سفر الرؤيا

إصحاح 1

Ϯⲁⲡⲟⲅⲁⲗⲩⲙⲯⲓⲥ ⲧⲟⲩ ⲁⲅⲓⲟⲩ ⲓⲱⲁⲛⲛⲟⲩ

Apocalypse

-

مقدمة

إِعْلاَنُ يَسُوعَ الْمَسِيحِ، الَّذِي أَعْطَاهُ إِيَّاهُ اللهُ، لِيُرِيَ عَبِيدَهُ مَا لَا بُدَّ أَنْ يَكُونَ عَنْ قَرِيبٍ، وَبَيَّنَهُ مُرْسِلًا بِيَدِ مَلاَكِهِ لِعَبْدِهِ يُوحَنَّا،

חֲזוֹן יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ אֲשֶׁר נָתַן־לוֹ הָאֱלֹהִים לְהַרְאוֹת אֶת־עֲבָדָיו אֵת אֲשֶׁר־יִהְיֶה בִּמְהֵרָה וְהוּא הוֹדִיעַ בְּשָׁלְחוֹ בְּיַד־מַלְאָכוֹ לְעַבְדּוֹ לְיוֹחָנָן׃

Ϯⲁⲡⲟⲅⲁⲗⲩⲙⲯⲓⲥ ⲛ̀ⲧⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲑⲏ ⲉⲧⲁ ⲫϯ ⲧⲏⲓⲥ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲧⲁⲙⲉ ⲛⲉϥⲉⲃⲓⲁⲓⲕ ⲉ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲥⲉⲙⲡϣⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲭⲱⲗⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϯⲙⲏⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲁϥⲧⲁⲟⲩⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲡⲉϥⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲙ̀ⲡⲉϥⲃⲱⲕ ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ

The revelation of Jesus Christ, which God gave to him, to show to his servants the things which must happen quickly: and he signified them. Having sent them through his angel to his servant Iōnnēs.

Αποκαλυψις Ιησου Χριστου, την οποιαν εδωκεν εις αυτον ο Θεος, δια να δειξη εις τους δουλους αυτου οσα πρεπει να γεινωσι ταχεως, και εφανερωσεν αυτα αποστειλας δια του αγγελου αυτου εις τον δουλον αυτου Ιωαννην,

الَّذِي شَهِدَ بِكَلِمَةِ اللهِ وَبِشَهَادَةِ يَسُوعَ الْمَسِيحِ بِكُلِّ مَا رَآهُ.

אֲשֶׁר הֵעִיד דְּבַר הָאֱלֹהִים וְעֵדוּת יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ וְאֶת־כֹּל אֲשֶׁר רָאָה׃

Ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲛⲉⲙ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛ̀ⲧⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲁϥⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ

He who witnessed to the word of God, and the witness of Jesus Christ, to the things which he saw.

οστις εμαρτυρησε τον λογον του Θεου και την μαρτυριαν του Ιησου Χριστου και οσα ειδε.

طُوبَى لِلَّذِي يَقْرَأُ وَلِلَّذِينَ يَسْمَعُونَ أَقْوَالَ النُّبُوَّةِ، وَيَحْفَظُونَ مَا هُوَ مَكْتُوبٌ فِيهَا، لأَنَّ الْوَقْتَ قَرِيبٌ.

אַשְׁרֵי הַקּוֹרֵא וְאַשְׁרֵי הַשֹּׁמְעִים אֶת־דִּבְרֵי הַנְּבוּאָה וְשֹׁמְרִים אֶת־הַכָּתוּב בָּהּ כִּי קְרוֹבָה הָעֵת׃

Ⲱⲟⲩⲛⲓⲁⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲱϣ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲛⲓⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲁⲓⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲓⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲥϧⲏⲟⲩⲧ ϩⲓⲱⲧⲥ ⲡⲓⲥⲏⲟⲩ ⲅⲁⲣ ⲁϥϧⲱⲛⲧ

Blessed are they who read, and they who hear the words of this prophecy, and who keep the things which are written on it: for the time approached.

Μακαριος ο αναγινωσκων και οι ακουοντες τους λογους της προφητειας και φυλαττοντες τα γεγραμμενα εν αυτη· διοτι ο καιρος ειναι πλησιον.

تحية إلى الكنائس السبع

يُوحَنَّا، إِلَى السَّبْعِ الْكَنَائِسِ الَّتِي فِي أَسِيَّا: نِعْمَةٌ لَكُمْ وَسَلاَمٌ مِنَ الْكَائِنِ وَالَّذِي كَانَ وَالَّذِي يَأْتِي، وَمِنَ السَّبْعَةِ الأَرْوَاحِ الَّتِي أَمَامَ عَرْشِهِ،

יוֹחָנָן לְשֶׁבַע הַקְּהִלּוֹת אֲשֶׁר בְּאַסְיָא חֶסֶד לָכֶם וְשָׁלוֹם מֵאֵת הַהוֶֹה וְהָיָה וְיָבוֹא וּמֵאֵת שִׁבְעַת הָרוּחוֹת אֲשֶׁר לִפְנֵי כִסְאוֹ׃

Ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⲛ̀ϯⲍ̅ ⲛ̀ⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲛⲏ ⲉⲧⲭⲏ ϧⲉⲛ ϯⲁⲥⲓⲁ ⲡ̀ϩⲙⲟⲧ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛⲉⲙ ϯϩⲓⲣⲏⲛⲏ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧϣⲟⲡ ⲛⲉⲙ ⲫⲏ ⲉ̀ⲛⲁϥϣⲟⲡ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲑⲛⲏⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡⲓⲍ̅ ⲙ̀ⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲛⲏ ⲉⲧⲭⲏ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ

Iōannēs to the seven churches which are in [the] Asia: (the) grace to you and [the] peace from him who is, and who was being, and who cometh; And from the seven spirits which are before the throne;

Ο Ιωαννης προς τας επτα εκκλησιας τας εν τη Ασια· χαρις υμιν και ειρηνη απο του ο ων και ο ην και ο ερχομενος· και απο των επτα πνευματων, τα οποια ειναι ενωπιον του θρονου αυτου,

وَمِنْ يَسُوعَ الْمَسِيحِ الشَّاهِدِ الأَمِينِ، الْبِكْرِ مِنَ الأَمْوَاتِ، وَرَئِيسِ مُلُوكِ الأَرْضِ: الَّذِي أَحَبَّنَا، وَقَدْ غَسَّلَنَا مِنْ خَطَايَانَا بِدَمِهِ،

וּמֵאֵת־יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ הָעֵד הַנֶּאֱמָן וּבְכוֹר הַמֵּתִים וְעֶלְיוֹן לְמַלְכֵי־אָרֶץ אֲשֶׁר אָהַב אֹתָנוּ וּבְדָמוֹ גְּאָלָנוּ מֵחַטֹּאתֵינוּ׃

Ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲡⲓⲙⲁⲣⲧⲩⲣⲟⲥ ⲡⲓⲡⲓⲥⲧⲟⲥ ⲡⲓϣⲁⲙⲓⲥⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲣⲉϥⲙⲱⲟⲩⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲣⲭⲱⲛ ⲛ̀ⲛⲓⲟⲩⲣⲱⲟⲩ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲙⲉⲛⲣⲓⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϫⲟⲕⲙⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲛⲛⲟⲃⲓ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲥⲛⲟϥ

And from Jesus Christ the witness, the faithful, the firstborn of .the dead, and (the) ruler of all the kings of (the) earth. He who loved us, and he washed us from our sins in his blood.

και απο του Ιησου Χριστου, οστις ειναι ο μαρτυς ο πιστος, ο πρωτοτοκος εκ των νεκρων και ο αρχων των βασιλεων της γης. Εις τον αγαπησαντα ημας και λουσαντα ημας απο των αμαρτιων ημων με το αιμα αυτου,

وَجَعَلَنَا مُلُوكًا وَكَهَنَةً للهِ أَبِيهِ، لَهُ الْمَجْدُ وَالسُّلْطَانُ إِلَى أَبَدِ الآبِدِينَ. آمِينَ.

וַיַּעַשׂ אֹתָנוּ מְלָכִים וְכֹהֲנִים לֵאלֹהִים אָבִיו לוֹ הַכָּבוֹד וְהָעֹז לְעוֹלְמֵי עוֹלָמִים אָמֵן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲑⲁⲙⲓⲟⲛ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⲙ̀ⲙⲉⲧⲟⲩⲏⲃ ⲙ̀ⲫϯ ⲡⲉϥⲓⲱⲧ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲫⲱϥ ⲡⲉ ⲡⲓⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲁⲙⲁϩⲓ ϣⲁ ⲉⲛⲉϩ ⲁⲙⲏⲛ

And he made us a kingdom of priesthood to God his Father; whose is the glory and the might for ever. Amēn.

και οστις εκαμεν ημας βασιλεις και ιερεις εις τον Θεον και Πατερα αυτου, εις αυτον ειη η δοξα και το κρατος εις τους αιωνας των αιωνων· αμην.

هُوَذَا يَأْتِي مَعَ السَّحَابِ، وَسَتَنْظُرُهُ كُلُّ عَيْنٍ، وَالَّذِينَ طَعَنُوهُ، وَيَنُوحُ عَلَيْهِ جَمِيعُ قَبَائِلِ الأَرْضِ. نَعَمْ آمِينَ.

הִנֵּה הוּא בָא עִם־הָעֲנָנִים וְרָאֲתָה אֹתוֹ כָּל־עַיִן גַּם־הֵמָּה אֲשֶׁר דְּקָרֻהוּ וְסָפְדוּ עָלָיו כָּל־מִשְׁפְּחוֹת הָאָרֶץ כֵּן יִהְיֶה אָמֵן׃

Ϩⲏⲡⲡⲉ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲡⲉⲑⲛⲏⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϭⲏⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲃⲁⲗ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲑⲟⲕⲥϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲫⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲁⲙⲏⲛ

Lo, he it is who cometh with the clouds; and they all shall see him --every eye, and they who pierced him; and they all shall see him--the tribes of (the) earth. Amēn.

Ιδου, ερχεται μετα των νεφελων, και θελει ιδει αυτον πας οφθαλμος και εκεινοι οιτινες εξεκεντησαν αυτον, και θελουσι θρηνησει επ' αυτον πασαι αι φυλαι της γης. Ναι, αμην.

«أَنَا هُوَ الأَلِفُ وَالْيَاءُ، الْبِدَايَةُ وَالنِّهَايَةُ» يَقُولُ الرَّبُّ الْكَائِنُ وَالَّذِي كَانَ وَالَّذِي يَأْتِي، الْقَادِرُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ.

אֲנִי הָאָלֶף וְהַתָּו רֹאשׁ וָסוֹף נְאֻם יְהוָֹה אֱלֹהִים הַהוֶֹה וְהָיָה וְיָבוֹא אֱלֹהֵי צְבָאוֹת׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡⲓⲁⲗⲫⲁ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱ ϯⲁⲣⲭⲏ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲫϯ ⲫⲏ ⲉⲧϣⲟⲡ ⲫⲏ ⲉ̀ⲛⲁϥϣⲟⲡ ⲛⲉⲙ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲏⲟⲩ ⲡⲓⲡⲁⲛⲧⲟⲕⲣⲁⲧⲱⲣ

I am the alpha and the ō(mega), the beginning and the end: Saith the Lord God, he who is, he who was being, and he who cometh, the Almighty.

Εγω ειμαι το Α και το Ω, αρχη και τελος, λεγει ο Κυριος, ο ων και ο ην και ο ερχομενος, ο παντοκρατωρ.

شبه ابن إنسان

أَنَا يُوحَنَّا أَخُوكُمْ وَشَرِيكُكُمْ فِي الضِّيقَةِ وَفِي مَلَكُوتِ يَسُوعَ الْمَسِيحِ وَصَبْرِهِ. كُنْتُ فِي الْجَزِيرَةِ الَّتِي تُدْعَى بَطْمُسَ مِنْ أَجْلِ كَلِمَةِ اللهِ، وَمِنْ أَجْلِ شَهَادَةِ يَسُوعَ الْمَسِيحِ.

אֲנִי יוֹחָנָן אֲחִיכֶם וְגַם־חָבֵר לָכֶם בְּלַחַץ וּבְמַלְכוּת וּבְסַבְלָנוּת לְמַעַן יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ הָיִיתִי בָאִי אֲשֶׁר־שְׁמוֹ פַּטְמוֹס בַּעֲבוּר דְּבַר הָאֱלֹהִים וּבַעֲבוּר עֵדוּת יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⲡⲉⲧⲉⲛⲥⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉⲧⲉⲛϣⲫⲏⲣ ϧⲉⲛ ⲛⲓϩⲟϫϩⲉϫ ϫⲉ ϯⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲁⲙⲟⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲁⲩϧⲉⲛ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲁⲓϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ϯⲛⲏⲥⲟⲥ ⲑⲏ ⲉⲧⲟⲩⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲥ ϫⲉ ⲡⲁⲑⲙⲱ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲛⲉⲙ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛ̀ⲧⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅

I am Iōannēs your brother, and your partner in the tribulations, because the kingdom and thy endurance were in Jesus. I was being in the island, which is called 'Pathmō,' because of the word of God and the witness of Jesus Christ.

Εγω ο Ιωαννης, ο και αδελφος σας και συγκοινωνος εις την θλιψιν και εις την βασιλειαν και την υπομονην του Ιησου Χριστου, ημην εν τη νησω τη καλουμενη Πατμω δια τον λογον του Θεου και δια την μαρτυριαν του Ιησου Χριστου.

كُنْتُ فِي الرُّوحِ فِي يَوْمِ الرَّبِّ، وَسَمِعْتُ وَرَائِي صَوْتًا عَظِيمًا كَصَوْتِ بُوقٍ

וַתְּהִי עָלַי רוּחַ בְּיוֹם הָאָדוֹן וָאֶשְׁמַע אַחֲרַי קוֹל גָּדוֹל כְּקוֹל שׁוֹפָר׃

Ⲁⲓϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲡⲛ̅ⲁ̅ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲕⲩⲣⲓⲁⲕⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲥⲁⲙⲉⲛϩⲏⲓ ⲉ̀ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲥⲙⲏ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲁⲗⲡⲓⲅⲝ ⲉⲥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲏⲓ

I was being in a spirit in the day of the Kyriakē. And I heard behind me a great voice, as of a trumpet, saying to me:

Κατα την κυριακην ημεραν ηλθον εις εκστασιν πνευματικην, και ηκουσα οπισω μου φωνην μεγαλην ως σαλπιγγος,

قَائِلًا: «أَنَا هُوَ الأَلِفُ وَالْيَاءُ. الأَوَّلُ وَالآخِرُ. وَالَّذِي تَرَاهُ، اكْتُبْ فِي كِتَابٍ وَأَرْسِلْ إِلَى السَّبْعِ الْكَنَائِسِ الَّتِي فِي أَسِيَّا: إِلَى أَفَسُسَ، وَإِلَى سِمِيرْنَا، وَإِلَى بَرْغَامُسَ، وَإِلَى ثِيَاتِيرَا، وَإِلَى سَارْدِسَ، وَإِلَى فِيلاَدَلْفِيَا، وَإِلَى لاَوُدِكِيَّةَ».

וַיֹּאמֶר אֲנִי הָאָלֶף וַאֲנִי הַתָּו הָרִאשׁוֹן וְהָאַחֲרוֹן וְאֵת אֲשֶׁר אַתָּה רֹאֶה כְּתֹב עַל־סֵפֶר וּשְׁלָחֵהוּ אֶל־הַקְּהִלּוֹת אֲשֶׁר בְּאַסְיָא לְאֶפְסוֹס וְלִזְמִירְנָא וּלְפַרְגְּמוֹס וּלְתִיאֲטִירָא וּלְסַרְדִּיס וּלְפִילָדֶלְפִיָּא וּלְלוּדְקְיָא׃

Ϫⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲕⲛⲁⲥⲟⲑⲙⲟⲩ ⲥϧⲏⲧⲟⲩ ϩⲓ ⲟⲩϫⲱⲙ ⲟⲩⲟⲣⲡⲟⲩ ⲛ̀ϯⲍ̅ ⲛ̀ⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲉⲧϧⲉⲛ ϯⲁⲥⲓⲁ ⲉⲧⲉ ⲉⲫⲉⲥⲟⲥ ⲧⲉ ⲛⲉⲙ ⲥⲙⲩⲣⲛⲁ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲣⲅⲁⲙⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲑⲩⲁⲧⲏⲣⲁ ⲛⲉⲙ ⲥⲁⲣⲇⲓⲥ ⲛⲉⲙ ⲫⲓⲗⲁⲇⲉⲗⲫⲓⲁ ⲛⲉⲙ ⲗⲁⲟⲇⲓⲕⲓⲁ

The things which thou wilt hear write on a book, send them to the seven churches which are [in] the Asia, That is to say Ephesos, and Smyrna, and Pergamōn, and Thyatēra, and Sardis, and Philadelphia, and Laodikia.

ητις ελεγεν· Εγω ειμαι το Α και το Ω, ο πρωτος και ο εσχατος· και, Ο, τι βλεπεις, γραψον εις βιβλιον και πεμψον εις τας επτα εκκλησιας, τας εν τη Ασια, εις Εφεσον και εις Σμυρνην και εις Περγαμον και εις Θυατειρα και εις Σαρδεις και εις Φιλαδελφειαν και εις Λαοδικειαν.

فَالْتَفَتُّ لأَنْظُرَ الصَّوْتَ الَّذِي تَكَلَّمَ مَعِي. وَلَمَّا الْتَفَتُّ رَأَيْتُ سَبْعَ مَنَايِرَ مِنْ ذَهَبٍ،

וָאֵפֶן לִרְאוֹת אֶת־הַקּוֹל הַמְדַבֵּר אֵלָי וַיְהִי בִּפְנוֹתִי וָאֵרֶא שֶׁבַע מְנֹרוֹת זָהָב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲫⲟⲛϩⲧ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ϯⲥⲙⲏ ⲑⲏ ⲉ̀ⲛⲁⲥⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁⲓⲫⲟⲛϩⲧ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲗⲩⲭⲛⲓⲁ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ

And I turned myself, I saw the voice which was speaking to me. And having turned myself, I saw seven lampstands of gold;

Και εστραφην να ιδω την φωνην, ητις ελαλησε μετ' εμου· και στραφεις ειδον επτα λυχνιας χρυσας,

وَفِي وَسْطِ السَّبْعِ الْمَنَايِرِ شِبْهُ ابْنِ إِنْسَانٍ، مُتَسَرْبِلًا بِثَوْبٍ إِلَى الرِّجْلَيْنِ، وَمُتَمَنْطِقًا عِنْدَ ثَدْيَيْهِ بِمِنْطَقَةٍ مِنْ ذَهَبٍ.

וּבְתוֹךְ שֶׁבַע הַמְּנֹרוֹת דְּמוּת בֶּן־אָדָם לָבוּשׁ מְעִיל וְחָגוּר אֵזוֹר זָהָב עַל־לִבּוֹ׃

Ⲟⲩⲟϩ ϧⲉⲛ ⲑⲙⲏϯ ⲛ̀ⲛⲓⲗⲩⲭⲛⲓⲁ ⲟⲩⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲣⲱⲙⲓ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲡⲟⲧⲏⲣⲓⲟⲛ ⲧⲟⲓ ϩⲓⲱⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲙⲏⲣ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲉϥⲙⲟϯ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲟϫϧ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ

and in (the) midst of the lampstands a likeness of a son of man, being clothed with a garment down to the foot, and girt upon his breasts with a girdle of gold.

και εν μεσω των επτα λυχνιων ειδον ενα ομοιον με υιον ανθρωπου, ενδεδυμενον ποδηρη χιτωνα και περιεζωσμενον πλησιον των μαστων ζωνην χρυσην.

وَأَمَّا رَأْسُهُ وَشَعْرُهُ فَأَبْيَضَانِ كَالصُّوفِ الأَبْيَضِ كَالثَّلْجِ، وَعَيْنَاهُ كَلَهِيبِ نَارٍ.

וְרֹאשׁוֹ וּשְׂעָרוֹ לְבָנִים כְּצֶמֶר צַחַר כַּשָּׁלֶג וְעֵינָיו כְּלַבַּת אֵשׁ׃

Ⲧⲉϥⲁⲫⲉ ⲇⲉ ⲛⲉⲙ ⲡⲉϥϥⲱⲓ ⲉⲩⲟⲩⲟⲃϣ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲟⲣⲧ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲃϣ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲭⲓⲱⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉϥⲃⲁⲗ ⲥⲉⲟⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩϣⲁϩ ⲛ̀ⲭⲣⲱⲙ

But his head and his hair being white as [a] white wool, and [a] snow; and his eyes are as a flame of fire;

Η δε κεφαλη αυτου και αι τριχες ησαν λευκαι και ως μαλλιον λευκον, ως χιων· και οι οφθαλμοι αυτου ως φλοξ πυρος,

وَرِجْلَاهُ شِبْهُ النُّحَاسِ النَّقِيِّ، كَأَنَّهُمَا مَحْمِيَّتَانِ فِي أَتُونٍ. وَصَوْتُهُ كَصَوْتِ مِيَاهٍ كَثِيرَةٍ.

וּמַרְגְּלֹתָיו כְּעֵין נְחשֶׁת קָלָל צְרוּפוֹת בַּכּוּר וְקוֹלוֹ כְּקוֹל מַיִם רַבִּים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉϥϭⲁⲗⲁⲩϫ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲭⲁⲗⲕⲟⲗⲓⲃⲁⲛⲟⲥ ⲉϥⲫⲟⲥⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉϥⲥⲙⲏ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲧⲥⲙⲏ ⲛ̀ϩⲁⲛⲙⲏϣ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ

and his feet as [a] burnished brass, being refined in a fire; and his voice as (the) voice of many waters.

και οι ποδες αυτου ομοιοι με χαλκολιβανον, ως εν καμινω πεπυρωμενοι, και η φωνη αυτου ως φωνη υδατων πολλων,

وَمَعَهُ فِي يَدِهِ الْيُمْنَى سَبْعَةُ كَوَاكِبَ، وَسَيْفٌ مَاضٍ ذُو حَدَّيْنِ يَخْرُجُ مِنْ فَمِهِ، وَوَجْهُهُ كَالشَّمْسِ وَهِيَ تُضِيءُ فِي قُوَّتِهَا.

וּבְיַד־יְמִינוֹ שִׁבְעָה כוֹכָבִים וּמִפִּיו יוֹצֵאת חֶרֶב פִּיפִיּוֹת חַדָּה וּפָנָיו כַּשֶּׁמֶשׁ הַמֵּאִיר בִּגְבוּרָתוֹ׃

Ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲍ̅ ⲛ̀ⲥⲓⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲥⲏϥⲓ ⲉⲥϩⲓⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲣⲟ ⲃ̅ ⲉⲥⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲣⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϥϩⲟ ⲉϥⲉⲣⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲙ̀ⲫⲣⲏ ϧⲉⲛ ⲧⲉϥϫⲟⲙ

There were seven stars in his right hand: and a sword of two edges coining from his mouth; and his face shining as (the) sun in his power.

και ειχεν εν τη δεξια αυτου χειρι επτα αστερας, και εκ του στοματος αυτου του εξηρχετο ρομφαια διστομος οξεια, και η οψις αυτου ελαμπεν ως ο ηλιος λαμπει εν τη δυναμει αυτου.

فَلَمَّا رَأَيْتُهُ سَقَطْتُ عِنْدَ رِجْلَيْهِ كَمَيِّتٍ، فَوَضَعَ يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَيَّ قَائِلًا لِي: «لاَ تَخَفْ، أَنَا هُوَ الأَوَّلُ وَالآخِرُ،

וָאֵרֶא אוֹתוֹ וָאֶפֹּל לְרַגְלָיו כְּמֵת וַיָּשֶׁת עָלַי יַד־יְמִינוֹ וַיֹּאמֶר אַל־תִּירָא אֲנִי הָרִאשׁוֹן וְהָאַחֲרוֹן וְהֶחָי׃

Ⲟⲩⲟϩ ϩⲟⲧⲉ ⲉⲧⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲁⲓϩⲓⲧⲧ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ϧⲁⲣⲁⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲉϥϭⲁⲗⲁⲩϫ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲉⲣ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲉϥⲙⲱⲟⲩⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲁⲗⲉ ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲉ̀ϫⲱⲓ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲣⲉⲣϩⲟϯ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡⲓϩⲟⲩⲓⲧ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϧⲁⲉ̀

And when I saw him, I cast myself down before his feet; and I was as one dead. And he placed his right hand upon me, saying: Fear not, I am the first and the last,

Και οτε ειδον αυτον, επεσα προς τους ποδας αυτου ως νεκρος, και επεθηκε την δεξιαν αυτου χειρα επ' εμε; λεγων μοι· Μη φοβου· εγω ειμαι ο πρωτος και ο εσχατος

وَالْحَيُّ. وَكُنْتُ مَيْتًا، وَهَا أَنَا حَيٌّ إِلَى أَبَدِ الآبِدِينَ! آمِينَ. وَلِي مَفَاتِيحُ الْهَاوِيَةِ وَالْمَوْتِ.

וָאֱהִי מֵת וְהִנְנִי חַי לְעוֹלְמֵי עוֹלָמִים אָמֵן וּבְיָדִי מַפְתְּחוֹת שְׁאוֹל וָמָוֶת׃

Ⲫⲏ ⲉⲧⲟⲛϧ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲡⲡⲉ ϯⲱⲛϧ ϣⲁ ⲉⲛⲉϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲉⲛⲉϩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓϣⲟϣⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲙⲟⲩ ⲛⲁⲩⲭⲏ ⲛ̀ⲧⲟⲧ ⲛⲉⲙ ⲁⲙⲉⲛϯ

he who liveth; and I died, and lo, I live unto age of the age, and the keys of (the) death were being with me and (of) Amenti.

και ο ζων, και εγεινα νεκρος, και ιδου, ειμαι ζων εις τους αιωνας των αιωνων, αμην, και εχω τα κλειδια του αδου και του θανατου.

فَاكْتُبْ مَا رَأَيْتَ، وَمَا هُوَ كَائِنٌ، وَمَا هُوَ عَتِيدٌ أَنْ يَكُونَ بَعْدَ هَذَا.

וְעַתָּה כְתֹב אֵת אֲשֶׁר־רָאִיתָ וַאֲשֶׁר־נַעֲשֶׂה עַתָּה וַאֲשֶׁר־עָתִיד לִהְיוֹת אַחֲרֵי־כֵן׃

Ⲥϧⲁⲓ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲕⲛⲁⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲑⲱⲟⲩ ⲉⲑⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ

Write then the things which thou wilt see, they (pron.) which will happen after these (things).

Γραψον οσα ειδες και οσα ειναι και οσα μελλουσι να γεινωσι μετα ταυτα·

سِرَّ السَّبْعَةِ الْكَوَاكِبِ الَّتِي رَأَيْتَ عَلَى يَمِينِي، وَالسَّبْعِ الْمَنَايِرِ الذَّهَبِيَّةِ: السَّبْعَةُ الْكَوَاكِبُ هِيَ مَلاَئِكَةُ السَّبْعِ الْكَنَائِسِ، وَالْمَنَايِرُ السَّبْعُ الَّتِي رَأَيْتَهَا هِيَ السَّبْعُ الْكَنَائِسِ».

אֶת־סוֹד שִׁבְעַת הַכּוֹכָבִים אֲשֶׁר רָאִיתָ בִימִינִי וְאֶת־שֶׁבַע מְנֹרוֹת הַזָּהָב שִׁבְעַת הַכּוֹכָבִים הֵם מַלְאֲכֵי שֶׁבַע הַקְּהִלּוֹת וְשֶׁבַע הַמְּנֹרוֹת אֲשֶׁר רָאִיתָ שֶׁבַע קְהִלּוֹת הֵנָּה׃

Ⲡⲓⲙⲩⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲍ̅ ⲛ̀ⲥⲓⲟⲩ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲕⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ϩⲓ ⲧⲁϫⲓϫ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲛⲉⲙ ϯⲍ̅ ⲛ̀ⲗⲩⲭⲛⲓⲁ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲡⲓⲍ̅ ⲛ̀ⲥⲓⲟⲩ ⲡⲓⲍ̅ ⲛ̀ⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲍ̅ ⲛ̀ⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲟⲩⲟϩ ϯⲍ̅ ⲛ̀ⲗⲩⲭⲛⲓⲁ ⲉⲧⲁⲕⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲍ̅ ⲛ̀ⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲛⲉ

The mystery of the seven stars, which thou sawest on my right hand, and the seven lampstands of gold. The seven stars are the seven angels of the seven churches: and the seven lampstands which thou sawest are seven churches.'

το μυστηριον των επτα αστερων, τους οποιους ειδες εν τη δεξια μου, και τας επτα λυχνιας τας χρυσας. Οι επτα αστερες ειναι οι αγγελοι των επτα εκκλησιων, και αι επτα λυχνιαι, τας οποιας ειδες, ειναι αι επτα εκκλησιαι.

إصحاح 2

إلى الكنيسة في أفسس

اُكْتُبْ إِلَى مَلاَكِ كَنِيسَةِ أَفَسُسَ: «هَذَا يَقُولُهُ الْمُمْسِكُ السَّبْعَةَ الْكَوَاكِبَ فِي يَمِينِهِ، الْمَاشِي فِي وَسَطِ السَّبْعِ الْمَنَايِرِ الذَّهَبِيَّةِ:

אֶל־מַלְאַךְ קְהַל אֶפְסוֹס כְּתֹב כֹּה אָמַר הָאֹחֵז בִּימִינוֹ שִׁבְעַת הַכּוֹכָבִים הַמִּתְהַלֵּךְ בְּתוֹךְ שֶׁבַע מְנֹרוֹת הַזָּהָב׃

Ⲥϧⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲉⲫⲉⲥⲟⲥ ϫⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲡⲓⲍ̅ ⲛ̀ⲥⲓⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲫⲏ ⲉⲑⲙⲟϣⲓ ϧⲉⲛ ⲑⲙⲏϯ ⲛ̀ϯⲍ̅ ⲛ̀ⲗⲩⲭⲛⲓⲁ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ

Write to the angel of the church of Ephesos: These are the things which he saith, in whose right hand are the seven stars, he who walketh in (the) midst of the seven lampstands of gold:

Προς τον αγγελον της εκκλησιας της Εφεσου γραψον. Ταυτα λεγει ο κρατων τους επτα αστερας εν τη δεξια αυτου, ο περιπατων εν μεσω των επτα λυχνιων των χρυσων·

أَنَا عَارِفٌ أَعْمَالَكَ وَتَعَبَكَ وَصَبْرَكَ، وَأَنَّكَ لَا تَقْدِرُ أَنْ تَحْتَمِلَ الأَشْرَارَ، وَقَدْ جَرَّبْتَ الْقَائِلِينَ إِنَّهُمْ رُسُلٌ وَلَيْسُوا رُسُلًا، فَوَجَدْتَهُمْ كَاذِبِينَ.

יָדַעְתִּי אֶת־מַעֲשֶׂיךָ וְאֶת־עֲמָלְךָ וְאֶת־סָבְלֶךָ וַאֲשֶׁר לֹא־תוּכַל שְׂאֵת אֶת־הָרְשָׁעִים וַתִּבְחַן אֶת־הָאֹמְרִים שְׁלִיחִים אֲנַחְנוּ וְאֵינָם וַתִּמְצָאֵם דֹּבְרֵי שָׁקֶר׃

Ϫⲉ ϯⲥⲱⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲛⲉⲕϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲕϧⲓⲥⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲕⲁⲙⲟⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲕ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣ̀ϫⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲟⲕ ⲉ̀ϥⲁⲓ ϧⲁ ⲟⲩⲡⲉⲧϩⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲕⲉⲣⲡⲓⲣⲁⲍⲓⲛ ⲛ̀ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲛⲏ ⲉⲧϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ϫⲉ ϩⲁⲛⲁⲡⲟⲥⲧⲟⲗⲟⲥ ⲛⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲁⲛ ⲛⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϫⲉⲙⲟⲩ ⲉ̀ϩⲁⲛⲁⲡⲟⲥⲧⲟⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲟⲩϫ ⲛⲉ

"I know thy works, and thy toils and thine endurance, that it is not possible for thee to bear an evil (one). And thou triedst some who say of themselves, that they are apostles, and they are not such (lit. some), and they were found being false apostles.

Εξευρω τα εργα σου και τον κοπον σου και την υπομονην σου, και οτι δεν δυνασαι να υποφερης τους κακους, και εδοκιμασας τους λεγοντας οτι ειναι αποστολοι, και δεν ειναι, και ευρες αυτους ψευδεις·

وَقَدِ احْتَمَلْتَ وَلَكَ صَبْرٌ، وَتَعِبْتَ مِنْ أَجْلِ اسْمِي وَلَمْ تَكِلَّ.

וְאַתָּה נָשָׂאתָ הַרְבֵּה וְיֶשׁ־לְךָ סַבְלָנוּת וּלְמַעַן שְׁמִי לֹא יָעָפְתָּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲁⲙⲟⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲕ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲕϥⲁⲓ ⲛ̀ⲛⲁⲓ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲁⲣⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉⲕϧⲓⲥⲓ

And [an] endurance thou hast, and thou didst bear with these because of my name, and thou wast not weary.

και υπεφερες και εχεις υπομονην και δια το ονομα μου εκοπιασας, και δεν απεκαμες.

لكِنْ عِنْدِي عَلَيْكَ: أَنَّكَ تَرَكْتَ مَحَبَّتَكَ الأُولَى.

אַךְ יֶשׁ־לִי עָלֶיךָ כִּי נָטַשְׁתָּ אֶת־אַהֲבָתְךָ הָרִאשׁוֹנָה׃

Ⲁⲗⲗⲁ ⲟⲩⲟⲛⲧⲏⲓ ϩⲁⲣⲟⲕ ϫⲉ ϯⲁⲅⲁⲡⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϣⲟⲣⲡ ⲁⲕⲭⲁⲥ ⲛ̀ⲥⲱⲕ

But I have against thee, that thou didst leave thy first love.

Πλην εχω τι κατα σου, διοτι την αγαπην σου την πρωτην αφηκας.

فَاذْكُرْ مِنْ أَيْنَ سَقَطْتَ وَتُبْ، وَاعْمَلِ الأَعْمَالَ الأُولَى، وَإِّلاَّ فَإِنِّي آتِيكَ عَنْ قَرِيبٍ وَأُزَحْزِحُ مَنَارَتَكَ مِنْ مَكَانِهَا، إِنْ لَمْ تَتُبْ.

זָכְרָה אֵפוֹא אֵי־מִזֶּה נָפַלְתָּ וְשׁוּבָה וַעֲשֵׂה כְמַעֲשֶׂיךָ הָרִאשֹׁנִים וְאִם־לֹא הִנְנִי בָא עָלֶיךָ מַהֵר וְהָדַפְתִּי מְנוֹרָתְךָ מִמְּקוֹמָהּ אִם־לֹא תָשׁוּב׃

Ⲁⲣⲓⲫⲙⲉⲩⲓ ⲟⲩⲛ ϫⲉ ⲡⲱⲥ ⲁⲕϩⲉⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲣⲓⲙⲉⲧⲁⲛⲟⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϯⲛⲏⲟⲩ ⲛⲁⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲁⲕⲓⲙ ⲉⲧⲉⲕⲗⲩⲭⲛⲓⲁ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲥⲙⲁ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲕϣ̀ⲧⲉⲙⲉⲣⲙⲉⲧⲁⲛⲟⲓⲛ

Remember then how thou didst fall, and repent; otherwise I come to thee, and move thy lampstand from its place, unless thou repent.

Ενθυμου λοιπον ποθεν εξεπεσες και μετανοησον και καμε τα πρωτα εργα· ει δε μη, ερχομαι προς σε ταχεως και θελω κινησει την λυχνιαν σου εκ του τοπου αυτης, εαν δεν μετανοησης.

وَلكِنْ عِنْدَكَ هَذَا: أَنَّكَ تُبْغِضُ أَعْمَالَ النُّقُولاَوِيِّينَ الَّتِي أُبْغِضُهَا أَنَا أَيْضًا.

אֲבָל זֹאת לָךְ אֲשֶׁר שׂנֵא אַתָּה אֶת־מַעֲשֵׂי הַנִּיקְלָסִים אֲשֶׁר שְׂנֵאתִים גַּם־אָנִי׃

Ⲁⲗⲗⲁ ⲫⲁⲓ ⲉⲧⲉ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲕ ϫⲉ ⲁⲕⲙⲟⲥϯ ⲛ̀ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲕⲟⲗⲁⲓⲧⲏⲥ ⲛⲏ ϩⲱ ⲉ̀ϯⲙⲟⲥϯ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ

But this thou hast, that thou hatedst the works of the Nikolaitēs, those which I also hate."

Εχεις ομως τουτο, οτι μισεις τα εργα των Νικολαιτων, τα οποια και εγω μισω.

مَنْ لَهُ أُذُنٌ فَلْيَسْمَعْ مَا يَقُولُهُ الرُّوحُ لِلْكَنَائِسِ. مَنْ يَغْلِبُ فَسَأُعْطِيهِ أَنْ يَأْكُلَ مِنْ شَجَرَةِ الْحَيَاةِ الَّتِي فِي وَسَطِ فِرْدَوْسِ اللهِ».

מִי אֲשֶׁר־אֹזֶן לוֹ יִשְׁמַע אֵת אֲשֶׁר הָרוּחַ אֹמֵר לַקְּהִלּוֹת הַמְנַצֵּחַ אֶתֶּן־לוֹ לֶאֱכֹל מֵעֵץ הַחַיִּים אֲשֶׁר בְּתוֹךְ גַּן־אֱלֹהִים׃

Ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲙⲁϣϫ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉ̀ⲥⲱⲧⲉⲙ ⲙⲁⲣⲉϥⲥⲱⲧⲉⲙ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉ ⲉⲧⲉ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁϭⲣⲟ ⲉⲓⲉ̀ϯ ⲛⲁϥ ⲛ̀ⲧⲉϥⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓϣϣⲏⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲱⲛϧ ⲫⲏ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲑⲙⲏϯ ⲙ̀ⲡⲓⲡⲁⲣⲁⲇⲓⲥⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲁⲛⲟⲩϯ

He who hath ear to hear, let him hear what it is which the spirit saith to the churches: He who will overcome, I shall give to him that he may eat from the tree of (the) life which is in the midst of the Paradise of my God.'

Οστις εχει ωτιον ας ακουση τι λεγει το Πνευμα προς τας εκκλησιας. Εις τον νικωντα θελω δωσει εις αυτον να φαγη εκ του ξυλου της ζωης, το οποιον ειναι εν μεσω του παραδεισου του Θεου.

إلى الكنيسة في سميرنا

وَاكْتُبْ إِلَى مَلاَكِ كَنِيسَةِ سِمِيرْنَا: «هَذَا يَقُولُهُ الأَوَّلُ وَالآخِرُ، الَّذِي كَانَ مَيْتًا فَعَاشَ:

וְאֶל־מַלְאַךְ קְהַל זְמִירְנָא כְּתֹב כֹּה אָמַר הָרִאשׁוֹן וְהָאַחֲרוֹן אֲשֶׁר־מֵת וַיֶּחִי׃

Ⲥϧⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲥⲙⲩⲣⲛⲁ ϫⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϩⲟⲩⲓⲧ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϧⲁⲉ̀ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲱⲛϧ

Write to the angel of the church of Smyrna: These are the things which saith the first and the last, he who died and he lived:

Και προς τον αγγελον της εκκλησιας των Σμυρναιων γραψον· Ταυτα λεγει ο πρωτος και ο εσχατος, οστις εγεινε νεκρος και εζησεν·

أَنَا أَعْرِفُ أَعْمَالَكَ وَضِيْقَتَكَ وَفَقْرَكَ مَعَ أَنَّكَ غَنِيٌّ. وَتَجْدِيفَ الْقَائِلِينَ: إِنَّهُمْ يَهُودٌ وَلَيْسُوا يَهُودًا، بَلْ هُمْ مَجْمَعُ الشَّيْطَانِ.

יָדַעְתִּי אֶת־מַעֲשֶׂיךָ וְאֶת־צָרָתְךָ וְאֶת־רֵישְׁךָ וְאוּלָם עָשִׁיר אָתָּה וְאֶת־גִּדּוּפֵי הָאֹמְרִים יְהוּדִים אֲנַחְנוּ וְאֵינָם כִּי אִם־כְּנֵסֶת הַשָּׂטָן׃

Ϫⲉ ϯⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡⲉⲕϩⲟϫϩⲉϫ ⲛⲉⲙ ⲧⲉⲕⲙⲉⲧϩⲏⲕⲓ ⲁⲗⲗⲁ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲟⲩⲣⲁⲙⲁⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲓϫⲉⲙ ⲟⲩⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲧϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ϫⲉ ϩⲁⲛⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲛⲉ ⲉ̀ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲁⲛ ⲛⲉ ⲁⲗⲗⲁ ⲟⲩⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲥⲁⲧⲁⲛⲁⲥ ⲧⲉ

"I know thy tribulation and thy poverty; but thou (art) rich. And I found not one from those who say of themselves that they are Jews, being not such (lit. some), but being a synagogue of Satan.

Εξευρω τα εργα σου και την θλιψιν και την πτωχειαν· εισαι ομως πλουσιος· και την βλασφημιαν των λεγοντων εαυτους οτι ειναι Ιουδαιοι και δεν ειναι, αλλα συναγωγη του Σατανα.

لَا تَخَفِ الْبَتَّةَ مِمَّا أَنْتَ عَتِيدٌ أَنْ تَتَأَلَّمَ بِهِ. هُوَذَا إِبْلِيسُ مُزْمِعٌ أَنْ يُلْقِيَ بَعْضًا مِنْكُمْ فِي السِّجْنِ لِكَيْ تُجَرَّبُوا، وَيَكُونَ لَكُمْ ضِيْقٌ عَشَرَةَ أَيَّامٍ. كُنْ أَمِينًا إِلَى الْمَوْتِ فَسَأُعْطِيكَ إِكْلِيلَ الْحَيَاةِ.

אַל־תִּירָא מִפְּנֵי־אֲשֶׁר עָלֶיךָ לִסְבֹּל הִנֵּה עָתִיד הַמַּלְשִׁין לָתֵת מִכֶּם בַּמִּשְׁמָר לְמַעַן תְּנֻסּוּ וִהְיִיתֶם בַּצָּרָה עֲשֶׂרֶת יָמִים הֱיֵה נֶאֱמָן עַד־הַמָּוֶת וְנָתַתִּי לְךָ עֲטֶרֶת הַחַיִּים׃

Ⲙ̀ⲡⲉⲣⲉϥϩⲟϯ ϧⲁⲧϩⲏ ⲛ̀ⲛⲓⲙⲕⲁⲩϩ ⲉⲧⲉⲕⲛⲁϭⲓⲧⲟⲩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲓⲥ ⲡⲓⲇⲓⲁⲃⲟⲗⲟⲥ ϥⲛⲁϩⲓⲟⲩⲓ ⲛ̀ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲓϣⲧⲉⲕⲟ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲥⲉⲉⲣⲡⲓⲣⲁⲍⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲥⲉϩⲉϫϩⲉϫ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲙ̀ⲓ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ϣⲱⲡⲓ ⲉⲕⲉⲛϩⲟⲧ ϣⲁ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲫⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲁϯ ⲛⲁⲕ ⲙ̀ⲡⲓⲭⲗⲟⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲱⲛϧ

Fear not the pains which thou wilt receive: behold, the devil will cast some from you to the prison, that ye may be tried and afflicted for ten days. Be thou faithful even unto (the) death, and I shall (lit. will) give to thee the crown of (the) life."

Μη φοβου μηδεν εκ των οσα μελλεις να παθης. Ιδου, ο διαβολος μελλει να βαλη τινας εξ υμων εις φυλακην δια να δοκιμασθητε, και θελετε εχει θλιψιν δεκα ημερων. Γινου πιστος μεχρι θανατου, και θελω σοι δωσει τον στεφανον της ζωης.

مَنْ لَهُ أُذُنٌ فَلْيَسْمَعْ مَا يَقُولُهُ الرُّوحُ لِلْكَنَائِسِ. مَنْ يَغْلِبُ فَلَا يُؤْذِيهِ الْمَوْتُ الثَّانِي».

מִי אֲשֶׁר־אֹזֶן לוֹ יִשְׁמַע אֵת אֲשֶׁר הָרוּחַ אֹמֵר לַקְּהִלּוֹת הַמְנַצֵּחַ לֹא יִנָּזֵק בַּמָּוֶת הַשֵּׁנִי׃

Ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲙⲁϣϫ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉ̀ⲥⲱⲧⲉⲙ ⲙⲁⲣⲉϥⲥⲱⲧⲉⲙ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉ ⲉⲧⲉ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲫⲏ ⲅⲁⲣ ⲉⲑⲛⲁϭⲣⲟ ⲛ̀ⲛⲟⲩϭⲓⲧϥ ⲛ̀ϫⲟⲛⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲙⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲃ̅

He who hath ear to hear, let him hear what it is which the spirit saith to the churches. For to him, who will overcome, shall not be done violence (by) the second death.'

Οστις εχει ωτιον ας ακουση τι λεγει το Πνευμα προς τας εκκλησιας. Ο νικων δεν θελει αδικηθη εκ του θανατου του δευτερου.

إلى الكنيسة في برغامس

وَاكْتُبْ إِلَى مَلاَكِ الْكَنِيسَةِ الَّتِي فِي بَرْغَامُسَ: «هَذَا يَقُولُهُ الَّذِي لَهُ السَّيْفُ الْمَاضِي ذُو الْحَدَّيْنِ:

וְאֶל־מַלְאַךְ קְהַל פַּרְגְּמוֹס כְּתֹב כֹּה אָמַר אֲשֶׁר־לוֹ חֶרֶב פִּיפִיּוֹת הַחַדָּה׃

Ⲥϧⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲣⲅⲁⲙⲱⲥ ϫⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ϯⲥⲏϥⲓ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲑⲏ ⲉⲧϩⲓⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲣⲟⲃ̅

Write to the angel of the church of Pergamōs: 'These are the things which he saith who hath the sword which striketh with two edges:

Και προς τον αγγελον της εν Περγαμω εκκλησιας γραψον· Ταυτα λεγει ο εχων την ρομφαιαν την διστομον, την οξειαν·

أَنَا عَارِفٌ أَعْمَالَكَ، وَأَيْنَ تَسْكُنُ حَيْثُ كُرْسِيُّ الشَّيْطَانِ، وَأَنْتَ مُتَمَسِّكٌ بِاسْمِي، وَلَمْ تُنْكِرْ إِيمَانِي حَتَّى فِي الأَيَّامِ الَّتِي فِيهَا كَانَ أَنْتِيبَاسُ شَهِيدِي الأَمِينُ الَّذِي قُتِلَ عِنْدَكُمْ حَيْثُ الشَّيْطَانُ يَسْكُنُ.

יָדַעְתִּי אֶת־מַעֲשֶׂיךָ וְאֶת־מְקוֹם שִׁבְתְּךָ אֲשֶׁר־שָׁם כִּסֵּא הַשָּׂטָן וַתִּדְבַּק בִּשְׁמִי וְלֹא שִׁקַּרְתָּ בֶּאֱמוּנָתִי גַּם־בִּימֵי אַנְטִיפַס עֵדִי הַנֶּאֱמָן אֲשֶׁר נֶהֱרַג אֶצְלְכֶם בִּמְקוֹם מוֹשַׁב הַשָּׂטָן׃

Ϫⲉ ϯⲥⲱⲟⲩⲛ ϫⲉ ⲁⲕϣⲟⲡ ⲑⲱⲛ ⲡⲓⲙⲁ ⲉⲧⲉ ⲡⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲙ̀ⲡⲥⲁⲧⲁⲛⲁⲥ ⲭⲏ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲕⲁⲙⲟⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲣⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉⲕϫⲉⲗ ⲡⲁⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲁⲕϯ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϩⲣⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲣⲧⲩⲣⲟⲥ ⲡⲓⲡⲓⲥⲧⲟⲥ ⲫⲏ ⲉⲧⲁⲩϧⲟⲑⲃⲉϥ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲡⲙⲁ ⲉⲧⲉ ⲡⲥⲁⲧⲁⲛⲁⲥ ϣⲟⲡ ⲙ̀ⲙⲟϥ

"I know where thon dwelledst, the place in which is the throne of Satan: and thou laidest hold on my name and deniedst not my faith. And in the days thou opposedst the martyr the faithful, he whom they killed with you, the place in which Satan dwelleth.

Εξευρω τα εργα σου και που κατοικεις· οπου ειναι ο θρονος του Σατανα· και κρατεις το ονομα μου, και δεν ηρνηθης την πιστιν μου και εν ταις ημεραις, εν αις υπηρχεν Αντιπας ο μαρτυς μου ο πιστος, οστις εφονευθη παρ' υμιν, οπου κατοικει ο Σατανας.

وَلكِنْ عِنْدِي عَلَيْكَ قَلِيلٌ: أَنَّ عِنْدَكَ هُنَاكَ قَوْمًا مُتَمَسِّكِينَ بِتَعْلِيمِ بَلْعَامَ، الَّذِي كَانَ يُعَلِّمُ بَالاَقَ أَنْ يُلْقِيَ مَعْثَرَةً أَمَامَ بَنِي إِسْرَائِيلَ: أَنْ يَأْكُلُوا مَا ذُبِحَ لِلأَوْثَانِ، وَيَزْنُوا.

אַךְ־מְעַט יֶשׁ־לִי עָלֶיךָ כִּי־שָׁם עִמְּךָ אֲנָשִׁים דְּבֵקִים בְּלֶקַח בִּלְעָם אֲשֶׁר הוֹרָה אֶת־בָּלָק לָתֵת מִכְשׁוֹל לִפְנֵי בְּנֵי יִשְׂרָאֵל לֶאֱכֹל מִזִּבְחֵי אֱלִילִים וְלִזְנוֹת׃

Ⲁⲗⲗⲁ ⲟⲩⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲏⲓ ⲛ̀ϩⲁⲛⲕⲉⲕⲟⲩϫⲓ ⲛ̀ⲣⲁⲛ ϩⲁⲣⲟⲕ ⲉⲩⲁⲙⲟⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲥⲃⲱ ⲙ̀ⲃⲁⲗⲁⲁⲙ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥϯⲥⲃⲱ ⲙ̀ⲃⲁⲗⲁⲕ ⲉ̀ϩⲓⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲕⲁⲛⲇⲁⲗⲟⲛ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ⲟⲩⲱⲙ ϣⲱⲧ ⲛ̀ⲓⲇⲱⲗⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ⲉⲣⲡⲟⲣⲛⲉⲩⲓⲛ

But I have a few names also against thee who lay hold on (the) teaching of Balaam; He who taught Balak to cast a stumblingblock before (the) sons of Israel, to eat (things) slain for idols, and to commit fornication.

Εχω ομως κατα σου ολιγα, διοτι εχεις εκει τινας κρατουντας την διδαχην του Βαλααμ, οστις εδιδασκε τον Βαλακ να βαλη σκανδαλον ενωπιον των υιων Ισραηλ, ωστε να φαγωσιν ειδωλοθυτα και να πορνευσωσιν.

هَكَذَا عِنْدَكَ أَنْتَ أَيْضًا قَوْمٌ مُتَمَسِّكُونَ بِتَعْلِيمِ النُّقُولاَوِيِّينَ الَّذِي أُبْغِضُهُ.

כֵּן נִמְצְאוּ גַּם־בְּךָ אֲנָשִׁים דְּבֵקִים בְּלֶקַח הַנִּיקְלָסִים אֲשֶׁר שָׂנֵאתִי׃

Ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ϩⲱⲕ ⲟⲩⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲁⲕ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉϥⲁⲙⲟⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲥⲃⲱ ⲛ̀ⲛⲓⲕⲟⲗⲁⲓⲧⲱⲛ

Thus thou also hast (one who) is laying hold on (the) teaching of the Nikolaitēs.

Ουτως εχεις και συ τινας κρατουντας την διδαχην των Νικολαιτων, το οποιον μισω.

فَتُبْ وَإِّلاَّ فَإِنِّي آتِيكَ سَرِيعًا وَأُحَارِبُهُمْ بِسَيْفِ فَمِي.

שׁוּבָה וְאִם־לֹא תָשׁוּב אָבוֹא עָלֶיךָ מְהֵרָה וְנִלְחַמְתִּי בָם בְּחֶרֶב פִּי׃

Ⲁⲣⲓⲙⲉⲧⲁⲛⲟⲓⲛ ⲟⲩⲛ ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲏⲟⲩ ⲛⲁⲕ ⲛ̀ⲭⲱⲗⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲁⲃⲱⲧⲥ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ϯⲥⲏϥⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲣⲱⲓ

Repent then: and I come to thee quickly; and I fight with them with the sword of my mouth."

Μετανοησον· ει δε μη, ερχομαι προς σε ταχεως και θελω πολεμησει προς αυτους με την ρομφαιαν του στοματος μου.

مَنْ لَهُ أُذُنٌ فَلْيَسْمَعْ مَا يَقُولُهُ الرُّوحُ لِلْكَنَائِسِ. مَنْ يَغْلِبُ فَسَأُعْطِيهِ أَنْ يَأْكُلَ مِنَ الْمَنِّ الْمُخْفَى، وَأُعْطِيهِ حَصَاةً بَيْضَاءَ، وَعَلَى الْحَصَاةِ اسْمٌ جَدِيدٌ مَكْتُوبٌ لَا يَعْرِفُهُ أَحَدٌ غَيْرُ الَّذِي يَأْخُذُ».

מִי אֲשֶׁר־אֹזֶן לוֹ יִשְׁמַע אֵת אֲשֶׁר הָרוּחַ אֹמֵר לַקְּהִלּוֹת הַמְנַצֵּחַ אַאֲכִילֶנּוּ מִן־הַמָּן הַגָּנוּז וְנָתַתִּי לוֹ אֶבֶן לְבָנָה וְעַל־הָאֶבֶן מְפֻתָּח שֵׁם חָדָשׁ אֲשֶׁר לֹא יֵדָעֶנּוּ אִישׁ זוּלָתִי אֲשֶׁר נִתַּן לוֹ׃

Ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲙⲁϣϫ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉ̀ⲥⲱⲧⲉⲙ ⲙⲁⲣⲉϥⲥⲱⲧⲉⲙ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉ ⲉⲧⲉ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲫⲏ ⲅⲁⲣ ⲉⲑⲛⲁϭⲣⲟ ⲉⲓⲉ̀ϯ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛⲛⲁ ⲉⲧϩⲏⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ϯ ⲛⲁϥ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲗ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲃϣ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲁⲗ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲣⲁⲛ ⲙ̀ⲃⲉⲣⲓ ⲥϧⲏⲟⲩⲧ ϩⲓⲱⲧϥ ⲙ̀ⲡⲉ ϩⲗⲓ ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲉ̀ⲃⲏⲗ ⲉ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥϭⲓⲧϥ

He who hath ear to hear, let him hear what it is which the spirit saith to the churches. For he who will overcome, I shall give to him from the hidden manna; and I shall give to him a white stone, And in the stone being a new name written [upon it]: no one saw it except him who received it.'

Οστις εχει ωτιον, ας ακουση τι λεγει το Πνευμα προς τας εκκλησιας. Εις τον νικωντα θελω δωσει εις αυτον να φαγη απο του μαννα του κεκρυμμενου, και θελω δωσει εις αυτον ψηφον λευκην, και επι την ψηφον ονομα νεον γεγραμμενον, το οποιον ουδεις γνωριζει ειμη ο λαμβανων.

إلى الكنيسة في ثياتيرا

وَاكْتُبْ إِلَى مَلاَكِ الْكَنِيسَةِ الَّتِي فِي ثِيَاتِيرَا: «هَذَا يَقُولُهُ ابْنُ اللهِ، الَّذِي لَهُ عَيْنَانِ كَلَهِيبِ نَارٍ، وَرِجْلَاهُ مِثْلُ النُّحَاسِ النَّقِيِّ:

וְאֶל־מַלְאַךְ קְהַל תִּיאֲטִירָא כְּתֹב כֹּה אָמַר בֶּן־הָאֱלֹהִים אֲשֶׁר עֵינָיו כְּלַבַּת־אֵשׁ וּמַרְגְּלוֹתָיו כְּעֵין־נְחשֶׁת קָלָל׃

Ⲥϧⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲑⲩⲁⲧⲏⲣⲁ ϫⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲫϯ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲛⲉϥⲃⲁⲗ ⲟⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩϣⲁϩ ⲛ̀ⲭⲣⲱⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉϥϭⲁⲗⲁⲩϫ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲭⲁⲗⲕⲟⲗⲓⲃⲁⲛⲟⲥ

Write to the angel of the church of Thyatēra: These are the things which saith (the) Son of God, He whose eyes are as a flame of fire, and his feet as [a] burnished brass:

Και προς τον αγγελον της εν Θυατειροις εκκλησιας γραψον· Ταυτα λεγει ο Υιος του Θεου, ο εχων τους οφθαλμους αυτου ως φλογα πυρος, και οι ποδες αυτου ειναι ομοιοι με χαλκολιβανον·

أَنَا عَارِفٌ أَعْمَالَكَ وَمَحَبَّتَكَ وَخِدْمَتَكَ وَإِيمَانَكَ وَصَبْرَكَ، وَأَنَّ أَعْمَالَكَ الأَخِيرَةَ أَكْثَرُ مِنَ الأُولَى.

יָדַעְתִּי אֶת־מַעֲשֶׂיךָ וְאַהֲבָתְךָ וֶאֱמוּנָתְךָ וַעֲבוֹדָתְךָ וְסָבְלֶךָ וַאֲשֶׁר מַעֲשֶׂיךָ הָאַחֲרוֹנִים רַבִּים מִן־הָרִאשׁוֹנִים׃

Ϫⲉ ϯⲥⲱⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲛⲉⲕϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲛⲉⲙ ⲧⲉⲕⲁⲅⲁⲡⲏ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲕⲛⲁϩϯ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲕϣⲉⲙϣⲓ ⲛⲉⲙ ⲧⲉⲕϩⲩⲡⲟⲙⲟⲛⲏ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲕϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲛ̀ϧⲁⲉⲩ ⲉⲑⲛⲁⲁⲩ ⲉ̀ⲛⲓϩⲟⲩⲁϯ

"I know thy works, and thy love and thy faith and thy ministry and thy patience, and thy last works which are greater than the first.

Εξευρω τα εργα σου και την αγαπην και την διακονιαν και την πιστιν και την υπομονην σου και τα εργα σου και τα εσχατα, οτι ειναι πλειοτερα των πρωτων.

لكِنْ عِنْدِي عَلَيْكَ قَلِيلٌ: أَنَّكَ تُسَيِّبُ الْمَرْأَةَ إِيزَابَلَ الَّتِي تَقُولُ إِنَّهَا نَبِيَّةٌ، حَتَّى تُعَلِّمَ وَتُغْوِيَ عَبِيدِي أَنْ يَزْنُوا وَيَأْكُلُوا مَا ذُبِحَ لِلأَوْثَانِ.

אַךְ־מְעַט יֶשׁ־לִי עָלֶיךָ כִּי תַנִּיחַ לָאִשָּׁה לְאִיזֶבֶל הָאֹמֶרֶת נְבִיאָה אָנֹכִי לְלַמֵּד וּלְהַתְעוֹת אֶת־עֲבָדַי לִזְנוֹת וְלֶאֱכֹל זִבְחֵי אֱלִילִים׃

Ⲁⲗⲗⲁ ⲟⲩⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲏⲓ ϩⲁⲣⲟⲕ ϫⲉ ⲁⲕⲭⲱ ⲛ̀ϯⲥϩⲓⲙⲓ ϫⲉ ⲓⲉⲍⲁⲃⲉⲗ ⲑⲏ ⲉⲧϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲟⲩⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲣⲉϥϯⲥⲃⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲥⲥⲱⲣⲉⲙ ⲛ̀ⲛⲁⲉⲃⲓⲁⲓⲕ ⲉ̀ⲉⲣⲡⲟⲣⲛⲉⲩⲓⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϣⲱⲧ ⲛ̀ⲓⲇⲱⲗⲟⲛ

But I have against thee, that thou allowedst the woman Iezabel,' who saith, that she is (lit. I am) a prophet and teacher; and is leading astray my servants to commit fornication, and to eat from the things slain for idols.

Εχω ομως κατα σου ολιγα, διοτι αφινεις την γυναικα Ιεζαβελ, ητις λεγει εαυτην προφητιν, να διδασκη και να πλανα τους δουλους μου εις το να πορνευωσι και να τρωγωσιν ειδωλοθυτα.

وَأَعْطَيْتُهَا زَمَانًا لِكَيْ تَتُوبَ عَنْ زِنَاهَا وَلَمْ تَتُبْ.

וָאֶתֶּן־לָהּ זְמַן לָשׁוּב וְהִיא מֵאֲנָה לָשׁוּב מִתַּזְנוּתֶיהָ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓϯ ⲛ̀ⲟⲩⲭⲣⲟⲛⲟⲥ ⲛⲁⲥ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲥⲉⲣⲙⲉⲧⲁⲛⲟⲓⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲟⲩⲱϣ ⲁⲛ ⲉ̀ⲉⲣⲙⲉⲧⲁⲛⲟⲓⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲉⲥⲡⲟⲣⲛⲓⲁ

And I gave a time to her, that she might repent; and she wisheth not to repent of her fornication.

Και εδωκα εις αυτην καιρον να μετανοηση εκ της πορνειας αυτης, και δεν μετενοησεν.

هَا أَنَا أُلْقِيهَا فِي فِرَاشٍ، وَالَّذِينَ يَزْنُونَ مَعَهَا فِي ضِيقَةٍ عَظِيمَةٍ، إِنْ كَانُوا لَا يَتُوبُونَ عَنْ أَعْمَالِهِمْ.

הִנְנִי מַפִּיל אֹתָהּ לְמִשְׁכָּב וְאֶת־הַמְנָאֲפִים עִמָּהּ בְּצָרָה גְדוֹלָה אִם־לֹא יָשׁוּבוּ מִמַּעֲשֵׂיהֶם׃

Ϩⲏⲡⲡⲉ ϯⲛⲁⲧⲏⲓⲥ ⲉ̀ⲡϭⲗⲟϫ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲉⲣⲛⲱⲓⲕ ⲛⲉⲙⲁⲥ ⲉ̀ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ϩⲟϫϩⲉϫ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲥϣ̀ⲧⲉⲙⲉⲣⲙⲉⲧⲁⲛⲟⲓⲛ

Lo, I will put (lit. give) her into (the) bed, and them who commit adultery with her, into a great tribulation: unless she repent.

Ιδου, εγω βαλλω αυτην εις κλινην και τους μοιχευοντας μετ' αυτης εις θλιψιν μεγαλην, εαν δεν μετανοησωσιν εκ των εργων αυτων,

وَأَوْلاَدُهَا أَقْتُلُهُمْ بِالْمَوْتِ. فَسَتَعْرِفُ جَمِيعُ الْكَنَائِسِ أَنِّي أَنَا هُوَ الْفَاحِصُ الْكُلَى وَالْقُلُوبِ، وَسَأُعْطِي كُلَّ وَاحِدٍ مِنْكُمْ بِحَسَبِ أَعْمَالِهِ.

וְהָרַגְתִּי בַמָוֶת בָּנֶיהָ וְיָדְעוּ כָל־הַקְּהִלּוֹת כִּי אֲנִי חֹקֵר כְּלָיוֹת וָלֵב וְנָתַתִּי לָכֶם לְאִישׁ כִּפְרִי מַעֲלָלָיו׃

Ⲛⲉⲥϣⲏⲣⲓ ϯⲛⲁϧⲟⲑⲃⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲫⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲉⲙⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲧⲏⲣⲟⲩ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲫⲏ ⲉⲧϧⲟⲧϧⲉⲧ ⲛ̀ⲛⲓϩⲏⲧ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϭⲗⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓϯ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲉϥϩⲃⲏⲟⲩⲓ

I shall (lit, will) kill her sons with (the) death. And all the churches shall know, that I am he who searcheth the hearts and the reins; and I am giving to each one according to his works.

και τα τεκνα αυτης θελω αποκτεινει με θανατον, και θελουσι γνωρισει πασαι αι εκκλησιαι, οτι εγω ειμαι ο ερευνων νεφρους και καρδιας, και θελω σας δωσει εις εκαστον κατα τα εργα σας.

وَلكِنَّنِي أَقُولُ لَكُمْ وَلِلْبَاقِينَ فِي ثِيَاتِيرَا، كُلِّ الَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ هَذَا التَّعْلِيمُ، وَالَّذِينَ لَمْ يَعْرِفُوا أَعْمَاقَ الشَّيْطَانِ، كَمَا يَقُولُونَ: إِنِّي لَا أُلْقِي عَلَيْكُمْ ثِقْلًا آخَرَ،

וְאַתֶּם שְׁאָר הַנִּמְצְאִים בְּתִיאֲטִירָא כֹּל אֲשֶׁר־אֵין לָהֶם הַלֶּקַח הַהוּא וְלֹא יָדְעוּ אֶת־עֲמֻקּוֹת הַשָּׂטָן כַּאֲשֶׁר הֵם מִתְהַלֲלִים לָכֶם אֲנִי אֹמֵר לֹא־אָשִׂים עֲלֵיכֶם מַשָּׂא אַחֵר׃

Ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲙ ⲇⲉ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϧⲁ ⲡⲥⲉⲡⲓ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲑⲩⲁⲧⲏⲣⲁ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲧⲁⲓⲥⲃⲱ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲟⲩ ⲁⲛ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲉⲙⲓ ⲉ̀ⲡϣⲱⲕ ⲙ̀ⲡⲥⲁⲧⲁⲛⲁⲥ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲟⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛ̀ϯⲛⲁϩⲓⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲕⲉⲃⲁⲣⲟⲥ ⲁⲛ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ

But to you (pron.) I say, namely (the) rest of them who are in Thyatēra, they who have not this teaching, who knew not (the) depth of Satan, as they say;-- I shall (lit. will) not cast another burden upon you.

Λεγω δε προς εσας και προς τους λοιπους τους εν Θυατειροις, οσοι δεν εχουσι την διδαχην ταυτην και οιτινες δεν εγνωρισαν τα βαθη του Σατανα, ως λεγουσι· Δεν θελω βαλει εφ' υμας αλλο βαρος·

وَإِنَّمَا الَّذِي عِنْدَكُمْ تَمَسَّكُوا بِهِ إِلَى أَنْ أَجِيءَ.

אֶפֶס מַה־שֶּׁיֵּשׁ לָכֶם בּוֹ הַחֲזִיקוּ עַד־בֹּאִי׃

Ⲡⲗⲏⲛ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲁⲙⲟⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϣⲁϯⲓ̀

But that which ye have, lay hold on it until I come.

πλην εκεινο, το οποιον εχετε, κρατησατε εωσου ελθω.

وَمَنْ يَغْلِبُ وَيَحْفَظُ أَعْمَالِي إِلَى النِّهَايَةِ فَسَأُعْطِيهِ سُلْطَانًا عَلَى الأُمَمِ،

וְהַמְנַצֵּחַ וְשֹׁמֵר אֶת־מַעֲשַׂי עַד־עֵת קֵץ אֶתֶּן־לוֹ שָׁלְטָן עַל־הַגּוֹיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁϭⲣⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲑⲛⲁⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲛⲁϩⲃⲏⲟⲩⲓ ϣⲁ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲓⲉ̀ϯ ⲛⲁϥ ⲛ̀ⲟⲩⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ

And he who will overcome, and who will keep my works unto the end (lit. out), I shall give to him an authority over the nations:

Και οστις νικα και οστις φυλαττει μεχρι τελους τα εργα μου, θελω δωσει εις αυτον εξουσιαν επι των εθνων,

فَيَرْعَاهُمْ بِقَضِيبٍ مِنْ حَدِيدٍ، كَمَا تُكْسَرُ آنِيَةٌ مِنْ خَزَفٍ، كَمَا أَخَذْتُ أَنَا أَيْضًا مِنْ عِنْدِ أَبِي،

וְרָעָם בְּשֵׁבֶט בַּרְזֶל כִּכְלִי יוֹצֵר יְנֻפָּצוּ כַּאֲשֶׁר קִבַּלְתִּי גַם־אָנֹכִי מֵאֵת אָבִי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲁⲙⲟⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩϣⲃⲱⲧ ⲙ̀ⲃⲉⲛⲓⲡⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲛ̀ⲕⲉⲣⲁⲙⲉⲩⲥ ⲉϥⲉ̀ϧⲉⲙϧⲱⲙⲟⲩ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ϩⲱ ⲉⲧⲁⲓϭⲓ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲱⲧ

And he shall rule them with a staff of iron; as a potter's vessel he shall crush them.

και θελει ποιμανει αυτους εν ραβδω σιδηρα, θελουσι συντριφθη ως τα σκευη του κεραμεως, καθως και εγω ελαβον παρα του Πατρος μου,

وَأُعْطِيهِ كَوْكَبَ الصُّبْحِ.

וְנָתַתִּי לוֹ כּוֹכַב הַשָּׁחַר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ϯ ⲛⲁϥ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲓⲟⲩ ⲉ̀ϣⲁϥϣⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲟⲟⲩⲓ

As I also received from my Father; and I shall give to him the star which riseth in the morning."

και θελω δωσει εις αυτον τον αστερα τον πρωινον.

مَنْ لَهُ أُذُنٌ فَلْيَسْمَعْ مَا يَقُولُهُ الرُّوحُ لِلْكَنَائِسِ».

מִי אֲשֶׁר־אֹזֶן לוֹ יִשְׁמַע אֵת־אֲשֶׁר הָרוּחַ אֹמֵר לַקְּהִלּוֹת׃

Ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲙⲁϣϫ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉ̀ⲥⲱⲧⲉⲙ ⲙⲁⲣⲉϥⲥⲱⲧⲉⲙ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉ ⲉⲧⲉ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ

He who hath ear to hear, let him hoar what it is which the spirit saith to the churches.'

Οστις εχει ωτιον ας ακουση τι λεγει το Πνευμα προς τας εκκλησιας.

إصحاح 3

إلى الكنيسة في ساردس

وَاكْتُبْ إِلَى مَلاَكِ الْكَنِيسَةِ الَّتِي فِي سَارْدِسَ: «هَذَا يَقُولُهُ الَّذِي لَهُ سَبْعَةُ أَرْوَاحِ اللهِ وَالسَّبْعَةُ الْكَوَاكِبُ: أَنَا عَارِفٌ أَعْمَالَكَ، أَنَّ لَكَ اسْمًا أَنَّكَ حَيٌّ وَأَنْتَ مَيْتٌ.

וְאֶל־מַלְאַךְ קְהַל סַרְדִּיס כְּתֹב כֹּה אָמַר אֲשֶׁר־לוֹ שֶׁבַע רוּחוֹת הָאֱלֹהִים וְשִׁבְעַת הַכּוֹכָבִים יָדַעְתִּי אֶת־מַעֲשֶׂיךָ כִּי־לְךָ שֵׁם כְּאִלּוּ חַי אַתָּה וְהִנְּךָ מֵת׃

Ⲥϧⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲥⲁⲣⲇⲓⲥ ϫⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲡⲓⲍ̅ ⲙ̀ⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲭⲏ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲍ̅ ⲛ̀ⲥⲓⲟⲩ ϫⲉ ϯⲥⲱⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲛⲉⲕϩⲃⲏⲟⲩⲓ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲁⲕ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲁⲛ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩϫⲁⲓ ϫⲉ ⲕⲟⲛϧ ⲟⲩⲟϩ ⲕⲙⲱⲟⲩⲧ

Write to the angel of the church of Sardis: These are the things which he saith who hath the seven spirits of God, and the seven stars: "I know thy works, that thou hast a name of the health that thou art alive: and thou art dead.

Και προς τον αγγελον της εν Σαρδεσιν εκκλησιας γραψον· Ταυτα λεγει ο εχων τα επτα πνευματα του Θεου και τους επτα αστερας. Εξευρω τα εργα σου, οτι το ονομα εχεις οτι ζης και εισαι νεκρος.

كُنْ سَاهِرًا وَشَدِّدْ مَا بَقِيَ، الَّذِي هُوَ عَتِيدٌ أَنْ يَمُوتَ، لأَنِّي لَمْ أَجِدْ أَعْمَالَكَ كَامِلَةً أَمَامَ اللهِ.

שְׁקֹד וְחַזֵּק אֶת־הַשְּׁאֵרִית הַקְּרוֹבָה לָמוּת כִּי לֹא־מָצָאתִי מַעֲשֶׂיךָ שְׁלֵמִים לִפְנֵי אֱלֹהָי׃

Ϣⲱⲡⲓ ⲟⲩⲛ ⲉⲕⲣⲏⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲧⲁϫⲣⲉ ⲡⲥⲉⲡⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲭⲛⲁⲙⲟⲩ ϫⲉ ⲟⲩⲏⲓ ⲅⲁⲣ ⲙ̀ⲡⲓϫⲉⲙ ⲛⲉⲕϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲉⲩϫⲏⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲡⲁⲛⲟⲩϯ

Be thou then watchful, and confirm (the) remainder; otherwise thou wilt die: because I found not thy works fulfilled with my God.

Γινου αγρυπνος και στηριξον τα λοιπα, τα οποια μελλουσι να αποθανωσι· διοτι δεν ευρηκα τα εργα σου τελεια ενωπιον του Θεου.

فَاذْكُرْ كَيْفَ أَخَذْتَ وَسَمِعْتَ، وَاحْفَظْ وَتُبْ، فَإِنِّي إِنْ لَمْ تَسْهَرْ، أُقْدِمْ عَلَيْكَ كَلِصٍّ، وَلَا تَعْلَمُ أَيَّةَ سَاعَةٍ أُقْدِمُ عَلَيْكَ.

זְכוֹר אֵת אֲשֶׁר־קִבַּלְתָּ וְשָׁמָעְתָּ וְשָׁמְרָה־זֹּאת וְשׁוּבָה וְאִם־לֹא תִשְׁקֹד הִנְנִי בָא עָלֶיךָ כַּגַּנָּב וְלֹא תֵדַע הַשָּׁעָה אֲשֶׁר אָבֹא עָלֶיךָ׃

Ⲁⲣⲓⲫⲙⲉⲩⲓ ⲟⲩⲛ ϫⲉ ⲡⲱⲥ ⲁⲕϭⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲕⲥⲱⲧⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲣⲉϩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲣⲓⲙⲉⲧⲁⲛⲟⲓⲛ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲟⲩⲟⲛ ⲁⲕϣ̀ⲧⲉⲙⲉⲣⲙⲉⲧⲁⲛⲟⲓⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲕϣ̀ⲧⲉⲙⲣⲱⲓⲥ ϯⲛⲁⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲉϥϭⲓⲟⲩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲭⲛⲁⲉⲙⲓ ⲁⲛ ⲉ̀ϯⲟⲩⲛⲟⲩ ⲉ̀ϯⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ϫⲱⲕ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

Remember thenhow thou reccivedst and thou heardest; and keep, and repent. Unless then thou repent and watch I shall (lit. will) come as a thief, and thou wilt not know the hour in which I come upon thee.

