سفر نحميا – الإصحاح 7
سفر نحميا
Ⲛⲉⲉⲙⲓⲁⲥ
#
عربي (فانديك)
עברית (عبري)
Bohairic Coptic • قبطي
English (WEB)
Coptic English
Greek • يوناني
إصحاح 1
كَلَامُ نَحَمْيَا بْنِ حَكَلْيَا: حَدَثَ فِي شَهْرِ كَسْلُو فِي السَّنَةِ الْعِشْرِينَ، بَيْنَمَا كُنْتُ فِي شُوشَنَ الْقَصْرِ،
דִּבְרֵ֥י נְחֶמְיָ֖ה בֶּן־חֲכַלְיָ֑ה וַיְהִ֤י בְחֹֽדֶשׁ־ [כִּסְלֵו כ] (כִּסְלֵיו֙ ק) שְׁנַ֣ת עֶשְׂרִ֔ים וַאֲנִ֥י הָיִ֖יתִי בְּשׁוּשַׁ֥ן הַבִּירָֽה׃
-
Nehemiah Prays for His People The words of Nehemi′ah the son of Hacali′ah. Now it happened in the month of Chislev, in the twentieth year, as I was in Susa the capital,
-
λόγος νεεμια υἱός αχαλια καί γίγνομαι ἐν μήν χασεηλου ἔτος εἰκοστός καί ἐγώ εἰμί ἐν σουσαν αβιρα
أَنَّهُ جَاءَ حَنَانِي، وَاحِدٌ مِنْ إِخْوَتِي، هُوَ وَرِجَالٌ مِنْ يَهُوذَا، فَسَأَلْتُهُمْ عَنِ الْيَهُودِ الَّذِينَ نَجَوْا، الَّذِينَ بَقُوا مِنَ السَّبْيِ، وَعَنْ أُورُشَلِيمَ.
וַיָּבֹ֨א חֲנָ֜נִי אֶחָ֧ד מֵאַחַ֛י ה֥וּא וַאֲנָשִׁ֖ים מִֽיהוּדָ֑ה וָאֶשְׁאָלֵ֞ם עַל־הַיְּהוּדִ֧ים הַפְּלֵיטָ֛ה אֲשֶֽׁר־נִשְׁאֲר֥וּ מִן־הַשֶּׁ֖בִי וְעַל־יְרוּשָׁלִָֽם׃
-
that Hana′ni, one of my brethren, came with certain men out of Judah; and I asked them concerning the Jews that survived, who had escaped exile, and concerning Jerusalem.
-
καί ἔρχομαι ανανι εἷς ἀπό ἀδελφός ἐγώ αὐτός καί ἀνήρ ἰουδά καί ἐρωτάω αὐτός περί ὁ σώζω ὅς καταλείπω ἀπό ὁ αἰχμαλωσία καί περί ἰερουσαλήμ
فَقَالُوا لِي: «إِنَّ الْبَاقِينَ الَّذِينَ بَقُوا مِنَ السَّبْيِ هُنَاكَ فِي الْبِلاَدِ، هُمْ فِي شَرٍّ عَظِيمٍ وَعَارٍ. وَسُورُ أُورُشَلِيمَ مُنْهَدِمٌ، وَأَبْوَابُهَا مَحْرُوقَةٌ بِالنَّارِ».
וַיֹּאמְרוּ֮ לִי֒ הַֽנִּשְׁאָרִ֞ים אֲשֶֽׁר־נִשְׁאֲר֤וּ מִן־הַשְּׁבִי֙ שָׁ֣ם בַּמְּדִינָ֔ה בְּרָעָ֥ה גְדֹלָ֖ה וּבְחֶרְפָּ֑ה וְחֹומַ֤ת יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ מְפֹרָ֔צֶת וּשְׁעָרֶ֖יהָ נִצְּת֥וּ בָאֵֽשׁ׃
-
And they said to me, “The survivors there in the province who escaped exile are in great trouble and shame; the wall of Jerusalem is broken down, and its gates are destroyed by fire.”
-
καί εἶπον πρός ἐγώ ὁ καταλείπω ὁ καταλείπω ἀπό ὁ αἰχμαλωσία ἐκεῖ ἐν ὁ χώρα ἐν πονηρία μέγας καί ἐν ὀνειδισμός καί τεῖχος ἰερουσαλήμ κατααἱρέω καί ὁ πύλη αὐτός ἐνπίπρημι ἐν πῦρ
فَلَمَّا سَمِعْتُ هَذَا الْكَلاَمَ جَلَسْتُ وَبَكَيْتُ وَنُحْتُ أَيَّامًا، وَصُمْتُ وَصَلَّيْتُ أَمَامَ إِلَهِ السَّمَاءِ،
וַיְהִ֞י כְּשָׁמְעִ֣י ׀ אֶת־הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֗לֶּה יָשַׁ֙בְתִּי֙ וָֽאֶבְכֶּ֔ה וָאֶתְאַבְּלָ֖ה יָמִ֑ים וָֽאֱהִ֥י צָם֙ וּמִתְפַּלֵּ֔ל לִפְנֵ֖י אֱלֹהֵ֥י הַשָּׁמָֽיִם׃
-
When I heard these words I sat down and wept, and mourned for days; and I continued fasting and praying before the God of heaven.
-
καί γίγνομαι ἐν ὁ ἀκούω ἐγώ ὁ λόγος οὗτος καταἵζω καί κλαίω καί πενθέω ἡμέρα καί εἰμί νηστεύω καί προςεὔχομαι ἐνώπιον θεός ὁ οὐρανός
وَقُلْتُ: «أَيُّهَا الرَّبُّ إِلَهُ السَّمَاءِ، الإِلَهُ الْعَظِيمُ الْمَخُوفُ، الْحَافِظُ الْعَهْدَ وَالرَّحْمَةَ لِمُحِبِّيهِ وَحَافِظِي وَصَايَاهُ،
וָאֹמַ֗ר אָֽנָּ֤א יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י הַשָּׁמַ֔יִם הָאֵ֥ל הַגָּדֹ֖ול וְהַנֹּורָ֑א שֹׁמֵ֤ר הַבְּרִית֙ וָחֶ֔סֶד לְאֹהֲבָ֖יו וּלְשֹׁמְרֵ֥י מִצְוֹתָֽיו׃
-
And I said, “O Lord God of heaven, the great and terrible God who keeps covenant and steadfast love with those who love him and keep his commandments;
-
καί εἶπον μή δή κύριος ὁ θεός ὁ οὐρανός ὁ ἰσχυρός ὁ μέγας καί ὁ φοβερός φυλάσσω ὁ διαθήκη καί ὁ ἔλεος ὁ ἀγαπάω αὐτός καί ὁ φυλάσσω ὁ ἐντολή αὐτός
لِتَكُنْ أُذْنُكَ مُصْغِيَةً وَعَيْنَاكَ مَفْتُوحَتَيْنِ لِتَسْمَعَ صَلاَةَ عَبْدِكَ الَّذِي يُصَلِّي إِلَيْكَ الآنَ نَهَارًا وَلَيْلًا لأَجْلِ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَبِيدِكَ، وَيَعْتَرِفُ بِخَطَايَا بَنِي إِسْرَائِيلَ الَّتِي أَخْطَأْنَا بِهَا إِلَيْكَ. فَإِنِّي أَنَا وَبَيْتُ أَبِي قَدْ أَخْطَأْنَا.
תְּהִ֣י נָ֣א אָזְנְךָֽ־קַשֶּׁ֣בֶת וְֽעֵינֶ֪יךָ פְתֻוּחֹ֟ות לִשְׁמֹ֣עַ אֶל־תְּפִלַּ֣ת עַבְדְּךָ֡ אֲשֶׁ֣ר אָנֹכִי֩ מִתְפַּלֵּ֨ל לְפָנֶ֤יךָ הַיֹּום֙ יֹומָ֣ם וָלַ֔יְלָה עַל־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל עֲבָדֶ֑יךָ וּמִתְוַדֶּ֗ה עַל־חַטֹּ֤אות בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ אֲשֶׁ֣ר חָטָ֣אנוּ לָ֔ךְ וַאֲנִ֥י וּבֵית־אָבִ֖י חָטָֽאנוּ׃
-
let thy ear be attentive, and thy eyes open, to hear the prayer of thy servant which I now pray before thee day and night for the people of Israel thy servants, confessing the sins of the people of Israel, which we have sinned against thee. Yea, I and my father’s house have sinned.
-
εἰμί δή ὁ οὖς σύ προςἔχω καί ὁ ὀφθαλμός σύ ἀναοἴγω ὁ ἀκούω προσευχή δοῦλος σύ ὅς ἐγώ προςεὔχομαι ἐνώπιον σύ σήμερον ἡμέρα καί νύξ περί υἱός ἰσραήλ δοῦλος σύ καί ἐκἀγορεύω ἐπί ἁμαρτία υἱός ἰσραήλ ὅς ἁμαρτάνω σύ καί ἐγώ καί ὁ οἶκος πατήρ ἐγώ ἁμαρτάνω
لَقَدْ أَفْسَدْنَا أَمَامَكَ، وَلَمْ نَحْفَظِ الْوَصَايَا وَالْفَرَائِضَ وَالأَحْكَامَ الَّتِي أَمَرْتَ بِهَا مُوسَى عَبْدَكَ.
חֲבֹ֖ל חָבַ֣לְנוּ לָ֑ךְ וְלֹא־שָׁמַ֣רְנוּ אֶת־הַמִּצְוֹ֗ת וְאֶת־הַֽחֻקִּים֙ וְאֶת־הַמִּשְׁפָּטִ֔ים אֲשֶׁ֥ר צִוִּ֖יתָ אֶת־מֹשֶׁ֥ה עַבְדֶּֽךָ׃
-
We have acted very corruptly against thee, and have not kept the commandments, the statutes, and the ordinances which thou didst command thy servant Moses.
-
διάλυσις διαλύω πρός σύ καί οὐ φυλάσσω ὁ ἐντολή καί ὁ πρόσταγμα καί ὁ κρίμα ὅς ἐντέλλω ὁ μωυσῆς παῖς σύ
اذْكُرِ الْكَلاَمَ الَّذِي أَمَرْتَ بِهِ مُوسَى عَبْدَكَ قَائِلًا: إِنْ خُنْتُمْ فَإِنِّي أُفَرِّقُكُمْ فِي الشُّعُوبِ،
זְכָר־נָא֙ אֶת־הַדָּבָ֔ר אֲשֶׁ֥ר צִוִּ֛יתָ אֶת־מֹשֶׁ֥ה עַבְדְּךָ֖ לֵאמֹ֑ר אַתֶּ֣ם תִּמְעָ֔לוּ אֲנִ֕י אָפִ֥יץ אֶתְכֶ֖ם בָּעַמִּֽים׃
-
Remember the word which thou didst command thy servant Moses, saying, ‘If you are unfaithful, I will scatter you among the peoples;
-
μιμνήσκω δή ὁ λόγος ὅς ἐντέλλω ὁ μωυσῆς παῖς σύ λέγω σύ ἐάν ἀσυνθετέω ἐγώ διασκορπίζω σύ ἐν ὁ λαός
وَإِنْ رَجَعْتُمْ إِلَيَّ وَحَفِظْتُمْ وَصَايَايَ وَعَمِلْتُمُوهَا، إِنْ كَانَ الْمَنْفِيُّونَ مِنْكُمْ فِي أَقْصَاءِ السَّمَاوَاتِ، فَمِنْ هُنَاكَ أَجْمَعُهُمْ وَآتِي بِهِمْ إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي اخْتَرْتُ لإِسْكَانِ اسْمِي فِيهِ.
וְשַׁבְתֶּ֣ם אֵלַ֔י וּשְׁמַרְתֶּם֙ מִצְוֹתַ֔י וַעֲשִׂיתֶ֖ם אֹתָ֑ם אִם־יִהְיֶ֨ה נִֽדַּחֲכֶ֜ם בִּקְצֵ֤ה הַשָּׁמַ֙יִם֙ מִשָּׁ֣ם אֲקַבְּצֵ֔ם [וַהֲבֹואֹתִים כ] (וַהֲבִֽיאֹותִים֙ ק) אֶל־הַמָּקֹ֔ום אֲשֶׁ֣ר בָּחַ֔רְתִּי לְשַׁכֵּ֥ן אֶת־שְׁמִ֖י שָֽׁם׃
-
but if you return to me and keep my commandments and do them, though your dispersed be under the farthest skies, I will gather them thence and bring them to the place which I have chosen, to make my name dwell there.’
-
καί ἐάν ἐπιστρέφω πρός ἐγώ καί φυλάσσω ὁ ἐντολή ἐγώ καί ποιέω αὐτός ἐάν εἰμί ὁ διασπορά σύ ἀπό ἄκρος ὁ οὐρανός ἐκεῖθεν συνἄγω αὐτός καί εἰςἄγω αὐτός εἰς ὁ τόπος ὅς ἐκλέγω κατασκηνάω ὁ ὄνομα ἐγώ ἐκεῖ
فَهُمْ عَبِيدُكَ وَشَعْبُكَ الَّذِي افْتَدَيْتَ بِقُوَّتِكَ الْعَظِيمَةِ وَيَدِكَ الشَّدِيدَةِ.
וְהֵ֥ם עֲבָדֶ֖יךָ וְעַמֶּ֑ךָ אֲשֶׁ֤ר פָּדִ֙יתָ֙ בְּכֹחֲךָ֣ הַגָּדֹ֔ול וּבְיָדְךָ֖ הַחֲזָקָֽה׃
-
They are thy servants and thy people, whom thou hast redeemed by thy great power and by thy strong hand.
-
καί αὐτός παῖς σύ καί λαός σύ ὅς λυτρόω ἐν δύναμις σύ ὁ μέγας καί ἐν ὁ χείρ σύ ὁ κραταιός
يَا سَيِّدُ، لِتَكُنْ أُذْنُكَ مُصْغِيَةً إِلَى صَلاَةِ عَبْدِكَ وَصَلاَةِ عَبِيدِكَ الَّذِينَ يُرِيدُونَ مَخَافَةَ اسْمِكَ. وَأَعْطِ النَّجَاحَ الْيَوْمَ لِعَبْدِكَ وَامْنَحْهُ رَحْمَةً أَمَامَ هَذَا الرَّجُلِ». لأَنِّي كُنْتُ سَاقِيًا لِلْمَلِكِ.
אָנָּ֣א אֲדֹנָ֗י תְּהִ֣י נָ֣א אָזְנְךָֽ־קַ֠שֶּׁבֶת אֶל־תְּפִלַּ֨ת עַבְדְּךָ֜ וְאֶל־תְּפִלַּ֣ת עֲבָדֶ֗יךָ הַֽחֲפֵצִים֙ לְיִרְאָ֣ה אֶת־שְׁמֶ֔ךָ וְהַצְלִֽיחָה־נָּ֤א לְעַבְדְּךָ֙ הַיֹּ֔ום וּתְנֵ֣הוּ לְרַחֲמִ֔ים לִפְנֵ֖י הָאִ֣ישׁ הַזֶּ֑ה וַאֲנִ֛י הָיִ֥יתִי מַשְׁקֶ֖ה לַמֶּֽלֶךְ׃ פ
-
O Lord, let thy ear be attentive to the prayer of thy servant, and to the prayer of thy servants who delight to fear thy name; and give success to thy servant today, and grant him mercy in the sight of this man.” Now I was cupbearer to the king.
-
μή δή κύριος ἀλλά εἰμί ὁ οὖς σύ προςἔχω εἰς ὁ προσευχή ὁ δοῦλος σύ καί εἰς ὁ προσευχή παῖς σύ ὁ θέλω φοβέω ὁ ὄνομα σύ καί εὐοδόω δή ὁ παῖς σύ σήμερον καί δίδωμι αὐτός εἰς οἰκτιρμός ἐνώπιον ὁ ἀνήρ οὗτος καί ἐγώ εἰμί οἰνοχόος ὁ βασιλεύς
إصحاح 2
وَفِي شَهْرِ نِيسَانَ فِي السَّنَةِ الْعِشْرِينَ لأَرْتَحْشَسْتَا الْمَلِكِ، كَانَتْ خَمْرٌ أَمَامَهُ، فَحَمَلْتُ الْخَمْرَ وَأَعْطَيْتُ الْمَلِكَ. وَلَمْ أَكُنْ قَبْلُ مُكْمَدًّا أَمَامَهُ.
וַיְהִ֣י ׀ בְּחֹ֣דֶשׁ נִיסָ֗ן שְׁנַ֥ת עֶשְׂרִ֛ים לְאַרְתַּחְשַׁ֥סְתְּא הַמֶּ֖לֶךְ יַ֣יִן לְפָנָ֑יו וָאֶשָּׂ֤א אֶת־הַיַּ֙יִן֙ וָאֶתְּנָ֣ה לַמֶּ֔לֶךְ וְלֹא־הָיִ֥יתִי רַ֖ע לְפָנָֽיו׃
-
Nehemiah Sent to Judah In the month of Nisan, in the twentieth year of King Ar-ta-xerx′es, when wine was before him, I took up the wine and gave it to the king. Now I had not been sad in his presence.
-
καί γίγνομαι ἐν μήν νισαν ἔτος εἰκοστός αρθασασθα βασιλεύς καί εἰμί ὁ οἶνος ἐνώπιον ἐγώ καί λαμβάνω ὁ οἶνος καί δίδωμι ὁ βασιλεύς καί οὐ εἰμί ἕτερος ἐνώπιον αὐτός
فَقَالَ لِي الْمَلِكُ: «لِمَاذَا وَجْهُكَ مُكْمَدٌّ وَأَنْتَ غَيْرُ مَرِيضٍ؟ مَا هَذَا إِلاَّ كَآبَةَ قَلْبٍ!» فَخِفْتُ كَثِيرًا جِدًّا،
וַיֹּאמֶר֩ לִ֨י הַמֶּ֜לֶךְ מַדּ֣וּעַ ׀ פָּנֶ֣יךָ רָעִ֗ים וְאַתָּה֙ אֵֽינְךָ֣ חֹולֶ֔ה אֵ֣ין זֶ֔ה כִּי־אִ֖ם רֹ֣עַֽ לֵ֑ב וָאִירָ֖א הַרְבֵּ֥ה מְאֹֽד׃
-
And the king said to me, “Why is your face sad, seeing you are not sick? This is nothing else but sadness of the heart.” Then I was very much afraid.
-
καί εἶπον ἐγώ ὁ βασιλεύς διά τίς ὁ πρόσωπον σύ πονηρός καί οὐ εἰμί μετριάζω οὐ εἰμί οὗτος εἰ μή πονηρία καρδία καί φοβέω πολύς σφόδρα
وَقُلْتُ لِلْمَلِكِ: «لِيَحْيَ الْمَلِكُ إِلَى الأَبَدِ. كَيْفَ لَا يَكْمَدُّ وَجْهِي وَالْمَدِينَةُ بَيْتُ مَقَابِرِ آبَائِي خَرَابٌ، وَأَبْوَابُهَا قَدْ أَكَلَتْهَا النَّارُ؟»
וָאֹמַ֣ר לַמֶּ֔לֶךְ הַמֶּ֖לֶךְ לְעֹולָ֣ם יִחְיֶ֑ה מַדּ֜וּעַ לֹא־יֵרְע֣וּ פָנַ֗י אֲשֶׁ֨ר הָעִ֜יר בֵּית־קִבְרֹ֤ות אֲבֹתַי֙ חֲרֵבָ֔ה וּשְׁעָרֶ֖יהָ אֻכְּל֥וּ בָאֵֽשׁ׃ ס
-
I said to the king, “Let the king live for ever! Why should not my face be sad, when the city, the place of my fathers’ sepulchres, lies waste, and its gates have been destroyed by fire?”
-
καί εἶπον ὁ βασιλεύς ὁ βασιλεύς εἰς ὁ αἰών ζητέω διά τίς οὐ μή γίγνομαι πονηρός ὁ πρόσωπον ἐγώ διότι ὁ πόλις οἶκος μνημεῖον πατήρ ἐγώ ἐρημόω καί ὁ πύλη αὐτός καταβιβρώσκω ἐν πῦρ
فَقَالَ لِي الْمَلِكُ: «مَاذَا طَالِبٌ أَنْتَ؟» فَصَلَّيْتُ إِلَى إِلَهِ السَّمَاءِ،
וַיֹּ֤אמֶר לִי֙ הַמֶּ֔לֶךְ עַל־מַה־זֶּ֖ה אַתָּ֣ה מְבַקֵּ֑שׁ וָֽאֶתְפַּלֵּ֔ל אֶל־אֱלֹהֵ֖י הַשָּׁמָֽיִם׃
-
Then the king said to me, “For what do you make request?” So I prayed to the God of heaven.
-
καί εἶπον ἐγώ ὁ βασιλεύς περί τίς οὗτος σύ ζητέω καί προςεὔχομαι πρός ὁ θεός ὁ οὐρανός
وَقُلْتُ لِلْمَلِكِ: «إِذَا سُرَّ الْمَلِكُ، وَإِذَا أَحْسَنَ عَبْدُكَ أَمَامَكَ، تُرْسِلُنِي إِلَى يَهُوذَا، إِلَى مَدِينَةِ قُبُورِ آبَائِي فَأَبْنِيهَا».
וָאֹמַ֣ר לַמֶּ֔לֶךְ אִם־עַל־הַמֶּ֣לֶךְ טֹ֔וב וְאִם־יִיטַ֥ב עַבְדְּךָ֖ לְפָנֶ֑יךָ אֲשֶׁ֧ר תִּשְׁלָחֵ֣נִי אֶל־יְהוּדָ֗ה אֶל־עִ֛יר קִבְרֹ֥ות אֲבֹתַ֖י וְאֶבְנֶֽנָּה׃
-
And I said to the king, “If it pleases the king, and if your servant has found favor in your sight, that you send me to Judah, to the city of my fathers’ sepulchres, that I may rebuild it.”
-
καί εἶπον ὁ βασιλεύς εἰ ἐπί ὁ βασιλεύς ἀγαθός καί εἰ ἀγαθύνω ὁ παῖς σύ ἐνώπιον σύ ὥστε πέμπω αὐτός εἰς ἰουδά εἰς πόλις μνημεῖον πατήρ ἐγώ καί ἀναοἰκοδομέω αὐτός
فَقَالَ لِي الْمَلِكُ، وَالْمَلِكَةُ جَالِسَةٌ بِجَانِبِهِ: «إِلَى مَتَى يَكُونُ سَفَرُكَ، وَمَتَى تَرْجِعُ؟» فَحَسُنَ لَدَى الْمَلِكِ وَأَرْسَلَنِي، فَعَيَّنْتُ لَهُ زَمَانًا.
וַיֹּאמֶר֩ לִ֨י הַמֶּ֜לֶךְ וְהַשֵּׁגַ֣ל ׀ יֹושֶׁ֣בֶת אֶצְלֹ֗ו עַד־מָתַ֛י יִהְיֶ֥ה מַֽהֲלָכֲךָ֖ וּמָתַ֣י תָּשׁ֑וּב וַיִּיטַ֤ב לִפְנֵֽי־הַמֶּ֙לֶךְ֙ וַיִּשְׁלָחֵ֔נִי וָֽאֶתְּנָ֥ה לֹ֖ו זְמָֽן׃
-
And the king said to me (the queen sitting beside him), “How long will you be gone, and when will you return?” So it pleased the king to send me; and I set him a time.
-
καί εἶπον ἐγώ ὁ βασιλεύς καί ὁ παλλακή ὁ καταἧμαι ἔχω αὐτός ἕως πότε εἰμί ὁ πορεία σύ καί πότε ἐπιστρέφω καί ἀγαθύνω ἐνώπιον ὁ βασιλεύς καί ἀποστέλλω ἐγώ καί δίδωμι αὐτός ὅρος
وَقُلْتُ لِلْمَلِكِ: «إِنْ حَسُنَ عِنْدَ الْمَلِكِ فَلْتُعْطَ لِي رَسَائِلُ إِلَى وُلاَةِ عَبْرِ النَّهْرِ لِكَيْ يُجِيزُونِي حَتَّى أَصِلَ إِلَى يَهُوذَا،
וָאֹומַר֮ לַמֶּלֶךְ֒ אִם־עַל־הַמֶּ֣לֶךְ טֹ֔וב אִגְּרֹות֙ יִתְּנוּ־לִ֔י עַֽל־פַּחֲוֹ֖ות עֵ֣בֶר הַנָּהָ֑ר אֲשֶׁר֙ יַעֲבִיר֔וּנִי עַ֥ד אֲשֶׁר־אָבֹ֖וא אֶל־יְהוּדָֽה׃
-
And I said to the king, “If it pleases the king, let letters be given me to the governors of the province Beyond the River, that they may let me pass through until I come to Judah;
-
καί εἶπον ὁ βασιλεύς εἰ ἐπί ὁ βασιλεύς ἀγαθός δίδωμι ἐγώ ἐπιστολή πρός ὁ ἔπαρχος πέραν ὁ ποταμός ὥστε παραἄγω ἐγώ ἕως ἔρχομαι ἐπί ἰούδας
وَرِسَالَةٌ إِلَى آسَافَ حَارِسِ فِرْدَوْسِ الْمَلِكِ لِكَيْ يُعْطِيَنِي أَخْشَابًا لِسَقْفِ أَبْوَابِ الْقَصْرِ الَّذِي لِلْبَيْتِ، وَلِسُورِ الْمَدِينَةِ، وَلِلْبَيْتِ الَّذِي أَدْخُلُ إِلَيْهِ». فَأَعْطَانِي الْمَلِكُ حَسَبَ يَدِ إِلَهِي الصَّالِحَةِ عَلَيَّ.
וְאִגֶּ֡רֶת אֶל־אָסָף֩ שֹׁמֵ֨ר הַפַּרְדֵּ֜ס אֲשֶׁ֣ר לַמֶּ֗לֶךְ אֲשֶׁ֣ר יִתֶּן־לִ֣י עֵצִ֡ים לְ֠קָרֹות אֶת־שַׁעֲרֵ֨י הַבִּירָ֤ה אֲשֶׁר־לַבַּ֙יִת֙ וּלְחֹומַ֣ת הָעִ֔יר וְלַבַּ֖יִת אֲשֶׁר־אָבֹ֣וא אֵלָ֑יו וַיִּתֶּן־לִ֣י הַמֶּ֔לֶךְ כְּיַד־אֱלֹהַ֖י הַטֹּובָ֥ה עָלָֽי׃
-
and a letter to Asaph, the keeper of the king’s forest, that he may give me timber to make beams for the gates of the fortress of the temple, and for the wall of the city, and for the house which I shall occupy.” And the king granted me what I asked, for the good hand of my God was upon me.
-
καί ἐπιστολή ἐπί ασαφ φύλαξ ὁ παράδεισος ὅς εἰμί ὁ βασιλεύς ὥστε δίδωμι ἐγώ ξύλον στεγάζω ὁ πύλη καί εἰς ὁ τεῖχος ὁ πόλις καί εἰς οἶκος ὅς εἰςἔρχομαι εἰς αὐτός καί δίδωμι ἐγώ ὁ βασιλεύς ὡς χείρ θεός ὁ ἀγαθός
فَأَتَيْتُ إِلَى وُلاَةِ عَبْرِ النَّهْرِ وَأَعْطَيْتُهُمْ رَسَائِلَ الْمَلِكِ. وَأَرْسَلَ مَعِي الْمَلِكُ رُؤَسَاءَ جَيْشٍ وَفُرْسَانًا.
וָֽאָבֹ֗וא אֶֽל־פַּֽחֲוֹות֙ עֵ֣בֶר הַנָּהָ֔ר וָאֶתְּנָ֣ה לָהֶ֔ם אֵ֖ת אִגְּרֹ֣ות הַמֶּ֑לֶךְ וַיִּשְׁלַ֤ח עִמִּי֙ הַמֶּ֔לֶךְ שָׂ֥רֵי חַ֖יִל וּפָרָשִֽׁים׃ פ
-
Then I came to the governors of the province Beyond the River, and gave them the king’s letters. Now the king had sent with me officers of the army and horsemen.
-
καί ἔρχομαι πρός ὁ ἔπαρχος πέραν ὁ ποταμός καί δίδωμι αὐτός ὁ ἐπιστολή ὁ βασιλεύς καί ἀποστέλλω μετά ἐγώ ὁ βασιλεύς ἀρχηγός δύναμις καί ἱππεύς
وَلَمَّا سَمِعَ سَنْبَلَّطُ الْحُورُونِيُّ وَطُوبِيَّا الْعَبْدُ الْعَمُّونِيُّ سَاءَهُمَا مَسَاءَةً عَظِيمَةً، لأَنَّهُ جَاءَ رَجُلٌ يَطْلُبُ خَيْرًا لِبَنِي إِسْرَائِيلَ.
וַיִּשְׁמַ֞ע סַנְבַלַּ֣ט הַחֹרֹנִ֗י וְטֹֽובִיָּה֙ הָעֶ֣בֶד הָֽעַמֹּנִ֔י וַיֵּ֥רַע לָהֶ֖ם רָעָ֣ה גְדֹלָ֑ה אֲשֶׁר־בָּ֥א אָדָ֔ם לְבַקֵּ֥שׁ טֹובָ֖ה לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
-
But when Sanbal′lat the Hor′onite and Tobi′ah the servant, the Ammonite, heard this, it displeased them greatly that some one had come to seek the welfare of the children of Israel.
-
καί ἀκούω σαναβαλλατ ὁ αρωνι καί τωβια ὁ δοῦλος ὁ αμμωνι καί πονηρός αὐτός γίγνομαι ὅτι ἥκω ἄνθρωπος ζητέω ἀγαθός ὁ υἱός ἰσραήλ
فَجِئْتُ إِلَى أُورُشَلِيمَ وَكُنْتُ هُنَاكَ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ.
וָאָבֹ֖וא אֶל־יְרוּשָׁלִָ֑ם וָאֱהִי־שָׁ֖ם יָמִ֥ים שְׁלֹשָֽׁה׃
-
Nehemiah’s Inspection of the Walls So I came to Jerusalem and was there three days.
-
καί ἔρχομαι εἰς ἰερουσαλήμ καί εἰμί ἐκεῖ ἡμέρα τρεῖς
ثُمَّ قُمْتُ لَيْلًا أَنَا وَرِجَالٌ قَلِيلُونَ مَعِي، وَلَمْ أُخْبِرْ أَحَدًا بِمَا جَعَلَهُ إِلَهِي فِي قَلْبِي لأَعْمَلَهُ فِي أُورُشَلِيمَ. وَلَمْ يَكُنْ مَعِي بَهِيمَةٌ إِلاَّ الْبَهِيمَةُ الَّتِي كُنْتُ رَاكِبَهَا.
וָאָק֣וּם ׀ לַ֗יְלָה אֲנִי֮ וַאֲנָשִׁ֣ים ׀ מְעַט֮ עִמִּי֒ וְלֹא־הִגַּ֣דְתִּי לְאָדָ֔ם מָ֗ה אֱלֹהַי֙ נֹתֵ֣ן אֶל־לִבִּ֔י לַעֲשֹׂ֖ות לִירוּשָׁלִָ֑ם וּבְהֵמָה֙ אֵ֣ין עִמִּ֔י כִּ֚י אִם־הַבְּהֵמָ֔ה אֲשֶׁ֥ר אֲנִ֖י רֹכֵ֥ב בָּֽהּ׃
-
Then I arose in the night, I and a few men with me; and I told no one what my God had put into my heart to do for Jerusalem. There was no beast with me but the beast on which I rode.
-
καί ἀναἵστημι νύξ ἐγώ καί ἀνήρ ὀλίγος μετά ἐγώ καί οὐ ἀποἀγγέλλω ἄνθρωπος τίς ὁ θεός δίδωμι εἰς καρδία ἐγώ ὁ ποιέω μετά ὁ ἰσραήλ καί κτῆνος οὐ εἰμί μετά ἐγώ εἰ μή ὁ κτῆνος ὅς ἐγώ ἐπιβαίνω ἐπί αὐτός
وَخَرَجْتُ مِنْ بَابِ الْوَادِي لَيْلًا أَمَامَ عَيْنِ التِّنِّينِ إِلَى بَابِ الدِّمْنِ، وَصِرْتُ أَتَفَرَّسُ فِي أَسْوَارِ أُورُشَلِيمَ الْمُنْهَدِمَةِ وَأَبْوَابِهَا الَّتِي أَكَلَتْهَا النَّارُ.
וָאֵצְאָ֨ה בְשַֽׁעַר־הַגַּ֜יא לַ֗יְלָה וְאֶל־פְּנֵי֙ עֵ֣ין הַתַּנִּ֔ין וְאֶל־שַׁ֖עַר הָאַשְׁפֹּ֑ת וָאֱהִ֨י שֹׂבֵ֜ר בְּחֹומֹ֤ת יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ אֲשֶׁר־ [הַמְפֹרוָצִים כ] (הֵ֣ם ׀ ק) (פְּרוּצִ֔ים ק) וּשְׁעָרֶ֖יהָ אֻכְּל֥וּ בָאֵֽשׁ׃
-
I went out by night by the Valley Gate to the Jackal’s Well and to the Dung Gate, and I inspected the walls of Jerusalem which were broken down and its gates which had been destroyed by fire.
-
καί ἐκἔρχομαι ἐν πύλη ὁ γωληλα καί πρός στόμα πηγή ὁ συκῆ καί εἰς πύλη ὁ κοπρία καί εἰμί συντρίβω ἐν ὁ τεῖχος ἰερουσαλήμ ὅς αὐτός κατααἱρέω καί πύλη αὐτός καταβιβρώσκω πῦρ
وَعَبَرْتُ إِلَى بَابِ الْعَيْنِ وَإِلَى بِرْكَةِ الْمَلِكِ، وَلَمْ يَكُنْ مَكَانٌ لِعُبُورِ الْبَهِيمَةِ الَّتِي تَحْتِي.
וָאֶֽעֱבֹר֙ אֶל־שַׁ֣עַר הָעַ֔יִן וְאֶל־בְּרֵכַ֖ת הַמֶּ֑לֶךְ וְאֵין־מָקֹ֥ום לַבְּהֵמָ֖ה לַעֲבֹ֥ר תַּחְתָּֽי׃
-
Then I went on to the Fountain Gate and to the King’s Pool; but there was no place for the beast that was under me to pass.
-
καί παραἔρχομαι ἐπί πύλη ὁ αιν καί εἰς κολυμβήθρα ὁ βασιλεύς καί οὐ εἰμί τόπος ὁ κτῆνος παραἔρχομαι ὑποκάτω ἐγώ
فَصَعِدْتُ فِي الْوَادِي لَيْلًا وَكُنْتُ أَتَفَرَّسُ فِي السُّورِ، ثُمَّ عُدْتُ فَدَخَلْتُ مِنْ بَابِ الْوَادِي رَاجِعًا.
וָאֱהִ֨י עֹלֶ֤ה בַנַּ֙חַל֙ לַ֔יְלָה וָאֱהִ֥י שֹׂבֵ֖ר בַּחֹומָ֑ה וָאָשׁ֗וּב וָאָבֹ֛וא בְּשַׁ֥עַר הַגַּ֖יְא וָאָשֽׁוּב׃
-
Then I went up in the night by the valley and inspected the wall; and I turned back and entered by the Valley Gate, and so returned.
-
καί εἰμί ἀναβαίνω ἐν ὁ τεῖχος χειμάρρους νύξ καί εἰμί συντρίβω ἐν ὁ τεῖχος καί εἰμί ἐν πύλη ὁ φάραγξ καί ἐπιστρέφω
وَلَمْ يَعْرِفِ الْوُلاَةُ إِلَى أَيْنَ ذَهَبْتُ، وَلَا مَا أَنَا عَامِلٌ، وَلَمْ أُخْبِرْ إِلَى ذَلِكَ الْوَقْتِ الْيَهُودَ وَالْكَهَنَةَ وَالأَشْرَافَ وَالْوُلاَةَ وَبَاقِي عَامِلِي الْعَمَلِ.
וְהַסְּגָנִ֗ים לֹ֤א יָדְעוּ֙ אָ֣נָה הָלַ֔כְתִּי וּמָ֖ה אֲנִ֣י עֹשֶׂ֑ה וְלַיְּהוּדִ֨ים וְלַכֹּהֲנִ֜ים וְלַחֹרִ֣ים וְלַסְּגָנִ֗ים וּלְיֶ֙תֶר֙ עֹשֵׂ֣ה הַמְּלָאכָ֔ה עַד־כֵּ֖ן לֹ֥א הִגַּֽדְתִּי׃
-
And the officials did not know where I had gone or what I was doing; and I had not yet told the Jews, the priests, the nobles, the officials, and the rest that were to do the work.
-
καί ὁ φυλάσσω οὐ γιγνώσκω τίς πορεύομαι καί τίς ἐγώ ποιέω καί ὁ ἰουδαῖος καί ὁ ἱερεύς καί ὁ ἔντιμος καί ὁ στρατηγός καί ὁ κατάλοιπος ὁ ποιέω ὁ ἔργον ἕως τότε οὐ ἀποἀγγέλλω
ثُمَّ قُلْتُ لَهُمْ: «أَنْتُمْ تَرَوْنَ الشَّرَّ الَّذِي نَحْنُ فِيهِ، كَيْفَ أَنَّ أُورُشَلِيمَ خَرِبَةٌ، وَأَبْوَابَهَا قَدْ أُحْرِقَتْ بِالنَّارِ. هَلُمَّ فَنَبْنِيَ سُورَ أُورُشَلِيمَ وَلَا نَكُونُ بَعْدُ عَارًا».
וָאֹומַ֣ר אֲלֵהֶ֗ם אַתֶּ֤ם רֹאִים֙ הָרָעָה֙ אֲשֶׁ֣ר אֲנַ֣חְנוּ בָ֔הּ אֲשֶׁ֤ר יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ חֲרֵבָ֔ה וּשְׁעָרֶ֖יהָ נִצְּת֣וּ בָאֵ֑שׁ לְכ֗וּ וְנִבְנֶה֙ אֶת־חֹומַ֣ת יְרוּשָׁלִַ֔ם וְלֹא־נִהְיֶ֥ה עֹ֖וד חֶרְפָּֽה׃
-
Decision to Restore the Walls Then I said to them, “You see the trouble we are in, how Jerusalem lies in ruins with its gates burned. Come, let us build the wall of Jerusalem, that we may no longer suffer disgrace.”
-
καί εἶπον πρός αὐτός σύ βλέπω ὁ πονηρία ἐν ὅς εἰμί ἐν αὐτός πῶς ἰερουσαλήμ ἔρημος καί ὁ πύλη αὐτός δίδωμι πῦρ δεῦτε καί διαοἰκοδομέω ὁ τεῖχος ἰερουσαλήμ καί οὐ εἰμί ἔτι ὄνειδος
وَأَخْبَرْتُهُمْ عَنْ يَدِ إِلَهِي الصَّالِحَةِ عَلَيَّ، وَأَيْضًا عَنْ كَلاَمِ الْمَلِكِ الَّذِي قَالَهُ لِي، فَقَالُوا: «لِنَقُمْ وَلْنَبْنِ». وَشَدَّدُوا أَيَادِيَهُمْ لِلْخَيْرِ.
וָאַגִּ֨יד לָהֶ֜ם אֶת־יַ֣ד אֱלֹהַ֗י אֲשֶׁר־הִיא֙ טֹובָ֣ה עָלַ֔י וְאַף־דִּבְרֵ֥י הַמֶּ֖לֶךְ אֲשֶׁ֣ר אָֽמַר־לִ֑י וַיֹּֽאמְרוּ֙ נָק֣וּם וּבָנִ֔ינוּ וַיְחַזְּק֥וּ יְדֵיהֶ֖ם לַטֹּובָֽה׃ פ
-
And I told them of the hand of my God which had been upon me for good, and also of the words which the king had spoken to me. And they said, “Let us rise up and build.” So they strengthened their hands for the good work.
-
καί ἀποἀγγέλλω αὐτός ὁ χείρ ὁ θεός ὅς εἰμί ἀγαθός ἐπί ἐγώ καί ὁ λόγος ὁ βασιλεύς ὅς εἶπον ἐγώ καί εἶπον ἀναἵστημι καί οἰκοδομέω καί κραταιόω ὁ χείρ αὐτός εἰς ἀγαθός
وَلَمَّا سَمِعَ سَنْبَلَّطُ الْحُورُونِيُّ وَطُوبِيَّا الْعَبْدُ الْعَمُّونِيُّ وَجَشَمٌ الْعَرَبِيُّ هَزَأُوا بِنَا وَاحْتَقَرُونَا، وَقَالُوا: «مَا هَذَا الأَمْرُ الَّذِي أَنْتُمْ عَامِلُونَ؟ أَعَلَى الْمَلِكِ تَتَمَرَّدُونَ؟»
וַיִּשְׁמַע֩ סַנְבַלַּ֨ט הַחֹרֹנִ֜י וְטֹבִיָּ֣ה ׀ הָעֶ֣בֶד הָֽעַמֹּונִ֗י וְגֶ֙שֶׁם֙ הָֽעַרְבִ֔י וַיַּלְעִ֣גוּ לָ֔נוּ וַיִּבְז֖וּ עָלֵ֑ינוּ וַיֹּאמְר֗וּ מָֽה־הַדָּבָ֤ר הַזֶּה֙ אֲשֶׁ֣ר אַתֶּ֣ם עֹשִׂ֔ים הַעַ֥ל הַמֶּ֖לֶךְ אַתֶּ֥ם מֹרְדִֽים׃
-
But when Sanbal′lat the Hor′onite and Tobi′ah the servant, the Ammonite, and Geshem the Arab heard of it, they derided us and despised us and said, “What is this thing that you are doing? Are you rebelling against the king?”
-
καί ἀκούω σαναβαλλατ ὁ αρωνι καί τωβια ὁ δοῦλος ὁ αμμωνι καί γησαμ ὁ αραβι καί ἐκγελάω ἐγώ καί ἔρχομαι ἐπί ἐγώ καί εἶπον τίς ὁ ῥῆμα οὗτος ὅς σύ ποιέω ἦ ἐπί ὁ βασιλεύς σύ ἀποστατέω
فَأَجَبْتُهُمْ وَقُلْتُ لَهُمْ: «إِنَّ إِلَهَ السَّمَاءِ يُعْطِينَا النَّجَاحَ، وَنَحْنُ عَبِيدُهُ نَقُومُ وَنَبْنِي. وَأَمَّا أَنْتُمْ فَلَيْسَ لَكُمْ نَصِيبٌ وَلَا حَقٌّ وَلَا ذِكْرٌ فِي أُورُشَلِيمَ».
וָאָשִׁ֨יב אֹותָ֜ם דָּבָ֗ר וָאֹומַ֤ר לָהֶם֙ אֱלֹהֵ֣י הַשָּׁמַ֔יִם ה֚וּא יַצְלִ֣יחַֽ לָ֔נוּ וַאֲנַ֥חְנוּ עֲבָדָ֖יו נָק֣וּם וּבָנִ֑ינוּ וְלָכֶ֗ם אֵֽין־חֵ֧לֶק וּצְדָקָ֛ה וְזִכָּרֹ֖ון בִּירוּשָׁלִָֽם׃
-
Then I replied to them, “The God of heaven will make us prosper, and we his servants will arise and build; but you have no portion or right or memorial in Jerusalem.”
-
καί ἐπιστρέφω αὐτός λόγος καί εἶπον αὐτός ὁ θεός ὁ οὐρανός αὐτός εὐοδόω ἐγώ καί ἐγώ δοῦλος αὐτός καθαρός καί οἰκοδομέω καί σύ οὐ εἰμί μερίς καί δικαιοσύνη καί μνημόσυνον ἐν ἰερουσαλήμ
إصحاح 3
وَقَامَ أَلِيَاشِيبُ الْكَاهِنُ الْعَظِيمُ وَإِخْوَتُهُ الْكَهَنَةُ وَبَنَوْا بَابَ الضَّأْنِ. هُمْ قَدَّسُوهُ وَأَقَامُوا مَصَارِيعَهُ، وَقَدَّسُوهُ إِلَى بُرْجِ الْمِئَةِ إِلَى بُرْجِ حَنَنْئِيلَ.
וַיָּ֡קָם אֶלְיָשִׁיב֩ הַכֹּהֵ֨ן הַגָּדֹ֜ול וְאֶחָ֣יו הַכֹּהֲנִ֗ים וַיִּבְנוּ֙ אֶת־שַׁ֣עַר הַצֹּ֔אן הֵ֣מָּה קִדְּשׁ֔וּהוּ וַֽיַּעֲמִ֖ידוּ דַּלְתֹתָ֑יו וְעַד־מִגְדַּ֤ל הַמֵּאָה֙ קִדְּשׁ֔וּהוּ עַ֖ד מִגְדַּ֥ל חֲנַנְאֵֽל׃ ס
-
Organization of the Work Then Eli′ashib the high priest rose up with his brethren the priests and they built the Sheep Gate. They consecrated it and set its doors; they consecrated it as far as the Tower of the Hundred, as far as the Tower of Hanan′el.
-
καί ἀναἵστημι ελισουβ ὁ ἱερεύς ὁ μέγας καί ὁ ἀδελφός αὐτός ὁ ἱερεύς καί οἰκοδομέω ὁ πύλη ὁ προβατικός αὐτός ἁγιάζω αὐτός καί ἵστημι θύρα αὐτός καί ἕως πύργος ὁ ἑκατόν ἁγιάζω ἕως πύργος ανανεηλ
وَبِجَانِبِهِ بَنَى رِجَالُ أَرِيحَا، وَبِجَانِبِهِمْ بَنَى زَكُّورُ بْنُ إِمْرِي.
וְעַל־יָדֹ֥ו בָנ֖וּ אַנְשֵׁ֣י יְרֵחֹ֑ו ס וְעַל־יָדֹ֣ו בָנָ֔ה זַכּ֖וּר בֶּן־אִמְרִֽי׃ ס
-
And next to him the men of Jericho built. And next to them Zaccur the son of Imri built.
-
καί ἐπί χείρ υἱός ἀνήρ ιεριχω καί ἐπί χείρ υἱός ζακχουρ υἱός αμαρι
وَبَابُ السَّمَكِ بَنَاهُ بَنُو هَسْنَاءَةَ. هُمْ سَقَفُوهُ وَأَوْقَفُوا مَصَارِيعَهُ وَأَقْفَالَهُ وَعَوَارِضَهُ.
וְאֵת֙ שַׁ֣עַר הַדָּגִ֔ים בָּנ֖וּ בְּנֵ֣י הַסְּנָאָ֑ה הֵ֣מָּה קֵר֔וּהוּ וַֽיַּעֲמִ֙ידוּ֙ דַּלְתֹתָ֔יו מַנְעוּלָ֖יו וּבְרִיחָֽיו׃ ס
-
And the sons of Hassena′ah built the Fish Gate; they laid its beams and set its doors, its bolts, and its bars.
-
καί ὁ πύλη ὁ ἰχθυηρός οἰκοδομέω υἱός ασανα αὐτός στεγάζω αὐτός καί ἵστημι θύρα αὐτός καί κλεῖθρον αὐτός καί μοχλός αὐτός
وَبِجَانِبِهِمْ رَمَّمَ مَرِيمُوثُ بْنُ أُورِيَّا بْنِ هَقُّوصَ. وَبِجَانِبِهِمْ رَمَّمَ مَشُلاَّمُ بْنُ بَرَخْيَا بْنِ مَشِيزَبْئِيلَ. وَبِجَانِبِهِمْ رَمَّمَ صَادُوقُ بْنُ بَعْنَا.
וְעַל־יָדָ֣ם הֶחֱזִ֗יק מְרֵמֹ֤ות בֶּן־אוּרִיָּה֙ בֶּן־הַקֹּ֔וץ ס וְעַל־יָדָ֣ם הֶחֱזִ֔יק מְשֻׁלָּ֥ם בֶּן־בֶּרֶכְיָ֖ה בֶּן־מְשֵׁיזַבְאֵ֑ל ס וְעַל־יָדָ֣ם הֶֽחֱזִ֔יק צָדֹ֖וק בֶּֽן־בַּעֲנָֽא׃ ס
-
And next to them Mer′emoth the son of Uri′ah, son of Hakkoz repaired. And next to them Meshul′lam the son of Berechi′ah, son of Meshez′abel repaired. And next to them Zadok the son of Ba′ana repaired.
-
καί ἐπί χείρ αὐτός καταἔχω ἀπό ραμωθ υἱός ουρια υἱός ακως καί ἐπί χείρ αὐτός καταἔχω μοσολλαμ υἱός βαραχιας υἱός μασεζεβηλ καί ἐπί χείρ αὐτός καταἔχω σαδωκ υἱός βαανα
وَبِجَانِبِهِمْ رَمَّمَ التَّقُوعِيُّونَ، وَأَمَّا عُظَمَاؤُهُمْ فَلَمْ يُدْخِلُوا أَعْنَاقَهُمْ فِي عَمَلِ سَيِّدِهِمْ.
וְעַל־יָדָ֖ם הֶחֱזִ֣יקוּ הַתְּקֹועִ֑ים וְאַדִּֽירֵיהֶם֙ לֹא־הֵבִ֣יאוּ צַוָּרָ֔ם בַּעֲבֹדַ֖ת אֲדֹנֵיהֶֽם׃ ס
-
And next to them the Teko′ites repaired; but their nobles did not put their necks to the work of their Lord.
-
καί ἐπί χείρ αὐτός καταἔχω ὁ θεκωιν καί αδωρηεμ οὐ εἰςφέρω τράχηλος αὐτός εἰς δουλεία αὐτός
وَالْبَابُ الْعَتِيقُ رَمَّمَهُ يُويَادَاعُ بْنُ فَاسِيحَ وَمَشُلاَّمُ بْنُ بَسُودِيَا. هُمَا سَقَفَاهُ وَأَقَامَا مَصَارِيعَهُ وَأَقْفَالَهُ وَعَوَارِضَهُ.
וְאֵת֩ שַׁ֨עַר הַיְשָׁנָ֜ה הֶחֱזִ֗יקוּ יֹֽויָדָע֙ בֶּן־פָּסֵ֔חַ וּמְשֻׁלָּ֖ם בֶּן־בְּסֹֽודְיָ֑ה הֵ֣מָּה קֵר֔וּהוּ וַֽיַּעֲמִ֙ידוּ֙ דַּלְתֹתָ֔יו וּמַנְעֻלָ֖יו וּבְרִיחָֽיו׃ ס
-
And Joi′ada the son of Pase′ah and Meshul′lam the son of Besodei′ah repaired the Old Gate; they laid its beams and set its doors, its bolts, and its bars.
-
καί ὁ πύλη ὁ ισανα κρατέω ιοϊδα υἱός φασεκ καί μεσουλαμ υἱός βασωδια αὐτός στεγάζω αὐτός καί ἵστημι θύρα αὐτός καί κλεῖθρον αὐτός καί μοχλός αὐτός
وَبِجَانِبِهِمَا رَمَّمَ مَلَطْيَا الْجِبْعُونِيُّ وَيَادُونُ الْمِيَرُونُوثِيُّ مِنْ أَهْلِ جِبْعُونَ وَالْمِصْفَاةِ إِلَى كُرْسِيِّ وَالِي عَبْرِ النَّهْرِ.
וְעַל־יָדָ֨ם הֶחֱזִ֜יק מְלַטְיָ֣ה הַגִּבְעֹנִ֗י וְיָדֹון֙ הַמֵּרֹ֣נֹתִ֔י אַנְשֵׁ֥י גִבְעֹ֖ון וְהַמִּצְפָּ֑ה לְכִסֵּ֕א פַּחַ֖ת עֵ֥בֶר הַנָּהָֽר׃ ס
-
And next to them repaired Melati′ah the Gibeonite and Jadon the Mero′nothite, the men of Gibeon and of Mizpah, who were under the jurisdiction of the governor of the province Beyond the River.
-
καὶ ἐπὶ χεῖρα αὐτῶν ἐκράτησαν Μαλτίας ὁ Γαβαωνίτης καὶ Εὐάρων ὁ Μηρωνωθίτης, ἄνδρες τῆς Γαβαὼν καὶ τῆς Μασφὰ ἕως θρόνου τοῦ ἄρχοντος τοῦ πέραν τοῦ ποταμοῦ,
وَبِجَانِبِهِمَا رَمَّمَ عُزِّيئِيلُ بْنُ حَرْهَايَا مِنَ الصَّيَّاغِينَ. وَبِجَانِبِهِ رَمَّمَ حَنَنْيَا مِنَ الْعَطَّارِينَ. وَتَرَكُوا أُورُشَلِيمَ إِلَى السُّورِ الْعَرِيضِ.
עַל־יָדֹ֣ו הֶחֱזִ֗יק עֻזִּיאֵ֤ל בֶּֽן־חַרְהֲיָה֙ צֹֽורְפִ֔ים ס וְעַל־יָדֹ֣ו הֶחֱזִ֔יק חֲנַנְיָ֖ה בֶּן־הָרַקָּחִ֑ים וַיַּֽעַזְבוּ֙ יְר֣וּשָׁלִַ֔ם עַ֖ד הַחֹומָ֥ה הָרְחָבָֽה׃ ס
-
Next to them Uz′ziel the son of Harhai′ah, goldsmiths, repaired. Next to him Hanani′ah, one of the perfumers, repaired; and they restored Jerusalem as far as the Broad Wall.
