲡⲉϥϣⲫⲏⲣ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲟⲛ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

Therefore comfort one another, and let each one of you edify his neighbour, according as also ye do.

Δια τουτο παρηγορειτε αλληλους και οικοδομειτε ο εις τον αλλον, καθως και καμνετε.

توجيهات ختامية

ثُمَّ نَسْأَلُكُمْ أَيُّهَا الإِخْوَةُ أَنْ تَعْرِفُوا الَّذِينَ يَتْعَبُونَ بَيْنَكُمْ وَيُدَبِّرُونَكُمْ فِي الرَّبِّ وَيُنْذِرُونَكُمْ،

וְהִנְנוּ מְבַקְשִׁים מִכֶּם אַחַי לְהַכִּיר אֶת־הָעֲמֵלִים בָּכֶם וְאֵת הַנִּצָּבִים עֲלֵיכֶם בִּדְבַר הָאָדוֹן וּמוֹכִיחִים אֶתְכֶם׃

Ⲧⲉⲛϯϩⲟ ⲇⲉ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ ⲛⲉⲛⲥⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲉⲙⲓ ⲉ̀ⲛⲏ ⲉⲧϧⲟⲥⲓ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧⲭⲏ ϧⲁϫⲱⲧⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲡ⳪̅ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧϯⲥⲃⲱ ⲛⲱⲧⲉⲛ

But we beseech you, our brethren, to know them who toil among you, and those who are before you in the Lord, and those who instruct you;

Σας παρακαλουμεν δε, αδελφοι, να γνωριζητε τους οσοι κοπιαζουσι μεταξυ σας και ειναι προεστωτες σας εν Κυριω και σας νουθετουσι,

وَأَنْ تَعْتَبِرُوهُمْ كَثِيرًا جِدًّا فِي الْمَحَبَّةِ مِنْ أَجْلِ عَمَلِهِمْ. سَالِمُوا بَعْضُكُمْ بَعْضًا.

וְתִנְהֲגוּ־בָם כָּבוֹד גָּדוֹל מְאֹד בְּאַהֲבָה לְמַעַן פְּעֻלָּתָם וִיהִי שָׁלוֹם בֵּינֵיכֶם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲭⲁⲩ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲛ̀ϩⲟⲩⲟ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲁⲅⲁⲡⲏ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲟⲩϩⲱⲃ ⲁⲣⲓϩⲓⲣⲏⲛⲏ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ

and esteem them the more in [a] love because of their work. Be at peace among yourselves.

και να τιματε αυτους εν αγαπη υπερεκπερισσου δια το εργον αυτων. Ειρηνευετε μεταξυ σας.

وَنَطْلُبُ إِلَيْكُمْ أَيُّهَا الإِخْوَةُ: أَنْذِرُوا الَّذِينَ بِلاَ تَرْتِيبٍ. شَجِّعُوا صِغَارَ النُّفُوسِ. أَسْنِدُوا الضُّعَفَاءَ. تَأَنَّوْا عَلَى الْجَمِيعِ.

וְהִנְנוּ מַזְהִירִים אֶתְכֶם אֶחָי הוֹכִיחוּ אֶת־הַמְעַקְּשִׁים דַּרְכֵיהֶם אַמְּצוּ אֶת־רַכֵּי הַלֵּבָב תִּמְכוּ אֶת־הַחַלָּשִׁים וְהַאֲרִיכוּ רוּחַ אֶל־כָּל־אָדָם׃

Ⲧⲉⲛϯϩⲟ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ ⲛⲉⲛⲥⲛⲏⲟⲩ ⲙⲁⲥⲃⲱ ⲛⲛⲓⲁⲧⲥⲃⲱ ⲙⲁⲛⲟⲙϯ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲟⲓ ⲛ̀ⲕⲟⲩϫⲓ ⲛ̀ϩⲏⲧ ϣⲱⲡ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧϣⲱⲛⲓ ⲱⲟⲩⲛϩⲏⲧ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ

We beseech you, our brethren, instruct the unruly, comfort the faint hearted, support them who are weak, be longsuffering to all.

Σας παρακαλουμεν δε, αδελφοι, νουθετειτε τους ατακτους, παρηγορειτε τους ολιγοψυχους, περιθαλπετε τους ασθενεις, μακροθυμειτε προς παντας.

انْظُرُوا أَنْ لَا يُجَازِيَ أَحَدٌ أَحَدًا عَنْ شَرٍّ بِشَرٍّ، بَلْ كُلَّ حِينٍ اتَّبِعُوا الْخَيْرَ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ وَلِلْجَمِيعِ.

וּרְאוּ פֶּן־יְשַׁלֵּם אִישׁ לְרֵעֵהוּ רָעָה תַּחַת רָעָה כִּי אִם־רִדְפוּ בְּכָל־עֵת אֶת־הַטּוֹב הֵן לְאִישׁ אִישׁ מִכֶּם הֵן לְכָל־אָדָם׃

Ⲁⲛⲁⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲑⲣⲉ ⲟⲩⲁⲓ ϯ ⲛ̀ⲟⲩⲡⲉⲧϩⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲧϣⲉⲃⲓⲱ ⲛ̀ⲟⲩⲡⲉⲧϩⲱⲟⲩ ⲁⲗⲗⲁ ⲛ̀ⲥⲏⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϭⲟϫⲓ ⲛ̀ⲥⲁ ⲡⲓⲡⲉⲑⲛⲁⲛⲉϥ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲏⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ

Take heed, let not one do (lit. give an) evil to another (lit. one) in return for an evil, but always run after the good with one another and with all.

