سفر اللاويين

إصحاح 1

المحرقة

وَدَعَا الرَّبُّ مُوسَى وَكَلَّمَهُ مِنْ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ قَائِلًا:

וַיִּקְרָ֖א אֶל־מֹשֶׁ֑ה וַיְדַבֵּ֤ר יְהוָה֙ אֵלָ֔יו מֵאֹ֥הֶל מֹועֵ֖ד לֵאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲁϩⲉⲙ ⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord called Moses again and spoke to him out of the tabernacle of witness, saying, Speak to the children of Israel, and thou shalt say to them,

Και εκαλεσε Κυριος τον Μωυσην και ελαλησε προς αυτον εκ της σκηνης του μαρτυριου, λεγων,

«كَلِّمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَقُلْ لَهُمْ: إِذَا قَرَّبَ إِنْسَانٌ مِنْكُمْ قُرْبَانًا لِلرَّبِّ مِنَ الْبَهَائِمِ، فَمِنَ الْبَقَرِ وَالْغَنَمِ تُقَرِّبُونَ قَرَابِينَكُمْ.

דַּבֵּ֞ר אֶל־בְּנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵהֶ֔ם אָדָ֗ם כִּֽי־יַקְרִ֥יב מִכֶּ֛ם קָרְבָּ֖ן לַֽיהוָ֑ה מִן־הַבְּהֵמָ֗ה מִן־הַבָּקָר֙ וּמִן־הַצֹּ֔אן תַּקְרִ֖יבוּ אֶת־קָרְבַּנְכֶֽם׃

Ϫⲉ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϫⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁϥϣⲁⲛⲓⲛⲓ ⲛ̀ϩⲁⲛⲇⲱⲣⲟⲛ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩⲓ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲉϩⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲉⲥⲱⲟⲩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲇⲱⲣⲟⲛ

If any man of you shall bring gifts to the Lord, ye shall bring your gifts of the cattle and of the oxen and of the sheep.

Λαλησον προς τους υιους Ισραηλ και ειπε προς αυτους, Εαν τις απο σας προσφερη δωρον προς τον Κυριον, θελετε προσφερει το δωρον σας απο των κτηνων, απο των βοων η απο των προβατων.

إِنْ كَانَ قُرْبَانُهُ مُحْرَقَةً مِنَ الْبَقَرِ، فَذَكَرًا صَحِيحًا يُقَرِّبْهُ. إِلَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ يُقَدِّمُهُ لِلرِّضَا عَنْهُ أَمَامَ الرَّبِّ.

אִם־עֹלָ֤ה קָרְבָּנֹו֙ מִן־הַבָּקָ֔ר זָכָ֥ר תָּמִ֖ים יַקְרִיבֶ֑נּוּ אֶל־פֶּ֝תַח אֹ֤הֶל מֹועֵד֙ יַקְרִ֣יב אֹתֹ֔ו לִרְצֹנֹ֖ו לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲟⲩϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϫⲟϥϫⲉϥ ⲡⲉ ⲡⲉϥⲇⲱⲣⲟⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲉϩⲱⲟⲩ ⲟⲩϩⲱⲟⲩⲧ ⲛ̀ⲁⲧⲁϭⲛⲓ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛϥ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ϩⲓⲣⲉⲛ ⲫⲣⲟ ⲛ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛϥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉϥⲣⲁⲛⲁϥ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅

If his gift be a whole-burnt-offering, he shall bring an unblemished male of the herd to the door of the tabernacle of witness, he shall bring it as acceptable before the Lord.

Εαν το δωρον αυτου ηναι ολοκαυτωμα απο των βοων, αρσενικον αμωμον ας προσφερη αυτο· παρα την θυραν της σκηνης του μαρτυριου θελει προσφερει αυτο, δια να ηναι δεκτον ενωπιον του Κυριου.

وَيَضَعُ يَدَهُ عَلَى رَأْسِ الْمُحْرَقَةِ، فَيُرْضَى عَلَيْهِ لِلتَّكْفِيرِ عَنْهُ.

וְסָמַ֣ךְ יָדֹ֔ו עַ֖ל רֹ֣אשׁ הָעֹלָ֑ה וְנִרְצָ֥ה לֹ֖ו לְכַפֵּ֥ר עָלָֽיו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲗⲟ ⲛ̀ⲛⲉϥϫⲓϫ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲁⲫⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϭⲗⲓⲗ ⲉϥϣⲏⲡ ⲛⲁϥ ⲉϥⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ

And he shall lay his hand on the head of the burnt-offering as a thing acceptable for him, to make atonement for him.

Και θελει επιθεσει την χειρα αυτου επι την κεφαλην του ολοκαυτωματος και θελει εισθαι δεκτον υπερ αυτου, δια να γεινη εξιλεωσις περι αυτου.

وَيَذْبَحُ الْعِجْلَ أَمَامَ الرَّبِّ، وَيُقَرِّبُ بَنُو هَارُونَ الْكَهَنَةُ الدَّمَ، وَيَرُشُّونَ الدَّمَ مُسْتَدِيرًا عَلَى الْمَذْبَحِ الَّذِي لَدَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ.

וְשָׁחַ֛ט אֶת־בֶּ֥ן הַבָּקָ֖ר לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה וְ֠הִקְרִיבוּ בְּנֵ֨י אַהֲרֹ֤ן הַֽכֹּֽהֲנִים֙ אֶת־הַדָּ֔ם וְזָרְק֨וּ אֶת־הַדָּ֤ם עַל־הַמִּזְבֵּ֙חַ֙ סָבִ֔יב אֲשֶׁר־פֶּ֖תַח אֹ֥הֶל מֹועֵֽד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉⲩⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϫⲱϣ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉϥⲕⲱϯ ⲫⲏ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓⲣⲉⲛ ⲛⲓⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ

And they shall slay the calf before the Lord; and the sons of Aaron the priests shall bring the blood, and they shall pour the blood round about on the altar, which is at the doors of the tabernacle of witness.

Και θελουσι σφαξει τον μοσχον ενωπιον Κυριου· και οι υιοι του Ααρων, οι ιερεις, θελουσι φερει το αιμα και θελουσι ραντισει το αιμα κυκλω επι το θυσιαστηριον το παρα την θυραν της σκηνης του μαρτυριου.

وَيَسْلُخُ الْمُحْرَقَةَ وَيُقَطِّعُهَا إِلَى قِطَعِهَا.

וְהִפְשִׁ֖יט אֶת־הָעֹלָ֑ה וְנִתַּ֥ח אֹתָ֖הּ לִנְתָחֶֽיהָ׃

Ⲉⲩⲉ̀ϧⲓϯ ⲙ̀ⲡⲓϭⲗⲓⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲁⲓϥ ⲙ̀ⲙⲉⲗⲟⲥ ⲙⲉⲗⲟⲥ ⲕⲁⲧⲁ ⲙⲉⲣⲟⲥ

And having flayed the whole burnt-offering, they shall divide it by its limbs.

Και θελουσιν εκδαρει το ολοκαυτωμα και θελουσι διαμελισει αυτο κατα τα μελη αυτου.

وَيَجْعَلُ بَنُو هَارُونَ الْكَاهِنِ نَارًا عَلَى الْمَذْبَحِ، وَيُرَتِّبُونَ حَطَبًا عَلَى النَّارِ.

וְ֠נָתְנוּ בְּנֵ֨י אַהֲרֹ֧ן הַכֹּהֵ֛ן אֵ֖שׁ עַל־הַמִּזְבֵּ֑חַ וְעָרְכ֥וּ עֵצִ֖ים עַל־הָאֵֽשׁ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉⲩⲉ̀ⲧⲁⲗⲉ ⲭⲣⲱⲙ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲥⲁⲧ ⲣⲟⲕϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲭⲣⲱⲙ

And the sons of Aaron the priests shall put fire on the altar, and shall pile wood on the fire.

Και οι υιοι του Ααρων του ιερεως θελουσι βαλει πυρ επι το θυσιαστηριον και θελουσι στοιβασει ξυλα επι το πυρ.

وَيُرَتِّبُ بَنُو هَارُونَ الْكَهَنَةُ الْقِطَعَ مَعَ الرَّأْسِ وَالشَّحْمِ فَوْقَ الْحَطَبِ الَّذِي عَلَى النَّارِ الَّتِي عَلَى الْمَذْبَحِ.

וְעָרְכ֗וּ בְּנֵ֤י אַהֲרֹן֙ הַכֹּ֣הֲנִ֔ים אֵ֚ת הַנְּתָחִ֔ים אֶת־הָרֹ֖אשׁ וְאֶת־הַפָּ֑דֶר עַל־הָעֵצִים֙ אֲשֶׁ֣ר עַל־הָאֵ֔שׁ אֲשֶׁ֖ר עַל־הַמִּזְבֵּֽחַ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉⲩⲉⲧⲁⲗⲟ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲱⲙⲁ ⲉⲧⲫⲏϣ ⲛⲉⲙ ϯⲁⲫⲉ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲧ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲣⲟⲕϩ ⲛⲏ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲭⲣⲱⲙ ⲛⲏ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ

And the sons of Aaron the priests shall pile up the divided parts, and the head, and the fat on the wood on the fire, the wood which is on the altar.

Και οι υιοι του Ααρων, οι ιερεις, θελουσιν επιστοιβασει τα μελη, την κεφαλην και το στεαρ, επι τα ξυλα τα επι του πυρος, του επι του θυσιαστηριου·

وَأَمَّا أَحْشَاؤُهُ وَأَكَارِعُهُ فَيَغْسِلُهَا بِمَاءٍ، وَيُوقِدُ الْكَاهِنُ الْجَمِيعَ عَلَى الْمَذْبَحِ مُحْرَقَةً، وَقُودَ رَائِحَةِ سَرُورٍ لِلرَّبِّ.

וְקִרְבֹּ֥ו וּכְרָעָ֖יו יִרְחַ֣ץ בַּמָּ֑יִם וְהִקְטִ֨יר הַכֹּהֵ֤ן אֶת־הַכֹּל֙ הַמִּזְבֵּ֔חָה עֹלָ֛ה אִשֵּׁ֥ה רֵֽיחַ־נִיחֹ֖וחַ לַֽיהוָֽה׃ ס

Ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲇⲉ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϭⲁⲗⲁⲩϫ ⲉⲩⲉ̀ⲓⲁⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲗⲟ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩϭⲗⲓⲗ ⲡⲉ ⲡⲉϥϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩⲥⲑⲟⲓ ⲛ̀ⲥⲑⲩⲛⲟⲩϥⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And the entrails and the feet they shall wash in water, and the priests shall put all on the altar: it is a burnt-offering, a sacrifice, a smell of sweet savour to the Lord.

τα δε εντοσθια αυτου και τους ποδας αυτου θελουσι πλυνει με υδωρ· και θελει καυσει ο ιερευς τα παντα επι του θυσιαστηριου· ολοκαυτωμα ειναι, θυσια γινομενη δια πυρος εις οσμην ευωδιας προς τον Κυριον.

«وَإِنْ كَانَ قُرْبَانُهُ مِنَ الْغَنَمِ الضَّأْنِ أَوِ الْمَعْزِ مُحْرَقَةً، فَذَكَرًا صَحِيحًا يُقَرِّبُهُ.

וְאִם־מִן־הַצֹּ֨אן קָרְבָּנֹ֧ו מִן־הַכְּשָׂבִ֛ים אֹ֥ו מִן־הָעִזִּ֖ים לְעֹלָ֑ה זָכָ֥ר תָּמִ֖ים יַקְרִיבֶֽנּוּ׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲉⲥⲱⲟⲩ ⲡⲉ ⲡⲉϥⲇⲱⲣⲟⲛ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϩⲓⲏⲃ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲃⲁⲙⲡⲓ ⲉⲩϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϫⲟϥϫⲉϥ ⲟⲩⲃⲁⲣⲏⲓⲧ ⲛ̀ⲁⲧⲁϭⲛⲓ ⲉϥⲉ̀ϧⲟⲛⲧϥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ

And if his gift be of the sheep to the Lord, or of the lambs, or of the kids for whole-burnt-offerings, he shall bring it a male without blemish.

Εαν δε το δωρον αυτου δια το ολοκαυτωμα ηναι εκ των ποιμνιων, εκ των προβατων η εκ των αιγων, αρσενικον αμωμον θελει προσφερει αυτο.

وَيَذْبَحُهُ عَلَى جَانِبِ الْمَذْبَحِ إِلَى الشِّمَالِ أَمَامَ الرَّبِّ، وَيَرُشُّ بَنُو هَارُونَ الْكَهَنَةُ دَمَهُ عَلَى الْمَذْبَحِ مُسْتَدِيرًا.

וְשָׁחַ֨ט אֹתֹ֜ו עַ֣ל יֶ֧רֶךְ הַמִּזְבֵּ֛חַ צָפֹ֖נָה לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה וְזָרְק֡וּ בְּנֵי֩ אַהֲרֹ֨ן הַכֹּהֲנִ֧ים אֶת־דָּמֹ֛ו עַל־הַמִּזְבֵּ֖חַ סָבִֽיב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲗⲟ ⲛ̀ⲛⲉϥϫⲓϫ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲉϥⲁⲫⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϧⲉⲗϧⲱⲗϥ ⲥⲁ ⲡⲓⲥⲫⲓⲣ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲥⲁ ⲡⲉⲙϩⲓⲧ ⲙⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉⲩⲉ̀ϫⲱϣ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉϥⲕⲱϯ

And he shall lay his hand on its head; and they shall kill it by the side of the altar, toward the north before the Lord, and the sons of Aaron the priests shall pour its blood on the altar round about.

Και θελουσι σφαξει αυτο εις τα πλαγια του θυσιαστηριου προς βορραν ενωπιον Κυριου· και θελουσι ραντισει οι υιοι του Ααρων, οι ιερεις, το αιμα αυτου επι το θυσιαστηριον κυκλω·

وَيُقَطِّعُهُ إِلَى قِطَعِهِ، مَعَ رَأْسِهِ وَشَحْمِهِ. وَيُرَتِّبُهُنَّ الْكَاهِنُ فَوْقَ الْحَطَبِ الَّذِي عَلَى النَّارِ الَّتِي عَلَى الْمَذْبَحِ.

וְנִתַּ֤ח אֹתֹו֙ לִנְתָחָ֔יו וְאֶת־רֹאשֹׁ֖ו וְאֶת־פִּדְרֹ֑ו וְעָרַ֤ךְ הַכֹּהֵן֙ אֹתָ֔ם עַל־הָֽעֵצִים֙ אֲשֶׁ֣ר עַל־הָאֵ֔שׁ אֲשֶׁ֖ר עַל־הַמִּזְבֵּֽחַ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲁⲓϥ ⲕⲁⲧⲁ ⲙⲉⲗⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ϯⲁⲫⲉ ⲛⲉⲙ ⲡⲉϥⲱⲧ ⲉⲩⲉ̀ⲥⲁⲧⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲣⲱⲕϩ ⲛⲏ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲭⲣⲱⲙ ⲛⲏ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ

And they shall divide it by its limbs, and its head and its fat, and the priests shall pile them up on the wood which is on the fire, on the altar.

και θελουσι διαμελισει αυτο κατα τα μελη αυτου και την κεφαλην αυτου και το στεαρ αυτου· και θελει επιστοιβασει αυτα ο ιερευς επι τα ξυλα τα επι του πυρος του επι του θυσιαστηριου·

وَأَمَّا الأَحْشَاءُ وَالأَكَارِعُ فَيَغْسِلُهَا بِمَاءٍ، وَيُقَرِّبُ الْكَاهِنُ الْجَمِيعَ، وَيُوقِدُ عَلَى الْمَذْبَحِ. إِنَّهُ مُحْرَقَةٌ، وَقُودُ رَائِحَةِ سَرُورٍ لِلرَّبِّ.

וְהַקֶּ֥רֶב וְהַכְּרָעַ֖יִם יִרְחַ֣ץ בַּמָּ֑יִם וְהִקְרִ֨יב הַכֹּהֵ֤ן אֶת־הַכֹּל֙ וְהִקְטִ֣יר הַמִּזְבֵּ֔חָה עֹלָ֣ה ה֗וּא אִשֵּׁ֛ה רֵ֥יחַ נִיחֹ֖חַ לַיהוָֽה׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϭⲁⲗⲁⲩϫ ⲉⲩⲉ̀ⲓⲁⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲗⲱⲟⲩ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩⲟⲩⲧⲁϩ ⲉϥϣⲏⲡ ⲡⲉ ⲛⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉⲩⲥⲑⲟⲓ ⲛ̀ⲥⲑⲩⲛⲟⲩϥⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And they shall wash the entrails and the feet with water, and the priest shall bring all the parts and put them on the altar: it is a burnt-offering, a sacrifice, a smell of sweet savour to the Lord.

τα δε εντοσθια και τους ποδας θελουσι πλυνει με υδωρ· και θελει φερει τα παντα ο ιερευς και καυσει αυτα επι του θυσιαστηριου· ολοκαυτωμα ειναι, θυσια γινομενη δια πυρος εις οσμην ευωδιας προς τον Κυριον.

«وَإِنْ كَانَ قُرْبَانُهُ لِلرَّبِّ مِنَ الطَّيْرِ مُحْرَقَةً، يُقَرِّبُ قُرْبَانَهُ مِنَ الْيَمَامِ أَوْ مِنْ أَفْرَاخِ الْحَمَامِ.

וְאִ֧ם מִן־הָעֹ֛וף עֹלָ֥ה קָרְבָּנֹ֖ו לַֽיהוָ֑ה וְהִקְרִ֣יב מִן־הַתֹּרִ֗ים אֹ֛ו מִן־בְּנֵ֥י הַיֹּונָ֖ה אֶת־קָרְבָּנֹֽו׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϩⲁⲗⲁϯ ⲉϥⲛⲁⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲇⲱⲣⲟⲛ ⲛ̀ϭⲗⲓⲗ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉϥⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϭⲣⲟⲙⲡϣⲁⲗ ⲓⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϭⲣⲟⲙⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲇⲱⲣⲟⲛ

And if he bring his gift, a burnt-offering to the Lord, of birds, then shall he bring his gift of doves or pigeons.

Και εαν το δωρον αυτου προς τον Κυριον ηναι ολοκαυτωμα απο πτηνων, τοτε θελει προσφερει το δωρον αυτου απο τρυγονων η απο νεοσσων περιστερων.

يُقَدِّمُهُ الْكَاهِنُ إِلَى الْمَذْبَحِ، وَيَحُزُّ رَأْسَهُ، وَيُوقِدُ عَلَى الْمَذْبَحِ، وَيُعْصَرُ دَمُهُ عَلَى حَائِطِ الْمَذْبَحِ.

וְהִקְרִיבֹ֤ו הַכֹּהֵן֙ אֶל־הַמִּזְבֵּ֔חַ וּמָלַק֙ אֶת־רֹאשֹׁ֔ו וְהִקְטִ֖יר הַמִּזְבֵּ֑חָה וְנִמְצָ֣ה דָמֹ֔ו עַ֖ל קִ֥יר הַמִּזְבֵּֽחַ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲫⲱⲣϫ ⲛ̀ⲧⲉϥⲁⲫⲉ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲗⲟⲥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲉⲗⲧⲉⲗ ⲥⲛⲟϥ ϧⲁⲧⲉⲛ ϯⲃⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ

And the priest shall bring it to the altar, and shall wring off its head; and the priest shall put it on the altar, and shall wring out the blood at the bottom of the altar.

Και θελει προσαγαγει αυτο ο ιερευς προς το θυσιαστηριον και θελει αποκοψει δια των ονυχων την κεφαλην αυτου και καυσει αυτο επι του θυσιαστηριου· και το αιμα αυτου θελει στραγγισει προς το πλαγιον του θυσιαστηριου·

وَيَنْزِعُ حَوْصَلَتَهُ بِفَرْثِهَا وَيَطْرَحُهَا إِلَى جَانِبِ الْمَذْبَحِ شَرْقًا إِلَى مَكَانِ الرَّمَادِ.

וְהֵסִ֥יר אֶת־מֻרְאָתֹ֖ו בְּנֹצָתָ֑הּ וְהִשְׁלִ֨יךְ אֹתָ֜הּ אֵ֤צֶל הַמִּזְבֵּ֙חַ֙ קֵ֔דְמָה אֶל־מְקֹ֖ום הַדָּֽשֶׁן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲱⲗⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲟⲃⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲙⲉϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϩⲓⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲥⲁ ⲡⲉⲓⲉⲃⲧ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲕⲉⲣⲙⲓ

And he shall take away the crop with the feathers, and shall cast it forth by the altar toward the east to the place of the ashes.

και θελει εκβαλει τον προλοβον αυτου μετα της κοπρου αυτου και ριψει αυτα εις τα πλαγια του θυσιαστηριου κατα ανατολας, εις τον τοπον της στακτης·

وَيَشُقُّهُ بَيْنَ جَنَاحَيْهِ. لَا يَفْصِلُهُ. وَيُوقِدُهُ الْكَاهِنُ عَلَى الْمَذْبَحِ فَوْقَ الْحَطَبِ الَّذِي عَلَى النَّارِ. إِنَّهُ مُحْرَقَةٌ، وَقُودُ رَائِحَةِ سَرُورٍ لِلرَّبِّ.

וְשִׁסַּ֨ע אֹתֹ֣ו בִכְנָפָיו֮ לֹ֣א יַבְדִּיל֒ וְהִקְטִ֨יר אֹתֹ֤ו הַכֹּהֵן֙ הַמִּזְבֵּ֔חָה עַל־הָעֵצִ֖ים אֲשֶׁ֣ר עַל־הָאֵ֑שׁ עֹלָ֣ה ה֗וּא אִשֵּׁ֛ה רֵ֥יחַ נִיחֹ֖חַ לַיהוָֽה׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲕⲟⲣϫϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉϥⲧⲉⲛϩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉϥⲫⲁϣϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲗⲟϥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲣⲟⲕϩ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲭⲣⲱⲙ ⲟⲩⲟⲩⲧⲁϩ ⲡⲉ ⲉϥϣⲏⲡ ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉⲩⲥⲑⲟⲓ ⲛ̀ⲥⲑⲩⲛⲟⲩϥⲓ ⲉϥϣⲏⲡ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And he shall break it off from the wings and shall not separate it, and the priest shall put it on the altar on the wood which is on the fire: it is a burnt-offering, a sacrifice, a sweet-smelling savour to the Lord.

και θελει διασχισει αυτο εκ των πτερυγων αυτου, πλην δεν θελει διαχωρισει και θελει καυσει αυτο ο ιερευς επι του θυσιαστηριου, επι των ξυλων των επι του πυρος· ολοκαυτωμα ειναι, θυσια γινομενη δια πυρος εις οσμην ευωδιας προς τον Κυριον.

إصحاح 2

تقدمة الدقيق

«وَإِذَا قَرَّبَ أَحَدٌ قُرْبَانَ تَقْدِمَةٍ لِلرَّبِّ، يَكُونُ قُرْبَانُهُ مِنْ دَقِيقٍ. وَيَسْكُبُ عَلَيْهَا زَيْتًا، وَيَجْعَلُ عَلَيْهَا لُبَانًا.

וְנֶ֗פֶשׁ כִּֽי־תַקְרִ֞יב קָרְבַּ֤ן מִנְחָה֙ לַֽיהוָ֔ה סֹ֖לֶת יִהְיֶ֣ה קָרְבָּנֹ֑ו וְיָצַ֤ק עָלֶ֙יהָ֙ שֶׁ֔מֶן וְנָתַ֥ן עָלֶ֖יהָ לְבֹנָֽה׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲉⲥⲛⲁⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲯⲩⲭⲏ ⲛ̀ⲟⲩⲇⲱⲣⲟⲛ ⲛ̀ϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉϥⲇⲱⲣⲟⲛ ⲥⲓⲙⲉⲇⲁⲗⲓⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϫⲱϣ ⲛⲟⲩⲛⲉϩ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲭⲱ ⲛ̀ⲟⲩⲗⲓⲃⲁⲛⲟⲥ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲡⲉ

And if a soul bring a gift, a sacrifice to the Lord, his gift shall be fine flour; and he shall pour oil upon it, and shall put frankincense on it: it is a sacrifice.

Εαν δε προσφερη τις δωρον προσφοραν εξ αλφιτων προς τον Κυριον, σεμιδαλις θελει εισθαι το δωρον αυτου· και θελει επιχυσει επ' αυτο ελαιον και επιθεσει επ' αυτο λιβανιον.

وَيَأْتِي بِهَا إِلَى بَنِي هَارُونَ الْكَهَنَةِ، وَيَقْبِضُ مِنْهَا مِلْءَ قَبْضَتِهِ مِنْ دَقِيقِهَا وَزَيْتِهَا مَعَ كُلِّ لُبَانِهَا، وَيُوقِدُ الْكَاهِنُ تَذْكَارَهَا عَلَى الْمَذْبَحِ، وَقُودَ رَائِحَةِ سَرُورٍ لِلرَّبِّ.

וֶֽהֱבִיאָ֗הּ אֶל־בְּנֵ֣י אַהֲרֹן֮ הַכֹּהֲנִים֒ וְקָמַ֨ץ מִשָּׁ֜ם מְלֹ֣א קֻמְצֹ֗ו מִסָּלְתָּהּ֙ וּמִשַּׁמְנָ֔הּ עַ֖ל כָּל־לְבֹנָתָ֑הּ וְהִקְטִ֨יר הַכֹּהֵ֜ן אֶת־אַזְכָּרָתָהּ֙ הַמִּזְבֵּ֔חָה אִשֵּׁ֛ה רֵ֥יחַ נִיחֹ֖חַ לַיהוָֽה׃

Ⲉϥⲉ̀ⲉⲛⲟⲩ ϩⲁ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲙⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϧⲟⲣⲡⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲉⲙⲓⲇⲁⲗⲓⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲛⲉϩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲗⲓⲃⲁⲛⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲗⲟ ⲙ̀ⲡⲉϥⲙⲉⲩⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲡⲉ ⲉⲩⲥⲑⲟⲓ ⲛ̀ⲥⲑⲩⲛⲟⲩϥⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And he shall bring it to the priests the sons of Aaron: and having taken from it a handful of the fine flour with the oil, and all its frankincense, then the priest shall put the memorial of it on the altar: it is a sacrifice, an odour of sweet savour to the Lord.

Και θελει φερει αυτο προς τους υιους του Ααρων, τους ιερεις· και ο ιερευς θελει δραξει απο της σεμιδαλεως αυτου και απο του ελαιου αυτου οσον χωρει η χειρ αυτου και απαν το λιβανιον αυτου· και θελει καυσει ο ιερευς το μνημοσυνον αυτου επι του θυσιαστηριου· ειναι θυσια γινομενη δια πυρος εις οσμην ευωδιας προς τον Κυριον.

وَالْبَاقِي مِنَ التَّقْدِمَةِ هُوَ لِهَارُونَ وَبَنِيهِ، قُدْسُ أَقْدَاسٍ مِنْ وَقَائِدِ الرَّبِّ.

וְהַנֹּותֶ֙רֶת֙ מִן־הַמִּנְחָ֔ה לְאַהֲרֹ֖ן וּלְבָנָ֑יו קֹ֥דֶשׁ קָֽדָשִׁ֖ים מֵאִשֵּׁ֥י יְהוָֽה׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲥⲉⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅

And the remainder of the sacrifice shall be for Aaron and his sons, a most holy portion from the sacrifices of the Lord.

Το δε υπολοιπον της εξ αλφιτων προσφορας θελει εισθαι του Ααρων και των υιων αυτου· ειναι αγιωτατον εκ των θυσιων των γινομενων δια πυρος προς τον Κυριον.

«وَإِذَا قَرَّبْتَ قُرْبَانَ تَقْدِمَةٍ مَخْبُوزَةٍ فِي تَنُّورٍ، تَكُونُ أَقْرَاصًا مِنْ دَقِيقٍ، فَطِيرًا مَلْتُوتَةً بِزَيْتٍ، وَرِقَاقًا فَطِيرًا مَدْهُونَةً بِزَيْتٍ.

וְכִ֥י תַקְרִ֛ב קָרְבַּ֥ן מִנְחָ֖ה מַאֲפֵ֣ה תַנּ֑וּר סֹ֣לֶת חַלֹּ֤ות מַצֹּת֙ בְּלוּלֹ֣ת בַּשֶּׁ֔מֶן וּרְקִיקֵ֥י מַצֹּ֖ות מְשֻׁחִ֥ים בַּשָּֽׁמֶן׃ ס

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲉⲕⲛⲁⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲇⲱⲣⲟⲛ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉϥϫⲏϫ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲑⲣⲓⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲥⲉⲙⲓⲇⲁⲗⲓⲟⲛ ϩⲁⲛⲱⲓⲕ ⲛ̀ⲁⲧϣⲉⲙⲏⲣ ⲉⲩⲟⲩⲟϣⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲉϩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲗⲁⲕⲁⲛⲟⲛ ⲛ̀ⲁⲧϣⲉⲙⲏⲣ ⲉⲩϫⲏϣ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲉϩ

And if he bring as a gift a sacrifice baked from the oven, a gift to the Lord of fine flour, he shall bring unleavened bread kneaded with oil, and unleavened cakes anointed with oil.

Και οταν προσφερης δωρον προσφοραν εξ αλφιτων εψημενην εν κλιβανω, θελει εισθαι αρτοι αζυμοι απο σεμιδαλεως εζυμωμενης μετα ελαιου και λαγανα αζυμα κεχρισμενα με ελαιον.

وَإِنْ كَانَ قُرْبَانُكَ تَقْدِمَةً عَلَى الصَّاجِ، تَكُونُ مِنْ دَقِيقٍ مَلْتُوتَةً بِزَيْتٍ، فَطِيرًا.

וְאִם־מִנְחָ֥ה עַל־הַֽמַּחֲבַ֖ת קָרְבָּנֶ֑ךָ סֹ֛לֶת בְּלוּלָ֥ה בַשֶּׁ֖מֶן מַצָּ֥ה תִהְיֶֽה׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲡⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲗⲁⲕⲉⲛⲧ ⲡⲉⲕⲇⲱⲣⲟⲛ ⲟⲩⲥⲉⲙⲓⲇⲁⲗⲓⲟⲛ ⲉϥⲟⲩⲟϣⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲉϩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲧϣⲉⲙⲏⲣ

And if thy gift be a sacrifice from a pan, it is fine flour mingled with oil, unleavened offerings.

Εαν δε το δωρον σου ηναι προσφορα εξ αλφιτων εψημενη εις καψαν, αζυμον θελει εισθαι εκ σεμιδαλεως εζυμωμενης μετα ελαιου.

تَفُتُّهَا فُتَاتًا وَتَسْكُبُ عَلَيْهَا زَيْتًا. إِنَّهَا تَقْدِمَةٌ.

פָּתֹ֤ות אֹתָהּ֙ פִּתִּ֔ים וְיָצַקְתָּ֥ עָלֶ֖יהָ שָׁ֑מֶן מִנְחָ֖ה הִֽוא׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲁⲓⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲗⲁⲕϩ ⲉⲕⲉ̀ϫⲉϣ ⲛⲉϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲟⲩ ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉ

And thou shalt break them into fragments and pour oil upon them: it is a sacrifice to the Lord.

Θελεις διαμερισει αυτην εις τμηματα και θελεις επιχυσει επ' αυτης ελαιον· ειναι προσφορα εξ αλφιτων.

«وَإِنْ كَانَ قُرْبَانُكَ تَقْدِمَةً مِنْ طَاجِنٍ، فَمِنْ دَقِيقٍ بِزَيْتٍ تَعْمَلُهُ.

וְאִם־מִנְחַ֥ת מַרְחֶ֖שֶׁת קָרְבָּנֶ֑ךָ סֹ֥לֶת בַּשֶּׁ֖מֶן תֵּעָשֶֽׂה׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲉⲥⲭⲉⲣⲁ ⲡⲉ ⲡⲉⲕⲇⲱⲣⲟⲛ ⲟⲩⲥⲉⲙⲓⲇⲁⲗⲓⲟⲛ ⲉⲩⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲉϩ

And if thy gift be a sacrifice from the hearth, it shall be made of fine flour with oil.

Και εαν το δωρον σου ηναι προσφορα εξ αλφιτων εψημενη εν τηγανιω, θελει γεινει απο σεμιδαλεως μετα ελαιου.

فَتَأْتِي بِالتَّقْدِمَةِ الَّتِي تُصْطَنَعُ مِنْ هَذِهِ إِلَى الرَّبِّ وَتُقَدِّمُهَا إِلَى الْكَاهِنِ، فَيَدْنُو بِهَا إِلَى الْمَذْبَحِ.

וְהֵבֵאתָ֣ אֶת־הַמִּנְחָ֗ה אֲשֶׁ֧ר יֵעָשֶׂ֛ה מֵאֵ֖לֶּה לַיהוָ֑ה וְהִקְרִיבָהּ֙ אֶל־הַכֹּהֵ֔ן וְהִגִּישָׁ֖הּ אֶל־הַמִּזְבֵּֽחַ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲓϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲉϥⲛⲁⲑⲁⲙⲓⲟϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲁⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛϥ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲁⲛⲑⲣⲉϥϧⲱⲛⲧ ⲉ̀ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ

And he shall offer the sacrifice which he shall make of these to the Lord, and shall bring it to the priest.

Και θελεις φερει προς τον Κυριον την εξ αλφιτων προσφοραν, την οποιαν εκαμες εκ τουτων· και οταν φερθη προς τον ιερεα, αυτος θελει πλησιασει αυτην εις το θυσιαστηριον.

وَيَأْخُذُ الْكَاهِنُ مِنَ التَّقْدِمَةِ تَذْكَارَهَا وَيُوقِدُ عَلَى الْمَذْبَحِ وَقُودَ رَائِحَةِ سَرُورٍ لِلرَّبِّ.

וְהֵרִ֨ים הַכֹּהֵ֤ן מִן־הַמִּנְחָה֙ אֶת־אַזְכָּ֣רָתָ֔הּ וְהִקְטִ֖יר הַמִּזְבֵּ֑חָה אִשֵּׁ֛ה רֵ֥יחַ נִיחֹ֖חַ לַיהוָֽה׃

Ⲉϥⲉ̀ⲱⲗⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥϫⲓⲛⲉⲣⲫⲙⲉⲩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲗⲟ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲩⲧⲁϩ ⲉϥϣⲏⲡ ⲟⲩⲥⲑⲟⲓ ⲛ̀ⲥⲑⲩⲛⲟⲩϥⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉ

And the priest shall approach the altar, and shall take away from the sacrifice a memorial of it, and the priest shall place it on the altar: a burnt offering, a smell of sweet savour to the Lord.

Και θελει χωρισει ο ιερευς απο της εξ αλφιτων προσφορας το μνημοσυνον αυτης και καυσει αυτο επι του θυσιαστηριου· ειναι θυσια γινομενη δια πυρος εις οσμην ευωδιας προς τον Κυριον.

وَالْبَاقِي مِنَ التَّقْدِمَةِ هُوَ لِهَارُونَ وَبَنِيهِ، قُدْسُ أَقْدَاسٍ مِنْ وَقَائِدِ الرَّبِّ.

וְהַנֹּותֶ֙רֶת֙ מִן־הַמִּנְחָ֔ה לְאַהֲרֹ֖ן וּלְבָנָ֑יו קֹ֥דֶשׁ קָֽדָשִׁ֖ים מֵאִשֵּׁ֥י יְהוָֽה׃

Ⲫⲏ ⲇⲉ ⲉⲧⲁϥⲥⲱϫⲡ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲟⲩⲧⲁϩ ⲉⲧϣⲏⲡ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And that which is left of the sacrifice shall be for Aaron and his sons, most holy from the burnt-offerings of the Lord.

Το δε υπολοιπον της εξ αλφιτων προσφορας θελει εισθαι του Ααρων και των υιων αυτου· ειναι αγιωτατον εκ των δια πυρος γινομενων θυσιων εις τον Κυριον.

«كُلُّ التَّقْدِمَاتِ الَّتِي تُقَرِّبُونَهَا لِلرَّبِّ لَا تُصْطَنَعُ خَمِيرًا، لأَنَّ كُلَّ خَمِيرٍ، وَكُلَّ عَسَلٍ لَا تُوقِدُوا مِنْهُمَا وَقُودًا لِلرَّبِّ.

כָּל־הַמִּנְחָ֗ה אֲשֶׁ֤ר תַּקְרִ֙יבוּ֙ לַיהוָ֔ה לֹ֥א תֵעָשֶׂ֖ה חָמֵ֑ץ כִּ֤י כָל־שְׂאֹר֙ וְכָל־דְּבַ֔שׁ לֹֽא־תַקְטִ֧ירוּ מִמֶּ֛נּוּ אִשֶּׁ֖ה לַֽיהוָֽה׃

Ϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲙⲡ⳪̅ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ϣⲉⲙⲏⲣ ⲅⲁⲣ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲉⲙ ⲉⲃⲓⲱ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲩⲧⲁϩ ⲉϥϣⲏⲡ ⲙ̀ⲡ⳪̅

Ye shall not leaven any sacrifice which ye shall bring to the Lord; for as to any leaven, or any honey, ye shall not bring of it to offer a gift to the Lord.

Ουδεμια προσφορα εξ αλφιτων, την οποιαν προσφερετε προς τον Κυριον, θελει εισθαι ενζυμος· διοτι ουδεν προζυμιον ουδε μελι θελετε καυσει εις ουδεμιαν θυσιαν γινομενην δια πυρος προς τον Κυριον.

قُرْبَانَ أَوَائِلَ تُقَرِّبُونَهُمَا لِلرَّبِّ. لكِنْ عَلَى الْمَذْبَحِ لَا يَصْعَدَانِ لِرَائِحَةِ سَرُورٍ.

קָרְבַּ֥ן רֵאשִׁ֛ית תַּקְרִ֥יבוּ אֹתָ֖ם לַיהוָ֑ה וְאֶל־הַמִּזְבֵּ֥חַ לֹא־יַעֲל֖וּ לְרֵ֥יחַ נִיחֹֽחַ׃

Ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲟⲩⲇⲱⲣⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲁⲡⲁⲣⲭⲏ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲉⲛⲟⲩ ⲇⲉ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉⲩⲥⲑⲟⲓ ⲛ̀ⲥⲑⲩⲛⲟⲩϥⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅

Ye shall bring them in the way of fruits to the Lord, but they shall not be offered on the altar for a sweet-smelling savour to the Lord.

Περι δε του δωρου των απαρχων, θελετε προσφερει αυτας προς τον Κυριον· δεν θελουσιν ομως καυθη επι του θυσιαστηριου εις οσμην ευωδιας.

وَكُلُّ قُرْبَانٍ مِنْ تَقَادِمِكَ بِالْمِلْحِ تُمَلِّحُهُ، وَلَا تُخْلِ تَقْدِمَتَكَ مِنْ مِلْحِ عَهْدِ إِلَهِكَ. عَلَى جَمِيعِ قَرَابِينِكَ تُقَرِّبُ مِلْحًا.

וְכָל־קָרְבַּ֣ן מִנְחָתְךָ֮ בַּמֶּ֣לַח תִּמְלָח֒ וְלֹ֣א תַשְׁבִּ֗ית מֶ֚לַח בְּרִ֣ית אֱלֹהֶ֔יךָ מֵעַ֖ל מִנְחָתֶ֑ךָ עַ֥ל כָּל־קָרְבָּנְךָ֖ תַּקְרִ֥יב מֶֽלַח׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲇⲱⲣⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉⲩⲉ̀ⲙⲟⲗϩⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉϥⲙⲟⲩⲛⲕ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩϩⲙⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲇⲓⲁⲑⲏⲕⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲛⲉⲧⲉⲛϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲇⲱⲣⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲱⲧⲉⲛ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲟⲩϩⲙⲟⲩ

And every gift of your sacrifice shall be seasoned with salt; omit not the salt of the covenant of the Lord from your sacrifices: on every gift of yours ye shall offer salt to the Lord your God.

Και παν δωρον της εξ αλφιτων προσφορας σου θελεις αλατιζει με αλας· και δεν θελεις αφησει να λειψη απο της εξ αλφιτων προσφορας σου το αλας της διαθηκης του Θεου σου· επι παντος δωρου σου θελεις προσφερει αλας.

«وَإِنْ قَرَّبْتَ تَقْدِمَةَ بَاكُورَاتٍ لِلرَّبِّ، فَفَرِيكًا مَشْوِيًّا بِالنَّارِ. جَرِيشًا سَوِيقًا تُقَرِّبُ تَقْدِمَةَ بَاكُورَاتِكَ.

וְאִם־תַּקְרִ֛יב מִנְחַ֥ת בִּכּוּרִ֖ים לַיהוָ֑ה אָבִ֞יב קָל֤וּי בָּאֵשׁ֙ גֶּ֣רֶשׂ כַּרְמֶ֔ל תַּקְרִ֕יב אֵ֖ת מִנְחַ֥ת בִּכּוּרֶֽיךָ׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲉⲕⲛⲁⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲕⲟⲩⲧⲁϩ ϩⲁⲛⲃⲉⲣⲓ ⲉⲩϫⲏϫ ⲉⲩⲫⲟⲣϫ ⲉⲩϫⲏϫ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡⲓϣⲟⲣⲡ ⲛ̀ϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϣⲟⲣⲡ ⲛ̀ⲟⲩⲧⲁϩ

And if thou wouldest offer a sacrifice of first-fruits to the Lord, it shall be new grains ground and roasted for the Lord; so shalt thou bring the sacrifice of the first-fruits.

Και εαν προσφερης προσφοραν εξ αλφιτων απο των πρωτογεννηματων σου προς τον Κυριον, θελεις προσφερει δια την εξ αλφιτων προσφοραν των πρωτογεννηματων σου ασταχυα χλωρα εψημενα εν πυρι, σιτον πεφρυγανισμενον εξ ασταχυων μεστων.

وَتَجْعَلُ عَلَيْهَا زَيْتًا وَتَضَعُ عَلَيْهَا لُبَانًا. إِنَّهَا تَقْدِمَةٌ.

וְנָתַתָּ֤ עָלֶ֙יהָ֙ שֶׁ֔מֶן וְשַׂמְתָּ֥ עָלֶ֖יהָ לְבֹנָ֑ה מִנְחָ֖ה הִֽוא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϫⲱϣ ⲛⲟⲩⲛⲉϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲱ ⲛ̀ⲟⲩⲗⲩⲃⲁⲛⲟⲥ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲡⲉ

And thou shalt pour oil upon it, and shalt put frankincense on it: it is a sacrifice.

Και θελεις χυσει επ' αυτην ελαιον και θελεις θεσει επ' αυτην λιβανιον· ειναι προσφορα εξ αλφιτων.

فَيُوقِدُ الْكَاهِنُ تَذْكَارَهَا مِنْ جَرِيشِهَا وَزَيْتِهَا مَعَ جَمِيعِ لُبَانِهَا وَقُودًا لِلرَّبِّ.

וְהִקְטִ֨יר הַכֹּהֵ֜ן אֶת־אַזְכָּרָתָ֗הּ מִגִּרְשָׂהּ֙ וּמִשַּׁמְנָ֔הּ עַ֖ל כָּל־לְבֹנָתָ֑הּ אִשֶּׁ֖ה לַיהוָֽה׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲙⲉⲩⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲫⲟⲣϫ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲛⲉϩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲗⲩⲃⲁⲛⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ ⲟⲩⲟⲩⲧⲁϩ ⲉϥϣⲏⲡ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉ

And the priest shall offer the memorial of it taken from the grains with the oil, and all its frankincense: it is a burnt-offering to the Lord.

Και ο ιερευς θελει καυσει το μνημοσυνον αυτης εκ του πεφρυγανισμενον σιτου αυτης και εκ του ελαιου αυτης, μεθ' ολου λιβανιου αυτης· ειναι θυσια γινομενη δια πυρος εις τον Κυριον.

إصحاح 3

ذبيحة السلامة

«وَإِنْ كَانَ قُرْبَانُهُ ذَبِيحَةَ سَلاَمَةٍ، فَإِنْ قَرَّبَ مِنَ الْبَقَرِ ذَكَرًا أَوْ أُنْثَى، فَصَحِيحًا يُقَرِّبُهُ أَمَامَ الرَّبِّ.

וְאִם־זֶ֥בַח שְׁלָמִ֖ים קָרְבָּנֹ֑ו אִ֤ם מִן־הַבָּקָר֙ ה֣וּא מַקְרִ֔יב אִם־זָכָר֙ אִם־נְקֵבָ֔ה תָּמִ֥ים יַקְרִיבֶ֖נּוּ לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲛⲟϩⲉⲙ ⲡⲉ ⲡⲉϥⲧⲁⲓⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲙⲉⲛ ⲉ̀ⲁϥⲉⲛϥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲉϩⲱⲟⲩ ⲓⲧⲉ ⲟⲩϩⲱⲟⲩⲧ ⲓⲧⲉ ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛϥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲧⲁϭⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And if his gift to the Lord be a peace-offering, if he should bring it of the oxen, whether it be male or whether it be female, he shall bring it unblemished before the Lord.

Εαν δε το δωρον αυτου ηναι θυσια ειρηνικη, εαν προσφερη αυτο εκ των βοων, ειτε αρσενικον ειτε θηλυκον, αμωμον θελει προσφερει αυτο ενωπιον του Κυριου·

يَضَعُ يَدَهُ عَلَى رَأْسِ قُرْبَانِهِ وَيَذْبَحُهُ لَدَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ، وَيَرُشُّ بَنُو هَارُونَ الْكَهَنَةُ الدَّمَ عَلَى الْمَذْبَحِ مُسْتَدِيرًا.

וְסָמַ֤ךְ יָדֹו֙ עַל־רֹ֣אשׁ קָרְבָּנֹ֔ו וּשְׁחָטֹ֕ו פֶּ֖תַח אֹ֣הֶל מֹועֵ֑ד וְזָרְק֡וּ בְּנֵי֩ אַהֲרֹ֨ן הַכֹּהֲנִ֧ים אֶת־הַדָּ֛ם עַל־הַמִּזְבֵּ֖חַ סָבִֽיב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲗⲟ ⲛ̀ⲛⲉϥϫⲓϫ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲁⲫⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲇⲱⲣⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϧⲉⲗϧⲱⲗϥ ϩⲓⲣⲉⲛ ⲛⲓⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉⲩⲉ̀ϫⲱϣ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉϥⲕⲱϯ

And he shall lay his hands on the head of the gift, and shall slay it before the Lord, by the doors of the tabernacle of witness. And the priests the sons of Aaron shall pour the blood on the altar of burnt-offerings round about.

και θελει επιθεσει την χειρα αυτου επι την κεφαλην του δωρου αυτου, και θελουσι σφαξει αυτο παρα την θυραν της σκηνης του μαρτυριου· και οι υιοι του Ααρων, οι ιερεις, θελουσι ραντισει το αιμα επι το θυσιαστηριον κυκλω.

وَيُقَرِّبُ مِنْ ذَبِيحَةِ السَّلاَمَةِ وَقُودًا لِلرَّبِّ: الشَّحْمَ الَّذِي يُغَشِّي الأَحْشَاءَ، وَسَائِرَ الشَّحْمِ الَّذِي عَلَى الأَحْشَاءِ،

וְהִקְרִיב֙ מִזֶּ֣בַח הַשְּׁלָמִ֔ים אִשֶּׁ֖ה לַיהוָ֑ה אֶת־הַחֵ֙לֶב֙ הַֽמְכַסֶּ֣ה אֶת־הַקֶּ֔רֶב וְאֵת֙ כָּל־הַחֵ֔לֶב אֲשֶׁ֖ר עַל־הַקֶּֽרֶב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲟⲩϫⲁⲓ ⲟⲩⲟⲩⲧⲁϩ ⲉϥϣⲏⲡ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉ ⲡⲓⲱⲧ ⲉⲧϩⲱⲃⲥ ⲛ̀ϯⲛⲉϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲧ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧϩⲓϫⲉⲛ ϯⲛⲉϫⲓ

And they shall bring of the peace-offering a burnt-sacrifice to the Lord, the fat covering the belly, and all the fat on the belly.

Και θελει προσφερει εκ της ειρηνικης προσφορας, θυσιαν γινομενην δια πυρος εις τον Κυριον· το στεαρ το περικαλυπτον τα εντοσθια και απαν το στεαρ το επι των εντοσθιων·

وَالْكُلْيَتَيْنِ، وَالشَّحْمَ الَّذِي عَلَيْهِمَا الَّذِي عَلَى الْخَاصِرَتَيْنِ، وَزِيَادَةَ الْكَبِدِ مَعَ الْكُلْيَتَيْنِ يَنْزِعُهَا.

וְאֵת֙ שְׁתֵּ֣י הַכְּלָיֹ֔ת וְאֶת־הַחֵ֙לֶב֙ אֲשֶׁ֣ר עֲלֵהֶ֔ן אֲשֶׁ֖ר עַל־הַכְּסָלִ֑ים וְאֶת־הַיֹּתֶ֙רֶת֙ עַל־הַכָּבֵ֔ד עַל־הַכְּלָיֹ֖ות יְסִירֶֽנָּה׃

Ⲛⲉⲙ ⲡⲓϭⲗⲱⲧ ⲃ̅ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲧ ⲉⲧϩⲓϫⲱⲟⲩ ⲫⲏ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲓⲁⲗⲱϫ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲗⲟⲃⲟⲥ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓϩⲏⲡⲁⲣ ⲉⲩⲉ̀ⲟⲗϥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϭⲗⲱⲧ ⲉⲩⲥⲟⲡ

And the two kidneys and the fat that is upon them; he shall take away that which is on the thighs, and the caul above the liver together with the kidneys.

και τους δυο νεφρους και το στεαρ το επ' αυτων το προς τα πλευρα, και τον επανω λοβον του ηπατος, τον οποιον μετα των νεφρων θελει αφαιρεσει.

وَيُوقِدُهَا بَنُو هَارُونَ عَلَى الْمَذْبَحِ عَلَى الْمُحْرَقَةِ الَّتِي فَوْقَ الْحَطَبِ الَّذِي عَلَى النَّارِ، وَقُودَ رَائِحَةِ سَرُورٍ لِلرَّبِّ.

וְהִקְטִ֨ירוּ אֹתֹ֤ו בְנֵֽי־אַהֲרֹן֙ הַמִּזְבֵּ֔חָה עַל־הָ֣עֹלָ֔ה אֲשֶׁ֥ר עַל־הָעֵצִ֖ים אֲשֶׁ֣ר עַל־הָאֵ֑שׁ אִשֵּׁ֛ה רֵ֥יחַ נִיחֹ֖חַ לַֽיהוָֽה׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉⲩⲉ̀ⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓϭⲗⲓⲗ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲣⲟⲕϩ ⲛⲏ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲭⲣⲱⲙ ⲟⲩⲟⲩⲧⲁϩ ⲉϥϣⲏⲡ ⲡⲉ ⲟⲩⲥⲑⲟⲓ ⲛ̀ⲥⲑⲩⲛⲟⲩϥⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉ

And the priests the sons of Aaron shall offer them on the altar on the burnt-offering, on the wood which is on the fire upon the altar: it is a burnt-offering, a smell of sweet savour to the Lord.

Και οι υιοι του Ααρων θελουσι καυσει αυτα επι του θυσιαστηριου επι του ολοκαυτωματος του επι των ξυλων των επι του πυρος· ειναι θυσια γινομενη δια πυρος εις οσμην ευωδιας προς τον Κυριον.

«وَإِنْ كَانَ قُرْبَانُهُ مِنَ الْغَنَمِ ذَبِيحَةَ سَلاَمَةٍ لِلرَّبِّ ذَكَرًا أَوْ أُنْثَى، فَصَحِيحًا يُقَرِّبُهُ.

וְאִם־מִן־הַצֹּ֧אן קָרְבָּנֹ֛ו לְזֶ֥בַח שְׁלָמִ֖ים לַיהוָ֑ה זָכָר֙ אֹ֣ו נְקֵבָ֔ה תָּמִ֖ים יַקְרִיבֶֽנּוּ׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲉⲥⲱⲟⲩ ⲡⲉ ⲡⲉϥⲇⲱⲣⲟⲛ ⲛ̀ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲛⲟϩⲉⲙ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩϩⲱⲟⲩⲧ ⲓⲉ ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛϥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲧⲁϭⲛⲓ

And if his gift be of the sheep, a peace-offering to the Lord, male or female, he shall bring it unblemished.

Εαν δε το δωρον αυτου, το εις θυσιαν ειρηνικην προσφερομενον προς τον Κυριον, ηναι εκ του ποιμνιου, αρσενικον η θηλυκον, αμωμον θελει προσφερει αυτο.

إِنْ قَرَّبَ قُرْبَانَهُ مِنَ الضَّأْنِ يُقَدِّمُهُ أَمَامَ الرَّبِّ.

אִם־כֶּ֥שֶׂב הֽוּא־מַקְרִ֖יב אֶת־קָרְבָּנֹ֑ו וְהִקְרִ֥יב אֹתֹ֖ו לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲟⲩϩⲓⲏⲃ ⲡⲉ ⲡⲉϥⲇⲱⲣⲟⲛ ⲉϥⲛⲁⲉⲛϥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅

If he bring a lamb for his gift, he shall bring it before the Lord.

Εαν αρνιον προσφερη το δωρον αυτου, θελει προσφερει αυτο ενωπιον του Κυριου·

يَضَعُ يَدَهُ عَلَى رَأْسِ قُرْبَانِهِ وَيَذْبَحُهُ قُدَّامَ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ. وَيَرُشُّ بَنُو هَارُونَ دَمَهُ عَلَى الْمَذْبَحِ مُسْتَدِيرًا.

וְסָמַ֤ךְ אֶת־יָדֹו֙ עַל־רֹ֣אשׁ קָרְבָּנֹ֔ו וְשָׁחַ֣ט אֹתֹ֔ו לִפְנֵ֖י אֹ֣הֶל מֹועֵ֑ד וְ֠זָרְקוּ בְּנֵ֨י אַהֲרֹ֧ן אֶת־דָּמֹ֛ו עַל־הַמִּזְבֵּ֖חַ סָבִֽיב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲗⲟ ⲛ̀ⲛⲉϥϫⲓϫ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲁⲫⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲇⲱⲣⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϧⲉⲗϧⲱⲗϥ ϩⲓⲣⲉⲛ ⲛⲓⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉⲩⲉ̀ϫⲱϣ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉϥⲕⲱϯ

And he shall lay his hands on the head of his offering, and shall slay it by the doors of the tabernacle of witness; and the priests the sons of Aaron shall pour out the blood on the altar round about.

και θελει επιθεσει την χειρα αυτου επι την κεφαλην του δωρου αυτου, και θελουσι σφαξει αυτο εμπροσθεν της σκηνης του μαρτυριου· και οι υιοι του Ααρων θελουσι ραντισει το αιμα αυτου επι το θυσιαστηριον κυκλω.

وَيُقَرِّبُ مِنْ ذَبِيحَةِ السَّلاَمَةِ شَحْمَهَا وَقُودًا لِلرَّبِّ: الأَلْيَةَ صَحِيحَةً مِنْ عِنْدِ الْعُصْعُصِ يَنْزِعُهَا، وَالشَّحْمَ الَّذِي يُغَشِّي الأَحْشَاءَ، وَسَائِرَ الشَّحْمِ الَّذِي عَلَى الأَحْشَاءِ،

וְהִקְרִ֨יב מִזֶּ֣בַח הַשְּׁלָמִים֮ אִשֶּׁ֣ה לַיהוָה֒ חֶלְבֹּו֙ הָאַלְיָ֣ה תְמִימָ֔ה לְעֻמַּ֥ת הֶעָצֶ֖ה יְסִירֶ֑נָּה וְאֶת־הַחֵ֙לֶב֙ הַֽמְכַסֶּ֣ה אֶת־הַקֶּ֔רֶב וְאֵת֙ כָּל־הַחֵ֔לֶב אֲשֶׁ֖ר עַל־הַקֶּֽרֶב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲟⲩϫⲁⲓ ⲟⲩⲟⲩⲧⲁϩ ⲉϥϣⲏⲡ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲓⲱⲧ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲧⲥⲁⲡⲉⲥⲏⲧ ⲛ̀ϯϧⲉⲗⲡⲓ ⲟⲩⲁⲧⲁϭⲛⲓ ⲉϥⲉ̀ⲟⲗϥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϯⲡⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲧ ⲧⲏⲣϥ ⲉⲧϩⲱⲃⲥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϯⲛⲉϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲧ ⲧⲏⲣϥ ⲉⲧϩⲓϫⲉⲛ ϯⲛⲉϫⲓ

And he shall bring of the peace-offering a burnt-sacrifice to the Lord: the fat and the hinder part unblemished he shall take away with the loins, and having taken away all the fat that covers the belly, and all the fat that is on the belly,

Και θελει προσφερει εκ της προσφορας της ειρηνικης θυσιαν γινομενην δια πυρος εις τον Κυριον· το στεαρ αυτου, την ουραν ολοκληρον, την οποιαν θελει αφαιρεσει απο της ραχης και το στεαρ το περικαλυπτον τα εντοσθια και παν το στεαρ το επι των εντοσθιων·

وَالْكُلْيَتَيْنِ، وَالشَّحْمَ الَّذِي عَلَيْهِمَا الَّذِي عَلَى الْخَاصِرَتَيْنِ، وَزِيَادَةَ الْكَبِدِ مَعَ الْكُلْيَتَيْنِ يَنْزِعُهَا.

וְאֵת֙ שְׁתֵּ֣י הַכְּלָיֹ֔ת וְאֶת־הַחֵ֙לֶב֙ אֲשֶׁ֣ר עֲלֵהֶ֔ן אֲשֶׁ֖ר עַל־הַכְּסָלִ֑ים וְאֶת־הַיֹּתֶ֙רֶת֙ עַל־הַכָּבֵ֔ד עַל־הַכְּלָיֹ֖ת יְסִירֶֽנָּה׃

Ⲛⲉⲙ ⲡⲓϭⲗⲱⲧ ⲃ̅ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲧ ⲉⲧϩⲓϫⲱⲟⲩ ⲫⲏ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲓⲁⲗⲱϫ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲗⲟⲃⲟⲥ ⲫⲏ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓϩⲏⲡⲁⲣ ⲉϥⲉ̀ⲟⲗϥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϭⲗⲱⲧ

and both the kidneys and the fat that is upon them, and that which is on the thighs, and the caul which is on the liver with the kidneys,

και τους δυο νεφρους και το στεαρ το επ' αυτων το προς τα πλευρα, και τον επανω λοβον του ηπατος, τον οποιον μετα των νεφρων θελει αφαιρεσει.

وَيُوقِدُهَا الْكَاهِنُ عَلَى الْمَذْبَحِ طَعَامَ وَقُودٍ لِلرَّبِّ.

וְהִקְטִירֹ֥ו הַכֹּהֵ֖ן הַמִּזְבֵּ֑חָה לֶ֥חֶם אִשֶּׁ֖ה לַיהוָֽה׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩⲥⲑⲟⲓ ⲛ̀ⲥⲑⲩⲛⲟⲩϥⲓ ⲟⲩⲟⲩⲧⲁϩ ⲉϥϣⲏⲡ ⲙ̀ⲡ⳪̅

the priest shall offer these on the altar: it is a sacrifice of sweet savour, a burnt-offering to the Lord.

Και θελει καυσει αυτα ο ιερευς επι του θυσιαστηριου· ειναι τροφη της δια πυρος γινομενης θυσιας εις τον Κυριον.

«وَإِنْ كَانَ قُرْبَانُهُ مِنَ الْمَعْزِ يُقَدِّمُهُ أَمَامَ الرَّبِّ.

וְאִ֥ם עֵ֖ז קָרְבָּנֹ֑ו וְהִקְרִיבֹ֖ו לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲃⲁⲉⲙⲡⲓ ⲡⲉ ⲡⲉϥⲇⲱⲣⲟⲛ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉϥⲉϧⲱⲛⲧ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And if his offering be of the goats, then shall he bring it before the Lord.

Εαν δε το δωρον αυτου ηναι εξ αιγων, τοτε θελει προσφερει αυτο ενωπιον του Κυριου·

يَضَعُ يَدَهُ عَلَى رَأْسِهِ وَيَذْبَحُهُ قُدَّامَ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ، وَيَرُشُّ بَنُو هَارُونَ دَمَهُ عَلَى الْمَذْبَحِ مُسْتَدِيرًا.

וְסָמַ֤ךְ אֶת־יָדֹו֙ עַל־רֹאשֹׁ֔ו וְשָׁחַ֣ט אֹתֹ֔ו לִפְנֵ֖י אֹ֣הֶל מֹועֵ֑ד וְ֠זָרְקוּ בְּנֵ֨י אַהֲרֹ֧ן אֶת־דָּמֹ֛ו עַל־הַמִּזְבֵּ֖חַ סָבִֽיב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲗⲟ ⲛ̀ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲉϥⲁⲫⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϧⲉⲗϧⲱⲗϥ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ϩⲓⲣⲉⲛ ⲛⲓⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉⲩⲉ̀ϫⲱϣ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉϥⲕⲱϯ

And he shall lay his hands on its head; and they shall slay it before the Lord by the doors of the tabernacle of witness; and the priests the sons of Aaron shall pour out the blood on the altar round about.

και θελει επιθεσει την χειρα αυτου επι την κεφαλην αυτου, και θελουσι σφαξει αυτο εμπροσθεν της σκηνης του μαρτυριου· και οι υιοι του Ααρων θελουσι ραντισει το αιμα αυτου επι το θυσιαστηριον κυκλω.

وَيُقَرِّبُ مِنْهُ قُرْبَانَهُ وَقُودًا لِلرَّبِّ: الشَّحْمَ الَّذِي يُغَشِّي الأَحْشَاءَ، وَسَائِرَ الشَّحْمِ الَّذِي عَلَى الأَحْشَاءِ،

וְהִקְרִ֤יב מִמֶּ֙נּוּ֙ קָרְבָּנֹ֔ו אִשֶּׁ֖ה לַֽיהוָ֑ה אֶת־הַחֵ֙לֶב֙ הַֽמְכַסֶּ֣ה אֶת־הַקֶּ֔רֶב וְאֵת֙ כָּל־הַחֵ֔לֶב אֲשֶׁ֖ר עַל־הַקֶּֽרֶב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲩⲧⲁϩ ⲉϥϣⲏⲡ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲓⲱⲧ ⲉⲧϩⲱⲃⲥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϯⲛⲉϫⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲱⲧ ⲧⲏⲣϥ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϯⲛⲉϫⲓ

And he shall offer of it a burnt-offering to the Lord, even the fat that covers the belly, and all the fat that is on the belly.

Και θελει προσφερει εξ αυτου το δωρον αυτου, θυσιαν γινομενην δια πυρος εις τον Κυριον· το στεαρ το περικαλυπτον τα εντοσθια και παν το στεαρ το επι των εντοσθιων·

وَالْكُلْيَتَيْنِ وَالشَّحْمَ الَّذِي عَلَيْهِمَا الَّذِي عَلَى الْخَاصِرَتَيْنِ، وَزِيَادَةَ الْكَبِدِ مَعَ الْكُلْيَتَيْنِ يَنْزِعُهَا.

וְאֵת֙ שְׁתֵּ֣י הַכְּלָיֹ֔ת וְאֶת־הַחֵ֙לֶב֙ אֲשֶׁ֣ר עֲלֵהֶ֔ן אֲשֶׁ֖ר עַל־הַכְּסָלִ֑ים וְאֶת־הַיֹּתֶ֙רֶת֙ עַל־הַכָּבֵ֔ד עַל־הַכְּלָיֹ֖ת יְסִירֶֽנָּה׃

Ⲛⲉⲙ ⲡⲓϭⲗⲱⲧ ⲃ̅ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲧ ⲧⲏⲣϥ ⲉⲧϩⲓϫⲱⲟⲩ ⲫⲏ ⲉⲧϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲓⲁⲗⲱϫ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲗⲟⲃⲟⲥ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓϩⲩⲡⲁⲣ ⲉϥⲉ̀ⲟⲗⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϭⲗⲱⲧ

And both the kidneys, and all the fat that is upon them, that which is upon the thighs, and the caul of the liver with the kidneys, shall he take away.

και τους δυο νεφρους και το στεαρ το επ' αυτων το προς τα πλευρα, και τον επανω λοβον του ηπατος, τον οποιον μετα των νεφρων θελει αφαιρεσει.

وَيُوقِدُهُنَّ الْكَاهِنُ عَلَى الْمَذْبَحِ طَعَامَ وَقُودٍ لِرَائِحَةِ سَرُورٍ. كُلُّ الشَّحْمِ لِلرَّبِّ.

וְהִקְטִירָ֥ם הַכֹּהֵ֖ן הַמִּזְבֵּ֑חָה לֶ֤חֶם אִשֶּׁה֙ לְרֵ֣יחַ נִיחֹ֔חַ כָּל־חֵ֖לֶב לַיהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩⲟⲩⲧⲁϩ ⲉϥϣⲏⲡ ⲟⲩⲥⲑⲟⲓ ⲛ̀ⲥⲑⲩⲛⲟⲩϥⲓ ⲉϥϣⲏⲡ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲱⲧ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲁⲛⲓⲧϥ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And the priest shall offer it upon the altar: it is a burnt-offering, a smell of sweet savour to the Lord. All the fat belongs to the Lord.

Και θελει καυσει αυτα ο ιερευς επι του θυσιαστηριου· ειναι τροφη της θυσιας της γινομενης δια πυρος εις οσμην ευωδιας· παν το στεαρ ειναι του Κυριου.

فَرِيضَةً دَهْرِيَّةً فِي أَجْيَالِكُمْ فِي جَمِيعِ مَسَاكِنِكُمْ: لَا تَأْكُلُوا شَيْئًا مِنَ الشَّحْمِ وَلَا مِنَ الدَّمِ».

חֻקַּ֤ת עֹולָם֙ לְדֹרֹ֣תֵיכֶ֔ם בְּכֹ֖ל מֹֽושְׁבֹתֵיכֶ֑ם כָּל־חֵ֥לֶב וְכָל־דָּ֖ם לֹ֥א תֹאכֵֽלוּ׃ פ

Ⲟⲩⲛⲟⲙⲟⲥ ϣⲁ ⲉⲛⲉϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛϫⲱⲟⲩ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛⲙⲁⲛ̀ϣⲱⲡⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲱⲧ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲉⲙ ⲥⲛⲟϥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲟⲙⲟⲩ

It is a perpetual statute throughout your generations, in all your habitations; ye shall eat no fat and no blood.

Νομιμον αιωνιον θελει εισθαι εις τας γενεας σας, εις πασας τας κατοικησεις σας· δεν θελετε τρωγει ουτε στεαρ ουτε αιμα.

إصحاح 4

ذبيحة الخطية

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«كَلِّمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَائِلًا: إِذَا أَخْطَأَتْ نَفْسٌ سَهْوًا فِي شَيْءٍ مِنْ جَمِيعِ مَنَاهِي الرَّبِّ الَّتِي لَا يَنْبَغِي عَمَلُهَا، وَعَمِلَتْ وَاحِدَةً مِنْهَا:

דַּבֵּ֞ר אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֮ לֵאמֹר֒ נֶ֗פֶשׁ כִּֽי־תֶחֱטָ֤א בִשְׁגָגָה֙ מִכֹּל֙ מִצְוֹ֣ת יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֖ר לֹ֣א תֵעָשֶׂ֑ינָה וְעָשָׂ֕ה מֵאַחַ֖ת מֵהֵֽנָּה׃

Ϫⲉ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉⲕϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩⲯⲩⲭⲏ ⲁⲥϣⲁⲛⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲧⲁⲧⲉⲙⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲥϣⲉ ⲛ̀ⲁⲓⲧⲟⲩ ⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲥⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲛⲁⲓ ⲛ̀ⲟⲩϩⲗⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ

Speak to the children of Israel, saying, If a soul shall sin unwillingly before the Lord, in any of the commandments of the Lord concerning things which he ought not to do, and shall do some of them;

Λαλησον προς τους υιους Ισραηλ, λεγων, Εαν ψυχη τις αμαρτηση εξ αγνοιας και εκ των οσα ειναι προστεταγμενον υπο του Κυριου να μη πραττωνται πραξη τι εξ αυτων·

إِنْ كَانَ الْكَاهِنُ الْمَمْسُوحُ يُخْطِئُ لإِثْمِ الشَّعْبِ، يُقَرِّبُ عَنْ خَطِيَّتِهِ الَّتِي أَخْطَأَ ثَوْرًا ابْنَ بَقَرٍ صَحِيحًا لِلرَّبِّ، ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ.

אִ֣ם הַכֹּהֵ֧ן הַמָּשִׁ֛יחַ יֶחֱטָ֖א לְאַשְׁמַ֣ת הָעָ֑ם וְהִקְרִ֡יב עַ֣ל חַטָּאתֹו֩ אֲשֶׁ֨ר חָטָ֜א פַּ֣ר בֶּן־בָּקָ֥ר תָּמִ֛ים לַיהוָ֖ה לְחַטָּֽאת׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲡⲓⲁⲣⲭⲏⲉⲣⲉⲩⲥ ⲉⲧⲑⲁϩⲥ ⲛ̀ⲧⲉϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲉⲑⲣⲉ ⲟⲩⲗⲁⲟⲥ ⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲛⲟⲃⲓ ⲉⲧⲁϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲁⲥⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲉϩⲱⲟⲩ ϩⲁⲛⲁⲧⲁϭⲛⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲓⲛⲟⲃⲓ ⲉⲧⲁϥⲁⲓϥ

if the anointed priest sin so as to cause the people to sin, then shall he bring for his sin, which he has sinned, an unblemished calf of the herd to the Lord for his sin.

εαν μεν ο ιερευς ο κεχρισμενος αμαρτηση ωστε να ενοχοποιηση τον λαον, τοτε θελει φερει, δια την αμαρτιαν αυτου την οποιαν ημαρτησε, μοσχον βοος αμωμον προς τον Κυριον δια προσφοραν περι αμαρτιας.

يُقَدِّمُ الثَّوْرَ إِلَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ أَمَامَ الرَّبِّ، وَيَضَعُ يَدَهُ عَلَى رَأْسِ الثَّوْرِ، وَيَذْبَحُ الثَّوْرَ أَمَامَ الرَّبِّ.

וְהֵבִ֣יא אֶת־הַפָּ֗ר אֶל־פֶּ֛תַח אֹ֥הֶל מֹועֵ֖ד לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה וְסָמַ֤ךְ אֶת־יָדֹו֙ עַל־רֹ֣אשׁ הַפָּ֔ר וְשָׁחַ֥ט אֶת־הַפָּ֖ר לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ϩⲓⲣⲉⲛ ⲫⲣⲟ ⲛ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲗⲟ ⲛ̀ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲁⲫⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And he shall bring the calf to the door of the tabernacle of witness before the Lord, and he shall put his hand on the head of the calf before the Lord, and shall slay the calf in the presence of the Lord.

Και θελει φερει τον μοσχον εις την θυραν της σκηνης του μαρτυριου ενωπιον του Κυριου· και θελει επιθεσει την χειρα αυτου επι την κεφαλην του μοσχου, και θελουσι σφαξει τον μοσχον ενωπιον του Κυριου.

وَيَأْخُذُ الْكَاهِنُ الْمَمْسُوحُ مِنْ دَمِ الثَّوْرِ وَيَدْخُلُ بِهِ إِلَى خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ،

וְלָקַ֛ח הַכֹּהֵ֥ן הַמָּשִׁ֖יחַ מִדַּ֣ם הַפָּ֑ר וְהֵבִ֥יא אֹתֹ֖ו אֶל־אֹ֥הֶל מֹועֵֽד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲫⲏ ⲉⲧⲑⲁϩⲥ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲛⲉϥϫⲓϫ ϫⲏⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉϥⲉ̀ϭⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϭⲓⲧϥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ

And the anointed priest who has been consecrated having received of the blood of the calf, shall then bring it into the tabernacle of witness.

Και θελει λαβει ο ιερευς ο κεχρισμενος απο του αιματος του μοσχου και φερει αυτο εις την σκηνην του μαρτυριου·

وَيَغْمِسُ الْكَاهِنُ إِصْبَعَهُ فِي الدَّمِ وَيَنْضِحُ مِنَ الدَّمِ سَبْعَ مَرَّاتٍ أَمَامَ الرَّبِّ لَدَى حِجَابِ الْقُدْسِ.

וְטָבַ֧ל הַכֹּהֵ֛ן אֶת־אֶצְבָּעֹ֖ו בַּדָּ֑ם וְהִזָּ֨ה מִן־הַדָּ֜ם שֶׁ֤בַע פְּעָמִים֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה אֶת־פְּנֵ֖י פָּרֹ֥כֶת הַקֹּֽדֶשׁ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉϥⲉ̀ⲥⲱⲡ ⲙ̀ⲡⲉϥⲧⲏⲃ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲛⲟⲩϫϧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲥⲟⲡ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲧⲏⲃ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁⲧⲁⲡⲉⲧⲁⲥⲙⲁ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ

And the priest shall dip his finger into the blood, and sprinkle of the blood seven times before the Lord, over against the holy veil.

και θελει εμβαψει ο ιερευς τον δακτυλον αυτου εις το αιμα και θελει ραντισει απο του αιματος επτακις ενωπιον του Κυριου, εμπροσθεν του καταπετασματος του αγιαστηριου.

وَيَجْعَلُ الْكَاهِنُ مِنَ الدَّمِ عَلَى قُرُونِ مَذْبَحِ الْبَخُورِ الْعَطِرِ الَّذِي فِي خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ أَمَامَ الرَّبِّ، وَسَائِرُ دَمِ الثَّوْرِ يَصُبُّهُ إِلَى أَسْفَلِ مَذْبَحِ الْمُحْرَقَةِ الَّذِي لَدَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ.

וְנָתַן֩ הַכֹּהֵ֨ן מִן־הַדָּ֜ם עַל־קַ֠רְנֹות מִזְבַּ֨ח קְטֹ֤רֶת הַסַּמִּים֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֖ר בְּאֹ֣הֶל מֹועֵ֑ד וְאֵ֣ת ׀ כָּל־דַּ֣ם הַפָּ֗ר יִשְׁפֹּךְ֙ אֶל־יְסֹוד֙ מִזְבַּ֣ח הָעֹלָ֔ה אֲשֶׁר־פֶּ֖תַח אֹ֥הֶל מֹועֵֽד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲗⲟ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲉⲛⲧⲁⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲑⲩⲛⲟⲩϥⲓ ⲉⲧⲥⲁⲡⲉⲥⲏⲧ ⲫⲏ ⲉⲧ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉⲧⲉ ⲫⲏ ⲡⲉ ⲉⲧϧⲉⲛ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲉϥⲉ̀ϫⲟϣϥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϯⲃⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϫⲟϥϫⲉϥ ⲫⲏ ⲉⲧϩⲓⲣⲉⲛ ⲛⲓⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ

And the priest shall put of the blood of the calf on the horns of the altar of the compound incense which is before the Lord, which is in the tabernacle of witness; and all the blood of the calf shall he pour out by the foot of the altar of whole-burnt-offerings, which is by the doors of the tabernacle of witness.

Και θελει βαλει ο ιερευς απο του αιματος επι τα κερατα του θυσιαστηριου του ευωδους θυμιαματος, το οποιον ειναι ενωπιον του Κυριου εν τη σκηνη του μαρτυριου· και θελει χυσει παν το αιμα του μοσχου εις την βασιν του θυσιαστηριου του ολοκαυτωματος, το οποιον ειναι εις την θυραν της σκηνης του μαρτυριου.

وَجَمِيعُ شَحْمِ ثَوْرِ الْخَطِيَّةِ يَنْزِعُهُ عَنْهُ. الشَّحْمَ الَّذِي يُغَشِّي الأَحْشَاءَ، وَسَائِرَ الشَّحْمِ الَّذِي عَلَى الأَحْشَاءِ،

וְאֶת־כָּל־חֵ֛לֶב פַּ֥ר הַֽחַטָּ֖את יָרִ֣ים מִמֶּ֑נּוּ אֶת־הַחֵ֙לֶב֙ הַֽמְכַסֶּ֣ה עַל־הַקֶּ֔רֶב וְאֵת֙ כָּל־הַחֵ֔לֶב אֲשֶׁ֖ר עַל־הַקֶּֽרֶב׃

Ⲡⲓⲱⲧ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲉϥⲉ̀ⲟⲗϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲡⲓⲱⲧ ⲫⲏ ⲉⲧϩⲱⲃⲥ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲧ ⲧⲏⲣϥ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲧⲥⲁϧⲟⲩⲛ

and all the fat of the calf of the sin-offering shall he take off from it; the fat that covers the inwards, and all the fat that is on the inwards,

Και απαν το στεαρ του μοσχου της περι αμαρτιας προσφορας θελει αφαιρεσει απ' αυτου· το στεαρ το περικαλυπτον τα εντοσθια, και απαν το στεαρ το επι των εντοσθιων·

وَالْكُلْيَتَيْنِ وَالشَّحْمَ الَّذِي عَلَيْهِمَا الَّذِي عَلَى الْخَاصِرَتَيْنِ، وَزِيَادَةَ الْكَبِدِ مَعَ الْكُلْيَتَيْنِ يَنْزِعُهَا،

וְאֵת֙ שְׁתֵּ֣י הַכְּלָיֹ֔ת וְאֶת־הַחֵ֙לֶב֙ אֲשֶׁ֣ר עֲלֵיהֶ֔ן אֲשֶׁ֖ר עַל־הַכְּסָלִ֑ים וְאֶת־הַיֹּתֶ֙רֶת֙ עַל־הַכָּבֵ֔ד עַל־הַכְּלָיֹ֖ות יְסִירֶֽנָּה׃

Ⲛⲉⲙ ⲡⲓϭⲗⲱⲧ ⲃ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲧ ⲉⲧϩⲓϫⲱⲟⲩ ⲫⲏ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲓⲁⲗⲱϫ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲗⲟⲃⲟⲥ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓϩⲩⲡⲁⲣ ⲉϥⲉ̀ⲟⲗⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϭⲗⲱⲧ ⲉⲩⲥⲟⲡ

and the two kidneys, and the fat that is upon them, which is on the thighs, and the caul that is on the liver with the kidneys, them shall he take away,

και τους δυο νεφρους και το στεαρ το επ' αυτων το προς τα πλευρα, και τον επανω λοβον του ηπατος, τον οποιον μετα των νεφρων θελει αφαιρεσει,

كَمَا تُنْزَعُ مِنْ ثَوْرِ ذَبِيحَةِ السَّلاَمَةِ. وَيُوقِدُهُنَّ الْكَاهِنُ عَلَى مَذْبَحِ الْمُحْرَقَةِ.

כַּאֲשֶׁ֣ר יוּרַ֔ם מִשֹּׁ֖ור זֶ֣בַח הַשְּׁלָמִ֑ים וְהִקְטִירָם֙ הַכֹּהֵ֔ן עַ֖ל מִזְבַּ֥ח הָעֹלָֽה׃

Ⲙ̀ⲫ̀ⲣⲏϯ ⲉⲧⲉ ϣⲁⲩⲱⲗⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲛⲟϩⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϭⲗⲓⲗ ⲉⲧϣⲏⲡ

as he takes it away from the calf of the sacrifice of peace-offering, so shall the priest offer it on the altar of burnt-offering.

καθ' ον τροπον αφαιρειται απο του μοσχου της θυσιας της ειρηνικης· και θελει καυσει αυτα ο ιερευς επι του θυσιαστηριου του ολοκαυτωματος·

وَأَمَّا جِلْدُ الثَّوْرِ وَكُلُّ لَحْمِهِ مَعَ رَأْسِهِ وَأَكَارِعِهِ وَأَحْشَائِهِ وَفَرْثِهِ

וְאֶת־עֹ֤ור הַפָּר֙ וְאֶת־כָּל־בְּשָׂרֹ֔ו עַל־רֹאשֹׁ֖ו וְעַל־כְּרָעָ֑יו וְקִרְבֹּ֖ו וּפִרְשֹֽׁו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡϣⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲁϥⲟⲩⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲉⲙ ϯⲁⲫⲉ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲁⲕⲣⲱⲧⲏⲣⲓⲟⲛ ⲛⲉⲙ ϯⲛⲉϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϩⲱⲓⲣⲓ

And they shall take the skin of the calf, and all his flesh with the head and the extremities and the belly and the dung,

και το δερμα του μοσχου και παν το κρεας αυτου μετα της κεφαλης αυτου και μετα των ποδων αυτου και τα εντοσθια αυτου και την κοπρον αυτου·

فَيُخْرِجُ سَائِرَ الثَّوْرِ إِلَى خَارِجِ الْمَحَلَّةِ إِلَى مَكَانٍ طَاهِرٍ، إِلَى مَرْمَى الرَّمَادِ، وَيُحْرِقُهَا عَلَى حَطَبٍ بِالنَّارِ. عَلَى مَرْمَى الرَّمَادِ تُحْرَقُ.

וְהֹוצִ֣יא אֶת־כָּל־הַ֠פָּר אֶל־מִח֨וּץ לַֽמַּחֲנֶ֜ה אֶל־מָקֹ֤ום טָהֹור֙ אֶל־שֶׁ֣פֶךְ הַדֶּ֔שֶׁן וְשָׂרַ֥ף אֹתֹ֛ו עַל־עֵצִ֖ים בָּאֵ֑שׁ עַל־שֶׁ֥פֶךְ הַדֶּ֖שֶׁן יִשָּׂרֵֽף׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲱⲗⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛ̀ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ ⲉ̀ⲟⲩⲙⲁ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ ⲡⲓⲙⲁ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲫⲉⲛ ϯⲕⲉⲣⲙⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲣⲟⲕϩϥ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϩⲁⲛⲣⲟⲕϩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡϫⲱϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲕⲉⲣⲙⲓ ⲉⲩⲉ̀ⲣⲟⲕϩϥ

and they shall carry out the whole calf out of the camp into a clean place, where they pour out the ashes, and they shall consume it there on wood with fire: it shall be burnt on the ashes poured out.

και θελει φερει ολον τον μοσχον εξω του στρατοπεδου εις τοπον καθαρον, οπου χυνεται η στακτη, και θελει καυσει αυτον επι ξυλων δια πυρος· οπου χυνεται η στακτη, θελει καυθη.

«وَإِنْ سَهَا كُلُّ جَمَاعَةِ إِسْرَائِيلَ، وَأُخْفِيَ أَمْرٌ عَنْ أَعْيُنِ الْمَجْمَعِ، وَعَمِلُوا وَاحِدَةً مِنْ جَمِيعِ مَنَاهِي الرَّبِّ الَّتِي لَا يَنْبَغِي عَمَلُهَا، وَأَثِمُوا،

וְאִ֨ם כָּל־עֲדַ֤ת יִשְׂרָאֵל֙ יִשְׁגּ֔וּ וְנֶעְלַ֣ם דָּבָ֔ר מֵעֵינֵ֖י הַקָּהָ֑ל וְ֠עָשׂוּ אַחַ֨ת מִכָּל־מִצְוֹ֧ת יְהוָ֛ה אֲשֶׁ֥ר לֹא־תֵעָשֶׂ֖ינָה וְאָשֵֽׁמוּ׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲧⲏⲣⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉⲣⲁⲧⲉⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲥⲁϫⲓ ⲱⲃϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲛⲉⲛⲃⲁⲗ ⲛ̀ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲥⲉⲓⲣⲓ ⲛⲟⲩⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲉⲛⲧⲟⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲑⲏ ⲉⲧⲉ ⲥϣⲉ ⲁⲛ ⲉⲑⲣⲉⲥϣⲱⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣⲱϥⲧ

And if the whole congregation of Israel trespass ignorantly, and a thing should escape the notice of the congregation, and they should do one thing forbidden of any of the commands of the Lord, which ought not to be done, and should transgress:

Εαν δε πασα η συναγωγη του Ισραηλ αμαρτηση εξ αγνοιας και το πραγμα κρυφθη απο των οφθαλμων της συναγωγης και εκ των οσα ειναι προστεταγμενον υπο του Κυριου να μη πραττωνται, πραξωσι και ηναι ενοχοι·

ثُمَّ عُرِفَتِ الْخَطِيَّةُ الَّتِي أَخْطَأُوا بِهَا، يُقَرِّبُ الْمَجْمَعُ ثَوْرًا ابْنَ بَقَرٍ ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ. يَأْتُونَ بِهِ إِلَى قُدَّامِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ،

וְנֹֽודְעָה֙ הַֽחַטָּ֔את אֲשֶׁ֥ר חָטְא֖וּ עָלֶ֑יהָ וְהִקְרִ֨יבוּ הַקָּהָ֜ל פַּ֤ר בֶּן־בָּקָר֙ לְחַטָּ֔את וְהֵבִ֣יאוּ אֹתֹ֔ו לִפְנֵ֖י אֹ֥הֶל מֹועֵֽד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲟⲩⲟⲛϩϥ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲛⲟⲃⲓ ⲉⲧⲁⲩⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲉⲥⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲁⲥⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲉϩⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲁⲧⲁϭⲛⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛϥ ⲉ̀ϯⲥⲕⲏⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ

and the sin wherein they have sinned should become known to them, then shall the congregation bring an unblemished calf of the herd for a sin-offering, and they shall bring it to the doors of the tabernacle of witness.

οταν γνωρισθη η αμαρτια την οποιαν ημαρτησαν κατα τουτο, τοτε θελει προσφερει η συναγωγη μοσχον εκ βοων δια την αμαρτιαν και θελει φερει αυτον εμπροσθεν της σκηνης του μαρτυριου.

وَيَضَعُ شُيُوخُ الْجَمَاعَةِ أَيْدِيَهُمْ عَلَى رَأْسِ الثَّوْرِ أَمَامَ الرَّبِّ، وَيَذْبَحُ الثَّوْرَ أَمَامَ الرَّبِّ.

וְ֠סָמְכוּ זִקְנֵ֨י הָעֵדָ֧ה אֶת־יְדֵיהֶ֛ם עַל־רֹ֥אשׁ הַפָּ֖ר לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה וְשָׁחַ֥ט אֶת־הַפָּ֖ר לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲛⲓⲡⲣⲉⲥⲃⲩⲧⲉⲣⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲉⲩⲉ̀ⲧⲁⲗⲉ ⲛⲟⲩϫⲓϫ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲁⲫⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And the elders of the congregation shall lay their hands on the head of the calf before the Lord, and they shall slay the calf before the Lord.

Και οι πρεσβυτεροι της συναγωγης θελουσιν επιθεσει τας χειρας αυτων επι την κεφαλην του μοσχου ενωπιον του Κυριου· και θελουσι σφαξει τον μοσχον ενωπιον του Κυριου.

وَيُدْخِلُ الْكَاهِنُ الْمَمْسُوحُ مِنْ دَمِ الثَّوْرِ إِلَى خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ،

וְהֵבִ֛יא הַכֹּהֵ֥ן הַמָּשִׁ֖יחַ מִדַּ֣ם הַפָּ֑ר אֶל־אֹ֖הֶל מֹועֵֽד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲫⲏ ⲉⲧⲑⲁϩⲥ ⲉϥⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ

And the anointed priest shall bring in of the blood of the calf into the tabernacle of witness.

Και ο ιερευς ο κεχρισμενος θελει φερει απο του αιματος του μοσχον εις την σκηνην του μαρτυριου·

وَيَغْمِسُ الْكَاهِنُ إِصْبَعَهُ فِي الدَّمِ، وَيَنْضِحُ سَبْعَ مَرَّاتٍ أَمَامَ الرَّبِّ لَدَى الْحِجَابِ.

וְטָבַ֧ל הַכֹּהֵ֛ן אֶצְבָּעֹ֖ו מִן־הַדָּ֑ם וְהִזָּ֞ה שֶׁ֤בַע פְּעָמִים֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה אֵ֖ת פְּנֵ֥י הַפָּרֹֽכֶת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉϥⲉ̀ⲥⲱⲡ ⲙ̀ⲡⲉϥⲧⲏⲃ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲛⲟⲩϫϧ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲥⲟⲡ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲛⲉⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁⲧⲁⲡⲉⲧⲁⲥⲙⲁ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ

And the priest shall dip his finger into some of the blood of the calf, and shall sprinkle it seven times before the Lord, in front of the veil of the sanctuary.

και θελει εμβαψει ο ιερευς τον δακτυλον αυτου εις το αιμα και θελει ραντισει επτακις ενωπιον του Κυριου εμπροσθεν του καταπετασματος·

وَيَجْعَلُ مِنَ الدَّمِ عَلَى قُرُونِ الْمَذْبَحِ الَّذِي أَمَامَ الرَّبِّ فِي خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ، وَسَائِرَ الدَّمِ يَصُبُّهُ إِلَى أَسْفَلِ مَذْبَحِ الْمُحْرَقَةِ الَّذِي لَدَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ.

וּמִן־הַדָּ֞ם יִתֵּ֣ן ׀ עַל־קַרְנֹ֣ת הַמִּזְבֵּ֗חַ אֲשֶׁר֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֖ר בְּאֹ֣הֶל מֹועֵ֑ד וְאֵ֣ת כָּל־הַדָּ֗ם יִשְׁפֹּךְ֙ אֶל־יְסֹוד֙ מִזְבַּ֣ח הָעֹלָ֔ה אֲשֶׁר־פֶּ֖תַח אֹ֥הֶל מֹועֵֽד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲱⲗⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲉϥⲉ̀ϯ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲧⲁⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲫⲏ ⲉⲧⲭⲏ ϧⲁⲧⲉⲛ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲧⲏⲣϥ ⲉϥⲉ̀ϫⲟϣϥ ϧⲁⲧⲉⲛ ϯⲃⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϭⲗⲓⲗ ⲫⲏ ⲉⲧⲭⲏ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲫⲣⲟ ⲛ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ

And the priest shall put some of the blood on the horns of the altar of the incense of composition, which is before the Lord, which is in the tabernacle of witness; and he shall pour out all the blood at the bottom of the altar of whole-burnt-offerings, which is by the door of the tabernacle of witness.

και θελει βαλει απο του αιματος επι τα κερατα του θυσιαστηριου, του ενωπιον του Κυριου, το οποιον ειναι εν τη σκηνη του μαρτυριου· και θελει χυσει παν το αιμα εις την βασιν του θυσιαστηριου του ολοκαυτωματος, το οποιον ειναι εις την θυραν της σκηνης του μαρτυριου.

وَجَمِيعَ شَحْمِهِ يَنْزِعُهُ عَنْهُ وَيُوقِدُهُ عَلَى الْمَذْبَحِ.

וְאֵ֥ת כָּל־חֶלְבֹּ֖ו יָרִ֣ים מִמֶּ֑נּוּ וְהִקְטִ֖יר הַמִּזְבֵּֽחָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲱⲧ ⲧⲏⲣϥ ⲉϥⲉ̀ⲟⲗϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛϥ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ

And he shall take away all the fat from it, and shall offer it up on the altar.

Και παν το στεαρ αυτου θελει αφαιρεσει απ' αυτου και καυσει επι του θυσιαστηριου.

وَيَفْعَلُ بِالثَّوْرِ كَمَا فَعَلَ بِثَوْرِ الْخَطِيَّةِ. كَذَلِكَ يَفْعَلُ بِهِ. وَيُكَفِّرُ عَنْهُمُ الْكَاهِنُ، فَيُصْفَحُ عَنْهُمْ.

וְעָשָׂ֣ה לַפָּ֔ר כַּאֲשֶׁ֤ר עָשָׂה֙ לְפַ֣ר הַֽחַטָּ֔את כֵּ֖ן יַעֲשֶׂה־לֹּ֑ו וְכִפֶּ֧ר עֲלֵהֶ֛ם הַכֹּהֵ֖ן וְנִסְלַ֥ח לָהֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲉⲩⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟϥ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲭⲱ ⲛⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

And he shall do to the calf as he did to the calf of the sin-offering, so shall it be done; and the priest shall make atonement for them, and the trespass shall be forgiven them.

Και θελει καμει εις τον μοσχον καθ' ον τροπον εκαμεν εις τον μοσχον της περι αμαρτιας προσφορας· ουτω θελει καμει εις αυτον· και θελει καμει εξιλεωσιν υπερ αυτων ο ιερευς και θελει συγχωρηθη εις αυτους.