-
καί ἐπί χείρ αὐτός κρατέω ανανιας υἱός ὁ ρωκεϊμ καί καταλείπω ἰερουσαλήμ ἕως ὁ τεῖχος ὁ πλατύς
وَبِجَانِبِهِمْ رَمَّمَ رَفَايَا بْنُ حُورٍ رَئِيسُ نِصْفِ دَائِرَةِ أُورُشَلِيمَ.
וְעַל־יָדָ֤ם הֶחֱזִיק֙ רְפָיָ֣ה בֶן־ח֔וּר שַׂ֕ר חֲצִ֖י פֶּ֥לֶךְ יְרוּשָׁלִָֽם׃ ס
-
Next to them Rephai′ah the son of Hur, ruler of half the district of Jerusalem, repaired.
-
καί ἐπί χείρ αὐτός κρατέω ραφαια ἄρχων ἥμισυς περίχωρος ἰερουσαλήμ
وَبِجَانِبِهِمْ رَمَّمَ يَدَايَا بْنُ حَرُومَافَ وَمُقَابِلَ بَيْتِهِ. وَبِجَانِبِهِ رَمَّمَ حَطُّوشُ بْنُ حَشَبْنِيَا.
וְעַל־יָדָ֧ם הֶחֱזִ֛יק יְדָיָ֥ה בֶן־חֲרוּמַ֖ף וְנֶ֣גֶד בֵּיתֹ֑ו ס וְעַל־יָדֹ֣ו הֶחֱזִ֔יק חַטּ֖וּשׁ בֶּן־חֲשַׁבְנְיָֽה׃
-
Next to them Jedai′ah the son of Haru′maph repaired opposite his house; and next to him Hattush the son of Hashabnei′ah repaired.
-
καί ἐπί χείρ αὐτός κρατέω ιεδαια υἱός ερωμαφ καί κατέναντι οἰκία αὐτός καί ἐπί χείρ αὐτός κρατέω ατους υἱός ασβανια
قِسْمٌ ثَانٍ رَمَّمَهُ مَلْكِيَّا بْنُ حَارِيمَ وَحَشُّوبُ بْنُ فَحَثَ مُوآبَ وَبُرْجَ التَّنَانِيرِ.
מִדָּ֣ה שֵׁנִ֗ית הֶחֱזִיק֙ מַלְכִּיָּ֣ה בֶן־חָרִ֔ם וְחַשּׁ֖וּב בֶּן־פַּחַ֣ת מֹואָ֑ב וְאֵ֖ת מִגְדַּ֥ל הַתַּנּוּרִֽים׃ ס
-
Malchi′jah the son of Harim and Hasshub the son of Pa′hath-mo′ab repaired another section and the Tower of the Ovens.
-
καί δεύτερος κρατέω μελχιας υἱός ηραμ καί ασουβ υἱός φααθμωαβ καί ἕως πύργος ὁ θαννουριμ
وَبِجَانِبِهِ رَمَّمَ شَلُّومُ بْنُ هَلُّوحِيشَ رَئِيسُ نِصْفِ دَائِرَةِ أُورُشَلِيمَ هُوَ وَبَنَاتُهُ.
וְעַל־יָדֹ֣ו הֶחֱזִ֗יק שַׁלּוּם֙ בֶּן־הַלֹּוחֵ֔שׁ שַׂ֕ר חֲצִ֖י פֶּ֣לֶךְ יְרוּשָׁלִָ֑ם ה֖וּא וּבְנֹותָֽיו׃ ס
-
Next to him Shallum the son of Hallo′hesh, ruler of half the district of Jerusalem, repaired, he and his daughters.
-
καί ἐπί χείρ αὐτός κρατέω σαλουμ υἱός αλλωης ἄρχων ἥμισυς περίχωρος ἰερουσαλήμ αὐτός καί ὁ θυγάτηρ αὐτός
بَابُ الْوَادِي رَمَّمَهُ حَانُونُ وَسُكَّانُ زَانُوحَ. هُمْ بَنَوْهُ وَأَقَامُوا مَصَارِيعَهُ وَأَقْفَالَهُ وَعَوَارِضَهُ، وَأَلْفَ ذِرَاعٍ عَلَى السُّورِ إِلَى بَابِ الدِّمْنِ.
אֵת֩ שַׁ֨עַר הַגַּ֜יְא הֶחֱזִ֣יק חָנוּן֮ וְיֹשְׁבֵ֣י זָנֹוחַ֒ הֵ֣מָּה בָנ֔וּהוּ וַֽיַּעֲמִ֙ידוּ֙ דַּלְתֹתָ֔יו מַנְעֻלָ֖יו וּבְרִיחָ֑יו וְאֶ֤לֶף אַמָּה֙ בַּחֹומָ֔ה עַ֖ד שַׁ֥עַר הָשֲׁפֹֽות׃
-
Hanun and the inhabitants of Zano′ah repaired the Valley Gate; they rebuilt it and set its doors, its bolts, and its bars, and repaired a thousand cubits of the wall, as far as the Dung Gate.
-
ὁ πύλη ὁ φάραγξ κρατέω ανουν καί ὁ καταοἰκέω ζανω αὐτός οἰκοδομέω αὐτός καί ἵστημι θύρα αὐτός καί κλεῖθρον αὐτός καί μοχλός αὐτός καί χίλιοι πῆχυς ἐν ὁ τεῖχος ἕως πύλη ὁ κοπρία
وَبَابُ الدِّمْنِ رَمَّمَهُ مَلْكِيَّا بْنُ رَكَابَ رَئِيسُ دَائِرَةِ بَيْتِ هَكَّارِيمَ. هُوَ بَنَاهُ وَأَقَامَ مَصَارِيعَهُ وَأَقْفَالَهُ وَعَوَارِضَهُ.
וְאֵ֣ת ׀ שַׁ֣עַר הָאַשְׁפֹּ֗ות הֶחֱזִיק֙ מַלְכִּיָּ֣ה בֶן־רֵכָ֔ב שַׂ֖ר פֶּ֣לֶךְ בֵּית־הַכָּ֑רֶם ה֣וּא יִבְנֶ֔נּוּ וְיַעֲמִיד֙ דַּלְתֹתָ֔יו מַנְעֻלָ֖יו וּבְרִיחָֽיו׃ ס
-
Malchi′jah the son of Rechab, ruler of the district of Beth-hacche′rem, repaired the Dung Gate; he rebuilt it and set its doors, its bolts, and its bars.
-
καί ὁ πύλη ὁ κοπρία κρατέω μελχια υἱός ρηχαβ ἄρχων περίχωρος βηθαχαρμ αὐτός καί ὁ υἱός αὐτός καί σκεπάζω αὐτός καί ἵστημι θύρα αὐτός καί κλεῖθρον αὐτός καί μοχλός αὐτός
وَبَابُ الْعَيْنِ رَمَّمَهُ شَلُّونُ بْنُ كَلْحُوزَةَ رَئِيسُ دَائِرَةِ الْمِصْفَاةِ. هُوَ بَنَاهُ وَسَقَفَهُ وَأَقَامَ مَصَارِيعَهُ وَأَقْفَالَهُ وَعَوَارِضَهُ، وَسُورَ بِرْكَةِ سِلُوَامٍ عِنْدَ جُنَيْنَةِ الْمَلِكِ إِلَى الدَّرَجِ النَّازِلِ مِنْ مَدِينَةِ دَاوُدَ.
וְאֵת֩ שַׁ֨עַר הָעַ֜יִן הֶ֠חֱזִיק שַׁלּ֣וּן בֶּן־כָּל־חֹזֶה֮ שַׂ֣ר פֶּ֣לֶךְ הַמִּצְפָּה֒ ה֤וּא יִבְנֶ֙נּוּ֙ וִיטַֽלְלֶ֔נּוּ [וְיַעֲמִידוּ כ] (וְיַעֲמִיד֙ ק) דַּלְתֹתָ֔יו מַנְעֻלָ֖יו וּבְרִיחָ֑יו וְ֠אֵת חֹומַ֞ת בְּרֵכַ֤ת הַשֶּׁ֙לַח֙ לְגַן־הַמֶּ֔לֶךְ וְעַד־הַֽמַּעֲלֹ֔ות הַיֹּורְדֹ֖ות מֵעִ֥יר דָּוִֽיד׃ ס
-
And Shallum the son of Colho′zeh, ruler of the district of Mizpah, repaired the Fountain Gate; he rebuilt it and covered it and set its doors, its bolts, and its bars; and he built the wall of the Pool of Shelah of the king’s garden, as far as the stairs that go down from the City of David.
-
καί ὁ τεῖχος κολυμβήθρα ὁ κώδιον ὁ κουρά ὁ βασιλεύς καί ἕως ὁ κλιμάξ ὁ καταβαίνω ἀπό πόλις δαυίδ
وَبَعْدَهُ رَمَّمَ نَحَمْيَا بْنُ عَزْبُوقَ رَئِيسُ نِصْفِ دَائِرَةِ بَيْتِ صُورَ إِلَى مُقَابِلِ قُبُورِ دَاوُدَ، وَإِلَى الْبِرْكَةِ الْمَصْنُوعَةِ، وَإِلَى بَيْتِ الْجَبَابِرَةِ.
אַחֲרָ֤יו הֶחֱזִיק֙ נְחֶמְיָ֣ה בֶן־עַזְבּ֔וּק שַׂ֕ר חֲצִ֖י פֶּ֣לֶךְ בֵּֽית־צ֑וּר עַד־נֶ֙גֶד֙ קִבְרֵ֣י דָוִ֔יד וְעַד־הַבְּרֵכָה֙ הָעֲשׂוּיָ֔ה וְעַ֖ד בֵּ֥ית הַגִּבֹּרִֽים׃ ס
-
After him Nehemi′ah the son of Azbuk, ruler of half the district of Beth-zur, repaired to a point opposite the sepulchres of David, to the artificial pool, and to the house of the mighty men.
-
ὀπίσω αὐτός κρατέω νεεμιας υἱός αζαβουχ ἄρχων ἥμισυς περίχωρος βηθσουρ ἕως κῆπος τάφος δαυίδ καί ἕως ὁ κολυμβήθρα ὁ γίγνομαι καί ἕως βηθαγγαβαριμ
وَبَعْدَهُ رَمَّمَ اللاَّوِيُّونَ رَحُومُ بْنُ بَانِي، وَبِجَانِبِهِ رَمَّمَ حَشَبْيَا رَئِيسُ نِصْفِ دَائِرَةِ قَعِيلَةَ فِي قِسْمِهِ.
אַחֲרָ֛יו הֶחֱזִ֥יקוּ הַלְוִיִּ֖ם רְח֣וּם בֶּן־בָּנִ֑י עַל־יָדֹ֣ו הֶחֱזִ֗יק חֲשַׁבְיָ֛ה שַׂר־חֲצִי־פֶ֥לֶךְ קְעִילָ֖ה לְפִלְכֹּֽו׃ ס
-
After him the Levites repaired: Rehum the son of Bani; next to him Hashabi′ah, ruler of half the district of Ke′ilah, repaired for his district.
-
ὀπίσω αὐτός κρατέω ὁ λευίτης ραουμ υἱός βανι ἐπί χείρ αὐτός κρατέω ασαβια ἄρχων ἥμισυς περίχωρος κεϊλα ὁ περίχωρος αὐτός
وَبَعْدَهُ رَمَّمَ إِخْوَتُهُمْ بَوَّايُ بْنُ حِينَادَادَ رَئِيسُ نِصْفِ دَائِرَةِ قَعِيلَةَ.
אַחֲרָיו֙ הֶחֱזִ֣יקוּ אֲחֵיהֶ֔ם בַּוַּ֖י בֶּן־חֵנָדָ֑ד שַׂ֕ר חֲצִ֖י פֶּ֥לֶךְ קְעִילָֽה׃ ס
-
After him their brethren repaired: Bav′vai the son of Hen′adad, ruler of half the district of Ke′ilah;
-
μετά αὐτός κρατέω ἀδελφός αὐτός βενι υἱός ηναδαδ ἄρχων ἥμισυς περίχωρος κεϊλα
وَرَمَّمَ بِجَانِبِهِ عَازِرُ بْنُ يَشُوعَ رَئِيسُ الْمِصْفَاةِ قِسْمًا ثَانِيًا، مِنْ مُقَابِلِ مَصْعَدِ بَيْتِ السِّلاَحِ عِنْدَ الزَّاوِيَةِ.
וַיְחַזֵּ֨ק עַל־יָדֹ֜ו עֵ֧זֶר בֶּן־יֵשׁ֛וּעַ שַׂ֥ר הַמִּצְפָּ֖ה מִדָּ֣ה שֵׁנִ֑ית מִנֶּ֕גֶד עֲלֹ֥ת הַנֶּ֖שֶׁק הַמִּקְצֹֽעַ׃ ס
-
next to him Ezer the son of Jeshua, ruler of Mizpah, repaired another section opposite the ascent to the armory at the Angle.
-
καί κρατέω ἐπί χείρ αὐτός αζουρ υἱός ἰησοῦς ἄρχων ὁ μασφε μέτρον δεύτερος πύργος ἀνάβασις ὁ συνἅπτω ὁ γωνία
وَبَعْدَهُ رَمَّمَ بِعَزْمٍ بَارُوخُ بْنُ زَبَّايَ قِسْمًا ثَانِيًا، مِنَ الزَّاوِيَةِ إِلَى مَدْخَلِ بَيْتِ أَلْيَاشِيبَ الْكَاهِنِ الْعَظِيمِ.
אַחֲרָ֨יו הֶחֱרָ֧ה הֶחֱזִ֛יק בָּר֥וּךְ בֶּן־ [זַבַּי כ] (זַכַּ֖י ק) מִדָּ֣ה שֵׁנִ֑ית מִן־הַ֨מִּקְצֹ֔ועַ עַד־פֶּ֙תַח֙ בֵּ֣ית אֶלְיָשִׁ֔יב הַכֹּהֵ֖ן הַגָּדֹֽול׃ ס
-
After him Baruch the son of Zab′bai repaired another section from the Angle to the door of the house of Eli′ashib the high priest.
-
μετά αὐτός κρατέω βαρουχ υἱός ζαβου μέτρον δεύτερος ἀπό ὁ γωνία ἕως θύρα βηθελισουβ ὁ ἱερεύς ὁ μέγας
وَبَعْدَهُ رَمَّمَ مَرِيمُوثُ بْنُ أُورِيَّا بْنِ هَقُّوصَ قِسْمًا ثَانِيًا، مِنْ مَدْخَلِ بَيْتِ أَلْيَاشِيبَ إِلَى نِهَايَةِ بَيْتِ أَلْيَاشِيبَ.
אַחֲרָ֣יו הֶחֱזִ֗יק מְרֵמֹ֧ות בֶּן־אוּרִיָּ֛ה בֶּן־הַקֹּ֖וץ מִדָּ֣ה שֵׁנִ֑ית מִפֶּ֙תַח֙ בֵּ֣ית אֶלְיָשִׁ֔יב וְעַד־תַּכְלִ֖ית בֵּ֥ית אֶלְיָשִֽׁיב׃ ס
-
After him Mer′emoth the son of Uri′ah, son of Hakkoz repaired another section from the door of the house of Eli′ashib to the end of the house of Eli′ashib.
-
μετά αὐτός κρατέω μεραμωθ υἱός ουρια υἱός ακως μέτρον δεύτερος ἀπό θύρα βηθελισουβ ἕως ἔκλειψις βηθελισουβ
وَبَعْدَهُ رَمَّمَ الْكَهَنَةُ أَهْلُ الْغَوْرِ.
וְאַחֲרָ֛יו הֶחֱזִ֥יקוּ הַכֹּהֲנִ֖ים אַנְשֵׁ֥י הַכִּכָּֽר׃
-
After him the priests, the men of the Plain, repaired.
-
καί μετά αὐτός κρατέω ὁ ἱερεύς ἀνήρ αχεχαρ
وَبَعْدَهُمْ رَمَّمَ بِنْيَامِينُ وَحَشُّوبُ مُقَابِلَ بَيْتِهِمَا. وَبَعْدَهُمَا رَمَّمَ عَزَرْيَا بْنُ مَعْسِيَّا بْنِ عَنَنْيَا بِجَانِبِ بَيْتِهِ.
אַחֲרָ֨יו הֶחֱזִ֧יק בִּנְיָמִ֛ן וְחַשּׁ֖וּב נֶ֣גֶד בֵּיתָ֑ם ס אַחֲרָ֣יו הֶחֱזִ֗יק עֲזַרְיָ֧ה בֶן־מַעֲשֵׂיָ֛ה בֶּן־עֲנָֽנְיָ֖ה אֵ֥צֶל בֵּיתֹֽו׃ ס
-
After them Benjamin and Hasshub repaired opposite their house. After them Azari′ah the son of Ma-asei′ah, son of Anani′ah repaired beside his own house.
-
καί μετά αὐτός κρατέω βενιαμίν καί ασουβ κατέναντι οἶκος αὐτός μετά αὐτός κρατέω αζαρια υἱός μαασηα υἱός ανανια ἔχω οἶκος αὐτός
وَبَعْدَهُ رَمَّمَ بَنُّويُ بْنُ حِينَادَادَ قِسْمًا ثَانِيًا، مِنْ بَيْتِ عَزَرْيَا إِلَى الزَّاوِيَةِ وَإِلَى الْعَطْفَةِ.
אַחֲרָ֣יו הֶחֱזִ֗יק בִּנּ֛וּי בֶּן־חֵנָדָ֖ד מִדָּ֣ה שֵׁנִ֑ית מִבֵּ֣ית עֲזַרְיָ֔ה עַד־הַמִּקְצֹ֖ועַ וְעַד־הַפִּנָּֽה׃
-
After him Bin′nui the son of Hen′adad repaired another section, from the house of Azari′ah to the Angle
-
μετά αὐτός κρατέω βανι υἱός ηναδαδ μέτρον δεύτερος ἀπό βηθαζαρια ἕως ὁ γωνία καί ἕως ὁ καμπή
وَفَالاَلُ بْنُ أُوزَايَ مِنْ مُقَابِلِ الزَّاوِيَةِ وَالْبُرْجِ، الَّذِي هُوَ خَارِجَ بَيْتِ الْمَلِكِ الأَعْلَى الَّذِي لِدَارِ السِّجْنِ. وَبَعْدَهُ فَدَايَا بْنُ فَرْعُوشَ.
פָּלָ֣ל בֶּן־אוּזַי֮ מִנֶּ֣גֶד הַמִּקְצֹועַ֒ וְהַמִּגְדָּ֗ל הַיֹּוצֵא֙ מִבֵּ֤ית הַמֶּ֙לֶךְ֙ הָֽעֶלְיֹ֔ון אֲשֶׁ֖ר לַחֲצַ֣ר הַמַּטָּרָ֑ה אַחֲרָ֖יו פְּדָיָ֥ה בֶן־פַּרְעֹֽשׁ׃ ס
-
and to the corner. Palal the son of Uzai repaired opposite the Angle and the tower projecting from the upper house of the king at the court of the guard. After him Pedai′ah the son of Parosh
-
φαλαλ υἱός ευζαι ἐκ ἐναντίος ὁ γωνία καί ὁ πύργος ὁ ἐκἔχω ἐκ ὁ οἶκος ὁ βασιλεύς ὁ ἀνώτερος ὁ ὁ αὐλή ὁ φυλακή καί μετά αὐτός φαδαια υἱός φορος
وَكَانَ النَّثِينِيمُ سَاكِنِينَ فِي الأَكَمَةِ إِلَى مُقَابِلِ بَابِ الْمَاءِ لِجِهَةِ الشَّرْقِ وَالْبُرْجِ الْخَارِجِيِّ.
וְהַ֨נְּתִינִ֔ים הָי֥וּ יֹשְׁבִ֖ים בָּעֹ֑פֶל עַ֠ד נֶ֜גֶד שַׁ֤עַר הַמַּ֙יִם֙ לַמִּזְרָ֔ח וְהַמִּגְדָּ֖ל הַיֹּוצֵֽא׃ ס
-
and the temple servants living on Ophel repaired to a point opposite the Water Gate on the east and the projecting tower.
-
καί ὁ ναθινιμ εἰμί οἰκέω ἐν ὁ ωφαλ ἕως κῆπος πύλη ὁ ὕδωρ εἰς ἀνατολή καί ὁ πύργος ὁ ἐκἔχω
وَبَعْدَهُمْ رَمَّمَ التَّقُوعِيُّونَ قِسْمًا ثَانِيًا، مِنْ مُقَابِلِ الْبُرْجِ الْكَبِيرِ الْخَارِجِيِّ إِلَى سُورِ الأَكَمَةِ.
אַחֲרָ֛יו הֶחֱזִ֥יקוּ הַתְּקֹעִ֖ים מִדָּ֣ה שֵׁנִ֑ית מִנֶּ֜גֶד הַמִּגְדָּ֤ל הַגָּדֹול֙ הַיֹּוצֵ֔א וְעַ֖ד חֹומַ֥ת הָעֹֽפֶל׃
-
After him the Teko′ites repaired another section opposite the great projecting tower as far as the wall of Ophel.
-
μετά αὐτός κρατέω ὁ θεκωιν μέτρον δεύτερος ἐκ ἐναντίος ὁ πύργος ὁ μέγας ὁ ἐκἔχω καί ἕως ὁ τεῖχος ὁ οφλα
وَمَا فَوْقَ بَابِ الْخَيْلِ رَمَّمَهُ الْكَهَنَةُ، كُلُّ وَاحِدٍ مُقَابِلَ بَيْتِهِ.
מֵעַ֣ל ׀ שַׁ֣עַר הַסּוּסִ֗ים הֶחֱזִ֙יקוּ֙ הַכֹּ֣הֲנִ֔ים אִ֖ישׁ לְנֶ֥גֶד בֵּיתֹֽו׃ ס
-
Above the Horse Gate the priests repaired, each one opposite his own house.
-
ἄνω πύλη ὁ ἵππος κρατέω ὁ ἱερεύς ἀνήρ ἐκ ἐναντίος οἶκος αὐτός
وَبَعْدَهُمْ رَمَّمَ صَادُوقُ بْنُ إِمِّيرَ مُقَابِلَ بَيْتِهِ. وَبَعْدَهُ رَمَّمَ شَمَعْيَا بْنُ شَكَنْيَا حَارِسُ بَابِ الشَّرْقِ.
אַחֲרָ֧יו הֶחֱזִ֛יק צָדֹ֥וק בֶּן־אִמֵּ֖ר נֶ֣גֶד בֵּיתֹ֑ו ס וְאַחֲרָ֤יו הֶחֱזִיק֙ שְׁמַֽעְיָ֣ה בֶן־שְׁכַנְיָ֔ה שֹׁמֵ֖ר שַׁ֥עַר הַמִּזְרָֽח׃ ס
-
After them Zadok the son of Immer repaired opposite his own house. After him Shemai′ah the son of Shecani′ah, the keeper of the East Gate, repaired.
-
μετά αὐτός κρατέω σαδδουκ υἱός εμμηρ ἐκ ἐναντίος οἶκος αὐτός καί μετά αὐτός κρατέω σαμαια υἱός σεχενια φύλαξ ὁ πύλη ὁ ἀνατολή
وَبَعْدَهُ رَمَّمَ حَنَنْيَا بْنُ شَلَمْيَا وَحَانُونُ بْنُ صَالاَفَ السَّادِسُ قِسْمًا ثَانِيًا. وَبَعْدَهُ رَمَّمَ مَشُلاَّمُ بْنُ بَرَخْيَا مُقَابِلَ مِخْدَعِهِ.
[אַחֲרֵי כ] (אַחֲרָ֨יו ק) הֶחֱזִ֜יק חֲנַנְיָ֣ה בֶן־שֶׁלֶמְיָ֗ה וְחָנ֧וּן בֶּן־צָלָ֛ף הַשִּׁשִּׁ֖י מִדָּ֣ה שֵׁנִ֑י ס אַחֲרָ֣יו הֶחֱזִ֗יק מְשֻׁלָּם֙ בֶּן־בֶּ֣רֶכְיָ֔ה נֶ֖גֶד נִשְׁכָּתֹֽו׃ ס
-
After him Hanani′ah the son of Shelemi′ah and Hanun the sixth son of Zalaph repaired another section. After him Meshul′lam the son of Berechi′ah repaired opposite his chamber.
-
μετά αὐτός κρατέω ανανια υἱός σελεμια καί ανουμ υἱός σελεφ ὁ ἕκτος μέτρον δεύτερος μετά αὐτός κρατέω μεσουλαμ υἱός βαρχια ἐκ ἐναντίος γαζοφυλάκιον αὐτός
وَبَعْدَهُ رَمَّمَ مَلْكِيَّا ابْنُ الصَّائِغِ إِلَى بَيْتِ النَّثِينِيمِ وَالتُّجَّارِ، مُقَابِلَ بَابِ الْعَدِّ إِلَى مَصْعَدِ الْعَطْفَةِ.
[אַחֲרֵי כ] (אַחֲרָ֣יו ק) הֶחֱזִ֗יק מַלְכִּיָּה֙ בֶּן־הַצֹּ֣רְפִ֔י עַד־בֵּ֥ית הַנְּתִינִ֖ים וְהָרֹכְלִ֑ים נֶ֚גֶד שַׁ֣עַר הַמִּפְקָ֔ד וְעַ֖ד עֲלִיַּ֥ת הַפִּנָּֽה׃
-
After him Malchi′jah, one of the goldsmiths, repaired as far as the house of the temple servants and of the merchants, opposite the Muster Gate, and to the upper chamber of the corner.
-
μετά αὐτός κρατέω μελχια υἱός ὁ σαραφι ἕως βηθαναθινιμ καί ὁ ῥωποπώλης ἀπέναντι πύλη ὁ μαφεκαδ καί ἕως ἀνάβασις ὁ καμπή
وَمَا بَيْنَ مَصْعَدِ الْعَطْفَةِ إِلَى بَابِ الضَّأْنِ رَمَّمَهُ الصَّيَّاغُونَ وَالتُّجَّارُ.
וּבֵ֨ין עֲלִיַּ֤ת הַפִּנָּה֙ לְשַׁ֣עַר הַצֹּ֔אן הֶחֱזִ֥יקוּ הַצֹּרְפִ֖ים וְהָרֹכְלִֽים׃ פ
-
And between the upper chamber of the corner and the Sheep Gate the goldsmiths and the merchants repaired.
-
καί ἀνά μέσος ἀνάβασις ὁ πύλη ὁ προβατικός κρατέω ὁ χαλκεύς καί ὁ ῥωποπώλης
إصحاح 4
وَلَمَّا سَمِعَ سَنْبَلَّطُ أَنَّنَا آخِذُونَ فِي بِنَاءِ السُّورِ غَضِبَ وَاغْتَاظَ كَثِيرًا، وَهَزَأَ بِالْيَهُودِ.
יְהִ֞י כַּאֲשֶׁ֧ר שָׁמַ֣ע סַנְבַלַּ֗ט כִּֽי־אֲנַ֤חְנוּ בֹונִים֙ אֶת־הַ֣חֹומָ֔ה וַיִּ֣חַר לֹ֔ו וַיִּכְעַ֖ס הַרְבֵּ֑ה וַיַּלְעֵ֖ג עַל־הַיְּהוּדִֽים׃
-
Hostile Plots Thwarted Now when Sanbal′lat heard that we were building the wall, he was angry and greatly enraged, and he ridiculed the Jews.
-
καί γίγνομαι ὡς ἀκούω σαναβαλλατ καί τωβια καί ὁ ἄραψ καί ὁ αμμανείτης ὅτι ἀναβαίνω φυή ὁ τεῖχος ἰερουσαλήμ ὅτι ἄρχω ὁ διασφαγή ἀναφράσσω καί πονηρός αὐτός φαίνω σφόδρα
وَتَكَلَّمَ أَمَامَ إِخْوَتِهِ وَجَيْشِ السَّامِرَةِ وَقَالَ: «مَاذَا يَعْمَلُ الْيَهُودُ الضُّعَفَاءُ؟ هَلْ يَتْرُكُونَهُمْ؟ هَلْ يَذْبَحُونَ؟ هَلْ يُكْمِلُونَ فِي يَوْمٍ؟ هَلْ يُحْيُونَ الْحِجَارَةَ مِنْ كُوَمِ التُّرَابِ وَهِيَ مُحْرَقَةٌ؟»
וַיֹּ֣אמֶר ׀ לִפְנֵ֣י אֶחָ֗יו וְחֵיל֙ שֹֽׁמְרֹ֔ון וַיֹּ֕אמֶר מָ֛ה הַיְּהוּדִ֥ים הָאֲמֵלָלִ֖ים עֹשִׂ֑ים הֲיַעַזְב֨וּ לָהֶ֤ם הֲיִזְבָּ֙חוּ֙ הַיְכַלּ֣וּ בַיֹּ֔ום הַיְחַיּ֧וּ אֶת־הָאֲבָנִ֛ים מֵעֲרֵמֹ֥ות הֶעָפָ֖ר וְהֵ֥מָּה שְׂרוּפֹֽות׃
-
And he said in the presence of his brethren and of the army of Samar′ia, “What are these feeble Jews doing? Will they restore things? Will they sacrifice? Will they finish up in a day? Will they revive the stones out of the heaps of rubbish, and burned ones at that?”
-
καί συνἄγω πᾶς ἐπί ὁ αὐτός ἔρχομαι παρατάσσω ἐν ἰερουσαλήμ
وَكَانَ طُوبِيَّا الْعَمُّونِيُّ بِجَانِبِهِ، فَقَالَ: «إِنَّ مَا يَبْنُونَهُ إِذَا صَعِدَ ثَعْلَبٌ فَإِنَّهُ يَهْدِمُ حِجَارَةَ حَائِطِهِمِ».
וְטֹובִיָּ֥ה הָעַמֹּנִ֖י אֶצְלֹ֑ו וַיֹּ֗אמֶר גַּ֚ם אֲשֶׁר־הֵ֣ם בֹּונִ֔ים אִם־יַעֲלֶ֣ה שׁוּעָ֔ל וּפָרַ֖ץ חֹומַ֥ת אַבְנֵיהֶֽם׃ פ
-
Tobi′ah the Ammonite was by him, and he said, “Yes, what they are building—if a fox goes up on it he will break down their stone wall!”
-
καί προςεὔχομαι πρός ὁ θεός ἐγώ καί ἵστημι προφύλαξ ἐπί αὐτός ἡμέρα καί νύξ ἀπό πρόσωπον αὐτός
«اسْمَعْ يَا إِلَهَنَا، لأَنَّنَا قَدْ صِرْنَا احْتِقَارًا، وَرُدَّ تَعْيِيرَهُمْ عَلَى رُؤُوسِهِمْ، وَاجْعَلْهُمْ نَهْبًا فِي أَرْضِ السَّبْيِ
שְׁמַ֤ע אֱלֹהֵ֙ינוּ֙ כִּֽי־הָיִ֣ינוּ בוּזָ֔ה וְהָשֵׁ֥ב חֶרְפָּתָ֖ם אֶל־רֹאשָׁ֑ם וּתְנֵ֥ם לְבִזָּ֖ה בְּאֶ֥רֶץ שִׁבְיָֽה׃
-
Hear, O our God, for we are despised; turn back their taunt upon their own heads, and give them up to be plundered in a land where they are captives.
-
καί εἶπον ἰούδας συντρίβω ὁ ἰσχύς ὁ ἐχθρός καί ὁ χοῦς πολύς καί ἐγώ οὐ δύναμαι οἰκοδομέω ἐν ὁ τεῖχος
وَلَا تَسْتُرْ ذُنُوبَهُمْ وَلَا تُمْحَ خَطِيَّتُهُمْ مِنْ أَمَامِكَ لأَنَّهُمْ أَغْضَبُوكَ أَمَامَ الْبَانِينَ».
וְאַל־תְּכַס֙ עַל־עֲוֹנָ֔ם וְחַטָּאתָ֖ם מִלְּפָנֶ֣יךָ אַל־תִּמָּחֶ֑ה כִּ֥י הִכְעִ֖יסוּ לְנֶ֥גֶד הַבֹּונִֽים׃
-
Do not cover their guilt, and let not their sin be blotted out from thy sight; for they have provoked thee to anger before the builders.
-
καί εἶπον ὁ θλίβω ἐγώ οὐ γιγνώσκω καί οὐ ὁράω ἕως ὅστις ἔρχομαι εἰς μέσος αὐτός καί φονεύω αὐτός καί καταπαύω ὁ ἔργον
فَبَنَيْنَا السُّورَ وَاتَّصَلَ كُلُّ السُّورِ إِلَى نِصْفِهِ وَكَانَ لِلشَّعْبِ قَلْبٌ فِي الْعَمَلِ.
וַנִּבְנֶה֙ אֶת־הַ֣חֹומָ֔ה וַתִּקָּשֵׁ֥ר כָּל־הַחֹומָ֖ה עַד־חֶצְיָ֑הּ וַיְהִ֧י לֵ֦ב לָעָ֖ם לַעֲשֹֽׂות׃ פ
-
So we built the wall; and all the wall was joined together to half its height. For the people had a mind to work.
-
καί γίγνομαι ὡς ἔρχομαι ὁ ἰουδαῖος ὁ οἰκέω ἔχω αὐτός καί εἶπον ἐγώ ἀναβαίνω ἐκ πᾶς ὁ τόπος ἐπί ἐγώ
وَلَمَّا سَمِعَ سَنْبَلَّطُ وَطُوبِيَّا وَالْعَرَبُ وَالْعَمُّونِيُّونَ وَالأَشْدُودِيُّونَ أَنَّ أَسْوَارَ أُورُشَلِيمَ قَدْ رُمِّمَتْ وَالثُّغَرَ ابْتَدَأَتْ تُسَدُّ، غَضِبُوا جِدًّا.
וַיְהִ֣י כַאֲשֶׁ֣ר שָׁמַ֣ע סַנְבַלַּ֡ט וְ֠טֹובִיָּה וְהָעַרְבִ֨ים וְהָעַמֹּנִ֜ים וְהָאַשְׁדֹּודִ֗ים כִּֽי־עָלְתָ֤ה אֲרוּכָה֙ לְחֹמֹ֣ות יְרוּשָׁלִַ֔ם כִּי־הֵחֵ֥לּוּ הַפְּרֻצִ֖ים לְהִסָּתֵ֑ם וַיִּ֥חַר לָהֶ֖ם מְאֹֽד׃
-
But when Sanbal′lat and Tobi′ah and the Arabs and the Ammonites and the Ash′dodites heard that the repairing of the walls of Jerusalem was going forward and that the breaches were beginning to be closed, they were very angry;
-
καί ἵστημι εἰς ὁ κατώτερος ὁ τόπος κατόπισθεν ὁ τεῖχος ἐν ὁ σκεπεινός καί ἵστημι ὁ λαός κατά δῆμος μετά ῥομφαία αὐτός λόγχη αὐτός καί τόξον αὐτός
وَتَآمَرُوا جَمِيعُهُمْ مَعًا أَنْ يَأْتُوا وَيُحَارِبُوا أُورُشَلِيمَ وَيَعْمَلُوا بِهَا ضَرَرًا.
וַיִּקְשְׁר֤וּ כֻלָּם֙ יַחְדָּ֔ו לָבֹ֖וא לְהִלָּחֵ֣ם בִּירוּשָׁלִָ֑ם וְלַעֲשֹׂ֥ות לֹ֖ו תֹּועָֽה׃
-
and they all plotted together to come and fight against Jerusalem and to cause confusion in it.
-
καί ὁράω καί ἀναἵστημι καί εἶπον πρός ὁ ἔντιμος καί πρός ὁ στρατηγός καί πρός ὁ κατάλοιπος ὁ λαός μή φοβέω ἀπό πρόσωπον αὐτός μιμνήσκω ὁ θεός ἐγώ ὁ μέγας καί φοβερός καί παρατάσσω περί ὁ ἀδελφός σύ υἱός σύ καί θυγάτηρ σύ γυνή σύ καί οἶκος σύ
فَصَلَّيْنَا إِلَى إِلَهِنَا وَأَقَمْنَا حُرَّاسًا ضِدَّهُمْ نَهَارًا وَلَيْلًا بِسَبَبِهِمْ.
וַנִּתְפַּלֵּ֖ל אֶל־אֱלֹהֵ֑ינוּ וַנַּעֲמִ֨יד מִשְׁמָ֧ר עֲלֵיהֶ֛ם יֹומָ֥ם וָלַ֖יְלָה מִפְּנֵיהֶֽם׃
-
And we prayed to our God, and set a guard as a protection against them day and night.
-
καί γίγνομαι ἡνίκα ἀκούω ὁ ἐχθρός ἐγώ ὅτι γιγνώσκω ἐγώ καί διασκεδάζω ὁ θεός ὁ βουλή αὐτός καί ἐπιστρέφω πᾶς ἐγώ εἰς ὁ τεῖχος ἀνήρ εἰς ὁ ἔργον αὐτός
وَقَالَ يَهُوذَا: «قَدْ ضَعُفَتْ قُوَّةُ الْحَمَّالِينَ، وَالتُّرَابُ كَثِيرٌ، وَنَحْنُ لَا نَقْدِرُ أَنْ نَبْنِيَ السُّورَ».
וַיֹּ֣אמֶר יְהוּדָ֗ה כָּשַׁל֙ כֹּ֣חַ הַסַּבָּ֔ל וְהֶעָפָ֖ר הַרְבֵּ֑ה וַאֲנַ֙חְנוּ֙ לֹ֣א נוּכַ֔ל לִבְנֹ֖ות בַּחֹומָֽה׃
-
But Judah said, “The strength of the burden-bearers is failing, and there is much rubbish; we are not able to work on the wall.”
-
καί γίγνομαι ἀπό ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ἥμισυς ὁ ἐκτινάσσω ποιέω ὁ ἔργον καί ἥμισυς αὐτός ἀντιἔχω καί λόγχη καί θυρεός καί ὁ τόξον καί ὁ θώραξ καί ὁ ἄρχων ὀπίσω πᾶς οἶκος ἰουδά
وَقَالَ أَعْدَاؤُنَا: «لاَ يَعْلَمُونَ وَلَا يَرَوْنَ حَتَّى نَدْخُلَ إِلَى وَسَطِهِمْ وَنَقْتُلَهُمْ وَنُوقِفَ الْعَمَلَ».
וַיֹּאמְר֣וּ צָרֵ֗ינוּ לֹ֤א יֵדְעוּ֙ וְלֹ֣א יִרְא֔וּ עַ֛ד אֲשֶׁר־נָבֹ֥וא אֶל־תֹּוכָ֖ם וַהֲרַגְנ֑וּם וְהִשְׁבַּ֖תְנוּ אֶת־הַמְּלָאכָֽה׃
-
And our enemies said, “They will not know or see till we come into the midst of them and kill them and stop the work.”
-
ὁ οἰκοδομέω ἐν ὁ τεῖχος καί ὁ αἴρω ἐν ὁ ἀρτήρ ἐν ὅπλον ἐν εἷς χείρ ποιέω αὐτός ὁ ἔργον καί εἷς κράτος ὁ βολίς
وَلَمَّا جَاءَ الْيَهُودُ السَّاكِنُونَ بِجَانِبِهِمْ قَالُوا لَنَا عَشْرَ مَرَّاتٍ: «مِنْ جَمِيعِ الأَمَاكِنِ الَّتِي مِنْهَا رَجَعُوا إِلَيْنَا».
וַֽיְהִי֙ כַּאֲשֶׁר־בָּ֣אוּ הַיְּהוּדִ֔ים הַיֹּשְׁבִ֖ים אֶצְלָ֑ם וַיֹּ֤אמְרוּ לָ֙נוּ֙ עֶ֣שֶׂר פְּעָמִ֔ים מִכָּל־הַמְּקֹמֹ֖ות אֲשֶׁר־תָּשׁ֥וּבוּ עָלֵֽינוּ׃
-
When the Jews who lived by them came they said to us ten times, “From all the places where they live they will come up against us.”
-
καί ὁ οἰκοδόμος ἀνήρ ῥομφαία αὐτός ζωννύω ἐπί ὁ ὀσφύς αὐτός καί οἰκοδομέω καί ὁ σαλπίζω ἐν ὁ κερατίνη ἔχω αὐτός
فَأَوْقَفْتُ الشَّعْبَ مِنْ أَسْفَلِ الْمَوْضِعِ وَرَاءَ السُّورِ وَعَلَى الْقِمَمِ، أَوْقَفْتُهُمْ حَسَبَ عَشَائِرِهِمْ، بِسُيُوفِهِمْ وَرِمَاحِهِمْ وَقِسِيِّهِمْ.
וָֽאַעֲמִ֞יד מִֽתַּחְתִּיֹּ֧ות לַמָּקֹ֛ום מֵאַחֲרֵ֥י לַחֹומָ֖ה [בַּצְּחִחִיִּים כ] (בַּצְּחִיחִ֑ים ק) וָֽאַעֲמִ֤יד אֶת־הָעָם֙ לְמִשְׁפָּחֹ֔ות עִם־חַרְבֹתֵיהֶ֛ם רָמְחֵיהֶ֖ם וְקַשְּׁתֹתֵיהֶֽם׃
-
So in the lowest parts of the space behind the wall, in open places, I stationed the people according to their families, with their swords, their spears, and their bows.
-
καί εἶπον πρός ὁ ἔντιμος καί πρός ὁ ἄρχων καί πρός ὁ κατάλοιπος ὁ λαός ὁ ἔργον πλατύς καί πολύς καί ἐγώ σκορπίζω ἐπί ὁ τεῖχος μακράν ἀνήρ ἀπό ὁ ἀδελφός αὐτός
وَنَظَرْتُ وَقُمْتُ وَقُلْتُ لِلْعُظَمَاءِ وَالْوُلاَةِ وَلِبَقِيَّةِ الشَّعْبِ: «لاَ تَخَافُوهُمْ بَلِ اذْكُرُوا السَّيِّدَ الْعَظِيمَ الْمَرْهُوبَ، وَحَارِبُوا مِنْ أَجْلِ إِخْوَتِكُمْ وَبَنِيكُمْ وَبَنَاتِكُمْ وَنِسَائِكُمْ وَبُيُوتِكُمْ».
וָאֵ֣רֶא וָאָק֗וּם וָאֹמַ֞ר אֶל־הַחֹרִ֤ים וְאֶל־הַסְּגָנִים֙ וְאֶל־יֶ֣תֶר הָעָ֔ם אַל־תִּֽירְא֖וּ מִפְּנֵיהֶ֑ם אֶת־אֲדֹנָ֞י הַגָּדֹ֤ול וְהַנֹּורָא֙ זְכֹ֔רוּ וְהִֽלָּחֲמ֗וּ עַל־אֲחֵיכֶם֙ בְּנֵיכֶ֣ם וּבְנֹתֵיכֶ֔ם נְשֵׁיכֶ֖ם וּבָתֵּיכֶֽם׃ פ
-
And I looked, and arose, and said to the nobles and to the officials and to the rest of the people, “Do not be afraid of them. Remember the Lord, who is great and terrible, and fight for your brethren, your sons, your daughters, your wives, and your homes.”
-
ἐν τόπος ὅς ἐάν ἀκούω ὁ φωνή ὁ κερατίνη ἐκεῖ συνἄγω πρός ἐγώ καί ὁ θεός ἐγώ πολεμέω περί ἐγώ
وَلَمَّا سَمِعَ أَعْدَاؤُنَا أَنَّنَا قَدْ عَرَفْنَا، وَأَبْطَلَ اللهُ مَشُورَتَهُمْ، رَجَعْنَا كُلُّنَا إِلَى السُّورِ كُلُّ وَاحِدٍ إِلَى شُغْلِهِ.
וַיְהִ֞י כַּֽאֲשֶׁר־שָׁמְע֤וּ אֹויְבֵ֙ינוּ֙ כִּי־נֹ֣ודַֽע לָ֔נוּ וַיָּ֥פֶר הָאֱלֹהִ֖ים אֶת־עֲצָתָ֑ם [וַנָּשׁוּב כ] (וַנָּ֤שָׁב ק) כֻּלָּ֙נוּ֙ אֶל־הַ֣חֹומָ֔ה אִ֖ישׁ אֶל־מְלַאכְתֹּֽו׃
-
When our enemies heard that it was known to us and that God had frustrated their plan, we all returned to the wall, each to his work.
-
καί ἐγώ ποιέω ὁ ἔργον καί ἥμισυς αὐτός κρατέω ὁ λόγχη ἀπό ἀνάβασις ὁ ὄρθρος ἕως ἔξοδος ὁ ἄστρον
وَمِنْ ذَلِكَ الْيَوْمِ كَانَ نِصْفُ غِلْمَانِي يَشْتَغِلُونَ فِي الْعَمَلِ، وَنِصْفُهُمْ يُمْسِكُونَ الرِّمَاحَ وَالأَتْرَاسَ وَالْقِسِيَّ وَالدُّرُوعَ. وَالرُّؤَسَاءُ وَرَاءَ كُلِّ بَيْتِ يَهُوذَا.
וַיְהִ֣י ׀ מִן־הַיֹּ֣ום הַה֗וּא חֲצִ֣י נְעָרַי֮ עֹשִׂ֣ים בַּמְּלָאכָה֒ וְחֶצְיָ֗ם מַחֲזִיקִים֙ וְהָרְמָחִ֣ים הַמָּגִנִּ֔ים וְהַקְּשָׁתֹ֖ות וְהַשִּׁרְיֹנִ֑ים וְהַ֨שָּׂרִ֔ים אַחֲרֵ֖י כָּל־בֵּ֥ית יְהוּדָֽה׃
-
From that day on, half of my servants worked on construction, and half held the spears, shields, bows, and coats of mail; and the leaders stood behind all the house of Judah,
-
καί ἐν ὁ καιρός ἐκεῖνος εἶπον ὁ λαός αὐλίζω ἐν μέσος ἰερουσαλήμ καί εἰμί σύ ὁ νύξ προφυλακή καί ὁ ἡμέρα ἔργον
الْبَانُونَ عَلَى السُّورِ بَنَوْا وَحَامِلُو الأَحْمَالِ حَمَلُوا. بِالْيَدِ الْوَاحِدَةِ يَعْمَلُونَ الْعَمَلَ، وَبِالأُخْرَى يَمْسِكُونَ السِّلاَحَ.
הַבֹּונִ֧ים בַּחֹומָ֛ה וְהַנֹּשְׂאִ֥ים בַּסֶּ֖בֶל עֹמְשִׂ֑ים בְּאַחַ֤ת יָדֹו֙ עֹשֶׂ֣ה בַמְּלָאכָ֔ה וְאַחַ֖ת מַחֲזֶ֥קֶת הַשָּֽׁלַח׃
-
who were building on the wall. Those who carried burdens were laden in such a way that each with one hand labored on the work and with the other held his weapon.
-
καί εἰμί ἐγώ καί ὁ ἀνήρ ὁ προφυλακή ὀπίσω ἐγώ καί οὐ εἰμί ἐκ ἐγώ ἐκδιδύσκω ἀνήρ ὁ ἱμάτιον αὐτός
وَكَانَ الْبَانُونَ يَبْنُونَ، وَسَيْفُ كُلُّ وَاحِدٍ مَرْبُوطٌ عَلَى جَنْبِهِ، وَكَانَ النَّافِخُ بِالْبُوقِ بِجَانِبِي.
וְהַ֨בֹּונִ֔ים אִ֥ישׁ חַרְבֹּ֛ו אֲסוּרִ֥ים עַל־מָתְנָ֖יו וּבֹונִ֑ים וְהַתֹּוקֵ֥עַ בַּשֹּׁופָ֖ר אֶצְלִֽי׃
-
And each of the builders had his sword girded at his side while he built. The man who sounded the trumpet was beside me.
-
καὶ οἱ οἰκοδόμοι ἀνὴρ ρομφαίαν αὐτοῦ ἐζωσμένος ἐπὶ τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ καὶ ᾠκοδομοῦσαν καὶ ὁ σαλπίζων ἐν τῇ κερατίνῃ ἐχόμενα αὐτοῦ.
فَقُلْتُ لِلْعُظَمَاءِ وَالْوُلاَةِ وَلِبَقِيَّةِ الشَّعْبِ: «الْعَمَلُ كَثِيرٌ وَمُتَّسِعٌ وَنَحْنُ مُتَفَرِّقُونَ عَلَى السُّورِ وَبَعِيدُونَ بَعْضُنَا عَنْ بَعْضٍ.
וָאֹמַ֞ר אֶל־הַחֹרִ֤ים וְאֶל־הַסְּגָנִים֙ וְאֶל־יֶ֣תֶר הָעָ֔ם הַמְּלָאכָ֥ה הַרְבֵּ֖ה וּרְחָבָ֑ה וַאֲנַ֗חְנוּ נִפְרָדִים֙ עַל־הַ֣חֹומָ֔ה רְחֹוקִ֖ים אִ֥ישׁ מֵאָחִֽיו׃
-
And I said to the nobles and to the officials and to the rest of the people, “The work is great and widely spread, and we are separated on the wall, far from one another.
-
καὶ εἶπα πρὸς τοὺς ἐντίμους καὶ πρὸς τοὺς ἄρχοντας καὶ πρὸς τοὺς καταλοίπους τοῦ λαοῦ· τὸ ἔργον πλατὺ καὶ πολύ, καὶ ἡμεῖς σκορπιζόμεθα ἐπὶ τοῦ τείχους μακρὰν ἀνὴρ ἀπὸ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ.
فَالْمَكَانُ الَّذِي تَسْمَعُونَ مِنْهُ صَوْتَ الْبُوقِ هُنَاكَ تَجْتَمِعُونَ إِلَيْنَا. إِلَهُنَا يُحَارِبُ عَنَّا».
בִּמְקֹ֗ום אֲשֶׁ֤ר תִּשְׁמְעוּ֙ אֶת־קֹ֣ול הַשֹּׁופָ֔ר שָׁ֖מָּה תִּקָּבְצ֣וּ אֵלֵ֑ינוּ אֱלֹהֵ֖ינוּ יִלָּ֥חֶם לָֽנוּ׃
-
In the place where you hear the sound of the trumpet, rally to us there. Our God will fight for us.”
-
ἐν τόπῳ, οὗ ἐὰν ἀκούσητε τὴν φωνὴν τῆς κερατίνης, ἐκεῖ συναχθήσεσθε πρὸς ἡμᾶς, καὶ ὁ Θεὸς ἡμῶν πολεμήσει περὶ ἡμῶν.
فَكُنَّا نَحْنُ نَعْمَلُ الْعَمَلَ، وَكَانَ نِصْفُهُمْ يَمْسِكُونَ الرِّمَاحَ مِنْ طُلُوعِ الْفَجْرِ إِلَى ظُهُورِ النُّجُومِ.
וַאֲנַ֖חְנוּ עֹשִׂ֣ים בַּמְּלָאכָ֑ה וְחֶצְיָ֗ם מַחֲזִיקִים֙ בָּֽרְמָחִ֔ים מֵעֲלֹ֣ות הַשַּׁ֔חַר עַ֖ד צֵ֥את הַכֹּוכָבִֽים׃
-
So we labored at the work, and half of them held the spears from the break of dawn till the stars came out.
-
καὶ ἡμεῖς ποιοῦντες τὸ ἔργον, καὶ ἥμισυ αὐτῶν κρατοῦντες τὰς λόγχας ἀπὸ ἀναβάσεως τοῦ ὄρθρου ἕως ἐξόδου τῶν ἄστρων.
وَقُلْتُ فِي ذَلِكَ الْوَقْتِ أَيْضًا لِلشَّعْبِ: «لِيَبِتْ كُلُّ وَاحِدٍ مَعَ غُلاَمِهِ فِي وَسْطِ أُورُشَلِيمَ لِيَكُونُوا لَنَا حُرَّاسًا فِي اللَّيْلِ وَلِلْعَمَلِ فِي النَّهَارِ».
גַּ֣ם בָּעֵ֤ת הַהִיא֙ אָמַ֣רְתִּי לָעָ֔ם אִ֣ישׁ וְנַעֲרֹ֔ו יָלִ֖ינוּ בְּתֹ֣וךְ יְרוּשָׁלִָ֑ם וְהָֽיוּ־לָ֧נוּ הַלַּ֛יְלָה מִשְׁמָ֖ר וְהַיֹּ֥ום מְלָאכָֽה׃
-
I also said to the people at that time, “Let every man and his servant pass the night within Jerusalem, that they may be a guard for us by night and may labor by day.”
-
καὶ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ εἶπα τῷ λαῷ· ἕκαστος μετὰ τοῦ νεανίσκου αὐτοῦ αὐλίσθητε ἐν μέσῳ Ἱερουσαλήμ, καὶ ἔστω ὑμῖν ἡ νὺξ προφυλακὴ καὶ ἡ ἡμέρα ἔργον.
وَلَمْ أَكُنْ أَنَا وَلَا إِخْوَتِي وَلَا غِلْمَانِي وَلَا الْحُرَّاسُ الَّذِينَ وَرَائِي نَخْلَعُ ثِيَابَنَا. كَانَ كُلُّ وَاحِدٍ يَذْهَبُ بِسِلاَحِهِ إِلَى الْمَاءِ.