Ενθυμου λοιπον πως ελαβες και ηκουσας, και φυλαττε αυτα και μετανοησον. Εαν λοιπον δεν αγρυπνησης, θελω ελθει επι σε ως κλεπτης, και δεν θελεις γνωρισει ποιαν ωραν θελω ελθει επι σε.

عِنْدَكَ أَسْمَاءٌ قَلِيلَةٌ فِي سَارْدِسَ لَمْ يُنَجِّسُوا ثِيَابَهُمْ، فَسَيَمْشُونَ مَعِي فِي ثِيَابٍ بِيضٍ لأَنَّهُمْ مُسْتَحِقُّونَ.

יֶשׁ־לְךָ גַם־בְּסַרְדִּיס שֵׁמוֹת מְעַט אֲשֶׁר לֹא גֵאֲלוּ אֶת־מַלְבּוּשֵׁיהֶם וְיִתְהַלְּכוּ אִתִּי לְבֻשֵׁי לְבָנִים כִּי רְאוּיִם הֵם לָזֹאת׃

Ⲁⲗⲗⲁ ⲟⲩⲟⲛ ϩⲁⲛⲕⲟⲩϫⲓ ⲛ̀ⲣⲁⲛ ⲛ̀ⲧⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲥⲁⲣⲇⲓⲥ ⲛⲁⲓ ⲉⲧⲉ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲑⲱⲗⲉⲃ ⲛ̀ⲛⲟⲩϩⲃⲱⲥ ⲛⲉⲙ ⲥϩⲓⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲙⲟϣⲓ ⲛⲉⲙⲏⲓ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛϩⲃⲱⲥ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲃϣ ϫⲉ ⲥⲉⲙⲡϣⲁ ⲅⲁⲣ

Bu I have a few names in Sardis, these which polluted not their garments with woman: and they shall walk with me in white garments; for they are worthy.

Εχεις ολιγα ονοματα και εν Σαρδεσι, τα οποια δεν εμολυναν τα ιματια αυτων, και θελουσι περιπατησει μετ' εμου με λευκα, διοτι ειναι αξιοι.

مَنْ يَغْلِبُ فَذَلِكَ سَيَلْبَسُ ثِيَابًا بِيضًا، وَلَنْ أَمْحُوَ اسْمَهُ مِنْ سِفْرِ الْحَيَاةِ، وَسَأَعْتَرِفُ بِاسْمِهِ أَمَامَ أَبِي وَأَمَامَ مَلاَئِكَتِهِ.

הַמְנַצֵּחַ יִלְבַּשׁ בְּגָדִים לְבָנִים וְלֹא אֶמְחֶה אֶת־שְׁמוֹ מִסֵּפֶר הַחַיִּים וְאוֹדֶה שְׁמוֹ לִפְנֵי אָבִי וְלִפְנֵי מַלְאָכָיו׃

Ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁϭⲣⲟ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲉⲩⲉ̀ϯ ϩⲓⲱⲧϥ ⲛ̀ϩⲁⲛϭⲓϩⲃⲱⲥ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲃϣ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲥⲉⲗϫ ⲡⲟⲩⲣⲁⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓ ⲡⲓϫⲱⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲱⲛϧ ⲉⲓⲉ̀ⲟⲩⲱⲛϩ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲣⲁⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ⲛⲉϥⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ

He who will overcome thus, they shall clothe him with white vestures; and they shall not blot out their name from the book of (the) life: I shall confess their name before my Father, and before his angels."

Ο νικων, ουτος θελει ενδυθη ιματια λευκα, και δεν θελω εξαλειψει το ονομα αυτου εκ του βιβλιου της ζωης, και θελω ομολογησει το ονομα αυτου ενωπιον του Πατρος μου και ενωπιον των αγγελων αυτου.

مَنْ لَهُ أُذُنٌ فَلْيَسْمَعْ مَا يَقُولُهُ الرُّوحُ لِلْكَنَائِسِ».

מִי אֲשֶׁר־אֹזֶן לוֹ יִשְׁמַע אֵת אֲשֶׁר הָרוּחַ אֹמֵר לַקְּהִלּוֹת׃

Ⲫⲏ ⲉⲧ ⲟⲩⲟⲛ ⲙⲁϣϫ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉ̀ⲥⲱⲧⲉⲙ ⲙⲁⲣⲉϥⲥⲱⲧⲉⲙ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉ ⲉⲧⲉ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ

He who hath ear to hear, let him hear what it is which the spirit saith to the churches.'

Οστις εχει ωτιον, ας ακουση τι λεγει το Πνευμα προς τας εκκλησιας.

إلى الكنيسة في فيلادلفيا

وَاكْتُبْ إِلَى مَلاَكِ الْكَنِيسَةِ الَّتِي فِي فِيلاَدَلْفِيَا: «هَذَا يَقُولُهُ الْقُدُّوسُ الْحَقُّ، الَّذِي لَهُ مِفْتَاحُ دَاوُدَ، الَّذِي يَفْتَحُ وَلَا أَحَدٌ يُغْلِقُ، وَيُغْلِقُ وَلَا أَحَدٌ يَفْتَحُ:

וְאֶל־מַלְאַךְ קְהַל פִילָדֶלְפִיָּא כְּתֹב כֹּה אָמַר הַקָּדוֹשׁ הָאֲמִתִּי אֲשֶׁר בְּיָדוֹ מַפְתֵּחַ דָּוִד הַפֹּתֵחַ וְאֵין סֹגֵר וְסֹגֵר וְאֵין פֹּתֵחַ׃

Ⲥϧⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲓⲗⲁⲇⲉⲗⲫⲓⲁ ϫⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲡⲓⲑⲙⲏⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲛⲓϣⲟϣⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲏⲓ ⲛ̀ⲇⲁⲩⲓⲇ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁⲟⲩⲱⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϩⲗⲓ ⲛⲁϣⲑⲁⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲁⲛϣⲑⲁⲙ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϩⲗⲓ ⲛⲁⲟⲩⲱⲛ

Write to the angel of the church of Philadelphia: These are the things which saith the holy, the true, he who hath the keys of (the) house of David, he who will open, no one will shut; and should he shut, no one will open :

Και προς τον αγγελον της εν Φιλαδελφεια εκκλησιας γραψον· Ταυτα λεγει ο αγιος, ο αληθινος, ο εχων το κλειδιον του Δαβιδ, οστις ανοιγει και ουδεις κλειει, και κλειει και ουδεις ανοιγει·

أَنَا عَارِفٌ أَعْمَالَكَ. هَنَذَا قَدْ جَعَلْتُ أَمَامَكَ بَابًا مَفْتُوحًا وَلَا يَسْتَطِيعُ أَحَدٌ أَنْ يُغْلِقَهُ، لأَنَّ لَكَ قُوَّةً يَسِيرَةً، وَقَدْ حَفِظْتَ كَلِمَتِي وَلَمْ تُنْكِرِ اسْمِي.

יָדַעְתִּי אֶת־מַעֲשֶׂיךָ הִנֵּה נָתַתִּי לְפָנֶיךָ שַׁעַר פָּתוּחַ אֲשֶׁר לֹא־יוּכַל אִישׁ לְסָגְרוֹ כִּי כֹחַ־מְעַט לָךְ וַתִּשְׁמֹר אֶת־דְּבָרִי וְלֹא כִחַשְׁתָּ בִּשְׁמִי׃

Ϯⲥⲱⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲛⲉⲕϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲕⲛⲁϩϯ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲓⲥ ⲁⲓϯ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲟ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲏⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣ̀ϫⲟⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲗⲓ ϣⲑⲁⲙ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲁⲕ ⲛ̀ⲟⲩⲕⲟⲩϫⲓ ⲛ̀ϫⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲕⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲡⲁⲥⲁϫⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉⲕϫⲉⲗ ⲡⲁⲣⲁⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

"I know thy works and thy faith, behold, I set (lit. gave) before thee an opened door; it is not possible that any should shut it; because thou hast a little power, and thou keptest my word, and thou deniedst not my name.

Εξευρω τα εργα σου· ιδου, εθεσα ενωπιον σου θυραν ανεωγμενην, και ουδεις δυναται να κλειση αυτην· διοτι εχεις μικραν δυναμιν και εφυλαξας τον λογον μου και δεν ηρνηθης το ονομα μου.

هَنَذَا أَجْعَلُ الَّذِينَ مِنْ مَجْمَعِ الشَّيْطَانِ، مِنَ الْقَائِلِينَ إِنَّهُمْ يَهُودٌ وَلَيْسُوا يَهُودًا، بَلْ يَكْذِبُونَ، هَنَذَا أُصَيِّرُهُمْ يَأْتُونَ وَيَسْجُدُونَ أَمَامَ رِجْلَيْكَ، وَيَعْرِفُونَ أَنِّي أَنَا أَحْبَبْتُكَ.

הִנְנִי נֹתֵן אֲנָשִׁים מִכְּנֵסֶת הַשָּׂטָן אֲשֶׁר יֹאמְרוּ יְהוּדִים אֲנַחְנוּ וְאֵינָם כִּי־דֹבְרֵי שֶׁקֶר הֵמָּה הִנְנִי עֹשֶׂה אֲשֶׁר יָבֹאוּ לְהִשְׁתַּחֲוֹת לְרַגְלֶיךָ וְיָדְעוּ כִּי אֲנִי אֲהַבְתִּיךָ׃

Ϩⲏⲡⲡⲉ ϯⲛⲁϯ ⲛⲁⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲥⲁⲧⲁⲛⲁⲥ ⲛⲏ ⲉⲧϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ϩⲁⲛⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲛⲉ ⲟⲩⲟϩ ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲁⲛ ⲛⲉ ⲁⲗⲗⲁ ⲥⲉϫⲉⲙⲉⲑⲛⲟⲩϫ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲉⲓⲉ̀ⲑⲣⲟⲩⲓ̀ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲑⲣⲟⲩⲟⲩⲱϣⲧ ⲙ̀ⲙⲟⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϩⲓⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ⲛⲉⲕϭⲁⲗⲁⲩϫ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲉⲙⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲉⲧⲁⲓⲙⲉⲛⲣⲓⲧⲕ

Lo, I will give to thee from the synagogue of Satan them who say that they are Jews, and they are not such (lit. some), but they say falsehood. Lo, I shall cause them to come, and I shall cause them to worship thee; and they shall cast themselves down before thy feet; and all shall know that it is I who loved thee.

Ιδου, θελω καμει τους εκ της συναγωγης του Σατανα, οιτινες λεγουσιν εαυτους οτι ειναι Ιουδαιοι, και δεν ειναι, αλλα ψευδονται ιδου, θελω καμει αυτους να ελθωσι και να προσκυνησωσιν ενωπιον των ποδων σου και να γνωρισωσιν οτι εγω σε ηγαπησα.

لأَنَّكَ حَفِظْتَ كَلِمَةَ صَبْرِي، أَنَا أَيْضًا سَأَحْفَظُكَ مِنْ سَاعَةِ التَّجْرِبَةِ الْعَتِيدَةِ أَنْ تَأْتِيَ عَلَى الْعَالَمِ كُلِّهِ لِتُجَرِّبَ السَّاكِنِينَ عَلَى الأَرْضِ.

יַעַן שָׁמַרְתָּ דְּבַר סַבְלָנוּתִי אֶשְׁמָרְךָ גַם־אֲנִי מִשְּׁעַת הַנִּסָּיוֹן הָעֲתִידָה לָבוֹא עַל־תֵּבֵל כֻּלָּהּ לְנַסּוֹת אֶת־יֹשְׁבֵי הָאָרֶץ׃

Ϫⲉ ⲁⲕⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲡⲁⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲧⲁϩⲩⲡⲟⲙⲟⲛⲏ ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϩⲱ ⲁⲓⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲡⲓⲡⲓⲣⲁⲥⲙⲟⲥ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁⲓ̀ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲑⲟ ⲧⲏⲣϥ ⲉ̀ⲉⲣⲡⲓⲣⲁⲍⲓⲛ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ

Because thou keptest my word and my patience, therefore I also kept thee from the trial, which will come upon the whole multitude, to try all who are upon (the) earth.

Επειδη εφυλαξας τον λογον της υπομονης μου, και εγω θελω σε φυλαξει εκ της ωρας του πειρασμου, οστις μελλει να ελθη επι της οικουμενης ολης, δια να δοκιμαση τους κατοικουντας επι της γης.

هَا أَنَا آتِي سَرِيعًا. تَمَسَّكْ بِمَا عِنْدَكَ لِئَلاَّ يَأْخُذَ أَحَدٌ إِكْلِيلَكَ.

הִנְנִי בָא מְהֵרָה הַחֲזֵק בַּאֲשֶׁר לָךְ לְמַעַן לֹא־יִקַּח אִישׁ אֶת־נִזְרֶךָ׃

Ϯⲛⲏⲟⲩ ⲛ̀ⲭⲱⲗⲉⲙ ⲁⲙⲟⲛⲓ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲕ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϣ̀ⲧⲉⲙ ϩⲗⲓ ϭⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲭⲗⲟⲙ

I come quickly: lay hold on that which thou hast, that no one take thy crown.

Ιδου, ερχομαι ταχεως· κρατει εκεινο το οποιον εχεις, δια να μη λαβη μηδεις τον στεφανον σου.

مَنْ يَغْلِبُ فَسَأَجْعَلُهُ عَمُودًا فِي هَيْكَلِ إِلَهِي، وَلَا يَعُودُ يَخْرُجُ إِلَى خَارِجٍ، وَأَكْتُبُ عَلَيْهِ اسْمَ إِلَهِي، وَاسْمَ مَدِينَةِ إِلَهِي، أُورُشَلِيمَ الْجَدِيدَةِ النَّازِلَةِ مِنَ السَّمَاءِ مِنْ عِنْدِ إِلَهِي، وَاسْمِي الْجَدِيدَ.

הַמְנַצֵּחַ אֶתְּנֶנּוּ לְעַמּוּד בְּהֵיכַל אֱלֹהַי וְלֹא־יֵצֵא עוֹד הַחוּצָה וְכָתַבְתִּי עָלָיו אֶת־שֵׁם אֱלֹהַי וְאֶת־שֵׁם עִיר אֱלֹהַי יְרוּשָׁלַיִם הַחֲדָשָׁה הַיֹּרֶדֶת מִשָּׁמַיִם מֵעִם־אֱלֹהַי וְאֶת־שְׁמִי הֶחָדָשׁ׃

Ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁϭⲣⲟ ⲉⲓⲉ̀ⲁⲓϥ ⲛ̀ⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ϧⲉⲛ ⲡⲏⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲁⲛⲟⲩϯ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉϥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϫⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲥϧⲉ ⲫⲣⲁⲛ ⲙ̀ⲡⲁⲛⲟⲩϯ ϩⲓⲱⲧϥ ⲛⲉⲙ ⲫⲣⲁⲛ ⲛ̀ϯⲃⲁⲕⲓ ⲙ̀ⲃⲉⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲓⲗ̅ⲏ̅ⲙ̅ ⲑⲏ ⲉⲑⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡⲁⲛⲟⲩϯ ⲛⲉⲙ ⲡⲁⲣⲁⲛ ⲙ̀ⲃⲉⲣⲓ

He who will overcome, I shall make him pillar in (the) house of my God, and he shall not come out any more. And I shall write (the) name of my God upon him, and (the) name of the new city of my Father, Jerusalem which cometh down out of (the) heaven from my God, and my new name."

Οστις νικα, θελω καμει αυτον στυλον εν τω ναω του Θεου μου, και δεν θελει εξελθει πλεον εξω, και θελω γραψει επ' αυτον το ονομα του Θεου μου και το ονομα της πολεως του Θεου μου, της νεας Ιερουσαλημ, ητις καταβαινει εκ του ουρανου απο του Θεου μου, και το ονομα μου το νεον.

مَنْ لَهُ أُذُنٌ فَلْيَسْمَعْ مَا يَقُولُهُ الرُّوحُ لِلْكَنَائِسِ».

מִי אֲשֶׁר־אֹזֶן לוֹ יִשְׁמַע אֵת אֲשֶׁר הָרוּחַ אֹמֵר לַקְּהִלּוֹת׃

Ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲙⲁϣϫ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉ̀ⲥⲱⲧⲉⲙ ⲙⲁⲣⲉϥⲥⲱⲧⲉⲙ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉ ⲉⲧⲉ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ

He who hath ear to hear, let him hear what it is which the spirit saith to the churches.'

Οστις εχει ωτιον, ας ακουση τι λεγει το Πνευμα προς τας εκκλησιας.

إلى الكنيسة في لاودكية

وَاكْتُبْ إِلَى مَلاَكِ كَنِيسَةِ اللَّاوُدِكِيِّينَ: «هَذَا يَقُولُهُ الآمِينُ، الشَّاهِدُ الأَمِينُ الصَّادِقُ، بَدَاءَةُ خَلِيقَةِ اللهِ:

וְאֶל־מַלְאַךְ קְהַל לוּדְקְיָא כְּתֹב כֹּה אָמַר הָאָמֵן הָעֵד הַנֶּאֱמָן וְהָאֲמִתִּי רֵאשִׁית בְּרִיאַת הָאֱלֹהִים׃

Ⲥϧⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲗⲁⲟⲇⲓⲕⲓⲁ ϫⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲁⲙⲏⲛ ⲡⲓⲙⲁⲣⲧⲩⲣⲟⲥ ⲡⲓⲡⲓⲥⲧⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲁⲗⲏⲑⲓⲛⲟⲥ ⲧⲁⲣⲭⲏ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲱⲛⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ

Write to the angel of the church of Laodikia: 'These are the things which saith the Amēn, the witness, the faithful and the true, (the) beginning of the creation of God.

Και προς τον αγγελον της εκκλησιας των Λαοδικεων γραψον· Ταυτα λεγει ο Αμην, ο μαρτυς ο πιστος και αληθινος, η αρχη της κτισεως του Θεου.

أَنَا عَارِفٌ أَعْمَالَكَ، أَنَّكَ لَسْتَ بَارِدًا وَلَا حَارًّا. لَيْتَكَ كُنْتَ بَارِدًا أَوْ حَارًّا!

יָדַעְתִּי אֶת־מַעֲשֶׂיךָ כִּי לֹא קַר אַתָּה וְלֹא חָם מִי־יִתֵּן וְהָיִיתָ קַר אוֹ־חָם׃

Ϯⲥⲱⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲛⲉⲕϩⲃⲏⲟⲩⲓ ϫⲉ ⲟⲩⲇⲉ ⲕϩⲟⲣϣ ⲁⲛ ⲟⲩⲇⲉ ⲕϧⲏⲙ ⲁⲛ ⲁⲙⲟⲓ ⲛⲁⲕⲟⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲩϩⲱϫ ⲡⲉ ⲓⲉ ⲛⲁⲕⲃⲉⲣⲃⲉⲣ

"I know thy works, that neither art thou cold, nor art thou hot. Would that thou wert being as cold water or thou wert boiling.

Εξευρω τα εργα σου, οτι ουτε ψυχρος εισαι ουτε ζεστος· ειθε να ησο ψυχρος η ζεστος·

هَكَذَا لأَنَّكَ فَاتِرٌ، وَلَسْتَ بَارِدًا وَلَا حَارًّا، أَنَا مُزْمِعٌ أَنْ أَتَقَيَّأَكَ مِنْ فَمِي.

כִּי עַתָּה פּוֹשֵׁר אַתָּה וְלֹא קַר וְלֹא חָם עַל־כֵּן אֲקִיאֲךָ מִפִּי׃

Ϫⲉ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲕⲟⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲩⲥⲉⲗϩⲟ ⲟⲩⲇⲉ ⲕⲟⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲩϧⲉⲙⲓ ⲁⲛ ⲟⲩⲇⲉ ⲕⲟⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲩϩⲱϫ ⲁⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϯⲛⲁϣⲁⲧⲕ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ϩⲑⲏⲓ

Because thus thou art as water lukewarm, neither art thou as hot water, nor as cold water, therefore I will, vomit thee out of my heart.

ουτως, επειδη εισαι χλιαρος και ουτε ψυχρος ουτε ζεστος, μελλω να σε εξεμεσω εκ του στοματος μου.

لأَنَّكَ تَقُولُ: إِنِّي أَنَا غَنِيٌّ وَقَدِ اسْتَغْنَيْتُ، وَلَا حَاجَةَ لِي إِلَى شَيْءٍ، وَلَسْتَ تَعْلَمُ أَنَّكَ أَنْتَ الشَّقِيُّ وَالْبَئِسُ وَفَقِيرٌ وَأَعْمَى وَعُرْيَانٌ.

כִּי אָמַרְתָּ אַךְ עָשַׁרְתִּי מָצָאתִי אוֹן לִי וְלֹא חָסַרְתִּי כֹּל וְלֹא יָדַעְתָּ כִּי־אֻמְלַל אַתָּה וְדַוָּי וְעָנִי וְעִוֵּר וְעֵרֹם׃

Ϫⲉ ⲕϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩⲣⲁⲙⲁⲟ ⲟⲩⲟϩ ϯⲉⲣⲭⲣⲓⲁ ⲛ̀ϩⲗⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲕⲉⲙⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲟⲩϫⲱⲃ ⲛ̀ⲧⲁⲗⲉⲡⲱⲣⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲟⲩϣⲁⲧⲙⲉⲑⲛⲁⲓ ⲛ̀ϩⲏⲕⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲃⲉⲗⲗⲉ ⲉⲕⲃⲏϣ

Because thou sayest, that I (am) rich, and I have need of nothing; and thou knowest not that thou (art) weak and miserable, and thou (art) a poor and blind beggar, being naked:

Διοτι λεγεις οτι πλουσιος ειμαι και επλουτησα και δεν εχω χρειαν ουδενος, και δεν εξευρεις οτι συ εισαι ο ταλαιπωρος και ελεεινος και πτωχος και τυφλος και γυμνος·

أُشِيرُ عَلَيْكَ أَنْ تَشْتَرِيَ مِنِّي ذَهَبًا مُصَفًّى بِالنَّارِ لِكَيْ تَسْتَغْنِيَ، وَثِيَابًا بِيضًا لِكَيْ تَلْبَسَ، فَلَا يَظْهَرُ خِزْيُ عُرْيَتِكَ. وَكَحِّلْ عَيْنَيْكَ بِكُحْلٍ لِكَيْ تُبْصِرَ.

אִיעָצְךָ לִקְנוֹת מֵאִתִּי זָהָב צָרוּף בָּאֵשׁ לְמַעַן תַּעֲשִׁיר וּבְגָדִים לְבָנִים לְמַעַן תִּתְכַּסֶּה בָהֶם וְלֹא תֵרָאֶה בֹּשֶׁת עֶרְוָתְךָ וְקִלּוּרִית לָתֵת עַל־עֵינֶיךָ לְמַעַן תִּרְאֶה׃

Ϯⲉⲣⲥⲩⲙⲃⲟⲩⲗⲉⲩⲓⲛ ⲛⲁⲕ ⲟⲩⲛ ⲉ̀ϣⲉⲡ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ ⲛ̀ⲧⲟⲧ ⲉϥⲫⲟⲥⲓ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲕⲉⲣⲣⲁⲙⲁⲟ ⲟⲩⲟϩ ϩⲁⲛϩⲃⲱⲥ ⲉⲩⲫⲟⲣⲓ ⲙⲏⲓⲧⲟⲩ ϩⲓⲱⲧⲕ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥϣ̀ⲧⲉⲙⲟⲩⲱⲛϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲡϣⲓⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲕⲃⲱϣ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲕⲟⲩⲗⲁⲟⲩⲣⲓⲟⲛ ⲙⲏⲓϥ ⲉ̀ⲛⲉⲕⲃⲁⲗ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲕⲛⲁⲩ ⲙ̀ⲃⲟⲗ

I counsel thee then to buy [a] gold from me, refined in [a] fire, that thou mayest become rich; And clothe thyself with splendid garments, that (the) shame of thy nakedness be not manifested; and give eyesalve to thine eyes, that thou mayest see.

συμβουλευω σε να αγορασης παρ' εμου χρυσιον δεδοκιμασμενον εκ πυρος δια να πλουτησης, και ιματια λευκα δια να ενδυθης και να μη φανερωθη η αισχυνη της γυμνοτητος σου, και χρισον τους οφθαλμους σου με κολλουριον δια να βλεπης.

إِنِّي كُلُّ مَنْ أُحِبُّهُ أُوَبِّخُهُ وَأُؤَدِّبُهُ. فَكُنْ غَيُورًا وَتُبْ.

אֲנִי אֶת־כֹּל אֲשֶׁר אֵהַב אוֹכִיחַ וַאֲיַסֵּר לָכֵן תִּשְׁקֹד וְתָשׁוּב׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲅⲁⲣ ⲛⲏ ⲉ̀ϣⲁⲓⲙⲉⲛⲣⲓⲧⲟⲩ ϣⲁⲓⲥⲁϩⲱⲟⲩ ϣⲁⲓϯⲥⲃⲱ ⲛⲱⲟⲩ ⲭⲟϩ ⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲓⲡⲉⲑⲛⲁⲛⲉϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲣⲓⲙⲉⲧⲁⲛⲟⲓⲛ

For I--them whom I love I reprove, I chasten them. Be zealous then for the good, and repent.

Εγω οσους αγαπω, ελεγχω και παιδευω· γενου λοιπον ζηλωτης και μετανοησον.

هَنَذَا وَاقِفٌ عَلَى الْبَابِ وَأَقْرَعُ. إِنْ سَمِعَ أَحَدٌ صَوْتِي وَفَتَحَ الْبَابَ، أَدْخُلُ إِلَيْهِ وَأَتَعَشَّى مَعَهُ وَهُوَ مَعِي.

הִנְנִי עֹמֵד בַּפֶּתַח וְדֹפֵק וְהָיָה כִּי־יִשְׁמַע אִישׁ לְקוֹלִי וּפָתַח הַפֶּתַח אָבוֹא אֵלָיו וְסָעַדְתִּי עִמּוֹ וְהוּא עִמִּי׃

Ϩⲏⲡⲡⲉ ⲅⲁⲣ ϯⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧ ϩⲓⲣⲉⲛ ⲡⲓⲣⲟ ⲟⲩⲟϩ ϯⲕⲱⲗϩ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁⲥⲱⲧⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲟⲩⲱⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲣⲟ ⲛⲏⲓ ϯⲛⲁϣⲉ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲁⲟⲩⲱⲙ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲛⲉⲙⲏⲓ

For lo, I stand at the door, and I knock: he who will hear and open the door to me, I shall (lit. will) go in with him, and eat with him, and he with me.

Ιδου, ισταμαι εις την θυραν και κρουω· εαν τις ακουση της φωνης μου και ανοιξη την θυραν, θελω εισελθει προς αυτον και θελω δειπνησει μετ' αυτου και αυτος μετ' εμου.

مَنْ يَغْلِبُ فَسَأُعْطِيهِ أَنْ يَجْلِسَ مَعِي فِي عَرْشِي، كَمَا غَلَبْتُ أَنَا أَيْضًا وَجَلَسْتُ مَعَ أَبِي فِي عَرْشِهِ.

הַמְנַצֵּחַ אֶתְּנֶנּוּ לָשֶׁבֶת אִתִּי עַל־כִּסְאִי כַּאֲשֶׁר נִצַּחְתִּי גַם־אָנֹכִי וָאֵשֵׁב אֶת־אָבִי עַל־כִּסְאוֹ׃

Ⲫⲏ ⲅⲁⲣ ⲉⲑⲛⲁϭⲣⲟ ϯⲛⲁⲧⲏⲓⲥ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲑⲣⲉϥϩⲉⲙⲥⲓ ⲛⲉⲙⲏⲓ ϩⲓ ⲡⲁⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲙ̀ⲡⲓⲣⲏϯ ⲉⲧⲁⲓϭⲣⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓϩⲉⲙⲥⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲁⲓⲱⲧ ϩⲓ ⲡⲉϥⲑⲣⲟⲛⲟⲥ

For he who will overcome I shall (lit. will) give to him to sit with me on my throne, as I overcame, and I sat with my Father on his throne."

Οστις νικα, θελω δωσει εις αυτον να καθηση μετ' εμου εν τω θρονω μου, καθως και εγω ενικησα και εκαθησα μετα του Πατρος μου εν τω θρονω αυτου.

مَنْ لَهُ أُذُنٌ فَلْيَسْمَعْ مَا يَقُولُهُ الرُّوحُ لِلْكَنَائِسِ».

מִי אֲשֶׁר־אֹזֶן לוֹ יִשְׁמַע אֵת אֲשֶׁר הָרוּחַ אֹמֵר לַקְּהִלּוֹת׃

Ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲙⲁϣϫ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉ̀ⲥⲱⲧⲉⲙ ⲙⲁⲣⲉϥⲥⲱⲧⲉⲙ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉ ⲉⲧⲉ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ

He who hath ear to hear, let him hear what it is which the spirit saith to the churches.'

Οστις εχει ωτιον, ας ακουση τι λεγει το Πνευμα προς τας εκκλησιας.

إصحاح 4

العرش الذي في السماء

بَعْدَ هَذَا نَظَرْتُ وَإِذَا بَابٌ مَفْتُوحٌ فِي السَّمَاءِ، وَالصَّوْتُ الأَوَّلُ الَّذِي سَمِعْتُهُ كَبُوقٍ يَتَكَلَّمُ مَعِي قَائِلًا: «اصْعَدْ إِلَى هُنَا فَأُرِيَكَ مَا لَا بُدَّ أَنْ يَصِيرَ بَعْدَ هَذَا».

אַחַר הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה רָאִיתִי וְהִנֵּה שַׁעַר נִפְתָּח בַּשָּׁמַיִם וְהַקּוֹל הָרִאשׁוֹן אֲשֶׁר שְׁמַעְתִּיו כְּקוֹל שׁוֹפָר מִדַּבֵּר אֵלַי אֹמֵר עֲלֵה הֵנָּה וְאַרְאֲֶָ אֵת אֲשֶׁר־הָיֹה יִהְיֶה אַחֲרֵי־כֵן׃

Ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ ⲇⲉ ⲁⲓⲛⲁⲩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲓⲥ ⲟⲩⲣⲟ ⲉϥⲟⲩⲏⲛ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲟⲩⲟϩ ϯⲥⲙⲏ ⲛ̀ϩⲟⲩⲓϯ ⲉ̀ⲛⲁⲥⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲏⲓ ⲑⲏ ⲉⲧⲁⲓⲥⲟⲑⲙⲉⲥ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲧⲥⲙⲏ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲁⲗⲡⲓⲅⲝ ⲉⲥⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲏⲓ ⲉⲥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲙⲟⲩ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲙ̀ⲛⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲁⲧⲁⲙⲟⲕ ⲉ̀ⲛⲏ ⲉⲑⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ

But after these (things) I saw. Behold, a door being opened in (the) heaven, and the first voice, which was speaking to rne, which I heard as (the) voice of a trumpet speaking to me, saying: 'Come up hither, and let me show to thee the things which will happen after these.' And

Μετα ταυτα ειδον, και ιδου, θυρα ανεωγμενη εν τω ουρανω, και η φωνη η πρωτη, την οποιαν ηκουσα ως σαλπιγγος λαλουσης μετ' εμου, ελεγεν· Αναβα εδω και θελω σοι δειξει οσα πρεπει να γεινωσι μετα ταυτα.

وَلِلْوَقْتِ صِرْتُ فِي الرُّوحِ، وَإِذَا عَرْشٌ مَوْضُوعٌ فِي السَّمَاءِ، وَعَلَى الْعَرْشِ جَالِسٌ.

וּכְרֶגַע הָיִיתִי שָׁם בָּרוּחַ וְהִנֵּה כִסֵּא נִרְאָה בַשָּׁמַיִם וְעַל־הַכִּסֵּא יֹשֵׁב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲛⲁⲩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲓⲥ ⲟⲩⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲉϥϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ

I became in the spirit: and I saw. Behold a throne, being in (the) heaven,

Και ευθυς ηλθον εις πνευματικην εκστασιν· και ιδου, θρονος εκειτο εν τω ουρανω, και επι του θρονου ητο τις καθημενος.

وَكَانَ الْجَالِسُ فِي الْمَنْظَرِ شِبْهَ حَجَرِ الْيَشْبِ وَالْعَقِيقِ، وَقَوْسُ قُزَحَ حَوْلَ الْعَرْشِ فِي الْمَنْظَرِ شِبْهُ الزُّمُرُّدِ.

וְהַיֹּשֵׁב מַרְאֵהוּ כְּמַרְאֵה אֶבֶן יָשְׁפֶה וָאֹדֶם וְקֶשֶׁת סָבִיב לַכִּסֵּא וּמַרְאֶיהָ כְּעֵין בָּרָקֶת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓ ⲡⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲛⲁϥⲟⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲡⲉ ⲛ̀ⲓⲁⲥⲡⲓⲥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲥⲁⲣⲇⲓⲛⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ϯⲓⲣⲓⲥ ⲉⲥⲕⲱϯ ⲉ̀ⲡⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲥⲙⲁⲣⲁⲕⲇⲟⲥ

and he who sat on (the) throne was being in light of iaspis and a sardinos: and the iris encircling the throne being of light of smarakdos.

και ο καθημενος ητο ομοιος κατα την θεαν με λιθον ιασπιν και σαρδινον· και ητο ιρις κυκλω του θρονου ομοια κατα την θεαν με σμαραγδον.

وَحَوْلَ الْعَرْشِ أَرْبَعَةٌ وَعِشْرُونَ عَرْشًا. وَرَأَيْتُ عَلَى الْعُرُوشِ أَرْبَعَةً وَعِشْرِينَ شَيْخًا جَالِسِينَ مُتَسَرْبِلِينَ بِثِيَابٍ بِيضٍ، وَعَلَى رُؤُوسِهِمْ أَكَالِيلُ مِنْ ذَهَبٍ.

וְסָבִיב לַכִּסֵּא אַרְבָּעָה וְעֶשְׂרִים כִּסְאוֹת וְעַל־הַכִּסְאוֹת רָאִיתִי אֵת אַרְבָּעָה וְעֶשְׂרִים הַזְּקֵנִים יֹשְׁבִים מְלֻבָּשִׁים בְּגָדִים לְבָנִים וְעַטְרוֹת זָהָב בְּרָאשֵׁיהֶם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲕ̅ⲇ̅ ⲛ̀ⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲉⲩⲭⲏ ⲙ̀ⲡⲕⲱϯ ⲙ̀ⲡⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲕ̅ⲇ̅ ⲙ̀ⲡⲣⲉⲥⲃⲩⲧⲉ̀ⲣⲟⲥ ⲉⲩϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲉⲩⲕⲧⲏⲟⲩⲧ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛϭⲓϩⲃⲱⲥ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲃϣ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲭⲗⲟⲙ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲉⲩⲧⲟⲓ ⲉ̀ⲛⲟⲩⲁⲫⲏⲟⲩⲓ

And there are twenty-four thrones set around the throne, and twenty-four presbyters sitting upon the thrones, clad in white vestures and crowns of gold upon their heads.

Και κυκλω του θρονου ησαν θρονοι εικοσιτεσσαρες· και επι τους θρονους ειδον καθημενους τους εικοσιτεσσαρας πρεσβυτερους, ενδεδυμενους ιματια λευκα, και ειχον επι τας κεφαλας αυτων στεφανους χρυσους.

وَمِنَ الْعَرْشِ يَخْرُجُ بُرُوقٌ وَرُعُودٌ وَأَصْوَاتٌ. وَأَمَامَ الْعَرْشِ سَبْعَةُ مَصَابِيحِ نَارٍ مُتَّقِدَةٌ، هِيَ سَبْعَةُ أَرْوَاحِ اللهِ.

וּמִן־הַכִּסֵּא יוֹצְאִים בְּרָקִים וּרְעָמִים וְקוֹלוֹת וְשִׁבְעָה לַפִּידֵי אֵשׁ בֹּעֲרִים לִפְנֵי הַכִּסֵּא וְהֵם שִׁבְעָה רוּחוֹת הָאֱלֹהִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲡⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲛ̀ϫⲉ ϩⲁⲛⲥⲉⲧⲉⲃⲣⲏϫ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲥⲙⲏ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϧⲁⲣⲁⲃⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲍ̅ ⲛ̀ⲗⲁⲙⲡⲁⲥ ⲛ̀ⲭⲣⲱⲙ ⲉⲩⲕⲱϯ ⲉ̀ⲡⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲉⲧⲉ ⲡⲓⲍ̅ ⲙ̀ⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲛⲉ

And were coming from the throne lightnings and voices and thunders. And seven lamps of fire encircling the throne, which are the seven spirits of God.

Και εκ του θρονου εξηρχοντο αστραπαι και βρονται και φωναι· και ησαν επτα λαμπαδες πυρος καιομεναι εμπροσθεν του θρονου, αιτινες ειναι τα επτα πνευματα του Θεου·

وَقُدَّامَ الْعَرْشِ بَحْرُ زُجَاجٍ شِبْهُ الْبَلُّورِ. وَفِي وَسَطِ الْعَرْشِ وَحَوْلَ الْعَرْشِ أَرْبَعَةُ حَيَوَانَاتٍ مَمْلُوَّةٌ عُيُونًا مِنْ قُدَّامٍ وَمِنْ وَرَاءٍ:

וְלִפְנֵי הַכִּסֵּא יַם זְכוֹכִית כְּעֵין הַקָּרַח וּבְתוֹךְ הַכִּסֵּא וְסָבִיב לַכִּסֵּא אַרְבַּע חַיּוֹת מְלֵאוֹת עֵינַיִם מִלִּפְנֵיהֶם וּמֵאֲחֹרֵיהֶם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲭⲏ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲟⲙ ⲙ̀ⲃⲁϫⲏⲓⲛⲓ ⲉϥⲟⲛⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲭⲣⲓⲥⲧⲁⲗⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ϧⲉⲛ ⲑⲙⲏϯ ⲙ̀ⲡⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲇ̅ ⲛ̀ⲍⲱⲟⲛ ⲉⲩⲙⲉϩ ⲙ̀ⲃⲁⲗ ϩⲓⲧϩⲏ ⲛⲉⲙ ϩⲓⲫⲁϩⲟⲩ

And there is before the throne as a sea of glass being like to a christalos. And in (the) midst of the throne there are four living-beings full of eyes before and behind.

και εμπροσθεν του θρονου ητο θαλασσα υαλινη, ομοια με κρυσταλλον· και εν τω μεσω του θρονου και κυκλω του θρονου τεσσαρα ζωα γεμοντα οφθαλμων εμπροσθεν και οπισθεν.

وَالْحَيَوَانُ الأَوَّلُ شِبْهُ أَسَدٍ، وَالْحَيَوَانُ الثَّانِي شِبْهُ عِجْلٍ، وَالْحَيَوَانُ الثَّالِثُ لَهُ وَجْهٌ مِثْلُ وَجْهِ إِنْسَانٍ، وَالْحَيَوَانُ الرَّابِعُ شِبْهُ نَسْرٍ طَائِرٍ.

וּדְמוּת הַחַיָּה הָרִאשׁוֹנָה כְּאַרְיֵה וְהַחַיָּה הַשֵּׁנִית כְּשׁוֹר וּפְנֵי הַחַיָּה הַשְּׁלִישִׁית כִּפְנֵי אָדָם וּדְמוּת הַחַיָּה הָרְבִיעִית כְּנֶשֶׁר מְעוֹפֵף׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲍⲱⲟⲛ ⲛ̀ϩⲟⲩⲓⲧ ⲉϥⲟⲛⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲟⲩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲍⲱⲟⲛ ⲙ̀ⲙⲁϩⲃ̅ ⲉϥⲟⲛⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲁⲥⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲍⲱⲟⲛ ⲙ̀ⲙⲁϩⲅ̅ ⲉϥⲟⲛⲓ ⲙ̀ⲡϩⲟ ⲛ̀ⲟⲩϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲣⲱⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲍⲱⲟⲛ ⲙ̀ⲙⲁϩⲇ̅ ⲉϥⲟⲛⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲁϧⲱⲙ ⲉϥϩⲏⲗ

And the first living-being like to a lion, and the second living-being like to a calf, and the third living-being like to (the) face of a son of man, and the fourth living-being like to an eagle flying.

Και το ζωον το πρωτον ητο ομοιον με λεοντα, και το δευτερον ζωον ομοιον με μοσχαριον, και το τριτον ζωον ειχε το προσωπον ως ανθρωπος, και το τεταρτον ζωον ητο ομοιον με αετον πετωμενον.

وَالأَرْبَعَةُ الْحَيَوَانَاتُ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنْهَا سِتَّةُ أَجْنِحَةٍ حَوْلَهَا، وَمِنْ دَاخِلٍ مَمْلُوَّةٌ عُيُونًا، وَلَا تَزَالُ نَهَارًا وَلَيْلًا قَائِلَةً: «قُدُّوسٌ، قُدُّوسٌ، قُدُّوسٌ، الرَّبُّ الإِلَهُ الْقَادِرُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ، الَّذِي كَانَ وَالْكَائِنُ وَالَّذِي يَأْتِي».

וְאַרְבַּע הַחַיּוֹת שֵׁשׁ כְּנָפַיִם שֵׁשׁ כְּנָפַיִם לְאֶחָת וְהֵן מְלֵאוֹת עֵינַיִם מִסָּבִיב וּמִלִּפְנִים וְאֵין־דֳּמִי לָהֶן יוֹמָם וָלַיְלָה וְאֹמְרוֹת קָדוֹשׁ קָדוֹשׁ קָדוֹשׁ יְהוָֹה אֱלֹהִים צְבָאוֹת הָיָה וְהוֶֹה וְיָבוֹא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲉⲩⲕⲱϯ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲛⲟⲩⲓⲉⲃ ⲥⲁϧⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲉⲩⲙⲉϩ ⲙ̀ⲃⲁⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲙⲟⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲁⲛ ⲛⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲉϫⲱⲣϩ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ϥⲟⲩⲁⲃ ϥⲟⲩⲁⲃ ϥⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲫϯ ⲡⲓⲡⲁⲛⲧⲟⲕⲣⲁⲧⲱⲣ ⲫⲏ ⲉⲧϣⲟⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉ̀ⲛⲁϥϣⲟⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲏⲟⲩ

And each one of them--all over them, from their claws inside of them,' being full of eyes. And they were resting themselves not in the day and the night, saying: 'Is holy, is holy, is holy the Lord God, the Almighty, he who is, and he who was being, and he who cometh.'

Και τα τεσσαρα ζωα ειχον εκαστον χωριστα ανα εξ πτερυγας κυκλοθεν και εσωθεν ησαν γεμοντα οφθαλμων, και δεν παυουσιν ημεραν και νυκτα λεγοντα· Αγιος, αγιος, αγιος Κυριος ο Θεος ο παντοκρατωρ, ο ην και ο ων και ο ερχομενος.

وَحِينَمَا تُعْطِي الْحَيَوَانَاتُ مَجْدًا وَكَرَامَةً وَشُكْرًا لِلْجَالِسِ عَلَى الْعَرْشِ، الْحَيِّ إِلَى أَبَدِ الآبِدِينَ،

וּמִדֵּי־תֵת הַחַיּוֹת כָּבוֹד וְהָדָר וְתוֹדָה לַיֹּשֵׁב עַל־הַכִּסֵּא הַחַי לְעוֹלְמֵי עוֹלָמִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲡⲓⲇ̅ ⲛ̀ⲍⲱⲟⲛ ϯ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲁⲓⲧⲁⲓⲟ ⲛⲉⲙ ⲡⲁⲓϣⲉⲡϩⲙⲟⲧ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲫⲏ ⲉⲧⲟⲛϧ ϣⲁ ⲉⲛⲉϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲉⲛⲉϩ

And if the four living-beings should give this glory and this honour and this thanksgiving to him who sitteth upon the throne, he who liveth unto age of the age,

Και οταν προσφερωσι τα ζωα δοξαν και τιμην και ευχαριστιαν εις τον καθημενον επι του θρονου, εις τον ζωντα εις τους αιωνας των αιωνων,

يَخِرُّ الأَرْبَعَةُ وَالْعِشْرُونَ شَيْخًا قُدَّامَ الْجَالِسِ عَلَى الْعَرْشِ، وَيَسْجُدُونَ لِلْحَيِّ إِلَى أَبَدِ الآبِدِينَ، وَيَطْرَحُونَ أَكَالِيلَهُمْ أَمَامَ الْعَرْشِ قَائِلِينَ:

וְנָפְלוּ עֶשְׂרִים וְאַרְבָּעָה הַזְּקֵנִים עַל־פְּנֵיהֶם לִפְנֵי הַיֹּשֵׁב עַל־הַכִּסֵּא וְהִשְׁתַּחֲווּ לְחֵי עוֹלְמֵי עוֹלָמִים וְשָׂמוּ אֶת־עַטְרוֹתֵיהֶם לִפְנֵי הַכִּסֵּא לֵאמֹר׃

Ϣⲁⲩϩⲓⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲟⲩϩⲟ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲕ̅ⲇ̅ ⲙ̀ⲡⲣⲉⲥⲃⲩⲧⲉⲣⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁⲩⲟⲩⲱϣⲧ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲟⲛϧ ϣⲁ ⲉⲛⲉϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲉⲛⲉϩ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁⲩⲭⲱ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲭⲗⲟⲙ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

Fall down upon their face the twenty-four presbyters, and they worship before him who liveth unto age of the age. And they lay their crowns down before the throne, saying :

οι εικοσιτεσσαρες πρεσβυτεροι θελουσι πεσει ενωπιον του καθημενου επι του θρονου, και θελουσι προσκυνησει τον ζωντα εις τους αιωνας των αιωνων, και θελουσι βαλει τους στεφανους αυτων ενωπιον του θρονου, λεγοντες·

«أَنْتَ مُسْتَحِقٌ أَيُّهَا الرَّبُّ أَنْ تَأْخُذَ الْمَجْدَ وَالْكَرَامَةَ وَالْقُدْرَةَ، لأَنَّكَ أَنْتَ خَلَقْتَ كُلَّ الأَشْيَاءِ، وَهِيَ بِإِرَادَتِكَ كَائِنَةٌ وَخُلِقَتْ».

לְךָ נָאֶה אֲדֹנֵינוּ וֵאלֹהֵינוּ לָשֵׂאת כָּבוֹד וְהָדָר וָעֹז כִּי אַתָּה בָּרָאתָ הַכֹּל וְהַכֹּל בִּרְצוֹנְךָ הָיוּ וְנִבְרָאוּ׃

Ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲉⲧⲉⲙⲡϣⲁ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲉ̀ϭⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲧⲁⲓⲟ ⲛⲉⲙ ϯϫⲟⲙ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲁⲕⲥⲱⲛⲧ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉⲧⲉϩⲛⲁⲕ ⲁϥϣⲱⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲥⲱⲛⲧ

'Thou (art he) who is worthy, the Lord our God, to receive the glory and the honour and the power. Because thou (pron.) createdst all things, and thy will was done, and they were created.'

Αξιος εισαι, Κυριε, να λαβης την δοξαν και την τιμην και την δυναμιν, διοτι συ εκτισας τα παντα, και δια το θελημα σου υπαρχουσι και εκτισθησαν.

إصحاح 5

السفر المختوم والخروف

وَرَأَيْتُ عَلَى يَمِينِ الْجَالِسِ عَلَى الْعَرْشِ سِفْرًا مَكْتُوبًا مِنْ دَاخِلٍ وَمِنْ وَرَاءٍ، مَخْتُومًا بِسَبْعَةِ خُتُومٍ.

וָאֵרֶא בִּימִין הַיֹּשֵׁב עַל־הַכִּסֵּא סֵפֶר כָּתוּב פָּנִים וְאָחוֹר וְחָתוּם בְּשִׁבְעָה חֹתָמוֹת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲥⲁⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲉ̀ⲟⲩϫⲱⲙ ⲉϥⲥϧⲏⲟⲩⲧ ⲥⲁϧⲟⲩⲛ ⲛⲉⲙ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲧⲟⲃ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲧⲉⲃⲥ

And I saw on the right hand of him who sat upon the throne a book written inside and outside of it), and sealed with seven seals.

Και ειδον εν τη δεξια του καθημενου επι του θρονου βιβλιον γεγραμμενον εσωθεν και οπισθεν, κατεσφραγισμενον με σφραγιδας επτα.

وَرَأَيْتُ مَلاَكًا قَوِيًّا يُنَادِي بِصَوْتٍ عَظِيمٍ: «مَنْ هُوَ مُسْتَحِقٌ أَنْ يَفْتَحَ السِّفْرَ وَيَفُكَّ خُتُومَهُ؟»

וָאֵרֶא מַלְאָךְ אַבִּיר קוֹרֵא בְקוֹל־גָּדוֹל מִי יִזְכֶּה לִפְתֹּחַ הַסֵּפֶר וּלְהַתִּיר אֶת־חוֹתָמָיו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲟⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲉϥϫⲟⲣ ⲉϥϩⲓⲱⲓϣ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲥⲙⲏ ϫⲉ ⲛⲓⲙ ⲉⲧⲉⲙⲡϣⲁ ⲉ̀ⲟⲩⲱⲛ ⲙ̀ⲡⲁⲓϫⲱⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲟⲩⲱⲛ ⲛ̀ⲛⲉϥⲧⲉⲃⲥ

And I saw a strong angel proclaiming in a great voice: 'Who is worthy to open this book, and open its seals?'

Και ειδον αγγελον ισχυρον κηρυττοντα μετα φωνης μεγαλης· Τις ειναι αξιος να ανοιξη το βιβλιον και να λυση τας σφραγιδας αυτου;

فَلَمْ يَسْتَطِعْ أَحَدٌ فِي السَّمَاءِ وَلَا عَلَى الأَرْضِ وَلَا تَحْتَ الأَرْضِ أَنْ يَفْتَحَ السِّفْرَ وَلَا أَنْ يَنْظُرَ إِلَيْهِ.

וְלֹא־יָכֹל אִישׁ לֹא בַשָּׁמַיִם לֹא בָאָרֶץ וְלֹא מִתַּחַת לָאָרֶץ לִפְתֹּחַ אֶת־הַסֵּפֶר וְלֹא לְהַבִּיט בּוֹ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉ ϩⲗⲓ ϣ̀ϫⲉⲙϫⲟⲙ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲟⲩⲇⲉ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲟⲩⲇⲉ ⲥⲁⲡⲉⲥⲏⲧ ⲙ̀ⲡⲕⲁϩⲓ ⲉ̀ⲁⲟⲩⲱⲛ ⲙ̀ⲡⲓϫⲱⲙ ⲟⲩⲇⲉ ⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟϥ

And no one was able in (the) heaven nor upon (the) earth nor below (the) earth to open the book, nor to see it.

Και ουδεις ηδυνατο εν τω ουρανω, ουδε επι της γης ουδε υποκατω της γης να ανοιξη το βιβλιον ουδε να βλεπη αυτο.

فَصِرْتُ أَنَا أَبْكِي كَثِيرًا، لأَنَّهُ لَمْ يُوجَدْ أَحَدٌ مُسْتَحِقًّا أَنْ يَفْتَحَ السِّفْرَ وَيَقْرَأَهُ وَلَا أَنْ يَنْظُرَ إِلَيْهِ.

וָאֵבְְֲ בְּכִי גָדוֹל עַל־אֲשֶׁר אֵין אִישׁ זֹכֶה לִפְתֹּחַ אֶת־הַסֵּפֶר וְלִקְרֹא בוֹ וְלֹא לְהַבִּיט בּוֹ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲣⲓⲙⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲡⲉ ϫⲉ ⲙ̀ⲡⲉ ϩⲗⲓ ⲉⲙⲡϣⲁ ⲉ̀ⲟⲩⲱⲛ ⲙ̀ⲡⲓϫⲱⲙ ⲟⲩⲇⲉ ⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟϥ

And they all were weeping, because no one was worthy to open the book, nor to see it.

Και εγω εκλαιον πολλα, οτι ουδεις ευρεθη αξιος να ανοιξη και να αναγνωση το βιβλιον ουτε να βλεπη αυτο.

فَقَالَ لِي وَاحِدٌ مِنَ الشُّيُوخِ: «لاَ تَبْكِ. هُوَذَا قَدْ غَلَبَ الأَسَدُ الَّذِي مِنْ سِبْطِ يَهُوذَا، أَصْلُ دَاوُدَ، لِيَفْتَحَ السِّفْرَ وَيَفُكَّ خُتُومَهُ السَّبْعَةَ».

וַיֹּאמֶר אֵלַי אֶחָד מִן־הַזְּקֵנִים אַל־תִּבְכֶּה הִנֵּה נָצַח הָאַרְיֵה אֲשֶׁר הוּא מִשֵּׁבֶט יְהוּדָה שֹׁרֶשׁ דָּוִד לִפְתֹּחַ אֶת־הַסֵּפֶר וּלְהַתִּיר שִׁבְעַת חוֹתָמָיו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲟⲩⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲡⲣⲉⲥⲃⲩⲧⲉ̀ⲣⲟⲥ ⲁϥⲓ̀ ϩⲁⲣⲟⲓ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲏⲓ ϫⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲣⲣⲓⲙⲓ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲁϥϭⲣⲟ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲙⲟⲩⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲓⲟⲩⲇⲁ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲑⲛⲟⲩⲛⲓ ⲛ̀ⲇⲁⲩⲓⲇ ⲉ̀ⲁⲟⲩⲱⲛ ⲙ̀ⲡⲓϫⲱⲙ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲧⲉⲃⲥ

And one from the presbyters came to me, he said to me: 'Weep not. Lo, the lion from (the) tribe of Iouda, from (the) root of David, overcame to open the book and its seals.'

Και εις εκ των πρεσβυτερων μοι λεγει· μη κλαιε· ιδου, υπερισχυσεν ο λεων, οστις ειναι εκ της φυλης Ιουδα, η ριζα του Δαβιδ, να ανοιξη το βιβλιον και να λυση τας επτα σφραγιδας αυτου.

وَرَأَيْتُ فَإِذَا فِي وَسَطِ الْعَرْشِ وَالْحَيَوَانَاتِ الأَرْبَعَةِ وَفِي وَسَطِ الشُّيُوخِ خَرُوفٌ قَائِمٌ كَأَنَّهُ مَذْبُوحٌ، لَهُ سَبْعَةُ قُرُونٍ وَسَبْعُ أَعْيُنٍ، هِيَ سَبْعَةُ أَرْوَاحِ اللهِ الْمُرْسَلَةُ إِلَى كُلِّ الأَرْضِ.

וָאֵרֶא וְהִנֵּה בֵּין הַכִּסֵּא וְאַרְבַּע הַחַיּוֹת וּבֵין הַזְּקֵנִים עֹמֵד שֶׂה וְהוּא כְטָבוּחַ וְלוֹ שֶׁבַע קְרָנַיִם וְשִׁבְעָה עֵינַיִם אֲשֶׁר הֵם שִׁבְעָה רוּחוֹת הָאֱלֹהִים הַשְּׁלוּחִים אֶל־כָּל־הָאָרֶץ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲛⲁⲩ ϧⲉⲛ ⲑⲙⲏϯ ⲙ̀ⲡⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲇ̅ ⲛ̀ⲍⲱⲟⲛ ⲛⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲑⲙⲏϯ ⲛ̀ⲛⲓⲡⲣⲉⲥⲃⲩⲧⲉⲣⲟⲥ ⲉ̀ⲟⲩϩⲓⲏⲃ ⲉϥⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ⲉϥϧⲉⲗϧⲱⲗ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲍ̅ ⲛ̀ⲧⲁⲡ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲉⲩⲭⲏ ϩⲓϫⲱϥ ⲛⲉⲙ ⲍ̅ ⲙ̀ⲃⲁⲗ ⲉⲧⲉ ⲡⲓⲍ̅ ⲙ̀ⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲛⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲧⲁⲟⲩⲱⲟⲩ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲧⲏⲣϥ

And I saw in (the) midst of the throne and the four living-beings, and in (the) midst of the presbyters, a lamb standing, slaughtered, having seven horns and seven eyes, which are the seven spirits of God which were sent down upon all the earth.

Και ειδον και ιδου εν μεσω του θρονου και των τεσσαρων ζωων και εν μεσω των πρεσβυτερων Αρνιον ισταμενον ως εσφαγμενον, εχον κερατα επτα και οφθαλμους επτα, οιτινες ειναι τα επτα πνευματα του Θεου τα απεσταλμενα εις πασαν την γην.

فَأَتَى وَأَخَذَ السِّفْرَ مِنْ يَمِينِ الْجَالِسِ عَلَى الْعَرْشِ.

וַיָּבֹא וַיִּקַּח אֶת־הַסֵּפֶר מִימִין הַיֹּשֵׁב עַל־הַכִּסֵּא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓ̀ ⲁϥⲱⲗⲓ ⲙ̀ⲡⲓϫⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲑⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ

And he came, he took away the book from (the) right hand of him who sat upon the throne.

Και ηλθε και ελαβε το βιβλιον εκ της δεξιας του καθημενου επι του θρονου.

وَلَمَّا أَخَذَ السِّفْرَ خَرَّتِ الأَرْبَعَةُ الْحَيَوَانَاتُ وَالأَرْبَعَةُ وَالْعِشْرُونَ شَيْخًا أَمَامَ الْخَرُوفِ، وَلَهُمْ كُلِّ وَاحِدٍ قِيثَارَاتٌ وَجَامَاتٌ مِنْ ذَهَبٍ مَمْلُوَّةٌ بَخُورًا هِيَ صَلَوَاتُ الْقِدِّيسِينَ.

וַיְהִי בְּקַחְתּוֹ אֶת־הַסֵּפֶר וַיִּפְּלוּ לִפְנֵי הַשֶׂה אַרְבַּע הַחַיּוֹת וְעֶשְׂרִים וְאַרְבָּעָה הַזְּקֵנִים וְאִישׁ כִּנּוֹרוֹ בְּיָדוֹ וְקַעֲרוֹת זָהָב מְלֵאֹת קְטֹרֶת אֲשֶׁר־הֵנָּה תְּפִלּוֹת הַקְּדוֹשִׁים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥϭⲓ ⲙ̀ⲡⲓϫⲱⲙ ⲁ ⲡⲓⲇ̅ ⲛ̀ⲍⲱⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲕ̅ⲇ̅ ⲙ̀ⲡⲣⲉⲥⲃⲩⲧⲉⲣⲟⲥ ⲁⲩϩⲓⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡⲓϩⲓⲏⲃ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲕⲩⲑⲁⲣⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲫⲩⲁⲗⲏ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲉⲩⲙⲉϩ ⲛ̀ⲥⲑⲟⲓⲛⲟⲩϥⲓ ⲉⲧⲉ ⲛⲓⲡⲣⲟⲥⲉⲩⲭⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲁⲅⲓⲟⲥ

And he having taken the book, the four living-beings and the twenty-four presbyters threw themselves down before the lamb, Having each of them a harp, and vials of gold full of incense, which (are) the prayers of the saints.

Και οτε ελαβε το βιβλιον, τα τεσσαρα ζωα και οι εικοσιτεσσαρες πρεσβυτεροι επεσον ενωπιον του Αρνιου, εχοντες εκαστος κιθαρας και φιαλας χρυσας πληρεις θυμιαματων, αιτινες ειναι αι προσευχαι των αγιων·

وَهُمْ يَتَرَنَّمُونَ تَرْنِيمَةً جَدِيدَةً قَائِلِينَ: «مُسْتَحِقٌ أَنْتَ أَنْ تَأْخُذَ السِّفْرَ وَتَفْتَحَ خُتُومَهُ، لأَنَّكَ ذُبِحْتَ وَاشْتَرَيْتَنَا للهِ بِدَمِكَ مِنْ كُلِّ قَبِيلَةٍ وَلِسَانٍ وَشَعْبٍ وَأُمَّةٍ،

וַיָּשִׁירוּ שִׁיר חָדָשׁ לֵאמֹר לְךָ נָאֶה לָקַחַת אֶת־הַסֵּפֶר וְלִפְתֹּחַ אֶת־חוֹתָמָיו כִּי אַתָּה נִשְׁחַטְתָּ וּבְדָמְךָ קָנִיתָ לֵאלֹהִים מִכָּל־מִשְׁפָּחָה וְלָשׁוֹן וְכָל־עַם וָגוֹי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩϩⲱⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲱⲇⲏ ⲙ̀ⲃⲉⲣⲓ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲕⲉⲙⲡϣⲁ ⲉ̀ϭⲓ ⲙ̀ⲡⲓϫⲱⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ⲁⲟⲩⲱⲛ ⲛ̀ⲛⲉϥⲧⲉⲃⲥ ϫⲉ ⲁⲩϧⲉⲗϧⲱⲗⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲕϣⲟⲡⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲫϯ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲕⲥⲛⲟϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲫⲩⲗⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲉⲙ ⲗⲁⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲉⲙ ϣⲗⲟⲗ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲉⲙ ⲗⲁⲟⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ

And they were praising in a new song, saying: 'Thou art worthy to take the book, and to open its seals: because thou wast slaughtered, and thou bought us for God in thy blood from every tribe and every tongue and every nation and every people.

και ψαλλουσι νεαν ωδην, λεγοντες· Αξιος εισαι να λαβης το βιβλιον και να ανοιξης τας σφραγιδας αυτου, διοτι εσφαγης και ηγορασας ημας εις τον Θεον δια του αιματος σου εκ πασης φυλης και γλωσσης και λαου και εθνους,

وَجَعَلْتَنَا لإِلَهِنَا مُلُوكًا وَكَهَنَةً، فَسَنَمْلِكُ عَلَى الأَرْضِ».

וַתַּעַשׂ אֹתָם מְלָכִים וְכֹהֲנִים לֵאלֹהֵינוּ וְיִמְלְכוּ עַל־הָאָרֶץ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲕⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲉⲣⲟⲩⲣⲟ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ

And thou madest them for our God a kingdom and priests; and they shall reign upon the earth.'

και εκαμες ημας εις τον Θεον ημων βασιλεις και ιερεις, και θελομεν βασιλευσει επι της γης.

وَنَظَرْتُ وَسَمِعْتُ صَوْتَ مَلاَئِكَةٍ كَثِيرِينَ حَوْلَ الْعَرْشِ وَالْحَيَوَانَاتِ وَالشُّيُوخِ، وَكَانَ عَدَدُهُمْ رَبَوَاتِ رَبَوَاتٍ وَأُلُوفَ أُلُوفٍ،

וָאֵרֶא וָאֶשְׁמַע קוֹל מַלְאָכִים רַבִּים סָבִיב לַכִּסֵּא וְלַחַיּוֹת וְלַזְּקֵנִים וְהֵם רִבּוֹ רְבָבוֹת וְאַלְפֵי אֲלָפִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲧⲥⲙⲏ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲏϣ ⲛ̀ⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲙ̀ⲡⲕⲱϯ ⲙ̀ⲡⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲍⲱⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲡⲣⲉⲥⲃⲩⲧⲉⲣⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉ ⲧⲟⲩⲏⲡⲓ ⲛⲉ ϩⲁⲛⲑⲃⲁ ⲛ̀ϩⲁⲛⲑⲃⲁ ⲛⲉ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲁⲛϣⲟ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲛϣⲟ

And I saw, and I heard (the) voice of many angels around the throne and the living-beings and the presbyters; and their number was ten thousands of ten thousands and thousands of thousands;

Και ειδον και ηκουσα φωνην αγγελων πολλων κυκλοθεν του θρονου και των ζωων και των πρεσβυτερων, και ητο ο αριθμος αυτων μυριαδες μυριαδων και χιλιαδες χιλιαδων,

قَائِلِينَ بِصَوْتٍ عَظِيمٍ: «مُسْتَحِقٌ هُوَ الْخَرُوفُ الْمَذْبُوحُ أَنْ يَأْخُذَ الْقُدْرَةَ وَالْغِنَى وَالْحِكْمَةَ وَالْقُوَّةَ وَالْكَرَامَةَ وَالْمَجْدَ وَالْبَرَكَةَ!»

קֹרְאִים בְּקוֹל גָּדוֹל נָאֶה לַשֶׂה הַטָּבוּחַ לָקַחַת עֹז וְעֹשֶׁר וְחָכְמָה וּגְבוּרָה וְהָדָר וְכָבוֹד וּבְרָכָה׃

Ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ϧⲣⲱⲟⲩ ϫⲉ ϥⲉⲙⲡϣⲁ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϩⲓⲏⲃ ⲉⲧϧⲉⲗϧⲱⲗ ⲉ̀ϭⲓ ⲛ̀ϯϫⲟⲙ ⲛⲉⲙ ϯⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⲛⲉⲙ ϯⲥⲟⲫⲓⲁ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲧⲁⲓⲟ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲥⲙⲟⲩ

Saying in a great sound: Worthy is the lamb who was slaughtered to take the power and the kingdom and the wisdom, and the honour and the glory and the blessing.'

λεγοντες μετα φωνης μεγαλης· Αξιον ειναι το Αρνιον το εσφαγμενον να λαβη την δυναμιν και πλουτον και σοφιαν και ισχυν και τιμην και δοξαν και ευλογιαν.

وَكُلُّ خَلِيقَةٍ مِمَّا فِي السَّمَاءِ وَعَلَى الأَرْضِ وَتَحْتَ الأَرْضِ، وَمَا عَلَى الْبَحْرِ، كُلُّ مَا فِيهَا، سَمِعْتُهَا قَائِلَةً: «لِلْجَالِسِ عَلَى الْعَرْشِ وَلِلْخَرُوفِ الْبَرَكَةُ وَالْكَرَامَةُ وَالْمَجْدُ وَالسُّلْطَانُ إِلَى أَبَدِ الآبِدِينَ».

וְכָל־בְּרִיָּה אֲשֶׁר בַּשָּׁמַיִם וּבָאָרֶץ וּמִתַּחַת לָאָרֶץ וַאֲשֶׁר עַל־הַיָּם וְכֹל אֲשֶׁר בָּהֶם אֶת־כֻּלָּם שָׁמַעְתִּי אֹמְרִים לֵאמֹר לַיֹּשֵׁב עַל־הַכִּסֵּא וְלַשֶׂה הַבְּרָכָה וְהֶהָדָר וְהַכָּבוֹד וְהָעֹז לְעוֹלְמֵי עוֹלָמִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲥⲱⲛⲧ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲛⲉⲙ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧϣⲟⲡ ϧⲉⲛ ⲫⲓⲟⲙ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲉ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ϫⲉ ⲡⲓⲥⲙⲟⲩ ⲫⲱⲕ ⲡⲉ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲧⲁⲓⲟ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲁⲙⲁϩⲓ ϣⲁ ⲉⲛⲉϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲉⲛⲉϩ

And every creature which is in (the) heaven and upon (the) earth, and those which arc in the sea, and all those which are in them- [And] I heard them saying to him who sitteth upon the throne: 'The blessing is thine and the glory and the honour and the strength unto age of the ages.'

Και παν κτισμα, το οποιον ειναι εν τω ουρανω και επι της γης και υποκατω της γης και οσα ειναι εν τη θαλασση και παντα τα εν αυτοις, ηκουσα οτι ελεγον· Εις τον καθημενον επι του θρονου και εις το Αρνιον εστω η ευλογια και η τιμη και η δοξα και το κρατος εις τους αιωνας των αιωνων.

وَكَانَتِ الْحَيَوَانَاتُ الأَرْبَعَةُ تَقُولُ: «آمِينَ». وَالشُّيُوخُ الأَرْبَعَةُ وَالْعِشْرُونَ خَرُّوا وَسَجَدُوا لِلْحَيِّ إِلَى أَبَدِ الآبِدِينَ.

וַתֹּאמַרְנָה אַרְבַּע הַחַיּוֹת אָמֵן וְעֶשְׂרִים וְאַרְבָּעָה הַזְּקֵנִים נָפְלוּ עַל־פְּנֵיהֶם וַיִּשְׁתַּחֲווּ לְחֵי עוֹלְמֵי הָעוֹלָמִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲇ̅ ⲛ̀ⲍⲱⲟⲛ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲙⲏⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲡⲣⲉⲥⲃⲩⲧⲉⲣⲟⲥ ⲁⲩϩⲓⲧⲟⲩ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲟⲩϩⲟ ⲁⲩⲟⲩⲱϣⲧ

And the four living-beings are saying: Amen.' And the presbyters threw themselves upon their face, they worshipped.

Και τα τεσσαρα ζωα ελεγον· Αμην· και οι εικοσιτεσσαρες πρεσβυτεροι επεσαν και προσεκυνησαν τον ζωντα εις τους αιωνας των αιωνων.

إصحاح 6

الختوم السبعة

وَنَظَرْتُ لَمَّا فَتَحَ الْخَرُوفُ وَاحِدًا مِنَ الْخُتُومِ السَّبْعَةِ، وَسَمِعْتُ وَاحِدًا مِنَ الأَرْبَعَةِ الْحَيَوَانَاتِ قَائِلًا كَصَوْتِ رَعْدٍ: «هَلُمَّ وَانْظُرْ!»

וָאֵרֶא הַשֶׂה פֹּתֵחַ אֶחָד מִן־שִׁבְעָה הַחֹתָמוֹת וָאֶשְׁמַע אַחַת מֵאַרְבַּע הַחַיּוֹת מְדַבֶּרֶת וְקוֹלוֹ כְּקוֹל רַעַם לֵאמֹר בֹּא וּרְאֵה׃

Ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ ⲁⲓⲛⲁⲩ ϩⲟⲧⲉ ⲉⲧⲁϥⲟⲩⲱⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϩⲓⲏⲃ ⲛ̀ⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲧⲉⲃⲥ ⲁⲓⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲇ̅ ⲛ̀ⲍⲱⲟⲛ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲧⲥⲙⲏ ⲛ̀ⲟⲩϧⲁⲣⲁⲃⲁⲓ ϫⲉ ⲁⲙⲟⲩ

After these (things) I saw, when the lamb opened one of the seals: I heard one of the four living-beings saying as (the) voice of a thunder: Come.'

Και ειδον, οτε ηνοιξε το Αρνιον μιαν εκ των σφραγιδων, και ηκουσα εν εκ των τεσσαρων ζωων λεγον ως φωνην βροντης· Ερχου και βλεπε.

فَنَظَرْتُ، وَإِذَا فَرَسٌ أَبْيَضُ، وَالْجَالِسُ عَلَيْهِ مَعَهُ قَوْسٌ، وَقَدْ أُعْطِيَ إِكْلِيلًا، وَخَرَجَ غَالِبًا وَلِكَيْ يَغْلِبَ.

וָאַבִּיט וְהִנֵּה סוּס לָבָן וְהָרֹכֵב עָלָיו קֶשֶׁת בְּיָדוֹ וַתִּנָּתֶן־לוֹ עֲטָרָה וַיֵּצֵא מְנַצֵּחַ וּלְמַעַן יְנַצֵּחַ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲛⲁⲩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲓⲥ ⲟⲩϩⲑⲟ ⲉϥⲟⲩⲱⲃϣ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲱϥ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲫⲓϯ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϯ ⲛⲁϥ ⲛ̀ⲟⲩⲭⲗⲟⲙ ⲁϥⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉϥϭⲣⲏⲟⲩⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϭⲣⲟ

And I saw. Behold, a white horse, and he who sat upon it, having a bow: and a crown was given to him. He came forth conquering, and he conquered.

Και ειδον, και ιδου, ιππος λευκος· και ο καθημενος επ' αυτον ειχε τοξον· και εδοθη εις αυτον στεφανος, και εξηλθε νικων και δια να νικηση.

وَلَمَّا فَتَحَ الْخَتْمَ الثَّانِيَ، سَمِعْتُ الْحَيَوَانَ الثَّانِيَ قَائِلًا: «هَلُمَّ وَانْظُرْ!»

וּכְפִתְחוֹ אֶת־הַחוֹתָם הַשֵּׁנִי וָאֶשְׁמַע אֶת־הַחַיָּה הַשֵּׁנִית אֹמֶרֶת בֹּא וּרְאֵה׃

Ⲉⲧⲁϥⲟⲩⲱⲛ ⲇⲉ ⲛ̀ϯⲧⲉⲃⲥ ⲙ̀ⲙⲁϩⲥⲛⲟⲩϯ ⲁⲓⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲡⲓⲍⲱⲟⲛ ⲙ̀ⲙⲁϩⲃ̅ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲙⲟⲩ

But he having opened the second seal, I heard the second living-being saying: Come.'

Και οτε ηνοιξε την δευτεραν σφραγιδα, ηκουσα το δευτερον ζωον λεγον· Ερχου και βλεπε.

فَخَرَجَ فَرَسٌ آخَرُ أَحْمَرُ، وَلِلْجَالِسِ عَلَيْهِ أُعْطِيَ أَنْ يَنْزِعَ السَّلاَمَ مِنَ الأَرْضِ، وَأَنْ يَقْتُلَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا، وَأُعْطِيَ سَيْفًا عَظِيمًا.

וַיֵּצֵא סוּס שֵׁנִי וְהוּא אָדֹם וּלְרֹכְבוֹ נִתַּן לְהַעֲבִיר אֶת־הַשָּׁלוֹם מִן־הָאָרֶץ לְמַעַן יַהַרְגוּ אִישׁ אֶת־אָחִיו וַתִּנָּתֶן־לוֹ חֶרֶב גְּדוֹלָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩϩⲑⲟ ⲛ̀ⲁⲟⲩⲁⲛ ⲛ̀ⲭⲣⲱⲙ ⲧⲏⲣϥ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲱϥ ⲁⲩϯ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲱⲗⲓ ⲛ̀ϯϩⲓⲣⲏⲛⲏ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲧⲏⲣϥ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲥⲉϧⲟⲗϧⲉⲗ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲉⲣⲏⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϯ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲥⲏϥⲓ ⲛⲁϥ

And I saw. A horse of colour of fire all (over) came forth. And to him who sat upon it was given to take away the peace from all (the) earth; that they might slaughter one another: and a great sword was given to him.

Και εξηλθεν αλλος ιππος κοκκινος, και εις τον καθημενον επ' αυτον εδοθη να σηκωση την ειρηνην απο της γης, και να σφαξωσιν αλληλους, και εδοθη εις αυτον μαχαιρα μεγαλη.