ثُمَّ يُخْرِجُ الثَّوْرَ إِلَى خَارِجِ الْمَحَلَّةِ وَيُحْرِقُهُ كَمَا أَحْرَقَ الثَّوْرَ الأَوَّلَ. إِنَّهُ ذَبِيحَةُ خَطِيَّةِ الْمَجْمَعِ.

וְהֹוצִ֣יא אֶת־הַפָּ֗ר אֶל־מִחוּץ֙ לַֽמַּחֲנֶ֔ה וְשָׂרַ֣ף אֹתֹ֔ו כַּאֲשֶׁ֣ר שָׂרַ֔ף אֵ֖ת הַפָּ֣ר הָרִאשֹׁ֑ון חַטַּ֥את הַקָּהָ֖ל הֽוּא׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛ̀ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲣⲟⲕϩ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁⲩⲣⲱⲕϩ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ϣⲟⲣⲡ ⲫⲁ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲡⲉ

And they shall carry forth the calf whole without the camp, and they shall burn the calf as they burnt the former calf: it is the sin-offering of the congregation.

Και θελει εκβαλει τον μοσχον εξω του στρατοπεδου και καυσει αυτον, καθως εκαυσε τον πρωτον μοσχον· ειναι προσφορα περι αμαρτιας υπερ της συναγωγης·

«إِذَا أَخْطَأَ رَئِيسٌ وَعَمِلَ بِسَهْوٍ وَاحِدَةً مِنْ جَمِيعِ مَنَاهِي الرَّبِّ إِلَهِهِ الَّتِي لَا يَنْبَغِي عَمَلُهَا، وَأَثِمَ،

אֲשֶׁ֥ר נָשִׂ֖יא יֶֽחֱטָ֑א וְעָשָׂ֡ה אַחַ֣ת מִכָּל־מִצְוֹת֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהָ֜יו אֲשֶׁ֧ר לֹא־תֵעָשֶׂ֛ינָה בִּשְׁגָגָ֖ה וְאָשֵֽׁם׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲁⲣⲭⲱⲛ ⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲛⲧⲟⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉϥⲛⲟⲩϯ ⲑⲏ ⲉⲧⲉ ⲥϣⲉ ⲁⲛ ⲉⲑⲣⲉⲥϣⲱⲡⲓ ⲉ̀ϩⲛⲁϥ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲱϥⲧ

And if a ruler sin, and break one of all the commands of the Lord his God, doing the thing which ought not to be done, unwillingly, and shall sin and trespass,

Οταν δε αρχων τις αμαρτηση και πραξη εξ αγνοιας τι εκ των οσα ειναι προστεταγμενον υπο Κυριου του Θεου αυτου να μη πραττωνται, και ηναι ενοχος·

ثُمَّ أُعْلِمَ بِخَطِيَّتِهِ الَّتِي أَخْطَأَ بِهَا، يَأْتِي بِقُرْبَانِهِ تَيْسًا مِنَ الْمَعْزِ ذَكَرًا صَحِيحًا.

אֹֽו־הֹודַ֤ע אֵלָיו֙ חַטָּאתֹ֔ו אֲשֶׁ֥ר חָטָ֖א בָּ֑הּ וְהֵבִ֧יא אֶת־קָרְבָּנֹ֛ו שְׂעִ֥יר עִזִּ֖ים זָכָ֥ר תָּמִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲱⲛϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲧⲁϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲇⲱⲣⲟⲛ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲟⲩⲃⲁⲣⲏⲓⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲃⲁⲉⲙⲡⲓ ⲟⲩϩⲱⲟⲩⲧ ⲛ̀ⲁⲧⲁϭⲛⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲫⲛⲟⲃⲓ

and his trespass wherein he has sinned, be known to him, then shall he offer for his gift a kid of the goats, a male without blemish.

η εαν η αμαρτια αυτου, την οποιαν ημαρτησε, γνωστοποιηθη εις αυτον, τοτε θελει φερει την προσφοραν αυτου, τραγον εξ αιγων, αρσενικον αμωμον.

وَيَضَعُ يَدَهُ عَلَى رَأْسِ التَّيْسِ وَيَذْبَحُهُ فِي الْمَوْضِعِ الَّذِي يَذْبَحُ فِيهِ الْمُحْرَقَةَ أَمَامَ الرَّبِّ. إِنَّهُ ذَبِيحَةُ خَطِيَّةٍ.

וְסָמַ֤ךְ יָדֹו֙ עַל־רֹ֣אשׁ הַשָּׂעִ֔יר וְשָׁחַ֣ט אֹתֹ֔ו בִּמְקֹ֛ום אֲשֶׁר־יִשְׁחַ֥ט אֶת־הָעֹלָ֖ה לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה חַטָּ֖את הֽוּא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲗⲟ ⲛ̀ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲁⲫⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲃⲁⲣⲏⲓⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϧⲉⲗϧⲱⲗϥ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁ ⲉ̀ϣⲁⲩϧⲟⲗϧⲉⲗ ⲙ̀ⲡⲓϭⲗⲓⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲫⲁ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲡⲉ

And he shall lay his hand on the head of the kid, and they shall kill it in the place where they kill the victims for whole-burnt-offerings before the Lord; it is a sin-offering.

και θελει επιθεσει την χειρα αυτου επι την κεφαλην του τραγου, και θελουσι σφαξει αυτο εν τω τοπω οπου σφαζουσι το ολοκαυτωμα ενωπιον του Κυριου· ειναι προσφορα περι αμαρτιας.

وَيَأْخُذُ الْكَاهِنُ مِنْ دَمِ ذَبِيحَةِ الْخَطِيَّةِ بِإِصْبَعِهِ وَيَجْعَلُ عَلَى قُرُونِ مَذْبَحِ الْمُحْرَقَةِ، ثُمَّ يَصُبُّ دَمَهُ إِلَى أَسْفَلِ مَذْبَحِ الْمُحْرَقَةِ.

וְלָקַ֨ח הַכֹּהֵ֜ן מִדַּ֤ם הַֽחַטָּאת֙ בְּאֶצְבָּעֹ֔ו וְנָתַ֕ן עַל־קַרְנֹ֖ת מִזְבַּ֣ח הָעֹלָ֑ה וְאֶת־דָּמֹ֣ו יִשְׁפֹּ֔ךְ אֶל־יְסֹ֖וד מִזְבַּ֥ח הָעֹלָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉϥⲉ̀ⲱⲗⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲁ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲧⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲗⲟ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲧⲁⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϭⲗⲓⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϥⲥⲛⲟϥ ⲧⲏⲣϥ ⲉϥⲉ̀ϫⲟϣϥ ϧⲁ ϯⲃⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϭⲗⲓⲗ

And the priest shall put some of the blood of the sin-offering with his finger on the horns of the altar of whole-burnt-offering; and he shall pour out all its blood by the bottom of the altar of whole-burnt-offerings.

Και θελει λαβει ο ιερευς απο του αιματος της περι αμαρτιας προσφορας δια του δακτυλου αυτου, και βαλει επι τα κερατα του θυσιαστηριου του ολοκαυτωματος και θελει χυσει το αιμα αυτου εις την βασιν του θυσιαστηριου του ολοκαυτωματος.

وَجَمِيعَ شَحْمِهِ يُوقِدُهُ عَلَى الْمَذْبَحِ كَشَحْمِ ذَبِيحَةِ السَّلاَمَةِ، وَيُكَفِّرُ الْكَاهِنُ عَنْهُ مِنْ خَطِيَّتِهِ فَيُصْفَحُ عَنْهُ.

וְאֶת־כָּל־חֶלְבֹּו֙ יַקְטִ֣יר הַמִּזְבֵּ֔חָה כְּחֵ֖לֶב זֶ֣בַח הַשְּׁלָמִ֑ים וְכִפֶּ֨ר עָלָ֧יו הַכֹּהֵ֛ן מֵחַטָּאתֹ֖ו וְנִסְלַ֥ח לֹֽו׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲱⲧ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ⲧⲁϥ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛϥ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲛⲟϩⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲉϥⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲭⲱ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

And he shall offer up all his fat on the altar, as the fat of the sacrifice of peace-offering; and the priest shall make atonement for him concerning his sin, and it shall be forgiven him.

Και απαν το στεαρ αυτου θελει καυσει επι του θυσιαστηριου, ως το στεαρ της θυσιας της ειρηνικης προσφορας· και θελει καμει εξιλεωσιν υπερ αυτου ο ιερευς περι της αμαρτιας αυτου, και θελει συγχωρηθη εις αυτον.

«وَإِنْ أَخْطَأَ أَحَدٌ مِنْ عَامَّةِ الأَرْضِ سَهْوًا، بِعَمَلِهِ وَاحِدَةً مِنْ مَنَاهِي الرَّبِّ الَّتِي لَا يَنْبَغِي عَمَلُهَا، وَأَثِمَ،

וְאִם־נֶ֧פֶשׁ אַחַ֛ת תֶּחֱטָ֥א בִשְׁגָגָ֖ה מֵעַ֣ם הָאָ֑רֶץ בַּ֠עֲשֹׂתָהּ אַחַ֨ת מִמִּצְוֹ֧ת יְהוָ֛ה אֲשֶׁ֥ר לֹא־תֵעָשֶׂ֖ינָה וְאָשֵֽׁם׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲯⲩⲭⲏ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧⲥ ⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲉ̀ϩⲛⲁⲥ ⲁⲛ ϧⲉⲛ ⲡϫⲓⲛⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲛⲧⲟⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲑⲏ ⲉⲧⲉ ⲥϣⲉ ⲁⲛ ⲉⲑⲣⲉⲥϣⲱⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲥϣⲱϥⲧ

And if a soul of the people of the land should sin unwillingly, in doing a thing contrary to any of the commandments of the Lord, which ought not to be done, and shall transgress,

Εαν δε ψυχη τις εκ του λαου της γης αμαρτηση εξ αγνοιας, πραττων τι εκ των οσα ειναι προστεταγμενον υπο του Κυριου να μη πραττωνται, και ηναι ενοχος.

ثُمَّ أُعْلِمَ بِخَطِيَّتِهِ الَّتِي أَخْطَأَ بِهَا، يَأْتِي بِقُرْبَانِهِ عَنْزًا مِنَ الْمَعْزِ أُنْثَى صَحِيحَةً عَنْ خَطِيَّتِهِ الَّتِي أَخْطَأَ.

אֹ֚ו הֹודַ֣ע אֵלָ֔יו חַטָּאתֹ֖ו אֲשֶׁ֣ר חָטָ֑א וְהֵבִ֨יא קָרְבָּנֹ֜ו שְׂעִירַ֤ת עִזִּים֙ תְּמִימָ֣ה נְקֵבָ֔ה עַל־חַטָּאתֹ֖ו אֲשֶׁ֥ר חָטָֽא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲱⲛϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲧⲁϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲃⲁⲉⲙⲡⲓ ⲛ̀ⲥϩⲓⲙⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲃⲁⲉⲙⲡⲓ ⲉⲥⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲧⲁϭⲛⲓ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛⲥ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲓⲛⲟⲃⲓ ⲉⲧⲁϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ

and his sin should be known to him, wherein he has sinned, then shall he bring a kid of the goats, a female without blemish shall he bring for his sin, which he has sinned.

η εαν γνωστοποιηθη εις αυτον η αμαρτια αυτου την οποιαν ημαρτησε· τοτε θελει φερει την προσφοραν αυτου, τραγον εξ αιγων, θηλυκον αμωμον, δια την αμαρτιαν αυτου την οποιαν ημαρτησε·

وَيَضَعُ يَدَهُ عَلَى رَأْسِ ذَبِيحَةِ الْخَطِيَّةِ، وَيَذْبَحُ ذَبِيحَةَ الْخَطِيَّةِ فِي مَوْضِعِ الْمُحْرَقَةِ.

וְסָמַךְ֙ אֶת־יָדֹ֔ו עַ֖ל רֹ֣אשׁ הַֽחַטָּ֑את וְשָׁחַט֙ אֶת־הַ֣חַטָּ֔את בִּמְקֹ֖ום הָעֹלָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲗⲟ ⲛ̀ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲁⲫⲉ ⲙ̀ⲡⲉϥⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϧⲟⲗϧⲉⲗ ⲛ̀ϯⲃⲁⲉⲙⲡⲓ ⲑⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁϧⲟⲗϧⲉⲗ ⲙ̀ⲡⲓϭⲗⲓⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ

And he shall lay his hand on the head of his sin-offering, and they shall slay the kid of the sin-offering in the place where they slay the victims for whole-burnt-offerings.

και θελει επιθεσει την χειρα αυτου επι την κεφαλην της περι αμαρτιας προσφορας, και θελουσι σφαξει την περι αμαρτιας προσφοραν εν τω τοπω του ολοκαυτωματος.

وَيَأْخُذُ الْكَاهِنُ مِنْ دَمِهَا بِإِصْبَعِهِ وَيَجْعَلُ عَلَى قُرُونِ مَذْبَحِ الْمُحْرَقَةِ، وَيَصُبُّ سَائِرَ دَمِهَا إِلَى أَسْفَلِ الْمَذْبَحِ.

וְלָקַ֨ח הַכֹּהֵ֤ן מִדָּמָהּ֙ בְּאֶצְבָּעֹ֔ו וְנָתַ֕ן עַל־קַרְנֹ֖ת מִזְבַּ֣ח הָעֹלָ֑ה וְאֶת־כָּל־דָּמָ֣הּ יִשְׁפֹּ֔ךְ אֶל־יְסֹ֖וד הַמִּזְבֵּֽחַ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉϥⲉ̀ⲱⲗⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲥⲛⲟϥ ⲙ̀ⲡⲉϥⲧⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲗⲟ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲧⲁⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϭⲗⲓⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲧⲏⲣϥ ⲉϥⲉ̀ϫⲟϣϥ ϧⲁⲧⲉⲛ ϯⲃⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ

And the priest shall take of its blood with his finger, and shall put it on the horns of the altar of whole-burnt-offerings; and all its blood he shall pour forth by the foot of the altar.

Και θελει λαβει ο ιερευς δια του δακτυλου αυτου απο του αιματος αυτου, και βαλει επι τα κερατα του θυσιαστηριου του ολοκαυτωματος και παν το αιμα αυτου θελει χυσει εις την βασιν του θυσιαστηριου·

وَجَمِيعَ شَحْمِهَا يَنْزِعُهُ كَمَا نُزِعَ الشَّحْمُ عَنْ ذَبِيحَةِ السَّلاَمَةِ، وَيُوقِدُ الْكَاهِنُ عَلَى الْمَذْبَحِ رَائِحَةَ سَرُورٍ لِلرَّبِّ وَيُكَفِّرُ عَنْهُ الْكَاهِنُ فَيُصْفَحُ عَنْهُ.

וְאֶת־כָּל־חֶלְבָּ֣הּ יָסִ֗יר כַּאֲשֶׁ֨ר הוּסַ֣ר חֵלֶב֮ מֵעַ֣ל זֶ֣בַח הַשְּׁלָמִים֒ וְהִקְטִ֤יר הַכֹּהֵן֙ הַמִּזְבֵּ֔חָה לְרֵ֥יחַ נִיחֹ֖חַ לַיהוָ֑ה וְכִפֶּ֥ר עָלָ֛יו הַכֹּהֵ֖ן וְנִסְלַ֥ח לֹֽו׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲱⲧ ⲧⲏⲣϥ ⲉϥⲉ̀ⲟⲗϥ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥⲱⲗⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲱⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲛⲟϩⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉϥⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉⲩⲥⲑⲟⲓ ⲛ̀ⲥⲑⲩⲛⲟⲩϥⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲭⲱ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

And he shall take away all the fat, as the fat is taken away from the sacrifice of peace-offering, and the priest shall offer it on the altar for a smell of sweet savour to the Lord; and the priest shall make atonement for him, and his sin shall be forgiven him.

και παν το στεαρ αυτου θελει αφαιρεσει, καθως αφαιρειται το στεαρ απο της θυσιας της ειρηνικης προσφορας· και θελει καυσει αυτο ο ιερευς επι του θυσιαστηριου εις οσμην ευωδιας προς τον Κυριον· και θελει καμει εξιλεωσιν υπερ αυτου ο ιερευς, και θελει συγχωρηθη εις αυτον.

«وَإِنْ أَتَى بِقُرْبَانِهِ مِنَ الضَّأْنِ ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ، يَأْتِي بِهَا أُنْثَى صَحِيحَةً.

וְאִם־כֶּ֛בֶשׂ יָבִ֥יא קָרְבָּנֹ֖ו לְחַטָּ֑את נְקֵבָ֥ה תְמִימָ֖ה יְבִיאֶֽנָּה׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲛ̀ⲧⲉϥⲉⲛ ⲟⲩⲉⲥⲱⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲇⲱⲣⲟⲛ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛⲥ ⲛ̀ⲥϩⲓⲙⲓ ⲛ̀ⲁⲧⲁϭⲛⲓ

And if he should offer a lamb for his sin-offering, he shall offer it a female without blemish.

Εαν δε φερη προβατον δια προσφοραν αυτου περι αμαρτιας, θελει φερει αυτο θηλυκον αμωμον·

وَيَضَعُ يَدَهُ عَلَى رَأْسِ ذَبِيحَةِ الْخَطِيَّةِ، وَيَذْبَحُهَا ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ فِي الْمَوْضِعِ الَّذِي يَذْبَحُ فِيهِ الْمُحْرَقَةَ.

וְסָמַךְ֙ אֶת־יָדֹ֔ו עַ֖ל רֹ֣אשׁ הַֽחַטָּ֑את וְשָׁחַ֤ט אֹתָהּ֙ לְחַטָּ֔את בִּמְקֹ֕ום אֲשֶׁ֥ר יִשְׁחַ֖ט אֶת־הָעֹלָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲗⲟ ⲛ̀ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲁⲫⲉ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲉⲛϥ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϧⲉⲗϧⲱⲗϥ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲁ ⲉ̀ϣⲁⲩϧⲟⲗϧⲉⲗ ⲙ̀ⲡⲓϭⲗⲓⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ

And he shall lay his hand on the head of the sin-offerings, and they shall kill it in the place where they kill the victims for whole-burnt-offerings.

και θελει επιθεσει την χειρα αυτου επι την κεφαλην της περι αμαρτιας προσφορας, και θελουσι σφαξει αυτο δια προσφοραν περι αμαρτιας, εν τω τοπω οπου σφαζουσι το ολοκαυτωμα.

وَيَأْخُذُ الْكَاهِنُ مِنْ دَمِ ذَبِيحَةِ الْخَطِيَّةِ بِإِصْبَعِهِ وَيَجْعَلُ عَلَى قُرُونِ مَذْبَحِ الْمُحْرَقَةِ، وَيَصُبُّ سَائِرَ الدَّمِ إِلَى أَسْفَلِ الْمَذْبَحِ.

וְלָקַ֨ח הַכֹּהֵ֜ן מִדַּ֤ם הַֽחַטָּאת֙ בְּאֶצְבָּעֹ֔ו וְנָתַ֕ן עַל־קַרְנֹ֖ת מִזְבַּ֣ח הָעֹלָ֑ה וְאֶת־כָּל־דָּמָ֣הּ יִשְׁפֹּ֔ךְ אֶל־יְסֹ֖וד הַמִּזְבֵּֽחַ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉϥⲉ̀ⲱⲗⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲏ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲧⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲗⲟ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲧⲁⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϭⲗⲓⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϥⲥⲛⲟϥ ⲧⲏⲣϥ ⲉϥⲉ̀ϫⲟϣϥ ϧⲁⲧⲉⲛ ϯⲃⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ

And the priest shall take of the blood of the sin-offering with his finger, and shall put it on the horns of the altar of whole-burnt-offerings, and he shall pour out all its blood by the bottom of the altar of whole-burnt-offering.

Και θελει λαβει ο ιερευς απο του αιματος της περι αμαρτιας προσφορας δια του δακτυλου αυτου και βαλει επι τα κερατα του θυσιαστηριου του ολοκαυτωματος και απαν το αιμα αυτου θελει χυσει εις την βασιν του θυσιαστηριου·

وَجَمِيعَ شَحْمِهِ يَنْزِعُهُ كَمَا يُنْزَعُ شَحْمُ الضَّأْنِ عَنْ ذَبِيحَةِ السَّلاَمَةِ، وَيُوقِدُهُ الْكَاهِنُ عَلَى الْمَذْبَحِ عَلَى وَقَائِدِ الرَّبِّ. وَيُكَفِّرُ عَنْهُ الْكَاهِنُ مِنْ خَطِيَّتِهِ الَّتِي أَخْطَأَ فَيُصْفَحُ عَنْهُ.

וְאֶת־כָּל־חֶלְבָּ֣ה יָסִ֗יר כַּאֲשֶׁ֨ר יוּסַ֥ר חֵֽלֶב־הַכֶּשֶׂב֮ מִזֶּ֣בַח הַשְּׁלָמִים֒ וְהִקְטִ֨יר הַכֹּהֵ֤ן אֹתָם֙ הַמִּזְבֵּ֔חָה עַ֖ל אִשֵּׁ֣י יְהוָ֑ה וְכִפֶּ֨ר עָלָ֧יו הַכֹּהֵ֛ן עַל־חַטָּאתֹ֥ו אֲשֶׁר־חָטָ֖א וְנִסְלַ֥ח לֹֽו׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϥⲱⲧ ⲧⲏⲣϥ ⲉϥⲉ̀ⲟⲗϥ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲉ ϣⲁⲩⲱⲗⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲉⲥⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲛⲟϩⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲗⲟ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲓⲛⲟⲃⲓ ⲉⲧⲁϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲭⲱ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

And he shall take away all his fat, as the fat of the lamb of the sacrifice of peace-offering is taken away, and the priest shall put it on the altar for a whole-burnt-offering to the Lord; and the priest shall make atonement for him for the sin which he sinned, and it shall be forgiven him.

και θελει αφαιρεσει παν το στεαρ αυτου, καθως αφαιρειται το στεαρ του προβατου απο της θυσιας της ειρηνικης προσφορας· και θελει καυσει αυτα ο ιερευς επι του θυσιαστηριου κατα τας προσφορας τας γινομενας δια πυρος εις τον Κυριον· και θελει καμει ο ιερευς εξιλεωσιν περι της αμαρτιας αυτου την οποιαν ημαρτησε, και θελει συγχωρηθη εις αυτον.

إصحاح 5

تابع: ذبيحة الخطية

«وَإِذَا أَخْطَأَ أَحَدٌ وَسَمِعَ صَوْتَ حَلْفٍ وَهُوَ شَاهِدٌ يُبْصِرُ أَوْ يَعْرِفُ، فَإِنْ لَمْ يُخْبِرْ بِهِ حَمَلَ ذَنْبَهُ.

וְנֶ֣פֶשׁ כִּֽי־תֶחֱטָ֗א וְשָֽׁמְעָה֙ קֹ֣ול אָלָ֔ה וְה֣וּא עֵ֔ד אֹ֥ו רָאָ֖ה אֹ֣ו יָדָ֑ע אִם־לֹ֥וא יַגִּ֖יד וְנָשָׂ֥א עֲוֹנֹֽו׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲯⲩⲭⲏ ⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲥⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲧⲥⲙⲏ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲛⲁϣ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲁⲓ ⲟⲩⲙⲉⲑⲣⲉ ⲡⲉ ⲓⲉ ⲁϥⲛⲁⲩ ⲓⲉ ⲁϥⲉⲙⲓ ⲉ̀ⲡⲓϩⲱⲃ ⲁϥϣ̀ⲧⲉⲙϫⲟⲥ ⲉϥⲉ̀ϭⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲛⲟⲃⲓ

And if a soul sin, and hear the voice of swearing, and he is a witness or has seen or been conscious, if he do not report it, he shall bear his iniquity.

Εαν δε τις αμαρτηση και ακουση φωνην ορκισμου και ηναι μαρτυς, ειτε ειδεν ειτε εξευρει εαν δεν φανερωση αυτο, τοτε θελει βαστασει την ανομιαν αυτου.

أَوْ إِذَا مَسَّ أَحَدٌ شَيْئًا نَجِسًا: جُثَّةَ وَحْشٍ نَجِسٍ، أَوْ جُثَّةَ بَهِيمَةٍ نَجِسَةٍ، أَوْ جُثَّةَ دَبِيبٍ نَجِسٍ، وَأُخْفِيَ عَنْهُ، فَهُوَ نَجِسٌ وَمُذْنِبٌ.

אֹ֣ו נֶ֗פֶשׁ אֲשֶׁ֣ר תִּגַּע֮ בְּכָל־דָּבָ֣ר טָמֵא֒ אֹו֩ בְנִבְלַ֨ת חַיָּ֜ה טְמֵאָ֗ה אֹ֚ו בְּנִבְלַת֙ בְּהֵמָ֣ה טְמֵאָ֔ה אֹ֕ו בְּנִבְלַ֖ת שֶׁ֣רֶץ טָמֵ֑א וְנֶעְלַ֣ם מִמֶּ֔נּוּ וְה֥וּא טָמֵ֖א וְאָשֵֽׁם׃

Ⲟⲩⲟϩ ϯⲯⲩⲭⲏ ⲉⲧⲛⲁϭⲓ ⲛⲉⲙ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧϭⲁϧⲉⲙ ⲓⲉ ⲉⲑⲙⲱⲟⲩⲧ ⲓⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲁ ⲛⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉⲧϭⲁϧⲉⲙ ⲛ̀ⲧⲉϥⲟⲩⲉⲙ ⲁϥ ⲉⲧⲙⲱⲟⲩⲧ ⲉⲧⲟⲣⲉⲃ ⲉⲧϭⲁϧⲉⲙ

That soul which shall touch any unclean thing, or carcase, or that which is unclean being taken of beasts, or the dead bodies of abominable reptiles which are unclean, or carcases of unclean cattle,

Η εαν τις εγγιση πραγμα τι ακαθαρτον, ειτε θνησιμαιον ακαθαρτον θηριου ειτε θνησιμαιον ακαθαρτου κτηνους ειτε θνησιμαιον ερπετων ακαθαρτων, και ελαθεν αυτον, ομως θελει εισθαι ακαθαρτος και ενοχος.

أَوْ إِذَا مَسَّ نَجَاسَةَ إِنْسَانٍ مِنْ جَمِيعِ نَجَاسَاتِهِ الَّتِي يَتَنَجَّسُ بِهَا، وَأُخْفِيَ عَنْهُ ثُمَّ عُلِمَ، فَهُوَ مُذْنِبٌ.

אֹ֣ו כִ֤י יִגַּע֙ בְּטֻמְאַ֣ת אָדָ֔ם לְכֹל֙ טֻמְאָתֹ֔ו אֲשֶׁ֥ר יִטְמָ֖א בָּ֑הּ וְנֶעְלַ֣ם מִמֶּ֔נּוּ וְה֥וּא יָדַ֖ע וְאָשֵֽׁם׃

Ⲓⲉ ⲛ̀ⲧⲉϥϭⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡϭⲱϧⲉⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϭⲱϧⲉⲙ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϭⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲥⲱϥ ⲙ̀ⲡⲉϥⲉⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉϥⲉⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲱⲃⲧ

or should touch the uncleanness of a man, or whatever kind, which he may touch and be defiled by, and it should have escaped him, but afterwards he should know, —then he shall have transgressed.

Η εαν εγγιση ακαθαρσιαν ανθρωπου, εξ οποιασδηποτε ηθελεν εισθαι η ακαθαρσια αυτου, δια της οποιας μιαινεται τις, και ελαθεν αυτον· οταν αυτος γνωριση τουτο, τοτε θελει εισθαι ενοχος.

أَوْ إِذَا حَلَفَ أَحَدٌ مُفْتَرِطًا بِشَفَتَيْهِ لِلإِسَاءَةِ أَوْ لِلإِحْسَانِ مِنْ جَمِيعِ مَا يَفْتَرِطُ بِهِ الإِنْسَانُ فِي الْيَمِينِ، وَأُخْفِيَ عَنْهُ، ثُمَّ عُلِمَ، فَهُوَ مُذْنِبٌ فِي شَيْءٍ مِنْ ذَلِكَ.

אֹ֣ו נֶ֡פֶשׁ כִּ֣י תִשָּׁבַע֩ לְבַטֵּ֨א בִשְׂפָתַ֜יִם לְהָרַ֣ע ׀ אֹ֣ו לְהֵיטִ֗יב לְ֠כֹל אֲשֶׁ֨ר יְבַטֵּ֧א הָאָדָ֛ם בִּשְׁבֻעָ֖ה וְנֶעְלַ֣ם מִמֶּ֑נּוּ וְהוּא־יָדַ֥ע וְאָשֵׁ֖ם לְאַחַ֥ת מֵאֵֽלֶּה׃

Ⲓⲉ ⲟⲩⲯⲩⲭⲏ ⲑⲏ ⲉⲧⲛⲁⲱⲣⲕ ⲉⲥⲫⲟⲣϫ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲥⲥⲫⲟⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲡⲉⲧϩⲱⲟⲩ ⲓⲉ ⲟⲩⲡⲉⲑⲛⲁⲛⲉϥ ⲕⲁⲧⲁ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲛⲁⲫⲟⲣϫⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲁⲛⲁϣ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲱⲃϣ ⲉⲣⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉϥⲉⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ϩⲗⲓ ⲛ̀ⲛⲁⲓ

That unrighteous soul, which determines with his lips to do evil or to do good according to whatsoever a man may determine with an oath, and it shall have escaped his notice, and he shall afterwards know it, and so he should sin in some one of these things:

Η εαν τις ομοση, προφερων αστοχαστως δια των χειλεων αυτου να κακοποιηση, η να αγαθοποιηση εις παν ο, τι ηθελε προφερει αστοχαστως ο ανθρωπος μεθ' ορκου και ελαθεν αυτον· οταν γνωριση τουτο, τοτε θελει εισθαι ενοχος εις εν εκ τουτων.

فَإِنْ كَانَ يُذْنِبُ فِي شَيْءٍ مِنْ هَذِهِ، يُقِرُّ بِمَا قَدْ أَخْطَأَ بِهِ.

וְהָיָ֥ה כִֽי־יֶאְשַׁ֖ם לְאַחַ֣ת מֵאֵ֑לֶּה וְהִ֨תְוַדָּ֔ה אֲשֶׁ֥ר חָטָ֖א עָלֶֽיהָ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲱⲛϩ ⲙ̀ⲡⲓⲛⲟⲃⲓ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ

—then shall he declare his sin in the tings wherein he has sinned by that sin.

Οταν λοιπον ειναι τις ενοχος εις εν εκ τουτων, θελει εξομολογηθη κατα τι ημαρτησε·

وَيَأْتِي إِلَى الرَّبِّ بِذَبِيحَةٍ لإِثْمِهِ عَنْ خَطِيَّتِهِ الَّتِي أَخْطَأَ بِهَا: أُنْثَى مِنَ الأَغْنَامِ نَعْجَةً أَوْ عَنْزًا مِنَ الْمَعْزِ، ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ، فَيُكَفِّرُ عَنْهُ الْكَاهِنُ مِنْ خَطِيَّتِهِ.

וְהֵבִ֣יא אֶת־אֲשָׁמֹ֣ו לַיהוָ֡ה עַ֣ל חַטָּאתֹו֩ אֲשֶׁ֨ר חָטָ֜א נְקֵבָ֨ה מִן־הַצֹּ֥אן כִּשְׂבָּ֛ה אֹֽו־שְׂעִירַ֥ת עִזִּ֖ים לְחַטָּ֑את וְכִפֶּ֥ר עָלָ֛יו הַכֹּהֵ֖ן מֵחַטָּאתֹֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲉϥϣⲱⲃⲧ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲛⲟⲃⲓ ⲉⲧⲁϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩϩⲓⲉⲃⲓ ⲛ̀ⲥϩⲓⲙⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲉⲥⲱⲟⲩ ⲓⲉ ⲟⲩⲃⲁⲉⲙⲡⲓ ⲛ̀ⲥϩⲓⲙⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲃⲁⲉⲙⲡⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲓⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲭⲱ ⲙ̀ⲡⲓⲛⲟⲃⲓ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

And he shall bring for his transgressions against the Lord, for his sin which he has sinned, a ewe lamb of the flock, or a kid of the goats, for a sin-offering; and the priest shall make an atonement for him for his sin which he has sinned, and his sin shall be forgiven him.

και θελει φερει προς τον Κυριον προσφοραν περι της παραβασεως αυτου, δια την αμαρτιαν αυτου την οποιαν ημαρτησε, θηλυκον αρνιον εκ προβατων η τραγον εξ αιγων, εις προσφοραν περι αμαρτιας· και θελει καμει εξιλεωσιν ο ιερευς υπερ αυτου περι της αμαρτιας αυτου.

وَإِنْ لَمْ تَنَلْ يَدُهُ كِفَايَةً لِشَاةٍ، فَيَأْتِي بِذَبِيحَةٍ لإِثْمِهِ الَّذِي أَخْطَأَ بِهِ: يَمَامَتَيْنِ أَوْ فَرْخَيْ حَمَامٍ إِلَى الرَّبِّ، أَحَدُهُمَا ذَبِيحَةُ خَطِيَّةٍ وَالآخَرُ مُحْرَقَةٌ.

וְאִם־לֹ֨א תַגִּ֣יע יָדֹו֮ דֵּ֣י שֶׂה֒ וְהֵבִ֨יא אֶת־אֲשָׁמֹ֜ו אֲשֶׁ֣ר חָטָ֗א שְׁתֵּ֥י תֹרִ֛ים אֹֽו־שְׁנֵ֥י בְנֵֽי־יֹונָ֖ה לַֽיהוָ֑ה אֶחָ֥ד לְחַטָּ֖את וְאֶחָ֥ד לְעֹלָֽה׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲧⲉϥϫⲓϫ ϫⲉⲙϫⲟⲙ ⲁⲛ ⲉ̀ⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁⲛⲱⲛ ⲉ̀ⲟⲩⲉⲥⲱⲟⲩ ⲉϥⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲉϥⲛⲟⲃⲓ ⲉⲧⲁϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϭⲣⲟⲙⲡϣⲁⲗ ⲃ̅ ⲓⲉ ⲙⲁⲥ ⲃ̅ ⲛ̀ϭⲣⲟⲙⲡⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲁⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲁⲓ ⲉⲩϭⲗⲓⲗ

And if he cannot afford a sheep, he shall bring for his sin which he has sinned, two turtle-doves or two young pigeons to the Lord; one for a sin-offering, and the other for a burnt-offering.

Και εαν δεν ευπορη να φερη προβατον η αιγα, θελει φερει προς τον Κυριον, δια την αμαρτιαν αυτου την οποιαν ημαρτησε, δυο τρυγονας η δυο νεοσσους περιστερων· μιαν δια προσφοραν περι αμαρτιας και μιαν δια ολοκαυτωμα.

يَأْتِي بِهِمَا إِلَى الْكَاهِنِ، فَيُقَرِّبُ الَّذِي لِلْخَطِيَّةِ أَوَّلًا. يَحُزُّ رَأْسَهُ مِنْ قَفَاهُ وَلَا يَفْصِلُهُ.

וְהֵבִ֤יא אֹתָם֙ אֶל־הַכֹּהֵ֔ן וְהִקְרִ֛יב אֶת־אֲשֶׁ֥ר לַחַטָּ֖את רִאשֹׁונָ֑ה וּמָלַ֧ק אֶת־רֹאשֹׁ֛ו מִמּ֥וּל עָרְפֹּ֖ו וְלֹ֥א יַבְדִּֽיל׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛⲟⲩ ϩⲁ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲛ̀ϣⲟⲣⲡ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧϩⲓϫⲉⲛ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉϥⲉ̀ϭⲱⲣⲡ ⲛ̀ⲧⲉⲥⲁⲫⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲛⲉⲥⲙⲟϯ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉϥⲫⲁϣⲥ

And he shall bring them to the priest, and the priest shall bring the sin-offering first; and the priest shall pinch off the head from the neck, and shall not divide the body.

Και θελει φερει αυτας προς τον ιερεα, οστις θελει προσφερει πρωτον εκεινην την περι αμαρτιας προσφοραν· και θελει κοψει δια των ονυχων την κεφαλην αυτης απο του αυχενος αυτης, πλην δεν θελει διαχωρισει αυτην.

وَيَنْضِحُ مِنْ دَمِ ذَبِيحَةِ الْخَطِيَّةِ عَلَى حَائِطِ الْمَذْبَحِ، وَالْبَاقِي مِنَ الدَّمِ يُعْصَرُ إِلَى أَسْفَلِ الْمَذْبَحِ. إِنَّهُ ذَبِيحَةُ خَطِيَّةٍ.

וְהִזָּ֞ה מִדַּ֤ם הַחַטָּאת֙ עַל־קִ֣יר הַמִּזְבֵּ֔חַ וְהַנִּשְׁאָ֣ר בַּדָּ֔ם יִמָּצֵ֖ה אֶל־יְסֹ֣וד הַמִּזְבֵּ֑חַ חַטָּ֖את הֽוּא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲛⲟⲩϫϧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲏ ⲉⲧϩⲓϫⲉⲛ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϯϫⲟⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩϣⲓ ⲡⲥⲉⲡⲓ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲉϥⲉ̀ϫⲉⲗϫⲱⲗϥ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϯⲃⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ϫⲉ ⲟⲩⲏⲓ ⲅⲁⲣ ⲫⲁ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲡⲉ

And he shall sprinkle of the blood of the sin-offering on the side of the altar, but the rest of the blood he shall drop at the foot of the altar, for it is a sin-offering.

Και απο του αιματος της περι αμαρτιας προσφορας θελει ραντισει τον τοιχον του θυσιαστηριου· το δε εναπολειφθεν του αιματος θελει στραγγισει εξω εις την βασιν του θυσιαστηριου· ειναι προσφορα περι αμαρτιας.

وَأَمَّا الثَّانِي فَيَعْمَلُهُ مُحْرَقَةً كَالْعَادَةِ، فَيُكَفِّرُ عَنْهُ الْكَاهِنُ مِنْ خَطِيَّتِهِ الَّتِي أَخْطَأَ، فَيُصْفَحُ عَنْهُ.

וְאֶת־הַשֵּׁנִ֛י יַעֲשֶׂ֥ה עֹלָ֖ה כַּמִּשְׁפָּ֑ט וְכִפֶּ֨ר עָלָ֧יו הַכֹּהֵ֛ן מֵחַטָּאתֹ֥ו אֲשֶׁר־חָטָ֖א וְנִסְלַ֥ח לֹֽו׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲙⲁϩⲃ̅ ⲉϥⲉ̀ⲁⲓϥ ⲛ̀ⲟⲩϭⲗⲓⲗ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲥⲉⲙⲡϣⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲓⲛⲟⲃⲓ ⲉⲧⲁϥⲁⲓϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲭⲱ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

And he shall make the second a whole-burnt-offering, as it is fit; and the priest shall make atonement for his sin which he has sinned, and it shall be forgiven him.

Την δε δευτεραν θελει καμει ολοκαυτωμα κατα το διατεταγμενον· και θελει καμει ο ιερευς εξιλεωσιν υπερ αυτου, περι της αμαρτιας αυτου την οποιαν ημαρτησε, και θελει συγχωρηθη εις αυτον.

وَإِنْ لَمْ تَنَلْ يَدُهُ يَمَامَتَيْنِ أَوْ فَرْخَيْ حَمَامٍ فَيَأْتِي بِقُرْبَانِهِ عَمَّا أَخْطَأَ بِهِ عُشْرَ الإِيفَةِ مِنْ دَقِيقٍ، قُرْبَانَ خَطِيَّةٍ. لَا يَضَعُ عَلَيْهِ زَيْتًا، وَلَا يَجْعَلُ عَلَيْهِ لُبَانًا لأَنَّهُ قُرْبَانُ خَطِيَّةٍ.

וְאִם־לֹא֩ תַשִּׂ֨יג יָדֹ֜ו לִשְׁתֵּ֣י תֹרִ֗ים אֹו֮ לִשְׁנֵ֣י בְנֵי־יֹונָה֒ וְהֵבִ֨יא אֶת־קָרְבָּנֹ֜ו אֲשֶׁ֣ר חָטָ֗א עֲשִׂירִ֧ת הָאֵפָ֛ה סֹ֖לֶת לְחַטָּ֑את לֹא־יָשִׂ֨ים עָלֶ֜יהָ שֶׁ֗מֶן וְלֹא־יִתֵּ֤ן עָלֶ֙יהָ֙ לְבֹנָ֔ה כִּ֥י חַטָּ֖את הִֽיא׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲧⲉϥϫⲓϫ ϫⲓⲙⲓ ⲁⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲏⲓ ⲛ̀ϭⲣⲟⲙⲡϣⲁⲗ ⲓⲉ ⲡⲓⲙⲁⲥ ⲃ̅ ⲛ̀ϭⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉϥⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲇⲱⲣⲟⲛ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲫⲣⲉⲙⲏⲧ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲥⲉⲙⲉⲧⲁⲗⲓⲟⲛ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϫⲉϣ ⲛⲉϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲟⲩⲇⲉ ⲛ̀ⲛⲉϥⲧⲁⲗⲉ ⲗⲓⲃⲁⲛⲟⲥ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ϫⲉ ⲟⲩⲓⲛⲓ ⲡⲉ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲫⲛⲟⲃⲓ

And if he cannot afford a pair of turtle-doves, or two young pigeons, then shall he bring as his gift for his sin, the tenth part of an ephah of fine flour for a sin-offering; he shall not pour oil upon it, nor shall he put frankincense upon it, because it is a sin-offering.

Αλλ' εαν δεν ευπορη να φερη δυο τρυγονας η δυο νεοσσους περιστερων, τοτε θελει φερει ο αμαρτησας δια προσφοραν αυτου το δεκατον ενος εφα σεμιδαλεως εις προσφοραν περι αμαρτιας· δεν θελει βαλει επ' αυτην ελαιον ουδε θελει βαλει επ' αυτην λιβανιον· διοτι ειναι προσφορα περι αμαρτιας.

يَأْتِي بِهِ إِلَى الْكَاهِنِ فَيَقْبِضُ الْكَاهِنُ مِنْهُ مِلْءَ قَبْضَتِهِ تَذْكَارَهُ، وَيُوقِدُهُ عَلَى الْمَذْبَحِ عَلَى وَقَائِدِ الرَّبِّ. إِنَّهُ قُرْبَانُ خَطِيَّةٍ.

וֶהֱבִיאָהּ֮ אֶל־הַכֹּהֵן֒ וְקָמַ֣ץ הַכֹּהֵ֣ן ׀ מִ֠מֶּנָּה מְלֹ֨וא קֻמְצֹ֜ו אֶת־אַזְכָּרָתָה֙ וְהִקְטִ֣יר הַמִּזְבֵּ֔חָה עַ֖ל אִשֵּׁ֣י יְהוָ֑ה חַטָּ֖את הִֽוא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛϥ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉϥⲉ̀ⲙⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϧⲟⲣⲡⲥ ⲉⲥⲙⲉϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲉ̀ⲡⲉϥⲙⲉⲩⲓ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲗⲟϥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓϭⲗⲓⲗ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲫⲁ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲡⲉ

And he shall bring it to the priest; and the priest having taken a handful of it, shall lay the memorial of it on the altar of whole-burnt-offerings to the Lord; it is a sin-offering.

και θελει φερει αυτην προς τον ιερεα· και ο ιερευς θελει δραξει απ' αυτης οσον χωρει η χειρ αυτου, το μνημοσυνον αυτης, και θελει καυσει αυτο επι του θυσιαστηριου, κατα τας προσφορας τας δια πυρος γινομενας εις τον Κυριον· ειναι προσφορα περι αμαρτιας.

فَيُكَفِّرُ عَنْهُ الْكَاهِنُ مِنْ خَطِيَّتِهِ الَّتِي أَخْطَأَ بِهَا فِي وَاحِدَةٍ مِنْ ذَلِكَ، فَيُصْفَحُ عَنْهُ. وَيَكُونُ لِلْكَاهِنِ كَالتَّقْدِمَةِ».

וְכִפֶּר֩ עָלָ֨יו הַכֹּהֵ֜ן עַל־חַטָּאתֹ֧ו אֲשֶׁר־חָטָ֛א מֵֽאַחַ֥ת מֵאֵ֖לֶּה וְנִסְלַ֣ח לֹ֑ו וְהָיְתָ֥ה לַכֹּהֵ֖ן כַּמִּנְחָֽה׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲉϥⲛⲟⲃⲓ ⲉⲧⲁϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲛⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲭⲁϥ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲫⲏ ⲇⲉ ⲉⲧⲁϥⲥⲱϫⲡ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲥⲉⲙⲓⲇⲁⲗⲓⲟⲛ

And the priest shall make atonement for him for his sin, which he has sinned in one of these things, and it shall be forgiven him; and that which is left shall be the priest’s, as an offering of fine flour.

Και θελει καμει ο ιερευς εξιλεωσιν υπερ αυτου περι της αμαρτιας αυτου την οποιαν ημαρτησεν εις εν εκ τουτων, και θελει συγχωρηθη εις αυτον· το δε υπολοιπον θελει εισθαι του ιερεως, ως η εξ αλφιτων προσφορα.

ذبيحة الإثم

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟϥ

And the Lord spoke to Moses, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«إِذَا خَانَ أَحَدٌ خِيَانَةً وَأَخْطَأَ سَهْوًا فِي أَقْدَاسِ الرَّبِّ، يَأْتِي إِلَى الرَّبِّ بِذَبِيحَةٍ لإِثْمِهِ: كَبْشًا صَحِيحًا مِنَ الْغَنَمِ بِتَقْوِيمِكَ مِنْ شَوَاقِلِ فِضَّةٍ عَلَى شَاقِلِ الْقُدْسِ، ذَبِيحَةَ إِثْمٍ.

נֶ֚פֶשׁ כִּֽי־תִמְעֹ֣ל מַ֔עַל וְחָֽטְאָה֙ בִּשְׁגָגָ֔ה מִקָּדְשֵׁ֖י יְהוָ֑ה וְהֵבִיא֩ אֶת־אֲשָׁמֹ֨ו לַֽיהוָ֜ה אַ֧יִל תָּמִ֣ים מִן־הַצֹּ֗אן בְּעֶרְכְּךָ֛ כֶּֽסֶף־שְׁקָלִ֥ים בְּשֶֽׁקֶל־הַקֹּ֖דֶשׁ לְאָשָֽׁם׃

Ϫⲉ ϯⲯⲩⲭⲏ ⲑⲏ ⲉⲧⲛⲁⲱⲃϣ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲉⲃϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲧⲁⲧⲉⲙⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲉϥϣⲱⲃⲧ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲱⲓⲗⲓ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲧⲁϭⲛⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲉⲥⲱⲟⲩ ϧⲁ ⲧⲧⲓⲙⲏ ⲛ̀ⲟⲩϩⲁⲧ ⲛ̀ⲧⲁ ϩⲁⲛⲥⲓⲕⲗⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲡⲓⲥⲓⲕⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥϣⲱϥⲧ

The soul which shall be really unconscious, and shall sin unwillingly in any of the holy things of the Lord, shall even bring to the Lord for his transgression, a ram of the flock without blemish, valued according to shekels of silver according to the shekel of the sanctuary, for his transgression wherein he transgressed.

Εαν τις πραξη παρανομιαν και αμαρτηση εξ αγνοιας εις τα αγια του Κυριου, τοτε θελει φερει προς τον Κυριον δια την ανομιαν αυτου κριον αμωμον εκ του ποιμνιου, κατα την εκτιμησιν σου εις σικλους αργυριου, κατα τον σικλον του αγιαστηριου, δια προσφοραν περι ανομιας·

وَيُعَوِّضُ عَمَّا أَخْطَأَ بِهِ مِنَ الْقُدْسِ، وَيَزِيدُ عَلَيْهِ خُمْسَهُ، وَيَدْفَعُهُ إِلَى الْكَاهِنِ، فَيُكَفِّرُ الْكَاهِنُ عَنْهُ بِكَبْشِ الإِثْمِ، فَيُصْفَحُ عَنْهُ.

וְאֵ֣ת אֲשֶׁר֩ חָטָ֨א מִן־הַקֹּ֜דֶשׁ יְשַׁלֵּ֗ם וְאֶת־חֲמִֽישִׁתֹו֙ יֹוסֵ֣ף עָלָ֔יו וְנָתַ֥ן אֹתֹ֖ו לַכֹּהֵ֑ן וְהַכֹּהֵ֗ן יְכַפֵּ֥ר עָלָ֛יו בְּאֵ֥יל הָאָשָׁ֖ם וְנִסְלַ֥ח לֹֽו׃ פ

Ⲛⲉⲙ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲛⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲉϥⲉ̀ⲧⲏⲓϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲟⲩϩⲟ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲙ̀ⲡⲓⲣⲉⲉ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲏⲓϥ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲱⲓⲗⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϣⲱϥⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲭⲱ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

And he shall make compensation for that wherein he has sinned in the holy things; and he shall add the fifth part to it, and give it to the priest; and the priest shall make atonement for him with the ram of transgression, and his sin shall be forgiven him.

και θελει αποδωσει ο, τι ημαρτησεν εις τα αγια και θελει προσθεσει επ' αυτο το πεμπτον αυτου και δωσει αυτο εις τον ιερεα· και θελει καμει ο ιερευς εξιλεωσιν υπερ αυτου δια του κριου της περι ανομιας προσφορας, και θελει συγχωρηθη εις αυτον.

«وَإِذَا أَخْطَأَ أَحَدٌ وَعَمِلَ وَاحِدَةً مِنْ جَمِيعِ مَنَاهِي الرَّبِّ الَّتِي لَا يَنْبَغِي عَمَلُهَا، وَلَمْ يَعْلَمْ، كَانَ مُذْنِبًا وَحَمَلَ ذَنْبَهُ.

וְאִם־נֶ֙פֶשׁ֙ כִּ֣י תֶֽחֱטָ֔א וְעָֽשְׂתָ֗ה אַחַת֙ מִכָּל־מִצְוֹ֣ת יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֖ר לֹ֣א תֵעָשֶׂ֑ינָה וְלֹֽא־יָדַ֥ע וְאָשֵׁ֖ם וְנָשָׂ֥א עֲוֹנֹֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲯⲩⲭⲏ ⲑⲏ ⲉⲧⲛⲁⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲥⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲛⲧⲟⲗⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲉⲧⲉ ⲥϣⲉ ⲛ̀ⲁⲓⲧⲟⲩ ⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲃⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϭⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲛⲟⲃⲓ

And the soul which shall sin, and do one thing against any of the commandments of the Lord, which it is not right to do, and has not known it, and shall have transgressed, and shall have contracted guilt,

Και εαν τις αμαρτηση και πραξη τι εκ των οσα ειναι προστεταγμενον υπο του Κυριου να μη πραττωνται, και δεν εγνωρισεν αυτο, ομως θελει εισθαι ενοχος και θελει βαστασει την ανομιαν αυτου·

فَيَأْتِي بِكَبْشٍ صَحِيحٍ مِنَ الْغَنَمِ بِتَقْوِيمِكَ، ذَبِيحَةَ إِثْمٍ، إِلَى الْكَاهِنِ، فَيُكَفِّرُ عَنْهُ الْكَاهِنُ مِنْ سَهْوِهِ الَّذِي سَهَا وَهُوَ لَا يَعْلَمُ، فَيُصْفَحُ عَنْهُ.

וְ֠הֵבִיא אַ֣יִל תָּמִ֧ים מִן־הַצֹּ֛אן בְּעֶרְכְּךָ֥ לְאָשָׁ֖ם אֶל־הַכֹּהֵ֑ן וְכִפֶּר֩ עָלָ֨יו הַכֹּהֵ֜ן עַ֣ל שִׁגְגָתֹ֧ו אֲשֶׁר־שָׁגָ֛ג וְה֥וּא לֹֽא־יָדַ֖ע וְנִסְלַ֥ח לֹֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲓⲗⲓ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲧⲁϭⲛⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲉⲥⲱⲟⲩ ϧⲁ ⲧⲧⲓⲙⲏ ⲛ̀ⲟⲩϩⲁⲧ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲟⲩϣⲱϥⲧ ϧⲁ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉⲑⲃⲉ ⲧⲉϥⲙⲉⲧⲁⲧⲉⲙⲓ ⲉⲧⲁϥⲉⲣⲁⲧⲉⲙⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲉ̀ⲛⲁϥⲉⲙⲓ ⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲭⲱ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

he shall even bring a ram without blemish from the flock, valued at a price of silver for his transgression to the priest; and the priest shall make atonement for his trespass of ignorance, wherein he ignorantly trespassed, and he knew it not; and it shall be forgiven him.

και θελει φερει κριον αμωμον εκ του ποιμνιου κατα την εκτιμησιν σου, εις προσφοραν περι ανομιας, προς τον ιερεα· και θελει καμει ο ιερευς εξιλεωσιν υπερ αυτου περι της αγνοιας αυτου, εις την οποιαν ελανθασθη και δεν εγνωρισε τουτο, και θελει συγχωρηθη εις αυτον.

إِنَّهُ ذَبِيحَةُ إِثْمٍ. قَدْ أَثِمَ إِثْمًا إِلَى الرَّبِّ».

אָשָׁ֖ם ה֑וּא אָשֹׁ֥ם אָשַׁ֖ם לַיהוָֽה׃ פ

Ⲁϥϣⲱϥⲧ ⲅⲁⲣ ϧⲉⲛ ⲟⲩϣⲱϥⲧ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅

For he has surely been guilty of transgression before the Lord.

Ειναι προσφορα περι ανομιας· αυτος ανομιαν επραξε κατα του Κυριου.

إصحاح 6

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

-

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«إِذَا أَخْطَأَ أَحَدٌ وَخَانَ خِيَانَةً بِالرَّبِّ، وَجَحَدَ صَاحِبَهُ وَدِيعَةً أَوْ أَمَانَةً أَوْ مَسْلُوبًا، أَوِ اغْتَصَبَ مِنْ صَاحِبِهِ،

נֶ֚פֶשׁ כִּ֣י תֶחֱטָ֔א וּמָעֲלָ֥ה מַ֖עַל בַּיהוָ֑ה וְכִחֵ֨שׁ בַּעֲמִיתֹ֜ו בְּפִקָּדֹ֗ון אֹֽו־בִתְשׂ֤וּמֶת יָד֙ אֹ֣ו בְגָזֵ֔ל אֹ֖ו עָשַׁ֥ק אֶת־עֲמִיתֹֽו׃

Ϫⲉ ⲟⲩⲯⲩⲭⲏ ⲁⲥϣⲁⲛⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲭⲱ ⲛ̀ⲧⲉϥⲭⲱ ⲛ̀ⲥⲱϥ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲛⲧⲟⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϫⲉⲙⲉⲑⲛⲟⲩϫ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲧⲟⲩⲧⲱϥ ⲛⲉⲙ ⲡⲉϥϣⲫⲏⲣ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲡⲁⲣⲁⲑⲏⲕⲏ ⲓⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲟⲩⲙⲉⲧϣⲫⲏⲣ ⲓⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲟⲩϩⲱⲗⲉⲙ ⲓⲉ ⲁϥϭⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥϣⲫⲏⲣ ⲛ̀ϫⲟⲛⲥ

-

Εαν τις αμαρτηση και πραξη παρανομιαν κατα του Κυριου και ψευσθη προς τον πλησιον αυτου δια παρακαταθηκην η δια πραγμα τι εμπεπιστευμενον εις τας χειρας αυτου, η δια αρπαγην, η ηπατησε τον πλησιον αυτου,

أَوْ وَجَدَ لُقَطَةً وَجَحَدَهَا، وَحَلَفَ كَاذِبًا عَلَى شَيْءٍ مِنْ كُلِّ مَا يَفْعَلُهُ الإِنْسَانُ مُخْطِئًا بِهِ،

אֹֽו־מָצָ֧א אֲבֵדָ֛ה וְכִ֥חֶשׁ בָּ֖הּ וְנִשְׁבַּ֣ע עַל־שָׁ֑קֶר עַל־אַחַ֗ת מִכֹּ֛ל אֲשֶׁר־יַעֲשֶׂ֥ה הָאָדָ֖ם לַחֲטֹ֥א בָהֵֽנָּה׃

Ⲓⲉ ⲛ̀ⲧⲉϥϫⲓⲙⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲅⲱ ⲉⲥⲥⲟⲣⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϫⲉⲙⲉⲑⲛⲟⲩϫ ⲉⲑⲃⲏⲧⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲉⲣ ⲟⲩⲁⲛⲁϣ ϧⲉⲛ ⲟⲩϭⲓ ⲛ̀ϫⲟⲛⲥ ⲉⲑⲃⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲏ ⲉ̀ϣⲁϥⲁⲓⲧⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ϩⲱⲥ ⲉ̀ⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲁⲓ

-

η ευρε πραγμα χαμενον και ψευδεται περι αυτου, η ομοση ψευδως περι τινος εκ παντων οσα πραττει ο ανθρωπος, ωστε να αμαρτηση εις αυτα·

فَإِذَا أَخْطَأَ وَأَذْنَبَ، يَرُدُّ الْمَسْلُوبَ الَّذِي سَلَبَهُ، أَوِ الْمُغْتَصَبَ الَّذِي اغْتَصَبَهُ، أَوِ الْوَدِيعَةَ الَّتِي أُودِعَتْ عِنْدَهُ، أَوِ اللُّقَطَةَ الَّتِي وَجَدَهَا،

וְהָיָה֮ כִּֽי־יֶחֱטָ֣א וְאָשֵׁם֒ וְהֵשִׁ֨יב אֶת־הַגְּזֵלָ֜ה אֲשֶׁ֣ר גָּזָ֗ל אֹ֤ו אֶת־הָעֹ֙שֶׁק֙ אֲשֶׁ֣ר עָשָׁ֔ק אֹ֚ו אֶת־הַפִּקָּדֹ֔ון אֲשֶׁ֥ר הָפְקַ֖ד אִתֹּ֑ו אֹ֥ו אֶת־הָאֲבֵדָ֖ה אֲשֶׁ֥ר מָצָֽא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲁϥϣⲁⲛⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲱϥⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϯ ⲙ̀ⲡⲓϩⲱⲗⲉⲙ ⲉⲧⲁϥϩⲟⲗⲙⲉϥ ⲓⲉ ⲡⲓϭⲓ ⲛ̀ϫⲟⲛⲥ ⲉⲧⲁϥϭⲓ ⲛ̀ϫⲟⲛⲥ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲓⲉ ϯⲡⲁⲣⲁⲑⲏⲕⲏ ⲉⲧⲁⲩϫⲁⲗⲱⲥ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲓⲉ ϯⲁⲅⲱ ⲉⲧⲁϥϫⲉⲙⲥ

-

οταν αμαρτηση και ηναι ενοχος, θελει αποδωσει το αρπαγμα το οποιον ηρπασεν, η το πραγμα το οποιον ελαβε δι' απατης, η την παρακαταθηκην την εμπιστευθεισαν εις αυτον, η το χαμενον πραγμα το οποιον ευρεν,

أَوْ كُلَّ مَا حَلَفَ عَلَيْهِ كَاذِبًا. يُعَوِّضُهُ بِرَأْسِهِ، وَيَزِيدُ عَلَيْهِ خُمْسَهُ. إِلَى الَّذِي هُوَ لَهُ يَدْفَعُهُ يَوْمَ ذَبِيحَةِ إِثْمِهِ.

אֹ֠ו מִכֹּ֞ל אֲשֶׁר־יִשָּׁבַ֣ע עָלָיו֮ לַשֶּׁקֶר֒ וְשִׁלַּ֤ם אֹתֹו֙ בְּרֹאשֹׁ֔ו וַחֲמִשִׁתָ֖יו יֹסֵ֣ף עָלָ֑יו לַאֲשֶׁ֨ר ה֥וּא לֹ֛ו יִתְּנֶ֖נּוּ בְּיֹ֥ום אַשְׁמָתֹֽו׃

Ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁϥⲱⲣⲕ ⲉⲑⲃⲏⲧⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩϭⲓ ⲛ̀ϫⲟⲛⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲏⲓϥ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲉⲫⲁⲗⲉⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲡⲉϥⲣⲉⲉ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲁϩϥ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲫⲱϥ ⲡⲉ ⲉϥⲉ̀ⲧⲏⲓϥ ⲛⲁϥ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲥⲟϩⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ which he has found of any kind, about which he swore unjustly, he shall even restore it in full; and he shall add to it a fifth part besides; he shall restore it to him whose it is in the day in which he happens to be convicted.

-

η παν εκεινο περι του οποιου ωμοσε ψευδως· θελει αποδωσει το κεφαλαιον αυτου, και θελει προσθεσει το πεμπτον επ' αυτο· εις οντινα ανηκει, εις τουτον θελει αποδωσει αυτο την ημεραν καθ' ην φανερωθη ενοχος.

وَيَأْتِي إِلَى الرَّبِّ بِذَبِيحَةٍ لإِثْمِهِ: كَبْشًا صَحِيحًا مِنَ الْغَنَمِ بِتَقْوِيمِكَ، ذَبِيحَةَ إِثْمٍ إِلَى الْكَاهِنِ.

וְאֶת־אֲשָׁמֹ֥ו יָבִ֖יא לַיהוָ֑ה אַ֣יִל תָּמִ֧ים מִן־הַצֹּ֛אן בְּעֶרְכְּךָ֥ לְאָשָׁ֖ם אֶל־הַכֹּהֵֽן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲉϥϣⲱⲃⲧ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲓⲗⲓ ⲛ̀ⲁⲧⲁϭⲛⲓ ⲉ̀ⲛⲁϣⲉⲛ ⲥⲟⲩⲉⲛϥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥϣⲱϥⲧ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ

-

Και θελει φερει προς τον Κυριον την περι ανομιας προσφοραν αυτου, κριον αμωμον εκ του ποιμνιου, κατα την εκτιμησιν σου, εις προσφοραν περι ανομιας, προς τον ιερεα·

فَيُكَفِّرُ عَنْهُ الْكَاهِنُ أَمَامَ الرَّبِّ، فَيُصْفَحُ عَنْهُ فِي الشَّيْءِ مِنْ كُلِّ مَا فَعَلَهُ مُذْنِبًا بِهِ».

וְכִפֶּ֨ר עָלָ֧יו הַכֹּהֵ֛ן לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה וְנִסְלַ֣ח לֹ֑ו עַל־אַחַ֛ת מִכֹּ֥ל אֲשֶֽׁר־יַעֲשֶׂ֖ה לְאַשְׁמָ֥ה בָֽהּ׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉϥⲉ̀ⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲭⲱ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲁϥⲁⲓⲧⲟⲩ

And the Lord spoke to Moses, saying,

-

και ο ιερευς θελει καμει εξιλεωσιν υπερ αυτου ενωπιον του Κυριου· και θελει συγχωρηθη εις αυτον, περι παντος πραγματος εκ των οσα επραξε, ωστε να ανομηση εις αυτα.

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲁϥ

Charge Aaron and his sons, saying,

-

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«أَوْصِ هَارُونَ وَبَنِيهِ قَائِلًا: هَذِهِ شَرِيعَةُ الْمُحْرَقَةِ: هِيَ الْمُحْرَقَةُ تَكُونُ عَلَى الْمَوْقِدَةِ فَوْقَ الْمَذْبَحِ كُلَّ اللَّيْلِ حَتَّى الصَّبَاحِ، وَنَارُ الْمَذْبَحِ تَتَّقِدُ عَلَيْهِ.

צַ֤ו אֶֽת־אַהֲרֹן֙ וְאֶת־בָּנָ֣יו לֵאמֹ֔ר זֹ֥את תֹּורַ֖ת הָעֹלָ֑ה הִ֣וא הָעֹלָ֡ה עַל֩ מֹוקְדָ֨ה עַל־הַמִּזְבֵּ֤חַ כָּל־הַלַּ֙יְלָה֙ עַד־הַבֹּ֔קֶר וְאֵ֥שׁ הַמִּזְבֵּ֖חַ תּ֥וּקַד בֹּֽו׃

Ϫⲉ ϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲉ̀ⲧⲟⲧϥ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲉⲕϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲫⲛⲟⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϭⲗⲓⲗ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲓϭⲗⲓⲗ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲉϥⲙⲟϩ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲉϫⲱⲣϩ ⲧⲏⲣϥ ϣⲁ ⲡⲓⲛⲁⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛⲁⲧⲟⲟⲩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲭⲣⲱⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉϥⲉ̀ⲙⲟϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ

This is the law of whole-burnt-offering; this is the whole-burnt-offering in its burning on the altar all the night till the morning; and the fire of the altar shall burn on it, it shall not be put out.

-

Προσταξον τον Ααρων και τους υιους αυτου, λεγων, Ουτος ειναι ο νομος του ολοκαυτωματος· το ολοκαυτωμα θελει καιεσθαι επι του θυσιαστηριου ολην την νυκτα εως το πρωι, και το πυρ του θυσιαστηριου θελει καιεσθαι επ' αυτου.

ثُمَّ يَلْبَسُ الْكَاهِنُ ثَوْبَهُ مِنْ كَتَّانٍ، وَيَلْبَسُ سَرَاوِيلَ مِنْ كَتَّانٍ عَلَى جَسَدِهِ، وَيَرْفَعُ الرَّمَادَ الَّذِي صَيَّرَتِ النَّارُ الْمُحْرَقَةَ إِيَّاهُ عَلَى الْمَذْبَحِ، وَيَضَعُهُ بِجَانِبِ الْمَذْبَحِ.

וְלָבַ֨שׁ הַכֹּהֵ֜ן מִדֹּ֣ו בַ֗ד וּמִֽכְנְסֵי־בַד֮ יִלְבַּ֣שׁ עַל־בְּשָׂרֹו֒ וְהֵרִ֣ים אֶת־הַדֶּ֗שֶׁן אֲשֶׁ֨ר תֹּאכַ֥ל הָאֵ֛שׁ אֶת־הָעֹלָ֖ה עַל־הַמִּזְבֵּ֑חַ וְשָׂמֹ֕ו אֵ֖צֶל הַמִּזְבֵּֽחַ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉϥⲉ̀ϯϩⲓⲱⲧϥ ⲛ̀ⲟⲩϩⲱⲃⲥ ⲛ̀ⲓⲁⲩ ⲛⲉⲙ ⲕⲉϩⲃⲟⲥ ⲛ̀ⲓⲁⲩ ⲉϥⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ϣⲁ ⲛⲉϥⲕⲁⲗ ⲉϥⲉ̀ⲧⲏⲓϥ ϩⲓⲱⲧϥ ⲉϥⲕⲱϯ ⲉ̀ⲡⲉϥⲥⲱⲙⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲱⲗⲓ ⲙ̀ⲡⲓϭⲗⲓⲗ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲡⲓⲭⲣⲱⲙ ⲛⲁⲟⲩⲟⲙϥ ⲡⲓϭⲗⲓⲗ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉϥⲉ̀ⲭⲁⲥ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ

And the priest shall put on the linen tunic, and he shall put the linen drawers on his body; and shall take away that which has been thoroughly burnt, which the fire shall have consumed, even the whole-burnt-offering from the altar, and he shall put it near the altar.

-

Και θελει ενδυθη ο ιερευς χιτωνα λινουν και περισκελη λινα θελει φορεσει επι την σαρκα αυτου, και θελει αφαιρεσει την στακτην του ολοκαυτωματος το οποιον κατεφαγε το πυρ επι του θυσιαστηριου· και θελει βαλει αυτην εις το πλαγιον του θυσιαστηριου.

ثُمَّ يَخْلَعُ ثِيَابَهُ وَيَلْبَسُ ثِيَابًا أُخْرَى، وَيُخْرِجُ الرَّمَادَ إِلَى خَارِجِ الْمَحَلَّةِ، إِلَى مَكَانٍ طَاهِرٍ.

וּפָשַׁט֙ אֶת־בְּגָדָ֔יו וְלָבַ֖שׁ בְּגָדִ֣ים אֲחֵרִ֑ים וְהֹוצִ֤יא אֶת־הַדֶּ֙שֶׁן֙ אֶל־מִח֣וּץ לַֽמַּחֲנֶ֔ה אֶל־מָקֹ֖ום טָהֹֽור׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲃⲁϣϥ ⲛ̀ⲧⲉϥⲥⲧⲟⲗⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϯ ϩⲓⲱⲧϥ ⲛ̀ⲕⲉⲥⲧⲟⲗⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲱⲗⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙⲡⲓϭⲗⲓⲗ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲡⲓⲭⲣⲱⲙ ⲛⲁⲟⲩⲟⲙϥ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛ̀ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲁ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ

And he shall put off his robe, and put on another robe, and he shall take forth the offering that has been burnt without the camp into a clean place.

-

Και θελει εκδυθη την στολην αυτου και ενδυθη αλλην στολην· και θελει φερει την στακτην εξω του στρατοπεδου εις τοπον καθαρον.

وَالنَّارُ عَلَى الْمَذْبَحِ تَتَّقِدُ عَلَيْهِ. لَا تَطْفَأُ. وَيُشْعِلُ عَلَيْهَا الْكَاهِنُ حَطَبًا كُلَّ صَبَاحٍ، وَيُرَتِّبُ عَلَيْهَا الْمُحْرَقَةَ، وَيُوقِدُ عَلَيْهَا شَحْمَ ذَبَائِحِ السَّلاَمَةِ.

וְהָאֵ֨שׁ עַל־הַמִּזְבֵּ֤חַ תּֽוּקַד־בֹּו֙ לֹ֣א תִכְבֶּ֔ה וּבִעֵ֨ר עָלֶ֧יהָ הַכֹּהֵ֛ן עֵצִ֖ים בַּבֹּ֣קֶר בַּבֹּ֑קֶר וְעָרַ֤ךְ עָלֶ֙יהָ֙ הָֽעֹלָ֔ה וְהִקְטִ֥יר עָלֶ֖יהָ חֶלְבֵ֥י הַשְּׁלָמִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲙⲟϩ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉϥϭⲉⲛⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉϥⲉ̀ⲥⲁϩϯ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲛ̀ϩⲁⲛⲣⲟⲕϩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲧⲟⲟⲩⲓ ϩⲁⲛⲁⲧⲟⲟⲩⲓ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲗⲟ ⲙ̀ⲡⲓϭⲗⲓⲗ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲗⲟ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲙ̀ⲡⲓⲱⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲟⲩϫⲁⲓ

And the fire on the altar shall be kept burning on it, and shall not be extinguished; and the priest shall burn on it wood every morning, and shall heap on it the whole-burnt-offering, and shall lay on it the fat of the peace-offering.

-

Και το πυρ το επι του θυσιαστηριου θελει καιεσθαι επ' αυτου· δεν θελει σβεσθη· και θελει καιει ο ιερευς επ' αυτου ξυλα καθ' εκαστην πρωιαν, και θελει στοιβασει το ολοκαυτωμα επ' αυτου, και θελει καιει επ' αυτου το στεαρ της ειρηνικης προσφορας.

نَارٌ دَائِمَةٌ تَتَّقِدُ عَلَى الْمَذْبَحِ. لَا تَطْفَأُ.

אֵ֗שׁ תָּמִ֛יד תּוּקַ֥ד עַל־הַמִּזְבֵּ֖חַ לֹ֥א תִכְבֶֽה ׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ ⲉϥⲉ̀ⲙⲟϩ ⲉϥⲙⲏⲛ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉϥϭⲉⲛⲟ

And the fire shall always burn on the altar; it shall not be extinguished.

-

Το πυρ θελει καιεσθαι διαπαντος επι του θυσιαστηριου· δεν θελει σβεσθη.

«وَهَذِهِ شَرِيعَةُ التَّقْدِمَةِ: يُقَدِّمُهَا بَنُو هَارُونَ أَمَامَ الرَّبِّ إِلَى قُدَّامِ الْمَذْبَحِ،

וְזֹ֥את תֹּורַ֖ת הַמִּנְחָ֑ה הַקְרֵ֨ב אֹתָ֤הּ בְּנֵֽי־אַהֲרֹן֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה אֶל־פְּנֵ֖י הַמִּזְבֵּֽחַ׃

Ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲫⲛⲟⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲉⲛϥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲓⲟⲩⲏⲃ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ

This is the law of the sacrifice, which the sons of Aaron shall bring near before the Lord, before the altar.

And the Lord spoke to Moses, saying,

Ουτος δε ειναι ο νομος της αλφιτων προσφορας· οι υιοι του Ααρων θελουσι προσφερει αυτην ενωπιον του Κυριου εμπροσθεν του θυσιαστηριου.

وَيَأْخُذُ مِنْهَا بِقَبْضَتِهِ بَعْضَ دَقِيقِ التَّقْدِمَةِ وَزَيْتِهَا وَكُلَّ اللُّبَانِ الَّذِي عَلَى التَّقْدِمَةِ، وَيُوقِدُ عَلَى الْمَذْبَحِ رَائِحَةَ سَرُورٍ تَذْكَارَهَا لِلرَّبِّ.

וְהֵרִ֨ים מִמֶּ֜נּוּ בְּקֻמְצֹ֗ו מִסֹּ֤לֶת הַמִּנְחָה֙ וּמִשַּׁמְנָ֔הּ וְאֵת֙ כָּל־הַלְּבֹנָ֔ה אֲשֶׁ֖ר עַל־הַמִּנְחָ֑ה וְהִקְטִ֣יר הַמִּזְבֵּ֗חַ רֵ֧יחַ נִיחֹ֛חַ אַזְכָּרָתָ֖הּ לַיהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲱⲗⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲉϥϧⲟⲣⲡⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲉⲙⲉⲇⲁⲗⲓⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲉϥⲛⲉϩ ⲛⲉⲙ ⲡⲉϥⲗⲓⲃⲁⲛⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ ⲫⲏ ⲉⲧϣⲟⲡ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩⲟⲩⲧⲁϩ ⲉϥϣⲏⲡ ⲟⲩⲥⲑⲟⲓ ⲛ̀ⲥⲑⲩⲛⲟⲩϥⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲙⲉⲩⲓ ⲡⲉ ⲙⲡ⳪̅

And he shall take from it a handful of the fine flour of the sacrifice with its oil, and with all its frankincense, which are upon the sacrifice; and he shall offer up on the altar a burnt-offering as a sweet-smelling savour, a memorial of it to the Lord.

Charge Aaron and his sons, saying,

Και θελει αφαιρεσει απ' αυτης οσον χωρει η χειρ αυτου, απο της σεμιδαλεως της εξ αλφιτων προσφορας μετα του ελαιου αυτης και παν το λιβανιον το επι της εξ αλφιτων προσφορας· και θελει καυσει αυτο επι του θυσιαστηριου εις οσμην ευωδιας, μνημοσυνον αυτης προς τον Κυριον.

وَالْبَاقِي مِنْهَا يَأْكُلُهُ هَارُونُ وَبَنُوهُ. فَطِيرًا يُؤْكَلُ فِي مَكَانٍ مُقَدَّسٍ. فِي دَارِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ يَأْكُلُونَهُ.

וְהַנֹּותֶ֣רֶת מִמֶּ֔נָּה יֹאכְל֖וּ אַהֲרֹ֣ן וּבָנָ֑יו מַצֹּ֤ות תֵּֽאָכֵל֙ בְּמָקֹ֣ום קָדֹ֔שׁ בַּחֲצַ֥ר אֹֽהֶל־מֹועֵ֖ד יֹאכְלֽוּהָ׃

Ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲥⲱϫⲡ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲟⲙϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲉⲩⲉ̀ⲟⲩⲟⲙϥ ⲛ̀ⲁⲧⲕⲱⲃ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲁ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲁⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲉⲩⲉ̀ⲟⲩⲟⲙϥ

And Aaron and his sons shall eat that which is left of it: it shall be eaten without leaven in a holy place, they shall eat it in the court of the tabernacle of witness.

This is the law of whole-burnt-offering; this is the whole-burnt-offering in its burning on the altar all the night till the morning; and the fire of the altar shall burn on it, it shall not be put out.

Το δε εναπολειφθεν εκ τουτων θελουσι φαγει ο Ααρων και οι υιοι αυτου· αζυμον θελει τρωγεσθαι εν τοπω αγιω εν τη αυλη της σκηνης του μαρτυριου θελουσι τρωγει αυτο.

لَا يُخْبَزُ خَمِيرًا. قَدْ جَعَلْتُهُ نَصِيبَهُمْ مِنْ وَقَائِدِي. إِنَّهَا قُدْسُ أَقْدَاسٍ كَذَبِيحَةِ الْخَطِيَّةِ وَذَبِيحَةِ الإِثْمِ.

לֹ֤א תֵאָפֶה֙ חָמֵ֔ץ חֶלְקָ֛ם נָתַ֥תִּי אֹתָ֖הּ מֵאִשָּׁ֑י קֹ֤דֶשׁ קָֽדָשִׁים֙ הִ֔וא כַּחַטָּ֖את וְכָאָשָֽׁם׃

Ⲛ̀ⲛⲟⲩϫⲟϥϫⲉϥ ⲉ̀ⲁϥϭⲓϣⲉⲙⲏⲣ ⲁⲓⲧⲏⲓϥ ⲛ̀ⲟⲩⲧⲟⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲟⲩⲧⲁϩ ⲉⲧϣⲏⲡ ⲙⲡ⳪̅ ⲛⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛⲉ ⲛⲉⲙ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲙ̀ⲫⲁ ⲡⲓⲛⲟⲃⲓ ⲛⲉⲙ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲙ̀ⲫⲁ ⲡⲓϣⲱϥⲧ

It shall not be baked with leaven. I have given it as a portion to them of the burnt-offerings of the Lord: it is most holy, as the offering for sin, and as the offering for trespass.

And the priest shall put on the linen tunic, and he shall put the linen drawers on his body; and shall take away that which has been thoroughly burnt, which the fire shall have consumed, even the whole-burnt-offering from the altar, and he shall put it near the altar.

Δεν θελει εψηθη μετα προζυμιου· δια μεριδιον αυτων εδωκα αυτο απο των δια πυρος γινομενων προσφορων μου· ειναι αγιωτατον, καθως η περι αμαρτιας προσφορα, και καθως η περι ανομιας.

كُلُّ ذَكَرٍ مِنْ بَنِي هَارُونَ يَأْكُلُ مِنْهَا. فَرِيضَةً دَهْرِيَّةً فِي أَجْيَالِكُمْ مِنْ وَقَائِدِ الرَّبِّ. كُلُّ مَنْ مَسَّهَا يَتَقَدَّسُ».

כָּל־זָכָ֞ר בִּבְנֵ֤י אַהֲרֹן֙ יֹֽאכֲלֶ֔נָּה חָק־עֹולָם֙ לְדֹרֹ֣תֵיכֶ֔ם מֵאִשֵּׁ֖י יְהוָ֑ה כֹּ֛ל אֲשֶׁר־יִגַּ֥ע בָּהֶ֖ם יִקְדָּֽשׁ׃ פ

Ϩⲱⲟⲩⲧ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉⲩⲉ̀ⲟⲩⲟⲙϥ ⲟⲩⲛⲟⲙⲓⲙⲟⲛ ϣⲁ ⲉ̀ⲛⲉϩ ⲉⲛⲉⲧⲉⲛϫⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲟⲩⲧⲁϩ ⲉⲧϣⲏⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲫⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲛⲁϭⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟ

Every male of the priests shall eat it: it is a perpetual ordinance throughout your generations of the burnt-offerings of the Lord; whosoever shall touch them shall be hallowed.

And he shall put off his robe, and put on another robe, and he shall take forth the offering that has been burnt without the camp into a clean place.

Παν αρσενικον μεταξυ των τεκνων του Ααρων θελει τρωγει αυτο· τουτο θελει εισθαι νομιμον αιωνιον εις τας γενεας σας, απο των δια πυρος γινομενων προσφορων του Κυριου· πας οστις εγγιση αυτα, θελει αγιασθη.

وكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses, saying,

And the fire on the altar shall be kept burning on it, and shall not be extinguished; and the priest shall burn on it wood every morning, and shall heap on it the whole-burnt-offering, and shall lay on it the fat of the peace-offering.

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«هَذَا قُرْبَانُ هَارُونَ وَبَنِيهِ الَّذِي يُقَرِّبُونَهُ لِلرَّبِّ يَوْمَ مَسْحَتِهِ: عُشْرُ الإِيفَةِ مِنْ دَقِيقٍ تَقْدِمَةً دَائِمَةً، نِصْفُهَا صَبَاحًا، وَنِصْفُهَا مَسَاءً.

זֶ֡ה קָרְבַּן֩ אַהֲרֹ֨ן וּבָנָ֜יו אֲשֶׁר־יַקְרִ֣יבוּ לַֽיהוָ֗ה בְּיֹום֙ הִמָּשַׁ֣ח אֹתֹ֔ו עֲשִׂירִ֨ת הָאֵפָ֥ה סֹ֛לֶת מִנְחָ֖ה תָּמִ֑יד מַחֲצִיתָ֣הּ בַּבֹּ֔קֶר וּמַחֲצִיתָ֖הּ בָּעָֽרֶב׃

Ϫⲉ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲓⲇⲱⲣⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲉⲛϥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲉⲕⲛⲁⲑⲟϩⲥϥ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲣⲉⲙⲏⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲱⲓⲡⲓ ⲛ̀ⲥⲓⲙⲉⲇⲁⲗⲓⲟⲛ ⲉ̀ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲥⲏⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲧⲉϥⲫⲁϣⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲛⲁⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛⲁⲧⲟⲟⲩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉϥⲕⲉⲫⲁϣⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲛⲁⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛⲁⲣⲟⲩϩⲓ

This is the gift of Aaron and of his sons, which they shall offer to the Lord in the day in which thou shalt anoint him; the tenth of an ephah of fine flour for a sacrifice continually, the half of it in the morning, and the half of it in the evening.

And the fire shall always burn on the altar; it shall not be extinguished.

τουτο ειναι το δωρον του Ααρων και των υιων αυτου το οποιον θελουσι προσφερει προς τον Κυριον την ημεραν καθ' ην χρισθη· το δεκατον ενος εφα σεμιδαλεως εις παντοτεινην προσφοραν εξ αλφιτων, το ημισυ αυτης το πρωι, και το ημισυ αυτης το εσπερας·

عَلَى صَاجٍ تُعْمَلُ بِزَيْتٍ، مَرْبُوكَةً تَأْتِي بِهَا. ثَرَائِدَ تَقْدِمَةٍ، فُتَاتًا تُقَرِّبُهَا رَائِحَةَ سَرُورٍ لِلرَّبِّ.

עַֽל־מַחֲבַ֗ת בַּשֶּׁ֛מֶן תֵּעָשֶׂ֖ה מֻרְבֶּ֣כֶת תְּבִיאֶ֑נָּה תֻּפִינֵי֙ מִנְחַ֣ת פִּתִּ֔ים תַּקְרִ֥יב רֵֽיחַ־נִיחֹ֖חַ לַיהוָֽה׃

Ⲉⲩⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲗⲁⲕⲉⲛⲧ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲉϩ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛϥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉϥⲟⲩⲟϣⲉⲙ ⲛ̀ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲗⲁⲕϩ ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉⲩⲥⲑⲟⲓ ⲛ̀ⲥⲑⲩⲛⲟⲩϥⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅

It shall be made with oil in a frying-pan; he shall offer it kneaded and in rolls, an offering of fragments, an offering of a sweet savour unto the Lord.

This is the law of the sacrifice, which the sons of Aaron shall bring near before the Lord, before the altar.

επι καψης θελει ετοιμασθη μετα ελαιου· εψημενον θελεις φερει αυτο· και τα εψημενα τμηματα των εξ αλφιτων προσφορων θελεις προσφερει εις οσμην ευωδιας προς τον Κυριον.

وَالْكَاهِنُ الْمَمْسُوحُ عِوَضًا عَنْهُ مِنْ بَنِيهِ يَعْمَلُهَا فَرِيضَةً دَهْرِيَّةً لِلرَّبِّ. تُوقَدُ بِكَمَالِهَا.

וְהַכֹּהֵ֨ן הַמָּשִׁ֧יחַ תַּחְתָּ֛יו מִבָּנָ֖יו יַעֲשֶׂ֣ה אֹתָ֑הּ חָק־עֹולָ֕ם לַיהוָ֖ה כָּלִ֥יל תָּקְטָֽר׃

Ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉⲧⲑⲁϩⲥ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲉⲃⲓⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲉϥⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟϥ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲟⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ ⲉⲩⲉ̀ϫⲟⲕϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲧⲏⲣϥ

The anointed priest who is in his place, one of his sons, shall offer it: it is a perpetual statute, it shall all be consumed.

And he shall take from it a handful of the fine flour of the sacrifice with its oil, and with all its frankincense, which are upon the sacrifice; and he shall offer up on the altar a burnt-offering as a sweet-smelling savour, a memorial of it to the Lord.

Και ο ιερευς ο κεχρισμενος αντ' αυτου μεταξυ των υιων αυτου θελει προσφερει αυτο· τουτο ειναι νομιμον αιωνιον δια τον Κυριον. ολοκληρως θελει καιεσθαι.

وَكُلُّ تَقْدِمَةِ كَاهِنٍ تُحْرَقُ بِكَمَالِهَا. لَا تُؤْكَلُ».

וְכָל־מִנְחַ֥ת כֹּהֵ֛ן כָּלִ֥יל תִּהְיֶ֖ה לֹ֥א תֵאָכֵֽל׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉⲩⲉ̀ⲣⲟⲕϩϥ ⲧⲏⲣϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲟⲩⲟⲙϥ

And every sacrifice of a priest shall be thoroughly burnt, and shall not be eaten.

And Aaron and his sons shall eat that which is left of it: it shall be eaten without leaven in a holy place, they shall eat it in the court of the tabernacle of witness.

Και πασα προσφορα εξ αλφιτων ιερεως θελει καιεσθαι ολοκληρως· δεν θελει τρωγεσθαι.

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses, saying,

It shall not be baked with leaven. I have given it as a portion to them of the burnt-offerings of the Lord: it is most holy, as the offering for sin, and as the offering for trespass.

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«كَلِّمْ هَارُونَ وَبَنِيهِ قَائِلًا: هَذِهِ شَرِيعَةُ ذَبِيحَةِ الْخَطِيَّةِ: فِي الْمَكَانِ الَّذِي تُذْبَحُ فِيهِ الْمُحْرَقَةُ، تُذْبَحُ ذَبِيحَةُ الْخَطِيَّةِ أَمَامَ الرَّبِّ. إِنَّهَا قُدْسُ أَقْدَاسٍ.

דַּבֵּ֤ר אֶֽל־אַהֲרֹן֙ וְאֶל־בָּנָ֣יו לֵאמֹ֔ר זֹ֥את תֹּורַ֖ת הַֽחַטָּ֑את בִּמְקֹ֡ום אֲשֶׁר֩ תִּשָּׁחֵ֨ט הָעֹלָ֜ה תִּשָּׁחֵ֤ט הַֽחַטָּאת֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה קֹ֥דֶשׁ קָֽדָשִׁ֖ים הִֽוא׃

Ϫⲉ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲉⲕϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲫⲛⲟⲙⲟⲥ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲫⲙⲁ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁϧⲟⲗϧⲉⲗ ⲙ̀ⲡⲓϭⲗⲓⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉⲩⲉ̀ϧⲟⲗϧⲉⲗ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ϩⲱϥ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛⲉ

Speak to Aaron and to his sons, saying, This is the law of the sin-offering; —in the place where they slay the whole-burnt-offering, they shall slay the sin-offerings before the Lord: they are most holy.

Every male of the priests shall eat it: it is a perpetual ordinance throughout your generations of the burnt-offerings of the Lord; whosoever shall touch them shall be hallowed.

Λαλησον προς τον Ααρων και προς τους υιους αυτου, λεγων, Ουτος ειναι ο νομος της περι αμαρτιας προσφορας· Εν τω τοπω οπου σφαζεται το ολοκαυτωμα, θελει σφαγη η περι αμαρτιας προσφορα εμπροσθεν του Κυριου· ειναι αγιωτατον.

الْكَاهِنُ الَّذِي يَعْمَلُهَا لِلْخَطِيَّةِ يَأْكُلُهَا. فِي مَكَانٍ مُقَدَّسٍ تُؤْكَلُ فِي دَارِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ.

הַכֹּהֵ֛ן הַֽמְחַטֵּ֥א אֹתָ֖הּ יֹאכֲלֶ֑נָּה בְּמָקֹ֤ום קָדֹשׁ֙ תֵּֽאָכֵ֔ל בַּחֲצַ֖ר אֹ֥הֶל מֹועֵֽד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉⲧⲛⲁⲉⲛϥ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲟⲙϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲁ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲟⲙϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲁⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ

The priest that offers it shall eat it: in a holy place it shall be eaten, in the court of the tabernacle of witness.

And the Lord spoke to Moses, saying,

Ο ιερευς ο προσφερων αυτην περι αμαρτιας θελει τρωγει αυτην· εν τοπω αγιω θελει τρωγεσθαι, εν τη αυλη της σκηνης του μαρτυριου.

كُلُّ مَنْ مَسَّ لَحْمَهَا يَتَقَدَّسُ. وَإِذَا انْتَثَرَ مِنْ دَمِهَا عَلَى ثَوْبٍ تَغْسِلُ مَا انْتَثَرَ عَلَيْهِ فِي مَكَانٍ مُقَدَّسٍ.

כֹּ֛ל אֲשֶׁר־יִגַּ֥ע בִּבְשָׂרָ֖הּ יִקְדָּ֑שׁ וַאֲשֶׁ֨ר יִזֶּ֤ה מִדָּמָהּ֙ עַל־הַבֶּ֔גֶד אֲשֶׁר֙ יִזֶּ֣ה עָלֶ֔יהָ תְּכַבֵּ֖ס בְּמָקֹ֥ום קָדֹֽשׁ׃

Ⲫⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲛⲁϭⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲁϥⲟⲩⲓ ⲉϥⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲛⲟⲩϫϧ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲥⲛⲟϥ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϩⲃⲱⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲁϥ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲛⲟⲩϫϧ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲉⲩⲉ̀ⲣⲁϧϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲁ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ

Every one that touches the flesh of it shall be holy, and on whosesoever garment any of its blood shall have been sprinkled, whosoever shall have it sprinkled, shall be washed in the holy place.

This is the gift of Aaron and of his sons, which they shall offer to the Lord in the day in which thou shalt anoint him; the tenth of an ephah of fine flour for a sacrifice continually, the half of it in the morning, and the half of it in the evening.

παν ο, τι εγγιση το κρεας αυτης θελει εισθαι αγιον· και εαν ραντισθη απο του αιματος αυτης επι τι φορεμα, εκεινο, επι του οποιου ερραντισθη, θελει πλυνεσθαι εν τοπω αγιω.

وَأَمَّا إِنَاءُ الْخَزَفِ الَّذِي تُطْبَخُ فِيهِ فَيُكْسَرُ. وَإِنْ طُبِخَتْ فِي إِنَاءِ نُحَاسٍ، يُجْلَى وَيُشْطَفُ بِمَاءٍ.

וּכְלִי־חֶ֛רֶשׂ אֲשֶׁ֥ר תְּבֻשַּׁל־בֹּ֖ו יִשָּׁבֵ֑ר וְאִם־בִּכְלִ֤י נְחֹ֙שֶׁת֙ בֻּשָּׁ֔לָה וּמֹרַ֥ק וְשֻׁטַּ֖ף בַּמָּֽיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲙ̀ⲃⲉⲗϫ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲫⲁⲥⲟⲩ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲉⲩⲉ̀ⲕⲁϣϥ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲩϣⲁⲛⲫⲁⲥϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲛ̀ϩⲟⲙⲧ ⲉⲩⲉ̀ⲣⲁϧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲓⲁϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ

And the earthen vessel, in whichsoever it shall have been sodden, shall be broken; and if it shall have been sodden in a brazen vessel, he shall scour it and wash it with water.

It shall be made with oil in a frying-pan; he shall offer it kneaded and in rolls, an offering of fragments, an offering of a sweet savour unto the Lord.

Το δε πηλινον αγγειον εν τω οποιω εβρασε, θελει συντριβεσθαι αλλ' εαν βραση εν αγγειω χαλκινω, τουτο θελει τριβεσθαι επιμελως και θελει πλυνεσθαι με υδωρ.

كُلُّ ذَكَرٍ مِنَ الْكَهَنَةِ يَأْكُلُ مِنْهَا. إِنَّهَا قُدْسُ أَقْدَاسٍ.