וְאֵ֨ין אֲנִ֜י וְאַחַ֣י וּנְעָרַ֗י וְאַנְשֵׁ֤י הַמִּשְׁמָר֙ אֲשֶׁ֣ר אַחֲרַ֔י אֵין־אֲנַ֥חְנוּ פֹשְׁטִ֖ים בְּגָדֵ֑ינוּ אִ֖ישׁ שִׁלְחֹ֥ו הַמָּֽיִם׃ ס
-
So neither I nor my brethren nor my servants nor the men of the guard who followed me, none of us took off our clothes; each kept his weapon in his hand.
-
καὶ ἤμην ἐγὼ καὶ οἱ ἄνδρες τῆς προφυλακῆς ὀπίσω μου, καὶ οὐκ ἦν ἐξ ἡμῶν ἐκδιδυσκόμενος ἀνὴρ τά ἱμάτια αὐτοῦ.
إصحاح 5
وَكَانَ صُرَاخُ الشَّعْبِ وَنِسَائِهِمْ عَظِيمًا عَلَى إِخْوَتِهِمِ الْيَهُودِ.
וַתְּהִ֨י צַעֲקַ֥ת הָעָ֛ם וּנְשֵׁיהֶ֖ם גְּדֹולָ֑ה אֶל־אֲחֵיהֶ֖ם הַיְּהוּדִֽים׃
-
Nehemiah Deals with Oppression Now there arose a great outcry of the people and of their wives against their Jewish brethren.
-
καί εἰμί κραυγή ὁ λαός καί γυνή αὐτός μέγας πρός ὁ ἀδελφός αὐτός ὁ ἰουδαῖος
وَكَانَ مَنْ يَقُولُ: «بَنُونَا وَبَنَاتُنَا نَحْنُ كَثِيرُونَ. دَعْنَا نَأْخُذْ قَمْحًا فَنَأْكُلَ وَنَحْيَا».
וְיֵשׁ֙ אֲשֶׁ֣ר אֹמְרִ֔ים בָּנֵ֥ינוּ וּבְנֹתֵ֖ינוּ אֲנַ֣חְנוּ רַבִּ֑ים וְנִקְחָ֥ה דָגָ֖ן וְנֹאכְלָ֥ה וְנִחְיֶֽה׃
-
For there were those who said, “With our sons and our daughters, we are many; let us get grain, that we may eat and keep alive.”
-
καί εἰμί τις λέγω ἐν υἱός ἐγώ καί ἐν θυγατήρ ἐγώ ἐγώ πολύς καί λαμβάνω σῖτος καί ἐσθίω καί ζάω
وَكَانَ مَنْ يَقُولُ: «حُقُولُنَا وَكُرُومُنَا وَبُيُوتُنَا نَحْنُ رَاهِنُوهَا حَتَّى نَأْخُذَ قَمْحًا فِي الْجُوعِ».
וְיֵשׁ֙ אֲשֶׁ֣ר אֹמְרִ֔ים שְׂדֹתֵ֛ינוּ וּכְרָמֵ֥ינוּ וּבָתֵּ֖ינוּ אֲנַ֣חְנוּ עֹרְבִ֑ים וְנִקְחָ֥ה דָגָ֖ן בָּרָעָֽב׃
-
There were also those who said, “We are mortgaging our fields, our vineyards, and our houses to get grain because of the famine.”
-
καί εἰμί τις λέγω ἀγρός ἐγώ καί ἀμπελών ἐγώ καί οἰκία ἐγώ ἐγώ διαἐγγυάω καί λαμβάνω σῖτος καί ἐσθίω
وَكَانَ مَنْ يَقُولُ: «قَدِ اسْتَقْرَضْنَا فِضَّةً لِخَرَاجِ الْمَلِكِ عَلَى حُقُولِنَا وَكُرُومِنَا.
וְיֵשׁ֙ אֲשֶׁ֣ר אֹמְרִ֔ים לָוִ֥ינוּ כֶ֖סֶף לְמִדַּ֣ת הַמֶּ֑לֶךְ שְׂדֹתֵ֖ינוּ וּכְרָמֵֽינוּ׃
-
And there were those who said, “We have borrowed money for the king’s tax upon our fields and our vineyards.
-
καί εἰμί τις λέγω δανείζω ἀργύριον εἰς φόρος ὁ βασιλεύς ἀγρός ἐγώ καί ἀμπελών ἐγώ καί οἰκία ἐγώ
وَالآنَ لَحْمُنَا كَلَحْمِ إِخْوَتِنَا وَبَنُونَا كَبَنِيهِمْ، وَهَا نَحْنُ نُخْضِعُ بَنِينَا وَبَنَاتِنَا عَبِيدًا، وَيُوجَدُ مِنْ بَنَاتِنَا مُسْتَعْبَدَاتٌ، وَلَيْسَ شَيْءٌ فِي طَاقَةِ يَدِنَا، وَحُقُولُنَا وَكُرُومُنَا لِلآخَرِينَ».
וְעַתָּ֗ה כִּבְשַׂ֤ר אַחֵ֙ינוּ֙ בְּשָׂרֵ֔נוּ כִּבְנֵיהֶ֖ם בָּנֵ֑ינוּ וְהִנֵּ֣ה אֲנַ֣חְנוּ כֹ֠בְשִׁים אֶת־בָּנֵ֨ינוּ וְאֶת־בְּנֹתֵ֜ינוּ לַעֲבָדִ֗ים וְיֵ֨שׁ מִבְּנֹתֵ֤ינוּ נִכְבָּשֹׁות֙ וְאֵ֣ין לְאֵ֣ל יָדֵ֔נוּ וּשְׂדֹתֵ֥ינוּ וּכְרָמֵ֖ינוּ לַאֲחֵרִֽים׃
-
Now our flesh is as the flesh of our brethren, our children are as their children; yet we are forcing our sons and our daughters to be slaves, and some of our daughters have already been enslaved; but it is not in our power to help it, for other men have our fields and our vineyards.”
-
καί νῦν ὡς σάρξ ἀδελφός ἐγώ σάρξ ἐγώ ὡς υἱός αὐτός υἱός ἐγώ καί ἰδού ἐγώ καταδυναστεύω ὁ υἱός ἐγώ καί ὁ θυγάτηρ ἐγώ εἰς δοῦλος καί εἰμί ἀπό θυγάτηρ ἐγώ καταδυναστεύω καί οὐ εἰμί δύναμις χείρ ἐγώ καί ἀγρός ἐγώ καί ἀμπελών ἐγώ ὁ ἔντιμος
فَغَضِبْتُ جِدًّا حِينَ سَمِعْتُ صُرَاخَهُمْ وَهَذَا الْكَلاَمَ.
וַיִּ֥חַר לִ֖י מְאֹ֑ד כַּאֲשֶׁ֤ר שָׁמַ֙עְתִּי֙ אֶת־זַֽעֲקָתָ֔ם וְאֵ֖ת הַדְּבָרִ֥ים הָאֵֽלֶּה׃
-
I was very angry when I heard their outcry and these words.
-
καί λυπέω σφόδρα καθώς ἀκούω ὁ κραυγή αὐτός καί ὁ λόγος οὗτος
فَشَاوَرْتُ قَلْبِي فِيَّ، وَبَكَّتُّ الْعُظَمَاءَ وَالْوُلاَةَ، وَقُلْتُ لَهُمْ: «إِنَّكُمْ تَأْخُذُونَ الرِّبَا كُلُّ وَاحِدٍ مِنْ أَخِيهِ». وَأَقَمْتُ عَلَيْهِمْ جَمَاعَةً عَظِيمَةً.
וַיִּמָּלֵ֨ךְ לִבִּ֜י עָלַ֗י וָאָרִ֙יבָה֙ אֶת־הַחֹרִ֣ים וְאֶת־הַסְּגָנִ֔ים וָאֹמְרָ֣ה לָהֶ֔ם מַשָּׁ֥א אִישׁ־בְּאָחִ֖יו אַתֶּ֣ם נֹשִׁ֑אים וָאֶתֵּ֥ן עֲלֵיהֶ֖ם קְהִלָּ֥ה גְדֹולָֽה׃
-
I took counsel with myself, and I brought charges against the nobles and the officials. I said to them, “You are exacting interest, each from his brother.” And I held a great assembly against them,
-
καί βουλεύω καρδία ἐγώ ἐπί ἐγώ καί μάχομαι πρός ὁ ἔντιμος καί ὁ ἄρχων καί εἶπον αὐτός ἀποαἰτέω ἀνήρ ὁ ἀδελφός αὐτός σύ ἀποαἰτέω καί δίδωμι ἐπί αὐτός ἐκκλησία μέγας
وَقُلْتُ لَهُمْ: «نَحْنُ اشْتَرَيْنَا إِخْوَتَنَا الْيَهُودَ الَّذِينَ بِيعُوا لِلأُمَمِ حَسَبَ طَاقَتِنَا. وَأَنْتُمْ أَيْضًا تَبِيعُونَ إِخْوَتَكُمْ فَيُبَاعُونَ لَنَا». فَسَكَتُوا وَلَمْ يَجِدُوا جَوَابًا.
וָאֹמְרָ֣ה לָהֶ֗ם אֲנַ֣חְנוּ קָ֠נִינוּ אֶת־אַחֵ֨ינוּ הַיְּהוּדִ֜ים הַנִּמְכָּרִ֤ים לַגֹּויִם֙ כְּדֵ֣י בָ֔נוּ וְגַם־אַתֶּ֛ם תִּמְכְּר֥וּ אֶת־אֲחֵיכֶ֖ם וְנִמְכְּרוּ־לָ֑נוּ וַֽיַּחֲרִ֔ישׁוּ וְלֹ֥א מָצְא֖וּ דָּבָֽר׃ ס
-
and said to them, “We, as far as we are able, have bought back our Jewish brethren who have been sold to the nations; but you even sell your brethren that they may be sold to us!” They were silent, and could not find a word to say.
-
καί εἶπον αὐτός ἐγώ κτάομαι ὁ ἀδελφός ἐγώ ὁ ἰουδαῖος ὁ πωλέω ὁ ἔθνος ἐν ἑκούσιος ἐγώ καί σύ πωλέω ὁ ἀδελφός σύ καί ἡσυχάζω καί οὐ εὑρίσκω λόγος
وَقُلْتُ: «لَيْسَ حَسَنًا الأَمْرُ الَّذِي تَعْمَلُونَهُ. أَمَا تَسِيرُونَ بِخَوْفِ إِلَهِنَا بِسَبَبِ تَعْيِيرِ الأُمَمِ أَعْدَائِنَا؟
[וַיֹּאמֶר כ] (וָאֹומַ֕ר ק) לֹא־טֹ֥וב הַדָּבָ֖ר אֲשֶׁר־אַתֶּ֣ם עֹשִׂ֑ים הֲלֹ֞וא בְּיִרְאַ֤ת אֱלֹהֵ֙ינוּ֙ תֵּלֵ֔כוּ מֵחֶרְפַּ֖ת הַגֹּויִ֥ם אֹויְבֵֽינוּ׃
-
So I said, “The thing that you are doing is not good. Ought you not to walk in the fear of our God to prevent the taunts of the nations our enemies?
-
καί εἶπον οὐ ἀγαθός ὁ λόγος ὅς σύ ποιέω οὐ οὕτως ἐν φόβος θεός ἐγώ ἀποἔρχομαι ἀπό ὀνειδισμός ὁ ἔθνος ὁ ἐχθρός ἐγώ
وَأَنَا أَيْضًا وَإِخْوَتِي وَغِلْمَانِي أَقْرَضْنَاهُمْ فِضَّةً وَقَمْحًا. فَلْنَتْرُكْ هَذَا الرِّبَا.
וְגַם־אֲנִי֙ אַחַ֣י וּנְעָרַ֔י נֹשִׁ֥ים בָּהֶ֖ם כֶּ֣סֶף וְדָגָ֑ן נַֽעַזְבָה־נָּ֖א אֶת־הַמַּשָּׁ֥א הַזֶּֽה׃
-
Moreover I and my brethren and my servants are lending them money and grain. Let us leave off this interest.
-
καί ὁ ἀδελφός ἐγώ καί ὁ γνωστός ἐγώ καί ἐγώ τίθημι ἐν αὐτός ἀργύριον καί σῖτος ἐν καταλείπω δή ὁ ἀπαίτησις οὗτος
رُدُّوا لَهُمْ هَذَا الْيَوْمَ حُقُولَهُمْ وَكُرُومَهُمْ وَزَيْتُونَهُمْ وَبُيُوتَهُمْ، وَالْجُزْءَ مِنْ مِئَةِ الْفِضَّةِ وَالْقَمْحِ وَالْخَمْرِ وَالزَّيْتِ الَّذِي تَأْخُذُونَهُ مِنْهُمْ رِبًا».
הָשִׁיבוּ֩ נָ֨א לָהֶ֜ם כְּהַיֹּ֗ום שְׂדֹתֵיהֶ֛ם כַּרְמֵיהֶ֥ם זֵיתֵיהֶ֖ם וּבָתֵּיהֶ֑ם וּמְאַ֨ת הַכֶּ֤סֶף וְהַדָּגָן֙ הַתִּירֹ֣ושׁ וְהַיִּצְהָ֔ר אֲשֶׁ֥ר אַתֶּ֖ם נֹשִׁ֥ים בָּהֶֽם׃
-
Return to them this very day their fields, their vineyards, their olive orchards, and their houses, and the hundredth of money, grain, wine, and oil which you have been exacting of them.”
-
ἐπιστρέφω δή αὐτός ὡς σήμερον ἀγρός αὐτός ἀμπελών αὐτός ἐλαία αὐτός καί οἰκία αὐτός καί ἀπό ὁ ἀργύριον ὁ σῖτος καί ὁ οἶνος καί ὁ ἔλαιον ἐκφέρω αὐτός
فَقَالُوا: «نَرُدُّ وَلَا نَطْلُبُ مِنْهُمْ. هَكَذَا نَفْعَلُ كَمَا تَقُولُ». فَدَعَوْتُ الْكَهَنَةَ وَاسْتَحْلَفْتُهُمْ أَنْ يَعْمَلُوا حَسَبَ هَذَا الْكَلاَمِ.
וַיֹּאמְר֣וּ נָשִׁ֗יב וּמֵהֶם֙ לֹ֣א נְבַקֵּ֔שׁ כֵּ֣ן נַעֲשֶׂ֔ה כַּאֲשֶׁ֖ר אַתָּ֣ה אֹומֵ֑ר וָאֶקְרָא֙ אֶת־הַכֹּ֣הֲנִ֔ים וָֽאַשְׁבִּיעֵ֔ם לַעֲשֹׂ֖ות כַּדָּבָ֥ר הַזֶּֽה׃
-
Then they said, “We will restore these and require nothing from them. We will do as you say.” And I called the priests, and took an oath of them to do as they had promised.
-
καί εἶπον ἀποδίδωμι καί παρά αὐτός οὐ ζητέω οὕτως ποιέω καθώς σύ λέγω καί καλέω ὁ ἱερεύς καί ὁρκίζω αὐτός ποιέω ὡς ὁ ῥῆμα οὗτος
ثُمَّ نَفَضْتُ حِجِرِي وَقُلْتُ: «هَكَذَا يَنْفُضُ اللهُ كُلَّ إِنْسَانٍ لَا يُقِيمُ هَذَا الْكَلاَمَ مِنْ بَيْتِهِ وَمِنْ تَعَبِهِ، وَهَكَذَا يَكُونُ مَنْفُوضًا وَفَارِغًا». فَقَالَ كُلُّ الْجَمَاعَةِ: «آمِينَ». وَسَبَّحُوا الرَّبَّ. وَعَمِلَ الشَّعْبُ حَسَبَ هَذَا الْكَلاَمِ.
גַּם־חָצְנִ֣י נָעַ֗רְתִּי וָֽאֹמְרָ֡ה כָּ֣כָה יְנַעֵ֪ר הָֽאֱלֹהִ֟ים אֶת־כָּל־הָאִישׁ֩ אֲשֶׁ֨ר לֹֽא־יָקִ֜ים אֶת־הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֗ה מִבֵּיתֹו֙ וּמִ֣יגִיעֹ֔ו וְכָ֛כָה יִהְיֶ֥ה נָע֖וּר וָרֵ֑ק וַיֹּאמְר֨וּ כָֽל־הַקָּהָ֜ל אָמֵ֗ן וַֽיְהַלְלוּ֙ אֶת־יְהוָ֔ה וַיַּ֥עַשׂ הָעָ֖ם כַּדָּבָ֥ר הַזֶּֽה׃
-
I also shook out my lap and said, “So may God shake out every man from his house and from his labor who does not perform this promise. So may he be shaken out and emptied.” And all the assembly said “Amen” and praised the Lord. And the people did as they had promised.
-
καί ὁ ἀναβολή ἐγώ ἐκτινάσσω καί εἶπον οὕτως ἐκτινάσσω ὁ θεός πᾶς ἀνήρ ὅς οὐ ἵστημι ὁ λόγος οὗτος ἐκ ὁ οἶκος αὐτός καί ἐκ κόπος αὐτός καί εἰμί οὕτως ἐκτινάσσω καί κενός καί εἶπον πᾶς ὁ ἐκκλησία αμην καί αἰνέω ὁ κύριος καί ποιέω ὁ λαός ὁ ῥῆμα οὗτος
وَأَيْضًا مِنَ الْيَوْمِ الَّذِي أُوصِيتُ فِيهِ أَنْ أَكُونَ وَالِيَهُمْ فِي أَرْضِ يَهُوذَا، مِنَ السَّنَةِ الْعِشْرِينَ إِلَى السَّنَةِ الثَّانِيَةِ وَالثَّلاَثِينَ لأَرْتَحْشَسْتَا الْمَلِكِ، اثْنَتَيْ عَشَرَةَ سَنَةً، لَمْ آكُلْ أَنَا وَلَا إِخْوَتِي خُبْزَ الْوَالِي.
גַּ֞ם מִיֹּ֣ום ׀ אֲשֶׁר־צִוָּ֣ה אֹתִ֗י לִהְיֹ֣ות פֶּחָם֮ בְּאֶ֣רֶץ יְהוּדָה֒ מִשְּׁנַ֣ת עֶשְׂרִ֗ים וְ֠עַד שְׁנַ֨ת שְׁלֹשִׁ֤ים וּשְׁתַּ֙יִם֙ לְאַרְתַּחְשַׁ֣סְתְּא הַמֶּ֔לֶךְ שָׁנִ֖ים שְׁתֵּ֣ים עֶשְׂרֵ֑ה אֲנִ֣י וְאַחַ֔י לֶ֥חֶם הַפֶּ֖חָה לֹ֥א אָכַֽלְתִּי׃
-
The Generosity of Nehemiah Moreover from the time that I was appointed to be their governor in the land of Judah, from the twentieth year to the thirty-second year of Ar-ta-xerx′es the king, twelve years, neither I nor my brethren ate the food allowance of the governor.
-
ἀπό ὁ ἡμέρα ὅς ἐντέλλομαι ἐγώ εἰμί εἰς ἄρχων αὐτός ἐν γῆ ἰουδά ἀπό ἔτος εἰκοστός καί ἕως ἔτος τριακοστός καί δεύτερος ὁ αρθασασθα ἔτος δώδεκα ἐγώ καί ὁ ἀδελφός ἐγώ βία αὐτός οὐ ἐσθίω
وَلكِنِ الْوُلاَةُ الأَوَّلُونَ الَّذِينَ قَبْلِي ثَقَّلُوا عَلَى الشَّعْبِ، وَأَخَذُوا مِنْهُمْ خُبْزًا وَخَمْرًا، فَضْلًا عَنْ أَرْبَعِينَ شَاقِلًا مِنَ الْفِضَّةِ، حَتَّى إِنَّ غِلْمَانَهُمْ تَسَلَّطُوا عَلَى الشَّعْبِ. وَأَمَّا أَنَا فَلَمْ أَفْعَلْ هَكَذَا مِنْ أَجْلِ خَوْفِ اللهِ.
וְהַפַּחֹות֩ הָרִאשֹׁנִ֨ים אֲשֶׁר־לְפָנַ֜י הִכְבִּ֣ידוּ עַל־הָעָ֗ם וַיִּקְח֨וּ מֵהֶ֜ם בְּלֶ֤חֶם וָיַ֙יִן֙ אַחַר֙ כֶּֽסֶף־שְׁקָלִ֣ים אַרְבָּעִ֔ים גַּ֥ם נַעֲרֵיהֶ֖ם שָׁלְט֣וּ עַל־הָעָ֑ם וַאֲנִי֙ לֹא־עָשִׂ֣יתִי כֵ֔ן מִפְּנֵ֖י יִרְאַ֥ת אֱלֹהִֽים׃
-
The former governors who were before me laid heavy burdens upon the people, and took from them food and wine, besides forty shekels of silver. Even their servants lorded it over the people. But I did not do so, because of the fear of God.
-
καί ὁ βία ὁ πρῶτος ὅς πρό ἐγώ βαρύνω ἐπί αὐτός καί λαμβάνω παρά αὐτός ἐν ἄρτος καί ἐν οἶνος ἔσχατος ἀργύριον δίδραγμον τεσσαράκοντα καί ὁ ἐκτινάσσω αὐτός ἐκοὐσιάζω ἐπί ὁ λαός καί ἐγώ οὐ ποιέω οὕτως ἀπό πρόσωπον φόβος θεός
وَتَمَسَّكْتُ أَيْضًا بِشُغْلِ هَذَا السُّورِ، وَلَمْ أَشْتَرِ حَقْلًا. وَكَانَ جَمِيعُ غِلْمَانِي مُجْتَمِعِينَ هُنَاكَ عَلَى الْعَمَلِ.
וְ֠גַם בִּמְלֶ֜אכֶת הַחֹומָ֤ה הַזֹּאת֙ הֶחֱזַ֔קְתִּי וְשָׂדֶ֖ה לֹ֣א קָנִ֑ינוּ וְכָל־נְעָרַ֔י קְבוּצִ֥ים שָׁ֖ם עַל־הַמְּלָאכָֽה׃
-
I also held to the work on this wall, and acquired no land; and all my servants were gathered there for the work.
-
καί ἐν ἔργον ὁ τεῖχος οὗτος οὐ κρατέω ἀγρός οὐ κτάομαι καί πᾶς ὁ συνἄγω ἐκεῖ ἐπί ὁ ἔργον
وَكَانَ عَلَى مَائِدَتِي مِنَ الْيَهُودِ وَالْوُلاَةِ مِئَةٌ وَخَمْسُونَ رَجُلًا، فَضْلًا عَنِ الآتِينَ إِلَيْنَا مِنَ الأُمَمِ الَّذِينَ حَوْلَنَا.
וְהַיְּהוּדִ֨ים וְהַסְּגָנִ֜ים מֵאָ֧ה וַחֲמִשִּׁ֣ים אִ֗ישׁ וְהַבָּאִ֥ים אֵלֵ֛ינוּ מִן־הַגֹּויִ֥ם אֲשֶׁר־סְבִיבֹתֵ֖ינוּ עַל־שֻׁלְחָנִֽי׃
-
Moreover there were at my table a hundred and fifty men, Jews and officials, besides those who came to us from the nations which were about us.
-
καί ὁ ἰουδαῖος ἑκατόν καί πεντήκοντα ἀνήρ καί ὁ ἔρχομαι πρός ἐγώ ἀπό ὁ ἔθνος ὁ κύκλος ἐγώ ἐπί τράπεζα ἐγώ
وَكَانَ مَا يُعْمَلُ لِيَوْمٍ وَاحِدٍ ثَوْرًا وَسِتَّةَ خِرَافٍ مُخْتَارَةٍ. وَكَانَ يُعْمَلُ لِي طُيُورٌ، وَفِي كُلِّ عَشَرَةِ أَيَّامٍ كُلُّ نَوْعٍ مِنَ الْخَمْرِ بِكَثْرَةٍ. وَمَعَ هَذَا لَمْ أَطْلُبْ خُبْزَ الْوَالِي، لأَنَّ الْعُبُودِيَّةَ كَانَتْ ثَقِيلَةً عَلَى هَذَا الشَّعْبِ.
וַאֲשֶׁר֩ הָיָ֨ה נַעֲשֶׂ֜ה לְיֹ֣ום אֶחָ֗ד שֹׁ֣ור אֶחָ֞ד צֹ֠אן שֵׁשׁ־בְּרֻרֹ֤ות וְצִפֳּרִים֙ נַֽעֲשׂוּ־לִ֔י וּבֵ֨ין עֲשֶׂ֧רֶת יָמִ֛ים בְּכָל־יַ֖יִן לְהַרְבֵּ֑ה וְעִם־זֶ֗ה לֶ֤חֶם הַפֶּחָה֙ לֹ֣א בִקַּ֔שְׁתִּי כִּֽי־כָֽבְדָ֥ה הָעֲבֹדָ֖ה עַל־הָעָ֥ם הַזֶּֽה׃
-
Now that which was prepared for one day was one ox and six choice sheep; fowls likewise were prepared for me, and every ten days skins of wine in abundance; yet with all this I did not demand the food allowance of the governor, because the servitude was heavy upon this people.
-
καί εἰμί γίγνομαι εἰς ἡμέρα εἷς μόσχος εἷς καί πρόβατον ἕξ ἐκλεκτός καί χίμαρος γίγνομαι ἐγώ καί ἀνά μέσος δέκα ἡμέρα ἐν πᾶς οἶνος ὁ πλῆθος καί σύν οὗτος ἄρτος ὁ βία οὐ ζητέω ὅτι βαρύς ὁ δουλεία ἐπί ὁ λαός οὗτος
اذْكُرْ لِي يَا إِلَهِي لِلْخَيْرِ كُلَّ مَا عَمِلْتُ لِهَذَا الشَّعْبِ.
זָכְרָה־לִּ֥י אֱלֹהַ֖י לְטֹובָ֑ה כֹּ֥ל אֲשֶׁר־עָשִׂ֖יתִי עַל־הָעָ֥ם הַזֶּֽה׃ פ
-
Remember for my good, O my God, all that I have done for this people.
-
μιμνήσκω ἐγώ ὁ θεός εἰς ἀγαθός πᾶς ὅσος ποιέω ὁ λαός οὗτος
إصحاح 6
وَلَمَّا سَمِعَ سَنْبَلَّطُ وَطُوبِيَّا وَجَشَمٌ الْعَرَبِيُّ وَبَقِيَّةُ أَعْدَائِنَا أَنِّي قَدْ بَنَيْتُ السُّورَ وَلَمْ تَبْقَ فِيهِ ثُغْرَةٌ، عَلَى أَنِّي لَمْ أَكُنْ إِلَى ذَلِكَ الْوَقْتِ قَدْ أَقَمْتُ مَصَارِيعَ لِلأَبْوَابِ،
וַיְהִ֣י כַאֲשֶׁ֣ר נִשְׁמַ֣ע לְסַנְבַלַּ֣ט וְ֠טֹובִיָּה וּלְגֶ֨שֶׁם הָֽעַרְבִ֜י וּלְיֶ֣תֶר אֹֽיְבֵ֗ינוּ כִּ֤י בָנִ֙יתִי֙ אֶת־הַ֣חֹומָ֔ה וְלֹא־נֹ֥ותַר בָּ֖הּ פָּ֑רֶץ גַּ֚ם עַד־הָעֵ֣ת הַהִ֔יא דְּלָתֹ֖ות לֹא־הֶעֱמַ֥דְתִּי בַשְּׁעָרִֽים׃
-
Intrigues of Enemies Foiled Now when it was reported to Sanbal′lat and Tobi′ah and to Geshem the Arab and to the rest of our enemies that I had built the wall and that there was no breach left in it (although up to that time I had not set up the doors in the gates),
-
καί γίγνομαι καθώς ἀκούω ὁ σαναβαλλατ καί τωβια καί ὁ γησαμ ὁ αραβι καί ὁ κατάλοιπος ὁ ἐχθρός ἐγώ ὅτι οἰκοδομέω ὁ τεῖχος καί οὐ καταλείπω ἐν αὐτός πνοή ἕως ὁ καιρός ἐκεῖνος θύρα οὐ ἐπιἵστημι ἐν ὁ πύλη
أَرْسَلَ سَنْبَلَّطُ وَجَشَمٌ إِلَيَّ قَائِلَيْنِ: «هَلُمَّ نَجْتَمِعُ مَعًا فِي الْقُرَى فِي بُقْعَةِ أُونُو». وَكَانَا يُفَكِّرَانِ أَنْ يَعْمَلاَ بِي شَرًّا.
וַיִּשְׁלַ֨ח סַנְבַלַּ֤ט וְגֶ֙שֶׁם֙ אֵלַ֣י לֵאמֹ֔ר לְכָ֞ה וְנִֽוָּעֲדָ֥ה יַחְדָּ֛ו בַּכְּפִירִ֖ים בְּבִקְעַ֣ת אֹונֹ֑ו וְהֵ֙מָּה֙ חֹֽשְׁבִ֔ים לַעֲשֹׂ֥ות לִ֖י רָעָֽה׃
-
Sanbal′lat and Geshem sent to me, saying, “Come and let us meet together in one of the villages in the plain of Ono.” But they intended to do me harm.
-
καί ἀποστέλλω σαναβαλλατ καί γησαμ πρός ἐγώ λέγω δεῦρο καί συνἄγω ἐπί ὁ αὐτός ἐν ὁ κώμη ἐν πεδίον ωνω καί αὐτός λογίζομαι ποιέω ἐγώ πονηρία
فَأَرْسَلْتُ إِلَيْهِمَا رُسُلًا قَائِلًا: «إِنِّي أَنَا عَامِلٌ عَمَلًا عَظِيمًا فَلَا أَقْدِرُ أَنْ أَنْزِلَ. لِمَاذَا يَبْطُلُ الْعَمَلُ بَيْنَمَا أَتْرُكُهُ وَأَنْزِلُ إِلَيْكُمَا؟»
וָאֶשְׁלְחָ֨ה עֲלֵיהֶ֤ם מַלְאָכִים֙ לֵאמֹ֔ר מְלָאכָ֤ה גְדֹולָה֙ אֲנִ֣י עֹשֶׂ֔ה וְלֹ֥א אוּכַ֖ל לָרֶ֑דֶת לָ֣מָּה תִשְׁבַּ֤ת הַמְּלָאכָה֙ כַּאֲשֶׁ֣ר אַרְפֶּ֔הָ וְיָרַדְתִּ֖י אֲלֵיכֶֽם׃
-
And I sent messengers to them, saying, “I am doing a great work and I cannot come down. Why should the work stop while I leave it and come down to you?”
-
καί ἀποστέλλω ἐπί αὐτός ἄγγελος λέγω ἔργον μέγας ἐγώ ποιέω καί οὐ δύναμαι καταβαίνω μήποτε καταπαύω ὁ ἔργον ὡς ἄν τελειόω αὐτός καταβαίνω πρός σύ
وَأَرْسَلاَ إِلَيَّ بِمِثْلِ هَذَا الْكَلَامِ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ، وَجَاوَبْتُهُمَا بِمِثْلِ هَذَا الْجَوَابِ.
וַיִּשְׁלְח֥וּ אֵלַ֛י כַּדָּבָ֥ר הַזֶּ֖ה אַרְבַּ֣ע פְּעָמִ֑ים וָאָשִׁ֥יב אֹותָ֖ם כַּדָּבָ֥ר הַזֶּֽה׃ ס
-
And they sent to me four times in this way and I answered them in the same manner.
-
καί ἀποστέλλω πρός ἐγώ ὡς ὁ ῥῆμα οὗτος καί ἀποστέλλω αὐτός κατά οὗτος
فَأَرْسَلَ إِلَيَّ سَنْبَلَّطُ بِمِثْلِ هَذَا الْكَلَامِ مَرَّةً خَامِسَةً مَعَ غُلاَمِهِ بِرِسَالَةٍ مَنْشُورَةٍ بِيَدِهِ مَكْتُوبٌ فِيهَا:
וַיִּשְׁלַח֩ אֵלַ֨י סַנְבַלַּ֜ט כַּדָּבָ֥ר הַזֶּ֛ה פַּ֥עַם חֲמִישִׁ֖ית אֶֽת־נַעֲרֹ֑ו וְאִגֶּ֥רֶת פְּתוּחָ֖ה בְּיָדֹֽו׃
-
In the same way Sanbal′lat for the fifth time sent his servant to me with an open letter in his hand.
-
καί ἀποστέλλω πρός ἐγώ σαναβαλλατ ὁ παῖς αὐτός καί ἐπιστολή ἀναοἴγω ἐν χείρ αὐτός
«قَدْ سُمِعَ بَيْنَ الأُمَمِ، وَجَشَمٌ يَقُولُ: إِنَّكَ أَنْتَ وَالْيَهُودُ تُفَكِّرُونَ أَنْ تَتَمَرَّدُوا، لِذَلِكَ أَنْتَ تَبْنِي السُّورَ لِتَكُونَ لَهُمْ مَلِكًا حَسَبَ هَذِهِ الأُمُورِ.
כָּת֣וּב בָּ֗הּ בַּגֹּויִ֤ם נִשְׁמָע֙ וְגַשְׁמ֣וּ אֹמֵ֔ר אַתָּ֤ה וְהַיְּהוּדִים֙ חֹשְׁבִ֣ים לִמְרֹ֔וד עַל־כֵּ֛ן אַתָּ֥ה בֹונֶ֖ה הַחֹומָ֑ה וְאַתָּ֗ה הֹוֶ֤ה לָהֶם֙ לְמֶ֔לֶךְ כַּדְּבָרִ֖ים הָאֵֽלֶּה׃
-
In it was written, “It is reported among the nations, and Geshem also says it, that you and the Jews intend to rebel; that is why you are building the wall; and you wish to become their king, according to this report.
-
καί εἰμί γράφω ἐν αὐτός ἐν ἔθνος ἀκούω ὅτι σύ καί ὁ ἰουδαῖος λογίζομαι ἀποστατέω διά οὗτος σύ οἰκοδομέω ὁ τεῖχος καί σύ γίγνομαι αὐτός εἰς βασιλεύς
وَقَدْ أَقَمْتَ أَيْضًا أَنْبِيَاءَ لِيُنَادُوا بِكَ فِي أُورُشَلِيمَ قَائِلِينَ: فِي يَهُوذَا مَلِكٌ. وَالآنَ يُخْبَرُ الْمَلِكُ بِهَذَا الْكَلاَمِ. فَهَلُمَّ الآنَ نَتَشَاوَرُ مَعًا».
וְגַם־נְבִיאִ֡ים הֶעֱמַ֣דְתָּ לִקְרֹא֩ עָלֶ֨יךָ בִֽירוּשָׁלִַ֜ם לֵאמֹ֗ר מֶ֚לֶךְ בִּֽיהוּדָ֔ה וְעַתָּה֙ יִשָּׁמַ֣ע לַמֶּ֔לֶךְ כַּדְּבָרִ֣ים הָאֵ֑לֶּה וְעַתָּ֣ה לְכָ֔ה וְנִֽוָּעֲצָ֖ה יַחְדָּֽו׃ ס
-
And you have also set up prophets to proclaim concerning you in Jerusalem, ‘There is a king in Judah.’ And now it will be reported to the king according to these words. So now come, and let us take counsel together.”
-
καί πρός οὗτος προφήτης ἵστημι σεαυτοῦ ἵνα καταἵζω ἐν ἰερουσαλήμ εἰς βασιλεύς ἐν ἰουδά καί νῦν ἀποἀγγέλλω ὁ βασιλεύς ὁ λόγος οὗτος καί νῦν δεῦρο βουλεύω ἐπί ὁ αὐτός
فَأَرْسَلْتُ إِلَيْهِ قَائِلًا: «لاَ يَكُونُ مِثْلُ هَذَا الْكَلَامِ الَّذِي تَقُولُهُ، بَلْ إِنَّمَا أَنْتَ مُخْتَلِقُهُ مِنْ قَلْبِكَ».
וָאֶשְׁלְחָ֤ה אֵלָיו֙ לֵאמֹ֔ר לֹ֤א נִֽהְיָה֙ כַּדְּבָרִ֣ים הָאֵ֔לֶּה אֲשֶׁ֖ר אַתָּ֣ה אֹומֵ֑ר כִּ֥י מִֽלִּבְּךָ֖ אַתָּ֥ה בֹודָֽאם
-
Then I sent to him, saying, “No such things as you say have been done, for you are inventing them out of your own mind.”
-
καί ἀποστέλλω πρός αὐτός λέγω οὐ γίγνομαι ὡς ὁ λόγος οὗτος ὅς σύ λέγω ὅτι ἀπό καρδία σύ σύ ψεύδω αὐτός
لأَنَّهُمْ كَانُوا جَمِيعًا يُخِيفُونَنَا قَائِلِينَ: «قَدِ ارْتَخَتْ أَيْدِيهِمْ عَنِ الْعَمَلِ فَلَا يُعْمَلُ». «فَالآنَ يَا إِلَهِي شَدِّدْ يَدَيَّ».
כִּ֣י כֻלָּ֗ם מְיָֽרְאִ֤ים אֹותָ֙נוּ֙ לֵאמֹ֔ר יִרְפּ֧וּ יְדֵיהֶ֛ם מִן־הַמְּלָאכָ֖ה וְלֹ֣א תֵעָשֶׂ֑ה וְעַתָּ֖ה חַזֵּ֥ק אֶת־יָדָֽי׃
-
For they all wanted to frighten us, thinking, “Their hands will drop from the work, and it will not be done.” But now, O God, strengthen thou my hands.
-
ὅτι πᾶς φοβερίζω ἐγώ λέγω ἐκλύω ὁ χείρ αὐτός ἀπό ὁ ἔργον οὗτος καί οὐ ποιέω καί νῦν κραταιόω ὁ χείρ ἐγώ
وَدَخَلْتُ بَيْتَ شَمْعِيَا بْنِ دَلاَيَا بْنِ مَهِيطَبْئِيلَ وَهُوَ مُغْلَقٌ، فَقَالَ: «لِنَجْتَمِعْ إِلَى بَيْتِ اللهِ إِلَى وَسَطِ الْهَيْكَلِ وَنُقْفِلْ أَبْوَابَ الْهَيْكَلِ، لأَنَّهُمْ يَأْتُونَ لِيَقْتُلُوكَ. فِي اللَّيْلِ يَأْتُونَ لِيَقْتُلُوكَ».
וַאֲנִי־בָ֗אתִי בֵּ֣ית שְֽׁמַֽעְיָ֧ה בֶן־דְּלָיָ֛ה בֶּן־מְהֵֽיטַבְאֵ֖ל וְה֣וּא עָצ֑וּר וַיֹּ֡אמֶר נִוָּעֵד֩ אֶל־בֵּ֨ית הָאֱלֹהִ֜ים אֶל־תֹּ֣וךְ הַֽהֵיכָ֗ל וְנִסְגְּרָה֙ דַּלְתֹ֣ות הַהֵיכָ֔ל כִּ֚י בָּאִ֣ים לְהָרְגֶ֔ךָ וְלַ֖יְלָה בָּאִ֥ים לְהָרְגֶֽךָ׃
-
Now when I went into the house of Shemai′ah the son of Delai′ah, son of Mehet′abel, who was shut up, he said, “Let us meet together in the house of God, within the temple, and let us close the doors of the temple; for they are coming to kill you, at night they are coming to kill you.”
-
καί ἐγώ εἰςἔρχομαι εἰς οἶκος σεμεϊ υἱός δαλαια υἱός μεηταβηλ καί αὐτός συνἔχω καί εἶπον συνἄγω εἰς οἶκος ὁ θεός ἐν μέσος αὐτός καί κλείω ὁ θύρα αὐτός ὅτι ἔρχομαι νύξ φονεύω σύ
فَقُلْتُ: «أَرَجُلٌ مِثْلِي يَهْرُبُ؟ وَمَنْ مِثْلِي يَدْخُلُ الْهَيْكَلَ فَيَحْيَا؟ لَا أَدْخُلُ!»
וָאֹמְרָ֗ה הַאִ֤ישׁ כָּמֹ֙ונִי֙ יִבְרָ֔ח וּמִ֥י כָמֹ֛ונִי אֲשֶׁר־יָבֹ֥וא אֶל־הַהֵיכָ֖ל וָחָ֑י לֹ֖א אָבֹֽוא׃
-
But I said, “Should such a man as I flee? And what man such as I could go into the temple and live? I will not go in.”
-
καί εἶπον τίς εἰμί ὁ ἀνήρ ὅς εἰςἔρχομαι εἰς ὁ οἶκος καί ζάω
فَتَحَقَّقْتُ وَهُوَذَا لَمْ يُرْسِلْهُ اللهُ لأَنَّهُ تَكَلَّمَ بِالنُّبُوَّةِ عَلَيَّ، وَطُوبِيَّا وَسَنْبَلَّطُ قَدِ اسْتَأْجَرَاهُ.
וָאַכִּ֕ירָה וְהִנֵּ֥ה לֹֽא־אֱלֹהִ֖ים שְׁלָחֹ֑ו כִּ֤י הַנְּבוּאָה֙ דִּבֶּ֣ר עָלַ֔י וְטֹובִיָּ֥ה וְסַנְבַלַּ֖ט שְׂכָרֹֽו׃
-
And I understood, and saw that God had not sent him, but he had pronounced the prophecy against me because Tobi′ah and Sanbal′lat had hired him.
-
καί ἐπιγιγνώσκω καί ἰδού ὁ θεός οὐ ἀποστέλλω αὐτός ὅτι ὁ προφητεία λόγος κατά ἐγώ καί τωβιας καί σαναβαλλατ μισθόω
لأَجْلِ هَذَا قَدِ اسْتُؤْجِرَ لِكَيْ أَخَافَ وَأَفْعَلَ هَكَذَا وَأُخْطِئَ، فَيَكُونَ لَهُمَا خَبَرٌ رَدِيءٌ لِكَيْ يُعَيِّرَانِي.
לְמַ֤עַן שָׂכוּר֙ ה֔וּא לְמַֽעַן־אִירָ֥א וְאֶֽעֱשֶׂה־כֵּ֖ן וְחָטָ֑אתִי וְהָיָ֤ה לָהֶם֙ לְשֵׁ֣ם רָ֔ע לְמַ֖עַן יְחָֽרְפֽוּנִי׃ פ
-
For this purpose he was hired, that I should be afraid and act in this way and sin, and so they could give me an evil name, in order to taunt me.
-
ἐπί ἐγώ ὄχλος ὅπως φοβέω καί ποιέω οὕτως καί ἁμαρτάνω καί γίγνομαι αὐτός εἰς ὄνομα πονηρός ὅπως ὀνειδίζω ἐγώ
اذْكُرْ يَا إِلَهِي طُوبِيَّا وَسَنْبَلَّطَ حَسَبَ أَعْمَالِهِمَا هَذِهِ، وَنُوعَدْيَةَ النَّبِيَّةَ وَبَاقِيَ الأَنْبِيَاءِ الَّذِينَ يُخِيفُونَنِي.
זָכְרָ֧ה אֱלֹהַ֛י לְטֹובִיָּ֥ה וּלְסַנְבַלַּ֖ט כְּמַעֲשָׂ֣יו אֵ֑לֶּה וְגַ֨ם לְנֹועַדְיָ֤ה הַנְּבִיאָה֙ וּלְיֶ֣תֶר הַנְּבִיאִ֔ים אֲשֶׁ֥ר הָי֖וּ מְיָֽרְאִ֥ים אֹותִֽי׃
-
Remember Tobi′ah and Sanbal′lat, O my God, according to these things that they did, and also the prophetess No-adi′ah and the rest of the prophets who wanted to make me afraid.
-
μιμνήσκω ὁ θεός ὁ τωβια καί ὁ σαναβαλλατ ὡς ὁ ποίημα αὐτός οὗτος καί ὁ νωαδια ὁ προφήτης καί ὁ κατάλοιπος ὁ προφήτης ὅς εἰμί φοβερίζω ἐγώ
وَكَمِلَ السُّورُ فِي الْخَامِسِ وَالْعِشْرِينَ مِنْ أَيْلُولَ، فِي اثْنَيْنِ وَخَمْسِينَ يَوْمًا.
וַתִּשְׁלַם֙ הַֽחֹומָ֔ה בְּעֶשְׂרִ֥ים וַחֲמִשָּׁ֖ה לֶאֱל֑וּל לַחֲמִשִּׁ֥ים וּשְׁנַ֖יִם יֹֽום׃ פ
-
The Wall Completed So the wall was finished on the twenty-fifth day of the month Elul, in fifty-two days.
-
καί τελέω ὁ τεῖχος πέμπτος καί εἰκάς ὁ ελουλ εἰς πεντήκοντα καί δύο ἡμέρα
وَلَمَّا سَمِعَ كُلُّ أَعْدَائِنَا وَرَأَى جَمِيعُ الأُمَمِ الَّذِينَ حَوَالَيْنَا، سَقَطُوا كَثِيرًا فِي أَعْيُنِ أَنْفُسِهِمْ، وَعَلِمُوا أَنَّهُ مِنْ قِبَلِ إِلَهِنَا عُمِلَ هَذَا الْعَمَلُ.
וַיְהִ֗י כַּאֲשֶׁ֤ר שָֽׁמְעוּ֙ כָּל־אֹ֣ויְבֵ֔ינוּ וַיִּֽרְא֗וּ כָּל־הַגֹּויִם֙ אֲשֶׁ֣ר סְבִֽיבֹתֵ֔ינוּ וַיִּפְּל֥וּ מְאֹ֖ד בְּעֵינֵיהֶ֑ם וַיֵּ֣דְע֔וּ כִּ֚י מֵאֵ֣ת אֱלֹהֵ֔ינוּ נֶעֶשְׂתָ֖ה הַמְּלָאכָ֥ה הַזֹּֽאת׃
-
And when all our enemies heard of it, all the nations round about us were afraid and fell greatly in their own esteem; for they perceived that this work had been accomplished with the help of our God.
-
καί γίγνομαι ἡνίκα ἀκούω πᾶς ὁ ἐχθρός ἐγώ καί φοβέω πᾶς ὁ ἔθνος ὁ κύκλος ἐγώ καί ἐπιπίπτω φόβος σφόδρα ἐν ὀφθαλμός αὐτός καί γιγνώσκω ὅτι παρά ὁ θεός ἐγώ γίγνομαι τελειόω ὁ ἔργον οὗτος
وَأَيْضًا فِي تِلْكَ الأَيَّامِ أَكْثَرَ عُظَمَاءُ يَهُوذَا تَوَارُدَ رَسَائِلِهِمْ عَلَى طُوبِيَّا، وَمِنْ عِنْدِ طُوبِيَّا أَتَتِ الرَّسَائِلُ إِلَيْهِمْ.
גַּ֣ם ׀ בַּיָּמִ֣ים הָהֵ֗ם מַרְבִּ֞ים חֹרֵ֤י יְהוּדָה֙ אִגְּרֹ֣תֵיהֶ֔ם הֹולְכֹ֖ות עַל־טֹובִיָּ֑ה וַאֲשֶׁ֥ר לְטֹובִיָּ֖ה בָּאֹ֥ות אֲלֵיהֶֽם׃
-
Moreover in those days the nobles of Judah sent many letters to Tobi′ah, and Tobi′ah’s letters came to them.
-
καί ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ἀπό πολύς ἔντιμος ἰουδά ἐπιστολή πορεύομαι πρός τωβιαν καί ὁ τωβια ἄρχω πρός αὐτός
لأَنَّ كَثِيرِينَ فِي يَهُوذَا كَانُوا أَصْحَابَ حِلْفٍ لَهُ، لأَنَّهُ صِهْرُ شَكَنْيَا بْنِ آرَحَ، وَيَهُوحَانَانُ ابْنُهُ أَخَذَ بِنْتَ مَشُلاَّمَ بْنِ بَرَخْيَا.
כִּי־רַבִּ֣ים בִּֽיהוּדָ֗ה בַּעֲלֵ֤י שְׁבוּעָה֙ לֹ֔ו כִּי־חָתָ֥ן ה֖וּא לִשְׁכַנְיָ֣ה בֶן־אָרַ֑ח וִֽיהֹוחָנָ֣ן בְּנֹ֔ו לָקַ֕ח אֶת־בַּת־מְשֻׁלָּ֖ם בֶּ֥ן בֶּֽרֶכְיָֽה׃
-
For many in Judah were bound by oath to him, because he was the son-in-law of Shecani′ah the son of Arah: and his son Jeho-ha′nan had taken the daughter of Meshul′lam the son of Berechi′ah as his wife.
-
ὅτι πολύς ἐν ἰουδά ἔνορκος εἰμί αὐτός ὅτι γαμβρός εἰμί ὁ σεχενια υἱός ηραε καί ιωαναν υἱός αὐτός λαμβάνω ὁ θυγάτηρ μεσουλαμ υἱός βαραχια εἰς γυνή
وَكَانُوا أَيْضًا يُخْبِرُونَ أَمَامِي بِحَسَنَاتِهِ، وَكَانُوا يُبَلِّغُونَ كَلاَمِي إِلَيْهِ. وَأَرْسَلَ طُوبِيَّا رَسَائِلَ لِيُخَوِّفَنِي.
גַּ֣ם טֹובֹתָ֗יו הָי֤וּ אֹמְרִים֙ לְפָנַ֔י וּדְבָרַ֕י הָי֥וּ מֹוצִיאִ֖ים לֹ֑ו אִגְּרֹ֛ות שָׁלַ֥ח טֹובִיָּ֖ה לְיָֽרְאֵֽנִי׃
-
Also they spoke of his good deeds in my presence, and reported my words to him. And Tobi′ah sent letters to make me afraid.
-
καί ὁ λόγος αὐτός εἰμί λέγω πρός ἐγώ καί λόγος ἐγώ εἰμί ἐκφέρω αὐτός καί ἐπιστολή ἀποστέλλω τωβιας φοβερίζω ἐγώ
إصحاح 7
وَلَمَّا بُنِيَ السُّورُ، وَأَقَمْتُ الْمَصَارِيعَ، وَتَرَتَّبَ الْبَوَّابُونَ وَالْمُغَنُّونَ وَاللاَّوِيُّونَ،
וַיְהִ֗י כַּאֲשֶׁ֤ר נִבְנְתָה֙ הַחֹומָ֔ה וָאַעֲמִ֖יד הַדְּלָתֹ֑ות וַיִּפָּ֥קְד֛וּ הַשֹּׁועֲרִ֥ים וְהַמְשֹׁרְרִ֖ים וְהַלְוִיִּֽם׃
-
Now when the wall had been built and I had set up the doors, and the gatekeepers, the singers, and the Levites had been appointed,
-
καί γίγνομαι ἡνίκα οἰκοδομέω ὁ τεῖχος καί ἵστημι ὁ θύρα καί ἐπισκέπτω ὁ πυλωρός καί ὁ ᾄδω καί ὁ λευίτης
أَقَمْتُ حَنَانِيَ أَخِي وَحَنَنْيَا رَئِيسَ الْقَصْرِ عَلَى أُورُشَلِيمَ، لأَنَّهُ كَانَ رَجُلًا أَمِينًا يَخَافُ اللهَ أَكْثَرَ مِنْ كَثِيرِينَ.
וָאֲצַוֶּ֞ה אֶת־חֲנָ֣נִי אָחִ֗י וְאֶת־חֲנַנְיָ֛ה שַׂ֥ר הַבִּירָ֖ה עַל־יְרוּשָׁלִָ֑ם כִּי־הוּא֙ כְּאִ֣ישׁ אֱמֶ֔ת וְיָרֵ֥א אֶת־הָאֱלֹהִ֖ים מֵרַבִּֽים׃
-
I gave my brother Hana′ni and Hanani′ah the governor of the castle charge over Jerusalem, for he was a more faithful and God-fearing man than many.
-
καί ἐντέλλομαι ὁ ανανια ἀδελφός ἐγώ καί ὁ ανανια ἄρχων ὁ βιρα ἐν ἰερουσαλήμ ὅτι αὐτός ὡς ἀνήρ ἀληθής καί φοβέω ὁ θεός παρά πολύς
وَقُلْتُ لَهُمَا: «لاَ تُفْتَحْ أَبْوَابُ أُورُشَلِيمَ حَتَّى تَحْمَى الشَّمْسُ. وَمَا دَامُوا وُقُوفًا فَلْيُغْلِقُوا الْمَصَارِيعَ وَيُقْفِلُوهَا. وَأُقِيمَ حِرَاسَاتٌ مِنْ سُكَّانِ أُورُشَلِيمَ، كُلُّ وَاحِدٍ عَلَى حِرَاسَتِهِ، وَكُلُّ وَاحِدٍ مُقَابِلَ بَيْتِهِ».
[וַיֹּאמֶר כ] (וָאֹמַ֣ר ק) לָהֶ֗ם לֹ֣א יִפָּֽתְח֞וּ שַׁעֲרֵ֤י יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ עַד־חֹ֣ם הַשֶּׁ֔מֶשׁ וְעַ֨ד הֵ֥ם עֹמְדִ֛ים יָגִ֥יפוּ הַדְּלָתֹ֖ות וֶאֱחֹ֑זוּ וְהַעֲמֵ֗יד מִשְׁמְרֹות֙ יֹשְׁבֵ֣י יְרוּשָׁלִַ֔ם אִ֚ישׁ בְּמִשְׁמָרֹ֔ו וְאִ֖ישׁ נֶ֥גֶד בֵּיתֹֽו׃
-
And I said to them, “Let not the gates of Jerusalem be opened until the sun is hot; and while they are still standing guard let them shut and bar the doors. Appoint guards from among the inhabitants of Jerusalem, each to his station and each opposite his own house.”