Προσεχετε μη αποδιδη τις εις τινα κακον αντι κακου, αλλα ζητειτε παντοτε το αγαθον και εις αλληλους και εις παντας.

افْرَحُوا كُلَّ حِينٍ.

שִׂמְחוּ בְּכָל־עֵת׃

Ⲣⲁϣⲓ ⲛ̀ⲥⲏⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ

Rejoice always;

Παντοτε χαιρετε,

صَلُّوا بِلاَ انْقِطَاعٍ.

הִתְפַּלְּלוּ כָּל־הַיּוֹם׃

Ⲧⲱⲃϩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲧⲁⲧⲙⲟⲩⲛⲕ

pray unfailingly;.

αδιαλειπτως προσευχεσθε,

اشْكُرُوا فِي كُلِّ شَيْءٍ، لأَنَّ هَذِهِ هِيَ مَشِيئَةُ اللهِ فِي الْمَسِيحِ يَسُوعَ مِنْ جِهَتِكُمْ.

הוֹדוּ עַל־הַכֹּל כִּי־זֶה רְצוֹן אֱלֹהִים בַּמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ אֲלֵיכֶם׃

Ϣⲉⲡϩⲙⲟⲧ ϧⲉⲛ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲫⲁⲓ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⲫⲟⲩⲱϣ ⲙ̀ⲫϯ ϧⲉⲛ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ

give thanks in everything: for this is (the) wish of God in Christ Jesus in you.

κατα παντα ευχαριστειτε· διοτι τουτο ειναι το θελημα του Θεου προς εσας εν Χριστω Ιησου.

لَا تُطْفِئُوا الرُّوحَ.

אֶת־הָרוּחַ לֹא תְּכַבּוּ׃

Ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲙ̀ⲡⲉⲣⲟϣⲙⲉϥ

Quench not the spirit;

Το Πνευμα μη σβυνετε,

لَا تَحْتَقِرُوا النُّبُوَّاتِ.

אֶת־הַנְּבוּאוֹת לֹא תִמְאָסוּ׃

Ⲛⲓⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲓⲁ ⲙ̀ⲡⲉⲣϣⲟϣϥⲟⲩ

despise not the prophecies;

προφητειας μη εξουθενειτε.

امْتَحِنُوا كُلَّ شَيْءٍ. تَمَسَّكُوا بِالْحَسَنِ.

בַּחֲנוּ כָּל־דָּבָר וּבַטּוֹב אֱחֹזוּ׃

Ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲁⲣⲓⲇⲟⲕⲓⲙⲁⲍⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲡⲓⲡⲉⲑⲛⲁⲛⲉϥ ⲁⲙⲟⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ

prove all things; lay hold on the good;

Παντα δοκιμαζετε, το καλον κατεχετε·

امْتَنِعُوا عَنْ كُلِّ شِبْهِ شَرٍّ.

הִתְרַחֲקוּ מִכָּל־הַדּוֹמֶה לָרָע׃

Ϩⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧϩⲱⲟⲩ

avoid all things evil.

απο παντος ειδους κακου απεχεσθε.

وَإِلَهُ السَّلاَمِ نَفْسُهُ يُقَدِّسُكُمْ بِالتَّمَامِ. وَلْتُحْفَظْ رُوحُكُمْ وَنَفْسُكُمْ وَجَسَدُكُمْ كَامِلَةً بِلاَ لَوْمٍ عِنْدَ مَجِيءِ رَبِّنَا يَسُوعَ الْمَسِيحِ.

וֵאלֹהֵי הַשָּׁלוֹם הוּא יְקַדֵּשׁ אֶתְכֶם בִּקְדֻשָּׁה שְׁלֵמָה וְכָל־רוּחֲכֶם וְנַפְשְׁכֶם וְגוּפְכֶם יִשָּׁמֵר תָּמִים בְּבוֹא אֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ׃

Ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲫϯ ⲛ̀ⲧⲉ ϯϩⲓⲣⲏⲛⲏ ⲉϥⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲉ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉⲩⲥⲟⲡ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛϫⲏⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲡⲉⲧⲉⲛⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲉϥⲟⲩⲟϫ ⲛⲉⲙ ϯⲯⲩⲭⲏ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲥⲱⲙⲁ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲧⲁⲧⲁⲣⲓⲕⲓ ϧⲉⲛ ⲧⲡⲁⲣⲟⲩⲥⲓⲁ ⲙ̀ⲡⲉⲛ⳪̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅

But God himself of the peace shall sanctify you together being complete; and he shall keep your spirit sound and the soul and the body unblameably in (the) coming of our Lord Jesus Christ.