כָּל־זָכָ֥ר בַּכֹּהֲנִ֖ים יֹאכַ֣ל אֹתָ֑הּ קֹ֥דֶשׁ קָֽדָשִׁ֖ים הִֽוא׃

Ϩⲱⲟⲩⲧ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉⲩⲉ̀ⲟⲩⲟⲙϥ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛⲉ ⲙ̀ⲡ⳪̅

Every male among the priests shall eat it: it is most holy to the Lord.

The anointed priest who is in his place, one of his sons, shall offer it: it is a perpetual statute, it shall all be consumed.

Παν αρσενικον μεταξυ των ιερεων θελει τρωγει εξ αυτης· ειναι αγιωτατον.

وَكُلُّ ذَبِيحَةِ خَطِيَّةٍ يُدْخَلُ مِنْ دَمِهَا إِلَى خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ لِلتَّكْفِيرِ فِي الْقُدْسِ، لَا تُؤْكَلُ. تُحْرَقُ بِنَارٍ.

וְכָל־חַטָּ֡את אֲשֶׁר֩ יוּבָ֨א מִדָּמָ֜הּ אֶל־אֹ֧הֶל מֹועֵ֛ד לְכַפֵּ֥ר בַּקֹּ֖דֶשׁ לֹ֣א תֵאָכֵ֑ל בָּאֵ֖שׁ תִּשָּׂרֵֽף׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲛⲏ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲟⲩⲥⲛⲟϥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲉ̀ⲧⲱⲃϩ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲟⲩⲟⲙⲟⲩ ⲉⲩⲉ̀ⲣⲟⲕϩⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ

And no offerings for sin, of whose blood there shall be brought any into the tabernacle of witness to make atonement in the holy place, shall be eaten: they shall be burned with fire.

And every sacrifice of a priest shall be thoroughly burnt, and shall not be eaten.

Και πασα προσφορα περι αμαρτιας, απο του αιματος της οποιας φερεται εις την σκηνην του μαρτυριου δια να γεινη εξιλεωσις εν τω αγιαστηριω, δεν θελει τρωγεσθαι με πυρ θελει καιεσθαι.

إصحاح 7

شريعة ذبيحة الإثم

«وَهَذِهِ شَرِيعَةُ ذَبِيحَةِ الإِثْمِ: إِنَّهَا قُدْسُ أَقْدَاسٍ.

וְזֹ֥את תֹּורַ֖ת הָאָשָׁ֑ם קֹ֥דֶשׁ קָֽדָשִׁ֖ים הֽוּא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲫⲛⲟⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧϣⲁϥⲧ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛⲉ

This is the law of the sacrifice of peace-offering, which they shall bring to the Lord.

Ουτος δε ειναι ο νομος της περι ανομιας προσφορας· ειναι αγιωτατον.

فِي الْمَكَانِ الَّذِي يَذْبَحُونَ فِيهِ الْمُحْرَقَةَ، يَذْبَحُونَ ذَبِيحَةَ الإِثْمِ، وَيَرُشُّ دَمَهَا عَلَى الْمَذْبَحِ مُسْتَدِيرًا،

בִּמְקֹ֗ום אֲשֶׁ֤ר יִשְׁחֲטוּ֙ אֶת־הָ֣עֹלָ֔ה יִשְׁחֲט֖וּ אֶת־הָאָשָׁ֑ם וְאֶת־דָּמֹ֛ו יִזְרֹ֥ק עַל־הַמִּזְבֵּ֖חַ סָבִֽיב׃

Ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁϧⲟⲗϧⲉⲗ ⲙ̀ⲡⲓϭⲗⲓⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉⲩⲉ̀ϧⲟⲗϧⲉⲗ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲉⲱⲓⲗⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧϣⲁϥⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲉϥⲉ̀ϫⲟϣϥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϯⲃⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉϥⲕⲱϯ

If a man should offer it for praise, then shall he bring, for the sacrifice of praise, loaves of fine flour made up with oil, and unleavened cakes anointed with oil, and fine flour kneaded with oil.

Εν τω τοπω οπου σφαζουσι το ολοκαυτωμα, θελουσι σφαζει την περι ανομιας προσφοραν· και το αιμα αυτης θελει ραντιζεσθαι επι το θυσιαστηριον κυκλω.

وَيُقَرِّبُ مِنْهَا كُلَّ شَحْمِهَا: الأَلْيَةَ، وَالشَّحْمَ الَّذِي يُغَشِّي الأَحْشَاءَ،

וְאֵ֥ת כָּל־חֶלְבֹּ֖ו יַקְרִ֣יב מִמֶּ֑נּוּ אֵ֚ת הָֽאַלְיָ֔ה וְאֶת־הַחֵ֖לֶב הַֽמְכַסֶּ֥ה אֶת־הַקֶּֽרֶב׃

Ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲱⲧ ⲧⲏⲣϥ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛϥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲛⲉⲙ ϯϯⲡⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲧ ⲧⲏⲣϥ ⲉⲧϩⲱⲃⲥ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲥⲁϧⲟⲩⲛ

With leavened bread he shall offer his gifts, with the peace-offering of praise.

Και θελει προσφερεσθαι εξ αυτης παν το στεαρ αυτης, η ουρα και το στεαρ το περικαλυπτον τα εντοσθια,

وَالْكُلْيَتَيْنِ وَالشَّحْمَ الَّذِي عَلَيْهِمَا، الَّذِي عَلَى الْخَاصِرَتَيْنِ، وَزِيَادَةَ الْكَبِدِ مَعَ الْكُلْيَتَيْنِ يَنْزِعُهَا.

וְאֵת֙ שְׁתֵּ֣י הַכְּלָיֹ֔ת וְאֶת־הַחֵ֙לֶב֙ אֲשֶׁ֣ר עֲלֵיהֶ֔ן אֲשֶׁ֖ר עַל־הַכְּסָלִ֑ים וְאֶת־הַיֹּתֶ֙רֶת֙ עַל־הַכָּבֵ֔ד עַל־הַכְּלָיֹ֖ת יְסִירֶֽנָּה׃

Ⲛⲉⲙ ⲡⲓϭⲗⲱⲧ ⲃ̅ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲧ ⲉⲧϩⲓϫⲱⲟⲩ ⲫⲏ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲓⲁⲗⲱϫ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲗⲟⲃⲟⲥ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓϩⲩⲡⲁⲣ ⲉϥⲉ̀ⲟⲗⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϭⲗⲱⲧ ⲉⲩⲥⲟⲡ

And he shall bring one of all his gifts, a separate offering to the Lord: it shall belong to the priest who pours forth the blood of the peace-offering.

και οι δυο νεφροι και το στεαρ το επ' αυτων, το προς τα πλευρα, και ο επανω λοβος του ηπατος, οστις μετα των νεφρων θελει αφαιρεισθαι.

وَيُوقِدُهُنَّ الْكَاهِنُ عَلَى الْمَذْبَحِ وَقُودًا لِلرَّبِّ. إِنَّهَا ذَبِيحَةُ إِثْمٍ.

וְהִקְטִ֨יר אֹתָ֤ם הַכֹּהֵן֙ הַמִּזְבֵּ֔חָה אִשֶּׁ֖ה לַיהוָ֑ה אָשָׁ֖ם הֽוּא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲛⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩⲟⲩⲧⲁϩ ⲉϥϣⲏⲡ ⲟⲩⲥⲑⲟⲓ ⲛ̀ⲥⲑⲩⲛⲟⲩϥⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉⲑⲃⲉ ⲟⲩⲙⲉⲧϣⲁϥⲧ ⲡⲉ

And the flesh of the sacrifice of the peace-offering of praise shall be his, and it shall be eaten in the day in which it is offered: they shall not leave of it till the morning.

Και θελει καιει αυτα ο ιερευς επι του θυσιαστηριου, εις προσφοραν γινομενην δια πυρος προς τον Κυριον· ειναι προσφορα περι ανομιας.

كُلُّ ذَكَرٍ مِنَ الْكَهَنَةِ يَأْكُلُ مِنْهَا. فِي مَكَانٍ مُقَدَّسٍ تُؤْكَلُ. إِنَّهَا قُدْسُ أَقْدَاسٍ.

כָּל־זָכָ֥ר בַּכֹּהֲנִ֖ים יֹאכְלֶ֑נּוּ בְּמָקֹ֤ום קָדֹושׁ֙ יֵאָכֵ֔ל קֹ֥דֶשׁ קָֽדָשִׁ֖ים הֽוּא׃

Ϩⲱⲟⲩⲧ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲟⲙⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲁ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲟⲙⲟⲩ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛⲉ

And if it be a vow, or he offer his gift of his own will, on whatsoever day he shall offer his sacrifice, it shall be eaten, and on the morrow.

Παν αρσενικον μεταξυ των ιερεων θελει τρωγει αυτην· εν τοπω αγιω θελει τρωγεσθαι· ειναι αγιωτατον.

ذَبِيحَةُ الإِثْمِ كَذَبِيحَةِ الْخَطِيَّةِ، لَهُمَا شَرِيعَةٌ وَاحِدَةٌ. الْكَاهِنُ الَّذِي يُكَفِّرُ بِهَا تَكُونُ لَهُ.

כַּֽחַטָּאת֙ כָּֽאָשָׁ֔ם תֹּורָ֥ה אַחַ֖ת לָהֶ֑ם הַכֹּהֵ֛ן אֲשֶׁ֥ר יְכַפֶּר־בֹּ֖ו לֹ֥ו יִהְיֶֽה׃

Ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲟⲛ ⲡⲉ ⲫⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧϣⲁϥⲧ ⲟⲩⲛⲟⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ ⲡⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉⲧⲛⲁⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϫⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲁϥ

And that which is left of the flesh of the sacrifice till the third day, shall be consumed with fire.

Καθως ειναι η περι αμαρτιας προσφορα, ουτω και η περι ανομιας προσφορα· εις νομος ειναι περι αυτων· ο ιερευς, οστις καμνει εξιλεωσιν δι' αυτης, θελει λαμβανει αυτην.

وَالْكَاهِنُ الَّذِي يُقَرِّبُ مُحْرَقَةَ إِنْسَانٍ فَجِلْدُ الْمُحْرَقَةِ الَّتِي يُقَرِّبُهَا يَكُونُ لَهُ.

וְהַ֨כֹּהֵ֔ן הַמַּקְרִ֖יב אֶת־עֹ֣לַת אִ֑ישׁ עֹ֤ור הָֽעֹלָה֙ אֲשֶׁ֣ר הִקְרִ֔יב לַכֹּהֵ֖ן לֹ֥ו יִהְיֶֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁⲓ̀ⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲟⲩϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲡⲓϣⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϭⲗⲓⲗ ⲫⲏ ⲉⲧⲉϥⲛⲁⲉⲛϥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲁϥ

And if he do at all eat of the flesh on the third day, it shall not be accepted for him that offers: it shall not be reckoned to him, it is pollution; and whatsoever soul shall eat of it, shall bear his iniquity.

Ο δε ιερευς οστις προσφερει ολοκαυτωμα τινος, ο ιερευς θελει λαμβανει δι' εαυτον το δερμα του ολοκαυτωματος, το οποιον προσεφερε.

وَكُلُّ تَقْدِمَةٍ خُبِزَتْ فِي التَّنُّورِ، وَكُلُّ مَا عُمِلَ فِي طَاجِنٍ أَوْ عَلَى صَاجٍ يَكُونُ لِلْكَاهِنِ الَّذِي يُقَرِّبُهُ.

וְכָל־מִנְחָ֗ה אֲשֶׁ֤ר תֵּֽאָפֶה֙ בַּתַּנּ֔וּר וְכָל־נַעֲשָׂ֥ה בַמַּרְחֶ֖שֶׁת וְעַֽל־מַחֲבַ֑ת לַכֹּהֵ֛ן הַמַּקְרִ֥יב אֹתָ֖הּ לֹ֥ו תִֽהְיֶֽה׃

Ⲛⲉⲙ ϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲫⲏ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲑⲁⲙⲓⲟϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲑⲣⲓⲣ ⲛⲉⲙ ⲫⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲑⲁⲙⲓⲟϥ ϧⲉⲛ ⲉⲥⲭⲁⲣⲁ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲟⲩⲗⲁⲕⲉⲛⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉⲧⲛⲁⲉⲛϥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲁϥ

And whatsoever flesh shall have touched any unclean thing, it shall not be eaten, it shall be consumed with fire; every one that is clean shall eat the flesh.

Και πασα προσφορα εξ αλφιτων, ητις ηθελεν εψηθη εν κλιβανω, και παν ο, τι ετοιμαζεται εν τηγανιω και επι καψης, θελει εισθαι του ιερεως του προσφεροντος αυτην.

وَكُلُّ تَقْدِمَةٍ مَلْتُوتَةٍ بِزَيْتٍ أَوْ نَاشِفَةٍ تَكُونُ لِجَمِيعِ بَنِي هَارُونَ، كُلِّ إِنْسَانٍ كَأَخِيهِ.

וְכָל־מִנְחָ֥ה בְלוּלָֽה־בַשֶּׁ֖מֶן וַחֲרֵבָ֑ה לְכָל־בְּנֵ֧י אַהֲרֹ֛ן תִּהְיֶ֖ה אִ֥ישׁ כְּאָחִֽיו׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉ ϥⲟⲩⲟϣⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲉϩ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ϥⲟⲩⲟϣⲉⲙ ⲁⲛ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲛⲓϣⲏⲣⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲧϩⲩⲥⲟⲥ

And whatsoever soul shall eat of the flesh of the sacrifice of the peace-offering which is the Lord’s, and his uncleanness be upon him, that soul shall perish from his people.

Και πασα προσφορα εξ αλφιτων, εζυμωμενη μετα ελαιου η ξηρα, θελει εισθαι παντων των υιων του Ααρων, ισον το μεριδιον εκαστου.

شريعة ذبيحة السلامة

«وَهَذِهِ شَرِيعَةُ ذَبِيحَةِ السَّلاَمَةِ. الَّذِي يُقَرِّبُهَا لِلرَّبِّ:

וְזֹ֥את תֹּורַ֖ת זֶ֣בַח הַשְּׁלָמִ֑ים אֲשֶׁ֥ר יַקְרִ֖יב לַיהוָֽה׃

Ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲫⲛⲟⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲛⲟϩⲉⲙ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲉⲛϥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡ⳪̅

And whatsoever soul shall touch any unclean thing, either of the uncleanness of a man, or of unclean quadrupeds, or any unclean abominable thing, and shall eat of the flesh of the sacrifice of the peace-offering, which is the Lord’s, that soul shall perish from his people.

Και ουτος ειναι ο νομος της θυσιας της ειρηνικης προσφορας, την οποιαν θελει προσφερει τις εις τον Κυριον.

إِنْ قَرَّبَهَا لأَجْلِ الشُّكْرِ، يُقَرِّبُ عَلَى ذَبِيحَةِ الشُّكْرِ أَقْرَاصَ فَطِيرٍ مَلْتُوتَةً بِزَيْتٍ، وَرِقَاقَ فَطِيرٍ مَدْهُونَةً بِزَيْتٍ، وَدَقِيقًا مَرْبُوكًا أَقْرَاصًا مَلْتُوتَةً بِزَيْتٍ،

אִ֣ם עַל־תֹּודָה֮ יַקְרִיבֶנּוּ֒ וְהִקְרִ֣יב ׀ עַל־זֶ֣בַח הַתֹּודָ֗ה חַלֹּ֤ות מַצֹּות֙ בְּלוּלֹ֣ת בַּשֶּׁ֔מֶן וּרְקִיקֵ֥י מַצֹּ֖ות מְשֻׁחִ֣ים בַּשָּׁ֑מֶן וְסֹ֣לֶת מֻרְבֶּ֔כֶת חַלֹּ֖ת בְּלוּלֹ֥ת בַּשָּֽׁמֶן׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲉϥⲛⲁⲉⲛϥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉⲑⲃⲉ ⲟⲩⲥⲙⲟⲩ ⲉϥⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲥⲙⲟⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲱⲓⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲥⲉⲙⲓⲇⲁⲗⲓⲟⲛ ⲉⲩⲟⲩⲟϣⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲉϩ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲗⲁⲕϩ ⲛ̀ⲁⲧⲕⲱⲃ ⲉ̀ⲁⲩⲑⲁϩⲥⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲉϩ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲥⲉⲙⲓⲇⲁⲗⲓⲟⲛ ⲉϥⲟⲩⲟϣⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲉϩ

And the Lord spoke to Moses, saying,

Εαν προσφερη αυτην περι ευχαριστιας, τοτε θελει προσφερει μετα της ευχαριστηριου προσφορας, πηττας αζυμους εζυμωμενας με ελαιον και λαγανα αζυμα κεχρισμενα μετα ελαιου και σεμιδαλιν κατεσκευασμενην, πηττας εζυμωμενας μετα ελαιου.

مَعَ أَقْرَاصِ خُبْزٍ خَمِيرٍ يُقَرِّبُ قُرْبَانَهُ عَلَى ذَبِيحَةِ شُكْرِ سَلاَمَتِهِ.

עַל־חַלֹּת֙ לֶ֣חֶם חָמֵ֔ץ יַקְרִ֖יב קָרְבָּנֹ֑ו עַל־זֶ֖בַח תֹּודַ֥ת שְׁלָמָֽיו׃

Ⲉ̀ϫⲉⲛ ϩⲁⲛⲱⲓⲕ ⲛ̀ϣⲉⲙⲏⲣ ⲉϥⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥⲇⲱⲣⲟⲛ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ϫⲉ ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲥⲙⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲟϩⲉⲙ ⲛ̀ⲧⲁϥ ⲡⲉ

Speak to the children of Israel, saying, Ye shall eat no fat of oxen or sheep or goats.

Με τας πηττας αρτον ενζυμον θελει προσφερει δια το δωρον αυτου μετα της προς ευχαριστιαν αυτου ειρηνικης προσφορας.

وَيُقَرِّبُ مِنْهُ وَاحِدًا مِنْ كُلِّ قُرْبَانٍ رَفِيعَةً لِلرَّبِّ، يَكُونُ لِلْكَاهِنِ الَّذِي يَرُشُّ دَمَ ذَبِيحَةِ السَّلاَمَةِ.

וְהִקְרִ֨יב מִמֶּ֤נּוּ אֶחָד֙ מִכָּל־קָרְבָּ֔ן תְּרוּמָ֖ה לַיהוָ֑ה לַכֹּהֵ֗ן הַזֹּרֵ֛ק אֶת־דַּ֥ם הַשְּׁלָמִ֖ים לֹ֥ו יִהְיֶֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧϥ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉϥⲇⲱⲣⲟⲛ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲫⲏ ⲉⲧⲉϥⲛⲁⲧⲏⲓϥ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁϫⲉϣ ⲡⲥⲛⲟϥ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩϫⲁⲓ

And the fat of such animals as have died of themselves, or have been seized of beasts, may be employed for any work; but it shall not be eaten for food.

Και εκ τουτων θελει προσφερει εν απο παντων των δωρων αυτου προσφοραν υψουμενην προς τον Κυριον· τουτο θελει εισθαι του ιερεως του ραντιζοντος το αιμα της ειρηνικης προσφορας.

وَلَحْمُ ذَبِيحَةِ شُكْرِ سَلاَمَتِهِ يُؤْكَلُ يَوْمَ قُرْبَانِهِ. لَا يُبْقِي مِنْهُ شَيْئًا إِلَى الصَّبَاحِ.

וּבְשַׂ֗ר זֶ֚בַח תֹּודַ֣ת שְׁלָמָ֔יו בְּיֹ֥ום קָרְבָּנֹ֖ו יֵאָכֵ֑ל לֹֽא־יַנִּ֥יחַ מִמֶּ֖נּוּ עַד־בֹּֽקֶר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲁϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲥⲙⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲟϩⲉⲙ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲉⲛ ⲡⲓⲇⲱⲣⲟⲛ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉⲩⲉ̀ⲟⲩⲟⲙϥ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲥⲱϫⲡ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉⲧⲟⲟⲩⲓ

Every one that eats fat off the beasts, from which he will bring a burnt-offering to the Lord—that soul shall perish from his people.

Και το κρεας της θυσιας της προς ευχαριστιαν ειρηνικης αυτου προσφορας θελει τρωγεσθαι την αυτην ημεραν καθ' ην προσφερεται δεν θελουσιν αφησει απ' αυτου εως το πρωι.

وَإِنْ كَانَتْ ذَبِيحَةُ قُرْبَانِهِ نَذْرًا أَوْ نَافِلَةً، فَفِي يَوْمِ تَقْرِيبِهِ ذَبِيحَتَهُ تُؤْكَلُ. وَفِي الْغَدِ يُؤْكَلُ مَا فَضَلَ مِنْهَا.

וְאִם־נֶ֣דֶר ׀ אֹ֣ו נְדָבָ֗ה זֶ֚בַח קָרְבָּנֹ֔ו בְּיֹ֛ום הַקְרִיבֹ֥ו אֶת־זִבְחֹ֖ו יֵאָכֵ֑ל וּמִֽמָּחֳרָ֔ת וְהַנֹּותָ֥ר מִמֶּ֖נּוּ יֵאָכֵֽל׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ϥⲛⲁⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲇⲱⲣⲟⲛ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩⲉⲩⲭⲏ ⲓⲉ ⲟⲩⲟⲩⲱϣ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲉϥⲛⲁⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲇⲱⲣⲟⲛ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛⲉⲙ ⲡⲉϥⲣⲁⲥϯ ⲉⲩⲉ̀ⲟⲩⲟⲙϥ

Ye shall eat no blood in all your habitations, either of beasts or of birds.

Και εαν η θυσια της προσφορας αυτου ηναι ευχη, η προσφορα προαιρετικη, θελει τρωγεσθαι την αυτην ημεραν καθ' ην προσφερει τις την θυσιαν αυτου· και εαν μεινη τι, τουτο θελει τρωγεσθαι την επαυριον.

وَأَمَّا الْفَاضِلُ مِنْ لَحْمِ الذَّبِيحَةِ فِي الْيَوْمِ الثَّالِثِ فَيُحْرَقُ بِالنَّارِ.

וְהַנֹּותָ֖ר מִבְּשַׂ֣ר הַזָּ֑בַח בַּיֹּום֙ הַשְּׁלִישִׁ֔י בָּאֵ֖שׁ יִשָּׂרֵֽף׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁⲥⲱϫⲡ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲁϥⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ϣⲁ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲅ̅ ⲉⲩⲉ̀ⲣⲟⲕϩϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ

Every soul that shall eat blood, that soul shall perish from his people.

Το εναπολειφθεν ομως του κρεατος της θυσιας εως της τριτης ημερας με πυρ θελει καιεσθαι.

وَإِنْ أُكِلَ مِنْ لَحْمِ ذَبِيحَةِ سَلاَمَتِهِ فِي الْيَوْمِ الثَّالِثِ لَا تُقْبَلُ. الَّذِي يُقَرِّبُهَا لَا تُحْسَبُ لَهُ، تَكُونُ نَجَاسَةً، وَالنَّفْسُ الَّتِي تَأْكُلُ مِنْهَا تَحْمِلُ ذَنْبَهَا.

וְאִ֣ם הֵאָכֹ֣ל יֵ֠אָכֵל מִבְּשַׂר־זֶ֨בַח שְׁלָמָ֜יו בַּיֹּ֣ום הַשְּׁלִישִׁי֮ לֹ֣א יֵרָצֶה֒ הַמַּקְרִ֣יב אֹתֹ֗ו לֹ֧א יֵחָשֵׁ֛ב לֹ֖ו פִּגּ֣וּל יִהְיֶ֑ה וְהַנֶּ֛פֶשׁ הָאֹכֶ֥לֶת מִמֶּ֖נּוּ עֲוֹנָ֥הּ תִּשָּֽׂא׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲉ̀ⲁϥⲟⲩⲱⲙ ⲛ̀ⲧⲉϥⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲁϥⲟⲩⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲅ̅ ⲛ̀ⲛⲟⲩϣⲟⲡϥ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲟⲡϥ ⲛⲁϥ ⲟⲩⲱⲣⲉⲃ ⲡⲉ ϯⲯⲩⲭⲏ ⲇⲉ ⲉⲧⲛⲁⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉⲥⲉ̀ϭⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲛⲟⲃⲓ

And the Lord spoke to Moses, saying,

Εαν δε φαγωθη τι απο του κρεατος της θυσιας της ειρηνικης προσφορας αυτου την τριτην ημεραν, δεν θελει εισθαι δεκτος ο προσφερων αυτην, ουδε θελει λογισθη εις αυτον· βδελυγμα θελει εισθαι· η δε ψυχη, ητις ηθελε φαγει απ' αυτου, θελει βαστασει την ανομιαν αυτης.

وَاللَّحْمُ الَّذِي مَسَّ شَيْئًا مَا نَجِسًا لَا يُؤْكَلُ. يُحْرَقُ بِالنَّارِ. وَاللَّحْمُ يَأْكُلُ كُلُّ طَاهِرٍ مِنْهُ.

וְהַבָּשָׂ֞ר אֲשֶׁר־יִגַּ֤ע בְּכָל־טָמֵא֙ לֹ֣א יֵֽאָכֵ֔ל בָּאֵ֖שׁ יִשָּׂרֵ֑ף וְהַ֨בָּשָׂ֔ר כָּל־טָהֹ֖ור יֹאכַ֥ל בָּשָֽׂר׃

Ⲟⲩⲟϩ ϩⲁⲛⲁϥ ⲁⲩϣⲁⲛϭⲓ ⲛⲉⲙ ⲉⲛⲭⲁⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧϭⲁϧⲉⲙ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲟⲩⲟⲙⲟⲩ ⲉⲩⲉ̀ⲣⲟⲕϩⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ ⲡⲉⲧⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲩⲉ̀ⲟⲩⲉⲙ ⲁϥ

Thou shalt also speak to the children of Israel, saying, He that offers a sacrifice of peace-offering, shall bring his gift to the Lord also from the sacrifice of peace-offering.

Και το κρεας, το οποιον ηθελεν εγγισει ακαθαρτον τι, δεν θελει τρωγεσθαι· εν πυρι θελει καιεσθαι περι δε του κρεατος, οστις ειναι καθαρος θελει τρωγει κρεας.

وَأَمَّا النَّفْسُ الَّتِي تَأْكُلُ لَحْمًا مِنْ ذَبِيحَةِ السَّلاَمَةِ الَّتِي لِلرَّبِّ وَنَجَاسَتُهَا عَلَيْهَا فَتُقْطَعُ تِلْكَ النَّفْسُ مِنْ شَعْبِهَا.

וְהַנֶּ֜פֶשׁ אֲשֶׁר־תֹּאכַ֣ל בָּשָׂ֗ר מִזֶּ֤בַח הַשְּׁלָמִים֙ אֲשֶׁ֣ר לַיהוָ֔ה וְטֻמְאָתֹ֖ו עָלָ֑יו וְנִכְרְתָ֛ה הַנֶּ֥פֶשׁ הַהִ֖וא מֵעַמֶּֽיהָ׃

Ⲟⲩⲟϩ ϯⲯⲩⲭⲏ ⲉⲑⲛⲁⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲁϥⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲟⲩϫⲁⲓ ⲉⲧⲉ ⲫⲁ ⲡ⳪̅ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϥϭⲱϧⲉⲙ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲉⲥⲉ̀ⲧⲁⲕⲟ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲯⲩⲭⲏ ⲉⲧⲉ̀ⲙⲙⲁⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲥⲗⲁⲟⲥ

His hands shall bring the burnt-offerings to the Lord; the fat which is on the breast and the lobe of the liver, he shall bring them, so as to set them for a gift before the Lord.

Η δε ψυχη ητις εχουσα την ακαθαρσιαν αυτης εφ' εαυτης ηθελε φαγει απο του κρεατος της θυσιας της ειρηνικης προσφορας, ητις ειναι του Κυριου, η ψυχη αυτη θελει απολεσθη εκ του λαου αυτης.

وَالنَّفْسُ الَّتِي تَمَسُّ شَيْئًا مَا نَجِسًا نَجَاسَةَ إِنْسَانٍ أَوْ بَهِيمَةً نَجِسَةً أَوْ مَكْرُوهًا مَا نَجِسًا، ثُمَّ تَأْكُلُ مِنْ لَحْمِ ذَبِيحَةِ السَّلاَمَةِ الَّتِي لِلرَّبِّ، تُقْطَعُ تِلْكَ النَّفْسُ مِنْ شَعْبِهَا».

וְנֶ֜פֶשׁ כִּֽי־תִגַּ֣ע בְּכָל־טָמֵ֗א בְּטֻמְאַ֤ת אָדָם֙ אֹ֣ו ׀ בִּבְהֵמָ֣ה טְמֵאָ֗ה אֹ֚ו בְּכָל־שֶׁ֣קֶץ טָמֵ֔א וְאָכַ֛ל מִבְּשַׂר־זֶ֥בַח הַשְּׁלָמִ֖ים אֲשֶׁ֣ר לַיהוָ֑ה וְנִכְרְתָ֛ה הַנֶּ֥פֶשׁ הַהִ֖וא מֵעַמֶּֽיהָ׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲯⲩⲭⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲛⲁϭⲓ ⲛⲉⲙ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧϭⲁϧⲉⲙ ⲓⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡϭⲱϧⲉⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲓⲉ ⲛⲏ ⲉⲧϭⲁϧⲉⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ϥⲧⲉⲫⲁⲧ ⲓⲉ ⲥⲱϥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧϭⲁϧⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲁϥⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲟⲩϫⲁⲓ ⲉⲧⲉ ⲫⲁ ⲡ⳪̅ ⲡⲉ ⲉⲥⲉ̀ⲧⲁⲕⲟ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲯⲩⲭⲏ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲥⲗⲁⲟⲥ

And the priest shall offer the fat upon the altar, and the breast shall be Aaron’s and his sons,

Και η ψυχη ητις ηθελεν εγγισει ακαθαρτον τι, ακαθαρσιαν ανθρωπου η ζωον ακαθαρτον η βδελυρον τι ακαθαρτον, και φαγει απο του κρεατος της θυσιας της ειρηνικης προσφορας, ητις ειναι του Κυριου, και η ψυχη αυτη θελει απολεσθη εκ του λαου αυτης.

تحريم أكل الشحم والدم

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

and ye shall give the right shoulder for a choice piece to the priest of your sacrifices of peace-offering.

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«كَلِّمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَائِلًا: كُلَّ شَحْمِ ثَوْرٍ أَوْ كَبْشٍ أَوْ مَاعِزٍ لَا تَأْكُلُوا.

דַּבֵּ֛ר אֶל־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר כָּל־חֵ֜לֶב שֹׁ֥ור וְכֶ֛שֶׂב וָעֵ֖ז לֹ֥א תֹאכֵֽלוּ׃

Ϫⲉ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉⲕϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲱⲧ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛⲉϩⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲉⲥⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲃⲁⲉⲙⲡⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲟⲙⲟⲩ

He that offers the blood of the peace-offering, and the fat, of the sons of Aaron, his shall be the right shoulder for a portion.

Λαλησον προς τους υιους Ισραηλ, λεγων, Δεν θελετε τρωγει παντελως στεαρ βοος η προβατου η αιγος.

وَأَمَّا شَحْمُ الْمَيْتَةِ وَشَحْمُ الْمُفْتَرَسَةِ فَيُسْتَعْمَلُ لِكُلِّ عَمَلٍ، لكِنْ أَكْلًا لَا تَأْكُلُوهُ.

וְחֵ֤לֶב נְבֵלָה֙ וְחֵ֣לֶב טְרֵפָ֔ה יֵעָשֶׂ֖ה לְכָל־מְלָאכָ֑ה וְאָכֹ֖ל לֹ֥א תֹאכְלֻֽהוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲱⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲙⲱⲟⲩⲧ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲛⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲉⲩⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ ⲉ̀ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲟⲩⲱⲙ ⲇⲉ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲟⲩⲟⲙⲟⲩ

For I have taken the wave-breast and shoulder of separation from the children of Israel from the sacrifices of your peace-offerings, and I have given them to Aaron the priest and his sons, a perpetual ordinance due from the children of Israel.

Και το στεαρ του θνησιμαιου ζωου και το στεαρ του θηριαλωτου δυναται να χρησιμευη εις πασαν αλλην χρειαν· δεν θελετε ομως τρωγει δι'ολου απ' αυτου.

إِنَّ كُلَّ مَنْ أَكَلَ شَحْمًا مِنَ الْبَهَائِمِ الَّتِي يُقَرِّبُ مِنْهَا وَقُودًا لِلرَّبِّ تُقْطَعُ مِنْ شَعْبِهَا، النَّفْسُ الَّتِي تَأْكُلُ.

כִּ֚י כָּל־אֹכֵ֣ל חֵ֔לֶב מִן־הַ֨בְּהֵמָ֔ה אֲשֶׁ֨ר יַקְרִ֥יב מִמֶּ֛נָּה אִשֶּׁ֖ה לַיהוָ֑ה וְנִכְרְתָ֛ה הַנֶּ֥פֶשׁ הָאֹכֶ֖לֶת מֵֽעַמֶּֽיהָ׃

Ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲛⲁⲟⲩⲱⲙ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩⲓ ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲩⲧⲁϩ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲉⲥⲉ̀ⲧⲁⲕⲟ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲯⲩⲭⲏ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲥⲗⲁⲟⲥ

This is the anointing of Aaron, and the anointing of his sons, their portion of the burnt-offerings of the Lord, in the day in which he brought them forward to minister as priests to the Lord;

Διοτι οστις φαγη το στεαρ του ζωου, απο του οποιου προσφερεται θυσια γινομενη δια πυρος εις τον Κυριον, και εκεινη ψυχη, ητις ηθελε φαγει θελει απολεσθη εκ του λαου αυτης.

وَكُلَّ دَمٍ لَا تَأْكُلُوا فِي جَمِيعِ مَسَاكِنِكُمْ مِنَ الطَّيْرِ وَمِنَ الْبَهَائِمِ.

וְכָל־דָּם֙ לֹ֣א תֹאכְל֔וּ בְּכֹ֖ל מֹושְׁבֹתֵיכֶ֑ם לָעֹ֖וף וְלַבְּהֵמָֽה׃

Ⲥⲛⲟϥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲟⲙⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛⲙⲁⲛ̀ϣⲱⲡⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲓⲧⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩⲓ ⲓⲧⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϩⲁⲗⲁϯ

as the Lord commanded to give to them in the day in which he anointed them of the sons of Israel, a perpetual statute through their generations.

Παρομοιως δεν θελετε τρωγει ουδεν αιμα, ειτε πτηνου ειτε ζωου εν ουδεμια εκ των κατοικιων σας.

كُلُّ نَفْسٍ تَأْكُلُ شَيْئًا مِنَ الدَّمِ تُقْطَعُ تِلْكَ النَّفْسُ مِنْ شَعْبِهَا».

כָּל־נֶ֖פֶשׁ אֲשֶׁר־תֹּאכַ֣ל כָּל־דָּ֑ם וְנִכְרְתָ֛ה הַנֶּ֥פֶשׁ הַהִ֖וא מֵֽעַמֶּֽיהָ׃ פ

Ⲯⲩⲭⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲛⲁⲟⲩⲉⲙ ⲥⲛⲟϥ ⲉⲥⲉ̀ⲧⲁⲕⲟ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲯⲩⲭⲏ ⲉⲧⲉ̀ⲙⲙⲁⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲥⲗⲁⲟⲥ

This is the law of the whole-burnt-offerings, and of sacrifice, and of sin-offering, and of offering for transgression, and of the sacrifice of consecration, and of the sacrifice of peace-offering;

Πασα ψυχη ητις ηθελε φαγει οποιονδηποτε αιμα, και εκεινη η ψυχη θελει απολεσθη εκ του λαου αυτης.

نصيب الكهنة

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

as the Lord commanded Moses in the mount Sina, in the day in which he commanded the children of Israel to offer their gifts before the Lord in the wilderness of Sina.

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«كَلِّمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَائِلًا: الَّذِي يُقَرِّبُ ذَبِيحَةَ سَلاَمَتِهِ لِلرَّبِّ، يَأْتِي بِقُرْبَانِهِ إِلَى الرَّبِّ مِنْ ذَبِيحَةِ سَلاَمَتِهِ.

דַּבֵּ֛ר אֶל־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר הַמַּקְרִ֞יב אֶת־זֶ֤בַח שְׁלָמָיו֙ לַיהוָ֔ה יָבִ֧יא אֶת־קָרְבָּנֹ֛ו לַיהוָ֖ה מִזֶּ֥בַח שְׁלָמָֽיו׃

Ϫⲉ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉⲕⲉ̀ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲉⲕϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲟⲩϫⲁⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉϥⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲇⲱⲣⲟⲛ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲟⲩϫⲁⲓ

-

Λαλησον προς τους υιους Ισραηλ, λεγων, Ο προσφερων την θυσιαν της ειρηνικης προσφορας αυτου προς τον Κυριον, θελει φερει το δωρον αυτου προς τον Κυριον, απο της θυσιας της ειρηνικης προσφορας αυτου.

يَدَاهُ تَأْتِيَانِ بِوَقَائِدِ الرَّبِّ. الشَّحْمُ يَأْتِي بِهِ مَعَ الصَّدْرِ. أَمَّا الصَّدْرُ فَلِكَيْ يُرَدِّدَهُ تَرْدِيدًا أَمَامَ الرَّبِّ.

יָדָ֣יו תְּבִיאֶ֔ינָה אֵ֖ת אִשֵּׁ֣י יְהוָ֑ה אֶת־הַחֵ֤לֶב עַל־הֶֽחָזֶה֙ יְבִיאֶ֔נּוּ אֵ֣ת הֶחָזֶ֗ה לְהָנִ֥יף אֹתֹ֛ו תְּנוּפָ֖ה לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉϥϫⲓϫ ⲉⲩⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲛⲓⲟⲩϫⲁⲓ ⲉⲩϣⲏⲡ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲱⲧ ⲫⲏ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ϯⲙⲉⲥⲧⲉⲛϩⲏⲧ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲗⲟⲃⲟⲥ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓϩⲩⲡⲁⲣ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ϩⲱⲥⲧⲉ ⲉ̀ⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲛ̀ⲧⲁⲓⲟ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅

-

Αι χειρες αυτου θελουσι φερει τας δια πυρος γινομενας προσφορας του Κυριου· θελει φερει το στεαρ μετα του στηθους, δια να κινηται το στηθος ως προσφορα κινητη εμπροσθεν του Κυριου.

فَيُوقِدُ الْكَاهِنُ الشَّحْمَ عَلَى الْمَذْبَحِ، وَيَكُونُ الصَّدْرُ لِهَارُونَ وَبَنِيهِ.

וְהִקְטִ֧יר הַכֹּהֵ֛ן אֶת־הַחֵ֖לֶב הַמִּזְבֵּ֑חָה וְהָיָה֙ הֶֽחָזֶ֔ה לְאַהֲרֹ֖ן וּלְבָנָֽיו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉϥⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲙⲡⲓⲱⲧ ⲧⲏⲣϥ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ϯⲙⲉⲥⲧⲉⲛϩⲏⲧ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ϯⲙⲉⲥⲧⲉⲛϩⲏⲧ ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ

-

Και ο ιερευς θελει καιει το στεαρ επι του θυσιαστηριου· το στηθος ομως θελει εισθαι του Ααρων και των υιων αυτου.

وَالسَّاقُ الْيُمْنَى تُعْطُونَهَا رَفِيعَةً لِلْكَاهِنِ مِنْ ذَبَائِحِ سَلاَمَتِكُمْ.

וְאֵת֙ שֹׁ֣וק הַיָּמִ֔ין תִּתְּנ֥וּ תְרוּמָ֖ה לַכֹּהֵ֑ן מִזִּבְחֵ֖י שַׁלְמֵיכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓϣⲱⲃϣ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲫⲟⲣϫϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ⲧⲏⲓϥ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟϩⲉⲙ

-

Και θελετε διδει προς τον ιερεα προσφοραν υψουμενην, τον δεξιον ωμον εκ των θυσιων της ειρηνικης προσφορας σας.

اَلَّذِي يُقَرِّبُ دَمَ ذَبِيحَةِ السَّلاَمَةِ وَالشَّحْمَ مِنْ بَنِي هَارُونَ، تَكُونُ لَهُ السَّاقُ الْيُمْنَى نَصِيبًا،

הַמַּקְרִ֞יב אֶת־דַּ֧ם הַשְּׁלָמִ֛ים וְאֶת־הַחֵ֖לֶב מִבְּנֵ֣י אַהֲרֹ֑ן לֹ֧ו תִהְיֶ֛ה שֹׁ֥וק הַיָּמִ֖ין לְמָנָֽה׃

Ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁⲉⲣⲡⲣⲟⲥⲫⲉⲣⲓⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲟⲩϫⲁⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲁϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϣⲱⲃϣ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲧⲟⲓ

-

Οστις εκ των υιων του Ααρων προσφερει το αιμα της ειρηνικης προσφορας και το στεαρ, θελει λαμβανει τον δεξιον ωμον εις μεριδιον αυτου.

لأَنَّ صَدْرَ التَّرْدِيدِ وَسَاقَ الرَّفِيعَةِ قَدْ أَخَذْتُهُمَا مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ ذَبَائِحِ سَلاَمَتِهِمْ وَأَعْطَيْتُهُمَا لِهَارُونَ الْكَاهِنِ وَلِبَنِيهِ فَرِيضَةً دَهْرِيَّةً مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ».

כִּי֩ אֶת־חֲזֵ֨ה הַתְּנוּפָ֜ה וְאֵ֣ת ׀ שֹׁ֣וק הַתְּרוּמָ֗ה לָקַ֙חְתִּי֙ מֵאֵ֣ת בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֔ל מִזִּבְחֵ֖י שַׁלְמֵיהֶ֑ם וָאֶתֵּ֣ן אֹ֠תָם לְאַהֲרֹ֨ן הַכֹּהֵ֤ן וּלְבָנָיו֙ לְחָק־עֹולָ֔ם מֵאֵ֖ת בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃

Ϯⲙⲉⲥⲧⲉⲛϩⲏⲧ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲉⲡⲓⲑⲉⲙⲁ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϣⲱⲃϣ ⲉⲧⲫⲟⲣϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲁⲓϭⲓⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϣⲱⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟϩⲉⲙ ⲁⲓⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲟⲙⲓⲙⲟⲛ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅

-

Διοτι το κινητον στηθος και τον υψουμενον ωμον ελαβον παρα των υιων Ισραηλ εκ των θυσιων της ειρηνικης προσφορας αυτων, και εδωκα αυτα προς τον Ααρων τον ιερεα και προς τους υιους αυτου εις νομιμον αιωνιον μεταξυ των υιων Ισραηλ.

تِلْكَ مَسْحَةُ هَارُونَ وَمَسْحَةُ بَنِيهِ مِنْ وَقَائِدِ الرَّبِّ يَوْمَ تَقْدِيمِهِمْ لِيَكْهَنُوا لِلرَّبِّ،

זֹ֣את מִשְׁחַ֤ת אַהֲרֹן֙ וּמִשְׁחַ֣ת בָּנָ֔יו מֵאִשֵּׁ֖י יְהוָ֑ה בְּיֹום֙ הִקְרִ֣יב אֹתָ֔ם לְכַהֵ֖ן לַיהוָֽה׃

Ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲓⲑⲱϩⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲑⲱϩⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲟⲩⲧⲁϩ ⲉⲧϣⲏⲡ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲡ⳪̅ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲁϥⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲉⲣⲟⲩⲏⲃ ⲙ̀ⲡ⳪̅

-

Τουτο ειναι το χρισμα του Ααρων, και το χρισμα των υιων αυτου, απο των δια πυρος γινομενων προσφορων του Κυριου, την ημεραν καθ' ην παρεστησεν αυτους δια να ιερατευωσιν εις τον Κυριον·

الَّتِي أَمَرَ الرَّبُّ أَنْ تُعْطَى لَهُمْ يَوْمَ مَسْحِهِ إِيَّاهُمْ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ، فَرِيضَةً دَهْرِيَّةً فِي أَجْيَالِهِمْ.

אֲשֶׁר֩ צִוָּ֨ה יְהוָ֜ה לָתֵ֣ת לָהֶ֗ם בְּיֹום֙ מָשְׁחֹ֣ו אֹתָ֔ם מֵאֵ֖ת בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל חֻקַּ֥ת עֹולָ֖ם לְדֹרֹתָֽם׃

Ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲉϯ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲁϥⲑⲁϩⲥⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲟⲙⲓⲙⲟⲛ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ ϧⲉⲛ ⲛⲟⲩϫⲱⲟⲩ

-

το οποιον προσεταξεν ο Κυριος να διδωται εις αυτους παρα των υιων Ισραηλ, καθ' ην ημεραν εχρισεν αυτους, εις νομιμον αιωνιον εις τας γενεας αυτων.

تِلْكَ شَرِيعَةُ الْمُحْرَقَةِ، وَالتَّقْدِمَةِ، وَذَبِيحَةِ الْخَطِيَّةِ، وَذَبِيحَةِ الإِثْمِ، وَذَبِيحَةِ الْمِلْءِ، وَذَبِيحَةِ السَّلاَمَةِ،

זֹ֣את הַתֹּורָ֗ה לָֽעֹלָה֙ לַמִּנְחָ֔ה וְלַֽחַטָּ֖את וְלָאָשָׁ֑ם וְלַ֨מִּלּוּאִ֔ים וּלְזֶ֖בַח הַשְּׁלָמִֽים׃

Ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲫⲛⲟⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϭⲗⲓⲗ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛⲉⲙ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲛⲉⲙ ⲉⲑⲃⲉ ϯⲙⲉⲧϣⲁϥⲧ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲟⲩϫⲁⲓ

-

Ουτος ειναι ο νομος του ολοκαυτωματος, της εξ αλφιτων προσφορας και της περι αμαρτιας προσφορας και της περι ανομιας προσφορας και των καθιερωσεων και της θυσιας της ειρηνικης προσφορας·

الَّتِي أَمَرَ الرَّبُّ بِهَا مُوسَى فِي جَبَلِ سِينَاءَ، يَوْمَ أَمْرِهِ بَنِي إِسْرَائِيلَ بِتَقْرِيبِ قَرَابِينِهِمْ لِلرَّبِّ فِي بَرِّيَّةِ سِينَاءَ.

אֲשֶׁ֨ר צִוָּ֧ה יְהוָ֛ה אֶת־מֹשֶׁ֖ה בְּהַ֣ר סִינָ֑י בְּיֹ֨ום צַוֹּתֹ֜ו אֶת־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל לְהַקְרִ֧יב אֶת־קָרְבְּנֵיהֶ֛ם לַיהוָ֖ה בְּמִדְבַּ֥ר סִינָֽי׃ פ

Ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲉ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲥⲓⲛⲁ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲁϥϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲉ̀ⲧⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲇⲱⲣⲟⲛ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϩⲓ ⲡϣⲁϥⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲥⲓⲛⲁ

-

τον οποιον προσεταξεν ο Κυριος εις τον Μωυσην εν τω ορει Σινα, καθ' ην ημεραν προσεταξε τους υιους Ισραηλ να προσφερωσι προς τον Κυριον τα δωρα αυτων εν τη ερημω Σινα.

إصحاح 8

مسح هارون وبنيه

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«خُذْ هَارُونَ وَبَنِيهِ مَعَهُ، وَالثِّيَابَ وَدُهْنَ الْمَسْحَةِ وَثَوْرَ الْخَطِيَّةِ وَالْكَبْشَيْنِ وَسَلَّ الْفَطِيرِ،

קַ֤ח אֶֽת־אַהֲרֹן֙ וְאֶת־בָּנָ֣יו אִתֹּ֔ו וְאֵת֙ הַבְּגָדִ֔ים וְאֵ֖ת שֶׁ֣מֶן הַמִּשְׁחָ֑ה וְאֵ֣ת ׀ פַּ֣ר הַֽחַטָּ֗את וְאֵת֙ שְׁנֵ֣י הָֽאֵילִ֔ים וְאֵ֖ת סַ֥ל הַמַּצֹּֽות׃

Ϫⲉ ϭⲓ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲧⲟⲗⲏ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲛⲉϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲑⲱϩⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲉⲧⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲓⲗⲓ ⲃ̅ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲕⲁⲛⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲁⲧⲕⲱⲃ

Take Aaron and his sons, and his robes and the anointing oil, and the calf for the sin-offering, and the two rams, and the basket of unleavened bread,

Λαβε τον Ααρων και τους υιους αυτου μετ' αυτου, και τας στολας και το ελαιον του χρισματος και τον μοσχον της περι αμαρτιας προσφορας και τους δυο κριους και το κανιστρον των αζυμων.

وَاجْمَعْ كُلَّ الْجَمَاعَةِ إِلَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ».

וְאֵ֥ת כָּל־הָעֵדָ֖ה הַקְהֵ֑ל אֶל־פֶּ֖תַח אֹ֥הֶל מֹועֵֽד׃

Ⲉⲕⲉ̀ⲑⲱⲟⲩϯ ⲛ̀ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲧⲏⲣⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ϩⲓⲣⲉⲛ ⲫⲣⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ

and assemble the whole congregation at the door of the tabernacle of witness.

Και συναξον πασαν την συναγωγην εις την θυραν της σκηνης του μαρτυριου.

فَفَعَلَ مُوسَى كَمَا أَمَرَهُ الرَّبُّ. فَاجْتَمَعَتِ الْجَمَاعَةُ إِلَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ.

וַיַּ֣עַשׂ מֹשֶׁ֔ה כַּֽאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֹתֹ֑ו וַתִּקָּהֵל֙ הָֽעֵדָ֔ה אֶל־פֶּ֖תַח אֹ֥הֶל מֹועֵֽד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓⲣⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲛⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲑⲱⲟⲩϯ ⲛ̀ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲧⲏⲣⲥ ϩⲓⲣⲉⲛ ⲫⲣⲟ ⲛ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ

And Moses did as the Lord appointed him, and he assembled the congregation at the door of the tabernacle of witness.

Και εκαμεν ο Μωυσης καθως προσεταξεν εις αυτον ο Κυριος· και συνηχθη η συναγωγη εις την θυραν της σκηνης του μαρτυριου.

ثُمَّ قَالَ مُوسَى لِلْجَمَاعَةِ: «هَذَا مَا أَمَرَ الرَّبُّ أَنْ يُفْعَلَ».

וַיֹּ֥אמֶר מֹשֶׁ֖ה אֶל־הָעֵדָ֑ה זֶ֣ה הַדָּבָ֔ר אֲשֶׁר־צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה לַעֲשֹֽׂות׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛ̀ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲧⲏⲣⲥ ϫⲉ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲉⲧⲁϥϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅

And Moses said to the congregation, This is the thing which the Lord has commanded you to do.

Και ειπεν ο Μωυσης προς την συναγωγην, Ουτος ειναι ο λογος τον οποιον προσεταξεν ο Κυριος να γεινη.

فَقَدَّمَ مُوسَى هَارُونَ وَبَنِيهِ وَغَسَّلَهُمْ بِمَاءٍ.

וַיַּקְרֵ֣ב מֹשֶׁ֔ה אֶֽת־אַהֲרֹ֖ן וְאֶת־בָּנָ֑יו וַיִּרְחַ֥ץ אֹתָ֖ם בַּמָּֽיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉⲛ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϫⲟⲕⲙⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ

And Moses brought nigh Aaron and his sons, and washed them with water,

Και εφερεν ο Μωυσης τον Ααρων και τους υιους αυτου και ελουσεν αυτους με υδωρ.

وَجَعَلَ عَلَيْهِ الْقَمِيصَ وَنَطَّقَهُ بِالْمِنْطَقَةِ وَأَلْبَسَهُ الْجُبَّةَ وَجَعَلَ عَلَيْهِ الرِّدَاءَ، وَنَطَّقَهُ بِزُنَّارِ الرِّدَاءِ وَشَدَّهُ بِهِ.

וַיִּתֵּ֨ן עָלָ֜יו אֶת־הַכֻּתֹּ֗נֶת וַיַּחְגֹּ֤ר אֹתֹו֙ בָּֽאַבְנֵ֔ט וַיַּלְבֵּ֤שׁ אֹתֹו֙ אֶֽת־הַמְּעִ֔יל וַיִּתֵּ֥ן עָלָ֖יו אֶת־הָאֵפֹ֑ד וַיַּחְגֹּ֣ר אֹתֹ֗ו בְּחֵ֙שֶׁב֙ הָֽאֵפֹ֔ד וַיֶּאְפֹּ֥ד לֹ֖ו בֹּֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϯ ϩⲓⲱⲧϥ ⲛ̀ϯϣⲑⲏⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϧⲟⲕϥ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲟϫϧ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϯ ϩⲓⲱⲧϥ ⲛ̀ⲟⲩϩⲃⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲥⲁϧⲟⲩⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϯ ⲥⲁⲡϣⲱⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ϯⲉⲡⲱⲙⲓⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϧⲟⲕϥ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ϩⲓ ⲟⲩⲥⲟⲡ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲓⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲉⲡⲱⲙⲓⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϭⲟⲗⲕⲥ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ

and put on him the coat, and girded him with the girdle, and clothed him with the tunic, and put on him the ephod;

Και εβαλε τον χιτωνα επ' αυτον, και εζωσεν αυτον την ζωνην, και ενεδυσεν αυτον τον ποδηρη, και εβαλεν επ' αυτου το εφοδ, και εζωσεν αυτον την κεντητην ζωνην του εφοδ, και περιεζωσεν αυτον με αυτην.

وَوَضَعَ عَلَيْهِ الصُّدْرَةَ وَجَعَلَ فِي الصُّدْرَةِ الأُورِيمَ وَالتُّمِّيمَ.

וַיָּ֥שֶׂם עָלָ֖יו אֶת־הַחֹ֑שֶׁן וַיִּתֵּן֙ אֶל־הַחֹ֔שֶׁן אֶת־הָאוּרִ֖ים וְאֶת־הַתֻּמִּֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲭⲱ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲟⲅⲓⲟⲛ ⲥⲁⲡϣⲱⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲭⲱ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩⲱⲛϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲗⲟⲅⲓⲟⲛ and put upon it the oracle, and put upon the oracle the Manifestation and the Truth.

and girded him with a girdle according to the make of the ephod, and clasped him closely with it:

Και εβαλεν επ' αυτου το περιστηθιον· εις δε το περιστηθιον εβαλε το Ουριμ και το Θουμμιμ.

وَوَضَعَ الْعِمَامَةَ عَلَى رَأْسِهِ، وَوَضَعَ عَلَى الْعِمَامَةِ إِلَى جِهَةِ وَجْهِهِ صَفِيحَةَ الذَّهَبِ، الإِكْلِيلَ الْمُقَدَّسَ، كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.

וַיָּ֥שֶׂם אֶת־הַמִּצְנֶ֖פֶת עַל־רֹאשֹׁ֑ו וַיָּ֨שֶׂם עַֽל־הַמִּצְנֶ֜פֶת אֶל־מ֣וּל פָּנָ֗יו אֵ֣ת צִ֤יץ הַזָּהָב֙ נֵ֣זֶר הַקֹּ֔דֶשׁ כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־מֹשֶֽׁה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲭⲱ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲓⲧⲣⲁ ϩⲓϫⲉⲛ ⲧⲉϥⲁⲫⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲭⲱ ⲥⲁⲡϣⲱⲓ ⲛ̀ϯⲙⲓⲧⲣⲁ ⲛ̀ⲟⲩⲡⲉⲧⲁⲗⲟⲛ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡⲉϥϩⲟ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲓⲡⲉⲧⲁⲗⲟⲛ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲉⲧⲁⲩⲧⲟⲩⲃⲟϥ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ

And he put the mitre on his head, and put upon the mitre in front the golden plate, the most holy thing, as the Lord commanded Moses.

Και εβαλε την μιτραν επι της κεφαλης αυτου· επι δε της μιτρας, κατα το εμπροσθεν αυτης, εβαλε το πεταλον το χρυσουν, το διαδημα το αγιον, καθως προσεταξεν ο Κυριος εις τον Μωυσην.

ثُمَّ أَخَذَ مُوسَى دُهْنَ الْمَسْحَةِ وَمَسَحَ الْمَسْكَنَ وَكُلَّ مَا فِيهِ وَقَدَّسَهُ،

וַיִּקַּ֤ח מֹשֶׁה֙ אֶת־שֶׁ֣מֶן הַמִּשְׁחָ֔ה וַיִּמְשַׁ֥ח אֶת־הַמִּשְׁכָּ֖ן וְאֶת־כָּל־אֲשֶׁר־בֹּ֑ו וַיְקַדֵּ֖שׁ אֹתָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲱⲗⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲛⲉϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲑⲱϩⲥ

And Moses took of the anointing oil,

Και ελαβεν ο Μωυσης το ελαιον του χρισματος και εχρισε την σκηνην και παντα τα εν αυτη και ηγιασεν αυτα.

وَنَضَحَ مِنْهُ عَلَى الْمَذْبَحِ سَبْعَ مَرَّاتٍ، وَمَسَحَ الْمَذْبَحَ وَجَمِيعَ آنِيَتِهِ، وَالْمِرْحَضَةَ وَقَاعِدَتَهَا لِتَقْدِيسِهَا.

וַיַּ֥ז מִמֶּ֛נּוּ עַל־הַמִּזְבֵּ֖חַ שֶׁ֣בַע פְּעָמִ֑ים וַיִּמְשַׁ֨ח אֶת־הַמִּזְבֵּ֜חַ וְאֶת־כָּל־כֵּלָ֗יו וְאֶת־הַכִּיֹּ֛ר וְאֶת־כַּנֹּ֖ו לְקַדְּשָֽׁם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲛⲟϫϧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲥⲟⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲑⲱϩⲥ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲁϥⲧⲟⲩⲃⲟϥ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲗⲟⲩⲧⲏⲣ ⲛⲉⲙ ⲧⲉϥⲃⲁⲥⲓⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲟⲩⲃⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲑⲱϩⲥ ⲛ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲥⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲟⲩⲃⲱⲟⲩ

and sprinkled of it seven times on the altar; and anointed the altar, and hallowed it, and all things on it, and the laver, and its foot, and sanctified them; and anointed the tabernacle and all its furniture, and hallowed it.

Και ερραντισεν απ' αυτου επι το θυσιαστηριον επτακις και εχρισε το θυσιαστηριον· και παντα τα σκευη αυτου και τον νιπτηρα και την βασιν αυτου, δια να αγιαση αυτα.

وَصَبَّ مِنْ دُهْنِ الْمَسْحَةِ عَلَى رَأْسِ هَارُونَ وَمَسَحَهُ لِتَقْدِيسِهِ.

וַיִּצֹק֙ מִשֶּׁ֣מֶן הַמִּשְׁחָ֔ה עַ֖ל רֹ֣אשׁ אַהֲרֹ֑ן וַיִּמְשַׁ֥ח אֹתֹ֖ו לְקַדְּשֹֽׁו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲱϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲛⲉϩ ⲛ̀ⲑⲱϩⲥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲁⲫⲉ ⲛⲁⲁⲣⲱⲛ ⲁϥⲑⲁϩⲥϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲟⲩⲃⲟϥ

And Moses poured of the anointing oil on the head of Aaron; and he anointed him and sanctified him.

Και εχυσεν απο του ελαιου του χρισματος επι την κεφαλην του Ααρων και εχρισεν αυτον, δια να αγιαση αυτον.

ثُمَّ قَدَّمَ مُوسَى بَنِي هَارُونَ وَأَلْبَسَهُمْ أَقْمِصَةً وَنَطَّقَهُمْ بِمَنَاطِقَ وَشَدَّ لَهُمْ قَلاَنِسَ، كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.

וַיַּקְרֵ֨ב מֹשֶׁ֜ה אֶת־בְּנֵ֣י אַהֲרֹ֗ן וַיַּלְבִּשֵׁ֤ם כֻּתֳּנֹת֙ וַיַּחְגֹּ֤ר אֹתָם֙ אַבְנֵ֔ט וַיַּחֲבֹ֥שׁ לָהֶ֖ם מִגְבָּעֹ֑ות כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־מֹשֶֽׁה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛ̀ⲛⲓϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϯ ϩⲓⲱⲧⲟⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛϣⲑⲏⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϧⲟⲕⲟⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲙⲟϫϧ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϯ ϩⲓⲱⲧⲟⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲕⲩⲇⲁⲣⲓⲥ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲉ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ

And Moses brought the sons of Aaron near, and put on them coast and girded them with girdles, and put on them bonnets, as the Lord commanded Moses.

Και εφερεν ο Μωυσης τους υιους του Ααρων και ενεδυσεν αυτους χιτωνας και εζωσεν αυτους ζωνας και εβαλε μιτριδια επ' αυτων, καθως προσεταξεν ο Κυριος εις τον Μωυσην.

ثُمَّ قَدَّمَ ثَوْرَ الْخَطِيَّةِ، وَوَضَعَ هَارُونُ وَبَنُوهُ أَيْدِيَهُمْ عَلَى رَأْسِ ثَوْرِ الْخَطِيَّةِ.

וַיַּגֵּ֕שׁ אֵ֖ת פַּ֣ר הַֽחַטָּ֑את וַיִּסְמֹ֨ךְ אַהֲרֹ֤ן וּבָנָיו֙ אֶת־יְדֵיהֶ֔ם עַל־רֹ֖אשׁ פַּ֥ר הַֽחַטָּֽאת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲁⲩⲧⲁⲗⲟ ⲛ̀ⲛⲟⲩϫⲓϫ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲁⲫⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲫⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ

And Moses brought near the calf for the sin-offering, and Aaron and his sons laid their hands on the head of the calf of the sin-offering.

Και εφερε τον μοσχον της περι αμαρτιας προσφορας· ο δε Ααρων και οι υιοι αυτου επεθεσαν τας χειρας αυτων επι την κεφαλην του μοσχου της περι αμαρτιας προσφορας.

فَذَبَحَهُ، وَأَخَذَ مُوسَى الدَّمَ وَجَعَلَهُ عَلَى قُرُونِ الْمَذْبَحِ مُسْتَدِيرًا بِإِصْبَعِهِ، وَطَهَّرَ الْمَذْبَحَ. ثُمَّ صَبَّ الدَّمَ إِلَى أَسْفَلِ الْمَذْبَحِ وَقَدَّسَهُ تَكْفِيرًا عَنْهُ.

וַיִּשְׁחָ֗ט וַיִּקַּ֨ח מֹשֶׁ֤ה אֶת־הַדָּם֙ וַ֠יִּתֵּן עַל־קַרְנֹ֨ות הַמִּזְבֵּ֤חַ סָבִיב֙ בְּאֶצְבָּעֹ֔ו וַיְחַטֵּ֖א אֶת־הַמִּזְבֵּ֑חַ וְאֶת־הַדָּ֗ם יָצַק֙ אֶל־יְסֹ֣וד הַמִּזְבֵּ֔חַ וַֽיְקַדְּשֵׁ֖הוּ לְכַפֵּ֥ר עָלָֽיו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϧⲉⲗϧⲱⲗϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲱⲗⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲁⲗⲟ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲧⲁⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉϥⲕⲱϯ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲧⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲟⲩⲃⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲁϥϫⲟϣϥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϯⲃⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲟⲩⲃⲟϥ ⲉ̀ⲡϫⲓⲛⲓⲛⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲛ̀ϩⲁⲛϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲭⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

And he slew it; and Moses took of the blood, and put it on the horns of the altar round about with his finger; and he purified the altar, and poured out the blood at the bottom of the altar, and sanctified it, to make atonement upon it.

Και εσφαξεν αυτον και ελαβεν ο Μωυσης απο του αιματος και εβαλεν επι τα κερατα του θυσιαστηριου κυκλω δια του δακτυλου αυτου, και εκαθαρισε το θυσιαστηριον· και το αιμα εχυσεν εις την βασιν του θυσιαστηριου και ηγιασεν αυτο, δια να καμη εξιλεωσιν επ' αυτου.

وَأَخَذَ كُلَّ الشَّحْمِ الَّذِي عَلَى الأَحْشَاءِ وَزِيَادَةَ الْكَبِدِ وَالْكُلْيَتَيْنِ وَشَحْمَهُمَا، وَأَوْقَدَهُ مُوسَى عَلَى الْمَذْبَحِ.

וַיִּקַּ֗ח אֶֽת־כָּל־הַחֵלֶב֮ אֲשֶׁ֣ר עַל־הַקֶּרֶב֒ וְאֵת֙ יֹתֶ֣רֶת הַכָּבֵ֔ד וְאֶת־שְׁתֵּ֥י הַכְּלָיֹ֖ת וְאֶֽת־חֶלְבְּהֶ֑ן וַיַּקְטֵ֥ר מֹשֶׁ֖ה הַמִּזְבֵּֽחָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲱⲗⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲙ̀ⲡⲓⲱⲧ ⲉⲧϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲧⲥⲁϧⲟⲩⲛ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲗⲟⲃⲟⲥ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓϩⲩⲡⲁⲣ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϭⲗⲱⲧ ⲃ̅ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲧ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ

And Moses took all the fat that was upon the inwards, and the lobe on the liver, and both the kidneys, and the fat that was upon them, and Moses offered them on the altar.

Και ελαβε παν το στεαρ το επι των εντοσθιων και τον λοβον του ηπατος και τους δυο νεφρους και το στεαρ αυτων, και εκαυσεν αυτα ο Μωυσης επι του θυσιαστηριου.

وَأَمَّا الثَّوْرُ: جِلْدُهُ وَلَحْمُهُ وَفَرْثُهُ، فَأَحْرَقَهُ بِنَارٍ خَارِجَ الْمَحَلَّةِ، كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.

וְאֶת־הַפָּ֤ר וְאֶת־עֹרֹו֙ וְאֶת־בְּשָׂרֹ֣ו וְאֶת־פִּרְשֹׁ֔ו שָׂרַ֣ף בָּאֵ֔שׁ מִח֖וּץ לַֽמַּחֲנֶ֑ה כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־מֹשֶֽׁה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲛⲉⲙ ⲧⲉϥⲃⲏⲣⲥⲁ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲁϥⲟⲩⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϩⲱⲓⲣⲓ ⲁϥⲣⲟⲕϩⲟⲩ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛ̀ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲉ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ

But the calf, and his hide, and his flesh, and his dung, he burnt with fire without the camp, as the Lord commanded Moses.

Τον μοσχον ομως και το δερμα αυτου και το κρεας αυτου και την κοπρον αυτου, εκαυσεν εν πυρι εξω του στρατοπεδου, καθως προσεταξεν ο Κυριος εις τον Μωυσην.

ثُمَّ قَدَّمَ كَبْشَ الْمُحْرَقَةِ، فَوَضَعَ هَارُونُ وَبَنُوهُ أَيْدِيَهُمْ عَلَى رَأْسِ الْكَبْشِ.

וַיַּקְרֵ֕ב אֵ֖ת אֵ֣יל הָעֹלָ֑ה וַֽיִּסְמְכ֞וּ אַהֲרֹ֧ן וּבָנָ֛יו אֶת־יְדֵיהֶ֖ם עַל־רֹ֥אשׁ הָאָֽיִל׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲙ̀ⲡⲓⲱⲓⲗⲓ ⲙ̀ⲡⲓϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϫⲟϥϫⲉϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲁⲩⲧⲁⲗⲟ ⲛ̀ⲛⲟⲩϫⲓϫ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲁⲫⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲱⲓⲗⲓ

And Moses brought near the ram for a whole-burnt-offering, and Aaron and his sons laid their hands on the head of the ram.

Και εφερε τον κριον του ολοκαυτωματος· και ο Ααρων και οι υιοι αυτου επεθεσαν τας χειρας αυτων επι την κεφαλην του κριου.

فَذَبَحَهُ، وَرَشَّ مُوسَى الدَّمَ عَلَى الْمَذْبَحِ مُسْتَدِيرًا.

וַיִּשְׁחָ֑ט וַיִּזְרֹ֨ק מֹשֶׁ֧ה אֶת־הַדָּ֛ם עַל־הַמִּזְבֵּ֖חַ סָבִֽיב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϧⲟⲗϧⲉⲗ ⲙ̀ⲡⲓⲱⲓⲗⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲱϣ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉϥⲕⲱϯ And Moses slew the ram: and Moses poured the blood on the altar round about.

And he divided the ram by its limbs, and Moses offered the head, and the limbs, and the fat;

Και εσφαξεν αυτον και ερραντισεν ο Μωυσης το αιμα επι το θυσιαστηριον κυκλω.

وَقَطَّعَ الْكَبْشَ إِلَى قِطَعِهِ. وَأَوْقَدَ مُوسَى الرَّأْسَ وَالْقِطَعَ وَالشَّحْمَ.

וְאֶת־הָאַ֔יִל נִתַּ֖ח לִנְתָחָ֑יו וַיַּקְטֵ֤ר מֹשֶׁה֙ אֶת־הָרֹ֔אשׁ וְאֶת־הַנְּתָחִ֖ים וְאֶת־הַפָּֽדֶר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲱⲓⲗⲓ ⲁϥⲫⲁϣϥ ⲛⲁϥ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲛⲟⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉϥⲙⲉⲗⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲁϥⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲛ̀ϯⲁⲫⲉ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲙⲉⲗⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲧ

And Moses offered up the whole ram on the altar: it is a whole-burnt-offering for a sweet-smelling savour; it is a burnt-offering to the Lord, as the Lord commanded Moses.

Και διεμελισε τον κριον κατα τα μελη αυτου· και εκαυσεν ο Μωυσης την κεφαλην και τα μελη και το στεαρ.

وَأَمَّا الأَحْشَاءُ وَالأَكَارِعُ فَغَسَلَهَا بِمَاءٍ، وَأَوْقَدَ مُوسَى كُلَّ الْكَبْشِ عَلَى الْمَذْبَحِ. إِنَّهُ مُحْرَقَةٌ لِرَائِحَةِ سَرُورٍ. وَقُودٌ هُوَ لِلرَّبِّ، كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.

וְאֶת־הַקֶּ֥רֶב וְאֶת־הַכְּרָעַ֖יִם רָחַ֣ץ בַּמָּ֑יִם וַיַּקְטֵר֩ מֹשֶׁ֨ה אֶת־כָּל־הָאַ֜יִל הַמִּזְבֵּ֗חָה עֹלָ֨ה ה֤וּא לְרֵֽיחַ־נִיחֹ֙חַ֙ אִשֶּׁ֥ה הוּא֙ לַיהוָ֔ה כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־מֹשֶֽׁה׃

Ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲉϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϭⲁⲗⲁⲩϫ ⲁϥⲓⲁⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲁϥⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲱⲓⲗⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϫⲟϥϫⲉϥ ⲡⲉ ⲟⲩⲥⲑⲟⲓ ⲛ̀ⲥⲑⲩⲛⲟⲩϥⲓ ⲟⲩⲟⲩⲧⲁϩ ⲉϥϣⲏⲡ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲉ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ and he washed the belly and the feet with water.

And Moses brought the second ram, the ram of consecration, and Aaron and his sons laid their hands on the head of the ram, and he slew him;

Τα δε εντοσθια και τους ποδας επλυνε με υδωρ· και εκαυσεν ο Μωυσης ολον τον κριον επι του θυσιαστηριου· ητο ολοκαυτωμα εις οσμην ευωδιας, προσφορα γινομενη δια πυρος εις τον Κυριον· καθως προσεταξεν ο Κυριος εις τον Μωυσην.

ثُمَّ قَدَّمَ الْكَبْشَ الثَّانِي، كَبْشَ الْمَلْءِ، فَوَضَعَ هَارُونُ وَبَنُوهُ أَيْدِيَهُمْ عَلَى رَأْسِ الْكَبْشِ.

וַיַּקְרֵב֙ אֶת־הָאַ֣יִל הַשֵּׁנִ֔י אֵ֖יל הַמִּלֻּאִ֑ים וַֽיִּסְמְכ֞וּ אַהֲרֹ֧ן וּבָנָ֛יו אֶת־יְדֵיהֶ֖ם עַל־רֹ֥אשׁ הָאָֽיִל׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓⲛⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲙ̀ⲡⲓⲱⲓⲗⲓ ⲙ̀ⲙⲁϩⲃ̅ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲓⲗⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲁⲩⲧⲁⲗⲟ ⲛ̀ⲛⲟⲩϫⲓϫ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲁⲫⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲱⲓⲗⲓ

and Moses took of his blood, and put it upon the tip of Aaron’s right ear, and on the thumb of his right hand, and on the great toe of his right foot.

Και εφερε τον κριον τον δευτερον, τον κριον της καθιερωσεως· ο δε Ααρων και οι υιοι αυτου επεθεσαν τας χειρας αυτων επι την κεφαλην του κριου.

فَذَبَحَهُ، وَأَخَذَ مُوسَى مِنْ دَمِهِ وَجَعَلَ عَلَى شَحْمَةِ أُذُنِ هَارُونَ الْيُمْنَى، وَعَلَى إِبْهَامِ يَدِهِ الْيُمْنَى، وَعَلَى إِبْهَامِ رِجْلِهِ الْيُمْنَى.

וַיִּשְׁחָ֓ט ׀ וַיִּקַּ֤ח מֹשֶׁה֙ מִדָּמֹ֔ו וַיִּתֵּ֛ן עַל־תְּנ֥וּךְ אֹֽזֶן־אַהֲרֹ֖ן הַיְמָנִ֑ית וְעַל־בֹּ֤הֶן יָדֹו֙ הַיְמָנִ֔ית וְעַל־בֹּ֥הֶן רַגְלֹ֖ו הַיְמָנִֽית׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϧⲉⲗϧⲱⲗϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲱⲗⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲥⲛⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲁⲗⲟ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲗⲟⲃⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲙⲁϣϫ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϩⲏⲧⲥ ⲛ̀ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϩⲏⲧⲥ ⲛ̀ⲧⲉϥⲫⲁⲧ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ

And Moses brought near the sons of Aaron; and Moses put of the blood on the tips of their right ears, and on the thumbs of their right hands, and on the great toes of their right feet, and Moses poured out the blood on the altar round about.

Και εσφαξεν αυτον, και ελαβεν ο Μωυσης απο του αιματος αυτου και εβαλεν επι τον λοβον του δεξιου ωτιου του Ααρων, και επι τον αντιχειρα της δεξιας αυτου χειρος, και επι τον μεγαλον δακτυλον του δεξιου αυτου ποδος.

ثُمَّ قَدَّمَ مُوسَى بَنِي هَارُونَ وَجَعَلَ مِنَ الدَّمِ عَلَى شَحْمِ آذَانِهِمِ الْيُمْنَى، وَعَلَى أَبَاهِمِ أَيْدِيهِمِ الْيُمْنَى، وَعَلَى أَبَاهِمِ أَرْجُلِهِمِ الْيُمْنَى، ثُمَّ رَشَّ مُوسَى الدَّمَ عَلَى الْمَذْبَحِ مُسْتَدِيرًا.

וַיַּקְרֵ֞ב אֶת־בְּנֵ֣י אַהֲרֹ֗ן וַיִּתֵּ֨ן מֹשֶׁ֤ה מִן־הַדָּם֙ עַל־תְּנ֤וּךְ אָזְנָם֙ הַיְמָנִ֔ית וְעַל־בֹּ֤הֶן יָדָם֙ הַיְמָנִ֔ית וְעַל־בֹּ֥הֶן רַגְלָ֖ם הַיְמָנִ֑ית וַיִּזְרֹ֨ק מֹשֶׁ֧ה אֶת־הַדָּ֛ם עַל־הַֽמִּזְבֵּ֖חַ סָבִֽיב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲁϥⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲁⲗⲟ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲗⲟⲃⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲟⲩⲙⲁϣϫ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϩⲏⲧⲥ ⲛ̀ⲛⲟⲩϫⲓϫ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϩⲏⲧⲥ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲫⲁⲧ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲱϣ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲛⲟϥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ

And he took the fat, and the rump, and the fat on the belly, and the lobe of the liver, and the two kidneys, and the fat that is upon them, and the right shoulder.

Και εφερε τους υιους του Ααρων και εβαλεν ο Μωυσης απο του αιματος επι τον λοβον του δεξιου ωτιου αυτων και επι τους αντιχειρας των δεξιων χειρων αυτων και επι τους μεγαλους δακτυλους των δεξιων ποδων αυτων· και ερραντισεν ο Μωυσης το αιμα επι του θυσιαστηριου κυκλω.

ثُمَّ أَخَذَ الشَّحْمَ: الأَلْيَةَ وَكُلَّ الشَّحْمِ الَّذِي عَلَى الأَحْشَاءِ، وَزِيَادَةَ الْكَبِدِ وَالْكُلْيَتَيْنِ وَشَحْمَهُمَا، وَالسَّاقَ الْيُمْنَى،

וַיִּקַּ֞ח אֶת־הַחֵ֣לֶב וְאֶת־הָֽאַלְיָ֗ה וְאֶֽת־כָּל־הַחֵלֶב֮ אֲשֶׁ֣ר עַל־הַקֶּרֶב֒ וְאֵת֙ יֹתֶ֣רֶת הַכָּבֵ֔ד וְאֶת־שְׁתֵּ֥י הַכְּלָיֹ֖ת וְאֶֽת־חֶלְבְּהֶ֑ן וְאֵ֖ת שֹׁ֥וק הַיָּמִֽין׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲁϥⲱⲗⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲱⲧ ⲛⲉⲙ ϯϯⲡⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲧ ⲉⲧϩⲓϫⲉⲛ ϯⲛⲉϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲗⲟⲃⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϩⲩⲡⲁⲣ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϭⲗⲱⲧ ⲃ̅ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲧ ⲉⲧϩⲓϫⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϣⲱⲃϣ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ

And from the basket of consecration, which was before the Lord, he also took one unleavened loaf, and one loaf made with oil, and one cake; and put them upon the fat, and the right shoulder:

Και ελαβε το στεαρ και την ουραν και παν το στεαρ το επι των εντοσθιων και τον λοβον του ηπατος και τους δυο νεφρους και το στεαρ αυτων και τον δεξιον ωμον·

وَمِنْ سَلِّ الْفَطِيرِ الَّذِي أَمَامَ الرَّبِّ، أَخَذَ قُرْصًا وَاحِدًا فَطِيرًا، وَقُرْصًا وَاحِدًا مِنَ الْخُبْزِ بِزَيْتٍ، وَرُقَاقَةً وَاحِدَةً، وَوَضَعَهَا عَلَى الشَّحْمِ وَعَلَى السَّاقِ الْيُمْنَى،

וּמִסַּ֨ל הַמַּצֹּ֜ות אֲשֶׁ֣ר ׀ לִפְנֵ֣י יְהוָ֗ה לָ֠קַח חַלַּ֨ת מַצָּ֤ה אַחַת֙ וְֽחַלַּ֨ת לֶ֥חֶם שֶׁ֛מֶן אַחַ֖ת וְרָקִ֣יק אֶחָ֑ד וַיָּ֙שֶׂם֙ עַל־הַ֣חֲלָבִ֔ים וְעַ֖ל שֹׁ֥וק הַיָּמִֽין׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲱⲗⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁⲛⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϫⲱⲕ ⲫⲏ ⲉⲧⲭⲏ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲓⲕ ⲛ̀ⲁⲧϣⲉⲙⲏⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲟⲩⲱⲓⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲉϩ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲗⲁⲅⲁⲛⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲁⲗⲱⲟⲩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲱⲧ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϣⲱⲃϣ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ

and put them all on the hands of Aaron, and upon the hands of his sons, and offered them up for a wave-offering before the Lord.

και απο του κανιστρου των αζυμων του εμπροσθεν του Κυριου ελαβε μιαν πητταν αζυμον, και ενα αρτον ελαιωμενον και εν λαγανον και εβαλεν αυτα επι το στεαρ και επι τον δεξιον ωμον·

وَجَعَلَ الْجَمِيعَ عَلَى كَفَّيْ هَارُونَ وَكُفُوفِ بَنِيهِ، وَرَدَّدَهَا تَرْدِيدًا أَمَامَ الرَّبِّ.

וַיִּתֵּ֣ן אֶת־הַכֹּ֔ל עַ֚ל כַּפֵּ֣י אַהֲרֹ֔ן וְעַ֖ל כַּפֵּ֣י בָנָ֑יו וַיָּ֧נֶף אֹתָ֛ם תְּנוּפָ֖ה לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲁⲗⲱⲟⲩ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲉⲛϫⲓϫ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲉⲛϫⲓϫ ⲛ̀ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲛϥ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲫⲟⲣϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And Moses took them at their hands, and Moses offered them on the altar, on the whole-burnt-offering of consecration, which is a smell of sweet savour: it is a burnt-offering to the Lord.

και εβαλε τα παντα εις τας χειρας του Ααρων και εις τας χειρας των υιων αυτου, και εκινησεν αυτα εις προσφοραν κινητην εμπροσθεν του Κυριου.

ثُمَّ أَخَذَهَا مُوسَى عَنْ كُفُوفِهِمْ، وَأَوْقَدَهَا عَلَى الْمَذْبَحِ فَوْقَ الْمُحْرَقَةِ. إِنَّهَا قُرْبَانُ مَلْءٍ لِرَائِحَةِ سَرُورٍ. وَقُودٌ هِيَ لِلرَّبِّ.

וַיִּקַּ֨ח מֹשֶׁ֤ה אֹתָם֙ מֵעַ֣ל כַּפֵּיהֶ֔ם וַיַּקְטֵ֥ר הַמִּזְבֵּ֖חָה עַל־הָעֹלָ֑ה מִלֻּאִ֥ים הֵם֙ לְרֵ֣יחַ נִיחֹ֔חַ אִשֶּׁ֥ה ה֖וּא לַיהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲗⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲟⲩϫⲓϫ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϫⲟϥϫⲉϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲥⲑⲟⲓ ⲛ̀ⲥⲑⲩⲛⲟⲩϥⲓ ⲟⲩⲟⲩⲧⲁϩ ⲉϥϣⲏⲡ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉ

And Moses took the breast, and separated it for a heave-offering before the Lord, from the ram of consecration; and it became Moses’ portion, as the Lord commanded Moses.

Και ελαβεν αυτα ο Μωυσης εκ των χειρων αυτων και εκαυσεν επι του θυσιαστηριου επι το ολοκαυτωμα· αυται ησαν καθιερωσεις εις οσμην ευωδιας· ητο θυσια γινομενη δια πυρος εις τον Κυριον.

ثُمَّ أَخَذَ مُوسَى الصَّدْرَ وَرَدَّدَهُ تَرْدِيدًا أَمَامَ الرَّبِّ مِنْ كَبْشِ الْمَلْءِ. لِمُوسَى كَانَ نَصِيبًا، كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.

וַיִּקַּ֤ח מֹשֶׁה֙ אֶת־הֶ֣חָזֶ֔ה וַיְנִיפֵ֥הוּ תְנוּפָ֖ה לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה מֵאֵ֣יל הַמִּלֻּאִ֗ים לְמֹשֶׁ֤ה הָיָה֙ לְמָנָ֔ה כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־מֹשֶֽׁה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥⲱⲗⲓ ⲛ̀ϯⲙⲉⲥⲧⲉⲛϩⲏⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲁϥⲟⲗⲥ ⲛ̀ⲟⲩⲧⲁⲗⲟ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲱⲓⲗⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲧⲟⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲉ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ

And Moses took of the anointing oil, and of the blood that was on the altar, and sprinkled it on Aaron, and on his garments, and his sons, and the garments of his sons with him.

Και λαβων ο Μωυσης το στηθος, εκινησεν αυτο εις προσφοραν κινητην εμπροσθεν του Κυριου· εκ του κριου της καθιερωσεως τουτο ητο το μεριδιον του Μωυσεως, καθως προσεταξεν ο Κυριος εις τον Μωυσην.

ثُمَّ أَخَذَ مُوسَى مِنْ دُهْنِ الْمَسْحَةِ وَمِنَ الدَّمِ الَّذِي عَلَى الْمَذْبَحِ، وَنَضَحَ عَلَى هَارُونَ وَعَلَى ثِيَابِهِ، وَعَلَى بَنِيهِ وَعَلَى ثِيَابِ بَنِيهِ مَعَهُ. وَقَدَّسَ هَارُونَ وَثِيَابَهُ وَبَنِيهِ وَثِيَابَ بَنِيهِ مَعَهُ.

וַיִּקַּ֨ח מֹשֶׁ֜ה מִשֶּׁ֣מֶן הַמִּשְׁחָ֗ה וּמִן־הַדָּם֮ אֲשֶׁ֣ר עַל־הַמִּזְבֵּחַ֒ וַיַּ֤ז עַֽל־אַהֲרֹן֙ עַל־בְּגָדָ֔יו וְעַל־בָּנָ֛יו וְעַל־בִּגְדֵ֥י בָנָ֖יו אִתֹּ֑ו וַיְקַדֵּ֤שׁ אֶֽת־אַהֲרֹן֙ אֶת־בְּגָדָ֔יו וְאֶת־בָּנָ֛יו וְאֶת־בִּגְדֵ֥י בָנָ֖יו אִתֹּֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲱⲗⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲛⲉϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲑⲱϩⲥ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲫⲏ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲛⲟⲩϫϧ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲉϥⲥⲧⲟⲗⲏ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲟⲩⲥⲧⲟⲗⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲟⲩⲃⲟ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲥⲧⲟⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲡⲉ

And he sanctified Aaron and his garments, and his sons, and the garments of his sons with him.

Και ελαβεν ο Μωυσης απο του ελαιου του χρισματος και απο του αιματος του επι του θυσιαστηριου και ερραντισεν επι τον Ααρων, επι τας στολας αυτου και επι τους υιους αυτου και επι τας στολας των υιων αυτου μετ' αυτου· και ηγιασε τον Ααρων, τας στολας αυτου και τους υιους αυτου και τας στολας των υιων αυτου μετ' αυτου·

ثُمَّ قَالَ مُوسَى لِهَارُونَ وَبَنِيهِ: «اطْبُخُوا اللَّحْمَ لَدَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ، وَهُنَاكَ تَأْكُلُونَهُ وَالْخُبْزَ الَّذِي فِي سَلِّ قُرْبَانِ الْمَلْءِ، كَمَا أَمَرْتُ قَائِلًا: هَارُونُ وَبَنُوهُ يَأْكُلُونَهُ.

וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֜ה אֶל־אַהֲרֹ֣ן וְאֶל־בָּנָ֗יו בַּשְּׁל֣וּ אֶת־הַבָּשָׂר֮ פֶּ֣תַח אֹ֣הֶל מֹועֵד֒ וְשָׁם֙ תֹּאכְל֣וּ אֹתֹ֔ו וְאֶ֨ת־הַלֶּ֔חֶם אֲשֶׁ֖ר בְּסַ֣ל הַמִּלֻּאִ֑ים כַּאֲשֶׁ֤ר צִוֵּ֙יתִי֙ לֵאמֹ֔ר אַהֲרֹ֥ן וּבָנָ֖יו יֹאכְלֻֽהוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ϫⲉ ⲫⲓⲥⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲁⲫⲟⲩⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲁⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲁ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲟⲩⲟⲙⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲱⲓⲕ ⲛⲏ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁⲛⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲉⲩⲉ̀ⲟⲩⲟⲙⲟⲩ

And Moses said to Aaron and to his sons, Boil the flesh in the tent of the tabernacle of witness in the holy place; and there ye shall eat it and the loaves in the basket of consecration, as it has been appointed me, the Lord saying, Aaron and his sons shall eat them.

Και ειπεν ο Μωυσης προς τον Ααρων και προς τους υιους αυτου, Βρασατε το κρεας εις την θυραν της σκηνης του μαρτυριου· και εκει φαγετε αυτο και τον αρτον τον εν τω κανιστρω των καθιερωσεων, καθως με προσεταξεν ο Κυριος, λεγων, Ο Ααρων και οι υιοι αυτου θελουσι τρωγει αυτα.

وَالْبَاقِي مِنَ اللَّحْمِ وَالْخُبْزِ تُحْرِقُونَهُ بِالنَّارِ.

וְהַנֹּותָ֥ר בַּבָּשָׂ֖ר וּבַלָּ֑חֶם בָּאֵ֖שׁ תִּשְׂרֹֽפוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏ ⲉⲧⲛⲁⲥⲱϫⲡ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲁϥⲟⲩⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲱⲓⲕ ⲣⲟⲕϩⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ

And that which is left of the flesh and of the loaves burn ye with fire.

Το δε υπολοιπον του κρεατος και του αρτου εν πυρι θελετε κατακαυσει.

وَمِنْ لَدُنْ بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ، لَا تَخْرُجُونَ سَبْعَةَ أَيَّامٍ إِلَى يَوْمِ كَمَالِ أَيَّامِ مَلْئِكُمْ، لأَنَّهُ سَبْعَةَ أَيَّامٍ يَمْلأُ أَيْدِيَكُمْ.

וּמִפֶּתַח֩ אֹ֨הֶל מֹועֵ֜ד לֹ֤א תֵֽצְאוּ֙ שִׁבְעַ֣ת יָמִ֔ים עַ֚ד יֹ֣ום מְלֹ֔את יְמֵ֖י מִלֻּאֵיכֶ֑ם כִּ֚י שִׁבְעַ֣ת יָמִ֔ים יְמַלֵּ֖א אֶת־יֶדְכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲉⲣ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲫⲣⲟ ⲛ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲧⲣⲉ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ϣⲁⲧⲉ ⲟⲩⲉϩⲟⲟⲩ ϫⲱⲕ ⲟⲩⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ϥⲛⲁϫⲟⲕⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϫⲓϫ

And ye shall not go out from the door of the tabernacle of witness for seven days, until the day be fulfilled, the day of your consecration; for in seven days shall he consecrate you,

Και απο της θυρας της σκηνης του μαρτυριου δεν θελετε εξελθει επτα ημερας, εωσου πληρωθωσιν αι ημεραι της καθιερωσεως σας· διοτι εν επτα ημεραις θελει τελειωθη η καθιερωσις σας.

كَمَا فَعَلَ فِي هَذَا الْيَوْمِ، قَدْ أَمَرَ الرَّبُّ أَنْ يُفْعَلَ لِلتَّكْفِيرِ عَنْكُمْ.

כַּאֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה בַּיֹּ֣ום הַזֶּ֑ה צִוָּ֧ה יְהוָ֛ה לַעֲשֹׂ֖ת לְכַפֵּ֥ר עֲלֵיכֶֽם׃

Ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥⲁⲓϥ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲉⲓⲣⲓ ϩⲱⲥⲧⲉ ⲉ̀ⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ

as he did in this day on which the Lord commanded me to do so, to make an atonement for you.

Καθως εκαμεν εις την ημεραν ταυτην, ουτω προσεταξε Κυριος να εκτεληται, δια να γινηται εξιλεωσις δια σας.

وَلَدَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ تُقِيمُونَ نَهَارًا وَلَيْلًا سَبْعَةَ أَيَّامٍ، وَتَحْفَظُونَ شَعَائِرَ الرَّبِّ فَلَا تَمُوتُونَ، لأَنِّي هَكَذَا أُمِرْتُ».

וּפֶתַח֩ אֹ֨הֶל מֹועֵ֜ד תֵּשְׁב֨וּ יֹומָ֤ם וָלַ֙יְלָה֙ שִׁבְעַ֣ת יָמִ֔ים וּשְׁמַרְתֶּ֛ם אֶת־מִשְׁמֶ֥רֶת יְהוָ֖ה וְלֹ֣א תָמ֑וּתוּ כִּי־כֵ֖ן צֻוֵּֽיתִי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲫⲣⲟ ⲛ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϩⲉⲙⲥⲓ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲉϫⲱⲣϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲛⲓϫⲓⲛⲁⲣⲉϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛϣ̀ⲧⲉⲙ̀ⲙⲟⲩ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲅⲁⲣ ⲁϥϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲛⲏⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅

And ye shall remain seven days at the door of the tabernacle of witness, day and night; ye shall observe the ordinances of the Lord, that ye die not; for so has the Lord God commanded me.

Θελετε λοιπον καθισει επτα ημερας εις την θυραν της σκηνης του μαρτυριου ημεραν και νυκτα· και θελετε φυλαττει τας παραγγελιας του Κυριου, δια να μη αποθανητε· διοτι ουτω προσεταχθην.

فَعَمِلَ هَارُونُ وَبَنُوهُ كُلَّ مَا أَمَرَ بِهِ الرَّبُّ عَلَى يَدِ مُوسَى.