-
καί εἶπον αὐτός οὐ ἀναοἴγω πύλη ἰερουσαλήμ ἕως ἅμα ὁ ἥλιος καί ἔτι αὐτός γρηγορέω κλείω ὁ θύρα καί σφηνόω καί ἵστημι προφύλαξ οἰκέω ἐν ἰερουσαλήμ ἀνήρ ἐν προφυλακή αὐτός καί ἀνήρ ἀπέναντι οἰκία αὐτός
وَكَانَتِ الْمَدِينَةُ وَاسِعَةَ الْجَنَابِ وَعَظِيمَةً، وَالشَّعْبُ قَلِيلًا فِي وَسَطِهَا، وَلَمْ تَكُنِ الْبُيُوتُ قَدْ بُنِيَتْ.
וְהָעִ֞יר רַחֲבַ֤ת יָדַ֙יִם֙ וּגְדֹולָ֔ה וְהָעָ֥ם מְעַ֖ט בְּתֹוכָ֑הּ וְאֵ֥ין בָּתִּ֖ים בְּנוּיִֽם׃
-
The city was wide and large, but the people within it were few and no houses had been built.
-
καί ὁ πόλις πλατύς καί μέγας καί ὁ λαός ὀλίγος ἐν αὐτός καί οὐ εἰμί οἰκία οἰκοδομέω
فَأَلْهَمَنِي إِلَهِي أَنْ أَجْمَعَ الْعُظَمَاءَ وَالْوُلاَةَ وَالشَّعْبَ لأَجْلِ الانْتِسَابِ. فَوَجَدْتُ سِفْرَ انْتِسَابِ الَّذِينَ صَعِدُوا أَوَّلًا وَوَجَدْتُ مَكْتُوبًا فِيهِ:
וַיִּתֵּ֤ן אֱלֹהַי֙ אֶל־לִבִּ֔י וָאֶקְבְּצָ֞ה אֶת־הַחֹרִ֧ים וְאֶת־הַסְּגָנִ֛ים וְאֶת־הָעָ֖ם לְהִתְיַחֵ֑שׂ וָֽאֶמְצָ֗א סֵ֤פֶר הַיַּ֙חַשׂ֙ הָעֹולִ֣ים בָּרִאשֹׁונָ֔ה וָאֶמְצָ֖א כָּת֥וּב בֹּֽו׃ פ
-
Lists of the Returned Exiles Then God put it into my mind to assemble the nobles and the officials and the people to be enrolled by genealogy. And I found the book of the genealogy of those who came up at the first, and I found written in it:
-
καί δίδωμι ὁ θεός εἰς ὁ καρδία ἐγώ καί συνἄγω ὁ ἔντιμος καί ὁ ἄρχων καί ὁ λαός εἰς συνοδία καί εὑρίσκω βιβλίον ὁ συνοδία ὅς ἀναβαίνω ἐν πρῶτος καί εὑρίσκω γράφω ἐν αὐτός
هَؤُلاَءِ هُمْ بَنُو الْكُورَةِ الصَّاعِدُونَ مِنْ سَبْيِ الْمَسْبِيِّينَ الَّذِينَ سَبَاهُمْ نَبُوخَذْنَصَّرُ مَلِكُ بَابِلَ وَرَجَعُوا إِلَى أُورُشَلِيمَ وَيَهُوذَا، كُلُّ وَاحِدٍ إِلَى مَدِينَتِهِ.
אֵ֣לֶּה ׀ בְּנֵ֣י הַמְּדִינָ֗ה הָעֹלִים֙ מִשְּׁבִ֣י הַגֹּולָ֔ה אֲשֶׁ֣ר הֶגְלָ֔ה נְבוּכַדְנֶצַּ֖ר מֶ֣לֶךְ בָּבֶ֑ל וַיָּשׁ֧וּבוּ לִֽירוּשָׁלִַ֛ם וְלִיהוּדָ֖ה אִ֥ישׁ לְעִירֹֽו׃
-
These were the people of the province who came up out of the captivity of those exiles whom Nebuchadnez′zar the king of Babylon had carried into exile; they returned to Jerusalem and Judah, each to his town.
-
καί οὗτος υἱός ὁ χώρα ὁ ἀναβαίνω ἀπό αἰχμαλωσία ὁ ἀποικία ὅς ἀποοἰκίζω ναβουχοδονοσορ βασιλεύς βαβυλών καί ἐπιστρέφω εἰς ἰερουσαλήμ καί εἰς ἰουδά ἀνήρ εἰς ὁ πόλις αὐτός
الَّذِينَ جَاءُوا مَعَ زَرُبَّابِلَ، يَشُوعُ، نَحَمْيَا، عَزَرْيَا، رَعَمْيَا، نَحَمَانِي، مُرْدَخَايُ، بِلْشَانُ، مِسْفَارَثُ بِغْوَايُ، نَحُومُ، وَبَعْنَةُ. عَدَدُ رِجَالِ شَعْبِ إِسْرَائِيلَ:
הַבָּאִ֣ים עִם־זְרֻבָּבֶ֗ל יֵשׁ֡וּעַ נְחֶמְיָ֡ה עֲ֠זַרְיָה רַֽעַמְיָ֨ה נַחֲמָ֜נִי מָרְדֳּכַ֥י בִּלְשָׁ֛ן מִסְפֶּ֥רֶת בִּגְוַ֖י נְח֣וּם בַּעֲנָ֑ה מִסְפַּ֕ר אַנְשֵׁ֖י עַ֥ם יִשְׂרָאֵֽל׃ ס
-
They came with Zerub′babel, Jeshua, Nehemi′ah, Azari′ah, Ra-ami′ah, Naham′ani, Mor′decai, Bilshan, Mis′pereth, Big′vai, Nehum, Ba′anah. The number of the men of the people of Israel:
-
μετά ζοροβαβελ καί ἰησοῦς καί νεεμια αζαρια δαεμια ναεμανι μαρδοχαιος βαλσαν μασφαραθ εσδρα βαγοι ναουμ βαανα μασφαρ ἀνήρ λαός ἰσραήλ
بَنُو فَرْعُوشَ أَلْفَانِ وَمِئَةٌ وَاثْنَانِ وَسَبْعُونَ.
בְּנֵ֣י פַרְעֹ֔שׁ אַלְפַּ֕יִם מֵאָ֖ה וְשִׁבְעִ֥ים וּשְׁנָֽיִם׃ ס
-
the sons of Parosh, two thousand a hundred and seventy-two.
-
υἱός φορος δισχίλιοι ἑκατόν ἑβδομήκοντα δύο
بَنُو شَفَطْيَا ثَلاَثُ مِئَةٍ وَاثْنَانِ وَسَبْعُونَ.
בְּנֵ֣י שְׁפַטְיָ֔ה שְׁלֹ֥שׁ מֵאֹ֖ות שִׁבְעִ֥ים וּשְׁנָֽיִם׃ ס
-
The sons of Shephati′ah, three hundred and seventy-two.
-
υἱός σαφατια τριακόσιοι ἑβδομήκοντα δύο
بَنُو آرَحَ سِتُّ مِئَةٍ وَاثْنَانِ وَخَمْسُونَ.
בְּנֵ֣י אָרַ֔ח שֵׁ֥שׁ מֵאֹ֖ות חֲמִשִּׁ֥ים וּשְׁנָֽיִם׃ ס
-
The sons of Arah, six hundred and fifty-two.
-
υἱός ηρα ἑξακόσιοι πεντήκοντα δύο
بَنُو فَحَثَ مُوآبَ مِنْ بَنِي يَشُوعَ وَيُوآبَ أَلْفَانِ وَثَمَانُ مِئَةٍ وَثَمَانِيَةَ عَشَرَ.
בְּנֵֽי־פַחַ֥ת מֹואָ֛ב לִבְנֵ֥י יֵשׁ֖וּעַ וְיֹואָ֑ב אַלְפַּ֕יִם וּשְׁמֹנֶ֥ה מֵאֹ֖ות שְׁמֹנָ֥ה עָשָֽׂר׃ ס
-
The sons of Pa′hath-mo′ab, namely the sons of Jeshua and Jo′ab, two thousand eight hundred and eighteen.
-
υἱός φααθμωαβ ὁ υἱός ἰησοῦς καί ιωαβ δισχίλιοι ὀκτακόσιοι δέκα ὀκτώ
بَنُو عِيلاَمَ أَلْفٌ وَمِئَتَانِ وَأَرْبَعَةٌ وَخَمْسُونَ.
בְּנֵ֣י עֵילָ֔ם אֶ֕לֶף מָאתַ֖יִם חֲמִשִּׁ֥ים וְאַרְבָּעָֽה׃ ס
-
The sons of Elam, a thousand two hundred and fifty-four.
-
υἱός αιλαμ χίλιοι διακόσιοι πεντήκοντα τέσσαρες
بَنُو زَتُّو ثَمَانُ مِئَةٍ وَخَمْسَةٌ وَأَرْبَعُونَ.
בְּנֵ֣י זַתּ֔וּא שְׁמֹנֶ֥ה מֵאֹ֖ות אַרְבָּעִ֥ים וַחֲמִשָּֽׁה׃ ס
-
The sons of Zattu, eight hundred and forty-five.
-
υἱός ζαθουα ὀκτακόσιοι τεσσαράκοντα πέντε
بَنُو زَكَّايَ سَبْعُ مِئَةٍ وَسِتُّونَ.
בְּנֵ֣י זַכָּ֔י שְׁבַ֥ע מֵאֹ֖ות וְשִׁשִּֽׁים׃ ס
-
The sons of Zac′cai, seven hundred and sixty.
-
υἱός ζακχου ἑπτακόσιοι ἑξήκοντα
بَنُو بِنُّويَ سِتُّ مِئَةٍ وَثَمَانِيَةٌ وَأَرْبَعُونَ.
בְּנֵ֣י בִנּ֔וּי שֵׁ֥שׁ מֵאֹ֖ות אַרְבָּעִ֥ים וּשְׁמֹנָֽה׃ ס
-
The sons of Bin′nui, six hundred and forty-eight.
-
υἱός βανουι ἑξακόσιοι τεσσαράκοντα ὀκτώ
بَنُو بَابَايَ سِتُّ مِئَةٍ وَثَمَانِيَةٌ وَعِشْرُونَ.
בְּנֵ֣י בֵבָ֔י שֵׁ֥שׁ מֵאֹ֖ות עֶשְׂרִ֥ים וּשְׁמֹנָֽה׃ ס
-
The sons of Be′bai, six hundred and twenty-eight.
-
υἱός βηβι ἑξακόσιοι εἴκοσι ὀκτώ
بَنُو عَزْجَدَ أَلْفَانِ وَثَلاَثُ مِئَةٍ وَاثْنَانِ وَعِشْرُونَ.
בְּנֵ֣י עַזְגָּ֔ד אַלְפַּ֕יִם שְׁלֹ֥שׁ מֵאֹ֖ות עֶשְׂרִ֥ים וּשְׁנָֽיִם׃ ס
-
The sons of Azgad, two thousand three hundred and twenty-two.
-
υἱός ασγαδ δισχίλιοι τριακόσιοι εἴκοσι δύο
بَنُو أَدُونِيقَامَ سِتُّ مِئَةٍ وَسَبْعَةٌ وَسِتُّونَ.
בְּנֵי֙ אֲדֹ֣נִיקָ֔ם שֵׁ֥שׁ מֵאֹ֖ות שִׁשִּׁ֥ים וְשִׁבְעָֽה׃ ס
-
The sons of Adoni′kam, six hundred and sixty-seven.
-
υἱός αδενικαμ ἑξακόσιοι ἑξήκοντα ἑπτά
بَنُو بِغْوَايَ أَلْفَانِ وَسَبْعَةٌ وَسِتُّونَ.
בְּנֵ֣י בִגְוָ֔י אַלְפַּ֖יִם שִׁשִּׁ֥ים וְשִׁבְעָֽה׃ ס
-
The sons of Big′vai, two thousand and sixty-seven.
-
υἱός βαγοι δισχίλιοι ἑξήκοντα ἑπτά
بَنُو عَادِينَ سِتُّ مِئَةٍ وَخَمْسَةٌ وَخَمْسُونَ.
בְּנֵ֣י עָדִ֔ין שֵׁ֥שׁ מֵאֹ֖ות חֲמִשִּׁ֥ים וַחֲמִשָּֽׁה׃ ס
-
The sons of Adin, six hundred and fifty-five.
-
υἱός ηδιν ἑξακόσιοι πεντήκοντα πέντε
بَنُو أَطِّيرَ لِحَزَقِيَّا ثَمَانِيَةٌ وَتِسْعُونَ.
בְּנֵֽי־אָטֵ֥ר לְחִזְקִיָּ֖ה תִּשְׁעִ֥ים וּשְׁמֹנָֽה׃ ס
-
The sons of Ater, namely of Hezeki′ah, ninety-eight.
-
υἱός ατηρ ὁ εζεκια ἐνενήκοντα ὀκτώ
بَنُو حَشُومَ ثَلاَثُ مِئَةٍ وَثَمَانِيَةٌ وَعِشْرُونَ.
בְּנֵ֣י חָשֻׁ֔ם שְׁלֹ֥שׁ מֵאֹ֖ות עֶשְׂרִ֥ים וּשְׁמֹנָֽה׃ ס
-
The sons of Hashum, three hundred and twenty-eight.
-
υἱός ησαμ τριακόσιοι εἴκοσι ὀκτώ
بَنُو بِيصَايَ ثَلاَثُ مِئَةٍ وَأَرْبَعَةٌ وَعِشْرُونَ.
בְּנֵ֣י בֵצָ֔י שְׁלֹ֥שׁ מֵאֹ֖ות עֶשְׂרִ֥ים וְאַרְבָּעָֽה׃ ס
-
The sons of Be′zai, three hundred and twenty-four.
-
υἱός βεσι τριακόσιοι εἴκοσι τέσσαρες
بَنُو حَارِيفَ مِئَةٌ وَاثْنَا عَشَرَ.
בְּנֵ֣י חָרִ֔יף מֵאָ֖ה שְׁנֵ֥ים עָשָֽׂר׃ ס
-
The sons of Hariph, a hundred and twelve.
-
υἱός αριφ ἑκατόν δώδεκα
بَنُو جِبْعُونَ خَمْسَةٌ وَتِسْعُونَ.
בְּנֵ֥י גִבְעֹ֖ון תִּשְׁעִ֥ים וַחֲמִשָּֽׁה׃ ס
-
The sons of Gibeon, ninety-five.
-
υἱός γαβαων ἐνενήκοντα πέντε
رِجَالُ بَيْتِ لَحْمَ وَنَطُوفَةَ مِئَةٌ وَثَمَانِيَةٌ وَثَمَانُونَ.
אַנְשֵׁ֤י בֵֽית־לֶ֙חֶם֙ וּנְטֹפָ֔ה מֵאָ֖ה שְׁמֹנִ֥ים וּשְׁמֹנָֽה׃ ס
-
The men of Bethlehem and Neto′phah, a hundred and eighty-eight.
-
υἱός βαιθλεεμ ἑκατόν εἴκοσι τρεῖς υἱός νετωφα πεντήκοντα ἕξ
رِجَالُ عَنَاثُوثَ مِئَةٌ وَثَمَانِيَةٌ وَعِشْرُونَ.
אַנְשֵׁ֣י עֲנָתֹ֔ות מֵאָ֖ה עֶשְׂרִ֥ים וּשְׁמֹנָֽה׃ ס
-
The men of An′athoth, a hundred and twenty-eight.
-
υἱός αναθωθ ἑκατόν εἴκοσι ὀκτώ
رِجَالُ بَيْتِ عَزْمُوتَ اثْنَانِ وَأَرْبَعُونَ.
אַנְשֵׁ֥י בֵית־עַזְמָ֖וֶת אַרְבָּעִ֥ים וּשְׁנָֽיִם׃ ס
-
The men of Beth-az′maveth, forty-two.
-
ἀνήρ βηθασμωθ τεσσαράκοντα δύο
رِجَالُ قَرْيَةِ يَعَارِيمَ كَفِيرَةَ وَبَئِيرُوتَ سَبْعُ مِئَةٍ وَثَلاَثَةٌ وَأَرْبَعُونَ.
אַנְשֵׁ֨י קִרְיַ֤ת יְעָרִים֙ כְּפִירָ֣ה וּבְאֵרֹ֔ות שְׁבַ֥ע מֵאֹ֖ות אַרְבָּעִ֥ים וּשְׁלֹשָֽׁה׃ ס
-
The men of Kir′iath-je′arim, Chephi′rah, and Be-er′oth, seven hundred and forty-three.
-
ἀνήρ καριαθιαριμ καφιρα καί βηρωθ ἑπτακόσιοι τεσσαράκοντα τρεῖς
رِجَالُ الرَّامَةِ وَجَبَعَ سِتُّ مِئَةٍ وَوَاحِدٌ وَعِشْرُونَ.
אַנְשֵׁ֤י הָֽרָמָה֙ וָגָ֔בַע שֵׁ֥שׁ מֵאֹ֖ות עֶשְׂרִ֥ים וְאֶחָֽד׃ ס
-
The men of Ramah and Geba, six hundred and twenty-one.
-
ἀνήρ αραμα καί γαβαα ἑξακόσιοι εἴκοσι εἷς
رِجَالُ مِخْمَاسَ مِئَةٌ وَاثْنَانِ وَعِشْرُونَ.
אַנְשֵׁ֣י מִכְמָ֔ס מֵאָ֖ה וְעֶשְׂרִ֥ים וּשְׁנָֽיִם׃ ס
-
The men of Michmas, a hundred and twenty-two.
-
ἀνήρ μαχεμας ἑκατόν εἴκοσι δύο
رِجَالُ بَيْتِ إِيلَ وعَايَ مِئَةٌ وَثَلاَثَةٌ وَعِشْرُونَ.
אַנְשֵׁ֤י בֵֽית־אֵל֙ וְהָעָ֔י מֵאָ֖ה עֶשְׂרִ֥ים וּשְׁלֹשָֽׁה׃ ס
-
The men of Bethel and Ai, a hundred and twenty-three.
-
ἀνήρ βηθηλ καί αια ἑκατόν εἴκοσι τρεῖς
رِجَالُ نَبُو الأُخْرَى اثْنَانِ وَخَمْسُونَ.
אַנְשֵׁ֥י נְבֹ֛ו אַחֵ֖ר חֲמִשִּׁ֥ים וּשְׁנָֽיִם׃ ס
-
The men of the other Nebo, fifty-two.
-
ἀνήρ ναβι ααρ πεντήκοντα δύο
بَنُو عِيلاَمَ الآخَرِ أَلْفٌ وَمِئَتَانِ وَأَرْبَعَةٌ وَخَمْسُونَ.
בְּנֵי֙ עֵילָ֣ם אַחֵ֔ר אֶ֕לֶף מָאתַ֖יִם חֲמִשִּׁ֥ים וְאַרְבָּעָֽה׃ ס
-
The sons of the other Elam, a thousand two hundred and fifty-four.
-
ἀνήρ ηλαμ ααρ χίλιοι διακόσιοι πεντήκοντα τέσσαρες
بَنُو حَارِيمَ ثَلاَثُ مِئَةٍ وَعِشْرُونَ.
בְּנֵ֣י חָרִ֔ם שְׁלֹ֥שׁ מֵאֹ֖ות וְעֶשְׂרִֽים׃ ס
-
The sons of Harim, three hundred and twenty.
-
υἱός ηραμ τριακόσιοι εἴκοσι
بَنُو أَرِيحَا ثَلاَثُ مِئَةٍ وَخَمْسَةٌ وَأَرْبَعُونَ.
בְּנֵ֣י יְרֵחֹ֔ו שְׁלֹ֥שׁ מֵאֹ֖ות אַרְבָּעִ֥ים וַחֲמִשָּֽׁה׃ ס
-
The sons of Jericho, three hundred and forty-five.
-
υἱός ιεριχω τριακόσιοι τεσσαράκοντα πέντε
بَنُو لُودَ بَنُو حَادِيدَ وَأُونُو سَبْعُ مِئَةٍ وَوَاحِدٌ وَعِشْرُونَ.
בְּנֵי־לֹד֙ חָדִ֣יד וְאֹונֹ֔ו שְׁבַ֥ע מֵאֹ֖ות וְעֶשְׂרִ֥ים וְאֶחָֽד׃ ס
-
The sons of Lod, Hadid, and Ono, seven hundred and twenty-one.
-
υἱός λοδ αδιδ καί ωνω ἑπτακόσιοι εἴκοσι εἷς
بَنُو سَنَاءَةَ ثَلاَثَةُ آلاَفٍ وَتِسْعُ مِئَةٍ وَثَلاَثُونَ.
בְּנֵ֣י סְנָאָ֔ה שְׁלֹ֣שֶׁת אֲלָפִ֔ים תְּשַׁ֥ע מֵאֹ֖ות וּשְׁלֹשִֽׁים׃ פ
-
The sons of Sena′ah, three thousand nine hundred and thirty.
-
υἱός σαναα τρισχίλιοι ἐννακόσιοι τριάκοντα
أَمَّا الْكَهَنَةُ: فَبَنُو يَدْعِيَا مِنْ بَيْتِ يَشُوعَ تِسْعُ مِئَةٍ وَثَلاَثَةٌ وَسَبْعُونَ.
הַֽכֹּהֲנִ֑ים בְּנֵ֤י יְדַֽעְיָה֙ לְבֵ֣ית יֵשׁ֔וּעַ תְּשַׁ֥ע מֵאֹ֖ות שִׁבְעִ֥ים וּשְׁלֹשָֽׁה׃ ס
-
The priests: the sons of Jedai′ah, namely the house of Jeshua, nine hundred and seventy-three.
-
ὁ ἱερεύς υἱός ιωδαε εἰς οἶκος ἰησοῦς ἐννακόσιοι ἑβδομήκοντα τρεῖς
بَنُو إِمِّيرَ أَلْفٌ وَاثْنَانِ وَخَمْسُونَ.
בְּנֵ֣י אִמֵּ֔ר אֶ֖לֶף חֲמִשִּׁ֥ים וּשְׁנָֽיִם׃ ס
-
The sons of Immer, a thousand and fifty-two.
-
υἱός εμμηρ χίλιοι πεντήκοντα δύο
بَنُو فَشْحُورَ أَلْفٌ وَمِئَتَانِ وَسَبْعَةٌ وَأَرْبَعُونَ.
בְּנֵ֣י פַשְׁח֔וּר אֶ֕לֶף מָאתַ֖יִם אַרְבָּעִ֥ים וְשִׁבְעָֽה׃ ס
-
The sons of Pashhur, a thousand two hundred and forty-seven.
-
υἱός φασσουρ χίλιοι διακόσιοι τεσσαράκοντα ἑπτά
بَنُو حَارِيمَ أَلْفٌ وَسَبْعَةَ عَشَرَ.
בְּנֵ֣י חָרִ֔ם אֶ֖לֶף שִׁבְעָ֥ה עָשָֽׂר׃ פ
-
The sons of Harim, a thousand and seventeen.
-
υἱός ηραμ χίλιοι δέκα ἑπτά
أَمَّا اللاَّوِيُّونَ: فَبَنُو يَشُوعَ، لِقَدْمِيئِيلَ مِنْ بَنِي هُودُويَا أَرْبَعَةٌ وَسَبْعُونَ.
הַלְוִיִּ֑ם בְּנֵֽי־יֵשׁ֧וּעַ לְקַדְמִיאֵ֛ל לִבְנֵ֥י לְהֹודְוָ֖ה שִׁבְעִ֥ים וְאַרְבָּעָֽה׃ ס
-
The Levites: the sons of Jeshua, namely of Kad′mi-el of the sons of Ho′devah, seventy-four.
-
ὁ λευίτης υἱός ἰησοῦς ὁ καδμιηλ ὁ υἱός ὁ ουδουια ἑβδομήκοντα τέσσαρες
اَلْمُغَنُّونَ: بَنُو آسَافَ مِئَةٌ وَثَمَانِيَةٌ وَأَرْبَعُونَ.
הַֽמְשֹׁרְרִ֑ים בְּנֵ֣י אָסָ֔ף מֵאָ֖ה אַרְבָּעִ֥ים וּשְׁמֹנָֽה׃ ס
-
The singers: the sons of Asaph, a hundred and forty-eight.
-
ὁ ᾄδω υἱός ασαφ ἑκατόν τεσσαράκοντα ὀκτώ
اَلْبَوَّابُونَ: بَنُو شَلُّومَ، بَنُو أَطِيرَ، بَنُو طَلْمُونَ، بَنُو عَقُّوبَ، بَنُو حَطِيطَا، بَنُو شُوبَايَ مِئَةٌ وَثَمَانِيَةٌ وَثَلاَثُونَ.
הַשֹּֽׁעֲרִ֗ים בְּנֵֽי־שַׁלּ֤וּם בְּנֵֽי־אָטֵר֙ בְּנֵֽי־טַלְמֹ֣ן בְּנֵֽי־עַקּ֔וּב בְּנֵ֥י חֲטִיטָ֖א בְּנֵ֣י שֹׁבָ֑י מֵאָ֖ה שְׁלֹשִׁ֥ים וּשְׁמֹנָֽה׃ ס
-
The gatekeepers: the sons of Shallum, the sons of Ater, the sons of Talmon, the sons of Akkub, the sons of Hati′ta, the sons of Sho′bai, a hundred and thirty-eight.
-
ὁ πυλωρός υἱός σαλουμ υἱός ατηρ υἱός τελμων υἱός ακουβ υἱός ατιτα υἱός σαβι ἑκατόν τριάκοντα ὀκτώ
اَلنَّثِينِيمُ: بَنُو صِيحَا، بَنُو حَسُوفَا، بَنُو طَبَاعُوتَ،
הַנְּתִינִ֑ים בְּנֵי־צִחָ֥א בְנֵי־חֲשֻׂפָ֖א בְּנֵ֥י טַבָּעֹֽות׃
-
The temple servants: the sons of Ziha, the sons of Hasu′pha, the sons of Tabba′oth,
-
ὁ ναθινιμ υἱός σηα υἱός ασιφα υἱός ταβαωθ
بَنُو قِيرُوسَ، بَنُو سِيعَا، بَنُو فَادُونَ
בְּנֵי־קֵירֹ֥ס בְּנֵי־סִיעָ֖א בְּנֵ֥י פָדֹֽון׃
-
the sons of Keros, the sons of Si′a, the sons of Padon,
-
υἱός κιρας υἱός σουια υἱός φαδων
وَبَنُو لَبَانَةَ وَبَنُو حَجَابَا، بَنُو سَلْمَايَ،
בְּנֵי־לְבָנָ֥ה בְנֵי־חֲגָבָ֖ה בְּנֵ֥י שַׁלְמָֽי׃
-
the sons of Leba′na, the sons of Hag′aba, the sons of Shalmai,
-
υἱός λαβανα υἱός αγαβα υἱός σαλαμι
بَنُو حَانَانَ، بَنُو جَدِيلَ، بَنُو جَاحَرَ،
בְּנֵי־חָנָ֥ן בְּנֵי־גִדֵּ֖ל בְּנֵי־גָֽחַר׃
-
the sons of Hanan, the sons of Giddel, the sons of Gahar,
-
υἱός αναν υἱός γαδηλ υἱός γααρ
بَنُو رَآيَا، بَنُو رَصِينَ وَبَنُو نَقُودَا،
בְּנֵי־רְאָיָ֥ה בְנֵי־רְצִ֖ין בְּנֵ֥י נְקֹודָֽא׃
-
the sons of Re-ai′ah, the sons of Rezin, the sons of Neko′da,
-
υἱός ρααια υἱός ρασων υἱός νεκωδα
بَنُو جَزَامَ، بَنُو عَزَا، بَنُو فَاسِيحَ،
בְּנֵי־גַזָּ֥ם בְּנֵי־עֻזָּ֖א בְּנֵ֥י פָסֵֽחַ׃
-
the sons of Gazzam, the sons of Uzza, the sons of Pase′ah,
-
υἱός γηζαμ υἱός οζι υἱός φεση
بَنُو بِيسَايَ، بَنُو مَعُونِيمَ، بَنُو نَفِيشَسِيمَ،
בְּנֵי־בֵסַ֥י בְּנֵי־מְעוּנִ֖ים בְּנֵ֥י [נְפוּשְׁסִים כ] (נְפִֽישְׁסִֽים׃ ק)
-
the sons of Besai, the sons of Me-u′nim, the sons of Nephush′esim,
-
υἱός βησι υἱός μεϊνωμ υἱός νεφωσασιμ
بَنُو بَقْبُوقَ، بَنُو حَقُوفَا، بَنُو حَرْحُورَ،
בְּנֵי־בַקְבּ֥וּק בְּנֵֽי־חֲקוּפָ֖א בְּנֵ֥י חַרְחֽוּר׃
-
the sons of Bakbuk, the sons of Haku′pha, the sons of Harhur,
-
υἱός βακβουκ υἱός αχιφα υἱός αρουρ
بَنُو بَصْلِيتَ، بَنُو مَحِيدَا، بَنُو حَرْشَا،
בְּנֵי־בַצְלִ֥ית בְּנֵֽי־מְחִידָ֖א בְּנֵ֥י חַרְשָֽׁא׃
-
the sons of Bazlith, the sons of Mehi′da, the sons of Harsha,
-
υἱός βασαλωθ υἱός μεϊδα υἱός αδασαν
بَنُو بَرْقُوسَ، بَنُو سِيسَرَا، بَنُو تَامَحَ،
בְּנֵי־בַרְקֹ֥וס בְּֽנֵי־סִֽיסְרָ֖א בְּנֵי־תָֽמַח׃
-
the sons of Barkos, the sons of Sis′era, the sons of Temah,
-
υἱός βαρκους υἱός σισαρα υἱός θημα
بَنُو نَصِيحَ، بَنُو حَطِيفَا.
בְּנֵ֥י נְצִ֖יחַ בְּנֵ֥י חֲטִיפָֽא׃
-
the sons of Nezi′ah, the sons of Hati′pha.
-
υἱός νισια υἱός ατιφα
بَنُو عَبِيدِ سُلَيْمَانَ: بَنُو سُوطَايَ، بَنُو سُوفَرَثَ، بَنُو فَرِيدَا،
בְּנֵ֖י עַבְדֵ֣י שְׁלֹמֹ֑ה בְּנֵי־סֹוטַ֥י בְּנֵי־סֹופֶ֖רֶת בְּנֵ֥י פְרִידָֽא׃
-
The sons of Solomon’s servants: the sons of So′tai, the sons of So′phereth, the sons of Peri′da,
-
υἱός δοῦλος σαλωμών υἱός σουτι υἱός σαφαραθ υἱός φεριδα
بَنُو يَعْلاَ، بَنُو دَرْقُونَ، بَنُو جَدِّيلَ،
בְּנֵי־יַעְלָ֥א בְנֵי־דַרְקֹ֖ון בְּנֵ֥י גִדֵּֽל׃
-
the sons of Ja′ala, the sons of Darkon, the sons of Giddel,
-
υἱός ιεαλη υἱός δορκων υἱός γαδηλ
بَنُو شَفَطْيَا، بَنُو حَطِّيلَ، بَنُو فُوخَرَةِ الظِّبَاءِ، بَنُو آمُونَ.
בְּנֵ֧י שְׁפַטְיָ֣ה בְנֵֽי־חַטִּ֗יל בְּנֵ֛י פֹּכֶ֥רֶת הַצְּבָיִ֖ים בְּנֵ֥י אָמֹֽון׃
-
the sons of Shephati′ah, the sons of Hattil, the sons of Po′chereth-hazzeba′im, the sons of Amon.
-
υἱός σαφατια υἱός ετηλ υἱός φαχαραθ υἱός σαβαϊμ υἱός ημιμ
كُلُّ النَّثِينِيمِ وَبَنِي عَبِيدِ سُلَيْمَانَ ثَلاَثُ مِئَةٍ وَاثْنَانِ وَتِسْعُونَ.
כָּל־הַ֨נְּתִינִ֔ים וּבְנֵ֖י עַבְדֵ֣י שְׁלֹמֹ֑ה שְׁלֹ֥שׁ מֵאֹ֖ות תִּשְׁעִ֥ים וּשְׁנָֽיִם׃ פ
-
All the temple servants and the sons of Solomon’s servants were three hundred and ninety-two.
-
πᾶς ὁ ναθινιμ καί υἱός δοῦλος σαλωμών τριακόσιοι ἐνενήκοντα δύο
وَهَؤُلاَءِ هُمُ الَّذِينَ صَعِدُوا مِنْ تَلِّ مِلْحٍ وَتَلِّ حَرْشَا، كَرُوبُ وَأَدُونُ وَإِمِّيرُ، وَلَمْ يَسْتَطِيعُوا أَنْ يُبَيِّنُوا بُيُوتَ آبَائِهِمْ وَنَسْلَهُمْ هَلْ هُمْ مِنْ إِسْرَائِيلَ:
וְאֵ֗לֶּה הָעֹולִים֙ מִתֵּ֥ל מֶ֙לַח֙ תֵּ֣ל חַרְשָׁ֔א כְּר֥וּב אַדֹּ֖ון וְאִמֵּ֑ר וְלֹ֣א יָכְל֗וּ לְהַגִּ֤יד בֵּית־אֲבֹותָם֙ וְזַרְעָ֔ם אִ֥ם מִיִּשְׂרָאֵ֖ל הֵֽם׃
-
The following were those who came up from Tel-me′lah, Tel-har′sha, Cherub, Addon, and Immer, but they could not prove their fathers’ houses nor their descent, whether they belonged to Israel:
-
καί οὗτος ἀναβαίνω ἀπό θελμελεθ αρησα χαρουβ ηρων ιεμηρ καί οὐ δύναμαι ἀποἀγγέλλω οἶκος πατριά αὐτός καί σπέρμα αὐτός εἰ ἀπό ἰσραήλ εἰμί
بَنُو دَلاَيَا، بَنُو طُوبِيَّا، بَنُو نَقُودَا سِتُّ مِئَةٍ وَاثْنَانِ وَأَرْبَعُونَ.
בְּנֵי־דְלָיָ֥ה בְנֵֽי־טֹובִיָּ֖ה בְּנֵ֣י נְקֹודָ֑א שֵׁ֥שׁ מֵאֹ֖ות וְאַרְבָּעִ֥ים וּשְׁנָֽיִם׃ ס
-
the sons of Delai′ah, the sons of Tobi′ah, the sons of Neko′da, six hundred and forty-two.
-
υἱός δαλαια υἱός τωβια υἱός νεκωδα ἑξακόσιοι τεσσαράκοντα δύο
وَمِنَ الْكَهَنَةِ: بَنُو حَبَابَا، بَنُو هَقُّوصَ، بَنُو بَرْزِلاَيَ، الَّذِي أَخَذَ امْرَأَةً مِنْ بَنَاتِ بَرْزِلاَيَ الْجِلْعَادِيِّ وَتَسَمَّى بِاسْمِهِمْ.
וּמִן־הַכֹּ֣הֲנִ֔ים בְּנֵ֥י חֳבַיָּ֖ה בְּנֵ֣י הַקֹּ֑וץ בְּנֵ֣י בַרְזִלַּ֗י אֲשֶׁ֣ר לָ֠קַח מִבְּנֹ֞ות בַּרְזִלַּ֤י הַגִּלְעָדִי֙ אִשָּׁ֔ה וַיִּקָּרֵ֖א עַל־שְׁמָֽם׃
-
Also, of the priests: the sons of Hobai′ah, the sons of Hakkoz, the sons of Barzil′lai (who had taken a wife of the daughters of Barzil′lai the Gileadite and was called by their name).
-
καί ἀπό ὁ ἱερεύς υἱός εβια υἱός ακως υἱός βερζελλι ὅτι λαμβάνω ἀπό θυγάτηρ βερζελλι ὁ γαλααδίτης γυνή καί καλέω ἐπί ὄνομα αὐτός
هَؤُلاَءِ فَحَصُوا عَنْ كِتَابَةِ أَنْسَابِهِمْ فَلَمْ تُوجَدْ، فَرُذِلُوا مِنَ الْكَهَنُوتِ.
אֵ֗לֶּה בִּקְשׁ֧וּ כְתָבָ֛ם הַמִּתְיַחְשִׂ֖ים וְלֹ֣א נִמְצָ֑א וַיְגֹֽאֲל֖וּ מִן־הַכְּהֻנָּֽה׃
-
These sought their registration among those enrolled in the genealogies, but it was not found there, so they were excluded from the priesthood as unclean;
-
οὗτος ζητέω γραφή αὐτός ὁ συνοδία καί οὐ εὑρίσκω καί ἀγχιστεύω ἀπό ὁ ἱερατεία
وَقَالَ لَهُمُ التَّرْشَاثَا أَنْ لَا يَأْكُلُوا مِنْ قُدْسِ الأَقْدَاسِ حَتَّى يَقُومَ كَاهِنٌ لِلأُورِيمِ وَالتُّمِّيمِ.
וַיֹּ֤אמֶר הַתִּרְשָׁ֙תָא֙ לָהֶ֔ם אֲשֶׁ֥ר לֹא־יֹאכְל֖וּ מִקֹּ֣דֶשׁ הַקֳּדָשִׁ֑ים עַ֛ד עֲמֹ֥ד הַכֹּהֵ֖ן לְאוּרִ֥ים וְתוּמִּֽים׃
-
the governor told them that they were not to partake of the most holy food, until a priest with Urim and Thummim should arise.
-
καί εἶπον αθερσαθα ἵνα μή ἐσθίω ἀπό ὁ ἅγιος ὁ ἅγιος ἕως ἀναἵστημι ὁ ἱερεύς φωτίζω
كُلُّ الْجُمْهُورِ مَعًا أَرْبَعُ رِبَوَاتٍ وَأَلْفَانِ وَثَلاَثُ مِئَةٍ وَسِتُّونَ،
כָּל־הַקָּהָ֖ל כְּאֶחָ֑ד אַרְבַּ֣ע רִבֹּ֔וא אַלְפַּ֖יִם שְׁלֹשׁ־מֵאֹ֥ות וְשִׁשִּֽׁים׃
-
The whole assembly together was forty-two thousand three hundred and sixty,
-
καί γίγνομαι πᾶς ὁ ἐκκλησία ὡς εἷς τέσσαρες μυριάς δισχίλιοι τριακόσιοι ἑξήκοντα
فَضْلًا عَنْ عَبِيدِهِمْ وَإِمَائِهِمِ الَّذِينَ كَانُوا سَبْعَةَ آلاَفٍ وَثَلاَثَ مِئَةٍ وَسَبْعَةً وَثَلاَثِينَ. وَلَهُمْ مِنَ الْمُغَنِّينَ وَالْمُغَنِّيَاتِ مِئَتَانِ وَخَمْسَةٌ وَأَرْبَعُونَ.
מִ֠לְּבַד עַבְדֵיהֶ֤ם וְאַמְהֹֽתֵיהֶם֙ אֵ֔לֶּה שִׁבְעַ֣ת אֲלָפִ֔ים שְׁלֹ֥שׁ מֵאֹ֖ות שְׁלֹשִׁ֣ים וְשִׁבְעָ֑ה וְלָהֶ֗ם מְשֹֽׁרֲרִים֙ וּמְשֹׁ֣רֲרֹ֔ות מָאתַ֖יִם וְאַרְבָּעִ֥ים וַחֲמִשָּֽׁה׃ ס
-
besides their menservants and maidservants, of whom there were seven thousand three hundred and thirty-seven; and they had two hundred and forty-five singers, male and female.
-
πάρεξ δοῦλος αὐτός καί παιδίσκος αὐτός οὗτος ἑπτακισχίλιοι τριακόσιοι τριάκοντα ἑπτά καί ᾄδω καί ᾄδω διακόσιοι τεσσαράκοντα πέντε
وَخَيْلُهُمْ سَبْعُ مِئَةٍ وَسِتَّةٌ وَثَلاَثُونَ، وَبِغَالُهُمْ مِئَتَانِ وَخَمْسَةٌ وَأَرْبَعُونَ،
גְּמַלִּ֕ים אַרְבַּ֥ע מֵאֹ֖ות שְׁלֹשִׁ֣ים וַחֲמִשָּׁ֑ה ס חֲמֹרִ֕ים שֵׁ֣שֶׁת אֲלָפִ֔ים שְׁבַ֥ע מֵאֹ֖ות וְעֶשְׂרִֽים׃
-
Their horses were seven hundred and thirty-six, their mules two hundred and forty-five,
-
ἵππος ἑπτακόσιοι τριάκοντα ἕξ ἡμίονος διακόσιοι τεσσαράκοντα πέντε
وَالْجِمَالُ أَرْبَعُ مِئَةٍ وَخَمْسَةٌ وَثَلاَثُونَ، وَالْحَمِيرُ سِتَّةُ آلاَفٍ وَسَبْعُ مِئَةٍ وَعِشْرُونَ.
וּמִקְצָת֙ רָאשֵׁ֣י הָֽאָבֹ֔ות נָתְנ֖וּ לַמְּלָאכָ֑ה הַתִּרְשָׁ֜תָא נָתַ֣ן לָאֹוצָ֗ר זָהָ֞ב דַּרְכְּמֹנִ֥ים אֶ֙לֶף֙ מִזְרָקֹ֣ות חֲמִשִּׁ֔ים כָּתְנֹות֙ כֹּֽהֲנִ֔ים שְׁלֹשִׁ֖ים וַחֲמֵ֥שׁ מֵאֹֽות׃
-
their camels four hundred and thirty-five, and their asses six thousand seven hundred and twenty.
-
κάμηλος τετρακόσιοι τριάκοντα πέντε ὄνος ἑξακισχίλιοι ἑπτακόσιοι εἴκοσι
وَالْبَعْضُ مِنْ رُؤُوسِ الآبَاءِ أَعْطَوْا لِلْعَمَلِ. التَّرْشَاثَا أَعْطَى لِلْخَزِينَةِ أَلْفَ دِرْهَمٍ مِنَ الذَّهَبِ، وَخَمْسِينَ مِنْضَحَةً، وَخَمْسَ مِئَةٍ وَثَلاَثِينَ قَمِيصًا لِلْكَهَنَةِ.
וּמִקְצָת֙ רָאשֵׁ֣י הָֽאָבֹ֔ות נָתְנ֖וּ לַמְּלָאכָ֑ה הַתִּרְשָׁ֜תָא נָתַ֣ן לָאֹוצָ֗ר זָהָ֞ב דַּרְכְּמֹנִ֥ים אֶ֙לֶף֙ מִזְרָקֹ֣ות חֲמִשִּׁ֔ים כָּתְנֹות֙ כֹּֽהֲנִ֔ים שְׁלֹשִׁ֖ים וַחֲמֵ֥שׁ מֵאֹֽות׃
-
Now some of the heads of fathers’ houses gave to the work. The governor gave to the treasury a thousand darics of gold, fifty basins, five hundred and thirty priests’ garments.
-
καί ἀπό μέρος ἀρχηγός ὁ πατριά δίδωμι εἰς ὁ ἔργον ὁ νεεμια εἰς θησαυρός χρυσοῦς χίλιοι φιάλη πεντήκοντα καί χοθωνωθ ὁ ἱερεύς τριάκοντα
وَالْبَعْضُ مِنْ رُؤُوسِ الآبَاءِ أَعْطَوْا لِخَزِينَةِ الْعَمَلِ رِبَوَتَيْنِ مِنَ الذَّهَبِ، وَأَلْفَيْنِ وَمِئَتَيْ مَنًا مِنَ الْفِضَّةِ.
וּמֵֽרָאשֵׁ֣י הָֽאָבֹ֗ות נָֽתְנוּ֙ לְאֹוצַ֣ר הַמְּלָאכָ֔ה זָהָ֕ב דַּרְכְּמֹונִ֖ים שְׁתֵּ֣י רִבֹּ֑ות וְכֶ֕סֶף מָנִ֖ים אַלְפַּ֥יִם וּמָאתָֽיִם׃
-
And some of the heads of fathers’ houses gave into the treasury of the work twenty thousand darics of gold and two thousand two hundred minas of silver.
-
καί ἀπό ἀρχηγός ὁ πατριά δίδωμι εἰς θησαυρός ὁ ἔργον χρυσίον δύο μυριάς καί ἀργύριον μνᾶ δισχίλιοι διακόσιοι
وَمَا أَعْطَاهُ بَقِيَّةُ الشَّعْبِ سِتَّ رِبْوَاتٍ مِنَ الذَّهَبِ، وَأَلْفَيْ مَنًا مِنَ الْفِضَّةِ، وَسَبْعَةً وَسِتِّينَ قَمِيصًا لِلْكَهَنَةِ.
וַאֲשֶׁ֣ר נָתְנוּ֮ שְׁאֵרִ֣ית הָעָם֒ זָהָ֗ב דַּרְכְּמֹונִים֙ שְׁתֵּ֣י רִבֹּ֔וא וְכֶ֖סֶף מָנִ֣ים אַלְפָּ֑יִם וְכָתְנֹ֥ת כֹּֽהֲנִ֖ים שִׁשִּׁ֥ים וְשִׁבְעָֽה׃ פ
-
And what the rest of the people gave was twenty thousand darics of gold, two thousand minas of silver, and sixty-seven priests’ garments.
-
καί δίδωμι ὁ κατάλοιπος ὁ λαός χρυσίον δύο μυριάς καί ἀργύριον μνᾶ δισχίλιοι διακόσιοι καί χοθωνωθ ὁ ἱερεύς ἑξήκοντα ἑπτά
وَأَقَامَ الْكَهَنَةُ وَاللاَّوِيُّونَ وَالْبَوَّابُونَ وَالْمُغَنُّونَ وَبَعْضُ الشَّعْبِ وَالنَّثِينِيمُ وَكُلُّ إِسْرَائِيلَ فِي مُدُنِهِمْ.
וַיֵּשְׁב֣וּ הַכֹּהֲנִ֣ים וְהַלְוִיִּ֡ם וְהַשֹּׁועֲרִים֩ וְהַמְשֹׁרְרִ֨ים וּמִן־הָעָ֧ם וְהַנְּתִינִ֛ים וְכָל־יִשְׂרָאֵ֖ל בְּעָרֵיהֶ֑ם וַיִּגַּע֙ הַחֹ֣דֶשׁ הַשְּׁבִיעִ֔י וּבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל בְּעָרֵיהֶֽם׃
-
So the priests, the Levites, the gatekeepers, the singers, some of the people, the temple servants, and all Israel, lived in their towns. Ezra Summons the People to Obey the Law And when the seventh month had come, the children of Israel were in their towns.
-
καί καταἵζω ὁ ἱερεύς καί ὁ λευίτης καί ὁ πυλωρός καί ὁ ᾄδω καί ὁ ἀπό ὁ λαός καί ὁ ναθινιμ καί πᾶς ἰσραήλ ἐν πόλις αὐτός καί φθάνω ὁ μήν ὁ ἕβδομος καί ὁ υἱός ἰσραήλ ἐν πόλις αὐτός
إصحاح 8
اجْتَمَعَ كُلُّ الشَّعْبِ كَرَجُلٍ وَاحِدٍ إِلَى السَّاحَةِ الَّتِي أَمَامَ بَابِ الْمَاءِ وَقَالُوا لِعَزْرَا الْكَاتِبِ أَنْ يَأْتِيَ بِسِفْرِ شَرِيعَةِ مُوسَى الَّتِي أَمَرَ بِهَا الرَّبُّ إِسْرَائِيلَ.
וַיֵּאָסְפ֤וּ כָל־הָעָם֙ כְּאִ֣ישׁ אֶחָ֔ד אֶל־הָ֣רְחֹ֔וב אֲשֶׁ֖ר לִפְנֵ֣י שַֽׁעַר־הַמָּ֑יִם וַיֹּֽאמְרוּ֙ לְעֶזְרָ֣א הַסֹּפֵ֔ר לְהָבִ֗יא אֶת־סֵ֙פֶר֙ תֹּורַ֣ת מֹשֶׁ֔ה אֲשֶׁר־צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־יִשְׂרָאֵֽל׃
-
8 And all the people gathered as one man into the square before the Water Gate; and they told Ezra the scribe to bring the book of the law of Moses which the Lord had given to Israel.
-
καί συνἄγω πᾶς ὁ λαός ὡς ἀνήρ εἷς εἰς ὁ πλάτος ὁ ἔμπροσθεν πύλη ὁ ὕδωρ καί εἶπον ὁ εσδρα ὁ γραμματεύς φέρω ὁ βιβλίον νόμος μωυσῆς ὅς ἐντέλλομαι κύριος ὁ ἰσραήλ
فَأَتَى عَزْرَا الْكَاتِبُ بِالشَّرِيعَةِ أَمَامَ الْجَمَاعَةِ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَكُلِّ فَاهِمٍ مَا يُسْمَعُ، فِي الْيَوْمِ الأَوَّلِ مِنَ الشَّهْرِ السَّابِعِ.
וַיָּבִ֣יא עֶזְרָ֣א הַ֠כֹּהֵן אֶֽת־הַתֹּורָ֞ה לִפְנֵ֤י הַקָּהָל֙ מֵאִ֣ישׁ וְעַד־אִשָּׁ֔ה וְכֹ֖ל מֵבִ֣ין לִשְׁמֹ֑עַ בְּיֹ֥ום אֶחָ֖ד לַחֹ֥דֶשׁ הַשְּׁבִיעִֽי׃
-
And Ezra the priest brought the law before the assembly, both men and women and all who could hear with understanding, on the first day of the seventh month.
-
καί φέρω εσδρας ὁ ἱερεύς ὁ νόμος ἐνώπιον ὁ ἐκκλησία ἀπό ἀνήρ καί ἕως γυνή καί πᾶς ὁ συνἵημι ἀκούω ἐν ἡμέρα εἷς ὁ μήν ὁ ἕβδομος
وَقَرَأَ فِيهَا أَمَامَ السَّاحَةِ الَّتِي أَمَامَ بَابِ الْمَاءِ، مِنَ الصَّبَاحِ إِلَى نِصْفِ النَّهَارِ، أَمَامَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْفَاهِمِينَ. وَكَانَتْ آذَانُ كُلِّ الشَّعْبِ نَحْوَ سِفْرِ الشَّرِيعَةِ.
וַיִּקְרָא־בֹו֩ לִפְנֵ֨י הָרְחֹ֜וב אֲשֶׁ֣ר ׀ לִפְנֵ֣י שַֽׁעַר־הַמַּ֗יִם מִן־הָאֹור֙ עַד־מַחֲצִ֣ית הַיֹּ֔ום נֶ֛גֶד הָאֲנָשִׁ֥ים וְהַנָּשִׁ֖ים וְהַמְּבִינִ֑ים וְאָזְנֵ֥י כָל־הָעָ֖ם אֶל־סֵ֥פֶר הַתֹּורָֽה׃
-
And he read from it facing the square before the Water Gate from early morning until midday, in the presence of the men and the women and those who could understand; and the ears of all the people were attentive to the book of the law.
-
καί ἀναγιγνώσκω ἐν αὐτός ἀπό ὁ ὥρα ὁ διαφωτίζω ὁ ἥλιος ἕως ἥμισυς ὁ ἡμέρα ἀπέναντι ὁ ἀνήρ καί ὁ γυνή καί αὐτός συνἵημι καί οὖς πᾶς ὁ λαός εἰς ὁ βιβλίον ὁ νόμος
وَوَقَفَ عَزْرَا الْكَاتِبُ عَلَى مِنْبَرِ الْخَشَبِ الَّذِي عَمِلُوهُ لِهَذَا الأَمْرِ، وَوَقَفَ بِجَانِبِهِ مَتَّثْيَا وَشَمَعُ وَعَنَايَا وَأُورِيَّا وَحِلْقِيَّا وَمَعْسِيَا عَنْ يَمِينِهِ، وَعَنْ يَسَارِهِ فَدَايَا وَمِيشَائِيلُ وَمَلْكِيَّا وَحَشُومُ وَحَشْبَدَّانَةُ وَزَكَرِيَّا وَمَشُلاَّمُ.
וַֽיַּעֲמֹ֞ד עֶזְרָ֣א הַסֹּפֵ֗ר עַֽל־מִגְדַּל־עֵץ֮ אֲשֶׁ֣ר עָשׂ֣וּ לַדָּבָר֒ וַיַּֽעֲמֹ֣ד אֶצְלֹ֡ו מַתִּתְיָ֡ה וְשֶׁ֡מַע וַ֠עֲנָיָה וְאוּרִיָּ֧ה וְחִלְקִיָּ֛ה וּמַעֲשֵׂיָ֖ה עַל־יְמִינֹ֑ו וּמִשְּׂמֹאלֹ֗ו פְּ֠דָיָה וּמִֽישָׁאֵ֧ל וּמַלְכִּיָּ֛ה וְחָשֻׁ֥ם וְחַשְׁבַּדָּ֖נָה זְכַרְיָ֥ה מְשֻׁלָּֽם׃ פ
-
And Ezra the scribe stood on a wooden pulpit which they had made for the purpose; and beside him stood Mattithi′ah, Shema, Anai′ah, Uri′ah, Hilki′ah, and Ma-asei′ah on his right hand; and Pedai′ah, Mish′a-el, Malchi′jah, Hashum, Hash-bad′danah, Zechari′ah, and Meshul′lam on his left hand.