وَلَمَّا فَتَحَ الْخَتْمَ الثَّالِثَ، سَمِعْتُ الْحَيَوَانَ الثَّالِثَ قَائِلًا: «هَلُمَّ وَانْظُرْ!» فَنَظَرْتُ وَإِذَا فَرَسٌ أَسْوَدُ، وَالْجَالِسُ عَلَيْهِ مَعَهُ مِيزَانٌ فِي يَدِهِ.

וּכְפִתְחוֹ אֶת־הַחוֹתָם הַשְּׁלִישִׁי וָאֶשְׁמַע אֶת־הַחַיָּה הַשְּׁלִישִׁית אֹמֶרֶת בֹּא וּרְאֵה וָאַבִּיט וְהִנֵּה סוּס שָׁחֹר וּבְיַד רֹכְבוֹ מֹאזְנָיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥⲟⲩⲱⲛ ⲛ̀ϯⲧⲉⲃⲥ ⲙ̀ⲙⲁϩⲅ̅ϯ ⲁⲓⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲡⲓⲙⲁϩⲅ̅ ⲛ̀ⲍⲱⲟⲛ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲛⲁⲩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲓⲥ ⲟⲩϩⲑⲟ ⲛ̀ⲭⲁⲙⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲱϥ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲙⲁϣⲓ ϧⲉⲛ ⲧⲉϥϫⲓϫ

And he having opened the third seal, I saw the third living-being saying: 'Come.' And I saw. Behold, a black horse; and he who sat upon it having a balance in his hand.

Και οτε ηνοιξε την τριτην σφραγιδα, ηκουσα το τριτον ζωον λεγον· Ερχου και βλεπε. Και ειδον, και ιδου, ιππος μελας, και ο καθημενος επ' αυτον ειχε ζυγαριαν εν τη χειρι αυτου.

وَسَمِعْتُ صَوْتًا فِي وَسَطِ الأَرْبَعَةِ الْحَيَوَانَاتِ قَائِلًا: «ثُمْنِيَّةُ قَمْحٍ بِدِينَارٍ، وَثَلاَثُ ثَمَانِيِّ شَعِيرٍ بِدِينَارٍ. وَأَمَّا الزَّيْتُ وَالْخَمْرُ فَلَا تَضُرَّهُمَا».

וָאֶשְׁמַע קוֹל מִתּוֹךְ אַרְבַּע הַחַיּוֹת אֹמֵר קַב חִטִּים בְּדִינָר וּשְׁלֹשָׁה קַבִּים שְׂעֹרִים בְּדִינָר וְאֶת־הַשֶּׁמֶן וְהַיַּיִן אַל־תַּשְׁחֵת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲟⲩⲥⲙⲏ ⲉⲥⲛⲁϣⲧ ϧⲉⲛ ⲑⲙⲏϯ ⲙ̀ⲡⲓⲇ̅ ⲛ̀ⲍⲱⲟⲛ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲧⲥⲙⲏ ⲛ̀ⲟⲩⲁϧⲱⲙ ⲉⲥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩϫⲁⲡⲓϫⲓ ⲛ̀ⲥⲟⲩⲟ ϧⲁ ⲟⲩⲥⲁⲑⲉⲣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲅ̅ϯ ⲛ̀ϫⲁⲡⲓϫⲓ ⲛ̀ⲓⲱⲧ ϧⲁ ⲟⲩⲥⲁⲑⲉⲣⲓ ⲡⲓⲛⲉϩ ⲇⲉ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲏⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲉⲣⲉⲣⲁⲇⲓⲕⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ

And I heard a harsh voice in (the) midst of the four living-beings as (the) voice of an eagle, saying: A measure of wheat for a stater, and three measures of barley for a stater; but the oil and the wine hurt them not.' '

Και ηκουσα φωνην εν μεσω των τεσσαρων ζωων λεγουσαν· Μια χοινιξ σιτου δι' εν δηναριον και τρεις χοινικες κριθης δι' εν δηναριον, και το ελαιον και τον οινον μη βλαψης.

وَلَمَّا فَتَحَ الْخَتْمَ الرَّابِعَ، سَمِعْتُ صَوْتَ الْحَيَوَانِ الرَّابِعِ قَائِلًا: «هَلُمَّ وَانْظُرْ!»

וּכְפִתְחוֹ אֶת־הַחוֹתָם הָרְבִיעִי וָאֶשְׁמַע אֶת־הַחַיָּה הָרְבִיעִית אֹמֶרֶת בֹּא וּרְאֵה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥⲟⲩⲱⲛ ⲛ̀ϯⲧⲉⲃⲥ ⲙ̀ⲙⲁϩⲇ̅ ⲁⲓⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲡⲓⲙⲁϩⲇ̅ ⲛ̀ⲍⲱⲟⲛ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲙⲟⲩ

And he having opened the fourth seal, I heard the fourth living-being saying: 'Come.'

Και οτε ηνοιξε την σφραγιδα την τεταρτην, ηκουσα φωνην του τεταρτου ζωου λεγουσαν· Ερχου και βλεπε.

فَنَظَرْتُ وَإِذَا فَرَسٌ أَخْضَرُ، وَالْجَالِسُ عَلَيْهِ اسْمُهُ الْمَوْتُ، وَالْهَاوِيَةُ تَتْبَعُهُ، وَأُعْطِيَا سُلْطَانًا عَلَى رُبْعِ الأَرْضِ أَنْ يَقْتُلاَ بِالسَّيْفِ وَالْجُوعِ وَالْمَوْتِ وَبِوُحُوشِ الأَرْضِ.

וָאֵרֶא וְהִנֵּה סוּס יְרַקְרַק וְהָרֹכֵב עָלָיו שְׁמוֹ מָוֶת וּשְׁאוֹל יוֹצֵאת לְרַגְלָיו וַיִּנָּתֵן לָהֶם שָׁלְטָן עַל־רְבִיעִית הָאָרֶץ לְהָמִית בַּחֶרֶב וּבָרָעָב וּבַדֶּבֶר וּבְחַיַּת הָאָרֶץ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲛⲁⲩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲓⲥ ⲟⲩϩⲑⲟ ⲉϥⲟⲩⲉⲧⲟⲩⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲱϥ ⲡⲉϥⲣⲁⲛ ⲡⲉ ⲫⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲙⲉⲛϯ ⲧⲏⲣϥ ⲉϥⲥⲱⲕ ⲛ̀ⲥⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϯⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲛⲁϥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲣⲉⲇ̅ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲉ̀ϧⲟⲑⲃⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲧⲥⲏϥⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϩⲕⲟ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϩⲟϫϩⲉϫ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ

And I saw. Behold, a grey horse; and he who sat upon it, his name is (the) death; and all Amenti drawing after him. And authority was given to him over the fourth part of (the) earth, to kill them with (the) sword and the famine and the tribulation and the wild beasts of (the) earth.

Και ειδον, και ιδου, ιππος ωχρος, και ο καθημενος επανω αυτου ωνομαζετο θανατος, και ο Αιδης ηκολουθει μετ' αυτου· και εδοθη εις αυτους εξουσια επι το τεταρτον της γης, να θανατωσωσι με ρομφαιαν και με πειναν και με θανατον και με τα θηρια της γης.

وَلَمَّا فَتَحَ الْخَتْمَ الْخَامِسَ، رَأَيْتُ تَحْتَ الْمَذْبَحِ نُفُوسَ الَّذِينَ قُتِلُوا مِنْ أَجْلِ كَلِمَةِ اللهِ، وَمِنْ أَجْلِ الشَّهَادَةِ الَّتِي كَانَتْ عِنْدَهُمْ،

וּכְפִתְחוֹ הַחוֹתָם הַחֲמִישִׁי וָאֵרֶא מִתַּחַת לַמִּזְבֵּחַ אֶת־נַפְשׁוֹת הַטְּבוּחִים עַל־דְּבַר הָאֱלֹהִים וְעַל־הָעֵדוּת אֲשֶׁר הָיְתָה בְּפִיהֶם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥⲟⲩⲱⲛ ⲛ̀ϯⲧⲉⲃⲥ ⲙ̀ⲙⲁϩⲉ̅ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲥⲁⲡⲉⲥⲏⲧ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉ̀ⲛⲓⲯⲩⲭⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲉⲧⲁⲩϧⲉⲗϧⲱⲗⲟⲩ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲛⲉⲙ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲉ̀ⲛⲁⲥⲛ̀ⲧⲟⲧⲟⲩ

And he having opened the fifth seal, I saw below the altar the souls of the men who were slaughtered because of the word of God, and the witness which they were having.

Και οτε ηνοιξε την πεμπτην σφραγιδα, ειδον υποκατω του θυσιαστηριου τας ψυχας των εσφαγμενων δια τον λογον του Θεου και δια την μαρτυριαν, την οποιαν ειχον.

وَصَرَخُوا بِصَوْتٍ عَظِيمٍ قَائِلِينَ: «حَتَّى مَتَى أَيُّهَا السَّيِّدُ الْقُدُّوسُ وَالْحَقُّ، لَا تَقْضِي وَتَنْتَقِمُ لِدِمَائِنَا مِنَ السَّاكِنِينَ عَلَى الأَرْضِ؟»

וַיִּזְעֲקוּ בְּקוֹל גָּדוֹל וַיֹּאמְרוּ אֲדֹנָי הַקָּדוֹשׁ וְהָאֲמִתִּי עַד־מָתַי לֹא תִשְׁפֹּט וְלֹא־תִקּוֹם אֶת־דָּמֵינוּ מִיֹּשְׁבֵי הָאָרֶץ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲱϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲥⲙⲏ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ϣⲁ ⲑⲛⲁⲩ ϫⲉ ⲡⲉⲛⲛⲏⲃ ⲫⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲡⲓⲑⲙⲏⲓ ⲕϯϩⲁⲡ ⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲕϭⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲙⲡϣⲓϣ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲥⲛⲟϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲧϣⲟⲡ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ

And they cried in a great voice, saying: 'How long yet, our Master, he who is holy, the true, judgest thou not and takest vengeance for our blood from them who dwell upon (the) earth?'

Και εκραξαν μετα φωνης μεγαλης, λεγοντες· Εως ποτε, ω Δεσποτα αγιε και αληθινε, δεν κρινεις και εκδικεις το αιμα ημων απο των κατοικουντων επι της γης;

فَأُعْطُوا كُلُّ وَاحِدٍ ثِيَابًا بِيضًا، وَقِيلَ لَهُمْ أَنْ يَسْتَرِيحُوا زَمَانًا يَسِيرًا أَيْضًا حَتَّى يَكْمَلَ الْعَبِيدُ رُفَقَاؤُهُمْ، وَإِخْوَتُهُمْ أَيْضًا، الْعَتِيدُونَ أَنْ يُقْتَلُوا مِثْلَهُمْ.

וַיֻּתַּן לְכָל־אֶחָד מֵהֶם שִׂמְלָה לְבָנָה וַיֵּאָמַר אֲלֵיהֶם לָנוּחַ עוֹד זְמַן מְעַט עַד־מְלֹאת מִסְפַּר חַבְרֵיהֶם וַאֲחֵיהֶם שֶׁסּוֹפָם לֵהָרֵג כְּמוֹהֶם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϯ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲧⲟⲗⲏ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲃϣ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϫⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲙⲧⲟⲛ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲕⲉⲕⲟⲩϫⲓ ⲛ̀ⲥⲏⲟⲩ ϣⲁⲧⲟⲩϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲟⲩϣⲫⲏⲣ ⲛ̀ⲉⲃⲓⲁⲓⲕ ⲛⲉⲙ ⲛⲟⲩⲥⲛⲏⲟⲩ ⲛⲏ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁϧⲟⲑⲃⲟⲩ ϩⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲣⲏϯ

And to each of them was given a white robe; and it was said to them, that they should rest themselves yet a little time, until were fulfilled their fellow servants and their brethren who will be killed also like them.

Και εδοθησαν εις εκαστον στολαι λευκαι, και ερρεθη προς αυτους να αναπαυθωσιν ετι ολιγον καιρον, εωσου συμπληρωθωσι και οι συνδουλοι αυτων και οι αδελφοι αυτων οι μελλοντες να φονευθωσιν ως και αυτοι.

وَنَظَرْتُ لَمَّا فَتَحَ الْخَتْمَ السَّادِسَ، وَإِذَا زَلْزَلَةٌ عَظِيمَةٌ حَدَثَتْ، وَالشَّمْسُ صَارَتْ سَوْدَاءَ كَمِسْحٍ مِنْ شَعْرٍ، وَالْقَمَرُ صَارَ كَالدَّمِ،

וָאֵרֶא בְּפִתְחוֹ אֶת־הַחוֹתָם הַשִּׁשִּׁי וְהִנֵּה רַעַשׁ גָּדוֹל וַיִּקְדַּר הַשֶּׁמֶשׁ כְּשַׂק שֵׂעָר וְהַיָּרֵחַ נֶהְפַּךְ לְדָם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲛⲁⲩ ϩⲟⲧⲉ ⲉⲧⲁϥⲟⲩⲱⲛ ⲛ̀ϯⲙⲁϩⲋ̅ ⲛ̀ⲧⲉⲃⲥ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲙ̀ⲙⲟⲛⲙⲉⲛ ⲁϥϣⲱⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲣⲏ ⲁϥⲭⲙⲟⲙ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲱⲕ ⲙ̀ϥⲱⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲓⲟϩ ⲧⲏⲣϥ ⲁϥⲉⲣⲥⲛⲟϥ

And I saw when he opened the sixth seal, a great earthquake happened; and (the) sun was blackened as a sackcloth of hair; and all the moon became blood;

Και ειδον, οτε ηνοιξε την σφραγιδα την εκτην, και ιδου, εγεινε σεισμος μεγας, και ο ηλιος εγεινε μελας ως σακκος τριχινος και η σεληνη εγεινεν ως αιμα,

وَنُجُومُ السَّمَاءِ سَقَطَتْ إِلَى الأَرْضِ كَمَا تَطْرَحُ شَجَرَةُ التِّينِ سُقَاطَهَا إِذَا هَزَّتْهَا رِيحٌ عَظِيمَةٌ.

וְכוֹכְבֵי הַשָּׁמַיִם נָפְלוּ אָרְצָה כַּאֲשֶׁר תִּנּוֹעַ תְּאֵנָה בְּרוּחַ חֲזָקָה וְהִשְׁלִיכָה פַּגֶּיהָ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲥⲓⲟⲩ ⲁⲩϥⲟⲣϥⲉⲣ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲃⲱ ⲛ̀ⲕⲉⲛⲧⲉ ⲁ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲑⲏⲟⲩ ϥⲟⲣϥⲉⲣ ⲛ̀ⲛⲉⲥⲃⲏϣ

And the stars shook down from (the) heaven upon the earth as a fig-tree (when) a great wind shakes (down) her unripe figs.

και οι αστερες του ουρανου επεσαν εις την γην, καθως η συκη ριπτει τα αωρα συκα αυτης, σειομενη υπο μεγαλου ανεμου,

وَالسَّمَاءُ انْفَلَقَتْ كَدَرْجٍ مُلْتَفٍّ، وَكُلُّ جَبَلٍ وَجَزِيرَةٍ تَزَحْزَحَا مِنْ مَوْضِعِهِمَا.

וְהַשָּׁמַיִם מָשׁוּ כְּסֵפֶר נִגְלָל וְכָל־הַר וָאִי מִמְּקוֹמָם נֶעְתָּקוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲧⲫⲉ ⲉⲩⲕⲱⲗ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩϫⲱⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲱⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲏⲥⲟⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲁⲩⲕⲓⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲟⲩⲙⲁ

And (the) heaven is being rolled up as a scroll; and every mountain and every island were moved from their place.

και ο ουρανος απεχωρισθη ως βιβλιον τυλιγμενον, και παν ορος και νησος εκινηθησαν εκ των τοπων αυτων·

وَمُلُوكُ الأَرْضِ وَالْعُظَمَاءُ وَالأَغْنِيَاءُ وَالأُمَرَاءُ وَالأَقْوِيَاءُ وَكُلُّ عَبْدٍ وَكُلُّ حُرٍّ، أَخْفَوْا أَنْفُسَهُمْ فِي الْمَغَايِرِ وَفِي صُخُورِ الْجِبَالِ،

וּמַלְכֵי הָאָרֶץ וְהַנְּגִידִים וְשָׂרֵי הָאֲלָפִים וְהָעֲשִׁירִים וְהַתַּקִּיפִים וְכָל־עֶבֶד וְכָל־בֶּן־חֹרִים הִתְחַבְּאוּ בַּמְּעָרוֹת וּבְסַלְעֵי הֶהָרִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲟⲩⲣⲱⲟⲩ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲭⲓⲗⲓⲁⲣⲭⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲣⲁⲙⲁⲟⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϫⲱⲣⲓ ⲛⲉⲙ ⲃⲱⲕ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲣⲉⲙϩⲉⲩ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲁⲩⲭⲟⲡⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲃⲏⲃ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲭⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲡⲉⲧⲣⲁ

And all the kings of (the) earth and the chiliarchs and the rich and the strong and every servant and all the freemen bid themselves in the caves and the holes of the rocks.

και οι βασιλεις της γης και οι μεγιστανες και οι πλουσιοι και οι χιλιαρχοι και οι δυνατοι και πας δουλος και πας ελευθερος εκρυψαν εαυτους εις τα σπηλαια και εις τας πετρας των ορεων,

وَهُمْ يَقُولُونَ لِلْجِبَالِ وَالصُّخُورِ: «اسْقُطِي عَلَيْنَا وَأَخْفِينَا عَنْ وَجْهِ الْجَالِسِ عَلَى الْعَرْشِ وَعَنْ غَضَبِ الْخَرُوفِ،

וַיֹּאמְרוּ אֶל־הֶהָרִים וְאֶל־הַסְּלָעִים נִפְלוּ עָלֵינוּ וְכַסּוּנוּ מִפְּנֵי הַיֹּשֵׁב עַל־הַכִּסֵּא וּמִפְּנֵי חֲמַת הַשֶׂה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲥⲉϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲓⲡⲉⲧⲣⲁ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲧⲱⲟⲩ ϫⲉ ϩⲉⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲭⲟⲡⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲡϩⲟ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲁⲧϩⲏ ⲙ̀ⲡⲓϫⲱⲛⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϩⲓⲏⲃ

And they say to the rocks and the mountains: Fall upon us, and hide us from (the) face of him who sitteth upon the throne, and from before the anger of the lamb.

και λεγουσι προς τα ορη και προς τας πετρας· Πεσατε εφ' ημας και κρυψατε ημας απο προσωπου του καθημενου επι του θρονου και απο της οργης του Αρνιου,

لأَنَّهُ قَدْ جَاءَ يَوْمُ غَضَبِهِ الْعَظِيمُ. وَمَنْ يَسْتَطِيعُ الْوُقُوفَ؟»

כִּי בָא יוֹם אַפּוֹ הַגָּדוֹל וּמִי יַעֲמֹד׃

Ϫⲉ ⲁϥⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥϫⲱⲛⲧ ⲛⲓⲙ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ϣ̀ϫⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉ̀ⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ⲙ̀ⲡⲉϥⲙ̀ⲑⲟ

Because the great day of his anger came. For whom is it possible to stand before him?'

διοτι ηλθεν η ημερα η μεγαλη της οργης αυτου, και τις δυναται να σταθη;

إصحاح 7

حماية عبيد الله

وَبَعْدَ هَذَا رَأَيْتُ أَرْبَعَةَ مَلاَئِكَةٍ وَاقِفِينَ عَلَى أَرْبَعِ زَوَايَا الأَرْضِ، مُمْسِكِينَ أَرْبَعَ رِيَاحِ الأَرْضِ لِكَيْ لَا تَهُبَّ رِيحٌ عَلَى الأَرْضِ، وَلَا عَلَى الْبَحْرِ، وَلَا عَلَى شَجَرَةٍ مَا.

וְאַחֲרֵי־כֵן רָאִיתִי אַרְבָּעָה מַלְאָכִים עֹמְדִים בְּאַרְבַּע כַּנְפוֹת הָאָרֶץ וַיַּעַצְרוּ בְּאַרְבַּע רוּחוֹת הָאָרֶץ אֲשֶׁר לֹא־תִשֹּׁב רוּחַ לֹא בָאָרֶץ וְלֹא בַיָּם וְלֹא בְכָל־עֵץ׃

Ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ ⲇⲉ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲇ̅ ⲛ̀ⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲉⲩⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲟⲩ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓϥⲧⲟⲩ ⲗⲁⲕϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲉⲩⲁⲙⲟⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲓϥⲧⲟⲩ ⲑⲏⲟⲩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣ̀ⲧⲉⲙⲛⲓϥⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲑⲏⲟⲩ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲟⲩⲇⲉ ϩⲓϫⲉⲛ ⲫⲓⲟⲙ ⲟⲩⲇⲉ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲓⲓⲁⲣⲱⲟⲩ ⲟⲩⲇⲉ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲓϣϣⲏⲛ

But after these (things) I saw four angels standing upon the four corners of (the) earth, laying hold on the four winds, that the winds might not blow upon (the) earth, nor upon the sea, nor upon the rivers, nor upon the trees.

Και μετα ταυτα ειδον τεσσαρας αγγελους ισταμενους επι τας τεσσαρας γωνιας της γης, κρατουντας τους τεσσαρας ανεμους της γης, δια να μη πνεη ανεμος επι της γης μητε επι της θαλασσης μητε επι παν δενδρον.

وَرَأَيْتُ مَلاَكًا آخَرَ طَالِعًا مِنْ مَشْرِقِ الشَّمْسِ مَعَهُ خَتْمُ اللهِ الْحَيِّ، فَنَادَى بِصَوْتٍ عَظِيمٍ إِلَى الْمَلاَئِكَةِ الأَرْبَعَةِ، الَّذِينَ أُعْطُوا أَنْ يَضُرُّوا الأَرْضَ وَالْبَحْرَ،

וָאֵרֶא מַלְאָךְ אַחֵר עֹלֶה מִמִּזְרַח־שֶׁמֶשׁ וּבְיָדוֹ חֹתֶמֶת אֱלֹהִים חַיִּים וַיִּקְרָא קוֹל גָּדוֹל אֶל־אַרְבָּעָה הַמַּלְאָכִים אֲשֶׁר־נִתַּן לָהֶם לְחַבֵּל הָאָרֶץ וְהַיָּם לֵאמֹר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓϫⲟⲩϣⲧ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲕⲉⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲉ̀ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲙⲁⲛ̀ϣⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲣⲏ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲥⲫⲣⲁⲅⲓⲥ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲉⲧⲟⲛϧ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲱϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ϧⲣⲱⲟⲩ ⲟⲩⲃⲉ ⲡⲓⲇ̅ ⲛ̀ⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲧⲏⲓⲥ ⲛⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲉⲣⲁⲇⲓⲕⲓⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲛⲉⲙ ⲫⲓⲟⲙ

And I looked, I saw another angel having come from the places of rising of (the) sun, having a seal of the living God. And he cried out in a great shout towards the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea,

Και ειδον αλλον αγγελον οτι ανεβη απο ανατολης ηλιου, εχων σφραγιδα του Θεου του ζωντος, και εκραξε μετα φωνης μεγαλης προς τους τεσσαρας αγγελους, εις τους οποιους εδοθη να βλαψωσι την γην και την θαλασσαν,

قَائِلًا: «لاَ تَضُرُّوا الأَرْضَ وَلَا الْبَحْرَ وَلَا الأَشْجَارَ، حَتَّى نَخْتِمَ عَبِيدَ إِلَهِنَا عَلَى جِبَاهِهِمْ».

אַל־תְּחַבְּלוּ אֶת־הָאָרֶץ וְאֶת־הַיָּם וְאֶת־הָעֵץ עַד אִם־חָתַמְנוּ אֶת־עַבְדֵי אֱלֹהֵינוּ עַל־מִצְחוֹתָם׃

Ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲣⲉⲣⲁⲇⲓⲕⲓⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲛⲉⲙ ⲫⲓⲟⲙ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϣϣⲏⲛ ϣⲁⲧⲉⲧⲉⲛⲧⲉⲃ ⲛⲓⲉⲃⲓⲁⲓⲕ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲉⲧⲟⲩⲧⲉϩⲛⲓ

saying to them: 'Hurt not the earth and the sea and the trees, until ye seal the servants of God in their forehead.'

λεγων· Μη βλαψητε την γην μητε την θαλασσαν μητε τα δενδρα, εωσου σφραγισωμεν τους δουλους του Θεου ημων επι των μετωπων αυτων.

وَسَمِعْتُ عَدَدَ الْمَخْتُومِينَ مِئَةً وَأَرْبَعَةً وَأَرْبَعِينَ أَلْفًا، مَخْتُومِينَ مِنْ كُلِّ سِبْطٍ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ:

וַאֶשְׁמַע מִסְפַּר הַחֲתוּמִים מֵאָה אֶלֶף וְאַרְבָּעִים וְאַרְבָּעָה אָלֶף וְהֵם חֲתוּמִים מִכָּל־שִׁבְטֵי בְּנֵי יִשְׂרָאֵל׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉⲧⲏⲡⲓ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲧⲟⲃⲟⲩ ⲉⲧⲟⲩⲧⲉϩⲛⲓ ⲣ̅ⲙ̅ⲇ̅ ⲛ̀ϣⲟ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲧⲟⲃⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲫⲩⲗⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅

And I heard (the) number of them who were scaled in their forehead, an hundred forty four thousand, they who were sealed from all the tribes of (the) sons of Israel.

Και ηκουσα τον αριθμον των εσφραγισμενων· εκατον τεσσαρακοντα τεσσαρες χιλιαδες ησαν εσφραγισμενοι εκ πασης φυλης των υιων Ισραηλ·

مِنْ سِبْطِ يَهُوذَا اثْنَا عَشَرَ أَلْفَ مَخْتُومٍ. مِنْ سِبْطِ رَأُوبِينَ اثْنَا عَشَرَ أَلْفَ مَخْتُومٍ. مِنْ سِبْطِ جَادَ اثْنَا عَشَرَ أَلْفَ مَخْتُومٍ.

לְשֵׁבֶט יְהוּדָה חֲתוּמִים שְׁנֵים עָשָׂר אָלֶף לְשֵׁבֶט רְאוּבֵן חֲתוּמִים שְׁנֵים עָשָׂר אָלֶף לְשֵׁבֶט גָּד חֲתוּמִים שְׁנֵים עָשָׂר אָלֶף׃

Ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲓⲟⲩⲇⲁ ⲓ̅ⲃ̅ ⲛ̀ϣⲟ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲣⲟⲩⲃⲏⲛ ⲓ̅ⲃ̅ ⲛ̀ϣⲟ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲅⲁⲇ ⲓ̅ⲃ̅ ⲛ̀ϣⲟ

From (the) tribe of louda twelve thousand. From (the) tribe of Roubēn twelve thousand. From (the) tribe of Gad twelve thousand.

εκ φυλης Ιουδα δωδεκα χιλιαδες εσφραγισμενοι· εκ φυλης Ρουβην δωδεκα χιλιαδες εσφραγισμενοι· εκ φυλης Γαδ δωδεκα χιλιαδες εσφραγισμενοι·

مِنْ سِبْطِ أَشِيرَ اثْنَا عَشَرَ أَلْفَ مَخْتُومٍ. مِنْ سِبْطِ نَفْتَالِي اثْنَا عَشَرَ أَلْفَ مَخْتُومٍ. مِنْ سِبْطِ مَنَسَّى اثْنَا عَشَرَ أَلْفَ مَخْتُومٍ.

לְשֵׁבֶט אָשֵׁר חֲתוּמִים שְׁנֵים עָשָׂר אָלֶף לְשֵׁבֶט נַפְתָּלִי חֲתוּמִים שְׁנֵים עָשָׂר אָלֶף לְשֵׁבֶט מְנַשֶּׁה חֲתוּמִים שְׁנֵים עָשָׂר אָלֶף׃

Ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲉⲫⲑⲁⲗⲓⲙ ⲓ̅ⲃ̅ ⲛ̀ϣⲟ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲇⲁⲛ ⲓ̅ⲃ̅ ⲛ̀ϣⲟ

From (the) tribe of Ephthalim twelve thousand. From (the) tribe of Dan twelve thousand.

εκ φυλης Ασηρ δωδεκα χιλιαδες εσφραγισμενοι·εκ φυλης Νεφθαλειμ δωδεκα χιλιαδες εσφραγισμενοι· εκ φυλης Μανασση δωδεκα χιλιαδες εσφραγισμενοι.

مِنْ سِبْطِ شَمْعُونَ اثْنَا عَشَرَ أَلْفَ مَخْتُومٍ. مِنْ سِبْطِ لاَوِي اثْنَا عَشَرَ أَلْفَ مَخْتُومٍ. مِنْ سِبْطِ يَسَّاكَرَ اثْنَا عَشَرَ أَلْفَ مَخْتُومٍ.

לְשֵׁבֶט שִׁמְעוֹן חֲתוּמִים שְׁנֵים עָשָׂר אָלֶף לְשֵׁבֶט לֵוִי חֲתוּמִים שְׁנֵים עָשָׂר אָלֶף לְשֵׁבֶט יִשָּׂשכָר חֲתוּמִים שְׁנֵים עָשָׂר אָלֶף׃

Ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲩⲗⲏ ⲛⲥⲩⲙⲉⲱⲛ ⲓ̅ⲃ̅ ⲛ̀ϣⲟ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲗⲉⲩⲓ ⲓ̅ⲃ̅ ⲛ̀ϣⲟ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲓⲥⲁⲭⲁⲣ ⲓ̅ⲃ̅ ⲛ̀ϣⲟ

From (the) tribe of Symeōn twelve thousand. From (the) tribe of Levi twelve thousand.

εκ φυλης Συμεων δωδεκα χιλιαδες εσφραγισμενοι· εκ φυλης Λευι δωδεκα χιλιαδες εσφραγισμενοι· εκ φυλης Ισσαχαρ δωδεκα χιλιαδες εσφραγισμενοι·

مِنْ سِبْطِ زَبُولُونَ اثْنَا عَشَرَ أَلْفَ مَخْتُومٍ. مِنْ سِبْطِ يُوسُفَ اثْنَا عَشَرَ أَلْفَ مَخْتُومٍ. مِنْ سِبْطِ بِنْيَامِينَ اثْنَا عَشَرَ أَلْفَ مَخْتُومٍ.

לְשֵׁבֶט זְבֻלוּן חֲתוּמִים שְׁנֵים עָשָׂר אָלֶף לְשֵׁבֶט יוֹסֵף חֲתוּמִים שְׁנֵים עָשָׂר אָלֶף לְשֵׁבֶט בִּנְיָמִן חֲתוּמִים שְׁנֵים עָשָׂר אָלֶף׃

Ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲍⲁⲃⲟⲩⲗⲱⲛ ⲓ̅ⲃ̅ ⲛ̀ϣⲟ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲁⲥⲥⲏⲣ ⲓ̅ⲃ̅ ⲛ̀ϣⲟ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲓⲱⲥⲏⲫ ⲓ̅ⲃ̅ ⲛ̀ϣⲟ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲩⲗⲏ ⲙ̀ⲃⲉⲛⲓⲁⲙⲓⲛ ⲓ̅ⲃ̅ ⲛ̀ϣⲟ ⲉⲧⲁⲩⲉⲣⲥⲫⲣⲁⲅⲓⲍⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ

From (the) tribe of Isachar twelve thousand. From (the) tribe of Zaboulōn twelve thousand. From (the) tribe of Assēr twelve thousand. From (the) tribe of Iōsēph twelve thousand. From (the) tribe of Benjamin twelve thousand who were sealed.

εκ φυλης Ζαβουλων δωδεκα χιλιαδες εσφραγισμενοι· εκ φυλης Ιωσηφ δωδεκα χιλιαδες εσφραγισμενοι· εκ φυλης Βενιαμιν δωδεκα χιλιαδες εσφραγισμενοι·

جمع كثير في ثياب بيض

بَعْدَ هَذَا نَظَرْتُ وَإِذَا جَمْعٌ كَثِيرٌ لَمْ يَسْتَطِعْ أَحَدٌ أَنْ يَعُدَّهُ، مِنْ كُلِّ الأُمَمِ وَالْقَبَائِلِ وَالشُّعُوبِ وَالأَلْسِنَةِ، وَاقِفُونَ أَمَامَ الْعَرْشِ وَأَمَامَ الْخَرُوفِ، مُتَسَرْبِلِينَ بِثِيَابٍ بِيضٍ وَفِي أَيْدِيهِمْ سَعَفُ النَّخْلِ

אַחֲרֵי־כֵן רָאִיתִי וְהִנֵּה הָמוֹן רַב אֲשֶׁר לֹא־יָכֹל אִישׁ לִמְנוֹתוֹ מִכָּל־הַגּוֹיִם וְהַמִּשְׁפָּחוֹת וְהָעַמִּים וְהַלְּשֹׁנוֹת וַיַּעַמְדוּ לִפְנֵי הַכִּסֵּא וְלִפְנֵי הַשֶׂה וְהֵם מְלֻבָּשִׁים שְׂמָלוֹת לְבָנוֹת וְכַפּוֹת תְּמָרִים בִּידֵיהֶם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲙ̀ⲙⲏϣ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣ̀ϫⲟⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲗⲓ ϭⲓⲏⲡⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϣⲗⲟⲗ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲉⲙ ⲫⲩⲗⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲉⲙ ⲗⲁⲟⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲉⲙ ⲗⲁⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲩⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡⲓϩⲓⲏⲃ ⲉⲩϫⲏⲗ ⲛ̀ϩⲁⲛⲥⲧⲟⲗⲏ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲃϣ ⲉⲣⲉ ⲟⲩⲟⲛ ϩⲁⲛⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲟⲩϫⲓϫ

And after these (things) I saw a great multitude; it is not possible for any one to number it, from every nation and every tribe and every people and every tongue, standing (plug.) before the throne and before the lamb, vested in white robes, having (lit. being) harps in their hands;

Μετα ταυτα ειδον, και ιδου, οχλος πολυς, τον οποιον ουδεις ηδυνατο να αριθμηση, εκ παντος εθνους και φυλων και λαων και γλωσσων, οιτινες ισταντο ενωπιον του θρονου και ενωπιον του Αρνιου, ενδεδυμενοι στολας λευκας, εχοντες φοινικας εν ταις χερσιν αυτων.

وَهُمْ يَصْرُخُونَ بِصَوْتٍ عَظِيمٍ قَائِلِينَ: «الْخَلاَصُ لإِلَهِنَا الْجَالِسِ عَلَى الْعَرْشِ وَلِلْخَرُوفِ».

וַיִּקְרְאוּ בְקוֹל־גָּדוֹל לֵאמֹר הַיְשׁוּעָה לֵאלֹהֵינוּ הַיֹּשֵׁב עַל־הַכִּסֵּא וְלַשֶׂה׃

Ⲉⲩⲱϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲥⲙⲏ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩϫⲁⲓ ⲫⲁ ⲡⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲡⲉ ⲫⲏ ⲉⲧϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϩⲓⲏⲃ

Crying out in a great voice, saying: The salvation is of our God, he who sitteth upon the throne, and (of) the lamb.'

και κραζοντες μετα φωνης μεγαλης ελεγον· Η σωτηρια ειναι του Θεου ημων, του καθημενου επι του θρονου, και του Αρνιου.

وَجَمِيعُ الْمَلاَئِكَةِ كَانُوا وَاقِفِينَ حَوْلَ الْعَرْشِ، وَالشُّيُوخِ وَالْحَيَوَانَاتِ الأَرْبَعَةِ، وَخَرُّوا أَمَامَ الْعَرْشِ عَلَى وُجُوهِهِمْ وَسَجَدُوا للهِ

וְכָל־הַמַּלְאָכִים עָמְדוּ סָבִיב לַכִּסֵּא וְסָבִיב לַזְּקֵנִים וּלְאַרְבַּע הַחַיּוֹת וַיִּפְּלוּ עַל־פְּנֵיהֶם לִפְנֵי הַכִּסֵּא וַיִּשְׁתַּחֲווּ לֵאלֹהִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲁⲩⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲡⲣⲉⲥⲃⲩⲧⲉⲣⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲇ̅ ⲛ̀ⲍⲱⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϩⲓⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲟⲩϩⲟ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲟⲩⲱϣⲧ ⲙ̀ⲫϯ

And all the angels were standing before the throne and the presbyters and the four living-beings; And they threw themselves down upon their face before the throne, and they worshipped God,

Και παντες οι αγγελοι ισταντο κυκλω του θρονου και των πρεσβυτερων και των τεσσαρων ζωων, και επεσαν κατα προσωπον ενωπιον του θρονου και προσεκυνησαν τον Θεον

قَائِلِينَ: «آمِينَ! الْبَرَكَةُ وَالْمَجْدُ وَالْحِكْمَةُ وَالشُّكْرُ وَالْكَرَامَةُ وَالْقُدْرَةُ وَالْقُوَّةُ لإِلَهِنَا إِلَى أَبَدِ الآبِدِينَ. آمِينَ!»

וַיֹּאמְרוּ אָמֵן הַבְּרָכָה וְהַכָּבוֹד וְהַחָכְמָה וְהַתּוֹדָה וְהֶהָדָר וְהַכֹּחַ וְהָעֹז לֵאלֹהֵינוּ לְעוֹלְמֵי עוֹלָמִים אָמֵן׃

Ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲙⲏⲛ ⲡⲓⲥⲙⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ϯⲥⲟⲫⲓⲁ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϣⲉⲡϩⲙⲟⲧ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲧⲁⲓⲟ ⲛⲉⲙ ϯϫⲟⲙ ⲛⲁ ⲡⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲛⲉ ϣⲁ ⲉⲛⲉϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲉⲛⲉϩ ⲁⲙⲏⲛ

saying: 'Amēn. The blessing, and the glory, and the wisdom, and the thanksgiving, and the honour, and the power are of (tta.) our God unto age of the age. Amēn.'

λεγοντες· Αμην· η ευλογια και δοξα και η σοφια και η ευχαριστια και η τιμη και η δυναμις και η ισχυς ανηκει εις τον Θεον ημων εις τους αιωνας των αιωνων· αμην.

وَأَجَابَ وَاحِدٌ مِنَ الشُّيُوخِ قَائِلًا لِي: «هَؤُلاَءِ الْمُتَسَرْبِلُونَ بِالثِّيَابِ الْبِيضِ، مَنْ هُمْ؟ وَمِنْ أَيْنَ أَتَوْا؟»

וַיַּעַן אֶחָד מִן־הַזְּקֵנִים וַיֹּאמֶר אֵלָי אֵלֶּה הַמְלֻבָּשִׁים בִּגְדֵי לָבָן מִי הֵמָּה וּמֵאַיִן בָּאוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲡⲣⲉⲥⲃⲩⲧⲉⲣⲟⲥ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲏⲓ ϫⲉ ⲛⲓⲙ ⲛⲉ ⲛⲁⲓ ⲉⲧⲉ ⲛⲁⲓϩⲃⲱⲥ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲃϣ ⲧⲟⲓ ϩⲓⲱⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁⲩⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲑⲱⲛ

And one from the presbyters answered, he said to me: Who are these who are clothed with these white garments, and whence came they ?'

Και απεκριθη εις εκ των πρεσβυτερων, λεγων προς εμε· Ουτοι οι ενδεδυμενοι τας στολας τας λευκας τινες ειναι και ποθεν ηλθον;

فَقُلْتُ لَهُ: «يَا سَيِّدُ، أَنْتَ تَعْلَمُ». فَقَالَ لِي: «هَؤُلاَءِ هُمُ الَّذِينَ أَتَوْا مِنَ الضِّيقَةِ الْعَظِيمَةِ، وَقَدْ غَسَّلُوا ثِيَابَهُمْ وَبَيَّضُوا ثِيَابَهُمْ فِي دَمِ الْخَرُوفِ

וָאֹמַר אֵלָיו אֲדֹנִי אַתָּה יָדָעְתָּ וַיֹּאמֶר אֵלַי אֵלֶּה הֵם הַבָּאִים מִן־הַצָּרָה הַגְּדוֹלָה וַיְכַבְּסוּ אֶת־שִׂמְלֹתָם וַיַּלְבִּינוּם בְּדַם הַשֶׂה׃

Ⲡⲉϫⲏⲓ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲡⲁ⳪̅ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲉⲧⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲏⲓ ϫⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲏ ⲉⲑⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲛⲓϣϯ ⲛ̀ϩⲟϫϩⲉϫ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲣⲱϧⲓ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲥⲧⲟⲗⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲫⲉⲣⲓⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϩⲓⲏⲃ

I said to him: 'Lord, thou (art he) who knoweth them.' And he said to me: 'These are they who come from the great tribulations, and they washed their robes and made them glorious in the blood of the lamb.

Και ειπα προς αυτον· Κυριε, συ εξευρεις. Και ειπε προς εμε· Ουτοι ειναι οι ερχομενοι εκ της θλιψεως της μεγαλης, και επλυναν τας στολας αυτων και ελευκαναν αυτας εν τω αιματι του Αρνιου.

مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ هُمْ أَمَامَ عَرْشِ اللهِ، وَيَخْدِمُونَهُ نَهَارًا وَلَيْلًا فِي هَيْكَلِهِ، وَالْجَالِسُ عَلَى الْعَرْشِ يَحِلُّ فَوْقَهُمْ.

לָכֵן הִנָּם לִפְנֵי כִסֵּא־הָאֱלֹהִים וּמְשָׁרֲתִים אוֹתוֹ בְּהֵיכָלוֹ יוֹמָם וָלָיְלָה וְהַיֹּשֵׁב עַל־הַכִּסֵּא יִתֵּן מִשְׁכָּנוֹ עֲלֵיהֶם׃

Ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ⲥⲉⲭⲏ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲉϣⲉⲙϣⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲉⲣⲫⲉⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲉϫⲱⲣϩ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲉϥⲉ̀ⲉⲣϧⲏⲓⲃⲓ ⲉ̀ϫⲱⲟⲩ

Therefore they are before the throne of God; and they serve him in his temple, in the day and the night: and he who sitteth upon the throne shall overshadow them.

Δια τουτο ειναι ενωπιον του θρονου του Θεου και λατρευουσιν αυτον ημεραν και νυκτα εν τω ναω αυτου, και ο καθημενος επι του θρονου θελει κατασκηνωσει επ' αυτους.

لَنْ يَجُوعُوا بَعْدُ، وَلَنْ يَعْطَشُوا بَعْدُ، وَلَا تَقَعُ عَلَيْهِمِ الشَّمْسُ وَلَا شَيْءٌ مِنَ الْحَرِّ،

לֹא־יִרְעֲבוּ עוֹד וְלֹא יִצְמָאוּ וְלֹא־יַכֵּם שֶׁמֶשׁ וְשָׁרָב׃

Ⲛ̀ⲛⲟⲩϩⲕⲟ ⲟⲩⲇⲉ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲓⲃⲓ ϫⲉ ⲟⲩⲇⲉ ⲛ̀ⲛⲟⲩϧⲓⲥⲓ ⲟⲩⲇⲉ ⲛ̀ⲛⲉ ϧⲏⲓⲃⲓ ⲓ̀ ⲉ̀ϫⲱⲟⲩ ⲟⲩⲇⲉ ⲕⲁⲩⲥⲱⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ

They shall not hunger, nor shall they thirst any more, neither shall they toil, neither shall shadow come over them, nor any (lit. every) heat:

Δεν θελουσι πεινασει πλεον ουδε θελουσι διψησει πλεον, ουδε θελει πεσει επ' αυτους ο ηλιος ουδε κανεν καυμα,

لأَنَّ الْخَرُوفَ الَّذِي فِي وَسَطِ الْعَرْشِ يَرْعَاهُمْ، وَيَقْتَادُهُمْ إِلَى يَنَابِيعِ مَاءٍ حَيَّةٍ، وَيَمْسَحُ اللهُ كُلَّ دَمْعَةٍ مِنْ عُيُونِهِمْ».

כִּי הַשֶׂה אֲשֶׁר בְּתוֹךְ הַכִּסֵּא הוּא יִרְעֵם וְעַל־מַבּוּעֵי מַיִם חַיִּים יְנַהֲלֵם וּמָחָה אֱלֹהִים כָּל־דִּמְעָה מֵעֵינֵיהֶם׃

Ϫⲉ ⲡⲓϩⲓⲏⲃ ⲉⲧⲭⲏ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲉϥⲙⲟϣⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϭⲓⲙⲱⲓⲧ ⲛⲱⲟⲩ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϯⲙⲟⲩⲙⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲱⲛϧ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲫϯ ϥⲱϯ ⲛ̀ⲉⲣⲙⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲛⲟⲩⲃⲁⲗ

Because the lamb which is before the throne himself is walking with them, and he shall guide them unto (exert) the fountain of water of life: and God shall wipe every tear from their eyes.'

διοτι το Αρνιον το αναμεσον του θρονου θελει ποιμανει αυτους και οδηγησει αυτους εις ζωσας πηγας υδατων, και θελει εξαλειψει ο Θεος παν δακρυον απο των οφθαλμων αυτων.

إصحاح 8

الختم السابع والمبخرة الذهبية

وَلَمَّا فَتَحَ الْخَتْمَ السَّابِعَ حَدَثَ سُكُوتٌ فِي السَّمَاءِ نَحْوَ نِصْفِ سَاعَةٍ.

וּכְפִתְחוֹ הַחוֹתָם הַשְּׁבִיעִי וַתְּהִי דְמָמָה בַּשָּׁמַיִם כַּחֲצִי שָׁעָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥⲟⲩⲱⲛ ⲛ̀ϯⲧⲉⲃⲥ ⲙ̀ⲙⲁϩⲍ̅ ⲁ ⲟⲩϧⲣⲱⲟⲩ ϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ϣⲁ ⲟⲩⲟⲩⲛⲟⲩ

And he having opened the seventh seal, a sound was made in (the) heaven unto an hour.

Και οτε ηνοιξε την σφραγιδα την εβδομην, εγεινε σιωπη εν τω ουρανω, εως ημισειαν ωραν.

وَرَأَيْتُ السَّبْعَةَ الْمَلاَئِكَةَ الَّذِينَ يَقِفُونَ أَمَامَ اللهِ، وَقَدْ أُعْطُوا سَبْعَةَ أَبْوَاقٍ.

וָאֵרֶא אֶת־שִׁבְעַת הַמַּלְאָכִים הָעֹמְדִים לִפְנֵי הָאֱלֹהִים וַיִּנָּתְנוּ לָהֶם שִׁבְעָה שׁוֹפָרוֹת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲓⲍ̅ ⲛ̀ⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲉⲧⲭⲏ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲫϯ ⲉⲩⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϯ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲥⲁⲗⲡⲓⲅⲝ

And I saw the seven angels who were before God, standing; and seven trumpets were given to them.

Και ειδον τους επτα αγγελους, οιτινες ισταντο ενωπιον του Θεου, και εδοθησαν εις αυτους επτα σαλπιγγες.

وَجَاءَ مَلاَكٌ آخَرُ وَوَقَفَ عِنْدَ الْمَذْبَحِ، وَمَعَهُ مِبْخَرَةٌ مِنْ ذَهَبٍ، وَأُعْطِيَ بَخُورًا كَثِيرًا لِكَيْ يُقَدِّمَهُ مَعَ صَلَوَاتِ الْقِدِّيسِينَ جَمِيعِهِمْ عَلَى مَذْبَحِ الذَّهَبِ الَّذِي أَمَامَ الْعَرْشِ.

וַיָּבֹא מַלְאָךְ אַחֵר וַיִּגַּשׁ אֶל־הַמִּזְבֵּחַ וּמַחְתַּת זָהָב בְּיָדוֹ וַתִּנָּתֶן־לוֹ קְטֹרֶת הַרְבֵּה לָתֵת עִם־תְּפִלּוֹת כָּל־הַקְּדֹשִׁים עַל־מִזְבַּח הַזָּהָב אֲשֶׁר לִפְנֵי הַכִּסֵּא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲕⲉⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲁϥⲓ̀ ⲁϥⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲗⲓⲃⲁⲛⲟⲛ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϯ ⲛⲁϥ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲏϣ ⲛ̀ⲥⲑⲟⲓⲛⲟⲩϥⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲥⲁ ⲛⲓⲡⲣⲟⲥⲉⲩⲭⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲁⲅⲓⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲫⲏ ⲉⲧⲭⲏ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ

And another angel came; he stood by the altar, having a censer of gold: and much incense was given to him, that he might give it (plur.) along with the prayers of all the saints upon the golden altar, that which was before the throne.

Και ηλθεν αλλος αγγελος και εσταθη εμπροσθεν του θυσιαστηριου, κρατων θυμιατηριον χρυσουν, και εδοθησαν εις αυτον θυμιαματα πολλα, δια να προσφερη με τας προσευχας παντων των αγιων επι το θυσιαστηριον το χρυσουν το ενωπιον του θρονου.

فَصَعِدَ دُخَانُ الْبَخُورِ مَعَ صَلَوَاتِ الْقِدِّيسِينَ مِنْ يَدِ الْمَلاَكِ أَمَامَ اللهِ.

וַיַּעַל עֲשַׁן הַקְּטֹרֶת עִם־תְּפִלּוֹת הַקְּדֹשִׁים מִיַּד הַמַּלְאָךְ לִפְנֵי אֱלֹהִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲭⲣⲉⲙⲧⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲑⲟⲓⲛⲟⲩϥⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲡⲣⲟⲥⲉⲩⲭⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲁⲅⲓⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧϫⲓϫ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲫⲏ ⲉⲧⲭⲏ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲫϯ

And the smoke of the incense of the prayers of all the saints went up from (the) hand of the angel, he who was before God.

Και ανεβη ο καπνος των θυμιαματων με τας προσευχας παντων των αγιων εκ της χειρος του αγγελου ενωπιον του Θεου.

ثُمَّ أَخَذَ الْمَلاَكُ الْمِبْخَرَةَ وَمَلأَهَا مِنْ نَارِ الْمَذْبَحِ وَأَلْقَاهَا إِلَى الأَرْضِ، فَحَدَثَتْ أَصْوَاتٌ وَرُعُودٌ وَبُرُوقٌ وَزَلْزَلَةٌ.

וַיִּקַּח הַמַּלְאָךְ אֶת־הַמַּחְתָּה וַיְמַלְאֶהָ אֵשׁ מֵעַל־הַמִּזְבֵּחַ וַיַּשְׁלֵךְ עַל־הָאָרֶץ וַיְהִי קוֹלוֹת וּרְעָמִים וּבְרָקִים וָרָעַשׁ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲁϥϭⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲓⲃⲁⲛⲟⲛ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲁϥⲙⲁϩϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲭⲣⲱⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲓⲧϥ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ϩⲁⲛϧⲁⲣⲁⲃⲁⲓ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲥⲙⲏ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲥⲉⲧⲉⲃⲣⲏϫ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲙⲟⲛⲙⲉⲛ

And the angel took the censer of gold, he filled it with the fire of the altar, and he cast it down upon the earth; and there happened thunders and voices and lightnings and an earthquake.

Και ελαβεν ο αγγελος το θυμιατηριον και εγεμισεν αυτο εκ του πυρος του θυσιαστηριου και ερριψεν εις την γην. Και εγειναν φωναι και βρονται και αστραπαι και σεισμος.

الأبواق السبعة

ثُمَّ إِنَّ السَّبْعَةَ الْمَلاَئِكَةَ الَّذِينَ مَعَهُمُ السَّبْعَةُ الأَبْوَاقُ تَهَيَّأُوا لِكَيْ يُبَوِّقُوا.

וְשִׁבְעָה הַמַּלְאָכִים הָהֵם אֲשֶׁר בְּיָדָם שִׁבְעַת הַשּׁוֹפָרוֹת הִתְעַתְּדוּ לִתְקֹעַ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲍ̅ ⲛ̀ⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ϯⲍ̅ ⲛ̀ⲥⲁⲗⲡⲓⲅⲅⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲟⲩ ⲁⲩⲥⲉⲃⲧⲱⲧⲟⲩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲥⲉⲉⲣⲥⲁⲗⲡⲓⲍⲓⲛ

And the seven angels, they who had the seven trumpets, prepared themselves that they might sound.

Και οι επτα αγγελοι, οι εχοντες τας επτα σαλπιγγας, ητοιμασαν εαυτους δια να σαλπισωσι.

فَبَوَّقَ الْمَلاَكُ الأَوَّلُ، فَحَدَثَ بَرَدٌ وَنَارٌ مَخْلُوطَانِ بِدَمٍ، وَأُلْقِيَا إِلَى الأَرْضِ، فَاحْتَرَقَ ثُلْثُ الأَشْجَارِ، وَاحْتَرَقَ كُلُّ عُشْبٍ أَخْضَرَ.

וְהַמַּלְאָךְ הָרִאשׁוֹן תָּקַע בַּשּׁוֹפָר וַיְהִי־בָרָד וָאֵשׁ בְּלוּלִים בְּדָם וַתֻּשְׁלַךְ אָרְצָה וַתִּשָׂרֵף שְׁלִישִׁית הָעֵץ וְכָל־יֶרֶק עֵשֶׂב נִשְׂרָף׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓϩⲟⲩⲓⲧ ⲛ̀ⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲁϥⲉⲣⲥⲁⲗⲡⲓⲍⲓⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲁⲗ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ ⲉⲩⲙⲟϫⲧ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϩⲓⲧⲟⲩ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲣⲱⲕϩ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲣⲉⲅ̅ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲛⲉⲙ ⲫⲣⲉⲅ̅ ⲛ̀ⲛⲓϣϣⲏⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲣⲱⲕϩ ⲛ̀ⲥⲓⲙ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲟⲩⲉⲧⲟⲩⲱⲧ

And the first angel sounded, and there happened a hail (lit. stone) and a fire mingled in the blood, and they were cast upon the earth. And (the) third part of the earth was burnt, and (the) third part of the trees, and it burnt all green grass.

Και ο πρωτος αγγελος εσαλπισε, και εγεινε χαλαζα και πυρ μεμιγμενα με αιμα, και ερριφθησαν εις την γην· και το τριτον των δενδρων κατεκαη και πας χλωρος χορτος κατεκαη.

ثُمَّ بَوَّقَ الْمَلاَكُ الثَّانِي، فَكَأَنَّ جَبَلًا عَظِيمًا مُتَّقِدًا بِالنَّارِ أُلْقِيَ إِلَى الْبَحْرِ، فَصَارَ ثُلْثُ الْبَحْرِ دَمًا.

וְהַמַּלְאָךְ הַשֵּׁנִי תָּקַע בַּשּׁוֹפָר וְהִנֵּה כִּדְמוּת הַר גָּדוֹל בֹּעֵר בָּאֵשׁ הֻשְׁלַךְ אֶל־תּוֹךְ הַיָּם וַתְּהִי שְׁלִישִׁית הַיָּם לְדָם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲙ̀ⲙⲁϩⲃ̅ ⲁϥⲉⲣⲥⲁⲗⲡⲓⲍⲓⲛ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲭⲣⲱⲙ ⲉϥⲙⲟϩ ⲁⲩϩⲓⲧϥ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲫⲓⲟⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲣⲉⲅ̅ ⲙ̀ⲫⲓⲟⲙ ⲁϥⲉⲣⲥⲛⲟϥ

And the second angel sounded: as (it were) a great mountain of fire burning was cast down to the sea. And (the) third part of the sea became. blood;

Και ο δευτερος αγγελος εσαλπισε, και ως ορος μεγα καιομενον με πυρ ερριφθη εις την θαλασσαν, και το τριτον της θαλασσης εγεινεν αιμα,

وَمَاتَ ثُلْثُ الْخَلاَئِقِ الَّتِي فِي الْبَحْرِ الَّتِي لَهَا حَيَاةٌ، وَأُهْلِكَ ثُلْثُ السُّفُنِ.

וַתָּמָת שְׁלִישִׁית כָּל־נֶפֶשׁ חַיָּה אֲשֶׁר בַּיָּם וּשְׁלִישִׁית הָאֳנִיּוֹת נִשְׁחָתָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲙⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲣⲉⲅ̅ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲱⲛⲧ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲫⲓⲟⲙ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲯⲩⲭⲏ ⲛ̀ⲱⲛϧ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲣⲉⲅ̅ ⲛ̀ⲛⲓⲉϫⲏⲟⲩ ⲁⲩⲧⲁⲕⲟ

and (the) third part of all the creatures which were in the sea died, those in which there was soul of life; and (the) third part of the ships perished.

και απεθανε το τριτον των εμψυχων κτισματων των εν τη θαλασση και το τριτον των πλοιων διεφθαρη.

ثُمَّ بَوَّقَ الْمَلاَكُ الثَّالِثُ، فَسَقَطَ مِنَ السَّمَاءِ كَوْكَبٌ عَظِيمٌ مُتَّقِدٌ كَمِصْبَاحٍ، وَوَقَعَ عَلَى ثُلْثِ الأَنْهَارِ وَعَلَى يَنَابِيعِ الْمِيَاهِ.

וְהַמַּלְאָךְ הַשְּׁלִישִׁי תָּקַע בַּשּׁוֹפָר וַיִּפֹּל מִן־הַשָּׁמַיִם כּוֹכָב גָּדוֹל בֹּעֵר כַּלַּפִּיד וַיִּפֹּל עַל־שְׁלִישִׁית הַנְּהָרוֹת וְעַל־מַעְיְנוֹת הַמָּיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲙ̀ⲙⲁϩⲅ̅ ⲁϥⲉⲣⲥⲁⲗⲡⲓⲍⲓⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲉⲓ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲥⲓⲟⲩ ⲉϥⲙⲟϩ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲗⲁⲙⲡⲁⲥ ⲛ̀ⲭⲣⲱⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲉⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲫⲣⲉⲅ̅ ⲛ̀ⲛⲓⲓⲁⲣⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲙⲟⲩⲙⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ

And the third angel sounded, and a great star, burning as a torch of fire, fell down from (the) heaven. And it fell on (the) third part of the rivers, and the fountains of water;

Και ο τριτος αγγελος εσαλπισε, και επεσεν εκ του ουρανου αστηρ μεγας καιομενος ως λαμπας, και επεσεν επι το τριτον των ποταμων, και επι τας πηγας των υδατων·

وَاسْمُ الْكَوْكَبِ يُدْعَى «الأَفْسَنْتِينُ». فَصَارَ ثُلْثُ الْمِيَاهِ أَفْسَنْتِينًا، وَمَاتَ كَثِيرُونَ مِنَ النَّاسِ مِنَ الْمِيَاهِ لأَنَّهَا صَارَتْ مُرَّةً.

וְשֵׁם הַכּוֹכָב נִקְרָא לַעֲנָה וַתְּהִי שְׁלִישִׁית הַמַּיִם לְלַעֲנָה וְרַבִּים מִבְּנֵי אָדָם מֵתוּ מִן־הַמַּיִם כִּי מָרִים הֵם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲣⲁⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲓⲟⲩ ϫⲉ ⲁⲯⲓⲛⲑⲓⲟⲛ ⲉ̀ⲣⲉⲛϥ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲣⲉⲅ̅ ⲛ̀ⲛⲓⲙⲱⲟⲩ ⲁⲩⲉⲣⲉⲛϣⲁϣⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲗⲗⲟⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲁⲩⲙⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲙⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲁⲩⲉⲣⲉⲛϣⲁϣⲓ

and (the) name of the star is called Apsinthion. And (the) third part of the waters became bitter as an alloē; and many of the men died of the waters, because they became bitter.

και το ονομα του αστερος λεγεται Αψινθος· και εγεινε το τριτον των υδατων αψινθος, και πολλοι ανθρωποι απεθανον εκ των υδατων, διοτι επικρανθησαν.

ثُمَّ بَوَّقَ الْمَلاَكُ الرَّابِعُ، فَضُرِبَ ثُلْثُ الشَّمْسِ وَثُلْثُ الْقَمَرِ وَثُلْثُ النُّجُومِ، حَتَّى يُظْلِمَ ثُلْثُهُنَّ، وَالنَّهَارُ لَا يُضِيءُ ثُلْثُهُ، وَاللَّيْلُ كَذَلِكَ.

וְהַמַּלְאָךְ הָרְבִיעִי תָּקַע בַּשּׁוֹפָר וַתֻּכֶּה שְׁלִישִׁית הַשֶּׁמֶשׁ וּשְׁלִישִׁית הַיָּרֵחַ וּשְׁלִישִׁית הַכּוֹכָבִים לְמַעַן תֶּחְשַׁךְ שְׁלִישִׁיתָם וְהַיּוֹם לֹא יָאִיר שְׁלִישִׁיתוֹ וְאַף לֹא הַלָּיְלָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲙ̀ⲙⲁϩⲇ̅ ⲁϥⲉⲣⲥⲁⲗⲡⲓⲍⲓⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲣⲉⲅ̅ ⲙ̀ⲡⲓⲣⲏ ⲁϥⲙⲓϣⲓ ⲛⲉⲙ ⲫⲣⲉⲅ̅ ⲙ̀ⲡⲓⲓⲟϩ ⲛⲉⲙ ⲫⲣⲉⲅ̅ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲓⲟⲩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲉⲣⲭⲁⲕⲓ ⲛ̀ⲧⲉϣ̀ⲧⲉⲙ ⲡⲟⲩⲣⲉⲅ̅ ⲉⲣⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲉϫⲱⲣϩ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲟⲛ

And the fourth angel sounded, and (the) third part of the sun was struck, and (the) third part of the moon, and (the) third part of the stars; that they might become dark, and that their third part might not shine in the day and the night. Thus also.

Και ο τεταρτος αγγελος εσαλπισε, και εκτυπηθη το τριτον του ηλιου και το τριτον της σεληνης και το τριτον των αστερων, δια να σκοτισθη το τριτον αυτων, και η ημερα να χαση το τριτον του φωτισμου αυτης, και η νυξ ομοιως.

ثُمَّ نَظَرْتُ وَسَمِعْتُ مَلاَكًا طَائِرًا فِي وَسَطِ السَّمَاءِ قَائِلًا بِصَوْتٍ عَظِيمٍ: «وَيْلٌ! وَيْلٌ! وَيْلٌ لِلسَّاكِنِينَ عَلَى الأَرْضِ مِنْ أَجْلِ بَقِيَّةِ أَصْوَاتِ أَبْوَاقِ الثَّلاَثَةِ الْمَلاَئِكَةِ الْمُزْمِعِينَ أَنْ يُبَوِّقُوا!»

וָאֵרֶא וָאֶשְׁמַע נֶשֶׁר אֶחָד מְעוֹפֵף בַּחֲצִי הַשָּׁמָיִם וְהוּא קוֹרֵא קוֹל גָּדוֹל אוֹי אוֹי אוֹי לְישְׁבֵי הָאָרֶץ מִיֶּתֶר קֹלוֹת הַשּׁוֹפָר אֲשֶׁר שְׁלֹשֶׁת הַמַּלְאָכִים עֲתִידִים לִתְקֹעַ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲟⲩⲁϧⲱⲙ ϧⲉⲛ ⲑⲙⲏϯ ⲛ̀ⲧⲫⲉ ⲉϥⲱϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲥⲙⲏ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲓ ⲟⲩⲟⲓ ⲟⲩⲟⲓ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧϣⲟⲡ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲥⲉⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲥⲙⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲅ̅ ⲛ̀ⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲛⲏ ⲉⲑⲛⲁⲉⲣⲥⲁⲗⲡⲓⲍⲓⲛ

And I saw, and I heard an eagle in (the) midst of (the) heaven, crying out in a great voice, saying: 'Woe, woe, woe, to them who dwell upon the earth, from (the) remainder of the voices of the three angels, they who will sound!'

Και ειδον και ηκουσα ενα αγγελον πετωμενον εις το μεσουρανημα, οστις ελεγε μετα φωνης μεγαλης· Ουαι, ουαι, ουαι εις τους κατοικουντας επι της γης δια τας λοιπας φωνας της σαλπιγγος των τριων αγγελων των μελλοντων να σαλπισωσι.

إصحاح 9

تابع: الأبواق السبعة

ثُمَّ بَوَّقَ الْمَلاَكُ الْخَامِسُ، فَرَأَيْتُ كَوْكَبًا قَدْ سَقَطَ مِنَ السَّمَاءِ إِلَى الأَرْضِ، وَأُعْطِيَ مِفْتَاحَ بِئْرِ الْهَاوِيَةِ.

וְהַמַּלְאָךְ הַחֲמִישִׁי תָּקַע בַּשּׁוֹפָר וָאֵרֶא כוֹכָב נֹפֵל מִן־הַשָּׁמַיִם לָאָרֶץ וְלוֹ נִתַּן מַפְתֵּחַ בְּאֵר הַתְּהוֹם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲙⲁϩⲉ̅ ⲛ̀ⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲁϥⲉⲣⲥⲁⲗⲡⲓⲍⲓⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲟⲩⲥⲓⲟⲩ ⲉ̀ⲁϥϩⲉⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϯ ⲛⲁϥ ⲛ̀ⲛⲓϣⲟϣⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ϯϣⲱϯ ⲙ̀ⲫⲛⲟⲩⲛ

And the fifth angel sounded, and I saw a star fallen from (the) heaven upon the earth: and they gave to him the keys of the pit of (the) abyss.

Και ο πεμπτος αγγελος εσαλπισε· και ειδον οτι επεσεν εις την γην αστηρ εκ του ουρανου, και εδοθη εις αυτον το κλειδιον του φρεατος της αβυσσου.

فَفَتَحَ بِئْرَ الْهَاوِيَةِ، فَصَعِدَ دُخَانٌ مِنَ الْبِئْرِ كَدُخَانِ أَتُونٍ عَظِيمٍ، فَأَظْلَمَتِ الشَّمْسُ وَالْجَوُّ مِنْ دُخَانِ الْبِئْرِ.

וַיִּפְתַּח אֶת־בְּאֵר הַתְּהוֹם וַיַּעַל קִיטוֹר מִן־הַבְּאֵר כְּקִיטוֹר כִּבְשָׁן גָּדוֹל וַיֶּחְשַׁךְ הַשֶּׁמֶשׁ וְהָרָקִיעַ מִקִּיטוֹר הַבְּאֵר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲉ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲭⲣⲉⲙⲧⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯϣⲱϯ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲧⲭⲣⲉⲙⲧⲥ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ϩⲣⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲣⲭⲁⲕⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲣⲏ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲁⲏⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲭⲣⲉⲙⲧⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯϣⲱϯ

And the smoke of the pit went up as (the) smoke of a great furnace. And (the) sun and the air became dark from the smoke of the pit.

Και ηνοιξε το φρεαρ της αβυσσου, και ανεβη καπνος εκ του φρεατος ως καπνος καμινου μεγαλης, και εσκοτισθη ο ηλιος και ο αηρ εκ του καπνου του φρεατος.

وَمِنَ الدُّخَانِ خَرَجَ جَرَادٌ عَلَى الأَرْضِ، فَأُعْطِيَ سُلْطَانًا كَمَا لِعَقَارِبِ الأَرْضِ سُلْطَانٌ.

וּמִן־הַקִּיטֹר יָצָא אַרְבֶּה עַל־הָאָרֶץ וְשָׁלְטָן נִתַּן לָהֶם כְּשָׁלְטַן עַקְרַבֵּי הָאָרֶץ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ϩⲁⲛϣϫⲏⲟⲩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲭⲣⲉⲙⲧⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϯⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲛⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲛⲓϭⲗⲏ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛⲧⲟⲩ ⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ

And locusts came upon the earth from the smoke; and authority was given to them, as the scorpions who have authority upon (the) earth.

Και εκ του καπνου εξηλθον ακριδες εις την γην, και εδοθη εις αυτας εξουσια ως εχουσιν εξουσιαν οι σκορπιοι της γης·

وَقِيلَ لَهُ أَنْ لَا يَضُرَّ عُشْبَ الأَرْضِ، وَلَا شَيْئًا أَخْضَرَ وَلَا شَجَرَةً مَا، إِلاَّ النَّاسَ فَقَطِ الَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ خَتْمُ اللهِ عَلَى جِبَاهِهِمْ.

וַיֵּאָמַר לָהֶם אֲשֶׁר לֹא יַשְׁחִיתוּ אֶת־עֵשֶׂב הָאָרֶץ וְלֹא כָל־יֶרֶק וְלֹא כָל־עֵץ כִּי אִם־אֶת־בְּנֵי הָאָדָם אֲשֶׁר אֵין־לָהֶם חוֹתַם הָאֱלֹהִים בְּמִצְחוֹתָם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϫⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ⲉ̀ϣ̀ⲧⲉⲙⲉⲣⲁⲇⲓⲕⲓⲛ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲙⲉϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲟⲩⲇⲉ ϣ̀ϣⲏⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲟⲩⲇⲉ ⲉⲛⲭⲁⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲟⲩⲉⲧⲟⲩⲱⲧ ⲉ̀ⲃⲏⲗ ⲉ̀ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ϯⲥⲫⲣⲁⲅⲓⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ϩⲓ ⲧⲟⲩⲧⲉϩⲛⲓ ⲁⲛ

And it was said to them not to hurt the herbage (plur.) of (the) earth, nor every tree, nor every green thing, except the men on whose forehead was not the seal of God.

και ερρεθη προς αυτας να μη βλαψωσι τον χορτον της γης μηδε κανεν χλωρον μηδε κανεν δενδρον, ειμη τους ανθρωπους μονους, οιτινες δεν εχουσι την σφραγιδα του Θεου επι των μετωπων αυτων.

وَأُعْطِيَ أَنْ لَا يَقْتُلَهُمْ بَلْ أَنْ يَتَعَذَّبُوا خَمْسَةَ أَشْهُرٍ. وَعَذَابُهُ كَعَذَابِ عَقْرَبٍ إِذَا لَدَغَ إِنْسَانًا.

וְלֹא נִתַּן לָהֶם לַהֲמִיתָם רַק לְהַכְאִיבָם חֲמִשָּׁה חֳדָשִׁים וּכְאֵבָם כִּכְאֵב אִישׁ אֲשֶׁר יַכֵּהוּ הָעַקְרָב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲧⲏⲓⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣ̀ⲧⲉⲙϧⲟⲑⲃⲟⲩ ⲁⲗⲗⲁ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲥⲉϯⲙⲕⲁϩ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲉ̅ ⲛ̀ⲁⲃⲟⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲙⲕⲁϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲟⲩⲧϩⲉⲙⲕⲟ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥⲙⲟⲕϩ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲙ̀ⲡⲓⲧϩⲉⲙⲕⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛϭⲗⲏ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲩϣⲁⲛϫⲉⲕϩ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ

And it was given to them that they should not kill them, but that they might give pain to them five months; and the pain of their torment shall become painful as the torment of scorpions, if they should sting a man.

Και εδοθη εις αυτας να μη θανατωσωσιν αυτους, αλλα να βασανισθωσι πεντε μηνας· και ο βασανισμος αυτων ητο ως βασανισμος σκορπιου, οταν κτυπηση ανθρωπον.

وَفِي تِلْكَ الأَيَّامِ سَيَطْلُبُ النَّاسُ الْمَوْتَ وَلَا يَجِدُونَهُ، وَيَرْغَبُونَ أَنْ يَمُوتُوا فَيَهْرُبُ الْمَوْتُ مِنْهُمْ.

וּבַיָּמִים הָהֵם יְבַקְשׁוּ בְנֵי־אָדָם אֶת־הַמָּוֶת וְלֹא יִמְצָאֻהוּ וְיִשְׁאֲלוּ אֶת־נַפְשָׁם לָמוּת וְהַמָּוֶת יִבְרַח מֵהֶם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉⲣⲉ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲉⲩⲉ̀ⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲁ ⲫⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲟⲩϫⲉⲙϥ ⲉⲩⲉ̀ⲉⲣⲉⲡⲓⲑⲩⲙⲓⲛ ⲉ̀ⲫⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲙⲟⲩ ⲉϥⲉ̀ϥⲱⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁⲣⲱⲟⲩ

And in those days the men shall seek for (the) death, and they shall not find it: they shall desire (the) death, and (the) death shall flee from them.

Και εν ταις ημεραις εκειναις θελουσι ζητησει οι ανθρωποι τον θανατον και δεν θελουσιν ευρει αυτον, και θελουσιν επιθυμησει να αποθανωσι, και ο θανατος θελει φυγει απ' αυτων.

وَشَكْلُ الْجَرَادِ شِبْهُ خَيْلٍ مُهَيَّأَةٍ لِلْحَرْبِ، وَعَلَى رُؤُوسِهَا كَأَكَالِيلَ شِبْهِ الذَّهَبِ، وَوُجُوهُهَا كَوُجُوهِ النَّاسِ.

וַיְהִי מַרְאֵה הָאַרְבֶּה כְּמַרְאֵה סוּסִים עֲרוּכֵי מִלְחָמָה וְעַל־רָאשֵׁיהֶם כַּעֲטָרוֹת כְּעֵין זָהָב וּפְנֵיהֶם כִּפְנֵי אָדָם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲥⲙⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϣϫⲏⲟⲩ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉⲩⲟⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲓϩⲑⲱⲣ ⲉⲧⲥⲉⲃⲧⲱⲧ ⲉ̀ⲡⲡⲟⲗⲉⲙⲟⲥ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲭⲗⲟⲙ ⲉϥⲧⲟⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲁⲫⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲉⲩⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲟⲩⲁⲛ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲟⲩϩⲟ ⲉϥⲟⲛⲓ ⲙ̀ⲡϩⲟ ⲛ̀ϩⲁⲛⲣⲱⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲟⲩⲛⲁϫϩⲓ ⲉⲩⲟⲛⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲛⲁ ⲛⲓⲙⲟⲩⲓ

And (the) form of those locusts--they are being like to the horses prepared for (the) war, having (lit. being) a crown put (lit. given) upon (the) head of each of them, being of colour of gold. And their face is being like to (the) face of men; and their teeth being like [as] to those of the lions;

Και αι μορφαι των ακριδων ησαν ομοιαι με ιππους ητοιμασμενους εις πολεμον, και επι τας κεφαλας αυτων ησαν ως στεφανοι ομοιοι με χρυσον, και τα προσωπα αυτων ως προσωπα ανθρωπων.

وَكَانَ لَهَا شَعْرٌ كَشَعْرِ النِّسَاءِ، وَكَانَتْ أَسْنَانُهَا كَأَسْنَانِ الأُسُودِ،

וְשֵׂעָר לָהֶם כִּשְׂעַר נָשִׁים וְשִׁנֵּיהֶם שִׁנֵּי אַרְיֵה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲟⲩϥⲱⲓ ⲟⲛⲓ ⲙ̀ⲫⲁ ⲛⲓϩⲓⲟⲙⲓ

and their hair being like to that of the women;

Και ειχον τριχας ως τριχας γυναικων, και οι οδοντες αυτων ησαν ως λεοντων,

وَكَانَ لَهَا دُرُوعٌ كَدُرُوعٍ مِنْ حَدِيدٍ، وَصَوْتُ أَجْنِحَتِهَا كَصَوْتِ مَرْكَبَاتِ خَيْلٍ كَثِيرَةٍ تَجْرِي إِلَى قِتَالٍ.