וַיַּ֥עַשׂ אַהֲרֹ֖ן וּבָנָ֑יו אֵ֚ת כָּל־הַדְּבָרִ֔ים אֲשֶׁר־צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה בְּיַד־מֹשֶֽׁה׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓⲣⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲁϫⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ

And Aaron and his sons performed all these commands which the Lord commanded Moses.

Και εκαμεν ο Ααρων και οι υιοι αυτου παντας τους λογους, τους οποιους προσεταξεν ο Κυριος δια χειρος του Μωυσεως.

إصحاح 9

الكهنة يبدأون خدمتهم

وَفِي الْيَوْمِ الثَّامِنِ دَعَا مُوسَى هَارُونَ وَبَنِيهِ وَشُيُوخَ إِسْرَائِيلَ.

וַיְהִי֙ בַּיֹּ֣ום הַשְּׁמִינִ֔י קָרָ֣א מֹשֶׁ֔ה לְאַהֲרֹ֖ן וּלְבָנָ֑יו וּלְזִקְנֵ֖י יִשְׂרָאֵֽל׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲏ̅ ⲁϥⲙⲟⲩϯ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϧⲉⲗⲗⲟⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅

And it came to pass on the eighth day, that Moses called Aaron and his sons, and the elders of Israel,

Και την ογδοην ημεραν ο Μωυσης εκαλεσε τον Ααρων και τους υιους αυτου και τους πρεσβυτερους του Ισραηλ·

وَقَالَ لِهَارُونَ: «خُذْ لَكَ عِجْلًا ابْنَ بَقَرٍ لِذَبِيحَةِ خَطِيَّةٍ، وَكَبْشًا لِمُحْرَقَةٍ صَحِيحَيْنِ، وَقَدِّمْهُمَا أَمَامَ الرَّبِّ.

וַיֹּ֣אמֶר אֶֽל־אַהֲרֹ֗ן קַח־לְ֠ךָ עֵ֣גֶל בֶּן־בָּקָ֧ר לְחַטָּ֛את וְאַ֥יִל לְעֹלָ֖ה תְּמִימִ֑ם וְהַקְרֵ֖ב לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϫⲟⲥ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ϫⲉ ϭⲓ ⲛⲁⲕ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲁⲥⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲉϩⲱⲟⲩ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲱⲓⲗⲓ ⲉⲩϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϫⲟϥϫⲉϥ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲧⲁϭⲛⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲛⲓⲧⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅

and Moses said to Aaron, Take to thyself a young calf of the herd for a sin-offering, and a ram for a whole-burnt-offering, unblemished, and offer them before the Lord.

και ειπε προς τον Ααρων, Λαβε εις σεαυτον μοσχον εκ βοων δια προσφοραν περι αμαρτιας και κριον δια ολοκαυτωμα αμωμα και προσφερε αυτα εμπροσθεν του Κυριου.

وَكَلَّمَ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَائِلًا: خُذُوا تَيْسًا مِنَ الْمَعْزِ لِذَبِيحَةِ خَطِيَّةٍ، وَعِجْلًا وَخَرُوفًا حَوْلِيَّيْنِ صَحِيحَيْنِ لِمُحْرَقَةٍ،

וְאֶל־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל תְּדַבֵּ֣ר לֵאמֹ֑ר קְח֤וּ שְׂעִיר־עִזִּים֙ לְחַטָּ֔את וְעֵ֨גֶל וָכֶ֧בֶשׂ בְּנֵי־שָׁנָ֛ה תְּמִימִ֖ם לְעֹלָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓϧⲉⲗⲗⲟⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉⲕⲉ̀ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲉⲕϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ϭⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲃⲁⲣⲏⲓⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲃⲁⲉⲙⲡⲓ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲱⲓⲗⲓ ⲉⲩϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϫⲟϥϫⲉϥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲙⲁⲥⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϩⲓⲏⲃ ⲉ̀ⲁϥⲉⲣ ⲟⲩⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉⲩⲟⲩⲧⲁϩ ⲉϥϣⲏⲡ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲧⲁϭⲛⲓ

And speak to the elders of Israel, saying, Take one kid of the goats for a sin-offering, and a young calf, and a lamb of a year old for a whole-burnt-offering, spotless,

Και εις τους υιους του Ισραηλ θελεις λαλησει, λεγων, Λαβετε τραγον εξ αιγων δια προσφοραν περι αμαρτιας και μοσχον και αρνιον ενιαυσια, αμωμα, δια ολοκαυτωμα,

وَثَوْرًا وَكَبْشًا لِذَبِيحَةِ سَلاَمَةٍ لِلذَّبْحِ أَمَامَ الرَّبِّ، وَتَقْدِمَةً مَلْتُوتَةً بِزَيْتٍ. لأَنَّ الرَّبَّ الْيَوْمَ يَتَرَاءَى لَكُمْ».

וְשֹׁ֨ור וָאַ֜יִל לִשְׁלָמִ֗ים לִזְבֹּ֙חַ֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה וּמִנְחָ֖ה בְּלוּלָ֣ה בַשָּׁ֑מֶן כִּ֣י הַיֹּ֔ום יְהוָ֖ה נִרְאָ֥ה אֲלֵיכֶֽם׃

Ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲙⲁⲥⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲉϩⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲱⲓⲗⲓ ⲉⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲛⲟϩⲉⲙ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲥⲉⲙⲓⲇⲁⲗⲓⲟⲛ ⲉϥⲟⲩⲟϣⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲉϩ ϫⲉ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲫⲟⲟⲩ ⲡ⳪̅ ϥⲛⲁⲟⲩⲟⲛϩϥ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ

and a calf and a ram for a peace offering before the Lord, and fine flour mingled with oil, for to-day the Lord will appear among you.

και βουν και κριον δια ειρηνικην προσφοραν, εις θυσιαν εμπροσθεν του Κυριου, και προσφοραν εξ αλφιτων εζυμωμενην μετα ελαιου· διοτι σημερον θελει εμφανισθη ο Κυριος εις εσας.

فَأَخَذُوا مَا أَمَرَ بِهِ مُوسَى إِلَى قُدَّامِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ. وَتَقَدَّمَ كُلُّ الْجَمَاعَةِ وَوَقَفُوا أَمَامَ الرَّبِّ.

וַיִּקְח֗וּ אֵ֚ת אֲשֶׁ֣ר צִוָּ֣ה מֹשֶׁ֔ה אֶל־פְּנֵ֖י אֹ֣הֶל מֹועֵ֑ד וַֽיִּקְרְבוּ֙ כָּל־הָ֣עֵדָ֔ה וַיַּֽעַמְד֖וּ לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϭⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲉ̀ⲧⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲧⲏⲣⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲥ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And they took as Moses commanded them before the tabernacle of witness, and all the congregation drew nigh, and they stood before the Lord.

Και εφεραν ο, τι προσεταξεν ο Μωυσης εμπροσθεν της σκηνης του μαρτυριου· και επλησιασε πασα η συναγωγη και εσταθη εμπροσθεν του Κυριου.

فَقَالَ مُوسَى: «هَذَا مَا أَمَرَ بِهِ الرَّبُّ. تَعْمَلُونَهُ فَيَتَرَاءَى لَكُمْ مَجْدُ الرَّبِّ».

וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֔ה זֶ֧ה הַדָּבָ֛ר אֲשֶׁר־צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה תַּעֲשׂ֑וּ וְיֵרָ֥א אֲלֵיכֶ֖ם כְּבֹ֥וד יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲥⲁϫⲓ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ϫⲟϥ ⲁⲣⲓⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ϥⲛⲁⲟⲩⲱⲛϩ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅

And Moses said, This is the thing which the Lord has spoken; do it, and the glory of the Lord shall appear among you.

Και ειπεν ο Μωυσης, Ουτος ειναι ο λογος τον οποιον προσεταξε Κυριος να καμνητε· και θελει εμφανισθη εις εσας η δοξα του Κυριου.

ثُمَّ قَالَ مُوسَى لِهَارُونَ: «تَقَدَّمْ إِلَى الْمَذْبَحِ وَاعْمَلْ ذَبِيحَةَ خَطِيَّتِكَ وَمُحْرَقَتَكَ، وَكَفِّرْ عَنْ نَفْسِكَ وَعَنِ الشَّعْبِ. وَاعْمَلْ قُرْبَانَ الشَّعْبِ وَكَفِّرْ عَنْهُمْ كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ».

וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֜ה אֶֽל־אַהֲרֹ֗ן קְרַ֤ב אֶל־הַמִּזְבֵּ֙חַ֙ וַעֲשֵׂ֞ה אֶת־חַטָּֽאתְךָ֙ וְאֶת־עֹ֣לָתֶ֔ךָ וְכַפֵּ֥ר בַּֽעַדְךָ֖ וּבְעַ֣ד הָעָ֑ם וַעֲשֵׂ֞ה אֶת־קָרְבַּ֤ן הָעָם֙ וְכַפֵּ֣ר בַּֽעֲדָ֔ם כַּאֲשֶׁ֖ר צִוָּ֥ה יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ϫⲉ ϧⲟⲕⲕ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲑⲁⲙⲓⲟ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲛⲉⲙ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲉⲕϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϫⲟϥϫⲉϥ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲉⲕⲭⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲕⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲛⲓⲇⲱⲣⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲕⲗⲁⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲱⲃϩ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲟⲩⲭⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅

And Moses said to Aaron, Draw nigh to the altar, and offer thy sin-offering, and thy whole-burnt-offering, and make atonement for thyself, and for thy house; and offer the gifts of the people, and make atonement for them, as the Lord commanded Moses.

Και ειπεν ο Μωυσης προς τον Ααρων, Προσελθε εις το θυσιαστηριον και καμε την περι αμαρτιας προσφοραν σου, και το ολοκαυτωμα σου και καμε εξιλεωσιν υπερ σεαυτου και υπερ του λαου· και προσφερε το δωρον του λαου και καμε εξιλεωσιν υπερ αυτων, καθως προσεταξεν ο Κυριος.

فَتَقَدَّمَ هَارُونُ إِلَى الْمَذْبَحِ وَذَبَحَ عِجْلَ الْخَطِيَّةِ الَّذِي لَهُ.

וַיִּקְרַ֥ב אַהֲרֹ֖ן אֶל־הַמִּזְבֵּ֑חַ וַיִּשְׁחַ֛ט אֶת־עֵ֥גֶל הַחַטָּ֖את אֲשֶׁר־לֹֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϧⲱⲛⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϧⲟⲗϧⲉⲗ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲟⲩϫⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲥⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲉⲛϥ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲡⲉ

And Aaron drew nigh to the altar, and slew the calf of his sin-offering.

Και προσηλθεν ο Ααρων εις το θυσιαστηριον και εσφαξε τον μοσχον της περι αμαρτιας προσφορας, οστις ητο δι' αυτον.

وَقَدَّمَ بَنُو هَارُونَ إِلَيْهِ الدَّمَ، فَغَمَسَ إِصْبَعَهُ فِي الدَّمِ وَجَعَلَ عَلَى قُرُونِ الْمَذْبَحِ، ثُمَّ صَبَّ الدَّمَ إِلَى أَسْفَلِ الْمَذْبَحِ.

וַ֠יַּקְרִבוּ בְּנֵ֨י אַהֲרֹ֣ן אֶת־הַדָּם֮ אֵלָיו֒ וַיִּטְבֹּ֤ל אֶצְבָּעֹו֙ בַּדָּ֔ם וַיִּתֵּ֖ן עַל־קַרְנֹ֣ות הַמִּזְבֵּ֑חַ וְאֶת־הַדָּ֣ם יָצַ֔ק אֶל־יְסֹ֖וד הַמִּזְבֵּֽחַ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲓⲛⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ϩⲁⲣⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲱⲡ ⲙ̀ⲡⲉϥⲧⲏⲃ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲁⲗⲟ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲉⲛⲧⲁⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲁϥϫⲟϣϥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϯⲃⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ

And the sons of Aaron brought the blood to him, and he dipped his finger into the blood, and put it on the horns of the altar, and he poured out the blood at the bottom of the altar.

Και οι υιοι του Ααρων εφεραν το αιμα προς αυτον· και ενεβαψε τον δακτυλον αυτου εις το αιμα και εβαλεν επι τα κερατα του θυσιαστηριου και εχυσε το αιμα εις την βασιν του θυσιαστηριου.

وَالشَّحْمَ وَالْكُلْيَتَيْنِ وَزِيَادَةَ الْكَبِدِ مِنْ ذَبِيحَةِ الْخَطِيَّةِ أَوْقَدَهَا عَلَى الْمَذْبَحِ، كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.

וְאֶת־הַחֵ֨לֶב וְאֶת־הַכְּלָיֹ֜ת וְאֶת־הַיֹּתֶ֤רֶת מִן־הַכָּבֵד֙ מִן־הַ֣חַטָּ֔את הִקְטִ֖יר הַמִּזְבֵּ֑חָה כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־מֹשֶֽׁה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲱⲧ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϭⲗⲱⲧ ⲃ̅ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲗⲟⲃⲟⲥ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓϩⲩⲡⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲉ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ

And he offered up on the altar the fat and the kidneys and the lobe of the liver of the sin-offering, according as the Lord commanded Moses.

Το στεαρ ομως και τους νεφρους και τον επανω λοβον του ηπατος της περι αμαρτιας προσφορας εκαυσεν επι του θυσιαστηριου, καθως προσεταξεν ο Κυριος εις τον Μωυσην.

وَأَمَّا اللَّحْمُ وَالْجِلْدُ فَأَحْرَقَهُمَا بِنَارٍ خَارِجَ الْمَحَلَّةِ.

וְאֶת־הַבָּשָׂ֖ר וְאֶת־הָעֹ֑ור שָׂרַ֣ף בָּאֵ֔שׁ מִח֖וּץ לַֽמַּחֲנֶֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲁϥⲟⲩⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲃⲏⲣⲥⲁ ⲁϥⲣⲟⲕϩⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛ̀ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ

And the flesh and the hide he burnt with fire outside of the camp.

Το δε κρεας και το δερμα εκαυσεν εν πυρι εξω του στρατοπεδου.

ثُمَّ ذَبَحَ الْمُحْرَقَةَ، فَنَاوَلَهُ بَنُو هَارُونَ الدَّمَ، فَرَشَّهُ عَلَى الْمَذْبَحِ مُسْتَدِيرًا.

וַיִּשְׁחַ֖ט אֶת־הָעֹלָ֑ה וַ֠יַּמְצִאוּ בְּנֵ֨י אַהֲרֹ֤ן אֵלָיו֙ אֶת־הַדָּ֔ם וַיִּזְרְקֵ֥הוּ עַל־הַמִּזְבֵּ֖חַ סָבִֽיב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϧⲟⲗϧⲉⲗ ⲛ̀ⲛⲓϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϫⲟϥϫⲉϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲁⲩⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϫⲱϣ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉϥⲕⲱϯ

And he slew the whole-burnt-offering; and the sons of Aaron brought the blood to him, and he poured it on the altar round about.

Και εσφαξε το ολοκαυτωμα· και οι υιοι του Ααρων παρεστησαν εις αυτον το αιμα, και ερραντισεν αυτο επι του θυσιαστηριου κυκλω.

ثُمَّ نَاوَلُوهُ الْمُحْرَقَةَ بِقِطَعِهَا وَالرَّأْسَ، فَأَوْقَدَهَا عَلَى الْمَذْبَحِ.

וְאֶת־הָעֹלָ֗ה הִמְצִ֧יאוּ אֵלָ֛יו לִנְתָחֶ֖יהָ וְאֶת־הָרֹ֑אשׁ וַיַּקְטֵ֖ר עַל־הַמִּזְבֵּֽחַ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϫⲟϥϫⲉϥ ⲁⲩⲉⲛϥ ⲛⲁϥ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲉϥⲙⲉⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲛⲉⲙ ϯⲁⲫⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲁⲗⲱⲟⲩ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ

And they brought the whole-burnt-offering, according to its pieces; them and the head he put upon the altar.

Και εφεραν προς αυτον το ολοκαυτωμα διαμεμελισμενον και την κεφαλην· και εκαυσεν αυτα επι του θυσιαστηριου.

وَغَسَّلَ الأَحْشَاءَ وَالأَكَارِعَ وَأَوْقَدَهَا فَوْقَ الْمُحْرَقَةِ عَلَى الْمَذْبَحِ.

וַיִּרְחַ֥ץ אֶת־הַקֶּ֖רֶב וְאֶת־הַכְּרָעָ֑יִם וַיַּקְטֵ֥ר עַל־הָעֹלָ֖ה הַמִּזְבֵּֽחָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲉϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϭⲁⲗⲁⲩϫ ⲁϥⲓⲁⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲁⲗⲱⲟⲩ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϫⲟϥϫⲉϥ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ

And he washed the belly and the feet with water, and he put them on the whole-burnt-offering on the altar.

Και επλυνε τα εντοσθια και τους ποδας· και εκαυσεν αυτα επι το ολοκαυτωμα επι του θυσιαστηριου.

ثُمَّ قَدَّمَ قُرْبَانَ الشَّعْبِ، وَأَخَذَ تَيْسَ الْخَطِيَّةِ الَّذِي لِلشَّعْبِ وَذَبَحَهُ وَعَمِلَهُ لِلْخَطِيَّةِ كَالأَوَّلِ.

וַיַּקְרֵ֕ב אֵ֖ת קָרְבַּ֣ן הָעָ֑ם וַיִּקַּ֞ח אֶת־שְׂעִ֤יר הַֽחַטָּאת֙ אֲשֶׁ֣ר לָעָ֔ם וַיִּשְׁחָטֵ֥הוּ וַֽיְחַטְּאֵ֖הוּ כָּרִאשֹֽׁון׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲛⲓⲇⲱⲣⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϭⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲃⲁⲉⲙⲡⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϧⲉⲗϧⲱⲗϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲟⲩⲃⲟϥ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲟⲛ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲉϣⲟⲣⲡ

And he brought the gift of the people, and took the goat of the sin-offering of the people, and slew it, and purified it as also the first.

Και προσεφερε το δωρον του λαου· και ελαβε τον τραγον της περι αμαρτιας προσφορας του λαου και εσφαξεν αυτον, και προσεφερεν αυτον περι αμαρτιας, καθως και το πρωτον.

ثُمَّ قَدَّمَ الْمُحْرَقَةَ وَعَمِلَهَا كَالْعَادَةِ.

וַיַּקְרֵ֖ב אֶת־הָעֹלָ֑ה וַֽיַּעֲשֶׂ֖הָ כַּמִּשְׁפָּֽט׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡⲓϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ⲧⲉ ϫⲟϥϫⲉϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲑⲁⲙⲓⲟϥ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲉⲥϣⲉ

And he brought the whole-burnt-offering, and offered it in due form.

Και προσεφερε το ολοκαυτωμα και εκαμεν αυτο κατα το διατεταγμενον.

ثُمَّ قَدَّمَ التَّقْدِمَةَ وَمَلأَ كَفَّهُ مِنْهَا، وَأَوْقَدَهَا عَلَى الْمَذْبَحِ، عَدَا مُحْرَقَةِ الصَّبَاحِ.

וַיַּקְרֵב֮ אֶת־הַמִּנְחָה֒ וַיְמַלֵּ֤א כַפֹּו֙ מִמֶּ֔נָּה וַיַּקְטֵ֖ר עַל־הַמִּזְבֵּ֑חַ מִלְּבַ֖ד עֹלַ֥ת הַבֹּֽקֶר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡⲓϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲙⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉϥϫⲓϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲁⲗⲟ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲭⲱⲣⲓⲥ ⲡⲓϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ⲧⲉ ϣⲱⲣⲡ

And he brought the sacrifice and filled his hands with it, and laid it on the altar, besides the morning whole-burnt-offering.

Και προσεφερε την εξ αλφιτων προσφοραν· και ενεπλησε την χειρα αυτου απ' αυτης και εκαυσεν αυτην επι του θυσιαστηριου, εκτος του πρωινου ολοκαυτωματος.

ثُمَّ ذَبَحَ الثَّوْرَ وَالْكَبْشَ ذَبِيحَةَ السَّلاَمَةِ الَّتِي لِلشَّعْبِ. وَنَاوَلَهُ بَنُو هَارُونَ الدَّمَ فَرَشَّهُ عَلَى الْمَذْبَحِ مُسْتَدِيرًا.

וַיִּשְׁחַ֤ט אֶת־הַשֹּׁור֙ וְאֶת־הָאַ֔יִל זֶ֥בַח הַשְּׁלָמִ֖ים אֲשֶׁ֣ר לָעָ֑ם וַ֠יַּמְצִאוּ בְּנֵ֨י אַהֲרֹ֤ן אֶת־הַדָּם֙ אֵלָ֔יו וַיִּזְרְקֵ֥הוּ עַל־הַמִּזְבֵּ֖חַ סָבִֽיב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϧⲟⲗϧⲉⲗ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲓⲗⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩϫⲁⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲁⲩⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ϩⲁⲣⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϫⲟϣϥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉϥⲕⲱϯ

And he slew the calf, and the ram of the sacrifice of peace-offering of the people; and the sons of Aaron brought the blood to him, and he poured it out on the altar round about.

Εσφαξεν ετι τον βουν και τον κριον της ειρηνικης θυσιας της υπερ του λαου· και οι υιοι του Ααρων παρεστησαν το αιμα προς αυτον, και ερραντισεν αυτο επι του θυσιαστηριου κυκλω,

وَالشَّحْمَ مِنَ الثَّوْرِ وَمِنَ الْكَبْشِ: الأَلْيَةَ وَمَا يُغَشِّي، وَالْكُلْيَتَيْنِ وَزِيَادَةَ الْكَبِدِ.

וְאֶת־הַחֲלָבִ֖ים מִן־הַשֹּׁ֑ור וּמִן־הָאַ֔יִל הָֽאַלְיָ֤ה וְהַֽמְכַסֶּה֙ וְהַכְּלָיֹ֔ת וְיֹתֶ֖רֶת הַכָּבֵֽד׃

Ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲧ ⲉⲧⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲱⲓⲗⲓ ϯϯⲡⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲧ ⲉⲧϩⲱⲃⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϯⲛⲉϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϭⲗⲱⲧ ⲃ̅ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲧ ⲉⲧϩⲓϫⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲗⲟⲃⲟⲥ ⲉⲧϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓϩⲏⲡⲁⲣ

And he took the fat of the calf, and the hind quarters of the ram, and the fat covering the belly, and the two kidneys, and the fat upon them, and the caul on the liver.

και το στεαρ του βοος και του κριου, την ουραν και το στεαρ το καλυπτον τα εντοσθια και τους νεφρους και τον λοβον του ηπατος·

وَوَضَعُوا الشَّحْمَ عَلَى الصَّدْرَيْنِ، فَأَوْقَدَ الشَّحْمَ عَلَى الْمَذْبَحِ.

וַיָּשִׂ֥ימוּ אֶת־הַחֲלָבִ֖ים עַל־הֶחָזֹ֑ות וַיַּקְטֵ֥ר הַחֲלָבִ֖ים הַמִּזְבֵּֽחָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲁⲗⲟ ⲛ̀ⲛⲓⲱⲧ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϯⲙⲉⲥⲧⲉⲛϩⲏⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲱⲧ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ

And he put the fat on the breasts, and offered the fat on the altar.

και εθεσαν τα στεατα επι τα στηθη, και εκαυσε τα στεατα επι του θυσιαστηριου·

وَأَمَّا الصَّدْرَانِ وَالسَّاقُ الْيُمْنَى فَرَدَّدَهَا هَارُونُ تَرْدِيدًا أَمَامَ الرَّبِّ، كَمَا أَمَرَ مُوسَى.

וְאֵ֣ת הֶחָזֹ֗ות וְאֵת֙ שֹׁ֣וק הַיָּמִ֔ין הֵנִ֧יף אַהֲרֹ֛ן תְּנוּפָ֖ה לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה כַּאֲשֶׁ֖ר צִוָּ֥ה מֹשֶֽׁה׃

Ⲟⲩⲟϩ ϯⲙⲉⲥⲧⲉⲛϩⲏⲧ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϣⲱⲃϣ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲁϥⲟⲗⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲉⲩⲫⲱⲣϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲉ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ

And Aaron separated the breast and the right shoulder as a choice-offering before the Lord, as the Lord commanded Moses.

τα δε στηθη και τον ωμον τον δεξιον εκινησεν ο Ααρων εις προσφοραν κινητην ενωπιον του Κυριου, καθως προσεταξεν ο Μωυσης.

ثُمَّ رَفَعَ هَارُونُ يَدَهُ نَحْوَ الشَّعْبِ وَبَارَكَهُمْ، وَانْحَدَرَ مِنْ عَمَلِ ذَبِيحَةِ الْخَطِيَّةِ وَالْمُحْرَقَةِ وَذَبِيحَةِ السَّلاَمَةِ.

וַיִּשָּׂ֨א אַהֲרֹ֧ן אֶת־ [יָדֹו כ] (יָדָ֛יו ק) אֶל־הָעָ֖ם וַֽיְבָרְכֵ֑ם וַיֵּ֗רֶד מֵעֲשֹׂ֧ת הַֽחַטָּ֛את וְהָעֹלָ֖ה וְהַשְּׁלָמִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲁϥⲫⲱⲣϣ ⲛ̀ⲛⲉϥϫⲓϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲁϥⲥⲙⲟⲩ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉⲧⲁϥⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉⲧⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϫⲟϥϫⲉϥ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲛⲟϩⲉⲙ

And Aaron lifted up his hands on the people and blessed them; and after he had offered the sin-offering, and the whole-burnt-offerings, and the peace-offerings, he came down.

Και υψωσας ο Ααρων τας χειρας αυτου προς τον λαον, ευλογησεν αυτους· και κατεβη, αφου προσεφερε την περι αμαρτιας προσφοραν και το ολοκαυτωμα και τας ειρηνικας προσφορας.

وَدَخَلَ مُوسَى وَهَارُونُ إِلَى خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ، ثُمَّ خَرَجَا وَبَارَكَا الشَّعْبَ، فَتَرَاءَى مَجْدُ الرَّبِّ لِكُلِّ الشَّعْبِ،

וַיָּבֹ֨א מֹשֶׁ֤ה וְאַהֲרֹן֙ אֶל־אֹ֣הֶל מֹועֵ֔ד וַיֵּ֣צְא֔וּ וַֽיְבָרֲכ֖וּ אֶת־הָעָ֑ם וַיֵּרָ֥א כְבֹוד־יְהוָ֖ה אֶל־כָּל־הָעָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁⲩⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲁⲩⲥⲙⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟⲛϩϥ ⲉ̀ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ

And Moses and Aaron entered into the tabernacle of witness. And they came out and blessed all the people, and the glory of the Lord appeared to all the people.

Και εισηλθεν ο Μωυσης και ο Ααρων εις την σκηνην του μαρτυριου· και εξελθοντες ευλογησαν τον λαον· και εφανη η δοξα του Κυριου εις παντα τον λαον.

وَخَرَجَتْ نَارٌ مِنْ عِنْدِ الرَّبِّ وَأَحْرَقَتْ عَلَى الْمَذْبَحِ الْمُحْرَقَةَ وَالشَّحْمَ. فَرَأَى جَمِيعُ الشَّعْبِ وَهَتَفُوا وَسَقَطُوا عَلَى وُجُوهِهِمْ.

וַתֵּ֤צֵא אֵשׁ֙ מִלִּפְנֵ֣י יְהוָ֔ה וַתֹּ֙אכַל֙ עַל־הַמִּזְבֵּ֔חַ אֶת־הָעֹלָ֖ה וְאֶת־הַחֲלָבִ֑ים וַיַּ֤רְא כָּל־הָעָם֙ וַיָּרֹ֔נּוּ וַֽיִּפְּל֖וּ עַל־פְּנֵיהֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲩⲱⲙ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛⲓϭⲗⲓⲗ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲛⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲱⲙⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϩⲉⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲟⲩϩⲟ

And fire came forth from the Lord, and devoured the offerings on the altar, both the whole-burnt-offerings and the fat; and all the people saw, and were amazed, and fell upon their faces.

Και εξηλθε πυρ απ' εμπροσθεν του Κυριου και κατεφαγεν επι του θυσιαστηριου το ολοκαυτωμα, και τα στεατα· ιδων δε πας ο λαος ηλαλαξαν και επεσον κατα προσωπον αυτων.

إصحاح 10

موت ناداب وأبيهو

وَأَخَذَ ابْنَا هَارُونَ: نَادَابُ وَأَبِيهُو، كُلٌّ مِنْهُمَا مِجْمَرَتَهُ وَجَعَلَا فِيهِمَا نَارًا وَوَضَعَا عَلَيْهَا بَخُورًا، وَقَرَّبَا أَمَامَ الرَّبِّ نَارًا غَرِيبَةً لَمْ يَأْمُرْهُمَا بِهَا.

וַיִּקְח֣וּ בְנֵֽי־אַ֠הֲרֹן נָדָ֨ב וַאֲבִיה֜וּא אִ֣ישׁ מַחְתָּתֹ֗ו וַיִּתְּנ֤וּ בָהֵן֙ אֵ֔שׁ וַיָּשִׂ֥ימוּ עָלֶ֖יהָ קְטֹ֑רֶת וַיַּקְרִ֜בוּ לִפְנֵ֤י יְהוָה֙ אֵ֣שׁ זָרָ֔ה אֲשֶׁ֧ר לֹ֦א צִוָּ֖ה אֹתָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲱⲗⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡϣⲏⲣⲓ ⲃ̅ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛ̀ⲁⲇⲁⲃ ⲛⲉⲙ ⲁⲃⲓⲟⲩⲇ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲟⲩⲣⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲧⲁⲗⲉ ⲭⲣⲱⲙ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲧⲁⲗⲉ ⲥⲑⲩⲛⲟⲩϥⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ ⲛ̀ϣⲉⲙ̀ⲙⲟ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲙ̀ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲛⲱⲟⲩ

And the two sons of Aaron, Nadab and Abiud, took each his censer, and put fire therein, and threw incense thereon, and offered strange fire before the Lord, which the Lord did not command them,

Και λαβοντες οι υιοι του Ααρων, Ναδαβ και Αβιουδ, εκαστος το θυμιατηριον αυτου, εβαλον πυρ εις αυτο, και επ' αυτο εβαλον θυμιαμα και προσεφεραν ενωπιον του Κυριου πυρ ξενον, το οποιον δεν προσεταξεν εις αυτους.

فَخَرَجَتْ نَارٌ مِنْ عِنْدِ الرَّبِّ وَأَكَلَتْهُمَا، فَمَاتَا أَمَامَ الرَّبِّ.

וַתֵּ֥צֵא אֵ֛שׁ מִלִּפְנֵ֥י יְהוָ֖ה וַתֹּ֣אכַל אֹותָ֑ם וַיָּמֻ֖תוּ לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲩⲟⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲙⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅

and fire came forth from the Lord, and devoured them, and they died before the Lord.

Και εξηλθε πυρ παρα του Κυριου και κατεφαγεν αυτους· και απεθανον εμπροσθεν του Κυριου.

فَقَالَ مُوسَى لِهَارُونَ: «هَذَا مَا تَكَلَّمَ بِهِ الرَّبُّ قَائِلًا: فِي الْقَرِيبِينَ مِنِّي أَتَقَدَّسُ، وَأَمَامَ جَمِيعِ الشَّعْبِ أَتَمَجَّدُ». فَصَمَتَ هَارُونُ.

וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֜ה אֶֽל־אַהֲרֹ֗ן הוּא֩ אֲשֶׁר־דִּבֶּ֨ר יְהוָ֤ה ׀ לֵאמֹר֙ בִּקְרֹבַ֣י אֶקָּדֵ֔שׁ וְעַל־פְּנֵ֥י כָל־הָעָ֖ם אֶכָּבֵ֑ד וַיִּדֹּ֖ם אַהֲרֹֽן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ϫⲉ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ϫⲟϥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ϯⲛⲁⲧⲟⲩⲃⲟ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲧϧⲉⲛⲧ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ϭⲓⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲧⲏⲣⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡϩⲏⲧ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲙ̀ⲕⲁϩ

And Moses said to Aaron, This is the thing which the Lord spoke, saying, I will be sanctified among them that draw night to me, and I will be glorified in the whole congregation; and Aaron was pricked in his heart.

Τοτε ειπεν ο Μωυσης προς τον Ααρων, Τουτο ειναι το οποιον ειπεν ο Κυριος, λεγων, Εγω θελω αγιασθη εις τους πλησιαζοντας εις εμε, και εμπροσθεν παντος του λαου θελω δοξασθη. Και ο Ααρων εσιωπησε.

فَدَعَا مُوسَى مِيشَائِيلَ وَأَلْصَافَانَ ابْنَيْ عُزِّيئِيلَ عَمِّ هَارُونَ، وَقَالَ لَهُمَا: «تَقَدَّمَا ارْفَعَا أَخَوَيْكُمَا مِنْ قُدَّامِ الْقُدْسِ إِلَى خَارِجِ الْمَحَلَّةِ».

וַיִּקְרָ֣א מֹשֶׁ֗ה אֶל־מִֽישָׁאֵל֙ וְאֶ֣ל אֶלְצָפָ֔ן בְּנֵ֥י עֻזִּיאֵ֖ל דֹּ֣ד אַהֲרֹ֑ן וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵהֶ֗ם קִ֠רְב֞וּ שְׂא֤וּ אֶת־אֲחֵיכֶם֙ מֵאֵ֣ת פְּנֵי־הַקֹּ֔דֶשׁ אֶל־מִח֖וּץ לַֽמַּחֲנֶֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲙⲟⲩϯ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ⲙⲓⲍⲁⲏⲗ ⲛⲉⲙ ⲉⲗⲓⲥⲁⲫⲁⲛ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲟⲍⲓⲏⲗ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲥⲟⲛ ⲙ̀ⲫⲓⲱⲧ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲁⲙⲱⲓⲛⲓ ⲁⲗⲓ ⲛⲉⲧⲉⲛⲥⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛ̀ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ

And Moses called Misadae, and Elisaphan, sons of Oziel, sons of the brother of Aaron’s father, and said to them, Draw near and take your brethren from before the sanctuary out of the camp.

Και εκαλεσεν ο Μωυσης τον Μισαηλ και τον Ελισαφαν, υιους του Οζιηλ, θειου του Ααρων, και ειπε προς αυτους, Πλησιασατε, σηκωσατε τους αδελφους σας απ' εμπροσθεν του αγιαστηριου εξω του στρατοπεδου.

فَتَقَدَّمَا وَرَفَعَاهُمَا فِي قَمِيصَيْهِمَا إِلَى خَارِجِ الْمَحَلَّةِ، كَمَا قَالَ مُوسَى.

וַֽיִּקְרְב֗וּ וַיִּשָּׂאֻם֙ בְּכֻתֳּנֹתָ֔ם אֶל־מִח֖וּץ לַֽמַּחֲנֶ֑ה כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֥ר מֹשֶֽׁה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲓ̀ ⲁⲩⲟⲗⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲛⲟⲩϩⲃⲱⲥ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛ̀ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲟⲥ

And they came near and took them in their coats out of the camp, as Moses said.

Και επλησιασαν και εσηκωσαν αυτους με τους χιτωνας αυτων εξω του στρατοπεδου, καθως ειπεν ο Μωυσης.

وَقَالَ مُوسَى لِهَارُونَ وَأَلِعَازَارَ وَإِيثَامَارَ ابْنَيْهِ: «لاَ تَكْشِفُوا رُؤُوسَكُمْ وَلَا تَشُقُّوا ثِيَابَكُمْ لِئَلاَّ تَمُوتُوا، وَيُسْخَطَ عَلَى كُلِّ الْجَمَاعَةِ. وَأَمَّا إِخْوَتُكُمْ كُلُّ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ فَيَبْكُونَ عَلَى الْحَرِيقِ الَّذِي أَحْرَقَهُ الرَّبُّ.

וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֣ה אֶֽל־אַהֲרֹ֡ן וּלְאֶלְעָזָר֩ וּלְאִֽיתָמָ֨ר ׀ בָּנָ֜יו רָֽאשֵׁיכֶ֥ם אַל־תִּפְרָ֣עוּ ׀ וּבִגְדֵיכֶ֤ם לֹֽא־תִפְרֹ֙מוּ֙ וְלֹ֣א תָמֻ֔תוּ וְעַ֥ל כָּל־הָעֵדָ֖ה יִקְצֹ֑ף וַאֲחֵיכֶם֙ כָּל־בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל יִבְכּוּ֙ אֶת־הַשְּׂרֵפָ֔ה אֲשֶׁ֖ר שָׂרַ֥ף יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲉⲗⲉⲁⲍⲁⲣ ⲛⲉⲙ ⲓⲑⲁⲙⲁⲣ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ϫⲉ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲱⲗⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲕⲩⲇⲁⲣⲓⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛⲁⲫⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϩⲱⲃⲥ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲫⲁϧⲟⲩ ϩⲓⲛⲁ ϫⲉ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉ ⲟⲩϫⲱⲛⲧ ϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲧⲏⲣⲥ ⲛⲉⲧⲉⲛⲥⲛⲏⲟⲩ ⲡⲏⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲙⲁⲣⲟⲩⲣⲓⲙⲓ ⲉ̀ⲡⲓⲣⲱⲕϩ ⲉⲧⲁⲩⲣⲱⲕϩ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲡ⳪̅

And Moses said to Aaron, and Eleazar and Ithamar his sons that were left, Ye shall not make bare your heads, and ye shall not tear your garments; that ye die not, and so there should be wrath on all the congregation: but your brethren, even all the house of Israel, shall lament for the burning, with which they were burnt by the Lord.

Και ειπεν ο Μωυσης προς τον Ααρων και προς τον Ελεαζαρ και προς τον Ιθαμαρ, τους υιους αυτου, Τας κεφαλας σας μη αποκαλυψητε, και τα ιματια σας μη διασχισητε, δια να μη αποθανητε και ελθη οργη εφ' ολην την συναγωγην· αλλ' οι αδελφοι σας, πας ο οικος του Ισραηλ, ας κλαυσωσι το καυσιμον το οποιον εκαμεν ο Κυριος·

وَمِنْ بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ لَا تَخْرُجُوا لِئَلاَّ تَمُوتُوا، لأَنَّ دُهْنَ مَسْحَةِ الرَّبِّ عَلَيْكُمْ». فَفَعَلُوا حَسَبَ كَلاَمِ مُوسَى.

וּמִפֶּתַח֩ אֹ֨הֶל מֹועֵ֜ד לֹ֤א תֵֽצְאוּ֙ פֶּן־תָּמֻ֔תוּ כִּי־שֶׁ֛מֶן מִשְׁחַ֥ת יְהוָ֖ה עֲלֵיכֶ֑ם וַֽיַּעֲשׂ֖וּ כִּדְבַ֥ר מֹשֶֽׁה׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲉⲛⲓ̀ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲫⲣⲟ ⲛ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ϫⲉ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲙⲟⲩ ⲡⲓⲛⲉϩ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲑⲱϩⲥ ⲉⲧⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡ⳪̅ ⲉϥⲉⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲓⲣⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ

And ye shall not go forth from the door of the tabernacle of witness, that ye die not; for the Lord’s anointing oil is upon you: and they did according to the word of Moses.

και δεν θελετε εξελθει εκ της θυρας της σκηνης του μαρτυριου, δια να μη αποθανητε· διοτι το ελαιον του χρισματος του Κυριου ειναι εφ' υμας. Και εκαμον κατα τον λογον του Μωυσεως.

وَكَلَّمَ الرَّبُّ هَارُونَ قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֣ר יְהוָ֔ה אֶֽל־אַהֲרֹ֖ן לֵאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Aaron, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Ααρων, λεγων,

«خَمْرًا وَمُسْكِرًا لَا تَشْرَبْ أَنْتَ وَبَنُوكَ مَعَكَ عِنْدَ دُخُولِكُمْ إِلَى خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ لِكَيْ لَا تَمُوتُوا. فَرْضًا دَهْرِيًّا فِي أَجْيَالِكُمْ

יַ֣יִן וְשֵׁכָ֞ר אַל־תֵּ֣שְׁתְּ ׀ אַתָּ֣ה ׀ וּבָנֶ֣יךָ אִתָּ֗ךְ בְּבֹאֲכֶ֛ם אֶל־אֹ֥הֶל מֹועֵ֖ד וְלֹ֣א תָמֻ֑תוּ חֻקַּ֥ת עֹולָ֖ם לְדֹרֹתֵיכֶֽם׃

Ϫⲉ ⲟⲩⲏⲣⲡ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲥⲓⲕⲉⲣⲁ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲕϣⲏⲣⲓ ⲛⲉⲙⲁⲕ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲛⲁϣⲉ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲓⲉ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲛⲁϧⲱⲛⲧ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲙⲟⲩ ⲟⲩⲛⲟⲙⲓⲙⲟⲛ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ ⲉ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϫⲱⲟⲩ

Ye shall not drink wine nor strong drink, thou and thy sons with thee, whensoever ye enter into the tabernacle of witness, or when ye approach the altar, so shall ye not die; it is a perpetual statute for your generations,

Οινον και σικερα δεν θελετε πιει, συ, και οι υιοι σου μετα σου, οταν εισερχησθε εις την σκηνην του μαρτυριου, δια να μη αποθανητε· τουτο θελει εισθαι νομιμον αιωνιον εις τας γενεας σας·

وَلِلتَّمْيِيزِ بَيْنَ الْمُقَدَّسِ وَالْمُحَلَّلِ وَبَيْنَ النَّجِسِ وَالطَّاهِرِ،

וּֽלֲהַבְדִּ֔יל בֵּ֥ין הַקֹּ֖דֶשׁ וּבֵ֣ין הַחֹ֑ל וּבֵ֥ין הַטָּמֵ֖א וּבֵ֥ין הַטָּהֹֽור׃

Ⲉ̀ⲟⲩⲱϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲧⲉ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧⲥⲟϥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲧⲉ ⲛⲏ ⲉⲧϭⲁϧⲉⲙ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲧⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ

to distinguish between sacred and profane, and between clean and unclean,

και δια να διακρινητε μεταξυ αγιου και βεβηλου και μεταξυ ακαθαρτου και καθαρου·

وَلِتَعْلِيمِ بَنِي إِسْرَائِيلَ جَمِيعَ الْفَرَائِضِ الَّتِي كَلَّمَهُمُ الرَّبُّ بِهَا بِيَدِ مُوسَى».

וּלְהֹורֹ֖ת אֶת־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל אֵ֚ת כָּל־הַ֣חֻקִּ֔ים אֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֧ר יְהוָ֛ה אֲלֵיהֶ֖ם בְּיַד־מֹשֶֽׁה׃ פ

Ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϯⲥⲃⲱ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲛ̀ⲛⲓⲛⲟⲙⲓⲙⲟⲛ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲏ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲧϫⲓϫ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ

and to teach the children of Israel all the statutes, which the Lord spoke to them by Moses.

και δια να διδασκητε τους υιους Ισραηλ παντα τα διαταγματα, οσα ελαλησε Κυριος προς αυτους δια χειρος του Μωυσεως.

وَقَالَ مُوسَى لِهَارُونَ وَأَلِعَازَارَ وَإِيثَامَارَ ابْنَيْهِ الْبَاقِيَيْنِ: «خُذُوا التَّقْدِمَةَ الْبَاقِيَةَ مِنْ وَقَائِدِ الرَّبِّ وَكُلُوهَا فَطِيرًا بِجَانِبِ الْمَذْبَحِ لأَنَّهَا قُدْسُ أَقْدَاسٍ.

וַיְדַבֵּ֨ר מֹשֶׁ֜ה אֶֽל־אַהֲרֹ֗ן וְאֶ֣ל אֶ֠לְעָזָר וְאֶל־אִ֨יתָמָ֥ר ׀ בָּנָיו֮ הַנֹּֽותָרִים֒ קְח֣וּ אֶת־הַמִּנְחָ֗ה הַנֹּותֶ֙רֶת֙ מֵאִשֵּׁ֣י יְהוָ֔ה וְאִכְל֥וּהָ מַצֹּ֖ות אֵ֣צֶל הַמִּזְבֵּ֑חַ כִּ֛י קֹ֥דֶשׁ קָֽדָשִׁ֖ים הִֽוא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲉⲗⲉⲁⲍⲁⲣ ⲛⲉⲙ ⲓⲑⲁⲙⲁⲣ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲉⲧⲁⲩⲥⲱϫⲡ ϫⲉ ϭⲓ ⲛ̀ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲥⲱϫⲡ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲟⲩⲧⲁϩ ⲉⲧϣⲏⲡ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲡ⳪̅ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲟⲩⲱⲙ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲧⲕⲱⲃ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛⲉ

And Moses said to Aaron, and to Eleazar and Ithamar, the sons of Aaron who survived, Take the sacrifice that is left of the burnt-offerings of the Lord, and ye shall eat unleavened bread by the altar: it is most holy.

Και ειπεν ο Μωυσης προς τον Ααρων και προς τον Ελεαζαρ και προς τον Ιθαμαρ, τους υιους αυτου τους εναπολειφθεντας, Λαβετε την εξ αλφιτων προσφοραν την εναπολειφθεισαν απο των δια πυρος γινομενων θυσιων του Κυριου και φαγετε αυτην αζυμον πλησιον του θυσιαστηριου· διοτι ειναι αγιωτατον·

كُلُوهَا فِي مَكَانٍ مُقَدَّسٍ لأَنَّهَا فَرِيضَتُكَ وَفَرِيضَةُ بَنِيكَ مِنْ وَقَائِدِ الرَّبِّ، فَإِنَّنِي هَكَذَا أُمِرْتُ.

וַאֲכַלְתֶּ֤ם אֹתָהּ֙ בְּמָקֹ֣ום קָדֹ֔שׁ כִּ֣י חָקְךָ֤ וְחָק־בָּנֶ֙יךָ֙ הִ֔וא מֵאִשֵּׁ֖י יְהוָ֑ה כִּי־כֵ֖ן צֻוֵּֽיתִי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲟⲩⲟⲙϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲁ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ ⲟⲩⲛⲟⲙⲓⲙⲟⲛ ⲛⲁⲕ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲛⲟⲙⲓⲙⲟⲛ ⲛ̀ⲛⲉⲕϣⲏⲣⲓ ⲡⲉ ⲫⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲟⲩⲧⲁϩ ⲉⲧϣⲏⲡ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲡ⳪̅ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲅⲁⲣ ⲁϥϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲛⲏⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅

And ye shall eat it in the holy place; for this is a statute for thee and a statute for thy sons, of the burnt-offerings to the Lord; for so it has been commanded me.

και θελετε φαγει αυτην εν τοπω αγιω· επειδη ειναι το δικαιον σου και το δικαιον των υιων σου εκ των δια πυρος γινομενων θυσιων του Κυριου· διοτι ουτω προσεταχθην·

وَأَمَّا صَدْرُ التَّرْدِيدِ وَسَاقُ الرَّفِيعَةِ فَتَأْكُلُونَهُمَا فِي مَكَانٍ طَاهِرٍ أَنْتَ وَبَنُوكَ وَبَنَاتُكَ مَعَكَ، لأَنَّهُمَا جُعِلاَ فَرِيضَتَكَ وَفَرِيضَةَ بَنِيكَ مِنْ ذَبَائِحِ سَلاَمَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ.

וְאֵת֩ חֲזֵ֨ה הַתְּנוּפָ֜ה וְאֵ֣ת ׀ שֹׁ֣וק הַתְּרוּמָ֗ה תֹּֽאכְלוּ֙ בְּמָקֹ֣ום טָהֹ֔ור אַתָּ֕ה וּבָנֶ֥יךָ וּבְנֹתֶ֖יךָ אִתָּ֑ךְ כִּֽי־חָקְךָ֤ וְחָק־בָּנֶ֙יךָ֙ נִתְּנ֔וּ מִזִּבְחֵ֥י שַׁלְמֵ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃

Ⲛⲉⲙ ϯⲙⲉⲥⲧⲉⲛϩⲏⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲫⲱⲣϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϣⲱⲃϣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲟⲩⲱϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲟⲩⲟⲙⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲁ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲕϣⲏⲣⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲕⲏⲓ ⲛⲉⲙⲁⲕ ⲉⲧⲁⲩⲧⲏⲓϥ ⲅⲁⲣ ⲛⲁⲕ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲟⲙⲓⲙⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲛⲟⲙⲓⲙⲟⲛ ⲛ̀ⲛⲉⲕϣⲏⲣⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲛⲟϩⲉⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅

And ye shall eat the breast of separation, and the shoulder of the choice-offering in the holy place, thou and thy sons and thy house with thee; for it has been given as an ordinance for thee and an ordinance for thy sons, of the sacrifices of peace-offering of the children of Israel.

και το κινητον στηθος και τον υψουμενον ωμον θελετε φαγει εν καθαρω τοπω, συ και οι υιοι σου και αι θυγατερες σου μετα σου· διοτι ειναι το δικαιον σου και το δικαιον των υιων σου, δοθεντα εκ των θυσιων της ειρηνικης προσφορας των υιων του Ισραηλ·

سَاقُ الرَّفِيعَةِ وَصَدْرُ التَّرْدِيدِ يَأْتُونَ بِهِمَا مَعَ وَقَائِدِ الشَّحْمِ لِيُرَدَّدَا تَرْدِيدًا أَمَامَ الرَّبِّ، فَيَكُونَانِ لَكَ وَلِبَنِيكَ مَعَكَ فَرِيضَةً دَهْرِيَّةً، كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ».

שֹׁ֣וק הַתְּרוּמָ֞ה וַחֲזֵ֣ה הַתְּנוּפָ֗ה עַ֣ל אִשֵּׁ֤י הַחֲלָבִים֙ יָבִ֔יאוּ לְהָנִ֥יף תְּנוּפָ֖ה לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה וְהָיָ֨ה לְךָ֜ וּלְבָנֶ֤יךָ אִתְּךָ֙ לְחָק־עֹולָ֔ם כַּאֲשֶׁ֖ר צִוָּ֥ה יְהוָֽה׃

Ⲡⲓϣⲱⲃϣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲟⲩⲱϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛⲉⲙ ϯⲙⲉⲥⲧⲉⲛϩⲏⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲫⲱⲣϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲟⲩⲧⲁϩ ⲉⲧϣⲏⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲱⲧ ⲉⲩⲉ̀ⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉⲩⲫⲱⲣϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲁⲕ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲕϣⲏⲣⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲕϣⲉⲣⲓ ⲛⲉⲙⲁⲕ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲟⲙⲓⲙⲟⲛ ϣⲁ ⲉⲛⲉϩ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲉ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ

They shall bring the shoulder of the choice-offering, and the breast of the separation upon the burnt-offerings of the fat, to separate for a separation before the Lord; and it shall be a perpetual ordinance for thee and thy sons and thy daughters with thee, as the Lord commanded Moses.

τον υψουμενον ωμον και το κινητον στηθος θελουσι φερει μετα των δια πυρος γινομενων προσφορων του στεατος, δια να κινησωσιν αυτα εις κινητην προσφοραν ενωπιον του Κυριου· και θελει εισθαι εις σε και εις τους υιους σου μετα σου εις νομιμον αιωνιον, καθως προσεταξεν ο Κυριος.

وَأَمَّا تَيْسُ الْخَطِيَّةِ فَإِنَّ مُوسَى طَلَبَهُ فَإِذَا هُوَ قَدِ احْتَرَقَ. فَسَخِطَ عَلَى أَلِعَازَارَ وَإِيثَامَارَ، ابْنَيْ هَارُونَ الْبَاقِيَيْنِ، وَقَالَ:

וְאֵ֣ת ׀ שְׂעִ֣יר הַֽחַטָּ֗את דָּרֹ֥שׁ דָּרַ֛שׁ מֹשֶׁ֖ה וְהִנֵּ֣ה שֹׂרָ֑ף וַ֠יִּקְצֹף עַל־אֶלְעָזָ֤ר וְעַל־אִֽיתָמָר֙ בְּנֵ֣י אַהֲרֹ֔ן הַנֹּותָרִ֖ם לֵאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲃⲁⲉⲙⲡⲓ ⲉⲧⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲕⲱϯ ⲁϥⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲱϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲁⲓ ⲛⲉ ⲁⲩⲣⲟⲕϩϥ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϫⲱⲛⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲉⲗⲉⲁⲍⲁⲣ ⲛⲉⲙ ⲓⲑⲁⲙⲁⲣ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲥⲱϫⲡ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And Moses diligently sought the goat of the sin-offering, but it had been consumed by fire; and Moses was angry with Eleazar and Ithamar the sons of Aaron that were left, saying,

Και εζητησεν επιμελως ο Μωυσης τον τραγον της περι αμαρτιας προσφορας· και ιδου, ητο κατακεκαυμενος· και εθυμωθη κατα του Ελεαζαρ και κατα του Ιθαμαρ, των υιων του Ααρων των εναπολειφθεντων, λεγων,

«مَا لَكُمَا لَمْ تَأْكُلَا ذَبِيحَةَ الْخَطِيَّةِ فِي الْمَكَانِ الْمُقَدَّسِ؟ لأَنَّهَا قُدْسُ أَقْدَاسٍ، وَقَدْ أَعْطَاكُمَا إِيَّاهَا لِتَحْمِلاَ إِثْمَ الْجَمَاعَةِ تَكْفِيرًا عَنْهُمْ أَمَامَ الرَّبِّ.

מַדּ֗וּעַ לֹֽא־אֲכַלְתֶּ֤ם אֶת־הַחַטָּאת֙ בִּמְקֹ֣ום הַקֹּ֔דֶשׁ כִּ֛י קֹ֥דֶשׁ קָֽדָשִׁ֖ים הִ֑וא וְאֹתָ֣הּ ׀ נָתַ֣ן לָכֶ֗ם לָשֵׂאת֙ אֶת־עֲוֹ֣ן הָעֵדָ֔ה לְכַפֵּ֥ר עֲלֵיהֶ֖ם לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃

Ϫⲉ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲱⲙ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲁ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ ϫⲉ ⲟⲩⲏⲓ ⲅⲁⲣ ⲛⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛⲉ ⲫⲁⲓ ⲁϥⲧⲏⲓϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲙϥ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲱⲗⲓ ⲙ̀ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅

Why did ye not eat the sin-offering in the holy place? for because it is most holy he has given you this to eat, that ye might take away the sin of the congregation, and make atonement for them before the Lord.

Δια τι δεν εφαγετε την περι αμαρτιας προσφοραν εν τοπω αγιω; διοτι ειναι αγιωτατον· και εδωκεν αυτο εις εσας Κυριος δια να σηκονητε την ανομιαν της συναγωγης, ωστε να καμνητε εξιλεωσιν υπερ αυτων ενωπιον του Κυριου·

إِنَّهُ لَمْ يُؤْتَ بِدَمِهَا إِلَى الْقُدْسِ دَاخِلًا. أَكْلًا تَأْكُلَانِهَا فِي الْقُدْسِ كَمَا أَمَرْتُ».

הֵ֚ן לֹא־הוּבָ֣א אֶת־דָּמָ֔הּ אֶל־הַקֹּ֖דֶשׁ פְּנִ֑ימָה אָכֹ֨ול תֹּאכְל֥וּ אֹתָ֛הּ בַּקֹּ֖דֶשׁ כַּאֲשֶׁ֥ר צִוֵּֽיתִי׃

Ⲙ̀ⲡⲟⲩⲓⲛⲓ ⲅⲁⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲟⲩⲥⲛⲟϥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡⲉϥϩⲟ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲟⲩⲟⲙϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲁ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲛⲏⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅

For the blood of it was not brought into the holy place: ye shall eat it within, before the Lord, as the Lord commanded me.

ιδου, το αιμα αυτου δεν εφερθη εις το αγιαστηριον· πρεπει εξαπαντος να φαγητε αυτο εν τω αγιαστηριω, καθως προσεταξα.

فَقَالَ هَارُونُ لِمُوسَى: «إِنَّهُمَا الْيَوْمَ قَدْ قَرَّبَا ذَبِيحَةَ خَطِيَّتِهِمَا وَمُحْرَقَتَهُمَا أَمَامَ الرَّبِّ، وَقَدْ أَصَابَنِي مِثْلُ هَذِهِ. فَلَوْ أَكَلْتُ ذَبِيحَةَ الْخَطِيَّةِ الْيَوْمَ، هَلْ كَانَ يَحْسُنُ فِي عَيْنَيِ الرَّبِّ؟»

וַיְדַבֵּ֨ר אַהֲרֹ֜ן אֶל־מֹשֶׁ֗ה הֵ֣ן הַ֠יֹּום הִקְרִ֨יבוּ אֶת־חַטָּאתָ֤ם וְאֶת־עֹֽלָתָם֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה וַתִּקְרֶ֥אנָה אֹתִ֖י כָּאֵ֑לֶּה וְאָכַ֤לְתִּי חַטָּאת֙ הַיֹּ֔ום הַיִּיטַ֖ב בְּעֵינֵ֥י יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲫⲟⲟⲩ ⲁⲩⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲟⲩⲛⲟⲃⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲟⲩϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϫⲟϥϫⲉϥ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ϫⲉⲙⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲁⲟⲩⲱⲙ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲙ̀ⲫⲟⲟⲩ ⲙⲏ ϥⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⲉϥⲣⲁⲛⲁϥ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And Aaron spoke to Moses, saying, If they have brought nigh to-day their sin-offerings, and their whole-burnt-offerings before the Lord, and these events have happened to me, and yet I should eat to-day of the sin-offerings, would it be pleasing to the Lord?

Και ειπεν ο Ααρων προς τον Μωυσην, Ιδου, αυτοι προσεφεραν σημερον την περι αμαρτιας προσφοραν αυτων και το ολοκαυτωμα αυτων ενωπιον του Κυριου και συνεβησαν εις εμε τοιαυτα· εαν λοιπον ηθελον φαγει την περι αμαρτιας προσφοραν σημερον, τουτο ηθελεν εισθαι αρεστον εις τους οφθαλμους του Κυριου;

فَلَمَّا سَمِعَ مُوسَى حَسُنَ فِي عَيْنَيْهِ.

וַיִּשְׁמַ֣ע מֹשֶׁ֔ה וַיִּיטַ֖ב בְּעֵינָֽיו׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ⲡⲓϩⲱⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲣⲁⲛⲁϥ

And Moses heard it, and it pleased him.

Και ηκουσεν ο Μωυσης και ηρεσεν εις αυτον.

إصحاح 11

الطعام الطاهر والنجس

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى وَهَارُونَ قَائِلًا لَهُمَا:

וַיְדַבֵּ֧ר יְהוָ֛ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה וְאֶֽל־אַהֲרֹ֖ן לֵאמֹ֥ר אֲלֵהֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses and Aaron, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην και προς τον Ααρων λεγων προς αυτους,

«كَلِّمَا بَنِي إِسْرَائِيلَ قَائِلَيْنِ: هَذِهِ هِيَ الْحَيَوَانَاتُ الَّتِي تَأْكُلُونَهَا مِنْ جَمِيعِ الْبَهَائِمِ الَّتِي عَلَى الأَرْضِ:

דַּבְּר֛וּ אֶל־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר זֹ֤את הַֽחַיָּה֙ אֲשֶׁ֣ר תֹּאכְל֔וּ מִכָּל־הַבְּהֵמָ֖ה אֲשֶׁ֥ר עַל־הָאָֽרֶץ׃

Ϫⲉ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲓⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲟⲩⲟⲙⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ

Speak ye to the sons of Israel, saying, These are the beasts which ye shall eat of all beasts that are upon the earth.

Λαλησατε προς τους υιους Ισραηλ, λεγοντες, Ταυτα ειναι τα ζωα τα οποια θελετε τρωγει εκ παντων των κτηνων των επι της γης.

كُلُّ مَا شَقَّ ظِلْفًا وَقَسَمَهُ ظِلْفَيْنِ، وَيَجْتَرُّ مِنَ الْبَهَائِمِ، فَإِيَّاهُ تَأْكُلُونَ.

כֹּ֣ל ׀ מַפְרֶ֣סֶת פַּרְסָ֗ה וְשֹׁסַ֤עַת שֶׁ֙סַע֙ פְּרָסֹ֔ת מַעֲלַ֥ת גֵּרָ֖ה בַּבְּהֵמָ֑ה אֹתָ֖הּ תֹּאכֵֽלוּ׃

Ⲧⲉⲃⲛⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉ ⲛⲉϥϭⲟⲡ ⲫⲟⲣϫ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲱⲗⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲓⲉⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉϥϭⲟⲡ ⲉⲧⲫⲟⲣϫ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲁⲑⲙⲓ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ϧⲉⲛ ⲣⲱϥ ⲛⲁⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲟⲩⲟⲙⲟⲩ

Every beast parting the hoof and making divisions of two claws, and chewing the cud among beasts, these ye shall eat.

Παν διχηλον μεταξυ των κτηνων εχον τον ποδα εσχισμενον και αναμασσων, τουτο θελετε τρωγει.

إِلاَّ هَذِهِ فَلَا تَأْكُلُوهَا مِمَّا يَجْتَرُّ وَمِمَّا يَشُقُّ الظِّلْفَ: الْجَمَلَ، لأَنَّهُ يَجْتَرُّ لكِنَّهُ لَا يَشُقُّ ظِلْفًا، فَهُوَ نَجِسٌ لَكُمْ.

אַ֤ךְ אֶת־זֶה֙ לֹ֣א תֹֽאכְל֔וּ מִֽמַּעֲלֵי֙ הַגֵּרָ֔ה וּמִמַּפְרִיסֵ֖י הַפַּרְסָ֑ה אֶֽת־הַ֠גָּמָל כִּֽי־מַעֲלֵ֨ה גֵרָ֜ה ה֗וּא וּפַרְסָה֙ אֵינֶ֣נּוּ מַפְרִ֔יס טָמֵ֥א ה֖וּא לָכֶֽם׃

Ⲡⲗⲏⲛ ⲛⲁⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲧⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲁⲑⲙⲓ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲛⲟⲩϭⲟⲡ ⲫⲟⲣϫ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲱⲗⲓ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲓⲉⲃ ⲡⲓϫⲁⲙⲟⲩⲗ ϫⲉ ϥⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲁⲑⲙⲓ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲟⲩⲟϩ ϥⲫⲱⲣϫ ⲁⲛ ⲛ̀ⲛⲓϭⲟⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲣⲁⲧϥ ⲫⲁⲓ ϥϭⲁϧⲉⲙ ⲛⲱⲧⲉⲛ

But of these ye shall not eat, of those that chew the cud, and of those that part the hoofs, and divide claws; the camel, because it chews the cud, but does not divide the hoof, this is unclean to you.

Ταυτα ομως δεν θελετε τρωγει εκ των οσα αναμασσωσιν η εκ των οσα ειναι διχηλα· την καμηλον, διοτι αναμασσα μεν, πλην δεν ειναι διχηλος· ειναι ακαθαρτος εις εσας·

وَالْوَبْرَ، لأَنَّهُ يَجْتَرُّ لكِنَّهُ لَا يَشُقُّ ظِلْفًا، فَهُوَ نَجِسٌ لَكُمْ.

וְאֶת־הַשָּׁפָ֗ן כִּֽי־מַעֲלֵ֤ה גֵרָה֙ ה֔וּא וּפַרְסָ֖ה לֹ֣א יַפְרִ֑יס טָמֵ֥א ה֖וּא לָכֶֽם׃

(6) ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲭⲩⲣⲟⲅⲗⲩⲗⲗⲓⲟⲛ ϫⲉ ϥⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲁⲑⲙⲓ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓϭⲟⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲣⲁⲧϥ ⲫⲟⲣϫ ⲁⲛ ⲫⲁⲓ ϥϭⲁϧⲉⲙ ⲛⲱⲧⲉⲛ

And the rabbit, because it chews the cud, but does not divide the hoof, this is unclean to you.

και τον δασυποδα, διοτι αναμασσα μεν, πλην δεν ειναι διχηλος· ειναι ακαθαρτος εις εσας·

وَالأَرْنَبَ، لأَنَّهُ يَجْتَرُّ لكِنَّهُ لَا يَشُقُّ ظِلْفًا، فَهُوَ نَجِسٌ لَكُمْ.

וְאֶת־הָאַרְנֶ֗בֶת כִּֽי־מַעֲלַ֤ת גֵּרָה֙ הִ֔וא וּפַרְסָ֖ה לֹ֣א הִפְרִ֑יסָה טְמֵאָ֥ה הִ֖וא לָכֶֽם׃

(5) ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲣⲁⲧⲫⲁⲧ ϫⲉ ⲫⲁⲓ ϥⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲁⲑⲙⲓ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓϭⲟⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲣⲁⲧϥ ⲫⲟⲣϫ ⲁⲛ ⲫⲁⲓ ϥϭⲁϧⲉⲙ ⲛⲱⲧⲉⲛ

And the hare, because it does not chew the cud, and does not divide the hoof, this is unclean to you.

και τον λαγωον, διοτι αναμασσα μεν, πλην δεν ειναι διχηλος· ειναι ακαθαρτος εις εσας·

وَالْخِنْزِيرَ، لأَنَّهُ يَشُقُّ ظِلْفًا وَيَقْسِمُهُ ظِلْفَيْنِ، لكِنَّهُ لَا يَجْتَرُّ، فَهُوَ نَجِسٌ لَكُمْ.

וְאֶת־הַ֠חֲזִיר כִּֽי־מַפְרִ֨יס פַּרְסָ֜ה ה֗וּא וְשֹׁסַ֥ע שֶׁ֙סַע֙ פַּרְסָ֔ה וְה֖וּא גֵּרָ֣ה לֹֽא־יִגָּ֑ר טָמֵ֥א ה֖וּא לָכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲣⲓⲣ ϫⲉ ⲛⲓϭⲟⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲣⲁⲧϥ ⲫⲟⲣϫ ⲟⲩⲟϩ ϥⲱⲗⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥⲓⲉⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲁⲓ ϥⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲁⲑⲙⲓ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲁⲛ ⲫⲁⲓ ϥϭⲁϧⲉⲙ ⲛⲱⲧⲉⲛ

And the swine, because this animal divides the hoof, and makes claws of the hoof, and it does not chew the cud, is unclean to you.

και τον χοιρον, διοτι ειναι μεν διχηλος και εχει τον ποδα εσχισμενον, πλην δεν αναμασσα· ειναι ακαθαρτος εις εσας·

مِنْ لَحْمِهَا لَا تَأْكُلُوا وَجُثَثَهَا لَا تَلْمِسُوا. إِنَّهَا نَجِسَةٌ لَكُمْ.

מִבְּשָׂרָם֙ לֹ֣א תֹאכֵ֔לוּ וּבְנִבְלָתָ֖ם לֹ֣א תִגָּ֑עוּ טְמֵאִ֥ים הֵ֖ם לָכֶֽם׃

Ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲱⲙ ⲇⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲟⲩⲁϥⲟⲩⲓ ⲟⲩⲇⲉ ⲫⲏ ⲉⲑⲙⲱⲟⲩⲧ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϭⲓ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲛⲁⲓ ϩⲁⲛⲁⲕⲁⲑⲁⲣⲧⲟⲛ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛⲉ

Ye shall not eat of their flesh, and ye shall not touch their carcases; these are unclean to you.

απο του κρεατος αυτων δεν θελετε τρωγει και το θνησιμαιον αυτων δεν θελετε εγγιζει ειναι ακαθαρτα εις εσας.

«وَهَذَا تَأْكُلُونَهُ مِنْ جَمِيعِ مَا فِي الْمِيَاهِ: كُلُّ مَا لَهُ زَعَانِفُ وَحَرْشَفٌ فِي الْمِيَاهِ، فِي الْبِحَارِ وَفِي الأَنْهَارِ، فَإِيَّاهُ تَأْكُلُونَ.

אֶת־זֶה֙ תֹּֽאכְל֔וּ מִכֹּ֖ל אֲשֶׁ֣ר בַּמָּ֑יִם כֹּ֣ל אֲשֶׁר־לֹו֩ סְנַפִּ֨יר וְקַשְׂקֶ֜שֶׂת בַּמַּ֗יִם בַּיַּמִּ֛ים וּבַנְּחָלִ֖ים אֹתָ֥ם תֹּאכֵֽלוּ׃

Ⲛⲁⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲟⲩⲟⲙⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲛⲓⲙⲱⲟⲩ ⲛⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲧⲉⲛϩ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ϣⲉⲛϥⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲙⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲁⲙⲁⲓⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲙⲟⲩⲛⲥⲱⲣⲉⲙ ⲛⲁⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲟⲩⲟⲙⲟⲩ

And these are what ye shall eat of all that are in the waters: all things that have fins and scales in the waters, and in the seas, and in the brooks, these ye shall eat.

Ταυτα θελετε τρωγει εκ παντων των εν τοις υδασι παντα οσα εχουσι πτερα και λεπη, εν τοις υδασι, εν ταις θαλασσαις και εν τοις ποταμοις, ταυτα θελετε τρωγει.

لكِنْ كُلُّ مَا لَيْسَ لَهُ زَعَانِفُ وَحَرْشَفٌ فِي الْبِحَارِ وَفِي الأَنْهَارِ، مِنْ كُلِّ دَبِيبٍ فِي الْمِيَاهِ وَمِنْ كُلِّ نَفْسٍ حَيَّةٍ فِي الْمِيَاهِ، فَهُوَ مَكْرُوهٌ لَكُمْ،

וְכֹל֩ אֲשֶׁ֨ר אֵֽין־לֹ֜ו סְנַפִּ֣יר וְקַשְׂקֶ֗שֶׂת בַּיַּמִּים֙ וּבַנְּחָלִ֔ים מִכֹּל֙ שֶׁ֣רֶץ הַמַּ֔יִם וּמִכֹּ֛ל נֶ֥פֶשׁ הַחַיָּ֖ה אֲשֶׁ֣ר בַּמָּ֑יִם שֶׁ֥קֶץ הֵ֖ם לָכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲧⲉⲛϩ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲇⲉ ϣⲉⲛϥⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲙⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲁⲙⲁⲓⲟⲩ ⲛⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲙⲟⲩⲛⲥⲱⲣⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲟⲩⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲙⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲯⲩⲭⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲟⲛϧ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲱⲣⲉⲃ ⲡⲉ

And all things which have not fins or scales in the water, or in the seas, and in the brooks, of all which the waters produce, and of every soul living in the water, are an abomination; and they shall be abominations to you.

Και παντα οσα δεν εχουσι πτερα και λεπη, εν ταις θαλασσαις και εν τοις ποταμοις, απο παντων οσα κινουνται εν τοις υδασι και απο παντος εμψυχου ζωου το οποιον ειναι εν τοις υδασι, θελουσιν εισθαι βδελυκτα εις εσας·

وَمَكْرُوهًا يَكُونُ لَكُمْ. مِنْ لَحْمِهِ لَا تَأْكُلُوا، وَجُثَّتَهُ تَكْرَهُونَ.

וְשֶׁ֖קֶץ יִהְי֣וּ לָכֶ֑ם מִבְּשָׂרָם֙ לֹ֣א תֹאכֵ֔לוּ וְאֶת־נִבְלָתָ֖ם תְּשַׁקֵּֽצוּ׃

Ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩⲟⲣⲉⲃ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲟⲩⲁϥⲓⲟⲩⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧⲙⲱⲟⲩⲧ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩⲥⲟϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ

Ye shall not eat of their flesh, and ye shall abhor their carcases.

ταυτα εξαπαντος θελουσιν εισθαι βδελυκτα εις εσας· απο του κρεατος αυτων δεν θελετε τρωγει και το θνησιμαιον αυτων θελετε βδελυττεσθαι.

كُلُّ مَا لَيْسَ لَهُ زَعَانِفُ وَحَرْشَفٌ فِي الْمِيَاهِ فَهُوَ مَكْرُوهٌ لَكُمْ.

כֹּ֣ל אֲשֶׁ֥ר אֵֽין־לֹ֛ו סְנַפִּ֥יר וְקַשְׂקֶ֖שֶׂת בַּמָּ֑יִם שֶׁ֥קֶץ ה֖וּא לָכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲛⲓⲙⲱⲟⲩ ⲉⲧⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲧⲉⲛϩ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲓⲉ ϣⲉⲛϥⲓ ⲟⲩⲱⲣⲉⲃ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲡⲉ

And all things that have not fins or scales of those that are in the waters, these are an abomination to you.

Παντα οσα εν τοις υδασι δεν εχουσι πτερα ουτε λεπη, θελουσιν εισθαι βδελυκτα εις εσας.

«وَهَذِهِ تَكْرَهُونَهَا مِنَ الطُّيُورِ. لَا تُؤْكَلْ. إِنَّهَا مَكْرُوهَةٌ: اَلنَّسْرُ وَالأَنُوقُ وَالْعُقَابُ

וְאֶת־אֵ֙לֶּה֙ תְּשַׁקְּצ֣וּ מִן־הָעֹ֔וף לֹ֥א יֵאָכְל֖וּ שֶׁ֣קֶץ הֵ֑ם אֶת־הַנֶּ֙שֶׁר֙ וְאֶת־הַפֶּ֔רֶס וְאֵ֖ת הָעָזְנִיָּֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲓ ⲟⲣⲃⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϩⲁⲗⲁϯ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲟⲙⲟⲩ ϩⲁⲛⲱⲣⲉⲃ ⲛⲉ ⲡⲓⲁϧⲱⲙ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲛⲟⲩⲣⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲁⲗⲗⲓⲁⲧⲟⲛ

And these are the things which ye shall abhor of birds, and they shall not be eaten, they are an abomination: the eagle and the ossifrage, and the sea-eagle.

Ταυτα δε θελετε βδελυττεσθαι μεταξυ των πτηνων· δεν θελουσι τρωγεσθαι ειναι βδελυκτα· ο αετος, και ο γρυπαετος, και ο μελαναετος,

وَالْحِدَأَةُ وَالْبَاشِقُ عَلَى أَجْنَاسِهِ،

וְאֶת־הַ֨דָּאָ֔ה וְאֶת־הָאַיָּ֖ה לְמִינָֽהּ׃

Ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲛⲟϣⲉⲣ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲑⲣⲉ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧⲟⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ

And the vulture, and the kite, and the like to it;

και ο γυψ, και ο ικτινος κατα το ειδος αυτου·

وَكُلُّ غُرَابٍ عَلَى أَجْنَاسِهِ،

אֵ֥ת כָּל־עֹרֵ֖ב לְמִינֹֽו׃

Ⲛⲉⲙ ⲁⲃⲱⲕ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧⲟⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ

and the sparrow, and the owl, and the sea-mew, and the like to it:

πας κοραξ κατα το ειδος αυτου·

وَالنَّعَامَةُ وَالظَّلِيمُ وَالسَّأَفُ وَالْبَازُ عَلَى أَجْنَاسِهِ،

וְאֵת֙ בַּ֣ת הַֽיַּעֲנָ֔ה וְאֶת־הַתַּחְמָ֖ס וְאֶת־הַשָּׁ֑חַף וְאֶת־הַנֵּ֖ץ לְמִינֵֽהוּ׃

Ⲛⲉⲙ ⲥⲧⲣⲟⲩⲑⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲅⲗⲁⲩⲕⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲗⲁⲣⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧⲟⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛⲉⲙ ⲙⲟⲩⲗⲁϫ

and every raven, and the birds like it, and the hawk and his like,

και η στρουθοκαμηλος, και η γλαυξ, και ο ιβις, και ο ιεραξ κατα το ειδος αυτου,

وَالْبُومُ وَالْغَوَّاصُ وَالْكُرْكِيُّ

וְאֶת־הַכֹּ֥וס וְאֶת־הַשָּׁלָ֖ךְ וְאֶת־הַיַּנְשֽׁוּף׃

Ⲛⲉⲙ ⲡⲓϣⲗⲱⲙⲃⲏϫ ⲛⲉⲙ ϩⲓⲡ

and the night-raven and the cormorant and the stork,

και ο νυκτικοραξ, και η αιθυια, και η μεγαλη γλαυξ,

وَالْبَجَعُ وَالْقُوقُ وَالرَّخَمُ

וְאֶת־הַתִּנְשֶׁ֥מֶת וְאֶת־הַקָּאָ֖ת וְאֶת־הָרָחָֽם׃

Ⲛⲉⲙ ⲡⲟⲣⲫⲩⲣⲱⲛⲁ ⲛⲉⲙ ϯϩⲩⲙⲏ ⲛⲉⲙ ⲕⲏⲕⲛⲟⲛ

and the red-bill, and the pelican, and swan,

και ο κυκνος, και ο πελεκαν, και η κισσα,

وَاللَّقْلَقُ وَالْبَبْغَا عَلَى أَجْنَاسِهِ، وَالْهُدْهُدُ وَالْخُفَّاشُ.

וְאֵת֙ הַחֲסִידָ֔ה הָאֲנָפָ֖ה לְמִינָ֑הּ וְאֶת־הַדּוּכִיפַ֖ת וְאֶת־הָעֲטַלֵּֽף׃

Ⲛⲉⲙ ⲉⲗϫⲱⲃ ⲛⲉⲙ ⲭⲁⲣⲁⲧⲣⲓⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧⲟⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛⲉⲙ ϩⲏⲡⲡⲟⲥ ⲛⲉⲙ ϫⲉⲗϫⲟⲩ

and the heron, and the lapwing, and the like to it, and the hoopoe and the bat.

και ο πελαργος, και ο ερωδιος κατα το ειδος αυτου, και ο εποψ, και η νυκτερις.

وَكُلُّ دَبِيبِ الطَّيْرِ الْمَاشِي عَلَى أَرْبَعٍ. فَهُوَ مَكْرُوهٌ لَكُمْ.

כֹּ֚ל שֶׁ֣רֶץ הָעֹ֔וף הַהֹלֵ֖ךְ עַל־אַרְבַּ֑ע שֶׁ֥קֶץ ה֖וּא לָכֶֽם׃ ס

Ⲛⲉⲙ ⲛⲓϭⲁⲧϥⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϩⲁⲗⲁϯ ⲛⲏ ⲉⲧⲙⲟϣⲓ ϩⲓ ⲧⲟⲩϥⲧⲟ ϩⲁⲛⲱⲣⲉⲃ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲡⲉ

And all winged creatures that creep, which go upon four feet, are abominations to you.

Παντα τα πετωμενα ερπετα, τα οποια περιπατουσιν επι τεσσαρας ποδας, θελουσιν εισθαι βδελυκτα εις εσας.

إِلاَّ هَذَا تَأْكُلُونَهُ مِنْ جَمِيعِ دَبِيبِ الطَّيْرِ الْمَاشِي عَلَى أَرْبَعٍ: مَا لَهُ كُرَاعَانِ فَوْقَ رِجْلَيْهِ يَثِبُ بِهِمَا عَلَى الأَرْضِ.

אַ֤ךְ אֶת־זֶה֙ תֹּֽאכְל֔וּ מִכֹּל֙ שֶׁ֣רֶץ הָעֹ֔וף הַהֹלֵ֖ךְ עַל־אַרְבַּ֑ע אֲשֶׁר־ [לֹא כ] (לֹ֤ו ק) כְרָעַ֙יִם֙ מִמַּ֣עַל לְרַגְלָ֔יו לְנַתֵּ֥ר בָּהֵ֖ן עַל־הָאָֽרֶץ׃

Ⲁⲗⲗⲁ ⲛⲁⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲟⲩⲟⲙⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϭⲁⲧϥⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϩⲁⲗⲁϯ ⲛⲏ ⲉⲧⲙⲟϣⲓ ϩⲓ ⲧⲟⲩϥⲧⲟ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲥⲏⲃⲓ ⲙⲙⲱⲟⲩ ⲥⲁⲡϣⲱⲓ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲫⲁⲧ ⲉⲩⲱϣϯ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ

But these ye shall eat of the creeping winged animals, which go upon four feet, which have legs above their feet, to leap with on the earth.

Ταυτα ομως δυνασθε να τρωγητε απο παντος πετωμενου ερπετου, περιπατουντος επι τεσσαρας ποδας, τα οποια εχουσι σκελη οπισθεν των ποδων αυτων, δια να πηδωσι δι' αυτων επι της γης·

هَذَا مِنْهُ تَأْكُلُونَ: الْجَرَادُ عَلَى أَجْنَاسِهِ، وَالدَّبَا عَلَى أَجْنَاسِهِ، وَالْحَرْجُوانُ عَلَى أَجْنَاسِهِ، وَالْجُنْدُبُ عَلَى أَجْنَاسِهِ.

אֶת־אֵ֤לֶּה מֵהֶם֙ תֹּאכֵ֔לוּ אֶת־הָֽאַרְבֶּ֣ה לְמִינֹ֔ו וְאֶת־הַסָּלְעָ֖ם לְמִינֵ֑הוּ וְאֶת־הַחַרְגֹּ֣ל לְמִינֵ֔הוּ וְאֶת־הֶחָגָ֖ב לְמִינֵֽהוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲡⲓⲃⲣⲟⲩⲭⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧⲟⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲡⲧⲁⲕⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧⲟⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉⲧϯ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϩⲟϥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϩⲟϥ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧⲟⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϣϫⲉ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧⲟⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ

And these of them ye shall eat: the caterpillar and his like, and the attacus and his like, and the cantharus and his like, and the locust and his like.

ταυτα θελετε τρωγει εξ αυτων· τον βρουχον κατα το ειδος αυτου και τον αττακην κατα το ειδος αυτου και τον οφιομαχον κατα το ειδος αυτου και την ακριδα κατα το ειδος αυτης.

لكِنْ سَائِرُ دَبِيبِ الطَّيْرِ الَّذِي لَهُ أَرْبَعُ أَرْجُلٍ فَهُوَ مَكْرُوهٌ لَكُمْ.

וְכֹל֙ שֶׁ֣רֶץ הָעֹ֔וף אֲשֶׁר־לֹ֖ו אַרְבַּ֣ע רַגְלָ֑יִם שֶׁ֥קֶץ ה֖וּא לָכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ϭⲁⲧϥⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϩⲁⲗⲁϯ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ϥⲧⲟ ⲙ̀ⲫⲁⲧ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲟⲩⲱⲣⲉⲃ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲡⲉ

Every creeping thing from among the birds, which has four feet, is an abomination to you.

Παντα δε τα πετωμενα ερπετα, εχοντα τεσσαρας ποδας, θελουσιν εισθαι βδελυκτα εις εσας.

مِنْ هَذِهِ تَتَنَجَّسُونَ. كُلُّ مَنْ مَسَّ جُثَثَهَا يَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ،

וּלְאֵ֖לֶּה תִּטַּמָּ֑אוּ כָּל־הַנֹּגֵ֥עַ בְּנִבְלָתָ֖ם יִטְמָ֥א עַד־הָעָֽרֶב׃

Ⲟⲩⲟϩ ϧⲉⲛ ⲛⲁⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲥⲱϥ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲛⲁϭⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲑⲙⲱⲟⲩⲧ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩϭⲁϧⲉⲙ ϣⲁ ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲣⲟⲩϩⲓ

And by these ye shall be defiled; every one that touches their carcases shall be unclean till the evening.

Και εις ταυτα θελετε εισθαι ακαθαρτοι· πας ο εγγιζων το θνησιμαιον αυτων θελει εισθαι ακαθαρτος εως εσπερας.

وَكُلُّ مَنْ حَمَلَ مِنْ جُثَثِهَا يَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְכָל־הַנֹּשֵׂ֖א מִנִּבְלָתָ֑ם יְכַבֵּ֥ס בְּגָדָ֖יו וְטָמֵ֥א עַד־הָעָֽרֶב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲛⲁⲱⲗⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲧⲙⲱⲟⲩⲧ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲉϥⲉ̀ⲣⲱϧⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϩⲃⲱⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥϭⲁϧⲉⲙ ϣⲁ ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲣⲟⲩϩⲓ

And every one that takes of their dead bodies shall wash his garments, and shall be unclean till the evening.

Και πας οστις βασταση απο του θνησιμαιον αυτων, θελει πλυνει τα ιματια αυτου και θελει εισθαι ακαθαρτος εως εσπερας.

وَجَمِيعُ الْبَهَائِمِ الَّتِي لَهَا ظِلْفٌ وَلكِنْ لَا تَشُقُّهُ شَقًّا أَوْ لَا تَجْتَرُّ، فَهِيَ نَجِسَةٌ لَكُمْ. كُلُّ مَنْ مَسَّهَا يَكُونُ نَجِسًا.

לְֽכָל־הַבְּהֵמָ֡ה אֲשֶׁ֣ר הִוא֩ מַפְרֶ֨סֶת פַּרְסָ֜ה וְשֶׁ֣סַע ׀ אֵינֶ֣נָּה שֹׁסַ֗עַת וְגֵרָה֙ אֵינֶ֣נָּה מַעֲלָ֔ה טְמֵאִ֥ים הֵ֖ם לָכֶ֑ם כָּל־הַנֹּגֵ֥עַ בָּהֶ֖ם יִטְמָֽא׃

Ⲟⲩⲟϩ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲫⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉ ⲛⲓϭⲟⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲣⲁⲧϥ ⲫⲟⲣϫ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲱⲗⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥⲓⲉⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲥⲁⲑⲙⲓ ⲉϥⲥⲁⲑⲙⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲁⲛ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉⲩϭⲁϧⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲛⲁϭⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲑⲙⲱⲟⲩⲧ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩϭⲁϧⲉⲙ

And whichever among the beasts divides the hoof and makes claws, and does not chew the cud, shall be unclean to you; every one that touches their dead bodies shall be unclean till evening.

Εκ παντων των κτηνων, οσα ειναι διχηλα, πλην δεν ειναι ο πους αυτων εσχισμενος ουδε αναμασσωσι, θελουσιν εισθαι ακαθαρτα εις εσας· πας ο εγγιζων αυτα θελει εισθαι ακαθαρτος.

وَكُلُّ مَا يَمْشِي عَلَى كُفُوفِهِ مِنْ جَمِيعِ الْحَيَوَانَاتِ الْمَاشِيَةِ عَلَى أَرْبَعٍ، فَهُوَ نَجِسٌ لَكُمْ. كُلُّ مَنْ مَسَّ جُثَثَهَا يَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְכֹ֣ל ׀ הֹולֵ֣ךְ עַל־כַּפָּ֗יו בְּכָל־הַֽחַיָּה֙ הַהֹלֶ֣כֶת עַל־אַרְבַּ֔ע טְמֵאִ֥ים הֵ֖ם לָכֶ֑ם כָּל־הַנֹּגֵ֥עַ בְּנִבְלָתָ֖ם יִטְמָ֥א עַד־הָעָֽרֶב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲙⲟϣⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲟⲩϫⲓϫ ⲛⲏ ⲉⲧⲙⲟϣⲓ ϩⲓ ⲧⲟⲩϥⲧⲟ ⲥⲉϭⲁϧⲉⲙ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲛⲁϭⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧⲙⲱⲟⲩⲧ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥϭⲁϧⲉⲙ ϣⲁ ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲣⲟⲩϩⲓ

And every one among all the wild beasts that moves upon its fore feet, which goes on all four, is unclean to you; every one that touches their dead bodies shall be unclean till evening.

Και οσα περιπατουσιν επι τας παλαμας αυτων, μεταξυ παντων των ζωων των περιπατουντων επι τεσσαρας ποδας, θελουσιν εισθαι ακαθαρτα εις εσας· πας ο εγγιζων το θνησιμαιον αυτων θελει εισθαι ακαθαρτος εως εσπερας.

وَمَنْ حَمَلَ جُثَثَهَا يَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ. إِنَّهَا نَجِسَةٌ لَكُمْ.

וְהַנֹּשֵׂא֙ אֶת־נִבְלָתָ֔ם יְכַבֵּ֥ס בְּגָדָ֖יו וְטָמֵ֣א עַד־הָעָ֑רֶב טְמֵאִ֥ים הֵ֖מָּה לָכֶֽם׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁⲱⲗⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲧⲙⲱⲟⲩⲧ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲉϥⲉ̀ⲣⲱϧⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϩⲃⲱⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥϭⲁϧⲉⲙ ϣⲁ ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲣⲟⲩϩⲓ ⲛⲁⲓ ⲥⲉϭⲁϧⲉⲙ ⲛⲱⲧⲉⲛ

And he that takes of their dead bodies shall wash his garments, and shall be unclean till evening: these are unclean to you.

Και οστις βασταση το θνησιμαιον αυτων, θελει πλυνει τα ιματια αυτου και θελει εισθαι ακαθαρτος εως εσπερας· ταυτα θελουσιν εισθαι ακαθαρτα εις εσας.

«وَهَذَا هُوَ النَّجِسُ لَكُمْ مِنَ الدَّبِيبِ الَّذِي يَدِبُّ عَلَى الأَرْضِ: اِبْنُ عِرْسٍ وَالْفَأْرُ وَالضَّبُّ عَلَى أَجْنَاسِهِ،

וְזֶ֤ה לָכֶם֙ הַטָּמֵ֔א בַּשֶּׁ֖רֶץ הַשֹּׁרֵ֣ץ עַל־הָאָ֑רֶץ הַחֹ֥לֶד וְהָעַכְבָּ֖ר וְהַצָּ֥ב לְמִינֵֽהוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲓ ⲥⲉϭⲁϧⲉⲙ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϩⲁⲗⲁϯ ϭⲁⲧϥⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲙⲟϣⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ϯⲕⲁⲗⲏ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲫⲓⲛ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲙⲥⲁϩ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ

And these are unclean to you of reptiles upon the earth, the weasel, and the mouse, and the lizard,

Και ταυτα θελουσιν εισθαι ακαθαρτα εις εσας μεταξυ των ερπετων των ερποντων επι της γης· η γαλη και ο ποντικος, και η χελωνη κατα το ειδος αυτης·

وَالْحِرْذَوْنُ وَالْوَرَلُ وَالْوَزَغَةُ وَالْعِظَايَةُ وَالْحِرْبَاءُ.

וְהָאֲנָקָ֥ה וְהַכֹּ֖חַ וְהַלְּטָאָ֑ה וְהַחֹ֖מֶט וְהַתִּנְשָֽׁמֶת׃

Ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲁⲗⲓⲗ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲭⲁⲙⲏⲗⲉⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲁⲛⲑⲟⲩⲥ ⲛⲉⲙ ϯⲁϥⲗⲉⲗⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲥⲡⲁⲗⲁⲝ

the ferret, and the chameleon, and the evet, and the newt, and the mole.

και ο ακανθοχοιρος, και ο χαμαιλεων, και η σαυρα, και ο σαμιαμιθος, και ο ασπαλαξ.

هَذِهِ هِيَ النَّجِسَةُ لَكُمْ مِنْ كُلِّ الدَّبِيبِ. كُلُّ مَنْ مَسَّهَا بَعْدَ مَوْتِهَا يَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ،

אֵ֛לֶּה הַטְּמֵאִ֥ים לָכֶ֖ם בְּכָל־הַשָּׁ֑רֶץ כָּל־הַנֹּגֵ֧עַ בָּהֶ֛ם בְּמֹתָ֖ם יִטְמָ֥א עַד־הָעָֽרֶב׃

Ⲛⲁⲓ ⲥⲉϭⲁϧⲉⲙ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϭⲁⲧϥⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲑⲛⲁϭⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧⲙⲱⲟⲩⲧ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥϭⲁϧⲉⲙ ϣⲁ ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲣⲟⲩϩⲓ

These are unclean to you of all the reptiles which are on the earth; every one who touches their carcases shall be unclean till evening.

Ταυτα ειναι ακαθαρτα εις εσας μεταξυ παντων των ερπετων· πας ο εγγιζων αυτα τεθνεωτα, θελει εισθαι ακαθαρτος εως εσπερας.

وَكُلُّ مَا وَقَعَ عَلَيْهِ وَاحِدٌ مِنْهَا بَعْدَ مَوْتِهَا يَكُونُ نَجِسًا. مِنْ كُلِّ مَتَاعِ خَشَبٍ أَوْ ثَوْبٍ أَوْ جِلْدٍ أَوْ بَلاَسٍ. كُلُّ مَتَاعٍ يُعْمَلُ بِهِ عَمَلٌ يُلْقَى فِي الْمَاءِ وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ ثُمَّ يَطْهُرُ.