-
καί ἵστημι εσδρας ὁ γραμματεύς ἐπί βῆμα ξύλινος καί ἵστημι ἔχω αὐτός ματταθιας καί σαμαιας καί ανανιας καί ουρια καί ελκια καί μαασαια ἐκ δεξιός αὐτός καί ἐκ ἀριστερός φαδαιας καί μισαηλ καί μελχιας καί ωσαμ καί ασαβδανα καί ζαχαριας καί μοσολλαμ
وَفَتَحَ عَزْرَا السِّفْرَ أَمَامَ كُلِّ الشَّعْبِ، لأَنَّهُ كَانَ فَوْقَ كُلِّ الشَّعْبِ. وَعِنْدَمَا فَتَحَهُ وَقَفَ كُلُّ الشَّعْبِ.
וַיִּפְתַּ֨ח עֶזְרָ֤א הַסֵּ֙פֶר֙ לְעֵינֵ֣י כָל־הָעָ֔ם כִּֽי־מֵעַ֥ל כָּל־הָעָ֖ם הָיָ֑ה וּכְפִתְחֹ֖ו עָֽמְד֥וּ כָל־הָעָֽם׃
-
And Ezra opened the book in the sight of all the people, for he was above all the people; and when he opened it all the people stood.
-
καί ἀναοἴγω εσδρας ὁ βιβλίον ἐνώπιον πᾶς ὁ λαός ὅτι αὐτός εἰμί ἐπάνω ὁ λαός καί γίγνομαι ἡνίκα ἀναοἴγω αὐτός ἵστημι πᾶς ὁ λαός
وَبَارَكَ عَزْرَا الرَّبَّ الإِلَهَ الْعَظِيمَ. وَأَجَابَ جَمِيعُ الشَّعْبِ: «آمِينَ، آمِينَ!» رَافِعِينَ أَيْدِيَهُمْ، وَخَرُّوا وَسَجَدُوا لِلرَّبِّ عَلَى وُجُوهِهِمْ إِلَى الأَرْضِ.
וַיְבָ֣רֶךְ עֶזְרָ֔א אֶת־יְהוָ֥ה הָאֱלֹהִ֖ים הַגָּדֹ֑ול וַיַּֽעֲנ֨וּ כָל־הָעָ֜ם אָמֵ֤ן ׀ אָמֵן֙ בְּמֹ֣עַל יְדֵיהֶ֔ם וַיִּקְּד֧וּ וַיִּשְׁתַּחֲוֻּ֛ לַיהוָ֖ה אַפַּ֥יִם אָֽרְצָה׃
-
And Ezra blessed the Lord, the great God; and all the people answered, “Amen, Amen,” lifting up their hands; and they bowed their heads and worshiped the Lord with their faces to the ground.
-
καί εὐλογέω εσδρας κύριος ὁ θεός ὁ μέγας καί ἀποκρίνω πᾶς ὁ λαός καί εἶπον αμην ἐπιαἴρω χείρ αὐτός καί κύπτω καί προςκυνέω ὁ κύριος ἐπί πρόσωπον ἐπί ὁ γῆ
وَيَشُوعُ وَبَانِي وَشَرَبْيَا وَيَامِينُ وَعَقُّوبُ وَشَبْتَايُ وَهُودِيَّا وَمَعْسِيَا وَقَلِيطَا وَعَزَرْيَا وَيُوزَابَادُ وَحَنَانُ وَفَلَايَا وَاللاَّوِيُّونَ أَفْهَمُوا الشَّعْبَ الشَّرِيعَةَ، وَالشَّعْبُ فِي أَمَاكِنِهِمْ.
וְיֵשׁ֡וּעַ וּבָנִ֡י וְשֵׁרֵ֥בְיָ֣ה ׀ יָמִ֡ין עַקּ֡וּב שַׁבְּתַ֣י ׀ הֹֽודִיָּ֡ה מַעֲשֵׂיָ֡ה קְלִיטָ֣א עֲזַרְיָה֩ יֹוזָבָ֨ד חָנָ֤ן פְּלָאיָה֙ וְהַלְוִיִּ֔ם מְבִינִ֥ים אֶת־הָעָ֖ם לַתֹּורָ֑ה וְהָעָ֖ם עַל־עָמְדָֽם׃
-
Also Jeshua, Bani, Sherebi′ah, Jamin, Akkub, Shab′bethai, Hodi′ah, Ma-asei′ah, Keli′ta, Azari′ah, Jo′zabad, Hanan, Pelai′ah, the Levites, helped the people to understand the law, while the people remained in their places.
-
καί ἰησοῦς καί βαναιας καί σαραβια εἰμί συνετίζω ὁ λαός εἰς ὁ νόμος καί ὁ λαός ἐν ὁ στάσις αὐτός
وَقَرَأُوا فِي السِّفْرِ، فِي شَرِيعَةِ اللهِ، بِبَيَانٍ، وَفَسَّرُوا الْمَعْنَى، وَأَفْهَمُوهُمُ الْقِرَاءَةَ.
וַֽיִּקְרְא֥וּ בַסֵּ֛פֶר בְּתֹורַ֥ת הָאֱלֹהִ֖ים מְפֹרָ֑שׁ וְשֹׂ֣ום שֶׂ֔כֶל וַיָּבִ֖ינוּ בַּמִּקְרָֽא׃ ס
-
And they read from the book, from the law of God, clearly; and they gave the sense, so that the people understood the reading.
-
καί ἀναγιγνώσκω ἐν βιβλίον νόμος ὁ θεός καί διδάσκω εσδρας καί διαστέλλω ἐν ἐπιστήμη κύριος καί συνἵημι ὁ λαός ἐν ὁ ἀνάγνωσις
وَنَحَمْيَا أَيِ التِّرْشَاثَا، وَعَزْرَا الْكَاهِنُ الْكَاتِبُ، وَاللاَّوِيُّونَ الْمُفْهِمُونَ الشَّعْبَ قَالُوا لِجَمِيعِ الشَّعْبِ: «هَذَا الْيَوْمُ مُقَدَّسٌ لِلرَّبِّ إِلَهِكُمْ، لَا تَنُوحُوا وَلَا تَبْكُوا». لأَنَّ جَمِيعَ الشَّعْبِ بَكَوْا حِينَ سَمِعُوا كَلاَمَ الشَّرِيعَةِ.
וַיֹּ֣אמֶר נְחֶמְיָ֣ה ה֣וּא הַתִּרְשָׁ֡תָא וְעֶזְרָ֣א הַכֹּהֵ֣ן ׀ הַסֹּפֵ֡ר וְהַלְוִיִּם֩ הַמְּבִינִ֨ים אֶת־הָעָ֜ם לְכָל־הָעָ֗ם הַיֹּ֤ום קָדֹֽשׁ־הוּא֙ לַיהוָ֣ה אֱלֹהֵיכֶ֔ם אַל־תִּֽתְאַבְּל֖וּ וְאַל־תִּבְכּ֑וּ כִּ֤י בֹוכִים֙ כָּל־הָעָ֔ם כְּשָׁמְעָ֖ם אֶת־דִּבְרֵ֥י הַתֹּורָֽה׃
-
And Nehemi′ah, who was the governor, and Ezra the priest and scribe, and the Levites who taught the people said to all the people, “This day is holy to the Lord your God; do not mourn or weep.” For all the people wept when they heard the words of the law.
-
καί εἶπον νεεμιας καί εσδρας ὁ ἱερεύς καί γραμματεύς καί ὁ λευίτης ὁ συνετίζω ὁ λαός καί εἶπον πᾶς ὁ λαός ὁ ἡμέρα ἅγιος εἰμί ὁ κύριος θεός ἐγώ μή πενθέω μηδέ κλαίω ὅτι κλαίω πᾶς ὁ λαός ὡς ἀκούω ὁ λόγος ὁ νόμος
فَقَالَ لَهُمُ: «اذْهَبُوا كُلُوا السَّمِينَ، وَاشْرَبُوا الْحُلْوَ، وَابْعَثُوا أَنْصِبَةً لِمَنْ لَمْ يُعَدَّ لَهُ، لأَنَّ الْيَوْمَ إِنَّمَا هُوَ مُقَدَّسٌ لِسَيِّدِنَا. وَلَا تَحْزَنُوا، لأَنَّ فَرَحَ الرَّبِّ هُوَ قُوَّتُكُمْ».
וַיֹּ֣אמֶר לָהֶ֡ם לְכוּ֩ אִכְל֨וּ מַשְׁמַנִּ֜ים וּשְׁת֣וּ מַֽמְתַקִּ֗ים וְשִׁלְח֤וּ מָנֹות֙ לְאֵ֣ין נָכֹ֣ון לֹ֔ו כִּֽי־קָדֹ֥ושׁ הַיֹּ֖ום לַאֲדֹנֵ֑ינוּ וְאַל־תֵּ֣עָצֵ֔בוּ כִּֽי־חֶדְוַ֥ת יְהוָ֖ה הִ֥יא מָֽעֻזְּכֶֽם׃
-
Then he said to them, “Go your way, eat the fat and drink sweet wine and send portions to him for whom nothing is prepared; for this day is holy to our Lord; and do not be grieved, for the joy of the Lord is your strength.”
-
καί εἶπον αὐτός πορεύομαι ἐσθίω λίπασμα καί πίνω γλύκασμα καί ἀποστέλλω μερίς ὁ μή ἔχω ὅτι ἅγιος εἰμί ὁ ἡμέρα ὁ κύριος ἐγώ καί μή διαπίπτω ὅτι εἰμί ἰσχύς σύ
وَكَانَ اللاَّوِيُّونَ يُسَكِّتُونَ كُلَّ الشَّعْبِ قَائِلِينَ: «اسْكُتُوا، لأَنَّ الْيَوْمَ مُقَدَّسٌ فَلَا تَحْزَنُوا».
וְהַלְוִיִּ֞ם מַחְשִׁ֤ים לְכָל־הָעָם֙ לֵאמֹ֣ר הַ֔סּוּ כִּ֥י הַיֹּ֖ום קָדֹ֑שׁ וְאַל־תֵּעָצֵֽבוּ׃
-
So the Levites stilled all the people, saying, “Be quiet, for this day is holy; do not be grieved.”
-
καί ὁ λευίτης κατασιωπάω πᾶς ὁ λαός λέγω σιωπάω ὅτι ὁ ἡμέρα ἅγιος καί μή καταπίπτω
فَذَهَبَ كُلُّ الشَّعْبِ لِيَأْكُلُوا وَيَشْرَبُوا وَيَبْعَثُوا أَنْصِبَةً وَيَعْمَلُوا فَرَحًا عَظِيمًا، لأَنَّهُمْ فَهِمُوا الْكَلاَمَ الَّذِي عَلَّمُوهُمْ إِيَّاهُ.
וַיֵּלְכ֨וּ כָל־הָעָ֜ם לֶאֱכֹ֤ל וְלִשְׁתֹּות֙ וּלְשַׁלַּ֣ח מָנֹ֔ות וְלַעֲשֹׂ֖ות שִׂמְחָ֣ה גְדֹולָ֑ה כִּ֤י הֵבִ֙ינוּ֙ בַּדְּבָרִ֔ים אֲשֶׁ֥ר הֹודִ֖יעוּ לָהֶֽם׃ ס
-
And all the people went their way to eat and drink and to send portions and to make great rejoicing, because they had understood the words that were declared to them.
-
καί ἀποἔρχομαι πᾶς ὁ λαός ἐσθίω καί πίνω καί ἀποστέλλω μερίς καί ποιέω εὐφροσύνη μέγας ὅτι συνἵημι ἐν ὁ λόγος ὅς γνωρίζω αὐτός
وَفِي الْيَوْمِ الثَّانِي اجْتَمَعَ رُؤُوسُ آبَاءِ جَمِيعِ الشَّعْبِ وَالْكَهَنَةِ وَاللاَّوِيُّونَ إِلَى عَزْرَا الْكَاتِبِ لِيُفْهِمَهُمْ كَلاَمَ الشَّرِيعَةِ.
וּבַיֹּ֣ום הַשֵּׁנִ֡י נֶאֶסְפוּ֩ רָאשֵׁ֨י הָאָבֹ֜ות לְכָל־הָעָ֗ם הַכֹּֽהֲנִים֙ וְהַלְוִיִּ֔ם אֶל־עֶזְרָ֖א הַסֹּפֵ֑ר וּלְהַשְׂכִּ֖יל אֶל־דִּבְרֵ֥י הַתֹּורָֽה׃
-
The Festival of Booths Celebrated On the second day the heads of fathers’ houses of all the people, with the priests and the Levites, came together to Ezra the scribe in order to study the words of the law.
-
καί ἐν ὁ ἡμέρα ὁ δεύτερος συνἄγω ὁ ἄρχων ὁ πατριά ὁ πᾶς λαός ὁ ἱερεύς καί ὁ λευίτης πρός εσδραν ὁ γραμματεύς ἐπιἵστημι πρός πᾶς ὁ λόγος ὁ νόμος
فَوَجَدُوا مَكْتُوبًا فِي الشَّرِيعَةِ الَّتِي أَمَرَ بِهَا الرَّبُّ عَنْ يَدِ مُوسَى أَنَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ يَسْكُنُونَ فِي مَظَالَّ فِي الْعِيدِ فِي الشَّهْرِ السَّابِعِ،
וַֽיִּמְצְא֖וּ כָּת֣וּב בַּתֹּורָ֑ה אֲשֶׁ֨ר צִוָּ֤ה יְהוָה֙ בְּיַד־מֹשֶׁ֔ה אֲשֶׁר֩ יֵשְׁב֨וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֧ל בַּסֻּכֹּ֛ות בֶּחָ֖ג בַּחֹ֥דֶשׁ הַשְּׁבִיעִֽי׃
-
And they found it written in the law that the Lord had commanded by Moses that the people of Israel should dwell in booths during the feast of the seventh month,
-
καί εὑρίσκω γράφω ἐν ὁ νόμος ὅς ἐντέλλομαι κύριος ὁ μωυσῆς ὅπως καταοἰκέω ὁ υἱός ἰσραήλ ἐν σκηνή ἐν ἑορτή ἐν μήν ὁ ἕβδομος
وَأَنْ يُسْمِعُوا وَيُنَادُوا فِي كُلِّ مُدُنِهِمْ وَفِي أُورُشَلِيمَ قَائِلِينَ: «اخْرُجُوا إِلَى الْجَبَلِ وَأْتُوا بِأَغْصَانِ زَيْتُونٍ وَأَغْصَانِ زَيْتُونٍ بَرِّيٍّ وَأَغْصَانِ آسٍ وَأَغْصَانِ نَخْلٍ وَأَغْصَانِ أَشْجَارٍ غَبْيَاءَ لِعَمَلِ مَظَالَّ، كَمَا هُوَ مَكْتُوبٌ».
וַאֲשֶׁ֣ר יַשְׁמִ֗יעוּ וְיַעֲבִ֨ירוּ קֹ֥ול בְּכָל־עָרֵיהֶם֮ וּבִירוּשָׁלִַ֣ם לֵאמֹר֒ צְא֣וּ הָהָ֗ר וְהָבִ֙יאוּ֙ עֲלֵי־זַ֙יִת֙ וַעֲלֵי־עֵ֣ץ שֶׁ֔מֶן וַעֲלֵ֤י הֲדַס֙ וַעֲלֵ֣י תְמָרִ֔ים וַעֲלֵ֖י עֵ֣ץ עָבֹ֑ת לַעֲשֹׂ֥ת סֻכֹּ֖ת כַּכָּתֽוּב׃ פ
-
and that they should publish and proclaim in all their towns and in Jerusalem, “Go out to the hills and bring branches of olive, wild olive, myrtle, palm, and other leafy trees to make booths, as it is written.”
-
καί ὅπως σημαίνω σάλπιγξ ἐν πᾶς ὁ πόλις αὐτός καί ἐν ἰερουσαλήμ καί εἶπον εσδρας ἐκἔρχομαι εἰς ὁ ὄρος καί φέρω φύλλον ἐλαία καί φύλλον ξύλον κυπαρίσσινος καί φύλλον μυρσίνη καί φύλλον φοῖνιξ καί φύλλον ξύλον δασύς ποιέω σκηνή κατά ὁ γράφω
فَخَرَجَ الشَّعْبُ وَجَلَبُوا وَعَمِلُوا لأَنْفُسِهِمْ مَظَالَّ، كُلُّ وَاحِدٍ عَلَى سَطْحِهِ، وَفِي دُورِهِمْ، وَدُورِ بَيْتِ اللهِ، وَفِي سَاحَةِ بَابِ الْمَاءِ، وَفِي سَاحَةِ بَابِ أَفْرَايِمَ.
וַיֵּצְא֣וּ הָעָם֮ וַיָּבִיאוּ֒ וַיַּעֲשׂוּ֩ לָהֶ֨ם סֻכֹּ֜ות אִ֤ישׁ עַל־גַּגֹּו֙ וּבְחַצְרֹ֣תֵיהֶ֔ם וּבְחַצְרֹ֖ות בֵּ֣ית הָאֱלֹהִ֑ים וּבִרְחֹוב֙ שַׁ֣עַר הַמַּ֔יִם וּבִרְחֹ֖וב שַׁ֥עַר אֶפְרָֽיִם׃
-
So the people went out and brought them and made booths for themselves, each on his roof, and in their courts and in the courts of the house of God, and in the square at the Water Gate and in the square at the Gate of E′phraim.
-
καί ἐκἔρχομαι ὁ λαός καί φέρω καί ποιέω ἑαυτοῦ σκηνή ἀνήρ ἐπί ὁ δῶμα αὐτός καί ἐν ὁ αὐλή αὐτός καί ἐν ὁ αὐλή οἶκος ὁ θεός καί ἐν πλατύς ὁ πόλις καί ἕως πύλη ἐφράιμ
وَعَمِلَ كُلُّ الْجَمَاعَةِ الرَّاجِعِينَ مِنَ السَّبْيِ مَظَالَّ، وَسَكَنُوا فِي الْمَظَالِّ، لأَنَّهُ لَمْ يَعْمَلْ بَنُو إِسْرَائِيلَ هَكَذَا مِنْ أَيَّامِ يَشُوعَ بْنِ نُونٍ إِلَى ذَلِكَ الْيَوْمِ، وَكَانَ فَرَحٌ عَظِيمٌ جِدًّا.
וַיַּֽעֲשׂ֣וּ כָֽל־הַ֠קָּהָל הַשָּׁבִ֨ים מִן־הַשְּׁבִ֥י ׀ סֻכֹּות֮ וַיֵּשְׁב֣וּ בַסֻּכֹּות֒ כִּ֣י לֹֽא־עָשׂ֡וּ מִימֵי֩ יֵשׁ֨וּעַ בִּן־נ֥וּן כֵּן֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל עַ֖ד הַיֹּ֣ום הַה֑וּא וַתְּהִ֥י שִׂמְחָ֖ה גְּדֹולָ֥ה מְאֹֽד׃
-
And all the assembly of those who had returned from the captivity made booths and dwelt in the booths; for from the days of Jeshua the son of Nun to that day the people of Israel had not done so. And there was very great rejoicing.
-
καί ποιέω πᾶς ὁ ἐκκλησία ὁ ἐπιστρέφω ἀπό ὁ αἰχμαλωσία σκηνή καί καταἵζω ἐν σκηνή ὅτι οὐ ποιέω ἀπό ἡμέρα ἰησοῦς υἱός ναυη οὕτως ὁ υἱός ἰσραήλ ἕως ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος καί γίγνομαι εὐφροσύνη μέγας
وَكَانَ يُقْرَأُ فِي سِفْرِ شَرِيعَةِ اللهِ يَوْمًا فَيَوْمًا مِنَ الْيَوْمِ الأَوَّلِ إِلَى الْيَوْمِ الأَخِيرِ. وَعَمِلُوا عِيدًا سَبْعَةَ أَيَّامٍ، وَفِي الْيَوْمِ الثَّامِنِ اعْتِكَافٌ حَسَبَ الْمَرْسُومِ.
וַ֠יִּקְרָא בְּסֵ֨פֶר תֹּורַ֤ת הָאֱלֹהִים֙ יֹ֣ום ׀ בְּיֹ֔ום מִן־הַיֹּום֙ הָֽרִאשֹׁ֔ון עַ֖ד הַיֹּ֣ום הָאַחֲרֹ֑ון וַיַּֽעֲשׂוּ־חָג֙ שִׁבְעַ֣ת יָמִ֔ים וּבַיֹּ֧ום הַשְּׁמִינִ֛י עֲצֶ֖רֶת כַּמִּשְׁפָּֽט׃ פ
-
And day by day, from the first day to the last day, he read from the book of the law of God. They kept the feast seven days; and on the eighth day there was a solemn assembly, according to the ordinance.
-
καί ἀναγιγνώσκω ἐν βιβλίον νόμος ὁ θεός ἡμέρα ἐν ἡμέρα ἀπό ὁ ἡμέρα ὁ πρῶτος ἕως ὁ ἡμέρα ὁ ἔσχατος καί ποιέω ἑορτή ἑπτά ἡμέρα καί ὁ ἡμέρα ὁ ὄγδοος ἐξόδιον κατά ὁ κρίμα
إصحاح 9
وَفِي الْيَوْمِ الرَّابِعِ وَالْعِشْرِينَ مِنْ هَذَا الشَّهْرِ اجْتَمَعَ بَنُو إِسْرَائِيلَ بِالصَّوْمِ، وَعَلَيْهِمْ مُسُوحٌ وَتُرَابٌ.
וּבְיֹום֩ עֶשְׂרִ֨ים וְאַרְבָּעָ֜ה לַחֹ֣דֶשׁ הַזֶּ֗ה נֶאֶסְפ֤וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ בְּצֹ֣ום וּבְשַׂקִּ֔ים וַאֲדָמָ֖ה עֲלֵיהֶֽם׃
-
National Confession Now on the twenty-fourth day of this month the people of Israel were assembled with fasting and in sackcloth, and with earth upon their heads.
-
καί ἐν ἡμέρα εἰκοστός καί τέταρτος ὁ μήν οὗτος συνἄγω ὁ υἱός ἰσραήλ ἐν νηστεία καί ἐν σάκκος
وَانْفَصَلَ نَسْلُ إِسْرَائِيلَ مِنْ جَمِيعِ بَنِي الْغُرَبَاءِ، وَوَقَفُوا وَاعْتَرَفُوا بِخَطَايَاهُمْ وَذُنُوبِ آبَائِهِمْ.
וַיִּבָּֽדְלוּ֙ זֶ֣רַע יִשְׂרָאֵ֔ל מִכֹּ֖ל בְּנֵ֣י נֵכָ֑ר וַיַּעַמְד֗וּ וַיִּתְוַדּוּ֙ עַל־חַטֹּ֣אתֵיהֶ֔ם וַעֲוֹנֹ֖ות אֲבֹתֵיהֶֽם׃
-
And the Israelites separated themselves from all foreigners, and stood and confessed their sins and the iniquities of their fathers.
-
καί χωρίζω ὁ υἱός ἰσραήλ ἀπό πᾶς υἱός ἀλλότριος καί ἵστημι καί ἐκἀγορεύω ὁ ἁμαρτία αὐτός καί ὁ ἀνομία ὁ πατήρ αὐτός
وَأَقَامُوا فِي مَكَانِهِمْ وَقَرَأُوا فِي سِفْرِ شَرِيعَةِ الرَّبِّ إِلَهِهِمْ رُبْعَ النَّهَارِ، وَفِي الرُّبْعِ الآخَرِ كَانُوا يَحْمَدُونَ وَيَسْجُدُونَ لِلرَّبِّ إِلَهِهِمْ.
וַיָּק֙וּמוּ֙ עַל־עָמְדָ֔ם וַֽיִּקְרְא֗וּ בְּסֵ֨פֶר תֹּורַ֧ת יְהוָ֛ה אֱלֹהֵיהֶ֖ם רְבִעִ֣ית הַיֹּ֑ום וּרְבִעִית֙ מִתְוַדִּ֣ים וּמִֽשְׁתַּחֲוִ֔ים לַיהוָ֖ה אֱלֹהֵיהֶֽם׃ פ
-
And they stood up in their place and read from the book of the law of the Lord their God for a fourth of the day; for another fourth of it they made confession and worshiped the Lord their God.
-
καί ἵστημι ἐπί στάσις αὐτός καί ἀναγιγνώσκω ἐν βιβλίον νόμος κύριος θεός αὐτός καί εἰμί ἐκἀγορεύω ὁ κύριος καί προςκυνέω ὁ κύριος θεός αὐτός
وَوَقَفَ عَلَى دَرَجِ اللاَّوِيِّينَ: يَشُوعُ وَبَانِي وَقَدْمِيئِيلُ وَشَبَنْيَا وَبُنِّي وَشَرَبْيَا وَبَانِي وَكَنَانِي، وَصَرَخُوا بِصَوْتٍ عَظِيمٍ إِلَى الرَّبِّ إِلَهِهِمْ.
וַיָּ֜קָם עַֽל־מַֽעֲלֵ֣ה הַלְוִיִּ֗ם יֵשׁ֨וּעַ וּבָנִ֜י קַדְמִיאֵ֧ל שְׁבַנְיָ֛ה בֻּנִּ֥י שֵׁרֵבְיָ֖ה בָּנִ֣י כְנָ֑נִי וַֽיִּזְעֲקוּ֙ בְּקֹ֣ול גָּדֹ֔ול אֶל־יְהוָ֖ה אֱלֹהֵיהֶֽם׃
-
Upon the stairs of the Levites stood Jeshua, Bani, Kad′mi-el, Shebani′ah, Bunni, Sherebi′ah, Bani, and Chena′ni; and they cried with a loud voice to the Lord their God.
-
καί ἵστημι ἐπί ἀνάβασις ὁ λευίτης ἰησοῦς καί υἱός καδμιηλ σαχανια υἱός σαραβια υἱός χανανι καί βοάω φωνή μέγας πρός κύριος ὁ θεός αὐτός
وَقَالَ اللاَّوِيُّونَ: يَشُوعُ وَقَدْمِيئِيلُ وَبَانِي وَحَشَبْنِيَا وَشَرَبْيَا وَهُودِيَّا وَشَبَنْيَا وَفَتَحْيَا: «قُومُوا بَارِكُوا الرَّبَّ إِلَهَكُمْ مِنَ الأَزَلِ إِلَى الأَبَدِ، وَلْيَتَبَارَكِ اسْمُ جَلاَلِكَ الْمُتَعَالِي عَلَى كُلِّ بَرَكَةٍ وَتَسْبِيحٍ.
וַיֹּאמְר֣וּ הַלְוִיִּ֡ם יֵשׁ֣וּעַ וְ֠קַדְמִיאֵל בָּנִ֨י חֲשַׁבְנְיָ֜ה שֵׁרֵֽבְיָ֤ה הֹֽודִיָּה֙ שְׁבַנְיָ֣ה פְתַֽחְיָ֔ה ק֗וּמוּ בָּרֲכוּ֙ אֶת־יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֔ם מִן־הָעֹולָ֖ם עַד־הָעֹולָ֑ם וִיבָֽרְכוּ֙ שֵׁ֣ם כְּבֹודֶ֔ךָ וּמְרֹומַ֥ם עַל־כָּל־בְּרָכָ֖ה וּתְהִלָּֽה׃
-
Then the Levites, Jeshua, Kad′miel, Bani, Hashabnei′ah, Sherebi′ah, Hodi′ah, Shebani′ah, and Pethahi′ah, said, “Stand up and bless the Lord your God from everlasting to everlasting. Blessed be thy glorious name which is exalted above all blessing and praise.”
-
καί εἶπον ὁ λευίτης ἰησοῦς καί καδμιηλ ἀναἵστημι εὐλογέω ὁ κύριος θεός σύ ἀπό ὁ αἰών καί ἕως ὁ αἰών καί εὐλογέω ὄνομα δόξα σύ καί ὑψόω ἐπί πᾶς εὐλογία καί αἴνεσις
أَنْتَ هُوَ الرَّبُّ وَحْدَكَ. أَنْتَ صَنَعْتَ السَّمَاوَاتِ وَسَمَاءَ السَّمَاوَاتِ وَكُلَّ جُنْدِهَا، وَالأَرْضَ وَكُلَّ مَا عَلَيْهَا، وَالْبِحَارَ وَكُلَّ مَا فِيهَا، وَأَنْتَ تُحْيِيهَا كُلَّهَا. وَجُنْدُ السَّمَاءِ لَكَ يَسْجُدُ.
אַתָּה־ה֣וּא יְהוָה֮ לְבַדֶּךָ֒ [אַתְּ כ] (אַתָּ֣ה ק) עָשִׂ֡יתָ אֶֽת־הַשָּׁמַיִם֩ שְׁמֵ֨י הַשָּׁמַ֜יִם וְכָל־צְבָאָ֗ם הָאָ֜רֶץ וְכָל־אֲשֶׁ֤ר עָלֶ֙יהָ֙ הַיַּמִּים֙ וְכָל־אֲשֶׁ֣ר בָּהֶ֔ם וְאַתָּ֖ה מְחַיֶּ֣ה אֶת־כֻּלָּ֑ם וּצְבָ֥א הַשָּׁמַ֖יִם לְךָ֥ מִשְׁתַּחֲוִֽים׃
-
And Ezra said: “Thou art the Lord, thou alone; thou hast made heaven, the heaven of heavens, with all their host, the earth and all that is on it, the seas and all that is in them; and thou preservest all of them; and the host of heaven worships thee.
-
καί εἶπον εσδρας σύ εἰμί αὐτός κύριος μόνος σύ ποιέω ὁ οὐρανός καί ὁ οὐρανός ὁ οὐρανός καί πᾶς ὁ στάσις αὐτός ὁ γῆ καί πᾶς ὅσος εἰμί ἐν αὐτός ὁ θάλασσα καί πᾶς ὁ ἐν αὐτός καί σύ ζωοποιέω ὁ πᾶς καί σύ προςκυνέω ὁ στρατιά ὁ οὐρανός
أَنْتَ هُوَ الرَّبُّ الإِلَهُ الَّذِي اخْتَرْتَ أَبْرَامَ وَأَخْرَجْتَهُ مِنْ أُورِ الْكَلْدَانِيِّينَ وَجَعَلْتَ اسْمَهُ إِبْرَاهِيمَ.
אַתָּה־הוּא֙ יְהוָ֣ה הָאֱלֹהִ֔ים אֲשֶׁ֤ר בָּחַ֙רְתָּ֙ בְּאַבְרָ֔ם וְהֹוצֵאתֹ֖ו מֵא֣וּר כַּשְׂדִּ֑ים וְשַׂ֥מְתָּ שְּׁמֹ֖ו אַבְרָהָֽם׃
-
Thou art the Lord, the God who didst choose Abram and bring him forth out of Ur of the Chalde′ans and give him the name Abraham;
-
σύ εἰμί κύριος ὁ θεός σύ ἐκλέγω ἐν αβραμ καί ἐκἄγω αὐτός ἐκ ὁ χώρα ὁ χαλδαῖος καί ἐπιτίθημι αὐτός ὄνομα ἀβραάμ
وَوَجَدْتَ قَلْبَهُ أَمِينًا أَمَامَكَ، وَقَطَعْتَ مَعَهُ الْعَهْدَ أَنْ تُعْطِيَهُ أَرْضَ الْكَنْعَانِيِّينَ وَالْحِثِّيِّينَ وَالأَمُورِيِّينَ وَالْفَرِزِّيِّينَ وَالْيَبُوسِيِّينَ وَالْجِرْجَاشِيِّينَ وَتُعْطِيَهَا لِنَسْلِهِ. وَقَدْ أَنْجَزْتَ وَعْدَكَ لأَنَّكَ صَادِقٌ.
וּמָצָ֣אתָ אֶת־לְבָבֹו֮ נֶאֱמָ֣ן לְפָנֶיךָ֒ וְכָרֹ֨ות עִמֹּ֜ו הַבְּרִ֗ית לָתֵ֡ת אֶת־אֶרֶץ֩ הַכְּנַעֲנִ֨י הַחִתִּ֜י הָאֱמֹרִ֧י וְהַפְּרִזִּ֛י וְהַיְבוּסִ֥י וְהַגִּרְגָּשִׁ֖י לָתֵ֣ת לְזַרְעֹ֑ו וַתָּ֙קֶם֙ אֶת־דְּבָרֶ֔יךָ כִּ֥י צַדִּ֖יק אָֽתָּה׃
-
and thou didst find his heart faithful before thee, and didst make with him the covenant to give to his descendants the land of the Canaanite, the Hittite, the Amorite, the Per′izzite, the Jeb′usite, and the Gir′gashite; and thou hast fulfilled thy promise, for thou art righteous.
-
καί εὑρίσκω ὁ καρδία αὐτός πιστός ἐνώπιον σύ καί διατίθημι πρός αὐτός διαθήκη δίδωμι αὐτός ὁ γῆ ὁ χαναναῖος καί χετταῖος καί ἀμορραῖος καί φερεζαῖος καί ιεβουσαῖος καί γεργεσαῖος καί ὁ σπέρμα αὐτός καί ἵστημι ὁ λόγος σύ ὅτι δίκαιος σύ
وَرَأَيْتَ ذُلَّ آبَائِنَا فِي مِصْرَ، وَسَمِعْتَ صُرَاخَهُمْ عِنْدَ بَحْرِ سُوفٍ،
וַתֵּ֛רֶא אֶת־עֳנִ֥י אֲבֹתֵ֖ינוּ בְּמִצְרָ֑יִם וְאֶת־זַעֲקָתָ֥ם שָׁמַ֖עְתָּ עַל־יַם־סֽוּף׃
-
“And thou didst see the affliction of our fathers in Egypt and hear their cry at the Red Sea,
-
καί ὁράω ὁ ταπείνωσις ὁ πατήρ ἐγώ ἐν αἴγυπτος καί ὁ κραυγή αὐτός ἀκούω ἐπί θάλασσα ἐρυθρός
وَأَظْهَرْتَ آيَاتٍ وَعَجَائِبَ عَلَى فَرْعَوْنَ وَعَلَى جَمِيعِ عَبِيدِهِ وَعَلَى كُلِّ شَعْبِ أَرْضِهِ، لأَنَّكَ عَلِمْتَ أَنَّهُمْ بَغَوْا عَلَيْهِمْ، وَعَمِلْتَ لِنَفْسِكَ اسْمًا كَهَذَا الْيَوْمِ.
וַ֠תִּתֵּן אֹתֹ֨ת וּמֹֽפְתִ֜ים בְּפַרְעֹ֤ה וּבְכָל־עֲבָדָיו֙ וּבְכָל־עַ֣ם אַרְצֹ֔ו כִּ֣י יָדַ֔עְתָּ כִּ֥י הֵזִ֖ידוּ עֲלֵיהֶ֑ם וַתַּֽעַשׂ־לְךָ֥ שֵׁ֖ם כְּהַיֹּ֥ום הַזֶּֽה׃
-
and didst perform signs and wonders against Pharaoh and all his servants and all the people of his land, for thou knewest that they acted insolently against our fathers; and thou didst get thee a name, as it is to this day.
-
καί δίδωμι σημεῖον ἐν αἴγυπτος ἐν φαραώ καί ἐν πᾶς ὁ παῖς αὐτός καί ἐν πᾶς ὁ λαός ὁ γῆ αὐτός ὅτι γιγνώσκω ὅτι ὑπερἁφανέω ἐπί αὐτός καί ποιέω σεαυτοῦ ὄνομα ὡς ὁ ἡμέρα οὗτος
وَفَلَقْتَ الْيَمَّ أَمَامَهُمْ، وَعَبَرُوا فِي وَسَطِ الْبَحْرِ عَلَى الْيَابِسَةِ، وَطَرَحْتَ مُطَارِدِيهِمْ فِي الأَعْمَاقِ كَحَجَرٍ فِي مِيَاهٍ قَوِيَّةٍ.
וְהַיָּם֙ בָּקַ֣עְתָּ לִפְנֵיהֶ֔ם וַיַּֽעַבְר֥וּ בְתֹוךְ־הַיָּ֖ם בַּיַּבָּשָׁ֑ה וְֽאֶת־רֹ֨דְפֵיהֶ֜ם הִשְׁלַ֧כְתָּ בִמְצֹולֹ֛ת כְּמֹו־אֶ֖בֶן בְּמַ֥יִם עַזִּֽים׃
-
And thou didst divide the sea before them, so that they went through the midst of the sea on dry land; and thou didst cast their pursuers into the depths, as a stone into mighty waters.
-
καί ὁ θάλασσα ῥήγνυμι ἐνώπιον αὐτός καί παραἔρχομαι ἐν μέσος ὁ θάλασσα ἐν ξηρασία καί ὁ καταδιώκω αὐτός ῥίπτω εἰς βυθός ὡσεί λίθος ἐν ὕδωρ σφοδρός
وَهَدَيْتَهُمْ بِعَمُودِ سَحَابٍ نَهَارًا، وَبِعَمُودِ نَارٍ لَيْلًا لِتَضِيءَ لَهُمْ فِي الطَّرِيقِ الَّتِي يَسِيرُونَ فِيهَا.
וּבְעַמּ֣וּד עָנָ֔ן הִנְחִיתָ֖ם יֹומָ֑ם וּבְעַמּ֥וּד אֵשׁ֙ לַ֔יְלָה לְהָאִ֣יר לָהֶ֔ם אֶת־הַדֶּ֖רֶךְ אֲשֶׁ֥ר יֵֽלְכוּ־בָֽהּ׃
-
By a pillar of cloud thou didst lead them in the day, and by a pillar of fire in the night to light for them the way in which they should go.
-
καί ἐν στῦλος νεφέλη ὁδηγέω αὐτός ἡμέρα καί ἐν στῦλος πυρός ὁ νύξ ὁ φωτίζω αὐτός ὁ ὁδός ἐν ὅς πορεύομαι ἐν αὐτός
وَنَزَلْتَ عَلَى جَبَلِ سِينَاءَ، وَكَلَّمْتَهُمْ مِنَ السَّمَاءِ، وَأَعْطَيْتَهُمْ أَحْكَامًا مُسْتَقِيمَةً وَشَرَائِعَ صَادِقَةً، فَرَائِضَ وَوَصَايَا صَالِحَةً.
וְעַ֤ל הַר־סִינַי֙ יָרַ֔דְתָּ וְדַבֵּ֥ר עִמָּהֶ֖ם מִשָּׁמָ֑יִם וַתִּתֵּ֨ן לָהֶ֜ם מִשְׁפָּטִ֤ים יְשָׁרִים֙ וְתֹורֹ֣ות אֱמֶ֔ת חֻקִּ֥ים וּמִצְוֹ֖ת טֹובִֽים׃
-
Thou didst come down upon Mount Sinai, and speak with them from heaven and give them right ordinances and true laws, good statutes and commandments,
-
καί ἐπί ὄρος σινα καταβαίνω καί λαλέω πρός αὐτός ἐκ οὐρανός καί δίδωμι αὐτός κρίμα εὐθύς καί νόμος ἀλήθεια πρόσταγμα καί ἐντολή ἀγαθός
وَعَرَّفْتَهُمْ سَبْتَكَ الْمُقَدَّسَ، وَأَمَرْتَهُمْ بِوَصَايَا وَفَرَائِضَ وَشَرَائِعَ عَنْ يَدِ مُوسَى عَبْدِكَ.
וְאֶת־שַׁבַּ֥ת קָדְשְׁךָ֖ הֹודַ֣עַתָ לָהֶ֑ם וּמִצְוֹ֤ות וְחֻקִּים֙ וְתֹורָ֔ה צִוִּ֣יתָ לָהֶ֔ם בְּיַ֖ד מֹשֶׁ֥ה עַבְדֶּֽךָ׃
-
and thou didst make known to them thy holy sabbath and command them commandments and statutes and a law by Moses thy servant.
-
καί ὁ σάββατον σύ ὁ ἅγιος γνωρίζω αὐτός ἐντολή καί πρόσταγμα καί νόμος ἐντέλλομαι αὐτός ἐν χείρ μωυσῆς δοῦλος σύ
وَأَعْطَيْتَهُمْ خُبْزًا مِنَ السَّمَاءِ لِجُوعِهِمْ، وَأَخْرَجْتَ لَهُمْ مَاءً مِنَ الصَّخْرَةِ لِعَطَشِهِمْ، وَقُلْتَ لَهُمْ أَنْ يَدْخُلُوا وَيَرِثُوا الأَرْضَ الَّتِي رَفَعْتَ يَدَكَ أَنْ تُعْطِيَهُمْ إِيَّاهَا.
וְ֠לֶחֶם מִשָּׁמַ֜יִם נָתַ֤תָּה לָהֶם֙ לִרְעָבָ֔ם וּמַ֗יִם מִסֶּ֛לַע הֹוצֵ֥אתָ לָהֶ֖ם לִצְמָאָ֑ם וַתֹּ֣אמֶר לָהֶ֗ם לָבֹוא֙ לָרֶ֣שֶׁת אֶת־הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁר־נָשָׂ֥אתָ אֶת־יָדְךָ֖ לָתֵ֥ת לָהֶֽם׃
-
Thou didst give them bread from heaven for their hunger and bring forth water for them from the rock for their thirst, and thou didst tell them to go in to possess the land which thou hadst sworn to give them.
-
καί ἄρτος ἐκ οὐρανός δίδωμι αὐτός εἰς σιτοδεία αὐτός καί ὕδωρ ἐκ πέτρα ἐκφέρω αὐτός εἰς δίψα αὐτός καί εἶπον αὐτός εἰςἔρχομαι κληρονομέω ὁ γῆ ἐπί ὅς ἐκτείνω ὁ χείρ σύ δίδωμι αὐτός
«وَلكِنَّهُمْ بَغَوْا هُمْ وَآبَاؤُنَا، وَصَلَّبُوا رِقَابَهُمْ وَلَمْ يَسْمَعُوا لِوَصَايَاكَ،
וְהֵ֥ם וַאֲבֹתֵ֖ינוּ הֵזִ֑ידוּ וַיַּקְשׁוּ֙ אֶת־עָרְפָּ֔ם וְלֹ֥א שָׁמְע֖וּ אֶל־מִצְוֹתֶֽיךָ׃
-
“But they and our fathers acted presumptuously and stiffened their neck and did not obey thy commandments;
-
καί αὐτός καί ὁ πατήρ ἐγώ ὑπερἠφανεύομαι καί σκληρύνω ὁ τράχηλος αὐτός καί οὐ ἀκούω ὁ ἐντολή σύ
وَأَبَوْا الاسْتِمَاعَ، وَلَمْ يَذْكُرُوا عَجَائِبَكَ الَّتِي صَنَعْتَ مَعَهُمْ، وَصَلَّبُوا رِقَابَهُمْ. وَعِنْدَ تَمَرُّدِهِمْ أَقَامُوا رَئِيسًا لِيَرْجِعُوا إِلَى عُبُودِيَّتِهِمْ. وَأَنْتَ إِلَهٌ غَفُورٌ وَحَنَّانٌ وَرَحِيمٌ، طَوِيلُ الرُّوحِ وَكَثِيرُ الرَّحْمَةِ، فَلَمْ تَتْرُكْهُمْ.
וַיְמָאֲנ֣וּ לִשְׁמֹ֗עַ וְלֹא־זָכְר֤וּ נִפְלְאֹתֶ֙יךָ֙ אֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֣יתָ עִמָּהֶ֔ם וַיַּקְשׁוּ֙ אֶת־עָרְפָּ֔ם וַיִּתְּנוּ־רֹ֛אשׁ לָשׁ֥וּב לְעַבְדֻתָ֖ם בְּמִרְיָ֑ם וְאַתָּה֩ אֱלֹ֨והַּ סְלִיחֹ֜ות חַנּ֧וּן וְרַח֛וּם אֶֽרֶךְ־אַפַּ֥יִם וְרַב־ [וְחֶסֶד כ] (חֶ֖סֶד ק) וְלֹ֥א עֲזַבְתָּֽם׃
-
they refused to obey, and were not mindful of the wonders which thou didst perform among them; but they stiffened their neck and appointed a leader to return to their bondage in Egypt. But thou art a God ready to forgive, gracious and merciful, slow to anger and abounding in steadfast love, and didst not forsake them.
-
καί ἀνανεύω ὁ εἰςἀκούω καί οὐ μιμνήσκω ὁ θαυμάσιος σύ ὅς ποιέω μετά αὐτός καί σκληρύνω ὁ τράχηλος αὐτός καί δίδωμι ἀρχή ἐπιστρέφω εἰς δουλεία αὐτός ἐν αἴγυπτος καί σύ θεός ἐλεήμων καί οἰκτίρμων μακρόθυμος καί πολυέλεος καί οὐ ἐν καταλείπω αὐτός
مَعَ أَنَّهُمْ عَمِلُوا لأَنْفُسِهِمْ عِجْلًا مَسْبُوكًا وَقَالُوا: هَذَا إِلَهُكَ الَّذِي أَخْرَجَكَ مِنْ مِصْرَ، وَعَمِلُوا إِهَانَةً عَظِيمَةً.
אַ֗ף כִּֽי־עָשׂ֤וּ לָהֶם֙ עֵ֣גֶל מַסֵּכָ֔ה וַיֹּ֣אמְר֔וּ זֶ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ אֲשֶׁ֥ר הֶעֶלְךָ֖ מִמִּצְרָ֑יִם וַֽיַּעֲשׂ֔וּ נֶאָצֹ֖ות גְּדֹלֹֽות׃
-
Even when they had made for themselves a molten calf and said, ‘This is your God who brought you up out of Egypt,’ and had committed great blasphemies,
-
ἔτι δέ καί ποιέω ἑαυτοῦ μόσχος χωνευτός καί εἶπον οὗτος ὁ θεός ὁ ἐκἄγω ἐγώ ἐκ αἴγυπτος καί ποιέω παροργισμός μέγας
أَنْتَ بِرَحْمَتِكَ الْكَثِيرَةِ لَمْ تَتْرُكْهُمْ فِي الْبَرِّيَّةِ، وَلَمْ يَزُلْ عَنْهُمْ عَمُودُ السَّحَابِ نَهَارًا لِهِدَايَتِهِمْ فِي الطَّرِيقِ، وَلَا عَمُودُ النَّارِ لَيْلًا لِيُضِيءَ لَهُمْ فِي الطَّرِيقِ الَّتِي يَسِيرُونَ فِيهَا.
וְאַתָּה֙ בְּרַחֲמֶ֣יךָ הָֽרַבִּ֔ים לֹ֥א עֲזַבְתָּ֖ם בַּמִּדְבָּ֑ר אֶת־עַמּ֣וּד הֶ֠עָנָן לֹא־סָ֨ר מֵעֲלֵיהֶ֤ם בְּיֹומָם֙ לְהַנְחֹתָ֣ם בְּהַדֶּ֔רֶךְ וְאֶת־עַמּ֨וּד הָאֵ֤שׁ בְּלַ֙יְלָה֙ לְהָאִ֣יר לָהֶ֔ם וְאֶת־הַדֶּ֖רֶךְ אֲשֶׁ֥ר יֵֽלְכוּ־בָֽהּ׃
-
thou in thy great mercies didst not forsake them in the wilderness; the pillar of cloud which led them in the way did not depart from them by day, nor the pillar of fire by night which lighted for them the way by which they should go.
-
καί σύ ἐν οἰκτιρμός σύ ὁ πολύς οὐ ἐν καταλείπω αὐτός ἐν ὁ ἔρημος ὁ στῦλος ὁ νεφέλη οὐ ἐκκλίνω ἀπό αὐτός ἡμέρα ὁδηγέω αὐτός ἐν ὁ ὁδός καί ὁ στῦλος ὁ πυρός ὁ νύξ φωτίζω αὐτός ὁ ὁδός ἐν ὅς πορεύομαι ἐν αὐτός
وَأَعْطَيْتَهُمْ رُوحَكَ الصَّالِحَ لِتَعْلِيمِهِمْ، وَلَمْ تَمْنَعْ مَنَّكَ عَنْ أَفْوَاهِهِمْ، وَأَعْطَيْتَهُمْ مَاءً لِعَطَشِهِمْ.
וְרוּחֲךָ֨ הַטֹּובָ֔ה נָתַ֖תָּ לְהַשְׂכִּילָ֑ם וּמַנְךָ֙ לֹא־מָנַ֣עְתָּ מִפִּיהֶ֔ם וּמַ֛יִם נָתַ֥תָּה לָהֶ֖ם לִצְמָאָֽם׃
-
Thou gavest thy good Spirit to instruct them, and didst not withhold thy manna from their mouth, and gavest them water for their thirst.
-
καί ὁ πνεῦμα σύ ὁ ἀγαθός δίδωμι συνἐτίζω αὐτός καί ὁ μαννα σύ οὐ ἀποὑστερέω ἀπό στόμα αὐτός καί ὕδωρ δίδωμι αὐτός ὁ δίψος αὐτός
وَعُلْتَهُمْ أَرْبَعِينَ سَنَةً فِي الْبَرِّيَّةِ فَلَمْ يَحْتَاجُوا. لَمْ تَبْلَ ثِيَابُهُمْ، وَلَمْ تَتَوَرَّمْ أَرْجُلُهُمْ.
וְאַרְבָּעִ֥ים שָׁנָ֛ה כִּלְכַּלְתָּ֥ם בַּמִּדְבָּ֖ר לֹ֣א חָסֵ֑רוּ שַׂלְמֹֽתֵיהֶם֙ לֹ֣א בָל֔וּ וְרַגְלֵיהֶ֖ם לֹ֥א בָצֵֽקוּ׃
-
Forty years didst thou sustain them in the wilderness, and they lacked nothing; their clothes did not wear out and their feet did not swell.
-
καί τεσσαράκοντα ἔτος διατρέφω αὐτός ἐν ὁ ἔρημος οὐ ὑστερέω ἱμάτιον αὐτός οὐ παλαιόω καί πούς αὐτός οὐ διαῥήγνυμι
وَأَعْطَيْتَهُمْ مَمَالِكَ وَشُعُوبًا، وَفَرَّقْتَهُمْ إِلَى جِهَاتٍ، فَامْتَلَكُوا أَرْضَ سِيحُونَ، وَأَرْضَ مَلِكِ حَشْبُونَ، وَأَرْضَ عُوجٍ مَلِكِ بَاشَانَ.
וַתִּתֵּ֨ן לָהֶ֤ם מַמְלָכֹות֙ וַעֲמָמִ֔ים וַֽתַּחְלְקֵ֖ם לְפֵאָ֑ה וַיִּֽירְשׁ֞וּ אֶת־אֶ֣רֶץ סִיחֹ֗ון וְאֶת־אֶ֙רֶץ֙ מֶ֣לֶךְ חֶשְׁבֹּ֔ון וְאֶת־אֶ֖רֶץ עֹ֥וג מֶֽלֶךְ־הַבָּשָֽׁן׃
-
And thou didst give them kingdoms and peoples, and didst allot to them every corner; so they took possession of the land of Sihon king of Heshbon and the land of Og king of Bashan.
-
καί δίδωμι αὐτός βασιλεία καί λαός καί διαμερίζω αὐτός καί κληρονομέω ὁ γῆ σηων βασιλεύς εσεβων καί ὁ γῆ ωγ βασιλεύς ὁ βασαν
وَأَكْثَرْتَ بَنِيهِمْ كَنُجُومِ السَّمَاءِ، وَأَتَيْتَ بِهِمْ إِلَى الأَرْضِ الَّتِي قُلْتَ لآبَائِهِمْ أَنْ يَدْخُلُوا وَيَرِثُوهَا.
וּבְנֵיהֶ֣ם הִרְבִּ֔יתָ כְּכֹכְבֵ֖י הַשָּׁמָ֑יִם וַתְּבִיאֵם֙ אֶל־הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁר־אָמַ֥רְתָּ לַאֲבֹתֵיהֶ֖ם לָבֹ֥וא לָרָֽשֶׁת׃
-
Thou didst multiply their descendants as the stars of heaven, and thou didst bring them into the land which thou hadst told their fathers to enter and possess.
-
καί ὁ υἱός αὐτός πληθύνω ὡς ὁ ἀστήρ ὁ οὐρανός καί εἰςἄγω αὐτός εἰς ὁ γῆ ὅς εἶπον ὁ πατήρ αὐτός καί κληρονομέω αὐτός
فَدَخَلَ الْبَنُونَ وَوَرِثُوا الأَرْضَ، وَأَخْضَعْتَ لَهُمْ سُكَّانَ أَرْضِ الْكَنْعَانِيِّينَ، وَدَفَعْتَهُمْ لِيَدِهِمْ مَعَ مُلُوكِهِمْ وَشُعُوبِ الأَرْضِ لِيَعْمَلُوا بِهِمْ حَسَبَ إِرَادَتِهِمْ.
וַיָּבֹ֤אוּ הַבָּנִים֙ וַיִּֽירְשׁ֣וּ אֶת־הָאָ֔רֶץ וַתַּכְנַ֨ע לִפְנֵיהֶ֜ם אֶת־יֹשְׁבֵ֤י הָאָ֙רֶץ֙ הַכְּנַ֣עֲנִ֔ים וַֽתִּתְּנֵ֖ם בְּיָדָ֑ם וְאֶת־מַלְכֵיהֶם֙ וְאֶת־עַֽמְמֵ֣י הָאָ֔רֶץ לַעֲשֹׂ֥ות בָּהֶ֖ם כִּרְצֹונָֽם׃
-
So the descendants went in and possessed the land, and thou didst subdue before them the inhabitants of the land, the Canaanites, and didst give them into their hands, with their kings and the peoples of the land, that they might do with them as they would.