וְשִׁרְיֹנִים לָהֶם כְּשִׁרְיֹנֵי בַרְזֶל וְקוֹל כַּנְפֵיהֶם כְּקוֹל מַרְכְּבוֹת סוּסִים רַבִּים עֲרוּכִים לַמִּלְחָמָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲟⲩⲧⲉⲛϩ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ϩⲁⲛϧⲉⲗⲓⲃϣ ⲙ̀ⲃⲉⲛⲓⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ϯⲥⲙⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲟⲩⲧⲉⲛϩ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲧⲥⲙⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛϩⲁⲣⲙⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛϩⲑⲱⲣ ⲉⲩⲥⲉⲃⲧⲱⲧ ⲉ̀ⲡⲡⲟⲗⲉⲙⲟⲥ

and their wings as breastplates of iron. And the sound of their wings as (the) sound of chariots of horses prepared for (the) war.

και ειχον θωρακας ως θωρακας σιδηρους, και η φωνη των πτερυγων αυτων ητο ως φωνη αμαξων ιππων πολλων τρεχοντων εις πολεμον.

وَلَهَا أَذْنَابٌ شِبْهُ الْعَقَارِبِ، وَكَانَتْ فِي أَذْنَابِهَا حُمَاتٌ، وَسُلْطَانُهَا أَنْ تُؤْذِيَ النَّاسَ خَمْسَةَ أَشْهُرٍ.

וּזְנָבוֹת לָהֶם כְּזַנְבוֹת עַקְרַבִּים וְעֳקָצִים בְּזַנְבוֹתָם וְהָשְׁלְטוּ לְעַנּוֹת אֶת־בְּנֵי הָאָדָם חֲמִשָּׁה חֳדָשִׁים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲟⲛ ⲥⲏⲧ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲛⲓϭⲗⲏ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲥⲟⲩⲣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲟⲩⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲟⲩⲥⲏⲧ ⲉ̀ⲉⲣⲁⲇⲓⲕⲓⲛ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲛ̀ⲉ̅ ⲛ̀ⲁⲃⲟⲧ

And there are tails to them as the scorpions, and stings; and their authority is being in their tail to hurt the men five months.

Και ειχον ουρας ομοιας με σκορπιους και ησαν κεντρα εις τας ουρας αυτων, και η εξουσια αυτων ητο να βλαψωσι τους ανθρωπους πεντε μηνας.

وَلَهَا مَلاَكُ الْهَاوِيَةِ مَلِكًا عَلَيْهَا، اسْمُهُ بِالْعِبْرَانِيَّةِ «أَبَدُّونَ»، وَلَهُ بِالْيُونَانِيَّةِ اسْمُ «أَبُولِّيُّونَ».

וּמַלְאַךְ הַתְּהוֹם הוּא מֶלֶךְ עֲלֵיהֶם וּשְׁמוֹ אֲבַדּוֹן בְּעִבְרִית וְאַפּוֹלְיוֹן בִּיוָנִית׃

Ⲉϥⲭⲏ ϩⲓϫⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲡⲓⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲛⲟⲩⲛ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲡⲉϥⲣⲁⲛ ⲙ̀ⲙⲉⲧⲉⲃⲣⲉⲟⲥ ⲡⲉ ⲙⲁⲅⲉⲇⲱⲛ ⲉ̀ϣⲁⲩⲟⲩⲁϩⲙⲉϥ ⲙ̀ⲙⲉⲧⲟⲩⲉⲓⲛⲓⲛ ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲧⲁⲕⲟ

(The) king is being over them, the angel of (the) abyss, whose name in Hebrew is Magedon, which they interpret in Greek, He who destroyeth.'

Και ειχον εφ' εαυτων βασιλεα τον αγγελον της αβυσσου, οστις Εβραιστι ονομαζεται Αβαδδων, και εις την Ελληνικην εχει ονομα Απολλυων.

الْوَيْلُ الْوَاحِدُ مَضَى هُوَذَا يَأْتِي وَيْلاَنِ أَيْضًا بَعْدَ هَذَا.

אוֹי אֶחָד חָלַף הָלַךְ לוֹ וְאוֹי שֵׁנִי וּשְׁלִישִׁי בָּאִים אַחֲרָיו׃

Ⲡⲓϩⲟⲩⲓⲧ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲓ ⲁϥⲥⲓⲛⲓ ⲓⲥ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲉϥⲛⲏⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲙⲁϩⲃ̅ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲓ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ

The first woe passed: behold is coming the second woo. After these things

Η ουαι η μια απηλθεν· ιδου, ερχονται ετι δυο ουαι μετα ταυτα.

ثُمَّ بَوَّقَ الْمَلاَكُ السَّادِسُ، فَسَمِعْتُ صَوْتًا وَاحِدًا مِنْ أَرْبَعَةِ قُرُونِ مَذْبَحِ الذَّهَبِ الَّذِي أَمَامَ اللهِ،

וְהַמַּלְאָךְ הַשִּׁשִּׁי תָּקַע בַּשּׁוֹפָר וָאֶשְׁמַע קוֹל אֶחָד מֵאַרְבַּע קַרְנוֹת מִזְבַּח הַזָּהָב אֲשֶׁר לִפְנֵי אֱלֹהִים׃

Ⲁ ⲡⲓⲙⲁϩⲋ̅ ⲛ̀ⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲁϥⲉⲣⲥⲁⲗⲡⲓⲍⲓⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲟⲩⲥⲙⲏ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲧⲁⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲫⲏ ⲉⲧⲭⲏ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ

the sixth angel sounded, and I heard a voice from the horns of the altar of gold which is before the throne of God,

Και ο εκτος αγγελος εσαλπισε· και ηκουσα μιαν φωνην εκ των τεσσαρων κερατων του θυσιαστηριου του χρυσου του ενωπιον του Θεου,

قَائِلًا لِلْمَلاَكِ السَّادِسِ الَّذِي مَعَهُ الْبُوقُ: «فُكَّ الأَرْبَعَةَ الْمَلاَئِكَةَ الْمُقَيَّدِينَ عِنْدَ النَّهْرِ الْعَظِيمِ الْفُرَاتِ».

וַיֹּאמֶר לַמַּלְאָךְ הַשִּׁשִּׁי אֲשֶׁר הַשּׁוֹפָר בְּיָדוֹ הַתֵּר אֶת־אַרְבָּעָה הַמַּלְאָכִים הָהֵם הָאֲסוּרִים עַל־הַנָּהָר הַגָּדוֹל נְהַר־פְּרָת׃

Ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁϩⲋ̅ ⲛ̀ⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ϯⲥⲁⲗⲡⲓⲅⲝ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ϫⲉ ⲃⲉⲗ ⲡⲓⲇ̅ ⲛ̀ⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

saying to the sixth angel, he who had the trumpet: 'Loose the four angels, who are prepared for the hour and the day and the month and the year, that they might kill (the) third part of the men.'

λεγουσαν προς τον εκτον αγγελον, οστις ειχε την σαλπιγγα· Λυσον τους τεσσαρας αγγελους τους δεδεμενους εις τον μεγαν ποταμον Ευφρατην.

فَانْفَكَّ الأَرْبَعَةُ الْمَلاَئِكَةُ الْمُعَدُّونَ لِلسَّاعَةِ وَالْيَوْمِ وَالشَّهْرِ وَالسَّنَةِ، لِكَيْ يَقْتُلُوا ثُلْثَ النَّاسِ.

וַיֻּתְּרוּ אַרְבָּעָה הַמַּלְאָכִים אֲשֶׁר הָיוּ נְכוֹנִים לַשָּׁעָה וְלַיּוֹם וְלַחֹדֶשׁ וְלַשָּׁנָה לְהָמִית שְׁלִישִׁית בְּנֵי הָאָדָם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲃⲟⲗⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲓⲇ̅ ⲛ̀ⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲥⲟⲛϩⲟⲩ ⲉ̀ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲓⲁⲣⲟ ⲉⲩⲫⲣⲁⲧⲏⲥ ⲛⲏ ⲉⲧⲥⲉⲃⲧⲱⲧ ⲉ̀ϯⲟⲩⲛⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲁⲃⲟⲧ ⲛⲉⲙ ϯⲣⲟⲙⲡⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲥⲉϧⲱⲧⲉⲃ ⲙ̀ⲫⲣⲉⲅ̅ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ

Omitted

Και ελυθησαν οι τεσσαρες αγγελοι, οι ητοιμασμενοι εις την ωραν και ημεραν και μηνα και ενιαυτον, δια να θανατωσωσι το τριτον των ανθρωπων.

وَعَدَدُ جُيُوشِ الْفُرْسَانِ مِئَتَا أَلْفِ أَلْفٍ وَأَنَا سَمِعْتُ عَدَدَهُمْ.

וּמִסְפַּר צִבְאוֹת הַפָּרָשִׁים עֶשְׂרִים אֶלֶף רִבּוֹא וַאֲנִי שָׁמַעְתִּי מִסְפָּרָם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲧⲏⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲧⲁⲧⲉⲩⲙⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϩⲩⲡⲡⲓⲕⲟⲛ ⲑⲃⲁ ⲃ̅ ⲛ̀ϩⲁⲛⲑⲃⲁ ⲛⲉ ⲁⲓⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉⲧⲟⲩⲏⲡⲓ

And (the) number of the army of the horsemen was twice a ten thousand of ten thousands. I heard their number

Και ο αριθμος των στρατευματων του ιππικου ητο δυο μυριαδες μυριαδων· και ηκουσα τον αριθμον αυτων.

وَهَكَذَا رَأَيْتُ الْخَيْلَ فِي الرُّؤْيَا وَالْجَالِسِينَ عَلَيْهَا، لَهُمْ دُرُوعٌ نَارِيَّةٌ وَأَسْمَانْجُونِيَّةٌ وَكِبْرِيتِيَّةٌ، وَرُؤُوسُ الْخَيْلِ كَرُؤُوسِ الأُسُودِ، وَمِنْ أَفْوَاهِهَا يَخْرُجُ نَارٌ وَدُخَانٌ وَكِبْرِيتٌ.

וְכֵן רָאִיתִי בַמַּרְאָה אֶת־הַסּוּסִים וְרֹכְבֵיהֶם אֲשֶׁר שִׁרְיֹנוֹתֵיהֶם כְּעֵין אֵשׁ וּתְכֵלֶת וְגָפְרִית וְרָאשֵׁי הַסּוּסִים כְּרָאשֵׁי אֲרָיוֹת וּמִפִּיהֶם יוֹצֵא אֵשׁ וְקִיטוֹר וְגָפְרִית׃

Ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲛⲓϩⲑⲟⲣ ϧⲉⲛ ϯϩⲟⲣⲁⲥⲓⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ϩⲁⲛϧⲉⲗⲓⲃϣ ⲛ̀ⲭⲣⲱⲙ ⲧⲟⲓ ϩⲓⲱⲧⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϩⲩⲁⲕⲓⲛⲑⲓⲛⲟⲛ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲑⲏⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲁⲫⲉ ⲛ̀ⲛⲓϩⲑⲱⲣ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲧⲁⲫⲉ ⲛ̀ϩⲁⲛⲙⲟⲩⲓ ⲉⲩⲛⲏⲟⲩ ⲇⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲭⲣⲉⲙⲧⲥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲑⲏⲛ

thus. And I saw the horses in the vision, and those who sit upon them, clothed with breastplates of fire and a hyakinthinon and sulphur (plur.): and (the) head of the horses as (the) head of lions. But coming from their mouths are [a] fire and [a] smoke and [a] sulphur.

Και ουτως ειδον τους ιππους εν τη ορασει και τους καθημενους επ' αυτων, οτι ειχον θωρακας πυρινους και υακινθινους και θειωδεις· και αι κεφαλαι των ιππων ησαν ως κεφαλαι λεοντων, και εκ των στοματων αυτων εξηρχετο πυρ και καπνος και θειον.

مِنْ هَذِهِ الثَّلاَثَةِ قُتِلَ ثُلْثُ النَّاسِ، مِنَ النَّارِ وَالدُّخَانِ وَالْكِبْرِيتِ الْخَارِجَةِ مِنْ أَفْوَاهِهَا،

וַתּוּמַת שְׁלִישִׁית בְּנֵי אָדָם בְּשָׁלשׁ מַגֵּפוֹת הָאֵלֶּה בָּאֵשׁ וּבַקִּיטוֹר וּבַגָּפְרִית הַיֹּצְאוֹת מִפִּיהֶם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲅ̅ ⲛ̀ⲉⲣϧⲟⲧ ⲁⲩⲙⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲣⲉⲅ̅ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲭⲣⲱⲙ ⲛⲉⲙ ϯⲭⲣⲉⲙⲧⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲑⲏⲛ ⲛⲏ ⲉⲑⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲣⲱⲟⲩ

And from these three plagues died (the) third part of the men, from the fire and the smoke and the sulphur, those which come from their mouths.

υπο των τριων τουτων εθανατωθησαν το τριτον των ανθρωπων· εκ του πυρος και εκ του καπνου και εκ του θειου του εξερχομενου εκ των στοματων αυτων.

فَإِنَّ سُلْطَانَهَا هُوَ فِي أَفْوَاهِهَا وَفِي أَذْنَابِهَا، لأَنَّ أَذْنَابَهَا شِبْهُ الْحَيَّاتِ، وَلَهَا رُؤُوسٌ وَبِهَا تَضُرُّ.

כִּי־כֹחַ הַסּוּסִים בְּפִיהֶם וּבְזַנְבוֹתָם כִּי זַנְבוֹתָם כַּנְּחָשִׁים וְרָאשִׁים לָהֶם וּבָהֶם יַשְׁחִיתוּ׃

Ⲡⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϩⲑⲱⲣ ⲛⲁϥⲭⲏ ϧⲉⲛ ⲣⲱⲟⲩ ⲡⲉ ⲛⲉⲙ ⲡⲟⲩⲥⲏⲧ ⲡⲟⲩⲥⲏⲧ ⲅⲁⲣ ⲛⲁϥⲟⲛⲓ ⲡⲉ ⲛ̀ϩⲁⲛϩϥⲱ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ϩⲁⲛⲁⲫⲉ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲫⲁⲓ ⲛⲁⲩⲉⲣⲁⲇⲓⲕⲓⲛ ⲡⲉ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲛ̀ⲉ̅ ⲛ̀ⲁⲃⲟⲧ

For (the) authority of the horses was being in their mouths and their tail: for their tail was being like to serpents having heads. And in this they were hurting the men five months.

Διοτι αι εξουσιαι αυτων ειναι εν τω στοματι αυτων, επειδη αι ουραι αυτων ειναι ομοιαι με οφεις, εχουσαι κεφαλας, και με αυτας βλαπτουσι.

وَأَمَّا بَقِيَّةُ النَّاسِ الَّذِينَ لَمْ يُقْتَلُوا بِهَذِهِ الضَّرَبَاتِ، فَلَمْ يَتُوبُوا عَنْ أَعْمَالِ أَيْدِيهِمْ، حَتَّى لَا يَسْجُدُوا لِلشَّيَاطِينِ وَأَصْنَامِ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالنُّحَاسِ وَالْحَجَرِ وَالْخَشَبِ الَّتِي لَا تَسْتَطِيعُ أَنْ تُبْصِرَ وَلَا تَسْمَعَ وَلَا تَمْشِيَ،

וּשְׁאָר בְּנֵי אָדָם אֲשֶׁר לֹא מֵתוּ בַּמַּגֵּפוֹת הָאֵלֶּה בְּכָל־זֹאת לֹא־שָׁבוּ מִמַּעֲשֵׂי יְדֵיהֶם מֵהִשְׁתַּחֲוֹת עוֹד לַשֵּׁדִים וְלַעֲצַבֵּי זָהָב וָכֶסֶף וּנְחשֶׁת וְאֶבֶן וָעֵץ אֲשֶׁר לֹא־יִרְאוּ וְלֹא־יִשְׁמְעוּ וְלֹא יְהַלֵּכוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲥⲉⲡⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲙⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲛⲁⲓⲉⲣϧⲱⲧ ⲟⲩⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲉⲣⲙⲉⲧⲁⲛⲟⲓⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲟⲩϫⲓϫ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣ̀ⲧⲉⲙⲟⲩⲱϣⲧ ⲛ̀ⲛⲓⲓϧ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲓⲇⲱⲗⲟⲛ ⲛⲓⲛⲟⲩⲃ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϩⲁⲧ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϩⲟⲙⲧ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϣⲉ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲱⲛⲓ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣ̀ϫⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲙ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲇⲉ ⲉ̀ⲥⲱⲧⲉⲙ ⲟⲩⲇⲉ ⲉ̀ⲙⲟϣⲓ

And (the) remainder of the men died not in these plagues, nor did they repent from the works of their hands, that they should not worship the demons, and the idols, The gold and the silver and the brass and the wood and the stone, for which it is not possible to see, nor to hear, nor to walk.

Και οι λοιποι των ανθρωπων, οιτινες δεν εθανατωθησαν με τας πληγας ταυτας, ουτε μετενοησαν απο των εργων των χειρων αυτων, ωστε να μη προσκυνησωσι τα δαιμονια και τα ειδωλα τα χρυσα και τα αργυρα και τα χαλκινα και τα λιθινα και τα ξυλινα, τα οποια ουτε να βλεπωσι δυνανται ουτε να ακουωσιν ουτε να περιπατωσι,

وَلَا تَابُوا عَنْ قَتْلِهِمْ وَلَا عَنْ سِحْرِهِمْ وَلَا عَنْ زِنَاهُمْ وَلَا عَنْ سَرِقَتِهِمْ.

וְלֹא שָׁבוּ מִדַּרְכָּם וַיּוֹסִיפוּ לִרְצֹחַ וּלְכַשֵּׁף וְלִזְנוֹת וְלִגְנֹב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲉⲣⲙⲉⲧⲁⲛⲟⲓⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲟⲩϧⲱⲧⲉⲃ ⲟⲩⲇⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲟⲩⲫⲁϧⲣⲓ ⲛ̀ϩⲓⲕ ⲟⲩⲇⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲟⲩⲡⲟⲣⲛⲓⲁ ⲛⲉⲙ ⲛⲟⲩⲥⲱϥ ⲟⲩⲇⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲟⲩϭⲓⲟⲩⲓ

And they repented not from their murders, nor from their magic potions, nor from their fornications and their defilements, nor from their thefts.

και δεν μετενοησαν εκ των φονων αυτων ουτε εκ των φαρμακειων αυτων ουτε εκ της πορνειας αυτων ουτε εκ των κλοπων αυτων.

إصحاح 10

الملاك والسفر الصغير

ثُمَّ رَأَيْتُ مَلاَكًا آخَرَ قَوِيًّا نَازِلًا مِنَ السَّمَاءِ، مُتَسَرْبِلًا بِسَحَابَةٍ، وَعَلَى رَأْسِهِ قَوْسُ قُزَحَ، وَوَجْهُهُ كَالشَّمْسِ، وَرِجْلَاهُ كَعَمُودَيْ نَارٍ،

וָאֵרֶא מַלְאָךְ אַחֵר אַבִּיר יוֹרֵד מִן הַשָּׁמַיִם וְהוּא עֹטֶה עָנָן וְעַל־רֹאשׁוֹ כְּמַרְאֵה הַקֶּשֶׁת אֲשֶׁר בֶּעָנָן וּפָנָיו כַּשֶּׁמֶשׁ וְרַגְלָיו כְּעַמּוּדֵי אֵשׁ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲕⲉⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲉϥϫⲟⲣ ⲉ̀ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩϭⲏⲡⲓ ⲧⲟⲓ ϩⲓⲱⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ϯⲓⲣⲓⲥ ⲉⲥⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲧⲉϥⲁⲫⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϥϩⲟ ⲉϥⲟⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲙ̀ⲫⲣⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉϥϭⲁⲗⲁⲩϫ ⲉⲩⲟⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ϩⲁⲛⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲭⲣⲱⲙ

And I saw another strong angel, who came from (the) heaven clothed with a cloud; and the iris being upon his head; and his face being as (the) sun; and his feet being as pillars of fire;

Και ειδον αλλον αγγελον ισχυρον καταβαινοντα εκ του ουρανου, ενδεδυμενον νεφελην, και ητο ιρις επι της κεφαλης αυτου, και το προσωπον αυτου ως ο ηλιος, και οι ποδες αυτου ως στυλοι πυρος,

وَمَعَهُ فِي يَدِهِ سِفْرٌ صَغِيرٌ مَفْتُوحٌ. فَوَضَعَ رِجْلَهُ الْيُمْنَى عَلَى الْبَحْرِ وَالْيُسْرَى عَلَى الأَرْضِ،

וּבְיָדוֹ סֵפֶר קָטֹן פָּתוּחַ וַיָּשֶׂם אֶת־רֶגֶל יְמִינוֹ עַל־הַיָּם וְאֶת־שְׂמֹאלוֹ עַל־הָאָרֶץ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩϫⲱⲙ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲭⲱ ⲛ̀ⲧⲉϥϭⲁⲗⲟϫ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ϩⲓϫⲉⲛ ⲫⲓⲟⲙ ⲧⲉϥϫⲁϭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ

and there is a book in his hand. And he put his right foot upon the sea, his left upon the earth.

και ειχεν εν τη χειρι αυτου βιβλιαριον ανεωγμενον. Και εθεσε τον ποδα αυτου τον δεξιον επι την θαλασσαν, τον δε αριστερον επι την γην,

وَصَرَخَ بِصَوْتٍ عَظِيمٍ كَمَا يُزَمْجِرُ الأَسَدُ. وَبَعْدَ مَا صَرَخَ تَكَلَّمَتِ الرُّعُودُ السَّبْعَةُ بِأَصْوَاتِهَا.

וַיִּקְרָא בְּקוֹל גָּדוֹל כַּאֲשֶׁר יִשְׁאַג הָאַרְיֵה וּבְקָרְאוֹ דִּבְּרוּ שִׁבְעַת הָרְעָמִים בְּקוֹלֹתֵיהֶם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲱϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲥⲙⲏ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲟⲩⲓ ⲉϥϩⲉⲙϩⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥⲱϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲁ ϯⲍ̅ ⲛ̀ϧⲁⲣⲁⲃⲁⲓ ⲁⲩϯ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲥⲙⲏ

And he cried out in a great voice, as a lion roaring: and he having cried out, the seven thunders gave their voice.

και εκραξε μετα φωνης μεγαλης καθως βρυχαται ο λεων. Και οτε εκραξεν, ελαλησαν αι επτα βρονται τας εαυτων φωνας.

وَبَعْدَ مَا تَكَلَّمَتِ الرُّعُودُ السَّبْعَةُ بِأَصْوَاتِهَا، كُنْتُ مُزْمِعًا أَنْ أَكْتُبَ، فَسَمِعْتُ صَوْتًا مِنَ السَّمَاءِ قَائِلًا لِيَ: «اخْتِمْ عَلَى مَا تَكَلَّمَتْ بِهِ الرُّعُودُ السَّبْعَةُ وَلَا تَكْتُبْهُ».

וּכְדַבֵּר שִׁבְעַת הָרְעָמִים בְּקוֹלֹתֵיהֶם חָפַצְתִּי לִכְתֹּב וָאֶשְׁמַע קוֹל מִן־הַשָּׁמַיִם לֵאמֹר חֲתוֹם אֵת אֲשֶׁר־דִּבְּרוּ שִׁבְעַת הָרְעָמִים וְאַל־תִּכְתֹּב זֹאת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩϫⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲍ̅ ⲛ̀ϧⲁⲣⲁⲃⲁⲓ ⲛⲁⲓⲛⲁⲥϧⲏⲧⲟⲩ ⲟⲛ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲟⲩⲥⲙⲏ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲉⲥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲏⲓ ϫⲉ ⲧⲟⲃⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲣⲥϧⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲍ̅ ⲛ̀ϧⲁⲣⲁⲃⲁⲓ

Aud I heard the things which the seven thunders said; I was about to write them also. And I heard a voice from (the) heaven, saying to me: Seal them, write not the things which the seven thunders spake.'

Και οτε ελαλησαν αι επτα βρονται τας φωνας εαυτων, εμελλον να γραφω· και ηκουσα φωνην εκ του ουρανου λεγουσαν προς εμε. Σφραγισον εκεινα, τα οποια ελαλησαν αι επτα βρονται, και μη γραψης ταυτα.

وَالْمَلاَكُ الَّذِي رَأَيْتُهُ وَاقِفًا عَلَى الْبَحْرِ وَعَلَى الأَرْضِ، رَفَعَ يَدَهُ إِلَى السَّمَاءِ،

וְהַמַּלְאָךְ אֲשֶׁר־רְאִיתִיו עֹמֵד עַל־הַיָּם וְעַל־הָאָרֶץ הֵרִים יְמִינוֹ אֶל־הַשָּׁמָיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲉⲧⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲉϥⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ϩⲓϫⲉⲛ ⲫⲓⲟⲙ ⲛⲉⲙ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲁϥⲥⲱⲟⲩⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉϥⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉ̀ⲧⲫⲉ

And the angel whom I saw standing upon the sea and upon the earth stretched his right hand up to (the) heaven,

Και ο αγγελος, τον οποιον ειδον ισταμενον επι της θαλασσης και επι της γης, εσηκωσε την χειρα αυτου εις τον ουρανον

وَأَقْسَمَ بِالْحَيِّ إِلَى أَبَدِ الآبِدِينَ، الَّذِي خَلَقَ السَّمَاءَ وَمَا فِيهَا وَالأَرْضَ وَمَا فِيهَا وَالْبَحْرَ وَمَا فِيهِ: أَنْ لَا يَكُونَ زَمَانٌ بَعْدُ!

וַיִּשָּׁבַע בְּחֵי עוֹלְמֵי הָעוֹלָמִים אֲשֶׁר־בָּרָא אֶת־הַשָּׁמַיִם וְכָל־אֲשֶׁר בָּהֶם וְהָאָרֶץ וְכָל־אֲשֶׁר בָּהּ וְהַיָּם וְכָל־אֲשֶׁר־בּוֹ שֶׁאֵין עוֹד שָׁהוּת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲱⲣⲕ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲟⲛϧ ϣⲁ ⲉⲛⲉϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲉⲛⲉϩ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲥⲱⲛⲧ ⲛ̀ⲧⲫⲉ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲛⲉⲙ ⲫⲓⲟⲙ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧϣⲟⲡ ⲧⲏⲣⲟⲩ ϫⲉ ⲛ̀ⲛⲉ ⲥⲏⲟⲩ ϣⲱⲡⲓ ϫⲉ

and he sware by him who liveth unto age of the age; He who created (the) heaven and the earth and the sea and all things which are: That time shall be no longer;

και ωμοσεν εις τον ζωντα εις τους αιωνας των αιωνων, οστις εκτισε τον ουρανον και τα εν αυτω, και την γην και τα εν αυτη και την θαλασσαν και τα εν αυτη, οτι καιρος δεν θελει εισθαι ετι,

بَلْ فِي أَيَّامِ صَوْتِ الْمَلاَكِ السَّابِعِ مَتَى أَزْمَعَ أَنْ يُبَوِّقَ، يَتِمُّ أَيْضًا سِرُّ اللهِ، كَمَا بَشَّرَ عَبِيدَهُ الأَنْبِيَاءَ.

אֲבָל בִּימֵי קוֹל הַמַּלְאָךְ הַשְּׁבִיעִי בְּעָמְדוֹ לִתְקוֹעַ וְנִשְׁלַם סוֹד הָאֱלֹהִים כַּאֲשֶׁר בִּשֵׂר אֶת־עֲבָדָיו הַנְּבִיאִים׃

Ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲙⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁϩⲍ̅ ⲛ̀ⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲁϥϣⲁⲛⲉⲣⲥⲁⲗⲡⲓⲍⲓⲛ ⲁϥϫⲱⲕ ⲅⲁⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲙⲩⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥϩⲓⲱⲓϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲛⲉϥⲉⲃⲓⲁⲓⲕ ⲛⲓⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ

in the day of the voice of the seventh angel, should he sound. For the mystery of God was completed as he proclaimed through his servants the prophets.

αλλ' εν ταις ημεραις της φωνης του εβδομου αγγελου, οταν μελλη να σαλπιση, τοτε θελει τελεσθη το μυστηριον του Θεου, καθως εφανερωσε προς τους εαυτου δουλους τους προφητας.

وَالصَّوْتُ الَّذِي كُنْتُ قَدْ سَمِعْتُهُ مِنَ السَّمَاءِ كَلَّمَنِي أَيْضًا وَقَالَ: «اذْهَبْ خُذِ السِّفْرَ الصَّغِيرَ الْمَفْتُوحَ فِي يَدِ الْمَلاَكِ الْوَاقِفِ عَلَى الْبَحْرِ وَعَلَى الأَرْضِ».

וְהַקּוֹל אֲשֶׁר שָׁמַעְתִּי מִן־הַשָּׁמַיִם דִּבֶּר אֵלַי שֵׁנִית לֵאמֹר לֵךְ וְקַח אֶת־הַסֵּפֶר הַקָּטֹן הַפָּתוּחַ אֲשֶׁר בְּיַד־הַמַּלְאָךְ הָעֹמֵד עַל־הַיָּם וְעַל־הָאָרֶץ׃

Ⲟⲩⲟϩ ϯⲥⲙⲏ ⲉⲧⲁⲓⲥⲟⲑⲙⲉⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲛⲁⲥⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲏⲓ ⲡⲉ ⲉⲥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲁⲕ ϭⲓ ⲙ̀ⲡⲓϫⲱⲙ ⲉⲑⲟⲩⲏⲛ ⲫⲏ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲧϫⲓϫ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲫⲏ ⲉⲧⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ϩⲓϫⲉⲛ ⲫⲓⲟⲙ ⲛⲉⲙ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ

And the voice which I heard from (the) heaven was speaking to me, saying: 'Go, take the open book, that which is in (the) hand of the angel, who standeth upon the sea and upon the earth.'

Και η φωνη, την οποιαν ηκουσα εκ του ουρανου, παλιν ελαλει μετ' εμου και ελεγεν· Υπαγε, λαβε το βιβλιαριον το ανεωγμενον εν τη χειρι του αγγελου του ισταμενου επι της θαλασσης και επι της γης.

فَذَهَبْتُ إِلَى الْمَلاَكِ قَائِلًا لَهُ: «أَعْطِنِي السِّفْرَ الصَّغِيرَ». فَقَالَ لِي: «خُذْهُ وَكُلْهُ، فَسَيَجْعَلُ جَوْفَكَ مُرًّا، وَلكِنَّهُ فِي فَمِكَ يَكُونُ حُلْوًا كَالْعَسَلِ».

וָאָבֹא אֶל־הַמַּלְאָךְ וָאֹמַר אֵלָיו תְּנָה־לִּי אֶת־הַסֵּפֶר וַיֹּאמֶר אֵלַי קַח וֶאֱכֹל אֹתוֹ וְהוּא יֵמַר בְּבִטְנְךָ וּבְפִיךָ יִהְיֶה מָתוֹק כִּדְבָשׁ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓϣⲉ ⲛⲏⲓ ϩⲁ ⲡⲓⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲡⲉϫⲏⲓ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲙⲁ ⲡⲓϫⲱⲙ ⲛⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲏⲓ ϫⲉ ϭⲓⲧϥ ⲛⲁⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲑⲣⲉ ⲧⲉⲕⲛⲉϫⲓ ⲉⲣϣⲁϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥϩⲟⲗϫ ϧⲉⲛ ⲣⲱⲕ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲉⲃⲓⲱ

And I went unto the angel; I said to him: Give the book to me.' And he said to me: Take it to thee; and it shall make thy belly bitter, and it shall be sweet in thy mouth as [a] honey.'

Και υπηγα προς τον αγγελον, λεγων προς αυτον, Δος μοι το βιβλιαριον. Και λεγει προς εμε· Λαβε και καταφαγε αυτο, και θελει πικρανει την κοιλιαν σου, πλην εν τω στοματι σου θελει εισθαι γλυκυ ως μελι.

فَأَخَذْتُ السِّفْرَ الصَّغِيرَ مِنْ يَدِ الْمَلاَكِ وَأَكَلْتُهُ، فَكَانَ فِي فَمِي حُلْوًا كَالْعَسَلِ. وَبَعْدَ مَا أَكَلْتُهُ صَارَ جَوْفِي مُرًّا.

וָאֶקַּח אֶת־הַסֵּפֶר מִיַּד־הַמַּלְאָךְ וָאֹכְלֵהוּ וַיְהִי בְּפִי כִּדְבַשׁ לְמָתוֹק וְאַחֲרֵי אָכְלִי אֹתוֹ וַתִּמָּלֵא בִטְנִי מְרוֹרִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓϭⲓ ⲙ̀ⲡⲓϫⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧϫⲓϫ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲱⲡⲓ ⲉϥϩⲟⲗϫ ϧⲉⲛ ⲣⲱⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲉⲃⲓⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁⲓⲟⲩⲟⲙϥ ⲁ ⲧⲁⲛⲉϫⲓ ⲉⲣϣⲁϣⲓ

And I took the book from (the) hand of the angel; and it was sweet in my mouth as [a] honey: and having eaten it my belly was bitter.

Και ελαβον το βιβλιαριον εκ της χειρος του αγγελου και κατεφαγον αυτο· και ητο εν τω στοματι μου ως μελι γλυκυ· και οτε εφαγον αυτο επικρανθη η κοιλια μου.

فَقَالَ لِي: «يَجِبُ أَنَّكَ تَتَنَبَّأُ أَيْضًا عَلَى شُعُوبٍ وَأُمَمٍ وَأَلْسِنَةٍ وَمُلُوكٍ كَثِيرِينَ».

וַיֹּאמְרוּ אֵלָי עוֹד תָּשׁוּב תִּנָּבֵא עַל־עַמִּים וְגוֹיִם וּלְשֹׁנוֹת וּמְלָכִים רַבִּים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲏⲓ ϫⲉ ϩⲱϯ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ⲟⲛ ⲡⲉ ⲛ̀ⲧⲉⲕⲉⲣⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲉⲩⲓⲛ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϩⲁⲛⲗⲁⲟⲥ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϣⲗⲟⲗ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲗⲁⲥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲟ

And they said to me: Thou must also prophesy over peoples and nations and tongues and many kings.'

Και μοι λεγει· Πρεπει παλιν να προφητευσης περι λαων και εθνων και γλωσσων και βασιλεων πολλων.

إصحاح 11

الشاهدان

ثُمَّ أُعْطِيتُ قَصَبَةً شِبْهَ عَصًا، وَوَقَفَ الْمَلاَكُ قَائِلًا لِي: «قُمْ وَقِسْ هَيْكَلَ اللهِ وَالْمَذْبَحَ وَالسَّاجِدِينَ فِيهِ.

וַיִּנָּתֶן־לִי קָנֶה וְהוּא כְמַטֶּה וַיַּעֲמֹד הַמַּלְאָךְ וַיֹּאמֶר קוּם וּמֹד אֶת־הֵיכַל יְהוָֹה וְאֵת הַמִּזְבֵּחַ וְאֵת הַמִּשְׁתַּחֲוִים בּוֹ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϯ ⲛ̀ⲟⲩⲕⲁϣ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲛⲏⲓ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ⲟⲩϣⲃⲱⲧ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲏⲓ ϫⲉ ⲧⲱⲛⲕ ϣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧⲟⲩⲱϣⲧ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ

And they gave a reed of gold to me, being a staff, saying to me: 'Rise, measure the temple of God, and the altar, and them who worship in it;

Και μοι εδοθη καλαμος ομοιος με ραβδον, και ο αγγελος ιστατο λεγων· Σηκωθητι και μετρησον τον ναον του Θεου και το θυσιαστηριον και τους προσκυνουντας εν αυτω.

وَأَمَّا الدَّارُ الَّتِي هِيَ خَارِجَ الْهَيْكَلِ، فَاطْرَحْهَا خَارِجًا وَلَا تَقِسْهَا، لأَنَّهَا قَدْ أُعْطِيَتْ لِلأُمَمِ، وَسَيَدُوسُونَ الْمَدِينَةَ الْمُقَدَّسَةَ اثْنَيْنِ وَأَرْبَعِينَ شَهْرًا.

וְהֶחָצֵר אֲשֶׁר מִחוּץ לַהֵיכָל אֹתָהּ נְטֹשׁ וְאַל־תְּמֻדֶּנָּה כִּי־לַגּוֹיִם נִתָּנָה וְרָמְסוּ אֶת־עִיר הַקֹּדֶשׁ אַרְבָּעִים וּשְׁנַיִם חֳדָשִׁים׃

Ⲛⲉⲙ ϯⲁⲩⲗⲏ ⲉⲧⲥⲁⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ϩⲓⲧⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡⲉⲣϣⲓⲧⲥ ϫⲉ ⲁⲩⲧⲏⲓⲥ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ⲛⲉⲙ ϯⲃⲁⲕⲓ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲉⲩⲉ̀ϩⲱⲙⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲥ ⲛ̀ⲙ̅ⲃ̅ ⲛ̀ⲁⲃⲟⲧ

and the court which is outside of the temple leave (lit. cast) it out, measure it not; because it was given to the nations, and the holy city; they shall trample in it forty-two months:

Την αυλην ομως την εξωθεν του ναου αφες εξω και μη μετρησης αυτην, διοτι εδοθη εις τα εθνη, και την πολιν την αγιαν θελουσι πατησει τεσσαρακοντα δυο μηνας.

وَسَأُعْطِي لِشَاهِدَيَّ، فَيَتَنَبَّآنِ أَلْفًا وَمِئَتَيْنِ وَسِتِّينَ يَوْمًا، لاَبِسَيْنِ مُسُوحًا».

וְנָתַתִּי לִשְׁנֵי עֵדַי וְנִבְּאוּ יָמִים אֶלֶף וּמָאתַיִם וְשִׁשִּׁים וְהֵם מִתְכַּסִּים בַּשַׂקִּים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ϯ ⲙ̀ⲡⲁⲙⲉⲑⲣⲉ ⲃ̅ ⲉⲩⲉ̀ⲉⲣⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲉⲩⲓⲛ ⲛ̀ⲟⲩϣⲟ ⲛ̀ⲥ̅ ⲛⲉⲙ ⲝ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ϩⲁⲛⲥⲟⲕ ⲧⲟⲓ ϩⲓⲱⲧⲟⲩ

And I shall give to my two witnesses: they shall prophesy a thousand, two hundred and sixty days, clothed with sackcloth.

Και θελω δωσει εις τους δυο μαρτυρας μου να προφητευσωσι χιλιας διακοσιας εξηκοντα ημερας, ενδεδυμενοι σακκους.

هَذَانِ هُمَا الزَّيْتُونَتَانِ وَالْمَنَارَتَانِ الْقَائِمَتَانِ أَمَامَ رَبِّ الأَرْضِ.

אֵלֶּה הֵם שְׁנֵי הַזֵּיתִים וּשְׁתֵּי הַמְּנֹרוֹת הָעֹמְדִים לִפְנֵי אֱלֹהֵי הָאָרֶץ׃

Ⲑⲁⲓ ⲧⲉ ϯⲃⲱ ⲥⲛⲟⲩϯ ⲛ̀ϫⲱⲓⲧ ⲛⲉⲙ ϯⲗⲩⲭⲛⲓⲁ ⲥⲛⲟⲩϯ ⲉⲧⲭⲏ ⲉⲩⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅

These are the two olive-trees and the two lampstands, which are standing before the Lord:

Ουτοι ειναι αι δυο ελαιαι και αι δυο λυχνιαι, αι ισταμεναι ενωπιον του Θεου της γης.

وَإِنْ كَانَ أَحَدٌ يُرِيدُ أَنْ يُؤْذِيَهُمَا، تَخْرُجُ نَارٌ مِنْ فَمِهِمَا وَتَأْكُلُ أَعْدَاءَهُمَا. وَإِنْ كَانَ أَحَدٌ يُرِيدُ أَنْ يُؤْذِيَهُمَا، فَهَكَذَا لَا بُدَّ أَنَّهُ يُقْتَلُ.

וְכִי־יְבַקֵּשׁ אִישׁ לְהָרַע לָהֶם אֵשׁ יֹצֵאת מִפִּיהֶם אֹכֶלֶת אֶת־אֹיְבֵיהֶם וְכֵן כָּל־הַמְבַקֵּשׁ לְהָרַע לָהֶם מוֹת יוּמָת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧⲟⲩⲟⲩⲁϣϥ ⲛ̀ⲑⲱⲟⲩ ⲉⲩⲉ̀ⲁⲓϥ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ ⲉϥⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲣⲱⲟⲩ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲱⲙ ⲛ̀ⲥⲁ ⲛⲟⲩϫⲁϫⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲑⲟⲩⲱϣ ⲉ̀ⲉⲣⲁⲇⲓⲕⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲥⲉⲛⲁϧⲟⲑⲃⲟⲩ

and that which they wish they (pron.) shall do. A fire shall come from their mouth; it shall eat up their enemies: and he who wisheth to hurt them, thus shall be killed (plur.).

Και εαν τις θελη να βλαψη αυτους, εξερχεται πυρ εκ του στοματος αυτων και κατατρωγει τους εχθρους αυτων· και εαν τις θελη να βλαψη αυτους, ουτω πρεπει αυτος να θανατωθη.

هَذَانِ لَهُمَا السُّلْطَانُ أَنْ يُغْلِقَا السَّمَاءَ حَتَّى لَا تُمْطِرَ مَطَرًا فِي أَيَّامِ نُبُوَّتِهِمَا، وَلَهُمَا سُلْطَانٌ عَلَى الْمِيَاهِ أَنْ يُحَوِّلاَهَا إِلَى دَمٍ، وَأَنْ يَضْرِبَا الأَرْضَ بِكُلِّ ضَرْبَةٍ كُلَّمَا أَرَادَا.

וְהֵם יֶשׁ־לְאֵל יָדָם לַעֲצֹר אֶת־הַשָּׁמַיִם וְלֹא־יִהְיֶה מָטָר בִּימֵי נְבוּאָתָם וְיִשְׁלְטוּ עַל־הַמַּיִם לְהָפְכָם לְדָם וְעַל־הָאָרֶץ לְהַכֹּתָהּ בְּכָל־נֶגַע מִדֵּי יֶחְפָּצוּ׃

Ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛⲧⲟⲩ ⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉ̀ϣⲑⲁⲙ ⲛ̀ⲧⲫⲉ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϣ̀ⲧⲉⲙ ⲙⲟⲩⲛϩⲱⲟⲩ ⲓ̀ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲟⲩⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲓⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲟⲛⲧⲟⲩ ⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲣⲱ ⲟⲛ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲓⲙⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲑⲣⲟⲩⲫⲟⲛϩⲟⲩ ⲛ̀ⲥⲉⲉⲣⲥⲛⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϣⲁⲣⲓ ⲉ̀ⲡⲕⲁϩⲓ ϧⲉⲛ ⲉⲣϧⲟⲧ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉ̀ⲧⲟⲩⲟⲩⲁϣϥ ⲛ̀ⲑⲱⲟⲩ

Because they have authority to shut (the) heaven, that the rain may not come upon the earth all the days of their prophecy. And they have authority also over the waters, to cause them to turn and become blood; and to smite (the) earth with every plague which they (pron.) wish.

Ουτοι εχουσιν εξουσιαν να κλεισωσι τον ουρανον, δια να μη βρεχη βροχη εν ταις ημεραις της προφητειας αυτων, και εχουσιν εξουσιαν επι των υδατων να μεταβαλλωσιν αυτα εις αιμα και να παταξωσι την γην με πασαν πληγην, οσακις εαν θελησωσι.

وَمَتَى تَمَّمَا شَهَادَتَهُمَا، فَالْوَحْشُ الصَّاعِدُ مِنَ الْهَاوِيَةِ سَيَصْنَعُ مَعَهُمَا حَرْبًا وَيَغْلِبُهُمَا وَيَقْتُلُهُمَا.

וּבְכַלּוֹתָם עֵדוּתָם הַחַיָּה הָעֹלָה מִתְּהוֹם תַּעֲשֶׂה עִמָּהֶם מִלְחָמָה וְתוּכַל לָהֶם וַהֲרָגָתַם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲩϣⲁⲛϫⲱⲕ ⲛ̀ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲟⲩⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲓⲁ ⲡⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲇⲉ ⲉⲑⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲫⲛⲟⲩⲛ ⲉϥⲉ̀ⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲃⲱⲧⲥ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϭⲣⲟ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲉϥⲉ̀ϧⲟⲑⲃⲟⲩ

And if they should complete the witness of their prophecy: [But] the wild beast which cometh up from (the) abyss shall make a war with them, and he shall overcome them, he shall kill them.

Και οταν τελειωσωσι την μαρτυριαν αυτων, το θηριον το αναβαινον εκ της αβυσσου θελει καμει πολεμον με αυτους και θελει νικησει αυτους και θανατωσει αυτους.

وَتَكُونُ جُثَّتَاهُمَا عَلَى شَارِعِ الْمَدِينَةِ الْعَظِيمَةِ الَّتِي تُدْعَى رُوحِيًّا سَدُومَ وَمِصْرَ، حَيْثُ صُلِبَ رَبُّنَا أَيْضًا.

וְהָיְתָה נִבְלָתָם בִּרְחוֹב הָעִיר הַגְּדוֹלָה הַנִּקְרֵאת כְּפִי הָרוּחַ בְּשֵׁם סְדוֹם וּמִצְרַיִם אֲשֶׁר־שָׁם נִצְלַב גַּם־אֲדֹנֵיהֶם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲟⲩⲥⲱⲙⲁ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ϩⲓ ⲡⲓϣⲑⲏϩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲛⲓϣϯ ⲙ̀ⲃⲁⲕⲓ ⲑⲏ ⲉⲧⲟⲩⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲥ ⲙ̀ⲡⲛ̅ⲁ̅ⲧⲓⲕⲟⲥ ϫⲉ ⲥⲟⲇⲟⲙⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲭⲏⲙⲓ ⲡⲓⲙⲁ ⲉⲧⲁⲩⲉϣ ⲡⲟⲩ⳪̅ ⲙ̀ⲙⲟϥ

And their body shall be on the street of the great city which is called spiritually "Sodoma of Khēmi," the place in which their Lord was crucified.

Και τα πτωματα αυτων θελουσι κεισθαι επι της πλατειας της πολεως της μεγαλης, ητις καλειται πνευματικως Σοδομα και Αιγυπτος, οπου και ο Κυριος ημων εσταυρωθη.

وَيَنْظُرُ أُنَاسٌ مِنَ الشُّعُوبِ وَالْقَبَائِلِ وَالأَلْسِنَةِ وَالأُمَمِ جُثَّتَيْهِمَا ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ وَنِصْفًا، وَلَا يَدَعُونَ جُثَّتَيْهِمَا تُوضَعَانِ فِي قُبُورٍ.

וְרַבִּים מִן־הָעַמִּים וְהַמִּשְׁפָּחוֹת וְהַלְּשֹׁנוֹת וְהַגּוֹיִם יִרְאוּ אֶת־נִבְלָתָם יָמִים שְׁלֹשָׁה וָחֵצִי וְלֹא יִתְּנוּ לְשׂוּם אֶת־גְּוִיֹּתָם בַּקְּבָרִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲟⲩⲥⲱⲙⲁ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲫⲩⲗⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲉⲙ ⲗⲁⲟⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲉⲙ ⲗⲁⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲉⲙ ϣⲗⲟⲗ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲩⲉ̀ϫⲟⲩϣⲧ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲟⲩⲥⲱⲙⲁ ⲛ̀ⲅ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲫⲁϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲭⲁ ϩⲗⲓ ⲉ̀ⲭⲁ ⲛⲟⲩⲥⲱⲙⲁ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙϩⲁⲩ

And they shall see their body (they) of every tribe and every people and every tongue and every nation, they shall look upon their bodies three days and a half; and they shall not let any lay their bodies in the sepulchre.

Και οι ανθρωποι εκ των λαων και φυλων και γλωσσων και εθνων θελουσι βλεπει τα πτωματα αυτων ημερας τρεις και ημισυ, και δεν θελουσιν αφησει τα πτωματα αυτων να τεθωσιν εις μνηματα.

وَيَشْمَتُ بِهِمَا السَّاكِنُونَ عَلَى الأَرْضِ وَيَتَهَلَّلُونَ، وَيُرْسِلُونَ هَدَايَا بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ لأَنَّ هَذَيْنِ النَّبِيَّيْنِ كَانَا قَدْ عَذَّبَا السَّاكِنِينَ عَلَى الأَرْضِ.

וְיֹשְׁבֵי הָאָרֶץ יִשְׂמְחוּ עֲלֵיהֶם וְיַעַלְזוּ וְיִשְׁלְחוּ מָנוֹת אִישׁ לְרֵעֵהוּ כִּי שְׁנֵי הַנְּבִיאִים הָאֵלֶּה הִכְאִיבוּ אֶת־יֹשְׁבֵי הָאָרֶץ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲣⲁϣⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲏ ⲉⲧϣⲟⲡ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲟⲩⲛⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲟⲩⲱⲣⲡ ⲛ̀ϩⲁⲛⲇⲱⲣⲟⲛ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲉⲣⲏⲟⲩ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲓⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲃ̅ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲉⲣⲃⲁⲥⲁⲛⲓⲍⲓⲛ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧϣⲟⲡ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ

And they all shall rejoice who dwell upon the earth over them, and they shall be delighted. And they shall send gifts to one another, saying: "These are the two prophets who tormented them who dwell upon the earth."

Και οι κατοικουντες επι της γης θελουσι χαρη δι' αυτους και ευφρανθη και θελουσι πεμψει δωρα προς αλληλους, διοτι ουτοι οι δυο προφηται εβασανισαν τους κατοικουντας επι της γης.

ثُمَّ بَعْدَ الثَّلاَثَةِ الأَيَّامِ وَالنِّصْفِ، دَخَلَ فِيهِمَا رُوحُ حَيَاةٍ مِنَ اللهِ، فَوَقَفَا عَلَى أَرْجُلِهِمَا. وَوَقَعَ خَوْفٌ عَظِيمٌ عَلَى الَّذِينَ كَانُوا يَنْظُرُونَهُمَا.

וַיְהִי אַחֲרֵי יָמִים שְׁלֹשָׁה וָחֵצִי וַתָּבֹא בָהֶם רוּחַ חַיִּים מֵאֵת הָאֱלֹהִים וַיַּעַמְדוּ עַל־רַגְלֵיהֶם וְאֵימָה גְדוֹלָה נָפְלָה עַל־כָּל־רֹאֵיהֶם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲅ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲫⲁϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲉϥⲉ̀ϣⲉ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲟⲩ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲟⲩϭⲁⲗⲁⲩϫ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ϩⲟϯ ⲉⲥⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲏ ⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ

And it shall come to pass after three days and a half, and a spirit of God shall go into them, and they shall stand upon their feet, and a great fear shall come upon them who see them.'

Και μετα τας τρεις ημερας και ημισυ εισηλθεν εις αυτους πνευμα ζωης εκ του Θεου, και εσταθησαν επι τους ποδας αυτων, και φοβος μεγας επεσεν επι τους θεωρουντας αυτους.

وَسَمِعُوا صَوْتًا عَظِيمًا مِنَ السَّمَاءِ قَائِلًا لَهُمَا: «اصْعَدَا إِلَى هَهُنَا». فَصَعِدَا إِلَى السَّمَاءِ فِي السَّحَابَةِ، وَنَظَرَهُمَا أَعْدَاؤُهُمَا.

וַיִּשְׁמְעוּ קוֹל גָּדוֹל מִן־הַשָּׁמַיְמָה מִדַּבֵּר אֲלֵיהֶם לֵאמֹר עֲלוּ הֵנָּה וַיַּעֲלוּ בֶעָנָן הַשָּׁמַיְמָה וְעֵינֵי שׂנְאֵיהֶם רֹאוֹת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲥⲙⲏ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲉⲥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲁⲙⲱⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉⲙⲛⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϣⲉ ⲛⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉ̀ⲧⲫⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩϭⲏⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲟⲩϫⲁϫⲓ

And I heard a great voice from (the) heaven, saying to them: Come up hither.' And they went up to (the) heaven in a cloud; and their enemies shall see them.

Και ηκουσαν φωνην μεγαλην εκ του ουρανου, λεγουσαν προς αυτους· Αναβητε εδω. Και ανεβησαν εις τον ουρανον εν τη νεφελη, και ειδον αυτους οι εχθροι αυτων.

وَفِي تِلْكَ السَّاعَةِ حَدَثَتْ زَلْزَلَةٌ عَظِيمَةٌ، فَسَقَطَ عُشْرُ الْمَدِينَةِ، وَقُتِلَ بِالزَّلْزَلَةِ أَسْمَاءٌ مِنَ النَّاسِ: سَبْعَةُ آلاَفٍ. وَصَارَ الْبَاقُونَ فِي رَعْبَةٍ، وَأَعْطَوْا مَجْدًا لإِلَهِ السَّمَاءِ.

וּבַשָּׁעָה הַהִיא הָיָה רַעַשׁ גָּדוֹל וַתִּפֹּל עֲשִׂירִית הָעִיר וְשִׁבְעַת אֲלָפִים בְּנֵי־אָדָם לְמִסְפַּר שְׁמוֹתָם נֶהֶרְגוּ בָרָעַשׁ וְהַנִּשְׁאָרִים רְעָדָה אֲחָזָתַם וַיִּתְּנוּ כָבוֹד לֵאלֹהֵי הַשָּׁמָיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ϯⲟⲩⲛⲟⲩ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉⲣⲉ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲙ̀ⲙⲟⲛⲙⲉⲛ ϣⲱⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲣⲉⲅ̅ ⲛ̀ϯⲃⲁⲕⲓ ⲁϥϩⲉⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲙⲟⲩ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲟⲛⲙⲉⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲍ̅ ⲛ̀ϣⲟ ⲛ̀ⲣⲁⲛ ⲛ̀ⲣⲱⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲥⲉⲡⲓ ⲁⲩⲙⲟϩ ⲛ̀ϩⲟϯ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϯⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲫϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲫⲉ

And in that hour shall be a great earthquake. And the third part of the city fell; and seven thousand of names of men died in the earthquake; and (the) remainder were full of fear, and they glorified the God of (the) heaven.

Και κατ' εκεινην την ωραν εγεινε σεισμος μεγας, και επεσε το δεκατον της πολεως, και εθανατωθησαν εν τω σεισμω ονοματα ανθρωπων χιλιαδες επτα, και οι λοιποι εγειναν εμφοβοι και εδωκαν δοξαν εις τον Θεον του ουρανου.

الْوَيْلُ الثَّانِي مَضَى وَهُوَذَا الْوَيْلُ الثَّالِثُ يَأْتِي سَرِيعًا.

אוֹי שֵׁנִי חָלַף הָלַךְ לוֹ וְאוֹי שְׁלִישִׁי מְהֵרָה יָבוֹא׃

Ⲡⲓⲟⲩⲟⲓ ⲙ̀ⲙⲁϩⲃ̅ ⲁϥⲥⲓⲛⲓ ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲓⲥ ⲡⲓⲟⲩⲟⲓ ⲙ̀ⲙⲁϩⲅ̅ ϥⲛⲏⲟⲩ ⲛ̀ⲭⲱⲗⲉⲙ

The second woe passed; and behold, the third woe cometh quickly.

Η ουαι η δευτερα απηλθεν· ιδου, η ουαι η τριτη ερχεται ταχεως.

البوق السابع

ثُمَّ بَوَّقَ الْمَلاَكُ السَّابِعُ، فَحَدَثَتْ أَصْوَاتٌ عَظِيمَةٌ فِي السَّمَاءِ قَائِلَةً: «قَدْ صَارَتْ مَمَالِكُ الْعَالَمِ لِرَبِّنَا وَمَسِيحِهِ، فَسَيَمْلِكُ إِلَى أَبَدِ الآبِدِينَ».

וְהַמַּלְאָךְ הַשְּׁבִיעִי תָּקַע בַּשּׁוֹפָר וַיְהִי קֹלוֹת גְּדוֹלִים בַּשָּׁמַיִם וַיֹּאמְרוּ הִנֵּה מַמְלֶכֶת הָעוֹלָם הָיְתָה לַאֲדֹנֵינוּ וְלִמְשִׁיחוֹ וְהוּא יִמְלֹךְ לְעוֹלְמֵי עוֹלָמִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲙⲁϩⲍ̅ ⲛ̀ⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲁϥⲉⲣⲥⲁⲗⲡⲓⲍⲓⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ϩⲁⲛⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲥⲙⲏ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲑⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲛⲉⲙ ⲡⲉϥⲭⲣ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲉⲣⲟⲩⲣⲟ ϣⲁ ⲉⲛⲉϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲉⲛⲉϩ

And the seventh angel sounded; and great voices came from (the) heaven, saying: (The) kingdom of the world became of the Lord our God, and his Christ: and he shall reign unto age of the age.'

Και ο εβδομος αγγελος εσαλπισε και εγειναν φωναι μεγαλαι εν τω ουρανω, λεγουσαι· Αι βασιλειαι του κοσμου εγειναν του Κυριου ημων και του Χριστου αυτου, και θελει βασιλευσει εις τους αιωνας των αιωνων.

وَالأَرْبَعَةُ وَالْعِشْرُونَ شَيْخًا الْجَالِسُونَ أَمَامَ اللهِ عَلَى عُرُوشِهِمْ، خَرُّوا عَلَى وُجُوهِهِمْ وَسَجَدُوا للهِ،

וְעֶשְׂרִים וְאַרְבָּעָה הַזְּקֵנִים הַיּשְׁבִים לִפְנֵי הָאֱלֹהִים עַל־כִּסְאוֹתָם נָפְלוּ עַל־פְּנֵיהֶם וַיִּשְׁתַּחֲווּ לֵאלֹהִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲕ̅ⲇ̅ ⲙ̀ⲡⲣⲉⲥⲃⲩⲧⲉⲣⲟⲥ ⲉⲧⲭⲏ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲫϯ ⲉⲩϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲁⲩϩⲓⲧⲟⲩ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲟⲩϩⲟ ⲁⲩⲟⲩⲱϣⲧ ⲙ̀ⲫϯ

And twenty-four presbyters who are before God, sitting upon the thrones, threw themselves upon their face, they worshipped God,

Και οι εικοσιτεσσαρες πρεσβυτεροι, οι καθημενοι ενωπιον του Θεου επι τους θρονους αυτων, επεσαν κατα προσωπον αυτων και προσεκυνησαν τον Θεον,

قَائِلِينَ: «نَشْكُرُكَ أَيُّهَا الرَّبُّ الإِلَهُ الْقَادِرُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ، الْكَائِنُ وَالَّذِي كَانَ وَالَّذِي يَأْتِي، لأَنَّكَ أَخَذْتَ قُدْرَتَكَ الْعَظِيمَةَ وَمَلَكْتَ.

וַיֹּאמְרוּ מוֹדִים אֲנַחְנוּ לְךָ יְהוָֹה אֱלֹהִים צְבָאוֹת הַהוֶֹה וְהָיָה וְיָבוֹא כִּי לָבַשְׁתָּ עֻזְּךָ הַגָּדוֹל וַתִּמְלֹךְ׃

Ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲧⲉⲛϣⲉⲡϩⲙⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲕ ⲡ⳪̅ ⲫϯ ⲡⲓⲡⲁⲛⲧⲟⲕⲣⲁⲧⲱⲣ ⲫⲏ ⲉⲧϣⲟⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉ̀ⲛⲁϥϣⲟⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲭⲛⲏⲟⲩ ϫⲉ ⲁⲕϭⲓ ⲛ̀ϯϫⲟⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲕⲉⲣⲟⲩⲣⲟ

saying: We give thanks to thee, Lord God, the Almighty, he who is, and he who was being, and thou comest, Because thou tookest the power, and thou reignedst.

λεγοντες· Ευχαριστουμεν σοι, Κυριε Θεε παντοκρατωρ, ο ων και ο ην και ο ερχομενος, διοτι ελαβες την δυναμιν σου την μεγαλην και εβασιλευσας,

وَغَضِبَتِ الأُمَمُ، فَأَتَى غَضَبُكَ وَزَمَانُ الأَمْوَاتِ لِيُدَانُوا، وَلِتُعْطَى الأُجْرَةُ لِعَبِيدِكَ الأَنْبِيَاءِ وَالْقِدِّيسِينَ وَالْخَائِفِينَ اسْمَكَ، الصِّغَارِ وَالْكِبَارِ، وَلِيُهْلَكَ الَّذِينَ كَانُوا يُهْلِكُونَ الأَرْضَ».

וְהַגּוֹיִם קָצָפוּ וַיָּבֹא קֶצְפְּךָ וְעֵת לִשְׁפֹּט הַמֵּתִים וְלָתֵת שָׂכָר לַעֲבָדֶיךָ הַנְּבִיאִים וְלַקְדֹשִׁים וּלְיִרְאֵי שְׁמֶךָ לְמִקְּטַנָּם וְעַד־גְּדוֹלָם וּלְהַשְׁחִית אֶת־מַשְׁחִיתֵי הָאָרֶץ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ⲁⲩϫⲱⲛⲧ ϫⲉ ⲁϥⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉⲕϫⲱⲛⲧ ⲛⲉⲙ ⲡⲥⲏⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲕⲣⲏⲥⲓⲥ ⲉ̀ϯϩⲁⲡ ⲉ̀ⲛⲓⲣⲉϥⲙⲱⲟⲩⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϯ ⲙ̀ⲫⲃⲉⲭⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲕⲉⲃⲓⲁⲓⲕ ⲛⲱⲟⲩ ⲛⲓⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲁⲅⲓⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲉⲣϩⲟϯ ϧⲁⲧϩⲏ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲣⲁⲛ ⲛⲓⲕⲟⲩϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲛⲓϣϯ ⲉⲕⲉ̀ⲧⲁⲕⲟ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲧⲁⲕⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁϩⲓ

And the nations were angry, because thine anger came, and (the) time of the judgement, to judge the dead, and to give (the) reward of thy servants to them, The prophets, and the saints, and all them who fear thy name; the small and the great; thou shalt destroy them who destroy the earth.'

και τα εθνη ωργισθησαν, και ηλθεν η οργη σου και ο καιρος των νεκρων δια να κριθωσι και να δωσης τον μισθον εις τους δουλους σου τους προφητας και εις τους αγιους και εις τους φοβουμενους το ονομα σου, τους μικρους και τους μεγαλους, και να διαφθειρης τους διαφθειροντας την γην.

وَانْفَتَحَ هَيْكَلُ اللهِ فِي السَّمَاءِ، وَظَهَرَ تَابُوتُ عَهْدِهِ فِي هَيْكَلِهِ، وَحَدَثَتْ بُرُوقٌ وَأَصْوَاتٌ وَرُعُودٌ وَزَلْزَلَةٌ وَبَرَدٌ عَظِيمٌ.

וַיִּפָּתַח הֵיכַל יְהוָֹה בַּשָּׁמַיִם וַיֵּרָא אֲרוֹן בְּרִיתוֹ בְּהֵיכָלוֹ וַיְהִי בְּרָקִים וְקֹלוֹת וּרְעָמִים וְרַעַשׁ וּבָרָד כָּבֵד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲩⲱⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥⲟⲩⲱⲛϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲕⲩⲃⲱⲧⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲇⲓⲁⲑⲏⲕⲏ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ϩⲁⲛⲥⲉⲧⲉⲃⲣⲏϫ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϧⲁⲣⲁⲃⲁⲓ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲥⲙⲏ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲙⲟⲛⲙⲉⲛ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲁⲗ ⲙ̀ⲫⲉ

And the temple of God was opened in (the) heaven; and the ark of the covenant appeared in the temple; and there happened lightnings and thunders and voices and earthquakes and stones of heaven.

Και ηνοιχθη ο ναος του Θεου εν τω ουρανω, και εφανη η κιβωτος της διαθηκης αυτου εν τω ναω αυτου, και εγειναν αστραπαι και φωναι και βρονται και σεισμος και χαλαζα μεγαλη.

إصحاح 12

المرأة والتنين

وَظَهَرَتْ آيَةٌ عَظِيمَةٌ فِي السَّمَاءِ: امْرَأَةٌ مُتَسَرْبِلَةٌ بِالشَّمْسِ، وَالْقَمَرُ تَحْتَ رِجْلَيْهَا، وَعَلَى رَأْسِهَا إِكْلِيلٌ مِنِ اثْنَيْ عَشَرَ كَوْكَبًا،

וְאוֹת גָּדוֹל נִרְאָה בַּשָּׁמָיִם אִשָּׁה אֲשֶׁר־הַשֶּׁמֶשׁ לְבוּשָׁהּ וְהַיָּרֵחַ תַּחַת רַגְלֶיהָ וְעַל־רֹאשָׁהּ עֲטֶרֶת שְׁנֵים עָשָׂר כּוֹכָבִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲓⲥ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲁ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲙ̀ⲙⲏⲓⲛⲓ ⲁϥⲟⲩⲟⲛϩϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲉⲥϫⲟⲗϩ ⲙ̀ⲫⲣⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲓⲟϩ ⲥⲁⲡⲉⲥⲏⲧ ⲛ̀ⲛⲉⲥϭⲁⲗⲁⲩϫ ⲟⲩⲭⲗⲟⲙ ⲉϥⲧⲟⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲉⲥⲁⲫⲉ ⲙ̀ⲓ̅ⲃ̅ ⲛ̀ⲥⲓⲟⲩ

And behold, a great sign manifested itself in (the) heaven. A woman arrayed with (the) sun, and the moon below her feet, a crown being put (lit. given) on her head of twelve stars:

Και σημειον μεγα εφανη εν τω ουρανω, γυνη ενδεδυμενη τον ηλιον, και η σεληνη υποκατω των ποδων αυτης, και επι της κεφαλης αυτης στεφανος αστερων δωδεκα,

وَهِيَ حُبْلَى تَصْرُخُ مُتَمَخِّضَةً وَمُتَوَجِّعَةً لِتَلِدَ.

וְהִיא הָרָה וַתִּזְעַק בַּחֲבָלֶיהָ וּבְצִירֵי לֵדַתָּה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲥⲙⲃⲟⲕⲓ ⲉⲥⲱϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲥϯⲛⲁⲕϩⲓ ⲉⲥⲙⲟⲕϩ ⲉⲥⲛⲁⲙⲓⲥⲓ

and being with child, crying out, travailing, being in pain, about to bring forth.

και εγκυος ουσα εκραζε κοιλοπονουσα και βασανιζομενη δια να γεννηση.

وَظَهَرَتْ آيَةٌ أُخْرَى فِي السَّمَاءِ: هُوَذَا تِنِّينٌ عَظِيمٌ أَحْمَرُ، لَهُ سَبْعَةُ رُؤُوسٍ وَعَشَرَةُ قُرُونٍ، وَعَلَى رُؤُوسِهِ سَبْعَةُ تِيجَانٍ.

וַיֵּרָא אוֹת אַחֵר בַּשָּׁמָיִם וְהִנֵּה תַּנִּין גָּדוֹל אָדֹם כָּאֵשׁ וְלוֹ שִׁבְעָה רָאשִׁים וְעֶשֶׂר קְרָנַיִם וְעַל־רָאשָׁיו שִׁבְעָה כְתָרִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲕⲉⲙⲏⲓⲛⲓ ⲁϥⲟⲩⲟⲛϩϥ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲓⲥ ⲟⲩⲇⲣⲁⲕⲱⲛ ⲛ̀ⲁⲟⲩⲁⲛ ⲛ̀ⲭⲣⲱⲙ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲡⲉ ⲉ̀ⲙⲁϣⲱ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲍ̅ ⲛ̀ⲁⲫⲉ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛⲉⲙ ⲓ̅ ⲛ̀ⲧⲁⲡ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲍ̅ ⲛ̀ⲭⲗⲟⲙ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲉϥⲁⲫⲏⲟⲩⲓ

And another sign manifested itself in (the) heaven; and lo, a dragon of colour of fire, it is very great, having (lit. being to him) seven heads and ten horns, there being seven crowns upon his heads:

Και εφανη αλλο σημειον εν τω ουρανω, και ιδου, δρακων μεγας κοκκινος, εχων κεφαλας επτα και κερατα δεκα, και επι τας κεφαλας αυτου διαδηματα επτα,

وَذَنَبُهُ يَجُرُّ ثُلْثَ نُجُومِ السَّمَاءِ فَطَرَحَهَا إِلَى الأَرْضِ. وَالتِّنِّينُ وَقَفَ أَمَامَ الْمَرْأَةِ الْعَتِيدَةِ أَنْ تَلِدَ، حَتَّى يَبْتَلِعَ وَلَدَهَا مَتَى وَلَدَتْ.

וְסָחַב בִּזְנָבוֹ מִן־הַשָּׁמַיִם שְׁלִישִׁית הַכּוֹכָבִים וַיַּשְׁלִיכֵם אָרְצָה וַיִּתְיַצֵּב הַתַּנִּין לִפְנֵי הָאִשָּׁה אֲשֶׁר הֶחֶלָה לָלֶדֶת לְמַעַן בְּלֹעַ אֶת־בְּנָהּ בְּלִדְתָּהּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϥⲥⲁⲧ ⲁϥⲱϣϯ ⲙ̀ⲫⲣⲉⲅ̅ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲓⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲫⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲓⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲇⲣⲁⲕⲱⲛ ⲁϥⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ϯⲥϩⲓⲙⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲥϣⲁⲛⲙⲓⲥⲓ ⲙ̀ⲡⲓϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲉϥⲟⲙⲕϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲇⲣⲁⲕⲱⲛ

and his tail dragged away (the) third part of the stars of (the) heaven and it cast them down upon (the) earth. And the dragon stood before the woman, that, if she should bring forth the son, the dragon might swallow him.

και η ουρα αυτου εσυρε το τριτον των αστερων του ουρανου και ερριψεν αυτους εις την γην. Και ο δρακων εσταθη ενωπιον της γυναικος της μελλουσης να γεννηση, δια να καταφαγη το τεκνον αυτης, οταν γεννηση.

فَوَلَدَتِ ابْنًا ذَكَرًا عَتِيدًا أَنْ يَرْعَى جَمِيعَ الأُمَمِ بِعَصًا مِنْ حَدِيدٍ. وَاخْتُطِفَ وَلَدُهَا إِلَى اللهِ وَإِلَى عَرْشِهِ،

וַתֵּלֶד בֵּן זָכָר אֲשֶׁר־יִרְעֶה כָל־הַגּוֹיִם בְּשֵׁבֶט בַּרְזֶל וַיִּלָּקַח בְּנָהּ אֶל־הָאֱלֹהִים וְאֶל־כִּסְאוֹ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥⲙⲓⲥⲓ ⲙ̀ⲡⲓϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ϩⲱⲟⲩⲧ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁⲁⲙⲟⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩϣⲃⲱⲧ ⲙ̀ⲃⲉⲛⲓⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϩⲱⲗⲉⲙ ⲙ̀ⲡⲓϣⲏⲣⲓ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ϩⲁ ⲫϯ ⲛⲉⲙ ϩⲁ ⲡⲉϥⲑⲣⲟⲛⲟⲥ

And she brought forth the son: this is he who will rule the nations with a staff of iron. And the child was carried away up to God, and to his throne.

Και εγεννησε παιδιον αρρεν, το οποιον μελλει να ποιμανη παντα τα εθνη εν ραβδω σιδηρα· και το τεκνον αυτης ηρπασθη προς τον Θεον και τον θρονον αυτου.

وَالْمَرْأَةُ هَرَبَتْ إِلَى الْبَرِّيَّةِ، حَيْثُ لَهَا مَوْضِعٌ مُعَدٌّ مِنَ اللهِ لِكَيْ يَعُولُوهَا هُنَاكَ أَلْفًا وَمِئَتَيْنِ وَسِتِّينَ يَوْمًا.

וְהָאִשָּׁה בָּרְחָה הַמִּדְבָּרָה אֲשֶׁר־שָׁם הוּכַן־לָהּ מָקוֹם מֵאֵת אֱלֹהִים לְמַעַן יְכַלְכְּלוּהָ שָּׁם יָמִים אֶלֶף וּמָאתַיִם וְשִׁשִּׁים׃

Ⲟⲩⲟϩ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲁⲥⲫⲱⲧ ⲉ̀ⲡϣⲁϥⲉ ⲉ̀ⲡⲓⲙⲁ ⲉⲧⲁ ⲫϯ ⲥⲉⲃⲧⲱⲧϥ ⲛⲁⲥ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲥⲉϣⲁⲛⲟⲩϣⲥ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛ̀ⲟⲩϣⲟ ⲛⲉⲙ ⲥ̅ ⲛ̀ϥ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ

And the woman fled to (the) desert, to the place which God prepared for her, that they might nourish her there a thousand and two hundred (and) ninety days.

Και η γυνη εφυγεν εις την ερημον, οπου εχει τοπον ητοιμασμενον απο του Θεου, δια να τρεφωσιν αυτην εκει ημερας χιλιας διακοσιας εξηκοντα.

وَحَدَثَتْ حَرْبٌ فِي السَّمَاءِ: مِيخَائِيلُ وَمَلاَئِكَتُهُ حَارَبُوا التِّنِّينَ، وَحَارَبَ التِّنِّينُ وَمَلاَئِكَتُهُ

וַתְּהִי מִלְחָמָה בַּשָּׁמָיִם מִיכָאֵל הוּא וּמַלְאָכָיו נִלְחָמִים בַּתַּנִּין וְהַתַּנִּין נִלְחָם וּמַלְאָכָיו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲙ̀ⲃⲱⲧⲥ ⲁϥϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲙⲓⲭⲁⲏⲗ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲱⲧⲥ ⲟⲩⲃⲉ ⲡⲓⲇⲣⲁⲕⲱⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲇⲣⲁⲕⲱⲛ ⲁϥⲃⲱⲧⲥ ⲟⲩⲃⲏⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ

And a great war took place in (the) heaven: Michaēl and his angels to war against the dragon. And the dragon warred against them and his angels;

Και εγεινε πολεμος εν τω ουρανω· ο Μιχαηλ και οι αγγελοι αυτου επολεμησαν κατα του δρακοντος· και ο Δρακων επολεμησε και οι αγγελοι αυτου,

وَلَمْ يَقْوَوْا، فَلَمْ يُوجَدْ مَكَانُهُمْ بَعْدَ ذَلِكَ فِي السَّمَاءِ.

וְלֹא הִתְחַזָּקוּ וְגַם מְקוֹמָם לֹא־נִמְצָא עוֹד בַּשָּׁמָיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉϥϣ̀ϫⲉⲙϫⲟⲙ ⲟⲩⲃⲏⲟⲩ ⲉ̀ϯ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲭⲁ ⲙⲁ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ

and he prevailed not against them in fighting them: and they put not place for him any more up in (the) heaven.