וְכֹ֣ל אֲשֶׁר־יִפֹּל־עָלָיו֩ מֵהֶ֨ם ׀ בְּמֹתָ֜ם יִטְמָ֗א מִכָּל־כְּלִי־עֵץ֙ אֹ֣ו בֶ֤גֶד אֹו־עֹור֙ אֹ֣ו שָׂ֔ק כָּל־כְּלִ֕י אֲשֶׁר־יֵעָשֶׂ֥ה מְלָאכָ֖ה בָּהֶ֑ם בַּמַּ֧יִם יוּבָ֛א וְטָמֵ֥א עַד־הָעֶ֖רֶב וְטָהֵֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲁϩⲉⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲩϣⲁⲛⲙⲟⲩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥϭⲁϧⲉⲙ ⲓⲧⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ϣⲉ ⲓⲧⲉ ⲟⲩϩⲃⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩϣⲁⲣ ⲓⲧⲉ ⲟⲩⲥⲟⲕ ⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲟⲩϩⲱⲃ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲉⲩⲉ̀ⲟⲙⲥⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩϭⲁϧⲉⲙ ϣⲁ ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲣⲟⲩϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ

And on whatsoever one of their dead bodies shall fall it shall be unclean; whatever wooden vessel, or garment, or skin, or sack it may be, every vessel in which work should be done, shall be dipped in water, and shall be unclean till evening; and then it shall be clean.

Και παν πραγμα επι του οποιου ηθελε πεσει τι εκ τουτων τεθνεωτων θελει εισθαι ακαθαρτον· παν αγγειον ξυλινον η ιματιον η δερμα η σακκος η οποιονδηποτε αγγειον, εις το οποιον γινεται εργασια, θελει εμβληθη εις υδωρ και θελει εισθαι ακαθαρτον εως εσπερας· τοτε θελει εισθαι καθαρον·

وَكُلُّ مَتَاعِ خَزَفٍ وَقَعَ فِيهِ مِنْهَا، فَكُلُّ مَا فِيهِ يَتَنَجَّسُ، وَأَمَّا هُوَ فَتَكْسِرُونَهُ.

וְכָל־כְּלִי־חֶ֔רֶשׂ אֲשֶׁר־יִפֹּ֥ל מֵהֶ֖ם אֶל־תֹּוכֹ֑ו כֹּ֣ל אֲשֶׁ֧ר בְּתֹוכֹ֛ו יִטְמָ֖א וְאֹתֹ֥ו תִשְׁבֹּֽרוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲙ̀ⲃⲉⲗϫ ⲉⲧⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲁϩⲉⲓ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩϭⲁϧⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲙⲟⲕⲓ ⲉⲩⲉ̀ϧⲉⲙϧⲱⲙϥ

And every earthen vessel into which one of these things shall fall, whatsoever is inside it, shall be unclean, and it shall be broken.

και παν αγγειον πηλινον, εις το οποιον εμπεση τι εκ τουτων, παν ο, τι ειναι εντος αυτου θελει εισθαι ακαθαρτον· αυτο δε θελετε συντριψει·

مَا يَأْتِي عَلَيْهِ مَاءٌ مِنْ كُلِّ طَعَامٍ يُؤْكَلُ يَكُونُ نَجِسًا. وَكُلُّ شَرَابٍ يُشْرَبُ فِي كُلِّ مَتَاعٍ يَكُونُ نَجِسًا.

מִכָּל־הָאֹ֜כֶל אֲשֶׁ֣ר יֵאָכֵ֗ל אֲשֶׁ֨ר יָבֹ֥וא עָלָ֛יו מַ֖יִם יִטְמָ֑א וְכָל־מַשְׁקֶה֙ אֲשֶׁ֣ר יִשָּׁתֶ֔ה בְּכָל־כְּלִ֖י יִטְמָֽא׃

Ⲟⲩⲟϩ ϧⲣⲉ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲱⲙ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁϥϣⲁⲛϩⲉⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲁⲓ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥϭⲁϧⲉⲙ ⲛⲉⲙ ⲥⲱ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϧⲉⲛ ⲙⲟⲕⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥϭⲁϧⲉⲙ

And all food that is eaten, on which water shall come from such a vessel, shall be unclean; and every beverage which is drunk in any such vessel, shall be unclean.

απο παντος φαγητου εσθιωμενου, εις το οποιον εμβαινει υδωρ, θελει εισθαι ακαθαρτον· και παν ποτον πινομενον εν οποιωδηποτε αγγειω, θελει εισθαι ακαθαρτον.

وَكُلُّ مَا وَقَعَ عَلَيْهِ وَاحِدَةٌ مِنْ جُثَثِهَا يَكُونُ نَجِسًا. اَلتَّنُّورُ وَالْمَوْقِدَةُ يُهْدَمَانِ. إِنَّهَا نَجِسَةٌ وَتَكُونُ نَجِسَةً لَكُمْ.

וְ֠כֹל אֲשֶׁר־יִפֹּ֨ל מִנִּבְלָתָ֥ם ׀ עָלָיו֮ יִטְמָא֒ תַּנּ֧וּר וְכִירַ֛יִם יֻתָּ֖ץ טְמֵאִ֣ים הֵ֑ם וּטְמֵאִ֖ים יִהְי֥וּ לָכֶֽם׃

Ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲛⲁϩⲉⲓ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲧⲙⲱⲟⲩⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲁⲓ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩϭⲁϧⲉⲙ ϩⲁⲛⲑⲣⲓⲣ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϩⲣⲱ ⲉⲩⲉ̀ⲟⲩⲟϫⲡⲟⲩ ⲥⲉϭⲁϧⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉⲩϭⲁϧⲉⲙ

And every thing on which there shall fall of their dead bodies shall be unclean; ovens and stands for jars shall be broken down: these are unclean, and they shall be unclean to you.

Και παν πραγμα επι το οποιον πεση απο του θνησιμαιου αυτων, θελει εισθαι ακαθαρτον· κλιβανος ειτε εστια θελουσι κρημνισθη· ειναι ακαθαρτα και ακαθαρτα θελουσιν εισθαι εις εσας.

إِلاَّ الْعَيْنَ وَالْبِئْرَ، مُجْتَمَعَيِ الْمَاءِ، تَكُونَانِ طَاهِرَتَيْنِ. لكِنْ مَا مَسَّ جُثَثَهَا يَكُونُ نَجِسًا.

אַ֣ךְ מַעְיָ֥ן וּבֹ֛ור מִקְוֵה־מַ֖יִם יִהְיֶ֣ה טָהֹ֑ור וְנֹגֵ֥עַ בְּנִבְלָתָ֖ם יִטְמָֽא׃

Ϣⲁⲧⲉⲛ ⲛⲓⲙⲟⲩⲙⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲗⲁⲕⲕⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲙⲁⲛⲑⲱⲟⲩϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲙⲱⲟⲩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩⲟⲩⲁⲃ ⲫⲏ ⲇⲉ ⲉⲧⲛⲁϭⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧⲙⲱⲟⲩⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲁⲓ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥϭⲁϧⲉⲙ

Only if the water be of fountains of water, or a pool, or confluence of water, it shall be clean; but he that touches their carcases shall be unclean.

Πηγη ομως η λακκος, συναξις υδατων, θελει εισθαι καθαρον· πλην ο, τι εγγιση το θνησιμαιον αυτων, θελει εισθαι ακαθαρτον.

وَإِذَا وَقَعَتْ وَاحِدَةٌ مِنْ جُثَثِهَا عَلَى شَيْءٍ مِنْ بِزْرِ زَرْعٍ يُزْرَعُ فَهُوَ طَاهِرٌ.

וְכִ֤י יִפֹּל֙ מִנִּבְלָתָ֔ם עַל־כָּל־זֶ֥רַע זֵר֖וּעַ אֲשֶׁ֣ר יִזָּרֵ֑עַ טָהֹ֖ור הֽוּא׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲑⲙⲱⲟⲩⲧ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲟⲩϩⲉⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϫⲣⲟϫ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲥⲓϯ ⲫⲏ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲥⲁⲧϥ ϥϭⲁϧⲉⲙ

And if one of their carcases should fall upon any sowing seed which shall be sown, it shall be clean.

Και εαν πεση απο του θνησιμαιου αυτων επι τι σπερμα σποριμον, το οποιον μελλει να σπαρθη, καθαρον θελει εισθαι.

لكِنْ إِذَا جُعِلَ مَاءٌ عَلَى بِزْرٍ فَوَقَعَ عَلَيْهِ وَاحِدَةٌ مِنْ جُثَثِهَا، فَإِنَّهُ نَجِسٌ لَكُمْ.

וְכִ֤י יֻתַּן־מַ֙יִם֙ עַל־זֶ֔רַע וְנָפַ֥ל מִנִּבְלָתָ֖ם עָלָ֑יו טָמֵ֥א ה֖וּא לָכֶֽם׃ ס

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲫⲱⲛ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϫⲣⲟϫ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲧⲙⲱⲟⲩⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲟⲩϩⲉⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ϥϭⲁϧⲉⲙ ⲛⲱⲧⲉⲛ

But if water be poured on any seed, and one of their dead bodies fall upon it, it is unclean to you.

Εαν δε επιχυθη υδωρ επι του σπερματος και πεση απο του θνησιμαιου αυτων επ' αυτο, ακαθαρτον θελει εισθαι εις εσας.

وَإِذَا مَاتَ وَاحِدٌ مِنَ الْبَهَائِمِ الَّتِي هِيَ طَعَامٌ لَكُمْ، فَمَنْ مَسَّ جُثَّتَهُ يَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְכִ֤י יָמוּת֙ מִן־הַבְּהֵמָ֔ה אֲשֶׁר־הִ֥יא לָכֶ֖ם לְאָכְלָ֑ה הַנֹּגֵ֥עַ בְּנִבְלָתָ֖הּ יִטְמָ֥א עַד־הָעָֽרֶב׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲙⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩⲓ ⲛⲁⲓ ⲉⲧϣⲟⲡ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉⲑⲣⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲟⲙⲟⲩ ⲫⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲑⲛⲁϭⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥϭⲁϧⲉⲙ ϣⲁ ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲣⲟⲩϩⲓ

And if one of the cattle die, which it is lawful for you to eat, he that touches their carcases shall be unclean till evening.

Και εαν αποθανη τι εκ των κτηνων τα οποια δυνασθε να τρωγητε, οστις εγγιση το θνησιμαιον αυτου, θελει εισθαι ακαθαρτος εως εσπερας.

وَمَنْ أَكَلَ مِنْ جُثَّتِهِ يَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ. وَمَنْ حَمَلَ جُثَّتَهُ يَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְהָֽאֹכֵל֙ מִנִּבְלָתָ֔הּ יְכַבֵּ֥ס בְּגָדָ֖יו וְטָמֵ֣א עַד־הָעָ֑רֶב וְהַנֹּשֵׂא֙ אֶת־נִבְלָתָ֔הּ יְכַבֵּ֥ס בְּגָדָ֖יו וְטָמֵ֥א עַד־הָעָֽרֶב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲧⲙⲱⲟⲩⲧ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲉϥⲉ̀ⲣⲱϧⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥϭⲁϧⲉⲙ ϣⲁ ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲣⲟⲩϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲛⲁⲱⲗⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲑⲙⲱⲟⲩⲧ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲉϥⲉ̀ⲣⲱϧⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϩⲃⲱⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϫⲱⲕⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥϭⲁϧⲉⲙ ϣⲁ ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲣⲟⲩϩⲓ

And he that eats of their carcases shall wash his garments, and be unclean till evening; and he that carries any of their carcases shall wash his garments, and bathe himself in water, and be unclean till evening.

Και οστις φαγη απο του θνησιμαιου αυτου, θελει πλυνει τα ιματια αυτου και θελει εισθαι ακαθαρτος εως εσπερας· και οστις βασταση το θνησιμαιον αυτου, θελει πλυνει τα ιματια αυτου και θελει εισθαι ακαθαρτος εως εσπερας.

«وَكُلُّ دَبِيبٍ يَدِبُّ عَلَى الأَرْضِ فَهُوَ مَكْرُوهٌ لَا يُؤْكَلُ.

וְכָל־הַשֶּׁ֖רֶץ הַשֹּׁרֵ֣ץ עַל־הָאָ֑רֶץ שֶׁ֥קֶץ ה֖וּא לֹ֥א יֵאָכֵֽל׃

Ⲟⲩⲟϩ ϭⲁⲧϥⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲙⲟϣⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲟⲩⲱⲣⲉⲃ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲡⲉ ⲫⲁⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲟⲙⲟⲩ

And every reptile that creeps on the earth, this shall be an abomination to you; it shall not be eaten.

Και παν ερπετον, ερπον επι της γης, θελει εισθαι βδελυγμα· δεν θελει τρωγεσθαι.

كُلُّ مَا يَمْشِي عَلَى بَطْنِهِ، وَكُلُّ مَا يَمْشِي عَلَى أَرْبَعٍ مَعَ كُلِّ مَا كَثُرَتْ أَرْجُلُهُ مِنْ كُلِّ دَبِيبٍ يَدِبُّ عَلَى الأَرْضِ، لَا تَأْكُلُوهُ لأَنَّهُ مَكْرُوهٌ.

כֹּל֩ הֹולֵ֨ךְ עַל־גָּחֹ֜ון וְכֹ֣ל ׀ הֹולֵ֣ךְ עַל־אַרְבַּ֗ע עַ֚ד כָּל־מַרְבֵּ֣ה רַגְלַ֔יִם לְכָל־הַשֶּׁ֖רֶץ הַשֹּׁרֵ֣ץ עַל־הָאָ֑רֶץ לֹ֥א תֹאכְל֖וּם כִּי־שֶׁ֥קֶץ הֵֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲙⲟϣⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲧⲉϥⲛⲉϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲫⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲙⲟϣⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ϯϥⲧⲟ ⲛ̀ⲥⲏⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲫⲏ ⲉⲧⲟϣ ⲙ̀ⲫⲁⲧ ϧⲉⲛ ⲛⲓϭⲁⲧϥⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲱϣϯ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲟⲙⲟⲩ ϫⲉ ⲟⲩⲱⲣⲉⲃ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲡⲉ

And every animal that creeps on its belly, and every one that goes on four feet continually, which abounds with feet among all the reptiles creeping upon the earth—ye shall not eat it, for it is an abomination to you.

Παν ο, τι περιπατει επι της κοιλιας και παν ο, τι περιπατει επι τεσσαρας ποδας η παν το εχον πολλους ποδας, μεταξυ παντων των ερπετων των ερποντων επι της γης, ταυτα δεν θελετε τρωγει, διοτι ειναι βδελυγμα.

لَا تُدَنِّسُوا أَنْفُسَكُمْ بِدَبِيبٍ يَدِبُّ، وَلَا تَتَنَجَّسُوا بِهِ، وَلَا تَكُونُوا بِهِ نَجِسِينَ.

אַל־תְּשַׁקְּצוּ֙ אֶת־נַפְשֹׁ֣תֵיכֶ֔ם בְּכָל־הַשֶּׁ֖רֶץ הַשֹּׁרֵ֑ץ וְלֹ֤א תִֽטַּמְּאוּ֙ בָּהֶ֔ם וְנִטְמֵתֶ֖ם בָּֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲥⲱϥ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲯⲩⲭⲏ ϧⲉⲛ ⲛⲓϭⲁⲧϥⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲱϣϯ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲥⲱϥ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϣⲱⲡⲓ ⲉⲩϭⲁϧⲉⲙ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ

And ye shall not defile your souls with any of the reptiles that creep upon the earth, and ye shall not be polluted with them, and ye shall not be unclean by them.

Δεν θελετε καμει βδελυκτας τας ψυχας σας δι' ουδενος ερπετου ερποντος ουδε θελετε μιανθη δι' αυτων, ωστε να γεινητε ακαθαρτοι δι' αυτων.

إِنِّي أَنَا الرَّبُّ إِلَهُكُمْ فَتَتَقَدَّسُونَ وَتَكُونُونَ قِدِّيسِينَ، لأَنِّي أَنَا قُدُّوسٌ. وَلَا تُنَجِّسُوا أَنْفُسَكُمْ بِدَبِيبٍ يَدِبُّ عَلَى الأَرْضِ.

כִּ֣י אֲנִ֣י יְהוָה֮ אֱלֹֽהֵיכֶם֒ וְהִתְקַדִּשְׁתֶּם֙ וִהְיִיתֶ֣ם קְדֹשִׁ֔ים כִּ֥י קָדֹ֖ושׁ אָ֑נִי וְלֹ֤א תְטַמְּאוּ֙ אֶת־נַפְשֹׁ֣תֵיכֶ֔ם בְּכָל־הַשֶּׁ֖רֶץ הָרֹמֵ֥שׂ עַל־הָאָֽרֶץ׃

Ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟ ϫⲉ ϯⲟⲩⲁⲃ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϭⲱϧⲉⲙ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲯⲩⲭⲏ ϧⲉⲛ ϭⲁⲧϥⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲕⲓⲙ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ

For I am the Lord your God; and ye shall be sanctified, and ye shall be holy, because I the Lord your God am holy; and ye shall not defile your souls with any of the reptiles creeping upon the earth.

Διοτι εγω ειμαι Κυριος ο Θεος σας· θελετε λοιπον αγιασθη και θελετε εισθαι αγιοι, διοτι αγιος ειμαι εγω· και δεν θελετε μιανει τας ψυχας σας δι' ουδενος ερπετου ερποντος επι της γης.

إِنِّي أَنَا الرَّبُّ الَّذِي أَصْعَدَكُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ لِيَكُونَ لَكُمْ إِلَهًا. فَتَكُونُونَ قِدِّيسِينَ لأَنِّي أَنَا قُدُّوسٌ.

כִּ֣י ׀ אֲנִ֣י יְהוָ֗ה הַֽמַּעֲלֶ֤ה אֶתְכֶם֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם לִהְיֹ֥ת לָכֶ֖ם לֵאלֹהִ֑ים וִהְיִיתֶ֣ם קְדֹשִׁ֔ים כִּ֥י קָדֹ֖ושׁ אָֽנִי׃

Ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲉ̀ⲑⲣⲓϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲛⲟⲩϯ ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ⲑⲣⲉⲧⲉⲛϣⲱⲡⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲁⲃ ϫⲉ ϯⲟⲩⲁⲃ ⲁ̀ⲛⲟⲕ

For I am the Lord who brought you up out of the land of Egypt to be your God; and ye shall be holy, for I the Lord am holy.

Διοτι εγω ειμαι ο Κυριος, οστις σας ανεβιβασα εκ γης Αιγυπτου, δια να ημαι Θεος σας· θελετε λοιπον εισθαι αγιοι, διοτι αγιος ειμαι εγω.

هَذِهِ شَرِيعَةُ الْبَهَائِمِ وَالطُّيُورِ وَكُلِّ نَفْسٍ حَيَّةٍ تَسْعَى فِي الْمَاءِ وَكُلِّ نَفْسٍ تَدِبُّ عَلَى الأَرْضِ،

זֹ֣את תֹּורַ֤ת הַבְּהֵמָה֙ וְהָעֹ֔וף וְכֹל֙ נֶ֣פֶשׁ הַֽחַיָּ֔ה הָרֹמֶ֖שֶׂת בַּמָּ֑יִם וּלְכָל־נֶ֖פֶשׁ הַשֹּׁרֶ֥צֶת עַל־הָאָֽרֶץ׃

Ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲫⲛⲟⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϩⲁⲗⲁϯ ⲛⲉⲙ ⲯⲩⲭⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲕⲓⲙ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲙⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲯⲩⲭⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲱϣϯ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ

This is the law concerning beasts and birds and every living creature moving in the water, and every living creature creeping on the earth;

Ουτος ειναι ο νομος περι των κτηνων και περι των πτηνων και περι παντος εμψυχου οντος κινουμενου εν τοις υδασι και περι παντος οντος ερποντος επι της γης·

لِلتَّمْيِيزِ بَيْنَ النَّجِسِ وَالطَّاهِرِ، وَبَيْنَ الْحَيَوَانَاتِ الَّتِي تُؤْكَلُ، وَالْحَيَوَانَاتِ الَّتِي لَا تُؤْكَلُ».

לְהַבְדִּ֕יל בֵּ֥ין הַטָּמֵ֖א וּבֵ֣ין הַטָּהֹ֑ר וּבֵ֤ין הַֽחַיָּה֙ הַֽנֶּאֱכֶ֔לֶת וּבֵין֙ הַֽחַיָּ֔ה אֲשֶׁ֖ר לֹ֥א תֵאָכֵֽל׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ⲟⲩⲱϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲑⲙⲏϯ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧϭⲁϧⲉⲙ ⲛⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲑⲙⲏϯ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲥⲁⲃⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ϧⲉⲛ ⲑⲙⲏϯ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲧⲁⲛϧⲟ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲩⲟⲙⲟⲩ ⲛⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲑⲙⲏϯ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲧⲁⲛϧⲟ ⲉ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲙ̀ⲡⲁⲩⲟⲩⲟⲙⲟⲩ

to distinguish between the unclean and the clean; and between those that bring forth alive, such as should be eaten, and those that bring forth alive, such as should not be eaten.

δια να διακρινητε μεταξυ του ακαθαρτου και του καθαρου και μεταξυ των ζωων τα οποια τρωγονται των ζωων και οποια δεν τρωγονται.

إصحاح 12

التطهر بعد الانجاب

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«كَلِّمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَائِلًا: إِذَا حَبِلَتِ امْرَأَةٌ وَوَلَدَتْ ذَكَرًا، تَكُونُ نَجِسَةً سَبْعَةَ أَيَّامٍ. كَمَا فِي أَيَّامِ طَمْثِ عِلَّتِهَا تَكُونُ نَجِسَةً.

דַּבֵּ֞ר אֶל־בְּנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ לֵאמֹ֔ר אִשָּׁה֙ כִּ֣י תַזְרִ֔יעַ וְיָלְדָ֖ה זָכָ֑ר וְטָֽמְאָה֙ שִׁבְעַ֣ת יָמִ֔ים כִּימֵ֛י נִדַּ֥ת דְּוֹתָ֖הּ תִּטְמָֽא׃

Ϫⲉ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉⲕϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ϭⲓϫⲣⲟϫ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲥⲙⲓⲥⲓ ⲛ̀ⲟⲩϩⲱⲟⲩⲧ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲥϭⲁϧⲉⲙ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲫⲱⲣϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲥϭⲱϧⲉⲙ

Speak to the children of Israel, and thou shalt say to them, Whatsoever woman shall have conceived and born a male child shall be unclean seven days, she shall be unclean according to the days of separation for her monthly courses.

Λαλησον προς τους υιους Ισραηλ, λεγων, Εαν γυνη τις συλλαβη και γεννηση αρσενικον, τοτε θελει εισθαι ακαθαρτος επτα ημερας· κατα τας ημερας του χωρισμου δια τα γυναικεια αυτης θελει εισθαι ακαθαρτος.

وَفِي الْيَوْمِ الثَّامِنِ يُخْتَنُ لَحْمُ غُرْلَتِهِ.

וּבַיֹּ֖ום הַשְּׁמִינִ֑י יִמֹּ֖ול בְּשַׂ֥ר עָרְלָתֹֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲏ̅ ⲉⲥⲉ̀ⲥⲟⲩⲃⲉ ⲧⲥⲁⲣⲝ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲉⲥⲙⲉⲧⲁⲧⲥⲉⲃⲓ

And on the eighth day she shall circumcise the flesh of his foreskin.

Και την ογδοην ημεραν θελει περιτεμνεσθαι η σαρξ της ακροβυστιας αυτου.

ثُمَّ تُقِيمُ ثَلاَثَةً وَثَلاَثِينَ يَوْمًا فِي دَمِ تَطْهِيرِهَا. كُلَّ شَيْءٍ مُقَدَّسٍ لَا تَمَسَّ، وَإِلَى الْمَقْدِسِ لَا تَجِئْ حَتَّى تَكْمُلَ أَيَّامُ تَطْهِيرِهَا.

וּשְׁלֹשִׁ֥ים יֹום֙ וּשְׁלֹ֣שֶׁת יָמִ֔ים תֵּשֵׁ֖ב בִּדְמֵ֣י טָהֳרָ֑ה בְּכָל־קֹ֣דֶשׁ לֹֽא־תִגָּ֗ע וְאֶל־הַמִּקְדָּשׁ֙ לֹ֣א תָבֹ֔א עַד־מְלֹ֖את יְמֵ֥י טָהֳרָֽהּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲥⲉ̀ⲉⲣ ⲗ̅ⲅ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲥϩⲉⲙⲥⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲥⲛⲟϥ ⲛ̀ⲧⲁⲥ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ⲛ̀ⲭⲁⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲛⲉⲥϭⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲥⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲧⲟⲩⲃⲟ ϣⲁⲧⲟⲩϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲥⲧⲟⲩⲃⲟ

And for thirty-three days she shall continue in her unclean blood; she shall touch nothing holy, and shall not enter the sanctuary, until the days of her purification be fulfilled.

Και ετι τριακοντα τρεις ημερας θελει μεινει εις το αιμα του καθαρισμου αυτης· ουδεν πραγμα αγιον θελει εγγισει και εις το αγιαστηριον δεν θελει εισελθει, εωσου πληρωθωσιν αι ημεραι του καθαρισμου αυτης.

وَإِنْ وَلَدَتْ أُنْثَى، تَكُونُ نَجِسَةً أُسْبُوعَيْنِ كَمَا فِي طَمْثِهَا. ثُمَّ تُقِيمُ سِتَّةً وَسِتِّينَ يَوْمًا فِي دَمِ تَطْهِيرِهَا.

וְאִם־נְקֵבָ֣ה תֵלֵ֔ד וְטָמְאָ֥ה שְׁבֻעַ֖יִם כְּנִדָּתָ֑הּ וְשִׁשִּׁ֥ים יֹום֙ וְשֵׁ֣שֶׁת יָמִ֔ים תֵּשֵׁ֖ב עַל־דְּמֵ֥י טָהֳרָֽה׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲥϣⲁⲛⲙⲓⲥⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲥϭⲁϧⲉⲙ ⲛ̀ⲓ̅ⲇ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲉⲥϭⲱϧⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲥⲉ̀ⲉⲣ ⲝ̅ⲋ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲥϩⲉⲙⲥⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲥⲛⲟϥ ⲛ̀ⲧⲁⲥ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ

But if she should have born a female child, then she shall be unclean twice seven days, according to the time of her monthly courses; and for sixty-six days shall she remain in her unclean blood.

Αλλ' εαν γεννηση θηλυκον, τοτε θελει εισθαι ακαθαρτος δυο εβδομαδας, καθως εν τω χωρισμω αυτης· και θελει μεινει ετι εις το αιμα του καθαρισμου αυτης εξηκοντα εξ ημερας.

وَمَتَى كَمُلَتْ أَيَّامُ تَطْهِيرِهَا لأَجْلِ ابْنٍ أَوِ ابْنَةٍ، تَأْتِي بِخَرُوفٍ حَوْلِيٍّ مُحْرَقَةً، وَفَرْخِ حَمَامَةٍ أَوْ يَمَامَةٍ ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ إِلَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ، إِلَى الْكَاهِنِ،

וּבִמְלֹ֣את ׀ יְמֵ֣י טָהֳרָ֗הּ לְבֵן֮ אֹ֣ו לְבַת֒ תָּבִ֞יא כֶּ֤בֶשׂ בֶּן־שְׁנָתֹו֙ לְעֹלָ֔ה וּבֶן־יֹונָ֥ה אֹו־תֹ֖ר לְחַטָּ֑את אֶל־פֶּ֥תַח אֹֽהֶל־מֹועֵ֖ד אֶל־הַכֹּהֵֽן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲩϣⲁⲛϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲥⲧⲟⲩⲃⲟ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲟⲩϣⲏⲣⲓ ⲓⲉ ⲟⲩϣⲉⲣⲓ ⲉⲥⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲟⲩϩⲓⲏⲃ ⲉⲩϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϫⲟϥϫⲉϥ ⲉ̀ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲣⲟⲙⲡⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲙⲁⲥ ⲛ̀ϭⲣⲟⲙⲡⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϭⲣⲟⲙⲡϣⲁⲗ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ϩⲓⲣⲉⲛ ⲫⲣⲟ ⲛ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ϩⲁ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ

And when the days of her purification shall have been fulfilled for a son or a daughter, she shall bring a lamb of a year old without blemish for a whole-burnt-offering, and a young pigeon or turtle-dove for a sin-offering to the door of the tabernacle of witness, to the priest.

Και αφου πληρωθωσιν αι ημεραι του καθαρισμου αυτης, δια υιον, η δια θυγατερα, θελει φερει αρνιον ενιαυσιον εις ολοκαυτωμα, και νεοσσον περιστερας, η τρυγονα, δια προσφοραν περι αμαρτιας, εις την θυραν της σκηνης του μαρτυριου προς τον ιερεα·

فَيُقَدِّمُهُمَا أَمَامَ الرَّبِّ وَيُكَفِّرُ عَنْهَا، فَتَطْهُرُ مِنْ يَنْبُوعِ دَمِهَا. هَذِهِ شَرِيعَةُ الَّتِي تَلِدُ ذَكَرًا أَوْ أُنْثَى.

וְהִקְרִיבֹ֞ו לִפְנֵ֤י יְהוָה֙ וְכִפֶּ֣ר עָלֶ֔יהָ וְטָהֲרָ֖ה מִמְּקֹ֣ר דָּמֶ֑יהָ זֹ֤את תֹּורַת֙ הַיֹּלֶ֔דֶת לַזָּכָ֖ר אֹ֥ו לַנְּקֵבָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛϥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲥⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲑⲙⲟⲩⲙⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲥⲥⲛⲟϥ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲫⲛⲟⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲑⲏ ⲉⲧⲛⲁⲙⲓⲥⲓ ⲓⲧⲉ ϩⲱⲟⲩⲧ ⲓⲧⲉ ⲥϩⲓⲙⲓ

And he shall present it before the Lord, and the priest shall make atonement for her, and shall purge her from the fountain of her blood; this is the law of her who bears a male or a female.

ουτος δε θελει προσφερει αυτο ενωπιον του Κυριου και θελει καμει εξιλεωσιν υπερ αυτης και θελει καθαρισθη απο της ροης του αιματος αυτης. Ουτος ειναι ο νομος της γεννωσης αρσενικον η θηλυκον.

وَإِنْ لَمْ تَنَلْ يَدُهَا كِفَايَةً لِشَاةٍ تَأْخُذُ يَمَامَتَيْنِ أَوْ فَرْخَيْ حَمَامٍ، الْوَاحِدَ مُحْرَقَةً، وَالآخَرَ ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ، فَيُكَفِّرُ عَنْهَا الْكَاهِنُ فَتَطْهُرُ».

וְאִם־לֹ֨א תִמְצָ֣א יָדָהּ֮ דֵּ֣י שֶׂה֒ וְלָקְחָ֣ה שְׁתֵּֽי־תֹרִ֗ים אֹ֤ו שְׁנֵי֙ בְּנֵ֣י יֹונָ֔ה אֶחָ֥ד לְעֹלָ֖ה וְאֶחָ֣ד לְחַטָּ֑את וְכִפֶּ֥ר עָלֶ֛יהָ הַכֹּהֵ֖ן וְטָהֵֽרָה׃ פ

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲧⲉⲥϫⲓϫ ϫⲓⲙⲓ ⲁⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲣⲱϣⲓ ⲉⲩϩⲓⲏⲃ ⲉⲥⲉ̀ⲱⲗⲓ ⲛ̀ϭⲣⲟⲙⲡϣⲁⲗ ⲃ̅ ⲓⲉ ⲙⲁⲥ ⲃ̅ ⲛ̀ϭⲣⲟⲙⲡⲓ ⲟⲩⲁⲓ ⲉⲩϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϫⲟϥϫⲉϥ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲁⲓ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲥⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟ

And if she cannot afford a lamb, then shall she take two turtle-doves or two young pigeons, one for a whole-burnt-offering, and one for a sin-offering; and the priest shall make atonement for her, and she shall be purified.

Εαν ομως δεν ευπορη να φερη αρνιον, τοτε θελει φερει δυο τρυγονας η δυο νεοσσους περιστερων, μιαν δια ολοκαυτωμα και μιαν δια προσφοραν περι αμαρτιας· και θελει καμει εξιλεωσιν υπερ αυτης ο ιερευς, και θελει καθαρισθη.

إصحاح 13

فرائض الأمراض الجلدية المعدية

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى وَهَارُونَ قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֣ר יְהוָ֔ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה וְאֶֽל־אַהֲרֹ֖ן לֵאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses and Aaron, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην και προς τον Ααρων, λεγων,

«إِذَا كَانَ إِنْسَانٌ فِي جِلْدِ جَسَدِهِ نَاتِئٌ أَوْ قُوبَاءُ أَوْ لُمْعَةٌ تَصِيرُ فِي جِلْدِ جَسَدِهِ ضَرْبَةَ بَرَصٍ، يُؤْتَى بِهِ إِلَى هَارُونَ الْكَاهِنِ أَوْ إِلَى أَحَدِ بَنِيهِ الْكَهَنَةِ.

אָדָ֗ם כִּֽי־יִהְיֶ֤ה בְעֹור־בְּשָׂרֹו֙ שְׂאֵ֤ת אֹֽו־סַפַּ֙חַת֙ אֹ֣ו בַהֶ֔רֶת וְהָיָ֥ה בְעֹור־בְּשָׂרֹ֖ו לְנֶ֣גַע צָרָ֑עַת וְהוּבָא֙ אֶל־אַהֲרֹ֣ן הַכֹּהֵ֔ן אֹ֛ו אֶל־אַחַ֥ד מִבָּנָ֖יו הַכֹּהֲנִֽים׃

Ϫⲉ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲟⲩⲟⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲙⲏⲓⲛⲓ ⲟⲩϩⲗⲓ ⲉϥⲟⲩⲟⲛϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲡϣⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲁⲟⲩⲁⲛ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲡϣⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲁⲟⲩⲁⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩϭⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲥⲉϩⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓ̀ ϩⲁ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲓⲉ ϩⲁ ⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲉⲧⲟⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲏⲃ

If any man should have in the skin of his flesh a bright clear spot, and there should be in the skin of his flesh a plague of leprosy, he shall be brought to Aaron the priest, or to one of his sons the priests.

Οταν ανθρωπος τις εχη επι του δερματος της σαρκος αυτου πρησμα η ψωραν, η εξανθημα, και γεινη εις το δερμα της σαρκος αυτου πληγη λεπρας, τοτε θελει φερθη προς τον Ααρων τον ιερεα η προς ενα των υιων αυτου των ιερεων·

فَإِنْ رَأَى الْكَاهِنُ الضَّرْبَةَ فِي جِلْدِ الْجَسَدِ، وَفِي الضَّرْبَةِ شَعَرٌ قَدِ ابْيَضَّ، وَمَنْظَرُ الضَّرْبَةِ أَعْمَقُ مِنْ جِلْدِ جَسَدِهِ، فَهِيَ ضَرْبَةُ بَرَصٍ. فَمَتَى رَآهُ الْكَاهِنُ يَحْكُمُ بِنَجَاسَتِهِ.

וְרָאָ֣ה הַכֹּהֵ֣ן אֶת־הַנֶּ֣גַע בְּעֹֽור־הַ֠בָּשָׂר וְשֵׂעָ֨ר בַּנֶּ֜גַע הָפַ֣ךְ ׀ לָבָ֗ן וּמַרְאֵ֤ה הַנֶּ֙גַע֙ עָמֹק֙ מֵעֹ֣ור בְּשָׂרֹ֔ו נֶ֥גַע צָרַ֖עַת ה֑וּא וְרָאָ֥הוּ הַכֹּהֵ֖ן וְטִמֵּ֥א אֹתֹֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉ̀ⲡⲓϭⲟϩ ϧⲉⲛ ⲡϣⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲁⲟⲩⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϥⲱⲓ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲡⲓϭⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲟⲩⲱⲧⲉⲃ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲩⲃⲁϣ ⲟⲩⲟϩ ⲡϩⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϭⲟϩ ⲉϥⲑⲉⲃⲓⲏⲟⲩⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡϣⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲁⲟⲩⲁⲛ ⲟⲩϭⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲥⲉϩⲧ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉϥⲉ̀ϭⲁϧⲙⲉϥ

And the priest shall view the spot in the skin of his flesh; and if the hair in the spot be changed to white, and the appearance of the spot be below the skin of the flesh, it is a plague of leprosy; and the priest shall look upon it, and pronounce him unclean.

και ο ιερευς θελει θεωρησει την πληγην εις το δερμα της σαρκος. Και εαν η θριξ εις την πληγην μετεβληθη εις λευκην, και η πληγη εις την οψιν ηναι βαθυτερα του δερματος της σαρκος αυτου, ειναι πληγη λεπρας· ο δε ιερευς θελει θεωρησει αυτον και θελει κρινει αυτον ακαθαρτον.

لكِنْ إِنْ كَانَتِ الضَّرْبَةُ لُمْعَةً بَيْضَاءَ فِي جِلْدِ جَسَدِهِ، وَلَمْ يَكُنْ مَنْظَرُهَا أَعْمَقَ مِنَ الْجِلْدِ، وَلَمْ يَبْيَضَّ شَعْرُهَا، يَحْجُزُ الْكَاهِنُ الْمَضْرُوبَ سَبْعَةَ أَيَّامٍ.

וְאִם־בַּהֶרֶת֩ לְבָנָ֨ה הִ֜וא בְּעֹ֣ור בְּשָׂרֹ֗ו וְעָמֹק֙ אֵין־מַרְאֶ֣הָ מִן־הָעֹ֔ור וּשְׂעָרָ֖ה לֹא־הָפַ֣ךְ לָבָ֑ן וְהִסְגִּ֧יר הַכֹּהֵ֛ן אֶת־הַנֶּ֖גַע שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉϥⲟⲩⲱⲛϩ ⲉϥⲟⲩⲱⲃϣ ϧⲉⲛ ⲡϣⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲁⲟⲩⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϥϩⲟ ⲛ̀ϥⲑⲉⲃⲓⲏⲟⲩⲧ ⲁⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡⲓϣⲁⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥϥⲱⲓ ϣⲓⲃϯ ⲁⲛ ⲉ̀ⲡⲉⲧⲟⲩⲱⲃϣ ⲁⲗⲗⲁ ϥⲟⲓ ⲛ̀ϩⲗⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲱϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡⲓϭⲟϩ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ

But if the spot be clear and white in the skin of his flesh, yet the appearance of it be not deep below the skin, and its hair have not changed itself for white hair, but it is dark, then the priest shall separate him that has the spot seven days;

Αλλ' εαν το εξανθημα ηναι λευκον εις το δερμα της σαρκος αυτου και εις την οψιν δεν ειναι βαθυτερον του δερματος και η θριξ αυτου δεν μετεβληθη εις λευκην, τοτε θελει κλεισει ο ιερευς τον εχοντα την πληγην επτα ημερας·

فَإِنْ رَآهُ الْكَاهِنُ فِي الْيَوْمِ السَّابِعِ وَإِذَا فِي عَيْنِهِ الضَّرْبَةُ قَدْ وَقَفَتْ، وَلَمْ تَمْتَدَّ الضَّرْبَةُ فِي الْجِلْدِ، يَحْجُزُهُ الْكَاهِنُ سَبْعَةَ أَيَّامٍ ثَانِيَةً.

וְרָאָ֣הוּ הַכֹּהֵן֮ בַּיֹּ֣ום הַשְּׁבִיעִי֒ וְהִנֵּ֤ה הַנֶּ֙גַע֙ עָמַ֣ד בְּעֵינָ֔יו לֹֽא־פָשָׂ֥ה הַנֶּ֖גַע בָּעֹ֑ור וְהִסְגִּירֹ֧ו הַכֹּהֵ֛ן שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים שֵׁנִֽית׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉ̀ⲡⲓϭⲟϩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲍ̅ ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲡⲓϭⲟϩ ⲉϥⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ⲙ̀ⲡⲉϥⲟⲩⲱⲧⲉⲃ ⲁⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϭⲟϩ ϧⲉⲛ ⲡⲓϣⲁⲣ ⲉϥⲉ̀ⲫⲟⲣϫϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁϩ ⲥⲟⲡ ⲃ̅

and the priest shall look on the spot the seventh day; and, behold, if the spot remains before him, if the spot has not spread in the skin, then the priest shall separate him the second time seven days.

και θελει θεωρησει αυτον ο ιερευς την εβδομην ημεραν· και ιδου, εαν ιδη οτι η πληγη ειναι εις στασιν και η πληγη δεν εξηπλωθη εις το δερμα, τοτε θελει κλεισει αυτον ο ιερευς αλλας επτα ημερας·

فَإِنْ رَآهُ الْكَاهِنُ فِي الْيَوْمِ السَّابِعِ ثَانِيَةً وَإِذَا الضَّرْبَةُ كَامِدَةُ اللَّوْنِ، وَلَمْ تَمْتَدَّ الضَّرْبَةُ فِي الْجِلْدِ، يَحْكُمُ الْكَاهِنُ بِطَهَارَتِهِ. إِنَّهَا حِزَازٌ. فَيَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَكُونُ طَاهِرًا.

וְרָאָה֩ הַכֹּהֵ֨ן אֹתֹ֜ו בַּיֹּ֣ום הַשְּׁבִיעִי֮ שֵׁנִית֒ וְהִנֵּה֙ כֵּהָ֣ה הַנֶּ֔גַע וְלֹא־פָשָׂ֥ה הַנֶּ֖גַע בָּעֹ֑ור וְטִהֲרֹ֤ו הַכֹּהֵן֙ מִסְפַּ֣חַת הִ֔יא וְכִבֶּ֥ס בְּגָדָ֖יו וְטָהֵֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲍ̅ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁϩ ⲥⲟⲡ ⲃ̅ ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ϩⲗⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϭⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉϥⲟⲩⲱⲧⲉⲃ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϭⲟϩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲉϩⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϣⲁⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲙⲏⲓⲛⲓ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲣⲱϧⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϩⲃⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ

And the priest shall look upon him the second time on the seventh day; and, behold, if the spot be dark, and the spot have not spread in the skin, then the priest shall pronounce him clean; for it is a mere mark, and the man shall wash his garments and be clean.

και θελει θεωρησει αυτον ο ιερευς εκ δευτερου την εβδομην ημεραν· και ιδου, εαν η πληγη ημαυρωθη και δεν εξηπλωθη η πληγη εις το δερμα, θελει κρινει αυτον ο ιερευς καθαρον· αυτη ειναι ψωρα· και θελει πλυνει τα ιματια αυτου και θελει εισθαι καθαρος.

لكِنْ إِنْ كَانَتِ الْقُوبَاءُ تَمْتَدُّ فِي الْجِلْدِ بَعْدَ عَرْضِهِ عَلَى الْكَاهِنِ لِتَطْهِيرِهِ، يُعْرَضُ عَلَى الْكَاهِنِ ثَانِيَةً.

וְאִם־פָּשֹׂ֨ה תִפְשֶׂ֤ה הַמִּסְפַּ֙חַת֙ בָּעֹ֔ור אַחֲרֵ֧י הֵרָאֹתֹ֛ו אֶל־הַכֹּהֵ֖ן לְטָהֳרָתֹ֑ו וְנִרְאָ֥ה שֵׁנִ֖ית אֶל־הַכֹּהֵֽן׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛⲟⲩⲱⲧⲉⲃ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲙⲏⲓⲛⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓϣⲁⲣ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲑⲣⲉϥⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉ̀ⲡϫⲓⲛⲧⲟⲩⲃⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲟⲛϩϥ ⲉ̀ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲙ̀ⲫⲙⲁϩ ⲥⲟⲡ ⲃ̅

But if the bright spot should have changed and spread in the skin, after the priest has seen him for the purpose of purifying him, then shall he appear the second time to the priest,

Εαν ομως εξηπλωθη περισσοτερον η ψωρα επι του δερματος, αφου εθεωρηθη υπο του ιερεως δια τον καθαρισμον αυτου, θελει δειχθη παλιν εις τον ιερεα.

فَإِنْ رَأَى الْكَاهِنُ وَإِذَا الْقُوبَاءُ قَدِ امْتَدَّتْ فِي الْجِلْدِ، يَحْكُمُ الْكَاهِنُ بِنَجَاسَتِهِ. إِنَّهَا بَرَصٌ.

וְרָאָה֙ הַכֹּהֵ֔ן וְהִנֵּ֛ה פָּשְׂתָ֥ה הַמִּסְפַּ֖חַת בָּעֹ֑ור וְטִמְּאֹ֥ו הַכֹּהֵ֖ן צָרַ֥עַת הִֽוא׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲁϥⲟⲩⲱⲛϩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲙⲏⲓⲛⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓϣⲁⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϭⲁϧⲙⲉϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲥⲉϩⲧ ⲡⲉ

and the priest shall look upon him; and, behold, if the mark have spread in the skin, then the priest shall pronounce him unclean: it is a leprosy.

Και εαν ιδη ο ιερευς, οτι εξηπλωθη η ψωρα επι του δερματος, τοτε θελει κρινει αυτον ο ιερευς ακαθαρτον· ειναι λεπρα.

«إِنْ كَانَتْ فِي إِنْسَانٍ ضَرْبَةُ بَرَصٍ فَيُؤْتَى بِهِ إِلَى الْكَاهِنِ.

נֶ֣גַע צָרַ֔עַת כִּ֥י תִהְיֶ֖ה בְּאָדָ֑ם וְהוּבָ֖א אֶל־הַכֹּהֵֽן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲉ̀ⲁϥϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩϭⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲥⲉϩⲧ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲉϥⲉⲓ ϩⲁ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ

And if a man have a plague of leprosy, then he shall come to the priest;

Οταν η πληγη της λεπρας ηναι εις ανθρωπον, τοτε θελει φερθη προς τον ιερεα.

فَإِنْ رَأَى الْكَاهِنُ وَإِذَا فِي الْجِلْدِ نَاتِئٌ أَبْيَضُ، قَدْ صَيَّرَ الشَّعْرَ أَبْيَضَ، وَفِي النَّاتِئِ وَضَحٌ مِنْ لَحْمٍ حَيٍّ،

וְרָאָ֣ה הַכֹּהֵ֗ן וְהִנֵּ֤ה שְׂאֵת־לְבָנָה֙ בָּעֹ֔ור וְהִ֕יא הָפְכָ֖ה שֵׂעָ֣ר לָבָ֑ן וּמִֽחְיַ֛ת בָּשָׂ֥ר חַ֖י בַּשְׂאֵֽת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲓⲥ ⲟⲩⲟⲩⲗⲏ ⲉⲥⲟⲩⲟⲃϣ ϧⲉⲛ ⲡⲓϣⲁⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲑⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉⲥⲟⲩⲱⲧⲉⲃ ⲉ̀ⲟⲩϥⲱⲓ ⲛ̀ⲧⲉϥⲟⲩⲃⲁϣ ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡⲉⲑⲟⲩⲟϫ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲁⲣⲝ ⲉⲧⲟⲛϧ ⲉϥⲟⲩⲟⲛϩ ϧⲉⲛ ϯⲟⲩⲗⲏ

and the priest shall look, and, behold, if it is a white spot in the skin, and it has changed the hair to white, and there be some of the sound part of the quick flesh in the sore—

και θελει θεωρησει ο ιερευς· και ιδου, εαν το πρησμα ηναι λευκον εις το δερμα και μετεβαλε την τριχα εις λευκην, και ευρισκεται κρεας ζων εις το πρησμα,

فَهُوَ بَرَصٌ مُزْمِنٌ فِي جِلْدِ جَسَدِهِ. فَيَحْكُمُ الْكَاهِنُ بِنَجَاسَتِهِ. لَا يَحْجُزُهُ لأَنَّهُ نَجِسٌ.

צָרַ֨עַת נֹושֶׁ֤נֶת הִוא֙ בְּעֹ֣ור בְּשָׂרֹ֔ו וְטִמְּאֹ֖ו הַכֹּהֵ֑ן לֹ֣א יַסְגִּרֶ֔נּוּ כִּ֥י טָמֵ֖א הֽוּא׃

Ⲟⲩⲥⲉϩⲧ ⲡⲉ ⲉϥⲛⲁⲉⲣⲁⲡⲁⲥ ϧⲉⲛ ⲡϣⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲟⲩⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϭⲁϧⲙⲉϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲫⲟⲣϫϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϥϭⲁϧⲉⲙ

it is a leprosy waxing old in the skin of the flesh; and the priest shall pronounce him unclean, and shall separate him, because he is unclean.

ειναι λεπρα παλαια εις το δερμα της σαρκος αυτου και θελει κρινει αυτον ο ιερευς ακαθαρτον· δεν θελει κλεισει αυτον, διοτι ειναι ακαθαρτος.

لكِنْ إِنْ كَانَ الْبَرَصُ قَدْ أَفْرَخَ فِي الْجِلْدِ، وَغَطَّى الْبَرَصُ كُلَّ جِلْدِ الْمَضْرُوبِ مِنْ رَأْسِهِ إِلَى قَدَمَيْهِ حَسَبَ كُلِّ مَا تَرَاهُ عَيْنَا الْكَاهِنِ،

וְאִם־פָּרֹ֨וחַ תִּפְרַ֤ח הַצָּרַ֙עַת֙ בָּעֹ֔ור וְכִסְּתָ֣ה הַצָּרַ֗עַת אֵ֚ת כָּל־עֹ֣ור הַנֶּ֔גַע מֵרֹאשֹׁ֖ו וְעַד־רַגְלָ֑יו לְכָל־מַרְאֵ֖ה עֵינֵ֥י הַכֹּהֵֽן׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲫⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲉϥⲫⲓⲣⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲥⲉϩⲧ ϧⲉⲛ ⲡⲓϣⲁⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲉϩⲧ ϩⲱⲃⲥ ⲙ̀ⲡⲓϣⲁⲣ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϭⲟϩ ⲓⲥϫⲉⲛ ϫⲱϥ ϣⲁ ⲣⲁⲧϥ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲓϫⲓⲛⲛⲁⲩ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ

And if the leprosy should have come out very evidently in the skin, and the leprosy should cover all the skin of the patient from the head to the feet, wheresoever the priest shall look;

Αλλ' εαν εξηπλωθη πολυ η λεπρα επι του δερματος και η λεπρα εσκεπασεν ολον το δερμα του εχοντος την πληγην απο κεφαλης αυτου και εως ποδων αυτου, οπου και αν θεωρηση ο ιερευς,

وَرَأَى الْكَاهِنُ وَإِذَا الْبَرَصُ قَدْ غَطَّى كُلَّ جِسْمِهِ، يَحْكُمُ بِطَهَارَةِ الْمَضْرُوبِ. كُلُّهُ قَدِ ابْيَضَّ. إِنَّهُ طَاهِرٌ.

וְרָאָ֣ה הַכֹּהֵ֗ן וְהִנֵּ֨ה כִסְּתָ֤ה הַצָּרַ֙עַת֙ אֶת־כָּל־בְּשָׂרֹ֔ו וְטִהַ֖ר אֶת־הַנָּ֑גַע כֻּלֹּ֛ו הָפַ֥ךְ לָבָ֖ן טָהֹ֥ור הֽוּא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲓⲥ ⲡⲓⲥⲉϩⲧ ⲉⲧⲁϥϩⲱⲃⲥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓϣⲁⲣ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲁⲟⲩⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ϫⲉ ⲁϥⲟⲩⲱⲧⲉⲃ ⲧⲏⲣϥ ⲉ̀ⲡⲉⲑⲟⲩⲟⲃϣ ϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ

then the priest shall look, and, behold, the leprosy has covered all the skin of the flesh; and the priest shall pronounce him clean of the plague, because it has changed all to white, it is clean.

τοτε θελει θεωρησει ο ιερευς, και ιδου, εαν η λεπρα εσκεπασεν ολην την σαρκαν αυτου, θελει κρινει καθαρον τον εχοντα την πληγην· ειναι καθαρος.

لكِنْ يَوْمَ يُرَى فِيهِ لَحْمٌ حَيٌّ يَكُونُ نَجِسًا.

וּבְיֹ֨ום הֵרָאֹ֥ות בֹּ֛ו בָּשָׂ֥ר חַ֖י יִטְמָֽא׃

Ⲟⲩⲟϩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲉ ϥⲛⲁⲟⲩⲱⲛϩ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲟⲩⲁⲛ ⲉϥⲟⲛϧ ⲉⲩⲉ̀ϭⲁϧⲙⲉϥ

But on whatsoever day the quick flesh shall appear on him, he shall be pronounced unclean.

Αλλ' εν οποια ημερα φανη εις αυτον κρεας ζων, θελει εισθαι ακαθαρτος.

فَمَتَى رَأَى الْكَاهِنُ اللَّحْمَ الْحَيَّ يَحْكُمُ بِنَجَاسَتِهِ. اللَّحْمُ الْحَيُّ نَجِسٌ. إِنَّهُ بَرَصٌ.

וְרָאָ֧ה הַכֹּהֵ֛ן אֶת־הַבָּשָׂ֥ר הַחַ֖י וְטִמְּאֹ֑ו הַבָּשָׂ֥ר הַחַ֛י טָמֵ֥א ה֖וּא צָרַ֥עַת הֽוּא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉ̀ⲡⲓⲟⲩⲁⲛ ⲉⲑⲟⲩⲟϫ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϭⲁϧⲙⲉϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲁⲟⲩⲁⲛ ⲉⲑⲟⲩⲟϫ ϥϭⲁϧⲉⲙ ⲟⲩⲥⲉϩⲧ ⲡⲉ

And the priest shall look upon the sound flesh, and the sound flesh shall prove him to be unclean; for it is unclean, it is a leprosy.

Και θελει θεωρησει ο ιερευς το κρεας το ζων και θελει κρινει αυτον ακαθαρτον· το ζων κρεας ειναι ακαθαρτον· ειναι λεπρα.

ثُمَّ إِنْ عَادَ اللَّحْمُ الْحَيُّ وَابْيَضَّ يَأْتِي إِلَى الْكَاهِنِ.

אֹ֣ו כִ֥י יָשׁ֛וּב הַבָּשָׂ֥ר הַחַ֖י וְנֶהְפַּ֣ךְ לְלָבָ֑ן וּבָ֖א אֶל־הַכֹּהֵֽן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲛ̀ⲧⲉϥⲧⲁⲥⲑⲟ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲁⲟⲩⲁⲛ ⲉⲑⲟⲩⲟϫ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲟⲩⲱⲧⲉⲃ ⲉ̀ⲡⲉⲑⲟⲩⲟⲃϣ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓ̀ ϩⲁ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ

But if the sound flesh be restored and changed to white, then shall he come to the priest;

Η εαν το κρεας το ζων αλλαξη παλιν και μεταβληθη εις λευκον, θελει ελθει προς τον ιερεα.

فَإِنْ رَآهُ الْكَاهِنُ وَإِذَا الضَّرْبَةُ قَدْ صَارَتْ بَيْضَاءَ، يَحْكُمُ الْكَاهِنُ بِطَهَارَةِ الْمَضْرُوبِ. إِنَّهُ طَاهِرٌ.

וְרָאָ֙הוּ֙ הַכֹּהֵ֔ן וְהִנֵּ֛ה נֶהְפַּ֥ךְ הַנֶּ֖גַע לְלָבָ֑ן וְטִהַ֧ר הַכֹּהֵ֛ן אֶת־הַנֶּ֖גַע טָהֹ֥ור הֽוּא׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲁϥⲟⲩⲱⲧⲉⲃ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϭⲟϩ ⲉ̀ⲡⲉⲑⲟⲩⲟⲃϣ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉϥⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟ ⲙ̀ⲡⲓϭⲟϩ ϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ

and the priest shall see him, and, behold, if the plague is turned white, then the priest shall pronounce the patient clean: he is clean.

Και θελει θεωρησει αυτον ο ιερευς· και ιδου, εαν η πληγη μετεβληθη εις λευκην, τοτε θελει κρινει ο ιερευς καθαρον τον εχοντα την πληγην· ειναι καθαρος.

«وَإِذَا كَانَ الْجِسْمُ فِي جِلْدِهِ دُمَّلَةٌ قَدْ بَرِئَتْ،

וּבָשָׂ֕ר כִּֽי־יִהְיֶ֥ה בֹֽו־בְעֹרֹ֖ו שְׁחִ֑ין וְנִרְפָּֽא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲥⲁⲣⲝ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁϥϣⲁⲛϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲉⲣϧⲟⲧ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥϣⲁⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲕⲁϩⲕ

And if the flesh should have become an ulcer in his skin, and should be healed,

Η δε σαρξ επι του δερματος της οποιας ητο ελκος, και ιατρευθη,

وَصَارَ فِي مَوْضِعِ الدُّمَّلَةِ نَاتِئٌ أَبْيَضُ، أَوْ لُمْعَةٌ بَيْضَاءُ ضَارِبَةٌ إِلَى الْحُمْرَةِ، يُعْرَضُ عَلَى الْكَاهِنِ.

וְהָיָ֞ה בִּמְקֹ֤ום הַשְּׁחִין֙ שְׂאֵ֣ת לְבָנָ֔ה אֹ֥ו בַהֶ֖רֶת לְבָנָ֣ה אֲדַמְדָּ֑מֶת וְנִרְאָ֖ה אֶל־הַכֹּהֵֽן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲟⲩⲗⲏ ⲉⲥⲟⲩⲟⲃϣ ϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲫⲙⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲉⲣϧⲟⲧ ⲓⲉ ⲛ̀ⲧⲉⲥⲟⲩⲱⲛϩ ⲉⲥϯⲟⲩⲃⲁϣ ⲓⲉ ⲉⲥϯⲑⲣⲟϣⲣⲉϣ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲱⲛϩ ⲉ̀ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ

and there should be in the place of the ulcer a white sore, or one looking white and bright, or fiery, and it shall be seen by the priest;

και εν τω τοπω του ελκους εγεινε πρησμα λευκον, η εξανθημα λευκον κοκκινωπον, θελει δειχθη εις τον ιερεα·

فَإِنْ رَأَى الْكَاهِنُ وَإِذَا مَنْظَرُهَا أَعْمَقُ مِنَ الْجِلْدِ وَقَدِ ابْيَضَّ شَعْرُهَا، يَحْكُمُ الْكَاهِنُ بِنَجَاسَتِهِ. إِنَّهَا ضَرْبَةُ بَرَصٍ أَفْرَخَتْ فِي الدُّمَّلَةِ.

וְרָאָ֣ה הַכֹּהֵ֗ן וְהִנֵּ֤ה מַרְאֶ֙הָ֙ שָׁפָ֣ל מִן־הָעֹ֔ור וּשְׂעָרָ֖הּ הָפַ֣ךְ לָבָ֑ן וְטִמְּאֹ֧ו הַכֹּהֵ֛ן נֶֽגַע־צָרַ֥עַת הִ֖וא בַּשְּׁחִ֥ין פָּרָֽחָה׃

Ϩⲏⲡⲡⲉ ⲉϥⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲓⲥ ⲡⲉϥϩⲟ ϥⲑⲉⲃⲓⲏⲟⲩⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡⲓϣⲁⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϥϥⲱⲓ ⲁϥⲟⲩⲱⲧⲉⲃ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲩⲃⲁϣ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϭⲁϧⲙⲉϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩϭⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲥⲉϩⲧ ⲡⲉ ⲉ̀ⲁϥⲫⲓⲣⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲉⲣϧⲟⲧ

then the priest shall look, and, behold, if the appearance be beneath the skin, and its hair has changed to white, then the priest shall pronounce him unclean; because it is a leprosy, it has broken out in the ulcer.

και θελει θεωρησει ο ιερευς, και ιδου, εαν φαινηται βαθυτερον του δερματος και η θριξ αυτου μετεβληθη εις λευκην, θελει κρινει αυτον ο ιερευς ακαθαρτον· ειναι πληγη λεπρας, ητις εξηνθησεν εις το ελκος.

لكِنْ إِنْ رَآهَا الْكَاهِنُ وَإِذَا لَيْسَ فِيهَا شَعْرٌ أَبْيَضُ، وَلَيْسَتْ أَعْمَقَ مِنَ الْجِلْدِ، وَهِيَ كَامِدَةُ اللَّوْنِ، يَحْجُزُهُ الْكَاهِنُ سَبْعَةَ أَيَّامٍ.

וְאִ֣ם ׀ יִרְאֶ֣נָּה הַכֹּהֵ֗ן וְהִנֵּ֤ה אֵֽין־בָּהּ֙ שֵׂעָ֣ר לָבָ֔ן וּשְׁפָלָ֥ה אֵינֶ֛נָּה מִן־הָעֹ֖ור וְהִ֣יא כֵהָ֑ה וְהִסְגִּירֹ֥ו הַכֹּהֵ֖ן שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛⲛⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲓⲥ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϥⲱⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲃϣ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ϥⲑⲉⲃⲓⲏⲟⲩⲧ ⲁⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡϣⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲁⲟⲩⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲁⲓ ⲟⲩϩⲗⲟⲗ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲫⲟⲣϫϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ

But if the priest look, and behold there is no white hair on it, and it be not below the skin of the flesh, and it be dark-coloured; then the priest shall separate him seven days.

Εαν δε θεωρηση αυτο ο ιερευς, και ιδου, δεν ηναι λευκαι τριχες εις αυτο και δεν ηναι βαθυτερον του δερματος και ηναι ημαυρωμενον, τοτε ο ιερευς θελει κλεισει αυτον επτα ημερας·

فَإِنْ كَانَتْ قَدِ امْتَدَّتْ فِي الْجِلْدِ يَحْكُمُ الْكَاهِنُ بِنَجَاسَتِهِ. إِنَّهَا ضَرْبَةٌ.

וְאִם־פָּשֹׂ֥ה תִפְשֶׂ֖ה בָּעֹ֑ור וְטִמֵּ֧א הַכֹּהֵ֛ן אֹתֹ֖ו נֶ֥גַע הִֽוא׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩϫⲱⲣ ⲛ̀ⲧⲉϥϫⲱⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓϣⲁⲣ ⲉϥⲉ̀ϭⲁϧⲙⲉϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩϭⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲥⲉϩⲧ ⲡⲉ ⲉ̀ⲁϥⲫⲓⲣⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉⲣϧⲟⲧ

But if it manifestly spread over the skin, then the priest shall pronounce him unclean: it is a plague of leprosy; it has broken out in the ulcer.

και εαν εξηπλωθη πολυ επι του δερματος, τοτε θελει κρινει αυτον ο ιερευς ακαθαρτον· ειναι πληγη.

لكِنْ إِنْ وَقَفَتِ اللُّمْعَةُ مَكَانَهَا وَلَمْ تَمْتَدَّ، فَهِيَ أَثَرُ الدُّمَّلَةِ. فَيَحْكُمُ الْكَاهِنُ بِطَهَارَتِهِ.

וְאִם־תַּחְתֶּ֜יהָ תַּעֲמֹ֤ד הַבַּהֶ֙רֶת֙ לֹ֣א פָשָׂ֔תָה צָרֶ֥בֶת הַשְּׁחִ֖ין הִ֑וא וְטִהֲרֹ֖ו הַכֹּהֵֽן׃ ס

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉϥⲟϩⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲙⲁ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲁⲛ ⲉⲑⲟⲩⲟⲩⲃϣ ⲉⲧⲁϥⲟⲩⲱⲛϩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϣ̀ⲧⲉⲙϫⲱⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲉⲣϧⲟⲧ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ

But if the bright spot should remain in its place and not spread, it is the scar of the ulcer; and the priest shall pronounce him clean.

Αλλ' εαν το εξανθημα μενη εν τω τοπω αυτου και δεν εξηπλωθη, τουτο ειναι ουλη του ελκους· και θελει κρινει αυτον ο ιερευς καθαρον.

«أَوْ إِذَا كَانَ الْجِسْمُ فِي جِلْدِهِ كَيُّ نَارٍ، وَكَانَ حَيُّ الْكَيِّ لُمْعَةً بَيْضَاءَ ضَارِبَةً إِلَى الْحُمْرَةِ أَوْ بَيْضَاءَ،

אֹ֣ו בָשָׂ֔ר כִּֽי־יִהְיֶ֥ה בְעֹרֹ֖ו מִכְוַת־אֵ֑שׁ וְֽהָיְתָ֞ה מִֽחְיַ֣ת הַמִּכְוָ֗ה בַּהֶ֛רֶת לְבָנָ֥ה אֲדַמְדֶּ֖מֶת אֹ֥ו לְבָנָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲥⲁⲣⲝ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲟⲩⲕⲱⲕ ϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥϣⲁⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥϣⲁⲣ ⲉⲧⲁϥⲗⲱϫⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡⲓϫⲱϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲙⲏⲓⲛⲓ ⲉϥⲧⲁⲛϣⲉ ⲟⲩⲟⲛϩ ⲉϥϯⲙⲟⲩⲉ ⲓⲉ ⲉϥⲧⲁⲛϣⲉ ⲟⲩⲟⲃϣ ⲉϥⲑⲣⲉϣⲣⲱϣ

And if the flesh be in his skin in a state of fiery inflammation, and there should be in his skin the part which is healed of the inflammation, bright, clear, and white, suffused with red or very white;

Εαν δε ηναι κρεας, εχον επι του δερματος αυτου καυστικην φλογωσιν, και το ζων κρεας του πεφλογισμενου μερους εχη εξανθημα λευκον, κοκκινωπον η καταλευκον,

وَرَآهَا الْكَاهِنُ وَإِذَا الشَّعْرُ فِي اللُّمْعَةِ قَدِ ابْيَضَّ، وَمَنْظَرُهَا أَعْمَقُ مِنَ الْجِلْدِ، فَهِيَ بَرَصٌ قَدْ أَفْرَخَ فِي الْكَيِّ. فَيَحْكُمُ الْكَاهِنُ بِنَجَاسَتِهِ. إِنَّهَا ضَرْبَةُ بَرَصٍ.

וְרָאָ֣ה אֹתָ֣הּ הַכֹּהֵ֡ן וְהִנֵּ֣ה נֶהְפַּךְ֩ שֵׂעָ֨ר לָבָ֜ן בַּבַּהֶ֗רֶת וּמַרְאֶ֙הָ֙ עָמֹ֣ק מִן־הָעֹ֔ור צָרַ֣עַת הִ֔וא בַּמִּכְוָ֖ה פָּרָ֑חָה וְטִמֵּ֤א אֹתֹו֙ הַכֹּהֵ֔ן נֶ֥גַע צָרַ֖עַת הִֽוא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲁϥⲟⲩⲱⲧⲉⲃ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩϥⲱⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲃϣ ⲉϥϯⲙⲟⲩⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϥϩⲟ ⲉϥⲑⲉⲃⲓⲏⲟⲩⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲧⲉ ⲡⲓϣⲁⲣ ⲟⲩⲥⲉϩⲧ ⲡⲉ ⲉ̀ⲁϥⲫⲓⲣⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲱⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϭⲁϧⲙⲉϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩϭⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲥⲉϩⲧ ⲡⲉ

then the priest shall look upon him, and, behold, if the hair being white is changed to a bright colour, and its appearance is lower than the skin, it is a leprosy; it has broken out in the inflammation, and the priest shall pronounce him unclean: it is a plague of leprosy.

τοτε θελει θεωρησει αυτο ο ιερευς· και ιδου, εαν η θριξ εις το εξανθημα μετεβληθη εις λευκην και εις την οψιν ηναι βαθυτερον του δερματος, ειναι λεπρα εξανθησασα εις την φλογωσιν· και θελει κρινει αυτον ο ιερευς ακαθαρτον· ειναι πληγη λεπρας.

لكِنْ إِنْ رَآهَا الْكَاهِنُ وَإِذَا لَيْسَ فِي اللُّمْعَةِ شَعْرٌ أَبْيَضُ، وَلَيْسَتْ أَعْمَقَ مِنَ الْجِلْدِ، وَهِيَ كَامِدَةُ اللَّوْنِ، يَحْجُزُهُ الْكَاهِنُ سَبْعَةَ أَيَّامٍ،

וְאִ֣ם ׀ יִרְאֶ֣נָּה הַכֹּהֵ֗ן וְהִנֵּ֤ה אֵֽין־בַּבֶּהֶ֙רֶת֙ שֵׂעָ֣ר לָבָ֔ן וּשְׁפָלָ֥ה אֵינֶ֛נָּה מִן־הָעֹ֖ור וְהִ֣וא כֵהָ֑ה וְהִסְגִּירֹ֥ו הַכֹּהֵ֖ן שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛⲛⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϥⲱⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲃϣ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥϯⲙⲟⲩⲉ ⲟⲩⲟϩ ϥⲑⲉⲃⲓⲏⲟⲩⲧ ⲁⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓϣⲁⲣ ⲫⲁⲓ ⲇⲉ ⲟⲩϩⲗⲟⲗ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲫⲟⲣϫϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ

But if the priest should look, and, behold, there is not in the bright spot any white hair, and it should not be lower than the skin, and it should be dark, then the priest shall separate him seven days.

Αλλ' εαν ο ιερευς θεωρηση αυτο, και ιδου, δεν ηναι θριξ λευκη εις το εξανθημα και δεν ηναι βαθυτερον του δερματος και ηναι ημαυρωμενον, τοτε θελει κλεισει αυτον ο ιερευς επτα ημερας·

ثُمَّ يَرَاهُ الْكَاهِنُ فِي الْيَوْمِ السَّابِعِ. فَإِنْ كَانَتْ قَدِ امْتَدَّتْ فِي الْجِلْدِ، يَحْكُمُ الْكَاهِنُ بِنَجَاسَتِهِ. إِنَّهَا ضَرْبَةُ بَرَصٍ.

וְרָאָ֥הוּ הַכֹּהֵ֖ן בַּיֹּ֣ום הַשְּׁבִיעִ֑י אִם־פָּשֹׂ֤ה תִפְשֶׂה֙ בָּעֹ֔ור וְטִמֵּ֤א הַכֹּהֵן֙ אֹתֹ֔ו נֶ֥גַע צָרַ֖עַת הִֽוא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲍ̅ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩϫⲱⲣ ⲛ̀ⲧⲉϥϫⲱⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓϣⲁⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϭⲁϧⲙⲉϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩϭⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲥⲉϩⲧ ⲡⲉ ⲉ̀ⲁϥⲫⲓⲣⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓϣⲁⲣ

And the priest shall look upon him on the seventh day; and if the spot be much spread in the skin, then the priest shall pronounce him unclean: it is a plague of leprosy, it has broken out in the ulcer.

και θελει θεωρησει αυτον ο ιερευς την εβδομην ημεραν· και εαν αυτο εξηπλωθη πολυ εις το δερμα, τοτε θελει κρινει αυτον ο ιερευς ακαθαρτον· ειναι πληγη λεπρας.

لكِنْ إِنْ وَقَفَتِ اللُّمْعَةُ مَكَانَهَا، لَمْ تَمْتَدَّ فِي الْجِلْدِ، وَكَانَتْ كَامِدَةَ اللَّوْنِ، فَهِيَ نَاتِئُ الْكَيِّ، فَالْكَاهِنُ يَحْكُمُ بِطَهَارَتِهِ لأَنَّهَا أَثَرُ الْكَيِّ.

וְאִם־תַּחְתֶּיהָ֩ תַעֲמֹ֨ד הַבַּהֶ֜רֶת לֹא־פָשְׂתָ֤ה בָעֹור֙ וְהִ֣וא כֵהָ֔ה שְׂאֵ֥ת הַמִּכְוָ֖ה הִ֑וא וְטִֽהֲרֹו֙ הַכֹּהֵ֔ן כִּֽי־צָרֶ֥בֶת הַמִּכְוָ֖ה הִֽוא׃ פ

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛⲟϩⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲙⲁ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧϯⲙⲟⲩⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϣ̀ⲧⲉⲙϫⲱⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓϣⲁⲣ ⲫⲁⲓ ⲇⲉ ⲟⲩϩⲗⲟⲗ ⲡⲉ ⲟⲩⲟⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲕⲱⲕ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲡⲓϣⲱⲗϩ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲕⲱⲕ

But if the bright spot remain stationary, and be not spread in the skin, but the sore should be dark, it is a scar of inflammation; and the priest shall pronounce him clean, for it is the mark of the inflammation.

Εαν δε το εξανθημα μενη εν τω τοπω αυτου και δεν εξηπλωθη επι του δερματος και ηναι ημαυρωμενον, ειναι πρησμα φλογωσεως, και θελει κρινει αυτον ο ιερευς καθαρον· επειδη ειναι ουλη της φλογωσεως.

«وَإِذَا كَانَ رَجُلٌ أَوِ امْرَأَةٌ فِيهِ ضَرْبَةٌ فِي الرَّأْسِ أَوْ فِي الذَّقَنِ،

וְאִישׁ֙ אֹ֣ו אִשָּׁ֔ה כִּֽי־יִהְיֶ֥ה בֹ֖ו נָ֑גַע בְּרֹ֖אשׁ אֹ֥ו בְזָקָֽן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲓⲉ ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲉϥⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩϭⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲥⲉϩⲧ ϧⲉⲛ ϯⲁⲫⲉ ⲓⲉ ϯⲙⲟⲣⲧ

And if a man or a woman have in them a plague of leprosy in the head or the beard;

Και εαν ανηρ, η γυνη, εχη πληγην εις την κεφαλην, η εις το πωγωνιον,

وَرَأَى الْكَاهِنُ الضَّرْبَةَ وَإِذَا مَنْظَرُهَا أَعْمَقُ مِنَ الْجِلْدِ، وَفِيهَا شَعْرٌ أَشْقَرُ دَقِيقٌ، يَحْكُمُ الْكَاهِنُ بِنَجَاسَتِهِ. إِنَّهَا قَرَعٌ. بَرَصُ الرَّأْسِ أَوِ الذَّقَنِ.

וְרָאָ֨ה הַכֹּהֵ֜ן אֶת־הַנֶּ֗גַע וְהִנֵּ֤ה מַרְאֵ֙הוּ֙ עָמֹ֣ק מִן־הָעֹ֔ור וּבֹ֛ו שֵׂעָ֥ר צָהֹ֖ב דָּ֑ק וְטִמֵּ֨א אֹתֹ֤ו הַכֹּהֵן֙ נֶ֣תֶק ה֔וּא צָרַ֧עַת הָרֹ֛אשׁ אֹ֥ו הַזָּקָ֖ן הֽוּא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉⲡⲓϭⲟϩ ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲓⲥ ⲡⲉϥϩⲟ ϥⲟⲓ ⲛ̀ϫⲁⲛⲉ ⲉ̀ⲡⲓϣⲁⲣ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩϥⲱⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲟⲩⲁⲛ ⲙ̀ⲫⲣⲏϣ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϭⲁϧⲙⲉϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩϧⲟⲙϧⲉⲙ ⲡⲉ ⲟⲩⲥⲉϩⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲁⲫⲉ ⲓⲉ ⲟⲩⲥⲉϩⲧ ⲡⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲟⲣⲧ

then the priest shall look on the plague, and, behold, if the appearance of it be beneath the skin, and in it there be thin yellowish hair, then the priest shall pronounce him unclean: it is a scurf, it is a leprosy of the head or a leprosy of the beard.

τοτε θελει θεωρησει ο ιερευς την πληγην· και ιδου, εαν εις την οψιν ηναι βαθυτερα του δερματος και εις αυτην θριξ ξανθιζουσα, τοτε θελει κρινει αυτον ο ιερευς ακαθαρτον· ειναι κασιδα, λεπρα της κεφαλης η του πωγωνιου.

لكِنْ إِذَا رَأَى الْكَاهِنُ ضَرْبَةَ الْقَرَعِ وَإِذَا مَنْظَرُهَا لَيْسَ أَعْمَقَ مِنَ الْجِلْدِ، لكِنْ لَيْسَ فِيهَا شَعْرٌ أَسْوَدُ، يَحْجُزُ الْكَاهِنُ الْمَضْرُوبَ بِالْقَرَعِ سَبْعَةَ أَيَّامٍ.

וְכִֽי־יִרְאֶ֨ה הַכֹּהֵ֜ן אֶת־נֶ֣גַע הַנֶּ֗תֶק וְהִנֵּ֤ה אֵין־מַרְאֵ֙הוּ֙ עָמֹ֣ק מִן־הָעֹ֔ור וְשֵׂעָ֥ר שָׁחֹ֖ר אֵ֣ין בֹּ֑ו וְהִסְגִּ֧יר הַכֹּהֵ֛ן אֶת־נֶ֥גַע הַנֶּ֖תֶק שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁϥϣⲁⲛⲛⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉ̀ⲡⲓϭⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϧⲟⲙϧⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲓⲥ ⲡⲉϥϩⲟ ⲟⲩϫⲁⲛⲉ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲉ̀ϩⲟⲧⲉ ⲡⲓϣⲁⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϥⲱⲓ ⲛ̀ⲁⲟⲩⲁⲛ ⲙ̀ⲫⲏⲣϣ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉϥⲉ̀ⲫⲟⲣϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡⲓϭⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϧⲟⲙϧⲉⲙ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ

And if the priest should see the plague of the scurf, and, behold, the appearance of it be not beneath the skin, and there is no yellowish hair in it, then the priest shall set apart him that has the plague of the scurf seven days.

Και εαν θεωρηση ο ιερευς την πληγην της κασιδας και ιδου, εις την οψιν δεν ηναι βαθυτερα του δερματος και δεν ηναι θριξ μελανη εν αυτη, τοτε θελει κλεισει ο ιερευς επτα ημερας τον εχοντα την πληγην της κασιδας·

فَإِنْ رَأَى الْكَاهِنُ الضَّرْبَةَ فِي الْيَوْمِ السَّابِعِ وَإِذَا الْقَرَعُ لَمْ يَمْتَدَّ، وَلَمْ يَكُنْ فِيهِ شَعْرٌ أَشْقَرُ، وَلَا مَنْظَرُ الْقَرَعِ أَعْمَقُ مِنَ الْجِلْدِ،

וְרָאָ֨ה הַכֹּהֵ֣ן אֶת־הַנֶּגַע֮ בַּיֹּ֣ום הַשְּׁבִיעִי֒ וְהִנֵּה֙ לֹא־פָשָׂ֣ה הַנֶּ֔תֶק וְלֹא־הָ֥יָה בֹ֖ו שֵׂעָ֣ר צָהֹ֑ב וּמַרְאֵ֣ה הַנֶּ֔תֶק אֵ֥ין עָמֹ֖ק מִן־הָעֹֽור׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉ̀ⲡⲓϭⲟϩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲍ̅ ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲙ̀ⲡⲉϥϫⲱⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϧⲟⲙϧⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϥⲱⲓ ⲛ̀ⲁⲟⲩⲁⲛ ⲙ̀ⲫⲣⲏϣ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲡϩⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϧⲟⲙϧⲉⲙ ⲛ̀ⲟⲩϫⲁⲛⲉ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡⲓϣⲁⲣ

And the priest shall look at the plague on the seventh day; and, behold, if the scurf be not spread, and there be no yellowish hair on it, and the appearance of the scurf is not hollow under the skin;

και θελει θεωρησει ο ιερευς την πληγην την εβδομην ημεραν· και ιδου, εαν δεν εξηπλωθη η κασιδα και δεν ηναι εις αυτην θριξ ξανθιζουσα και εις την οψιν η κασιδα δεν ηναι βαθυτερα του δερματος,

فَلْيَحْلِقْ. لكِنْ لَا يَحْلِقِ الْقَرَعَ. وَيَحْجُزُ الْكَاهِنُ الأَقْرَعَ سَبْعَةَ أَيَّامٍ ثَانِيَةً.

וְהִ֨תְגַּלָּ֔ח וְאֶת־הַנֶּ֖תֶק לֹ֣א יְגַלֵּ֑חַ וְהִסְגִּ֨יר הַכֹּהֵ֧ן אֶת־הַנֶּ֛תֶק שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים שֵׁנִֽית׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϧⲉⲕϩ ⲡⲓϣⲁⲣ ⲡⲓϧⲟⲙϧⲉⲙ ⲇⲉ ⲛ̀ⲛⲟⲩϧⲟⲕϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉϥⲉ̀ⲫⲱⲣϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡⲓϧⲟⲙϧⲉⲙ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁϩ ⲥⲟⲡ ⲃ̅

then the skin shall be shaven, but the scurf shall not be shaven; and the priest shall set aside the person having the scurf the second time for seven days.

αυτος θελει ξυρισθη, αλλ' η κασιδα δεν θελει ξυρισθη· ο δε ιερευς θελει κλεισει τον εχοντα την κασιδαν αλλας επτα ημερας.

فَإِنْ رَأَى الْكَاهِنُ الأَقْرَعَ فِي الْيَوْمِ السَّابِعِ وَإِذَا الْقَرَعُ لَمْ يَمْتَدَّ فِي الْجِلْدِ، وَلَيْسَ مَنْظَرُهُ أَعْمَقَ مِنَ الْجِلْدِ، يَحْكُمُ الْكَاهِنُ بِطَهَارَتِهِ، فَيَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَكُونُ طَاهِرًا.

וְרָאָה֩ הַכֹּהֵ֨ן אֶת־הַנֶּ֜תֶק בַּיֹּ֣ום הַשְּׁבִיעִ֗י וְ֠הִנֵּה לֹא־פָשָׂ֤ה הַנֶּ֙תֶק֙ בָּעֹ֔ור וּמַרְאֵ֕הוּ אֵינֶ֥נּוּ עָמֹ֖ק מִן־הָעֹ֑ור וְטִהַ֤ר אֹתֹו֙ הַכֹּהֵ֔ן וְכִבֶּ֥ס בְּגָדָ֖יו וְטָהֵֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉϥⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲓϧⲟⲙϧⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲍ̅ ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲙ̀ⲡⲉϥϫⲱⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϧⲟⲙϧⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲡⲓϣⲁⲣ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲑⲣⲟⲩϧⲟⲕϩϥ ⲟⲩⲟϩ ⲡϩⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϧⲟⲙϧⲉⲙ ϥⲟⲓ ⲛ̀ϫⲁⲛⲉ ⲁⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲓϣⲁⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲣⲱϧⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϩⲃⲱⲥ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ

And the priest shall see the scurf on the seventh day; and, behold, if the scurf is not spread in the skin after the man’s being shaved, and the appearance of the scurf is not hollow beneath the skin, then the priest shall pronounce him clean; and he shall wash his garments, and be clean.

Και την εβδομην ημεραν θελει θεωρησει ο ιερευς την κασιδαν· και ιδου, εαν η κασιδα δεν εξηπλωθη εις το δερμα και εις την οψιν δεν ηναι βαθυτερα του δερματος, τοτε θελει κρινει αυτον ο ιερευς καθαρον· και αυτος θελει πλυνει τα ιματια αυτου και θελει εισθαι καθαρος.

لكِنْ إِنْ كَانَ الْقَرَعُ يَمْتَدُّ فِي الْجِلْدِ بَعْدَ الْحُكْمِ بِطَهَارَتِهِ،

וְאִם־פָּשֹׂ֥ה יִפְשֶׂ֛ה הַנֶּ֖תֶק בָּעֹ֑ור אַחֲרֵ֖י טָהֳרָתֹֽו׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩϫⲱⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲉϥϫⲱⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϧⲟⲙϧⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲡⲓϣⲁⲣ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲑⲣⲉϥⲧⲟⲩⲃⲟϥ

But if the scurf be indeed spread in the skin after he has been purified,

Αλλ' εαν η κασιδα εξηπλωθη πολυ επι του δερματος μετα τον καθαρισμον αυτου,

وَرَآهُ الْكَاهِنُ وَإِذَا الْقَرَعُ قَدِ امْتَدَّ فِي الْجِلْدِ، فَلَا يُفَتِّشُ الْكَاهِنُ عَلَى الشَّعْرِ الأَشْقَرِ. إِنَّهُ نَجِسٌ.

וְרָאָ֙הוּ֙ הַכֹּהֵ֔ן וְהִנֵּ֛ה פָּשָׂ֥ה הַנֶּ֖תֶק בָּעֹ֑ור לֹֽא־יְבַקֵּ֧ר הַכֹּהֵ֛ן לַשֵּׂעָ֥ר הַצָּהֹ֖ב טָמֵ֥א הֽוּא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲁϥⲫⲱⲛϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϧⲟⲙϧⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲡⲓϣⲁⲣ ⲛ̀ⲛⲉϥϫⲉⲙⲡϣⲓⲛⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲓϥⲱⲓ ⲛ̀ⲁⲟⲩⲁⲛ ⲙ̀ⲫⲣⲏϣ ϥϭⲁϧⲉⲙ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲁⲓ

then the priest shall look, and, behold, if the scurf be spread in the skin, the priest shall not examine concerning the yellow hair, for he is unclean.

τοτε θελει θεωρησει αυτον ο ιερευς· και ιδου, εαν η κασιδα εξηπλωθη επι του δερματος, δεν θελει ερευνησει ο ιερευς περι της ξανθιζουσης τριχος· ειναι ακαθαρτος.

لكِنْ إِنْ وَقَفَ فِي عَيْنَيْهِ وَنَبَتَ فِيهِ شَعْرٌ أَسْوَدُ، فَقَدْ بَرِئَ الْقَرَعُ. إِنَّهُ طَاهِرٌ فَيَحْكُمُ الْكَاهِنُ بِطَهَارَتِهِ.

וְאִם־בְּעֵינָיו֩ עָמַ֨ד הַנֶּ֜תֶק וְשֵׂעָ֨ר שָׁחֹ֧ר צָֽמַח־בֹּ֛ו נִרְפָּ֥א הַנֶּ֖תֶק טָהֹ֣ור ה֑וּא וְטִהֲרֹ֖ו הַכֹּהֵֽן׃ ס

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛⲟϩⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲙⲑⲟ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲉⲣϧⲟⲧ ⲙ̀ⲡⲉϥⲙⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩϥⲱⲓ ⲛ̀ⲭⲁⲙⲉ ⲣⲱⲧ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲁϥⲗⲟϫϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϧⲟⲙϧⲉⲙ ϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ

But if the scurf remain before him in its place, and a dark hair should have arisen in it, the scurf is healed: he is clean, and the priest shall pronounce him clean.

Αλλ' εαν θεωρηση οτι η κασιδα ειναι εις στασιν και εκφυεται θριξ μελανη εν αυτη, η κασιδα ειναι τεθεραπευμενη· ειναι καθαρος· και θελει κρινει αυτον ο ιερευς καθαρον.

«وَإِذَا كَانَ رَجُلٌ أَوِ امْرَأَةٌ فِي جِلْدِ جَسَدِهِ لُمَعٌ، لُمَعٌ بِيضٌ،

וְאִישׁ֙ אֹֽו־אִשָּׁ֔ה כִּֽי־יִהְיֶ֥ה בְעֹור־בְּשָׂרָ֖ם בֶּהָרֹ֑ת בֶּהָרֹ֖ת לְבָנֹֽת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲓⲉ ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥϣⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲉϥⲥⲁⲣⲝ ⲛ̀ϫⲉ ϩⲁⲛⲁⲗ ⲉⲩⲉⲣⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲉⲩϯⲟⲩⲃⲁϣ

And if a man or woman should have in the skin of their flesh spots of a bright whiteness,

Και εαν ανηρ, η γυνη, εχωσιν επι του δερματος της σαρκος αυτων εξανθηματα, εξανθηματα λευκωπα,

وَرَأَى الْكَاهِنُ وَإِذَا فِي جِلْدِ جَسَدِهِ لُمَعٌ كَامِدَةُ اللَّوْنِ بَيْضَاءُ، فَذَلِكَ بَهَقٌ قَدْ أَفْرَخَ فِي الْجِلْدِ. إِنَّهُ طَاهِرٌ.

וְרָאָ֣ה הַכֹּהֵ֗ן וְהִנֵּ֧ה בְעֹור־בְּשָׂרָ֛ם בֶּהָרֹ֖ת כֵּהֹ֣ות לְבָנֹ֑ת בֹּ֥הַק ה֛וּא פָּרַ֥ח בָּעֹ֖ור טָהֹ֥ור הֽוּא׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲥⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲓϣⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲉϥⲥⲁⲣⲝ ⲛ̀ϫⲉ ϩⲁⲛⲁⲗ ⲉⲩⲉⲣⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲉⲩϯⲟⲩⲃⲁϣ ⲟⲩⲁⲗⲫⲟⲥ ⲡⲉ ⲉϥⲫⲟⲣⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓϣⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲉϥⲥⲁⲣⲝ ϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ

then the priest shall look; and, behold, there being bright spots of a bright whiteness in the skin of their flesh, it is a tetter; it burst forth in the skin of his flesh; he is clean.

τοτε θελει θεωρησει ο ιερευς· και ιδου, εαν τα εξανθηματα επι του δερματος της σαρκος αυτων ηναι υπολευκα, ειναι αλφος εξανθων επι του δερματος· ειναι καθαρος.

«وَإِذَا كَانَ إِنْسَانٌ قَدْ ذَهَبَ شَعْرُ رَأْسِهِ فَهُوَ أَقْرَعُ. إِنَّهُ طَاهِرٌ.

וְאִ֕ישׁ כִּ֥י יִמָּרֵ֖ט רֹאשֹׁ֑ו קֵרֵ֥חַ ה֖וּא טָהֹ֥ור הֽוּא׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲧⲁⲫⲉ ⲥⲱⲓ ⲟⲩⲕⲉⲣϩⲉ ⲡⲉ ϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ

And if any one’s head should lose the hair, he is only bald, he is clean.

Εαν δε η κεφαλη τινος μαδηση, αυτος ειναι φαλακρος· ειναι καθαρος.

وَإِنْ ذَهَبَ شَعْرُ رَأْسِهِ مِنْ جِهَةِ وَجْهِهِ فَهُوَ أَصْلَعُ. إِنَّهُ طَاهِرٌ.

וְאִם֙ מִפְּאַ֣ת פָּנָ֔יו יִמָּרֵ֖ט רֹאשֹׁ֑ו גִּבֵּ֥חַ ה֖וּא טָהֹ֥ור הֽוּא׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲁ ⲡⲉϥϩⲟ ⲥⲱⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲉϥⲁⲫⲉ ⲟⲩⲃⲁⲗⲙⲃⲉϩ ⲡⲉ ϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ

And if his head should lose the hair in front, he is forehead bald: he is clean.

Και εαν η κεφαλη αυτου μαδηση προς το προσωπον, ειναι αναφαλαντος· ειναι καθαρος.

لكِنْ إِذَا كَانَ فِي الْقَرَعَةِ أَوْ فِي الصَّلْعَةِ ضَرْبَةٌ بَيْضَاءُ ضَارِبَةٌ إِلَى الْحُمْرَةِ، فَهُوَ بَرَصٌ مُفْرِخٌ فِي قَرَعَتِهِ أَوْ فِي صَلْعَتِهِ.

וְכִֽי־יִהְיֶ֤ה בַקָּרַ֙חַת֙ אֹ֣ו בַגַּבַּ֔חַת נֶ֖גַע לָבָ֣ן אֲדַמְדָּ֑ם צָרַ֤עַת פֹּרַ֙חַת֙ הִ֔וא בְּקָרַחְתֹּ֖ו אֹ֥ו בְגַבַּחְתֹּֽו׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲧⲉϥⲙⲉⲧⲕⲉⲣϩⲉ ⲓⲉ ϧⲉⲛ ⲧⲉϥⲙⲉⲧⲁⲗⲟⲩⲃⲉϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩϭⲟϩ ⲉϥⲟⲩⲟⲃϣ ⲓⲉ ⲉϥⲑⲣⲉϣⲣⲱϣ ⲟⲩⲥⲉϩⲧ ⲡⲉ ⲉϥⲫⲟⲣⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲉϥⲙⲉⲧⲕⲉⲣϩⲉ ⲛⲉⲙ ⲧⲉϥⲙⲉⲧⲁⲗⲟⲩⲃⲉϩ

And if there should be in his baldness of head, or his baldness of forehead, a white or fiery plague, it is leprosy in his baldness of head, or baldness of forehead.

Αλλ' εαν ηναι εις το φαλακρωμα, η εις το αναφαλαντωμα, πληγη λευκη κοκκινωπη, ειναι λεπρα εξανθησασα εις το φαλακρωμα αυτου η εις το αναφαλαντωμα αυτου.