-
καί ἐκτρίβω ἐνώπιον αὐτός ὁ καταοἰκέω ὁ γῆ ὁ χαναναῖος καί δίδωμι αὐτός εἰς ὁ χείρ αὐτός καί ὁ βασιλεύς αὐτός καί ὁ λαός ὁ γῆ ποιέω αὐτός ὡς ἀρεστός ἐνώπιον αὐτός
وَأَخَذُوا مُدُنًا حَصِينَةً وَأَرْضًا سَمِينَةً، وَوَرِثُوا بُيُوتًا مَلآنَةً كُلَّ خَيْرٍ، وَآبَارًا مَحْفُورَةً وَكُرُومًا وَزَيْتُونًا وَأَشْجَارًا مُثْمِرَةً بِكَثْرَةٍ، فَأَكَلُوا وَشَبِعُوا وَسَمِنُوا وَتَلَذَّذُوا بِخَيْرِكَ الْعَظِيمِ.
וַֽיִּלְכְּד֞וּ עָרִ֣ים בְּצֻרֹות֮ וַאֲדָמָ֣ה שְׁמֵנָה֒ וַיִּֽירְשׁ֡וּ בָּתִּ֣ים מְלֵֽאִים־כָּל־ט֠וּב בֹּרֹ֨ות חֲצוּבִ֜ים כְּרָמִ֧ים וְזֵיתִ֛ים וְעֵ֥ץ מַאֲכָ֖ל לָרֹ֑ב וַיֹּאכְל֤וּ וַֽיִּשְׂבְּעוּ֙ וַיַּשְׁמִ֔ינוּ וַיִּֽתְעַדְּנ֖וּ בְּטוּבְךָ֥ הַגָּדֹֽול׃
-
And they captured fortified cities and a rich land, and took possession of houses full of all good things, cisterns hewn out, vineyards, olive orchards and fruit trees in abundance; so they ate, and were filled and became fat, and delighted themselves in thy great goodness.
-
καί καταλαμβάνω πόλις ὑψηλός καί κληρονομέω οἰκία πλήρης πᾶς ἀγαθός λάκκος λατομέω ἀμπελών καί ἐλαιών καί πᾶς ξύλον βρώσιμος εἰς πλῆθος καί ἐσθίω καί ἐνπίμπλημι καί λιπαίνω καί τρυφάνω ἐν ἀγαθωσύνη σύ ὁ μέγας
وَعَصَوْا وَتَمَرَّدُوا عَلَيْكَ، وَطَرَحُوا شَرِيعَتَكَ وَرَاءَ ظُهُورِهِمْ، وَقَتَلُوا أَنْبِيَاءَكَ الَّذِينَ أَشْهَدُوا عَلَيْهِمْ لِيَرُدُّوهُمْ إِلَيْكَ، وَعَمِلُوا إِهَانَةً عَظِيمَةً.
וַיַּמְר֨וּ וַֽיִּמְרְד֜וּ בָּ֗ךְ וַיַּשְׁלִ֤כוּ אֶת־תֹּורָֽתְךָ֙ אַחֲרֵ֣י גַוָּ֔ם וְאֶת־נְבִיאֶ֣יךָ הָרָ֔גוּ אֲשֶׁר־הֵעִ֥ידוּ בָ֖ם לַהֲשִׁיבָ֣ם אֵלֶ֑יךָ וַֽיַּעֲשׂ֔וּ נֶאָצֹ֖ות גְּדֹולֹֽת׃
-
“Nevertheless they were disobedient and rebelled against thee and cast thy law behind their back and killed thy prophets, who had warned them in order to turn them back to thee, and they committed great blasphemies.
-
καί ἀλλάσσω καί ἀποἵστημι ἀπό σύ καί ῥίπτω ὁ νόμος σύ ὀπίσω σῶμα αὐτός καί ὁ προφήτης σύ ἀποκτείνω ὅς διαμαρτυρέω ἐν αὐτός ἐπιστρέφω αὐτός πρός σύ καί ποιέω παροργισμός μέγας
فَدَفَعْتَهُمْ لِيَدِ مُضَايِقِيهِمْ فَضَايَقُوهُمْ. وَفِي وَقْتِ ضِيقِهِمْ صَرَخُوا إِلَيْكَ، وَأَنْتَ مِنَ السَّمَاءِ سَمِعْتَ، وَحَسَبَ مَرَاحِمِكَ الْكَثِيرَةِ أَعْطَيْتَهُمْ مُخَلِّصِينَ خَلَّصُوهُمْ مِنْ يَدِ مُضَايِقِيهِمْ.
וַֽתִּתְּנֵם֙ בְּיַ֣ד צָֽרֵיהֶ֔ם וַיָּצֵ֖רוּ לָהֶ֑ם וּבְעֵ֤ת צָֽרָתָם֙ יִצְעֲק֣וּ אֵלֶ֔יךָ וְאַתָּה֙ מִשָּׁמַ֣יִם תִּשְׁמָ֔ע וּֽכְרַחֲמֶ֣יךָ הָֽרַבִּ֗ים תִּתֵּ֤ן לָהֶם֙ מֹֽושִׁיעִ֔ים וְיֹושִׁיע֖וּם מִיַּ֥ד צָרֵיהֶֽם׃
-
Therefore thou didst give them into the hand of their enemies, who made them suffer; and in the time of their suffering they cried to thee and thou didst hear them from heaven; and according to thy great mercies thou didst give them saviors who saved them from the hand of their enemies.
-
καί δίδωμι αὐτός ἐν χείρ θλίβω αὐτός καί θλίβω αὐτός καί ἀναβοάω πρός σύ ἐν καιρός θλῖψις αὐτός καί σύ ἐκ οὐρανός σύ ἀκούω καί ἐν οἰκτιρμός σύ ὁ μέγας δίδωμι αὐτός σωτήρ καί σώζω αὐτός ἐκ χείρ θλίβω αὐτός
وَلكِنْ لَمَّا اسْتَرَاحُوا رَجَعُوا إِلَى عَمَلِ الشَّرِّ قُدَّامَكَ، فَتَرَكْتَهُمْ بِيَدِ أَعْدَائِهِمْ، فَتَسَلَّطُوا عَلَيْهِمْ ثُمَّ رَجَعُوا وَصَرَخُوا إِلَيْكَ، وَأَنْتَ مِنَ السَّمَاءِ سَمِعْتَ وَأَنْقَذْتَهُمْ حَسَبَ مَرَاحِمِكَ الْكَثِيرَةِ أَحْيَانًا كَثِيرَةً.
וּכְנֹ֣וחַ לָהֶ֔ם יָשׁ֕וּבוּ לַעֲשֹׂ֥ות רַ֖ע לְפָנֶ֑יךָ וַתַּֽעַזְבֵ֞ם בְּיַ֤ד אֹֽיְבֵיהֶם֙ וַיִּרְדּ֣וּ בָהֶ֔ם וַיָּשׁ֙וּבוּ֙ וַיִּזְעָק֔וּךָ וְאַתָּ֞ה מִשָּׁמַ֧יִם תִּשְׁמַ֛ע וְתַצִּילֵ֥ם כְּֽרַחֲמֶ֖יךָ רַבֹּ֥ות עִתִּֽים׃
-
But after they had rest they did evil again before thee, and thou didst abandon them to the hand of their enemies, so that they had dominion over them; yet when they turned and cried to thee thou didst hear from heaven, and many times thou didst deliver them according to thy mercies.
-
καί ὡς ἀναπαύω ἐπιστρέφω ποιέω ὁ πονηρός ἐνώπιον σύ καί ἐν καταλείπω αὐτός εἰς χείρ ἐχθρός αὐτός καί καταἄρχω ἐν αὐτός καί πάλιν ἀναβοάω πρός σύ καί σύ ἐκ οὐρανός εἰςἀκούω καί ῥύομαι αὐτός ἐν οἰκτιρμός σύ πολύς
وَأَشْهَدْتَ عَلَيْهِمْ لِتَرُدَّهُمْ إِلَى شَرِيعَتِكَ، وَأَمَّا هُمْ فَبَغَوْا وَلَمْ يَسْمَعُوا لِوَصَايَاكَ وَأَخْطَأُوا ضِدَّ أَحْكَامِكَ، الَّتِي إِذَا عَمِلَهَا إِنْسَانٌ يَحْيَا بِهَا. وَأَعْطَوْا كَتِفًا مُعَانِدَةً، وَصَلَّبُوا رِقَابَهُمْ وَلَمْ يَسْمَعُوا.
וַתָּ֨עַד בָּהֶ֜ם לַהֲשִׁיבָ֣ם אֶל־תֹּורָתֶ֗ךָ וְהֵ֨מָּה הֵזִ֜ידוּ וְלֹא־שָׁמְע֤וּ לְמִצְוֹתֶ֙יךָ֙ וּבְמִשְׁפָּטֶ֣יךָ חָֽטְאוּ־בָ֔ם אֲשֶׁר־יַעֲשֶׂ֥ה אָדָ֖ם וְחָיָ֣ה בָהֶ֑ם וַיִּתְּנ֤וּ כָתֵף֙ סֹורֶ֔רֶת וְעָרְפָּ֥ם הִקְשׁ֖וּ וְלֹ֥א שָׁמֵֽעוּ׃
-
And thou didst warn them in order to turn them back to thy law. Yet they acted presumptuously and did not obey thy commandments, but sinned against thy ordinances, by the observance of which a man shall live, and turned a stubborn shoulder and stiffened their neck and would not obey.
-
καί ἐπιμαρτυρέω αὐτός ἐπιστρέφω αὐτός εἰς ὁ νόμος σύ καί οὐ ἀκούω ἀλλά ἐν ὁ ἐντολή σύ καί ἐν ὁ κρίμα σύ ἁμαρτάνω ὅς ποιέω αὐτός ἄνθρωπος ζάω ἐν αὐτός καί δίδωμι νῶτον ἀπειθέω καί τράχηλος αὐτός σκληρύνω καί οὐ ἀκούω
فَاحْتَمَلْتَهُمْ سِنِينَ كَثِيرَةً، وَأَشْهَدْتَ عَلَيْهِمْ بِرُوحِكَ عَنْ يَدِ أَنْبِيَائِكَ فَلَمْ يُصْغُوا، فَدَفَعْتَهُمْ لِيَدِ شُعُوبِ الأَرَاضِي.
וַתִּמְשֹׁ֤ךְ עֲלֵיהֶם֙ שָׁנִ֣ים רַבֹּ֔ות וַתָּ֨עַד בָּ֧ם בְּרוּחֲךָ֛ בְּיַד־נְבִיאֶ֖יךָ וְלֹ֣א הֶאֱזִ֑ינוּ וַֽתִּתְּנֵ֔ם בְּיַ֖ד עַמֵּ֥י הָאֲרָצֹֽת׃
-
Many years thou didst bear with them, and didst warn them by thy Spirit through thy prophets; yet they would not give ear. Therefore thou didst give them into the hand of the peoples of the lands.
-
καί ἕκλω ἐπί αὐτός ἔτος πολύς καί ἐπιμαρτυρέω αὐτός ἐν πνεῦμα σύ ἐν χείρ προφήτης σύ καί οὐ ἐνὠτίζομαι καί δίδωμι αὐτός ἐν χείρ λαός ὁ γῆ
وَلكِنْ لأَجْلِ مَرَاحِمِكَ الْكَثِيرَةِ لَمْ تُفْنِهِمْ وَلَمْ تَتْرُكْهُمْ، لأَنَّكَ إِلَهٌ حَنَّانٌ وَرَحِيمٌ.
וּֽבְרַחֲמֶ֧יךָ הָרַבִּ֛ים לֹֽא־עֲשִׂיתָ֥ם כָּלָ֖ה וְלֹ֣א עֲזַבְתָּ֑ם כִּ֛י אֵֽל־חַנּ֥וּן וְרַח֖וּם אָֽתָּה׃
-
Nevertheless in thy great mercies thou didst not make an end of them or forsake them; for thou art a gracious and merciful God.
-
καί σύ ἐν οἰκτιρμός σύ ὁ πολύς οὐ ποιέω αὐτός συντέλεια καί οὐ ἐν καταλείπω αὐτός ὅτι ἰσχυρός εἰμί καί ἐλεήμων καί οἰκτίρμων
«وَالآنَ يَا إِلَهَنَا، الإِلَهَ الْعَظِيمَ الْجَبَّارَ الْمَخُوفَ، حَافِظَ الْعَهْدِ وَالرَّحْمَةِ، لَا تَصْغُرْ لَدَيْكَ كُلُّ الْمَشَقَّاتِ الَّتِي أَصَابَتْنَا نَحْنُ وَمُلُوكَنَا وَرُؤَسَاءَنَا وَكَهَنَتَنَا وَأَنْبِيَاءَنَا وَآبَاءَنَا وَكُلَّ شَعْبِكَ، مِنْ أَيَّامِ مُلُوكِ أَشُّورَ إِلَى هَذَا الْيَوْمِ.
וְעַתָּ֣ה אֱ֠לֹהֵינוּ הָאֵ֨ל הַגָּדֹ֜ול הַגִּבֹּ֣ור וְהַנֹּורָא֮ שֹׁומֵ֣ר הַבְּרִ֣ית וְהַחֶסֶד֒ אַל־יִמְעַ֣ט לְפָנֶ֡יךָ אֵ֣ת כָּל־הַתְּלָאָ֣ה אֲֽשֶׁר־מְ֠צָאַתְנוּ לִמְלָכֵ֨ינוּ לְשָׂרֵ֧ינוּ וּלְכֹהֲנֵ֛ינוּ וְלִנְבִיאֵ֥נוּ וְלַאֲבֹתֵ֖ינוּ וּלְכָל־עַמֶּ֑ךָ מִימֵי֙ מַלְכֵ֣י אַשּׁ֔וּר עַ֖ד הַיֹּ֥ום הַזֶּֽה׃
-
“Now therefore, our God, the great and mighty and terrible God, who keepest covenant and steadfast love, let not all the hardship seem little to thee that has come upon us, upon our kings, our princes, our priests, our prophets, our fathers, and all thy people, since the time of the kings of Assyria until this day.
-
καί νῦν ὁ θεός ἐγώ ὁ ἰσχυρός ὁ μέγας ὁ κραταιός καί ὁ φοβερός φυλάσσω ὁ διαθήκη σύ καί ὁ ἔλεος σύ μή ὀλιγόω ἐνώπιον σύ πᾶς ὁ μόχθος ὅς εὑρίσκω ἐγώ καί ὁ βασιλεύς ἐγώ καί ὁ ἄρχων ἐγώ καί ὁ ἱερεύς ἐγώ καί ὁ προφήτης ἐγώ καί ὁ πατήρ ἐγώ καί ἐν πᾶς ὁ λαός σύ ἀπό ἡμέρα βασιλεύς ασσουρ καί ἕως ὁ ἡμέρα οὗτος
وَأَنْتَ بَارٌّ فِي كُلِّ مَا أَتَى عَلَيْنَا لأَنَّكَ عَمِلْتَ بِالْحَقِّ، وَنَحْنُ أَذْنَبْنَا.
וְאַתָּ֣ה צַדִּ֔יק עַ֖ל כָּל־הַבָּ֣א עָלֵ֑ינוּ כִּֽי־אֱמֶ֥ת עָשִׂ֖יתָ וַאֲנַ֥חְנוּ הִרְשָֽׁעְנוּ׃
-
Yet thou hast been just in all that has come upon us, for thou hast dealt faithfully and we have acted wickedly;
-
καί σύ δίκαιος ἐπί πᾶς ὁ ἔρχομαι ἐπί ἐγώ ὅτι ἀλήθεια ποιέω καί ἐγώ ἐκἁμαρτάνω
وَمُلُوكُنَا وَرُؤَسَاؤُنَا وَكَهَنَتُنَا وَآبَاؤُنَا لَمْ يَعْمَلُوا شَرِيعَتَكَ، وَلَا أَصْغَوْا إِلَى وَصَايَاكَ وَشَهَادَاتِكَ الَّتِي أَشْهَدْتَهَا عَلَيْهِمْ.
וְאֶת־מְלָכֵ֤ינוּ שָׂרֵ֙ינוּ֙ כֹּהֲנֵ֣ינוּ וַאֲבֹתֵ֔ינוּ לֹ֥א עָשׂ֖וּ תֹּורָתֶ֑ךָ וְלֹ֤א הִקְשִׁ֙יבוּ֙ אֶל־מִצְוֹתֶ֔יךָ וּלְעֵ֣דְוֹתֶ֔יךָ אֲשֶׁ֥ר הַעִידֹ֖תָ בָּהֶֽם׃
-
our kings, our princes, our priests, and our fathers have not kept thy law or heeded thy commandments and thy warnings which thou didst give them.
-
καί ὁ βασιλεύς ἐγώ καί ὁ ἄρχων ἐγώ καί ὁ ἱερεύς ἐγώ καί ὁ πατήρ ἐγώ οὐ ποιέω ὁ νόμος σύ καί οὐ προςἔχω ὁ ἐντολή σύ καί ὁ μαρτύριον σύ ὅς διαμαρτυρέω αὐτός
وَهُمْ لَمْ يَعْبُدُوكَ فِي مَمْلَكَتِهِمْ وَفِي خَيْرِكَ الْكَثِيرِ الَّذِي أَعْطَيْتَهُمْ، وَفِي الأَرْضِ الْوَاسِعَةِ السَّمِينَةِ الَّتِي جَعَلْتَهَا أَمَامَهُمْ، وَلَمْ يَرْجِعُوا عَنْ أَعْمَالِهِمِ الرَّدِيَّةِ.
וְהֵ֣ם בְּמַלְכוּתָם֩ וּבְטוּבְךָ֨ הָרָ֜ב אֲשֶׁר־נָתַ֣תָּ לָהֶ֗ם וּבְאֶ֨רֶץ הָרְחָבָ֧ה וְהַשְּׁמֵנָ֛ה אֲשֶׁר־נָתַ֥תָּ לִפְנֵיהֶ֖ם לֹ֣א עֲבָד֑וּךָ וְֽלֹא־שָׁ֔בוּ מִמַּֽעַלְלֵיהֶ֖ם הָרָעִֽים׃
-
They did not serve thee in their kingdom, and in thy great goodness which thou gavest them, and in the large and rich land which thou didst set before them; and they did not turn from their wicked works.
-
καί αὐτός ἐν βασιλεία σύ καί ἐν ἀγαθωσύνη σύ ὁ πολύς ὅς δίδωμι αὐτός καί ἐν ὁ γῆ ὁ πλατύς καί λιπαρός ὅς δίδωμι ἐνώπιον αὐτός οὐ δουλεύω σύ καί οὐ ἀποστρέφω ἀπό ἐπιτήδευμα αὐτός ὁ πονηρός
هَا نَحْنُ الْيَوْمَ عَبِيدٌ، وَالأَرْضَ الَّتِي أَعْطَيْتَ لآبَائِنَا لِيَأْكُلُوا أَثْمَارَهَا وَخَيْرَهَا، هَا نَحْنُ عَبِيدٌ فِيهَا.
הִנֵּ֛ה אֲנַ֥חְנוּ הַיֹּ֖ום עֲבָדִ֑ים וְהָאָ֜רֶץ אֲשֶׁר־נָתַ֣תָּה לַאֲבֹתֵ֗ינוּ לֶאֱכֹ֤ל אֶת־פִּרְיָהּ֙ וְאֶת־טוּבָ֔הּ הִנֵּ֛ה אֲנַ֥חְנוּ עֲבָדִ֖ים עָלֶֽיהָ׃
-
Behold, we are slaves this day; in the land that thou gavest to our fathers to enjoy its fruit and its good gifts, behold, we are slaves.
-
ἰδού εἰμί σήμερον δοῦλος καί ὁ γῆ ὅς δίδωμι ὁ πατήρ ἐγώ ἐσθίω ὁ καρπός αὐτός
وَغَلاَّتُهَا كَثِيرَةٌ لِلْمُلُوكِ الَّذِينَ جَعَلْتَهُمْ عَلَيْنَا لأَجْلِ خَطَايَانَا، وَهُمْ يَتَسَلَّطُونَ عَلَى أَجْسَادِنَا وَعَلَى بَهَائِمِنَا حَسَبَ إِرَادَتِهِمْ، وَنَحْنُ فِي كَرْبٍ عَظِيمٍ.
וּתְבוּאָתָ֣הּ מַרְבָּ֗ה לַמְּלָכִ֛ים אֲשֶׁר־נָתַ֥תָּה עָלֵ֖ינוּ בְּחַטֹּאותֵ֑ינוּ וְעַ֣ל גְּ֠וִיֹּתֵינוּ מֹשְׁלִ֤ים וּבִבְהֶמְתֵּ֙נוּ֙ כִּרְצֹונָ֔ם וּבְצָרָ֥ה גְדֹולָ֖ה אֲנָֽחְנוּ׃ פ
-
And its rich yield goes to the kings whom thou hast set over us because of our sins; they have power also over our bodies and over our cattle at their pleasure, and we are in great distress.”
-
ὁ βασιλεύς ὅς δίδωμι ἐπί ἐγώ ἐν ἁμαρτία ἐγώ καί ἐπί ὁ σῶμα ἐγώ ἐκοὐσιάζω καί ἐν κτῆνος ἐγώ ὡς ἀρεστός αὐτός καί ἐν θλῖψις μέγας εἰμί
«وَمِنْ أَجْلِ كُلِّ ذَلِكَ نَحْنُ نَقْطَعُ مِيثَاقًا وَنَكْتُبُهُ. وَرُؤَسَاؤُنَا وَلاَوِيُّونَا وَكَهَنَتُنَا يَخْتِمُونَ».
וּבְכָל־זֹ֕את אֲנַ֛חְנוּ כֹּרְתִ֥ים אֲמָנָ֖ה וְכֹתְבִ֑ים וְעַל֙ הֶֽחָת֔וּם שָׂרֵ֥ינוּ לְוִיֵּ֖נוּ כֹּהֲנֵֽינוּ׃
-
Those Who Signed the Covenant Because of all this we make a firm covenant and write it, and our princes, our Levites, and our priests set their seal to it.
-
καὶ ἐν πᾶσι τούτοις ἡμεῖς διατιθέμεθα πίστιν καὶ γράφομεν, καὶ ἐπισφραγίζουσιν ἄρχοντες ἡμῶν, Λευῖται ἡμῶν, ἱερεῖς ἡμῶν.
إصحاح 10
وَالَّذِينَ خَتَمُوا هُمْ: نَحَمْيَا التِّرْشَاثَا ابْنُ حَكَلْيَا. وَصِدْقِيَّا،
וְעַ֖ל הַחֲתוּמִ֑ים נְחֶמְיָ֧ה הַתִּרְשָׁ֛תָא בֶּן־חֲכַלְיָ֖ה וְצִדְקִיָּֽה׃
-
Those who set their seal are Nehemi′ah the governor, the son of Hacali′ah, Zedeki′ah,
-
καί ἐν πᾶς οὗτος ἐγώ διατίθημι πίστις καί γράφω καί ἐπισφραγίζω πᾶς ἄρχων ἐγώ λευίτης ἐγώ ἱερεύς ἐγώ
وَسَرَايَا وَعَزَرْيَا وَيَرْمِيَا،
שְׂרָיָ֥ה עֲזַרְיָ֖ה יִרְמְיָֽה׃
-
Serai′ah, Azari′ah, Jeremiah,
-
καί ἐπί ὁ σφραγίζω νεεμιας υἱός αχαλια καί σεδεκιας
وَفَشْحُورُ وَأَمَرْيَا وَمَلْكِيَّا،
פַּשְׁח֥וּר אֲמַרְיָ֖ה מַלְכִּיָּֽה׃
-
Pashhur, Amari′ah, Malchi′jah,
-
υἱός σαραια καί αζαρια καί ιερμια
وَحَطُّوشُ وَشَبَنْيَا وَمَلُّوخُ،
חַטּ֥וּשׁ שְׁבַנְיָ֖ה מַלּֽוּךְ׃
-
Hattush, Shebani′ah, Malluch,
-
φασουρ αμαρια μελχια
وَحَارِيمُ وَمَرِيمُوثُ وَعُوبَدْيَا،
חָרִ֥ם מְרֵמֹ֖ות עֹֽבַדְיָֽה׃
-
Harim, Mer′emoth, Obadi′ah,
-
ατους σεβανι μαλουχ
وَدَانِيآلُ وَجِنْثُونُ وَبَارُوخُ،
דָּנִיֵּ֥אל גִּנְּתֹ֖ון בָּרֽוּךְ׃
-
Daniel, Gin′nethon, Baruch,
-
ιραμ μεραμωθ αβδια
وَمَشُلاَّمُ وَأَبِيَّا وَمِيَّامِينُ،
מְשֻׁלָּ֥ם אֲבִיָּ֖ה מִיָּמִֽן׃
-
Meshul′lam, Abi′jah, Mi′jamin,
-
δανιηλ γαναθων βαρουχ
وَمَعَزْيَا وَبِلْجَايُ وَشَمَعْيَا، هَؤُلاَءِ هُمُ الْكَهَنَةُ.
מַֽעַזְיָ֥ה בִלְגַּ֖י שְׁמַֽעְיָ֑ה אֵ֖לֶּה הַכֹּהֲנִֽים׃ ס
-
Ma-azi′ah, Bil′gai, Shemai′ah; these are the priests.
-
μεσουλαμ αβια μιαμιν
وَاللاَّوِيُّونَ: يَشُوعُ بْنُ أَزَنْيَا وَبِنُّويُ مِنْ بَنِي حِينَادَادَ وَقَدْمِيئِيلُ،
וְֽהַלְוִיִּ֑ם וְיֵשׁ֙וּעַ֙ בֶּן־אֲזַנְיָ֔ה בִּנּ֕וּי מִבְּנֵ֥י חֵנָדָ֖ד קַדְמִיאֵֽל׃
-
And the Levites: Jeshua the son of Azani′ah, Bin′nui of the sons of Hen′adad, Kad′mi-el;
-
μααζια βελγαι σαμαια οὗτος ἱερεύς
وَإِخْوَتُهُمْ: شَبَنْيَا وَهُودِيَّا وَقَلِيطَا وَفَلَايَا وَحَانَانُ،
וַאֲחֵיהֶ֑ם שְׁבַנְיָ֧ה הֹֽודִיָּ֛ה קְלִיטָ֖א פְּלָאיָ֥ה חָנָֽן׃
-
and their brethren, Shebani′ah, Hodi′ah, Keli′ta, Pelai′ah, Hanan,
-
καί ὁ λευίτης ἰησοῦς υἱός αζανια βαναιου ἀπό υἱός ηναδαδ καδμιηλ
وَمِيخَا وَرَحُوبُ وَحَشَبْيَا،
מִיכָ֥א רְחֹ֖וב חֲשַׁבְיָֽה׃
-
Mica, Rehob, Hashabi′ah,
-
καί ὁ ἀδελφός αὐτός σαβανια ωδουια καλιτα φελεϊα αναν
وَزَكُّورُ وَشَرَبْيَا وَشَبَنْيَا،
זַכּ֥וּר שֵׁרֵֽבְיָ֖ה שְׁבַנְיָֽה׃
-
Zaccur, Sherebi′ah, Shebani′ah,
-
μιχα ροωβ εσεβιας
وَهُودِيَّا وَبَانِي وَبَنِينُو.
הֹודִיָּ֥ה בָנִ֖י בְּנִֽינוּ׃ ס
-
Hodi′ah, Bani, Beni′nu.
-
ζαχωρ σαραβια σεβανια
رُؤُوسُ الشَّعْبِ: فَرْعُوشُ وَفَحَثُ مُوآبَ وَعِيلاَمُ وَزَتُّو وَبَانِي،
רָאשֵׁ֖י הָעָ֑ם פַּרְעֹשׁ֙ פַּחַ֣ת מֹואָ֔ב עֵילָ֥ם זַתּ֖וּא בָּנִֽי׃
-
The chiefs of the people: Parosh, Pa′hath-mo′ab, Elam, Zattu, Bani,
-
ωδουια υἱός βανουναι
وَبُنِّي وَعَزْجَدُ وَبِيبَايُ،
בֻּנִּ֥י עַזְגָּ֖ד בֵּבָֽי׃
-
Bunni, Azgad, Be′bai,
-
ἄρχων ὁ λαός φορος φααθμωαβ ηλαμ ζαθουια υἱός
وَأَدُونِيَّا وَبَغْوَايُ وَعَادِينُ،
אֲדֹנִיָּ֥ה בִגְוַ֖י עָדִֽין׃
-
Adoni′jah, Big′vai, Adin,
-
βανι ασγαδ βηβαι
وَآطِيرُ وَحَزَقِيَّا وَعَزُّورُ،
אָטֵ֥ר חִזְקִיָּ֖ה עַזּֽוּר׃
-
Ater, Hezeki′ah, Azzur,
-
εδανια βαγοι ηδιν
وَهُودِيَّا وَحَشُومُ وَبِيصَايُ،
הֹודִיָּ֥ה חָשֻׁ֖ם בֵּצָֽי׃
-
Hodi′ah, Hashum, Be′zai,
-
ατηρ εζεκια αζουρ
وَحَارِيفُ وَعَنَاثُوثُ وَنِيبَايُ،
חָרִ֥יף עֲנָתֹ֖ות [נֹובָי כ] (נֵיבָֽי׃ ק)
-
Hariph, An′athoth, Ne′bai,
-
οδουια ησαμ βησι
وَمَجْفِيعَاشُ وَمَشُلاَّمُ وَحَزِيرُ،
מַגְפִּיעָ֥שׁ מְשֻׁלָּ֖ם חֵזִֽיר׃
-
Mag′piash, Meshul′lam, Hezir,
-
αριφ αναθωθ νωβαι
وَمَشِيزَبْئِيلُ وَصَادُوقُ وَيَدُّوعُ،
מְשֵׁיזַבְאֵ֥ל צָדֹ֖וק יַדּֽוּעַ׃
-
Meshez′abel, Zadok, Jad′du-a,
-
μαγαφης μεσουλαμ ηζιρ
وَفَلَطْيَا وَحَانَانُ وَعَنَايَا،
פְּלַטְיָ֥ה חָנָ֖ן עֲנָיָֽה׃
-
Pelati′ah, Hanan, Anai′ah,
-
μεσωζεβηλ σαδδουκ ιεδδουα
وَهُوشَعُ وَحَنَنْيَا وَحَشُّوبُ،
הֹושֵׁ֥עַ חֲנַנְיָ֖ה חַשּֽׁוּב׃
-
Hoshe′a, Hanani′ah, Hasshub,
-
φαλτια αναν αναια
وَهَلُوحِيشُ وَفِلْحَا وشُوبِيقُ،
הַלֹּוחֵ֥שׁ פִּלְחָ֖א שֹׁובֵֽק׃
-
Hallo′hesh, Pil′ha, Shobek,
-
ωσηε ανανια ασουβ
وَرَحُومُ وَحَشَبْنَا وَمَعْسِيَّا،
רְח֥וּם חֲשַׁבְנָ֖ה מַעֲשֵׂיָֽה׃
-
Rehum, Hashab′nah, Ma-asei′ah,
-
αλωης φαλαϊ σωβηκ
وَأَخِيَا وَحَانَانُ وَعَانَانُ،
וַאֲחִיָּ֥ה חָנָ֖ן עָנָֽן׃
-
Ahi′ah, Hanan, Anan,
-
ραουμ εσαβανα μαασαια
وَمَلُّوخُ وَحَرِيمُ وَبَعْنَةُ.
מַלּ֥וּךְ חָרִ֖ם בַּעֲנָֽה׃
-
Malluch, Harim, Ba′anah.
-
καί αϊα αιναν ηναν
وَبَاقِي الشَّعْبِ وَالْكَهَنَةِ وَاللاَّوِيِّينَ وَالْبَوَّابِينَ وَالْمُغَنِّينَ وَالنَّثِينِيمَ، وَكُلِّ الَّذِينَ انْفَصَلُوا مِنْ شُعُوبِ الأَرَاضِي إِلَى شَرِيعَةِ اللهِ، وَنِسَائِهِمْ وَبَنِيهِمْ وَبَنَاتِهِمْ، كُلِّ أَصْحَابِ الْمَعْرِفَةِ وَالْفَهْمِ،
וּשְׁאָ֣ר הָעָ֡ם הַכֹּהֲנִ֣ים הַ֠לְוִיִּם הַשֹּׁועֲרִ֨ים הַמְשֹׁרְרִ֜ים הַנְּתִינִ֗ים וְֽכָל־הַנִּבְדָּ֞ל מֵעַמֵּ֤י הָאֲרָצֹות֙ אֶל־תֹּורַ֣ת הָאֱלֹהִ֔ים נְשֵׁיהֶ֖ם בְּנֵיהֶ֣ם וּבְנֹתֵיהֶ֑ם כֹּ֖ל יֹודֵ֥עַ מֵבִֽין׃
-
Summary of the Covenant The rest of the people, the priests, the Levites, the gatekeepers, the singers, the temple servants, and all who have separated themselves from the peoples of the lands to the law of God, their wives, their sons, their daughters, all who have knowledge and understanding,
-
μαλουχ ηραμ βαανα
لَصِقُوا بِإِخْوَتِهِمْ وَعُظَمَائِهِمْ وَدَخَلُوا فِي قَسَمٍ وَحِلْفٍ أَنْ يَسِيرُوا فِي شَرِيعَةِ اللهِ الَّتِي أُعْطِيَتْ عَنْ يَدِ مُوسَى عَبْدِ اللهِ، وَأَنْ يَحْفَظُوا وَيَعْمَلُوا جَمِيعَ وَصَايَا الرَّبِّ سَيِّدِنَا، وَأَحْكَامِهِ وَفَرَائِضِهِ،
מַחֲזִיקִ֣ים עַל־אֲחֵיהֶם֮ אַדִּירֵיהֶם֒ וּבָאִ֞ים בְּאָלָ֣ה וּבִשְׁבוּעָ֗ה לָלֶ֙כֶת֙ בְּתֹורַ֣ת הָאֱלֹהִ֔ים אֲשֶׁ֣ר נִתְּנָ֔ה בְּיַ֖ד מֹשֶׁ֣ה עֶֽבֶד־הָֽאֱלֹהִ֑ים וְלִשְׁמֹ֣ור וְלַעֲשֹׂ֗ות אֶת־כָּל־מִצְוֹת֙ יְהוָ֣ה אֲדֹנֵ֔ינוּ וּמִשְׁפָּטָ֖יו וְחֻקָּֽיו׃
-
join with their brethren, their nobles, and enter into a curse and an oath to walk in God’s law which was given by Moses the servant of God, and to observe and do all the commandments of the Lord our Lord and his ordinances and his statutes.
-
καί ὁ κατάλοιπος ὁ λαός ὁ ἱερεύς ὁ λευίτης ὁ πυλωρός ὁ ᾄδω ὁ ναθινιμ καί πᾶς ὁ προςπορεύομαι ἀπό λαός ὁ γῆ πρός νόμος ὁ θεός γυνή αὐτός υἱός αὐτός θυγάτηρ αὐτός πᾶς ὁ εἰδώ καί συνἔημι
وَأَنْ لَا نُعْطِيَ بَنَاتِنَا لِشُعُوبِ الأَرْضِ، وَلَا نَأْخُذَ بَنَاتِهِمْ لِبَنِينَا.
וַאֲשֶׁ֛ר לֹא־נִתֵּ֥ן בְּנֹתֵ֖ינוּ לְעַמֵּ֣י הָאָ֑רֶץ וְאֶת־בְּנֹ֣תֵיהֶ֔ם לֹ֥א נִקַּ֖ח לְבָנֵֽינוּ׃
-
We will not give our daughters to the peoples of the land or take their daughters for our sons;
-
ἐνἰσχύω ἐπί ὁ ἀδελφός αὐτός καταἀράομαι αὐτός καί εἰςἔρχομαι ἐν ἀρά καί ἐν ὅρκος ὁ πορεύομαι ἐν νόμος ὁ θεός ὅς δίδωμι ἐν χείρ μωυσῆς δοῦλος ὁ θεός καί φυλάσσω καί ποιέω πᾶς ὁ ἐντολή κύριος ἐγώ καί κρίμα αὐτός
وَشُعُوبُ الأَرْضِ الَّذِينَ يَأْتُونَ بِالْبَضَائِعِ وَكُلِّ طَعَامِ يَوْمِ السَّبْتِ لِلْبَيْعِ، لَا نَأْخُذُ مِنْهُمْ فِي سَبْتٍ وَلَا فِي يَوْمٍ مُقَدَّسٍ، وَأَنْ نَتْرُكَ السَّنَةَ السَّابِعَةَ، وَالْمُطَالَبَةَ بِكُلِّ دَيْنٍ.
וְעַמֵּ֣י הָאָ֡רֶץ הַֽמְבִיאִים֩ אֶת־הַמַּקָּחֹ֨ות וְכָל־שֶׁ֜בֶר בְּיֹ֤ום הַשַּׁבָּת֙ לִמְכֹּ֔ור לֹא־נִקַּ֥ח מֵהֶ֛ם בַּשַּׁבָּ֖ת וּבְיֹ֣ום קֹ֑דֶשׁ וְנִטֹּ֛שׁ אֶת־הַשָּׁנָ֥ה הַשְּׁבִיעִ֖ית וּמַשָּׁ֥א כָל־יָֽד׃
-
and if the peoples of the land bring in wares or any grain on the sabbath day to sell, we will not buy from them on the sabbath or on a holy day; and we will forego the crops of the seventh year and the exaction of every debt.
-
καί ὁ μή δίδωμι θυγάτηρ ἐγώ ὁ λαός ὁ γῆ καί ὁ θυγάτηρ αὐτός οὐ λαμβάνω ὁ υἱός ἐγώ
وَأَقَمْنَا عَلَى أَنْفُسِنَا فَرَائِضَ: أَنْ نَجْعَلَ عَلَى أَنْفُسِنَا ثُلْثَ شَاقِلٍ كُلَّ سَنَةٍ لِخِدْمَةِ بَيْتِ إِلَهِنَا،
וְהֶעֱמַ֤דְנוּ עָלֵ֙ינוּ֙ מִצְוֹ֔ת לָתֵ֥ת עָלֵ֛ינוּ שְׁלִשִׁ֥ית הַשֶּׁ֖קֶל בַּשָּׁנָ֑ה לַעֲבֹדַ֖ת בֵּ֥ית אֱלֹהֵֽינוּ׃
-
We also lay upon ourselves the obligation to charge ourselves yearly with the third part of a shekel for the service of the house of our God:
-
καί λαός ὁ γῆ ὁ φέρω ὁ ἀγορασμός καί πᾶς πρᾶσις ἐν ἡμέρα ὁ σάββατον ἀποδίδωμι οὐ ἀγοράζω παρά αὐτός ἐν σάββατον καί ἐν ἡμέρα ἅγιος καί ἀναἵημι ὁ ἔτος ὁ ἕβδομος καί ἀπαίτησις πᾶς χείρ
لِخُبْزِ الْوُجُوهِ وَالتَّقْدِمَةِ الدَّائِمَةِ وَالْمُحْرَقَةِ الدَّائِمَةِ وَالسُّبُوتِ وَالأَهِلَّةِ وَالْمَوَاسِمِ وَالأَقْدَاسِ وَذَبَائِحِ الْخَطِيَّةِ، لِلتَّكْفِيرِ عَنْ إِسْرَائِيلَ، وَلِكُلِّ عَمَلِ بَيْتِ إِلَهِنَا.
לְלֶ֣חֶם הַֽמַּעֲרֶ֡כֶת וּמִנְחַ֣ת הַתָּמִ֣יד וּלְעֹולַ֣ת הַ֠תָּמִיד הַשַּׁבָּתֹ֨ות הֶחֳדָשִׁ֜ים לַמֹּועֲדִ֗ים וְלַקֳּדָשִׁים֙ וְלַ֣חַטָּאֹ֔ות לְכַפֵּ֖ר עַל־יִשְׂרָאֵ֑ל וְכֹ֖ל מְלֶ֥אכֶת בֵּית־אֱלֹהֵֽינוּ׃ ס
-
for the showbread, the continual cereal offering, the continual burnt offering, the sabbaths, the new moons, the appointed feasts, the holy things, and the sin offerings to make atonement for Israel, and for all the work of the house of our God.
-
καί ἵστημι ἐπί ἐγώ ἐντολή δίδωμι ἐπί ἐγώ τρίτος ὁ δίδραγμον κατά ἐνιαυτός εἰς δουλεία οἶκος θεός ἐγώ
وَأَلْقَيْنَا قُرَعًا عَلَى قُرْبَانِ الْحَطَبِ بَيْنَ الْكَهَنَةِ وَاللاَّوِيِّينَ وَالشَّعْبِ، لإِدْخَالِهِ إِلَى بَيْتِ إِلَهِنَا حَسَبَ بُيُوتِ آبَائِنَا، فِي أَوْقَاتٍ مُعَيَّنَةٍ سَنَةً فَسَنَةً، لأَجْلِ إِحْرَاقِهِ عَلَى مَذْبَحِ الرَّبِّ إِلَهِنَا كَمَا هُوَ مَكْتُوبٌ فِي الشَّرِيعَةِ،
וְהַגֹּורָלֹ֨ות הִפַּ֜לְנוּ עַל־קֻרְבַּ֣ן הָעֵצִ֗ים הַכֹּהֲנִ֣ים הַלְוִיִּם֮ וְהָעָם֒ לְ֠הָבִיא לְבֵ֨ית אֱלֹהֵ֧ינוּ לְבֵית־אֲבֹתֵ֛ינוּ לְעִתִּ֥ים מְזֻמָּנִ֖ים שָׁנָ֣ה בְשָׁנָ֑ה לְבַעֵ֗ר עַל־מִזְבַּח֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ כַּכָּת֖וּב בַּתֹּורָֽה׃
-
We have likewise cast lots, the priests, the Levites, and the people, for the wood offering, to bring it into the house of our God, according to our fathers’ houses, at times appointed, year by year, to burn upon the altar of the Lord our God, as it is written in the law.
-
εἰς ἄρτος ὁ πρόσωπον καί θυσία ὁ ἐνδελεχισμός καί εἰς ὁλοκαύτωμα ὁ ἐνδελεχισμός ὁ σάββατον ὁ νουμηνία εἰς ὁ ἑορτή καί εἰς ὁ ἅγιος καί ὁ περί ἁμαρτία ἐκἱλάσκομαι περί ἰσραήλ καί εἰς ἔργον οἶκος θεός ἐγώ
وَلإِدْخَالِ بَاكُورَاتِ أَرْضِنَا، وَبَاكُورَاتِ ثَمَرِ كُلِّ شَجَرَةٍ سَنَةً فَسَنَةً إِلَى بَيْتِ الرَّبِّ،
וּלְהָבִ֞יא אֶת־בִּכּוּרֵ֣י אַדְמָתֵ֗נוּ וּבִכּוּרֵ֛י כָּל־פְּרִ֥י כָל־עֵ֖ץ שָׁנָ֣ה בְשָׁנָ֑ה לְבֵ֖ית יְהוָֽה׃
-
We obligate ourselves to bring the first fruits of our ground and the first fruits of all fruit of every tree, year by year, to the house of the Lord;
-
καί κλῆρος βάλλω περί κλῆρος ξυλοφορία ὁ ἱερεύς καί ὁ λευίτης καί ὁ λαός φέρω εἰς οἶκος θεός ἐγώ εἰς οἶκος πατριά ἐγώ εἰς καιρός ἀπό χρόνος ἐνιαυτός κατά ἐνιαυτός ἐκκαίω ἐπί ὁ θυσιαστήριον κύριος θεός ἐγώ ὡς γράφω ἐν ὁ νόμος
وَأَبْكَارِ بَنِينَا وَبَهَائِمِنَا، كَمَا هُوَ مَكْتُوبٌ فِي الشَّرِيعَةِ، وَأَبْكَارِ بَقَرِنَا وَغَنَمِنَا لإِحْضَارِهَا إِلَى بَيْتِ إِلَهِنَا، إِلَى الْكَهَنَةِ الْخَادِمِينَ فِي بَيْتِ إِلَهِنَا.
וְאֶת־בְּכֹרֹ֤ות בָּנֵ֙ינוּ֙ וּבְהֶמְתֵּ֔ינוּ כַּכָּת֖וּב בַּתֹּורָ֑ה וְאֶת־בְּכֹורֵ֨י בְקָרֵ֜ינוּ וְצֹאנֵ֗ינוּ לְהָבִיא֙ לְבֵ֣ית אֱלֹהֵ֔ינוּ לַכֹּ֣הֲנִ֔ים הַמְשָׁרְתִ֖ים בְּבֵ֥ית אֱלֹהֵֽינוּ׃
-
also to bring to the house of our God, to the priests who minister in the house of our God, the first-born of our sons and of our cattle, as it is written in the law, and the firstlings of our herds and of our flocks;
-
καί φέρω ὁ πρωτογένημα ὁ γῆ ἐγώ καί πρωτογένημα καρπός πᾶς ξύλον ἐνιαυτός κατά ἐνιαυτός εἰς οἶκος κύριος
وَأَنْ نَأْتِيَ بِأَوَائِلِ عَجِينِنَا وَرَفَائِعِنَا وَأَثْمَارِ كُلِّ شَجَرَةٍ مِنَ الْخَمْرِ وَالزَّيْتِ إِلَى الْكَهَنَةِ، إِلَى مَخَادِعِ بَيْتِ إِلَهِنَا، وَبِعُشْرِ أَرْضِنَا إِلَى اللاَّوِيِّينَ، وَاللاَّوِيُّونَ هُمُ الَّذِينَ يُعَشِّرُونَ فِي جَمِيعِ مُدُنِ فَلَاحَتِنَا.
וְאֶת־רֵאשִׁ֣ית עֲרִיסֹתֵ֣ינוּ וּ֠תְרוּמֹתֵינוּ וּפְרִ֨י כָל־עֵ֜ץ תִּירֹ֣ושׁ וְיִצְהָ֗ר נָבִ֤יא לַכֹּהֲנִים֙ אֶל־לִשְׁכֹ֣ות בֵּית־אֱלֹהֵ֔ינוּ וּמַעְשַׂ֥ר אַדְמָתֵ֖נוּ לַלְוִיִּ֑ם וְהֵם֙ הַלְוִיִּ֔ם הַֽמְעַשְּׂרִ֔ים בְּכֹ֖ל עָרֵ֥י עֲבֹדָתֵֽנוּ׃
-
and to bring the first of our coarse meal, and our contributions, the fruit of every tree, the wine and the oil, to the priests, to the chambers of the house of our God; and to bring to the Levites the tithes from our ground, for it is the Levites who collect the tithes in all our rural towns.
-
καί ὁ πρωτότοκος υἱός ἐγώ καί κτῆνος ἐγώ ὡς γράφω ἐν ὁ νόμος καί ὁ πρωτότοκος βοῦς ἐγώ καί ποίμνιον ἐγώ φέρω εἰς οἶκος θεός ἐγώ ὁ ἱερεύς ὁ λειτουργέω ἐν οἶκος θεός ἐγώ
وَيَكُونُ الْكَاهِنُ ابْنُ هَارُونَ مَعَ اللاَّوِيِّينَ حِينَ يُعَشِّرُ اللاَّوِيُّونَ، وَيُصْعِدُ اللاَّوِيُّونَ عُشْرَ الأَعْشَارِ إِلَى بَيْتِ إِلَهِنَا، إِلَى الْمَخَادِعِ، إِلَى بَيْتِ الْخَزِينَةِ.
וְהָיָ֨ה הַכֹּהֵ֧ן בֶּֽן־אַהֲרֹ֛ן עִם־הַלְוִיִּ֖ם בַּעְשֵׂ֣ר הַלְוִיִּ֑ם וְהַלְוִיִּ֞ם יַעֲל֨וּ אֶת־מַעֲשַׂ֤ר הַֽמַּעֲשֵׂר֙ לְבֵ֣ית אֱלֹהֵ֔ינוּ אֶל־הַלְּשָׁכֹ֖ות לְבֵ֥ית הָאֹוצָֽר׃
-
And the priest, the son of Aaron, shall be with the Levites when the Levites receive the tithes; and the Levites shall bring up the tithe of the tithes to the house of our God, to the chambers, to the storehouse.
-
καί ὁ ἀπαρχή σῖτος ἐγώ καί ὁ καρπός πᾶς ξύλον οἶνος καί ἔλαιον φέρω ὁ ἱερεύς εἰς γαζοφυλάκιον οἶκος ὁ θεός καί δέκατος γῆ ἐγώ ὁ λευίτης καί αὐτός ὁ λευίτης δεκατόω ἐν πᾶς πόλις δουλεία ἐγώ
لأَنَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَبَنِي لاَوِي يَأْتُونَ بِرَفِيعَةِ الْقَمْحِ وَالْخَمْرِ وَالزَّيْتِ إِلَى الْمَخَادِعِ، وَهُنَاكَ آنِيَةُ الْقُدْسِ وَالْكَهَنَةُ الْخَادِمُونَ وَالْبَوَّابُونَ وَالْمُغَنُّونَ، وَلَا نَتْرُكُ بَيْتَ إِلَهِنَا.
כִּ֣י אֶל־הַ֠לְּשָׁכֹות יָבִ֨יאוּ בְנֵי־יִשְׂרָאֵ֜ל וּבְנֵ֣י הַלֵּוִ֗י אֶת־תְּרוּמַ֣ת הַדָּגָן֮ הַתִּירֹ֣ושׁ וְהַיִּצְהָר֒ וְשָׁם֙ כְּלֵ֣י הַמִּקְדָּ֔שׁ וְהַכֹּהֲנִים֙ הַמְשָׁ֣רְתִ֔ים וְהַשֹּׁועֲרִ֖ים וְהַמְשֹׁרְרִ֑ים וְלֹ֥א נַעֲזֹ֖ב אֶת־בֵּ֥ית אֱלֹהֵֽינוּ׃
-
For the people of Israel and the sons of Levi shall bring the contribution of grain, wine, and oil to the chambers, where are the vessels of the sanctuary, and the priests that minister, and the gatekeepers and the singers. We will not neglect the house of our God.
-
καί εἰμί ὁ ἱερεύς υἱός ἀαρών μετά ὁ λευίτης ἐν ὁ δέκατος ὁ λευίτης καί ὁ λευίτης ἀναφέρω ὁ δέκατος ὁ δέκατος εἰς οἶκος θεός ἐγώ εἰς ὁ γαζοφυλάκιον εἰς οἶκος ὁ θεός
إصحاح 11
وَسَكَنَ رُؤَسَاءُ الشَّعْبِ فِي أُورُشَلِيمَ، وَأَلْقَى سَائِرُ الشَّعْبِ قُرَعًا لِيَأْتُوا بِوَاحِدٍ مِنْ عَشَرَةٍ لِلسُّكْنَى فِي أُورُشَلِيمَ، مَدِينَةِ الْقُدْسِ، وَالتِّسْعَةِ الأَقْسَامِ فِي الْمُدُنِ.
וַיֵּשְׁב֥וּ שָׂרֵֽי־הָעָ֖ם בִּירוּשָׁלִָ֑ם וּשְׁאָ֣ר הָ֠עָם הִפִּ֨ילוּ גֹורָלֹ֜ות לְהָבִ֣יא ׀ אֶחָ֣ד מִן־הָעֲשָׂרָ֗ה לָשֶׁ֙בֶת֙ בִּֽירוּשָׁלִַ֙ם֙ עִ֣יר הַקֹּ֔דֶשׁ וְתֵ֥שַׁע הַיָּדֹ֖ות בֶּעָרִֽים׃
-
Population of the City Increased Now the leaders of the people lived in Jerusalem; and the rest of the people cast lots to bring one out of ten to live in Jerusalem the holy city, while nine tenths remained in the other towns.
-
καί καταἵζω ὁ ἄρχων ὁ λαός ἐν ἰερουσαλήμ καί ὁ κατάλοιπος ὁ λαός βάλλω κλῆρος φέρω εἷς ἀπό ὁ δέκα καταἵζω ἐν ἰερουσαλήμ πόλις ὁ ἅγιος καί ἐννέα μέρος ἐν ὁ πόλις
وَبَارَكَ الشَّعْبُ جَمِيعَ الْقَوْمِ الَّذِينَ انْتَدَبُوا لِلسَّكْنَى فِي أُورُشَلِيمَ.
וַֽיְבָרֲכ֖וּ הָעָ֑ם לְכֹל֙ הָֽאֲנָשִׁ֔ים הַמִּֽתְנַדְּבִ֔ים לָשֶׁ֖בֶת בִּירוּשָׁלִָֽם׃ פ
-
And the people blessed all the men who willingly offered to live in Jerusalem.
-
καί εὐλογέω ὁ λαός ὁ πᾶς ἀνήρ ὁ ἑκουσιάζομαι καταἵζω ἐν ἰερουσαλήμ
وَهَؤُلاَءِ هُمْ رُؤُوسُ الْبِلاَدِ الَّذِينَ سَكَنُوا فِي أُورُشَلِيمَ وَفِي مُدُنِ يَهُوذَا. سَكَنَ كُلُّ وَاحِدٍ فِي مُلْكِهِ، فِي مُدُنِهِمْ مِنْ إِسْرَائِيلَ، الْكَهَنَةُ وَاللاَّوِيُّونَ وَالنَّثِينِيمُ وَبَنُو عَبِيدِ سُلَيْمَانَ.