και δεν υπερισχυσαν, ουδε ευρεθη πλεον τοπος αυτων εν τω ουρανω.

فَطُرِحَ التِّنِّينُ الْعَظِيمُ، الْحَيَّةُ الْقَدِيمَةُ الْمَدْعُوُّ إِبْلِيسَ وَالشَّيْطَانَ، الَّذِي يُضِلُّ الْعَالَمَ كُلَّهُ، طُرِحَ إِلَى الأَرْضِ، وَطُرِحَتْ مَعَهُ مَلاَئِكَتُهُ.

וַיֻּשְׁלַךְ הַתַּנִּין הַגָּדוֹל הַנָּחָשׁ הַקַּדְמוֹנִי אֲשֶׁר־נִקְרָא שְׁמוֹ מַלְשִׁין וְשָׂטָן הַמַּדִּיחַ תֵּבֵל כֻּלָּהּ הוּא הֻשְׁלַךְ אָרְצָה וּמַלְאָכָיו עִמּוֹ הֻשְׁלָכוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϩⲓⲟⲩⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲇⲣⲁⲕⲱⲛ ⲡⲓⲛⲓϣϯ ⲛ̀ϩⲟϥ ⲡⲁⲣⲭⲉⲟⲥ ⲫⲏ ⲉⲧⲟⲩⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲡⲓⲇⲓⲁⲃⲟⲗⲟⲥ ⲡⲥⲁⲧⲁⲛⲁⲥ ⲫⲏ ⲉⲧⲥⲱⲣⲉⲙ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ ⲁⲩϩⲓⲧϥ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲙ̀ⲡⲕⲁϩⲓ ⲁⲩϩⲓⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥⲕⲉⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲛⲉⲙⲁϥ

And the dragon was cast (out), the great serpent, (the) ancient, he who is called the devil Satan, he who led astray the whole world; he was cast below the earth: his angels also were cast below with him.

Και ερριφθη ο δρακων ο μεγας, ο οφις ο αρχαιος, ο καλουμενος Διαβολος και ο Σατανας, ο πλανων την οικουμενην ολην, ερριφθη εις την γην, και οι αγγελοι αυτου ερριφθησαν μετ' αυτου.

وَسَمِعْتُ صَوْتًا عَظِيمًا قَائِلًا فِي السَّمَاءِ: «الآنَ صَارَ خَلاَصُ إِلَهِنَا وَقُدْرَتُهُ وَمُلْكُهُ وَسُلْطَانُ مَسِيحِهِ، لأَنَّهُ قَدْ طُرِحَ الْمُشْتَكِي عَلَى إِخْوَتِنَا، الَّذِي كَانَ يَشْتَكِي عَلَيْهِمْ أَمَامَ إِلَهِنَا نَهَارًا وَلَيْلًا.

וָאֶשְׁמַע קוֹל גָּדוֹל בַּשָּׁמַיִם וַיֹּאמַר עַתָּה בָאָה יְשׁוּעַת אֱלֹהֵינוּ וְעֻזּוֹ וּמַלְכוּתוֹ וּמֶמְשֶׁלֶת מְשִׁיחוֹ כִּי הוּרַד שׂוֹטֵן אַחֵינוּ הָעֹמֵד לְשִׂטְנָם לִפְנֵי אֱלֹהֵינוּ יוֹמָם וָלָיְלָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲥⲙⲏ ⲙ̀ⲡϣⲱⲓ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲉⲥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ϯⲛⲟⲩ ⲁ ⲡⲓⲟⲩϫⲁⲓ ϣⲱⲡⲓ ⲛⲉⲙ ϯϫⲟⲙ ⲛⲉⲙ ϯⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲭⲣ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲁⲩϩⲓⲟⲩⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁⲧⲏⲅⲟⲣⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛⲥⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲉⲣⲕⲁⲧⲏⲅⲟⲣⲓⲛ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲫϯ ⲙ̀ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲉϫⲱⲣϩ

And I heard a great voice up in (the) heaven, saying: 'Now happened the salvation, and the power, and the kingdom of our God, and the authority of his Christ. Because the accuser of our brethren was cast to the earth, he who accused before God in the day and the night.

Και ηκουσα φωνην μεγαλην λεγουσαν εν τω ουρανω· Τωρα εγεινεν η σωτηρια και δυναμις και η βασιλεια του Θεου ημων και η εξουσια τον Χριστου αυτου, διοτι κατερριφθη ο κατηγορος των αδελφων ημων, ο κατηγορων αυτους ενωπιον του Θεου ημων ημεραν και νυκτα.

وَهُمْ غَلَبُوهُ بِدَمِ الْخَرُوفِ وَبِكَلِمَةِ شَهَادَتِهِمْ، وَلَمْ يُحِبُّوا حَيَاتَهُمْ حَتَّى الْمَوْتِ.

וְהֵם נִצְּחֻהוּ בְדַם־הַשֶׂה וּבִדְבַר עֵדוּתָם וְלֹא־אָהֲבוּ אֶת־נַפְשָׁם עַד לַמָּוֶת׃

Ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲱⲟⲩ ⲁⲩϭⲣⲟ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲥⲛⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϩⲓⲏⲃ ⲛⲉⲙ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲥⲛⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲟⲩⲙⲉⲧⲙⲁⲣⲧⲩⲣⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩⲏⲓ ⲅⲁⲣ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲙⲉⲛⲣⲉ ⲧⲟⲩⲯⲩⲭⲏ ϣⲁ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲫⲙⲟⲩ

Because they (pron.) overcame him because of (the) blood of the lamb, and because of (the) blood of their witness, for they loved not their life even unto (the) death.

Και αυτοι ενικησαν αυτον δια το αιμα του Αρνιου και δια τον λογον της μαρτυριας αυτων, και δεν ηγαπησαν την ψυχην αυτων μεχρι θανατου.

مِنْ أَجْلِ هَذَا، افْرَحِي أَيَّتُهَا السَّمَاوَاتُ وَالسَّاكِنُونَ فِيهَا. وَيْلٌ لِسَاكِنِي الأَرْضِ وَالْبَحْرِ، لأَنَّ إِبْلِيسَ نَزَلَ إِلَيْكُمْ وَبِهِ غَضَبٌ عَظِيمٌ! عَالِمًا أَنَّ لَهُ زَمَانًا قَلِيلًا».

עַל־כֵּן רָנּוּ שָׁמַיִם וְשֹׁכְנֵיהֶם אוֹי לָכֶם יֹשְׁבֵי אֶרֶץ וָיָם כִּי־יָרַד אֲלֵיכֶם הַמַּלְשִׁין בְּחֵמָה גְדוֹלָה מִדַּעְתּוֹ כִּי תִקְצַר עִתּוֹ׃

Ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ⲟⲩⲛⲟϥ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲛⲓⲫⲏⲟⲩⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧϣⲟⲡ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲛⲉⲙ ⲫⲓⲟⲙ ϫⲉ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ϩⲁⲣⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲇⲓⲁⲃⲟⲗⲟⲥ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲙⲃⲟⲛ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲉϥⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲕⲉⲕⲟⲩϫⲓ ⲛ̀ⲥⲏⲟⲩ ⲉⲧⲉⲛ̀ⲧⲁϥ ⲙ̀ⲙⲁⲩ

Therefore delight yourselves, [the] heavens, and they who dwell in them. Woe to the earth and the sea: because the devil came below to you, there being a great wrath in him; knowing that only a little while (it is) which he hath.'

Δια τουτο ευφραινεσθε οι ουρανοι και οι κατοικουντες εν αυτοις· ουαι εις τους κατοικουντας την γην και την θαλασσαν, διοτι κατεβη ο διαβολος εις εσας εχων θυμον μεγαν, επειδη γνωριζει οτι ολιγον καιρον εχει.

وَلَمَّا رَأَى التِّنِّينُ أَنَّهُ طُرِحَ إِلَى الأَرْضِ، اضْطَهَدَ الْمَرْأَةَ الَّتِي وَلَدَتْ الابْنَ الذَّكَرَ،

וַיְהִי כַּאֲשֶׁר רָאָה הַתַּנִּין כִּי הֻשְׁלַךְ אָרְצָה וַיִּרְדֹּף אֶת־הָאִשָּׁה אֲשֶׁר יָלְדָה אֶת־הַזָּכָר׃

Ⲉⲧⲁϥⲛⲁⲩ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲇⲣⲁⲕⲱⲛ ϫⲉ ⲁⲩϩⲓⲧϥ ⲉ̀ⲡⲕⲁϩⲓ ⲁϥϭⲟϫⲓ ⲛ̀ⲥⲁ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲑⲏ ⲉⲧⲁⲥⲙⲓⲥⲓ ⲙ̀ⲡⲓϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ϩⲱⲟⲩⲧ

But the dragon, having seen that he was cast to (the) earth, pursued the woman who brought forth the son.

Και οτε ειδεν ο δρακων οτι ερριφθη εις την γην, εδιωξε την γυναικα, ητις εγεννησε τον αρρενα.

فَأُعْطِيَتِ الْمَرْأَةُ جَنَاحَيِ النَّسْرِ الْعَظِيمِ لِكَيْ تَطِيرَ إِلَى الْبَرِّيَّةِ إِلَى مَوْضِعِهَا، حَيْثُ تُعَالُ زَمَانًا وَزَمَانَيْنِ وَنِصْفَ زَمَانٍ، مِنْ وَجْهِ الْحَيَّةِ.

וַיֻּתְּנוּ לָאִשָּׁה שְׁתֵּי כַנְפֵי הַנֶּשֶׁר הַגָּדוֹל לָעוּף הַמִּדְבָּרָה אֶל־מְקוֹמָהּ אֲשֶׁר תְּכֻלְכַּל־שָׁם מוֹעֵד מוֹעֲדִים וָחֵצִי מִפְּנֵי הַנָּחָשׁ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϯ ⲛⲁⲥ ⲛ̀ⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲧⲉⲛϩ ⲃ̅ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲛⲁ ⲟⲩⲁϧⲱⲙ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲥϩⲱⲗ ⲉ̀ⲡϣⲁϥⲉ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲉ̀ⲫⲙⲁ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁϣⲁⲛⲟⲩϣⲥ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲏⲟⲩ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲥⲏⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲧⲫⲁϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲥⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲡϩⲟ ⲙ̀ⲡⲓϩⲟϥ

And two great wings were given to her as those of an eagle, that the woman might fly to (the) desert, to (the) place (in) which she will be nourished a time and times and (the) half of a time from (the) face of the serpent.

Και εδοθησαν εις την γυναικα δυο πτερυγες του αετου του μεγαλου, δια να πετα εις την ερημον εις τον τοπον αυτης, οπου τρεφεται εκει καιρον και καιρους και ημισυ καιρου απο προσωπου του οφεως.

فَأَلْقَتِ الْحَيَّةُ مِنْ فَمِهَا وَرَاءَ الْمَرْأَةِ مَاءً كَنَهْرٍ لِتَجْعَلَهَا تُحْمَلُ بِالنَّهْرِ.

וַיְשַׁלַּח הַנָּחָשׁ נְהַר־מַיִם מִפִּיו אַחֲרֵי הָאִשָּׁה לְשָׁטְפָהּ בַּנָּהָר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓϩⲟϥ ⲁϥϩⲓⲟⲩⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲣⲱϥ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲁⲣⲟ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲥⲁⲫⲁϩⲟⲩ ⲛ̀ϯⲥϩⲓⲙⲓ

And the serpent cast from his mouth as (it were) a river of water behind the woman.

Και ερριψεν ο οφις οπισω της γυναικος εκ του στοματος αυτου υδωρ ως ποταμον, δια να καμη να συρη αυτην ο ποταμος.

فَأَعَانَتِ الأَرْضُ الْمَرْأَةَ، وَفَتَحَتِ الأَرْضُ فَمَهَا وَابْتَلَعَتِ النَّهْرَ الَّذِي أَلْقَاهُ التِّنِّينُ مِنْ فَمِهِ.

וַתַּעֲזֹר הָאָרֶץ אֶת־הָאִשָּׁה וַתִּפְתַּח הָאָרֶץ אֶת־פִּיהָ וַתִּבְלַע אֶת־הַנָּהָר אֲשֶׁר־שִׁלַּח הַתַּנִּין מִפִּיהוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲁϥⲟⲩⲱⲛ ⲛ̀ⲣⲱϥ ⲁϥⲟⲙⲕ ⲙ̀ⲡⲓⲓⲁⲣⲟ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲉⲧⲁ ⲡⲓⲇⲣⲁⲕⲱⲛ ϩⲓⲧϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲫⲁϩⲟⲩ ⲛ̀ϯⲥϩⲓⲙⲓ

And (the) earth opened its mouth, it swallowed the river of water which the dragon cast forth behind the woman.

Και εβοηθησεν την γυναικα και ηνοιξεν η γη, το στομα αυτης και κατεπιε τον ποταμον, τον οποιον ερριψεν ο δρακων εκ του στοματος αυτου.

فَغَضِبَ التِّنِّينُ عَلَى الْمَرْأَةِ، وَذَهَبَ لِيَصْنَعَ حَرْبًا مَعَ بَاقِي نَسْلِهَا الَّذِينَ يَحْفَظُونَ وَصَايَا اللهِ، وَعِنْدَهُمْ شَهَادَةُ يَسُوعَ الْمَسِيحِ.

וַיִּקְצֹף הַתַּנִּין עַל־הָאִשָּׁה וַיֵּלֶךְ לַעֲשׂוֹת מִלְחָמָה עִם־יֶתֶר זַרְעָהּ הַשֹּׁמְרִים פִּקּוּדֵי אֱלֹהִים וַאֲשֶׁר עֵדוּת יֵשׁוּעַ בְּפִיהֶם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϫⲱⲛⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲇⲣⲁⲕⲱⲛ ϩⲓϫⲉⲛ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲃⲱⲧⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲥⲉⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲥⲡⲉⲣⲙⲁ ⲛ̀ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲛⲓⲉⲛⲧⲟⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲛⲉⲙ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛ̀ⲧⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅

And the dragon was angry with the woman, and went to make a war with (the) remainder of (the) seed of the woman, they who keep the commandments of God and the witness of Jesus.

Και ωργισθη ο δρακων κατα της γυναικος και υπηγε να καμη πολεμον με τους λοιπους του σπερματος αυτης, τους φυλαττοντας τας εντολας του Θεου και εχοντας την μαρτυριαν του Ιησου Χριστου.

إصحاح 13

الوحش الخارج من البحر

ثُمَّ وَقَفْتُ عَلَى رَمْلِ الْبَحْرِ، فَرَأَيْتُ وَحْشًا طَالِعًا مِنَ الْبَحْرِ لَهُ سَبْعَةُ رُؤُوسٍ وَعَشَرَةُ قُرُونٍ، وَعَلَى قُرُونِهِ عَشَرَةُ تِيجَانٍ، وَعَلَى رُؤُوسِهِ اسْمُ تَجْدِيفٍ.

וָאֱהִי עֹמֵד עַל־חוֹל הַיָּם וָאֵרֶא חַיָּה עֹלָה מִן־הַיָּם וְלָהּ עֶשֶׂר קְרָנַיִם וְשִׁבְעָה רָאשִׁים וּבְקַרְנֶיהָ עֲשָׂרָה כְתָרִים וּבְרָאשֶׁיהָ שְׁמוֹת גִּדּוּפִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓϣⲱ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲓⲟⲙ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲟⲩⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲉϥⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲫⲓⲟⲙ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲓ̅ ⲛ̀ⲧⲁⲡ ϩⲓϫⲱϥ ⲛⲉⲙ ⲍ̅ ⲛ̀ⲁⲫⲉ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲇ̅ ⲛ̀ⲭⲗⲟⲙ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲉϥⲧⲁⲡ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲣⲁⲛ ⲥϧⲏⲟⲩⲧ ϩⲓ ⲛⲉϥⲁⲫⲏⲟⲩⲓ

And I stood upon the sand of the sea; I saw a wild beast coming up in the sea, there being ten horns upon him, and seven heads, there being four crowns upon his horns, there being a name written on his heads.

Και εσταθην επι την αμμον της θαλασσης· και ειδον θηριον αναβαινον εκ της θαλασσης, το οποιον ειχε κεφαλας επτα και κερατα δεκα, και επι των κερατων αυτου δεκα διαδηματα και επι τας κεφαλας αυτου ονομα βλασφημιας.

وَالْوَحْشُ الَّذِي رَأَيْتُهُ كَانَ شِبْهَ نَمِرٍ، وَقَوَائِمُهُ كَقَوَائِمِ دُبٍّ، وَفَمُهُ كَفَمِ أَسَدٍ. وَأَعْطَاهُ التِّنِّينُ قُدْرَتَهُ وَعَرْشَهُ وَسُلْطَانًا عَظِيمًا.

וְהַחַיָּה אֲשֶׁר רָאִיתִי מַרְאֶהָ כְּמַרְאֵה הַנָּמֵר וְרַגְלֶיהָ רַגְלֵי דֹב וּפִיהָ פִּי אַרְיֵה וַיִּתֶּן־לָהּ הַתַּנִּין אֶת־כֹּחוֹ וְאֶת־כִּסְאוֹ וּמִמְשָׁל רָב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲉⲧⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛⲁϥⲟⲛⲓ ⲡⲉ ⲛ̀ⲟⲩⲡⲁⲣⲇⲁⲗⲓⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉϥϭⲁⲗⲁⲩϫ ⲉⲩⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲛⲁ ⲟⲩⲗⲁⲃⲟⲓ ⲉⲣⲉ ⲣⲱϥ ⲟⲛⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲱϥ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲟⲩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡⲓⲇⲣⲁⲕⲱⲛ ϯ ⲛ̀ⲧⲉϥϫⲟⲙ ⲛⲁϥ ⲛⲉⲙ ⲡⲉϥⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲉⲣϣⲓϣⲓ

And the wild beast which I saw was being like to a leopard, and his feet being as those of a bear, his mouth being like to a mouth of a lion. And the dragon gave his power to him, and his throne, and a great authority.

Και το θηριον, το οποιον ειδον, ητο ομοιον με παρδαλιν, και οι ποδες αυτου ως αρκτου, και το στομα αυτου ως στομα λεοντος· και εδωκεν εις αυτο ο δρακων την δυναμιν αυτου και τον θρονον αυτου και εξουσιαν μεγαλην.

وَرَأَيْتُ وَاحِدًا مِنْ رُؤُوسِهِ كَأَنَّهُ مَذْبُوحٌ لِلْمَوْتِ، وَجُرْحُهُ الْمُمِيتُ قَدْ شُفِيَ. وَتَعَجَّبَتْ كُلُّ الأَرْضِ وَرَاءَ الْوَحْشِ،

וָאֵרֶא וְהִנֵּה אֶחָד מֵרָאשֶׁיהָ כְּפָצוּעַ פֶּצַע לָמוּת וּמַכַּת מָוֶת אֲשֶׁר־לָהּ נִרְפָּאָה וַתִּשְׁתּוֹמֵם כָּל־הָאָרֶץ אַחֲרֵי הַחַיָּה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲉⲣϧⲟⲧ ϩⲓ ⲛⲉϥⲁⲫⲉ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩϧⲟⲗϧⲉⲗ ⲙ̀ⲫⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲉⲣϧⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲙⲟⲩ ⲁⲩⲉⲣⲫⲁϧⲣⲓ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲣϣⲫⲏⲣⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲥⲁⲫⲁϩⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ

And there is being a wound on his heads as of a slaughtering of (the) death, and the wound of his death was healed. And all (the) earth wondered behind the wild beast;

Και ειδον μιαν των κεφαλων αυτου ως πεπληγωμενην θανατηφορως· και η θαναφορος πληγη αυτου εθεραπευθη, και εθαυμασεν ολη η γη οπισω του θηριου,

وَسَجَدُوا لِلتِّنِّينِ الَّذِي أَعْطَى السُّلْطَانَ لِلْوَحْشِ، وَسَجَدُوا لِلْوَحْشِ قَائِلِينَ: «مَنْ هُوَ مِثْلُ الْوَحْشِ؟ مَنْ يَسْتَطِيعُ أَنْ يُحَارِبَهُ؟»

וַיִּשְׁתַּחֲווּ לַתַּנִּין אֲשֶׁר־נָתַן מֶמְשָׁלָה לַחַיָּה וַיִּשְׁתַּחֲווּ לַחַיָּה וַיֹּאמְרוּ מִי יִדְמֶה לַחַיָּה וּמִי יוּכַל לְהִלָּחֵם אִתָּהּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲟⲩⲱϣⲧ ⲙ̀ⲡⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲛⲓⲙ ⲉⲧⲟⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲙ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ϣ̀ϫⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉ̀ⲃⲱⲧⲥ ⲛⲉⲙⲁϥ

and they worshipped the wild beast, saying: Who is like to this wild beast? And who (is he) for whom it is possible to war with him?'

και προσεκυνησαν τον δρακοντα, οστις εδωκεν εξουσιαν εις το θηριον, και προσεκυνησαν το θηριον, λεγοντες· Τις ομοιος με το θηριον; τις δυναται να πολεμηση με αυτο;

وَأُعْطِيَ فَمًا يَتَكَلَّمُ بِعَظَائِمَ وَتَجَادِيفَ، وَأُعْطِيَ سُلْطَانًا أَنْ يَفْعَلَ اثْنَيْنِ وَأَرْبَعِينَ شَهْرًا.

וַיִּנָּתֶן לָהּ פֶּה מְמַלֵּל גְּדֹלוֹת וְנֶאָצוֹת וְשָׁלְטָן נִתַּן־לָהּ לַעֲשׂוֹת מִלְחָמָה אַרְבָּעִים וּשְׁנַיִם חֳדָשִׁים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϯ ⲣⲱϥ ⲛⲁϥ ⲉ̀ϫⲱ ⲛ̀ϩⲁⲛⲛⲓϣϯ ⲛ̀ϫⲉⲟⲩⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϯⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲃⲱⲧⲥ ⲛ̀ⲙ̅ⲃ̅ ⲛ̀ⲁⲃⲟⲧ

And a mouth was given to him to say great blasphemies, and authority was given to him to war forty-two months.

και εδοθη εις αυτο στομα λαλουν μεγαλα και βλαφημιας· και εδοθη εις αυτο εξουσια να καμη πολεμον τεσσαρακοντα δυο μηνας.

فَفَتَحَ فَمَهُ بِالتَّجْدِيفِ عَلَى اللهِ، لِيُجَدِّفَ عَلَى اسْمِهِ، وَعَلَى مَسْكَنِهِ، وَعَلَى السَّاكِنِينَ فِي السَّمَاءِ.

וַתִּפְתַּח אֶת־פִּיהָ לְנַאֵץ אֶת־הָאֱלֹהִים וַתְּנַאֵץ אֶת־שְׁמוֹ וְאֶת־מִשְׁכָּנוֹ וְאֶת־הַשֹּׁכְנִים בַּשָּׁמָיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲩⲱⲛ ⲛ̀ⲣⲱϥ ⲉ̀ϫⲉⲟⲩⲁ ⲉ̀ⲫϯ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲟⲩⲁ ⲉ̀ⲡⲉϥⲣⲁⲛ ⲛⲉⲙ ⲧⲉϥⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧϣⲟⲡ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ

And he opened his mouth to blaspheme God, and to blaspheme his name, and his tabernacle, and them who dwell in (the) heaven.

Και ηνοιξε το στομα αυτου εις βλαφημιαν εναντιον του Θεου, να βλαφημηση το ονομα αυτου και την σκηνην αυτου και τους κατοικουντας εν τω ουρανω.

وَأُعْطِيَ أَنْ يَصْنَعَ حَرْبًا مَعَ الْقِدِّيسِينَ وَيَغْلِبَهُمْ، وَأُعْطِيَ سُلْطَانًا عَلَى كُلِّ قَبِيلَةٍ وَلِسَانٍ وَأُمَّةٍ.

וַיִּנָּתֶן לָהּ לַעֲשׂוֹת מִלְחָמָה עִם־הַקְּדֹשִׁים וּלְנַצְּחָם וַתִּנָּתֶן לָהּ מֶמְשָׁלָה עַל־כָּל־מִשְׁפָּחָה וָעָם וְלָשׁוֹן וָגוֹי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲧⲏⲓⲥ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲃⲱⲧⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲁⲅⲓⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϭⲣⲟ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϯⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲛⲁϥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲫⲩⲗⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲗⲁⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲉⲙ ϣⲗⲟⲗ ⲛⲓⲃⲉⲛ

And it was given to him to make a war with the saints, and to overcome them. And authority was given to him over all the tribes, and every tongue, and every nation:

Και εδοθη εις αυτο να καμη πολεμον με τους αγιους, και να νικηση αυτους, και εδοθη εις αυτο εξουσια επι πασαν φυλην και γλωσσαν και εθνος.

فَسَيَسْجُدُ لَهُ جَمِيعُ السَّاكِنِينَ عَلَى الأَرْضِ، الَّذِينَ لَيْسَتْ أَسْمَاؤُهُمْ مَكْتُوبَةً مُنْذُ تَأْسِيسِ الْعَالَمِ فِي سِفْرِ حَيَاةِ الْخَرُوفِ الَّذِي ذُبِحَ.

וְיִשְׁתַּחֲווּ לָהּ כָּל־יֹשְׁבֵי הָאָרֶץ אֲשֶׁר לֹא־נִכְתְּבוּ שְׁמוֹתָם בְּסֵפֶר הַחַיִּים אֲשֶׁר לַשֶׂה הַטָּבוּחַ מִיּוֹם הִוָּסֵד תֵּבֵל׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲟⲩⲱϣⲧ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲏ ⲉⲧϣⲟⲡ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲡⲟⲩⲣⲁⲛ ⲥϧⲏⲟⲩⲧ ⲁⲛ ϩⲓ ⲡϫⲱⲙ ⲙ̀ⲡⲱⲛϧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϩⲓⲏⲃ ⲫⲏ ⲉⲧⲁⲩϧⲉⲗϧⲟⲗϥ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲑⲕⲁⲧⲁⲃⲟⲗⲏ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ

and they all shall worship him, they who dwell upon (the) earth, they whose name is not written on (the) book of (the) life of the lamb, he who was slaughtered from (the) foundation of the world.

Και θελουσι προσκυνησει αυτο παντες οι κατοικουντες επι της γης, των οποιων τα ονοματα δεν εγραφησαν εν τω βιβλιω της ζωης του Αρνιου του εσφαγμενου απο καταβολης κοσμου.

مَنْ لَهُ أُذُنٌ فَلْيَسْمَعْ!

כָּל־אֲשֶׁר אֹזֶן לוֹ יִשְׁמָע׃

Ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲙⲁϣϫ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉ̀ⲥⲱⲧⲉⲙ ⲙⲁⲣⲉϥⲥⲱⲧⲉⲙ

He who hath ear to hear, let him hear.

Οστις εχει ωτιον, ας ακουση.

إِنْ كَانَ أَحَدٌ يَجْمَعُ سَبْيًا، فَإِلَى السَّبْيِ يَذْهَبُ. وَإِنْ كَانَ أَحَدٌ يَقْتُلُ بِالسَّيْفِ، فَيَنْبَغِي أَنْ يُقْتَلَ بِالسَّيْفِ. هُنَا صَبْرُ الْقِدِّيسِينَ وَإِيمَانُهُمْ.

הַמּוֹלִיךְ שְׁבִי יֵלֵךְ בַּשֶּׁבִי וְהַהֹרֵג בַּחֶרֶב הָרֹג יֵהָרֵג בֶּחָרֶב בָּזֹאת סַבְלָנוּת וֶאֱמוּנַת הַקְּדֹשִׁים׃

Ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁϣⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲉⲭⲙⲁⲗⲱⲥⲓⲁ ⲙⲁⲣⲉϥϣⲉ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁϧⲱⲧⲉⲃ ⲛ̀ⲧⲥⲏϥⲓ ⲥⲉⲛⲁϧⲟⲑⲃⲉϥ ⲛ̀ⲧⲥⲏϥⲓ ⲫⲏ ⲇⲉ ⲉⲧⲉ ϯϩⲩⲡⲟⲙⲟⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲛⲁϩϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲁⲅⲓⲟⲥ ⲱⲟⲩⲛⲓⲁⲧϥ

He who will go in a captivity, let him go. He who will kill with (the) sword, they will kill him with the sword. But he who hath [the] patience and [the] faith of the saints, blessed is he.

Οστις φερει εις αιχμαλωσιαν, εις αιχμαλωσιαν υπαγει. Οστις φονευση με μαχαιραν, πρεπει αυτος να φονευθη με μαχαιραν. Εδω ειναι η υπομονη και η πιστις των αγιων.

الوحش الخارج من الأرض

ثُمَّ رَأَيْتُ وَحْشًا آخَرَ طَالِعًا مِنَ الأَرْضِ، وَكَانَ لَهُ قَرْنَانِ شِبْهُ خَرُوفٍ، وَكَانَ يَتَكَلَّمُ كَتِنِّينٍ،

וָאֵרֶא חַיָּה אַחֶרֶת עֹלָה מִן־הָאֲדָמָה וְלָהּ שְׁתֵּי קְרָנַיִם כְּקַרְנֵי הַשֶׂה וּמְדַבֶּרֶת כַּתַּנִּין׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲕⲉⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲉϥⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲃ̅ ⲛ̀ⲧⲁⲡ ϩⲓϫⲱϥ ⲡⲉ ⲉⲩⲟⲛⲓ ⲛ̀ⲟⲩϩⲓⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲇⲣⲁⲕⲱⲛ

And I saw another wild beast coming up from (the) earth, there were being two horns upon him, being like to a lamb, and speaking as a dragon.

Και ειδον αλλο θηριον αναβαινον εκ της γης, και ειχε κερατα δυο ομοια με αρνιου, και ελαλει ως δρακων.

وَيَعْمَلُ بِكُلِّ سُلْطَانِ الْوَحْشِ الأَوَّلِ أَمَامَهُ، وَيَجْعَلُ الأَرْضَ وَالسَّاكِنِينَ فِيهَا يَسْجُدُونَ لِلْوَحْشِ الأَوَّلِ الَّذِي شُفِيَ جُرْحُهُ الْمُمِيتُ،

וְהִיא עֹשָׂה כָּל־פִּקּוּדֵי הַחַיָּה הָרִאשׁוֹנָה בְּפָנֶיהָ וּמְבִיאָה אֶת־הָאָרֶץ וְישְׁבֶיהָ לְהִשְׁתַּחֲוֹת לַחַיָּה הָרִאשׁוֹנָה אֲשֶׁר־נִרְפְּאָה מַכַּת מָוֶת אֲשֶׁר־לָהּ׃

Ⲡⲉϥⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲁϥⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲙ̀ⲡⲓϩⲟⲩⲓⲧ ⲛ̀ⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲛⲁϥⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲙ̀ⲡⲉϥⲙ̀ⲑⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲑⲣⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧϣⲟⲡ ϩⲓⲱⲧϥ ⲟⲩⲱϣⲧ ⲙ̀ⲡⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲛ̀ϩⲟⲩⲓⲧ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲟⲩϫⲁⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉϥⲉⲣϧⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲙⲟⲩ

All his authority was as the first wild beast; he was doing it before him. And he caused (the) earth and them who dwell on it (to) worship the first wild beast, whose wound of his death was cured.

Και ενηργει ολην την εξουσιαν του πρωτου θηριου ενωπιον αυτου. Και εκαμε την γην και τους κατοικουντας εν αυτη να προσκυνησωσι το θηριον το πρωτον, του οποιου εθεραπευθη η θανατηφορος πληγη.

وَيَصْنَعُ آيَاتٍ عَظِيمَةً، حَتَّى إِنَّهُ يَجْعَلُ نَارًا تَنْزِلُ مِنَ السَّمَاءِ عَلَى الأَرْضِ قُدَّامَ النَّاسِ،

וְנֹתֶנֶת אוֹתוֹת גְּדֹלוֹת וְגַם־אֵשׁ מִן־הַשָּׁמַיִם תּוֹרִיד אַרְצָה לְעֵינֵי בְּנֵי אָדָם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓⲣⲓ ⲛ̀ϩⲁⲛⲙⲏⲓⲛⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥⲑⲣⲉ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ ⲓ̀ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ

And he shall do signs, that he may cause a fire to come down from (the) heaven' upon (the) earth before [the] men.

Και εκαμνε σημεια μεγαλα, ωστε και πυρ εκαμνε να καταβαινη εκ του ουρανου εις την γην ενωπιον των ανθρωπων.

وَيُضِلُّ السَّاكِنِينَ عَلَى الأَرْضِ بِالآيَاتِ الَّتِي أُعْطِيَ أَنْ يَصْنَعَهَا أَمَامَ الْوَحْشِ، قَائِلًا لِلسَّاكِنِينَ عَلَى الأَرْضِ أَنْ يَصْنَعُوا صُورَةً لِلْوَحْشِ الَّذِي كَانَ بِهِ جُرْحُ السَّيْفِ وَعَاشَ.

וּמַתְעָה אֶת־ישְׁבֵי הָאָרֶץ בָּאוֹתוֹת אֲשֶׁר נִתַּן־לָהּ לַעֲשׂוֹת בִּפְנֵי הַחַיָּה בְּאָמְרָהּ אֶל־ישְׁבֵי הָאָרֶץ לַעֲשׂוֹת צֶלֶם לַחַיָּה אֲשֶׁר־הֻכְּתָה מַכַּת־חֶרֶב וַתֶּחִי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲥⲱⲣⲉⲙ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧϣⲟⲡ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲉⲑⲃⲉ ⲛⲓⲙⲏⲓⲛⲓ ⲉⲧⲁⲩⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲁϥⲁⲓⲧⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧϣⲟⲡ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ϫⲉ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲑⲁⲙⲓⲉ ϩⲩⲕⲱⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲡⲉⲣϧⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲥⲏϥⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲱⲛϧ

And he shall lead astray them who dwell upon (the) earth because of the signs which were given to him, having done them before the wild beast. Saying to them who dwell upon the earth, that they should make image to the wild beast, in whom is (the) wound of (the) sword, and he lived.

Και επλανα τους κατοικουντας επι της γης δια τα σημεια, τα οποια εδοθησαν εις αυτο να καμη ενωπιον του θηριου, λεγον προς τους κατοικουντας επι της γης να καμωσιν εικονα εις το θηριον, το οποιον εχει την πληγην της μαχαιρας και εζησε.

وَأُعْطِيَ أَنْ يُعْطِيَ رُوحًا لِصُورَةِ الْوَحْشِ، حَتَّى تَتَكَلَّمَ صُورَةُ الْوَحْشِ، وَيَجْعَلَ جَمِيعَ الَّذِينَ لَا يَسْجُدُونَ لِصُورَةِ الْوَحْشِ يُقْتَلُونَ.

וַיִּנָּתֶן־לָהּ לָתֵת רוּחַ בְּצֶלֶם הַחַיָּה עַד־כִּי יְדַבֵּר צֶלֶם הַחַיָּה וְכֹל אֲשֶׁר־לֹא יִשְׁתַּחֲווּ לְצֶלֶם הַחַיָּה תַּסְגִּירֵם לַמָּוֶת׃

Ⲁⲩⲧⲏⲓⲥ ⲛⲁϥ ⲉ̀ϯ ⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲉ̀ϯϩⲩⲕⲱⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϧⲱⲧⲉⲃ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲛ̀ⲥⲉⲛⲁⲟⲩⲱϣⲧ ⲁⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲧⲉϥϩⲩⲕⲱⲛ

It was given to him to give spirit to the image of the wild beast, and to kill them who will not worship the wild beast and his image.

Και εδοθη εις αυτο να δωση πνευμα εις την εικονα του θηριου, ωστε και να λαληση η εικων του θηριου και να καμη, οσοι δεν προσκυνησωσι την εικονα του θηριου, να θανατωθωσι.

وَيَجْعَلَ الْجَمِيعَ: الصِّغَارَ وَالْكِبَارَ، وَالأَغْنِيَاءَ وَالْفُقَرَاءَ، وَالأَحْرَارَ وَالْعَبِيدَ، تُصْنَعُ لَهُمْ سِمَةٌ عَلَى يَدِهِمِ الْيُمْنَى أَوْ عَلَى جَبْهَتِهِمْ،

וַתַּעַשׂ אֶת־אֲשֶׁר כֻּלָּם לְמִקָּטֹן וְעַד־גָּדוֹל אִם־אֶבְיוֹן וְאִם־עָשִׁיר גַּם־בְּנֵי הַחֹרִים גַּם־הָעֲבָדִים יַתְווּ תָו עַל־יַד יְמִינָם אוֹ עַל־מִצְחֹתָם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲑⲣⲉ ⲛⲓⲕⲟⲩϫⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲛⲓϣϯ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲣⲁⲙⲁⲟⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϩⲏⲕⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲣⲉⲙϩⲉⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲃⲱⲕ ⲉϥⲉ̀ϣⲟⲗϩⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲧⲟⲩϫⲓϫ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲛⲉⲙ ⲧⲟⲩⲧⲉϩⲛⲓ

And he shall cause all the small, and the great, and the rich, and the poor, and the freemen, and the servants-he shall mark them in their right hand and their forehead;

Και εκαμνε παντας, τους μικρους και τους μεγαλους και τους πλουσιους και τους πτωχους και τους ελευθερους και τους δουλους, να λαβωσι χαραγμα επι της χειρος αυτων της δεξιας η επι των μετωπων αυτων,

وَأَنْ لَا يَقْدِرَ أَحَدٌ أَنْ يَشْتَرِيَ أَوْ يَبِيعَ، إِّلاَّ مَنْ لَهُ السِّمَةُ أَوِ اسْمُ الْوَحْشِ أَوْ عَدَدُ اسْمِهِ.

וְלֹא־יוּכַל אִישׁ לִקְנוֹת אוֹ לִמְכֹּר כִּי אִם־בִּהְיוֹת עָלָיו תָּו הַחַיָּה אוֹ שְׁמָהּ אוֹ־מִסְפַּר שְׁמָהּ׃

Ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϣ̀ⲧⲉⲙ ϩⲗⲓ ϣ̀ϫⲉⲙϫⲟⲙ ⲛ̀ϣⲱⲡ ⲓⲉ ⲉ̀ϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ⲃⲏⲗ ⲉ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ϣⲱⲗϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲧⲟⲓ ϩⲓⲱⲧϥ ⲓⲉ ⲡⲉϥⲣⲁⲛ ⲓⲉ ⲧⲏⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲣⲁⲛ

That no one shall be able to buy or to sell except him on whom there is mark of the wild beast put (lit. given), or his name, or (the) number of his name.

και να μη δυναται μηδεις να αγοραση η να πωληση, ειμη ο εχων το χαραγμα, η το ονομα του θηριου η τον αριθμον του ονοματος αυτου.

هُنَا الْحِكْمَةُ! مَنْ لَهُ فَهْمٌ فَلْيَحْسُبْ عَدَدَ الْوَحْشِ، فَإِنَّهُ عَدَدُ إِنْسَانٍ، وَعَدَدُهُ: سِتُّمِئَةٍ وَسِتَّةٌ وَسِتُّونَ.

בָּזֹאת חָכְמָה מִי שֶׁבִּינָה לוֹ יְחַשֵּׁב מִסְפַּר הַחַיָּה כִּי מִסְפַּר אָדָם הוּא וּמִסְפָּרוֹ שֵׁשׁ מֵאוֹת וְשִׁשִּׁים וָשֵׁשׁ׃

Ϯⲥⲃⲱ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲙⲁ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ϩⲏⲧ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲙⲁⲣⲉϥϥⲓⲱⲡ ⲛ̀ⲧⲏⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲧⲏⲡⲓ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲧⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉϥⲏⲡⲓ ⲭ̅ⲝ̅ⲋ̅ ⲛⲉ

The wisdom (is) here. He who hath mind let him reckon (the) number of the wild beast; for it is (the) number of a man: and his number is six hundred and sixty-six.

Εδω ειναι η σοφια· οστις εχει τον νουν, ας λογαριαση τον αριθμον του θηριου, διοτι ειναι αριθμος ανθρωπου· και ο αριθμος αυτου ειναι χξς'.

إصحاح 14

الخروف وأتباعه

ثُمَّ نَظَرْتُ وَإِذَا خَرُوفٌ وَاقِفٌ عَلَى جَبَلِ صِهْيَوْنَ، وَمَعَهُ مِئَةٌ وَأَرْبَعَةٌ وَأَرْبَعُونَ أَلْفًا، لَهُمُ اسْمُ أَبِيهِ مَكْتُوبًا عَلَى جِبَاهِهِمْ.

וָאֵרֶא וְהִנֵּה־שֶׂה עֹמֵד עַל־הַר צִיּוֹן וְעִמּוֹ מְאַת אֶלֶף וְאַרְבָּעִים וְאַרְבָּעָה אֲלָפִים וּשְׁמוֹ וְשֵׁם אָבִיו כָּתוּב עַל־מִצְחוֹתָם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲓϩⲓⲏⲃ ⲉϥⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲥⲓⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲣ̅ⲙ̅ⲇ̅ ⲛ̀ϣⲟ ⲉⲩⲭⲏ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲉⲣⲉ ⲡⲉϥⲣⲁⲛ ⲛⲉⲙ ⲫⲣⲁⲛ ⲙ̀ⲡⲉϥⲓⲱⲧ ⲉϥⲥϧⲏⲟⲩⲧ ϩⲓ ⲧⲟⲩⲧⲉϩⲛⲓ

And I saw the lamb standing upon the mountain of Sion, and an hundred forty-four thousand being with him; his name and (the) name of his Father being written on their forehead.

Και ειδον, και ιδου Αρνιον ισταμενον επι το ορος Σιων, και μετ' αυτου εκατον τεσσαρακοντα τεσσαρες χιλιαδες, εχουσαι το ονομα του Πατρος αυτου γεγραμμενον επι των μετωπων αυτων.

وَسَمِعْتُ صَوْتًا مِنَ السَّمَاءِ كَصَوْتِ مِيَاهٍ كَثِيرَةٍ وَكَصَوْتِ رَعْدٍ عَظِيمٍ. وَسَمِعْتُ صَوْتًا كَصَوْتِ ضَارِبِينَ بِالْقِيثَارَةِ يَضْرِبُونَ بِقِيثَارَاتِهِمْ،

וָאֶשְׁמַע קוֹל מִן־הַשָּׁמַיִם כְּקוֹל מַיִם רַבִּים וּכְקוֹל רַעַם גָּדוֹל וְהַקּוֹל אֲשֶׁר־שָׁמַעְתִּי כְּקוֹל תֹּפְשֵׂי כִנּוֹר מְנַגְּנִים בְּכִנּוֹרוֹתֵיהֶם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲟⲩⲥⲙⲏ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ϧⲁⲣⲁⲃⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ϯⲥⲙⲏ ⲉⲧⲁⲓⲥⲟⲑⲙⲉⲥ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ϩⲁⲛⲣⲉϥⲉⲣⲟⲩⲱⲓⲛⲓ

And I heard a voice from (the) heaven, as a great thunder: and the voice which I heard (was) as harpers,

Και ηκουσα φωνην εκ του ουρανου ως φωνην υδατων πολλων και ως φωνην βροντης μεγαλης· και ηκουσα φωνην κιθαρωδων οιτινες εκιθαριζον με τας κιθαρας αυτων.

وَهُمْ يَتَرَنَّمُونَ كَتَرْنِيمَةٍ جَدِيدَةٍ أَمَامَ الْعَرْشِ وَأَمَامَ الأَرْبَعَةِ الْحَيَوَانَاتِ وَالشُّيُوخِ. وَلَمْ يَسْتَطِعْ أَحَدٌ أَنْ يَتَعَلَّمَ التَّرْنِيمَةَ إِّلاَّ الْمِئَةُ وَالأَرْبَعَةُ وَالأَرْبَعُونَ أَلْفًا الَّذِينَ اشْتُرُوا مِنَ الأَرْضِ.

וַיָּשִׁירוּ שִׁיר חָדָשׁ לִפְנֵי הַכִּסֵּא וְלִפְנֵי אַרְבַּע הַחַיּוֹת וְלִפְנֵי הַזְּקֵנִים וְאֵין אִישׁ יָכֹל לִלְמֹד אֶת־הַשִּׁיר זוּלָתִי מְאַת הָאֶלֶף וְאַרְבָּעִים וְאַרְבַּעַת הָאֲלָפִים הַנִּקְנִים מִן־הָאָרֶץ׃

Ⲉⲩϩⲱⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲱⲇⲏ ⲙ̀ⲃⲉⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲇ̅ ⲛ̀ⲍⲱⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲡⲣⲉⲥⲃⲩⲧⲉⲣⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉ ϩⲗⲓ ϫⲉⲙϫⲟⲙ ⲉ̀ⲉⲙⲓ ⲉ̀ϯϩⲱⲇⲏ ⲉ̀ⲃⲏⲗ ⲉ̀ⲡⲓⲣ̅ⲙ̅ⲇ̅ ⲛ̀ϣⲟ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩϣⲟⲡⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ

Praising in a new song before the throne, and before the four living-beings, and the presbyters: and no one was able to know the song except the hundred forty-four thousand, they who were bought from (the) earth.

Και εψαλλον ως ωδην νεαν ενωπιον του θρονου και ενωπιον των τεσσαρων ζωων και των πρεσβυτερων· και ουδεις ηδυνατο να μαθη την ωδην, ειμη αι εκατον τεσσαρακοντα τεσσαρες χιλιαδες, οι ηγορασμενοι απο της γης.

هَؤُلاَءِ هُمُ الَّذِينَ لَمْ يَتَنَجَّسُوا مَعَ النِّسَاءِ لأَنَّهُمْ أَطْهَارٌ. هَؤُلاَءِ هُمُ الَّذِينَ يَتْبَعُونَ الْخَرُوفَ حَيْثُمَا ذَهَبَ. هَؤُلاَءِ اشْتُرُوا مِنْ بَيْنِ النَّاسِ بَاكُورَةً للهِ وَلِلْخَرُوفِ.

אֵלֶּה הֵם אֲשֶׁר לֹא־נְגֹאֲלוּ בַנָּשִׁים כִּי־כַבְּתוּלוֹת הֵמָּה אֵלֶּה הֵם הַהֹלְכִים אַחֲרֵי הַשֶׂה אֶל־כָּל־אֲשֶׁר יֵלֵךְ אֵלֶּה נִקְנוּ מִתּוֹךְ בְּנֵי הָאָדָם לְרֵאשִׁית בִּכּוּרִים לֵאלֹהִים וְלַשֶׂה׃

Ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲑⲱⲗⲉⲃ ⲛ̀ⲛⲟⲩϩⲃⲱⲥ ⲛⲉⲙ ⲥϩⲓⲙⲓ ϩⲁⲛⲡⲁⲣⲑⲉⲛⲟⲥ ⲅⲁⲣ ⲛⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲏ ⲉⲑⲙⲟϣⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϩⲓⲏⲃ ⲉ̀ⲡⲓⲙⲁ ⲉⲧⲉϥⲛⲁϣⲉ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩϣⲟⲡⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲛ̀ⲁⲡⲁⲣⲭⲏ ⲙ̀ⲫϯ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϩⲓⲏⲃ

These are they who polluted not their garments with woman; for they are virgins: these are they who walk with the lamb to the place to which he will go. These are they who were bought from [the] men, firstfruit to God and the lamb.

Ουτοι ειναι οι μη μολυνθεντες με γυναικας· διοτι παρθενοι ειναι. Ουτοι ειναι οι ακολουθουντες το Αρνιον οπου αν υπαγη. Ουτοι ηγορασθησαν απο των ανθρωπων απαρχη εις τον Θεον και εις το Αρνιον·

وَفِي أَفْوَاهِهِمْ لَمْ يُوجَدْ غِشٌّ، لأَنَّهُمْ بِلاَ عَيْبٍ قُدَّامَ عَرْشِ اللهِ.

וְתַרְמִית לֹא־נִמְצְאָה בְּפִיהֶם כִּי תְּמִימִים הֵמָּה לִפְנֵי כִּסֵּא הָאֱלֹהִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲟⲩϫⲉⲙ ϩⲗⲓ ⲙ̀ⲙⲉⲑⲛⲟⲩϫ ϧⲉⲛ ⲣⲱⲟⲩ ⲥⲉⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ⲅⲁⲣ

And no falsehood was found in their mouths, for they are cleansed.

και εν τω στοματι αυτων δεν ευρεθη δολος, διοτι ειναι αμωμοι ενωπιον του θρονου Θεου,

الملائكة الثلاثة

ثُمَّ رَأَيْتُ مَلاَكًا آخَرَ طَائِرًا فِي وَسَطِ السَّمَاءِ مَعَهُ بِشَارَةٌ أَبَدِيَّةٌ، لِيُبَشِّرَ السَّاكِنِينَ عَلَى الأَرْضِ وَكُلَّ أُمَّةٍ وَقَبِيلَةٍ وَلِسَانٍ وَشَعْبٍ،

וָאֵרֶא מַלְאָךְ אַחֵר מְעוֹפֵף בַּחֲצִי הַשָּׁמָיִם וּבְפִיו בְּשׂוֹרַת עוֹלָם לְבַשֵׂר אֶת־ישְׁבֵי הָאָרֶץ וְאֶת־כָּל־גּוֹי וּמִשְׁפָּחָה וְלָשׁוֹן וָעָם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲕⲉⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲉϥϩⲏⲗ ϧⲉⲛ ⲑⲙⲏϯ ⲛ̀ⲧⲫⲉ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲉⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲓⲟⲛ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲉϥϩⲓϣⲉⲛⲛⲟⲩϥⲓ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧϣⲟⲡ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛⲉⲙ ϣⲗⲟⲗ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲉⲙ ⲫⲩⲗⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲉⲙ ⲗⲁⲟⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲉⲙ ⲗⲁⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ

And I saw another angel flying in (the) midst of (the) heaven, having an eternal Gospel, preaching good tidings to them who dwell upon (the) earth, and every nation, and every tribe, and every people, and every tongue;

Και ειδον αλλον αγγελον πετωμενον εις το μεσουρανημα, οστις ειχεν ευαγγελιον αιωνιον, δια να κηρυξη εις τους κατοικουντας επι της γης και εις παν εθνος και φυλην και γλωσσαν και λαον,

قَائِلًا بِصَوْتٍ عَظِيمٍ: «خَافُوا اللهَ وَأَعْطُوهُ مَجْدًا، لأَنَّهُ قَدْ جَاءَتْ سَاعَةُ دَيْنُونَتِهِ، وَاسْجُدُوا لِصَانِعِ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ وَالْبَحْرِ وَيَنَابِيعِ الْمِيَاهِ».

וַיִּקְרָא בְּקוֹל גָּדוֹל יִרְאוּ אֶת־הָאֱלֹהִים וְהָבוּ־לוֹ כָבוֹד כִּי בָאָה עֵת מִשְׁפָּטוֹ וְהִשְׁתַּחֲווּ לָעֹשֶׂה שָׁמַיִם וָאָרֶץ אֶת־הַיָּם וּמַעְיְנוֹת הַמָּיִם׃

Ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ϧⲣⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲁⲣⲓϩⲟϯ ϧⲁⲧϩⲏ ⲙ̀ⲫϯ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲁⲥⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲟⲩⲛⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥϩⲁⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲱϣⲧ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲑⲁⲙⲓⲉ ⲧⲫⲉ ⲛⲉⲙ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛⲉⲙ ⲫⲓⲟⲙ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲙⲱⲟⲩ

saying in a great sound: Fear God, and give glory to him; because the hour of his judgement came; and worship him who made (the) heaven, and (the) earth, and the sea, and the waters.'

και ελεγε μετα φωνης μεγαλης· Φοβηθητε τον Θεον και δοτε δοξαν εις αυτον, διοτι ηλθεν η ωρα της κρισεως αυτου, και προσκυνησατε τον ποιησαντα τον ουρανον και την γην και την θαλασσαν και τας πηγας των υδατων.

ثُمَّ تَبِعَهُ مَلاَكٌ آخَرُ قَائِلًا: «سَقَطَتْ! سَقَطَتْ بَابِلُ الْمَدِينَةُ الْعَظِيمَةُ، لأَنَّهَا سَقَتْ جَمِيعَ الأُمَمِ مِنْ خَمْرِ غَضَبِ زِنَاهَا!»

וּמַלְאָךְ אַחֵר בָּא אַחֲרָיו וַיֹּאמַר נָפְלָה נָפְלָה בָּבֶל הָעִיר הַגְּדוֹלָה כִּי הִשְׁקְתָה כָל־הַגּוֹיִם מִיֵּין חֲמַת תַּזְנֻתָהּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲕⲉⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲙ̀ⲙⲁϩⲃ̅ ⲁϥⲙⲟϣⲓ ⲛ̀ⲥⲱϥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲥϩⲉⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲃⲁⲃⲩⲗⲱⲛ ϯⲛⲓϣϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲏⲣⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲙⲃⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲉⲥⲡⲟⲣⲛⲓⲁ ⲁⲩϩⲉⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ

And another, second, angel walked after him, saying: Babylon the great fell: from (the) wine of (the) wrath of her fornication all the nations fell.'

Και αλλος αγγελος ηκολουθησε, λεγων· Επεσεν, επεσε Βαβυλων η πολις η μεγαλη, διοτι εκ του οινου του θυμου της πορνειας αυτης εποτισε παντα τα εθνη.

ثُمَّ تَبِعَهُمَا مَلاَكٌ ثَالِثٌ قَائِلًا بِصَوْتٍ عَظِيمٍ: «إِنْ كَانَ أَحَدٌ يَسْجُدُ لِلْوَحْشِ وَلِصُورَتِهِ، وَيَقْبَلُ سِمَتَهُ عَلَى جَبْهَتِهِ أَوْ عَلَى يَدِهِ،

וּמַלְאָךְ שְׁלִישִׁי בָּא אַחֲרֵיהֶם וַיִּקְרָא בְּקוֹל גָּדוֹל כָּל־אֲשֶׁר יִשְׁתַּחֲוֶה לִפְנֵי הַחַיָּה וְלִפְנֵי צַלְמָהּ וְנָשָׂא אֶת־תָּוָהּ עַל־מִצְחוֹ אוֹ עַל־יָדוֹ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲕⲉⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲙ̀ⲙⲁϩⲅ̅ ⲁϥⲙⲟϣⲓ ⲛ̀ⲥⲱⲟⲩ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁⲟⲩⲱϣⲧ ⲙ̀ⲡⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲧⲉϥϩⲩⲕⲱⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲧⲟⲃϥ ⲉ̀ⲧⲉϥⲧⲉϩⲛⲓ ⲓⲉ ⲧⲉϥϫⲓϫ

And another, third, angel walked after them, saying: 'He who will worship the wild beast and his image, and will seal himself on his forehead or his hand-

Και τριτος αγγελος ηκολουθησεν αυτους, λεγων μετα φωνης μεγαλης· Οστις προσκυνει το θηριον και την εικονα αυτου και λαμβανει χαραγμα επι του μετωπου αυτου η επι της χειρος αυτου,

فَهُوَ أَيْضًا سَيَشْرَبُ مِنْ خَمْرِ غَضَبِ اللهِ، الْمَصْبُوبِ صِرْفًا فِي كَأْسِ غَضَبِهِ، وَيُعَذَّبُ بِنَارٍ وَكِبْرِيتٍ أَمَامَ الْمَلاَئِكَةِ الْقِدِّيسِينَ وَأَمَامَ الْخَرُوفِ.

גַּם־הוּא יִשְׁתֶּה מִיֵּין חֲמַת אֱלֹהִים הַנִּמְסָךְ וְלֹא מָהוּל בְּכוֹס זַעְמוֹ וְעֻנָּה בְּאֵשׁ וְגָפְרִית לִפְנֵי הַמַּלְאָכִים הַקְּדֹשִׁים וְלִפְנֵי הַשֶׂה׃

Ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲉⲑⲛⲁⲥⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲏⲣⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲙⲃⲟⲛ ⲙ̀ⲫϯ ⲫⲏ ⲉⲧⲑⲏⲧ ⲛ̀ⲏⲣⲡ ⲛ̀ⲁⲕⲣⲁⲧⲟⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲁⲫⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥϫⲱⲛⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲉⲣⲃⲁⲥⲁⲛⲓⲍⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲑⲏⲛ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ⲛⲓⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡⲓϩⲓⲏⲃ

he (it is) who will drink from the wine of (the) wrath of God, which is mingled, unmixed wine in the cup of his anger. And they shall be tormented in [a] fire and [a] sulphur before the angels, and before the lamb:

και αυτος θελει πιει εκ του οινου του θυμου του Θεου του κεκερασμενου ακρατου εν τω ποτηριω της οργης αυτου, και θελει βασανισθη με πυρ και θειον ενωπιον των αγιων αγγελων και ενωπιον του Αρνιου.

وَيَصْعَدُ دُخَانُ عَذَابِهِمْ إِلَى أَبَدِ الآبِدِينَ. وَلَا تَكُونُ رَاحَةٌ نَهَارًا وَلَيْلًا لِلَّذِينَ يَسْجُدُونَ لِلْوَحْشِ وَلِصُورَتِهِ وَلِكُلِّ مَنْ يَقْبَلُ سِمَةَ اسْمِهِ».

וְעָלָה עֲשַׁן עִנּוּיָם לְעוֹלְמֵי־עַד וְהַמִּשְׁתַּחֲוִים לַחַיָּה וּלְצַלְמָהּ וַאֲשֶׁר יִשָׂא אֶת־תָּו שְׁמָהּ לֹא יִמְצְאוּ מְנוּחָה יוֹמָם וָלָיְלָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲭⲣⲉⲙⲧⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲟⲩⲧϩⲉⲙⲕⲟ ⲉϥⲉ̀ϣⲉ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ϣⲁ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲙ̀ⲧⲟⲛ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲙ̀ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲉϫⲱⲣϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲏ ⲉⲑⲛⲁⲟⲩⲱϣⲧ ⲙ̀ⲡⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲧⲉϥϩⲩⲕⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁϭⲓ ⲙ̀ⲡⲓϣⲱⲗϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲣⲁⲛ

and the smoke of their torment shall go up for ever. Because there is not rest there in the day and the night for them who will worship the wild beast, and his image, and who will receive the mark of his name.

Και ο καπνος του βασανισμου αυτων αναβαινει εις αιωνας αιωνων, και δεν εχουσιν αναπαυσιν ημεραν και νυκτα οσοι προσκυνουσι το θηριον και την εικονα αυτου και οστις λαμβανει το χαραγμα του ονοματος αυτου.

هُنَا صَبْرُ الْقِدِّيسِينَ. هُنَا الَّذِينَ يَحْفَظُونَ وَصَايَا اللهِ وَإِيمَانَ يَسُوعَ.

בָּזֹאת סַבְלָנוּתָם שֶׁל־הַקְּדֹשִׁים הַשֹּׁמְרִים אֶת־מִצְוֹת הָאֱלֹהִים וְאֶת־אֱמוּנַת יֵשׁוּעַ׃

Ⲫⲏ ⲇⲉ ⲉⲑⲛⲁⲁⲙⲟⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲁⲅⲓⲟⲥ ⲛⲏ ⲉⲑⲛⲁⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲛⲓⲉⲛⲧⲟⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲛⲁϩϯ ⲛ̀ⲧⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅

But he who will endure with the saints, they (are they) who will keep the commandments of God, and the faith of Jesus Christ.'

Εδω ειναι η υπομονη των αγιων, εδω οι φυλαττοντες τας εντολας του Θεου και την πιστιν του Ιησου.

وَسَمِعْتُ صَوْتًا مِنَ السَّمَاءِ قَائِلًا لِي: «اكْتُبْ: طُوبَى لِلأَمْوَاتِ الَّذِينَ يَمُوتُونَ فِي الرَّبِّ مُنْذُ الآنَ». «نَعَمْ» يَقُولُ الرُّوحُ: «لِكَيْ يَسْتَرِيحُوا مِنْ أَتْعَابِهِمْ، وَأَعْمَالُهُمْ تَتْبَعُهُمْ».

וָאֶשְׁמַע קוֹל מִן־הַשָּׁמָיִם מְדַבֵּר אֵלַי כְּתֹב אַשְׁרֵי הַמֵּתִים אֲשֶׁר־יָמוּתוּ בָּאָדוֹן מֵעָתָּה אָמְנָם כֵּן אָמַר הָרוּחַ לְמַעַן יָנוּחוּ מֵעֲמָלָם כִּי מַעֲשֵׂיהֶם הֹלְכִים אַחֲרֵיהֶם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲕⲉⲛⲓϣϯ ⲛ̀ϧⲣⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲱⲟⲩⲛⲓⲁⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲉϥⲙⲱⲟⲩⲧ ϧⲉⲛ ⲡ⳪̅ ⲁⲩϣⲁⲛⲧⲱⲟⲩⲛⲟⲩ ⲓⲥϫⲉⲛ ϯⲛⲟⲩ ϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲙⲧⲟⲛ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲓⲥϫⲉⲛ ϯⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲟⲩϧⲓⲥⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲟⲩϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲉⲩⲉ̀ⲙⲟϣⲓ ⲛ̀ⲥⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϭⲓⲙⲱⲓⲧ ϧⲁϫⲱⲟⲩ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲟⲩⲙⲟⲩⲙⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲱⲛϧ

And I heard another great sound from (the) heaven, saying: Blessed are the dead in the Lord, should they rise henceforth. The spirit saith that they may rest themselves, henceforth from their toils of their works, (which) shall follow (lit. walk after) them; and that he may guide them down to a fountain of water of life.'

Και ηκουσα φωνην εκ του ουρανου λεγουσαν προς εμε· Γραψον, Μακαριοι οι νεκροι, οιτινες αποθνησκουσιν εν Κυριω απο του νυν. Ναι, λεγει το Πνευμα, δια να αναπαυθωσιν απο των κοπων αυτων, και τα εργα αυτων ακολουθουσι με αυτους.

حصاد الأرض

ثُمَّ نَظَرْتُ وَإِذَا سَحَابَةٌ بَيْضَاءُ، وَعَلَى السَّحَابَةِ جَالِسٌ شِبْهُ ابْنِ إِنْسَانٍ، لَهُ عَلَى رَأْسِهِ إِكْلِيلٌ مِنْ ذَهَبٍ، وَفِي يَدِهِ مِنْجَلٌ حَادٌّ.

וָאֵרֶא וְהִנֵּה עָנָן בָּהִיר וְעַל־הֶעָנָן יֹשֵׁב כִּדְמוּת בֶּן־אָדָם וַעֲטֶרֶת זָהָב עַל־רֹאשׁוֹ וּבְיָדוֹ מַגָּל מְלֻטָּשׁ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲟⲩϭⲏⲡⲓ ⲉⲥⲟⲩⲱⲃϣ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡϣⲱⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ϯϭⲏⲡⲓ ⲉϥϩⲉⲙⲥⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲉϥⲟⲛⲓ ⲛ̀ⲟⲩϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲣⲱⲙⲓ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲭⲗⲟⲙ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ϩⲓϫⲱϥ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲥⲏϥⲓ ⲉⲥϩⲓⲟⲩⲓ ϧⲉⲛ ⲧⲉϥϫⲓϫ

And I saw a white cloud; and above upon the cloud one is sitting, being like to a son of man, there being a crown of gold upon him, there being a sharp sword in his hand.

Και ειδον, και ιδου, νεφελη λευκη, και επι της νεφελης εκαθητο τις ομοιος με υιον ανθρωπου, εχων επι της κεφαλης αυτου στεφανον χρυσουν και εν τη χειρι αυτου δρεπανον κοπτερον.

وَخَرَجَ مَلاَكٌ آخَرُ مِنَ الْهَيْكَلِ، يَصْرُخُ بِصَوْتٍ عَظِيمٍ إِلَى الْجَالِسِ عَلَى السَّحَابَةِ: «أَرْسِلْ مِنْجَلَكَ وَاحْصُدْ، لأَنَّهُ قَدْ جَاءَتِ السَّاعَةُ لِلْحَصَادِ، إِذْ قَدْ يَبِسَ حَصِيدُ الأَرْضِ».

וּמַלְאָךְ אַחֵר יָצָא מִן־הָהֵיכָל וַיִּזְעַק בְּקוֹל גָּדוֹל אֶל־הַיּשֵׁב עַל־הֶעָנָן לֵאמֹר שְׁלַח מַגָּלְךָ וּקְצֹר כִּי בָאָה הָעֵת לִקְצֹר כִּי יָבֵשׁ קְצִיר הָאָרֶץ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲕⲉⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ⲉϥⲱϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ϧⲣⲱⲟⲩ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ϯϭⲏⲡⲓ ϫⲉ ⲟⲩⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲱⲥϧ ⲟⲩⲟϩ ⲱⲥϧ ϫⲉ ⲁⲥⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲟⲩⲛⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲱⲥϧ ⲙ̀ⲡⲕⲁϩⲓ

And another angel came from the temple, crying out in a great sound, saying to him who sat upon the cloud: Send thy reaping (hook) and reap; because the hour of (the) reaping of the earth came.'

Και αλλος αγγελος εξηλθεν εκ του ναου, κραζων μετα μεγαλης φωνης προς τον καθημενον επι της νεφελης. Πεμψον το δρεπανον σου και θερισον, διοτι ηλθεν εις σε η ωρα του να θερισης, επειδη εξηρανθη ο θερισμος της γης.

فَأَلْقَى الْجَالِسُ عَلَى السَّحَابَةِ مِنْجَلَهُ عَلَى الأَرْضِ، فَحُصِدَتِ الأَرْضُ.

וַיִּשְׁלַח הַיּשֵׁב בֶּעָנָן אֶת־מַגָּלוֹ בָּאָרֶץ וְהָאָרֶץ נִקְצָרָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ϯϭⲏⲡⲓ ⲁϥⲟⲩⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲉϥⲱⲥϧ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ

And he who sat upon the cloud sent his reaping (hook) upon the earth.

Και ο καθημενος επι της νεφελης εβαλε το δρεπανον αυτου επι την γην, και εθερισθη η γη.

ثُمَّ خَرَجَ مَلاَكٌ آخَرُ مِنَ الْهَيْكَلِ الَّذِي فِي السَّمَاءِ، مَعَهُ أَيْضًا مِنْجَلٌ حَادٌّ.

וּמַלְאָךְ אַחֵר יָצָא מִן־הַהֵיכָל אֲשֶׁר בַּשָּׁמָיִם וְגַם־לוֹ מַגָּל מְלֻטָּשׁ בְּיָדוֹ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲕⲉⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲉ̀ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲥⲏϥⲓ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲉⲥϩⲓⲟⲩⲓ

And (there was) another angel who came from (the) heaven having a sharp sword.

Και αλλος αγγελος εξηλθεν εκ του ναου του εν τω ουρανω, εχων και αυτος δρεπανον κοπτερον.

وَخَرَجَ مَلاَكٌ آخَرُ مِنَ الْمَذْبَحِ لَهُ سُلْطَانٌ عَلَى النَّارِ، وَصَرَخَ صُرَاخًا عَظِيمًا إِلَى الَّذِي مَعَهُ الْمِنْجَلُ الْحَادُّ، قَائِلًا: «أَرْسِلْ مِنْجَلَكَ الْحَادَّ وَاقْطِفْ عَنَاقِيدَ كَرْمِ الأَرْضِ، لأَنَّ عِنَبَهَا قَدْ نَضِجَ».

וַיֵּצֵא מַלְאָךְ אַחֵר מִן־הַמִּזְבֵּחַ וְלוֹ מֶמְשֶׁלֶת הָאֵשׁ וַיִּקְרָא קוֹל גָּדוֹל אֶל־אֲשֶׁר בְּיָדוֹ הַמַּגָּל הַמְלֻטָּשׁ לֵאמֹר שְׁלַח מַגָּלְךָ הַמְלֻטָּשׁ וּבְצֹר אֶת־אַשְׁכְּלֹת גֶּפֶן הָאָרֶץ כִּי־בָשְׁלוּ עִנְּבֵיהֶם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲕⲉⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲙⲟⲩϯ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ϧⲣⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ϯⲥⲏϥⲓ ⲉⲧϩⲓⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩⲱⲣⲡ ⲛ̀ⲧⲉⲕⲥⲏϥⲓ ⲉⲧϩⲓⲟⲩⲓ ⲟⲩⲟϩ ϭⲉⲗ ⲡⲓⲥⲙⲁϩ ⲛ̀ⲁⲗⲟⲗⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ

And another angel came from the altar having an authority over (lit. of a) fire. And he called in a great sound to him who had the sharp sword, saying: Send thy sharp sword and gather the cluster of vine of (the) earth.'

Και αλλος αγγελος εξηλθεν εκ του θυσιαστηριου, εχων εξουσιαν επι του πυρος, και εφωναξε μετα κραυγης μεγαλης προς τον εχοντα το δρεπανον το κοπτερον, λεγων· Πεμψον το δρεπανον σου το κοπτερον και τρυγησον τους βοτρυας της αμπελου της γης, διοτι ωριμασαν τα σταφυλια αυτης.

فَأَلْقَى الْمَلاَكُ مِنْجَلَهُ إِلَى الأَرْضِ وَقَطَفَ كَرْمَ الأَرْضِ، فَأَلْقَاهُ إِلَى مَعْصَرَةِ غَضَبِ اللهِ الْعَظِيمَةِ.

וַיָּנֶף הַמַּלְאָךְ אֶת־מַגָּלוֹ עַל־הָאָרֶץ וַיִּבְצֹר אֶת־אַשְׁכְּלֹת גֶּפֶן הָאָרֶץ וַיַּשְׁלִיכֵם בְּגַת־חֲמַת אֱלֹהִים הַגְּדוֹלָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡⲓⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ϩⲓⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲧⲉϥⲥⲏϥⲓ ⲉ̀ⲡⲕⲁϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϭⲉⲗ ⲡⲓⲁⲗⲟⲗⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲓⲧϥ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϯⲛⲓϣϯ ⲛ̀ϩⲣⲱⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲙⲃⲟⲛ ⲙ̀ⲫϯ

And the angel struck his sword into the earth, and he gathered the vine of (the) earth, and he cast it into the great winepress of (the) wrath of God.

Και εβαλεν ο αγγελος το δρεπανον αυτου εις την γην και ετρυγησε την αμπελον της γης και ερριψε τα τρυγηθεντα εις τον μεγαλον ληνον του θυμου του Θεου.

وَدِيسَتِ الْمَعْصَرَةُ خَارِجَ الْمَدِينَةِ، فَخَرَجَ دَمٌ مِنَ الْمَعْصَرَةِ حَتَّى إِلَى لُجُمِ الْخَيْلِ، مَسَافَةَ أَلْفٍ وَسِتِّمِئَةِ غَلْوَةٍ.

וַתִּדָּרֵךְ הַגַּת מִחוּץ לָעִיר וַיֵּצֵא־דָם מִן־הַגַּת וַיַּעַל עַד רִסְנֵי הַסּוּסִים דֶּרֶךְ־אֶלֶף וְשֵׁשׁ מֵאוֹת רִיס׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲱⲙⲓ ⲛ̀ϯϩⲣⲱⲧ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛ̀ϯⲃⲁⲕⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲥⲛⲟϥ ϧⲉⲛ ϯϩⲣⲱⲧ ϣⲁ ⲛⲓⲭⲁⲗⲓⲛⲟⲩⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϩⲑⲱⲣ ⲛ̀ⲟⲩϣⲟ ⲛⲉⲙ ⲭ̅ ⲛ̀ⲥⲧⲁⲇⲓⲟⲛ

And he trode the winepress outside of the city; and a blood came out of the winepress unto the bridles of the horses, a thousand and six hundred stadia.

Και επατηθη ο ληνος εξω της πολεως, και εξηλθεν αιμα εκ του ληνου εως των χαλινων των ιππων εις διαστημα χιλιων εξακοσιων σταδιων.

إصحاح 15

سبعة ملائكة وسبع ضربات

ثُمَّ رَأَيْتُ آيَةً أُخْرَى فِي السَّمَاءِ، عَظِيمَةً وَعَجِيبَةً: سَبْعَةَ مَلاَئِكَةٍ مَعَهُمُ السَّبْعُ الضَّرَبَاتُ الأَخِيرَةُ، لأَنْ بِهَا أُكْمِلَ غَضَبُ اللهِ.

וָאֵרֶא אוֹת אַחֵר בַּשָּׁמַיִם גָּדוֹל וְנִפְלָא שִׁבְעָה מַלְאָכִים נֹשְׂאִים אֶת־שֶׁבַע הַמַּכּוֹת הָאַחֲרֹנוֹת כִּי בָהֵן כָּלָה זַעַם אֱלֹהִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲕⲉⲛⲓϣϯ ⲙ̀ⲙⲏⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ϣⲫⲏⲣⲓ ⲍ̅ ⲛ̀ⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲍ̅ ⲛ̀ⲉⲣϧⲟⲧ ⲛ̀ϧⲁⲉ̀ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲟⲩ ϫⲉ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲁϥϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲉⲙⲃⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ

And I saw another great sign up in (the) heaven, being wonderful; seven angels having the seven last plagues; because in them was completed the wrath of God.

Και ειδον αλλο σημειον εν τω ουρανω μεγα και θαυμαστον, αγγελους επτα, οιτινες ειχον τας επτα εσχατας πληγας, διοτι εν αυταις ετελεσθη ο θυμος του Θεου.

وَرَأَيْتُ كَبَحْرٍ مِنْ زُجَاجٍ مُخْتَلِطٍ بِنَارٍ، وَالْغَالِبِينَ عَلَى الْوَحْشِ وَصُورَتِهِ وَعَلَى سِمَتِهِ وَعَدَدِ اسْمِهِ، وَاقِفِينَ عَلَى الْبَحْرِ الزُّجَاجِيِّ، مَعَهُمْ قِيثَارَاتُ اللهِ،

וָאֵרֶא כְּיַם זְכוֹכִית בָּלוּל בָּאֵשׁ וְאֶת־הַמִּתְגַּבְּרִים עַל־הַחַיָּה וְעַל־צַלְמָהּ וְעַל־תָּוָהּ וְעַל־מִסְפַּר שְׁמָהּ עֹמְדִים עַל־יַם הַזְּכוֹכִית וְכִנֹּרוֹת אֱלֹהִים בִּידֵיהֶם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲟⲙ ⲛ̀ⲁⲃⲁϫⲏⲓⲛⲓ ⲉϥⲙⲟⲩϫⲧ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲁⲩϭⲣⲟ ⲉ̀ⲡⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲧⲉϥϩⲩⲕⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲧⲏⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲣⲁⲛ ⲉⲩⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲟⲩ ϩⲓϫⲉⲛ ⲫⲓⲟⲙ ⲛ̀ⲁⲃⲁϫⲏⲓⲛⲓ ⲉⲣⲉ ⲟⲩⲟⲛ ϩⲁⲛⲕⲩⲑⲁⲣⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲭⲏ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲟⲩ

And I saw as (it were) a sea of glass mingled with a fire; and all they who overcame the wild beast, and his image, and (the) number of his name, standing upon the sea of glass having harps of God:

Και ειδον ως θαλασσαν υαλινην μεμιγμενην με πυρ, και εκεινους οιτινες ενικησαν κατα του θηριου και κατα της εικονος αυτου και κατα του χαραγματος αυτου και κατα του αριθμου του ονοματος αυτου ισταμενους επι την θαλασσαν την υαλινην, εχοντας κιθαρας του Θεου.