فَإِنْ رَآهُ الْكَاهِنُ وَإِذَا نَاتِئُ الضَّرْبَةِ أَبْيَضُ ضَارِبٌ إِلَى الْحُمْرَةِ فِي قَرَعَتِهِ أَوْ فِي صَلْعَتِهِ، كَمَنْظَرِ الْبَرَصِ فِي جِلْدِ الْجَسَدِ،

וְרָאָ֨ה אֹתֹ֜ו הַכֹּהֵ֗ן וְהִנֵּ֤ה שְׂאֵת־הַנֶּ֙גַע֙ לְבָנָ֣ה אֲדַמְדֶּ֔מֶת בְּקָרַחְתֹּ֖ו אֹ֣ו בְגַבַּחְתֹּ֑ו כְּמַרְאֵ֥ה צָרַ֖עַת עֹ֥ור בָּשָֽׂר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲓⲥ ⲡϩⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϭⲟϩ ϥⲟⲩⲟⲃϣ ⲓⲉ ⲟⲩⲁⲟⲩⲁⲛ ⲛ̀ⲭⲣⲱⲙ ϧⲉⲛ ⲧⲉϥⲙⲉⲧⲕⲉⲣϩⲉ ⲓⲉ ϧⲉⲛ ⲧⲉϥⲙⲉⲧⲁⲗⲟⲩⲃⲉϩ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲙⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲥⲉϩⲧ ϧⲉⲛ ⲡϣⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲉϥⲥⲁⲣⲝ

And the priest shall look upon him, and, behold, if the appearance of the plague be white or inflamed in his baldness of head or baldness in front, as the appearance of leprosy in the skin of his flesh,

Και θελει θεωρησει αυτον ο ιερευς· και ιδου, εαν το πρησμα της πληγης ηναι λευκον κοκκινωπον εις το φαλακρωμα αυτου η εις το αναφαλαντωμα αυτου, ως το φαινομενον της λεπρας επι του δερματος της σαρκος,

فَهُوَ إِنْسَانٌ أَبْرَصُ. إِنَّهُ نَجِسٌ. فَيَحْكُمُ الْكَاهِنُ بِنَجَاسَتِهِ. إِنَّ ضَرْبَتَهُ فِي رَأْسِهِ.

אִישׁ־צָר֥וּעַ ה֖וּא טָמֵ֣א ה֑וּא טַמֵּ֧א יְטַמְּאֶ֛נּוּ הַכֹּהֵ֖ן בְּרֹאשֹׁ֥ו נִגְעֹֽו׃

Ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲛ̀ⲕⲁⲕⲥⲉϩⲧ ⲡⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩϭⲱϧⲉⲙ ⲉϥⲉ̀ϭⲁϧⲙⲉϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ϫⲉ ⲡⲉϥϭⲟϩ ϧⲉⲛ ⲧⲉϥⲁⲫⲉ

he is a leprous man: the priest shall surely pronounce him unclean, his plague is in his head.

ειναι ανθρωπος λεπρος, ειναι ακαθαρτος· θελει κρινει αυτον ο ιερευς ολως ακαθαρτον· εις την κεφαλην αυτου ειναι η πληγη αυτου.

وَالأَبْرَصُ الَّذِي فِيهِ الضَّرْبَةُ، تَكُونُ ثِيَابُهُ مَشْقُوقَةً، وَرَأْسُهُ يَكُونُ مَكْشُوفًا، وَيُغَطِّي شَارِبَيْهِ، وَيُنَادِي: نَجِسٌ، نَجِسٌ.

וְהַצָּר֜וּעַ אֲשֶׁר־בֹּ֣ו הַנֶּ֗גַע בְּגָדָ֞יו יִהְי֤וּ פְרֻמִים֙ וְרֹאשֹׁו֙ יִהְיֶ֣ה פָר֔וּעַ וְעַל־שָׂפָ֖ם יַעְטֶ֑ה וְטָמֵ֥א ׀ טָמֵ֖א יִקְרָֽא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲕⲁⲕⲥⲉϩⲧ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲡⲓϭⲟϩ ϩⲓϫⲱϥ ⲛⲉϥϩⲃⲱⲥ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩⲫⲉⲣⲫⲱⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲁⲫⲉ ⲉⲥϩⲟⲃⲥ ⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϩⲱⲃⲥ ⲙ̀ⲡⲕⲱϯ ⲛ̀ⲣⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϫⲉ ϥϭⲁϧⲉⲙ

And the leper in whom the plague is, let his garments be ungirt, and his head uncovered; and let him have a covering put upon his mouth, and he shall be called unclean.

Και του λεπρου, εις τον οποιον ειναι η πληγη, τα ιματια αυτου θελουσι σχισθη και η κεφαλη αυτου θελει εισθαι ασκεπης, και το επανω χειλος αυτου θελει καλυψει και θελει φωναζει, Ακαθαρτος, ακαθαρτος.

كُلَّ الأَيَّامِ الَّتِي تَكُونُ الضَّرْبَةُ فِيهِ يَكُونُ نَجِسًا. إِنَّهُ نَجِسٌ. يُقِيمُ وَحْدَهُ. خَارِجَ الْمَحَلَّةِ يَكُونُ مُقَامُهُ.

כָּל־יְמֵ֞י אֲשֶׁ֨ר הַנֶּ֥גַע בֹּ֛ו יִטְמָ֖א טָמֵ֣א ה֑וּא בָּדָ֣ד יֵשֵׁ֔ב מִח֥וּץ לַֽמַּחֲנֶ֖ה מֹושָׁבֹֽו׃ ס

Ⲛ̀ⲛⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲉ ⲡⲓϭⲟϩ ϩⲓⲱⲧϥ ⲉ̀ⲟⲩⲁⲕⲑⲁⲣⲧⲟⲥ ⲉϥⲉ̀ϩⲉⲙⲥⲓ ⲥⲁⲡⲥⲁ ⲉⲣⲉ ⲡⲉϥⲙⲁⲛ̀ϣⲱⲡⲓ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛ̀ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ

All the days in which the plague shall be upon him, being unclean, he shall be esteemed unclean; he shall dwell apart, his place of sojourn shall be without the camp.

Πασας τας ημερας καθ' ας η πληγη θελει εισθαι εν αυτω, θελει εισθαι ακαθαρτος· ειναι ακαθαρτος· μονος θελει κατοικει· εξω του στρατοπεδου θελει εισθαι η κατοικια αυτου.

البرص في الثياب

«وَأَمَّا الثَّوْبُ فَإِذَا كَانَ فِيهِ ضَرْبَةُ بَرَصٍ، ثَوْبُ صُوفٍ أَوْ ثَوْبُ كَتَّانٍ،

וְהַבֶּ֕גֶד כִּֽי־יִהְיֶ֥ה בֹ֖ו נֶ֣גַע צָרָ֑עַת בְּבֶ֣גֶד צֶ֔מֶר אֹ֖ו בְּבֶ֥גֶד פִּשְׁתִּֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩϩⲃⲟⲥ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁϥϣⲁⲛϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩϭⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲥⲉϩⲧ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲃⲟⲥ ⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲛ ⲓⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲃⲟⲥ ⲛ̀ⲓⲁⲩ

And if a garment have in it the plague of leprosy, a garment of wool, or a garment of flax,

Και εαν υπαρχη εις ιματιον πληγη λεπρας, εις ιματιον μαλλινον η εις ιματιον λινουν,

فِي السَّدَى أَوِ اللُّحْمَةِ مِنَ الصُّوفِ أَوِ الْكَتَّانِ، أَوْ فِي جِلْدٍ أَوْ فِي كُلِّ مَصْنُوعٍ مِنْ جِلْدٍ،

אֹ֤ו בִֽשְׁתִי֙ אֹ֣ו בְעֵ֔רֶב לַפִּשְׁתִּ֖ים וְלַצָּ֑מֶר אֹ֣ו בְעֹ֔ור אֹ֖ו בְּכָל־מְלֶ֥אכֶת עֹֽור׃

Ⲓⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲟⲩⲁⲧϩⲓ ⲓⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩϧⲉ ⲓⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲓⲁⲩ ⲓⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲥⲟⲣⲧ ⲓⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩϣⲁⲣ ⲓⲉ ϧⲉⲛ ϣⲁⲣ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲉⲣϩⲱⲃ ⲉ̀ⲣⲟϥ

either in the warp or in the woof, or in the linen, or in the woollen threads, or in a skin, or in any workmanship of skin,

ειτε εις στημονιον, ειτε εις υφαδιον, εκ λινου η εκ μαλλιου, ειτε εις δερμα, ειτε εις παν πραγμα κατεσκευασμενον εκ δερματος,

وَكَانَتِ الضَّرْبَةُ ضَارِبَةً إِلَى الْخُضْرَةِ أَوْ إِلَى الْحُمْرَةِ فِي الثَّوْبِ أَوْ فِي الْجِلْدِ، فِي السَّدَى أَوِ اللُّحْمَةِ أَوْ فِي مَتَاعٍ مَا مِنْ جِلْدٍ، فَإِنَّهَا ضَرْبَةُ بَرَصٍ، فَتُعْرَضُ عَلَى الْكَاهِنِ.

וְהָיָ֨ה הַנֶּ֜גַע יְרַקְרַ֣ק ׀ אֹ֣ו אֲדַמְדָּ֗ם בַּבֶּגֶד֩ אֹ֨ו בָעֹ֜ור אֹֽו־בַשְּׁתִ֤י אֹו־בָעֵ֙רֶב֙ אֹ֣ו בְכָל־כְּלִי־עֹ֔ור נֶ֥גַע צָרַ֖עַת ה֑וּא וְהָרְאָ֖ה אֶת־הַכֹּהֵֽן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϭⲟϩ ⲉϥⲟⲩⲉⲧⲟⲩⲱⲧ ⲓⲉ ⲉϥⲑⲣⲉϣⲣⲱϣ ϧⲉⲛ ⲡⲓϣⲁⲣ ⲓⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲓϩⲃⲟⲥ ⲓⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲟⲩⲁⲑⲓ ⲓⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲓϧⲉ ⲓⲉ ϧⲉⲛ ⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ϣⲁⲣ ⲟⲩϭⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲥⲉϩⲧ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲙⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉⲣⲟϥ

and the plague be greenish or reddish in the skin, or in the garment, either in the warp, or in the woof, or in any utensil of skin, it is a plague of leprosy, and he shall show it to the priest.

και η πληγη ηναι πρασινωπη, η κοκκινωπη, εις το ιματιον, η εις το δερμα, η εις το στημονιον, εις το υφαδιον, η εις παν σκευος δερματινον, ειναι πληγη λεπρας και θελει δειχθη εις τον ιερεα·

فَيَرَى الْكَاهِنُ الضَّرْبَةَ وَيَحْجُزُ الْمَضْرُوبَ سَبْعَةَ أَيَّامٍ.

וְרָאָ֥ה הַכֹּהֵ֖ן אֶת־הַנָּ֑גַע וְהִסְגִּ֥יר אֶת־הַנֶּ֖גַע שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉϥⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲓϭⲟϩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲫⲱⲣϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ⲡⲓϭⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲉϩⲧ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ

And the priest shall look upon the plague, and the priest shall set apart that which has the plague seven days.

ο δε ιερευς θελει θεωρησει την πληγην και θελει κλεισει το εχον την πληγην επτα ημερας.

فَمَتَى رَأَى الضَّرْبَةَ فِي الْيَوْمِ السَّابِعِ إِذَا كَانَتِ الضَّرْبَةُ قَدِ امْتَدَّتْ فِي الثَّوْبِ، فِي السَّدَى أَوِ اللُّحْمَةِ أَوْ فِي الْجِلْدِ مِنْ كُلِّ مَا يُصْنَعُ مِنْ جِلْدٍ لِلْعَمَلِ، فَالضَّرْبَةُ بَرَصٌ مُفْسِدٌ. إِنَّهَا نَجِسَةٌ.

וְרָאָ֨ה אֶת־הַנֶּ֜גַע בַּיֹּ֣ום הַשְּׁבִיעִ֗י כִּֽי־פָשָׂ֤ה הַנֶּ֙גַע֙ בַּ֠בֶּגֶד אֹֽו־בַשְּׁתִ֤י אֹֽו־בָעֵ֙רֶב֙ אֹ֣ו בָעֹ֔ור לְכֹ֛ל אֲשֶׁר־יֵעָשֶׂ֥ה הָעֹ֖ור לִמְלָאכָ֑ה צָרַ֧עַת מַמְאֶ֛רֶת הַנֶּ֖גַע טָמֵ֥א הֽוּא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉ̀ⲡⲓϭⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲉϩⲧ ⲙ̀ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲍ̅ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛϫⲱⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϭⲟϩ ϧⲉⲛ ⲡⲓϩⲃⲟⲥ ⲓⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲟⲩⲁⲧϩⲓ ⲓⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲓϧⲉ ⲓⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲓϣⲁⲣ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲓϣⲁⲣ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ϯⲓⲟⲡⲏ ⲟⲩⲥⲉϩⲧ ⲉϥⲛⲁⲟϩⲓ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϭⲟϩ ϥϭⲁϧⲉⲙ

And the priest shall look upon the plague on the seventh day; and if the plague be spread in the garment, either in the warp or in the woof, or in the skin, in whatsoever things skins may be used in their workmanship, the plague is a confirmed leprosy; it is unclean.

Και θελει θεωρησει την πληγην την εβδομην ημεραν· εαν η πληγη εξηπλωθη επι του ιματιου, η επι του στημονιου, η επι του υφαδιου, η επι του δερματος, εκ παντος πραγματος το οποιον ειναι κατεσκευασμενον εκ δερματος, η πληγη ειναι λεπρα διαβρωτικη· τουτο ειναι ακαθαρτον.

فَيُحْرِقُ الثَّوْبَ أَوِ السَّدَى أَوِ اللُّحْمَةَ مِنَ الصُّوفِ أَوِ الْكَتَّانِ أَوْ مَتَاعِ الْجِلْدِ الَّذِي كَانَتْ فِيهِ الضَّرْبَةُ، لأَنَّهَا بَرَصٌ مُفْسِدٌ. بِالنَّارِ يُحْرَقُ.

וְשָׂרַ֨ף אֶת־הַבֶּ֜גֶד אֹ֥ו אֶֽת־הַשְּׁתִ֣י ׀ אֹ֣ו אֶת־הָעֵ֗רֶב בַּצֶּ֙מֶר֙ אֹ֣ו בַפִּשְׁתִּ֔ים אֹ֚ו אֶת־כָּל־כְּלִ֣י הָעֹ֔ור אֲשֶׁר־יִהְיֶ֥ה בֹ֖ו הַנָּ֑גַע כִּֽי־צָרַ֤עַת מַמְאֶ֙רֶת֙ הִ֔וא בָּאֵ֖שׁ תִּשָּׂרֵֽף׃

Ⲉϥⲉ̀ⲣⲱⲕϩ ⲙ̀ⲡⲓϩⲃⲟⲥ ⲓⲉ ⲡⲓⲟⲩⲁⲑⲓ ⲓⲉ ⲡⲓϧⲉ ⲓⲧⲉ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲥⲟⲣⲧ ⲓⲉ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲓⲁⲩ ⲓⲧⲉ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ϣⲁⲣ ⲉⲧⲉ ⲡⲓϭⲟϩ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ϫⲉ ⲟⲩⲏⲓ ⲟⲩⲥⲉϩⲧ ⲉϥⲛⲁⲟϩⲓ ⲡⲉ ⲉⲩⲉ̀ⲣⲟⲕϩⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ

He shall burn the garment, either the warp or woof in woollen garments or in flaxen, or in any utensil of skin, in which there may be the plague; because it is a confirmed leprosy; it shall be burnt with fire.

Και θελει καυσει το ιματιον, η το στημονιον, η το υφαδιον, μαλλινον, η λινουν, η παν σκευος δερματινον επι του οποιου ειναι η πληγη· διοτι ειναι λεπρα διαβρωτικη· με πυρ θελει καυθη.

لكِنْ إِنْ رَأَى الْكَاهِنُ وَإِذَا الضَّرْبَةُ لَمْ تَمْتَدَّ فِي الثَّوْبِ فِي السَّدَى أَوِ اللُّحْمَةِ أَوْ فِي مَتَاعِ الْجِلْدِ،

וְאִם֮ יִרְאֶ֣ה הַכֹּהֵן֒ וְהִנֵּה֙ לֹא־פָשָׂ֣ה הַנֶּ֔גַע בַּבֶּ֕גֶד אֹ֥ו בַשְּׁתִ֖י אֹ֣ו בָעֵ֑רֶב אֹ֖ו בְּכָל־כְּלִי־עֹֽור׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛⲛⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϣ̀ⲧⲉⲙ ⲡⲓϭⲟϩ ϫⲱⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓϩⲃⲱⲥ ⲓⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲟⲩⲁⲑⲓ ⲓⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲓϧⲉ ⲓⲉ ϧⲉⲛ ⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ϣⲁⲣ

And if the priest should see, and the plague be not spread in the garments, either in the warp or in the woof, or in any utensil of skin,

Και εαν ιδη ο ιερευς, και ιδου, η πληγη δεν εξηπλωθη επι του ιματιου, ειτε επι του στημονιου, ειτε επι του υφαδιου, η επι παντος σκευους δερματινου,

يَأْمُرُ الْكَاهِنُ أَنْ يَغْسِلُوا مَا فِيهِ الضَّرْبَةُ، وَيَحْجُزُهُ سَبْعَةَ أَيَّامٍ ثَانِيَةً.

וְצִוָּה֙ הַכֹּהֵ֔ן וְכִ֨בְּס֔וּ אֵ֥ת אֲשֶׁר־בֹּ֖ו הַנָּ֑גַע וְהִסְגִּירֹ֥ו שִׁבְעַת־יָמִ֖ים שֵׁנִֽית׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲣⲱϧⲓ ⲙ̀ⲫⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉ ⲡⲓϭⲟϩ ϩⲓⲱⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲱϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡⲓϭⲟϩ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲫⲙⲁ ⲥⲟⲡ ⲃ̅

then the priest shall give directions, and one shall wash that on which there may have been the plague, and the priest shall set it aside a second time for seven days.

τοτε θελει προσταξει ο ιερευς να πλυθη το εχον την πληγην και θελει κλεισει αυτο αλλας επτα ημερας·

فَإِنْ رَأَى الْكَاهِنُ بَعْدَ غَسْلِ الْمَضْرُوبِ وَإِذَا الضَّرْبَةُ لَمْ تُغَيِّرْ مَنْظَرَهَا، وَلَا امْتَدَّتِ الضَّرْبَةُ، فَهُوَ نَجِسٌ. بِالنَّارِ تُحْرِقُهُ. إِنَّهَا نُخْرُوبٌ فِي جُرْدَةِ بَاطِنِهِ أَوْ ظَاهِرِهِ.

וְרָאָ֨ה הַכֹּהֵ֜ן אַחֲרֵ֣י ׀ הֻכַּבֵּ֣ס אֶת־הַנֶּ֗גַע וְ֠הִנֵּה לֹֽא־הָפַ֨ךְ הַנֶּ֤גַע אֶת־עֵינֹו֙ וְהַנֶּ֣גַע לֹֽא־פָשָׂ֔ה טָמֵ֣א ה֔וּא בָּאֵ֖שׁ תִּשְׂרְפֶ֑נּוּ פְּחֶ֣תֶת הִ֔וא בְּקָרַחְתֹּ֖ו אֹ֥ו בְגַבַּחְתֹּֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲑⲣⲉϥⲣⲱϧⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϭⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϣ̀ⲧⲉⲙϣⲓⲃϯ ⲙ̀ⲡⲉϥϩⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓϭⲟϩ ϥϫⲏⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲁⲛ ϥϭⲁϧⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ ⲉⲩⲉ̀ⲣⲟⲕϩϥ ⲓⲉ ⲁϥⲧⲁϫⲣⲟ ϧⲉⲛ ⲡⲓϩⲃⲟⲥ ⲓⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲟⲩⲁⲑⲓ ⲓⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲓϧⲉ ⲓⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲓϣⲁⲣ

And the priest shall look upon it after the plague has been washed; and if this, even the plague, has not changed its appearance, and the plague does not spread, it is unclean; it shall be burnt with fire: it is fixed in the garment, in the warp, or in the woof.

και θελει θεωρησει ο ιερευς την πληγην, αφου επλυθη· και ιδου, εαν η πληγη δεν ηλλαξε το χρωμα αυτης και δεν εξηπλωθη η πληγη, ειναι ακαθαρτον· με πυρ θελεις καυσει αυτο· ειναι διαβρωτικον, το οποιον προχωρει υποκατωθεν η επανωθεν.

لكِنْ إِنْ رَأَى الْكَاهِنُ وَإِذَا الضَّرْبَةُ كَامِدَةُ اللَّوْنِ بَعْدَ غَسْلِهِ، يُمَزِّقُهَا مِنَ الثَّوْبِ أَوِ الْجِلْدِ مِنَ السَّدَى أَوِ اللُّحْمَةِ.

וְאִם֮ רָאָ֣ה הַכֹּהֵן֒ וְהִנֵּה֙ כֵּהָ֣ה הַנֶּ֔גַע אַחֲרֵ֖י הֻכַּבֵּ֣ס אֹתֹ֑ו וְקָרַ֣ע אֹתֹ֗ו מִן־הַבֶּ֙גֶד֙ אֹ֣ו מִן־הָעֹ֔ור אֹ֥ו מִן־הַשְּׁתִ֖י אֹ֥ו מִן־הָעֵֽרֶב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲁⲛⲛⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲓⲥ ⲡⲓϭⲟϩ ϥⲟⲓ ⲛ̀ϩⲗⲟⲗ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲑⲣⲟⲩⲣⲁϧϥ ⲉϥⲉ̀ⲫⲁϧϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲡⲓϩⲃⲟⲥ ⲓⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲡⲓⲟⲩⲁⲑⲓ ⲓⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲡⲓϧⲉ ⲓⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲡⲓϣⲁⲣ

And if the priest should look, and the spot be dark after it has been washed, he shall tear it off from the garment, either from the warp or from the woof, or from the skin.

Και εαν ιδη ο ιερευς, και ιδου, η πληγη, αφου επλυθη, ειναι ημαυρωμενη, τοτε θελει εκκοψει αυτην απο του ιματιου, η απο του δερματος, η απο του στημονιου, η απο του υφαδιου.

ثُمَّ إِنْ ظَهَرَتْ أَيْضًا فِي الثَّوْبِ فِي السَّدَى أَوِ اللُّحْمَةِ أَوْ فِي مَتَاعِ الْجِلْدِ فَهِيَ مُفْرِخَةٌ. بِالنَّارِ تُحْرِقُ مَا فِيهِ الضَّرْبَةُ.

וְאִם־תֵּרָאֶ֨ה עֹ֜וד בַּ֠בֶּגֶד אֹֽו־בַשְּׁתִ֤י אֹֽו־בָעֵ֙רֶב֙ אֹ֣ו בְכָל־כְּלִי־עֹ֔ור פֹּרַ֖חַת הִ֑וא בָּאֵ֣שׁ תִּשְׂרְפֶ֔נּוּ אֵ֥ת אֲשֶׁר־בֹּ֖ו הַנָּֽגַע׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉϥⲟⲩⲱⲛϩ ϧⲉⲛ ⲡⲓϩⲃⲟⲥ ⲓⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲟⲩⲁⲑⲓ ⲓⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲓϧⲉ ⲓⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲓϣⲁⲣ ⲓⲉ ϧⲉⲛ ⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛϣⲁⲣ ⲟⲩⲥⲉϩⲧ ⲡⲉ ⲉϥⲛⲁⲫⲓⲣⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ ⲉⲩⲉ̀ⲣⲱⲕϩ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲡⲓϭⲟϩ ϩⲓⲱⲧϥ

And if it should still appear in the garment, either in the warp or in the woof, or in any article of skin, it is a leprosy bursting forth: that wherein is the plague shall be burnt with fire.

Αλλ' εαν φανη ετι επι του ιματιου, επι του στημονιου, η επι του υφαδιου, η επι παντος σκευους δερματινου, ειναι λεπρα εξανθιζουσα· με πυρ θελεις καυσει το εχον την πληγην.

وَأَمَّا الثَّوْبُ، السَّدَى أَوِ اللُّحْمَةُ أَوْ مَتَاعُ الْجِلْدِ الَّذِي تَغْسِلُهُ وَتَزُولُ مِنْهُ الضَّرْبَةُ، فَيُغْسَلُ ثَانِيَةً فَيَطْهُرُ.

וְהַבֶּ֡גֶד אֹֽו־הַשְּׁתִ֨י אֹו־הָעֵ֜רֶב אֹֽו־כָל־כְּלִ֤י הָעֹור֙ אֲשֶׁ֣ר תְּכַבֵּ֔ס וְסָ֥ר מֵהֶ֖ם הַנָּ֑גַע וְכֻבַּ֥ס שֵׁנִ֖ית וְטָהֵֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓϩⲃⲟⲥ ⲓⲉ ⲡⲓⲟⲩⲁⲑⲓ ⲓⲉ ⲡⲓϧⲉ ⲓⲉ ⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ϣⲁⲣ ⲫⲏ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲣⲁϧϥ ⲙ̀ⲫⲙⲁϩ ⲥⲟⲡ ⲃ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ

And the garment, or the warp, or the woof, or any article of skin, which shall be washed, and the plague depart from it, shall also be washed again, and shall be clean.

Και το ιματιον, η το στημονιον, η το υφαδιον, παν σκευος δερματινον, το οποιον ηθελες πλυνει, εαν η πληγη εξηλειφθη απ' αυτων, τοτε θελει πλυθη εκ δευτερου και θελει εισθαι καθαρον.

«هَذِهِ شَرِيعَةُ ضَرْبَةِ الْبَرَصِ فِي الصُّوفِ أَوِ الْكَتَّانِ، فِي السَّدَى أَوِ اللُّحْمَةِ أَوْ فِي كُلِّ مَتَاعٍ مِنْ جِلْدٍ، لِلْحُكْمِ بِطَهَارَتِهِ أَوْ نَجَاسَتِهِ».

זֹ֠את תֹּורַ֨ת נֶֽגַע־צָרַ֜עַת בֶּ֥גֶד הַצֶּ֣מֶר ׀ אֹ֣ו הַפִּשְׁתִּ֗ים אֹ֤ו הַשְּׁתִי֙ אֹ֣ו הָעֵ֔רֶב אֹ֖ו כָּל־כְּלִי־עֹ֑ור לְטַהֲרֹ֖ו אֹ֥ו לְטַמְּאֹֽו׃ פ

Ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲫⲛⲟⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩϭⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲥⲉϩⲧ ⲓⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩϩⲃⲟⲥ ⲛ̀ⲥⲟⲣⲧ ⲓⲉ ⲟⲩⲓⲁⲩ ⲓⲉ ⲟⲩⲟⲩⲁⲑⲓ ⲓⲉ ⲟⲩϧⲉ ⲓⲉ ⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ϣⲁⲣ ⲉ̀ⲡϫⲓⲛⲧⲟⲩⲃⲟϥ ⲓⲉ ⲉ̀ϭⲁϧⲙⲉϥ

This is the law of the plague of leprosy of a woollen or linen garment, either of the warp, or woof, or any leathern article, to pronounce it clean or unclean.

Ουτος ειναι ο νομος της πληγης της λεπρας επι ιματιου μαλλινου, η λινου, ειτε στημονιου, ειτε υφαδιου, η παντος σκευους δερματινου, δια να κρινηται καθαρον, η να κρινηται ακαθαρτον.

إصحاح 14

التطهر من الأمراض الجلدية المعدية

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«هَذِهِ تَكُونُ شَرِيعَةَ الأَبْرَصِ: يَوْمَ طُهْرِهِ، يُؤْتَى بِهِ إِلَى الْكَاهِنِ.

זֹ֤את תִּֽהְיֶה֙ תֹּורַ֣ת הַמְּצֹרָ֔ע בְּיֹ֖ום טָהֳרָתֹ֑ו וְהוּבָ֖א אֶל־הַכֹּהֵֽן׃

Ϫⲉ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲫⲛⲟⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲕⲁⲕⲥⲉϩⲧ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲉϥⲛⲁⲧⲟⲩⲃⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲉⲛϥ ϩⲁ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ

This is the law of the leper: in whatsoever day he shall have been cleansed, then shall he be brought to the priest.

Ουτος ειναι ο νομος του λεπρου εν τη ημερα του καθαρισμου αυτου· θελει φερθη προς τον ιερεα·

وَيَخْرُجُ الْكَاهِنُ إِلَى خَارِجِ الْمَحَلَّةِ، فَإِنْ رَأَى الْكَاهِنُ وَإِذَا ضَرْبَةُ الْبَرَصِ قَدْ بَرِئَتْ مِنَ الأَبْرَصِ،

וְיָצָא֙ הַכֹּהֵ֔ן אֶל־מִח֖וּץ לַֽמַּחֲנֶ֑ה וְרָאָה֙ הַכֹּהֵ֔ן וְהִנֵּ֛ה נִרְפָּ֥א נֶֽגַע־הַצָּרַ֖עַת מִן־הַצָּרֽוּעַ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉϥⲉ̀ⲓ̀ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲁϥⲧⲁⲗϭⲟ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϭⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲉϩⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁⲕⲥⲉϩⲧ

And the priest shall come forth out of the camp, and the priest shall look, and, behold, the plague of the leprosy is removed from the leper.

και θελει εξελθει ο ιερευς εξω του στρατοπεδου και θελει θεωρησει ο ιερευς, και ιδου, εαν ιατρευθη η πληγη της λεπρας εις τον λεπρον,

يَأْمُرُ الْكَاهِنُ أَنْ يُؤْخَذَ لِلْمُتَطَهِّرِ عُصْفُورَانِ حَيَّانِ طَاهِرَانِ، وَخَشَبُ أَرْزٍ وَقِرْمِزٌ وَزُوفَا.

וְצִוָּה֙ הַכֹּהֵ֔ן וְלָקַ֧ח לַמִּטַּהֵ֛ר שְׁתֵּֽי־צִפֳּרִ֥ים חַיֹּ֖ות טְהֹרֹ֑ות וְעֵ֣ץ אֶ֔רֶז וּשְׁנִ֥י תֹולַ֖עַת וְאֵזֹֽב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϭⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲧⲟⲩⲃⲟ ⲛ̀ⲉⲣϫ ⲥⲛⲟⲩϯ ⲉⲩⲟⲛϧ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϣⲉⲛⲥⲓϥⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϩⲱⲥ ⲛ̀ⲕⲟⲕⲕⲟⲥ ⲉϥⲥⲁϯ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϩⲩⲥⲱⲡⲟⲥ

And the priest shall give directions, and they shall take for him that is cleansed two clean live birds, and cedar wood, and spun scarlet, and hyssop.

τοτε θελει προσταξει ο ιερευς να λαβωσι δια τον καθαριζομενον δυο πτηνα ζωντα καθαρα και ξυλον κεδρινον και κοκκινον και υσσωπον.

وَيَأْمُرُ الْكَاهِنُ أَنْ يُذْبَحَ الْعُصْفُورُ الْوَاحِدُ فِي إِنَاءِ خَزَفٍ عَلَى مَاءٍ حَيٍّ.

וְצִוָּה֙ הַכֹּהֵ֔ן וְשָׁחַ֖ט אֶת־הַצִּפֹּ֣ור הָאֶחָ֑ת אֶל־כְּלִי־חֶ֖רֶשׂ עַל־מַ֥יִם חַיִּֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϧⲟⲗϧⲉⲗ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲣϫ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲟⲕⲓ ⲙ̀ⲃⲉⲗϫ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲉϥⲟⲛϧ

And the priest shall give direction, and they shall kill one bird over an earthen vessel over running water.

Και θελει προσταξει ο ιερευς να σφαξωσι το εν πτηνον εις αγγειον πηλινον επανω υδατος ζωντος·

أَمَّا الْعُصْفُورُ الْحَيُّ فَيَأْخُذُهُ مَعَ خَشَبِ الأَرْزِ وَالْقِرْمِزِ وَالزُّوفَا وَيَغْمِسُهَا مَعَ الْعُصْفُورِ الْحَيِّ فِي دَمِ الْعُصْفُورِ الْمَذْبُوحِ عَلَى الْمَاءِ الْحَيِّ،

אֶת־הַצִּפֹּ֤ר הַֽחַיָּה֙ יִקַּ֣ח אֹתָ֔הּ וְאֶת־עֵ֥ץ הָאֶ֛רֶז וְאֶת־שְׁנִ֥י הַתֹּולַ֖עַת וְאֶת־הָאֵזֹ֑ב וְטָבַ֨ל אֹותָ֜ם וְאֵ֣ת ׀ הַצִּפֹּ֣ר הַֽחַיָּ֗ה בְּדַם֙ הַצִּפֹּ֣ר הַשְּׁחֻטָ֔ה עַ֖ל הַמַּ֥יִם הַֽחַיִּֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϭⲓ ⲛ̀ϯⲉⲣϫ ⲉⲧⲟⲛϧ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϣⲉⲛⲥⲓϥⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϩⲱⲥ ⲛ̀ⲕⲟⲕⲕⲟⲥ ⲉⲧⲥⲁϯ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϩⲩⲥⲱⲡⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲥⲟⲡⲟⲩ ⲛⲉⲙ ϯⲉⲣϫ ⲉⲧⲟⲛϧ ϧⲉⲛ ⲡⲥⲛⲟϥ ⲛ̀ϯⲉⲣϫ ⲉⲧⲁⲩϧⲉⲗϧⲱⲗⲥ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲉϥⲟⲛϧ

And as for the living bird he shall take it, and the cedar wood, and the spun scarlet, and the hyssop, and he shall dip them and the living bird into the blood of the bird that was slain over running water.

το δε πτηνον το ζων, θελει λαβει αυτο και το ξυλον το κεδρινον και το κοκκινον και τον υσσωπον και θελει εμβαψει αυτα και το πτηνον το ζων εις το αιμα του πτηνου του εσφαγμενου επανω του υδατος του ζωντος·

وَيَنْضِحُ عَلَى الْمُتَطَهِّرِ مِنَ الْبَرَصِ سَبْعَ مَرَّاتٍ فَيُطَهِّرُهُ، ثُمَّ يُطْلِقُ الْعُصْفُورَ الْحَيَّ عَلَى وَجْهِ الصَّحْرَاءِ.

וְהִזָּ֗ה עַ֧ל הַמִּטַּהֵ֛ר מִן־הַצָּרַ֖עַת שֶׁ֣בַע פְּעָמִ֑ים וְטִ֣הֲרֹ֔ו וְשִׁלַּ֛ח אֶת־הַצִּפֹּ֥ר הַֽחַיָּ֖ה עַל־פְּנֵ֥י הַשָּׂדֶֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲛⲟⲩϫϧ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲥⲟⲡ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲧⲟⲩⲃⲟ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲉϩⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ⲟⲩⲟϩ ϯⲉⲣϫ ⲉⲧⲟⲛϧ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲟⲣⲡⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ⲡⲓⲙⲉϣϣⲱⲧ

And he shall sprinkle seven times upon him that was cleansed of his leprosy, and he shall be clean; and he shall let go the living bird into the field.

και θελει ραντισει επι τον καθαριζομενον απο της λεπρας επτακις και θελει κρινει αυτον καθαρον· και θελει απολυσει το πτηνον το ζων επι προσωπον της πεδιαδος.

فَيَغْسِلُ الْمُتَطَهِّرُ ثِيَابَهُ وَيَحْلِقُ كُلَّ شَعْرِهِ وَيَسْتَحِمُّ بِمَاءٍ فَيَطْهُرُ. ثُمَّ يَدْخُلُ الْمَحَلَّةَ، لكِنْ يُقِيمُ خَارِجَ خَيْمَتِهِ سَبْعَةَ أَيَّامٍ.

וְכִבֶּס֩ הַמִּטַּהֵ֨ר אֶת־בְּגָדָ֜יו וְגִלַּ֣ח אֶת־כָּל־שְׂעָרֹ֗ו וְרָחַ֤ץ בַּמַּ֙יִם֙ וְטָהֵ֔ר וְאַחַ֖ר יָבֹ֣וא אֶל־הַֽמַּחֲנֶ֑ה וְיָשַׁ֛ב מִח֥וּץ לְאָהֳלֹ֖ו שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲣⲱϧⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϩⲃⲱⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲧⲟⲩⲃⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϧⲉⲕϩ ⲡⲉϥϥⲱⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϫⲱⲕⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ ⲉϥⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲟϩⲓ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛ̀ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ

and the man that has been cleansed shall wash his garments, and shall shave off all his hair, and shall wash himself in water, and shall be clean; and after that he shall go into the camp, and shall remain out of his house seven days.

Και θελει πλυνει ο καθαριζομενος τα ιματια αυτου και θελει ξυρισει πασας τας τριχας αυτου και θελει λουσθη εν υδατι και θελει εισθαι καθαρος· και μετα ταυτα θελει ελθει εις το στρατοπεδον και θελει διατριψει εξω της σκηνης αυτου επτα ημερας.

وَفِي الْيَوْمِ السَّابِعِ يَحْلِقُ كُلَّ شَعْرِهِ: رَأْسَهُ وَلِحْيَتَهُ وَحَوَاجِبَ عَيْنَيْهِ وَجَمِيعَ شَعْرِهِ يَحْلِقُ. وَيَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَرْحَضُ جَسَدَهُ بِمَاءٍ فَيَطْهُرُ.

וְהָיָה֩ בַיֹּ֨ום הַשְּׁבִיעִ֜י יְגַלַּ֣ח אֶת־כָּל־שְׂעָרֹ֗ו אֶת־רֹאשֹׁ֤ו וְאֶת־זְקָנֹו֙ וְאֵת֙ גַּבֹּ֣ת עֵינָ֔יו וְאֶת־כָּל־שְׂעָרֹ֖ו יְגַלֵּ֑חַ וְכִבֶּ֣ס אֶת־בְּגָדָ֗יו וְרָחַ֧ץ אֶת־בְּשָׂרֹ֛ו בַּמַּ֖יִם וְטָהֵֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲍ̅ ⲉϥⲉ̀ϧⲉⲕϩ ⲡⲉϥϥⲱⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲧⲉϥⲁⲫⲉ ⲛⲉⲙ ⲧⲉϥⲙⲟⲣⲧ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲙⲉϫⲉⲛϩ ⲛⲉⲙ ϥⲱⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉⲛⲧⲁϥ ⲉϥⲉ̀ϧⲟⲕϩⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲣⲱϧⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϩⲃⲱⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϫⲉⲕⲉⲙ ⲡⲉϥⲥⲱⲙⲁ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ

And it shall come to pass on the seventh day, he shall shave off all his hair, his head and his beard, and his eye-brows, even all his hair shall he shave; and he shall wash his garments, and wash his body with water, and shall be clean.

Και την εβδομην ημεραν θελει ξυρισει πασας τας τριχας αυτου, την κεφαλην αυτου και τον πωγωνα αυτου και τα οφρυδια αυτου και πασας τας τριχας αυτου θελει ξυρισει και θελει πλυνει τα ιματια αυτου και θελει λουσει το σωμα αυτου εν υδατι και θελει εισθαι καθαρος.

ثُمَّ فِي الْيَوْمِ الثَّامِنِ يَأْخُذُ خَرُوفَيْنِ صَحِيحَيْنِ وَنَعْجَةً وَاحِدَةً حَوْلِيَّةً صَحِيحَةً وَثَلاَثَةَ أَعْشَارِ دَقِيقٍ تَقْدِمَةً مَلْتُوتَةً بِزَيْتٍ وَلُجَّ زَيْتٍ.

וּבַיֹּ֣ום הַשְּׁמִינִ֗י יִקַּ֤ח שְׁנֵֽי־כְבָשִׂים֙ תְּמִימִ֔ים וְכַבְשָׂ֥ה אַחַ֛ת בַּת־שְׁנָתָ֖הּ תְּמִימָ֑ה וּשְׁלֹשָׁ֣ה עֶשְׂרֹנִ֗ים סֹ֤לֶת מִנְחָה֙ בְּלוּלָ֣ה בַשֶּׁ֔מֶן וְלֹ֥ג אֶחָ֖ד שָֽׁמֶן׃

Ⲟⲩⲟϩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲏ̅ ⲉϥⲉ̀ϭⲓ ⲛ̀ϩⲓⲏⲃ ⲃ̅ ⲛ̀ⲁⲧⲁϭⲛⲓ ⲉ̀ⲁⲩⲉⲣⲟⲩⲣⲟⲙⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲉⲥⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲁⲧⲁϭⲛⲓ ⲉ̀ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲣⲟⲙⲡⲓ ⲛⲉⲙ ⲅ̅ ⲛ̀ⲣⲉⲙⲏⲧ ⲛ̀ⲥⲉⲙⲓⲇⲁⲗⲓⲟⲛ ⲉⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉⲩⲟⲩⲟϣⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲉϩ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲗⲟⲕ ⲛ̀ⲛⲉϩ

And on the eighth day he shall take two lambs without spot of a year old, and one ewe lamp without spot of a year old, and three-tenths of fine flour for sacrifice kneaded with oil, and one small cup of oil.

Και την ογδοην ημεραν θελει λαβει δυο αρνια αρσενικα αμωμα και εν αρνιον θηλυκον ενιαυσιον αμωμον και τρια δεκατα σεμιδαλεως δια προσφοραν εξ αλφιτων, εζυμωμενης μετα ελαιου, και εν λογ ελαιου·

فَيُوقِفُ الْكَاهِنُ الْمُطَهِّرُ الإِنْسَانَ الْمُتَطَهِّرَ وَإِيَّاهَا أَمَامَ الرَّبِّ لَدَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ.

וְהֶעֱמִ֞יד הַכֹּהֵ֣ן הַֽמְטַהֵ֗ר אֵ֛ת הָאִ֥ישׁ הַמִּטַּהֵ֖ר וְאֹתָ֑ם לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה פֶּ֖תַח אֹ֥הֶל מֹועֵֽד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉⲧⲧⲟⲩⲃⲟ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁϩⲟ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ⲙ̀ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲉⲧⲛⲁⲧⲟⲩⲃⲟ ⲛⲉⲙ ⲛⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ϩⲓⲣⲉⲛ ⲫⲣⲟ ⲛ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ

And the priest that cleanses shall present the man under purification, and these offerings before the Lord, at the door of the tabernacle of witness.

και θελει παραστησει ο ιερευς ο καθαριζων τον ανθρωπον τον καθαριζομενον και αυτα ενωπιον του Κυριου, εις την θυραν της σκηνης του μαρτυριου.

ثُمَّ يَأْخُذُ الْكَاهِنُ الْخَرُوفَ الْوَاحِدَ وَيُقَرِّبُهُ ذَبِيحَةَ إِثْمٍ مَعَ لُجِّ الزَّيْتِ. يُرَدِّدُهُمَا تَرْدِيدًا أَمَامَ الرَّبِّ.

וְלָקַ֨ח הַכֹּהֵ֜ן אֶת־הַכֶּ֣בֶשׂ הָאֶחָ֗ד וְהִקְרִ֥יב אֹתֹ֛ו לְאָשָׁ֖ם וְאֶת־לֹ֣ג הַשָּׁ֑מֶן וְהֵנִ֥יף אֹתָ֛ם תְּנוּפָ֖ה לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲱⲗⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ϩⲓⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛϥ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϯⲙⲉⲧϣⲁϥⲧ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲗⲟⲕ ⲛ̀ⲛⲉϩ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲟⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲟⲩⲫⲱⲣϫ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And the priest shall take one lamb, and offer him for a trespass-offering, and the cup of oil, and set them apart for a special offering before the Lord.

Και θελει λαβει ο ιερευς το εν αρσενικον αρνιον και θελει προσφερει αυτο εις προσφοραν περι ανομιας και το λογ του ελαιου, και θελει κινησει αυτα εις κινητην προσφοραν ενωπιον του Κυριου.

وَيَذْبَحُ الْخَرُوفَ فِي الْمَوْضِعِ الَّذِي يَذْبَحُ فِيهِ ذَبِيحَةَ الْخَطِيَّةِ وَالْمُحْرَقَةَ فِي الْمَكَانِ الْمُقَدَّسِ، لأَنَّ ذَبِيحَةَ الإِثْمِ كَذَبِيحَةِ الْخَطِيَّةِ لِلْكَاهِنِ. إِنَّهَا قُدْسُ أَقْدَاسٍ.

וְשָׁחַ֣ט אֶת־הַכֶּ֗בֶשׂ בִּ֠מְקֹום אֲשֶׁ֨ר יִשְׁחַ֧ט אֶת־הַֽחַטָּ֛את וְאֶת־הָעֹלָ֖ה בִּמְקֹ֣ום הַקֹּ֑דֶשׁ כִּ֡י כַּ֠חַטָּאת הָאָשָׁ֥ם הוּא֙ לַכֹּהֵ֔ן קֹ֥דֶשׁ קָֽדָשִׁ֖ים הֽוּא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϧⲟⲗϧⲉⲗ ⲙ̀ⲡⲓϩⲓⲏⲃ ⲙⲡⲓⲙⲁ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁϧⲟⲗϧⲉⲗ ⲙ̀ⲡⲓϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϫⲟϥϫⲉϥ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲁ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲫⲏ ⲅⲁⲣ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲉⲑⲃⲉ ϯⲙⲉⲧϣⲁϥⲧ ⲉⲧϣⲟⲡ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲛⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛⲉ

and they shall kill the lamb in the place where they kill the whole-burnt-offerings, and the sin-offerings, in the holy places; for it is a sin-offering: as the trespass-offering, it belongs to the priest, it is most holy.

Και θελει σφαξει το αρνιον εν τω τοπω οπου σφαζουσι την περι αμαρτιας προσφοραν και το ολοκαυτωμα, εν τω τοπω τω αγιω· διοτι καθως η περι αμαρτιας προσφορα, η περι ανομιας προσφορα ειναι του ιερεως· ειναι αγιωτατον.

وَيَأْخُذُ الْكَاهِنُ مِنْ دَمِ ذَبِيحَةِ الإِثْمِ وَيَجْعَلُ الْكَاهِنُ عَلَى شَحْمَةِ أُذُنِ الْمُتَطَهِّرِ الْيُمْنَى، وَعَلَى إِبْهَامِ يَدِهِ الْيُمْنَى، وَعَلَى إِبْهَامِ رِجْلِهِ الْيُمْنَى.

וְלָקַ֣ח הַכֹּהֵן֮ מִדַּ֣ם הָאָשָׁם֒ וְנָתַן֙ הַכֹּהֵ֔ן עַל־תְּנ֛וּךְ אֹ֥זֶן הַמִּטַּהֵ֖ר הַיְמָנִ֑ית וְעַל־בֹּ֤הֶן יָדֹו֙ הַיְמָנִ֔ית וְעַל־בֹּ֥הֶן רַגְלֹ֖ו הַיְמָנִֽית׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲱⲗⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲉⲑⲃⲉ ϯⲙⲉⲧϣⲁϥⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲗⲟ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲗⲟⲃⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲙⲁϣϫ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲧⲟⲩⲃⲟ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϩⲏⲧⲥ ⲛ̀ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϩⲏⲧⲥ ⲛ̀ⲧⲉϥⲫⲁⲧ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ

And the priest shall take of the blood of the trespass-offering, and the priest shall put it on the tip of the right ear of the person under cleansing, and on the thumb of his right hand, and on the great toe of his right foot.

Και θελει λαβει ο ιερευς απο του αιματος της περι ανομιας προσφορας και θελει βαλει αυτο ο ιερευς επι τον λοβον του δεξιου ωτιου του καθαριζομενου και επι τον αντιχειρα της δεξιας αυτου χειρος και επι τον μεγαλον δακτυλον του δεξιου αυτου ποδος·

وَيَأْخُذُ الْكَاهِنُ مِنْ لُجِّ الزَّيْتِ وَيَصُبُّ فِي كَفِّ الْكَاهِنِ الْيُسْرَى.

וְלָקַ֥ח הַכֹּהֵ֖ן מִלֹּ֣ג הַשָּׁ֑מֶן וְיָצַ֛ק עַל־כַּ֥ף הַכֹּהֵ֖ן הַשְּׂמָאלִֽית׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲱⲗⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲗⲟⲕ ⲛ̀ⲛⲉϩ ⲉϥⲉ̀ϫⲱϣ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲛ̀ϫⲁϭⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ

And the priest shall take of the cup of oil, and shall pour it upon his own left hand.

και θελει λαβει ο ιερευς απο του λογ του ελαιου και θελει χυσει αυτο εις την παλαμην της αριστερας αυτου χειρος·

وَيَغْمِسُ الْكَاهِنُ إِصْبَعَهُ الْيُمْنَى فِي الزَّيْتِ الَّذِي عَلَى كَفِّهِ الْيُسْرَى، وَيَنْضِحُ مِنَ الزَّيْتِ بِإِصْبَعِهِ سَبْعَ مَرَّاتٍ أَمَامَ الرَّبِّ.

וְטָבַ֤ל הַכֹּהֵן֙ אֶת־אֶצְבָּעֹ֣ו הַיְמָנִ֔ית מִן־הַשֶּׁ֕מֶן אֲשֶׁ֥ר עַל־כַּפֹּ֖ו הַשְּׂמָאלִ֑ית וְהִזָּ֨ה מִן־הַשֶּׁ֧מֶן בְּאֶצְבָּעֹ֛ו שֶׁ֥בַע פְּעָמִ֖ים לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉϥⲉ̀ⲥⲉⲡ ⲡⲉϥⲧⲏⲃ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲛⲉϩ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲛ̀ϫⲁϭⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲛⲟⲩϫϧ ⲙ̀ⲡⲉϥⲧⲏⲃ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲛⲉϩ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲥⲟⲡ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And he shall dip with the finger of his right hand into some of the oil that is in his left hand, and he shall sprinkle with his finger seven times before the Lord.

και θελει εμβαψει ο ιερευς τον δακτυλον αυτου τον δεξιον εις το ελαιον το εν τη αριστερα αυτου παλαμη, και θελει ραντισει εκ του ελαιου δια του δακτυλου αυτου επτακις ενωπιον του Κυριου·

وَمِمَّا فَضِلَ مِنَ الزَّيْتِ الَّذِي فِي كَفِّهِ يَجْعَلُ الْكَاهِنُ عَلَى شَحْمَةِ أُذُنِ الْمُتَطَهِّرِ الْيُمْنَى، وَعَلَى إِبْهَامِ يَدِهِ الْيُمْنَى، وَعَلَى إِبْهَامِ رِجْلِهِ الْيُمْنَى، عَلَى دَمِ ذَبِيحَةِ الإِثْمِ.

וּמִיֶּ֨תֶר הַשֶּׁ֜מֶן אֲשֶׁ֣ר עַל־כַּפֹּ֗ו יִתֵּ֤ן הַכֹּהֵן֙ עַל־תְּנ֞וּךְ אֹ֤זֶן הַמִּטַּהֵר֙ הַיְמָנִ֔ית וְעַל־בֹּ֤הֶן יָדֹו֙ הַיְמָנִ֔ית וְעַל־בֹּ֥הֶן רַגְלֹ֖ו הַיְמָנִ֑ית עַ֖ל דַּ֥ם הָאָשָֽׁם׃

Ⲡⲓⲛⲉϩ ⲇⲉ ⲉⲧⲁϥⲥⲱϫⲡ ϧⲉⲛ ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲗⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲗⲟⲃⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲙⲁϣϫ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲧⲟⲩⲃⲟ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϩⲏⲧⲥ ⲛ̀ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϩⲏⲧⲥ ⲛ̀ⲧⲉϥⲫⲁⲧ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲫⲙⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧϣⲁϥⲧ

And the remaining oil that is in his hand, the priest shall put on the tip of the right ear of him that is under cleansing, and on the thumb of his right hand, and on the great toe of his right foot, on the place of the blood of the trespass-offering.

και εκ του υπολοιπου ελαιου του εν τη παλαμη αυτου θελει βαλει ο ιερευς επι τον λοβον του δεξιου ωτιου του καθαριζομενου, και επι τον αντιχειρα της δεξιας αυτου χειρος και επι τον μεγαλον δακτυλον του δεξιου αυτου ποδος, επι το αιμα της περι ανομιας προσφορας·

وَالْفَاضِلُ مِنَ الزَّيْتِ الَّذِي فِي كَفِّ الْكَاهِنِ يَجْعَلُهُ عَلَى رَأْسِ الْمُتَطَهِّرِ، وَيُكَفِّرُ عَنْهُ الْكَاهِنُ أَمَامَ الرَّبِّ.

וְהַנֹּותָ֗ר בַּשֶּׁ֙מֶן֙ אֲשֶׁר֙ עַל־כַּ֣ף הַכֹּהֵ֔ן יִתֵּ֖ן עַל־רֹ֣אשׁ הַמִּטַּהֵ֑ר וְכִפֶּ֥ר עָלָ֛יו הַכֹּהֵ֖ן לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃

Ⲡⲓⲛⲉϩ ⲇⲉ ⲉⲧⲁϥⲥⲱϫⲡ ⲫⲏ ⲉⲧⲭⲏ ϧⲉⲛ ⲧϫⲓϫ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲗⲟϥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲁⲫⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲧⲟⲩⲃⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And the remaining oil that is on the hand of the priest, the priest shall put on the head of the cleansed leper, and the priest shall make atonement for him before the Lord.

το δε εναπολειφθεν ελαιον το εν τη παλαμη του ιερεως θελει χυσει επι την κεφαλην του καθαριζομενου· και θελει καμει εξιλεωσιν ο ιερευς υπερ αυτου ενωπιον του Κυριου.

ثُمَّ يَعْمَلُ الْكَاهِنُ ذَبِيحَةَ الْخَطِيَّةِ وَيُكَفِّرُ عَنِ الْمُتَطَهِّرِ مِنْ نَجَاسَتِهِ. ثُمَّ يَذْبَحُ الْمُحْرَقَةَ.

וְעָשָׂ֤ה הַכֹּהֵן֙ אֶת־הַ֣חַטָּ֔את וְכִפֶּ֕ר עַל־הַמִּטַּהֵ֖ר מִטֻּמְאָתֹ֑ו וְאַחַ֖ר יִשְׁחַ֥ט אֶת־הָעֹלָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲱⲃϩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁⲧⲟⲩⲃⲟ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲡⲓⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲫⲁⲓ ⲉϥⲉ̀ϧⲟⲗϧⲉⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲙ̀ⲡⲓϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϫⲟϥϫⲉϥ

And the priest shall sacrifice the sin-offering, and the priest shall make atonement for the person under purification to cleanse him from his sin, and afterwards the priest shall slay the whole-burnt-offering.

Και θελει προσφερει ο ιερευς την περι αμαρτιας προσφοραν, και θελει καμει εξιλεωσιν υπερ του καθαριζομενου απο της ακαθαρσιας αυτου· και επειτα θελει σφαξει το ολοκαυτωμα.

وَيُصْعِدُ الْكَاهِنُ الْمُحْرَقَةَ وَالتَّقْدِمَةَ عَلَى الْمَذْبَحِ وَيُكَفِّرُ عَنْهُ الْكَاهِنُ فَيَطْهُرُ.

וְהֶעֱלָ֧ה הַכֹּהֵ֛ן אֶת־הָעֹלָ֥ה וְאֶת־הַמִּנְחָ֖ה הַמִּזְבֵּ֑חָה וְכִפֶּ֥ר עָלָ֛יו הַכֹּהֵ֖ן וְטָהֵֽר׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲓⲛⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲙ̀ⲡⲓϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϫⲟϥϫⲉϥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟ

And the priest shall offer the whole-burnt-offering, and the sacrifice upon the altar before the Lord; and the priest shall make atonement for him, and he shall be cleansed.

Και θελει προσφερει ο ιερευς το ολοκαυτωμα και την εξ αλφιτων προσφοραν επι του θυσιαστηριου· και θελει καμει εξιλεωσιν υπερ αυτου ο ιερευς, και θελει εισθαι καθαρος.

«لكِنْ إِنْ كَانَ فَقِيرًا وَلَا تَنَالُ يَدُهُ، يَأْخُذُ خَرُوفًا وَاحِدًا ذَبِيحَةَ إِثْمٍ لِتَرْدِيدٍ، تَكْفِيرًا عَنْهُ، وَعُشْرًا وَاحِدًا مِنْ دَقِيقٍ مَلْتُوتٍ بِزَيْتٍ لِتَقْدِمَةٍ، وَلُجَّ زَيْتٍ،

וְאִם־דַּ֣ל ה֗וּא וְאֵ֣ין יָדֹו֮ מַשֶּׂגֶת֒ וְ֠לָקַח כֶּ֣בֶשׂ אֶחָ֥ד אָשָׁ֛ם לִתְנוּפָ֖ה לְכַפֵּ֣ר עָלָ֑יו וְעִשָּׂרֹ֨ון סֹ֜לֶת אֶחָ֨ד בָּל֥וּל בַּשֶּׁ֛מֶן לְמִנְחָ֖ה וְלֹ֥ג שָֽׁמֶן׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲟⲩϩⲏⲕⲓ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉϥϫⲓϫ ϫⲓⲙⲓ ⲁⲛ ⲉϥⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲟⲩϩⲓⲏⲃ ⲟⲩⲁⲓ ⲉ̀ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥϣⲱϥⲧ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲉ̀ⲟⲩⲫⲱⲣϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲱⲥⲇⲉ ⲉ̀ⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲣⲉⲙⲏⲧ ⲛ̀ⲥⲉⲙⲓⲇⲁⲗⲓⲟⲛ ⲉϥⲟⲩⲟϣⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲉϩ ⲉⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲗⲟⲕ ⲛ̀ⲛⲉϩ

And if he should be poor, and cannot afford so much, he shall take one lamb for his transgression for a separate-offering, so as to make propitiation for him, and a tenth deal of fine flour mingled with oil for a sacrifice, and one cup of oil,

Εαν δε ηναι πτωχος και δεν ευπορη να φερη τοσα, τοτε θελει λαβει εν αρνιον δια προσφοραν κινητην περι ανομιας, δια να καμη εξιλεωσιν υπερ αυτου, και εν δεκατον σεμιδαλεως εζυμωμενης μετα ελαιου δια την εξ αλφιτων προσφοραν και εν λογ ελαιου

وَيَمَامَتَيْنِ أَوْ فَرْخَيْ حَمَامٍ كَمَا تَنَالُ يَدُهُ، فَيَكُونُ الْوَاحِدُ ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ، وَالآخَرُ مُحْرَقَةً.

וּשְׁתֵּ֣י תֹרִ֗ים אֹ֤ו שְׁנֵי֙ בְּנֵ֣י יֹונָ֔ה אֲשֶׁ֥ר תַּשִּׂ֖יג יָדֹ֑ו וְהָיָ֤ה אֶחָד֙ חַטָּ֔את וְהָאֶחָ֖ד עֹלָֽה׃

Ⲛⲉⲙ ϭⲣⲟⲙⲡϣⲁⲗ ⲃ̅ ⲓⲉ ⲙⲁⲥ ⲃ̅ ⲛ̀ϭⲣⲟⲙⲡⲓ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲛⲁϫⲉⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ϣⲱⲡⲓ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲉⲩϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϫⲟϥϫⲉϥ

and two turtle-doves, or two young pigeons, as he can afford; and the one shall be for a sin-offering, and the other for a whole-burnt-offering.

και δυο τρυγονας η δυο νεοσσους περιστερων, οπως ευπορει να φερη· και η μεν μια θελει εισθαι δια την περι αμαρτιας προσφοραν, η δε αλλη δια ολοκαυτωμα.

وَيَأْتِي بِهَا فِي الْيَوْمِ الثَّامِنِ لِطُهْرِهِ إِلَى الْكَاهِنِ، إِلَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ أَمَامَ الرَّبِّ.

וְהֵבִ֨יא אֹתָ֜ם בַּיֹּ֧ום הַשְּׁמִינִ֛י לְטָהֳרָתֹ֖ו אֶל־הַכֹּהֵ֑ן אֶל־פֶּ֥תַח אֹֽהֶל־מֹועֵ֖ד לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲏ̅ ⲉ̀ⲡϫⲓⲛⲧⲟⲩⲃⲟϥ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛⲟⲩ ϩⲁ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ϩⲓⲣⲉⲛ ⲫⲣⲟ ⲛ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And he shall bring them on the eighth day, to purify him, to the priest, to the door of the tabernacle of witness before the Lord.

Και θελει φερει αυτα την ογδοην ημεραν δια τον καθαρισμον αυτου προς τον ιερεα εις την θυραν της σκηνης του μαρτυριου ενωπιον του Κυριου.

فَيَأْخُذُ الْكَاهِنُ كَبْشَ الإِثْمِ وَلُجَّ الزَّيْتِ، وَيُرَدِّدُهُمَا الْكَاهِنُ تَرْدِيدًا أَمَامَ الرَّبِّ.

וְלָקַ֧ח הַכֹּהֵ֛ן אֶת־כֶּ֥בֶשׂ הָאָשָׁ֖ם וְאֶת־לֹ֣ג הַשָּׁ֑מֶן וְהֵנִ֨יף אֹתָ֧ם הַכֹּהֵ֛ן תְּנוּפָ֖ה לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉⲱⲗⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲙⲡⲓϩⲓⲏⲃ ⲫⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧϣⲁϥⲧ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲗⲟⲕ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲛⲉϩ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉⲧⲁⲗⲱⲟⲩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲛⲟⲩϭⲗⲓⲗ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And the priest shall take the lamb of the trespass-offering, and the cup of oil, and place them for a set-offering before the Lord.

Και θελει λαβει ο ιερευς το αρνιον της περι ανομιας προσφορας και το λογ του ελαιου και θελει κινησει αυτα ο ιερευς εις προσφοραν κινητην ενωπιον του Κυριου.

ثُمَّ يَذْبَحُ كَبْشَ الإِثْمِ، وَيَأْخُذُ الْكَاهِنُ مِنْ دَمِ ذَبِيحَةِ الإِثْمِ وَيَجْعَلُ عَلَى شَحْمَةِ أُذُنِ الْمُتَطَهِّرِ الْيُمْنَى، وَعَلَى إِبْهَامِ يَدِهِ الْيُمْنَى، وَعَلَى إِبْهَامِ رِجْلِهِ الْيُمْنَى.

וְשָׁחַט֮ אֶת־כֶּ֣בֶשׂ הָֽאָשָׁם֒ וְלָקַ֤ח הַכֹּהֵן֙ מִדַּ֣ם הָֽאָשָׁ֔ם וְנָתַ֛ן עַל־תְּנ֥וּךְ אֹֽזֶן־הַמִּטַּהֵ֖ר הַיְמָנִ֑ית וְעַל־בֹּ֤הֶן יָדֹו֙ הַיְמָנִ֔ית וְעַל־בֹּ֥הֶן רַגְלֹ֖ו הַיְמָנִֽית׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϧⲟⲗϧⲉⲗ ⲙ̀ⲡⲓϩⲓⲏⲃ ⲫⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧϣⲁϥⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲱⲗⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧϣⲁϥⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲗⲟ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲗⲟⲃⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲙⲁϣϫ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁⲧⲟⲩⲃⲟ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϩⲏⲧⲥ ⲛ̀ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϩⲏⲧⲥ ⲛ̀ⲧⲉϥⲫⲁⲧ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ

And he shall slay the lamb of the trespass-offering; and the priest shall take of the blood of the trespass-offering, and put it on the tip of the right ear of him that is under purification, and on the thumb of his right hand, and on the great toe of his right foot.

Και θελει σφαξει το αρνιον της περι ανομιας προσφορας· και θελει λαβει ο ιερευς απο του αιματος της περι ανομιας προσφορας και θελει βαλει αυτο επι τον λοβον του δεξιου ωτιου του καθαριζομενου και επι τον αντιχειρα της δεξιας αυτου χειρος και επι τον μεγαλον δακτυλον του δεξιου αυτου ποδος.

وَيَصُبُّ الْكَاهِنُ مِنَ الزَّيْتِ فِي كَفِّ الْكَاهِنِ الْيُسْرَى،

וּמִן־הַשֶּׁ֖מֶן יִצֹ֣ק הַכֹּהֵ֑ן עַל־כַּ֥ף הַכֹּהֵ֖ן הַשְּׂמָאלִֽית׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ϫⲱϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲛⲉϩ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲛ̀ϫⲁϭⲏ

And the priest shall pour of the oil on his own left hand.

Και θελει χυσει ο ιερευς απο του ελαιου εις την παλαμην της αριστερας αυτου χειρος·

وَيَنْضِحُ الْكَاهِنُ بِإِصْبَعِهِ الْيُمْنَى مِنَ الزَّيْتِ الَّذِي فِي كَفِّهِ الْيُسْرَى سَبْعَ مَرَّاتٍ أَمَامَ الرَّبِّ.

וְהִזָּ֤ה הַכֹּהֵן֙ בְּאֶצְבָּעֹ֣ו הַיְמָנִ֔ית מִן־הַשֶּׁ֕מֶן אֲשֶׁ֥ר עַל־כַּפֹּ֖ו הַשְּׂמָאלִ֑ית שֶׁ֥בַע פְּעָמִ֖ים לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲱⲗⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲛⲉϩ ⲙ̀ⲡⲉϥⲧⲏⲃ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲛ̀ϫⲁϭⲏ ⲛ̀ⲧⲉϥⲛⲟⲩϫϧ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲥⲟⲡ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And the priest shall sprinkle with the finger of his right hand some of the oil that is in his left hand seven times before the Lord.

και θελει ραντισει ο ιερευς δια του δακτυλου αυτου του δεξιου απο του ελαιου, του εν τη παλαμη αυτου τη αριστερα, επτακις ενωπιον του Κυριου·

وَيَجْعَلُ الْكَاهِنُ مِنَ الزَّيْتِ الَّذِي فِي كَفِّهِ عَلَى شَحْمَةِ أُذُنِ الْمُتَطَهِّرِ الْيُمْنَى، وَعَلَى إِبْهَامِ يَدِهِ الْيُمْنَى، وَعَلَى إِبْهَامِ رِجْلِهِ الْيُمْنَى، عَلَى مَوْضِعِ دَمِ ذَبِيحَةِ الإِثْمِ.

וְנָתַ֨ן הַכֹּהֵ֜ן מִן־הַשֶּׁ֣מֶן ׀ אֲשֶׁ֣ר עַל־כַּפֹּ֗ו עַל־תְּנ֞וּךְ אֹ֤זֶן הַמִּטַּהֵר֙ הַיְמָנִ֔ית וְעַל־בֹּ֤הֶן יָדֹו֙ הַיְמָנִ֔ית וְעַל־בֹּ֥הֶן רַגְלֹ֖ו הַיְמָנִ֑ית עַל־מְקֹ֖ום דַּ֥ם הָאָשָֽׁם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲛⲉϩ ⲉⲧϣⲟⲡ ϧⲉⲛ ⲧϫⲓϫ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲗⲟ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲫⲙⲁϣϫ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁⲧⲟⲩⲃⲟ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϩⲏⲧⲥ ⲛ̀ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϩⲏⲧⲥ ⲛ̀ⲧⲉϥⲫⲁⲧ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁ ⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧϣⲁϥⲧ

And the priest shall put of the oil that is on his hand on the tip of the right ear of him that is under purification, and on the thumb of his right hand, and on the great toe of his right foot, on the place of the blood of the trespass-offering.

και θελει βαλει ο ιερευς απο του ελαιου, του εν τη παλαμη αυτου, επι τον λοβον του δεξιου ωτιου του καθαριζομενου, και επι τον αντιχειρα της δεξιας αυτου χειρος και επι τον μεγαλον δακτυλον του δεξιου αυτου ποδος, επι τον τοπον του αιματος της περι ανομιας προσφορας·

وَالْفَاضِلُ مِنَ الزَّيْتِ الَّذِي فِي كَفِّ الْكَاهِنِ يَجْعَلُهُ عَلَى رَأْسِ الْمُتَطَهِّرِ تَكْفِيرًا عَنْهُ أَمَامَ الرَّبِّ.

וְהַנֹּותָ֗ר מִן־הַשֶּׁ֙מֶן֙ אֲשֶׁר֙ עַל־כַּ֣ף הַכֹּהֵ֔ן יִתֵּ֖ן עַל־רֹ֣אשׁ הַמִּטַּהֵ֑ר לְכַפֵּ֥ר עָלָ֖יו לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃

Ⲡⲓⲛⲉϩ ⲇⲉ ⲉⲧⲁϥⲥⲱϫⲡ ⲫⲏ ⲉⲧϣⲟⲡ ϧⲉⲛ ⲧϫⲓϫ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲗⲟ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲁⲫⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲧⲟⲩⲃⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And that which is left of the oil which is on the hand of the priest he shall put on the head of him that is purged, and the priest shall make atonement for him before the Lord.

το δε εναπολειφθεν εκ του ελαιου, του εν τη παλαμη του ιερεως, θελει βαλει επι την κεφαλην του καθαριζομενου, δια να καμη εξιλεωσιν υπερ αυτου ενωπιον του Κυριου.

ثُمَّ يَعْمَلُ وَاحِدَةً مِنَ الْيَمَامَتَيْنِ أَوْ مِنْ فَرْخَيِ الْحَمَامِ، مِمَّا تَنَالُ يَدُهُ.

וְעָשָׂ֤ה אֶת־הָֽאֶחָד֙ מִן־הַתֹּרִ֔ים אֹ֖ו מִן־בְּנֵ֣י הַיֹּונָ֑ה מֵאֲשֶׁ֥ר תַּשִּׂ֖יג יָדֹֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲛⲓϭⲣⲟⲙⲡϣⲁⲗ ⲓⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲥ ⲃ̅ ⲛ̀ϭⲣⲟⲙⲡⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲧⲉϥϫⲓϫ ϫⲉⲙϥ

And he shall offer one of the turtle-doves or of the young pigeons, as he can afford it,

Και θελει προσφερει την μιαν εκ των τρυγονων η εκ των νεοσσων των περιστερων, οπως ευπορει να φερη·

مَا تَنَالُ يَدُهُ: الْوَاحِدَ ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ، وَالآخَرَ مُحْرَقَةً مَعَ التَّقْدِمَةِ. وَيُكَفِّرُ الْكَاهِنُ عَنِ الْمُتَطَهِّرِ أَمَامَ الرَّبِّ.

אֵ֣ת אֲשֶׁר־תַּשִּׂ֞יג יָדֹ֗ו אֶת־הָאֶחָ֥ד חַטָּ֛את וְאֶת־הָאֶחָ֥ד עֹלָ֖ה עַל־הַמִּנְחָ֑ה וְכִפֶּ֧ר הַכֹּהֵ֛ן עַ֥ל הַמִּטַּהֵ֖ר לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃

Ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲉⲩϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϫⲟϥϫⲉϥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁⲧⲟⲩⲃⲟ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅

the one for a sin-offering, the other for a whole-burnt-offering with the meat-offering, and the priest shall make an atonement before the Lord for him that is under purification.

οπως ευπορει να φερη, την μεν δια προσφοραν περι αμαρτιας, την δε αλλην δια ολοκαυτωμα, μετα της εξ αλφιτων προσφορας· και θελει καμει ο ιερευς εξιλεωσιν υπερ του καθαριζομενου ενωπιον του Κυριου.

هَذِهِ شَرِيعَةُ الَّذِي فِيهِ ضَرْبَةُ بَرَصٍ الَّذِي لَا تَنَالُ يَدُهُ فِي تَطْهِيرِهِ».

זֹ֣את תֹּורַ֔ת אֲשֶׁר־בֹּ֖ו נֶ֣גַע צָרָ֑עַת אֲשֶׁ֛ר לֹֽא־תַשִּׂ֥יג יָדֹ֖ו בְּטָהֳרָתֹֽו׃ פ

Ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲫⲛⲟⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲡⲓϭⲟϩ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲉϩⲧ ⲛⲉⲙ ⲫⲏ ⲉⲧⲉϥⲛⲁϫⲓⲙⲓ ⲁⲛ ϧⲉⲛ ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲉϥⲧⲟⲩⲃⲟ

This is the law for him in whom is the plague of leprosy, and who cannot afford the offerings for his purification.

Ουτος ειναι ο νομος περι του εχοντος πληγην λεπρας, οστις δεν ευπορει να φερη τα προς τον καθαρισμον αυτου.

برص البيوت

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى وَهَارُونَ قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֣ר יְהוָ֔ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה וְאֶֽל־אַהֲרֹ֖ן לֵאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses and Aaron, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην και προς τον Ααρων, λεγων,

«مَتَى جِئْتُمْ إِلَى أَرْضِ كَنْعَانَ الَّتِي أُعْطِيكُمْ مُلْكًا، وَجَعَلْتُ ضَرْبَةَ بَرَصٍ فِي بَيْتٍ فِي أَرْضِ مُلْكِكُمْ.

כִּ֤י תָבֹ֙אוּ֙ אֶל־אֶ֣רֶץ כְּנַ֔עַן אֲשֶׁ֥ר אֲנִ֛י נֹתֵ֥ן לָכֶ֖ם לַאֲחֻזָּ֑ה וְנָתַתִּי֙ נֶ֣גַע צָרַ֔עַת בְּבֵ֖ית אֶ֥רֶץ אֲחֻזַּתְכֶֽם׃

Ϫⲉ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲁⲛϣⲉ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲭⲁⲛⲁⲛⲉⲟⲥ ⲫⲏ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉ̀ϯⲛⲁⲧⲏⲓϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲕⲗⲏⲣⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲁϯ ⲛ̀ⲟⲩϭⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲥⲉϩⲧ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲏⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϭⲓⲧϥ

Whensoever ye shall enter into the land of the Chananites, which I give you for a possession, and I shall put the plague of leprosy in the houses of the land of your possession;

Οταν εισελθητε εις την γην Χανααν, την οποιαν εγω σας διδω εις ιδιοκτησιαν, και βαλω την πληγην της λεπρας εις τινα οικιαν της γης της ιδιοκτησιας σας·

يَأْتِي الَّذِي لَهُ الْبَيْتُ، وَيُخْبِرُ الْكَاهِنِ قَائِلًا: قَدْ ظَهَرَ لِي شِبْهُ ضَرْبَةٍ فِي الْبَيْتِ.

וּבָא֙ אֲשֶׁר־לֹ֣ו הַבַּ֔יִת וְהִגִּ֥יד לַכֹּהֵ֖ן לֵאמֹ֑ר כְּנֶ֕גַע נִרְאָ֥ה לִ֖י בַּבָּֽיִת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲡⲓⲏⲓ ⲫⲱϥ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲙⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩϭⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲥⲉϩⲧ ⲁϥⲟⲩⲱⲛϩ ⲉⲣⲟⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲏⲓ

then the owner of the house shall come and report to the priest, saying, I have seen as it were a plague in the house.

και εκεινος, του οποιου ειναι η οικια, ελθη και αναγγειλη προς τον ιερεα, λεγων, Εφανη εις εμε ως πληγη εν τη οικια·

فَيَأْمُرُ الْكَاهِنُ أَنْ يُفْرِغُوا الْبَيْتَ قَبْلَ دُخُولِ الْكَاهِنِ لِيَرَى الضَّرْبَةَ، لِئَلاَّ يَتَنَجَّسَ كُلُّ مَا فِي الْبَيْتِ. وَبَعْدَ ذَلِكَ يَدْخُلُ الْكَاهِنُ لِيَرَى الْبَيْتَ.

וְצִוָּ֨ה הַכֹּהֵ֜ן וּפִנּ֣וּ אֶת־הַבַּ֗יִת בְּטֶ֨רֶם יָבֹ֤א הַכֹּהֵן֙ לִרְאֹ֣ות אֶת־הַנֶּ֔גַע וְלֹ֥א יִטְמָ֖א כָּל־אֲשֶׁ֣ר בַּבָּ֑יִת וְאַ֥חַר כֵּ֛ן יָבֹ֥א הַכֹּהֵ֖ן לִרְאֹ֥ות אֶת־הַבָּֽיִת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲛ̀ϣⲟⲣⲡ ⲉⲥⲉ̀ⲕⲉϩ ⲙ̀ⲡⲓⲏⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲉϥⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲓϭⲟϩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲟⲩϣⲱⲡⲓ ⲉⲩϭⲁϧⲉⲙ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲡⲓⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ ⲉϥⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉ̀ϯⲛⲓⲁⲧϥ ⲙ̀ⲡⲓⲏⲓ

And the priest shall give orders to remove the furniture of the house, before the priest comes in to see the plague, and thus none of the things in the house shall become unclean; and afterwards the priest shall go in to examine the house.

τοτε θελει προσταξει ο ιερευς να εκκενωσωσι την οικιαν, πριν υπαγη ο ιερευς δια να θεωρηση την πληγην, δια να μη γεινωσιν ακαθαρτα παντα τα εν τη οικια και μετα ταυτα θελει εμβη ο ιερευς δια να θεωρηση την οικιαν·

فَإِذَا رَأَى الضَّرْبَةَ، وَإِذَا الضَّرْبَةُ فِي حِيطَانِ الْبَيْتِ نُقَرٌ ضَارِبَةٌ إِلَى الْخُضْرَةِ أَوْ إِلَى الْحُمْرَةِ، وَمَنْظَرُهَا أَعْمَقُ مِنَ الْحَائِطِ،

וְרָאָ֣ה אֶת־הַנֶּ֗גַע וְהִנֵּ֤ה הַנֶּ֙גַע֙ בְּקִירֹ֣ת הַבַּ֔יִת שְׁקַֽעֲרוּרֹת֙ יְרַקְרַקֹּ֔ת אֹ֖ו אֲדַמְדַּמֹּ֑ת וּמַרְאֵיהֶ֥ן שָׁפָ֖ל מִן־הַקִּֽיר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲓϭⲟϩ ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲓⲥ ⲡⲓϭⲟϩ ϧⲉⲛ ⲛⲓϫⲟⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲏⲓ ϩⲁⲛϫⲁⲛⲉⲩ ⲉⲩⲟⲩⲉⲧⲟⲩⲱⲧ ⲓⲉ ⲉⲩⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲟⲩⲁⲛ ⲛ̀ⲭⲣⲱⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲟⲩϩⲟ ⲉϥⲑⲉⲃⲓⲏⲟⲩⲧ ⲉ̀ⲛⲓϫⲟⲓ

And he shall look on the plague, and, behold, if the plague is in the walls of the house, he will see greenish or reddish cavities, and the appearance of them will be beneath the surface of the walls.

και θελει θεωρησει την πληγην· και ιδου, εαν η πληγη ηναι εις τους τοιχους της οικιας με κοιλωματα πρασινιζοντα η κοκκινωπα και η θεωρια αυτων ηναι βαθυτερα του τοιχου·

يَخْرُجُ الْكَاهِنُ مِنَ الْبَيْتِ إِلَى بَابِ الْبَيْتِ، وَيُغْلِقُ الْبَيْتَ سَبْعَةَ أَيَّامٍ.

וְיָצָ֧א הַכֹּהֵ֛ן מִן־הַבַּ֖יִת אֶל־פֶּ֣תַח הַבָּ֑יִת וְהִסְגִּ֥יר אֶת־הַבַּ֖יִת שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲏⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲫⲣⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲉⲧ ⲡⲓⲏⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ

And the priest shall come out of the house to the door of the house, and the priest shall separate the house seven days.

τοτε θελει εξελθει ο ιερευς εκ της οικιας εις την θυραν της οικιας και θελει κλεισει την οικιαν επτα ημερας.

فَإِذَا رَجَعَ الْكَاهِنُ فِي الْيَوْمِ السَّابِعِ وَرَأَى وَإِذَا الضَّرْبَةُ قَدِ امْتَدَّتْ فِي حِيطَانِ الْبَيْتِ،

וְשָׁ֥ב הַכֹּהֵ֖ן בַּיֹּ֣ום הַשְּׁבִיעִ֑י וְרָאָ֕ה וְהִנֵּ֛ה פָּשָׂ֥ה הַנֶּ֖גַע בְּקִירֹ֥ת הַבָּֽיִת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲙ̀ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲍ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲓⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲓⲥ ⲡⲓϭⲟϩ ⲁϥϫⲱϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϫⲟⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲏⲓ

And the priest shall return on the seventh day and view the house; and, behold, if the plague is spread in the walls of the house,

Και θελει επιστρεψει ο ιερευς την εβδομην ημεραν και θελει θεωρησει και ιδου, εαν η πληγη εξηπλωθη εις τους τοιχους της οικιας,

يَأْمُرُ الْكَاهِنُ أَنْ يَقْلَعُوا الْحِجَارَةَ الَّتِي فِيهَا الضَّرْبَةُ وَيَطْرَحُوهَا خَارِجَ الْمَدِينَةِ فِي مَكَانٍ نَجِسٍ.

וְצִוָּה֙ הַכֹּהֵ֔ן וְחִלְּצוּ֙ אֶת־הָ֣אֲבָנִ֔ים אֲשֶׁ֥ר בָּהֵ֖ן הַנָּ֑גַע וְהִשְׁלִ֤יכוּ אֶתְהֶן֙ אֶל־מִח֣וּץ לָעִ֔יר אֶל־מָקֹ֖ום טָמֵֽא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲑⲉⲕⲉⲙ ⲛⲓⲱⲛⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϫⲟⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϩⲓⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛ̀ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ ⲉⲩⲙⲁ ⲉϥϭⲁϧⲉⲙ

then the priest shall give orders, and they shall take away the stones in which the plague is, and shall cast them out of the city into an unclean place.

τοτε ο ιερευς θελει προσταξει να εκβαλωσι τους λιθους, εις τους οποιους ειναι η πληγη, και θελουσι ριψει αυτους εξω της πολεως εις τοπον ακαθαρτον.

وَيُقَشِّرُ الْبَيْتَ مِنْ دَاخِلٍ حَوَالَيْهِ، وَيَطْرَحُونَ التُّرَابَ الَّذِي يُقَشِّرُونَهُ خَارِجَ الْمَدِينَةِ فِي مَكَانٍ نَجِسٍ.

וְאֶת־הַבַּ֛יִת יַקְצִ֥עַ מִבַּ֖יִת סָבִ֑יב וְשָׁפְכ֗וּ אֶת־הֶֽעָפָר֙ אֲשֶׁ֣ר הִקְצ֔וּ אֶל־מִח֣וּץ לָעִ֔יר אֶל־מָקֹ֖ום טָמֵֽא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϧⲁϧ ⲥⲁϧⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲏⲓ ⲉϥⲕⲱϯ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϫⲉϣ ⲡⲓⲣⲏⲓⲥⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲧⲁⲩϧⲁϧϥ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛ̀ϯⲃⲁⲕⲓ ⲉⲩⲙⲁ ⲉϥϭⲁϧⲉⲙ

And they shall scrape the house within round about, and shall pour out the dust scraped off outside the city into an unclean place.

Και θελει καμει να αποξυσωσι την οικιαν εσωθεν κυκλω, και θελουσι ριψει το χωμα το απεξυσμενον εξω της πολεως εις τοπον ακαθαρτον·

وَيَأْخُذُونَ حِجَارَةً أُخْرَى وَيُدْخِلُونَهَا فِي مَكَانِ الْحِجَارَةِ، وَيَأْخُذُ تُرَابًا آخَرَ وَيُطَيِّنُ الْبَيْتَ.

וְלָקְחוּ֙ אֲבָנִ֣ים אֲחֵרֹ֔ות וְהֵבִ֖יאוּ אֶל־תַּ֣חַת הָאֲבָנִ֑ים וְעָפָ֥ר אַחֵ֛ר יִקַּ֖ח וְטָ֥ח אֶת־הַבָּֽיִת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϭⲓ ⲛ̀ϩⲁⲛⲕⲉⲱⲛⲓ ⲉⲧⲁⲩϧⲁϧⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲭⲁⲩ ⲛ̀ⲧϣⲉⲃⲓⲱ ⲛ̀ⲛⲓⲱⲛⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϭⲓ ⲛ̀ϩⲁⲛⲕⲉⲣⲏⲓⲥⲓ ⲉⲩⲉ̀ⲱϣϫ ⲙ̀ⲡⲓⲏⲓ

And they shall take other scraped stones, and put them in the place of the former stones, and they shall take other plaster and plaster the house.

και θελουσι λαβει αλλους λιθους, και βαλει αυτους αντι των λιθων εκεινων· και θελουσι λαβει αλλο χωμα, και θελουσι χρισει την οικιαν.

فَإِنْ رَجَعَتِ الضَّرْبَةُ وَأَفْرَخَتْ فِي الْبَيْتِ بَعْدَ قَلْعِ الْحِجَارَةِ وَقَشْرِ الْبَيْتِ وَتَطْيِينِهِ،

וְאִם־יָשׁ֤וּב הַנֶּ֙גַע֙ וּפָרַ֣ח בַּבַּ֔יִת אַחַ֖ר חִלֵּ֣ץ אֶת־הָאֲבָנִ֑ים וְאַחֲרֵ֛י הִקְצֹ֥ות אֶת־הַבַּ֖יִת וְאַחֲרֵ֥י הִטֹּֽוחַ׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉϥⲓ̀ ⲛ̀ⲟⲩⲟϩⲉⲙ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϭⲟϩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲓ̀ ⲛ̀ⲣⲱⲧ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲏⲓ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲑⲣⲉ ⲛⲓⲱⲛⲓ ϩⲱⲗ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲟⲩϧⲁϧ ⲡⲓⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲟϣϫϥ

And if the plague should return again, and break out in the house after they have taken away the stones and after the house is scraped, and after it has been plastered,

Και εαν ελθη παλιν η πληγη και αναφανη εις την οικιαν, αφου εξεβαλον τους λιθους και αφου απεξυσαν την οικιαν και αφου αυτη εχρισθη,

وَأَتَى الْكَاهِنُ وَرَأَى وَإِذَا الضَّرْبَةُ قَدِ امْتَدَّتْ فِي الْبَيْتِ، فَهِيَ بَرَصٌ مُفْسِدٌ فِي الْبَيْتِ. إِنَّهُ نَجِسٌ.

וּבָא֙ הַכֹּהֵ֔ן וְרָאָ֕ה וְהִנֵּ֛ה פָּשָׂ֥ה הַנֶּ֖גַע בַּבָּ֑יִת צָרַ֨עַת מַמְאֶ֥רֶת הִ֛וא בַּבַּ֖יִת טָמֵ֥א הֽוּא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲁϥϫⲱϣ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲏⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϭⲟϩ ⲟⲩⲥⲉϩⲧ ⲡⲉ ⲉϥⲛⲁⲟϩⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲏⲓ ϥϭⲁϧⲉⲙ

then the priest shall go in and see if the plague is spread in the house: it is a confirmed leprosy in the house, it is unclean.

τοτε θελει εισελθει ο ιερευς και θελει θεωρησει· και ιδου, εαν η πληγη εξηπλωθη εις την οικιαν, ειναι λεπρα διαβρωτικη εν τη οικια· ειναι ακαθαρτος.

فَيَهْدِمُ الْبَيْتَ: حِجَارَتَهُ وَأَخْشَابَهُ وَكُلَّ تُرَابِ الْبَيْتِ، وَيُخْرِجُهَا إِلَى خَارِجِ الْمَدِينَةِ إِلَى مَكَانٍ نَجِسٍ.

וְנָתַ֣ץ אֶת־הַבַּ֗יִת אֶת־אֲבָנָיו֙ וְאֶת־עֵצָ֔יו וְאֵ֖ת כָּל־עֲפַ֣ר הַבָּ֑יִת וְהֹוצִיא֙ אֶל־מִח֣וּץ לָעִ֔יר אֶל־מָקֹ֖ום טָמֵֽא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲉⲛ ⲡⲓⲏⲓ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉϥϣⲉ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲱⲛⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲉϥⲣⲏⲓⲥⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲉⲩⲉ̀ⲟⲗϥ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛ̀ϯⲡⲟⲗⲓⲥ ⲉⲩⲙⲁ ⲉϥϭⲁϧⲉⲙ

And they shall take down the house, and its timbers and its stones, and they shall carry out all the mortar without the city into an unclean place.

Και θελουσι κρημνισει την οικιαν, τους λιθους αυτης και τα ξυλα αυτης και παν το χωμα της οικιας· και θελουσι φερει αυτα εξω της πολεως εις τοπον ακαθαρτον.

وَمَنْ دَخَلَ إِلَى الْبَيْتِ فِي كُلِّ أَيَّامِ انْغِلاَقِهِ، يَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְהַבָּא֙ אֶל־הַבַּ֔יִת כָּל־יְמֵ֖י הִסְגִּ֣יר אֹתֹ֑ו יִטְמָ֖א עַד־הָעָֽרֶב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁϣⲉ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲓⲏⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲉ ϥⲑⲓⲟⲩⲏⲟⲩⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥϭⲁϧⲉⲙ ϣⲁ ⲣⲟⲩϩⲓ

And he that goes into the house at any time, during its separation, shall be unclean until evening.

Και οστις εισελθη εις την οικιαν κατα πασας τας ημερας, καθ' ας ειναι κεκλεισμενη, θελει εισθαι ακαθαρτος εως εσπερας.

وَمَنْ نَامَ فِي الْبَيْتِ يَغْسِلُ ثِيَابَهُ. وَمَنْ أَكَلَ فِي الْبَيْتِ يَغْسِلُ ثِيَابَهُ.

וְהַשֹּׁכֵ֣ב בַּבַּ֔יִת יְכַבֵּ֖ס אֶת־בְּגָדָ֑יו וְהָאֹכֵ֣ל בַּבַּ֔יִת יְכַבֵּ֖ס אֶת־בְּגָדָֽיו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁⲉⲛⲕⲟⲧ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲏⲓ ⲉϥⲉ̀ⲣⲱϧⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϩⲃⲱⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁⲟⲩⲱⲙ ⲛ̀ϧⲟⲩⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲏⲓ ⲉϥⲉ̀ⲣⲱϧⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϩⲃⲱⲥ

And he that sleeps in the house shall wash his garments, and be unclean until evening; and he that eats in the house shall wash his garments, and be unclean until evening.

Και οστις κοιμηθη εν τη οικια, θελει πλυνει τα ιματια αυτου· και οστις φαγη εν τη οικια, θελει πλυνει τα ιματια αυτου.

لكِنْ إِنْ أَتَى الْكَاهِنُ وَرَأَى وَإِذَا الضَّرْبَةُ لَمْ تَمْتَدَّ فِي الْبَيْتِ بَعْدَ تَطْيِينِ الْبَيْتِ، يُطَهِّرُ الْكَاهِنُ الْبَيْتَ. لأَنَّ الضَّرْبَةَ قَدْ بَرِئَتْ.

וְאִם־בֹּ֨א יָבֹ֜א הַכֹּהֵ֗ן וְרָאָה֙ וְ֠הִנֵּה לֹא־פָשָׂ֤ה הַנֶּ֙גַע֙ בַּבַּ֔יִת אַחֲרֵ֖י הִטֹּ֣חַ אֶת־הַבָּ֑יִת וְטִהַ֤ר הַכֹּהֵן֙ אֶת־הַבַּ֔יִת כִּ֥י נִרְפָּ֖א הַנָּֽגַע׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉϥⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲛⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲡⲡⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩϫⲱϣ ϥϫⲏϣ ⲁⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲏⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϭⲟϩ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲑⲣⲟⲩⲥⲉⲗϫ ⲡⲓⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉϥⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲏⲓ ϫⲉ ⲟⲩⲏⲓ ⲁϥⲧⲁⲗϭⲟ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϭⲟϩ

and if the priest shall arrive and enter and see, and behold the plague be not at all spread in the house after the house has been plastered, then the priest shall declare the house clean, because the plague is healed.

Αλλ' εαν ο ιερευς εισελθων θεωρηση και ιδου, δεν εξηπλωθη η πληγη εν τη οικια, αφου εχρισθη η οικια, τοτε ο ιερευς θελει κρινει την οικιαν καθαραν, διοτι ιατρευθη η πληγη.

فَيَأْخُذُ لِتَطْهِيرِ الْبَيْتِ عُصْفُورَيْنِ وَخَشَبَ أَرْزٍ وَقِرْمِزًا وَزُوفَا.

וְלָקַ֛ח לְחַטֵּ֥א אֶת־הַבַּ֖יִת שְׁתֵּ֣י צִפֳּרִ֑ים וְעֵ֣ץ אֶ֔רֶז וּשְׁנִ֥י תֹולַ֖עַת וְאֵזֹֽב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϭⲓ ⲉ̀ⲡϫⲓⲛⲧⲟⲩⲃⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲏⲓ ⲛ̀ⲉⲣϫ ⲃ̅ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϣⲉⲛⲥⲓϥⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲕⲟⲕⲕⲓⲛⲟⲛ ⲉϥⲥⲁϯ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϩⲩⲥⲱⲡⲟⲥ

And he shall take to purify the house two clean living birds, and cedar wood, and spun scarlet, and hyssop.