Αυτος δε ο Θεος της ειρηνης ειθε να σας αγιαση ολοκληρως, και να διατηρηθη ολοκληρον το πνευμα σας και η ψυχη και το σωμα αμεμπτως εν τη παρουσια του Κυριου ημων Ιησου Χριστου.

أَمِينٌ هُوَ الَّذِي يَدْعُوكُمُ الَّذِي سَيَفْعَلُ أَيْضًا.

נֶאֱמָן הוּא הַקּוֹרֵא אֶתְכֶם אֲשֶׁר גַּם־יַעֲשֶׂה׃

Ϥⲉⲛϩⲟⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉⲧⲑⲱϩⲉⲙ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ϥⲛⲁⲓⲣⲓ ⲟⲛ

Faithful is he who calleth you, and he will also do (it).

Πιστος ειναι εκεινος οστις σας καλει, οστις και θελει εκτελεσει.

أَيُّهَا الإِخْوَةُ صَلُّوا لأَجْلِنَا.

אַחַי הִתְפַּלֲלוּ בַעֲדֵנוּ׃

Ⲛⲉⲛⲥⲛⲏⲟⲩ ⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲛ

Our brethren, pray for us.

Αδελφοι, προσευχεσθε περι ημων.

سَلِّمُوا عَلَى الإِخْوَةِ جَمِيعًا بِقُبْلَةٍ مُقَدَّسَةٍ.

שַׁאֲלוּ לִשְׁלוֹם כָּל־הָאַחִים בַּנְּשִׁיקָה הַקְּדשָׁה׃

Ⲁⲣⲓⲁⲥⲡⲁⲍⲉⲥⲑⲉ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲏⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲫⲓ ⲉⲥⲟⲩⲁⲃ

Salute one another in an holy kiss.

Ασπασθητε τους αδελφους παντας εν φιληματι αγιω.

أُنَاشِدُكُمْ بِالرَّبِّ أَنْ تُقْرَأَ هَذِهِ الرِّسَالَةُ عَلَى جَمِيعِ الإِخْوَةِ الْقِدِّيسِينَ.

הִנְנִי מַשְׁבִּיעֲכֶם בָּאָדוֹן אֲשֶׁר תִּקָּרֵא הָאִגֶּרֶת הַזֹּאת בְּאָזְנֵי כָּל־הָאַחִים הַקְּדשִׁים׃

Ϯⲧⲁⲣⲕⲟ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲡ⳪̅ ⲉ̀ⲑⲣⲉⲧⲉⲛⲉϣ ⲧⲁⲓⲉⲡⲓⲥⲧⲟⲗⲏ ⲛ̀ⲛⲓⲁⲅⲓⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲥⲛⲏⲟⲩ

I adjure you by the Lord to read this epistle to all the holy brethren.

Σας ορκιζω εις τον Κυριον να αναγνωσθη η επιστολη εις παντας τους αγιους αδελφους.

نِعْمَةُ رَبِّنَا يَسُوعَ الْمَسِيحِ مَعَكُمْ. آمِينَ.

חֶסֶד יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ אֲדֹנֵינוּ עִמָּכֶם אָמֵן׃

Ⲡϩⲙⲟⲧ ⲙ̀ⲡⲉⲛ⳪̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲁⲙⲏⲛ

(The) grace of our Lord Jesus Christ with you all. Amen.

Η χαρις του Κυριου ημων Ιησου Χριστου ειη μεθ' υμων· αμην.

بداية السفر الإصحاح الأول

نهاية السفر الإصحاح الأخير

رسالة تسالونيكي الأولى – الإصحاح 1

الكتاب المقدس القبطي

رسالة تسالونيكي الأولى

Ⲡⲣⲟⲥ Ⲑⲉⲥⲥⲁⲗⲟⲛⲓⲕⲓⲥ ⲁ̅

مقدمة

شكر من أجل مؤمني تسالونيكي

خدمة بولس في تسالونيكي

اشتياق بولس لرؤيتهم

تابع: اشتياق بولس لرؤيتهم

تقرير مشجع من تيموثاوس

الحياة التي ترضي الله

مجيء الرب

تابع: مجيء الرب

توجيهات ختامية

تفسير الآية

الشواهد والآيات ذات الصلة

الترجمة بين السطور والتحليل اللفظي (Interlinear)

رسالة تسالونيكي الأولى – الإصحاح 1

الكتاب المقدس القبطي

رسالة تسالونيكي الأولى

Ⲡⲣⲟⲥ Ⲑⲉⲥⲥⲁⲗⲟⲛⲓⲕⲓⲥ ⲁ̅

مقدمة

شكر من أجل مؤمني تسالونيكي

خدمة بولس في تسالونيكي

اشتياق بولس لرؤيتهم

تابع: اشتياق بولس لرؤيتهم

تقرير مشجع من تيموثاوس

الحياة التي ترضي الله

مجيء الرب

تابع: مجيء الرب

توجيهات ختامية

تفسير الآية

الشواهد والآيات ذات الصلة

الترجمة بين السطور والتحليل اللفظي (Interlinear)

صانع صور الآيات والمشاركة

جدول الاختصارات القبطية والكلمة الكاملة