وَهُمْ يُرَتِّلُونَ تَرْنِيمَةَ مُوسَى عَبْدِ اللهِ، وَتَرْنِيمَةَ الْخَرُوفِ قَائِلِينَ: «عَظِيمَةٌ وَعَجِيبَةٌ هِيَ أَعْمَالُكَ أَيُّهَا الرَّبُّ الإِلَهُ الْقَادِرُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ! عَادِلَةٌ وَحَقٌ هِيَ طُرُقُكَ يَا مَلِكَ الْقِدِّيسِينَ!

וַיָּשִׁירוּ אֶת־שִׁירַת משֶׁה עֶבֶד אֱלֹהִים וְשִׁירַת הַשֶׂה לֵאמֹר גְּדוֹלִים מַעֲשֶׂיךָ וְנִפְלָאִים יְהוָֹה אֱלֹהִים צְבָאוֹת צֶדֶק וֶאֱמֶת דְּרָכֶיךָ מֶלֶךְ הַגּוֹיִם׃

Ⲉⲩϫⲱ ⲛ̀ϯϩⲱⲇⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϩⲓⲏⲃ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲡⲓⲃⲱⲕ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ϩⲁⲛⲛⲓϣϯ ⲛⲉ ⲛⲉⲕϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲉⲟⲓ ⲛ̀ϣⲫⲏⲣⲓ ⲡ⳪̅ ⲫϯ ⲡⲓⲡⲁⲛⲧⲟⲕⲣⲁⲧⲱⲣ ⲡⲓⲑⲙⲏⲓ ⲛⲉⲕⲙⲱⲓⲧ ⲧⲏⲣⲟⲩ ϩⲁⲛⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲛⲉ ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ

Singing the song of the lamb and Mōyses the servant of God, saying: 'Great are thy works and they are wonderful, Lord God, the Almighty, the righteous. All thy ways are truth, (the) king of the nations.

Και εψαλλον την ωδην Μωυσεως του δουλου του Θεου και την ωδην του Αρνιου, λεγοντες· Μεγαλα και θαυμαστα τα εργα σου, Κυριε Θεε παντοκρατωρ· δικαιαι και αληθιναι αι οδοι σου, βασιλευ των αγιων.

مَنْ لَا يَخَافُكَ يَا رَبُّ وَيُمَجِّدُ اسْمَكَ؟ لأَنَّكَ وَحْدَكَ قُدُّوسٌ، لأَنَّ جَمِيعَ الأُمَمِ سَيَأْتُونَ وَيَسْجُدُونَ أَمَامَكَ، لأَنَّ أَحْكَامَكَ قَدْ أُظْهِرَتْ».

מִי לֹא יִירָאֲךָ יְהוָֹה וְלֹא יִתֵּן כָּבוֹד לְשִׁמְךָ כִּי־קָדוֹשׁ אַתָּה לְבַדֶּךָ כִּי כָל־הַגּוֹיִם יָבֹאוּ וְיִשְׁתַּחֲווּ לְפָנֶיךָ כִּי־נִגְלוּ מִשְׁפְּטֵי צִדְקֶךָ׃

Ⲛⲓⲙ ⲉⲧⲉ ⲛ̀ⲛⲉϥⲉⲣϩⲟϯ ϧⲁⲧϩⲏ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϯⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲣⲁⲛ ϫⲉ ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲩⲉ̀ⲓ̀ ⲛ̀ⲥⲉⲟⲩⲱϣⲧ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲣⲁⲛ ϫⲉ ⲛⲉⲕⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲁⲩⲟⲩⲱⲛϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

Who (is he) who shall not fear thee. Lord, and glorify thy name? Because all the nations shall come and worship thy name; because thine ordinances (lit. truths) were manifested.'

Τις δεν θελει σε φοβηθη, Κυριε, και δοξασει το ονομα σου; διοτι εισαι μονος οσιος, διοτι παντα τα εθνη θελουσιν ελθει και προσκυνησει ενωπιον σου, διοτι αι κρισεις σου εφανερωθησαν.

ثُمَّ بَعْدَ هَذَا نَظَرْتُ وَإِذَا قَدِ انْفَتَحَ هَيْكَلُ خَيْمَةِ الشَّهَادَةِ فِي السَّمَاءِ،

וְאַחֲרֵי כֵן רָאִיתִי וְהִנֵּה נִפְתַּח הֵיכַל מִשְׁכַּן הָעֵדוּת בַּשָּׁמָיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ ⲁⲓⲛⲁⲩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲁϥⲟⲩⲱⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲙ̀ⲡϣⲱⲓ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ

And after these (things) I saw. Lo, the temple of the tabernacle of the witness up in (the) heaven was opened.

Και μετα ταυτα ειδον και ιδου, ηνοιχθη ο ναος της σκηνης του μαρτυριου εν τω ουρανω,

وَخَرَجَتِ السَّبْعَةُ الْمَلاَئِكَةُ وَمَعَهُمُ السَّبْعُ الضَّرَبَاتِ مِنَ الْهَيْكَلِ، وَهُمْ مُتَسَرْبِلُونَ بِكَتَّانٍ نَقِيٍّ وَبَهِيٍّ، وَمُتَمَنْطِقُونَ عِنْدَ صُدُورِهِمْ بِمَنَاطِقَ مِنْ ذَهَبٍ.

וַיֵּצְאוּ מִן־הַהֵיכָל שִׁבְעָה הַמַּלְאָכִים הַנֹּשְׂאִים אֶת־שֶׁבַע הַמַּכּוֹת וְהֵם מְלֻבָּשִׁים בַּד טָהוֹר וְצַח וַחֲגוּרִים אֱזוֹרֵי זָהָב עַל־חֲזוֹתֵיהֶם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲍ̅ ⲛ̀ⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲡⲓⲍ̅ ⲛ̀ⲉⲣϧⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ϩⲁⲛϩⲃⲱⲥ ⲛ̀ⲓⲁⲩ ⲧⲟⲓ ϩⲓⲱⲧⲟⲩ ⲉⲩⲫⲟⲣⲓ ⲉⲩⲙⲏⲣ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲟⲩϯⲡⲓ ⲛ̀ϩⲁⲛⲙⲟϫϧ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ

And the seven angels came out of the temple, they who had the seven plagues, being clothed with garments of linen, glorious, bound upon their loins with girdles of gold.

και εξηλθον εκ του ναου οι επτα αγγελοι, εχοντες τας επτα πληγας, ενδεδυμενοι λινα καθαρα και λαμπρα και περιεζωσμενοι περι τα στηθη ζωνας χρυσας.

وَوَاحِدٌ مِنَ الأَرْبَعَةِ الْحَيَوَانَاتِ أَعْطَى السَّبْعَةَ الْمَلاَئِكَةِ سَبْعَةَ جَامَاتٍ مِنْ ذَهَبٍ، مَمْلُوَّةٍ مِنْ غَضَبِ اللهِ الْحَيِّ إِلَى أَبَدِ الآبِدِينَ.

וְאַחַת מֵאַרְבַּע הַחַיּוֹת נָתְנָה לְשִׁבְעַת הַמַּלְאָכִים שֶׁבַע קַעֲרֹת זָהָב מְלֵאוֹת חֲמַת הָאֱלֹהִים הַחַי לְעוֹלְמֵי עוֹלָמִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲟⲩⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲇ̅ ⲛ̀ⲍⲱⲟⲛ ⲁϥϯ ⲙ̀ⲡⲓⲍ̅ ⲛ̀ⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲛ̀ϯⲍ̅ ⲙ̀ⲫⲩⲁⲗⲏ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲉⲩⲙⲉϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲃⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲉⲧⲟⲛϧ ϣⲁ ⲉⲛⲉϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲉⲛⲉϩ ⲁⲙⲏⲛ

And one from the four living-beings gave to the seven angels the seven vials of gold, full of the wrath of God who liveth unto age of the ages. Amēn.

Και εν εκ των τεσσαρων ζωων εδωκεν εις τους επτα αγγελους επτα φιαλας χρυσας, πληρεις του θυμου του Θεου του ζωντος εις τους αιωνας των αιωνων.

وَامْتَلأَ الْهَيْكَلُ دُخَانًا مِنْ مَجْدِ اللهِ وَمِنْ قُدْرَتِهِ، وَلَمْ يَكُنْ أَحَدٌ يَقْدِرُ أَنْ يَدْخُلَ الْهَيْكَلَ حَتَّى كَمِلَتْ سَبْعُ ضَرَبَاتِ السَّبْعَةِ الْمَلاَئِكَةِ.

וַיִּמָּלֵא הַהֵיכַל עָשָׁן מִכְּבוֹד אֱלֹהִים וְעֻזּוֹ וְלֹא־יָכֹל אִישׁ לָבוֹא אֶל־הַהֵיכָל עַד אֲשֶׁר כָּלוּ שֶׁבַע הַמַּכּוֹת אֲשֶׁר בִּידֵי שִׁבְעָה הַמַּלְאָכִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲙⲟϩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲭⲣⲉⲙⲧⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲉϥϫⲟⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉ ϩⲗⲓ ϣ̀ϫⲉⲙϫⲟⲙ ⲛ̀ⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ϣⲁⲧⲟⲩϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲁⲓⲉⲣϧⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲍ̅ ⲛ̀ⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ

And the temple was filled with the smoke of the glory of God, and with his power; and no one was able to come into the temple, until these plagues of the seven angels were completed.

Και εγεμισθη ο ναος απο καπνου εκ της δοξης του Θεου και εκ της δυναμεως αυτου· και ουδεις ηδυνατο να εισελθη εις τον ναον, εωσου τελειωσωσιν αι επτα πληγαι των επτα αγγελων.

إصحاح 16

سبعة جامات غضب الله

وَسَمِعْتُ صَوْتًا عَظِيمًا مِنَ الْهَيْكَلِ قَائِلًا لِلسَّبْعَةِ الْمَلاَئِكَةِ: «امْضُوا وَاسْكُبُوا جَامَاتِ غَضَبِ اللهِ عَلَى الأَرْضِ».

וָאֶשְׁמַע קוֹל גָּדוֹל מִן־הַהֵיכָל אֹמֵר אֶל־שִׁבְעַת הַמַּלְאָכִים לְכוּ הָרִיקוּ אֶת־שֶׁבַע קַעֲרֹת חֲמַת הָאֱלֹהִים אָרְצָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲥⲙⲏ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲉⲥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲓⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ϫⲉ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉϣ ⲛⲉⲧⲉⲛⲫⲩⲁⲗⲏ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲙⲃⲟⲛ ⲙ̀ⲫϯ

And I heard a great voice from (the) heaven, saying to the angels: Go, pour your vials of (the) wrath of God below.'

Και ηκουσα φωνην μεγαλην εκ του ναου λεγουσαν προς τους επτα αγγελους· Υπαγετε και εκχεατε εις την γην τας φιαλας του θυμου του Θεου.

فَمَضَى الأَوَّلُ وَسَكَبَ جَامَهُ عَلَى الأَرْضِ، فَحَدَثَتْ دَمَامِلُ خَبِيثَةٌ وَرَدِيَّةٌ عَلَى النَّاسِ الَّذِينَ بِهِمْ سِمَةُ الْوَحْشِ وَالَّذِينَ يَسْجُدُونَ لِصُورَتِهِ.

וַיֵּלֶךְ הָרִאשׁוֹן וַיָּרֶק אֶת־קַעֲרָתוֹ עַל־הָאָרֶץ וַיְהִי שְׁחִין רַע וּמַכְאִיב בָּאֲנָשִׁים אֲשֶׁר־עֲלֵיהֶם תָּו הַחַיָּה וּבַמִּשְׁתַּחֲוִים לְצַלְמָהּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϩⲟⲩⲓⲧ ⲛ̀ⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲁϥϫⲉϣ ⲧⲉϥⲫⲩⲁⲗⲏ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲟⲩϣⲁϣⲓ ⲉϥϩⲱⲟⲩ ϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲛⲏ ⲉⲧⲧⲟⲃ ⲉ̀ⲡⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲱϣⲧ ⲛ̀ⲧⲉϥϩⲩⲕⲱⲛ

And the first angel went, he poured his vial on the earth; and an evil sore came in the men, they who were sealed for the wild beast, and they who worshipped his image.

Και υπηγεν ο πρωτος και εξεχεε την φιαλην αυτου επι την γην· και εγεινεν ελκος κακον και πονηρον εις τους ανθρωπους, τους εχοντας το χαραγμα του θηριου και τους προσκυνουντας την εικονα αυτου.

ثُمَّ سَكَبَ الْمَلاَكُ الثَّانِي جَامَهُ عَلَى الْبَحْرِ، فَصَارَ دَمًا كَدَمِ مَيِّتٍ. وَكُلُّ نَفْسٍ حَيَّةٍ مَاتَتْ فِي الْبَحْرِ.

וַיָּרֶק הַשֵּׁנִי אֶת־קַעֲרָתוֹ עַל־הַיָּם וַיְהִי לְדָם כְּדַם חָלָל וַתָּמָת כָּל־נֶפֶשׁ חַיָּה אֲשֶׁר בַּיָּם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡⲓⲙⲁϩⲃ̅ ⲛ̀ⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲁϥϫⲱϣ ⲛ̀ⲧⲉϥⲫⲩⲁⲗⲏ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲫⲓⲟⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲣⲥⲛⲟϥ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲙ̀ⲫⲁ ⲟⲩⲣⲉϥⲙⲱⲟⲩⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲯⲩⲭⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲟⲛϧ ⲁⲩⲙⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲫⲓⲟⲙ

And the second angel poured his vial on the sea; and it became blood as that of a dead man; and every soul which liveth died in the sea.

Και ο δευτερος αγγελος εξεχεε την φιαλην αυτου εις την θαλασσαν· και εγεινεν αιμα ως νεκρου, και πασα ψυχη ζωσα απεθανεν εν τη θαλασση.

ثُمَّ سَكَبَ الْمَلاَكُ الثَّالِثُ جَامَهُ عَلَى الأَنْهَارِ وَعَلَى يَنَابِيعِ الْمِيَاهِ، فَصَارَتْ دَمًا.

וַיָּרֶק הַשְּׁלִישִׁי אֶת־קַעֲרָתוֹ בַּנְּהָרוֹת וּבְמַעְיְנוֹת הַמָּיִם וַיִּהְיוּ לְדָם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡⲓⲙⲁϩⲅ̅ ⲛ̀ⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲁϥϫⲱϣ ⲛ̀ⲧⲉϥⲫⲩⲁⲗⲏ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲓⲁⲣⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲙⲟⲩⲙⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲉⲣⲥⲛⲟϥ

And the third angel poured his vial on the rivers and the fountains of water; and they became blood.

Και ο τριτος αγγελος εξεχεε την φιαλην αυτου εις τους ποταμους και εις τας πηγας των υδατων· και εγεινεν αιμα.

وَسَمِعْتُ مَلاَكَ الْمِيَاهِ يَقُولُ: «عَادِلٌ أَنْتَ أَيُّهَا الْكَائِنُ وَالَّذِي كَانَ وَالَّذِي يَكُونُ، لأَنَّكَ حَكَمْتَ هَكَذَا.

וָאֶשְׁמַע אֶת־מַלְאָךְ הַמַּיִם אֹמֵר צַדִּיק אַתָּה הַהוֶֹה וְהָיָה וְהַקָּדוֹשׁ כִּי־כֵן שָׁפָטְתָּ׃

Ⲁⲓⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲡⲓⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲙⲱⲟⲩ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲟⲩⲑⲙⲏⲓ ⲫⲏ ⲉⲧϣⲟⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉ̀ⲛⲁϥϣⲟⲡ ϫⲉ ⲁⲕϯϩⲁⲡ ⲉ̀ⲛⲁⲓ

I heard the angel of the waters, saying: Thou (art) righteous, he who is, and he who was being, because thou judgedst these.

Και ηκουσα τον αγγελον των υδατων λεγοντα· Δικαιος εισαι, Κυριε, ο ων και ο ην και ο οσιος, διοτι εκρινας ταυτα·

لأَنَّهُمْ سَفَكُوا دَمَ قِدِّيسِينَ وَأَنْبِيَاءَ، فَأَعْطَيْتَهُمْ دَمًا لِيَشْرَبُوا. لأَنَّهُمْ مُسْتَحِقُّونَ!»

כִּי דַּם קְדֹשִׁים וּנְבִיאִים שָׁפָכוּ וְדָם הִשְׁקִיתָם כִּי־גְמוּל יָדָם הוּא׃

Ϫⲉ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲙⲁⲣⲧⲩⲣⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲁⲩⲫⲟⲛϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲁⲕϯ ⲥⲛⲟϥ ⲛⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲥⲱ ϫⲉ ⲥⲉⲙⲡϣⲁ

Because they shed the blood of the martyrs and the prophets, thou gavest blood to them to drink; because they are worthy.'

επειδη αιμα αγιων και προφητων εξεχεαν, και αιμα εδωκας εις αυτους να πιωσι· διοτι αξιοι ειναι.

وَسَمِعْتُ آخَرَ مِنَ الْمَذْبَحِ قَائِلًا: «نَعَمْ أَيُّهَا الرَّبُّ الإِلَهُ الْقَادِرُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ! حَقٌ وَعَادِلَةٌ هِيَ أَحْكَامُكَ».

וָאֶשְׁמַע אֶת־הַמִּזְבֵּחַ אֹמֵר אָמְנָם כֵּן יְהוָֹה אֱלֹהִים צְבָאוֹת אֱמֶת וָצֶדֶק מִשְׁפָּטֶיךָ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲥⲉ ⲡ⳪̅ ⲫϯ ⲡⲓⲡⲁⲛⲧⲟⲕⲣⲁⲧⲱⲣ ⲡⲓⲑⲙⲏⲓ ⲛⲉⲕϩⲁⲡ ⲧⲏⲣⲟⲩ ϩⲁⲛⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲛⲉ

And I heard the altar, saying: Yea, Lord God, the Almighty, the righteous, all thy judgements are true.'

Και ηκουσα αλλον εκ του θυσιαστηριου λεγοντα· Ναι, Κυριε Θεε παντοκρατωρ, αληθιναι και δικαιαι αι κρισεις σου.

ثُمَّ سَكَبَ الْمَلاَكُ الرَّابِعُ جَامَهُ عَلَى الشَّمْسِ، فَأُعْطِيَتْ أَنْ تُحْرِقَ النَّاسَ بِنَارٍ،

וַיָּרֶק הַמַּלְאָךְ הָרְבִיעִי אֶת־קַעֲרָתוֹ עַל־הַשָּׁמֶשׁ וַיִּנָּתֶן לוֹ לְלַהֵט אֶת־בְּנֵי הָאָדָם בָּאֵשׁ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲙⲁϩⲇ̅ ⲛ̀ⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲁϥϫⲱϣ ⲛ̀ⲧⲉϥⲫⲩⲁⲗⲏ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲫⲣⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲧⲏⲓⲥ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲉⲣⲕⲁⲩⲙⲁ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲕⲁⲩⲙⲁ

And the fourth angel poured his vial on (the) sun; and it was given to him to make heat on [the] men with a great heat.

Και ο τεταρτος αγγελος εξεχεε την φιαλην αυτου επι τον ηλιον· και εδοθη εις αυτον να καυματιση τους ανθρωπους με πυρ.

فَاحْتَرَقَ النَّاسُ احْتِرَاقًا عَظِيمًا، وَجَدَّفُوا عَلَى اسْمِ اللهِ الَّذِي لَهُ سُلْطَانٌ عَلَى هَذِهِ الضَّرَبَاتِ، وَلَمْ يَتُوبُوا لِيُعْطُوهُ مَجْدًا.

וַיְלֹהֲטוּ בְנֵי־אָדָם בְּחֹם גָּדוֹל וַיְגַדְּפוּ אֶת־שֵׁם אֱלֹהִים אֲשֶׁר־לוֹ מֶמְשֶׁלֶת הַמַּכּוֹת הָאֵלֶּה וְלֹא שָׁבוּ לָתֶת־לוֹ הַכָּבוֹד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲉⲣⲕⲁⲩⲙⲁ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϫⲉⲟⲩⲁ ⲉ̀ⲫⲣⲁⲛ ⲙ̀ⲫϯ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛⲧⲉϥ ⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲁⲓⲉⲣϧⲟⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲉⲣⲙⲉⲧⲁⲛⲟⲓⲛ ⲉ̀ϯⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲫϯ

And the men were scorched; and they blasphemed (the) name of God who hath authority over these plagues; and they repented not to glorify God.

Και εκαυματισθησαν οι ανθρωποι καυμα μεγα, και εβλασφημησαν το ονομα του Θεου του εχοντος εξουσιαν επι τας πληγας ταυτας, και δεν μετενοησαν ωστε να δωσωσι δοξαν εις αυτον.

ثُمَّ سَكَبَ الْمَلاَكُ الخَامِسُ جَامَهُ عَلَى عَرْشِ الْوَحْشِ، فَصَارَتْ مَمْلَكَتُهُ مُظْلِمَةً. وَكَانُوا يَعَضُّونَ عَلَى أَلْسِنَتِهِمْ مِنَ الْوَجَعِ.

וַיָּרֶק הַחֲמִישִׁי אֶת־קַעֲרָתוֹ עַל־כִּסֵּא הַחַיָּה וַתֶּחְשַׁךְ מַלְכוּתָהּ וַיְנַשְּׁכוּ אֶת־לְשׁוֹנָם מִכְּאֵב לֵב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲙⲁϩⲉ̅ ⲛ̀ⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲁϥϫⲱϣ ⲛ̀ⲧⲉϥⲫⲩⲁⲗⲏ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥⲉⲣⲭⲁⲕⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲧⲉϥⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲟⲩⲟϫⲟⲩⲉϫ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲗⲁⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲕⲁϩ

And the fifth angel poured his vial on the throne of the wild beast; and his kingdom became dark; and they were gnawing their tongues from the pain;

Και ο πεμπτος αγγελος εξεχεε την φιαλην αυτου επι τον θρονον του θηριου· και εγεινεν η βασιλεια αυτου πληρης σκοτους, και εμασσουν τας γλωσσας αυτων εκ του πονου,

وَجَدَّفُوا عَلَى إِلَهِ السَّمَاءِ مِنْ أَوْجَاعِهِمْ وَمِنْ قُرُوحِهِمْ، وَلَمْ يَتُوبُوا عَنْ أَعْمَالِهِمْ.

וַיְגַדְּפוּ אֶת־אֱלֹהֵי הַשָּׁמַיִם מִמַּכְאֹבָם וּשְׁחִינָם וְלֹא שָׁבוּ מִמַּעֲשֵׂיהֶם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϫⲉⲟⲩⲁ ⲉ̀ⲫϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲫⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲕⲁϩ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲟⲩϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲉⲣⲙⲉⲧⲁⲛⲟⲓⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲟⲩϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲉⲧϩⲱⲟⲩ

and they blasphemed God of (the) heaven from the pain, and from their works; and they repented not from their evil works.

και εβλασφημησαν τον Θεον του ουρανου δια τους πονους αυτων και δια τα ελκη αυτων, και δεν μετενοησαν απο των εργων αυτων.

ثُمَّ سَكَبَ الْمَلاَكُ السَّادِسُ جَامَهُ عَلَى النَّهْرِ الْكَبِيرِ الْفُرَاتِ، فَنَشِفَ مَاؤُهُ لِكَيْ يُعَدَّ طَرِيقُ الْمُلُوكِ الَّذِينَ مِنْ مَشْرِقِ الشَّمْسِ.

וַיָּרֶק הַשִּׁשִּׁי אֶת־קַעֲרָתוֹ עַל־הַנָּהָר הַגָּדוֹל נְהַר־פְּרָת וַיֶּחֶרְבוּ מֵימָיו לְיַשֵּׁר מְסִלָּה לַמְּלָכִים הַבָּאִים מִמִּזְרָח־שָׁמֶשׁ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲙⲁϩⲋ̅ ⲛ̀ⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲁϥϫⲱϣ ⲛ̀ⲧⲉϥⲫⲩⲁⲗⲏ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲫⲓⲁⲣⲟ ⲡⲓⲛⲓϣϯ ⲡⲓⲉⲩⲫⲣⲁⲧⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲱⲟⲩⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲙⲱⲟⲩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥⲥⲟⲃϯ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲙⲱⲓⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲟⲩⲣⲱⲟⲩ ⲉⲧⲥⲁⲛⲓⲙⲁ ⲛ̀ϣⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲣⲏ

And the sixth angel poured his vial on the river, the great, the Euphratēs. And the water was dried up, that the way of the kings who are at the risings of (the) sun might be prepared.

Και ο εκτος αγγελος εξεχεε την φιαλην αυτου επι τον ποταμον τον μεγαν τον Ευφρατην· και εξηρανθη το υδωρ αυτου, δια να ετοιμασθη η οδος των βασιλεων των απο ανατολων ηλιου.

وَرَأَيْتُ مِنْ فَمِ التِّنِّينِ، وَمِنْ فَمِ الْوَحْشِ، وَمِنْ فَمِ النَّبِيِّ الْكَذَّابِ، ثَلاَثَةَ أَرْوَاحٍ نَجِسَةٍ شِبْهَ ضَفَادِعَ،

וָאֵרֶא וְהִנֵּה מִפִּי הַתַּנִּין וּמִפִּי הַחַיָּה וּמִפִּי נְבִיא הַשֶּׁקֶר יֹצְאוֹת שָׁלֹשׁ רוּחוֹת טְמֵאוֹת דּוֹמֹת לִצְפַרְדְּעִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲣⲱϥ ⲙ̀ⲡⲓⲇⲣⲁⲕⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲣⲱϥ ⲙ̀ⲡⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲣⲱϥ ⲙ̀ⲡⲓⲯⲉⲩⲇⲟⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲉ̀ⲅ̅ ⲙ̀ⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲉⲩⲥⲱϥ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ϩⲁⲛⲭⲣⲟⲩⲣ

And I saw from the mouth of the dragon, and from the mouth of the wild beast, and from the mouth of the false prophet three unclean spirits as frogs;

Και ειδον τρια ακαθαρτα πνευματα ομοια με βατραχους εξερχομενα εκ του στοματος του δρακοντος και εκ του στοματος του θηριου και εκ του στοματος του ψευδοπροφητου·

فَإِنَّهُمْ أَرْوَاحُ شَيَاطِينَ صَانِعَةٌ آيَاتٍ، تَخْرُجُ عَلَى مُلُوكِ الْعَالَمِ وَكُلِّ الْمَسْكُونَةِ، لِتَجْمَعَهُمْ لِقِتَالِ ذَلِكَ الْيَوْمِ الْعَظِيمِ، يَوْمِ اللهِ الْقَادِرِ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ.

כִּי רוּחוֹת הַשֵּׁדִים הֵנָּה וְהֵן עֹשׂוֹת אוֹתוֹת וְיֹצְאוֹת אֶל־מַלְכֵי אֶרֶץ וְתֵבֵל כֻּלָּהּ לְאָסְפָם לְמִלְחֶמֶת הַיּוֹם הַהוּא הַגָּדוֹל יוֹם אֱלֹהֵי הַצְּבָאוֹת׃

Ϩⲁⲛⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲓϧ ⲛⲉ ⲉⲩⲓⲣⲓ ⲛ̀ϩⲁⲛⲙⲏⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲟⲩⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲉⲑⲟⲩⲱⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲡⲟⲗⲉⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲡⲓⲡⲁⲛⲧⲟⲕⲣⲁⲧⲱⲣ

for they are spirits of demons, doing signs [from] among the kings of (the) earth, to assemble them for (the) war of the great day of God, the Almighty.

διοτι ειναι πνευματα δαιμονων εκτελουντα σημεια, τα οποια εκπορευονται προς τους βασιλεις της γης και της οικουμενης ολης, δια να συναξωσιν αυτους εις τον πολεμον της ημερας εκεινης της μεγαλης του Θεου του παντοκρατορος.

«هَا أَنَا آتِي كَلِصٍّ! طُوبَى لِمَنْ يَسْهَرُ وَيَحْفَظُ ثِيَابَهُ لِئَلاَ يَمْشِيَ عُرْيَانًا فَيَرَوْا عُرْيَتَهُ».

הִנְנִי בָא כְּגַּנָּב אַשְׁרֵי הַשֹּׁקֵד וְשֹׁמֵר אֶת־בְּגָדָיו פֶּן־יֵלֵךְ עָרֹם וְרָאוּ אֶת־עֶרְוָתוֹ׃

Ϩⲏⲡⲡⲉ ϯⲛⲏⲟⲩ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲉϥϭⲓⲟⲩⲓ ⲱⲟⲩⲛⲓⲁⲧϥ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁⲣⲱⲓⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲛⲉϥϩⲃⲱⲥ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥϣ̀ⲧⲉⲙⲙⲟϣⲓ ⲉϥⲃⲏϣ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲉϥϣⲓⲡⲓ

Lo, I come as a thief. Blessed is he who will watch and keep his garments, that he may not walk naked, and they see his shame.

Ιδου, ερχομαι ως κλεπτης· μακαριος οστις αγρυπνει και φυλαττει τα ιματια αυτου, δια να μη περιπατη γυμνος και βλεπωσι την ασχημοσυνην αυτου.

فَجَمَعَهُمْ إِلَى الْمَوْضِعِ الَّذِي يُدْعَى بِالْعِبْرَانِيَّةِ «هَرْمَجَدُّونَ».

וַיֶּאֱסֹף אֹתָם אֶל־הַמָּקוֹם הַנִּקְרָא בְעִבְרִית הַר מְגִדּוֹן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲑⲟⲩⲱⲧⲟⲩ ⲉⲩⲙⲁ ⲉⲩⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲙ̀ⲙⲉⲧϩⲉⲃⲣⲉⲟⲥ ϫⲉ ⲉⲣⲙⲁⲕⲉⲇⲱⲛ

And he gathered them to a place called in Hebrew `Ermakedōn:

Και συνηθροισεν αυτους εις τον τοπον τον καλουμενον Εβραιστι Αρμαγεδδων.

ثُمَّ سَكَبَ الْمَلاَكُ السَّابِعُ جَامَهُ عَلَى الْهَوَاءِ، فَخَرَجَ صَوْتٌ عَظِيمٌ مِنْ هَيْكَلِ السَّمَاءِ مِنَ الْعَرْشِ قَائِلًا: «قَدْ تَمَّ!»

וַיָּרֶק הַמַּלְאָךְ הַשְּׁבִיעִי אֶת־קַעֲרָתוֹ בַּאֲוִיר וַיֵּצֵא קוֹל גָּדוֹל מֵהֵיכַל הַשָּׁמַיִם מִן־הַכִּסֵא וַיֹּאמֶר הָיֹה נִהְיָתָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲙⲁϩⲍ̅ ⲛ̀ⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲁϥϫⲱϣ ⲛ̀ⲧⲉϥⲫⲩⲁⲗⲏ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲁⲏⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉϣ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ϧⲣⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲡⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁϥϣⲱⲡⲓ

And the seventh angel poured his vial on the air; and he cried a great sound out of the temple from the throne, saying: It was done.'

Και ο εβδομος αγγελος εξεχεε την φιαλην αυτου εις τον αερα· και εξηλθε φωνη μεγαλη απο του ναου του ουρανου απο του θρονου, λεγουσα· Ετελεσθη.

فَحَدَثَتْ أَصْوَاتٌ وَرُعُودٌ وَبُرُوقٌ. وَحَدَثَتْ زَلْزَلَةٌ عَظِيمَةٌ، لَمْ يَحْدُثْ مِثْلُهَا مُنْذُ صَارَ النَّاسُ عَلَى الأَرْضِ، زَلْزَلَةٌ بِمِقْدَارِهَا عَظِيمَةٌ هَكَذَا.

וַיִּהְיוּ קֹלוֹת וּרְעָמִים וּבְרָקִים וַיְהִי רַעַשׁ גָּדוֹל אֲשֶׁר לֹא־הָיָה כָמֹהוּ לְמִן־הֱיוֹת אָדָם עַל־הָאָרֶץ כִּי גָדוֹל הָרַעַשׁ עַד־מְאֹד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ϩⲁⲛϧⲁⲣⲁⲃⲁⲓ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲥⲙⲏ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲥⲉⲧⲉⲃⲣⲏϫ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲙ̀ⲙⲟⲛⲙⲉⲛ ⲁϥϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲉ ⲟⲩⲟⲛ ϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲣⲏϯ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲉⲧⲁ ⲣⲱⲙⲓ ϣⲱⲡⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ

And there happened thunders, and voices, and lightnings; and a great earthquake happened: there was not any like it since man was upon (the) earth.

Και εγειναν φωναι και βρονται και αστραπαι, και εγεινε σεισμος μεγας, οποιος δεν εγεινεν αφου οι ανθρωποι υπηρξαν επι της γης, τοσον πολλα μεγαλος σεισμος.

وَصَارَتِ الْمَدِينَةُ الْعَظِيمَةُ ثَلاَثَةَ أَقْسَامٍ، وَمُدُنُ الأُمَمِ سَقَطَتْ، وَبَابِلُ الْعَظِيمَةُ ذُكِرَتْ أَمَامَ اللهِ لِيُعْطِيَهَا كَأْسَ خَمْرِ سَخَطِ غَضَبِهِ.

וְהָעִיר הַגְּדוֹלָה נֶחְלְקָה לִשְׁלֹשָׁה חֲלָקִים וַתִּפֹּלְנָה עָרֵי הַגּוֹיִם וַתִּזָּכֵר בָּבֶל הַגְּדוֹלָה לִפְנֵי אֱלֹהִים לָתֶת־לָהּ כּוֹס יֵין חֲמַת אַפּוֹ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲛⲓϣϯ ⲙ̀ⲃⲁⲕⲓ ⲉ̀ⲅ̅ ⲛ̀ⲧⲟⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲃⲁⲕⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ⲁⲩϩⲉⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲃⲁⲃⲩⲗⲱⲛ ϯⲛⲓϣϯ ⲁⲩⲉⲣⲡⲉⲥⲙⲉⲩⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲫϯ ⲉϯ ⲛⲁⲥ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲫⲟⲧ ⲛ̀ⲏⲣⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲙⲃⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϫⲱⲛⲧ

And the great city became into three parts, and the cities of the nations fell. And Babylon, the great, was remembered before God, to give to her the cup of wine of (the) wrath of the anger.

Και διηρεθη η πολις η μεγαλη εις τρια μερη, και αι πολεις των εθνων επεσον. Και Βαβυλων η μεγαλη ηλθεν εις ενθυμησιν ενωπιον του Θεου δια να δωση εις αυτην το ποτηριον του οινου του θυμου της οργης αυτου.

وَكُلُّ جَزِيرَةٍ هَرَبَتْ، وَجِبَالٌ لَمْ تُوجَدْ.

וַיָּנָס כָּל־אִי וְהֶהָרִים לֹא נִמְצָאוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏⲥⲟⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲁⲩⲫⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲧⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲟⲩϫⲉⲙ ⲡⲟⲩⲙⲁ

And all islands fled; and the mountains found not their place.

Και πασα νησος εφυγε και τα ορη δεν ευρεθησαν.

وَبَرَدٌ عَظِيمٌ، نَحْوُ ثِقَلِ وَزْنَةٍ، نَزَلَ مِنَ السَّمَاءِ عَلَى النَّاسِ. فَجَدَّفَ النَّاسُ عَلَى اللهِ مِنْ ضَرْبَةِ الْبَرَدِ، لأَنَّ ضَرْبَتَهُ عَظِيمَةٌ جِدًّا.

וְאַבְנֵי בָרָד כַּכִּכָּר מִשְׁקָלָם יָרְדוּ מִן הַשָּׁמַיִם עַל־בְּנֵי הָאָדָם וַיְגַדְּפוּ בְנֵי־הָאָדָם אֶת־הָאֱלֹהִים עַל־אֹדוֹת מַכַּת הַבָּרָד כִּי־כָבְדָה מַכָּתוֹ מְאֹד׃

Ⲟⲩⲟϩ ϩⲁⲛⲁⲗ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ϩⲁⲛϫⲓⲛϭⲱⲣ ⲛ̀ϣⲓ ⲁⲩⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ϫⲉⲟⲩⲁ ⲉ̀ⲫϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉⲣϧⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲁⲗ ⲉⲧⲟϣ ⲉ̀ⲙⲁϣⲱ

And (hail) stones as of talents in weight came from (the) heaven upon the men; and the men blasphemed God from the plague of the hail (lit. stone) which was very great:

Και χαλαζα μεγαλη εως ενος ταλαντου κατεβαινεν εκ του ουρανου επι τους ανθρωπους· και εβλασφημησαν οι ανθρωποι τον Θεον δια την πληγην της χαλαζης, διοτι η πληγη αυτης ητο μεγαλη σφοδρα.

إصحاح 17

المرأة الزانية والوحش

ثُمَّ جَاءَ وَاحِدٌ مِنَ السَّبْعَةِ الْمَلاَئِكَةِ الَّذِينَ مَعَهُمُ السَّبْعَةُ الْجَامَاتُ وَتَكَلَّمَ مَعِي قَائِلًا لِي: «هَلُمَّ فَأُرِيَكَ دَيْنُونَةَ الزَّانِيَةِ الْعَظِيمَةِ الْجَالِسَةِ عَلَى الْمِيَاهِ الْكَثِيرَةِ،

וַיָּבֹא אֶחָד מִן־שִׁבְעָה הַמַּלְאָכִים הַנֹּשְׂאִים שֶׁבַע הַקְּעָרוֹת וַיְדַבֵּר אֵלַי לֵאמֹר בֹּא וְאַרְאֲךָ אֶת־מִשְׁפַּט הַזּוֹנָה הַגְּדוֹלָה הַיֹּשֶׁבֶת עַל־מַיִם רַבִּים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲍ̅ ⲛ̀ⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ϯⲍ̅ ⲙ̀ⲫⲩⲁⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲏⲓ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲙⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲁⲧⲁⲙⲟⲕ ⲉ̀ⲡϩⲁⲡ ⲛ̀ϯⲛⲓϣϯ ⲙ̀ⲡⲟⲣⲛⲏ ⲑⲏ ⲉⲧϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ϩⲁⲛⲙⲏϣ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ

And one from the seven angels, they who have the seven vials, came; and he spake to me, saying: 'Come, that I may show to thee (the) judgement of the great harlot who sitteth upon many waters;

Και ηλθεν εις εκ των επτα αγγελων των εχοντων τας επτα φιαλας, και ελαλησε μετ' εμου, λεγων μοι· Ελθε, θελω σοι δειξει την κρισιν της πορνης της μεγαλης της καθημενης επι των υδατων των πολλων,

الَّتِي زَنَى مَعَهَا مُلُوكُ الأَرْضِ، وَسَكِرَ سُكَّانُ الأَرْضِ مِنْ خَمْرِ زِنَاهَا».

אֲשֶׁר זָנוּ אַחֲרֶיהָ מַלְכֵי הָאֲדָמָה וַיִּשְׁכְּרוּ שֹׁכְנֵי תֵבֵל מִיֵּין תַּזְנוּתָהּ׃

Ⲑⲏ ⲉⲧⲁ ⲛⲓⲟⲩⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲛⲉⲙⲁⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲉⲣⲡⲟⲣⲛⲉⲩⲓⲛ ⲁⲩⲑⲓϧⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲏⲣⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲉⲥⲡⲟⲣⲛⲓⲁ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲏ ⲉⲧϣⲟⲡ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ

she with whom the kings of (the) earth sinned; and they committed fornication; they who dwell upon (the) earth were drunken with (the) wine of her fornication.'

μετα της οποιας επορνευσαν οι βασιλεις της γης και εμεθυσθησαν οι κατοικουντες την γην εκ του οινου της πορνειας αυτης.

فَمَضَى بِي بِالرُّوحِ إِلَى بَرِّيَّةٍ، فَرَأَيْتُ امْرَأَةً جَالِسَةً عَلَى وَحْشٍ قِرْمِزِيٍّ مَمْلُوءٍ أَسْمَاءَ تَجْدِيفٍ، لَهُ سَبْعَةُ رُؤُوسٍ وَعَشَرَةُ قُرُونٍ.

וַיְּבִיאֵנִי בָרוּחַ הַמִּדְבָּרָה וָאֵרֶא וְהִנֵּה אִשָּׁה יֹשֶׁבֶת עַל־חַיָּה אֲדֻמָּה כַתּוֹלָע מְלֵאַת שְׁמוֹת גִּדּוּפִים וְלָהּ שִׁבְעָה רָאשִׁים וְעֶשֶׂר קְרָנָיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲗⲧ ⲉ̀ⲡϣⲁϥⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲉⲥϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲟⲩⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲛ̀ⲕⲟⲕⲕⲟⲥ ⲉϥⲙⲉϩ ⲛ̀ⲣⲁⲛ ⲛ̀ϫⲉⲟⲩⲁ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲍ̅ ⲛ̀ⲁⲫⲉ ϩⲓϫⲱϥ ⲛⲉⲙ ⲓ̅ ⲛ̀ⲧⲁⲡ

And he took me away to (the) desert in the (lit. a) spirit: and I saw a woman sitting upon a wild beast, scarlet, full of names of blasphemy, there being seven heads upon him, and ten horns.

Και με εφερεν εν πνευματι εις ερημον. Και ειδον γυναικα καθημενην επι θηριον κοκκινον, γεμον ονοματων βλασφημιας, εχον κεφαλας επτα και κερατα δεκα.

وَالْمَرْأَةُ كَانَتْ مُتَسَرْبِلَةً بِأُرْجُوانٍ وَقِرْمِزٍ، وَمُتَحَلِّيَةً بِذَهَبٍ وَحِجَارَةٍ كَرِيمَةٍ وَلُؤْلُؤٍ، وَمَعَهَا كَأْسٌ مِنْ ذَهَبٍ فِي يَدِهَا مَمْلُوَّةٌ رَجَاسَاتٍ وَنَجَاسَاتِ زِنَاهَا،

וְהָאִשָּׁה לְבוּשָׁהּ אַרְגָּמָן וְשָׁנִי וְהִיא מֻכְלָלָה בַּזָּהָב וְאֶבֶן־יְקָרָה וּפְנִינִים וּבְיָדָהּ כּוֹס זָהָב מְלֵאָה תוֹעֵבוֹת וְטֻמְאַת תַּזְנוּתָהּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲛⲁⲥϫⲟⲗϩ ⲛ̀ⲟⲩϩⲃⲱⲥ ⲛ̀ϭⲏϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲕⲟⲕⲕⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲥⲟⲓ ⲛ̀ⲓⲉⲃ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ϧⲉⲛ ⲫⲛⲟⲩⲃ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲛⲓ ⲉⲧⲧⲁⲓⲏⲟⲩⲧ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲁⲛⲁⲙⲏⲓ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲁⲫⲟⲧ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ϧⲉⲛ ⲧⲉⲥϫⲓϫ ⲉϥⲙⲉϩ ⲛ̀ⲥⲱϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲥⲱϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲉⲥⲡⲟⲣⲛⲓⲁ ⲛⲉⲙ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲧⲏⲣϥ

And the woman was being arrayed in a garment of purple and [a] scarlet, and gilded with (the) gold and the precious stone and pearls: There being a cup of gold in her hand, full of defilement of the defilements of her fornication with (the) whole earth :

Και η γυνη ητο ενδεδυμενη πορφυραν και κοκκινον και κεχρυσωμενη με χρυσον και λιθους τιμιους και μαργαριτας, εχουσα εν τη χειρι αυτης χρυσουν η ποτηριον γεμον βδελυγματων και ακαθαρσιας της πορνειας αυτης,

وَعَلَى جَبْهَتِهَا اسْمٌ مَكْتُوبٌ: «سِرٌّ. بَابِلُ الْعَظِيمَةُ أُمُّ الزَّوَانِي وَرَجَاسَاتِ الأَرْضِ».

וְעַל־מִצְחָהּ כָּתוּב שֵׁם בְּדֶּרֶךְ סוֹד בָּבֶל הַגְּדוֹלָה אֵם הַזֹּנוֹת וְתוֹעֲבוֹת הָאֲדָמָה׃

Ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲣⲁⲛ ⲥϧⲏⲟⲩⲧ ϩⲓ ⲧⲉⲥⲧⲉϩⲛⲓ ϫⲉ ⲡⲓⲙⲩⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲑⲃⲁⲃⲩⲗⲱⲛ ⲑⲙⲁⲩ ⲛ̀ⲛⲓⲡⲟⲣⲛⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲁϥϩⲏⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ

There being a name written on her forehead, The mystery of (the) Babylon, (the) mother of the fornicators and the abominable of (the) earth.'

και επι το μετωπον αυτης ητο ονομα γεγραμμενον· Μυστηριον, Βαβυλων η μεγαλη, η μητηρ των πορνων και των βδελυγματων της γης.

وَرَأَيْتُ الْمَرْأَةَ سَكْرَى مِنْ دَمِ الْقِدِّيسِينَ وَمِنْ دَمِ شُهَدَاءِ يَسُوعَ. فَتَعَجَّبْتُ لَمَّا رَأَيْتُهَا تَعَجُّبًا عَظِيمًا!

וָאֵרֶא אֶת־הָאִשָּׁה שְׁכוּרָה מִדַּם הַקְּדֹשִׁים וּמִדַּם עֵדֵי יֵשׁוּעַ וָאֶשְׁתּוֹמֵם עַל־הַמַּרְאֶה שַׁמָּה גְדוֹלָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲉⲥⲑⲁϧⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲁⲅⲓⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲥⲛⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲙⲁⲣⲧⲩⲣⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲉⲣϣⲫⲏⲣⲓ

And I saw a woman drunken with the blood of the saints, and with (the) blood of the martyrs of Jesus; and I wondered.

Και ειδον την γυναικα μεθυουσαν εκ του αιματος των αγιων και εκ του αιματος των μαρτυρων του Ιησου. Και ιδων αυτην, εθαυμασα θαυμασμον μεγαν.

ثُمَّ قَالَ لِي الْمَلاَكُ: «لِمَاذَا تَعَجَّبْتَ؟ أَنَا أَقُولُ لَكَ سِرَّ الْمَرْأَةِ وَالْوَحْشِ الْحَامِلِ لَهَا، الَّذِي لَهُ السَّبْعَةُ الرُّؤُوسِ وَالْعَشَرَةُ الْقُرُونِ:

וַיֹּאמֶר אֵלַי הַמַּלְאָךְ לָמָּה זֶּה הִשְׁתּוֹמַמְתָּ אֲנִי אַגִּיד לְךָ אֶת־סוֹד הָאִשָּׁה וְהַחַיָּה הַנֹּשֵׂאת אֹתָהּ בַּעֲלַת שִׁבְעַת הָרָאשִׁים וַעֲשֶׂרֶת הַקְּרָנָיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲡⲓⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲛⲏⲓ ϫⲉ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲁⲕⲉⲣϣⲫⲏⲣⲓ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯⲛⲁⲧⲁⲙⲟⲕ ⲉ̀ⲡⲓⲙⲩⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲉⲧϥⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ϯⲍ̅ ⲛ̀ⲁⲫⲉ ϩⲓϫⲱϥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲓ̅ ⲛ̀ⲧⲁⲡ

And the angel said to me: 'Why wonderedst thou? I (pron.) shall (lit. will) show to thee the mystery of the woman, and the wild beast which beareth her, that upon which are the seven heads and the ten horns.

Και μοι ειπεν ο αγγελος. Δια τι εθαυμασας; εγω θελω σοι ειπει το μυστηριον της γυναικος και του θηριου του βασταζοντος αυτην, το οποιον εχει τας επτα κεφαλας και τα δεκα κερατα.

الْوَحْشُ الَّذِي رَأَيْتَ، كَانَ وَلَيْسَ الآنَ، وَهُوَ عَتِيدٌ أَنْ يَصْعَدَ مِنَ الْهَاوِيَةِ وَيَمْضِيَ إِلَى الْهَلاَكِ. وَسَيَتَعَجَّبُ السَّاكِنُونَ عَلَى الأَرْضِ، الَّذِينَ لَيْسَتْ أَسْمَاؤُهُمْ مَكْتُوبَةً فِي سِفْرِ الْحَيَاةِ مُنْذُ تَأْسِيسِ الْعَالَمِ، حِينَمَا يَرَوْنَ الْوَحْشَ أَنَّهُ كَانَ وَلَيْسَ الآنَ، مَعَ أَنَّهُ كَائِنٌ.

הַחַיָּה אֲשֶׁר רָאִיתָ הִיא הָיְתָה וְאֵינֶנָּה וְהִיא תַּעֲלֶה מִתְּהוֹם וְתֵרֵד לַאֲבַדּוֹן וְיֹשְׁבֵי הָאָרֶץ אֲשֶׁר שְׁמָם אֵינֶנּוּ נִכְתָּב בְּסֵפֶר הַחַיִּים מִיּוֹם הִוָּסֵד תֵּבֵל יִשְׁתּוֹמֲמוּ בִּרְאֹתָם אֶת־הַחַיָּה אֲשֶׁר הָיְתָה וְאֵינֶנָּה וְתָבוֹא׃

Ⲡⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲉⲧⲁⲕⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲉϥϣⲟⲡ ⲟⲩⲟϩ ϥϣⲟⲡ ⲁⲛ ⲉϥⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲫⲛⲟⲩⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲛⲁ ⲉ̀ⲡⲧⲁⲕⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲉⲣϣⲫⲏⲣⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲏ ⲉⲧϣⲟⲡ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲡⲟⲩⲣⲁⲛ ⲥϧⲏⲟⲩⲧ ⲁⲛ ϩⲓ ⲡϫⲱⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲱⲛϧ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲡϣⲁ ⲛ̀ⲥⲱⲛⲧ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲉⲩϫⲟⲩϣⲧ ⲉ̀ⲡⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛⲏ ϫⲉ ϥϣⲟⲡ ⲟⲩⲟϩ ϥϣⲟⲡ ⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲉⲓ

The wild beast which thou sawest, being, and it is not, coming up from the abyss, and going to (the) destruction. And all who dwell upon (the) earth shall wonder, they whose name is not written on (the) book of (the) life. Since (the) beginning of creation of the world, they are looking at the wild beast, because it is, and it is not, and it fell.

Το θηριον, το οποιον ειδες, ητο και δεν ειναι, και μελλει να αναβη εκ της αβυσσου και να υπαγη εις απωλειαν· και θελουσι θαυμασει οι κατοικουντες επι της γης, των οποιων τα ονοματα δεν ειναι γεγραμμενα εν τω βιβλιω της ζωης απο καταβολης κοσμου, βλεποντες το θηριον, το οποιον ητο και δεν ειναι, αν και ηναι.

هُنَا الذِّهْنُ الَّذِي لَهُ حِكْمَةٌ! اَلسَّبْعَةُ الرُّؤُوسِ هِيَ سَبْعَةُ جِبَالٍ عَلَيْهَا الْمَرْأَةُ جَالِسَةً.

זֶה הַמּוּבָן וּבוֹ חָכְמָה שִׁבְעַת הָרָאשִׁים שִׁבְעַת הָרִים הֵמָּה אֲשֶׁר הָאִשָּׁה יֹשֶׁבֶת עֲלֵיהֶם׃

Ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ϩⲏⲧ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲥⲃⲱ ⲙⲁⲣⲉϥⲕⲁϯ ⲉ̀ϯⲍ̅ ⲛ̀ⲁⲫⲉ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲛⲉ ⲉⲣⲉ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲱⲟⲩ

He who hath mind and [a] wisdom let him understand: the seven heads being mountains, upon which the woman is sitting;

Εδω ειναι ο νους ο εχων σοφιαν. Αι επτα κεφαλαι ειναι επτα ορη, οπου η γυνη καθηται επ' αυτων·

وَسَبْعَةُ مُلُوكٍ: خَمْسَةٌ سَقَطُوا، وَوَاحِدٌ مَوْجُودٌ، وَالآخَرُ لَمْ يَأْتِ بَعْدُ. وَمَتَى أَتَى يَنْبَغِي أَنْ يَبْقَى قَلِيلًا.

וְשִׁבְעָה מְלָכִים הֵמָּה חֲמִשָּׁה מֵהֶם נָפְלוּ וְהָאֶחָד יֶשְׁנוֹ וְהָאַחֵר עוֹד לֹא־בָא וְהָיָה כִּי יָבוֹא עָמֹד יַעֲמֹד לִזְמַן מְעָט׃

Ⲛⲁⲓ ⲍ̅ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲟ ⲛⲉ ⲡⲓⲉ̅ ⲁⲩϩⲉⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲭⲉⲧ ϥⲱⲟⲡ ⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲉϥⲓ̀ ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁϥϣⲁⲛⲓ̀ ϥⲛⲁⲟϩⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲕⲟⲩϫⲓ

these are seven kings: the five fell, and the other is not, and the other one was not yet; and if he should come, he will stay a little (time).

και ειναι επτα βασιλεις· οι πεντε επεσαν, και ο εις ειναι, ο αλλος δεν ηλθεν ετι, και οταν ελθη, ολιγον πρεπει να μεινη.

وَالْوَحْشُ الَّذِي كَانَ وَلَيْسَ الآنَ فَهُوَ ثَامِنٌ، وَهُوَ مِنَ السَّبْعَةِ، وَيَمْضِي إِلَى الْهَلاَكِ.

וְהַחַיָּה אֲשֶׁר הָיְתָה וְאֵינֶנָּה וְהוּא שְׁמִינִי וְהוּא מִן־הַשִּׁבְעָה וְיֵרֵד לַאֲבַדּוֹן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲉ̀ⲛⲁϥϣⲟⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ϥϣⲟⲡ ⲁⲛ ⲟⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ϩⲱϥ ⲡⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲍ̅ ⲟⲩⲟϩ ϥⲛⲁ ⲉ̀ⲡⲧⲁⲕⲟ

And the wild beast which was being, and it is not, is himself an eighth from the seven; and he will go to (the) destruction.

Και το θηριον, το οποιον ητο και δεν ειναι, ειναι και αυτος ο ογδοος, και ειναι εκ των επτα, και υπαγει εις απωλειαν.

وَالْعَشَرَةُ الْقُرُونِ الَّتِي رَأَيْتَ هِيَ عَشَرَةُ مُلُوكٍ لَمْ يَأْخُذُوا مُلْكًا بَعْدُ، لكِنَّهُمْ يَأْخُذُونَ سُلْطَانَهُمْ كَمُلُوكٍ سَاعَةً وَاحِدَةً مَعَ الْوَحْشِ.

וְעֶשֶׂר הַקְּרָנַיִם אֲשֶׁר רָאִיתָ עֲשָׂרָה מְלָכִים הֵם אֲשֶׁר לֹא־קִבְּלוּ מַלְכוּת עַד־הֵנָּה רַק לְשָׁעָה אַחַת מֶמְשָׁלָה כַמְּלָכִים יְקַבְּלוּ עִם־הַחַיָּה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲓ̅ ⲛ̀ⲧⲁⲡ ⲉⲧⲁⲕⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲓ̅ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲟ ⲛⲉ ⲛⲁⲓ ⲉⲧⲉ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲟⲩϭⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ϩⲁⲛⲟⲩⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲩⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲁⲩⲟⲩⲁϩⲟⲩ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲡⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ

And the ten horns which thou sawest are ten kings, these who received not yet an authority as kings for an hour, having followed the wild beast.

Και τα δεκα κερατα, τα οποια ειδες, ειναι δεκα βασιλεις, οιτινες βασιλειαν δεν ελαβον ετι, αλλα μιαν ωραν λαμβανουσιν εξουσιαν ως βασιλεις μετα του θηριου.

هَؤُلاَءِ لَهُمْ رَأْيٌ وَاحِدٌ، وَيُعْطُونَ الْوَحْشَ قُدْرَتَهُمْ وَسُلْطَانَهُمْ.

וְלָהֶם עֵצָה אֶחָת וְאֶת־כֹּחָם וְאֶת־מֶמְשַׁלְתָּם יִתְּנוּ לַחַיָּה׃

Ⲟⲩⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲁⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲅⲛⲱⲙⲏ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲧⲟⲩϫⲟⲙ ⲥⲉⲛⲁⲧⲏⲓⲥ ⲙ̀ⲡⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ

These have one mind and an authority; they will give their power to the wild beast.

Ουτοι εχουσι μιαν γνωμην και θελουσι παραδωσει εις το θηριον την δυναμιν και την εξουσιαν εαυτων.

هَؤُلاَءِ سَيُحَارِبُونَ الْخَرُوفَ، وَالْخَرُوفُ يَغْلِبُهُمْ، لأَنَّهُ رَبُّ الأَرْبَابِ وَمَلِكُ الْمُلُوكِ، وَالَّذِينَ مَعَهُ مَدْعُوُّونَ وَمُخْتَارُونَ وَمُؤْمِنُونَ».

הֵמָּה יִלָּחֲמוּ בַשֶׂה וְהַשֶׂה יוּכַל לָהֶם כִּי הוּא אֲדֹנֵי הָאֲדֹנִים וּמֶלֶךְ הַמְּלָכִים וַאֲשֶׁר עִמּוֹ קְרוּאִים וּבְחִירִים וְנֶאֱמָנִים הֵמָּה׃

Ⲛⲁⲓ ⲉⲩⲉ̀ⲃⲱⲧⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϩⲓⲏⲃ ⲉϥϭⲣⲟ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲟⲩⲣⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧⲑⲁϩⲉⲙ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲱⲧⲡ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲡⲓⲥⲧⲟⲥ

These shall war with the lamb, he overcoming them, because he is Lord of the lords. and (the) King of the kings; and they who are called with him, and the chosen, and the faithful.'

Ουτοι θελουσι πολεμησει με το Αρνιον, και το Αρνιον θελει νικησει αυτους, διοτι ειναι Κυριος των κυριων και Βασιλευς των βασιλεων, και οσοι ειναι μετ' αυτου ειναι κλητοι και εκλεκτοι και πιστοι.

ثُمَّ قَالَ لِيَ: «الْمِيَاهُ الَّتِي رَأَيْتَ حَيْثُ الزَّانِيَةُ جَالِسَةٌ، هِيَ شُعُوبٌ وَجُمُوعٌ وَأُمَمٌ وَأَلْسِنَةٌ.

וַיֹּאמֶר אֵלָי הַמַּיִם הָהֵם אֲשֶׁר רָאִיתָ אֲשֶׁר הַזּוֹנָה יֹשֶׁבֶת עֲלֵיהֶם עַמִּים וַהֲמֹנִים הֵמָּה וְגוֹיִם וּלְשֹׁנוֹת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲏⲓ ϫⲉ ⲛⲓⲙⲱⲟⲩ ⲉⲧⲁⲕⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲉⲣⲉ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲱⲟⲩ ϩⲁⲛⲗⲁⲟⲥ ⲛⲉ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲙⲏϣ ⲛ̀ⲉⲑⲛⲟⲥ

And he said to me: The waters which thou sawest, upon which the woman is sitting, are peoples and many nations.

Και μοι λεγει· Τα υδατα, τα οποια ειδες, οπου η πορνη καθηται, ειναι λαοι και οχλοι και εθνη και γλωσσαι.

وَأَمَّا الْعَشَرَةُ الْقُرُونِ الَّتِي رَأَيْتَ عَلَى الْوَحْشِ فَهَؤُلاَءِ سَيُبْغِضُونَ الزَّانِيَةَ، وَسَيَجْعَلُونَهَا خَرِبَةً وَعُرْيَانَةً، وَيَأْكُلُونَ لَحْمَهَا وَيُحْرِقُونَهَا بِالنَّارِ.

וְעֶשֶׂר הַקְּרָנַיִם אֲשֶׁר רָאִיתָ וְהַחַיָּה הֵמָּה יִשְׂנְאוּ אֶת־הַזּוֹנָה וְעָשׂוּהָ גַּלְמוּדָה וַעֲרֻמָּה וְאָכְלוּ אֶת־בְּשָׂרָהּ וְאֹתָהּ יִשְׂרְפוּ בָאֵשׁ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲓ̅ ⲛ̀ⲧⲁⲡ ⲉⲧⲁⲕⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲛⲁⲓ ⲉⲩⲉ̀ⲙⲉⲥⲧⲉ ϯⲡⲟⲣⲛⲏ ⲥⲉⲛⲁϣⲱϥ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲥⲉⲛⲁⲭⲁⲥ ⲉⲥⲃⲏϣ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉⲥⲥⲁⲣⲝ ⲉⲩⲉ̀ⲟⲩⲟⲙⲟⲩ ⲉⲩⲉ̀ⲣⲟⲕϩⲥ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲭⲣⲱⲙ

And the ten horns which thou sawest, and the wild beast, these shall hate the harlot, they will desolate her, they will make her naked, and her flesh (plural) they shall eat, they shall burn her in the fire.

Και τα δεκα κερατα, τα οποια ειδες επι το θηριον, ουτοι θελουσι μισησει την πορνην και θελουσι καμει αυτην ηρημωμενην και γυμνην, και τας σαρκας αυτης θελουσι φαγει, και αυτην θελουσι κατακαυσει εν πυρι.

لأَنَّ اللهَ وَضَعَ فِي قُلُوبِهِمْ أَنْ يَصْنَعُوا رَأْيَهُ، وَأَنْ يَصْنَعُوا رَأْيًا وَاحِدًا، وَيُعْطُوا الْوَحْشَ مُلْكَهُمْ حَتَّى تُكْمَلَ أَقْوَالُ اللهِ.

כִּי הָאֱלֹהִים נָתַן בְּלִבָּם לַעֲשׂוֹת אֶת־עֲצָתוֹ וְלַעֲשׂוֹת עֵצָה אַחַת וְלָתֵת אֶת־מֶמְשַׁלְתָּם לַחַיָּה עַד כִּי־יִשְׁלְמוּ דִּבְרֵי הָאֱלֹהִים׃

Ⲫϯ ⲅⲁⲣ ⲁϥⲧⲏⲓⲥ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲡⲟⲩϩⲏⲧ ⲉ̀ⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲉϥⲅⲛⲱⲙⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ⲑⲣⲟⲩϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲅⲛⲱⲙⲏ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ ⲉ̀ϯ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ϣⲁⲧⲟⲩϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ

For God gave it into their heart to do his mind, and for them to be in one mind, to give a kingdom to the wild beast, until are completed the words of God.

Διοτι ο Θεος εδωκεν εις τας καρδιας αυτων να καμωσι την γνωμην αυτου, και να γεινωσι της αυτης γνωμης και να δωσωσι την βασιλειαν αυτων εις το θηριον, εωσου εκτελεσθωσιν οι λογοι του Θεου.

وَالْمَرْأَةُ الَّتِي رَأَيْتَ هِيَ الْمَدِينَةُ الْعَظِيمَةُ الَّتِي لَهَا مُلْكٌ عَلَى مُلُوكِ الأَرْضِ».

וְהָאִשָּׁה אֲשֶׁר רָאִיתָ הִיא הָעִיר הַגְּדוֹלָה אֲשֶׁר־הִיא גְבֶרֶת מַמְלְכוֹת הָאָרֶץ׃

Ⲟⲩⲟϩ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲉⲧⲁⲕⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟⲥ ϯⲛⲓϣϯ ⲙ̀ⲃⲁⲕⲓ ⲧⲉ ⲑⲏ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛⲧⲉⲥ ⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲱⲟⲩ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ

And the woman whom thou sawest is the great city, which hath kingdom over all the kingdoms of (the) earth.'

Και η γυνη, την οποιαν ειδες, ειναι η πολις η μεγαλη, η εχουσα βασιλειαν επι των βασιλεων.

إصحاح 18

سقوط بابل

ثُمَّ بَعْدَ هَذَا رَأَيْتُ مَلاَكًا آخَرَ نَازِلًا مِنَ السَّمَاءِ، لَهُ سُلْطَانٌ عَظِيمٌ. وَاسْتَنَارَتِ الأَرْضُ مِنْ بَهَائِهِ.

אַחֲרֵי־כֵן רָאִיתִי מַלְאָךְ אַחֵר יוֹרֵד מִן־הַשָּׁמָיִם וְהוּא כַבִּיר־כֹּחַ וְהָאָרֶץ הֵאִירָה מִכְּבֹדוֹ׃

Ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲕⲉⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲉⲧⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥϩⲟ ⲛⲉⲙ ⲡⲉϥⲱⲟⲩ

After these things I saw another angel, who came from (the) heaven, having a great authority; and (the) earth was enlightened from his face and his glory.

Και μετα ταυτα ειδον αγγελον καταβαινοντα εκ του ουρανου, οστις ειχεν εξουσιαν μεγαλην, και η γη εφωτισθη εκ της δοξης αυτου,

وَصَرَخَ بِشِدَّةٍ بِصَوْتٍ عَظِيمٍ قَائِلًا: «سَقَطَتْ! سَقَطَتْ بَابِلُ الْعَظِيمَةُ! وَصَارَتْ مَسْكَنًا لِشَيَاطِينَ، وَمَحْرَسًا لِكُلِّ رُوحٍ نَجِسٍ، وَمَحْرَسًا لِكُلِّ طَائِرٍ نَجِسٍ وَمَمْقُوتٍ،

וַיִּקְרָא בְּקוֹל עֹז לֵאמֹר נָפְלָה נָפְלָה בָּבֶל הַגְּדוֹלָה וַתְּהִי נְוֵה שְׂעִירִים וּמִשְׁמָר לְכָל־רוּחַ טָמֵא וּמִשְׁמָר לְכָל־עוֹף טָמֵא וְנִמְאָס׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲱϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ϧⲣⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲁⲥϩⲉⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲃⲁⲃⲩⲗⲱⲛ ϯⲛⲓϣϯ ⲙ̀ⲃⲁⲕⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲙⲁ ⲛ̀ⲉⲛⲕⲟⲧ ⲛ̀ⲛⲓⲓϧ ⲛⲉⲙ ⲙⲁⲛ̀ϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲁⲕⲁⲑⲁⲣⲧⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲙⲁⲛ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϩⲁⲗⲏⲧ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲥⲱϥ ⲙ̀ⲙⲉⲥⲧⲟⲩ

And he cried out in a great sound: Babylon the great city fell; and became resting place of the demons, and abode of every unclean spirit, and abode of every bird unclean (and) hateful.

και εκραξε δυνατα μετα φωνης μεγαλης, λεγων· Επεσεν, επεσε Βαβυλων η μεγαλη, και εγεινε κατοικητηριον δαιμονων και φυλακη παντος πνευματος ακαθαρτου και φυλακη παντος ορνεου ακαθαρτου και μισητου·

لأَنَّهُ مِنْ خَمْرِ غَضَبِ زِنَاهَا قَدْ شَرِبَ جَمِيعُ الأُمَمِ، وَمُلُوكُ الأَرْضِ زَنَوْا مَعَهَا، وَتُجَّارُ الأَرْضِ اسْتَغْنَوْا مِنْ وَفْرَةِ نَعِيمِهَا».

כִּי מִיֵּין חֲמַת זְנוּתָהּ שָׁתוּ כָּל־הַגּוֹיִם וּמַלְכֵי אֶרֶץ זָנוּ אַחֲרֶיהָ וְסֹחֲרֵי אֶרֶץ מִשִּׁפְעַת תַּעֲנֻגֶיהָ הֶעֱשִׁירוּ׃

Ϫⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲙⲃⲟⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲏⲣⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲉⲥⲡⲟⲣⲛⲓⲁ ⲁⲩϩⲉⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲟⲩⲣⲱⲟⲩ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲉⲣⲡⲟⲣⲛⲉⲩⲓⲛ ⲛⲉⲙⲁⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϣⲟϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲥϫⲉⲣϫⲉⲣ ⲁⲩⲉⲣⲣⲁⲙⲁⲟ

Because from (the) wrath of the wine of her fornication all the nations fell; and all the kings of (the) earth, they who committed fornication with her; and the merchants of (the) earth became rich from her luxury.'

διοτι εκ του οινου του θυμου της πορνειας αυτης επιον παντα τα εθνη, και οι βασιλεις της γης επορνευσαν μετ' αυτης και οι εμποροι της γης επλουτησαν εκ της υπερβολης της εντρυφησεως αυτης.

ثُمَّ سَمِعْتُ صَوْتًا آخَرَ مِنَ السَّمَاءِ قَائِلًا: «اخْرُجُوا مِنْهَا يَا شَعْبِي لِئَلاَّ تَشْتَرِكُوا فِي خَطَايَاهَا، وَلِئَلاَّ تَأْخُذُوا مِنْ ضَرَبَاتِهَا.

וָאֶשְׁמַע קוֹל אַחֵר מִן־הַשָּׁמַיִם אֹמֵר צְאוּ מִמֶּנָּה עַמִּי פֶּן־תִּתְחַבְּרוּ אֶל־חַטֹּאתֶיהָ וּפֶן־תֻּכּוּ מִמַּכּוֹתֶיהָ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲟⲩⲥⲙⲏ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲉⲥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲙⲱⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲥ ⲛⲁ ⲡⲁⲗⲁⲟⲥ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛϣ̀ⲧⲉⲙϭⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲥⲉⲣϧⲟⲧ

And I heard a voice from (the) heaven, saying: Come out of her, those of my people, that ye may not receive of her plagues.

Και ηκουσα αλλην φωνην εκ του ουρανου, λεγουσαν· Εξελθετε εξ αυτης ο λαος μου, δια να μη συγκοινωνησητε εις τας αμαρτιας αυτης, και να μη λαβητε εκ των πληγων αυτης·

لأَنَّ خَطَايَاهَا لَحِقَتِ السَّمَاءَ، وَتَذَكَّرَ اللهُ آثَامَهَا.

כִּי־חַטֹּאתֶיהָ הִגִּיעוּ עַד־לַשָּׁמָיִם וַיִּזְכֹּר אֱלֹהִים אֶת־עֲוֹנוֹתֶיהָ׃

Ϫⲉ ⲁⲩⲧⲟⲙⲟⲩ ⲉ̀ⲣⲟⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲥⲛⲟⲃⲓ ϣⲁ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲧⲫⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲫϯ ⲉⲣⲫⲙⲉⲩⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲥϭⲓⲛ̀ϫⲟⲛⲥ

Because her sins joined themselves to her even unto (the) heaven: and God remembered her wrongdoings.

διοτι αι αμαρτιαι αυτης εφθασαν εως του ουρανου, και ενεθυμηθη ο Θεος τα αδικηματα αυτης.

جَازُوهَا كَمَا هِيَ أَيْضًا جَازَتْكُمْ، وَضَاعِفُوا لَهَا ضِعْفًا نَظِيرَ أَعْمَالِهَا. فِي الْكَأْسِ الَّتِي مَزَجَتْ فِيهَا امْزُجُوا لَهَا ضِعْفًا.

שַׁלְּמוּ־לָהּ גְּמוּלָהּ שֶׁגָּמְלָה לָכֶם וַעֲשׂוּ־לָהּ כִּפְלַיִם כְּפָעֳלָהּ בַּכּוֹס אֲשֶׁר מָסְכָה מִסְכוּ־לָהּ כִּפְלָיִם׃

Ⲙⲟⲓ ⲛⲁⲥ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁⲥϯϣⲉⲃⲓⲱ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲕⲟⲃⲟⲩ ⲛⲁⲥ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲉⲥϩⲃⲏⲟⲩⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲥⲁⲫⲟⲧ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁⲥⲑⲟⲧϥ ⲕⲟⲃϥ ⲛⲁⲥ

Give to her as she recompensed; and double them to her according to her works: in her cup as she mixed it, double it to her.

Αποδοτε εις αυτην ως και αυτη απεδωκεν εις εσας, και διπλασιασατε εις αυτην διπλασια κατα τα εργα αυτης· με το ποτηριον, με το οποιον εκερασε, διπλασιον κερασατε εις αυτην·

بِقَدْرِ مَا مَجَّدَتْ نَفْسَهَا وَتَنَعَّمَتْ، بِقَدْرِ ذَلِكَ أَعْطُوهَا عَذَابًا وَحُزْنًا. لأَنَّهَا تَقُولُ فِي قَلْبِهَا: أَنَا جَالِسَةٌ مَلِكَةً، وَلَسْتُ أَرْمَلَةً، وَلَنْ أَرَى حَزَنًا.

כַּאֲשֶׁר הִתְרוֹמֲמָה וְהִתְעַנְּגָה כֵּן תְּנוּ־לָהּ חֵבֶל וָאֵבֶל כִּי אָמְרָה בִלְבָבָהּ אֲנִי יָשַׁבְתִּי מַלְכָּה וְלֹא אֶהְיֶה אַלְמָנָה וְאֵבֶל לֹא אֶרְאֶה׃

Ⲡⲓⲱⲟⲩ ⲉⲧⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϫⲉⲣϫⲉⲣ ⲙⲏⲓϥ ⲛⲁⲥ ⲛ̀ⲉⲙⲕⲁϩ ⲛ̀ϩⲏⲧ ⲛⲉⲙ ϩⲏⲃⲓ ϫⲉ ⲥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲥϩⲏⲧ ϫⲉ ϯⲛⲁϩⲉⲙⲥⲓ ⲉⲓⲟⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲟⲩⲭⲏⲣⲁ ⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲁⲛⲁⲩ ⲉ̀ϩⲏⲃⲓ

The glory in which she was, and the luxury--give it to her of grief and mourning; because she saith in her heart, that I shall (lit. will) sit being a queen; and I am not a widow; and I shall not see mourning.

οσον εδοξασεν εαυτην και κατετρυφησε, τοσον βασανισμον και πενθος δοτε εις αυτην. Διοτι λεγει εν τη καρδια αυτης, Καθημαι βασιλισσα και χηρα δεν ειμαι και πενθος δεν θελω ιδει,

مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ فِي يَوْمٍ وَاحِدٍ سَتَأْتِي ضَرَبَاتُهَا: مَوْتٌ وَحُزْنٌ وَجُوعٌ، وَتَحْتَرِقُ بِالنَّارِ، لأَنَّ الرَّبَّ الإِلَهَ الَّذِي يَدِينُهَا قَوِيٌّ.