Και θελει λαβει, δια να καθαριση την οικιαν, δυο πτηνα, και ξυλον κεδρινον και κοκκινον και υσσωπον.

وَيَذْبَحُ الْعُصْفُورَ الْوَاحِدَ فِي إِنَاءِ خَزَفٍ عَلَى مَاءٍ حَيٍّ،

וְשָׁחַ֖ט אֶת־הַצִּפֹּ֣ר הָאֶחָ֑ת אֶל־כְּלִי־חֶ֖רֶשׂ עַל־מַ֥יִם חַיִּֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϧⲟⲗϧⲉⲗ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲉⲣϫ ⲉ̀ⲟⲩⲙⲟⲕⲓ ⲙ̀ⲃⲉⲗϫ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲉϥⲟⲛϧ

And he shall slay one bird in an earthen vessel over running water.

Και θελει σφαξει το εν πτηνον εις αγγειον πηλινον επανω υδατος ζωντος.

وَيَأْخُذُ خَشَبَ الأَرْزِ وَالزُّوفَا وَالْقِرْمِزَ وَالْعُصْفُورَ الْحَيَّ وَيَغْمِسُهَا فِي دَمِ الْعُصْفُورِ الْمَذْبُوحِ وَفِي الْمَاءِ الْحَيِّ، وَيَنْضِحُ الْبَيْتَ سَبْعَ مَرَّاتٍ،

וְלָקַ֣ח אֶת־עֵֽץ־הָ֠אֶרֶז וְאֶת־הָ֨אֵזֹ֜ב וְאֵ֣ת ׀ שְׁנִ֣י הַתֹּולַ֗עַת וְאֵת֮ הַצִּפֹּ֣ר הַֽחַיָּה֒ וְטָבַ֣ל אֹתָ֗ם בְּדַם֙ הַצִּפֹּ֣ר הַשְּׁחוּטָ֔ה וּבַמַּ֖יִם הַֽחַיִּ֑ים וְהִזָּ֥ה אֶל־הַבַּ֖יִת שֶׁ֥בַע פְּעָמִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲱⲗⲓ ⲙ̀ⲡⲓϣⲉⲛⲥⲓϥⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲕⲟⲕⲕⲓⲛⲟⲛ ⲉⲧⲥⲁϯ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϩⲩⲥⲥⲱⲡⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲉⲣϫ ⲉⲧⲟⲛϧ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲥⲟⲡⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲙ̀ⲡⲓⲉⲣϫ ⲉⲧⲁϥϧⲉⲗϧⲱⲗϥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲉϥⲟⲛϧ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲛⲟⲩϫϧ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲏⲓ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲥⲟⲡ

And he shall take the cedar wood, and the spun scarlet, and the hyssop, and the living bird; and shall dip it into the blood of the bird slain over running water, and with them he shall sprinkle the house seven times.

Και θελει λαβει το ξυλον το κεδρινον και τον υσσωπον και το κοκκινον και το πτηνον το ζων, και εμβαψει αυτα εις το αιμα του εσφαγμενου πτηνου και εις το υδωρ το ζων, και θελει ραντισει την οικιαν επτακις.

وَيُطَهِّرُ الْبَيْتَ بِدَمِ الْعُصْفُورِ وَبِالْمَاءِ الْحَيِّ وَبِالْعُصْفُورِ الْحَيِّ وَبِخَشَبِ الأَرْزِ وَبِالزُّوفَا وَبِالْقِرْمِزِ.

וְחִטֵּ֣א אֶת־הַבַּ֔יִת בְּדַם֙ הַצִּפֹּ֔ור וּבַמַּ֖יִם הַֽחַיִּ֑ים וּבַצִּפֹּ֣ר הַחַיָּ֗ה וּבְעֵ֥ץ הָאֶ֛רֶז וּבָאֵזֹ֖ב וּבִשְׁנִ֥י הַתֹּולָֽעַת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲙ̀ⲡⲓⲉⲣϫ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲙⲱⲟⲩ ⲉⲧⲟⲛϧ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϣⲉⲛⲥⲓϥⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϩⲩⲥⲥⲱⲡⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲕⲟⲕⲕⲓⲛⲟⲛ ⲉϥⲥⲁϯ

and he shall purify the house with the blood of the bird, and with the running water, and with the living bird, and with the cedar wood, and with the hyssop, and with the spun scarlet.

Και θελει καθαρισει την οικιαν δια του αιματος του πτηνου και δια του υδατος του ζωντος και δια του πτηνου του ζωντος και δια του ξυλου του κεδρινου και δια του υσσωπου και δια του κοκκινου.

ثُمَّ يُطْلِقُ الْعُصْفُورَ الْحَيَّ إِلَى خَارِجِ الْمَدِينَةِ عَلَى وَجْهِ الصَّحْرَاءِ وَيُكَفِّرُ عَنِ الْبَيْتِ فَيَطْهُرُ.

וְשִׁלַּ֞ח אֶת־הַצִּפֹּ֧ר הַֽחַיָּ֛ה אֶל־מִח֥וּץ לָעִ֖יר אֶל־פְּנֵ֣י הַשָּׂדֶ֑ה וְכִפֶּ֥ר עַל־הַבַּ֖יִת וְטָהֵֽר׃

Ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲱⲣⲡ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡⲓⲉⲣϫ ⲉⲧⲟⲛϧ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛ̀ϯⲃⲁⲕⲓ ⲉ̀ⲡⲓⲙⲉϣϣⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ

And he shall let the living bird go out of the city into the field, and shall make atonement for the house, and it shall be clean.

Το δε ζων πτηνον θελει απολυσει εξω της πολεως επι προσωπον της πεδιαδος, και θελει καμει εξιλεωσιν υπερ της οικιας· και θελει εισθαι καθαρα.

«هَذِهِ هِيَ الشَّرِيعَةُ لِكُلِّ ضَرْبَةٍ مِنَ الْبَرَصِ وَلِلْقَرَعِ،

זֹ֖את הַתֹּורָ֑ה לְכָל־נֶ֥גַע הַצָּרַ֖עַת וְלַנָּֽתֶק׃

Ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲫⲛⲟⲙⲟⲥ ⲕⲁⲧⲁ ϭⲟϩ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲥⲉϩⲧ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϧⲟⲙϧⲉⲙ

This is the law concerning every plague of leprosy and scurf,

Ουτος ειναι ο νομος περι πασης πληγης λεπρας και κασιδας,

وَلِبَرَصِ الثَّوْبِ وَالْبَيْتِ،

וּלְצָרַ֥עַת הַבֶּ֖גֶד וְלַבָּֽיִת׃

Ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲥⲉϩⲧ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲃⲱⲥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲏⲓ

and of the leprosy of a garment, and of a house,

και περι λεπρας ιματιου και οικιας,

وَلِلنَّاتِئِ وَلِلْقُوبَاءِ وَلِلُّمْعَةِ،

וְלַשְׂאֵ֥ת וְלַסַּפַּ֖חַת וְלַבֶּהָֽרֶת׃

Ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲟⲩⲗⲏ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲙⲏⲓⲛⲓ ⲛⲉⲙ ⲫⲏ ⲉⲧϯⲙⲟⲩⲉ

and of a sore, and of a clear spot, and of a shining one,

και περι πρησματος και περι ψωρας και περι εξανθηματος·

لِلتَّعْلِيمِ فِي يَوْمِ النَّجَاسَةِ وَيَوْمِ الطَّهَارَةِ. هَذِهِ شَرِيعَةُ الْبَرَصِ».

לְהֹורֹ֕ת בְּיֹ֥ום הַטָּמֵ֖א וּבְיֹ֣ום הַטָּהֹ֑ר זֹ֥את תֹּורַ֖ת הַצָּרָֽעַת׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ϩⲱⲥⲧⲉ ⲉ̀ⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲉϥⲛⲁϭⲱϧⲉⲙ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲉϥⲛⲁⲧⲟⲩⲃⲟ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲫⲛⲟⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲉϩⲧ

and of declaring in what day it is unclean, and in what day it shall be purged: this is the law of the leprosy.

δια να γινηται γνωστον ποτε ειναι τι ακαθαρτον και ποτε καθαρον· ουτος ειναι ο νομος περι της λεπρας.

إصحاح 15

شريعة ما يفرزه الجسد

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى وَهَارُونَ قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֣ר יְהוָ֔ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה וְאֶֽל־אַהֲרֹ֖ן לֵאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses and Aaron, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην και προς τον Ααρων, λεγων,

«كَلِّمَا بَنِي إِسْرَائِيلَ وَقُولاَ لَهُمْ: كُلُّ رَجُلٍ يَكُونُ لَهُ سَيْلٌ مِنْ لَحْمِهِ، فَسَيْلُهُ نَجِسٌ.

דַּבְּרוּ֙ אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וַאֲמַרְתֶּ֖ם אֲלֵהֶ֑ם אִ֣ישׁ אִ֗ישׁ כִּ֤י יִהְיֶה֙ זָ֣ב מִבְּשָׂרֹ֔ו זֹובֹ֖ו טָמֵ֥א הֽוּא׃

Ϫⲉ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϫⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲧⲉⲗⲧⲉⲗ ⲛⲁϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲥⲱⲙⲁ ⲡⲉϥⲧⲉⲗⲧⲉⲗ ϭⲁϧⲉⲙ

Speak to the children of Israel, and thou shalt say to them, Whatever man shall have an issue out of his body, his issue is unclean.

Λαλησατε προς τους υιους Ισραηλ, και ειπατε προς αυτους, Εαν τις ανθρωπος εχη ρευσιν εκ του σωματος αυτου, δια την ρευσιν αυτου ειναι ακαθαρτος.

وَهَذِهِ تَكُونُ نَجَاسَتُهُ بِسَيْلِهِ: إِنْ كَانَ لَحْمُهُ يَبْصُقُ سَيْلَهُ، أَوْ يَحْتَبِسُ لَحْمُهُ عَنْ سَيْلِهِ، فَذَلِكَ نَجَاسَتُهُ.

וְזֹ֛את תִּהְיֶ֥ה טֻמְאָתֹ֖ו בְּזֹובֹ֑ו רָ֣ר בְּשָׂרֹ֞ו אֶת־זֹובֹ֗ו אֹֽו־הֶחְתִּ֤ים בְּשָׂרֹו֙ מִזֹּובֹ֔ו טֻמְאָתֹ֖ו הִֽוא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲫⲛⲟⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥϭⲱϧⲉⲙ ⲉϥⲧⲉⲗⲧⲉⲗ ⲛ̀ⲟⲩϫⲣⲟϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲥⲱⲙⲁ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲧⲉⲗⲧⲉⲗ ⲫⲏ ⲉⲧⲉϥⲧⲁϩⲏⲟⲩⲧ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲥⲱⲙⲁ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡⲓⲧⲉⲗⲧⲉⲗ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲉϥϭⲱϧⲉⲙ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲧⲉⲗⲧⲉⲗ ⲙ̀ⲡⲉϥⲥⲱⲙⲁ ⲡⲁⲓ ⲧⲉⲗⲧⲉⲗ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲥⲱⲙⲁ ϥⲧⲁϩⲏⲟⲩⲧ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲟⲩⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡⲓⲧⲉⲗⲧⲉⲗ ⲡⲉ ⲡⲉϥϭⲱϧⲉⲙ

And this is the law of his uncleanness; whoever has a gonorrhoea out of his body, this is his uncleanness in him by reason of the issue, by which, his body is affected through the issue: all the days of the issue of his body, by which his body is affected through the issue, there is his uncleanness.

Και αυτη θελει εισθαι η ακαθαρσια αυτου εν τη ρευσει αυτου· αν τε το σωμα αυτου παυση απο της ρευσεως αυτου· ειναι η ακαθαρσια εν αυτω.

كُلُّ فِرَاشٍ يَضْطَجِعُ عَلَيْهِ الَّذِي لَهُ السَّيْلُ يَكُونُ نَجِسًا، وَكُلُّ مَتَاعٍ يَجْلِسُ عَلَيْهِ يَكُونُ نَجِسًا.

כָּל־הַמִּשְׁכָּ֗ב אֲשֶׁ֨ר יִשְׁכַּ֥ב עָלָ֛יו הַזָּ֖ב יִטְמָ֑א וְכָֽל־הַכְּלִ֛י אֲשֶׁר־יֵשֵׁ֥ב עָלָ֖יו יִטְמָֽא׃

Ⲟⲩⲟϩ ϣⲁⲓⲣⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉϥⲛⲁⲉⲛⲕⲟⲧ ϩⲓϫⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲧⲉⲗⲧⲉⲗ ϫⲣⲟϫ ⲥⲉϭⲁϧⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉϥⲛⲁϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲧⲉⲗⲧⲉⲗ ϫⲣⲟϫ ⲥⲉϭⲁϧⲉⲙ

Every bed on which he that has the issue shall happen to lie, is unclean; and every seat on which he that has the issue may happen to sit, shall be unclean.

Πασα κλινη, επι της οποιας ηθελε κοιμηθη ο εχων την ρευσιν, θελει εισθαι ακαθαρτος· και παν σκευος, επι του οποιου ηθελε καθισει, θελει εισθαι ακαθαρτον.

وَمَنْ مَسَّ فِرَاشَهُ يَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَسْتَحِمُّ بِمَاءٍ، وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְאִ֕ישׁ אֲשֶׁ֥ר יִגַּ֖ע בְּמִשְׁכָּבֹ֑ו יְכַבֵּ֧ס בְּגָדָ֛יו וְרָחַ֥ץ בַּמַּ֖יִם וְטָמֵ֥א עַד־הָעָֽרֶב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲣⲱⲙⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲛⲁϭⲓ ⲛⲉⲙ ⲧⲉϥϣⲁⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲉⲛⲕⲟⲧ ⲉϥⲉ̀ⲣⲱϧⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϩⲃⲱⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϫⲱⲕⲉⲙ ⲙ̀ⲡⲉϥⲥⲱⲙⲁ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥϭⲁϧⲉⲙ ϣⲁ ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲣⲟⲩϩⲓ

And the man who shall touch his bed, shall wash his garments, and bathe himself in water, and shall be unclean till evening.

Και ο ανθρωπος, οστις εγγιση την κλινην αυτου, θελει πλυνει τα ιματια αυτου και θελει λουσθη εν υδατι και θελει εισθαι ακαθαρτος εως εσπερας.

وَمَنْ جَلَسَ عَلَى الْمَتَاعِ الَّذِي يَجْلِسُ عَلَيْهِ ذُو السَّيْلِ، يَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَسْتَحِمُّ بِمَاءٍ، وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְהַיֹּשֵׁב֙ עַֽל־הַכְּלִ֔י אֲשֶׁר־יֵשֵׁ֥ב עָלָ֖יו הַזָּ֑ב יְכַבֵּ֧ס בְּגָדָ֛יו וְרָחַ֥ץ בַּמַּ֖יִם וְטָמֵ֥א עַד־הָעָֽרֶב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲫⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉϥⲛⲁϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲱϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲡⲉϥϫⲣⲟϫ ⲧⲉⲗⲧⲉⲗ ⲉϥⲉ̀ⲣⲱϧⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϩⲃⲱⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϫⲱⲕⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥϭⲁϧⲉⲙ ϣⲁ ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲣⲟⲩϩⲓ

And whosoever sits on the seat on which he that has the issue may have sat, shall wash his garments, and bathe himself in water, and shall be unclean until evening.

Και οστις καθιση επι του σκευους, επι του οποιου εκαθισεν ο εχων την ρευσιν, θελει πλυνει τα ιματια αυτου και θελει λουσθη εν υδατι και θελει εισθαι ακαθαρτος εως εσπερας.

وَمَنْ مَسَّ لَحْمَ ذِي السَّيْلِ يَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَسْتَحِمُّ بِمَاءٍ، وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְהַנֹּגֵ֖עַ בִּבְשַׂ֣ר הַזָּ֑ב יְכַבֵּ֧ס בְּגָדָ֛יו וְרָחַ֥ץ בַּמַּ֖יִם וְטָמֵ֥א עַד־הָעָֽרֶב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁϭⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲥⲱⲙⲁ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲡⲉϥϫⲣⲟϫ ⲧⲉⲗⲧⲉⲗ ⲉϥⲉ̀ⲣⲱϧⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϩⲃⲱⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϫⲱⲕⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥϭⲁϧⲉⲙ ϣⲁ ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲣⲟⲩϩⲓ

And he that touches the skin of him that has the issue, shall wash his garments and bathe himself in water, and shall be unclean till evening.

Και οστις εγγιση το σωμα του εχοντος την ρευσιν, θελει πλυνει τα ιματια αυτου και θελει λουσθη εν υδατι και θελει εισθαι ακαθαρτος εως εσπερας.

وَإِنْ بَصَقَ ذُو السَّيْلِ عَلَى طَاهِرٍ، يَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَسْتَحِمُّ بِمَاءٍ، وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְכִֽי־יָרֹ֛ק הַזָּ֖ב בַּטָּהֹ֑ור וְכִבֶּ֧ס בְּגָדָ֛יו וְרָחַ֥ץ בַּמַּ֖יִם וְטָמֵ֥א עַד־הָעָֽרֶב׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛⲉⲗⲧⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲡⲉϥϫⲣⲟϫ ⲧⲉⲗⲧⲉⲗ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲫⲏ ⲉⲧⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ⲉϥⲉ̀ⲣⲱϧⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϩⲃⲱⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϫⲱⲕⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥϭⲁϧⲉⲙ ϣⲁ ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲣⲟⲩϩⲓ

And if he that has the issue should spit upon one that is clean, that person shall wash his garments, and bathe himself in water, and be unclean until evening.

Και εαν ο εχων την ρευσιν πτυση επι τον καθαρον, ουτος θελει πλυνει τα ιματια αυτου και θελει λουσθη εν υδατι και θελει εισθαι ακαθαρτος εως εσπερας.

وَكُلُّ مَا يَرْكَبُ عَلَيْهِ ذُو السَّيْلِ يَكُونُ نَجِسًا.

וְכָל־הַמֶּרְכָּ֗ב אֲשֶׁ֨ר יִרְכַּ֥ב עָלָ֛יו הַזָּ֖ב יִטְמָֽא׃

Ⲟⲩⲟϩ ϣⲉⲛϯ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉϥⲛⲁⲁⲗⲏⲓ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲡⲉϥϫⲣⲟϫ ⲧⲉⲗⲧⲉⲗ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥϭⲁϧⲉⲙ

And every ass’s saddle, on which the man with the issue shall have mounted, shall be unclean till evening.

Και παν σαμαριον επι του οποιου ηθελε καθισει ο εχων την ρευσιν, θελει εισθαι ακαθαρτον.

وَكُلُّ مَنْ مَسَّ كُلَّ مَا كَانَ تَحْتَهُ يَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ، وَمَنْ حَمَلَهُنَّ يَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَسْتَحِمُّ بِمَاءٍ، وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְכָל־הַנֹּגֵ֗עַ בְּכֹל֙ אֲשֶׁ֣ר יִהְיֶ֣ה תַחְתָּ֔יו יִטְמָ֖א עַד־הָעָ֑רֶב וְהַנֹּושֵׂ֣א אֹותָ֔ם יְכַבֵּ֧ס בְּגָדָ֛יו וְרָחַ֥ץ בַּמַּ֖יִם וְטָמֵ֥א עַד־הָעָֽרֶב׃

Ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲛⲁϭⲓ ⲛⲉⲙ ⲛ̀ⲭⲁⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧϧⲁⲣⲟϥ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥϭⲁϧⲉⲙ ϣⲁ ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲣⲟⲩϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁⲟⲗⲟⲩ ⲉϥⲉ̀ⲣⲱϧⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϩⲃⲱⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϫⲱⲕⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥϭⲁϧⲉⲙ ϣⲁ ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲣⲟⲩϩⲓ

And every one that touches whatsoever shall have been under him shall be unclean until evening; and he that takes them up shall wash his garments, and bathe himself in water, and shall be unclean until evening.

Και οστις εγγιση παντα, οσα ηθελον εισθαι υποκατω αυτου, θελει εισθαι ακαθαρτος εως εσπερας· και οστις βασταση αυτα, θελει πλυνει τα ιματια αυτου και θελει λουσθη εν υδατι και θελει εισθαι ακαθαρτος εως εσπερας.

وَكُلُّ مَنْ مَسَّهُ ذُو السَّيْلِ وَلَمْ يَغْسِلْ يَدَيْهِ بِمَاءٍ، يَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَسْتَحِمُّ بِمَاءٍ وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְכֹ֨ל אֲשֶׁ֤ר יִגַּע־בֹּו֙ הַזָּ֔ב וְיָדָ֖יו לֹא־שָׁטַ֣ף בַּמָּ֑יִם וְכִבֶּ֧ס בְּגָדָ֛יו וְרָחַ֥ץ בַּמַּ֖יִם וְטָמֵ֥א עַד־הָעָֽרֶב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲉϥⲛⲁϭⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲡⲉϥϫⲣⲟϫ ⲧⲉⲗⲧⲉⲗ ⲙ̀ⲡⲉϥⲓⲁ ⲛⲉϥϫⲓϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲉϥⲉ̀ⲣⲱϧⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϩⲃⲱⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϫⲱⲕⲉⲙ ⲙ̀ⲡⲉϥⲥⲱⲙⲁ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥϭⲁϧⲉⲙ ϣⲁ ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲣⲟⲩϩⲓ

And whomsoever he that has the issue shall touch, if he have not rinsed his hands in water, he shall wash his garments, and bathe his body in water, and shall be unclean until evening.

Και οντινα εγγιση ο εχων την ρευσιν, χωρις να εχη νιμμενας τας χειρας αυτου εν υδατι, ουτος θελει πλυνει τα ιματια αυτου και θελει λουσθη εν υδατι και θελει εισθαι ακαθαρτος εως εσπερας.

وَإِنَاءُ الْخَزَفِ الَّذِي يَمَسُّهُ ذُو السَّيْلِ يُكْسَرُ. وَكُلُّ إِنَاءِ خَشَبٍ يُغْسَلُ بِمَاءٍ.

וּכְלִי־חֶ֛רֶשׂ אֲשֶׁר־יִגַּע־בֹּ֥ו הַזָּ֖ב יִשָּׁבֵ֑ר וְכָל־כְּלִי־עֵ֔ץ יִשָּׁטֵ֖ף בַּמָּֽיִם׃

Ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲙⲟⲕⲓ ⲙ̀ⲃⲉⲗϫ ⲉⲧⲉϥⲛⲁϭⲓ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲡⲉϥϫⲣⲟϫ ⲧⲉⲗⲧⲉⲗ ⲉⲩⲉ̀ϧⲉⲙϧⲱⲙϥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲙⲟⲕⲓ ̀ⲛϣⲉ ⲉⲩⲉ̀ⲓⲁϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ

And the earthen vessel which he that has the issue shall happen to touch, shall be broken; and a wooden vessel shall be washed with water, and shall be clean.

Και το αγγειον το πηλινον, το οποιον ηθελεν εγγισει ο εχων την ρευσιν, θελει συντριφθη· και παν σκευος ξυλινον θελει πλυθη εν υδατι.

وَإِذَا طَهُرَ ذُو السَّيْلِ مِنْ سَيْلِهِ، يُحْسَبُ لَهُ سَبْعَةُ أَيَّامٍ لِطُهْرِهِ، وَيَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَرْحَضُ جَسَدَهُ بِمَاءٍ حَيٍّ فَيَطْهُرُ.

וְכִֽי־יִטְהַ֤ר הַזָּב֙ מִזֹּובֹ֔ו וְסָ֨פַר לֹ֜ו שִׁבְעַ֥ת יָמִ֛ים לְטָהֳרָתֹ֖ו וְכִבֶּ֣ס בְּגָדָ֑יו וְרָחַ֧ץ בְּשָׂרֹ֛ו בְּמַ֥יִם חַיִּ֖ים וְטָהֵֽר׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛⲧⲟⲩⲃⲟ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲫⲱⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲡⲉϥϫⲣⲟϫ ⲧⲉⲗⲧⲉⲗ ⲉϥⲉ̀ϭⲓⲏⲡⲓ ⲛⲁϥ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲉϥⲧⲟⲩⲃⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲣⲱϧⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϩⲃⲱⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϫⲱⲕⲉⲙ ⲙ̀ⲡⲉϥⲥⲱⲙⲁ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲉϥⲟⲛϧ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ

and if he that has the issue should be cleansed of his issue, then shall he number to himself seven days for his purification; and he shall wash his garments, and bathe his body in water, and shall be clean.

Και αφου ο εχων την ρευσιν καθαρισθη απο της ρευσεως αυτου, τοτε θελει αριθμησει εις εαυτον επτα ημερας δια τον καθαρισμον αυτου· και θελει πλυνει τα ιματια αυτου και θελει λουσει το σωμα αυτου εν υδατι ζωντι και θελει εισθαι καθαρος.

وَفِي الْيَوْمِ الثَّامِنِ يَأْخُذُ لِنَفْسِهِ يَمَامَتَيْنِ أَوْ فَرْخَيْ حَمَامٍ، وَيَأْتِي إِلَى أَمَامِ الرَّبِّ، إِلَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ، وَيُعْطِيهِمَا لِلْكَاهِنِ،

וּבַיֹּ֣ום הַשְּׁמִינִ֗י יִֽקַּֽח־לֹו֙ שְׁתֵּ֣י תֹרִ֔ים אֹ֥ו שְׁנֵ֖י בְּנֵ֣י יֹונָ֑ה וּבָ֣א ׀ לִפְנֵ֣י יְהוָ֗ה אֶל־פֶּ֙תַח֙ אֹ֣הֶל מֹועֵ֔ד וּנְתָנָ֖ם אֶל־הַכֹּהֵֽן׃

Ⲙ̀ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲏ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϭⲓ ⲛⲁϥ ⲛ̀ϭⲣⲟⲙⲡϣⲁⲗ ⲃ̅ ⲓⲉ ⲙⲁⲥ ⲃ̅ ⲛ̀ϭⲣⲟⲙⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ϩⲓⲣⲉⲛ ⲛⲓⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ

And on the eighth day he shall take to himself two turtle-doves or two young pigeons, and he shall bring them before the Lord to the doors of the tabernacle of witness, and shall give them to the priest.

Και την ογδοην ημεραν θελει λαβει εις εαυτον δυο τρυγονας η δυο νεοσσους περιστερων και θελει ελθει ενωπιον του Κυριου εις την θυραν της σκηνης του μαρτυριου και θελει δωσει αυτας εις τον ιερεα·

فَيَعْمَلُهُمَا الْكَاهِنُ: الْوَاحِدَ ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ، وَالآخَرَ مُحْرَقَةً. وَيُكَفِّرُ عَنْهُ الْكَاهِنُ أَمَامَ الرَّبِّ مِنْ سَيْلِهِ.

וְעָשָׂ֤ה אֹתָם֙ הַכֹּהֵ֔ן אֶחָ֣ד חַטָּ֔את וְהָאֶחָ֖ד עֹלָ֑ה וְכִפֶּ֨ר עָלָ֧יו הַכֹּהֵ֛ן לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה מִזֹּובֹֽו׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ ⲟⲩⲁⲓ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲁⲓ ⲉⲩϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϫⲟϥϫⲉϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲉϥⲧⲉⲗⲧⲉⲗ

And the priest shall offer them one for a sin-offering, and the other for a whole-burnt-offering; and the priest shall make atonement for him before the Lord for his issue.

και θελει προσφερει αυτας ο ιερευς, την μεν δια προσφοραν περι αμαρτιας, την δε αλλην δια ολοκαυτωμα· και θελει καμει εξιλεωσιν ο ιερευς υπερ αυτου ενωπιον του Κυριου δια την ρευσιν αυτου.

«وَإِذَا حَدَثَ مِنْ رَجُلٍ اضْطِجَاعُ زَرْعٍ، يَرْحَضُ كُلَّ جَسَدِهِ بِمَاءٍ، وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְאִ֕ישׁ כִּֽי־תֵצֵ֥א מִמֶּ֖נּוּ שִׁכְבַת־זָ֑רַע וְרָחַ֥ץ בַּמַּ֛יִם אֶת־כָּל־בְּשָׂרֹ֖ו וְטָמֵ֥א עַד־הָעָֽרֶב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲣⲱⲙⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉϥⲛⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩϣⲁⲓⲣⲓ ⲛ̀ϫⲣⲟϫ ⲉϥⲉ̀ϫⲱⲕⲉⲙ ⲙ̀ⲡⲉϥⲥⲱⲙⲁ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥϭⲁϧⲉⲙ ϣⲁ ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲣⲟⲩϩⲓ

And the man whose seed of copulation shall happen to go forth from him, shall then wash his whole body, and shall be unclean until evening.

Και ο ανθρωπος, εκ του οποιου ηθελεν εξελθει σπερμα συνουσιας, θελει λουσει ολον αυτου το σωμα εν υδατι και θελει εισθαι ακαθαρτος εως εσπερας.

وَكُلُّ ثَوْبٍ وَكُلُّ جِلْدٍ يَكُونُ عَلَيْهِ اضْطِجَاعُ زَرْعٍ يُغْسَلُ بِمَاءٍ، وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְכָל־בֶּ֣גֶד וְכָל־עֹ֔ור אֲשֶׁר־יִהְיֶ֥ה עָלָ֖יו שִׁכְבַת־זָ֑רַע וְכֻבַּ֥ס בַּמַּ֖יִם וְטָמֵ֥א עַד־הָעָֽרֶב׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ϩⲃⲟⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲓⲉ ϣⲁⲣ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ϣⲁⲓⲣⲓ ⲛ̀ϫⲣⲟϫ ϩⲓϫⲱⲟⲩ ⲉⲩⲉ̀ⲣⲁϧϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥϭⲁϧⲉⲙ ϣⲁ ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲣⲟⲩϩⲓ

And every garment, and every skin on which there shall be the seed of copulation shall both be washed with water, and be unclean until evening.

Και παν ιματιον και παν δερμα, επι του οποιου ηθελεν εισθαι σπερμα συνουσιας, θελει πλυθη εν υδατι και θελει εισθαι ακαθαρτον εως εσπερας.

وَالْمَرْأَةُ الَّتِي يَضْطَجِعُ مَعَهَا رَجُلٌ اضْطِجَاعَ زَرْعٍ، يَسْتَحِمَّانِ بِمَاءٍ، وَيَكُونَانِ نَجِسَيْنِ إِلَى الْمَسَاءِ.

וְאִשָּׁ֕ה אֲשֶׁ֨ר יִשְׁכַּ֥ב אִ֛ישׁ אֹתָ֖הּ שִׁכְבַת־זָ֑רַע וְרָחֲצ֣וּ בַמַּ֔יִם וְטָמְא֖וּ עַד־הָעָֽרֶב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲛ̀ⲕⲟⲧ ⲛⲉⲙⲁⲥ ⲛ̀ⲟⲩϣⲁⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩϫⲣⲟϫ ⲉⲩⲉ̀ϫⲱⲕⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩϭⲁϧⲉⲙ ϣⲁ ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲣⲟⲩϩⲓ

And a woman, if a man shall lie with her with seed of copulation—they shall both bathe themselves in water and shall be unclean until evening.

Η δε γυνη, μετα της οποιας ηθελε συγκοιμηθη ανθρωπος εν σπερματι συνουσιας, θελουσι λουσθη εν υδατι και θελουσιν εισθαι ακαθαρτοι εως εσπερας.

«وَإِذَا كَانَتِ امْرَأَةٌ لَهَا سَيْلٌ، وَكَانَ سَيْلُهَا دَمًا فِي لَحْمِهَا، فَسَبْعَةَ أَيَّامٍ تَكُونُ فِي طَمْثِهَا. وَكُلُّ مَنْ مَسَّهَا يَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְאִשָּׁה֙ כִּֽי־תִהְיֶ֣ה זָבָ֔ה דָּ֛ם יִהְיֶ֥ה זֹבָ֖הּ בִּבְשָׂרָ֑הּ שִׁבְעַ֤ת יָמִים֙ תִּהְיֶ֣ה בְנִדָּתָ֔הּ וְכָל־הַנֹּגֵ֥עַ בָּ֖הּ יִטְמָ֥א עַד־הָעָֽרֶב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲥϩⲓⲙⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉ ⲡⲉⲥⲥⲛⲟϥ ⲧⲉⲗⲧⲉⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉⲥⲧⲉⲗⲧⲉⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲥⲥⲱⲙⲁ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲧⲉⲥϣⲣⲱ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲛⲁϭⲓ ⲛⲉⲙⲁⲥ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥϭⲁϧⲉⲙ ϣⲁ ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲣⲟⲩϩⲓ

And the woman whosoever shall have an issue of blood, when her issue shall be in her body, shall be seven days in her separation; every one that touches her shall be unclean until evening.

Και εαν η γυνη εχη ρευσιν, η δε ρευσις αυτης εν τω σωματι αυτης ηναι αιμα, θελει εισθαι αποκεχωρισμενη επτα ημερας· και πας οστις εγγιση αυτην, θελει εισθαι ακαθαρτος εως εσπερας.

وَكُلُّ مَا تَضْطَجِعُ عَلَيْهِ فِي طَمْثِهَا يَكُونُ نَجِسًا، وَكُلُّ مَا تَجْلِسُ عَلَيْهِ يَكُونُ نَجِسًا.

וְכֹל֩ אֲשֶׁ֨ר תִּשְׁכַּ֥ב עָלָ֛יו בְּנִדָּתָ֖הּ יִטְמָ֑א וְכֹ֛ל אֲשֶׁר־תֵּשֵׁ֥ב עָלָ֖יו יִטְמָֽא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲭⲁⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉⲥⲛⲁⲛⲕⲟⲧ ϩⲓϫⲱⲟⲩ ⲉⲥⲟⲓ ⲛ̀ϣⲣⲱ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩϭⲁϧⲉⲙ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲉⲥⲛⲁϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲱⲟⲩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩϭⲁϧⲉⲙ

And every thing whereon she shall lie in her separation, shall be unclean; and whatever she shall sit upon, shall be unclean.

Και παν πραγμα, επι του οποιου κοιτεται εις τον αποχωρισμον αυτης, θελει εισθαι ακαθαρτον· και παν πραγμα, επι του οποιου καθηται, θελει εισθαι ακαθαρτον.

وَكُلُّ مَنْ مَسَّ فِرَاشَهَا يَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَسْتَحِمُّ بِمَاءٍ، وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְכָל־הַנֹּגֵ֖עַ בְּמִשְׁכָּבָ֑הּ יְכַבֵּ֧ס בְּגָדָ֛יו וְרָחַ֥ץ בַּמַּ֖יִם וְטָמֵ֥א עַד־הָעָֽרֶב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲛⲁϭⲓ ⲛⲉⲙ ⲧⲉⲥϣⲁⲓⲣⲓ ⲉϥⲉ̀ⲣⲱϧⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϩⲃⲱⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉϫⲱⲕⲉⲙ ⲙ̀ⲡⲉϥⲥⲱⲙⲁ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥϭⲁϧⲉⲙ ϣⲁ ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲣⲟⲩϩⲓ

And whosoever shall touch her bed shall wash his garments, and bathe his body in water, and shall be unclean until evening.

Και πας οστις εγγιση την κλινην αυτης, θελει πλυνει τα ιματια αυτου και θελει λουσθη εν υδατι και θελει εισθαι ακαθαρτος εως εσπερας.

وَكُلُّ مَنْ مَسَّ مَتَاعًا تَجْلِسُ عَلَيْهِ، يَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَسْتَحِمُّ بِمَاءٍ، وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְכָל־הַנֹּגֵ֔עַ בְּכָל־כְּלִ֖י אֲשֶׁר־תֵּשֵׁ֣ב עָלָ֑יו יְכַבֵּ֧ס בְּגָדָ֛יו וְרָחַ֥ץ בַּמַּ֖יִם וְטָמֵ֥א עַד־הָעָֽרֶב׃

Ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲛⲁϭⲓ ⲛⲉⲙ ⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉⲥⲛⲁϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲱⲟⲩ ⲉⲩⲉ̀ⲣⲱϧⲓ ⲛ̀ⲛⲟⲩϩⲃⲱⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϫⲟⲕⲙⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩϭⲁϧⲉⲙ ϣⲁ ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲣⲟⲩϩⲓ

and every one that touches any vessel on which she shall sit, shall wash his garments and bathe himself in water, and shall be unclean until evening.

Και πας οστις εγγιση σκευος τι, επι του οποιου αυτη εκαθισε, θελει πλυνει τα ιματια αυτου και θελει λουσθη εν υδατι και θελει εισθαι ακαθαρτος εως εσπερας.

وَإِنْ كَانَ عَلَى الْفِرَاشِ أَوْ عَلَى الْمَتَاعِ الَّذِي هِيَ جَالِسَةٌ عَلَيْهِ عِنْدَمَا يَمَسُّهُ، يَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְאִ֨ם עַֽל־הַמִּשְׁכָּ֜ב ה֗וּא אֹ֧ו עַֽל־הַכְּלִ֛י אֲשֶׁר־הִ֥וא יֹשֶֽׁבֶת־עָלָ֖יו בְּנָגְעֹו־בֹ֑ו יִטְמָ֖א עַד־הָעָֽרֶב׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲉⲥϩⲓϫⲉⲛ ⲧⲉⲥϣⲁⲓⲣⲓ ⲓⲉ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉⲥⲛⲁϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲡⲓϫⲓⲛⲧⲉϥϭⲓ ⲛⲉⲙⲁⲥ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥϭⲁϧⲉⲙ ϣⲁ ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲣⲟⲩϩⲓ

And whether it be while she is on her bed, or on a seat which she may happen to sit upon when he touches her, he shall be unclean till evening.

Και εαν υπαρχη τι επι της κλινης η επι τινος σκευους, επι του οποιου αυτη καθηται, οταν αυτος εγγιση αυτο, θελει εισθαι ακαθαρτος εως εσπερας.

وَإِنِ اضْطَجَعَ مَعَهَا رَجُلٌ فَكَانَ طَمْثُهَا عَلَيْهِ يَكُونُ نَجِسًا سَبْعَةَ أَيَّامٍ. وَكُلُّ فِرَاشٍ يَضْطَجِعُ عَلَيْهِ يَكُونُ نَجِسًا.

וְאִ֡ם שָׁכֹב֩ יִשְׁכַּ֨ב אִ֜ישׁ אֹתָ֗הּ וּתְהִ֤י נִדָּתָהּ֙ עָלָ֔יו וְטָמֵ֖א שִׁבְעַ֣ת יָמִ֑ים וְכָל־הַמִּשְׁכָּ֛ב אֲשֶׁר־יִשְׁכַּ֥ב עָלָ֖יו יִטְמָֽא׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲕⲟⲧ ⲛⲉⲙⲁⲥ ⲛ̀ⲟⲩϣⲁⲓⲣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲥϭⲱϧⲉⲙ ϣⲱⲡⲓ ϩⲓϫⲱϥ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥϭⲁϧⲉⲙ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁⲓⲣⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉϥⲛⲁⲛ̀ⲕⲟⲧ ϩⲓϫⲱⲥ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲥϭⲁϧⲉⲙ

And if any one shall lie with her, and her uncleanness be upon him, he shall be unclean seven days; and every bed on which he shall have lain shall be unclean.

Και εαν τις συγκοιμηθη μετ' αυτης και ελθωσι τα γυναικεια αυτης επ' αυτον, θελει εισθαι ακαθαρτος επτα ημερας· και πασα κλινη, επι της οποιας ηθελε κοιμηθη, θελει εισθαι ακαθαρτος.

«وَإِذَا كَانَتِ امْرَأَةٌ يَسِيلُ سَيْلُ دَمِهَا أَيَّامًا كَثِيرَةً فِي غَيْرِ وَقْتِ طَمْثِهَا، أَوْ إِذَا سَالَ بَعْدَ طَمْثِهَا، فَتَكُونُ كُلَّ أَيَّامِ سَيَلاَنِ نَجَاسَتِهَا كَمَا فِي أَيَّامِ طَمْثِهَا. إِنَّهَا نَجِسَةٌ.

וְאִשָּׁ֡ה כִּֽי־יָזוּב֩ זֹ֨וב דָּמָ֜הּ יָמִ֣ים רַבִּ֗ים בְּלֹא֙ עֶת־נִדָּתָ֔הּ אֹ֥ו כִֽי־תָז֖וּב עַל־נִדָּתָ֑הּ כָּל־יְמֵ֞י זֹ֣וב טֻמְאָתָ֗הּ כִּימֵ֧י נִדָּתָ֛הּ תִּהְיֶ֖ה טְמֵאָ֥ה הִֽוא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲉⲥⲧⲉⲗⲧⲉⲗ ⲛⲟⲩϫⲱϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲥⲛⲟϥ ⲛ̀ϩⲁⲛⲙⲏϣ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲡⲥⲏⲟⲩ ⲁⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲉⲥϣⲣⲱ ⲓⲉ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲟⲛ ⲉⲥⲧⲉⲗⲧⲉⲗ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲧⲉⲥϣⲣⲱ ⲛⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉⲗⲧⲉⲗ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲥϭⲱϧⲉⲙ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲉⲥϣⲣⲱ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲥϭⲁϧⲉⲙ

And if a woman have an issue of blood many days, not in the time of her separation; if the blood should also flow after her separation, all the days of the issue of her uncleanness shall be as the days of her separation: she shall be unclean.

Και εαν τις γυνη εχη ρευσιν του αιματος αυτης πολλας ημερας, εκτος του καιρου του αποχωρισμου αυτης, η εαν εχη ρευσιν επεκεινα του αποχωρισμου αυτης, πασαι αι ημεραι της ρευσεως της ακαθαρσιας αυτης θελουσιν εισθαι ως αι ημεραι του αποχωρισμου αυτης· θελει εισθαι ακαθαρτος.

كُلُّ فِرَاشٍ تَضْطَجِعُ عَلَيْهِ كُلَّ أَيَّامِ سَيْلِهَا يَكُونُ لَهَا كَفِرَاشِ طَمْثِهَا. وَكُلُّ الأَمْتِعَةِ الَّتِي تَجْلِسُ عَلَيْهَا تَكُونُ نَجِسَةً كَنَجَاسَةِ طَمْثِهَا.

כָּל־הַמִּשְׁכָּ֞ב אֲשֶׁר־תִּשְׁכַּ֤ב עָלָיו֙ כָּל־יְמֵ֣י זֹובָ֔הּ כְּמִשְׁכַּ֥ב נִדָּתָ֖הּ יִֽהְיֶה־לָּ֑הּ וְכָֽל־הַכְּלִי֙ אֲשֶׁ֣ר תֵּשֵׁ֣ב עָלָ֔יו טָמֵ֣א יִהְיֶ֔ה כְּטֻמְאַ֖ת נִדָּתָֽהּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ϣⲁⲓⲣⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉⲥⲛⲁⲉⲛⲕⲟⲧ ϩⲓϫⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉⲗⲧⲉⲗ ⲛ̀ⲧⲁⲥ ⲕⲁⲧⲁ ϯϣⲁⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲉⲥϣⲣⲱ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲁⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉⲥⲛⲁϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲱⲟⲩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩϭⲁϧⲉⲙ ⲕⲁⲧⲁ ⲡϭⲱϧⲉⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲉⲥϣⲣⲱ

And every bed on which she shall lie all the days of her flux shall be to her as the bed of her separation, and every seat whereon she shall sit shall be unclean according to the uncleanness of her separation.

Πασα κλινη, επι της οποιας κοιτεται καθ' ολας τας ημερας της ρευσεως αυτης, θελει εισθαι εις αυτην ως κλινη του αποχωρισμου αυτης· και παν σκευος, επι του οποιου καθηται, θελει εισθαι ακαθαρτον, ως η ακαθαρσια του αποχωρισμου αυτης.

وَكُلُّ مَنْ مَسَّهُنَّ يَكُونُ نَجِسًا، فَيَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَسْتَحِمُّ بِمَاءٍ، وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְכָל־הַנֹּוגֵ֥עַ בָּ֖ם יִטְמָ֑א וְכִבֶּ֧ס בְּגָדָ֛יו וְרָחַ֥ץ בַּמַּ֖יִם וְטָמֵ֥א עַד־הָעָֽרֶב׃

Ⲫⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲛⲁϭⲓ ⲛⲉⲙⲁⲥ ⲉϥϭⲁϧⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲣⲱϧⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϩⲃⲱⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϫⲱⲕⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥϭⲁϧⲉⲙ ϣⲁ ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲣⲟⲩϩⲓ

Every one that touches it shall be unclean; and he shall wash his garments, and bathe his body in water, and shall be unclean till evening.

Και πας οστις εγγιση αυτα, θελει εισθαι ακαθαρτος και θελει πλυνει τα ιματια αυτου και θελει λουσθη εν υδατι και θελει εισθαι ακαθαρτος εως εσπερας.

وَإِذَا طَهُرَتْ مِنْ سَيْلِهَا تَحْسُبُ، لِنَفْسِهَا سَبْعَةَ أَيَّامٍ ثُمَّ تَطْهُرُ.

וְאִֽם־טָהֲרָ֖ה מִזֹּובָ֑הּ וְסָ֥פְרָה לָּ֛הּ שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים וְאַחַ֥ר תִּטְהָֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲛ̀ⲧⲉⲥⲧⲟⲩⲃⲟ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲡⲉⲥⲧⲉⲗⲧⲉⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲥⲉ̀ϭⲓⲏⲡⲓ ⲛⲁⲥ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ ⲉⲥⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟ

But if she shall be cleansed from her flux, then she shall number to herself seven days, and afterwards she shall be esteemed clean.

Αλλ' εαν καθαρισθη απο της ρευσεως αυτης, τοτε θελει αριθμησει εις εαυτην επτα ημερας, και μετα ταυτα θελει εισθαι καθαρα.

وَفِي الْيَوْمِ الثَّامِنِ تَأْخُذُ لِنَفْسِهَا يَمَامَتَيْنِ أَوْ فَرْخَيْ حَمَامٍ، وَتَأْتِي بِهِمَا إِلَى الْكَاهِنِ إِلَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ.

וּבַיֹּ֣ום הַשְּׁמִינִ֗י תִּֽקַּֽח־לָהּ֙ שְׁתֵּ֣י תֹרִ֔ים אֹ֥ו שְׁנֵ֖י בְּנֵ֣י יֹונָ֑ה וְהֵבִיאָ֤ה אֹותָם֙ אֶל־הַכֹּהֵ֔ן אֶל־פֶּ֖תַח אֹ֥הֶל מֹועֵֽד׃

Ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲏ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲥⲉ̀ϭⲓ ⲛⲁⲥ ⲛ̀ϭⲣⲟⲙⲡϣⲁⲗ ⲃ̅ ⲓⲉ ⲙⲁⲥ ⲃ̅ ⲛ̀ϭⲣⲟⲙⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲥⲉ̀ⲉⲛⲟⲩ ϩⲁ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲫⲣⲟ ⲛ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ

And on the eighth day she shall take two turtle-doves, or two young pigeons, and shall bring them to the priest, to the door of the tabernacle of witness.

Και την ογδοην ημεραν θελει λαβει μεθ' εαυτης δυο τρυγονας η δυο νεοσσους περιστερων και θελει φερει αυτας προς τον ιερεα εις την θυραν της σκηνης του μαρτυριου.

فَيَعْمَلُ الْكَاهِنُ: الْوَاحِدَ ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ، وَالآخَرَ مُحْرَقَةً. وَيُكَفِّرُ عَنْهَا الْكَاهِنُ أَمَامَ الرَّبِّ مِنْ سَيْلِ نَجَاسَتِهَا.

וְעָשָׂ֤ה הַכֹּהֵן֙ אֶת־הָאֶחָ֣ד חַטָּ֔את וְאֶת־הָאֶחָ֖ד עֹלָ֑ה וְכִפֶּ֨ר עָלֶ֤יהָ הַכֹּהֵן֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה מִזֹּ֖וב טֻמְאָתָֽהּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲑⲁⲙⲓⲉ ⲟⲩⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ϯⲕⲉⲟⲩⲓ ⲉⲩϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϫⲟϥϫⲉϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲥ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲧⲉⲗⲧⲉⲗ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲥϭⲱϧⲉⲙ

And the priest shall offer one for a sin-offering, and the other for a whole-burnt-offering, and the priest shall make atonement for her before the Lord for her unclean flux.

Και θελει προσφερει ο ιερευς την μεν δια προσφοραν περι αμαρτιας, την δε αλλην δια ολοκαυτωμα· και ο ιερευς θελει καμει εξιλεωσιν περι αυτης ενωπιον του Κυριου δια την ρευσιν της ακαθαρσιας αυτης.

فَتَعْزِلاَنِ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَنْ نَجَاسَتِهِمْ لِئَلاَّ يَمُوتُوا فِي نَجَاسَتِهِمْ بِتَنْجِيسِهِمْ مَسْكَنِيَ الَّذِي فِي وَسَطِهِمْ.

וְהִזַּרְתֶּ֥ם אֶת־בְּנֵי־יִשְׂרָאֵ֖ל מִטֻּמְאָתָ֑ם וְלֹ֤א יָמֻ֙תוּ֙ בְּטֻמְאָתָ֔ם בְּטַמְּאָ֥ם אֶת־מִשְׁכָּנִ֖י אֲשֶׁ֥ר בְּתֹוכָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲁⲣⲓⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲣⲉϥⲉⲣϩⲟϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲛⲟⲩϭⲱϧⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲙⲟⲩ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲟⲩϭⲱϧⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲡϫⲓⲛⲧⲟⲩϭⲱϧⲉⲙ ⲛ̀ⲧⲁⲥⲕⲩⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ

And ye shall cause the children of Israel to beware of their uncleannesses; so they shall not die for their uncleanness, in polluting my tabernacle that is among them.

Ουτω θελετε χωριζει τους υιους Ισραηλ απο των ακαθαρσιων αυτων· και δεν θελουσιν αποθανει δια την ακαθαρσιαν αυτων, μιαινοντες την σκηνην μου την εν τω μεσω αυτων.

«هَذِهِ شَرِيعَةُ ذِي السَّيْلِ، وَالَّذِي يَحْدُثُ مِنْهُ اضْطِجَاعُ زَرْعٍ فَيَتَنَجَّسُ بِهَا،

זֹ֥את תֹּורַ֖ת הַזָּ֑ב וַאֲשֶׁ֨ר תֵּצֵ֥א מִמֶּ֛נּוּ שִׁכְבַת־זֶ֖רַע לְטָמְאָה־בָֽהּ׃

Ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲫⲛⲟⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲡⲉϥϫⲣⲟϫ ⲧⲉⲗⲧⲉⲗ ⲛⲉⲙ ⲫⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ϣⲁⲓⲣⲓ ⲛ̀ϫⲣⲟϫ ⲛⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ϩⲱⲥⲇⲉ ⲉ̀ϭⲱϧⲉⲙ ⲛ̀ϧⲏⲧⲥ

This is the law of the man who has an issue, and if one discharge seed of copulation, so that he should be polluted by it.

Ουτος ειναι ο νομος περι του εχοντος ρευσιν· και περι εκεινου, εκ του οποιου εξερχεται το σπερμα συνουσιας, δια να μιαινηται δι' αυτου·

وَالْعَلِيلَةِ فِي طَمْثِهَا، وَالسَّائِلِ سَيْلُهُ: الذَّكَرِ وَالأُنْثَى، وَالرَّجُلِ الَّذِي يَضْطَجِعُ مَعَ نَجِسَةٍ».

וְהַדָּוָה֙ בְּנִדָּתָ֔הּ וְהַזָּב֙ אֶת־זֹובֹ֔ו לַזָּכָ֖ר וְלַנְּקֵבָ֑ה וּלְאִ֕ישׁ אֲשֶׁ֥ר יִשְׁכַּ֖ב עִם־טְמֵאָֽה׃ פ

Ⲛⲉⲙ ⲑⲏ ⲉⲧⲉ ⲡⲉⲥⲥⲛⲟϥ ⲧⲉⲗⲧⲉⲗ ϧⲁⲣⲟⲥ ϧⲉⲛ ⲧⲉⲥϣⲣⲱ ⲛⲉⲙ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲡⲉϥⲥⲛⲟϥ ⲧⲉⲗⲧⲉⲗ ⲡⲓϩⲱⲟⲩⲧ ⲛⲉⲙ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲛⲉⲙ ⲣⲱⲙⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲛⲁⲉⲛⲕⲟⲧ ⲛⲉⲙ ⲑⲏ ⲉⲧⲟⲓ ⲛ̀ⲕⲉⲙⲁ

And this is the law for her that has the issue of blood in her separation, and as to the person who has an issue of seed, in his issue: it is a law for the male and the female, and for the man who shall have lain with her that is set apart.

και περι της ασθενουσης δια τα γυναικεια αυτης· και περι του εχοντος την ρευσιν αυτου, ανδρος η γυναικος, και περι του συγκοιμηθεντος μετα της ακαθαρτου.

إصحاح 16

يوم الكفارة

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى بَعْدَ مَوْتِ ابْنَيْ هَارُونَ عِنْدَمَا اقْتَرَبَا أَمَامَ الرَّبِّ وَمَاتَا.

וַיְדַבֵּ֤ר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה אַחֲרֵ֣י מֹ֔ות שְׁנֵ֖י בְּנֵ֣י אַהֲרֹ֑ן בְּקָרְבָתָ֥ם לִפְנֵי־יְהוָ֖ה וַיָּמֻֽתוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲑⲣⲟⲩⲙⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡϣⲏⲣⲓ ⲃ̅ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ϧⲉⲛ ⲡϫⲓⲛⲑⲣⲟⲩⲉⲛ ⲭⲣⲱⲙ ⲛ̀ϣⲉⲙⲙⲟ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲙⲟⲩ

And the Lord spoke to Moses after the two sons of Aaron died in bringing strange fire before the Lord, so they died.

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην μετα τον θανατον των δυο υιων του Ααρων, οτε εκαμον προσφοραν ενωπιον του Κυριου και απεθανον·

وَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «كَلِّمْ هَارُونَ أَخَاكَ أَنْ لَا يَدْخُلَ كُلَّ وَقْتٍ إِلَى الْقُدْسِ دَاخِلَ الْحِجَابِ أَمَامَ الْغِطَاءِ الَّذِي عَلَى التَّابُوتِ لِئَلاَّ يَمُوتَ، لأَنِّي فِي السَّحَابِ أَتَرَاءَى عَلَى الْغِطَاءِ.

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־מֹשֶׁ֗ה דַּבֵּר֮ אֶל־אַהֲרֹ֣ן אָחִיךָ֒ וְאַל־יָבֹ֤א בְכָל־עֵת֙ אֶל־הַקֹּ֔דֶשׁ מִבֵּ֖ית לַפָּרֹ֑כֶת אֶל־פְּנֵ֨י הַכַּפֹּ֜רֶת אֲשֶׁ֤ר עַל־הָאָרֹן֙ וְלֹ֣א יָמ֔וּת כִּ֚י בֶּֽעָנָ֔ן אֵרָאֶ֖ה עַל־הַכַּפֹּֽרֶת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲡⲉⲕⲥⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲑⲣⲉϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲛⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲥⲁϧⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁⲧⲁⲡⲉⲧⲁⲥⲙⲁ ⲛⲁϩⲣⲁϥ ⲛ̀ϯⲥⲉⲥⲃⲟϩ ⲑⲏ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ϯⲕⲩⲃⲱⲧⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉϥⲙⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩϭⲏⲡⲓ ⲅⲁⲣ ϯⲛⲁⲟⲩⲟⲩⲛϩⲧ ϩⲓϫⲉⲛ ϯⲥⲉⲥⲃⲟϩ

And the Lord said to Moses, Speak to Aaron thy brother, and let him not come in at all times into the holy place within the veil before the propitiatory, which is upon the ark of the testimony, and he shall not die; for I will appear in a cloud on the propitiatory.

και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Λαλησον προς Ααρων τον αδελφον σου, να μη εισερχηται πασαν ωραν εις το αγιαστηριον το ενδοθεν του καταπετασματος εμπροσθεν του ιλαστηριου του επι της κιβωτου, δια να μη αποθανη· διοτι εν νεφελη θελω εμφανιζεσθαι επι του ιλαστηριου.

بِهَذَا يَدْخُلُ هَارُونُ إِلَى الْقُدْسِ: بِثَوْرِ ابْنِ بَقَرٍ لِذَبِيحَةِ خَطِيَّةٍ، وَكَبْشٍ لِمُحْرَقَةٍ.

בְּזֹ֛את יָבֹ֥א אַהֲרֹ֖ן אֶל־הַקֹּ֑דֶשׁ בְּפַ֧ר בֶּן־בָּקָ֛ר לְחַטָּ֖את וְאַ֥יִל לְעֹלָֽה׃

Ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲉϥⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲁⲥⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲉϩⲱⲟⲩ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲱⲓⲗⲓ ⲉⲩϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϫⲟϥϫⲉϥ

Thus shall Aaron enter into the holy place; with a calf of the herd for a sin-offering, and having a ram for a whole-burnt-offering.

Ουτω θελει εισερχεσθαι ο Ααρων εις το αγιαστηριον, μετα μοσχου εκ βοων δια προσφοραν περι αμαρτιας και κριου δια ολοκαυτωμα.

يَلْبَسُ قَمِيصَ كَتَّانٍ مُقَدَّسًا، وَتَكُونُ سَرَاوِيلُ كَتَّانٍ عَلَى جَسَدِهِ، وَيَتَنَطَّقُ بِمِنْطَقَةِ كَتَّانٍ، وَيَتَعَمَّمُ بِعِمَامَةِ كَتَّانٍ. إِنَّهَا ثِيَابٌ مُقَدَّسَةٌ. فَيَرْحَضُ جَسَدَهُ بِمَاءٍ وَيَلْبَسُهَا.

כְּתֹֽנֶת־בַּ֨ד קֹ֜דֶשׁ יִלְבָּ֗שׁ וּמִֽכְנְסֵי־בַד֮ יִהְי֣וּ עַל־בְּשָׂרֹו֒ וּבְאַבְנֵ֥ט בַּד֙ יַחְגֹּ֔ר וּבְמִצְנֶ֥פֶת בַּ֖ד יִצְנֹ֑ף בִּגְדֵי־קֹ֣דֶשׁ הֵ֔ם וְרָחַ֥ץ בַּמַּ֛יִם אֶת־בְּשָׂרֹ֖ו וּלְבֵשָֽׁם׃

Ⲟⲩϩⲃⲟⲥ ⲛ̀ⲓⲁⲩ ⲉ̀ⲁⲩⲧⲟⲩⲃⲟϥ ⲉϥⲉ̀ⲧⲏⲓϥ ϩⲓⲱⲧϥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϩⲃⲟⲥ ⲛ̀ⲓⲁⲩ ⲉϥⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ϣⲁ ⲛⲉϥⲕⲁⲗ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲉϥⲥⲱⲙⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϧⲟⲕϥ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲟϫϧ ⲛ̀ⲓⲁⲩ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲕⲩⲇⲁⲣⲓⲥ ⲛⲓⲁⲩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ϩⲓⲱⲧϥ ϩⲁⲛϩⲃⲟⲥ ⲉⲩⲟⲩⲁⲃ ⲛⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϫⲱⲕⲉⲙ ⲙ̀ⲡⲉϥⲥⲱⲙⲁ ⲧⲏⲣϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϯ ⲛ̀ⲛⲁⲓ ϩⲓⲱⲧϥ

And he shall put on the consecrated linen tunic, and he shall have on his flesh the linen drawers, and shall gird himself with a linen girdle, and shall put on the linen cap, they are holy garments; and he shall bathe all his body in water, and shall put them on.

Χιτωνα λινουν ηγιασμενον θελει ενδυεσθαι, και περισκελη λινα θελουσιν εισθαι επι της σαρκος αυτου, και ζωνην λινην θελει εισθαι εζωσμενος και μιτραν λινην θελει φορει· ταυτα ειναι ενδυματα αγια· και θελει λουει εν υδατι το σωμα αυτου και θελει ενδυεσθαι αυτα.

وَمِنْ جَمَاعَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ يَأْخُذُ تَيْسَيْنِ مِنَ الْمَعْزِ لِذَبِيحَةِ خَطِيَّةٍ، وَكَبْشًا وَاحِدًا لِمُحْرَقَةٍ.

וּמֵאֵ֗ת עֲדַת֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל יִקַּ֛ח שְׁנֵֽי־שְׂעִירֵ֥י עִזִּ֖ים לְחַטָּ֑את וְאַ֥יִל אֶחָ֖ד לְעֹלָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϭⲓ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲥ ⲛ̀ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲧⲏⲣⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲙ̀ⲃⲁⲣⲏⲓⲧ ⲃ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲃⲁⲙⲡⲓ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲱⲓⲗⲓ ⲉⲩϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϫⲟϥϫⲉϥ

And he shall take of the congregation of the children of Israel two kids of the goats for a sin-offering, and one lamb for a whole-burnt-offering.

Και παρα της συναγωγης των υιων Ισραηλ θελει λαβει δυο τραγους εξ αιγων δια προσφοραν περι αμαρτιας και ενα κριον δια ολοκαυτωμα.

وَيُقَرِّبُ هَارُونُ ثَوْرَ الْخَطِيَّةِ الَّذِي لَهُ، وَيُكَفِّرُ عَنْ نَفْسِهِ وَعَنْ بَيْتِهِ.

וְהִקְרִ֧יב אַהֲרֹ֛ן אֶת־פַּ֥ר הַחַטָּ֖את אֲשֶׁר־לֹ֑ו וְכִפֶּ֥ר בַּעֲדֹ֖ו וּבְעַ֥ד בֵּיתֹֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲉϥⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲙⲁⲥⲓ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲉϥⲏⲓ ⲧⲏⲣϥ

And Aaron shall bring the calf for his own sin-offering, and shall make atonement for himself and for his house.

Και θελει προσφερει ο Ααρων τον μοσχον της περι αμαρτιας προσφορας, οστις ειναι δι' εαυτον, και θελει καμει εξιλεωσιν υπερ εαυτου και υπερ του οικου αυτου.

وَيَأْخُذُ التَّيْسَيْنِ وَيُوقِفُهُمَا أَمَامَ الرَّبِّ لَدَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ.

וְלָקַ֖ח אֶת־שְׁנֵ֣י הַשְּׂעִירִ֑ם וְהֶעֱמִ֤יד אֹתָם֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה פֶּ֖תַח אֹ֥הֶל מֹועֵֽד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϭⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲃⲁⲙⲡⲓ ⲃ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁϩⲱⲟⲩ ⲉⲣⲁⲧⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲫⲣⲟ ⲛ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ

And he shall take the two goats, and place them before the Lord by the door of the tabernacle of witness.

Και θελει λαβει τους δυο τραγους και στησει αυτους ενωπιον του Κυριου εις την θυραν της σκηνης του μαρτυριου.

وَيُلْقِي هَارُونُ عَلَى التَّيْسَيْنِ قُرْعَتَيْنِ: قُرْعَةً لِلرَّبِّ وَقُرْعَةً لِعَزَازِيلَ.

וְנָתַ֧ן אַהֲרֹ֛ן עַל־שְׁנֵ֥י הַשְּׂעִירִ֖ם גֹּורָלֹ֑ות גֹּורָ֤ל אֶחָד֙ לַיהוָ֔ה וְגֹורָ֥ל אֶחָ֖ד לַעֲזָאזֵֽל׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲗⲉ ⲕⲗⲏⲣⲟⲥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲃⲁⲉⲙⲡⲓ ⲃ̅ ⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲕⲗⲏⲣⲟⲥ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲕⲗⲏⲣⲟⲥ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲡⲟⲙⲉⲣⲟⲥ ⲡⲉⲧⲉⲙⲡϣⲁ ⲛ̀ϯⲧⲟⲧϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

and Aaron shall cast lots upon the two goats, one lot for the Lord, and the other for the scape-goat.

Και θελει ριψει ο Ααρων κληρους επι τους δυο τραγους· ενα κληρον δια τον Κυριον και ενα κληρον δια τον τραγον τον απολυτεον.

وَيُقَرِّبُ هَارُونُ التَّيْسَ الَّذِي خَرَجَتْ عَلَيْهِ الْقُرْعَةُ لِلرَّبِّ وَيَعْمَلُهُ ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ.

וְהִקְרִ֤יב אַהֲרֹן֙ אֶת־הַשָּׂעִ֔יר אֲשֶׁ֨ר עָלָ֥ה עָלָ֛יו הַגֹּורָ֖ל לַיהוָ֑ה וְעָשָׂ֖הוּ חַטָּֽאת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲃⲁⲙⲡⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲫⲏ ⲉⲧⲁ ⲡⲓⲕⲗⲏⲣⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛϥ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ

And Aaron shall bring forward the goat on which the lot for the Lord fell, and shall offer him for a sin-offering.

Και θελει φερει ο Ααρων τον τραγον, επι του οποιου επεσεν ο κληρος του Κυριου, και θελει προσφερει αυτον δια προσφοραν περι αμαρτιας.

وَأَمَّا التَّيْسُ الَّذِي خَرَجَتْ عَلَيْهِ الْقُرْعَةُ لِعَزَازِيلَ فَيُوقَفُ حَيًّا أَمَامَ الرَّبِّ، لِيُكَفِّرَ عَنْهُ لِيُرْسِلَهُ إِلَى عَزَازِيلَ إِلَى الْبَرِّيَّةِ.

וְהַשָּׂעִ֗יר אֲשֶׁר֩ עָלָ֨ה עָלָ֤יו הַגֹּורָל֙ לַעֲזָאזֵ֔ל יָֽעֳמַד־חַ֛י לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה לְכַפֵּ֣ר עָלָ֑יו לְשַׁלַּ֥ח אֹתֹ֛ו לַעֲזָאזֵ֖ל הַמִּדְבָּֽרָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲃⲁⲙⲡⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲁ ⲡⲓⲕⲗⲏⲣⲟⲥ ⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲁⲡⲟⲙⲉⲣⲟⲥ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁϩⲟϥ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ⲉϥⲟⲛϧ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ϩⲱⲥⲇⲉ ⲉ̀ⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϫⲱϥ ϩⲱⲥⲇⲉ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲣⲡϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ⲡⲓϩⲓⲟⲩⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ⲭⲁϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ⲡϣⲁϥⲉ

and the goat upon which the lot of the scape-goat came, he shall present alive before the Lord, to make atonement upon him, so as to send him away as a scape-goat, and he shall send him into the wilderness.

Τον δε τραγον, επι του οποιου επεσεν ο κληρος του να απολυθη, θελει στησει ζωντα ενωπιον του Κυριου, δια να καμη εξιλεωσιν επ' αυτου, ωστε να αποστειλη αυτον απολυτον εις την ερημον.

«وَيُقَدِّمُ هَارُونُ ثَوْرَ الْخَطِيَّةِ الَّذِي لَهُ وَيُكَفِّرُ عَنْ نَفْسِهِ وَعَنْ بَيْتِهِ، وَيَذْبَحُ ثَوْرَ الْخَطِيَّةِ الَّذِي لَهُ،

וְהִקְרִ֨יב אַהֲרֹ֜ן אֶת־פַּ֤ר הַֽחַטָּאת֙ אֲשֶׁר־לֹ֔ו וְכִפֶּ֥ר בַּֽעֲדֹ֖ו וּבְעַ֣ד בֵּיתֹ֑ו וְשָׁחַ֛ט אֶת־פַּ֥ר הַֽחַטָּ֖את אֲשֶׁר־לֹֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲙⲁⲥⲓ ⲉⲧⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲛⲉⲙ ⲡⲉϥⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϧⲟⲗϧⲉⲗ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲉⲧⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ

And Aaron shall bring the calf for his sin, and he shall make atonement for himself and for his house, and he shall kill the calf for his sin-offering.

Και θελει φερει ο Ααρων τον μοσχον της περι αμαρτιας προσφορας, οστις ειναι δι' εαυτον, και θελει καμει εξιλεωσιν υπερ εαυτου και υπερ του οικου αυτου· και θελει σφαξει τον μοσχον της περι αμαρτιας προσφορας τον περι εαυτου.

وَيَأْخُذُ مِلْءَ الْمَجْمَرَةِ جَمْرَ نَارٍ عَنِ الْمَذْبَحِ مِنْ أَمَامِ الرَّبِّ، وَمِلْءَ رَاحَتَيْهِ بَخُورًا عَطِرًا دَقِيقًا، وَيَدْخُلُ بِهِمَا إِلَى دَاخِلِ الْحِجَابِ

וְלָקַ֣ח מְלֹֽא־הַ֠מַּחְתָּה גַּֽחֲלֵי־אֵ֞שׁ מֵעַ֤ל הַמִּזְבֵּ֙חַ֙ מִלִּפְנֵ֣י יְהוָ֔ה וּמְלֹ֣א חָפְנָ֔יו קְטֹ֥רֶת סַמִּ֖ים דַּקָּ֑ה וְהֵבִ֖יא מִבֵּ֥ית לַפָּרֹֽכֶת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϭⲓ ⲛ̀ϯϣⲟⲩⲣⲏ ⲉⲥⲙⲉϩ ⲛ̀ϫⲉⲃⲥ ⲛ̀ⲭⲣⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉⲧⲭⲏ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲙⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲑⲩⲛⲟⲩϥⲓ ⲉⲧⲥⲁⲧⲏⲟⲩⲧ ⲉⲧϣⲟⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲟⲗϥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲥⲁϧⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁⲧⲁⲡⲉⲧⲁⲥⲙⲁ

And he shall take his censer full of coals of fire off the altar, which is before the Lord; and he shall fill his hands with fine compound incense, and shall bring it within the veil.

Και θελει λαβει το θυμιατηριον πληρες ανθρακων πυρος εκ του θυσιαστηριου απ' εμπροσθεν του Κυριου· και θελει γεμισει τας χειρας αυτου απο ευωδους θυμιαματος λειοτριβημενον και θελει φερει αυτο ενδον του καταπετασματος.

وَيَجْعَلُ الْبَخُورَ عَلَى النَّارِ أَمَامَ الرَّبِّ، فَتُغَشِّي سَحَابَةُ الْبَخُورِ الْغِطَاءَ الَّذِي عَلَى الشَّهَادَةِ فَلَا يَمُوتُ.

וְנָתַ֧ן אֶֽת־הַקְּטֹ֛רֶת עַל־הָאֵ֖שׁ לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה וְכִסָּ֣ה ׀ עֲנַ֣ן הַקְּטֹ֗רֶת אֶת־הַכַּפֹּ֛רֶת אֲשֶׁ֥ר עַל־הָעֵד֖וּת וְלֹ֥א יָמֽוּת׃

Ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲗⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲑⲩⲛⲟⲩϥⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲭⲣⲱⲙ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲭⲣⲉⲙⲧⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲑⲩⲛⲟⲩϥⲓ ⲉϥⲉ̀ϩⲱⲃⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϯⲥⲉⲥⲃⲟϩ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲓⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉϥⲙⲟⲩ

And he shall put the incense on the fire before the Lord, and the smoke of the incense shall cover the mercy-seat over the tables of testimony, and he shall not die.

Και θελει βαλει το θυμιαμα επι το πυρ ενωπιον του Κυριου, και θελει καλυψει ο καπνος του θυμιαματος το ιλαστηριον το επι του μαρτυριου, δια να μη αποθανη.

ثُمَّ يَأْخُذُ مِنْ دَمِ الثَّوْرِ وَيَنْضِحُ بِإِصْبَعِهِ عَلَى وَجْهِ الْغِطَاءِ إِلَى الشَّرْقِ. وَقُدَّامَ الْغِطَاءِ يَنْضِحُ سَبْعَ مَرَّاتٍ مِنَ الدَّمِ بِإِصْبَعِهِ.

וְלָקַח֙ מִדַּ֣ם הַפָּ֔ר וְהִזָּ֧ה בְאֶצְבָּעֹ֛ו עַל־פְּנֵ֥י הַכַּפֹּ֖רֶת קֵ֑דְמָה וְלִפְנֵ֣י הַכַּפֹּ֗רֶת יַזֶּ֧ה שֶֽׁבַע־פְּעָמִ֛ים מִן־הַדָּ֖ם בְּאֶצְבָּעֹֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲱⲗⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲛⲟⲩϫϧ ⲛ̀ⲧⲉϥϫⲓϫ ϩⲓϫⲉⲛ ϯⲥⲉⲥⲃⲟϩ ⲥⲁ ⲛⲓⲙⲁⲛϣⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ϯⲥⲉⲥⲃⲟϩ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲥⲟⲡ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲙ̀ⲡⲉϥⲧⲏⲃ

And he shall take of the blood of the calf, and sprinkle with his finger on the mercy-seat eastward: before the mercy-seat shall he sprinkle seven times of the blood with his finger.

Και θελει λαβει απο του αιματος του μοσχου και ραντισει δια του δακτυλου αυτου επι το ιλαστηριον κατα ανατολας· και εμπροσθεν του ιλαστηριου θελει ραντισει επτακις απο του αιματος δια του δακτυλου αυτου.

«ثُمَّ يَذْبَحُ تَيْسَ الْخَطِيَّةِ الَّذِي لِلشَّعْبِ، وَيَدْخُلُ بِدَمِهِ إِلَى دَاخِلِ الْحِجَابِ. وَيَفْعَلُ بِدَمِهِ كَمَا فَعَلَ بِدَمِ الثَّوْرِ: يَنْضِحُهُ عَلَى الْغِطَاءِ وَقُدَّامَ الْغِطَاءِ،

וְשָׁחַ֞ט אֶת־שְׂעִ֤יר הַֽחַטָּאת֙ אֲשֶׁ֣ר לָעָ֔ם וְהֵבִיא֙ אֶת־דָּמֹ֔ו אֶל־מִבֵּ֖ית לַפָּרֹ֑כֶת וְעָשָׂ֣ה אֶת־דָּמֹ֗ו כַּאֲשֶׁ֤ר עָשָׂה֙ לְדַ֣ם הַפָּ֔ר וְהִזָּ֥ה אֹתֹ֛ו עַל־הַכַּפֹּ֖רֶת וְלִפְנֵ֥י הַכַּפֹּֽרֶת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϧⲟⲗϧⲉⲗ ⲙ̀ⲡⲓⲃⲁⲙⲡⲓ ⲉⲧⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥϭⲓⲧϥ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲥⲛⲟϥ ⲥⲁϧⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁⲧⲁⲡⲉⲧⲁⲥⲙⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲙ̀ⲡⲉϥⲥⲛⲟϥ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥⲑⲁⲙⲓⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲛⲟⲩϫϧ ⲙ̀ⲡⲉϥⲥⲛⲟϥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲩⲗⲁⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡϩⲟ ⲛ̀ϯⲥⲉⲥⲃⲟϩ

And he shall kill the goat for the sin-offering that is for the people, before the Lord; and he shall bring in of its blood within the veil, and shall do with its blood as he did with the blood of the calf, and shall sprinkle its blood on the mercy-seat, in front of the mercy-seat.

Τοτε θελει σφαξει τον τραγον της περι αμαρτιας προσφορας τον περι του λαου· και θελει φερει το αιμα αυτου ενδον του καταπετασματος και θελει καμει το αιμα αυτου, καθως εκαμε το αιμα του μοσχου, και θελει ραντισει αυτο επι το ιλαστηριον και εμπροσθεν του ιλαστηριου.

فَيُكَفِّرُ عَنِ الْقُدْسِ مِنْ نَجَاسَاتِ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَمِنْ سَيِّئَاتِهِمْ مَعَ كُلِّ خَطَايَاهُمْ. وَهَكَذَا يَفْعَلُ لِخَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ الْقَائِمَةِ بَيْنَهُمْ فِي وَسَطِ نَجَاسَاتِهِمْ.

וְכִפֶּ֣ר עַל־הַקֹּ֗דֶשׁ מִטֻּמְאֹת֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וּמִפִּשְׁעֵיהֶ֖ם לְכָל־חַטֹּאתָ֑ם וְכֵ֤ן יַעֲשֶׂה֙ לְאֹ֣הֶל מֹועֵ֔ד הַשֹּׁכֵ֣ן אִתָּ֔ם בְּתֹ֖וךְ טֻמְאֹתָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲛⲓϭⲱϧⲉⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲛⲟⲩϭⲓⲛϫⲟⲛⲥ ⲉⲑⲃⲉ ⲛⲟⲩⲛⲟⲃⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲛ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲉⲧⲁⲩⲥⲟⲛⲧⲥ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲑⲙⲏϯ ⲙ̀ⲡⲟⲩϭⲱϧⲉⲙ

and he shall make atonement for the sanctuary on account of the uncleanness of the children of Israel, and for their trespasses in the matter of all their sins; and thus shall he do to the tabernacle of witness established among them in the midst of their uncleanness.

Και θελει καμει εξιλεωσιν υπερ του αγιαστηριου δια τας ακαθαρσιας των υιων Ισραηλ, και δια τας παραβασεις αυτων καθ' ολας αυτων τας αμαρτιας· και ουτω θελει καμει περι της σκηνης του μαρτυριου, ητις κατοικει μεταξυ αυτων εν τω μεσω της ακαθαρσιας αυτων.

وَلَا يَكُنْ إِنْسَانٌ فِي خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ مِنْ دُخُولِهِ لِلتَّكْفِيرِ فِي الْقُدْسِ إِلَى خُرُوجِهِ، فَيُكَفِّرُ عَنْ نَفْسِهِ وَعَنْ بَيْتِهِ وَعَنْ كُلِّ جَمَاعَةِ إِسْرَائِيلَ.

וְכָל־אָדָ֞ם לֹא־יִהְיֶ֣ה ׀ בְּאֹ֣הֶל מֹועֵ֗ד בְּבֹאֹ֛ו לְכַפֵּ֥ר בַּקֹּ֖דֶשׁ עַד־צֵאתֹ֑ו וְכִפֶּ֤ר בַּעֲדֹו֙ וּבְעַ֣ד בֵּיתֹ֔ו וּבְעַ֖ד כָּל־קְהַ֥ל יִשְׂרָאֵֽל׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲣⲱⲙⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲛⲉϥϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲉϥⲛⲁϣⲉ ⲛⲁϥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲉ̀ⲧⲱⲃϩ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ϣⲁⲧⲉϥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲉϥⲏⲓ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅

and there shall be no man in the tabernacle of witness, when he goes in to make atonement in the holy place, until he shall have come out; and he shall make atonement for himself, and for his house, and for all the congregation of the children of Israel.

Ουδεις δε ανθρωπος θελει εισθαι εν τη σκηνη του μαρτυριου, οταν αυτος εισερχηται να καμη εξιλεωσιν εις το αγιαστηριον, εωσου εξελθη, αφου καμη εξιλεωσιν υπερ εαυτου και υπερ του οικου αυτου και υπερ πασης της συναγωγης του Ισραηλ.

ثُمَّ يَخْرُجُ إِلَى الْمَذْبَحِ الَّذِي أَمَامَ الرَّبِّ وَيُكَفِّرُ عَنْهُ. يَأْخُذُ مِنْ دَمِ الثَّوْرِ وَمِنْ دَمِ التَّيْسِ وَيَجْعَلُ عَلَى قُرُونِ الْمَذْبَحِ مُسْتَدِيرًا.

וְיָצָ֗א אֶל־הַמִּזְבֵּ֛חַ אֲשֶׁ֥ר לִפְנֵֽי־יְהוָ֖ה וְכִפֶּ֣ר עָלָ֑יו וְלָקַ֞ח מִדַּ֤ם הַפָּר֙ וּמִדַּ֣ם הַשָּׂעִ֔יר וְנָתַ֛ן עַל־קַרְנֹ֥ות הַמִּזְבֵּ֖חַ סָבִֽיב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲭⲏ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲱⲗⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲙ̀ⲡⲓⲃⲁⲙⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲗⲟ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲧⲁⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉϥⲕⲱϯ

And he shall come forth to the altar that is before the Lord, and he shall make atonement upon it; and he shall take of the blood of the calf, and of the blood of the goat, and shall put it on the horns of the altar round about.

Τοτε θελει εξελθει προς το θυσιαστηριον το ενωπιον του Κυριου και θελει καμει εξιλεωσιν περι αυτου· και θελει λαβει απο του αιματος του μοσχου και απο του αιματος του τραγου και βαλει επι τα κερατα του θυσιαστηριου κυκλω.

وَيَنْضِحُ عَلَيْهِ مِنَ الدَّمِ بِإِصْبَعِهِ سَبْعَ مَرَّاتٍ، وَيُطَهِّرُهُ وَيُقَدِّسُهُ مِنْ نَجَاسَاتِ بَنِي إِسْرَائِيلَ.

וְהִזָּ֨ה עָלָ֧יו מִן־הַדָּ֛ם בְּאֶצְבָּעֹ֖ו שֶׁ֣בַע פְּעָמִ֑ים וְטִהֲרֹ֣ו וְקִדְּשֹׁ֔ו מִטֻּמְאֹ֖ת בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃

Ⲉϥⲉ̀ⲛⲟⲩϫϧ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲥⲟⲡ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲙ̀ⲡⲉϥⲧⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲉⲣⲁⲅⲓⲁⲍⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲛⲓϭⲱϧⲉⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅

And he shall sprinkle some of the blood upon it seven times with his finger, and shall purge it, and hallow it from the uncleanness of the children of Israel.

Και θελει ραντισει επ' αυτο απο του αιματος δια του δακτυλου αυτου επτακις και θελει καθαρισει αυτο, και αγιασει αυτο απο των ακαθαρσιων των υιων Ισραηλ.

«وَمَتَى فَرَغَ مِنَ التَّكْفِيرِ عَنِ الْقُدْسِ وَعَنْ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ وَعَنِ الْمَذْبَحِ، يُقَدِّمُ التَّيْسَ الْحَيَّ.

וְכִלָּה֙ מִכַּפֵּ֣ר אֶת־הַקֹּ֔דֶשׁ וְאֶת־אֹ֥הֶל מֹועֵ֖ד וְאֶת־הַמִּזְבֵּ֑חַ וְהִקְרִ֖יב אֶת־הַשָּׂעִ֥יר הֶחָֽי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϫⲱⲕ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲟ ⲙ̀ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛⲉⲙ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲑⲃⲉ ⲛⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉϥⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲃⲁⲙⲡⲓ ⲉⲧⲟⲛϧ

And he shall finish making atonement for the sanctuary and for the tabernacle of witness, and for the altar; and he shall make a cleansing for the priests, and he shall bring the living goat;

Αφου δε τελειωση να καμνη εξιλεωσιν υπερ του αγιαστηριου και της σκηνης του μαρτυριου και του θυσιαστηριου, θελει φερει τον τραγον τον ζωντα·

وَيَضَعُ هَارُونُ يَدَيْهِ عَلَى رَأْسِ التَّيْسِ الْحَيِّ وَيُقِرُّ عَلَيْهِ بِكُلِّ ذُنُوبِ بَنِي إِسْرَائِيلَ، وَكُلِّ سَيِّئَاتِهِمْ مَعَ كُلِّ خَطَايَاهُمْ، وَيَجْعَلُهَا عَلَى رَأْسِ التَّيْسِ، وَيُرْسِلُهُ بِيَدِ مَنْ يُلاَقِيهِ إِلَى الْبَرِّيَّةِ،

וְסָמַ֨ךְ אַהֲרֹ֜ן אֶת־שְׁתֵּ֣י [יָדֹו כ] (יָדָ֗יו ק) עַ֨ל רֹ֣אשׁ הַשָּׂעִיר֮ הַחַי֒ וְהִתְוַדָּ֣ה עָלָ֗יו אֶת־כָּל־עֲוֹנֹת֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְאֶת־כָּל־פִּשְׁעֵיהֶ֖ם לְכָל־חַטֹּאתָ֑ם וְנָתַ֤ן אֹתָם֙ עַל־רֹ֣אשׁ הַשָּׂעִ֔יר וְשִׁלַּ֛ח בְּיַד־אִ֥ישׁ עִתִּ֖י הַמִּדְבָּֽרָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲗⲟ ⲛ̀ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲥⲛⲟⲩϯ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲁⲫⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲃⲁⲙⲡⲓ ⲉⲧⲟⲛϧ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲱⲛϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲛ̀ⲛⲓⲁⲛⲟⲙⲓⲁ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲛⲉⲙ ⲛⲟⲩⲁⲇⲓⲕⲓⲁ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲟⲩⲛⲟⲃⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲗⲱⲟⲩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲁⲫⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲃⲁⲙⲡⲓ ⲉⲧⲟⲛϧ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲟⲣⲡϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧϫⲓϫ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲉϥⲥⲉⲃⲧⲱⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ⲡϣⲁϥⲉ

and Aaron shall lay his hands on the head of the live goat, and he shall declare over him all the iniquities of the children of Israel, and all their unrighteousness, and all their sins; and he shall lay them upon the head of the live goat, and shall send him by the hand of a ready man into the wilderness.

και θελει επιθεσει ο Ααρων τας δυο χειρας αυτου επι την κεφαλην του τραγου του ζωντος και θελει εξομολογηθη επ' αυτου πασας τας ανομιας των υιων Ισραηλ και πασας τας παραβασεις αυτων καθ' ολας αυτων τας αμαρτιας· και θελει επιθεσει αυτας εις την κεφαλην του τραγου· και θελει αποστειλει αυτον δια χειρος διωρισμενου ανθρωπου εις την ερημον.

لِيَحْمِلَ التَّيْسُ عَلَيْهِ كُلَّ ذُنُوبِهِمْ إِلَى أَرْضٍ مُقْفِرَةٍ، فَيُطْلِقُ التَّيْسَ فِي الْبَرِّيَّةِ.

וְנָשָׂ֨א הַשָּׂעִ֥יר עָלָ֛יו אֶת־כָּל־עֲוֹנֹתָ֖ם אֶל־אֶ֣רֶץ גְּזֵרָ֑ה וְשִׁלַּ֥ח אֶת־הַשָּׂעִ֖יר בַּמִּדְבָּֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲃⲁⲙⲡⲓ ⲉϥⲉ̀ⲱⲗⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲁⲛⲟⲙⲓⲁ ⲉ̀ⲟⲩⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲁⲧϩⲱⲙⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲓⲃⲁⲙⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ⲡϣⲁϥⲉ

And the goat shall bear their unrighteousnesses upon him into a desert land; and Aaron shall send away the goat into the wilderness.

Και θελει βαστασει ο τραγος εφ' εαυτου πασας τας ανομιας αυτων εις γην ακατοικητον· και θελει απολυσει τον τραγον εις την ερημον.

ثُمَّ يَدْخُلُ هَارُونُ إِلَى خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ وَيَخْلَعُ ثِيَابَ الْكَتَّانِ الَّتِي لَبِسَهَا عِنْدَ دُخُولِهِ إِلَى الْقُدْسِ وَيَضَعُهَا هُنَاكَ.

וּבָ֤א אַהֲרֹן֙ אֶל־אֹ֣הֶל מֹועֵ֔ד וּפָשַׁט֙ אֶת־בִּגְדֵ֣י הַבָּ֔ד אֲשֶׁ֥ר לָבַ֖שׁ בְּבֹאֹ֣ו אֶל־הַקֹּ֑דֶשׁ וְהִנִּיחָ֖ם שָֽׁם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲃⲁϣϥ ⲛ̀ϯⲥⲧⲟⲗⲏ ⲑⲏ ⲉ̀ⲛⲁⲥⲧⲟⲓ ϩⲓⲱⲧϥ ⲉϥⲛⲁϣⲉ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲭⲁⲥ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁ ⲉⲧⲉ̀ⲙⲙⲁⲩ

And Aaron shall enter into the tabernacle of witness, and shall put off the linen garment, which he had put on, as he entered into the holy place, and shall lay it by there.

Και θελει εισελθει ο Ααρων εις την σκηνην του μαρτυριου και θελει εκδυθη την λινην στολην, την οποιαν ενεδυθη εισερχομενος εις το αγιαστηριον, και θελει αποθεσει αυτην εκει·

وَيَرْحَضُ جَسَدَهُ بِمَاءٍ فِي مَكَانٍ مُقَدَّسٍ، ثُمَّ يَلْبَسُ ثِيَابَهُ وَيَخْرُجُ وَيَعْمَلُ مُحْرَقَتَهُ وَمُحْرَقَةَ الشَّعْبِ، وَيُكَفِّرُ عَنْ نَفْسِهِ وَعَنِ الشَّعْبِ.

וְרָחַ֨ץ אֶת־בְּשָׂרֹ֤ו בַמַּ֙יִם֙ בְּמָקֹ֣ום קָדֹ֔ושׁ וְלָבַ֖שׁ אֶת־בְּגָדָ֑יו וְיָצָ֗א וְעָשָׂ֤ה אֶת־עֹֽלָתֹו֙ וְאֶת־עֹלַ֣ת הָעָ֔ם וְכִפֶּ֥ר בַּעֲדֹ֖ו וּבְעַ֥ד הָעָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϫⲱⲕⲉⲙ ⲙ̀ⲡⲉϥⲥⲱⲙⲁ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲁ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϯ ϩⲓⲱⲧϥ ⲛ̀ⲧⲉϥⲥⲧⲟⲗⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉϥⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲙ̀ⲡⲉϥⲟⲩⲧⲁϩ ⲧⲏⲣϥ ⲛⲉⲙ ⲡⲟⲩⲧⲁϩ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲗⲁⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲉϥⲏⲓ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲟⲩⲏⲃ

And he shall bathe his body in water in the holy place, and shall put on his raiment, and shall go out and offer the whole-burnt-offering for himself and the whole-burnt-offering for the people: and shall make atonement for himself and for his house, and for the people, as for the priests.

και θελει λουσει το σωμα αυτου εν υδατι εν τοπω αγιω και ενδυθη τα ιματια αυτου, και θελει ελθει και προσφερει το ολοκαυτωμα αυτου και το ολοκαυτωμα του λαου και θελει καμει εξιλεωσιν περι εαυτου και περι του λαου.

وَشَحْمُ ذَبِيحَةِ الْخَطِيَّةِ يُوقِدُهُ عَلَى الْمَذْبَحِ.

וְאֵ֛ת חֵ֥לֶב הַֽחַטָּ֖את יַקְטִ֥יר הַמִּזְבֵּֽחָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲱⲧ ⲉ̀ϣⲁⲩⲉⲛϥ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛϥ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ

And he shall offer the fat for the sin-offering on the altar.

Το δε στεαρ της περι αμαρτιας προσφορας θελει καυσει επι του θυσιαστηριου.

وَالَّذِي أَطْلَقَ التَّيْسَ إِلَى عَزَازِيلَ يَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَرْحَضُ جَسَدَهُ بِمَاءٍ، وَبَعْدَ ذَلِكَ يَدْخُلُ إِلَى الْمَحَلَّةِ.

וְהַֽמְשַׁלֵּ֤חַ אֶת־הַשָּׂעִיר֙ לַֽעֲזָאזֵ֔ל יְכַבֵּ֣ס בְּגָדָ֔יו וְרָחַ֥ץ אֶת־בְּשָׂרֹ֖ו בַּמָּ֑יִם וְאַחֲרֵי־כֵ֖ן יָבֹ֥וא אֶל־הַֽמַּחֲנֶֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁⲟⲩⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲓⲃⲁⲙⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲫⲏ ⲉⲧⲁⲩⲟⲩⲟⲣⲡϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲩⲭⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉϥⲉ̀ⲣⲱϧⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϩⲃⲱⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϫⲱⲕⲉⲙ ⲙ̀ⲡⲉϥⲥⲱⲙⲁ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ ⲉϥⲉ̀ϣⲉ ⲛⲁϥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ

And he that sends forth the goat that has been set apart to be let go, shall wash his garments, and bathe his body in water, and afterwards shall enter into the camp.

Και ο αποστειλας τον τραγον τον απολυτεον θελει πλυνει τα ιματια αυτου και λουσει το σωμα αυτου εν υδατι και μετα ταυτα θελει εισελθει εις το στρατοπεδον.