וְאֵ֙לֶּה֙ רָאשֵׁ֣י הַמְּדִינָ֔ה אֲשֶׁ֥ר יָשְׁב֖וּ בִּירוּשָׁלִָ֑ם וּבְעָרֵ֣י יְהוּדָ֗ה יָֽשְׁב֞וּ אִ֤ישׁ בַּאֲחֻזָּתֹו֙ בְּעָ֣רֵיהֶ֔ם יִשְׂרָאֵ֤ל הַכֹּהֲנִים֙ וְהַלְוִיִּ֣ם וְהַנְּתִינִ֔ים וּבְנֵ֖י עַבְדֵ֥י שְׁלֹמֹֽה׃
-
These are the chiefs of the province who lived in Jerusalem; but in the towns of Judah every one lived on his property in their towns: Israel, the priests, the Levites, the temple servants, and the descendants of Solomon’s servants.
-
καί οὗτος ὁ ἄρχων ὁ χώρα ὅς καταἵζω ἐν ἰερουσαλήμ καί ἐν πόλις ἰουδά καταἵζω ἀνήρ ἐν κατάσχεσις αὐτός ἐν πόλις αὐτός ἰσραήλ ὁ ἱερεύς καί ὁ λευίτης καί ὁ ναθιναῖοι καί ὁ υἱός δοῦλος σαλωμών
وَسَكَنَ فِي أُورُشَلِيمَ مِنْ بَنِي يَهُوذَا وَمِنْ بَنِي بَنْيَامِينَ. فَمِنْ بَنِي يَهُوذَا: عَثَايَا بْنُ عُزِّيَّا بْنِ زَكَرِيَّا بْنِ أَمَرْيَا بْنِ شَفَطْيَا بْنِ مَهْلَلْئِيلَ مِنْ بَنِي فَارَصَ.
וּבִֽירוּשָׁלִַ֙ם֙ יָֽשְׁב֔וּ מִבְּנֵ֥י יְהוּדָ֖ה וּמִבְּנֵ֣י בִנְיָמִ֑ן מִבְּנֵ֣י יְ֠הוּדָה עֲתָיָ֨ה בֶן־עֻזִּיָּ֜ה בֶּן־זְכַרְיָ֧ה בֶן־אֲמַרְיָ֛ה בֶּן־שְׁפַטְיָ֥ה בֶן־מַהֲלַלְאֵ֖ל מִבְּנֵי־פָֽרֶץ׃
-
And in Jerusalem lived certain of the sons of Judah and of the sons of Benjamin. Of the sons of Judah: Athai′ah the son of Uzzi′ah, son of Zechari′ah, son of Amari′ah, son of Shephati′ah, son of Mahal′alel, of the sons of Perez;
-
καί ἐν ἰερουσαλήμ καταἵζω ἀπό υἱός ἰουδά καί ἀπό υἱός βενιαμίν ἀπό υἱός ἰουδά αθαια υἱός αζαια υἱός ζαχαρια υἱός αμαρια υἱός σαφατια υἱός μαλεληλ καί ἀπό υἱός φαρες
وَمَعْسِيَّا بْنُ بَارُوخَ بْنِ كَلْحُوزَةَ بْنِ حَزَايَا بْنِ عَدَايَا بْنِ يُويَارِيبَ بْنِ زَكَرِيَّا بْنِ الشِّيلُونِيِّ.
וּמַעֲשֵׂיָ֣ה בֶן־בָּר֣וּךְ בֶּן־כָּל־חֹ֠זֶה בֶּן־חֲזָיָ֨ה בֶן־עֲדָיָ֧ה בֶן־יֹויָרִ֛יב בֶּן־זְכַרְיָ֖ה בֶּן־הַשִּׁלֹנִֽי ׃
-
and Ma-asei′ah the son of Baruch, son of Col-ho′zeh, son of Hazai′ah, son of Adai′ah, son of Joi′arib, son of Zechari′ah, son of the Shi′lonite.
-
καί μαασια υἱός βαρουχ υἱός χαλαζα υἱός οζια υἱός αδαια υἱός ιωριβ υἱός θηζια υἱός ὁ σηλωνι
جَمِيعُ بَنِي فَارَصَ السَّاكِنِينَ فِي أُورُشَلِيمَ أَرْبَعُ مِئَةٍ وَثَمَانِيَةٌ وَسِتُّونَ مِنْ رِجَالِ الْبَأْسِ.
כָּל־בְּנֵי־פֶ֕רֶץ הַיֹּשְׁבִ֖ים בִּירוּשָׁלִָ֑ם אַרְבַּ֥ע מֵאֹ֛ות שִׁשִּׁ֥ים וּשְׁמֹנָ֖ה אַנְשֵׁי־חָֽיִל׃ ס
-
All the sons of Perez who lived in Jerusalem were four hundred and sixty-eight valiant men.
-
πᾶς υἱός φαρες ὁ καταἧμαι ἐν ἰερουσαλήμ τετρακόσιοι ἑξήκοντα ὀκτώ ἀνήρ δύναμις
وَهَؤُلاَءِ بَنُو بِنْيَامِينَ: سَلُّو بْنُ مَشُلاَّمَ بْنِ يُوعِيدَ بْنِ فَدَايَا بْنِ قُولاَيَا بْنِ مَعْسِيَّا بْنِ إِيثِيئِيلَ بْنِ يَشَعْيَا.
וְאֵ֖לֶּה בְּנֵ֣י בִנְיָמִ֑ן סַלֻּ֡א בֶּן־מְשֻׁלָּ֡ם בֶּן־יֹועֵ֡ד בֶּן־פְּדָיָה֩ בֶן־קֹ֨ולָיָ֧ה בֶן־מַעֲשֵׂיָ֛ה בֶּן־אִֽיתִיאֵ֖ל בֶּן־יְשַֽׁעְיָֽה׃
-
And these are the sons of Benjamin: Sallu the son of Meshul′lam, son of Jo′ed, son of Pedai′ah, son of Kolai′ah, son of Ma-asei′ah, son of Ith′i-el, son of Jeshai′ah.
-
καί οὗτος υἱός βενιαμίν σηλω υἱός μεσουλαμ υἱός ιωαδ υἱός φαδαια υἱός κωλια υἱός μασαια υἱός αιθιηλ υἱός ιεσια
وَبَعْدَهُ جَبَّايُ سَلاَّيُ. تِسْعُ مِئَةٍ وَثَمَانِيَةٌ وَعِشْرُونَ.
וְאַחֲרָ֖יו גַּבַּ֣י סַלָּ֑י תְּשַׁ֥ע מֵאֹ֖ות עֶשְׂרִ֥ים וּשְׁמֹנָֽה׃
-
And after him Gab′bai, Sal′lai, nine hundred and twenty-eight.
-
καί ὀπίσω αὐτός γηβι σηλι ἐννακόσιοι εἴκοσι ὀκτώ
وَكَانَ يُوئِيلُ بْنُ زِكْرِي وَكِيلًا عَلَيْهِمْ، وَيَهُوذَا بْنُ هَسْنُوآةَ ثَانِيًا عَلَى الْمَدِينَةِ.
וְיֹואֵ֥ל בֶּן־זִכְרִ֖י פָּקִ֣יד עֲלֵיהֶ֑ם וִיהוּדָ֧ה בֶן־הַסְּנוּאָ֛ה עַל־הָעִ֖יר מִשְׁנֶֽה׃ פ
-
Jo′el the son of Zichri was their overseer; and Judah the son of Hassen′uah was second over the city.
-
καί ιωηλ υἱός ζεχρι ἐπισκοπός ἐπί αὐτός καί ἰούδας υἱός ασανα ἐπί ὁ πόλις δεύτερος
مِنَ الْكَهَنَةِ: يَدَعْيَا بْنُ يُويَارِيبَ وَيَاكِينُ،
מִן־הַֽכֹּהֲנִ֑ים יְדַֽעְיָ֥ה בֶן־יֹויָרִ֖יב יָכִֽין׃
-
Of the priests: Jedai′ah the son of Joi′arib, Jachin,
-
ἀπό ὁ ἱερεύς καί ιαδια υἱός ιωριβ ιαχιν
وَسَرَايَا بْنُ حِلْقِيَّا بْنِ مَشُلاَّمَ بْنِ صَادُوقَ بْنِ مَرَايُوثَ بْنِ أَخِيطُوبَ رَئِيسُ بَيْتِ اللهِ.
שְׂרָיָ֨ה בֶן־חִלְקִיָּ֜ה בֶּן־מְשֻׁלָּ֣ם בֶּן־צָדֹ֗וק בֶּן־מְרָיֹות֙ בֶּן־אֲחִיט֔וּב נְגִ֖ד בֵּ֥ית הָאֱלֹהִֽים׃
-
Serai′ah the son of Hilki′ah, son of Meshul′lam, son of Zadok, son of Merai′oth, son of Ahi′tub, ruler of the house of God,
-
σαραια υἱός ελκια υἱός μεσουλαμ υἱός σαδδουκ υἱός μαριωθ υἱός αϊτωβ ἀπέναντι οἶκος ὁ θεός
وَإِخْوَتُهُمْ عَامِلُو الْعَمَلِ لِلْبَيْتِ ثَمَانُ مِئَةٍ وَاثْنَانِ وَعِشْرُونَ. وَعَدَايَا بْنُ يَرُوحَامَ بْنِ فَلَلْيَا بْنِ أَمْصِي بْنِ زَكَرِيَّا بْنِ فَشْحُورَ بْنِ مَلْكِيَّا،
וַאֲחֵיהֶ֗ם עֹשֵׂ֤י הַמְּלָאכָה֙ לַבַּ֔יִת שְׁמֹנֶ֥ה מֵאֹ֖ות עֶשְׂרִ֣ים וּשְׁנָ֑יִם וַ֠עֲדָיָה בֶּן־יְרֹחָ֤ם בֶּן־פְּלַלְיָה֙ בֶּן־אַמְצִ֣י בֶן־זְכַרְיָ֔ה בֶּן־פַּשְׁח֖וּר בֶּן־מַלְכִּיָּֽה׃
-
and their brethren who did the work of the house, eight hundred and twenty-two; and Adai′ah the son of Jero′ham, son of Pelali′ah, son of Amzi, son of Zechari′ah, son of Pashhur, son of Malchi′jah,
-
καί ἀδελφός αὐτός ποιέω ὁ ἔργον ὁ οἶκος αμασι υἱός ζαχαρια υἱός φασσουρ υἱός μελχια
وَإِخْوَتُهُ رُؤُوسُ الآبَاءِ مِئَتَانِ وَاثْنَانِ وَأَرْبَعُونَ. وَعَمْشِسَايُ بْنُ عَزَرْئِيلَ بْنِ أَخْزَايَ بْنِ مَشْلِيمُوثَ بْنِ إِمِّيرَ،
וְאֶחָיו֙ רָאשִׁ֣ים לְאָבֹ֔ות מָאתַ֖יִם אַרְבָּעִ֣ים וּשְׁנָ֑יִם וַעֲמַשְׁסַ֧י בֶּן־עֲזַרְאֵ֛ל בֶּן־אַחְזַ֥י בֶּן־מְשִׁלֵּמֹ֖ות בֶּן־אִמֵּֽר׃
-
and his brethren, heads of fathers’ houses, two hundred and forty-two; and Amash′sai, the son of Az′arel, son of Ah′zai, son of Meshil′lemoth, son of Immer,
-
ἄρχων πατριά διακόσιοι τεσσαράκοντα δύο καί αμεσσαι υἱός εσδριηλ
وَإِخْوَتُهُمْ جَبَابِرَةُ بَأْسٍ مِئَةٌ وَثَمَانِيَةٌ وَعِشْرُونَ. وَالْوَكِيلُ عَلَيْهِمْ زَبْدِيئِيلُ بْنُ هَجْدُولِيمَ.
וַאֲחֵיהֶם֙ גִּבֹּ֣ורֵי חַ֔יִל מֵאָ֖ה עֶשְׂרִ֣ים וּשְׁמֹנָ֑ה וּפָקִ֣יד עֲלֵיהֶ֔ם זַבְדִּיאֵ֖ל בֶּן־הַגְּדֹולִֽים׃ ס
-
and their brethren, mighty men of valor, a hundred and twenty-eight; their overseer was Zab′diel the son of Haggedo′lim.
-
καί ἀδελφός αὐτός δυνατός παράταξις ἑκατόν εἴκοσι ὀκτώ καί ἐπισκοπός ἐπί αὐτός βαδιηλ
وَمِنَ اللاَّوِيِّينَ: شَمَعْيَا بْنُ حَشُّوبَ بْنِ عَزْرِيقَامَ بْنِ حَشَبْيَا بْنِ بُونِّي،
וּמִֽן־הַלְוִיִּ֑ם שְׁמַעְיָ֧ה בֶן־חַשּׁ֛וּב בֶּן־עַזְרִיקָ֥ם בֶּן־חֲשַׁבְיָ֖ה בֶּן־בּוּנִּֽי׃
-
And of the Levites: Shemai′ah the son of Hasshub, son of Azri′kam, son of Hashabi′ah, son of Bunni;
-
καί ἀπό ὁ λευίτης σαμαια υἱός ασουβ υἱός εζρι
وَشَبْتَايُ وَيُوزَابَادُ عَلَى الْعَمَلِ الْخَارِجِيِّ لِبَيْتِ اللهِ مِنْ رُؤُوسِ اللاَّوِيِّينَ.
וְשַׁבְּתַ֨י וְיֹוזָבָ֜ד עַל־הַמְּלָאכָ֤ה הַחִֽיצֹנָה֙ לְבֵ֣ית הָאֱלֹהִ֔ים מֵרָאשֵׁ֖י הַלְוִיִּֽם׃
-
and Shab′bethai and Jo′zabad, of the chiefs of the Levites, who were over the outside work of the house of God;
-
και Σαββεθαΐ και Ιωζαβάδ, εκ των αρχόντων των Λευϊτών, ήσαν επί των εξωτερικών έργων του οίκου του Θεού.
وَمَتَّنْيَا بْنُ مِيخَا بْنِ زَبْدِي بْنِ آسَافَ، رَئِيسُ التَّسْبِيحِ يُحَمِّدُ فِي الصَّلاَةِ وَبَقْبُقْيَا الثَّانِي بَيْنَ إِخْوَتِهِ، وَعَبْدَا بْنُ شَمُّوعَ بْنِ جَلاَلَ بْنِ يَدُوثُونَ.
וּמַתַּנְיָ֣ה בֶן־מִ֠יכָה בֶּן־זַבְדִּ֨י בֶן־אָסָ֜ף רֹ֗אשׁ הַתְּחִלָּה֙ יְהֹודֶ֣ה לַתְּפִלָּ֔ה וּבַקְבֻּקְיָ֖ה מִשְׁנֶ֣ה מֵאֶחָ֑יו וְעַבְדָּא֙ בֶּן־שַׁמּ֔וּעַ בֶּן־גָּלָ֖ל בֶּן־ [יְדִיתוּן כ] (יְדוּתֽוּן׃ ק)
-
and Mattani′ah the son of Mica, son of Zabdi, son of Asaph, who was the leader to begin the thanksgiving in prayer, and Bakbuki′ah, the second among his brethren; and Abda the son of Sham′mua, son of Galal, son of Jedu′thun.
-
καί μαθανια υἱός μιχα καί ωβηδ υἱός σαμουι
جَمِيعُ اللاَّوِيِّينَ فِي الْمَدِينَةِ الْمُقَدَّسَةِ مِئَتَانِ وَثَمَانِيَةٌ وَأَرْبَعُونَ.
כָּל־הַלְוִיִּם֙ בְּעִ֣יר הַקֹּ֔דֶשׁ מָאתַ֖יִם שְׁמֹנִ֥ים וְאַרְבָּעָֽה׃ פ
-
All the Levites in the holy city were two hundred and eighty-four.
-
διακόσιοι ὀγδοήκοντα τέσσαρες
وَالْبَوَّابُونَ: عَقُّوبُ وَطَلْمُونُ وَإِخْوَتُهُمَا حَارِسُو الأَبْوَابِ مِئَةٌ وَاثْنَانِ وَسَبْعُونَ.
וְהַשֹּֽׁועֲרִים֙ עַקּ֣וּב טַלְמֹ֔ון וַאֲחֵיהֶ֖ם הַשֹּׁמְרִ֣ים בַּשְּׁעָרִ֑ים מֵאָ֖ה שִׁבְעִ֥ים וּשְׁנָֽיִם׃
-
The gatekeepers, Akkub, Talmon and their brethren, who kept watch at the gates, were a hundred and seventy-two.
-
καί ὁ πυλωρός ακουβ τελαμιν καί ὁ ἀδελφός αὐτός ἑκατόν ἑβδομήκοντα δύο
وَكَانَ سَائِرُ إِسْرَائِيلَ مِنَ الْكَهَنَةِ وَاللاَّوِيِّينَ فِي جَمِيعِ مُدُنِ يَهُوذَا، كُلُّ وَاحِدٍ فِي مِيرَاثِهِ.
וּשְׁאָ֨ר יִשְׂרָאֵ֜ל הַכֹּהֲנִ֤ים הַלְוִיִּם֙ בְּכָל־עָרֵ֣י יְהוּדָ֔ה אִ֖ישׁ בְּנַחֲלָתֹֽו׃
-
And the rest of Israel, and of the priests and the Levites, were in all the towns of Judah, every one in his inheritance.
-
καί ἐπισκοπός λευίτης υἱός βανι οζι υἱός ασαβια υἱός μιχα ἀπό υἱός ασαφ ὁ ᾄδω ἀπέναντι ἔργον οἶκος ὁ θεός
وَأَمَّا النَّثِينِيمُ فَسَكَنُوا فِي الأَكَمَةِ. وَكَانَ صِيحَا وَجِشْفَا عَلَى النَّثِينِيمِ.
וְהַנְּתִינִ֖ים יֹשְׁבִ֣ים בָּעֹ֑פֶל וְצִיחָ֥א וְגִשְׁפָּ֖א עַל־הַנְּתִינִֽים׃ פ
-
But the temple servants lived on Ophel; and Ziha and Gishpa were over the temple servants.
-
ὅτι ἐντολή ὁ βασιλεύς ἐπί αὐτός
وَكَانَ وَكِيلَ اللاَّوِيِّينَ فِي أُورُشَلِيمَ عَلَى عَمَلِ بَيْتِ اللهِ عُزِّي بْنُ بَانِيَ بْنِ حَشَبْيَا بْنِ مَتَّنْيَا بْنِ مِيخَا مِنْ بَنِي آسَافَ الْمُغَنِّينَ.
וּפְקִ֤יד הַלְוִיִּם֙ בִּיר֣וּשָׁלִַ֔ם עֻזִּ֤י בֶן־בָּנִי֙ בֶּן־חֲשַׁבְיָ֔ה בֶּן־מַתַּנְיָ֖ה בֶּן־מִיכָ֑א מִבְּנֵ֤י אָסָף֙ הַמְשֹׁ֣רְרִ֔ים לְנֶ֖גֶד מְלֶ֥אכֶת בֵּית־הָאֱלֹהִֽים׃
-
The overseer of the Levites in Jerusalem was Uzzi the son of Bani, son of Hashabi′ah, son of Mattani′ah, son of Mica, of the sons of Asaph, the singers, over the work of the house of God.
-
καί παθαια υἱός βασηζα πρός χείρ ὁ βασιλεύς εἰς πᾶς ῥῆμα ὁ λαός
لأَنَّ وَصِيَّةَ الْمَلِكِ مِنْ جِهَتِهِمْ كَانَتْ أَنَّ لِلْمُرَنِّمِينَ فَرِيضَةً أَمْرَ كُلِّ يَوْمٍ فَيَوْمٍ.
כִּֽי־מִצְוַ֥ת הַמֶּ֖לֶךְ עֲלֵיהֶ֑ם וַאֲמָנָ֥ה עַל־הַמְשֹׁרְרִ֖ים דְּבַר־יֹ֥ום בְּיֹומֹֽו׃
-
For there was a command from the king concerning them, and a settled provision for the singers, as every day required.
-
καί πρός ὁ ἔπαυλις ἐν ἀγρός αὐτός καί ἀπό υἱός ἰουδά καταἵζω ἐν καριαθαρβοκ
وَفَتَحْيَا بْنُ مَشِيزَبْئِيلَ مِنْ بَنِي زَارَحَ بْنِ يَهُوذَا، كَانَ تَحْتَ يَدِ الْمَلِكِ فِي كُلِّ أُمُورِ الشَّعْبِ.
וּפְתַֽחְיָ֨ה בֶּן־מְשֵֽׁיזַבְאֵ֜ל מִבְּנֵי־זֶ֤רַח בֶּן־יְהוּדָה֙ לְיַ֣ד הַמֶּ֔לֶךְ לְכָל־דָּבָ֖ר לָעָֽם׃
-
And Pethahi′ah the son of Meshez′abel, of the sons of Zerah the son of Judah, was at the king’s hand in all matters concerning the people.
-
καί ἐν ιησου
وَفِي الضِّيَاعِ مَعَ حُقُولِهَا سَكَنَ مِنْ بَنِي يَهُوذَا فِي قَرْيَةِ أَرْبَعَ وَقُرَاهَا، وَدِيبُونَ وَقُرَاهَا، وَفِي يَقَبْصِئِيلَ وَضِيَاعِهَا،
וְאֶל־הַחֲצֵרִ֖ים בִּשְׂדֹתָ֑ם מִבְּנֵ֣י יְהוּדָ֗ה יָֽשְׁב֞וּ בְּקִרְיַ֤ת הָֽאַרְבַּע֙ וּבְנֹתֶ֔יהָ וּבְדִיבֹן֙ וּבְנֹתֶ֔יהָ וּבִֽיקַּבְצְאֵ֖ל וַחֲצֵרֶֽיהָ׃
-
Villages outside Jerusalem And as for the villages, with their fields, some of the people of Judah lived in Kir′iath-ar′ba and its villages, and in Dibon and its villages, and in Jekab′zeel and its villages,
-
καί ἐν βεηρσαβεε
وَفِي يَشُوعَ وَمُولاَدَةَ وَبَيْتِ فَالِطَ،
וּבְיֵשׁ֥וּעַ וּבְמֹולָדָ֖ה וּבְבֵ֥ית פָּֽלֶט׃
-
and in Jeshua and in Mola′dah and Beth-pe′let,
-
καί ἔπαυλις αὐτός λαχις καί ἀγρός αὐτός καί παρα ἐνβάλλω ἐν βεηρσαβεε
وَفِي حَصَرَ شُوعَالَ وَبِئْرِ سَبْعٍ وَقُرَاهَا،
וּבַחֲצַ֥ר שׁוּעָ֛ל וּבִבְאֵ֥ר שֶׁ֖בַע וּבְנֹתֶֽיהָ׃
-
in Ha′zar-shu′al, in Beer-sheba and its villages,
-
καί ὁ υἱός βενιαμίν ἀπό γαβα μαχαμας
وَفِي صِقْلَغَ وَمَكُونَةَ وَقُرَاهَا،
וּבְצִֽקְלַ֥ג וּבִמְכֹנָ֖ה וּבִבְנֹתֶֽיהָ׃
-
in Ziklag, in Meco′nah and its villages,
-
καί ἀπό ὁ λευίτης μερίς ἰουδά ὁ βενιαμίν
وَفِي عَيْنِ رِمُّونَ وَصَرْعَةَ وَيِرْمُوثَ،
וּבְעֵ֥ין רִמֹּ֛ון וּבְצָרְעָ֖ה וּבְיַרְמֽוּת׃
-
in En-rim′mon, in Zorah, in Jarmuth,
-
και εν Εν-ριμμών και εν Σαρεά και εν Ιαρμούθ,
وَزَانُوحَ وَعَدُلاَّمَ وَضِيَاعِهِمَا، وَلَخِيشَ وَحُقُولِهَا، وَعَزِيقَةَ وَقُرَاهَا، وَحَلُّوا مِنْ بِئْرِ سَبْعٍ إِلَى وَادِي هِنُّومَ.
זָנֹ֤חַ עֲדֻלָּם֙ וְחַצְרֵיהֶ֔ם לָכִישׁ֙ וּשְׂדֹתֶ֔יהָ עֲזֵקָ֖ה וּבְנֹתֶ֑יהָ וַיַּחֲנ֥וּ מִבְּאֵֽר־שֶׁ֖בַע עַד־גֵּֽיא־הִנֹּֽם׃
-
Zano′ah, Adullam, and their villages, Lachish and its fields, and Aze′kah and its villages. So they encamped from Beer-sheba to the valley of Hinnom.
-
Λαχὶς καὶ ἀγροὶ αὐτῆς· καὶ παρενεβάλοσαν ἐν Βηρσαβεέ.
وَبَنُو بَنْيَامِينَ سَكَنُوا مِنْ جَبَعَ إِلَى مِخْمَاسَ وَعَيَّا وَبَيْتِ إِيلٍ وَقُرَاهَا،
וּבְנֵ֥י בִנְיָמִ֖ן מִגָּ֑בַע מִכְמָ֣שׂ וְעַיָּ֔ה וּבֵֽית־אֵ֖ל וּבְנֹתֶֽיהָ׃
-
The people of Benjamin also lived from Geba onward, at Michmash, Ai′ja, Bethel and its villages,
-
καὶ οἱ υἱοὶ Βενιαμὶν ἀπὸ Γαβαὰ Μαχμάς.
وَعَنَاثُوثَ وَنُوبٍ وَعَنَنْيَةَ،
עֲנָתֹ֥ות נֹ֖ב עֲנָֽנְיָֽה׃
-
An′athoth, Nob, Anani′ah,
-
εν Αναθώθ, Νωβ, Ανανία,
وَحَاصُورَ وَرَامَةَ وَجِتَّايِمَ،
חָצֹ֥ור ׀ רָמָ֖ה גִּתָּֽיִם׃
-
Hazor, Ramah, Git′taim,
-
Ασώρ, Ραμά, Γιτθαΐμ,
وَحَادِيدَ وَصَبُوعِيمَ وَنَبَلاَّطَ،
חָדִ֥יד צְבֹעִ֖ים נְבַלָּֽט׃
-
Hadid, Zebo′im, Nebal′lat,
-
Αδίδ, Σεβωείμ, Νεβαλλάτ,
وَلُودٍ وَأُونُوَ وَادِي الصُّنَّاعِ.
לֹ֥ד וְאֹונֹ֖ו גֵּ֥י הַחֲרָשִֽׁים׃
-
Lod, and Ono, the valley of craftsmen.
-
Λωδ, και Ωνώ, τη φάραγγι των τεκτόνων.
وَكَانَ مِنَ اللاَّوِيِّينَ فِرَقٌ فِي يَهُوذَا وَفِي بِنْيَامِينَ.
וּמִן־הַלְוִיִּ֔ם מַחְלְקֹ֥ות יְהוּדָ֖ה לְבִנְיָמִֽין׃ פ
-
And certain divisions of the Levites in Judah were joined to Benjamin.
-
καὶ ἀπὸ τῶν Λευιτῶν μερίδες Ἰούδα τῷ Βενιαμίν.
إصحاح 12
وَهَؤُلاَءِ هُمُ الْكَهَنَةُ وَاللاَّوِيُّونَ الَّذِينَ صَعِدُوا مَعَ زَرُبَّابِلَ بْنِ شَأَلْتِئِيلَ وَيَشُوعَ: سَرَايَا وَيِرْمِيَا وَعَزْرَا،
וְאֵ֙לֶּה֙ הַכֹּהֲנִ֣ים וְהַלְוִיִּ֔ם אֲשֶׁ֥ר עָל֛וּ עִם־זְרֻבָּבֶ֥ל בֶּן־שְׁאַלְתִּיאֵ֖ל וְיֵשׁ֑וּעַ שְׂרָיָ֥ה יִרְמְיָ֖ה עֶזְרָֽא׃
-
A List of Priests and Levites These are the priests and the Levites who came up with Zerub′babel the son of She-al′tiel, and Jeshua: Serai′ah, Jeremiah, Ezra,
-
καί οὗτος ὁ ἱερεύς καί ὁ λευίτης ὁ ἀναβαίνω μετά ζοροβαβελ υἱός σαλαθιηλ καί ἰησοῦς σαραια ιερμια εσδρα
وَأَمَرْيَا وَمَلُّوخُ وَحَطُّوشُ،
אֲמַרְיָ֥ה מַלּ֖וּךְ חַטּֽוּשׁ׃
-
Amari′ah, Malluch, Hattush,
-
αμαρια μαλουχ
وَشَكَنْيَا وَرَحُومُ وَمَرِيمُوثُ،
שְׁכַנְיָ֥ה רְחֻ֖ם מְרֵמֹֽת׃
-
Shecani′ah, Rehum, Mer′emoth,
-
σεχενια
وَعِدُّو وَجِنْتُويُ وَأَبِيَّا،
עִדֹּ֥וא גִנְּתֹ֖וי אֲבִיָּֽה׃
-
Iddo, Gin′nethoi, Abi′jah,
-
Ιδδώ, Γιννεθώ, Αβιά,
وَمِيَّامِينُ وَمَعَدْيَا وَبَلْجَةُ،
מִיָּמִ֥ין מַֽעַדְיָ֖ה בִּלְגָּֽה׃
-
Mi′jamin, Ma-adi′ah, Bilgah,
-
Μιαμείν, Μααδίας, Βιλγά,
وَشَمَعْيَا وَيُويَارِيبُ وَيَدَعْيَا،
שְׁמַֽעְיָ֥ה וְיֹויָרִ֖יב יְדַֽעְיָֽה׃
-
Shemai′ah, Joi′arib, Jedai′ah,
-
Σεμαΐας και Ιωϊαρίβ, Ιεδαΐας,
وَسَلُّو وَعَامُوقُ وَحِلْقِيَّا وَيَدَعْيَا. هَؤُلاَءِ هُمْ رُؤُوسُ الْكَهَنَةِ وَإِخْوَتُهُمْ فِي أَيَّامِ يَشُوعَ.
סַלּ֣וּ עָמֹ֔וק חִלְקִיָּ֖ה יְדַֽעְיָ֑ה אֵ֣לֶּה רָאשֵׁ֧י הַכֹּהֲנִ֛ים וַאֲחֵיהֶ֖ם בִּימֵ֥י יֵשֽׁוּעַ׃ פ
-
Sallu, Amok, Hilki′ah, Jedai′ah. These were the chiefs of the priests and of their brethren in the days of Jeshua.
-
οὗτος ἄρχων ὁ ἱερεύς καί ἀδελφός αὐτός ἐν ἡμέρα ἰησοῦς
وَاللاَّوِيُّونَ: يَشُوعُ وَبِنُّويُ وَقَدْمِيئِيلُ وَشَرَبْيَا وَيَهُوذَا وَمَتَّنْيَا الَّذِي عَلَى التَّحْمِيدِ هُوَ وَإِخْوَتُهُ،
וְהַלְוִיִּ֗ם יֵשׁ֧וּעַ בִּנּ֛וּי קַדְמִיאֵ֥ל שֵׁרֵבְיָ֖ה יְהוּדָ֣ה מַתַּנְיָ֑ה עַֽל־הֻיְּדֹ֖ות ה֥וּא וְאֶחָֽיו ׃
-
And the Levites: Jeshua, Bin′nui, Kad′mi-el, Sherebi′ah, Judah, and Mattani′ah, who with his brethren was in charge of the songs of thanksgiving.
-
καί ὁ λευίτης ιησου βανουι καδμιηλ σαραβια ἰουδά μαχανια ἐπί ὁ χείρ αὐτός καί ὁ ἀδελφός αὐτός
وَبَقْبُقْيَا وَعُنِّي أَخَوَاهُمْ مُقَابِلَهُمْ فِي الْحِرَاسَاتِ.
וּבַקְבֻּֽקְיָ֨ה [וְעֻנֹּו כ] (וְעֻנִּ֧י ק) אֲחֵיהֶ֛ם לְנֶגְדָּ֖ם לְמִשְׁמָרֹֽות׃
-
And Bakbuki′ah and Unno their brethren stood opposite them in the service.
-
εἰς ὁ ἐφημερία
وَيَشُوعُ وَلَدَ يُويَاقِيمَ، وَيُويَاقِيمُ وَلَدَ أَلِيَاشِيبَ، وَأَلِيَاشِيبُ وَلَدَ يُويَادَاعَ،
וְיֵשׁ֖וּעַ הֹולִ֣יד אֶת־יֹֽויָקִ֑ים וְיֹֽויָקִים֙ הֹולִ֣יד אֶת־אֶלְיָשִׁ֔יב וְאֶלְיָשִׁ֖יב אֶת־יֹויָדָֽע׃
-
And Jeshua was the father of Joi′akim, Joi′akim the father of Eli′ashib, Eli′ashib the father of Joi′ada,
-
καί ἰησοῦς γεννάω ὁ ιωακιμ καί ιωακιμ γεννάω ὁ ελιασιβ καί ελιασιβ ὁ ιωδαε
وَيُويَادَاعُ وَلَدَ يُونَاثَانَ، وَيُونَاثَانُ وَلَدَ يَدُّوعَ.
וְיֹויָדָע֙ הֹולִ֣יד אֶת־יֹונָתָ֔ן וְיֹונָתָ֖ן הֹולִ֥יד אֶת־יַדּֽוּעַ׃
-
Joi′ada the father of Jonathan, and Jonathan the father of Jad′du-a.
-
καί ιωδαε γεννάω ὁ ιωναθαν καί ιωναθαν γεννάω ὁ ιαδου
وَفِي أَيَّامِ يُويَاقِيمَ كَانَ الْكَهَنَةُ رُؤُوسُ الآبَاءِ: لِسَرَايَا مَرَايَا، وَلِيرْمِيَا حَنَنْيَا،
וּבִימֵי֙ יֹֽויָקִ֔ים הָי֥וּ כֹהֲנִ֖ים רָאשֵׁ֣י הָאָבֹ֑ות לִשְׂרָיָ֣ה מְרָיָ֔ה לְיִרְמְיָ֖ה חֲנַנְיָֽה׃
-
And in the days of Joi′akim were priests, heads of fathers’ houses: of Serai′ah, Merai′ah; of Jeremiah, Hanani′ah;
-
καί ἐν ἡμέρα ιωακιμ ἀδελφός αὐτός ὁ ἱερεύς καί ὁ ἄρχων ὁ πατριά ὁ σαραια μαραια ὁ ιερμια ανανια
وَلِعَزْرَا مَشُلاَّمُ، وَلأَمَرْيَا يَهُوحَانَانُ،
לְעֶזְרָ֣א מְשֻׁלָּ֔ם לַאֲמַרְיָ֖ה יְהֹוחָנָֽן׃
-
of Ezra, Meshul′lam; of Amari′ah, Jeho-ha′nan;
-
ὁ εσδρα μεσουλαμ ὁ αμαρια ιωαναν
وَلِمَلِيكُو يُونَاثَانُ، وَلِشَبْنِيَا يُوسُفُ،
[לִמְלוּכִי כ] (לִמְלִ֙יכוּ֙ ק) יֹֽונָתָ֔ן לִשְׁבַנְיָ֖ה יֹוסֵֽף׃
-
of Mal′luchi, Jonathan; of Shebani′ah, Joseph;
-
ὁ μαλουχ ιωναθαν ὁ σεχενια ιωσηφ
وَلِحَرِيمَ عَدْنَا، وَلِمَرَايُوثَ حِلْقَايُ،
לְחָרִ֣ם עַדְנָ֔א לִמְרָיֹ֖ות חֶלְקָֽי׃
-
of Harim, Adna; of Merai′oth, Hel′kai;
-
ὁ αρεμ αδνας ὁ μαριωθ ελκαι
وَلِعِدُّو زَكَرِيَّا وَلِجِنَّثُونَ مُشُلاَّمُ،
[לַעֲדָיָא כ] (לְעִדֹּ֥וא ק) זְכַרְיָ֖ה לְגִנְּתֹ֥ון מְשֻׁלָּֽם׃
-
of Iddo, Zechari′ah; of Gin′nethon, Meshul′lam;
-
ὁ αδδαι ζαχαριας ὁ γαναθων μοσολλαμ
وَلأَبِيَّا زِكْرِي، وَلِمِنْيَامِينَ لِمُوعَدْيَا، فِلْطَايُ،
לַאֲבִיָּ֖ה זִכְרִ֑י לְמִ֨נְיָמִ֔ין לְמֹועַדְיָ֖ה פִּלְטָֽי׃
-
of Abi′jah, Zichri; of Mini′amin, of Moadi′ah, Pil′tai;
-
ὁ αβια ζεχρι ὁ βενιαμίν ἐν καιρός ὁ φελητι
وَلِبِلْجَةَ شَمُّوعُ، وَلِشَمَعْيَا يَهُونَاثَانُ،
לְבִלְגָּ֣ה שַׁמּ֔וּעַ לִֽשְׁמַעְיָ֖ה יְהֹונָתָֽן׃
-
of Bilgah, Sham′mu-a; of Shemai′ah, Jehon′athan;
-
ὁ βαλγα σαμουε ὁ σεμεια ιωναθαν
وَلِيُويَارِيبَ مَتْنَايُ، وَلِيَدَعْيَا عُزِّي،
וּלְיֹויָרִ֣יב מַתְּנַ֔י לִֽידַֽעְיָ֖ה עֻזִּֽי׃
-
of Joi′arib, Matte′nai; of Jedai′ah, Uzzi;
-
ὁ ιωιαριβ μαθθαναι ὁ ιδια οζι
وَلِسَلاَّيَ قَلاَّيُ، وَلِعَامُوقَ عَابِرُ،
לְסַלַּ֥י קַלָּ֖י לְעָמֹ֥וק עֵֽבֶר׃
-
of Sal′lai, Kal′lai; of Amok, Eber;
-
ὁ σαλλαι καλλαι ὁ αμουκ αβεδ
وَلِحِلْقِيَّا حَشَبْيَا، وَلِيَدَعْيَا نَثَنْئِيلُ.
לְחִלְקִיָּ֣ה חֲשַׁבְיָ֔ה לִֽידַֽעְיָ֖ה נְתַנְאֵֽל׃
-
of Hilki′ah, Hashabi′ah; of Jedai′ah, Nethan′el.
-
ὁ ελκια ασαβιας ὁ ιεδεϊου ναθαναηλ
وَكَانَ اللاَّوِيُّونَ فِي أَيَّامِ أَلِيَاشِيبَ وَيُويَادَاعَ وَيُوحَانَانَ وَيَدُّوعَ مَكْتُوبِينَ رُؤُوسَ آبَاءٍ، وَالْكَهَنَةُ أَيْضًا فِي مُلْكِ دَارِيُوسَ الْفَارِسِيِّ.
הַלְוִיִּם֩ בִּימֵ֨י אֶלְיָשִׁ֜יב יֹויָדָ֤ע וְיֹוחָנָן֙ וְיַדּ֔וּעַ כְּתוּבִ֖ים רָאשֵׁ֣י אָבֹ֑ות וְהַכֹּ֣הֲנִ֔ים עַל־מַלְכ֖וּת דָּרְיָ֥וֶשׁ הַפָּֽרְסִֽי׃ פ
-
As for the Levites, in the days of Eli′ashib, Joi′ada, Joha′nan, and Jad′du-a, there were recorded the heads of fathers’ houses; also the priests until the reign of Darius the Persian.
-
ὁ λευίτης ἐν ἡμέρα ελιασιβ ιωαδα καί ιωαναν καί ιδουα γράφω ἄρχων πατριά καί ὁ ἱερεύς ἐν βασιλεία δαρεῖος ὁ πέρσης
وَكَانَ بَنُو لاَوِي رُؤُوسُ الآبَاءِ مَكْتُوبِينَ فِي سِفْرِ أَخْبَارِ الأَيَّامِ إِلَى أَيَّامِ يُوحَانَانَ بْنِ أَلْيَاشِيبَ.
בְּנֵ֤י לֵוִי֙ רָאשֵׁ֣י הָֽאָבֹ֔ות כְּתוּבִ֕ים עַל־סֵ֖פֶר דִּבְרֵ֣י הַיָּמִ֑ים וְעַד־יְמֵ֖י יֹֽוחָנָ֥ן בֶּן־אֶלְיָשִֽׁיב׃
-
The sons of Levi, heads of fathers’ houses, were written in the Book of the Chronicles until the days of Joha′nan the son of Eli′ashib.
-
υἱός λευί ἄρχων ὁ πατριά γράφω ἐπί βιβλίον λόγος ὁ ἡμέρα καί ἕως ἡμέρα ιωαναν υἱός ελισουβ
وَرُؤُوسُ اللاَّوِيِّينَ: حَشَبْيَا وَشَرَبْيَا وَيَشُوعُ بْنُ قَدْمِيئِيلَ وَإِخْوَتُهُمْ مُقَابِلَهُمْ لِلتَّسْبِيحِ وَالتَّحْمِيدِ، حَسَبَ وَصِيَّةِ دَاوُدَ رَجُلِ اللهِ، نَوْبَةً مُقَابِلَ نَوْبَةٍ.
וְרָאשֵׁ֣י הַ֠לְוִיִּם חֲשַׁבְיָ֨ה שֵֽׁרֵבְיָ֜ה וְיֵשׁ֤וּעַ בֶּן־קַדְמִיאֵל֙ וַאֲחֵיהֶ֣ם לְנֶגְדָּ֔ם לְהַלֵּ֣ל לְהֹודֹ֔ות בְּמִצְוַ֖ת דָּוִ֣יד אִישׁ־הָאֱלֹהִ֑ים מִשְׁמָ֖ר לְעֻמַּ֥ת מִשְׁמָֽר׃
-
And the chiefs of the Levites: Hashabi′ah, Sherebi′ah, and Jeshua the son of Kad′mi-el, with their brethren over against them, to praise and to give thanks, according to the commandment of David the man of God, watch corresponding to watch.
-
καί ἄρχων ὁ λευίτης ασαβια καί σαραβια καί ιησου καί υἱός καδμιηλ καί ὁ ἀδελφός αὐτός κατεναντίον αὐτός εἰς ὑμνέω καί αἰνέω ἐν ἐντολή δαυίδ ἄνθρωπος ὁ θεός ἐφημερία πρός ἐφημερία
وَكَانَ مَتَّنْيَا وَبَقْبُقْيَا وَعُوبَدْيَا وَمُشُلاَّمُ وَطَلْمُونُ وَعَقُّوبُ بَوَّابِينَ حَارِسِينَ الْحِرَاسَةَ عِنْدَ مَخَازِنِ الأَبْوَابِ.
מַתַּנְיָ֧ה וּבַקְבֻּֽקְיָ֛ה עֹבַדְיָ֥ה מְשֻׁלָּ֖ם טַלְמֹ֣ון עַקּ֑וּב שֹׁמְרִ֤ים שֹֽׁועֲרִים֙ מִשְׁמָ֔ר בַּאֲסֻפֵּ֖י הַשְּׁעָרִֽים׃
-
Mattani′ah, Bakbuki′ah, Obadi′ah, Meshul′lam, Talmon, and Akkub were gatekeepers standing guard at the storehouses of the gates.
-
ἐν ὁ συνἄγω ἐγώ ὁ πυλωρός
كَانَ هَؤُلاَءِ فِي أَيَّامِ يُويَاقِيمَ بْنِ يَشُوعَ بْنِ يُوصَادَاقَ، وَفِي أَيَّامِ نَحَمْيَا الْوَالِي، وَعَزْرَا الْكَاهِنِ الْكَاتِبِ.
אֵ֕לֶּה בִּימֵ֛י יֹויָקִ֥ים בֶּן־יֵשׁ֖וּעַ בֶּן־יֹוצָדָ֑ק וּבִימֵי֙ נְחֶמְיָ֣ה הַפֶּחָ֔ה וְעֶזְרָ֥א הַכֹּהֵ֖ן הַסֹּופֵֽר׃ פ
-
These were in the days of Joi′akim the son of Jeshua son of Jo′zadak, and in the days of Nehemi′ah the governor and of Ezra the priest the scribe.
-
ἐν ἡμέρα ιωακιμ υἱός ἰησοῦς υἱός ιωσεδεκ καί ἐν ἡμέρα νεεμια καί εσδρας ὁ ἱερεύς ὁ γραμματεύς
وَعِنْدَ تَدْشِينِ سُورِ أُورُشَلِيمَ طَلَبُوا اللاَّوِيِّينَ مِنْ جَمِيعِ أَمَاكِنِهِمْ لِيَأْتُوا بِهِمْ إِلَى أُورُشَلِيمَ، لِكَيْ يُدَشِّنُوا بِفَرَحٍ وَبِحَمْدٍ وَغِنَاءٍ بِالصُّنُوجِ وَالرَّبَابِ وَالْعِيدَانِ.
וּבַחֲנֻכַּ֞ת חֹומַ֣ת יְרוּשָׁלִַ֗ם בִּקְשׁ֤וּ אֶת־הַלְוִיִּם֙ מִכָּל־מְקֹ֣ומֹתָ֔ם לַהֲבִיאָ֖ם לִֽירוּשָׁלִָ֑ם לַעֲשֹׂ֨ת חֲנֻכָּ֤ה וְשִׂמְחָה֙ וּבְתֹודֹ֣ות וּבְשִׁ֔יר מְצִלְתַּ֖יִם נְבָלִ֥ים וּבְכִנֹּרֹֽות׃
-
Dedication of the City Wall And at the dedication of the wall of Jerusalem they sought the Levites in all their places, to bring them to Jerusalem to celebrate the dedication with gladness, with thanksgivings and with singing, with cymbals, harps, and lyres.
-
καί ἐν ἐγκαινίοις τεῖχος ἰερουσαλήμ ζητέω ὁ λευίτης ἐν ὁ τόπος αὐτός ὁ φέρω αὐτός εἰς ἰερουσαλήμ ποιέω ἐγκαίνια καί εὐφροσύνη ἐν θωδαθα καί ἐν ᾠδή κυμβαλίζω καί ψαλτήριον καί κινύρα
فَاجْتَمَعَ بَنُو الْمُغَنِّينَ مِنَ الدَّائِرَةِ حَوْلَ أُورُشَلِيمَ، وَمِنْ ضِيَاعِ النَّطُوفَاتِيِّ،
וַיֵּאָ֣סְפ֔וּ בְּנֵ֖י הַמְשֹׁרְרִ֑ים וּמִן־הַכִּכָּר֙ סְבִיבֹ֣ות יְרוּשָׁלִַ֔ם וּמִן־חַצְרֵ֖י נְטֹפָתִֽי׃
-
And the sons of the singers gathered together from the circuit round Jerusalem and from the villages of the Netoph′athites;
-
καί συνἄγω ὁ υἱός ὁ ᾄδω καί ἀπό ὁ περίχωρος κυκλόθεν εἰς ἰερουσαλήμ καί ἀπό ἔπαυλις
وَمِنْ بَيْتِ الْجِلْجَالِ، وَمِنْ حُقُولِ جَبَعَ وَعَزْمُوتَ، لأَنَّ الْمُغَنِّينَ بَنَوْا لأَنْفُسِهِمْ ضِيَاعًا حَوْلَ أُورُشَلِيمَ.
וּמִבֵּית֙ הַגִּלְגָּ֔ל וּמִשְּׂדֹ֥ות גֶּ֖בַע וְעַזְמָ֑וֶת כִּ֣י חֲצֵרִ֗ים בָּנ֤וּ לָהֶם֙ הַמְשֹׁ֣רֲרִ֔ים סְבִיבֹ֖ות יְרוּשָׁלִָֽם׃
-
also from Beth-gilgal and from the region of Geba and Az′maveth; for the singers had built for themselves villages around Jerusalem.
-
καί ἀπό ἀγρός ὅτι ἔπαυλις οἰκοδομέω ἑαυτοῦ ὁ ᾄδω ἐν ἰερουσαλήμ
وَتَطَهَّرَ الْكَهَنَةُ وَاللاَّوِيُّونَ، وَطَهَّرُوا الشَّعْبَ وَالأَبْوَابَ وَالسُّورَ.
וַיִּֽטַּהֲר֔וּ הַכֹּהֲנִ֖ים וְהַלְוִיִּ֑ם וַֽיְטַהֲרוּ֙ אֶת־הָעָ֔ם וְאֶת־הַשְּׁעָרִ֖ים וְאֶֽת־הַחֹומָֽה׃
-
And the priests and the Levites purified themselves; and they purified the people and the gates and the wall.
-
καί καθαρίζω ὁ ἱερεύς καί ὁ λευίτης καί καθαρίζω ὁ λαός καί ὁ πυλωρός καί ὁ τεῖχος
وَأَصْعَدْتُ رُؤَسَاءَ يَهُوذَا عَلَى السُّورِ. وَأَقَمْتُ فِرْقَتَيْنِ عَظِيمَتَيْنِ مِنَ الْحَمَّادِينَ، وَوَكَبَتِ الْوَاحِدَةُ يَمِينًا عَلَى السُّورِ نَحْوَ بَابِ الدِّمْنِ.
וָאַעֲלֶה֙ אֶת־שָׂרֵ֣י יְהוּדָ֔ה מֵעַ֖ל לַחֹומָ֑ה וָאַעֲמִ֡ידָה שְׁתֵּ֣י תֹודֹת֩ גְּדֹולֹ֨ת וְתַהֲלֻכֹ֤ת לַיָּמִין֙ מֵעַ֣ל לַחֹומָ֔ה לְשַׁ֖עַר הָאַשְׁפֹּֽת׃
-
Then I brought up the princes of Judah upon the wall, and appointed two great companies which gave thanks and went in procession. One went to the right upon the wall to the Dung Gate;
-
καί ἀναφέρω ὁ ἄρχων ἰουδά ἐπάνω ὁ τεῖχος καί ἵστημι δύο περί αἴνεσις μέγας καί διαἔρχομαι ἐκ δεξιός ἐπάνω ὁ τεῖχος ὁ κοπρία
وَسَارَ وَرَاءَهُمْ هُوشَعْيَا وَنِصْفُ رُؤَسَاءِ يَهُوذَا،
וַיֵּ֤לֶךְ אַחֲרֵיהֶם֙ הֹושַׁ֣עְיָ֔ה וַחֲצִ֖י שָׂרֵ֥י יְהוּדָֽה׃
-
and after them went Hoshai′ah and half of the princes of Judah,
-
καί πορεύομαι ὀπίσω αὐτός ωσαια καί ἥμισυς ἄρχων ἰουδά
وَعَزَرْيَا وَعَزْرَا وَمَشُلاَّمُ،
וַעֲזַרְיָ֥ה עֶזְרָ֖א וּמְשֻׁלָּֽם׃
-
and Azari′ah, Ezra, Meshul′lam,
-
καί αζαριας εσδρας καί μεσουλαμ
وَيَهُوذَا وَبَنْيَامِينُ وَشَمَعْيَا وَيِرْمِيَا،
יְהוּדָה֙ וּבִנְיָמִ֔ן וּֽשְׁמַֽעְיָ֖ה וְיִרְמְיָֽה׃ ס
-
Judah, Benjamin, Shemai′ah, and Jeremiah,
-
ἰουδά καί βενιαμίν καί σαμαια καί ιερμια
وَمِنْ بَنِي الْكَهَنَةِ بِالأَبْوَاقِ زَكَرِيَّا بْنُ يُونَاثَانَ بْنِ شَمَعْيَا بْنِ مَتَّنْيَا بْنِ مِيخَايَا بْنِ زَكُّورَ بْنِ آسَافَ،
וּמִבְּנֵ֥י הַכֹּהֲנִ֖ים בַּחֲצֹצְרֹ֑ות זְכַרְיָ֨ה בֶן־יֹֽונָתָ֜ן בֶּן־שְׁמַֽעְיָ֗ה בֶּן־מַתַּנְיָה֙ בֶּן־מִ֣יכָיָ֔ה בֶּן־זַכּ֖וּר בֶּן־אָסָֽף׃
-
and certain of the priests’ sons with trumpets: Zechari′ah the son of Jonathan, son of Shemai′ah, son of Mattani′ah, son of Micai′ah, son of Zaccur, son of Asaph;
-
καί ἀπό υἱός ὁ ἱερεύς ἐν σάλπιγξ ζαχαριας υἱός ιωναθαν υἱός σαμαια υἱός μαθανια υἱός μιχαια υἱός ζακχουρ υἱός ασαφ
وَإِخْوَتُهُ شَمَعْيَا وَعَزَرْئِيلُ وَمِلَلاَيُ وَجِلَلاَيُ وَمَاعَايُ وَنَثَنْئِيلُ وَيَهُوذَا وَحَنَانِي بِآلاَتِ غِنَاءِ دَاوُدَ رَجُلِ اللهِ، وَعَزْرَا الْكَاتِبُ أَمَامَهُمْ.
וְֽאֶחָ֡יו שְֽׁמַעְיָ֡ה וַעֲזַרְאֵ֡ל מִֽלֲלַ֡י גִּֽלֲלַ֡י מָעַ֞י נְתַנְאֵ֤ל וִֽיהוּדָה֙ חֲנָ֔נִי בִּכְלֵי־שִׁ֥יר דָּוִ֖יד אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֑ים וְעֶזְרָ֥א הַסֹּופֵ֖ר לִפְנֵיהֶֽם׃
-
and his kinsmen, Shemai′ah, Az′arel, Mil′alai, Gil′alai, Ma′ai, Nethan′el, Judah, and Hana′ni, with the musical instruments of David the man of God; and Ezra the scribe went before them.