עַל־כֵּן בְּיוֹם אֶחָד תָּבֹאנָה מַכּוֹתֶיהָ מָוֶת וְאֵבֶל וְרָעָב וְנִשְׂרְפָה בְּמוֹ־אֵשׁ כִּי חָזָק יְהוָֹה אֱלֹהִים הַשֹּׁפֵט אֹתָהּ׃

Ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ ⲉⲩⲉ̀ⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲥⲉⲣϧⲟⲧ ⲟⲩⲙⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϩⲏⲃⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϩⲕⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲥⲉ̀ⲣⲱⲕϩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲭⲣⲱⲙ ϫⲉ ϥϫⲟⲣ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲫϯ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥϯϩⲁⲡ ⲉ̀ⲣⲟⲥ

Therefore in one day her plagues shall come, [a] death and [a] mourning and [a] famine. And she shall be burnt in the fire; because strong is the Lord God, he who judged her.

δια τουτο εν μια ημερα θελουσιν ελθει αι πληγαι αυτης, θανατος και πενθος και πεινα, και θελει κατακαυθη εν πυρι· διοτι ισχυρος ειναι Κυριος ο Θεος ο κρινων αυτην.

«وَسَيَبْكِي وَيَنُوحُ عَلَيْهَا مُلُوكُ الأَرْضِ، الَّذِينَ زَنَوْا وَتَنَعَّمُوا مَعَهَا، حِينَمَا يَنْظُرُونَ دُخَانَ حَرِيقِهَا،

וּבָכוּ וְסָפְדוּ עָלֶיהָ מַלְכֵי־אֶרֶץ אֲשֶׁר זָנוּ וְהִתְעַנְּגוּ עִמָּהּ כִּי יִרְאוּ אֶת־עֲשַׁן שְׂרֵפָתָהּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲣⲓⲙⲓ ⲉⲩⲉ̀ⲛⲉϩⲡⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲟⲩⲣⲱⲟⲩ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲉⲣⲡⲟⲣⲛⲉⲩⲓⲛ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϫⲉⲣϫⲉⲣ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲩϣⲁⲛⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲓⲭⲣⲉⲙⲧⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲥⲣⲱⲕϩ

And all the kings of (the) earth, they who all committed fornication with her, and they were luxurious, shall weep, they shall wail over her. But if they should see the smoke of her burning,

Και θελουσι κλαυσει αυτην και πενθησει δι' αυτην οι βασιλεις της γης, οι πορνευσαντες και κατατρυφησαντες μετ' αυτης, οταν βλεπωσι τον καπνον της πυρπολησεως αυτης,

وَاقِفِينَ مِنْ بَعِيدٍ لأَجْلِ خَوْفِ عَذَابِهَا، قَائِلِينَ: وَيْلٌ! وَيْلٌ! الْمَدِينَةُ الْعَظِيمَةُ بَابِلُ! الْمَدِينَةُ الْقَوِيَّةُ! لأَنَّهُ فِي سَاعَةٍ وَاحِدَةٍ جَاءَتْ دَيْنُونَتُكِ.

וּמֵרָחוֹק יַעַמְדוּ מִפְּנֵי אֵימַת עִנּוּיָהּ וְאָמְרוּ אוֹי אוֹי לָךְ בָּבֶל הָעִיר הַגְּדוֹלָה הָעִיר הַחֲזָקָה כִּי־בְשָׁעָה אַחַת בָּא מִשְׁפָּטֵךְ׃

Ⲉⲩⲉ̀ⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲟⲩ ϩⲓⲫⲟⲩⲉⲓ ⲉⲑⲃⲉ ⲧϩⲟϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲥⲧϩⲉⲙⲕⲟ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲓ ⲛⲁⲥ ⲟⲩⲟⲓ ⲛⲁⲥ ϯⲛⲓϣϯ ⲙ̀ⲡⲟⲗⲓⲥ ⲃⲁⲃⲩⲗⲱⲛ ϯⲡⲟⲗⲓⲥ ⲉⲧϫⲉⲣϫⲉⲣ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲟⲩⲛⲟⲩ ⲁϥⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉⲥϩⲁⲡ

they shall stand afar off, because of (the) fear of her torment, saying: "Woe to her, woe to her, the great city Babylon, the city which was luxurious, in one hour came her fall."

απο μακροθεν ισταμενοι δια τον φοβον του βασανισμου αυτης, λεγοντες· Ουαι, ουαι, η πολις η μεγαλη, Βαβυλων, η πολις η ισχυρα, διοτι εν μια ωρα ηλθεν η κρισις σου.

وَيَبْكِي تُجَّارُ الأَرْضِ وَيَنُوحُونَ عَلَيْهَا، لأَنَّ بَضَائِعَهُمْ لَا يَشْتَرِيهَا أَحَدٌ فِي مَا بَعْدُ،

וְסֹחֲרֵי הָאָרֶץ בֹּכִים וּמִתְאַבְּלִים עָלֶיהָ כִּי עַתָּה לֹא־יִקְנֶה עוֹד אִישׁ אֶת־מַשָׂא אֳנִיּוֹתָם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓϣⲟϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲉⲩⲉ̀ⲣⲓⲙⲓ ⲉⲩⲉ̀ⲉⲣϩⲏⲃⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲥ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϩⲗⲓ ⲛⲁϣⲉⲡ ⲛ̀ⲟⲩⲅⲟⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲟⲩ

And the merchants of (the) earth shall weep, they shall mourn over her, because no one will buy of them their freights,

Και οι εμποροι της γης κλαιουσι και πενθουσι δι' αυτην, διοτι ουδεις αγοραζει πλεον τας πραγματειας αυτων,

بَضَائِعَ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْحَجَرِ الْكَرِيمِ وَاللُّؤْلُؤِ وَالْبَزِّ وَالأُرْجُوانِ وَالْحَرِيرِ وَالْقِرْمِزِ، وَكُلَّ عُودٍ ثِينِيٍّ، وَكُلَّ إِنَاءٍ مِنَ الْعَاجِ، وَكُلَّ إِنَاءٍ مِنْ أَثْمَنِ الْخَشَبِ وَالنُّحَاسِ وَالْحَدِيدِ وَالْمَرْمَرِ،

אֶת־מַשָׂא זָהָב וָכֶסֶף וְאֶבֶן יְקָרָה וּפְנִינִים וּבוּץ וְאַרְגָּמָן וּמֶשִׁי וְשָׁנִי וְכָל־עֲצֵי בֹשֶׂם וְכָל־כְּלֵי שֶׁנְהַבִּים וְכָל־כְּלֵי עֵץ יָקָר וּכְלֵי נְחשֶׁת וּבַרְזֶל וָשָׁיִשׁ׃

Ⲡⲟⲩⲅⲟⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲛⲉⲙ ⲡⲟⲩⲅⲟⲙⲟⲥ ⲛ̀ϩⲁⲧ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲱⲛⲓ ⲉⲧⲧⲁⲓⲏⲟⲩⲧ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲙⲁⲣⲅⲁⲣⲓⲧⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϣⲉⲛⲥ ⲛⲉⲙ ϭⲏϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲗⲟⲥⲓⲣⲓⲕⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲕⲟⲕⲕⲓⲛⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲉⲗⲉⲫⲁⲛⲧⲓⲛⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϣⲉ ⲉⲧⲧⲁⲓⲏⲟⲩⲧ ⲛⲉⲙ ϣⲉ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲑⲩⲓⲛⲟⲛ ⲛⲉⲙ ϩⲟⲙⲧ ⲛⲉⲙ ⲃⲉⲛⲓⲡⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲁⲣⲙⲁⲣⲟⲛ

their freight of gold and their freight of silver, and the precious stones, and the pearls and the fine linen, and purple and olosirikon and scarlet, and every vessel of ivory, And every vessel from the precious woods, and every thyine wood, And brass, and iron, and marble;

πραγματειας χρυσου και αργυρου και λιθων τιμιων και μαργαριτων και βυσσου και πορφυρας και μεταξης και κοκκινου και παν ξυλον αρωματικον και παν σκευος ελεφαντινον και παν σκευος εκ ξυλου πολυτιμου και χαλκου και σιδηρου και μαρμαρου,

وَقِرْفَةً وَبَخُورًا وَطِيبًا وَلُبَانًا وَخَمْرًا وَزَيْتًا وَسَمِيذًا وَحِنْطَةً وَبَهَائِمَ وَغَنَمًا وَخَيْلًا، وَمَرْكَبَاتٍ، وَأَجْسَادًا، وَنُفُوسَ النَّاسِ.

וְקִנָּמוֹן וַאֲמוֹמוֹן וּקְטֹרֶת סַמִּים וּמֹר וּלְבוֹנָה וְיַיִן וָשֶׁמֶן וְסֹלֶת וְחִטִּים וּמִקְנֶה וָצֹאן וְסוּסִים וּמַרְכָּבוֹת וַעֲבָדִים וְנֶפֶשׁ אָדָם׃

Ⲛⲉⲙ ⲕⲩⲛⲁⲙⲱⲛⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲥⲑⲟⲓⲛⲟⲩϥⲓ ⲛⲉⲙ ⲥⲟϫⲉⲛ ⲛⲉⲙ ⲗⲓⲃⲁⲛⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲏⲣⲡ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϩ ⲛⲉⲙ ⲥⲩⲙⲉⲇⲁⲗⲓⲟⲛ ⲛ̀ⲥⲟⲩⲟ ⲛⲉⲙ ⲧⲉⲃⲛⲏ ⲛⲉⲙ ⲉⲥⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ϩⲑⲟ ⲛⲉⲙ ⲥⲱⲙⲁ ⲛⲉⲙ ⲯⲩⲭⲏ ⲛ̀ⲣⲱⲙⲓ

and cinnamon, and incense, and ointment, and frankincense, and wine, and oil, and symedalion of wheat, and beast and sheep and horse, and body and soul of man,

και κιναμωμον και θυμιαματα και μυρον και λιβανον και οινον και ελαιον και σεμιδαλιν και σιτον και κτηνη και προβατα και ιππους και αμαξας και ανδραποδα και ψυχας ανθρωπων.

وَذَهَبَ عَنْكِ جَنَى شَهْوَةِ نَفْسِكِ، وَذَهَبَ عَنْكِ كُلُّ مَا هُوَ مُشْحِمٌ وَبَهِيٌّ، وَلَنْ تَجِدِيهِ فِي مَا بَعْدُ.

וְהַמְּגָדִים מַחְמַד נַפְשֵׁךְ אָזְלוּ מִמֵּךְ וְכָל־שָׁמֵן וּמִַצְהִיר אָבַד מִמֵּךְ וְלֹא תִמְצָא עוֹד׃

Ⲛⲉⲙ ⲥⲡⲟⲣⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲉⲡⲓⲑⲩⲙⲓⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲯⲩⲭⲏ ⲁⲩϣⲉ ⲛⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁⲣⲟ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲕⲉⲛⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲫⲓⲣⲓ ⲁⲩⲧⲁⲕⲟ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁⲣⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲟⲩϫⲉⲙⲟⲩ ϫⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉϣⲟϯ

and harvest of the desire of the soul--they went from thee, and all thy fatness and thy splendour perished from thee, and thy merchants shall not find them any more;

Και τα οπωρικα της επιθυμιας της ψυχης σου εφυγον απο σου, και παντα τα παχεα και τα λαμπρα εφυγον απο σου, και πλεον δεν θελεις ευρει αυτα.

تُجَّارُ هَذِهِ الأَشْيَاءِ الَّذِينَ اسْتَغْنَوْا مِنْهَا، سَيَقِفُونَ مِنْ بَعِيدٍ، مِنْ أَجْلِ خَوْفِ عَذَابِهَا، يَبْكُونَ وَيَنُوحُونَ،

וְרֹכְלֵיהֶם אֲשֶׁר הֶעֱשִׁירוּ מִמֶּנָּה יַעַמְדוּ מֵרָחוֹק מִפְּנֵי אֵימַת עִנּוּיָהּ וּבָכוּ וְהִתְאַבָּלוּ׃

Ϫⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲉⲣⲣⲁⲙⲁⲟ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟ ⲉⲩⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲟⲩ ϩⲓⲫⲟⲩⲉⲓ ⲉⲑⲃⲉ ⲧϩⲟϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲥⲧϩⲉⲙⲕⲟ ⲉⲩⲉ̀ⲣⲓⲙⲓ ⲉⲩⲉ̀ⲉⲣϩⲏⲃⲓ

Because these are they who became rich from thee: standing afar off because of (the) fear of her torment, They shall weep, they shall mourn,

Οι εμποροι τουτων, οι πλουτησαντες απ' αυτης, θελουσι σταθη απο μακροθεν δια τον φοβον του βασανισμου αυτης, κλαιοντες και πενθουντες,

وَيَقُولُونَ: وَيْلٌ! وَيْلٌ! الْمَدِينَةُ الْعَظِيمَةُ الْمُتَسَرْبِلَةُ بِبَزٍّ وَأُرْجُوانٍ وَقِرْمِزٍ، وَالْمُتَحَلِّيَةُ بِذَهَبٍ وَحَجَرٍ كَرِيمٍ وَلُؤْلُؤٍ!

וְאָמְרוּ אוֹי אוֹי הָעִיר הַגְּדוֹלָה הַמְכֻסָּה שֵׁשׁ וְאַרְגָּמָן וְשָׁנִי וּמֻכְלָלָה זָהָב וְאֶבֶן יְקָרָה וּפְנִינִים כִּי־בְשָׁעָה אַחַת הָחֳרַב הָעֹשֶׁר הַגָּדוֹל הַזֶּה׃

Ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲓ ⲛⲁⲥ ⲟⲩⲟⲓ ⲛⲁⲥ ϯⲛⲓϣϯ ⲙ̀ⲡⲟⲗⲓⲥ ⲑⲏ ⲉⲧϫⲟⲗϩ ⲙ̀ⲡⲓϣⲉⲛⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϭⲏϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲕⲟⲕⲕⲓⲛⲟⲛ ⲉⲧⲟⲓ ⲛ̀ⲓⲉⲃ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲛⲓ ⲉ̀ⲛⲁϣⲉⲛ̀ⲥⲟⲩⲉⲛϥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲙⲁⲣⲅⲁⲣⲓⲧⲏⲥ

saying: "Woe to thee, woe to thee, the great city, which is arrayed in the fine linen and the purple and the scarlet, sewn with gold and the costly stone and the pearl.

και λεγοντες· Ουαι, ουαι, η πολις η μεγαλη· η ενδεδυμενη βυσσινον και πορφυρουν και κοκκινον και κεχρυσωμενη με χρυσον και λιθους τιμιους και μαργαριτας,

لأَنَّهُ فِي سَاعَةٍ وَاحِدَةٍ خَرِبَ غِنًى مِثْلُ هَذَا. وَكُلُّ رُبَّانٍ، وَكُلُّ الْجَمَاعَةِ فِي السُّفُنِ، وَالْمَلاَحُونَ وَجَمِيعُ عُمَّالِ الْبَحْرِ، وَقَفُوا مِنْ بَعِيدٍ،

וְכָל־חֹבֵל וְכָל־בַּעַל־מַעֲבֹרֶת וְהַמַּלָּחִים וְכָל־עֹשֵׂי מְלָאכָה בַּיָּם עָמְדוּ מֵרָחוֹק׃

Ϫⲉ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲟⲩⲛⲟⲩ ⲁⲥϣⲱϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲧⲁⲓⲛⲓϣϯ ⲙ̀ⲙⲉⲧⲣⲁⲙⲁⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲣⲉϥⲉⲣϩⲉⲙⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲓⲟⲙ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉⲣϩⲱⲧ ϧⲉⲛ ⲫⲓⲟⲙ ⲉⲩⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲟⲩ ϩⲓⲫⲟⲩⲉⲓ

Because in an hour this great richness was desolated." And every pilot of the sea, and every one who saileth in the sea, are standing afar off,

διοτι εν μια ωρα ηρημωθη ο τοσουτος πλουτος. Και πας πλοιαρχος και παν το πληθος το επι των πλοιων και ναυται και οσοι εμπορευονται δια της θαλασσης, εσταθησαν απο μακροθεν,

وَصَرَخُوا إِذْ نَظَرُوا دُخَانَ حَرِيقِهَا، قَائِلِينَ: أَيَّةُ مَدِينَةٍ مِثْلُ الْمَدِينَةِ الْعَظِيمَةِ؟

וַיִּצְעֲקוּ בִּרְאֹתָם עֲשַׁן שְׂרֵפָתָהּ וַיֹּאמְרוּ מִי בֶעָרִים כָּעִיר הַגְּדוֹלָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲱϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲩⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲓⲭⲣⲉⲙⲧⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲥⲣⲱⲕϩ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲛⲓⲙ ⲉⲧⲟⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲁⲓⲛⲓϣϯ ⲙ̀ⲃⲁⲕⲓ

And crying out, seeing the smoke of her burning, saying: Who is like to this great city?"

και εκραζον βλεποντες τον καπνον της πυρπολησεως αυτης, λεγοντες· Ποια πολις εσταθη ομοια με την πολιν την μεγαλην;

وَأَلْقَوْا تُرَابًا عَلَى رُؤُوسِهِمْ، وَصَرَخُوا بَاكِينَ وَنَائِحِينَ قَائِلِينَ: وَيْلٌ! وَيْلٌ! الْمَدِينَةُ الْعَظِيمَةُ، الَّتِي فِيهَا اسْتَغْنَى جَمِيعُ الَّذِينَ لَهُمْ سُفُنٌ فِي الْبَحْرِ مِنْ نَفَائِسِهَا! لأَنَّهَا فِي سَاعَةٍ وَاحِدَةٍ خَرِبَتْ!

וַיִּזְרְקוּ עָפָר עַל־רָאשֵׁיהֶם וַיִּצְעֲקוּ בָּכֹה וְסָפוֹד לֵאמֹר אוֹי אוֹי הָעִיר הַגְּדוֹלָה אֲשֶׁר־בָּהּ הֶעֱשִׁירוּ מֵהוֹנָהּ כֹּל אֲשֶׁר־לָהֶם אֳנִיּוֹת בַּיָּם כִּי־בְשָׁעָה אַחַת הָחֳרָבָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲧⲁⲗⲉ ⲕⲁϩⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲟⲩⲁⲫⲉ ⲉⲩⲱϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲩⲣⲓⲙⲓ ⲛⲉⲙ ⲉⲩⲉⲣϩⲏⲃⲓ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲓ ⲛⲁⲥ ϯⲛⲓϣϯ ⲙ̀ⲡⲟⲗⲓⲥ ⲑⲏ ⲉⲧⲁⲩⲉⲣⲣⲁⲙⲁⲟ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲛⲟⲩⲉϫⲏⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲫⲓⲟⲙ ⲉ̀ⲁⲩⲉⲣⲣⲁⲙⲁⲟ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲥⲧⲁⲓⲟ ϫⲉ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲟⲩⲛⲟⲩ ⲁⲥϣⲱϥ

And they placed earth on their head, crying out, weeping and mourning, saying: "Woe to her, the great city, from whom were made rich they whose ships are in the sea, having been made rich from her preciousness, because in an hour she was desolated."

Και εβαλον χωμα επι τας κεφαλας αυτων και εκραζον κλαιοντες και πενθουντες, λεγοντες· Ουαι, ουαι, η πολις η μεγαλη, εν η επλουτησαν εκ της αφθονιας αυτης παντες οι εχοντες πλοια εν τη θαλασση· διοτι εν μια ωρα ηρημωθη.

اِفْرَحِي لَهَا أَيَّتُهَا السَّمَاءُ وَالرُّسُلُ الْقِدِّيسُونَ وَالأَنْبِيَاءُ، لأَنَّ الرَّبَّ قَدْ دَانَهَا دَيْنُونَتَكُمْ».

רָנּוּ עָלֶיהָ הַשָּׁמַיִם וְהַשְּׁלִיחִים הַקְּדֹשִׁים וְהַנְּבִיאִים כִּי־שָׁפַט אֱלֹהִים אֶת־מִשְׁפַּטְכֶם מִמֶּנָּה׃

Ⲟⲩⲛⲟϥ ⲙ̀ⲙⲟ ⲧⲫⲉ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲁⲅⲓⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲁⲡⲟⲥⲧⲟⲗⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ϫⲉ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲫϯ ⲁϥⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲉⲛϩⲁⲡ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

Delight thee, (the) heaven over her, and all the saints, and the apostles and the prophets; Because the Lord God judged your judgement on her.

Ευφραινου επ' αυτην, ουρανε, και οι αγιοι αποστολοι και οι προφηται, διοτι εκρινεν ο Θεος την κρισιν σας εναντιον αυτης.

وَرَفَعَ مَلاَكٌ وَاحِدٌ قَوِيٌّ حَجَرًا كَرَحًى عَظِيمَةٍ، وَرَمَاهُ فِي الْبَحْرِ قَائِلًا: «هَكَذَا بِدَفْعٍ سَتُرْمَى بَابِلُ الْمَدِينَةُ الْعَظِيمَةُ، وَلَنْ تُوجَدَ فِي مَا بَعْدُ.

וַיִּשָׂא מַלְאָךְ נוֹרָא אֶבֶן גְּדוֹלָה כְּפֶלַח רֶכֶב וַיַּשְׁלִיכֶהָ אֶל־תּוֹךְ הַיָּם וַיֹּאמַר כָּכָה תֻּשְׁלַךְ בְּמַעֲרָצָה בָּבֶל הָעִיר הַגְּדוֹלָה וְלֹא תִּמָּצֵא עוֹד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲟⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲉϥϫⲟⲣ ⲁϥⲉϣ ⲟⲩϧⲣⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲗ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲱⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲏⲭⲁⲛⲏ ⲁϥⲃⲉⲣⲃⲟⲣϥ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲫⲓⲟⲙ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲉⲓ ⲥⲛⲁϩⲉⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲃⲁⲃⲩⲗⲱⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲉⲛⲁϩⲓⲧⲥ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲉ̀ϯⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲗⲩⲙⲛⲏ ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲓϣϯ ⲙ̀ⲃⲁⲕⲓ ⲛ̀ⲛⲟⲩϫⲉⲙⲥ ϫⲉ

And a strong angel cried out a sound, and he took away a great mill stone, he tossed it into the sea, saying: "Thus in a fall will fall Babylon. And she will be thrown down to the great lake; and the great city shall not be found any more;

Και εσηκωσεν εις αγγελος ισχυρος λιθον, ως μυλοπετραν μεγαλην, και ερριψεν εις την θαλασσαν, λεγων· Ουτω με ορμην θελει ριφθη η Βαβυλων η μεγαλη πολις, και δεν θελει ευρεθη πλεον.

وَصَوْتُ الضَّارِبِينَ بِالْقِيثَارَةِ وَالْمُغَنِّينَ وَالْمُزَمِّرِينَ وَالنَّافِخِينَ بِالْبُوقِ، لَنْ يُسْمَعَ فِيكِ فِي مَا بَعْدُ. وَكُلُّ صَانِعٍ صِنَاعَةً لَنْ يُوجَدَ فِيكِ فِي مَا بَعْدُ. وَصَوْتُ رَحًى لَنْ يُسْمَعَ فِيكِ فِي مَا بَعْدُ.

וְקוֹל הַמְנַגְּנִים בְּכִנּוֹר וְהַמְזַמְּרִים וּמְחַלְּלִים בַּחֲלִילִים וּמַחְצְרִים בַּחֲצֹצְרוֹת בַּל־יִשָּׁמַע עוֹד בְּתוֹכֵךְ וְכָל־חָרָשׁ וְחֹשֵׁב בַּל־יִמָּצֵא בָךְ עוֹד וְקוֹל רֵחַיִם בַּל־יִשָּׁמַע עוֹד בְּקִרְבֵּךְ׃

Ⲟⲩⲇⲉ ⲧⲥⲙⲏ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲣⲉϥϫⲱ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲥⲁⲗⲡⲓⲅⲝ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲛ̀ϧⲏϯ ϫⲉ ⲛⲉⲙ ⲧⲉⲭⲛⲓⲧⲏⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲛⲟⲩϫⲉⲙⲟⲩ ⲛ̀ϧⲏϯ ϫⲉ ⲟⲩⲇⲉ ⲧⲥⲙⲏ ⲙ̀ⲙⲟⲩⲗⲱⲛ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ϧⲏϯ ϫⲉ

nor (the) sound of a harp. And a singer and a trumpet shall not be heard, being in thee any more. And no shall be found in thee any more; nor (the) sound of mill shall be heard in thee any more;

Και φωνη κιθαρωδων και μουσικων και αυλητων και σαλπιστων δεν θελει ακουσθη πλεον εν σοι, και πας τεχνιτης πασης τεχνης δεν θελει ευρεθη πλεον εν σοι, και φωνη μυλου δεν θελει ακουσθη πλεον εν σοι,

وَنُورُ سِرَاجٍ لَنْ يُضِيءَ فِيكِ فِي مَا بَعْدُ. وَصَوْتُ عَرِيسٍ وَعَرُوسٍ لَنْ يُسْمَعَ فِيكِ فِي مَا بَعْدُ. لأَنَّ تُجَّارَكِ كَانُوا عُظَمَاءَ الأَرْضِ. إِذْ بِسِحْرِكِ ضَلَّتْ جَمِيعُ الأُمَمِ.

וְאוֹר נֵר לֹא־יָאִיר לָךְ עוֹד וְקוֹל חָתָן וְקוֹל כַּלָּה לֹא־יִשָּׁמַע בָּךְ עוֹד כִּי כִנְעָנַיִךְ הָיוּ נִכְבַּדֵּי אֶרֶץ וּבִכְשָׁפַיִךְ נִדְּחוּ כָל־הַגּוֹיִם׃

Ⲟⲩⲇⲉ ⲟⲩⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲛ̀ϧⲏⲃⲥ ⲛ̀ⲛⲉϥⲉⲣⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲛ̀ϧⲏϯ ϫⲉ ⲟⲩⲇⲉ ⲧⲥⲙⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲡⲁⲧϣⲉⲗⲉⲧ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϣⲉⲗⲉⲧ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ϧⲏϯ ϫⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉϣⲟϯ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲟⲩⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲙⲉⲧⲛⲓϣϯ ϫⲉ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲫⲁϧⲣⲓ ⲁⲩⲥⲱⲣⲉⲙ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ

nor a light of lamp shall shine in thee any more; Nor (the) voice of a bridegroom and a bride shall thy merchants and the kings of (the) earth and the great men hear in thee any more. Because in thy potions all the nations were led astray.

και φως λυχνου δεν θελει φεγγει πλεον εν σοι, και φωνη νυμφιου και νυμφης δεν θελει ακουσθη πλεον εν σοι· διοτι οι εμποροι σου ησαν οι μεγιστανες της γης, διοτι με την γοητειαν σου επλανηθησαν παντα τα εθνη,

وَفِيهَا وُجِدَ دَمُ أَنْبِيَاءَ وَقِدِّيسِينَ، وَجَمِيعِ مَنْ قُتِلَ عَلَى الأَرْضِ».

וּבָהּ נִמְצָא דַּם הַנְּבִיאִים וְהַקְּדֹשִׁים וְכָל־הֲרוּגֵי אָרֶץ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϫⲉⲙ ⲡⲥⲛⲟϥ ⲛ̀ⲛⲓⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲁⲅⲓⲟⲥ ⲛ̀ϧⲏⲧⲥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁⲩϧⲉⲗϧⲟⲗⲟⲩ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ

And (the) blood of the prophets and the saints was found in her, and all who were slaughtered upon (the) earth."'

και εν αυτη ευρεθη αιμα προφητων και αγιων και παντων των εσφαγμενων επι της γης.

إصحاح 19

التسبيح في السماء

وَبَعْدَ هَذَا سَمِعْتُ صَوْتًا عَظِيمًا مِنْ جَمْعٍ كَثِيرٍ فِي السَّمَاءِ قَائِلًا: «هَلِّلُويَا! الْخَلاَصُ وَالْمَجْدُ وَالْكَرَامَةُ وَالْقُدْرَةُ لِلرَّبِّ إِلَهِنَا،

אַחֲרֵי־כֵן שָׁמַעְתִּי קוֹל גָּדוֹל כְּקוֹל הָמוֹן רַב בַּשָּׁמַיִם הָאֹמְרִים הַלֲלוּיָהּ הַיְשׁוּעָה וְהַכָּבוֹד וְהָעֹז לֵאלֹהֵינוּ׃

Ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ ⲁⲓⲥⲱⲧⲉⲙ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ϧⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲉϥⲟϣ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲗⲗⲏⲗⲟⲩⲓⲁ ⲡⲓⲟⲩϫⲁⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲧⲁⲓⲟ ⲛⲉⲙ ϯϫⲟⲙ ⲛⲁ ⲡⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲛⲉ ϫⲉ ⲛⲉϥϩⲁⲡ ϩⲁⲛⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲛⲉ

After these (things) I heard as a great sound of a vast multitude in (the) heaven, saying: Allēlouia; [the] salvation and [the] glory and [the] honour and [the] power are of our God, because his judgements are true:

Και μετα ταυτα ηκουσα ως φωνην μεγαλην οχλου πολλου εν τω ουρανω, λεγοντος· Αλληλουια· η σωτηρια και η δοξα και η τιμη και η δυναμις ανηκουσιν εις Κυριον τον Θεον ημων,

لأَنَّ أَحْكَامَهُ حَقٌ وَعَادِلَةٌ، إِذْ قَدْ دَانَ الزَّانِيَةَ الْعَظِيمَةَ الَّتِي أَفْسَدَتِ الأَرْضَ بِزِنَاهَا، وَانْتَقَمَ لِدَمِ عَبِيدِهِ مِنْ يَدِهَا».

כִּי־אֱמֶת וְיָשָׁר מִשְׁפָּטָיו כִּי־הֵשִׁיב גְּמוּל עַל־הַזּוֹנָה הַגְּדוֹלָה אֲשֶׁר־הִשְׁחִיתָה אֶת־הָאָרֶץ בְּתַזְנֻתָהּ לִדְרֹשׁ מִיָּדָהּ אֶת־דַּם־עֲבָדָיו׃

Ⲟⲩⲟϩ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲁⲡ ⲙ̀ⲙⲏⲓ ⲁϥϯϩⲁⲡ ⲉ̀ϯⲛⲓϣϯ ⲙ̀ⲡⲟⲣⲛⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϭⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲙⲡϣⲓϣ ⲙ̀ⲡⲥⲛⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉϥⲉⲃⲓⲁⲓⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧⲥ

And in a righteous judgement he judged the great harlot; and he took (the) vengeance of (the) blood of his servants from her.'

διοτι αληθιναι και δικαιαι ειναι αι κρισεις αυτου· διοτι εκρινε την πορνην την μεγαλην, ητις εφθειρε την γην με την πορνειαν αυτης, και εξεδικησεν εκ της χειρος αυτης το αιμα των δουλων αυτου.

وَقَالُوا ثَانِيَةً: «هَلِّلُويَا! وَدُخَانُهَا يَصْعَدُ إِلَى أَبَدِ الآبِدِينَ».

וַיֹּאמְרוּ שֵׁנִית הַלֲלוּיָהּ וַעֲשָׁנָהּ יַעֲלֶה לְעוֹלְמֵי עוֹלָמִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲙⲁϩⲃ̅ ⲁϥϫⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲗⲗⲏⲗⲟⲩⲓⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉⲥⲭⲣⲉⲙⲧⲥ ⲉϥⲉ̀ϣⲉ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ϣⲁ ⲉⲛⲉϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲉⲛⲉϩ

And (the) second (time) they said: `Allelouia.' And her smoke shall go up unto age of the age.

Και εκ δευτερου ειπον· Αλληλουια· και ο καπνος αυτης αναβαινει εις τους αιωνας των αιωνων.

وَخَرَّ الأَرْبَعَةُ وَالْعِشْرُونَ شَيْخًا وَالأَرْبَعَةُ الْحَيَوَانَاتِ وَسَجَدُوا للهِ الْجَالِسِ عَلَى الْعَرْشِ قَائِلِينَ: «آمِينَ! هَلِّلُويَا!»

וְעֶשְׂרִים וְאַרְבָּעָה הַזְּקֵנִים וְאַרְבַּע הַחַיּוֹת נָפְלוּ עַל־פְּנֵיהֶם וַיִּשְׁתַּחֲווּ לֵאלֹהִים הַיֹּשֵׁב עַל־הַכִּסֵּא וַיֹּאמְרוּ אָמֵן הַלֲלוּיָהּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϩⲓⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲕ̅ⲇ̅ ⲙ̀ⲡⲣⲉⲥⲃⲩⲧⲉⲣⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲇ̅ ⲛ̀ⲍⲱⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲟⲩⲱϣⲧ ⲙ̀ⲫϯ ⲫⲏ ⲉⲧϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲙⲏⲛ ⲁⲗⲗⲏⲗⲟⲩⲓⲁ

And the twenty-four presbyters threw themselves down, and the four living-beings, and they worshipped God, he who sitteth upon the throne, saying: 'Amēn.

Και επεσον οι εικοσιτεσσαρες πρεσβυτεροι και τα τεσσαρα ζωα και προσεκυνησαν τον Θεον τον καθημενον επι του θρονου λεγοντες· Αμην, αλληλουια.

وَخَرَجَ مِنَ الْعَرْشِ صَوْتٌ قَائِلًا: «سَبِّحُوا لإِلَهِنَا يَا جَمِيعَ عَبِيدِهِ، الْخَائِفِيهِ، الصِّغَارِ وَالْكِبَارِ!»

וְקוֹל יוֹצֵא מִן־הַכִּסֵּא וַיֹּאמַר הַלֲלוּ אֶת־אֱלֹהֵינוּ כָּל־עֲבָדָיו וִירֵאָיו הַקְּטַנִּים עִם־הַגְּדוֹלִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲥⲙⲏ ⲁⲥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲡⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲉⲥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲥⲙⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲛⲉϥⲉⲃⲓⲁⲓⲕ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲣϩⲟϯ ϧⲁⲧⲉϥϩⲏ ⲛⲓⲕⲟⲩϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲛⲓϣϯ

And a voice came from the throne, saying: Bless our God, all his servants, and they who fear him, the small and the great.

Και εξηλθεν εκ του θρονου φωνη, λεγουσα· Αινειτε τον Θεον ημων, παντες οι δουλοι αυτου και οι φοβουμενοι αυτον και οι μικροι και οι μεγαλοι.

وَسَمِعْتُ كَصَوْتِ جَمْعٍ كَثِيرٍ، وَكَصَوْتِ مِيَاهٍ كَثِيرَةٍ، وَكَصَوْتِ رُعُودٍ شَدِيدَةٍ قَائِلَةً: «هَلِّلُويَا! فَإِنَّهُ قَدْ مَلَكَ الرَّبُّ الإِلَهُ الْقَادِرُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ.

וָאֶשְׁמַע קוֹל כְּקוֹל הָמוֹן רַב וּכְקוֹל מַיִם רַבִּים וּכְקוֹל רְעָמִים חֲזָקִים וַיֹּאמְרוּ הַלֲלוּיָהּ כִּי־מָלַךְ אֱלֹהֵינוּ יְהוָֹה צְבָאוֹת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲥⲱⲧⲉⲙ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲥⲙⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲙ̀ⲙⲏϣ ⲛⲉⲙ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲧⲥⲙⲏ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲏϣ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲧⲥⲙⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛϧⲁⲣⲁⲃⲁⲓ ⲉⲩϫⲟⲣ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲗⲗⲏⲗⲟⲩⲓⲁ ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲣⲟ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲫϯ ⲡⲓⲡⲁⲛⲧⲟⲕⲣⲁⲧⲱⲣ

And I heard as a great voice of a great multitude, and as (the) voice of many waters, and (the) voice of strong thunders, saying : The Lord God, the Almighty reigned.

Και ηκουσα ως φωνην οχλου πολλου, και ως φωνην υδατων πολλων, και ως φωνην βροντων ισχυρων, λεγοντων· Αλληλουια· διοτι εβασιλευσε Κυριος ο Θεος ο παντοκρατωρ.

لِنَفْرَحْ وَنَتَهَلَّلْ وَنُعْطِهِ الْمَجْدَ! لأَنَّ عُرْسَ الْخَرُوفِ قَدْ جَاءَ، وَامْرَأَتُهُ هَيَّأَتْ نَفْسَهَا.

נִשְׂמְחָה וְנָגִילָה וְנִתְּנָה לוֹ הַכָּבוֹד כִּי בָאָה חֲתֻנַּת הַשֶׂה וְאִשְׁתּוֹ הִתְקַדָּשָׁה׃

Ⲙⲁⲣⲉⲛⲣⲁϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲛⲑⲉⲗⲏⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲛϯⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲁϥⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϩⲟⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϩⲓⲏⲃ ⲛⲉⲙ ⲧⲉϥϣⲉⲗⲉⲧ ⲉⲧⲁⲩⲥⲉⲃⲧⲱⲧⲥ ⲛⲁϥ

Let us rejoice and be glad, and glorify him; because the marriage-feast of the lamb came, and his bride was prepared for him.

Ας χαιρωμεν και ας αγαλλιωμεθα και ας δωσωμεν την δοξαν εις αυτον, διοτι ηλθεν ο γαμος του Αρνιου, και η γυνη αυτου ητοιμασεν εαυτην.

وَأُعْطِيَتْ أَنْ تَلْبَسَ بَزًّا نَقِيًّا بَهِيًّا، لأَنَّ الْبَزَّ هُوَ تَبَرُّرَاتُ الْقِدِّيسِينَ».

וַיִּנָּתֶן לָהּ לִלְבֹּשׁ בּוּץ טָהוֹר וָצַח כִּי הַבּוּץ הוּא צִדְקוֹת הַקְּדֹשִׁים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϯ ⲛⲁⲥ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲥϯ ϩⲓⲱⲧⲥ ⲛ̀ⲟⲩϣⲉⲛⲥ ⲉϥⲫⲟⲣⲓ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ ⲡⲓϣⲉⲛⲥ ⲅⲁⲣ ⲛⲓⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲁⲅⲓⲟⲥ

And it was given to her, that she should clothe herself with a fine-linen, glorious, pure: for the fine-linen is the righteousness (plur.) of the saints.'

Και εδοθη εις αυτην να ενδυθη βυσσινον καθαρον και λαμπρον· διοτι το βυσσινον ειναι τα δικαιωματα των αγιων.

وَقَالَ لِيَ: «اكْتُبْ: طُوبَى لِلْمَدْعُوِّينَ إِلَى عَشَاءِ عُرْسِ الْخَرُوفِ!» وَقَالَ: «هَذِهِ هِيَ أَقْوَالُ اللهِ الصَّادِقَةُ».

וַיֹּאמֶר אֵלַי כְּתֹב אַשְׁרֵי הַקְּרוּאִים אֶל־מִשְׁתֵּה חֲתֻנַּת הַשֶׂה וַיֹּאמֶר אֵלַי אֵלֶּה הַדְּבָרִים אֱמֶת הֵם דִּבְרֵי אֱלֹהִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲏⲓ ϫⲉ ⲥϧⲁⲓ ϫⲉ ⲱⲟⲩⲛⲓⲁⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲑⲁϩⲙⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲓⲇⲓⲡⲛⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϩⲓⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲏⲓ ϫⲉ ⲛⲁⲓⲥⲁϫⲓ ϩⲁⲛⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲛⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ

And he said to me: Write, "Blessed are they who are called to the supper of the lamb."' And he said to me These words are true (words) of God.'

Και λεγει προς εμε· Γραψον, Μακαριοι οι κεκλημενοι εις το δειπνον του γαμου του Αρνιου. Και λεγει προς εμε· Ουτοι ειναι οι αληθινοι λογοι του Θεου.

فَخَرَرْتُ أَمَامَ رِجْلَيْهِ لأَسْجُدَ لَهُ، فَقَالَ لِيَ: «انْظُرْ! لَا تَفْعَلْ! أَنَا عَبْدٌ مَعَكَ وَمَعَ إِخْوَتِكَ الَّذِينَ عِنْدَهُمْ شَهَادَةُ يَسُوعَ. اسْجُدْ للهِ! فَإِنَّ شَهَادَةَ يَسُوعَ هِيَ رُوحُ النُّبُوَّةِ».

וָאֶפֹּל לְרַגְלָיו לְהִשְׁתַּחֲוֹת לוֹ וַיֹּאמֶר אֵלַי רְאֵה אַל־תַּעֲשֶׂה־זֹּאת עֶבֶד אֲנִי כָּמוֹךָ וְחָבֵר לְּךָ וּלְאַחֶיךָ אֲשֶׁר עֵדוּת יֵשׁוּעַ בְּפִיהֶם הִשְׁתַּחֲוֵה לֵאלֹהִים כִּי עֵדוּת יֵשׁוּעַ הִיא רוּחַ הַנְּבוּאָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓϩⲉⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ⲛⲉϥϭⲁⲗⲁⲩϫ ⲁⲓⲟⲩⲱϣⲧ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲏⲓ ϫⲉ ⲙ̀ⲫⲱⲣ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲟⲩϣⲫⲏⲣ ⲙ̀ⲃⲱⲕ ⲛ̀ⲧⲁⲕ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲕⲥⲛⲏⲟⲩ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲱϣⲧ ⲙ̀ⲫϯ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲡⲉ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲑⲙⲏⲓ

And I fell before his feet, I worshipped him; and he said to me: 'Not so, because I (am) a fellow-servant of thine and thy brethren, they who have the witness of Jesus. Worship God; for the witness of Jesus is the spirit of the truth.'

Και επεσον εμπροσθεν των ποδων αυτου, δια να προσκυνησω αυτον. Και λεγει μοι· Προσεχε μη καμης τουτο· εγω ειμαι συνδουλος σου και των αδελφων σου, οιτινες εχουσι την μαρτυριαν του Ιησου· τον Θεον προσκυνησον· διοτι η μαρτυρια του Ιησου ειναι το πνευμα της προφητειας.

الراكب على الفرس الأبيض

ثُمَّ رَأَيْتُ السَّمَاءَ مَفْتُوحَةً، وَإِذَا فَرَسٌ أَبْيَضُ وَالْجَالِسُ عَلَيْهِ يُدْعَى أَمِينًا وَصَادِقًا، وَبِالْعَدْلِ يَحْكُمُ وَيُحَارِبُ.

וָאֵרֶא אֶת־הַשָּׁמַיִם נִפְתָּחִים וְהִנֵּה־סוּס לָבָן וְהָרֹכֵב עָלָיו יִקָּרֵא לוֹ נֶאֱמָן וַאֲמִתִּי וּבְצֶדֶק הוּא שֹׁפֵט וְלֹחֵם׃

Ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲧⲫⲉ ⲉⲥⲟⲩⲏⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲟⲩϩⲑⲟ ⲉϥⲟⲩⲱⲃϣ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲱϥ ⲉⲩⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϫⲉ ⲡⲓⲡⲓⲥⲧⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲑⲙⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϯ ⲙ̀ⲡⲓϩⲁⲡ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲇⲓⲕⲉⲟⲥⲩⲛⲏ

After these (things) I saw (the) heaven opened; and I saw a white horse. And he who sitteth upon him, being called, The faithful and the true'; and he gave the judgement in [a] righteousness.

Και ειδον τον ουρανον ανεωγμενον, και ιδου ιππος λευκος, και ο καθημενος επ' αυτον εκαλειτο Πιστος και Αληθινος, και κρινει και πολεμει εν δικαιοσυνη.

وَعَيْنَاهُ كَلَهِيبِ نَارٍ، وَعَلَى رَأْسِهِ تِيجَانٌ كَثِيرَةٌ، وَلَهُ اسْمٌ مَكْتُوبٌ لَيْسَ أَحَدٌ يَعْرِفُهُ إِّلاَ هُوَ.

וְעֵינָיו כְּלַבַּת־אֵשׁ וַעֲטָרוֹת הַרְבֵּה בְּרֹאשׁוֹ וְלוֹ שֵׁם כָּתוּב אֲשֶׁר לֹא־יָדַע אִישׁ כִּי אִם־הוּא לְבַדּוֹ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲣⲉ ⲛⲉϥⲃⲁⲗ ⲟⲛⲓ ⲡⲉ ⲛ̀ⲟⲩϣⲁϩ ⲛ̀ⲭⲣⲱⲙ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲛ̀ⲭⲗⲟⲙ ϩⲓϫⲉⲛ ⲧⲉϥⲁⲫⲉ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲣⲁⲛ ⲥϧⲏⲟⲩⲧ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣ̀ϫⲟⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲗⲓ ⲉⲙⲓ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲉ̀ⲃⲏⲗ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ

And his eyes were being like to a flame of fire; having (lit. being) many crowns upon his head; having a name written, it is not possible that any one should know it except him only.

Οι δε οφθαλμοι αυτου ησαν ως φλοξ πυρος, και επι της κεφαλης αυτου διαδηματα πολλα, και ειχεν ονομα γεγραμμενον, το οποιον ουδεις γνωριζει ειμη αυτος,

وَهُوَ مُتَسَرْبِلٌ بِثَوْبٍ مَغْمُوسٍ بِدَمٍ، وَيُدْعَى اسْمُهُ «كَلِمَةَ اللهِ».

וְהוּא לָבוּשׁ לְבוּשׁ מְאָדָּם בַּדָּם וּשְׁמוֹ נִקְרָא דְּבַר הָאֱלֹהִים׃

Ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩϩⲃⲱⲥ ϩⲓⲱⲧϥ ⲉϥⲛⲟϫϧ ϧⲉⲛ ⲡⲥⲛⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϫⲉ ⲡⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲫϯ

Having (lit. being) a garment on him sprinkled with (the) blood: and being called, (The) word of God.'

και ητο ενδεδυμενος ιματιον βεβαμμενον με αιμα, και καλειται το ονομα αυτου· ο Λογος του Θεου.

وَالأَجْنَادُ الَّذِينَ فِي السَّمَاءِ كَانُوا يَتْبَعُونَهُ عَلَى خَيْلٍ بِيضٍ، لاَبِسِينَ بَزًّا أَبْيَضَ وَنَقِيًّا.

וְצִבְאוֹת הַשָּׁמַיִם יֹצְאִים אַחֲרָיו עַל־סוּסִים לְבָנִים וְהֵם מְלֻבָּשִׁים בִּגְדֵי־בוּץ לָבָן וְטָהוֹר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲥⲧⲣⲁⲧⲉⲩⲙⲁ ⲛⲁⲩⲙⲟϣⲓ ⲛ̀ⲥⲱϥ ⲡⲉ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛϩⲑⲱⲣ ⲉⲩⲟⲩⲱⲃϣ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ϩⲁⲛϣⲉⲛⲥ ⲉⲩⲫⲟⲣⲓ ⲧⲟⲓ ϩⲓⲱⲧⲟⲩ

And the army was (lit. were) walking after him with white horses, being clothed in fine linen (plur.), glorious.

Και τα στρατευματα τα εν τω ουρανω ηκολουθουν αυτον εφ' ιππων λευκων, ενδεδυμενοι βυσσινον λευκον και καθαρον.

وَمِنْ فَمِهِ يَخْرُجُ سَيْفٌ مَاضٍ لِكَيْ يَضْرِبَ بِهِ الأُمَمَ. وَهُوَ سَيَرْعَاهُمْ بِعَصًا مِنْ حَدِيدٍ، وَهُوَ يَدُوسُ مَعْصَرَةَ خَمْرِ سَخَطِ وَغَضَبِ اللهِ الْقَادِرِ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ.

וּמִפִּיו יֹצֵאת חֶרֶב חַדָּה לְהַכּוֹת אֶת־הַגּוֹיִם וְהוּא יִרְעֵם בְּשֵׁבֶט בַּרְזֶל וְהוּא דֹרֵךְ פּוּרַת יֵין חֲמַת־אַף אֱלֹהֵי הַצְּבָאוֹת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲥⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲥⲏϥⲓ ⲉⲥϩⲓⲟⲩⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲁⲣⲓ ⲉ̀ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ⲛ̀ϧⲏⲧⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲉϥⲉ̀ⲁⲙⲟⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩϣⲃⲱⲧ ⲙ̀ⲃⲉⲛⲓⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲉϥⲉ̀ϩⲱⲙⲓ ⲛ̀ϯϩⲣⲱⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲏⲣⲡ ⲙ̀ⲡϫⲱⲛⲧ ⲙ̀ⲫϯ ⲡⲓⲡⲁⲛⲧⲟⲕⲣⲁⲧⲱⲣ

And a sharp sword cometh from their mouths, that he may smite the nations with it. And he (pron.) shall rule them with a staff of iron: and he (pron.) shall tread the winepress of the wine of (the) anger of God, the Almighty.

Και εκ του στοματος αυτου εξερχεται ρομφαια κοπτερα, δια να κτυπα με αυτην τα εθνη· και αυτος θελει ποιμανει αυτους εν ραβδω σιδηρα· και αυτος πατει τον ληνον του οινου του θυμου και της οργης του Θεου του παντοκρατορος·

وَلَهُ عَلَى ثَوْبِهِ وَعَلَى فَخْذِهِ اسْمٌ مَكْتُوبٌ: «مَلِكُ الْمُلُوكِ وَرَبُّ الأَرْبَابِ».

וְעַל־בִּגְדוֹ וְעַל־יְרֵכוֹ כָּתוּב שֵׁם מֶלֶךְ הַמְּלָכִים וַאֲדֹנֵי הָאֲדֹנִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲣⲁⲛ ⲉϥⲥϧⲏⲟⲩⲧ ϩⲓ ⲡⲉϥϩⲃⲱⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲉϥⲁⲗⲱϫ ϫⲉ ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲟⲩⲣⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲡ⳪̅ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓ⳪̅

And a name is (lit. being) written on his garment and his thigh, (The) King of the kings, and the Lord of the lords.'

και επι το ιματιον και επι τον μηρον αυτου εχει γεγραμμενον το ονομα, Βασιλευς βασιλεων και Κυριος κυριων.

وَرَأَيْتُ مَلاَكًا وَاحِدًا وَاقِفًا فِي الشَّمْسِ، فَصَرَخَ بِصَوْتٍ عَظِيمٍ قَائِلًا لِجَمِيعِ الطُّيُورِ الطَّائِرَةِ فِي وَسَطِ السَّمَاءِ: «هَلُمَّ اجْتَمِعِي إِلَى عَشَاءِ الإِلَهِ الْعَظِيمِ،

וָאֵרֶא מַלְאָךְ אֶחָד עֹמֵד בַּשָּׁמֶשׁ וַיִּזְעַק קוֹל גָּדוֹל וַיֹּאמֶר אֶל־צִפּוֹר כָּל־כָּנָף אֲשֶׁר־תָּעוּף בַּחֲצִי הַשָּׁמַיִם בֹּאוּ וְהֵאָסְפוּ עַל־זֶבַח הַגָּדוֹל אֲשֶׁר לֵאלֹהִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲕⲉⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲉϥⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ϧⲉⲛ ⲫⲣⲏ ⲉϥⲱϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ϧⲣⲱⲟⲩ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲛⲓϩⲁⲗⲁϯ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧϩⲏⲗ ϧⲉⲛ ⲑⲙⲏϯ ⲛ̀ⲧⲫⲉ ⲁⲙⲱⲓⲛⲓ ⲑⲱⲟⲩϯ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲇⲓⲡⲛⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲫϯ

And I saw another angel standing in (the) sun; crying out in a great sound, saying: All [the] birds which fly in (the) midst of (the) heaven, come, assemble in the great supper of the Lord God;

Και ειδον ενα αγγελον ισταμενον εν τω ηλιω, και εκραξε μετα φωνης μεγαλης, λεγων προς παντα τα ορνεα τα πετωμενα εις το μεσουρανημα· Ελθετε και συναγεσθε εις το δειπνον του μεγαλου Θεου,

لِكَيْ تَأْكُلِي لُحُومَ مُلُوكٍ، وَلُحُومَ قُوَّادٍ، وَلُحُومَ أَقْوِيَاءَ، وَلُحُومَ خَيْلٍ وَالْجَالِسِينَ عَلَيْهَا، وَلُحُومَ الْكُلِّ: حُرًّا وَعَبْدًا، صَغِيرًا وَكَبِيرًا».

וַאֲכַלְתֶּם בְּשַׂר מְלָכִים וּבְשַׂר שָׂרֵי אֲלָפִים וּבְשַׂר גִּבּוֹרִים וּבְשַׂר סוּסִים וְרֹכְבֵיהֶם וּבְשַׂר כָּל־בְּנֵי חוֹרִים וַעֲבָדִים הַקְּטַנִּים עִם־הַגְּדוֹלִים׃

Ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲱⲙ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲁⲣⲝ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲟⲩⲣⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲁⲣⲝ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲭⲓⲗⲓⲁⲣⲭⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲁⲣⲝ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϫⲱⲣⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲁⲣⲝ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϩⲑⲱⲣ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲁⲣⲝ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙϩⲉⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲃⲱⲕ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲕⲟⲩϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲛⲓϣϯ

That ye may eat the flesh (plug.) of the kings, and the flesh of the khiliarchs, and the flesh of the strong, and the flesh of the horses, and those who sit upon them, and the flesh of the freemen, and the servants, and the small, and the great.

δια να φαγητε σαρκας βασιλεων και σαρκας χιλιαρχων και σαρκας ισχυρων και σαρκας ιππων και των καθημενων επ' αυτων και σαρκας παντων ελευθερων και δουλων και μικρων και μεγαλων.

وَرَأَيْتُ الْوَحْشَ وَمُلُوكَ الأَرْضِ وَأَجْنَادَهُمْ مُجْتَمِعِينَ لِيَصْنَعُوا حَرْبًا مَعَ الْجَالِسِ عَلَى الْفَرَسِ وَمَعَ جُنْدِهِ.

וָאֵרֶא אֶת־הַחַיָּה וּמַלְכֵי הָאָרֶץ וַאֲגַפֵּיהֶם נִקְהָלִים לַעֲשׂוֹת מִלְחָמָה עִם־הָרֹכֵב עַל־הַסּוּס וְעִם־צְבָאוֹ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲟⲩⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲟⲩⲥⲧⲣⲁⲧⲉⲩⲙⲁ ⲉⲩⲑⲟⲩⲏⲧ ⲉ̀ⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲡⲟⲗⲉⲙⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲫⲏ ⲉⲧϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓ ⲡⲓϩⲑⲟ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲃϣ ⲛⲉⲙ ⲡⲉϥⲥⲧⲣⲁⲧⲉⲩⲙⲁ

And I saw the wild beast and the kings of (the) earth, and their armies, assembled to make a war with him who sitteth on the white horse and his army.

Και ειδον το θηριον και τους βασιλεις της γης και τα στρατευματα αυτων συνηγμενα, δια να καμωσι πολεμον με τον καθημενον επι του ιππου και με το στρατευμα αυτου.

فَقُبِضَ عَلَى الْوَحْشِ وَالنَّبِيِّ الْكَذَّابِ مَعَهُ، الصَّانِعِ قُدَّامَهُ الآيَاتِ الَّتِي بِهَا أَضَلَّ الَّذِينَ قَبِلُوا سِمَةَ الْوَحْشِ وَالَّذِينَ سَجَدُوا لِصُورَتِهِ. وَطُرِحَ الاثْنَانِ حَيَّيْنِ إِلَى بُحَيْرَةِ النَّارِ الْمُتَّقِدَةِ بِالْكِبْرِيتِ.

וַתִּתָּפֵשׂ הַחַיָּה וּנְבִיא הַשֶּׁקֶר אִתָּהּ אֲשֶׁר־עָשָׂה הָאוֹתוֹת לְפָנֶיהָ וְהִדִּיחַ בָּהֶן אֶת־נֹשְׂאֵי תָּו־הַחַיָּה וְהַמִּשְׁתַּחֲוִים לְצַלְמָהּ וּשְׁנֵיהֶם הֻשְׁלְכוּ חַיִּים בַּאֲגַם־הָאֵשׁ הַבֹּעֵר בְּגָפְרִית׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲧⲁϩⲉ ⲡⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲑⲛⲉⲙⲁϥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲯⲉⲩⲇⲟⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲙⲏⲓⲛⲓ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉϥⲙ̀ⲑⲟ ⲉ̀ⲁⲩⲥⲱⲛϩ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩϭⲓ ⲛ̀ϯⲧⲉⲃⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲱϣⲧ ⲛ̀ⲧⲉϥϩⲩⲕⲱⲛ ⲁⲩϩⲓⲧⲟⲩ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲃ̅ ⲉⲩⲟⲛϧ ⲉϯⲗⲩⲙⲛⲏ ⲉⲑⲙⲟϩ ⲛ̀ⲭⲣⲱⲙ ⲛⲉⲙ ⲑⲏⲛ

And the wild beast was seized, and those who were with him, and the false prophet, who did the signs among them before him. Having bound them who received the seal of the wild beast and them who worship his image, they cast them down, both alive, to the lake which burneth with fire and sulphur.

Και επιασθη το θηριον και μετα τουτου ο ψευδοπροφητης, οστις εκαμε τα σημεια ενωπιον αυτου, με τα οποια επλανησε τους λαβοντας το χαραγμα του θηριου και τους προσκυνουντας την εικονα αυτου· ζωντες ερριφθησαν οι δυο εις την λιμνην του πυρος, την καιομενην με το θειον.

وَالْبَاقُونَ قُتِلُوا بِسَيْفِ الْجَالِسِ عَلَى الْفَرَسِ الْخَارِجِ مِنْ فَمِهِ، وَجَمِيعُ الطُّيُورِ شَبِعَتْ مِنْ لُحُومِهِمْ.

וְהַנִּשְׁאָרִים נֶהֶרְגוּ בַחֶרֶב הַיּוֹצֵאת מִפִּי־הָרֹכֵב עַל־הַסּוּס וְכָל־הָעוֹף שָׂבְעוּ מִבְּשָׂרָם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲥⲉⲡⲓ ⲁⲩϧⲟⲑⲃⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲧⲥⲏϥⲓ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓ ⲡⲓϩⲑⲟ ⲑⲏ ⲉⲧⲁⲥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲣⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓϩⲁⲗⲁϯ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲫⲉ ⲁⲩⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲟⲩⲥⲁⲣⲝ

And (the) remainder were killed with (the) sword of him who sitteth on the horse, which came out of his mouth; and all the birds of (the) heaven ate of their flesh.

Και οι λοιποι εφονευθησαν με την ρομφαιαν του καθημενου επι του ιππου, την εξερχομενην εκ του στοματος αυτου· και παντα τα ορνεα εχορτασθησαν εκ των σαρκων αυτων.

إصحاح 20

مُلك المسيح

وَرَأَيْتُ مَلاَكًا نَازِلًا مِنَ السَّمَاءِ مَعَهُ مِفْتَاحُ الْهَاوِيَةِ، وَسِلْسِلَةٌ عَظِيمَةٌ عَلَى يَدِهِ.

וָאֵרֶא מַלְאָךְ יוֹרֵד מִן־הַשָּׁמָיִם וּבְיָדוֹ מַפְתֵּחַ הַתְּהוֹם וְכֶבֶל גָּדוֹל׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲟⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲉ̀ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲉⲣⲉ ⲡϣⲟϣⲧ ⲙ̀ⲫⲛⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ϩⲁⲗⲏⲥⲓⲥ ϧⲉⲛ ⲧⲉϥϫⲓϫ

And I saw an angel, having come down out of (the) heaven, having (the) key of (the) abyss and a great chain in his hand.

Και ειδον αγγελον καταβαινοντα εκ του ουρανου, οστις ειχε το κλειδιον της αβυσσου και αλυσιν μεγαλην εν τη χειρι αυτου.

فَقَبَضَ عَلَى التِّنِّينِ، الْحَيَّةِ الْقَدِيمَةِ، الَّذِي هُوَ إِبْلِيسُ وَالشَّيْطَانُ، وَقَيَّدَهُ أَلْفَ سَنَةٍ،

וַיִּתְפֹּשׂ אֶת־הַתַּנִין אֶת־הַנָּחָשׁ הַקַּדְמוֹנִי הוּא הַמַּלְשִׁין וְהוּא הַשָׂטָן וַיַּאַסְרֵהוּ אֶלֶף שָׁנִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲁⲙⲟⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲇⲣⲁⲕⲱⲛ ⲡⲓϩⲟϥ ⲡⲓⲁⲣⲭⲉⲟⲥ ⲉⲧⲉ ⲡⲓⲇⲓⲁⲃⲟⲗⲟⲥ ⲡⲉ ⲡⲥⲁⲧⲁⲛⲁⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲟⲛϩϥ ⲛ̀ⲟⲩϣⲟ ⲛ̀ⲣⲟⲙⲡⲓ

And he laid hold on the dragon, the serpent, the ancient, who is the devil, Satan, and he bound him a thousand years.

Και επιασε τον δρακοντα, τον οφιν τον αρχαιον, οστις ειναι Διαβολος και Σατανας, και εδεσεν αυτον χιλια ετη,

وَطَرَحَهُ فِي الْهَاوِيَةِ وَأَغْلَقَ عَلَيْهِ، وَخَتَمَ عَلَيْهِ لِكَيْ لَا يُضِلَّ الأُمَمَ فِي مَا بَعْدُ، حَتَّى تَتِمَّ الأَلْفُ السَّنَةِ. وَبَعْدَ ذَلِكَ لَا بُدَّ أَنْ يُحَلَّ زَمَانًا يَسِيرًا.

וַיַּשְׁלִיכֵהוּ אֶל־תְּהוֹם וַיִּסְגֹּר עָלָיו וַיַּחְתֹּם עָלָיו לְמַעַן אֲשֶׁר לֹא־יַדִּיחַ עוֹד אֶת־הַגּוֹיִם עַד־מְלֹאת אֶלֶף הַשָּׁנִים וְאַחֲרֵי־כֵן יֻתַּר לִזְמַן מִצְעָר׃

Ⲁϥϩⲓⲧϥ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲫⲛⲟⲩⲛ ⲁϥⲙⲁϣⲑⲁⲙ ⲉ̀ⲣⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲱⲃ ⲥⲁⲡϣⲱⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥϣ̀ⲧⲉⲙⲥⲱⲣⲉⲙ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ϣⲁⲧⲟⲩϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϣⲟ ⲛ̀ⲣⲟⲙⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ ϩⲱϯ ⲡⲉ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲃⲟⲗϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲕⲉⲕⲟⲩϫⲓ ⲛⲥⲏⲟⲩ

He cast him into (the) abyss, he shut its mouth, and sealed above him. That he might not lead astray the nations, until the thousand years were completed. And after these (things) he must be loosed yet a little time.

και ερριψεν αυτον εις την αβυσσον και εκλεισεν αυτον και εσφραγισεν επανω αυτου, δια να μη πλανηση τα εθνη πλεον, εωσου πληρωθωσι τα χιλια ετη· και μετα ταυτα πρεπει να λυθη ολιγον καιρον.

وَرَأَيْتُ عُرُوشًا فَجَلَسُوا عَلَيْهَا، وَأُعْطُوا حُكْمًا. وَرَأَيْتُ نُفُوسَ الَّذِينَ قُتِلُوا مِنْ أَجْلِ شَهَادَةِ يَسُوعَ وَمِنْ أَجْلِ كَلِمَةِ اللهِ، وَالَّذِينَ لَمْ يَسْجُدُوا لِلْوَحْشِ وَلَا لِصُورَتِهِ، وَلَمْ يَقْبَلُوا السِّمَةَ عَلَى جِبَاهِهِمْ وَعَلَى أَيْدِيهِمْ، فَعَاشُوا وَمَلَكُوا مَعَ الْمَسِيحِ أَلْفَ سَنَةٍ.

וָאֵרֶא כִסְאוֹת וַיֵּשְׁבוּ עֲלֵיהֶם וְהַמִּשְׁפָּט נִתַּן בְּיָדָם וְנַפְשׁוֹת הַהֲרוּגִים עַל־עֵדוּת יֵשׁוּעַ וְעַל־דְּבַר הָאֱלֹהִים וַאֲשֶׁר לֹא הִשְׁתַּחֲווּ לַחַיָּה וּלְצַלְמָהּ וְלֹא קִבְּלוּ אֶת־תָּוָהּ עַל־מִצְחוֹתָם וְעַל־יָדָם וַיִּחְיוּ וַיִּמְלְכוּ עִם־הַמָּשִׁיחַ אֶלֶף שָׁנִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ϩⲁⲛⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲉ̀ⲁⲩϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲱⲟⲩ ⲁⲩϯϩⲁⲡ ⲛⲱⲟⲩ ⲉⲑⲃⲉ ⲛⲓⲯⲩⲭⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩϧⲟⲑⲃⲟⲩ ⲉⲑⲃⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛ̀ⲧⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲟⲩⲱϣⲧ ⲙ̀ⲡⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲟⲩⲇⲉ ⲧⲉϥϩⲩⲕⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲙ̀ⲡⲟⲩϭⲓ ⲛ̀ⲧⲉϥⲧⲉⲃⲥ ⲉ̀ⲧⲟⲩⲧⲉϩⲛⲓ ⲛⲉⲙ ⲧⲟⲩϫⲓϫ ⲁⲩⲱⲛϧ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲉⲣⲟⲩⲣⲟ ⲛⲉⲙ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲛ̀ⲟⲩϣⲟ ⲛ̀ⲣⲟⲙⲡⲓ

And I saw thrones; having sat upon them, judgement was given to them concerning the souls of them who were killed because of the witness of Jesus, and the word of God, and they who worshipped not the wild Least nor his image. And they who received not his seal on their forehead and their hand lived with him, and they reigned with Christ a thousand years.

Και ειδον θρονους, και εκαθησαν επ ' αυτων, και κρισις εδοθη εις αυτους και ειδον τας ψυχας των πεπελεκισμενων δια την μαρτυριαν του Ιησου και δια τον λογον του Θεου, και οιτινες δεν προσεκυνησαν το θηριον ουτε την εικονα αυτου, και δεν ελαβον το χαραγμα επι το μετωπον αυτων και επι την χειρα αυτων· και εζησαν και εβασιλευσαν μετα του Χριστου τα χιλια ετη.

وَأَمَّا بَقِيَّةُ الأَمْوَاتِ فَلَمْ تَعِشْ حَتَّى تَتِمَّ الأَلْفُ السَّنَةِ. هَذِهِ هِيَ الْقِيَامَةُ الأُولَى.

וְיֶתֶר הַמֵּתִים לֹא־חָיוּ עַד־מְלֹאת אֶלֶף הַשָּׁנִים זֹאת הַתְּחִיָּה הָרִאשׁוֹנָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲥⲉⲡⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲉϥⲙⲱⲟⲩⲧ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲱⲛϧ ϣⲁⲧⲟⲩϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϣⲟ ⲛ̀ⲣⲟⲙⲡⲓ ⲑⲁⲓ ⲧⲉ ϯⲁⲛⲁⲥⲧⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ϩⲟⲩⲓϯ

And (the) remainder of the (lead lived not until the thousand years were completed. This is the first resurrection.

Οι δε λοιποι των νεκρων δεν ανεζησαν, εωσου πληρωθωσι τα χιλια ετη. Αυτη ειναι η αναστασις η πρωτη.

مُبَارَكٌ وَمُقَدَّسٌ مَنْ لَهُ نَصِيبٌ فِي الْقِيَامَةِ الأُولَى. هَؤُلاَءِ لَيْسَ لِلْمَوْتِ الثَّانِي سُلْطَانٌ عَلَيْهِمْ، بَلْ سَيَكُونُونَ كَهَنَةً للهِ وَالْمَسِيحِ، وَسَيَمْلِكُونَ مَعَهُ أَلْفَ سَنَةٍ.

וּמִי שֶׁיֶּשׁ־לוֹ חֵלֶק בַּתְּחִיָּה הָרִאשׁוֹנָה אַשְׁרָיו וְקָדוֹשׁ הוּא בָּהֶם לֹא־יִשְׁלֹט הַמָּוֶת הַשֵּׁנִי כִּי יִהְיוּ כֹּהֲנִים לֵאלֹהִים וְלִמְשִׁיחוֹ וּמָלְכוּ אִתּוֹ אֶלֶף שָׁנִים׃

Ⲱⲟⲩⲛⲓⲁⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲁⲅⲓⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛⲧⲉϥ ⲟⲩⲙⲉⲣⲟⲥ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ϧⲉⲛ ϯⲁⲛⲁⲥⲧⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ϩⲟⲩⲓϯ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲁⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϫⲉⲙ ⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲙⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲃ̅ ⲁⲗⲗⲁ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϩⲁⲛⲟⲩⲏⲃ ⲙ̀ⲫϯ ⲛⲉⲙ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲉⲣⲟⲩⲣⲟ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲙ̀ⲡⲓϣⲟ ⲛ̀ⲣⲟⲙⲡⲓ

Blessed is he and a saint of God who hath a part in the first resurrection. Over these the second death shall- not have (lit. find) authority. But they shall be priests of God and Christ, and they shall reign with him the thousand years.

Μακαριος και αγιος, οστις εχει μερος εις την πρωτην αναστασιν· επι τουτων ο θανατος ο δευτερος δεν εχει εξουσιαν, αλλα θελουσιν εισθαι ιερεις του Θεου και του Χριστου και θελουσι βασιλευσει μετ' αυτου χιλια ετη.

دينونة الشيطان

ثُمَّ مَتَى تَمَّتِ الأَلْفُ السَّنَةِ يُحَلُّ الشَّيْطَانُ مِنْ سِجْنِهِ،

וְאַחֲרֵי כְלוֹת אֶלֶף הַשָּׁנִים יֻתַּר הַשָׂטָן מִבֵּית מִשְׁמָרוֹ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲩϣⲁⲛϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϣⲟ ⲛ̀ⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉⲩⲉ̀ⲃⲉⲗ ⲡⲥⲁⲧⲁⲛⲁⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓϣⲧⲉⲕⲟ

And if the thousand years should be completed, Satan shall be loosed out of the prison.

Και οταν πληρωθωσι τα χιλια ετη, θελει λυθη ο Σατανας εκ της φυλακης αυτου,

وَيَخْرُجُ لِيُضِلَّ الأُمَمَ الَّذِينَ فِي أَرْبَعِ زَوَايَا الأَرْضِ: جُوجَ وَمَاجُوجَ، لِيَجْمَعَهُمْ لِلْحَرْبِ، الَّذِينَ عَدَدُهُمْ مِثْلُ رَمْلِ الْبَحْرِ.

וְיָצָא לְהַדִּיחַ אֶת־הַגּוֹיִם בְּאַרְבַּע כַּנְפוֹת הָאָרֶץ אֶת־גּוֹג וּמָגוֹג וּלְקַבְּצָם לַמִּלְחָמָה אֲשֶׁר מִסְפָּרָם כְּחוֹל הַיָּם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲥⲱⲣⲉⲙ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲃⲓⲁⲓⲕ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ϧⲉⲛ ⲡⲓϥⲧⲟⲩ ⲗⲁⲕϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲅⲱⲅ ⲛⲉⲙ ⲁⲅⲱⲅ ⲉⲩⲉ̀ⲑⲟⲩⲱⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲓⲡⲟⲗⲉⲙⲟⲥ ⲛⲁⲓ ⲉⲧⲉ ⲧⲟⲩⲏⲡⲓ ⲟⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲙ̀ⲡⲓϣⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲓⲟⲙ

And he shall lead astray the servants and the nations in the four corners of (the) earth. Gōg and Magōg shall be gathered to the war; these whose number is as the sand of the sea.

και θελει εξελθει, δια να πλανηση τα εθνη τα εις τας τεσσαρας γωνιας της γης, τον Γωγ και τον Μαγωγ, δια να συναξη αυτους εις πολεμον, των οποιων ο αριθμος ειναι ως η αμμος της θαλασσης.

فَصَعِدُوا عَلَى عَرْضِ الأَرْضِ، وَأَحَاطُوا بِمُعَسْكَرِ الْقِدِّيسِينَ وَبِالْمَدِينَةِ الْمَحْبُوبَةِ، فَنَزَلَتْ نَارٌ مِنْ عِنْدِ اللهِ مِنَ السَّمَاءِ وَأَكَلَتْهُمْ.

וַיַּעֲלוּ עַל־מֶרְחֲבֵי אֶרֶץ וַיָּסֹבּוּ אֶת־מַחֲנֵה הַקְּדֹשִׁים וְאֶת־הָעִיר הַחֲבִיבָה וַתֵּרֶד אֵשׁ מֵאֵת הָאֱלֹהִים מִן־הַשָּׁמַיִם וַתֹּאכַל אֹתָם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲓ̀ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϯⲟⲩⲏϣⲥⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲕⲱϯ ⲉ̀ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲁⲅⲓⲟⲥ ⲛⲉⲙ ϯⲃⲁⲕⲓ ⲙ̀ⲃⲉⲣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲫϯ ⲁϥⲟⲩⲟⲙⲟⲩ

And they came up over the breadth of (the) earth; and they encircled the camp of the saints and the new city. And a fire came out of (the) heaven from God, it consumed them.

Και ανεβησαν επι το πλατος της γης και περιεκυκλωσαν το στρατοπεδον των αγιων και την πολιν την ηγαπημενην· και κατεβη πυρ απο του Θεου εκ του ουρανου και κατεφαγεν αυτους·

وَإِبْلِيسُ الَّذِي كَانَ يُضِلُّهُمْ طُرِحَ فِي بُحَيْرَةِ النَّارِ وَالْكِبْرِيتِ، حَيْثُ الْوَحْشُ وَالنَّبِيُّ الْكَذَّابُ. وَسَيُعَذَّبُونَ نَهَارًا وَلَيْلًا إِلَى أَبَدِ الآبِدِينَ.

וְהַשָׂטָן אֲשֶׁר הִדִּיחָם הֻשְׁלַךְ בַּאֲגַם־אֵשׁ וְגָפְרִית אֲשֶׁר־שָׁם גַּם־הַחַיָּה וּנְבִיא הַשָּׁקֶר וְיֻסְּרוּ יוֹמָם וָלַיְלָה לְעוֹלְמֵי עוֹלָמִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲇⲓⲁⲃⲟⲗⲟⲥ ⲉⲧⲥⲱⲣⲉⲙ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲁⲩϩⲓⲧϥ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϯⲗⲩⲙⲛⲏ ⲛ̀ⲭⲣⲱⲙ ⲉⲑⲙⲟϩ ⲛ̀ⲑⲏⲛ ⲡⲓⲙⲁ ⲉⲧⲉ ⲡⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲯⲉⲩⲇⲟⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲉⲣⲃⲁⲥⲁⲛⲓⲍⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲉϫⲱⲣϩ ϣⲁ ⲉⲛⲉϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲉⲛⲉϩ

And the devil who leadeth them astray was cast down to the lake of fire which burneth with sulphur, the place in which are the wild beast and the false prophet; and they were tormented in the days and the nights unto age of the age.