-
καί ἀδελφός αὐτός σαμαια καί οζιηλ αἰνέω ἐν ᾠδή δαυίδ ἄνθρωπος ὁ θεός καί εσδρας ὁ γραμματεύς ἔμπροσθεν αὐτός
وَعِنْدَ بَابِ الْعَيْنِ الَّذِي مُقَابِلَهُمْ صَعِدُوا عَلَى دَرَجِ مَدِينَةِ دَاوُدَ عِنْدَ مَصْعَدِ السُّورِ، فَوْقَ بَيْتِ دَاوُدَ، إِلَى بَابِ الْمَاءِ شَرْقًا.
וְעַל֩ שַׁ֨עַר הָעַ֜יִן וְנֶגְדָּ֗ם עָלוּ֙ עַֽל־מַעֲלֹות֙ עִ֣יר דָּוִ֔יד בַּֽמַּעֲלֶ֖ה לַחֹומָ֑ה מֵעַל֙ לְבֵ֣ית דָּוִ֔יד וְעַ֛ד שַׁ֥עַר הַמַּ֖יִם מִזְרָֽח׃
-
At the Fountain Gate they went up straight before them by the stairs of the city of David, at the ascent of the wall, above the house of David, to the Water Gate on the east.
-
ἐπί πύλη ὁ αιν κατέναντι αὐτός ἀναβαίνω ἐπί κλίμαξ πόλις δαυίδ ἐν ἀνάβασις ὁ τεῖχος ἐπάνωθεν ὁ οἶκος δαυίδ καί ἕως πύλη ὁ ὕδωρ κατά ἀνατολή
وَالْفِرْقَةُ الثَّانِيَةُ مِنَ الْحَمَّادِينَ وَكَبَتْ مُقَابِلَهُمْ، وَأَنَا وَرَاءَهَا، وَنِصْفُ الشَّعْبِ عَلَى السُّورِ مِنْ عِنْدِ بُرْجِ التَّنَانِيرِ إِلَى السُّورِ الْعَرِيضِ.
וְהַתֹּודָ֧ה הַשֵּׁנִ֛ית הַהֹולֶ֥כֶת לְמֹ֖ואל וַאֲנִ֣י אַחֲרֶ֑יהָ וַחֲצִ֨י הָעָ֜ם מֵעַ֣ל לְהַחֹומָ֗ה מֵעַל֙ לְמִגְדַּ֣ל הַתַּנּוּרִ֔ים וְעַ֖ד הַחֹומָ֥ה הָרְחָבָֽה׃
-
The other company of those who gave thanks went to the left, and I followed them with half of the people, upon the wall, above the Tower of the Ovens, to the Broad Wall,
-
καί περί αἴνεσις ὁ δεύτερος πορεύομαι συνἀντάω αὐτός καί ἐγώ ὀπίσω αὐτός καί ὁ ἥμισυς ὁ λαός ὠπάνω ὁ τεῖχος ὑπεράνω ὁ πύργος ὁ θεννουριμ καί ἕως ὁ τεῖχος ὁ πλατύς
وَمِنْ فَوْقِ بَابِ أَفْرَايِمَ وَفَوْقَ الْبَابِ الْعَتِيقِ وَفَوْقَ بَابِ السَّمَكِ وَبُرْجِ حَنَنْئِيلَ وَبُرْجِ الْمِئَةِ إِلَى بَابِ الضَّأْنِ، وَوَقَفُوا فِي بَابِ السِّجْنِ.
וּמֵעַ֣ל לְשַֽׁעַר־אֶ֠פְרַיִם וְעַל־שַׁ֨עַר הַיְשָׁנָ֜ה וְעַל־שַׁ֣עַר הַדָּגִ֗ים וּמִגְדַּ֤ל חֲנַנְאֵל֙ וּמִגְדַּ֣ל הַמֵּאָ֔ה וְעַ֖ד שַׁ֣עַר הַצֹּ֑אן וְעָ֣מְד֔וּ בְּשַׁ֖עַר הַמַּטָּרָֽה׃
-
and above the Gate of E′phraim, and by the Old Gate, and by the Fish Gate and the Tower of Hanan′el and the Tower of the Hundred, to the Sheep Gate; and they came to a halt at the Gate of the Guard.
-
καί ὑπεράνω ὁ πύλη ἐφράιμ καί ἐπί πύλη ὁ ισανα καί ἐπί πύλη ὁ ἰχθυηρός καί πύργος ανανεηλ καί ἕως πύλη ὁ προβατικός καί ἵστημι ἐν πύλη ὁ φυλακή
فَوَقَفَ الْفِرْقَتَانِ مِنَ الْحَمَّادِينَ فِي بَيْتِ اللهِ، وَأَنَا وَنِصْفُ الْوُلاَةِ مَعِي،
וַֽתַּעֲמֹ֛דְנָה שְׁתֵּ֥י הַתֹּודֹ֖ת בְּבֵ֣ית הָאֱלֹהִ֑ים וַאֲנִ֕י וַחֲצִ֥י הַסְּגָנִ֖ים עִמִּֽי׃
-
So both companies of those who gave thanks stood in the house of God, and I and half of the officials with me;
-
καί ἵστημι ὁ δύο ὁ αἴνεσις ἐν οἶκος ὁ θεός καί ἐγώ καί ὁ ἥμισυς ὁ στρατηγός μετά ἐγώ
وَالْكَهَنَةُ: أَلْيَاقِيمُ وَمَعْسِيَا وَمِنْيَامِينُ وَمِيخَايَا وَأَلْيُوعِينَايُ وَزَكَرِيَّا وَحَنَنْيَا بِالأَبْوَاقِ،
וְהַכֹּהֲנִ֡ים אֶלְיָקִ֡ים מַעֲשֵׂיָ֡ה מִ֠נְיָמִין מִיכָיָ֧ה אֶלְיֹועֵינַ֛י זְכַרְיָ֥ה חֲנַנְיָ֖ה בַּחֲצֹצְרֹֽות׃
-
and the priests Eli′akim, Ma-asei′ah, Mini′amin, Micai′ah, Eli-o-e′nai, Zechari′ah, and Hanani′ah, with trumpets;
-
καί ὁ ἱερεύς ελιακιμ μαασιας βενιαμίν μιχαιας ελιωηναι ζαχαριας ανανιας ἐν σάλπιγξ
وَمَعْسِيَا وَشَمَعْيَا وَأَلْعَازَارُ وَعُزِّي وَيَهُوحَانَانُ وَمَلْكِيَّا وَعِيلاَمُ وعَازَرُ، وَغَنَّى الْمُغَنُّونَ وَيِزْرَحْيَا الْوَكِيلُ.
וּמַעֲשֵׂיָ֨ה וּֽשְׁמַֽעְיָ֜ה וְאֶלְעָזָ֧ר וְעֻזִּ֛י וִֽיהֹוחָנָ֥ן וּמַלְכִּיָּ֖ה וְעֵילָ֣ם וָעָ֑זֶר וַיַּשְׁמִ֙יעוּ֙ הַמְשֹׁ֣רְרִ֔ים וְיִֽזְרַחְיָ֖ה הַפָּקִֽיד׃
-
and Ma-asei′ah, Shemai′ah, Elea′zar, Uzzi, Jeho-ha′nan, Malchi′jah, Elam, and Ezer. And the singers sang with Jezrahi′ah as their leader.
-
καί μαασιας καί σεμειας καί ελεαζαρ καί οζι καί ιωαναν καί μελχιας καί αιλαμ καί εζουρ καί ἀκούω ὁ ᾄδω καί ἐπισκέπτω
وَذَبَحُوا فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ ذَبَائِحَ عَظِيمَةً وَفَرِحُوا، لأَنَّ اللهَ أَفْرَحَهُمْ فَرَحًا عَظِيمًا. وَفَرِحَ الأَوْلاَدُ وَالنِّسَاءُ أَيْضًا، وَسُمِعَ فَرَحُ أُورُشَلِيمَ عَنْ بُعْدٍ.
וַיִּזְבְּח֣וּ בַיֹּום־הַ֠הוּא זְבָחִ֨ים גְּדֹולִ֜ים וַיִּשְׂמָ֗חוּ כִּ֤י הָאֱלֹהִים֙ שִׂמְּחָם֙ שִׂמְחָ֣ה גְדֹולָ֔ה וְגַ֧ם הַנָּשִׁ֛ים וְהַיְלָדִ֖ים שָׂמֵ֑חוּ וַתִּשָּׁמַ֛ע שִׂמְחַ֥ת יְרוּשָׁלִַ֖ם מֵרָחֹֽוק׃
-
And they offered great sacrifices that day and rejoiced, for God had made them rejoice with great joy; the women and children also rejoiced. And the joy of Jerusalem was heard afar off.
-
καί θύω ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος θυσίασμα μέγας καί εὐφραίνω ὅτι ὁ θεός εὐφραίνω αὐτός μεγάλως καί ὁ γυνή αὐτός καί ὁ τέκνον αὐτός εὐφραίνω καί ἀκούω ὁ εὐφροσύνη ἐν ἰερουσαλήμ ἀπό μακρόθεν
وَتَوَكَّلَ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ أُنَاسٌ عَلَى الْمَخَادِعِ لِلْخَزَائِنِ وَالرَّفَائِعِ وَالأَوَائِلِ وَالأَعْشَارِ، لِيَجْمَعُوا فِيهَا مِنْ حُقُولِ الْمُدُنِ أَنْصِبَةَ الشَّرِيعَةِ لِلْكَهَنَةِ وَاللاَّوِيِّينَ، لأَنَّ يَهُوذَا فَرِحَ بِالْكَهَنَةِ وَاللاَّوِيِّينَ الْوَاقِفِينَ
וַיִּפָּקְד֣וּ בַיֹּום֩ הַה֨וּא אֲנָשִׁ֜ים עַל־הַנְּשָׁכֹ֗ות לָאֹ֨וצָרֹ֥ות לַתְּרוּמֹות֮ לָרֵאשִׁ֣ית וְלַמַּֽעַשְׂרֹות֒ לִכְנֹ֨וס בָּהֶ֜ם לִשְׂדֵ֤י הֶעָרִים֙ מְנָאֹ֣ות הַתֹּורָ֔ה לַכֹּהֲנִ֖ים וְלַלְוִיִּ֑ם כִּ֚י שִׂמְחַ֣ת יְהוּדָ֔ה עַל־הַכֹּהֲנִ֥ים וְעַל־הַלְוִיִּ֖ם הָעֹמְדִֽים׃
-
Temple Responsibilities On that day men were appointed over the chambers for the stores, the contributions, the first fruits, and the tithes, to gather into them the portions required by the law for the priests and for the Levites according to the fields of the towns; for Judah rejoiced over the priests and the Levites who ministered.
-
καί καταἵστημι ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ἀνήρ ἐπί ὁ γαζοφυλάκιον ὁ θησαυρός ὁ ἀπαρχή καί ὁ δέκατος καί ὁ συνἄγω ἐν αὐτός ἄρχων ὁ πόλις μερίς ὁ ἱερεύς καί ὁ λευίτης ὅτι εὐφροσύνη εἰμί ἐν ἰουδά ἐπί ὁ ἱερεύς καί ἐπί ὁ λευίτης ὁ ἵστημι
حَارِسِينَ حِرَاسَةَ إِلَهِهِمْ وَحِرَاسَةَ التَّطْهِيرِ. وَكَانَ الْمُغَنُّونَ وَالْبَوَّابُونَ حَسَبَ وَصِيَّةِ دَاوُدَ وَسُلَيْمَانَ ابْنِهِ.
וַֽיִּשְׁמְר֞וּ מִשְׁמֶ֤רֶת אֱלֹֽהֵיהֶם֙ וּמִשְׁמֶ֣רֶת הַֽטָּהֳרָ֗ה וְהַמְשֹׁרְרִ֖ים וְהַשֹּׁעֲרִ֑ים כְּמִצְוַ֥ת דָּוִ֖יד שְׁלֹמֹ֥ה בְנֹֽו׃
-
And they performed the service of their God and the service of purification, as did the singers and the gatekeepers, according to the command of David and his son Solomon.
-
καί φυλάσσω φυλακή θεός αὐτός καί φυλακή ὁ καθαρισμός καί ὁ ᾄδω καί ὁ πυλωρός ὡς ἐντολή δαυίδ καί σαλωμών υἱός αὐτός
لأَنَّهُ فِي أَيَّامِ دَاوُدَ وَآسَافَ مُنْذُ الْقَدِيمِ كَانَ رُؤُوسُ مُغَنِّينَ وَغِنَاءُ تَسْبِيحٍ وَتَحْمِيدٍ للهِ.
כִּֽי־בִימֵ֥י דָוִ֛יד וְאָסָ֖ף מִקֶּ֑דֶם [רֹאשׁ כ] (רָאשֵׁי֙ ק) הַמְשֹׁ֣רְרִ֔ים וְשִׁיר־תְּהִלָּ֥ה וְהֹדֹ֖ות לֵֽאלֹהִֽים׃
-
For in the days of David and Asaph of old there was a chief of the singers, and there were songs of praise and thanksgiving to God.
-
ὅτι ἐν ἡμέρα δαυίδ ασαφ ἀπό ἀρχή πρῶτος ὁ ᾄδω καί ὕμνος καί αἴνεσις ὁ θεός
وَكَانَ كُلُّ إِسْرَائِيلَ فِي أَيَّامِ زَرُبَّابِلَ وَأَيَّامِ نَحَمْيَا يُؤَدُّونَ أَنْصِبَةَ الْمُغَنِّينَ وَالْبَوَّابِينَ أَمْرَ كُلِّ يَوْمٍ فِي يَوْمِهِ، وَكَانُوا يُقَدِّسُونَ لِلاَّوِيِّينَ، وَكَانَ اللاَّوِيُّونَ يُقَدِّسُونَ لِبَنِي هَارُونَ.
וְכָל־יִשְׂרָאֵל֩ בִּימֵ֨י זְרֻבָּבֶ֜ל וּבִימֵ֣י נְחֶמְיָ֗ה נֹֽתְנִ֛ים מְנָיֹ֛ות הַמְשֹׁרְרִ֥ים וְהַשֹּׁעֲרִ֖ים דְּבַר־יֹ֣ום בְּיֹומֹ֑ו וּמַקְדִּשִׁים֙ לַלְוִיִּ֔ם וְהַלְוִיִּ֔ם מַקְדִּשִׁ֖ים לִבְנֵ֥י אַהֲרֹֽן׃ פ
-
And all Israel in the days of Zerub′babel and in the days of Nehemi′ah gave the daily portions for the singers and the gatekeepers; and they set apart that which was for the Levites; and the Levites set apart that which was for the sons of Aaron.
-
καί πᾶς ἰσραήλ ἐν ἡμέρα ζοροβαβελ δίδωμι μερίς ὁ ᾄδω καί ὁ πυλωρός λόγος ἡμέρα ἐν ἡμέρα αὐτός καί ἁγιάζω ὁ λευίτης καί ὁ λευίτης ἁγιάζω ὁ υἱός ἀαρών
إصحاح 13
فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ قُرِئَ فِي سِفْرِ مُوسَى فِي آذَانِ الشَّعْبِ، وَوُجِدَ مَكْتُوبًا فِيهِ أَنَّ عَمُّونِيًّا وَمُوآبِيًّا لَا يَدْخُلُ فِي جَمَاعَةِ اللهِ إِلَى الأَبَدِ.
בַּיֹּ֣ום הַה֗וּא נִקְרָ֛א בְּסֵ֥פֶר מֹשֶׁ֖ה בְּאָזְנֵ֣י הָעָ֑ם וְנִמְצָא֙ כָּת֣וּב בֹּ֔ו אֲ֠שֶׁר לֹא־יָבֹ֨וא עַמֹּנִ֧י וּמֹאָבִ֛י בִּקְהַ֥ל הָאֱלֹהִ֖ים עַד־עֹולָֽם׃
-
Foreigners Separated from Israel On that day they read from the book of Moses in the hearing of the people; and in it was found written that no Ammonite or Moabite should ever enter the assembly of God;
-
ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ἀναγιγνώσκω ἐν βιβλίον μωυσῆς ἐν οὖς ὁ λαός καί εὑρίσκω γράφω ἐν αὐτός ὅπως μή εἰςἔρχομαι αμμανίτης καί μωαβίτης ἐν ἐκκλησία θεός ἕως αἰών
لأَنَّهُمْ لَمْ يُلاَقُوا بَنِي إِسْرَائِيلَ بِالْخُبْزِ وَالْمَاءِ، بَلِ اسْتَأْجَرُوا عَلَيْهِمْ بَلْعَامَ لِكَيْ يَلْعَنَهُمْ، وَحَوَّلَ إِلَهُنَا اللَّعْنَةَ إِلَى بَرَكَةٍ.
כִּ֣י לֹ֧א קִדְּמ֛וּ אֶת־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל בַּלֶּ֣חֶם וּבַמָּ֑יִם וַיִּשְׂכֹּ֨ר עָלָ֤יו אֶת־בִּלְעָם֙ לְקַֽלְלֹ֔ו וַיַּהֲפֹ֧ךְ אֱלֹהֵ֛ינוּ הַקְּלָלָ֖ה לִבְרָכָֽה׃
-
for they did not meet the children of Israel with bread and water, but hired Balaam against them to curse them—yet our God turned the curse into a blessing.
-
ὅτι οὐ συνἀντάω ὁ υἱός ἰσραήλ ἐν ἄρτος καί ἐν ὕδωρ καί μισθόω ἐπί αὐτός ὁ βαλααμ καταἀράομαι καί στρέφω ὁ θεός ἐγώ ὁ κατάρα εἰς εὐλογία
وَلَمَّا سَمِعُوا الشَّرِيعَةَ فَرَزُوا كُلَّ اللَّفِيفِ مِنْ إِسْرَائِيلَ.
וַיְהִ֖י כְּשָׁמְעָ֣ם אֶת־הַתֹּורָ֑ה וַיַּבְדִּ֥ילוּ כָל־עֵ֖רֶב מִיִּשְׂרָאֵֽל׃
-
When the people heard the law, they separated from Israel all those of foreign descent.
-
καί γίγνομαι ὡς ἀκούω ὁ νόμος καί χωρίζω πᾶς ἐπίμικτος ἐν ἰσραήλ
وَقَبْلَ هَذَا كَانَ أَلْيَاشِيبُ الْكَاهِنُ الْمُقَامُ عَلَى مِخْدَعِ بَيْتِ إِلَهِنَا قَرَابَةُ طُوبِيَّا،
וְלִפְנֵ֣י מִזֶּ֔ה אֶלְיָשִׁיב֙ הַכֹּהֵ֔ן נָת֖וּן בְּלִשְׁכַּ֣ת בֵּית־אֱלֹהֵ֑ינוּ קָרֹ֖וב לְטֹובִיָּֽה׃
-
The Reforms of Nehemiah Now before this, Eli′ashib the priest, who was appointed over the chambers of the house of our God, and who was connected with Tobi′ah,
-
καί πρό οὗτος ελιασιβ ὁ ἱερεύς οἰκέω ἐν γαζοφυλάκιον οἶκος θεός ἐγώ ἐγγίζω τωβια
قَدْ هَيَّأَ لَهُ مِخْدَعًا عَظِيمًا حَيْثُ كَانُوا سَابِقًا يَضَعُونَ التَّقْدِمَاتِ وَالْبَخُورَ وَالآنِيَةَ، وَعُشْرَ الْقَمْحِ وَالْخَمْرِ وَالزَّيْتِ، فَرِيضَةَ اللاَّوِيِّينَ وَالْمُغَنِّينَ وَالْبَوَّابِينَ، وَرَفِيعَةَ الْكَهَنَةِ.
וַיַּ֨עַשׂ לֹ֜ו לִשְׁכָּ֣ה גְדֹולָ֗ה וְשָׁ֣ם הָי֪וּ לְפָנִ֟ים נֹ֠תְנִים אֶת־הַמִּנְחָ֨ה הַלְּבֹונָ֜ה וְהַכֵּלִ֗ים וּמַעְשַׂ֤ר הַדָּגָן֙ הַתִּירֹ֣ושׁ וְהַיִּצְהָ֔ר מִצְוַת֙ הַלְוִיִּ֔ם וְהַמְשֹׁרְרִ֖ים וְהַשֹּׁעֲרִ֑ים וּתְרוּמַ֖ת הַכֹּהֲנִֽים׃
-
prepared for Tobi′ah a large chamber where they had previously put the cereal offering, the frankincense, the vessels, and the tithes of grain, wine, and oil, which were given by commandment to the Levites, singers, and gatekeepers, and the contributions for the priests.
-
καί ποιέω αὐτός γαζοφυλάκιον μέγας καί ἐκεῖ εἰμί πρότερον δίδωμι ὁ μανααν καί ὁ λίβανος καί ὁ σκεῦος καί ὁ δέκατος ὁ σῖτος καί ὁ οἶνος καί ὁ ἔλαιον ἐντολή ὁ λευίτης καί ὁ ᾄδω καί ὁ πυλωρός καί ἀπαρχή ὁ ἱερεύς
وَفِي كُلِّ هَذَا لَمْ أَكُنْ فِي أُورُشَلِيمَ، لأَنِّي فِي السَّنَةِ الاثْنَتَيْنِ وَالثَّلاَثِينَ لأَرْتَحْشَسْتَا مَلِكِ بَابِلَ دَخَلْتُ إِلَى الْمَلِكِ، وَبَعْدَ أَيَّامٍ اسْتَأْذَنْتُ مِنَ الْمَلِكِ
וּבְכָל־זֶ֕ה לֹ֥א הָיִ֖יתִי בִּֽירוּשָׁלִָ֑ם כִּ֡י בִּשְׁנַת֩ שְׁלֹשִׁ֨ים וּשְׁתַּ֜יִם לְאַרְתַּחְשַׁ֤סְתְּא מֶֽלֶךְ־בָּבֶל֙ בָּ֣אתִי אֶל־הַמֶּ֔לֶךְ וּלְקֵ֥ץ יָמִ֖ים נִשְׁאַ֥לְתִּי מִן־הַמֶּֽלֶךְ׃
-
While this was taking place I was not in Jerusalem, for in the thirty-second year of Ar-ta-xerx′es king of Babylon I went to the king. And after some time I asked leave of the king
-
καί ἐν πᾶς οὗτος οὐ εἰμί ἐν ἰερουσαλήμ ὅτι ἐν ἔτος τριακοστός καί δεύτερος ὁ αρθασασθα βασιλεύς βαβυλών ἔρχομαι πρός ὁ βασιλεύς καί μετά τέλος ἡμέρα αἰτέω παρά ὁ βασιλεύς
وَأَتَيْتُ إِلَى أُورُشَلِيمَ. وَفَهِمْتُ الشَّرَّ الَّذِي عَمِلَهُ أَلْيَاشِيبُ لأَجْلِ طُوبِيَّا، بِعَمَلِهِ لَهُ مِخْدَعًا فِي دِيَارِ بَيْتِ اللهِ.
וָאָבֹ֖וא לִֽירוּשָׁלִָ֑ם וָאָבִ֣ינָה בָרָעָ֗ה אֲשֶׁ֨ר עָשָׂ֤ה אֶלְיָשִׁיב֙ לְטֹ֣ובִיָּ֔ה לַעֲשֹׂ֥ות לֹו֙ נִשְׁכָּ֔ה בְּחַצְרֵ֖י בֵּ֥ית הָאֱלֹהִֽים׃
-
and came to Jerusalem, and I then discovered the evil that Eli′ashib had done for Tobi′ah, preparing for him a chamber in the courts of the house of God.
-
καί ἔρχομαι εἰς ἰερουσαλήμ καί συνἵημι ἐν ὁ πονηρία ὅς ποιέω ελισουβ ὁ τωβια ποιέω αὐτός γαζοφυλάκιον ἐν αὐλή οἶκος ὁ θεός
وَسَاءَنِي الأَمْرُ جِدًّا، وَطَرَحْتُ جَمِيعَ آنِيَةِ بَيْتِ طُوبِيَّا خَارِجَ الْمِخْدَعِ،
וַיֵּ֥רַֽע לִ֖י מְאֹ֑ד וָֽאַשְׁלִ֜יכָה אֶֽת־כָּל־כְּלֵ֧י בֵית־טֹובִיָּ֛ה הַח֖וּץ מִן־הַלִּשְׁכָּֽה׃
-
And I was very angry, and I threw all the household furniture of Tobi′ah out of the chamber.
-
καί πονηρός ἐγώ φαίνω σφόδρα καί ῥίπτω πᾶς ὁ σκεῦος οἶκος τωβια ἔξω ἀπό ὁ γαζοφυλάκιον
وَأَمَرْتُ فَطَهَّرُوا الْمَخَادِعَ، وَرَدَدْتُ إِلَيْهَا آنِيَةَ بَيْتِ اللهِ مَعَ التَّقْدِمَةِ وَالْبَخُورِ.
וָאֹ֣מְרָ֔ה וַֽיְטַהֲר֖וּ הַלְּשָׁכֹ֑ות וָאָשִׁ֣יבָה שָּׁ֗ם כְּלֵי֙ בֵּ֣ית הָאֱלֹהִ֔ים אֶת־הַמִּנְחָ֖ה וְהַלְּבֹונָֽה׃ פ
-
Then I gave orders and they cleansed the chambers; and I brought back thither the vessels of the house of God, with the cereal offering and the frankincense.
-
καί εἶπον καί καθαρίζω ὁ γαζοφυλάκιον καί ἐπιστρέφω ἐκεῖ σκεῦος οἶκος ὁ θεός ὁ μαναα καί ὁ λίβανος
وَعَلِمْتُ أَنَّ أَنْصِبَةَ اللاَّوِيِّينَ لَمْ تُعْطَ، بَلْ هَرَبَ اللاَّوِيُّونَ وَالْمُغَنُّونَ عَامِلُو الْعَمَلِ، كُلُّ وَاحِدٍ إِلَى حَقْلِهِ.
וָאֵ֣דְעָ֔ה כִּֽי־מְנָיֹ֥ות הַלְוִיִּ֖ם לֹ֣א נִתָּ֑נָה וַיִּבְרְח֧וּ אִישׁ־לְשָׂדֵ֛הוּ הַלְוִיִּ֥ם וְהַמְשֹׁרְרִ֖ים עֹשֵׂ֥י הַמְּלָאכָֽה׃
-
I also found out that the portions of the Levites had not been given to them; so that the Levites and the singers, who did the work, had fled each to his field.
-
καί γιγνώσκω ὅτι μερίς ὁ λευίτης οὐ δίδωμι καί φεύγω ἀνήρ εἰς ἀγρός αὐτός ὁ λευίτης καί ὁ ᾄδω ποιέω ὁ ἔργον
فَخَاصَمْتُ الْوُلاَةَ وَقُلْتُ: «لِمَاذَا تُرِكَ بَيْتُ اللهِ؟» فَجَمَعْتُهُمْ وَأَوْقَفْتُهُمْ فِي أَمَاكِنِهِمْ.
וָאָרִ֙יבָה֙ אֶת־הַסְּגָנִ֔ים וָאֹ֣מְרָ֔ה מַדּ֖וּעַ נֶעֱזַ֣ב בֵּית־הָאֱלֹהִ֑ים וָֽאֶ֨קְבְּצֵ֔ם וָֽאַעֲמִדֵ֖ם עַל־עָמְדָֽם׃
-
So I remonstrated with the officials and said, “Why is the house of God forsaken?” And I gathered them together and set them in their stations.
-
καί μάχομαι ὁ στρατηγός καί εἶπον διά τίς ἐν καταλείπω ὁ οἶκος ὁ θεός καί συνἄγω αὐτός καί ἵστημι αὐτός ἐπί ὁ στάσις αὐτός
وَأَتَى كُلُّ يَهُوذَا بِعُشْرِ الْقَمْحِ وَالْخَمْرِ وَالزَّيْتِ إِلَى الْمَخَازِنِ،
וְכָל־יְהוּדָ֗ה הֵבִ֜יאוּ מַעְשַׂ֧ר הַדָּגָ֛ן וְהַתִּירֹ֥ושׁ וְהַיִּצְהָ֖ר לָאֹוצָרֹֽות׃
-
Then all Judah brought the tithe of the grain, wine, and oil into the storehouses.
-
καί πᾶς ἰουδά φέρω δέκατος ὁ πυρός καί ὁ οἶνος καί ὁ ἔλαιον εἰς ὁ θησαυρός
وَأَقَمْتُ خَزَنَةً عَلَى الْخَزَائِنِ: شَلَمْيَا الْكَاهِنَ وَصَادُوقَ الْكَاتِبَ وَفَدَايَا مِنَ اللاَّوِيِّينَ، وَبِجَانِبِهِمْ حَانَانَ بْنُ زَكُّورَ بْنِ مَتَّنْيَا لأَنَّهُمْ حُسِبُوا أُمَنَاءَ، وَكَانَ عَلَيْهِمْ أَنْ يَقْسِمُوا عَلَى إِخْوَتِهِمْ.
וָאֹוצְרָ֣ה עַל־אֹ֠וצָרֹות שֶׁלֶמְיָ֨ה הַכֹּהֵ֜ן וְצָדֹ֣וק הַסֹּופֵ֗ר וּפְדָיָה֙ מִן־הַלְוִיִּ֔ם וְעַל־יָדָ֔ם חָנָ֥ן בֶּן־זַכּ֖וּר בֶּן־מַתַּנְיָ֑ה כִּ֤י נֶאֱמָנִים֙ נֶחְשָׁ֔בוּ וַעֲלֵיהֶ֖ם לַחֲלֹ֥ק לַאֲחֵיהֶֽם׃ פ
-
And I appointed as treasurers over the storehouses Shelemi′ah the priest, Zadok the scribe, and Pedai′ah of the Levites, and as their assistant Hanan the son of Zaccur, son of Mattani′ah, for they were counted faithful; and their duty was to distribute to their brethren.
-
ἐπί χείρ σελεμια ὁ ἱερεύς καί σαδδουκ ὁ γραμματεύς καί φαδαια ἀπό ὁ λευίτης καί ἐπί χείρ αὐτός αναν υἱός ζακχουρ υἱός μαθανια ὅτι πιστός λογίζομαι ἐπί αὐτός μερίζω ὁ ἀδελφός αὐτός
اذْكُرْنِي يا إِلَهِي مِنْ أَجْلِ هَذَا، وَلَا تَمْحُ حَسَنَاتِي الَّتِي عَمِلْتُهَا نَحْوَ بَيْتِ إِلَهِي وَنَحْوَ شَعَائِرِهِ.
זָכְרָה־לִּ֥י אֱלֹהַ֖י עַל־זֹ֑את וְאַל־תֶּ֣מַח חֲסָדַ֗י אֲשֶׁ֥ר עָשִׂ֛יתִי בְּבֵ֥ית אֱלֹהַ֖י וּבְמִשְׁמָרָֽיו׃
-
Remember me, O my God, concerning this, and wipe not out my good deeds that I have done for the house of my God and for his service.
-
μιμνήσκω ἐγώ ὁ θεός ἐν οὗτος καί μή ἐκἀλείφω ἔλεος ἐγώ ὅς ποιέω ἐν οἶκος κύριος ὁ θεός
فِي تِلْكَ الأَيَّامِ رَأَيْتُ فِي يَهُوذَا قَوْمًا يَدُوسُونَ مَعَاصِرَ فِي السَّبْتِ، وَيَأْتُونَ بِحُزَمٍ وَيُحَمِّلُونَ حَمِيرًا، وَأَيْضًا يَدْخُلُونَ أُورُشَلِيمَ فِي يَوْمِ السَّبْتِ بِخَمْرٍ وَعِنَبٍ وَتِينٍ وَكُلِّ مَا يُحْمَلُ، فَأَشْهَدْتُ عَلَيْهِمْ يَوْمَ بَيْعِهِمِ الطَّعَامَ.
בַּיָּמִ֣ים הָהֵ֡מָּה רָאִ֣יתִי בִֽיהוּדָ֣ה ׀ דֹּֽרְכִֽים־גִּתֹּ֣ות ׀ בַּשַּׁבָּ֡ת וּמְבִיאִ֣ים הָעֲרֵמֹ֣ות וְֽעֹמְסִ֪ים עַל־הַחֲמֹרִ֟ים וְאַף־יַ֜יִן עֲנָבִ֤ים וּתְאֵנִים֙ וְכָל־מַשָּׂ֔א וּמְבִיאִ֥ים יְרוּשָׁלִַ֖ם בְּיֹ֣ום הַשַּׁבָּ֑ת וָאָעִ֕יד בְּיֹ֖ום מִכְרָ֥ם צָֽיִד׃
-
Sabbath Reforms Begun In those days I saw in Judah men treading wine presses on the sabbath, and bringing in heaps of grain and loading them on asses; and also wine, grapes, figs, and all kinds of burdens, which they brought into Jerusalem on the sabbath day; and I warned them on the day when they sold food.
-
ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ὁράω ἐν ἰουδά πατέω ληνός ἐν ὁ σάββατον καί φέρω δράγμα καί ἐπιγεμίζω ἐπί ὁ ὄνος καί οἶνος καί σταφυλή καί σῦκον καί πᾶς βάσταγμα καί φέρω εἰς ἰερουσαλήμ ἐν ἡμέρα ὁ σάββατον καί ἐπιμαρτυρέω ἐν ἡμέρα πρᾶσις αὐτός
وَالصُّورِيُّونَ السَّاكِنُونَ بِهَا كَانُوا يَأْتُونَ بِسَمَكٍ وَكُلِّ بِضَاعَةٍ، وَيَبِيعُونَ فِي السَّبْتِ لِبَنِي يَهُوذَا فِي أُورُشَلِيمَ.
וְהַצֹּרִים֙ יָ֣שְׁבוּ בָ֔הּ מְבִיאִ֥ים דָּ֖אג וְכָל־מֶ֑כֶר וּמֹכְרִ֧ים בַּשַּׁבָּ֛ת לִבְנֵ֥י יְהוּדָ֖ה וּבִירוּשָׁלִָֽם׃
-
Men of Tyre also, who lived in the city, brought in fish and all kinds of wares and sold them on the sabbath to the people of Judah, and in Jerusalem.
-
καί καταἵζω ἐν αὐτός φέρω ἰχθύς καί πᾶς πρᾶσις πωλέω ἐν ὁ σάββατον ὁ υἱός ἰουδά καί ἐν ἰερουσαλήμ
فَخَاصَمْتُ عُظَمَاءَ يَهُوذَا وَقُلْتُ لَهُمْ: «مَا هَذَا الأَمْرُ الْقَبِيحُ الَّذِي تَعْمَلُونَهُ وَتُدَنِّسُونَ يَوْمَ السَّبْتِ؟
וָאָרִ֕יבָה אֵ֖ת חֹרֵ֣י יְהוּדָ֑ה וָאֹמְרָ֣ה לָהֶ֗ם מָֽה־הַדָּבָ֨ר הָרָ֤ע הַזֶּה֙ אֲשֶׁ֣ר אַתֶּ֣ם עֹשִׂ֔ים וּֽמְחַלְּלִ֖ים אֶת־יֹ֥ום הַשַּׁבָּֽת׃
-
Then I remonstrated with the nobles of Judah and said to them, “What is this evil thing which you are doing, profaning the sabbath day?
-
καί μάχομαι ὁ υἱός ἰουδά ὁ ἐλεύθερος καί εἶπον αὐτός τίς ὁ λόγος οὗτος ὁ πονηρός ὅς σύ ποιέω καί βεβηλόω ὁ ἡμέρα ὁ σάββατον
أَلَمْ يَفْعَلْ آبَاؤُكُمْ هَكَذَا فَجَلَبَ إِلَهُنَا عَلَيْنَا كُلَّ هَذَا الشَّرِّ، وَعَلَى هَذِهِ الْمَدِينَةِ؟ وَأَنْتُمْ تَزِيدُونَ غَضَبًا عَلَى إِسْرَائِيلَ إِذْ تُدَنِّسُونَ السَّبْتَ».
הֲלֹ֨וא כֹ֤ה עָשׂוּ֙ אֲבֹ֣תֵיכֶ֔ם וַיָּבֵ֨א אֱלֹהֵ֜ינוּ עָלֵ֗ינוּ אֵ֚ת כָּל־הָרָעָ֣ה הַזֹּ֔את וְעַ֖ל הָעִ֣יר הַזֹּ֑את וְאַתֶּ֞ם מֹוסִיפִ֤ים חָרֹון֙ עַל־יִשְׂרָאֵ֔ל לְחַלֵּ֖ל אֶת־הַשַּׁבָּֽת׃ פ
-
Did not your fathers act in this way, and did not our God bring all this evil on us and on this city? Yet you bring more wrath upon Israel by profaning the sabbath.”
-
οὐ οὕτως ποιέω ὁ πατήρ σύ καί φέρω ἐπί αὐτός ὁ θεός ἐγώ καί ἐπί ἐγώ πᾶς ὁ κακός οὗτος καί ἐπί ὁ πόλις οὗτος καί σύ προςτίθημι ὀργή ἐπί ἰσραήλ βεβηλόω ὁ σάββατον
وَكَانَ لَمَّا أَظْلَمَتْ أَبْوَابُ أُورُشَلِيمَ قَبْلَ السَّبْتِ، أَنِّي أَمَرْتُ بِأَنْ تُغْلَقَ الأَبْوَابُ، وَقُلْتُ أَنْ لَا يَفْتَحُوهَا إِلَى مَا بَعْدَ السَّبْتِ. وَأَقَمْتُ مِنْ غِلْمَانِي عَلَى الأَبْوَابِ حَتَّى لَا يَدْخُلَ حِمْلٌ فِي يَوْمِ السَّبْتِ.
וַיְהִ֡י כַּאֲשֶׁ֣ר צָֽלֲלוּ֩ שַׁעֲרֵ֨י יְרוּשָׁלִַ֜ם לִפְנֵ֣י הַשַּׁבָּ֗ת וָאֹֽמְרָה֙ וַיִּסָּגְר֣וּ הַדְּלָתֹ֔ות וָאֹ֣מְרָ֔ה אֲשֶׁר֙ לֹ֣א יִפְתָּח֔וּם עַ֖ד אַחַ֣ר הַשַּׁבָּ֑ת וּמִנְּעָרַ֗י הֶֽעֱמַ֙דְתִּי֙ עַל־הַשְּׁעָרִ֔ים לֹא־יָבֹ֥וא מַשָּׂ֖א בְּיֹ֥ום הַשַּׁבָּֽת׃
-
When it began to be dark at the gates of Jerusalem before the sabbath, I commanded that the doors should be shut and gave orders that they should not be opened until after the sabbath. And I set some of my servants over the gates, that no burden might be brought in on the sabbath day.
-
καί γίγνομαι ἡνίκα καταἵστημι πύλη ἰερουσαλήμ πρό ὁ σάββατον καί εἶπον καί κλείω ὁ πύλη καί εἶπον ὥστε μή ἀναοἴγω αὐτός ἕως ὀπίσω ὁ σάββατον καί ἐκ ὁ παιδάριον ἐγώ ἵστημι ἐπί ὁ πύλη ὥστε μή αἴρω βάσταγμα ἐν ἡμέρα ὁ σάββατον
فَبَاتَ التُّجَّارُ وَبَائِعُو كُلِّ بِضَاعَةٍ خَارِجَ أُورُشَلِيمَ مَرَّةً وَاثْنَتَيْنِ.
וַיָּלִ֨ינוּ הָרֹכְלִ֜ים וּמֹכְרֵ֧י כָל־מִמְכָּ֛ר מִח֥וּץ לִירוּשָׁלִָ֖ם פַּ֥עַם וּשְׁתָּֽיִם׃
-
Then the merchants and sellers of all kinds of wares lodged outside Jerusalem once or twice.
-
καί αὐλίζω πᾶς καί ποιέω πρᾶσις ἔξω ἰερουσαλήμ ἅπαξ καί δίς
فَأَشْهَدْتُ عَلَيْهِمْ وَقُلْتُ لَهُمْ: «لِمَاذَا أَنْتُمْ بَائِتُونَ بِجَانِبِ السُّورِ؟ إِنْ عُدْتُمْ فَإِنِّي أُلْقِي يَدًا عَلَيْكُمْ». وَمِنْ ذَلِكَ الْوَقْتِ لَمْ يَأْتُوا فِي السَّبْتِ.
וָאָעִ֣ידָה בָהֶ֗ם וָאֹמְרָ֤ה אֲלֵיהֶם֙ מַדּ֜וּעַ אַתֶּ֤ם לֵנִים֙ נֶ֣גֶד הַחֹומָ֔ה אִם־תִּשְׁנ֕וּ יָ֖ד אֶשְׁלַ֣ח בָּכֶ֑ם מִן־הָעֵ֣ת הַהִ֔יא לֹא־בָ֖אוּ בַּשַּׁבָּֽת׃ ס
-
But I warned them and said to them, “Why do you lodge before the wall? If you do so again I will lay hands on you.” From that time on they did not come on the sabbath.
-
καί διαμαρτυρέω ἐν αὐτός καί εἶπον πρός αὐτός διά τίς σύ αὐλίζω ἀπέναντι ὁ τεῖχος ἐάν δευτερόω ἐκτείνω ὁ χείρ ἐγώ ἐν σύ ἀπό ὁ καιρός ἐκεῖνος οὐ ἔρχομαι ἐν σάββατον
وَقُلْتُ لِلاَّوِيِّينَ أَنْ يَتَطَهَّرُوا وَيَأْتُوا وَيَحْرُسُوا الأَبْوَابَ لأَجْلِ تَقْدِيسِ يَوْمِ السَّبْتِ. بِهَذَا أَيْضًا اذْكُرْنِي يَا إِلَهِي، وَتَرَأَفْ عَلَيَّ حَسَبَ كَثْرَةِ رَحْمَتِكَ.
וָאֹמְרָ֣ה לַלְוִיִּ֗ם אֲשֶׁ֨ר יִֽהְי֤וּ מִֽטַּהֲרִים֙ וּבָאִים֙ שֹׁמְרִ֣ים הַשְּׁעָרִ֔ים לְקַדֵּ֖שׁ אֶת־יֹ֣ום הַשַּׁבָּ֑ת גַּם־זֹאת֙ זָכְרָה־לִּ֣י אֱלֹהַ֔י וְח֥וּסָה עָלַ֖י כְּרֹ֥ב חַסְדֶּֽךָ׃ פ
-
And I commanded the Levites that they should purify themselves and come and guard the gates, to keep the sabbath day holy. Remember this also in my favor, O my God, and spare me according to the greatness of thy steadfast love.
-
καί εἶπον ὁ λευίτης ὅς εἰμί καθαρίζω καί ἔρχομαι φυλάσσω ὁ πύλη ἁγιάζω ὁ ἡμέρα ὁ σάββατον πρός οὗτος μιμνήσκω ἐγώ ὁ θεός καί φείδομαι ἐγώ κατά ὁ πλῆθος ὁ ἔλεος σύ
فِي تِلْكَ الأَيَّامِ أَيْضًا رَأَيْتُ الْيَهُودَ الَّذِينَ سَاكَنُوا نِسَاءً أَشْدُودِيَّاتٍ وَعَمُّونِيَّاتٍ وَمُوآبِيَّاتٍ.
גַּ֣ם ׀ בַּיָּמִ֣ים הָהֵ֗ם רָאִ֤יתִי אֶת־הַיְּהוּדִים֙ הֹשִׁ֗יבוּ נָשִׁים֙ [אַשְׁדֹּודִיֹּות כ] (אַשְׁדֳּדִיֹּ֔ות ק) [עַמֹּונִיֹּות כ] (עַמֳּנִיֹּ֖ות ק) מֹואֲבִיֹּֽות׃
-
Mixed Marriages Condemned In those days also I saw the Jews who had married women of Ashdod, Ammon, and Moab;
-
καί ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ὁράω ὁ ἰουδαῖος ὅς καταἵζω γυνή ἀζωτία αμμανίτις μωαβίτις
وَنِصْفُ كَلاَمِ بَنِيهِمْ بِاللِّسَانِ الأَشْدُودِيِّ، وَلَمْ يَكُونُوا يُحْسِنُونَ التَّكَلُّمَ بِاللِّسَانِ الْيَهُودِيِّ، بَلْ بِلِسَانِ شَعْبٍ وَشَعْبٍ.
וּבְנֵיהֶ֗ם חֲצִי֙ מְדַבֵּ֣ר אַשְׁדֹּודִ֔ית וְאֵינָ֥ם מַכִּירִ֖ים לְדַבֵּ֣ר יְהוּדִ֑ית וְכִלְשֹׁ֖ון עַ֥ם וָעָֽם׃
-
and half of their children spoke the language of Ashdod, and they could not speak the language of Judah, but the language of each people.
-
καί ὁ υἱός αὐτός ἥμισυς λαλέω ἀζωτιστί καί οὐ εἰμί ἐπιγιγνώσκω λαλέω ἰουδαϊστί
فَخَاصَمْتُهُمْ وَلَعَنْتُهُمْ وَضَرَبْتُ مِنْهُمْ أُنَاسًا وَنَتَفْتُ شُعُورَهُمْ، وَاسْتَحْلَفْتُهُمْ بِاللهِ قَائِلًا: «لاَ تُعْطُوا بَنَاتِكُمْ لِبَنِيهِمْ، وَلَا تَأْخُذُوا مِنْ بَنَاتِهِمْ لِبَنِيكُمْ، وَلَا لأَنْفُسِكُمْ.
וָאָרִ֤יב עִמָּם֙ וָאֲקַֽלְלֵ֔ם וָאַכֶּ֥ה מֵהֶ֛ם אֲנָשִׁ֖ים וָֽאֶמְרְטֵ֑ם וָאַשְׁבִּיעֵ֣ם בֵּֽאלֹהִ֗ים אִם־תִּתְּנ֤וּ בְנֹֽתֵיכֶם֙ לִבְנֵיהֶ֔ם וְאִם־תִּשְׂאוּ֙ מִבְּנֹ֣תֵיהֶ֔ם לִבְנֵיכֶ֖ם וְלָכֶֽם׃
-
And I contended with them and cursed them and beat some of them and pulled out their hair; and I made them take oath in the name of God, saying, “You shall not give your daughters to their sons, or take their daughters for your sons or for yourselves.
-
καί μάχομαι μετά αὐτός καί καταἀράομαι αὐτός καί πατάσσω ἐν αὐτός ἀνήρ καί μαδαρόω αὐτός καί ὁρκίζω αὐτός ἐν ὁ θεός ἐάν δίδωμι ὁ θυγάτηρ σύ ὁ υἱός αὐτός καί ἐάν λαμβάνω ἀπό ὁ θυγάτηρ αὐτός ὁ υἱός σύ
أَلَيْسَ مِنْ أَجْلِ هَؤُلاَءِ أَخْطَأَ سُلَيْمَانُ مَلِكُ إِسْرَائِيلَ وَلَمْ يَكُنْ فِي الأُمَمِ الْكَثِيرَةِ مَلِكٌ مِثْلُهُ؟ وَكَانَ مَحْبُوبًا إِلَى إِلَهِهِ، فَجَعَلَهُ اللهُ مَلِكًا عَلَى كُلِّ إِسْرَائِيلَ. هُوَ أَيْضًا جَعَلَتْهُ النِّسَاءُ الأَجْنَبِيَّاتُ يُخْطِئُ.
הֲלֹ֣וא עַל־אֵ֣לֶּה חָטָֽא־שְׁלֹמֹ֣ה מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֡ל וּבַגֹּויִ֣ם הָרַבִּים֩ לֹֽא־הָיָ֨ה מֶ֜לֶךְ כָּמֹ֗הוּ וְאָה֤וּב לֵֽאלֹהָיו֙ הָיָ֔ה וַיִּתְּנֵ֣הוּ אֱלֹהִ֔ים מֶ֖לֶךְ עַל־כָּל־יִשְׂרָאֵ֑ל גַּם־אֹותֹ֣ו הֶחֱטִ֔יאוּ הַנָּשִׁ֖ים הַנָּכְרִיֹּֽות׃
-
Did not Solomon king of Israel sin on account of such women? Among the many nations there was no king like him, and he was beloved by his God, and God made him king over all Israel; nevertheless foreign women made even him to sin.
-
οὐ οὕτως ἁμαρτάνω σαλωμών βασιλεύς ἰσραήλ καί ἐν ἔθνος πολύς οὐ εἰμί βασιλεύς ὅμοιος αὐτός καί ἀγαπάω ὁ θεός εἰμί καί δίδωμι αὐτός ὁ θεός εἰς βασιλεύς ἐπί πᾶς ἰσραήλ καί οὗτος ἐκκλίνω ὁ γυνή ὁ ἀλλότριος
فَهَلْ نَسْكُتُ لَكُمْ أَنْ تَعْمَلُوا كُلَّ هَذَا الشَّرِّ الْعَظِيمِ بِالْخِيَانَةِ ضِدَّ إِلَهِنَا بِمُسَاكَنَةِ نِسَاءٍ أَجْنَبِيَّاتٍ؟»
וְלָכֶ֣ם הֲנִשְׁמַ֗ע לַעֲשֹׂת֙ אֵ֣ת כָּל־הָרָעָ֤ה הַגְּדֹולָה֙ הַזֹּ֔את לִמְעֹ֖ל בֵּֽאלֹהֵ֑ינוּ לְהֹשִׁ֖יב נָשִׁ֥ים נָכְרִיֹּֽות׃
-
Shall we then listen to you and do all this great evil and act treacherously against our God by marrying foreign women?”
-
καί σύ μή ἀκούω ποιέω ὁ πᾶς πονηρία οὗτος ἀσυνθετέω ἐν ὁ θεός ἐγώ καταἵζω γυνή ἀλλότριος
وَكَانَ وَاحِدٌ مِنْ بَنِي يُويَادَاعَ بْنِ أَلْيَاشِيبَ الْكَاهِنِ الْعَظِيمِ صِهْرًا لِسَنْبَلَّطَ الْحُورُونِيِّ، فَطَرَدْتُهُ مِنْ عِنْدِي.
וּמִבְּנֵ֨י יֹויָדָ֤ע בֶּן־אֶלְיָשִׁיב֙ הַכֹּהֵ֣ן הַגָּדֹ֔ול חָתָ֖ן לְסַנְבַלַּ֣ט הַחֹרֹנִ֑י וָאַבְרִיחֵ֖הוּ מֵעָלָֽי׃
-
And one of the sons of Jehoi′ada, the son of Eli′ashib the high priest, was the son-in-law of Sanbal′lat the Hor′onite; therefore I chased him from me.
-
καί ἀπό υἱός ιωαδα ὁ ελισουβ ὁ ἱερεύς ὁ μέγας νυμφίος ὁ σαναβαλλατ ὁ ωρωνίτου καί ἐκβράζω αὐτός ἀπό ἐγώ
اذْكُرْهُمْ يَا إِلَهِي، لأَنَّهُمْ نَجَّسُوا الْكَهَنُوتَ وَعَهْدَ الْكَهَنُوتِ وَاللاَّوِيِّينَ.
זָכְרָ֥ה לָהֶ֖ם אֱלֹהָ֑י עַ֚ל גָּאֳלֵ֣י הַכְּהֻנָּ֔ה וּבְרִ֥ית הַכְּהֻנָּ֖ה וְהַלְוִיִּֽם׃
-
Remember them, O my God, because they have defiled the priesthood and the covenant of the priesthood and the Levites.
-
μιμνήσκω αὐτός ὁ θεός ἐπί ἀγχιστεία ὁ ἱερατεία καί διαθήκη ὁ ἱερατεία καί ὁ λευίτης
فَطَهَّرْتُهُمْ مِنْ كُلِّ غَرِيبٍ، وَأَقَمْتُ حِرَاسَاتِ الْكَهَنَةِ وَاللاَّوِيِّينَ، كُلَّ وَاحِدٍ عَلَى عَمَلِهِ،
וְטִֽהַרְתִּ֖ים מִכָּל־נֵכָ֑ר וָאַעֲמִ֧ידָה מִשְׁמָרֹ֛ות לַכֹּהֲנִ֥ים וְלַלְוִיִּ֖ם אִ֥ישׁ בִּמְלַאכְתֹּֽו׃
-
Thus I cleansed them from everything foreign, and I established the duties of the priests and Levites, each in his work;
-
καί καθαρίζω αὐτός ἀπό πᾶς ἀλλοτρίωσις καί ἵστημι ἐφημερία ὁ ἱερεύς καί ὁ λευίτης ἀνήρ ὡς ὁ ἔργον αὐτός
وَلأَجْلِ قُرْبَانِ الْحَطَبِ فِي أَزْمِنَةٍ مُعَيَّنَةٍ وَلِلْبَاكُورَاتِ. فَاذْكُرْنِي يَا إِلَهِي بِالْخَيْرِ.
וּלְקֻרְבַּ֧ן הָעֵצִ֛ים בְּעִתִּ֥ים מְזֻמָּנֹ֖ות וְלַבִּכּוּרִ֑ים זָכְרָה־לִּ֥י אֱלֹהַ֖י לְטֹובָֽה׃
-
and I provided for the wood offering, at appointed times, and for the first fruits. Remember me, O my God, for good.
-
καί ὁ δῶρον ὁ ξυλοφόρος ἐν καιρός ἀπό χρόνος καί ἐν ὁ βακχούριον μιμνήσκω ἐγώ ὁ θεός ἐγώ εἰς ἀγαθωσύνη
بداية السفر
الإصحاح الأول
نهاية السفر
الإصحاح الأخير
تفسير الآية
الشواهد والآيات ذات الصلة
الترجمة بين السطور والتحليل اللفظي (Interlinear)
تم النسخ
بنجاح!