και ο διαβολος ο πλανων αυτους ερριφθη εις την λιμνην του πυρος και του θειου, οπου ειναι το θηριον και ο ψευδοπροφητης, και θελουσι βασανιζεσθαι ημεραν και νυκτα εις τους αιωνας των αιωνων.

دينونة الأموات

ثُمَّ رَأَيْتُ عَرْشًا عَظِيمًا أَبْيَضَ، وَالْجَالِسَ عَلَيْهِ، الَّذِي مِنْ وَجْهِهِ هَرَبَتِ الأَرْضُ وَالسَّمَاءُ، وَلَمْ يُوجَدْ لَهُمَا مَوْضِعٌ!

וָאֵרֶא כִּסֵּא לָבָן וְגָדוֹל וְהַיֹּשֵׁב עָלָיו מִפָּנָיו נָסוּ אֶרֶץ וְשָׁמָיִם וְלֹא־נִמְצָא לָהֶם מָקוֹם׃

Ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲉϥⲟⲩⲟⲃϣ ⲛⲉⲙ ⲫⲏ ⲉⲧϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲱϥ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲫⲱⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲁⲧϩⲏ ⲙ̀ⲡⲉϥϩⲟ ⲛⲉⲙ ⲧⲫⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲟⲩϫⲉⲙ ⲙⲁ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ

I saw a great white throne, and him who sat upon it, from before whose face (the) earth fled away, and (the) heaven; and place of theirs was not found.

Και ειδον θρονον λευκον μεγαν και τον καθημενον επ' αυτου, απο προσωπου του οποιου εφυγεν η γη και ο ουρανος, και δεν ευρεθη τοπος δι' αυτα.

وَرَأَيْتُ الأَمْوَاتَ صِغَارًا وَكِبَارًا وَاقِفِينَ أَمَامَ اللهِ، وَانْفَتَحَتْ أَسْفَارٌ، وَانْفَتَحَ سِفْرٌ آخَرُ هُوَ سِفْرُ الْحَيَاةِ، وَدِينَ الأَمْوَاتُ مِمَّا هُوَ مَكْتُوبٌ فِي الأَسْفَارِ بِحَسَبِ أَعْمَالِهِمْ.

וָאֵרֶא אֶת־הַמֵּתִים הַקְּטַנִּים עִם־הַגְּדֹלִים עֹמְדִים לִפְנֵי הַכִּסֵּא וּסְפָרִים נִפְתָּחִים וַיִּפָּתַח סֵפֶר אַחֵר וְהוּא סֵפֶר הַחַיִּים וַיִּשָּׁפְטוּ הַמֵּתִים מִן־הַכָּתוּב בַּסְּפָרִים כְּמַעֲשֵׂיהֶם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲛⲓⲣⲉϥⲙⲱⲟⲩⲧ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲓⲕⲟⲩϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲛⲓϣϯ ⲉⲩⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲟⲩⲱⲛ ⲛ̀ϩⲁⲛϫⲱⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲩⲱⲛ ⲛ̀ⲕⲉϫⲱⲙ ⲉⲧⲉ ⲫⲁ ⲡⲱⲛϧ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϯϩⲁⲡ ⲉ̀ⲛⲓⲣⲉϥⲙⲱⲟⲩⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲧⲥϧⲏⲟⲩⲧ ϩⲓ ⲡⲓϫⲱⲙ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲟⲩϩⲃⲏⲟⲩⲓ

And I saw all the dead, the small and the great, standing before the throne; and books were opened. And another book was opened, which is that of (the) life. And the dead were judged out of the things which were written on the book, according to their works.

Και ειδον τους νεκρους, μικρους και μεγαλους, ισταμενους ενωπιον του Θεου, και τα βιβλια ηνοιχθησαν· και βιβλιον αλλο ηνοιχθη, το οποιον ειναι της ζωης· και εκριθησαν οι νεκροι εκ των γεγραμμενων εν τοις βιβλιοις κατα τα εργα αυτων.

وَسَلَّمَ الْبَحْرُ الأَمْوَاتَ الَّذِينَ فِيهِ، وَسَلَّمَ الْمَوْتُ وَالْهَاوِيَةُ الأَمْوَاتَ الَّذِينَ فِيهِمَا. وَدِينُوا كُلُّ وَاحِدٍ بِحَسَبِ أَعْمَالِهِ.

וַיָּשֶׁב הַיָּם אֶת־מֵתָיו וְהַמָּוֶת וְהַשְּׁאוֹל הֵשִׁיבוּ אֶת־מֵתֵיהֶם וַיִּשָּׁפְטוּ אִישׁ אִישׁ כְּמַעֲשֵׂיהֶם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲫⲓⲟⲙ ϯ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲉϥⲙⲱⲟⲩⲧ ⲉⲧⲉ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲛⲟⲩⲛ ⲛⲉⲙ ⲁⲙⲉⲛϯ ⲁⲩϯ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲉϥⲙⲱⲟⲩⲧ ⲉⲧⲉ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϯϩⲁⲡ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲟⲩϩⲃⲏⲟⲩⲓ

And the sea gave the dead who were in it; and (the) abyss and Amenti gave the dead which were in them: and they were judged according to their works.

Και εδωκεν η θαλασσα τους εν αυτη νεκρους, και ο θανατος και ο αδης εδωκαν τους εν αυτοις νεκρους, και εκριθησαν εκαστος κατα τα εργα αυτων.

وَطُرِحَ الْمَوْتُ وَالْهَاوِيَةُ فِي بُحَيْرَةِ النَّارِ. هَذَا هُوَ الْمَوْتُ الثَّانِي.

וְהַמָּוֶת וְהַשְּׁאוֹל הֻשְׁלְכוּ בַאֲגַם־הָאֵשׁ וְהוּא הַמָּוֶת הַשֵּׁנִי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲛⲟⲩⲛ ⲛⲉⲙ ⲁⲙⲉⲛϯ ⲁⲩϩⲓⲧⲟⲩ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϯⲗⲩⲙⲛⲏ ⲛ̀ⲭⲣⲱⲙ ⲉⲑⲙⲟϩ ϩⲓ ⲑⲏⲛ

And (the) abyss and Amenti were cast into the lake of fire which burneth with sulphur.

Και ο θανατος και ο αδης ερριφθησαν εις την λιμνην του πυρος· ουτος ειναι ο δευτερος θανατος.

وَكُلُّ مَنْ لَمْ يُوجَدْ مَكْتُوبًا فِي سِفْرِ الْحَيَاةِ طُرِحَ فِي بُحَيْرَةِ النَّارِ.

וְכָל־אִישׁ אֲשֶׁר לֹא־נִמְצָא כָתוּב בְּסֵפֶר הַחַיִּים הֻשְׁלַךְ בַּאֲגַם הָאֵשׁ׃

Ⲛⲉⲙ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲙ̀ⲡⲟⲩϫⲉⲙϥ ⲉϥⲥϧⲏⲟⲩⲧ ϩⲓ ⲡϫⲱⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲱⲛϧ ⲁⲩϩⲓⲧⲟⲩ ⲉ̀ϯⲗⲩⲙⲛⲏ ⲛ̀ⲭⲣⲱⲙ

And he who was not found written on (the) book of (the) life was cast to the lake of fire.

Και οστις δεν ευρεθη γεγραμμενος εν τω βιβλιω της ζωης, ερριφθη εις την λιμνην του πυρος.

إصحاح 21

أورشليم الجديدة

ثُمَّ رَأَيْتُ سَمَاءً جَدِيدَةً وَأَرْضًا جَدِيدَةً، لأَنَّ السَّمَاءَ الأُولَى وَالأَرْضَ الأُولَى مَضَتَا، وَالْبَحْرُ لَا يُوجَدُ فِي مَا بَعْدُ.

וָאֵרֶא שָׁמַיִם חֲדָשִׁים וְאֶרֶץ חֲדָשָׁה כִּי הַשָּׁמַיִם הָרִאשֹׁנִים וְהָאָרֶץ הָרִאשׁוֹנָה עָבְרוּ וְהַיָּם אֵינֶנּוּ עוֹד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲟⲩⲫⲉ ⲙ̀ⲃⲉⲣⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲕⲁϩⲓ ⲙ̀ⲃⲉⲣⲓ ϯⲫⲉ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ϩⲟⲩⲓϯ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲁⲩϣⲉ ⲛⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲓⲟⲙ ϫⲉ

And I saw a new heaven and a new earth: for the first heaven and the earth went (away); and there is not sea any more.

Και ειδον ουρανον νεον και γην νεαν· διοτι ο πρωτος ουρανος και η πρωτη γη παρηλθε, και η θαλασσα δεν υπαρχει πλεον.

وَأَنَا يُوحَنَّا رَأَيْتُ الْمَدِينَةَ الْمُقَدَّسَةَ أُورُشَلِيمَ الْجَدِيدَةَ نَازِلَةً مِنَ السَّمَاءِ مِنْ عِنْدِ اللهِ مُهَيَّأَةً كَعَرُوسٍ مُزَيَّنَةٍ لِرَجُلِهَا.

וָאֵרֶא וְהִנֵּה הָעִיר הַקְּדוֹשָׁה יְרוּשָׁלַיִם הַחֲדָשָׁה יֹרֶדֶת מֵאֵת הָאֱלֹהִים מִן־הַשָּׁמָיִם וְהִיא מְתֻקֶּנֶת כַּכַּלָּה הַמְקֻשֶּׁטֶת לְבַעְלָהּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ϯⲃⲁⲕⲓ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲓⲗ̅ⲏ̅ⲙ̅ ⲙ̀ⲃⲉⲣⲓ ⲉⲥⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲫϯ ⲉⲥⲥⲉⲃⲧⲱⲧ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩϣⲉⲗⲉⲧ ⲉⲥⲥⲉⲗⲥⲱⲗ ⲙ̀ⲡⲉⲥϩⲁⲓ

And I saw the city which is holy, new Jerusalem, coming down out of (the) heaven from God, prepared as a bride adorned for her husband.

Και εγω ο Ιωαννης ειδον την πολιν την αγιαν, την νεαν Ιερουσαλημ καταβαινουσαν απο του Θεου εκ του ουρανου, ητοιμασμενην ως νυμφην κεκοσμημενην δια τον ανδρα αυτης.

وَسَمِعْتُ صَوْتًا عَظِيمًا مِنَ السَّمَاءِ قَائِلًا: «هُوَذَا مَسْكَنُ اللهِ مَعَ النَّاسِ، وَهُوَ سَيَسْكُنُ مَعَهُمْ، وَهُمْ يَكُونُونَ لَهُ شَعْبًا، وَاللهُ نَفْسُهُ يَكُونُ مَعَهُمْ إِلَهًا لَهُمْ.

וָאֶשְׁמַע קוֹל גָּדוֹל מִן־הַכִּסֵּא לֵאמֹר הִנֵּה מִשְׁכַּן אֱלֹהִים עִם־בְּנֵי הָאָדָם וְשָׁכַן בְּתוֹכָם וְהֵמָּה יִהְיוּ־לוֹ לְעָם וְהוּא הָאֱלֹהִים יִהְיֶה אִתָּם אֱלֹהֵיהֶם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲥⲙⲏ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲉⲥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲓⲥ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲉⲥⲭⲏ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲱⲟⲩ ϩⲱⲟⲩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲟⲩⲗⲁⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲫϯ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ

And I heard a. great voice out of (the) heaven, saying: Lo, the tabernacle of God is being with [the] men, and he shall dwell with them, and they also shall be to him for a people. And God himself shall be with them: 4

Και ηκουσα φωνην μεγαλην εκ του ουρανου, λεγουσαν· Ιδου, η σκηνη του Θεου μετα των ανθρωπων, και θελει σκηνωσει μετ' αυτων, και αυτοι θελουσιν εισθαι λαοι αυτου, και αυτος ο Θεος θελει εισθαι μετ' αυτων Θεος αυτων·

وَسَيَمْسَحُ اللهُ كُلَّ دَمْعَةٍ مِنْ عُيُونِهِمْ، وَالْمَوْتُ لَا يَكُونُ فِي مَا بَعْدُ، وَلَا يَكُونُ حُزْنٌ وَلَا صُرَاخٌ وَلَا وَجَعٌ فِي مَا بَعْدُ، لأَنَّ الأُمُورَ الأُولَى قَدْ مَضَتْ».

וּמָחָה אֱלֹהִים כָּל־דִּמְעָה מֵעֵינֵיהֶם וְהַמָּוֶת לֹא יִהְיֶה־עוֹד וְגַם־אֵבֶל וּזְעָקָה וּכְאֵב לֹא יִהְיֶה־עוֹד כִּי הָרִאשֹׁנוֹת עָבָרוּ׃

Ⲉϥⲉ̀ϥⲉⲧ ⲉⲣⲙⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲟⲩⲃⲁⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉ ⲙⲟⲩ ϣⲱⲡⲓ ϫⲉ ⲟⲩⲇⲉ ϩⲏⲃⲓ ⲟⲩⲇⲉ ϧⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲉ ϧⲓⲥⲓ ϣⲱⲡⲓ ϫⲉ ⲉ̀ⲡⲓⲇⲏ ⲛⲓϩⲟⲩⲁϯ ⲁⲩⲥⲓⲛⲓ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲥⲉⲛⲁⲉⲣⲃⲉⲣⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ

he shall wipe every tear from their eyes; and death shall not be any more, nor mourning, nor cry. Toil shall not be any more, since the first things passed away; lo, all things will become new.'

και θελει εξαλειψει ο Θεος παν δακρυον απο των οφθαλμων αυτων, και ο θανατος δεν θελει υπαρχει πλεον, ουτε πενθος ουτε κραυγη ουτε πονος δεν θελουσιν υπαρχει πλεον· διοτι τα πρωτα παρηλθον.

وَقَالَ الْجَالِسُ عَلَى الْعَرْشِ: «هَا أَنَا أَصْنَعُ كُلَّ شَيْءٍ جَدِيدًا!» وَقَالَ لِيَ: «اكْتُبْ: فَإِنَّ هَذِهِ الأَقْوَالَ صَادِقَةٌ وَأَمِينَةٌ».

וַיֹּאמֶר הַיֹּשֵׁב עַל־הַכִּסֵּא הִנְנִי עֹשֶׂה הַכֹּל חָדָשׁ וַיֹּאמֶר אֵלַי כְּתֹב אֲשֶׁר הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה אֲמִתִּים וְנֶאֱמָנִים הֵם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓ ⲡⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲛⲏⲓ ϫⲉ ϩⲏⲡⲡⲉ ϯⲛⲁⲁⲓⲧⲟⲩ ⲙ̀ⲃⲉⲣⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲏⲓ ϫⲉ ⲥϧⲁⲓ ⲛ̀ⲛⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲥⲉⲛϩⲟⲧ ⲟⲩⲟϩ ϩⲁⲛⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲛⲉ

And he who sitteth on the throne said to me: Lo, I shall (lit. will) make all things new.' And he said to me: Write these words, they are faithful and they are true.'

Και ειπεν ο καθημενος επι του θρονου· Ιδου, καμνω νεα τα παντα. Και λεγει προς εμε· Γραψον, διοτι ουτοι οι λογοι ειναι αληθινοι και πιστοι.

ثُمَّ قَالَ لِي: «قَدْ تَمَّ! أَنَا هُوَ الأَلِفُ وَالْيَاءُ، الْبِدَايَةُ وَالنِّهَايَةُ. أَنَا أُعْطِي الْعَطْشَانَ مِنْ يَنْبُوعِ مَاءِ الْحَيَاةِ مَجَّانًا.

וַיֹּאמֶר אֵלַי הָיֹה נִהְיָתָה אֲנִי הָאָלֶף וְהַתָּו הָרֹאשׁ וְהַסּוֹף אֲנִי אֶתֵּן לַצָּמֵא מִמַּעְיַן מַיִם חַיִּים חִנָּם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲏⲓ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡⲓⲁⲗⲁⲫⲁ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱ ϯⲁⲣⲭⲏ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁϯ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲟⲃⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲙⲟⲩⲙⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲱⲛϧ ⲛ̀ϫⲓⲛϫⲏ

And he said to me: I am the alpha and the ō, the beginning and the end: I am he who will give to him who is thirsty of the fountain of water of life freely.

Και ειπε προς εμε· Ετελεσθη. Εγω ειμαι το Α και το Ω, η αρχη και το τελος. Εγω θελω δωσει εις τον διψωντα εκ της πηγης του υδατος της ζωης δωρεαν.

مَنْ يَغْلِبْ يَرِثْ كُلَّ شَيْءٍ، وَأَكُونُ لَهُ إِلَهًا وَهُوَ يَكُونُ لِيَ ابْنًا.

הַמְנַצֵּחַ יִירַשׁ הַכֹּל וַאֲנִי אֶהְיֶה־לּוֹ לֵאלֹהִים וְהוּא יִהְיֶה־לִּי לְבֵן׃

Ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁϭⲣⲟ ⲉϥⲉ̀ⲉⲣⲕⲗⲏⲣⲟⲛⲟⲙⲓⲛ ⲛ̀ⲛⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲁϥ ⲛ̀ⲛⲟⲩϯ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲏⲓ ⲛ̀ϣⲏⲣⲓ

He who will overcome shall inherit these things; and I shall be to him as God, and he (pron.) shall be to me as son.

Ο νικων θελει κληρονομησει τα παντα, και θελω εισθαι εις αυτον Θεος και αυτος θελει εισθαι εις εμε υιος.

وَأَمَّا الْخَائِفُونَ وَغَيْرُ الْمُؤْمِنِينَ وَالرَّجِسُونَ وَالْقَاتِلُونَ وَالزُّنَاةُ وَالسَّحَرَةُ وَعَبَدَةُ الأَوْثَانِ وَجَمِيعُ الْكَذَبَةِ، فَنَصِيبُهُمْ فِي الْبُحَيْرَةِ الْمُتَّقِدَةِ بِنَارٍ وَكِبْرِيتٍ، الَّذِي هُوَ الْمَوْتُ الثَّانِي».

אֲבָל רַכֵּי הַלֵּב וַאֲשֶׁר אֵינָם מַאֲמִינִים וְהַמְגֹאָלִים וְהַמְרַצְּחִים וְהַזֹּנִים וְהַמְכַשְּׁפִים וְעֹבְדֵי הָאֱלִילִים וְכָל־הַמְשַׁקְּרִים חֶלְקָם הָאֲגַם הַבֹּעֵר בְּאֵשׁ וְגָפְרִית אֲשֶׁר־הוּא הַמָּוֶת הַשֵּׁנִי׃

Ⲛⲏ ⲇⲉ ⲉⲑⲛⲁⲉⲣϣⲗⲁϩ ⲛ̀ϩⲏⲧ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲁⲧⲛⲁϩϯ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲁϥϩⲏⲧ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲣⲉϥϧⲱⲧⲉⲃ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲡⲟⲣⲛⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϣⲁⲙϣⲉ ⲓϧ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲁⲙⲉⲑⲛⲟⲩϫ ⲡⲟⲩⲙⲉⲣⲟⲥ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ϯⲗⲩⲙⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲭⲣⲱⲙ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲑⲏⲛ ⲉⲧⲉ ⲡⲓⲙⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲃ̅ ⲡⲉ

But they who will be doubtful, and the unbelieving, and the abominable, and the murderers, and the fornicators, and the worshippers of demons, and the liars-- Their part shall be in the lake of the fire and the sulphur, which is the second death.

Οι δε δειλοι και απιστοι και βδελυκτοι και φονεις και πορνοι και μαγοι και ειδωλολατραι και παντες οι ψευσται θελουσιν εχει την μεριδα αυτων εν τη λιμνη τη καιομενη με πυρ και θειον· ουτος ειναι ο δευτερος θανατος.

السماء الجديدة والأرض الجديدة

ثُمَّ جَاءَ إِلَيَّ وَاحِدٌ مِنَ السَّبْعَةِ الْمَلاَئِكَةِ الَّذِينَ مَعَهُمُ السَّبْعَةُ الْجَامَاتِ الْمَمْلُوَّةِ مِنَ السَّبْعِ الضَّرَبَاتِ الأَخِيرَةِ، وَتَكَلَّمَ مَعِي قَائِلًا: «هَلُمَّ فَأُرِيَكَ الْعَرُوسَ امْرَأَةَ الْخَرُوفِ».

וַיָּבֹא אֵלַי אֶחָד מִשִּׁבְעַת הַמַּלְאָכִים הַנֹּשְׂאִים שֶׁבַע הַקְּעָרוֹת הַמְּלֵאוֹת שֶׁבַע הַמַּכּוֹת הָאַחֲרֹנוֹת וַיְדַבֵּר אֵלַי לֵאמֹר בֹּא וְאַרְאֲךָ אֶת־הַכַּלָּה אֵשֶׁת הַשֶׂה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲍ̅ ⲛ̀ⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ϯⲍ̅ ⲙ̀ⲫⲩⲁⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲟⲩ ⲉⲩⲙⲉϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲍ̅ ⲛ̀ⲉⲣϧⲟⲧ ⲛ̀ϧⲁⲉ̀ ⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲏⲓ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲙⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲁⲧⲁⲙⲟⲕ ⲉ̀ϯϣⲉⲗⲉⲧ ⲧⲥϩⲓⲙⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϩⲓⲏⲃ

And one from the seven angels came, they who had the seven vials, filled with the seven last plagues; be spake to me, saying: Come that I may show to thee the bride, (the) wife of the lamb.'

Και ηλθε προς εμε εις των επτα αγγελων των εχοντων τας επτα φιαλας τας πληρεις απο των επτα εσχατων πληγων, και ελαλησε μετ' εμου, λεγων· Ελθε, θελω σοι δειξει την νυμφην, του Αρνιου την γυναικα.

وَذَهَبَ بِي بِالرُّوحِ إِلَى جَبَلٍ عَظِيمٍ عَالٍ، وَأَرَانِي الْمَدِينَةَ الْعَظِيمَةَ أُورُشَلِيمَ الْمُقَدَّسَةَ نَازِلَةً مِنَ السَّمَاءِ مِنْ عِنْدِ اللهِ،

וַיִּקָּחֵנִי בָרוּחַ עַל־הַר גָּדוֹל וְגָבֹהַּ וַיַּרְאֵנִי הָעִיר הַקְּדוֹשָׁה יְרוּשָׁלַיִם הַגְּדוֹלָה יֹרֶדֶת מִן־הַשָּׁמַיִם מֵאֵת הָאֱלֹהִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲗⲧ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲉϥϭⲟⲥⲓ ⲁϥⲧⲁⲙⲟⲓ ⲉ̀ϯⲃⲁⲕⲓ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲓⲗ̅ⲏ̅ⲙ̅ ⲉⲥⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲫϯ

And he took me away in the spirit up on a great mountain, being high: he showed to me the city which is holy, Jerusalem, coming down out of (the) heaven from God,

Και με εφερεν εν πνευματι επι ορος μεγα και υψηλον, και μοι εδειξε την πολιν την μεγαλην, την αγιαν Ιερουσαλημ, καταβαινουσαν εκ του ουρανου απο του Θεου,

لَهَا مَجْدُ اللهِ، وَلَمَعَانُهَا شِبْهُ أَكْرَمِ حَجَرٍ كَحَجَرِ يَشْبٍ بَلُّورِيٍّ.

וְעָלֶיהָ כְּבוֹד אֱלֹהִים וְאוֹר נָגְהָהּ כְּאֶבֶן יְקָרָה מְאֹד כְּאֶבֶן יָשְׁפֶה הַמַּבְהֶקֶת כְּעֵין הַקָּרַח׃

Ⲑⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲉⲑⲙⲉϩ ⲛⲱⲟⲩ ⲡⲉⲥⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲇⲉ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲉϥⲧⲁⲓⲏⲟⲩⲧ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲓⲁⲥⲡⲓⲥ ⲉϥⲧⲁⲓⲏⲟⲩⲧ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ⲭⲣⲓⲥⲧⲁⲗⲟⲥ

she which is holy, which is filled with glory. But her light is being of a precious stone, as a light of precious iaspis, being of christalos.

εχουσαν την δοξαν του Θεου· και η λαμπροτης αυτης ητο ομοια με λιθον πολυτιμον, ως λιθον ιασπιν κρυσταλλιζοντα·

وَكَانَ لَهَا سُورٌ عَظِيمٌ وَعَالٍ، وَكَانَ لَهَا اثْنَا عَشَرَ بَابًا، وَعَلَى الأَبْوَابِ اثْنَا عَشَرَ مَلاَكًا، وَأَسْمَاءٌ مَكْتُوبَةٌ هِيَ أَسْمَاءُ أَسْبَاطِ بَنِي إِسْرَائِيلَ الاثْنَيْ عَشَرَ.

וְלָהּ חוֹמָה גְּדוֹלָה וּגְבֹהָה וּשְׁנֵים עָשָׂר שְׁעָרִים לָהּ וְעַל־הַשְּׁעָרִים שְׁנֵים עָשָׂר מַלְאָכִים וְשֵׁמוֹת כְּתוּבִים עֲלֵיהֶם וְהֵם שְׁמוֹת שְׁנֵים־עָשָׂר שִׁבְטֵי בְּנֵי יִשְׂרָאֵל׃

Ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲁⲥ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲥⲟⲃⲧ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉϥϭⲟⲥⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲓ̅ⲃ̅ ⲙ̀ⲡⲩⲗⲱⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲓ̅ⲃ̅ ⲛ̀ⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ϩⲓⲣⲉⲛ ⲛⲓⲡⲩⲗⲱⲛ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲣⲁⲛ ⲉⲩⲥϧⲏⲟⲩⲧ ⲉ̀ⲫⲣⲁⲛ ⲛ̀ϯⲓ̅ⲃ̅ ⲙ̀ⲫⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅

Having a great wall, being high; and the twelve gates. And the twelve angels at the gates; and names written, being (the) name of the twelve tribes of (the) sons of Israel.

και ειχε τειχος μεγα και υψηλον, ειχε και δωδεκα πυλωνας, και εις τους πυλωνας δωδεκα αγγελους, και ονοματα επιγεγραμμενα, τα οποια ειναι των δωδεκα φυλων των υιων Ισραηλ.

مِنَ الشَّرْقِ ثَلاَثَةُ أَبْوَابٍ، وَمِنَ الشِّمَالِ ثَلاَثَةُ أَبْوَابٍ، وَمِنَ الْجَنُوبِ ثَلاَثَةُ أَبْوَابٍ، وَمِنَ الْغَرْبِ ثَلاَثَةُ أَبْوَابٍ.

שְׁעָרִים שְׁלֹשָׁה מִמִּזְרָח שְׁעָרִים שְׁלֹשָׁה מִצָּפוֹן שְׁעָרִים שְׁלֹשָׁה מִנֶּגֶב וּשְׁעָרִים שְׁלֹשָׁה מִמַּעֲרָב׃

Ⲥⲁⲡⲉⲓⲉⲃⲧ ⲅ̅ ⲙ̀ⲡⲩⲗⲱⲛ ⲥⲁⲣⲏⲥ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲅ̅ ⲙ̀ⲡⲩⲗⲱⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉⲙⲉⲛⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲡⲟⲗⲓⲥ ⲅ̅ ⲙ̀ⲡⲩⲗⲱⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲁⲡⲉⲙϩⲓⲧ ⲅ̅ ⲙ̀ⲡⲩⲗⲱⲛ

On the east three gates, on the south of her three gates, And (the) west of the city three gates, and on the north three gates.

Προς ανατολας πυλωνες τρεις, προς βορραν πυλωνες τρεις, προς νοτον πυλωνες τρεις, προς δυσμας πυλωνες τρεις.

وَسُورُ الْمَدِينَةِ كَانَ لَهُ اثْنَا عَشَرَ أَسَاسًا، وَعَلَيْهَا أَسْمَاءُ رُسُلِ الْخَرُوفِ الاثْنَيْ عَشَرَ.

וּלְחוֹמַת הָעִיר שְׁנֵים עָשָׂר מוֹסָדוֹת וַעֲלֵיהֶם שְׁנֵים עָשָׂר שֵׁמוֹת לִשְׁנֵים עָשָׂר שְׁלִיחֵי הַשֶׂה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲥⲟⲃⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲡⲟⲗⲓⲥ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲓ̅ⲃ̅ ⲛ̀ⲥⲉⲛϯ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲥϧⲏⲟⲩⲧ ϩⲓⲱⲧⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲣⲁⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲓ̅ⲃ̅ ⲛ̀ⲁⲡⲟⲥⲧⲟⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϩⲓⲏⲃ

And the wall of the city having twelve foundations, and written upon them (the) name of the twelve apostles of the lamb.

Και το τειχος της πολεως ειχε θεμελια δωδεκα, και εν αυτοις τα ονοματα των δωδεκα αποστολων του Αρνιου.

وَالَّذِي كَانَ يَتَكَلَّمُ مَعِي كَانَ مَعَهُ قَصَبَةٌ مِنْ ذَهَبٍ لِكَيْ يَقِيسَ الْمَدِينَةَ وَأَبْوَابَهَا وَسُورَهَا.

וּבְיַד הַמְדַבֵּר אֵלַי קְנֵה זָהָב לָמֹד אֶת־הָעִיר וְאֶת־שְׁעָרֶיהָ וְאֵת חוֹמָתָהּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲏⲓ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲕⲁϣ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲓ ⲛ̀ϯⲃⲁⲕⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲥϣⲑⲟⲙ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲥⲥⲟⲃⲧ

And he who spake to me hath a reed of gold, that he might measure the city and her gates and her walls.

Και ο λαλων μετ' εμου ειχε καλαμον χρυσουν, δια να μετρηση την πολιν και τους πυλωνας αυτης και το τειχος αυτης.

وَالْمَدِينَةُ كَانَتْ مَوْضُوعَةً مُرَبَّعَةً، طُولُهَا بِقَدْرِ الْعَرْضِ. فَقَاسَ الْمَدِينَةَ بِالْقَصَبَةِ مَسَافَةَ اثْنَيْ عَشَرَ أَلْفَ غَلْوَةٍ. الطُّولُ وَالْعَرْضُ وَالارْتِفَاعُ مُتَسَاوِيَةٌ.

וּמוֹשַׁב הָעִיר מְרֻבָּע וְאָרְכָּהּ כְּרָחְבָּהּ וַיָּמָד אֶת־הָעִיר בִּקְנֵה הַמִּדָּה שְׁנֵים עָשָׂר אֶלֶף רִיס אָרְכָּהּ וְרָחְבָּהּ וְקוֹמָתָהּ מִדָּה אַחַת לָהֶם׃

Ⲟⲩⲟϩ ϯⲃⲁⲕⲓ ⲛⲉ ⲟⲩⲧⲉⲧⲣⲁⲅⲱⲛⲟⲛ ⲧⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲧⲉⲥϣⲓⲏ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲟⲛ ⲡⲉ ⲧⲉⲥⲟⲩⲏϣⲥⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲓ ⲛ̀ϯⲃⲁⲕⲓ ⲁϥϫⲉⲙⲥ ⲉⲥⲟⲓ ⲙ̀ⲓ̅ⲃ̅ ⲛ̀ϣⲟ ⲛ̀ⲥⲧⲁⲇⲓⲟⲛ ⲛ̀ϣⲓⲏ ⲛⲉⲙ ⲧⲉⲥⲟⲩⲏϣⲥⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲥϭⲓⲥⲓ ⲉⲩⲟⲓ ⲛ̀ⲟⲩϩⲩⲥⲟⲥ

And the city was a square, and as is her length thus also is her breadth. And he measured the city, he found her being twelve thousand stadia of length; and her breadth and her height are being equal.

Και πολις κειται τετραγωνος, και το μηκος αυτης ειναι τοσουτον οσον και το πλατος. Και εμετρησε την πολιν με τον καλαμον εως δωδεκα χιλιαδας σταδιων· το μηκος και το πλατος και το υψος αυτης ειναι ισα.

وَقَاسَ سُورَهَا: مِئَةً وَأَرْبَعًا وَأَرْبَعِينَ ذِرَاعًا، ذِرَاعَ إِنْسَانٍ أَيِ الْمَلاَكُ.

וַיָּמָד אֶת־חוֹמָתָהּ מֵאָה וְאַרְבָּעִים וְאַרְבַּע אַמּוֹת בְּמִדַּת אִישׁ אֲשֶׁר־הִיא מִדַּת הַמַּלְאָךְ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϣⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲥⲥⲟⲃⲧ ⲁⲩϫⲉⲙϥ ⲉϥⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲣ̅ⲙ̅ⲇ̅ ⲛ̀ϣⲟ ⲡϣⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲉⲧⲉ ⲫⲁ ⲟⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲡⲉ

And her wall was measured, it was found making a hundred forty-four thousand measures of a man, that is to say, of an angel.

Και εμετρησε το τειχος αυτης, εκατον τεσσαρακοντα τεσσαρων πηχων, κατα το μετρον του ανθρωπου, ηγουν του αγγελου.

وَكَانَ بِنَاءُ سُورِهَا مِنْ يَشْبٍ، وَالْمَدِينَةُ ذَهَبٌ نَقِيٌّ شِبْهُ زُجَاجٍ نَقِيٍّ.

וּבִנְיַן חוֹמַת הָעִיר אֶבֶן יָשְׁפֶה וְהָעִיר זָהָב מוּפָז דּוֹמֶה לִזְכוֹכִית זַכָּה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲕⲱϯ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲟⲃⲧ ϯϩⲓⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲥⲉⲛϯ ⲛⲁⲥⲟⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲁⲥⲡⲓⲥ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ϯⲃⲁⲕⲓ ⲛⲁⲥⲟⲓ ⲡⲉ ⲛ̀ⲓⲉⲃ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲃⲁϫⲏⲓⲛⲓ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ

And (the) circuit of the wall-- The foundation was being as an iaspis. And the city was being worked with pure gold as [a] pure glass.

Και η οικοδομησις του τειχους αυτης ητο ιασπις, και η πολις χρυσιον καθαρον, ομοια με υαλον καθαρον.

وَأَسَاسَاتُ سُورِ الْمَدِينَةِ مُزَيَّنَةٌ بِكُلِّ حَجَرٍ كَرِيمٍ. الأَسَاسُ الأَوَّلُ يَشْبٌ. الثَّانِي يَاقُوتٌ أَزْرَقُ. الثَّالِثُ عَقِيقٌ أَبْيَضُ. الرَّابِعُ زُمُرُّدٌ ذُبَابِيٌّ

וּמוֹסְדוֹת חוֹמַת הָעִיר מֻרְבָּצוֹת בְּכָל־אַבְנֵי חֵפֶץ הַמּוֹסָד הָרִאשׁוֹן יָשְׁפֶה הַשֵּׁנִי סַפִּיר הַשְּׁלִישִׁי שְׁבוֹ הָרְבִיעִי בָּרָקֶת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲥⲉⲛϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲟⲃⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲃⲁⲕⲓ ⲉⲩⲕⲏⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲱⲛⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲧⲁⲓⲏⲟⲩⲧ ϯⲥⲉⲛϯ ⲛ̀ϩⲟⲩⲓϯ ⲛⲉ ⲟⲩⲓⲁⲥⲡⲓⲥ ⲧⲉ ϯⲙⲁϩⲃ̅ϯ ⲟⲩⲥⲁⲡⲫⲓⲣⲟⲥ ⲧⲉ ϯⲙⲁϩⲅ̅ϯ ⲟⲩⲕⲁⲣⲭⲏⲇⲱⲛ ⲧⲉ ϯⲙⲁϩⲇ̅ ⲟⲩⲥⲙⲁⲣⲁⲕⲇⲟⲥ

And the foundations of the wall of the city (are) built from every precious stone. The first foundation was an iaspis. The second is a sapphiros. The third is a karchēdōn. The fourth a smarakdos.

Και τα θεμελια του τειχους της πολεως ησαν κεκοσμημενα με παντα λιθον πολυτιμον· το πρωτον θεμελιον ιασπις, το δευτερον σαπφειρος, το τριτον χαλκηδων, το τεταρτον σμαραγδος,

الْخَامِسُ جَزَعٌ عَقِيقِيٌّ. السَّادِسُ عَقِيقٌ أَحْمَرُ. السَّابِعُ زَبَرْجَدٌ. الثَّامِنُ زُمُرُّدٌ سِلْقِيٌّ. التَّاسِعُ يَاقُوتٌ أَصْفَرُ. الْعَاشِرُ عَقِيقٌ أَخْضَرُ. الْحَادِي عَشَرَ أَسْمَانْجُونِيٌّ. الثَّانِي عَشَرَ جَمَشْتٌ.

הַחֲמִישִׁי יַהֲלֹם הַשִּׁשִּׁי אֹדֶם הַשְּׁבִיעִי תַרְשִׁישׁ הַשְּׁמִינִי שֹׁהַם הַתְּשִׁיעִי פִטְדָה הָעֲשִׂירִי נֹפֶךְ אַחַד הֶעָשָׂר לֶשֶׁם שְׁנֵים הֶעָשָׂר אַחְלָמָה׃

Ϯⲙⲁϩⲉ̅ ⲟⲩⲥⲁⲣⲇⲟⲛⲓⲝ ϯⲙⲁϩⲋ̅ ⲟⲩⲥⲁⲣⲇⲓⲛⲟⲛ ϯⲙⲁϩⲍ̅ ⲟⲩⲭⲣⲓⲥⲟⲗⲓⲛⲑⲟⲛⲥ ϯⲙⲁϩⲏ̅ ⲟⲩⲃⲩⲣⲓⲗⲗⲟⲥ ϯⲙⲁϩⲑ̅ϯ ⲟⲩⲇⲟⲡⲁⲧⲓⲟⲛ ϯⲙⲁϩⲓ̅ϯ ⲟⲩϩⲩⲁⲕⲩⲛⲑⲓⲛⲟⲛ ϯⲙⲁϩⲓ̅ⲁ̅ ⲟⲩⲕⲩⲥⲟⲡⲁⲣⲁⲥⲟⲥ ϯⲙⲁϩⲓ̅ⲃ̅ ⲟⲩⲁⲙⲉⲑⲓⲧⲟⲥ

The fifth a sardonix. The sixth a sardinon. The seventh a chrisolinthos. The eighth a byrillos. The ninth a dopation. The tenth an hyakynthinon. The eleventh a kysoparasos. The twelfth an amethitos.

το πεμπτον σαρδονυξ, το εκτον σαρδιος, το εβδομον χρυσολιθος, το ογδοον βηρυλλος, το εννατον τοπαζιον, το δεκατον χρυσοπρασος, το ενδεκατον υακινθος, το δωδεκατον αμεθυστος.

وَالاثْنَا عَشَرَ بَابًا اثْنَتَا عَشَرَةَ لُؤْلُؤَةً، كُلُّ وَاحِدٍ مِنَ الأَبْوَابِ كَانَ مِنْ لُؤْلُؤَةٍ وَاحِدَةٍ. وَسُوقُ الْمَدِينَةِ ذَهَبٌ نَقِيٌّ كَزُجَاجٍ شَفَّافٍ.

וּשְׁנֵים עָשָׂר הַשְּׁעָרִים שְׁתֵּים עֶשְׂרֵה מַרְגָּלִיּוֹת כָּל־שַׁעַר וָשַׁעַר מַרְגָּלִית אֶחָת וּרְחוֹב הָעִיר זָהָב מוּפָז כִּזְכוֹכִית בְּהִירָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲓ̅ⲃ̅ ⲙ̀ⲡⲩⲗⲱⲛ ⲙ̀ⲙⲁⲣⲅⲁⲣⲓⲧⲏⲥ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓϣⲑⲉϩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲃⲁⲕⲓ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ ⲡⲉ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲃⲁϫⲏⲓⲛⲓ ⲉϥⲉⲣⲟⲩⲱⲓⲛⲓ

And the twelve gates of pearl, each one. And the street of the city is [a] pure gold, as [a] glass making light.

Και οι δωδεκα πυλωνες ησαν δωδεκα μαργαριται· εκαστος των πυλωνων ητο εξ ενος μαργαριτου και η πλατεια της πολεως χρυσιον καθαρον ως υαλος διαφανης.

وَلَمْ أَرَ فِيهَا هَيْكَلًا، لأَنَّ الرَّبَّ اللهَ الْقَادِرَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ، هُوَ وَالْخَرُوفُ هَيْكَلُهَا.

וְהֵיכָל לֹא־רָאִיתִי בָהּ כִּי יְהוָֹה אֱלֹהִים צְבָאוֹת הוּא וְהַשֶׂה הֵיכָלָהּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲉⲣⲫⲉⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲥ ⲡ⳪̅ ⲅⲁⲣ ⲫϯ ⲡⲓⲡⲁⲛⲧⲟⲕⲣⲁⲧⲱⲣ ⲡⲉ ⲡⲉⲥⲉⲣⲫⲉⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϩⲓⲏⲃ

And I saw not temple in her. For the Lord God the Almighty is her temple, and the lamb.

Και ναον δεν ειδον εν αυτη· διοτι ναος αυτης ειναι ο Κυριος ο Θεος ο παντοκρατωρ και το Αρνιον.

وَالْمَدِينَةُ لَا تَحْتَاجُ إِلَى الشَّمْسِ وَلَا إِلَى الْقَمَرِ لِيُضِيئَا فِيهَا، لأَنَّ مَجْدَ اللهِ قَدْ أَنَارَهَا، وَالْخَرُوفُ سِرَاجُهَا.

וְהָעִיר אֵינֶנָּה צְרִיכָה לְאוֹר הַשֶּׁמֶשׁ וּלְנֹגַהּ הַיָּרֵחַ כִּי־כְבוֹד אֱלֹהִים הֵאִיר לָהּ וְנֵרָהּ הוּא הַשֶׂה׃

Ⲟⲩⲟϩ ϯⲃⲁⲕⲓ ⲛⲁⲥⲉⲣⲛ̀ⲭⲣⲓⲁ ⲙ̀ⲫⲣⲏ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲟⲩⲇⲉ ⲡⲓⲓⲟϩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲉⲣⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲥ ⲡⲱⲟⲩ ⲅⲁⲣ ⲙ̀ⲫϯ ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲣⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉⲥϧⲏⲃⲥ ⲡⲉ ⲡⲓϩⲓⲏⲃ

And the city was not having need of (the) sun, nor the moon, that they might make light in her. For (the) glory of God enlightened her, and her lamp is the lamb.

Και η πολις δεν εχει χρειαν του ηλιου ουδε της σεληνης, δια να φεγγωσιν εν αυτη· διοτι η δοξα του Θεου εφωτισεν αυτην, και ο λυχνος αυτης ειναι το Αρνιον.

وَتَمْشِي شُعُوبُ الْمُخَلَّصِينَ بِنُورِهَا، وَمُلُوكُ الأَرْضِ يَجِيئُونَ بِمَجْدِهِمْ وَكَرَامَتِهِمْ إِلَيْهَا.

וְהַגּוֹיִם יֵלְכוּ לְאוֹרָהּ וּמַלְכֵי־אֶרֶץ מְבִיאִים כְּבוֹדָם וְתִפְאַרְתָּם אֵלֶיהָ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲙⲟϣⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲥⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲟⲩⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲉⲩⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ⲛⲉⲙ ϯⲧⲓⲙⲏ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲣⲟⲥ

And the nations shall walk by (lit. from) her light; and the kings of (the) earth shall bring (the) glory of the nations and the honour into her.

Και τα εθνη των σωζομενων θελουσι περιπατει εν τω φωτι αυτης· και οι βασιλεις της γης φερουσι την δοξαν και την τιμην αυτων εις αυτην.

وَأَبْوَابُهَا لَنْ تُغْلَقَ نَهَارًا، لأَنَّ لَيْلًا لَا يَكُونُ هُنَاكَ.

וּשְׁעָרֶיהָ יוֹמָם לֹא־יִסָּגֵרוּ כִּי לַיְלָה לֹא־יִהְיֶה שָּׁם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉⲥⲡⲩⲗⲱⲛ ⲛ̀ⲛⲟⲩϣⲑⲁⲙ ⲙ̀ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉ ⲉ̀ϫⲱⲣϩ ϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ

And her gates shall not be shut in the day: and night shall not be there.

Και οι πυλωνες αυτης δεν θελουσι κλεισθη την ημεραν· διοτι νυξ δεν θελει εισθαι εκει.

وَيَجِيئُونَ بِمَجْدِ الأُمَمِ وَكَرَامَتِهِمْ إِلَيْهَا.

וְהֵבִיאוּ בָהּ כְּבוֹד הַגּוֹיִם וְתִפְאַרְתָּם׃

Ⲉⲩⲉ̀ⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲟⲩⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲟⲩⲧⲁⲓⲟ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲣⲟⲥ

The nations shall come with their glory and their honour into her.

Και θελουσι φερει την δοξαν και την τιμην των εθνων εις αυτην.

وَلَنْ يَدْخُلَهَا شَيْءٌ دَنِسٌ وَلَا مَا يَصْنَعُ رَجِسًا وَكَذِبًا، إِّلاَّ الْمَكْتُوبِينَ فِي سِفْرِ حَيَاةِ الْخَرُوفِ.

וְלֹא־יָבוֹא בָהּ כָּל־טָמֵא וְעֹשֵׂה תוֹעֵבָה וָשָׁקֶר כִּי אִם־הַכְּתוּבִים בְּסֵפֶר הַחַיִּים שֶׁל־הַשֶׂה׃

Ⲛ̀ⲛⲉ ϩⲗⲓ ⲉϥⲥⲱϥ ϣⲉ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲣⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧⲓⲣⲓ ⲛ̀ϩⲁⲛⲥⲱϥ ⲛ̀ⲛⲉ ⲙⲉⲑⲛⲟⲩϫ ⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲣⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲏⲗ ⲉ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲥϧⲏⲟⲩⲧ ϩⲓ ⲡⲓϫⲱⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲱⲛϧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϩⲓⲏⲃ

Anything defiled shall not enter her, and they who make defilements: falsehood shall not come into her: but only they who are written on the book of (the) life of the lamb.

Και δεν θελει εισελθει εις αυτην ουδεν το οποιον μιαινει και προξενει βδελυγμα και ψευδος, αλλα μονον οι γεγραμμενοι εν τω βιβλιω της ζωης του Αρνιου.

إصحاح 22

نهر الحياة

وَأَرَانِي نَهْرًا صَافِيًا مِنْ مَاءِ حَيَاةٍ لاَمِعًا كَبَلُّورٍ، خَارِجًا مِنْ عَرْشِ اللهِ وَالْخَرُوفِ.

וַיַּרְאֵנִי נַחַל שֶׁל־מַיִם חַיִּים זַךְ מַבְהִיק כְּעֵין הַקָּרַח יֹצֵא מִכִּסֵּא הָאֱלֹהִים וְהַשֶׂה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲧⲁⲙⲟⲓ ⲉ̀ⲟⲩⲓⲁⲣⲟ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲱⲛϧ ⲉϥⲫⲟⲣⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲭⲣⲓⲥⲧⲁⲗⲗⲟⲛ ⲉϥⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲡⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϩⲓⲏⲃ

And I was shown a river of water of life, glorious as a christallon, coming from the throne of God and the lamb.

Και μοι εδειξε καθαρον ποταμον υδατος της ζωης λαμπρον ως κρυσταλλον, εξερχομενον εκ του θρονου του Θεου και του Αρνιου.

فِي وَسَطِ سُوقِهَا وَعَلَى النَّهْرِ مِنْ هُنَا وَمِنْ هُنَاكَ، شَجَرَةُ حَيَاةٍ تَصْنَعُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ ثَمَرَةً، وَتُعْطِي كُلَّ شَهْرٍ ثَمَرَهَا، وَوَرَقُ الشَّجَرَةِ لِشِفَاءِ الأُمَمِ.

וּבְתוֹךְ רְחוֹב הָעִיר וְאֶל־שְׂפַת הַנַּחַל מִזֶּה וּמִזֶּה עֵץ חַיִּים עֹשֶׂה פְּרִי שְׁתֵּים עֶשְׂרֵה כִּי מִדֵּי חֹדֶשׁ בְּחָדְשׁוֹ יִתֵּן אֶת־פִּרְיוֹ וַעֲלֵה הָעֵץ לִתְרוּפַת הַגּוֹיִם׃

Ϧⲉⲛ ⲑⲙⲏϯ ⲙ̀ⲡⲉⲥϣⲑⲉϩ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲓⲁⲣⲟ ⲥⲁⲙⲛⲁⲓ ⲛⲉⲙ ⲥⲁⲙⲛⲁⲓ ⲟⲩϣϣⲏⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲱⲛϧ ⲉϥⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲓ̅ⲃ̅ ⲛ̀ⲟⲩⲧⲁϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲁⲓ ϧⲁⲣⲁ ⲁⲃⲟⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓϫⲱⲃⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϣϣⲏⲛ ⲉⲩⲉⲣⲫⲁϧⲣⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲛⲃⲁⲗ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ

In (the) midst of her street, and the river on this side and on that, A tree of (the) life, bringing the twelve fruits forth, one for a month. And the leaves of the tree (are) for an healing (the) eyes of the nations.

Εν τω μεσω της πλατειας αυτης και του ποταμου εντευθεν και εντευθεν ητο το δενδρον της ζωης, φερον καρπους δωδεκα, καθ' εκαστον μηνα καμνον τον καρπον αυτου, και τα φυλλα του δενδρου ειναι εις θεραπειαν των εθνων.

وَلَا تَكُونُ لَعْنَةٌ مَا فِي مَا بَعْدُ. وَعَرْشُ اللهِ وَالْخَرُوفِ يَكُونُ فِيهَا، وَعَبِيدُهُ يَخْدِمُونَهُ.

וְכָל־חֵרֶם לֹא יִהְיֶה־עוֹד וְכִסֵּא הָאֱלֹהִים וְהַשֶׂה יִהְיֶה־בָּהּ וַעֲבָדָיו יְשָׁרֲתֻהוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲥⲱϥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲛⲉϥϣⲱⲡⲓ ϫⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϩⲓⲏⲃ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉϥϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡϫⲱⲛⲧ ⲁⲗⲗⲁ ⲛⲓⲉⲃⲓⲁⲓⲕ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲉⲩⲉ̀ϣⲉⲙϣⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ

And no defilement shall be any more, And the throne of God and the lamb shall be in her; and (the) anger shall not be. But the servants of God shall serve him:

Και ουδεν αναθεμα θελει εισθαι πλεον· και ο θρονος του Θεου και του Αρνιου θελει εισθαι εν αυτη, και οι δουλοι αυτου θελουσι λατρευσει αυτον

وَهُمْ سَيَنْظُرُونَ وَجْهَهُ، وَاسْمُهُ عَلَى جِبَاهِهِمْ.

וְהֵמָּה יִרְאוּ אֶת־פָּנָיו וּשְׁמוֹ עַל־מִצְחוֹתָם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲉϥϩⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϥⲣⲁⲛ ϩⲓ ⲧⲟⲩⲧⲉϩⲛⲓ

and they shall see his face: and his name (is) on their forehead.

και θελουσιν ιδει το προσωπον αυτου, και το ονομα αυτου θελει εισθαι επι των μετωπων αυτων.

وَلَا يَكُونُ لَيْلٌ هُنَاكَ، وَلَا يَحْتَاجُونَ إِلَى سِرَاجٍ أَوْ نُورِ شَمْسٍ، لأَنَّ الرَّبَّ الإِلَهَ يُنِيرُ عَلَيْهِمْ، وَهُمْ سَيَمْلِكُونَ إِلَى أَبَدِ الآبِدِينَ.

וְלַיְלָה לֹא יִהְיֶה־עוֹד וְלֹא יִצְטָרְכוּ עוֹד לְאוֹר נֵר וּלְאוֹר שָׁמֶשׁ כִּי־יְהוָֹה אֱלֹהִים הוּא יָאִיר לָהֶם וּמָלְכוּ עַד־עוֹלְמֵי עוֹלָמִים׃

Ⲛ̀ⲛⲉ ⲉϫⲱⲣϩ ϣⲱⲡⲓ ϫⲉ ⲟⲩⲇⲉ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲉⲣⲭⲣⲓⲁ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲥ ⲟⲩⲇⲉ ⲟⲩⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲣⲏ ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲫϯ ⲉϥⲉ̀ⲉⲣⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲉⲣⲟⲩⲣⲟ ϣⲁ ⲉⲛⲉϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲉⲛⲉϩ

Night shall not be any more, nor shall they have need of a light in her, nor a light of (the) sun; because the Lord God shall enlighten them, and they shall reign unto age of the age.

Και νυξ δεν θελει εισθαι εκει, και δεν εχουσι χρειαν λυχνου και φωτος ηλιου, διοτι Κυριος ο Θεος φωτιζει αυτους, και θελουσι βασιλευσει εις τους αιωνας των αιωνων.

ثُمَّ قَالَ لِي: «هَذِهِ الأَقْوَالُ أَمِينَةٌ وَصَادِقَةٌ. وَالرَّبُّ إِلَهُ الأَنْبِيَاءِ الْقِدِّيسِينَ أَرْسَلَ مَلاَكَهُ لِيُرِيَ عَبِيدَهُ مَا يَنْبَغِي أَنْ يَكُونَ سَرِيعًا».

וַיֹּאמֶר אֵלַי הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה אֲמִתִּים וְנֶאֱמָנִים וַיְהוָֹה אֱלֹהֵי רוּחוֹת הַנְּבִיאִים שָׁלַח אֶת־מַלְאָכוֹ לְהַרְאוֹת אֶת־עֲבָדָיו אֵת אֲשֶׁר־הָיֹה יִהְיֶה בִּמְהֵרָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲏⲓ ϫⲉ ⲛⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲥⲉⲛ̀ϩⲟⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲉⲟⲩⲁⲃ ϩⲁⲛⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲛⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲡ⳪̅ ⲫϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟ ⲙ̀ⲡⲉϥⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲉ̀ⲧⲁⲙⲉ ⲛⲉϥⲉⲃⲓⲁⲓⲕ ⲉ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲥⲉⲙⲡϣⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲭⲱⲗⲉⲙ

And he said to me: 'These words are faithful, and they are holy, they are true. And the Lord God of the spirits of the prophets sent his angel to show to his servants the things which must happen quickly.

Και ειπε προς εμε· Ουτοι οι λογοι ειναι πιστοι και αληθινοι· και Κυριος ο Θεος των αγιων προφητων απεστειλε τον αγγελον αυτου, δια να δειξη εις τους δουλους αυτου τα οσα πρεπει να γεινωσι ταχεως.

المسيح آت سريعًا

«هَا أَنَا آتِي سَرِيعًا. طُوبَى لِمَنْ يَحْفَظُ أَقْوَالَ نُبُوَّةِ هَذَا الْكِتَابِ».

הִנְנִי בָא מַהֵר אַשְׁרֵי הַשֹּׁמֵר אֶת־דִּבְרֵי נְבוּאַת הַסֵּפֶר הַזֶּה׃

Ϩⲏⲡⲡⲉ ϯⲛⲏⲟⲩ ϩⲏⲡⲡⲉ ϯⲛⲏⲟⲩ ⲛ̀ⲭⲱⲗⲉⲙ ⲱⲟⲩⲛⲓⲁⲧϥ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲛⲓⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲁⲓⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲓⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲁⲓϫⲱⲙ

Lo, I come, lo, I come quickly. Blessed is he who will keep the words of this prophecy of this book.'

Ιδου, ερχομαι ταχεως. Μακαριος οστις φυλαττει τους λογους της προφητειας του βιβλιου τουτου.

وَأَنَا يُوحَنَّا الَّذِي كَانَ يَنْظُرُ وَيَسْمَعُ هَذَا. وَحِينَ سَمِعْتُ وَنَظَرْتُ، خَرَرْتُ لأَسْجُدَ أَمَامَ رِجْلَيِ الْمَلاَكِ الَّذِي كَانَ يُرِينِي هَذَا.

וַאֲנִי יוֹחָנָן הוּא הָרֹאֶה אֵלֶּה וְשֹׁמְעָם וַיְהִי כְּשָׁמְעִי וְכִרְאוֹתִי וָאֶפֹּל לְרַגְלֵי הַמַּלְאָךְ אֲשֶׁר־הֶרְאַנִי אֶת־אֵלֶּה לְהִשְׁתַּחֲוֹת לוֹ׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲛⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲛⲁⲓ ⲧⲟⲧⲉ ⲉⲧⲁⲓⲥⲱⲧⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲛⲁⲓ ⲁⲓϩⲓⲧⲧ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ⲛⲉⲛϭⲁⲗⲁⲩϫ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲫⲏ ⲉⲧⲧⲁⲙⲟ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲉ̀ⲛⲁⲓ

I am Thannes, he who saw and he who heareth these (things). Then having heard and having seen these (things) I threw myself down before (the) feet of the angel, who showed to me these (things).

Και εγω ο Ιωαννης ειμαι ο ιδων ταυτα και ακουσας. Και οτε ηκουσα και ειδον, επεσα να προσκυνησω εμπροσθεν των ποδων του αγγελου του δεικνυοντος εις εμε ταυτα.

فَقَالَ لِيَ: «انْظُرْ لَا تَفْعَلْ! لأَنِّي عَبْدٌ مَعَكَ وَمَعَ إِخْوَتِكَ الأَنْبِيَاءِ، وَالَّذِينَ يَحْفَظُونَ أَقْوَالَ هَذَا الْكِتَابِ. اسْجُدْ للهِ!»

וַיֹּאמֶר אֵלַי רְאֵה אַל־תַּעֲשֶׂה־זֹּאת כִּי־אָנֹכִי עֶבֶד כָּמוֹךָ וְחָבֵר לְךָ וּלְאַחֶיךָ הַנְּבִיאִים וְלַשֹּׁמְרִים אֶת־דִּבְרֵי הַסֵּפֶר הַזֶּה לֵאלֹהִים הִשְׁתַּחֲוֵה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲏⲓ ϫⲉ ⲙ̀ⲫⲱⲣ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲟⲩϣⲫⲏⲣ ⲙ̀ⲃⲱⲕ ⲛ̀ⲧⲁⲕ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲕⲥⲛⲏⲟⲩ ⲛⲓⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲑⲛⲁⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲛⲓⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲁⲓϫⲱⲙ ⲟⲩⲱϣⲧ ⲙ̀ⲫϯ

And he said to me: Not so! I (am) a fellow-servant of thine, and thy brethren the prophets, and those who will keep the words of this book. Worship God.'

Και λεγει προς εμε· προσεχε μη καμης τουτο· διοτι εγω ειμαι συνδουλος σου και των αδελφων σου των προφητων και των φυλαττοντων τους λογους του βιβλιου τουτου· τον Θεον προσκυνησον.

وَقَالَ لِي: «لاَ تَخْتِمْ عَلَى أَقْوَالِ نُبُوَّةِ هَذَا الْكِتَابِ، لأَنَّ الْوَقْتَ قَرِيبٌ.

וַיֹּאמֶר אֵלַי אַל־תַּחְתֹּם אֶת־דִּבְרֵי נְבוּאַת הַסֵּפֶר הַזֶּה כִּי קָרוֹב הַמּוֹעֵד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲏⲓ ϫⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲣⲧⲉⲃ ⲛⲓⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲁⲓⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲓⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲁⲓϫⲱⲙ ⲡⲓⲥⲏⲟⲩ ⲅⲁⲣ ⲁϥϧⲱⲛⲧ

And he said to me: Seal not the words of this prophecy of this book; for the time approached.

Και λεγει προς εμε· Μη σφραγισης τους λογους της προφητειας του βιβλιου τουτου· διοτι ο καιρος ειναι εγγυς.

مَنْ يَظْلِمْ فَلْيَظْلِمْ بَعْدُ. وَمَنْ هُوَ نَجِسٌ فَلْيَتَنَجَّسْ بَعْدُ. وَمَنْ هُوَ بَارٌّ فَلْيَتَبَرَّرْ بَعْدُ. وَمَنْ هُوَ مُقَدَّسٌ فَلْيَتَقَدَّسْ بَعْدُ».

הַחוֹמֵס יוֹסִיף לַחְמֹס וְהַטָּמֵא יוֹסִיף לְהִטַּמֵּא וְהַצַּדִּיק יוֹסִיף לְהִצָּדֵק וְהַקָּדוֹשׁ יוֹסִיף לְהִתְקַדֵּשׁ׃

Ⲫⲏ ⲉⲧϭⲓⲛ̀ϫⲟⲛⲥ ⲙⲁⲣⲉϥϭⲓⲛ̀ϫⲟⲛⲥ ⲟⲛ ⲫⲏ ⲉⲧⲑⲱⲗⲉⲃ ⲙⲁⲣⲉϥⲑⲱⲗⲉⲃ ⲡⲓⲑⲙⲏⲓ ⲙⲁⲣⲉϥⲑⲙⲁⲓⲟϥ ⲫⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲙⲁⲣⲉϥⲧⲟⲩⲃⲟϥ

He who doeth wrong, let him do wrong stil: he who is polluted, let him be polluted: The just, let him justify himself: he who is holy, let him sanctify himself.

Οστις αδικει ας αδικηση ετι, και οστις ειναι μεμολυσμενος ας μολυνθη ετι, και ο δικαιος ας γεινη ετι δικαιος, και ο αγιος ας γεινη ετι αγιος.

«وَهَا أَنَا آتِي سَرِيعًا وَأُجْرَتِي مَعِي لأُجَازِيَ كُلَّ وَاحِدٍ كَمَا يَكُونُ عَمَلُهُ.

וְהִנְנִי בָא מַהֵר וּשְׂכָרִי אִתִּי לְשַׁלֵּם לְאִישׁ כְּמַעֲשֵׂהוּ׃

Ϩⲏⲡⲡⲉ ϯⲛⲏⲟⲩ ⲛ̀ⲭⲱⲗⲉⲙ ⲡⲁⲃⲉⲭⲉ ⲛⲉⲙⲏⲓ ϯⲛⲁϯ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲉϥϩⲃⲏⲟⲩⲓ

Lo, I come quickly. My reward with me. I shall (lit. will) give to each one according to his works.

Και ιδου, ερχομαι ταχεως, και ο μισθος μου ειναι μετ' εμου, δια να αποδωσω εις εκαστον ως θελει εισθαι το εργον αυτου.

أَنَا الأَلِفُ وَالْيَاءُ، الْبِدَايَةُ وَالنِّهَايَةُ، الأَوَّلُ وَالآخِرُ».

אֲנִי הָאָלֶף וְהַתָּו הָרֹאשׁ וְהַסּוֹף הָרִאשׁוֹן וְהָאַחֲרוֹן׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡⲓⲁⲗⲫⲁ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱ ϯⲁⲣⲭⲏ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

I am the alpha and the ō, the beginning and the end.

Εγω ειμαι το Α και το Ω, αρχη και τελος, ο πρωτος και ο εσχατος.

طُوبَى لِلَّذِينَ يَصْنَعُونَ وَصَايَاهُ لِكَيْ يَكُونَ سُلْطَانُهُمْ عَلَى شَجَرَةِ الْحَيَاةِ، وَيَدْخُلُوا مِنَ الأَبْوَابِ إِلَى الْمَدِينَةِ،

אַשְׁרֵי הַמְכַבְּסִים אֶת־שַׂלְמֹתֵיהֶם לְמַעַן יִהְיֶה לָהֶם רִשְׁיוֹן בְּעֵץ הַחַיִּים וּבָאוּ הָעִירָה דֶּרֶךְ הַשְּׁעָרִים׃

Ⲱⲟⲩⲛⲓⲁⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲑⲛⲁⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥⲉⲛⲧⲟⲗⲏ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲟⲩⲉⲣϣⲓϣⲓ ϣⲱⲡⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓϣϣⲏⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲱⲛϧ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲉ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϯⲃⲁⲕⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲡⲩⲗⲱⲛ

Blessed are all who will do his commandments, that their authority may be over the tree of (the) life. And they shall go into the city by the gate.

Μακαριοι οι πραττοντες τας εντολας αυτου, δια να εχωσιν εξουσιαν επι το δενδρον της ζωης και να εισελθωσι δια των πυλωνων εις την πολιν.

لأَنَّ خَارِجًا الْكِلَابَ وَالسَّحَرَةَ وَالزُّنَاةَ وَالْقَتَلَةَ وَعَبَدَةَ الأَوْثَانِ، وَكُلَّ مَنْ يُحِبُّ وَيَصْنَعُ كَذِبًا.

וּמִחוּץ לָעִיר הַכְּלָבִים וְהַמְכַשְּׁפִים וְהַזֹּנִים וְהַמְרַצְּחִים וְעֹבְדֵי הָאֱלִילִים וְכָל־אֹהֵב שֶׁקֶר וְעֹשֵׂהוּ׃

Ⲛⲓⲟⲩϩⲱⲣ ⲇⲉ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲫⲁⲣⲙⲁⲅⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲡⲟⲣⲛⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲣⲉϥϧⲱⲧⲉⲃ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϣⲁⲙϣⲉ ⲓϧ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲓⲣⲓ ⲛ̀ϯⲙⲉⲑⲛⲟⲩϫ

But the dogs (are) outside, and the sorcerers, and the fornicators, and the murderers, and the worshippers of demons, and all who do [the] falsehood.

Εξω δε ειναι οι κυνες και οι μαγοι και οι πορνοι και οι φονεις και οι ειδωλολατραι και πας ο αγαπων και πραττων το ψευδος.

«أَنَا يَسُوعُ، أَرْسَلْتُ مَلاَكِي لأَشْهَدَ لَكُمْ بِهَذِهِ الأُمُورِ عَنِ الْكَنَائِسِ. أَنَا أَصْلُ وَذُرِّيَّةُ دَاوُدَ. كَوْكَبُ الصُّبْحِ الْمُنِيرُ».

אֲנִי יֵשׁוּעַ שָׁלַחְתִּי אֶת־מַלְאָכִי לְהָעִיד לָכֶם אֶת־אֵלֶּה בִּפְנֵי הַקְּהִלּוֹת אָנֹכִי שֹׁרֶשׁ דָּוִד וְתוֹלַדְתּוֹ כּוֹכַב נֹגַהּ הַשָּׁחַר׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲁⲓⲧⲁⲟⲩⲟ ⲙ̀ⲡⲁⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲉ̀ⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲛⲁⲓⲥⲁϫⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ϯⲛⲟⲩⲛⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲅⲉⲛⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲇⲁⲩⲓⲇ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲥⲓⲟⲩ ⲉ̀ϣⲁϥϣⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲟⲟⲩⲓ

I am Jesus: I sent my angel to witness to you these words in all the churches. I am the root and the race of David; and the star which riseth in the morning,

Εγω ο Ιησους επεμψα τον αγγελον μου να μαρτυρηση εις εσας ταυτα εις τας εκκλησιας. Εγω ειμαι η ριζα και το γενος του Δαβιδ, ο αστηρ ο λαμπρος και ορθρινος.

وَالرُّوحُ وَالْعَرُوسُ يَقُولَانِ: «تَعَالَ!» وَمَنْ يَسْمَعْ فَلْيَقُلْ: «تَعَالَ!» وَمَنْ يَعْطَشْ فَلْيَأْتِ. وَمَنْ يُرِدْ فَلْيَأْخُذْ مَاءَ حَيَاةٍ مَجَّانًا.

וְהָרוּחַ וְהַכַּלָּה אֹמְרִים בֹּא וְהַשֹּׁמֵעַ יֹאמַר בֹּא וְהַצָּמֵא יָבוֹא וְהֶחָפֵץ יִקַּח מַיִם חַיִּים חִנָּם׃

Ⲛⲉⲙ ⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲛⲉⲙ ϯϣⲉⲗⲉⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲉϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲙⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲫⲏ ⲉⲧⲥⲱⲧⲉⲙ ⲙⲁⲣⲟⲩϫⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧⲟⲃⲓ ⲙⲁⲣⲉϥⲓ̀ ⲫⲏ ⲉⲑⲟⲩⲱϣ ⲙⲁⲣⲉϥϭⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲱⲛϧ ⲛ̀ϫⲓⲛϫⲏ

and spirit and the bride. And they say: "Come." And he who heareth, let hima say "Come." And he who thirsteth, let him come. He who wisheth, let him take [a] water of life freely.

Και το Πνευμα και η νυμφη λεγουσιν· Ελθε. Και οστις ακουει, ας ειπη. Ελθε. Και οστις διψα, ας ελθη, και οστις θελει, ας λαμβανη δωρεαν το υδωρ της ζωης.

لأَنِّي أَشْهَدُ لِكُلِّ مَنْ يَسْمَعُ أَقْوَالَ نُبُوَّةِ هَذَا الْكِتَابِ: إِنْ كَانَ أَحَدٌ يَزِيدُ عَلَى هَذَا، يَزِيدُ اللهُ عَلَيْهِ الضَّرَبَاتِ الْمَكْتُوبَةَ فِي هَذَا الْكِتَابِ.

מֵעִיד אֲנִי בְּכָל־הַשֹּׁמֵעַ דִּבְרֵי נְבוּאַת הַסֵּפֶר הַזֶּה אֲשֶׁר אִם־יוֹסִיף אִישׁ עֲלֵיהֶם יוֹסִיף עָלָיו הָאֱלֹהִים אֶת־הַמַּכּוֹת הַכְּתוּבוֹת בַּסֵּפֶר הַזֶּה׃

Ϯⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲛⲓⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲁⲓⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲓⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲁⲓϫⲱⲙ ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁⲧⲟⲩϩⲟ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲉⲣⲉ ⲫϯ ⲧⲟⲩϩⲟ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲣϧⲟⲧ ⲉⲧⲥϧⲏⲟⲩⲧ ϩⲓ ⲡⲁⲓϫⲱⲙ

I (pron.) witness to all who hear the words of this prophecy of this book, That he who will add to them, God will add to him the plagues which are written on this hook.

Διοτι μαρτυρομαι εις παντα ακουοντα τους λογους της προφητειας του βιβλιου τουτου· Εαν τις επιθεση εις ταυτα, ο Θεος θελει επιθεσει εις αυτον τας πληγας τας γεγραμμενας εν τω βιβλιω τουτω·

وَإِنْ كَانَ أَحَدٌ يَحْذِفُ مِنْ أَقْوَالِ كِتَابِ هَذِهِ النُّبُوَّةِ، يَحْذِفُ اللهُ نَصِيبَهُ مِنْ سِفْرِ الْحَيَاةِ، وَمِنَ الْمَدِينَةِ الْمُقَدَّسَةِ، وَمِنَ الْمَكْتُوبِ فِي هَذَا الْكِتَابِ.

וַאֲשֶׁר יִגְרַע מִדִּבְרֵי סֵפֶר הַנְּבוּאָה הַזֹּאת יִגְרַע הָאֱלֹהִים אֶת־חֶלְקוֹ מֵעֵץ הַחַיִּים וּמֵעִיר הַקֹּדֶשׁ הַכְּתוּבִים בַּסֵּפֶר הַזֶּה׃

Ⲫⲏ ⲇⲉ ⲉⲑⲛⲁϫⲱϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲁⲓϫⲱⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲁⲓⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲓⲁ ⲉⲣⲉ ⲫϯ ⲉϥⲉ̀ⲉⲗ ⲡⲉϥⲙⲉⲣⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓ ⲡϫⲱⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲱⲛϧ ⲛⲉⲙ ϯⲃⲁⲕⲓ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲉⲧⲥϧⲏⲟⲩⲧ ϩⲓ ⲡⲁⲓϫⲱⲙ

But he who will cut off from the words of this book of this prophecy, God shall take away his part from (the) book of (the) life and the holy city which are writtenon this book.'

και εαν τις αφαιρεση απο των λογων του βιβλιου της προφητειας ταυτης, ο Θεος θελει αφαιρεσει το μερος αυτου απο του βιβλιου της ζωης και απο της πολεως της αγιας και των γεγραμμενων εν τω βιβλιω τουτω.

يَقُولُ الشَّاهِدُ بِهَذَا: «نَعَمْ! أَنَا آتِي سَرِيعًا». آمِينَ. تَعَالَ أَيُّهَا الرَّبُّ يَسُوعُ.

הַמֵּעִיד הָעֵדוּת הַזֹּאת אֹמֵר אָמְנָם כֵּן אֲנִי בָא מַהֵר אָמֵן בֹּאָה־נָּא הָאָדוֹן יֵשׁוּעַ׃

Ϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛ̀ⲛⲁⲓ ϫⲉ ⲥⲉⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲉⲛⲏⲟⲩ ⲛ̀ⲭⲱⲗⲉⲙ ⲁⲙⲟⲩ ⲡⲉⲛ⳪̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅

He who witnesseth these (things) saith: They will happen and they come quickly.' Come our Lord Jesus Christ

Λεγει ο μαρτυρων ταυτα· Ναι, ερχομαι ταχεως. Αμην, ναι, ερχου, Κυριε Ιησου.

نِعْمَةُ رَبِّنَا يَسُوعَ الْمَسِيحِ مَعَ جَمِيعِكُمْ. آمِينَ.

חֶסֶד אֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ עִם כָּל־הַקְּדוֹשִׁים אָמֵן׃

Ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲁⲅⲓⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ϣⲁ ⲉⲛⲉϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲉⲛⲉϩ ⲁⲙⲏⲛ

upon all the saints unto ago of the ages.

Η χαρις του Κυριου ημων Ιησου Χριστου ειη μετα παντων υμων· αμην.

سفر الرؤيا – الإصحاح 20

الكتاب المقدس القبطي

Ϯⲁⲡⲟⲕⲁⲗⲩⲯⲓⲥ

مقدمة

تحية إلى الكنائس السبع

شبه ابن إنسان

إلى الكنيسة في أفسس

إلى الكنيسة في سميرنا

إلى الكنيسة في برغامس

إلى الكنيسة في ثياتيرا

إلى الكنيسة في ساردس

إلى الكنيسة في فيلادلفيا

إلى الكنيسة في لاودكية

العرش الذي في السماء

السفر المختوم والخروف

الختوم السبعة

حماية عبيد الله

جمع كثير في ثياب بيض

الختم السابع والمبخرة الذهبية

الأبواق السبعة

تابع: الأبواق السبعة

الملاك والسفر الصغير

الشاهدان

البوق السابع

المرأة والتنين

الوحش الخارج من البحر

الوحش الخارج من الأرض

الخروف وأتباعه

الملائكة الثلاثة

حصاد الأرض

سبعة ملائكة وسبع ضربات

سبعة جامات غضب الله

المرأة الزانية والوحش

سقوط بابل

التسبيح في السماء

الراكب على الفرس الأبيض

مُلك المسيح

دينونة الشيطان

دينونة الأموات

أورشليم الجديدة

السماء الجديدة والأرض الجديدة

نهر الحياة

المسيح آت سريعًا

تفسير الآية

الشواهد والآيات ذات الصلة

الترجمة بين السطور والتحليل اللفظي (Interlinear)

صانع صور الآيات والمشاركة

جدول الاختصارات القبطية والكلمة الكاملة