وَثَوْرُ الْخَطِيَّةِ وَتَيْسُ الْخَطِيَّةِ اللَّذَانِ أُتِيَ بِدَمِهِمَا لِلتَّكْفِيرِ فِي الْقُدْسِ يُخْرِجُهُمَا إِلَى خَارِجِ الْمَحَلَّةِ، وَيُحْرِقُونَ بِالنَّارِ جِلْدَيْهِمَا وَلَحْمَهُمَا وَفَرْثَهُمَا.

וְאֵת֩ פַּ֨ר הַֽחַטָּ֜את וְאֵ֣ת ׀ שְׂעִ֣יר הַֽחַטָּ֗את אֲשֶׁ֨ר הוּבָ֤א אֶת־דָּמָם֙ לְכַפֵּ֣ר בַּקֹּ֔דֶשׁ יֹוצִ֖יא אֶל־מִח֣וּץ לַֽמַּחֲנֶ֑ה וְשָׂרְפ֣וּ בָאֵ֔שׁ אֶת־עֹרֹתָ֥ם וְאֶת־בְּשָׂרָ֖ם וְאֶת־פִּרְשָֽׁם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲃⲁⲙⲡⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲛⲁⲓ ⲉⲧⲁⲩⲉⲛ ⲡⲟⲩⲥⲛⲟϥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡϫⲓⲛⲧⲱⲃϩ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲉⲩⲉ̀ⲟⲗⲟⲩ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛ̀ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲣⲟⲕϩⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲭⲣⲱⲙ ⲛⲉⲙ ⲛⲟⲩϣⲁⲣ ⲛⲉⲙ ⲛⲟⲩⲁϥⲟⲩⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲟⲩϩⲱⲓⲣⲓ

And the calf for the sin-offering, and the goat for the sin-offering, whose blood was brought in to make atonement in the holy place, they shall carry forth out of the camp, and burn them with fire, even their skins and their flesh and their dung.

Τον δε μοσχον της περι αμαρτιας προσφορας και τον τραγον της περι αμαρτιας προσφορας, των οποιων το αιμα εισηχθη δια να γεινη εξιλεωσις εις το αγιαστηριον, θελουσι φερει εξω του στρατοπεδου· και θελουσι καυσει εν τω πυρι τα δερματα αυτων και το κρεας αυτων και την κοπρον αυτων.

وَالَّذِي يُحْرِقُهُمَا يَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَرْحَضُ جَسَدَهُ بِمَاءٍ، وَبَعْدَ ذَلِكَ يَدْخُلُ إِلَى الْمَحَلَّةِ.

וְהַשֹּׂרֵ֣ף אֹתָ֔ם יְכַבֵּ֣ס בְּגָדָ֔יו וְרָחַ֥ץ אֶת־בְּשָׂרֹ֖ו בַּמָּ֑יִם וְאַחֲרֵי־כֵ֖ן יָבֹ֥וא אֶל־הַֽמַּחֲנֶֽה׃

Ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁⲣⲟⲕϩⲟⲩ ⲉϥⲉ̀ⲣⲱϧⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϩⲃⲱⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϫⲱⲕⲉⲙ ⲙ̀ⲡⲉϥⲥⲱⲙⲁ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ ⲉϥⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ

And he that burns them shall wash his garments, and bathe his body in water, and afterwards he shall enter into the camp.

Και ο καιων αυτα θελει πλυνει τα ιματια αυτου και λουσει το σωμα αυτου εν υδατι και μετα ταυτα θελει εισελθει εις το στρατοπεδον.

«وَيَكُونُ لَكُمْ فَرِيضَةً دَهْرِيَّةً، أَنَّكُمْ فِي الشَّهْرِ السَّابِعِ فِي عَاشِرِ الشَّهْرِ تُذَلِّلُونَ نُفُوسَكُمْ، وَكُلَّ عَمَلٍ لَا تَعْمَلُونَ: الْوَطَنِيُّ وَالْغَرِيبُ النَّازِلُ فِي وَسَطِكُمْ.

וְהָיְתָ֥ה לָכֶ֖ם לְחֻקַּ֣ת עֹולָ֑ם בַּחֹ֣דֶשׁ הַ֠שְּׁבִיעִי בֶּֽעָשֹׂ֨ור לַחֹ֜דֶשׁ תְּעַנּ֣וּ אֶת־נַפְשֹֽׁתֵיכֶ֗ם וְכָל־מְלָאכָה֙ לֹ֣א תַעֲשׂ֔וּ הָֽאֶזְרָ֔ח וְהַגֵּ֖ר הַגָּ֥ר בְּתֹוכְכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲫⲁⲓ ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲟⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲁⲃⲟⲧ ⲙ̀ⲙⲁϩⲍ̅ ⲛⲥ̀ⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲃⲟⲧ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲑⲉⲃⲓⲟ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲯⲩⲭⲏ ⲟⲩⲟϩ ϫⲓⲛⲉⲣϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲁⲓⲧⲟⲩ ⲡⲓⲣⲉⲙⲛ̀ϯⲙⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϣⲉⲙⲙⲟ ⲉⲑⲟⲩⲉϩ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ

And this shall be a perpetual statute for you; in the seventh month, on the tenth day of the month, ye shall humble your souls, and shall do no work, the native and the stranger who abides among you.

Και τουτο θελει εισθαι εις εσας νομιμον αιωνιον· εις τον εβδομον μηνα, την δεκατην του μηνος, θελετε ταπεινωσει τας ψυχας σας και δεν θελετε καμει ουδεν εργον ουτε ο αυτοχθων ουτε ο ξενος ο παροικων μεταξυ σας·

لأَنَّهُ فِي هَذَا الْيَوْمِ يُكَفِّرُ عَنْكُمْ لِتَطْهِيرِكُمْ. مِنْ جَمِيعِ خَطَايَاكُمْ أَمَامَ الرَّبِّ تَطْهُرُونَ.

כִּֽי־בַיֹּ֥ום הַזֶּ֛ה יְכַפֵּ֥ר עֲלֵיכֶ֖ם לְטַהֵ֣ר אֶתְכֶ֑ם מִכֹּל֙ חַטֹּ֣אתֵיכֶ֔ם לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה תִּטְהָֽרוּ׃

Ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ⲅⲁⲣ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲩⲉ̀ⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲉ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲛⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲃⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟ

For in this day he shall make an atonement for you, to cleanse you from all your sins before the Lord, and ye shall be purged.

διοτι εν τη ημερα ταυτη ο ιερευς θελει καμει εξιλεωσιν δια σας, δια να σας καθαριση, ωστε να ησθε καθαροι απο πασων των αμαρτιων υμων ενωπιον του Κυριου.

سَبْتُ عُطْلَةٍ هُوَ لَكُمْ، وَتُذَلِّلُونَ نُفُوسَكُمْ فَرِيضَةً دَهْرِيَّةً.

שַׁבַּ֨ת שַׁבָּתֹ֥ון הִיא֙ לָכֶ֔ם וְעִנִּיתֶ֖ם אֶת־נַפְשֹׁתֵיכֶ֑ם חֻקַּ֖ת עֹולָֽם׃

Ϩⲁⲛⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲑⲉⲃⲓⲟ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲯⲩⲭⲏ ⲟⲩⲛⲟⲙⲓⲙⲟⲛ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ

This shall be to you a most holy sabbath, a rest, and ye shall humble your souls; it is a perpetual ordinance.

Σαββατον αναπαυσεως θελει εισθαι εις εσας, και θελετε ταπεινωσει τας ψυχας σας κατα νομιμον αιωνιον.

وَيُكَفِّرُ الْكَاهِنُ الَّذِي يَمْسَحُهُ، وَالَّذِي يَمْلأُ يَدَهُ لِلْكَهَانَةِ عِوَضًا عَنْ أَبِيهِ. يَلْبَسُ ثِيَابَ الْكَتَّانِ، الثِّيَابَ الْمُقَدَّسَةَ،

וְכִפֶּ֨ר הַכֹּהֵ֜ן אֲשֶׁר־יִמְשַׁ֣ח אֹתֹ֗ו וַאֲשֶׁ֤ר יְמַלֵּא֙ אֶת־יָדֹ֔ו לְכַהֵ֖ן תַּ֣חַת אָבִ֑יו וְלָבַ֛שׁ אֶת־בִּגְדֵ֥י הַבָּ֖ד בִּגְדֵ֥י הַקֹּֽדֶשׁ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲱⲃϩ ⲉⲑⲃⲉ ⲟⲩⲭⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲫⲏ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲑⲁϩⲥϥ ⲛⲉⲙ ⲫⲏ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁϫⲱⲕ ⲛ̀ⲛⲉϥϫⲓϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲉϥⲉⲣⲟⲩⲏⲃ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲡⲉϥⲓⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϯ ϩⲓⲱⲧϥ ⲛ̀ϯⲥⲧⲟⲗⲏ ⲛ̀ⲓⲁⲩ ϯⲥⲧⲟⲗⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ

The priest whomsoever they shall anoint shall make atonement, and whomsoever they shall consecrate to exercise the priestly office after his father; and he shall put on the linen robe, the holy garment.

Και θελει καμει την εξιλεωσιν ο ιερευς, ο χρισθεις και καθιερωθεις δια να ιερατευη αντι του πατρος αυτου, και θελει ενδυθη την λινην στολην, την στολην την αγιαν.

وَيُكَفِّرُ عَنْ مَقْدِسِ الْقُدْسِ. وَعَنْ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ وَالْمَذْبَحِ يُكَفِّرُ. وَعَنِ الْكَهَنَةِ وَكُلِّ شَعْبِ الْجَمَاعَةِ يُكَفِّرُ.

וְכִפֶּר֙ אֶת־מִקְדַּ֣שׁ הַקֹּ֔דֶשׁ וְאֶת־אֹ֧הֶל מֹועֵ֛ד וְאֶת־הַמִּזְבֵּ֖חַ יְכַפֵּ֑ר וְעַ֧ל הַכֹּהֲנִ֛ים וְעַל־כָּל־עַ֥ם הַקָּהָ֖ל יְכַפֵּֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟ ⲙ̀ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛⲉⲙ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉϥⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲟⲩⲏⲃ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲧⲏⲣⲥ

And he shall make atonement for the most holy place, and the tabernacle of witness; and he shall make atonement for the altar, and for the priests; and he shall make atonement for all the congregation.

Και θελει καμει εξιλεωσιν υπερ του αγιου αγιαστηριου και θελει καμει εξιλεωσιν υπερ της σκηνης του μαρτυριου και υπερ του θυσιαστηριου· και θελει καμει εξιλεωσιν υπερ των ιερεων και υπερ παντος του λαου της συναγωγης.

وَتَكُونُ هَذِهِ لَكُمْ فَرِيضَةً دَهْرِيَّةً لِلتَّكْفِيرِ عَنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ جَمِيعِ خَطَايَاهُمْ مَرَّةً فِي السَّنَةِ». فَفَعَلَ كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.

וְהָֽיְתָה־זֹּ֨את לָכֶ֜ם לְחֻקַּ֣ת עֹולָ֗ם לְכַפֵּ֞ר עַל־בְּנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ מִכָּל־חַטֹּאתָ֔ם אַחַ֖ת בַּשָּׁנָ֑ה וַיַּ֕עַשׂ כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־מֹשֶֽׁה׃ פ

Ⲫⲁⲓ ⲟⲩⲛⲟⲙⲓⲙⲟⲛ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲡⲉ ⲉ̀ⲧⲱⲃϩ ⲉⲑⲃⲉ ⲟⲩⲭⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲛⲟⲩⲛⲟⲃⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲟⲩⲥⲟⲡ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉⲩⲉ̀ⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲫⲁⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ

And this shall be to you a perpetual statute to make atonement for the children of Israel for all their sins: it shall be done once in the year, as the Lord commanded Moses.

Και τουτο θελει εισθαι εις εσας νομιμον αιωνιον, να καμνητε εξιλεωσιν υπερ των υιων Ισραηλ περι πασων των αμαρτιων αυτων απαξ του ενιαυτου. Και εγεινε καθως προσεταξεν ο Κυριος εις τον Μωυσην.

إصحاح 17

تحريم أكل الدم

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«كَلِّمْ هَارُونَ وَبَنِيهِ وَجَمِيعِ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَقُلْ لَهُمْ: هَذَا هُوَ الأَمْرُ الَّذِي يُوصِي بِهِ الرَّبُّ قَائِلًا:

דַּבֵּ֨ר אֶֽל־אַהֲרֹ֜ן וְאֶל־בָּנָ֗יו וְאֶל֙ כָּל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְאָמַרְתָּ֖ אֲלֵיהֶ֑ם זֶ֣ה הַדָּבָ֔ר אֲשֶׁר־צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה לֵאמֹֽר׃

Ϫⲉ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϫⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

Speak to Aaron and to his sons, and to all the children of Israel, and thou shalt say to them, This is the word which the Lord has commanded, saying,

Λαλησον προς τον Ααρων και προς τους υιους αυτου και προς παντας τους υιους Ισραηλ και ειπε προς αυτους, Ουτος ειναι ο λογος τον οποιον προσεταξεν ο Κυριος, λεγων.

كُلُّ إِنْسَانٍ مِنْ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ يَذْبَحُ بَقَرًا أَوْ غَنَمًا أَوْ مِعْزًى فِي الْمَحَلَّةِ، أَوْ يَذْبَحُ خَارِجَ الْمَحَلَّةِ،

אִ֥ישׁ אִישׁ֙ מִבֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֨ר יִשְׁחַ֜ט שֹׁ֥ור אֹו־כֶ֛שֶׂב אֹו־עֵ֖ז בַּֽמַּחֲנֶ֑ה אֹ֚ו אֲשֶׁ֣ר יִשְׁחַ֔ט מִח֖וּץ לַֽמַּחֲנֶֽה׃

Ϫⲉ ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁϧⲟⲗϧⲉⲗ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲁⲥⲓ ⲓⲉ ⲟⲩⲉⲥⲱⲟⲩ ⲓⲉ ⲟⲩⲃⲁⲙⲡⲓ ϧⲉⲛ ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ ⲛⲉⲙ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁϣⲱⲧ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛ̀ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ

Every man of the children of Israel, or of the strangers abiding among you, who shall kill a calf, or a sheep, or a goat in the camp, or who shall kill it out of the camp,

Οστις ανθρωπος εκ του οικου Ισραηλ σφαξη βουν η αρνιον η αιγα εν τω στρατοπεδω, η οστις σφαξη εξω του στρατοπεδου,

وَإِلَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ لَا يَأْتِي بِهِ لِيُقَرِّبَ قُرْبَانًا لِلرَّبِّ أَمَامَ مَسْكَنِ الرَّبِّ، يُحْسَبُ عَلَى ذَلِكَ الإِنْسَانِ دَمٌ. قَدْ سَفَكَ دَمًا. فَيُقْطَعُ ذَلِكَ الإِنْسَانُ مِنْ شَعْبِهِ.

וְאֶל־פֶּ֜תַח אֹ֣הֶל מֹועֵד֮ לֹ֣א הֱבִיאֹו֒ לְהַקְרִ֤יב קָרְבָּן֙ לַֽיהוָ֔ה לִפְנֵ֖י מִשְׁכַּ֣ן יְהוָ֑ה דָּ֣ם יֵחָשֵׁ֞ב לָאִ֤ישׁ הַהוּא֙ דָּ֣ם שָׁפָ֔ךְ וְנִכְרַ֛ת הָאִ֥ישׁ הַה֖וּא מִקֶּ֥רֶב עַמֹּֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϣ̀ⲧⲉⲙⲉⲛϥ ⲉ̀ϩⲣⲉⲛ ⲫⲣⲟ ⲛ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ϩⲱⲥⲇⲉ ⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟϥ ⲛ̀ⲟⲩϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϫⲟϥϫⲉϥ ⲓⲉ ⲟⲩⲟⲩϫⲁⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉϥϣⲏⲡ ⲉⲩⲥⲑⲟⲓ ⲛ̀ⲥⲑⲩⲛⲟⲩϥⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁϣⲱⲧ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛ̀ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϣ̀ⲧⲉⲙⲉⲛϥ ϩⲓⲣⲉⲛ ⲫ̀ⲣⲟ ⲛ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ϩⲱⲥⲇⲉ ⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲇⲱⲣⲟⲛ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲉⲩⲉ̀ⲱⲡ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲛⲟϥ ⲙ̀ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲉⲧⲉ̀ⲙⲙⲁⲩ ⲟⲩⲥⲛⲟϥ ⲁϥⲫⲟⲛϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲥⲉ̀ϥⲱϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲯⲩⲭⲏ ⲉⲧⲉ̀ⲙⲙⲁⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲥⲗⲁⲟⲥ

and shall not bring it to the door of the tabernacle of witness, so as to sacrifice it for a whole-burnt-offering or peace-offering to the Lord to be acceptable for a sweet-smelling savour: and whosoever shall slay it without, and shall not bring it to the door of the tabernacle of witness, so as to offer it as a gift to the Lord before the tabernacle of the Lord; blood shall be imputed to that man, he has shed blood; that soul shall be cut off from his people.

και εις την θυραν της σκηνης του μαρτυριου δεν φερη αυτο, δια να προσφερη προσφοραν εις τον Κυριον εμπροσθεν της σκηνης του Κυριου, αιμα θελει λογισθη εις εκεινον τον ανθρωπον· αιμα εχυσε και θελει εξολοθρευθη ο ανθρωπος εκεινος εκ μεσου του λαου αυτου·

لِكَيْ يَأْتِيَ بَنُو إِسْرَائِيلَ بِذَبَائِحِهِمِ الَّتِي يَذْبَحُونَهَا عَلَى وَجْهِ الصَّحْرَاءِ وَيُقَدِّمُوهَا لِلرَّبِّ إِلَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ إِلَى الْكَاهِنِ، وَيَذْبَحُوهَا ذَبَائِحَ سَلاَمَةٍ لِلرَّبِّ.

לְמַעַן֩ אֲשֶׁ֨ר יָבִ֜יאוּ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל אֶֽת־זִבְחֵיהֶם֮ אֲשֶׁ֣ר הֵ֣ם זֹבְחִים֮ עַל־פְּנֵ֣י הַשָּׂדֶה֒ וֶֽהֱבִיאֻ֣ם לַֽיהוָ֗ה אֶל־פֶּ֛תַח אֹ֥הֶל מֹועֵ֖ד אֶל־הַכֹּהֵ֑ן וְזָ֨בְח֜וּ זִבְחֵ֧י שְׁלָמִ֛ים לַֽיהוָ֖ה אֹותָֽם׃

Ϩⲟⲡⲱⲥ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲓⲛⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲛ̀ⲛⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁϧⲉⲗϧⲱⲗⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲙⲉϣϣⲟϯ ⲉⲩⲉ̀ⲉⲛⲟⲩ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ϩⲓⲣⲉⲛ ⲫⲣⲟ ⲛ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ϩⲁ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲧ ⲛ̀ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲟⲩϫⲁⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅

That the children of Israel may offer their sacrifices, all that they shall slay in the fields, and bring them to the Lord unto the doors of the tabernacle of witness to the priest, and they shall sacrifice them as a peace-offering to the Lord.

δια να φερωσιν οι υιοι Ισραηλ τας θυσιας αυτων, τας οποιας θυσιαζουσιν εν τη πεδιαδι, και να προσφερωσιν αυτας προς τον Κυριον εις την θυραν της σκηνης του μαρτυριου προς τον ιερεα και να θυσιαζωσιν αυτας εις προσφορας ειρηνικας προς τον Κυριον.

وَيَرُشُّ الْكَاهِنُ الدَّمَ عَلَى مَذْبَحِ الرَّبِّ لَدَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ، وَيُوقِدُ الشَّحْمَ لِرَائِحَةِ سَرُورٍ لِلرَّبِّ.

וְזָרַ֨ק הַכֹּהֵ֤ן אֶת־הַדָּם֙ עַל־מִזְבַּ֣ח יְהוָ֔ה פֶּ֖תַח אֹ֣הֶל מֹועֵ֑ד וְהִקְטִ֣יר הַחֵ֔לֶב לְרֵ֥יחַ נִיחֹ֖חַ לַיהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ϫⲱϣ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲫⲣⲟ ⲛ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲱⲧ ⲉⲩⲥⲑⲟⲓ ⲛ̀ⲥⲑⲩⲛⲟⲩϥⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And the priest shall pour the blood on the altar round about before the Lord by the doors of the tabernacle of witness, and shall offer the fat for a sweet-smelling savour to the Lord.

Και θελει ραντισει ο ιερευς το αιμα επι το θυσιαστηριον του Κυριου εις την θυραν της σκηνης του μαρτυριου και θελει καυσει το στεαρ εις οσμην ευωδιας προς τον Κυριον.

وَلَا يَذْبَحُوا بَعْدُ ذَبَائِحَهُمْ لِلتُّيُوسِ الَّتِي هُمْ يَزْنُونَ وَرَاءَهَا. فَرِيضَةً دَهْرِيَّةً تَكُونُ هَذِهِ لَهُمْ فِي أَجْيَالِهِمْ.

וְלֹא־יִזְבְּח֥וּ עֹוד֙ אֶת־זִבְחֵיהֶ֔ם לַשְּׂעִירִ֕ם אֲשֶׁ֛ר הֵ֥ם זֹנִ֖ים אַחֲרֵיהֶ֑ם חֻקַּ֥ת עֹולָ֛ם תִּֽהְיֶה־זֹּ֥את לָהֶ֖ם לְדֹרֹתָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲟⲩⲁϩⲧⲟⲧⲟⲩ ϫⲉ ⲉ̀ϣⲱⲧ ⲛ̀ⲛⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲙⲉⲧⲉⲫⲗⲏⲟⲩ ⲛⲏ ⲛ̀ⲑⲱⲟⲩ ⲉⲧⲁⲩⲉⲣⲡⲟⲣⲛⲉⲩⲓⲛ ⲥⲁⲙⲉⲛϩⲏⲟⲩ ⲟⲩⲛⲟⲙⲓⲙⲟⲛ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϫⲱⲟⲩ

And they shall no longer offer their sacrifices to vain gods after which they go a whoring; it shall be a perpetual statute to you for your generations.

Και δεν θελουσι θυσιασει πλεον τας θυσιας αυτων εις τους δαιμονας, κατοπιν των οποιων αυτοι πορνευουσι· τουτο θελει εισθαι εις αυτους νομιμον αιωνιον εις τας γενεας αυτων.

«وَتَقُولُ لَهُمْ: كُلُّ إِنْسَانٍ مِنْ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ وَمِنَ الْغُرَبَاءِ الَّذِينَ يَنْزِلُونَ فِي وَسَطِكُمْ يُصْعِدُ مُحْرَقَةً أَوْ ذَبِيحَةً،

וַאֲלֵהֶ֣ם תֹּאמַ֔ר אִ֥ישׁ אִישׁ֙ מִבֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל וּמִן־הַגֵּ֖ר אֲשֶׁר־יָג֣וּר בְּתֹוכָ֑ם אֲשֶׁר־יַעֲלֶ֥ה עֹלָ֖ה אֹו־זָֽבַח׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϫⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲓⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϣⲉⲙⲙⲱⲟⲩ ⲉⲩⲟⲩⲉϩ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲟⲩϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϫⲟϥϫⲉϥ ⲓⲉ ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ

And thou shalt say to them, Whatever man of the children of Israel, or of the sons of the proselytes abiding among you, shall offer a whole-burnt-offering or a sacrifice,

Και θελεις ειπει προς αυτους, Οστις ανθρωπος εκ του οικου Ισραηλ η εκ των ξενων των παροικουντων μεταξυ σας προσφερη ολοκαυτωμα η θυσιαν,

وَلَا يَأْتِي بِهَا إِلَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ لِيَصْنَعَهَا لِلرَّبِّ، يُقْطَعُ ذَلِكَ الإِنْسَانُ مِنْ شَعْبِهِ.

וְאֶל־פֶּ֜תַח אֹ֤הֶל מֹועֵד֙ לֹ֣א יְבִיאֶ֔נּוּ לַעֲשֹׂ֥ות אֹתֹ֖ו לַיהוָ֑ה וְנִכְרַ֛ת הָאִ֥ישׁ הַה֖וּא מֵעַמָּֽיו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϣ̀ⲧⲉⲙⲉⲛϥ ϩⲓⲣⲉⲛ ⲫⲣⲟ ⲛ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲉ̀ⲁⲓϥ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉⲥⲉ̀ϥⲱϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲯⲩⲭⲏ ⲉⲧⲉ̀ⲙⲙⲁⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲥⲗⲁⲟⲥ

and shall not bring it to the door of the tabernacle of witness to sacrifice it to the Lord, that man shall be destroyed from among his people.

και εις την θυραν της σκηνης του μαρτυριου δεν φερη αυτο, δια να προσφερη αυτο προς τον Κυριον, θελει εξολοθρευθη ο ανθρωπος εκεινος εκ μεσου του λαου αυτου.

وَكُلُّ إِنْسَانٍ مِنْ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ وَمِنَ الْغُرَبَاءِ النَّازِلِينَ فِي وَسَطِكُمْ يَأْكُلُ دَمًا، أَجْعَلُ وَجْهِي ضِدَّ النَّفْسِ الآكِلَةِ الدَّمِ وَأَقْطَعُهَا مِنْ شَعْبِهَا،

וְאִ֨ישׁ אִ֜ישׁ מִבֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֗ל וּמִן־הַגֵּר֙ הַגָּ֣ר בְּתֹוכָ֔ם אֲשֶׁ֥ר יֹאכַ֖ל כָּל־דָּ֑ם וְנָתַתִּ֣י פָנַ֗י בַּנֶּ֙פֶשׁ֙ הָאֹכֶ֣לֶת אֶת־הַדָּ֔ם וְהִכְרַתִּ֥י אֹתָ֖הּ מִקֶּ֥רֶב עַמָּֽהּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲓⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϣⲉⲙⲙⲱⲟⲩ ⲉⲧⲟⲩⲉϩ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁⲟⲩⲉⲙ ⲥⲛⲟϥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲥⲉⲙⲛⲉ ⲡⲁϩⲟ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϯⲯⲩⲭⲏ ⲉⲧⲉ̀ⲙⲙⲁⲩ ⲉⲧⲛⲁⲟⲩⲱⲙ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲧⲁⲕⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲥⲗⲁⲟⲥ

And whatever man of the children of Israel, or of the strangers abiding among you, shall eat any blood, I will even set my face against that soul that eats blood, and will destroy it from its people.

Και οστις ανθρωπος εκ του οικου Ισραηλ η εκ των ξενων των παροικουντων μεταξυ σας φαγη οιονδηποτε αιμα, θελω στησει το προσωπον μου εναντιον εκεινης της ψυχης ητις τρωγει το αιμα, και θελω εξολοθρευσει αυτην εκ μεσου του λαου αυτης·

لأَنَّ نَفْسَ الْجَسَدِ هِيَ فِي الدَّمِ، فَأَنَا أَعْطَيْتُكُمْ إِيَّاهُ عَلَى الْمَذْبَحِ لِلتَّكْفِيرِ عَنْ نُفُوسِكُمْ، لأَنَّ الدَّمَ يُكَفِّرُ عَنِ النَّفْسِ.

כִּ֣י נֶ֣פֶשׁ הַבָּשָׂר֮ בַּדָּ֣ם הִוא֒ וַאֲנִ֞י נְתַתִּ֤יו לָכֶם֙ עַל־הַמִּזְבֵּ֔חַ לְכַפֵּ֖ר עַל־נַפְשֹׁתֵיכֶ֑ם כִּֽי־הַדָּ֥ם ה֖וּא בַּנֶּ֥פֶשׁ יְכַפֵּֽר׃

Ϯⲯⲩⲭⲏ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲥⲁⲣⲝ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲡⲉ ⲡⲉⲥⲥⲛⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲁⲓⲧⲏⲓϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉ̀ⲧⲱⲃϩ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲧⲟⲩⲃⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛⲯⲩⲭⲏ ⲡⲉⲥⲥⲛⲟϥ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲧϣⲉⲃⲓⲱ ⲛ̀ⲟⲩⲯⲩⲭⲏ ⲉϥⲉ̀ⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ⲡϫⲓⲛⲧⲟⲩⲃⲟ

For the life of flesh is its blood, and I have given it to you on the altar to make atonement for your souls; for its blood shall make atonement for the soul.

διοτι η ζωη της σαρκος ειναι εν τω αιματι και εγω εδωκα αυτο εις εσας, δια να καμνητε εξιλεωσιν υπερ των ψυχων σας επι του θυσιαστηριου· διοτι το αιμα τουτο καμνει εξιλασμον υπερ της ψυχης.

لِذَلِكَ قُلْتُ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ: لَا تَأْكُلْ نَفْسٌ مِنْكُمْ دَمًا، وَلَا يَأْكُلِ الْغَرِيبُ النَّازِلُ فِي وَسَطِكُمْ دَمًا.

עַל־כֵּ֤ן אָמַ֙רְתִּי֙ לִבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל כָּל־נֶ֥פֶשׁ מִכֶּ֖ם לֹא־תֹ֣אכַל דָּ֑ם וְהַגֵּ֛ר הַגָּ֥ר בְּתֹוכְכֶ֖ם לֹא־יֹ֥אכַל דָּֽם׃ ס

Ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ⲁⲓϫⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ϫⲉ ⲯⲩⲭⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲉϥⲟⲩⲉⲙ ⲥⲛⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓϣⲉⲙⲙⲟ ⲉⲧⲟⲩⲉϩ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲛⲉϥⲟⲩⲉⲙ ⲥⲛⲟϥ

Therefore I said to the children of Israel, No soul of you shall eat blood, and the stranger that abides among you shall not eat blood.

Δια τουτο ειπα προς τους υιους Ισραηλ, Ουδεμια ψυχη απο σας θελει φαγει αιμα· ουδε ο ξενος, ο παροικων μεταξυ σας, θελει φαγει αιμα.

وَكُلُّ إِنْسَانٍ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَمِنَ الْغُرَبَاءِ النَّازِلِينَ فِي وَسَطِكُمْ يَصْطَادُ صَيْدًا، وَحْشًا أَوْ طَائِرًا يُؤْكَلُ، يَسْفِكُ دَمَهُ وَيُغَطِّيهِ بِالتُّرَابِ.

וְאִ֨ישׁ אִ֜ישׁ מִבְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל וּמִן־הַגֵּר֙ הַגָּ֣ר בְּתֹוכָ֔ם אֲשֶׁ֨ר יָצ֜וּד צֵ֥יד חַיָּ֛ה אֹו־עֹ֖וף אֲשֶׁ֣ר יֵאָכֵ֑ל וְשָׁפַךְ֙ אֶת־דָּמֹ֔ו וְכִסָּ֖הוּ בֶּעָפָֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲓⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϣⲉⲙⲙⲱⲟⲩ ⲉⲧⲟⲩⲉϩ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁⲧⲁϩⲟ ⲛ̀ⲟⲩϫⲟⲣϫⲥ ⲓⲧⲉ ⲟⲩⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲓⲧⲉ ⲟⲩϩⲁⲗⲏⲧ ⲫⲏ ⲉⲑⲟⲩⲟⲩⲱⲙ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉϥⲉ̀ⲫⲱⲛ ⲙ̀ⲡⲉϥⲥⲛⲟϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉϥⲉ̀ϩⲟⲃⲥϥ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ

And whatever man of the children of Israel, or of the strangers abiding among you shall take any animal in hunting, beast, or bird, which is eaten, then shall he pour out the blood, and cover it in the dust.

Και οστις ανθρωπος εκ των υιων Ισραηλ η εκ των ξενων των παροικουντων μεταξυ σας, κυνηγηση και πιαση ζωον η πτηνον, το οποιον τρωγεται, θελει χυσει το αιμα αυτου και θελει σκεπασει αυτο με χωμα.

لأَنَّ نَفْسَ كُلِّ جَسَدٍ دَمُهُ هُوَ بِنَفْسِهِ، فَقُلْتُ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ: لَا تَأْكُلُوا دَمَ جَسَدٍ مَا، لأَنَّ نَفْسَ كُلِّ جَسَدٍ هِيَ دَمُهُ. كُلُّ مَنْ أَكَلَهُ يُقْطَعُ.

כִּֽי־נֶ֣פֶשׁ כָּל־בָּשָׂ֗ר דָּמֹ֣ו בְנַפְשֹׁו֮ הוּא֒ וָֽאֹמַר֙ לִבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל דַּ֥ם כָּל־בָּשָׂ֖ר לֹ֣א תֹאכֵ֑לוּ כִּ֣י נֶ֤פֶשׁ כָּל־בָּשָׂר֙ דָּמֹ֣ו הִ֔וא כָּל־אֹכְלָ֖יו יִכָּרֵֽת׃

Ϯⲯⲩⲭⲏ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲥⲁⲣⲝ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲡⲉ ⲡⲉⲥⲥⲛⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϫⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ϫⲉ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲉⲙ ⲥⲛⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲥⲁⲣⲝ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϫⲉ ⲧⲯⲩⲭⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲥⲁⲣⲝ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲡⲉ ⲡⲉⲥⲥⲛⲟϥ ⲫⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲛⲁⲟⲩⲱⲙ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉϥⲉ̀ϥⲱϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

For the blood of all flesh is its life; and I said to the children of Israel, Ye shall not eat the blood of any flesh, for the life of all flesh is its blood: every one that eats it shall be destroyed.

Διοτι η ζωη πασης σαρκος ειναι το αιμα αυτης· δια την ζωην αυτης ειναι· οθεν ειπα προς τους υιους Ισραηλ, Δεν θελετε φαγει αιμα ουδεμιας σαρκος· διοτι η ζωη πασης σαρκος ειναι το αιμα αυτης· πας ο τρωγων αυτο θελει εξολοθρευθη.

وَكُلُّ إِنْسَانٍ يَأْكُلُ مَيْتَةً أَوْ فَرِيسَةً، وَطَنِيًّا كَانَ أَوْ غَرِيبًا، يَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَسْتَحِمُّ بِمَاءٍ، وَيَبْقَى نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ ثُمَّ يَكُونُ طَاهِرًا.

וְכָל־נֶ֗פֶשׁ אֲשֶׁ֨ר תֹּאכַ֤ל נְבֵלָה֙ וּטְרֵפָ֔ה בָּאֶזְרָ֖ח וּבַגֵּ֑ר וְכִבֶּ֨ס בְּגָדָ֜יו וְרָחַ֥ץ בַּמַּ֛יִם וְטָמֵ֥א עַד־הָעֶ֖רֶב וְטָהֵֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲯⲩⲭⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲛⲁⲟⲩⲱⲙ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲙⲱⲟⲩⲧ ⲓⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲁ ⲡⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲟⲩⲟⲙϥ ⲓⲧⲉ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ϯⲙⲓ ⲓⲧⲉ ϧⲉⲛ ⲛⲓϣⲉⲙⲙⲱⲟⲩ ⲉϥⲉ̀ⲣⲱϧⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϩⲃⲱⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϫⲱⲕⲉⲙ ⲙ̀ⲡⲉϥⲥⲱⲙⲁ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥϭⲁϧⲉⲙ ϣⲁ ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲣⲟⲩϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ

And every soul which eats that which has died of itself, or is taken of beasts, either among the natives or among the strangers, shall wash his garments, and bathe himself in water, and shall be unclean until evening: then shall he be clean.

Και πασα ψυχη, ητις φαγη θνησιμαιον η διεσπαραγμενον υπο θηριου, αυτοχθων η ξενος, θελει πλυνει τα ιματια αυτου και θελει λουσθη εν υδατι και θελει εισθαι ακαθαρτος εως εσπερας· τοτε θελει εισθαι καθαρος.

وَإِنْ لَمْ يَغْسِلْ وَلَمْ يَرْحَضْ جَسَدَهُ يَحْمِلْ ذَنْبَهُ».

וְאִם֙ לֹ֣א יְכַבֵּ֔ס וּבְשָׂרֹ֖ו לֹ֣א יִרְחָ֑ץ וְנָשָׂ֖א עֲוֹנֹֽו׃ פ

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣ̀ⲧⲉⲙⲣⲱϧⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϩⲃⲱⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϣ̀ⲧⲉⲙϫⲱⲕⲉⲙ ⲙ̀ⲡⲉϥⲥⲱⲙⲁ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲉϥⲉ̀ϭⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲛⲟⲃⲓ

But if he do not wash his garments, and do not bathe his body in water, then shall he bear his iniquity.

Αλλ' εαν δεν πλυνη αυτα μηδε λουση το σωμα αυτου, τοτε θελει βαστασει την ανομιαν αυτου.

إصحاح 18

العلاقات الجنسية غير المشروعة

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«كَلِّمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَقُلْ لَهُمْ: أَنَا الرَّبُّ إِلَهُكُمْ.

דַּבֵּר֙ אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְאָמַרְתָּ֖ אֲלֵהֶ֑ם אֲנִ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃

Ϫⲉ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϫⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ

Speak to the children of Israel, and thou shalt say to them, I am the Lord your God.

Λαλησον προς τους υιους Ισραηλ και ειπε προς αυτους, Εγω ειμαι Κυριος, ο Θεος σας.

مِثْلَ عَمَلِ أَرْضِ مِصْرَ الَّتِي سَكَنْتُمْ فِيهَا لَا تَعْمَلُوا، وَمِثْلَ عَمَلِ أَرْضِ كَنْعَانَ الَّتِي أَنَا آتٍ بِكُمْ إِلَيْهَا لَا تَعْمَلُوا، وَحَسَبَ فَرَائِضِهِمْ لَا تَسْلُكُوا.

כְּמַעֲשֵׂ֧ה אֶֽרֶץ־מִצְרַ֛יִם אֲשֶׁ֥ר יְשַׁבְתֶּם־בָּ֖הּ לֹ֣א תַעֲשׂ֑וּ וּכְמַעֲשֵׂ֣ה אֶֽרֶץ־כְּנַ֡עַן אֲשֶׁ֣ר אֲנִי֩ מֵבִ֨יא אֶתְכֶ֥ם שָׁ֙מָּה֙ לֹ֣א תַעֲשׂ֔וּ וּבְחֻקֹּתֵיהֶ֖ם לֹ֥א תֵלֵֽכוּ׃

Ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲓⲣⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲓⲙⲉⲧⲁⲧⲥⲃⲱ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲫⲁⲓ ⲉⲧⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲣⲉⲙⲛ̀ϫⲱⲓⲗⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲓⲣⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲓⲙⲉⲧⲁⲧⲥⲃⲱ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲁⲛⲁⲁⲛ ⲫⲁⲓ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉ̀ϯⲛⲁⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲙⲟϣⲓ ⲛ̀ⲥⲁ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲟⲙⲓⲙⲟⲛ

Ye shall not do according to the devices of Egypt, in which ye dwelt: and according to the devices of the land of Chanaan, into which I bring you, ye shall not do; and ye shall not walk in their ordinances.

Κατα τας πραξεις της γης Αιγυπτου, εν η κατωκησατε, δεν θελετε πραξει και κατα τας πραξεις της γης Χανααν, εις την οποιαν εγω σας φερω, δεν θελετε πραξει και κατα τα νομιμα αυτων δεν θελετε περιπατησει.

أَحْكَامِي تَعْمَلُونَ، وَفَرَائِضِي تَحْفَظُونَ لِتَسْلُكُوا فِيهَا. أَنَا الرَّبُّ إِلَهُكُمْ.

אֶת־מִשְׁפָּטַ֧י תַּעֲשׂ֛וּ וְאֶת־חֻקֹּתַ֥י תִּשְׁמְר֖וּ לָלֶ֣כֶת בָּהֶ֑ם אֲנִ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϩⲁⲡ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲁⲓⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲟϣⲓ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ

Ye shall observe my judgments, and shall keep my ordinances, and shall walk in them: I am the Lord your God.

Τας κρισεις μου θελετε καμει και τα προσταγματα μου θελετε φυλαττει, δια να περιπατητε εις αυτα. Εγω ειμαι Κυριος ο Θεος σας.

فَتَحْفَظُونَ فَرَائِضِي وَأَحْكَامِي، الَّتِي إِذَا فَعَلَهَا الإِنْسَانُ يَحْيَا بِهَا. أَنَا الرَّبُّ.

וּשְׁמַרְתֶּ֤ם אֶת־חֻקֹּתַי֙ וְאֶת־מִשְׁפָּטַ֔י אֲשֶׁ֨ר יַעֲשֶׂ֥ה אֹתָ֛ם הָאָדָ֖ם וָחַ֣י בָּהֶ֑ם אֲנִ֖י יְהוָֽה׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲛⲁⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲁϩⲁⲡ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲁⲓⲧⲟⲩ ⲛⲁⲓ ⲉⲧⲉ ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲛⲁⲁⲓⲧⲟⲩ ⲉϥⲉ̀ⲱⲛϧ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ

So ye shall keep all my ordinances, and all my judgments, and do them; which if a man do, he shall live in them: I am the Lord your God.

Θελετε φυλαττει λοιπον τα προσταγματα μου και τας κρισεις μου· τα οποια καμνων ο ανθρωπος, θελει ζησει δι' αυτων. Εγω ειμαι ο Κυριος.

«لاَ يَقْتَرِبْ إِنْسَانٌ إِلَى قَرِيبِ جَسَدِهِ لِيَكْشِفَ الْعَوْرَةَ. أَنَا الرَّبُّ.

אִ֥ישׁ אִישׁ֙ אֶל־כָּל־שְׁאֵ֣ר בְּשָׂרֹ֔ו לֹ֥א תִקְרְב֖וּ לְגַלֹּ֣ות עֶרְוָ֑ה אֲנִ֖י יְהוָֽה׃ ס

Ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥⲧⲟⲙϥ ⲉ̀ⲉⲛⲭⲁⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲏⲡ ⲉ̀ⲧⲉϥⲥⲁⲣⲝ ⲉ̀ⲃⲱϣ ⲛ̀ⲛⲟⲩϣⲓⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡ⳪̅

No man shall draw nigh to any of his near kindred to uncover their nakedness; I am the Lord.

Ουδεις ανθρωπος θελει πλησιασει εις ουδενα συγγενη αυτου κατα σαρκα, δια να αποκαλυψη την ασχημοσυνην αυτου. Εγω ειμαι ο Κυριος.

عَوْرَةَ أَبِيكَ وَعَوْرَةَ أُمِّكَ لَا تَكْشِفْ. إِنَّهَا أُمُّكَ لَا تَكْشِفْ عَوْرَتَهَا.

עֶרְוַ֥ת אָבִ֛יךָ וְעֶרְוַ֥ת אִמְּךָ֖ לֹ֣א תְגַלֵּ֑ה אִמְּךָ֣ הִ֔וא לֹ֥א תְגַלֶּ֖ה עֶרְוָתָֽהּ׃ ס

Ⲟⲩϣⲓⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲕⲓⲱⲧ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϣⲓⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲉⲕⲙⲁⲩ ⲛ̀ⲛⲉⲕϭⲟⲣⲡϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲧⲉⲕⲙⲁⲩ ⲅⲁⲣ ⲧⲉ ⲛ̀ⲛⲉⲕϭⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲉⲥϣⲓⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

Thou shalt not uncover the nakedness of thy father, or the nakedness of thy mother, for she is thy mother; thou shalt not uncover her nakedness.

Ασχημοσυνην πατρος σου, η ασχημοσυνην μητρος σου δεν θελεις αποκαλυψει· ειναι μητηρ σου· δεν θελεις αποκαλυψει την ασχημοσυνην αυτης.

عَوْرَةَ امْرَأَةِ أَبِيكَ لَا تَكْشِفْ. إِنَّهَا عَوْرَةُ أَبِيكَ.

עֶרְוַ֥ת אֵֽשֶׁת־אָבִ֖יךָ לֹ֣א תְגַלֵּ֑ה עֶרְוַ֥ת אָבִ֖יךָ הִֽוא׃ ס

Ⲡϣⲓⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲥϩⲓⲙⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲓⲱⲧ ⲛ̀ⲛⲉⲕϭⲟⲣⲡϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩϣⲓⲡⲓ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲕⲓⲱⲧ

Thou shalt not uncover the nakedness of thy father’s wife; it is thy father’s nakedness.

Ασχημοσυνην γυναικος του πατρος σου δεν θελεις αποκαλυψει· ειναι ασχημοσυνη του πατρος σου.

عَوْرَةَ أُخْتِكَ بِنْتِ أَبِيكَ أَوْ بِنْتِ أُمِّكَ، الْمَوْلُودَةِ فِي الْبَيْتِ أَوِ الْمَوْلُودَةِ خَارِجًا، لَا تَكْشِفْ عَوْرَتَهَا.

עֶרְוַ֨ת אֲחֹֽותְךָ֤ בַת־אָבִ֙יךָ֙ אֹ֣ו בַת־אִמֶּ֔ךָ מֹולֶ֣דֶת בַּ֔יִת אֹ֖ו מֹולֶ֣דֶת ח֑וּץ לֹ֥א תְגַלֶּ֖ה עֶרְוָתָֽן׃ ס

Ⲛ̀ⲛⲉⲕϭⲱⲣⲡ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡϣⲓⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲉⲕⲥⲱⲛⲓ ⲛ̀ϣⲉⲛⲓⲱⲧ ⲓⲉ ⲛ̀ϣⲉⲛⲙⲁⲩ ⲉ̀ⲁⲩⲙⲁⲥⲥ ⲛ̀ϧⲟⲩⲛ ⲓⲉ ⲟⲩⲙⲁⲥⲥ ⲙ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲛⲉⲕϭⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲟⲩϣⲓⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

The nakedness of thy sister by thy father or by thy mother, born at home or abroad, their nakedness thou shalt not uncover.

Ασχημοσυνην αδελφης σου θυγατρος του πατρος σου η θυγατρος της μητρος σου, γεννημενης εν τη οικια η γεννημενης εξω, τουτων την ασχημοσυνην δεν θελεις αποκαλυψει.

عَوْرَةَ ابْنَةِ ابْنِكَ، أَوِ ابْنَةِ ابْنَتِكَ لَا تَكْشِفْ عَوْرَتَهَا. إِنَّهَا عَوْرَتُكَ.

עֶרְוַ֤ת בַּת־בִּנְךָ֙ אֹ֣ו בַֽת־בִּתְּךָ֔ לֹ֥א תְגַלֶּ֖ה עֶרְוָתָ֑ן כִּ֥י עֶרְוָתְךָ֖ הֵֽנָּה׃ ס

Ⲟⲩϣⲓⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧϣⲉⲣⲓ ⲛ̀ⲟⲩϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲁⲕ ⲓⲉ ⲧϣⲉⲣⲓ ⲛ̀ⲟⲩϣⲉⲣⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲕϭⲟⲣⲡϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϫⲉ ⲟⲩⲏⲓ ⲅⲁⲣ ⲟⲩϣⲓⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲁⲕ ⲡⲉ

The nakedness of thy son’s daughter, or thy daughter’s daughter, their nakedness thou shalt not uncover; because it is thy nakedness.

Ασχημοσυνην θυγατρος του υιου σου η θυγατρος της θυγατρος σου, τουτων την ασχημοσυνην δεν θελεις αποκαλυψει διοτι ιδικη σου ειναι η ασχημοσυνη αυτων.

عَوْرَةَ بِنْتِ امْرَأَةِ أَبِيكَ الْمَوْلُودَةِ مِنْ أَبِيكَ لَا تَكْشِفْ عَوْرَتَهَا. إِنَّهَا أُخْتُكَ.

עֶרְוַ֨ת בַּת־אֵ֤שֶׁת אָבִ֙יךָ֙ מֹולֶ֣דֶת אָבִ֔יךָ אֲחֹותְךָ֖ הִ֑וא לֹ֥א תְגַלֶּ֖ה עֶרְוָתָֽהּ׃ ס

Ⲟⲩϣⲓⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧϣⲉⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲥϩⲓⲙⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲓⲱⲧ ⲛ̀ⲛⲉⲕϭⲟⲣⲡϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲧⲉⲕⲥⲱⲛⲓ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ϣⲉⲛⲓⲱⲧ ⲧⲉ ⲛ̀ⲛⲉⲕϭⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲉⲥϣⲓⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

Thou shalt not uncover the nakedness of the daughter of thy father’s wife; she is thy sister by the same father: thou shalt not uncover her nakedness.

Ασχημοσυνην θυγατρος της γυναικος του πατρος σου, γεννημενης απο του πατρος σου, ητις ειναι αδελφη σου, δεν θελεις αποκαλυψει την ασχημοσυνην αυτης.

عَوْرَةَ أُخْتِ أَبِيكَ لَا تَكْشِفْ. إِنَّهَا قَرِيبَةُ أَبِيكَ.

עֶרְוַ֥ת אֲחֹות־אָבִ֖יךָ לֹ֣א תְגַלֵּ֑ה שְׁאֵ֥ר אָבִ֖יךָ הִֽוא׃ ס

Ⲟⲩϣⲓⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲥⲱⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲓⲱⲧ ⲛ̀ⲛⲉⲕϭⲟⲣⲡϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲣⲉⲙⲛ̀ⲏⲓ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲕⲓⲱⲧ ⲧⲉ

Thou shalt not uncover the nakedness of thy father’s sister, for she is near akin to thy father.

Ασχημοσυνην αδελφης του πατρος σου δεν θελεις αποκαλυψει ειναι στενη συγγενης του πατρος σου.

عَوْرَةَ أُخْتِ أُمِّكَ لَا تَكْشِفْ. إِنَّهَا قَرِيبَةُ أُمِّكَ.

עֶרְוַ֥ת אֲחֹֽות־אִמְּךָ֖ לֹ֣א תְגַלֵּ֑ה כִּֽי־שְׁאֵ֥ר אִמְּךָ֖ הִֽוא׃ ס

Ⲟⲩϣⲓⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲥⲱⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲉⲕⲙⲁⲩ ⲛ̀ⲛⲉⲕϭⲟⲣⲡϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲣⲉⲙⲛ̀ⲏⲓ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲉⲕⲙⲁⲩ ⲧⲉ

Thou shalt not uncover the nakedness of thy mother’s sister, for she is near akin to thy mother.

Ασχημοσυνην αδελφης της μητρος σου δεν θελεις αποκαλυψει· διοτι ειναι στενη συγγενης της μητρος σου.

عَوْرَةَ أَخِي أَبِيكَ لَا تَكْشِفْ. إِلَى امْرَأَتِهِ لَا تَقْتَرِبْ. إِنَّهَا عَمَّتُكَ.

עֶרְוַ֥ת אֲחִֽי־אָבִ֖יךָ לֹ֣א תְגַלֵּ֑ה אֶל־אִשְׁתֹּו֙ לֹ֣א תִקְרָ֔ב דֹּדָֽתְךָ֖ הִֽוא׃ ס

Ⲟⲩϣⲓⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲥⲟⲛ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲓⲱⲧ ⲛ̀ⲛⲉⲕϭⲟⲣⲡϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲛⲉⲕϣⲉ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ϩⲁ ⲧⲉϥⲥϩⲓⲙⲓ ⲟⲩⲥⲩⲅⲅⲉⲛⲏⲥ ⲛ̀ⲧⲁⲕ ⲧⲉ

Thou shalt not uncover the nakedness of thy father’s brother, and thou shalt not go in to his wife; for she is thy relation.

Ασχημοσυνην αδελφου του πατρος σου δεν θελεις αποκαλυψει· εις την γυναικα αυτου δεν θελεις πλησιασει· ειναι θεια σου.

عَوْرَةَ كَنَّتِكَ لَا تَكْشِفْ. إِنَّهَا امْرَأَةُ ابْنِكَ. لَا تَكْشِفْ عَوْرَتَهَا.

עֶרְוַ֥ת כַּלָּֽתְךָ֖ לֹ֣א תְגַלֵּ֑ה אֵ֤שֶׁת בִּנְךָ֙ הִ֔וא לֹ֥א תְגַלֶּ֖ה עֶרְוָתָֽהּ׃ ס

Ⲟⲩϣⲓⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩϣⲉⲗⲉⲧ ⲛ̀ⲧⲁⲕ ⲛ̀ⲛⲉⲕϭⲟⲣⲡϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲕϣⲏⲣⲓ ⲧⲉ ⲛ̀ⲛⲉⲕϭⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲉⲥϣⲓⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

Thou shalt not uncover the nakedness of thy daughter-in-law, for she is thy son’s wife, thou shalt not uncover her nakedness.

Ασχημοσυνην νυμφης σου δεν θελεις αποκαλυψει· ειναι γυνη του υιου σου· δεν θελεις αποκαλυψει την ασχημοσυνην αυτης.

عَوْرَةَ امْرَأَةِ أَخِيكَ لَا تَكْشِفْ. إِنَّهَا عَوْرَةُ أَخِيكَ.

עֶרְוַ֥ת אֵֽשֶׁת־אָחִ֖יךָ לֹ֣א תְגַלֵּ֑ה עֶרְוַ֥ת אָחִ֖יךָ הִֽוא׃ ס

Ⲟⲩϣⲓⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲥϩⲓⲙⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲥⲟⲛ ⲛ̀ⲛⲉⲕϭⲟⲣⲡϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩϣⲓⲡⲓ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲕⲥⲟⲛ

Thou shalt not uncover the nakedness of thy brother’s wife: it is thy brother’s nakedness.

Ασχημοσυνην αδελφου σου δεν θελεις αποκαλυψει· ειναι η ασχημοσυνη του αδελφου σου.

عَوْرَةَ امْرَأَةٍ وَبِنْتِهَا لَا تَكْشِفْ. وَلَا تَأْخُذِ ابْنَةَ ابْنِهَا، أَوِ ابْنَةَ بِنْتِهَا لِتَكْشِفَ عَوْرَتَهَا. إِنَّهُمَا قَرِيبَتَاهَا. إِنَّهُ رَذِيلَةٌ.

עֶרְוַ֥ת אִשָּׁ֛ה וּבִתָּ֖הּ לֹ֣א תְגַלֵּ֑ה אֶֽת־בַּת־בְּנָ֞הּ וְאֶת־בַּת־בִּתָּ֗הּ לֹ֤א תִקַּח֙ לְגַלֹּ֣ות עֶרְוָתָ֔הּ שַׁאֲרָ֥ה הֵ֖נָּה זִמָּ֥ה הִֽוא ׃

Ⲛ̀ⲛⲉⲕϭⲱⲣⲡ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡϣⲓⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϣⲉⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲁⲥ ⲛ̀ⲛⲉⲕϭⲓ ⲛ̀ⲧϣⲉⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲥϣⲏⲣⲓ ⲛⲉⲙ ⲧϣⲉⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲉⲥϣⲉⲣⲓ ⲉ̀ⲡϭⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲟⲩϣⲓⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁⲛⲣⲉⲙϧⲉⲛⲏⲓ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲁⲕ ⲛⲉ ⲟⲩⲙⲉⲧⲁⲥⲉⲃⲏⲥ ⲧⲉ

The nakedness of a woman and her daughter shalt thou not uncover; her son’s daughter, and her daughter’s daughter, shalt thou not take, to uncover their nakedness, for they are thy kinswomen: it is impiety.

Ασχημοσυνην γυναικος και της θυγατρος αυτης δεν θελεις αποκαλυψει ουδε θελεις λαβει την θυγατερα του υιου αυτης η την θυγατερα της θυγατρος αυτης, δια να αποκαλυψης την ασχημοσυνην αυτης· ειναι στεναι συγγενεις αυτης· ειναι ασεβημα.

وَلَا تَأْخُذِ امْرَأَةً عَلَى أُخْتِهَا لِلضِّرِّ لِتَكْشِفَ عَوْرَتَهَا مَعَهَا فِي حَيَاتِهَا.

וְאִשָּׁ֥ה אֶל־אֲחֹתָ֖הּ לֹ֣א תִקָּ֑ח לִצְרֹ֗ר לְגַלֹּ֧ות עֶרְוָתָ֛הּ עָלֶ֖יהָ בְּחַיֶּֽיהָ׃

Ⲛ̀ⲛⲉⲕϭⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲉⲥⲥⲱⲛⲓ ⲉⲥⲟⲩⲃⲏⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲭⲟϩ ⲉ̀ϭⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲉⲥϣⲓⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲥ

Thou shalt not take a wife in addition to her sister, as a rival, to uncover her nakedness in opposition to her, while she is yet living.

Και γυναικα προς τη αδελφη αυτης αντιζηλον δεν θελεις λαβει, δια να αποκαλυψης την ασχημοσυνην αυτης προς τη αλλη, εν οσω ζη.

«وَلاَ تَقْتَرِبْ إِلَى امْرَأَةٍ فِي نَجَاسَةِ طَمْثِهَا لِتَكْشِفَ عَوْرَتَهَا.

וְאֶל־אִשָּׁ֖ה בְּנִדַּ֣ת טֻמְאָתָ֑הּ לֹ֣א תִקְרַ֔ב לְגַלֹּ֖ות עֶרְוָתָֽהּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲕϣⲉ ⲛⲁⲕ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ϩⲁ ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲉ̀ⲁⲩⲟⲩⲟⲧⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲥϧⲉⲛ ⲡⲉⲥϭⲱϧⲉⲙ ⲉ̀ϭⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲉⲥϣⲓⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

And thou shalt not go in to a woman under separation for her uncleanness, to uncover her nakedness.

Και εις γυναικα, εν καιρω αποχωρισμου δια την ακαθαρσιαν αυτης δεν θελεις πλησιασει δια να αποκαλυψης την ασχημοσυνην αυτης.

وَلَا تَجْعَلْ مَعَ امْرَأَةِ صَاحِبِكَ مَضْجَعَكَ لِزَرْعٍ، فَتَتَنَجَّسَ بِهَا.

וְאֶל־אֵ֙שֶׁת֙ עֲמִֽיתְךָ֔ לֹא־תִתֵּ֥ן שְׁכָבְתְּךָ֖ לְזָ֑רַע לְטָמְאָה־בָֽהּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲕϯ ⲛ̀ⲟⲩϣⲁⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩϫⲣⲟϫ ⲛ̀ⲧⲁⲕ ϧⲉⲛ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲕϣⲫⲏⲣ ϩⲱⲥⲇⲉ ⲉ̀ϭⲱϧⲉⲙ ⲛ̀ϧⲏⲧⲥ

And thou shalt not lie with thy neighbour’s wife, to defile thyself with her.

Και μετα της γυναικος του πλησιον σου δεν θελεις συνουσιασθη, δια να μιανθης μετ' αυτης.

وَلَا تُعْطِ مِنْ زَرْعِكَ لِلإِجَازَةِ لِمُولَكَ لِئَلاَّ تُدَنِّسَ اسْمَ إِلَهِكَ. أَنَا الرَّبُّ.

וּמִֽזַּרְעֲךָ֥ לֹא־תִתֵּ֖ן לְהַעֲבִ֣יר לַמֹּ֑לֶךְ וְלֹ֧א תְחַלֵּ֛ל אֶת־שֵׁ֥ם אֱלֹהֶ֖יךָ אֲנִ֥י יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲕϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲕϫⲣⲟϫ ⲉ̀ⲑⲣⲉϥϣⲉⲙϣⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲣⲭⲱⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲥⲱϥ ⲙ̀ⲡⲓⲣⲁⲛ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅

And thou shalt not give of thy seed to serve a ruler; and thou shalt not profane my holy name; I am the Lord.

Και δεν θελεις αφησει τινα εκ του σπερματος σου να περαση δια του πυρος εις τον Μολοχ και δεν θελεις βεβηλωσει το ονομα του Θεου σου. Εγω ειμαι ο Κυριος.

وَلَا تُضَاجِعْ ذَكَرًا مُضَاجَعَةَ امْرَأَةٍ. إِنَّهُ رِجْسٌ.

וְאֶ֨ת־זָכָ֔ר לֹ֥א תִשְׁכַּ֖ב מִשְׁכְּבֵ֣י אִשָּׁ֑ה תֹּועֵבָ֖ה הִֽוא׃

Ⲛ̀ⲛⲉⲕⲉⲛⲕⲟⲧ ⲛⲉⲙ ϩⲱⲟⲩⲧ ⲉ̀ⲟⲩϣⲁⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲟⲩⲥⲱϥ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ

And thou shalt not lie with a man as with a woman, for it is an abomination.

Και μετα αρρενος δεν θελεις συνουσιασθη, ως μετα γυναικος· ειναι βδελυγμα.

وَلَا تَجْعَلْ مَعَ بَهِيمَةٍ مَضْجَعَكَ فَتَتَنَجَّسَ بِهَا. وَلَا تَقِفِ امْرَأَةٌ أَمَامَ بَهِيمَةٍ لِنِزَائِهَا. إِنَّهُ فَاحِشَةٌ.

וּבְכָל־בְּהֵמָ֛ה לֹא־תִתֵּ֥ן שְׁכָבְתְּךָ֖ לְטָמְאָה־בָ֑הּ וְאִשָּׁ֗ה לֹֽא־תַעֲמֹ֞ד לִפְנֵ֧י בְהֵמָ֛ה לְרִבְעָ֖הּ תֶּ֥בֶל הֽוּא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲕϯ ⲛ̀ⲧⲉⲕϣⲁⲓⲣⲓ ⲛⲉⲙ ϥⲧⲉⲫⲁⲧ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉ̀ϯϫⲣⲟϫ ⲛ̀ⲧⲉⲕϭⲱϧⲉⲙ ϧⲁⲣⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲥⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲥ ϧⲁⲧⲉⲛ ϥⲧⲉⲫⲁⲧ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉϥⲁⲗⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲥ ⲟⲩⲱⲣⲉⲃ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ

Neither shalt thou lie with any quadruped for copulation, to be polluted with it: neither shall a woman present herself before any quadruped to have connexion with it; for it is an abomination.

Ουδε θελεις συνουσιασθη μετ' ουδενος κτηνους, δια να μιανθης μετ' αυτου· ουδε γυνη θελει σταθη εμπροσθεν κτηνους, δια να βατευθη· ειναι μυσαρον.

«بِكُلِّ هَذِهِ لَا تَتَنَجَّسُوا، لأَنَّهُ بِكُلِّ هَذِهِ قَدْ تَنَجَّسَ الشُّعُوبُ الَّذِينَ أَنَا طَارِدُهُمْ مِنْ أَمَامِكُمْ

אַל־תִּֽטַּמְּא֖וּ בְּכָל־אֵ֑לֶּה כִּ֤י בְכָל־אֵ֙לֶּה֙ נִטְמְא֣וּ הַגֹּויִ֔ם אֲשֶׁר־אֲנִ֥י מְשַׁלֵּ֖חַ מִפְּנֵיכֶֽם׃

Ⲙ̀ⲡⲉⲣⲥⲱϥ ϧⲉⲛ ⲛⲁⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲁⲩⲥⲱϥ ⲅⲁⲣ ϧⲉⲛ ⲛⲁⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ⲛⲏ ⲉ̀ϯⲛⲁϩⲓⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲁⲧϩⲏ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲉⲛϩⲟ

Do not defile yourselves with any of these things; for in all these things the nations are defiled, which I drive out before you,

Μη μιαινεσθε εις ουδεν εκ τουτων· διοτι εις παντα ταυτα εμιανθησαν τα εθνη, τα οποια εγω εκδιωκω απ' εμπροσθεν σας·

فَتَنَجَّسَتِ الأَرْضُ. فَأَجْتَزِي ذَنْبَهَا مِنْهَا، فَتَقْذِفُ الأَرْضُ سُكَّانَهَا.

וַתִּטְמָ֣א הָאָ֔רֶץ וָאֶפְקֹ֥ד עֲוֹנָ֖הּ עָלֶ֑יהָ וַתָּקִ֥א הָאָ֖רֶץ אֶת־יֹשְׁבֶֽיהָ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲥⲱϥ ⲉ̀ⲙⲁϣⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲑⲃⲏⲧϥ ⲁⲓϯϣⲉⲃⲓⲱ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲁⲇⲓⲕⲓⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡⲕⲁϩⲓ ϩⲣⲟϣ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲧϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲱϥ

and the land is polluted; and I have recompensed their iniquity to them because of it, and the land is aggrieved with them that dwell upon it.

και εμιανθη η γη· δια τουτο ανταποδιδω την ανομιαν αυτης επ' αυτην, και η γη θελει εξεμεσει τους κατοικους αυτης.

لكِنْ تَحْفَظُونَ أَنْتُمْ فَرَائِضِي وَأَحْكَامِي، وَلَا تَعْمَلُونَ شَيْئًا مِنْ جَمِيعِ هَذِهِ الرَّجَسَاتِ، لَا الْوَطَنِيُّ وَلَا الْغَرِيبُ النَّازِلُ فِي وَسَطِكُمْ،

וּשְׁמַרְתֶּ֣ם אַתֶּ֗ם אֶת־חֻקֹּתַי֙ וְאֶת־מִשְׁפָּטַ֔י וְלֹ֣א תַעֲשׂ֔וּ מִכֹּ֥ל הַתֹּועֵבֹ֖ת הָאֵ֑לֶּה הָֽאֶזְרָ֔ח וְהַגֵּ֖ר הַגָּ֥ר בְּתֹוכְכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲛⲁⲛⲟⲙⲓⲙⲟⲛ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲁⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲓⲣⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲁⲓⲱⲣⲉⲃ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲓⲧⲉ ⲡⲓⲣⲉⲙⲛϯⲙⲓ ⲓⲧⲉ ⲡⲓϣⲉⲙ̀ⲙⲟ ⲉⲧⲁϥϣⲟⲡ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ

And ye shall keep all my statutes and all my ordinances, and ye shall do none of these abominations; neither the native, nor the stranger that joins himself with you:

Σεις λοιπον θελετε φυλαξει τα προσταγματα μου και τας κρισεις μου και δεν θελετε πραττει ουδεν εκ παντων των βδελυγματων τουτων, ο αυτοχθων η ο ξενος ο παροικων μεταξυ σας·

لأَنَّ جَمِيعَ هَذِهِ الرَّجَسَاتِ قَدْ عَمِلَهَا أَهْلُ الأَرْضِ الَّذِينَ قَبْلَكُمْ فَتَنَجَّسَتِ الأَرْضُ.

כִּ֚י אֶת־כָּל־הַתֹּועֵבֹ֣ת הָאֵ֔ל עָשׂ֥וּ אַנְשֵֽׁי־הָאָ֖רֶץ אֲשֶׁ֣ר לִפְנֵיכֶ֑ם וַתִּטְמָ֖א הָאָֽרֶץ׃

Ⲛⲁⲓⲱⲣⲉⲃ ⲅⲁⲣ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲁⲩⲁⲓⲧⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲛⲏ ⲉ̀ⲛⲁⲩ ϧⲁϫⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲥⲱϥ

(for all these abominations the men of the land did who were before you, and the land was defiled,)

διοτι παντα τα βδελυγματα ταυτα επραξαν οι ανθρωποι της γης, οι προ υμων, και εμιανθη η γη·

فَلَا تَقْذِفُكُمُ الأَرْضُ بِتَنْجِيسِكُمْ إِيَّاهَا كَمَا قَذَفَتِ الشُّعُوبَ الَّتِي قَبْلَكُمْ.

וְלֹֽא־תָקִ֤יא הָאָ֙רֶץ֙ אֶתְכֶ֔ם בְּטַֽמַּאֲכֶ֖ם אֹתָ֑הּ כַּאֲשֶׁ֥ר קָאָ֛ה אֶת־הַגֹּ֖וי אֲשֶׁ֥ר לִפְנֵיכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϣ̀ⲧⲉⲙ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ϩⲣⲟϣ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲙⲉⲥⲧⲉ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲡϫⲓⲛⲑⲣⲉⲧⲉⲛⲥⲟϥϥ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥϩⲣⲟϣ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ⲉ̀ⲛⲁⲩ ϧⲁϫⲱⲧⲉⲛ

and lest the land be aggrieved with you in your polluting it, as it was aggrieved with the nations before you.

δια να μη σας εξεμεση η γη, οταν μιανητε αυτην, καθως εξημεσε τα εθνη τα προ υμων.

بَلْ كُلُّ مَنْ عَمِلَ شَيْئًا مِنْ جَمِيعِ هَذِهِ الرَّجَسَاتِ تُقْطَعُ الأَنْفُسُ الَّتِي تَعْمَلُهَا مِنْ شَعْبِهَا.

כִּ֚י כָּל־אֲשֶׁ֣ר יַעֲשֶׂ֔ה מִכֹּ֥ל הַתֹּועֵבֹ֖ות הָאֵ֑לֶּה וְנִכְרְת֛וּ הַנְּפָשֹׁ֥ות הָעֹשֹׂ֖ת מִקֶּ֥רֶב עַמָּֽם׃

Ϫⲉ ⲫⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲛⲁⲓⲣⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲁⲓⲥⲱϥ ⲉⲩⲉ̀ϥⲱϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲯⲩⲭⲏ ⲉⲧⲛⲁⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲛⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲑⲙⲏϯ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲗⲁⲟⲥ

For whosoever shall do any of these abominations, the souls that do them shall be destroyed from among their people.

Διοτι πας οστις πραξη τι εκ των βδελυγματων τουτων, αι ψυχαι αιτινες ηθελον πραξει αυτα θελουσιν εξολοθρευθη εκ μεσου του λαου αυτων.

فَتَحْفَظُونَ شَعَائِرِي لِكَيْ لَا تَعْمَلُوا شَيْئًا مِنَ الرُّسُومِ الرَّجِسَةِ الَّتِي عُمِلَتْ قَبْلَكُمْ وَلَا تَتَنَجَّسُوا بِهَا. أَنَا الرَّبُّ إِلَهُكُمْ».

וּשְׁמַרְתֶּ֣ם אֶת־מִשְׁמַרְתִּ֗י לְבִלְתִּ֨י עֲשֹׂ֜ות מֵחֻקֹּ֤ות הַתֹּֽועֵבֹת֙ אֲשֶׁ֣ר נַעֲשׂ֣וּ לִפְנֵיכֶ֔ם וְלֹ֥א תִֽטַּמְּא֖וּ בָּהֶ֑ם אֲנִ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲛⲁⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ϩⲟⲡⲱⲥ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛϣ̀ⲧⲉⲙⲓⲣⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲛⲟⲙⲓⲙⲟⲛ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲟⲣⲉⲃ ⲛⲁⲓ ⲉⲧⲁⲩϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ϧⲁϫⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϭⲱϧⲉⲙ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ

And ye shall keep mine ordinances, that ye may not do any of the abominable practices, which have taken place before your time: and ye shall not be polluted in them; for I am the Lord your God.

Οθεν θελετε φυλαττει τα προσταγματα μου, ωστε να μη πραξητε μηδεν εκ των βδελυρων τουτων νομιμων, τα οποια επραχθησαν προ υμων, και να μη μιανθητε εις αυτα. Εγω ειμαι Κυριος ο Θεος σας.

إصحاح 19

شرائع متعددة

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«كَلِّمْ كُلَّ جَمَاعَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَقُلْ لَهُمْ: تَكُونُونَ قِدِّيسِينَ لأَنِّي قُدُّوسٌ الرَّبُّ إِلَهُكُمْ.

דַּבֵּ֞ר אֶל־כָּל־עֲדַ֧ת בְּנֵי־יִשְׂרָאֵ֛ל וְאָמַרְתָּ֥ אֲלֵהֶ֖ם קְדֹשִׁ֣ים תִּהְי֑וּ כִּ֣י קָדֹ֔ושׁ אֲנִ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃

Ϫⲉ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲧⲏⲣⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϫⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ϣⲱⲡⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲁⲃ ϫⲉ ϯⲟⲩⲁⲃ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ

Speak to the congregation of the children of Israel, and thou shalt say to them, Ye shall be holy; for I the Lord your God am holy.

Λαλησον προς πασαν την συναγωγην των υιων Ισραηλ και ειπε προς αυτους, Αγιοι θελετε εισθαι· διοτι αγιος ειμαι εγω Κυριος ο Θεος σας.

تَهَابُونَ كُلُّ إِنْسَانٍ أُمَّهُ وَأَبَاهُ، وَتَحْفَظُونَ سُبُوتِي. أَنَا الرَّبُّ إِلَهُكُمْ.

אִ֣ישׁ אִמֹּ֤ו וְאָבִיו֙ תִּירָ֔אוּ וְאֶת־שַׁבְּתֹתַ֖י תִּשְׁמֹ֑רוּ אֲנִ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃

Ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲙⲁⲣⲉϥⲉⲣϩⲟϯ ϧⲁⲧϩⲏ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲱⲧ ⲛ̀ⲧⲁϥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲙⲁⲩ ⲛ̀ⲧⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ

Let every one of you reverence his father and his mother; and ye shall keep my sabbaths: I am the Lord your God.

Θελετε φοβεισθαι εκαστος την μητερα αυτου και τον πατερα αυτου· και τα σαββατα μου θελετε φυλαττει. Εγω ειμαι Κυριος ο Θεος σας.

لَا تَلْتَفِتُوا إِلَى الأَوْثَانِ، وَآلِهَةً مَسْبُوكَةً لَا تَصْنَعُوا لأَنْفُسِكُمْ. أَنَا الرَّبُّ إِلَهُكُمْ.

אַל־תִּפְנוּ֙ אֶל־הָ֣אֱלִילִ֔ים וֵֽאלֹהֵי֙ מַסֵּכָ֔ה לֹ֥א תַעֲשׂ֖וּ לָכֶ֑ם אֲנִ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃

Ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲙⲟϣⲓ ⲛ̀ⲥⲁ ⲛⲓⲓⲇⲱⲗⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ϩⲁⲛⲛⲟⲩϯ ⲙ̀ⲫⲱⲧϩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ

Ye shall not follow idols, and ye shall not make to yourselves molten gods: I am the Lord your God.

Μη στραφητε εις ειδωλα μηδε καμητε εις εαυτους θεους χωνευτους. Εγω ειμαι Κυριος ο Θεος σας.

وَمَتَى ذَبَحْتُمْ ذَبِيحَةَ سَلاَمَةٍ لِلرَّبِّ فَلِلرِّضَا عَنْكُمْ تَذْبَحُونَهَا.

וְכִ֧י תִזְבְּח֛וּ זֶ֥בַח שְׁלָמִ֖ים לַיהוָ֑ה לִֽרְצֹנְכֶ֖ם תִּזְבָּחֻֽהוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲁⲛϣⲱⲧ ⲛ̀ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲛⲟϩⲉⲙ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϣⲁⲧϥ ⲉϥϣⲏⲡ ⲛⲱⲧⲉⲛ

And if ye will sacrifice a peace-offering to the Lord, ye shall offer it acceptable from yourselves.

Και οταν προσφερητε θυσιαν ειρηνικης προσφορας προς τον Κυριον, αυτοπροαιρετως θελετε προσφερει αυτην.

يَوْمَ تَذْبَحُونَهَا تُؤْكَلُ، وَفِي الْغَدِ. وَالْفَاضِلُ إِلَى الْيَوْمِ الثَّالِثِ يُحْرَقُ بِالنَّارِ.

בְּיֹ֧ום זִבְחֲכֶ֛ם יֵאָכֵ֖ל וּמִֽמָּחֳרָ֑ת וְהַנֹּותָר֙ עַד־יֹ֣ום הַשְּׁלִישִׁ֔י בָּאֵ֖שׁ יִשָּׂרֵֽף׃

Ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϣⲱⲧ ⲉⲩⲉ̀ⲟⲩⲟⲙϥ ⲛⲉⲙ ⲡⲉϥⲣⲁⲥϯ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛⲥⲱϫⲡ ϣⲁ ⲟⲩⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲅ̅ ⲉⲩⲉ̀ⲣⲟⲕϩϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ

In what day soever ye shall sacrifice it, it shall be eaten; and on the following day, and if any of it should be left till the third day, it shall be thoroughly burnt with fire.

Θελει τρωγεσθαι την ημεραν καθ' ην προσφερετε αυτην, και την επαυριον· εαν δε μεινη τι εως της τριτης ημερας, με πυρ θελει κατακαυθη.

وَإِذَا أُكِلَتْ فِي الْيَوْمِ الثَّالِثِ فَذَلِكَ نَجَاسَةٌ لَا يُرْضَى بِهِ.

וְאִ֛ם הֵאָכֹ֥ל יֵאָכֵ֖ל בַּיֹּ֣ום הַשְּׁלִישִׁ֑י פִּגּ֥וּל ה֖וּא לֹ֥א יֵרָצֶֽה׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲟⲩⲱⲙ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲟⲩⲟⲙϥ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲅ̅ ⲛ̀ⲟⲩϣⲱⲧ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲛ̀ⲛⲟⲩϣⲟⲡϥ

And if it should be at all eaten on the third day, it is unfit for sacrifice: it shall not be accepted.

Εαν δε ποτε φαγωθη την ημεραν την τριτην, ειναι βδελυκτον· δεν θελει εισθαι ευπροσδεκτος.

وَمَنْ أَكَلَ مِنْهَا يَحْمِلُ ذَنْبَهُ لأَنَّهُ قَدْ دَنَّسَ قُدْسَ الرَّبِّ. فَتُقْطَعُ تِلْكَ النَّفْسُ مِنْ شَعْبِهَا.

וְאֹֽכְלָיו֙ עֲוֹנֹ֣ו יִשָּׂ֔א כִּֽי־אֶת־קֹ֥דֶשׁ יְהוָ֖ה חִלֵּ֑ל וְנִכְרְתָ֛ה הַנֶּ֥פֶשׁ הַהִ֖וא מֵעַמֶּֽיהָ׃

Ⲫⲏ ⲇⲉ ⲉⲧⲛⲁⲟⲩⲟⲙϥ ⲉϥⲉ̀ϭⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲟⲃⲓ ϫⲉ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲁϥϭⲁϧⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϥⲱϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲯⲩⲭⲏ ⲉⲧⲛⲁⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲟⲩⲗⲁⲟⲥ

And he that eats it shall bear his iniquity, because he has profaned the holy things of the Lord; and the souls that eat it shall be destroyed from among their people.

Δια τουτο οστις φαγη αυτην, θελει βαστασει την ανομιαν αυτου, διοτι εβεβηλωσε τα αγια του Κυριου· και η ψυχη αυτη θελει εξολοθρευθη εκ του λαου αυτης.

«وَعِنْدَمَا تَحْصُدُونَ حَصِيدَ أَرْضِكُمْ لَا تُكَمِّلْ زَوَايَا حَقْلِكَ فِي الْحَصَادِ. وَلُقَاطَ حَصِيدِكَ لَا تَلْتَقِطْ.

וּֽבְקֻצְרְכֶם֙ אֶת־קְצִ֣יר אַרְצְכֶ֔ם לֹ֧א תְכַלֶּ֛ה פְּאַ֥ת שָׂדְךָ֖ לִקְצֹ֑ר וְלֶ֥קֶט קְצִֽירְךָ֖ לֹ֥א תְלַקֵּֽט׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲁⲛⲱⲥϧ ⲙ̀ⲡⲓⲱⲥϧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲱⲥϧ ⲉ̀ⲡⲧⲏⲣϥ ⲙ̀ⲡⲓⲱⲥϧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲕⲟⲓ ⲛⲏ ⲉⲧⲛⲁϩⲉⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲕⲱⲥϧ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲥⲟⲕⲟⲩ

And when ye reap the harvest of your land, ye shall not complete the reaping of your field with exactness, and thou shalt not gather that which falls from thy reaping.

Και οταν θεριζητε τον θερισμον της γης σας, δεν θελεις θερισει ολοκληρως τας ακρας του αγρου σου και τα αποπιπτοντα του θερισμου σου δεν θελεις συλλεξει.

وَكَرْمَكَ لَا تُعَلِّلْهُ، وَنِثَارَ كَرْمِكَ لَا تَلْتَقِطْ. لِلْمِسْكِينِ وَالْغَرِيبِ تَتْرُكُهُ. أَنَا الرَّبُّ إِلَهُكُمْ.

וְכַרְמְךָ֙ לֹ֣א תְעֹולֵ֔ל וּפֶ֥רֶט כַּרְמְךָ֖ לֹ֣א תְלַקֵּ֑ט לֶֽעָנִ֤י וְלַגֵּר֙ תַּעֲזֹ֣ב אֹתָ֔ם אֲנִ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉⲕⲓⲁϩⲁⲗⲟⲗⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲕⲟⲧⲕ ⲉ̀ϭⲟⲗϥ ⲛ̀ⲕⲉⲥⲟⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲛⲁⲫⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲕⲓⲁϩⲁⲗⲟⲗⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲥⲟⲕⲟⲩ ⲉⲕⲉ̀ⲥⲟϫⲡⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲓϩⲏⲕⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϣⲉⲙ̀ⲙⲟ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ

And thou shalt not go over the gathering of thy vineyard, neither shalt thou gather the remaining grapes of thy vineyard: thou shalt leave them for the poor and the stranger: I am the Lord your God.

Και τον αμπελωνα σου δεν θελεις επανατρυγησει ουτε τας ρωγας του αμπελωνος σου θελεις συλλεξει· εις τον πτωχον και εις τον ξενον θελεις αφησει αυτας. Εγω ειμαι Κυριος ο Θεος σας.

«لاَ تَسْرِقُوا، وَلَا تَكْذِبُوا، وَلَا تَغْدُرُوا أَحَدُكُمْ بِصَاحِبِهِ.

לֹ֖א תִּגְנֹ֑בוּ וְלֹא־תְכַחֲשׁ֥וּ וְלֹֽא־תְשַׁקְּר֖וּ אִ֥ישׁ בַּעֲמִיתֹֽו׃

Ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϭⲓⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϫⲉⲙⲉⲑⲛⲟⲩϫ ⲟⲩⲇⲉ ⲛ̀ⲛⲉ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ϭⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥϣⲏⲣ ⲛ̀ϫⲟⲛⲥ

Ye shall not steal, ye shall not lie, neither shall one bear false witness as an informer against his neighbour.

Δεν θελετε κλεπτει ουδε θελετε ψευδεσθαι ουδε θελετε απατησει εκαστος τον πλησιον αυτου.

وَلَا تَحْلِفُوا بِاسْمِي لِلْكَذِبِ، فَتُدَنِّسَ اسْمَ إِلَهِكَ. أَنَا الرَّبُّ.

וְלֹֽא־תִשָּׁבְע֥וּ בִשְׁמִ֖י לַשָּׁ֑קֶר וְחִלַּלְתָּ֛ אֶת־שֵׁ֥ם אֱלֹהֶ֖יךָ אֲנִ֥י יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲱⲣⲕ ⲙ̀ⲡⲁⲣⲁⲛ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲧⲟϫⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲥⲱϥ ⲙ̀ⲡⲓⲣⲁⲛ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ

And ye shall not swear unjustly by my name, and ye shall not profane the holy name of your God: I am the Lord your God.

Και δεν θελετε ομνυει εις το ονομα μου ψευδως και δεν θελεις βεβηλονει το ονομα του Θεου σου. Εγω ειμαι ο Κυριος.

«لاَ تَغْصِبْ قَرِيبَكَ وَلَا تَسْلُبْ، وَلَا تَبِتْ أُجْرَةُ أَجِيرٍ عِنْدَكَ إِلَى الْغَدِ.

לֹֽא־תַעֲשֹׁ֥ק אֶת־רֵֽעֲךָ֖ וְלֹ֣א תִגְזֹ֑ל לֹֽא־תָלִ֞ין פְּעֻלַּ֥ת שָׂכִ֛יר אִתְּךָ֖ עַד־בֹּֽקֶר׃

Ⲛ̀ⲛⲉⲕⲉⲣⲁⲇⲓⲕⲓⲛ ⲙ̀ⲡⲉⲕϣⲫⲏⲣ ⲛ̀ⲛⲉⲕϩⲱⲗⲉⲙ ⲛ̀ⲛⲉ ⲫⲃⲉⲭⲉ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲉⲙⲙⲃⲉⲭⲉ ⲛ̀ⲕⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲕ ϣⲁ ϩⲁⲛⲁⲧⲟⲟⲩⲓ

Thou shalt not injure thy neighbour, neither do thou rob him, neither shall the wages of thy hireling remain with thee until the morning.

Δεν θελεις αδικησει τον πλησιον σου ουδε θελεις αρπασει· δεν θελει διανυκτερευσει ο μισθος του μισθωτου μετα σου εως πρωι.

لَا تَشْتِمِ الأَصَمَّ، وَقُدَّامَ الأَعْمَى لَا تَجْعَلْ مَعْثَرَةً، بَلِ اخْشَ إِلَهَكَ. أَنَا الرَّبُّ.

לֹא־תְקַלֵּ֣ל חֵרֵ֔שׁ וְלִפְנֵ֣י עִוֵּ֔ר לֹ֥א תִתֵּ֖ן מִכְשֹׁ֑ל וְיָרֵ֥אתָ מֵּאֱלֹהֶ֖יךָ אֲנִ֥י יְהוָֽה׃

Ⲛ̀ⲛⲉⲕϫⲉ ⲡⲉⲧϩⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲥⲁ ⲟⲩⲕⲟⲩⲣ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲭⲱ ⲛ̀ⲟⲩϭⲣⲟⲡ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ⲟⲩⲃⲉⲗⲗⲉ ⲉⲕⲉ̀ⲉⲣϩⲟϯ ϧⲁⲧϩⲏ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲕⲛⲟⲩϯ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ

Thou shalt not revile the deaf, neither shalt thou put a stumbling-block in the way of the blind; and thou shalt fear the Lord thy God: I am the Lord your God.

Δεν θελεις κακολογησει τον κωφον, και εμπροσθεν του τυφλου δεν θελεις βαλει προσκομμα, αλλα θελεις φοβηθη τον Θεον σου. Εγω ειμαι ο Κυριος.

لَا تَرْتَكِبُوا جَوْرًا فِي الْقَضَاءِ. لَا تَأْخُذُوا بِوَجْهِ مِسْكِينٍ وَلَا تَحْتَرِمْ وَجْهَ كَبِيرٍ. بِالْعَدْلِ تَحْكُمُ لِقَرِيبِكَ.

לֹא־תַעֲשׂ֥וּ עָ֙וֶל֙ בַּמִּשְׁפָּ֔ט לֹא־תִשָּׂ֣א פְנֵי־דָ֔ל וְלֹ֥א תֶהְדַּ֖ר פְּנֵ֣י גָדֹ֑ול בְּצֶ֖דֶק תִּשְׁפֹּ֥ט עֲמִיתֶֽךָ׃

Ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲟⲩϭⲓⲛ̀ϫⲟⲛⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲁⲡ ⲛ̀ⲛⲉⲕϭⲓ ⲛ̀ⲟⲩϩⲏⲕⲓ ⲟⲩⲇⲉ ⲛ̀ⲛⲉⲕϭⲓϣⲫⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡϩⲟ ⲛ̀ⲟⲩϫⲱⲣⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲉⲕⲉ̀ϯϩⲁⲡ ⲉ̀ⲡⲉⲕϣⲫⲏⲣ

Thou shalt not act unjustly in judgment: thou shalt not accept the person of the poor, nor admire the person of the mighty; with justice shalt thou judge thy neighbour.

Δεν θελετε καμει αδικιαν εις κρισιν· δεν θελεις αποβλεψει εις προσωπον πτωχου ουδε θελεις σεβασθη προσωπον δυναστου· εν δικαιοσυνη θελεις κρινει τον πλησιον σου.

لَا تَسْعَ فِي الْوِشَايَةِ بَيْنَ شَعْبِكَ. لَا تَقِفْ عَلَى دَمِ قَرِيبِكَ. أَنَا الرَّبُّ.

לֹא־תֵלֵ֤ךְ רָכִיל֙ בְּעַמֶּ֔יךָ לֹ֥א תַעֲמֹ֖ד עַל־דַּ֣ם רֵעֶ֑ךָ אֲנִ֖י יְהוָֽה׃

Ⲛ̀ⲛⲉⲕⲙⲟϣⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲭⲣⲟϥ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲕⲉⲑⲛⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲉⲣϣⲫⲏⲣ ⲛ̀ⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲕ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲥⲛⲟϥ ⲙ̀ⲡⲉⲕϣⲫⲏⲣ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ

Thou shalt not walk deceitfully among thy people; thou shalt not rise up against the blood of thy neighbour: I am the Lord your God.

Δεν θελεις περιφερεσθαι συκοφαντων μεταξυ του λαου σου· ουδε θελεις σηκωθη κατα του αιματος του πλησιον σου. Εγω ειμαι ο Κυριος.

لَا تُبْغِضْ أَخَاكَ فِي قَلْبِكَ. إِنْذَارًا تُنْذِرُ صَاحِبَكَ، وَلَا تَحْمِلْ لأَجْلِهِ خَطِيَّةً.

לֹֽא־תִשְׂנָ֥א אֶת־אָחִ֖יךָ בִּלְבָבֶ֑ךָ הֹוכֵ֤חַ תֹּוכִ֙יחַ֙ אֶת־עֲמִיתֶ֔ךָ וְלֹא־תִשָּׂ֥א עָלָ֖יו חֵֽטְא׃

Ⲛ̀ⲛⲉⲕⲙⲉⲥⲧⲉ ⲡⲉⲕⲥⲟⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲕϩⲏⲧ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲥⲟϩⲓ ⲉⲕⲉ̀ⲥⲁϩⲉ ⲡⲉⲕϣⲫⲏⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲕϭⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲟⲃⲓ ⲉⲑⲃⲏⲧϥ

Thou shalt not hate thy brother in thine heart: thou shalt in any wise rebuke thy neighbour, so thou shalt not bear sin on his account.

Δεν θελεις μισησει τον αδελφον σου εν τη καρδια σου· θελεις ελεγξει παρρησια τον πλησιον σου και δεν θελεις υποφερει αμαρτιαν επ' αυτον.

لَا تَنْتَقِمْ وَلَا تَحْقِدْ عَلَى أَبْنَاءِ شَعْبِكَ، بَلْ تُحِبُّ قَرِيبَكَ كَنَفْسِكَ. أَنَا الرَّبُّ.

לֹֽא־תִקֹּ֤ם וְלֹֽא־תִטֹּר֙ אֶת־בְּנֵ֣י עַמֶּ֔ךָ וְאָֽהַבְתָּ֥ לְרֵעֲךָ֖ כָּמֹ֑וךָ אֲנִ֖י יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉ ⲧⲉⲕϫⲓϫ ϭⲓⲙ̀ⲡϣⲓϣ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲭⲁ ⲟⲩⲁⲣⲓⲕⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲕ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲗⲁⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲁ ϯϣⲉⲃⲓⲱ ⲉⲕⲉ̀ⲉⲣⲁⲅⲁⲡⲁⲛ ⲙ̀ⲡⲉⲕϣⲫⲏⲣ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲣⲏϯ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ

And thy hand shall not avenge thee; and thou shalt not be angry with the children of thy people; and thou shalt love thy neighbour as thyself; I am the Lord.

Δεν θελεις εκδικεισθαι ουδε θελεις μνησικακει κατα των υιων του λαου σου· αλλα θελεις αγαπα τον πλησιον σου ως σεαυτον. Εγω ειμαι ο Κυριος.

فَرَائِضِي تَحْفَظُونَ. لَا تُنَزِّ بَهَائِمَكَ جِنْسَيْنِ، وَحَقْلَكَ لَا تَزْرَعْ صِنْفَيْنِ، وَلَا يَكُنْ عَلَيْكَ ثَوْبٌ مُصَنَّفٌ مِنْ صِنْفَيْنِ.

אֶֽת־חֻקֹּתַי֮ תִּשְׁמֹרוּ֒ בְּהֶמְתְּךָ֙ לֹא־תַרְבִּ֣יעַ כִּלְאַ֔יִם שָׂדְךָ֖ לֹא־תִזְרַ֣ע כִּלְאָ֑יִם וּבֶ֤גֶד כִּלְאַ֙יִם֙ שַֽׁעַטְנֵ֔ז לֹ֥א יַעֲלֶ֖ה עָלֶֽיךָ׃ פ

Ⲡⲁⲛⲟⲙⲟⲥ ⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛⲉⲕⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲑⲣⲟⲩϭⲓϫⲣⲟϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩⲓ ⲉⲩϣⲉⲃⲓⲏⲟⲩⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉⲕⲓⲁϩⲁⲗⲟⲗⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲥⲁⲧϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩϣⲓⲃϯ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩϩⲃⲟⲥ ⲉϥⲥⲏϧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲥⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲩⲱⲧⲉⲃ ⲡⲉ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲧⲏⲓϥ ϩⲓⲱⲧⲕ

Ye shall observe my law: thou shalt not let thy cattle gender with one of a different kind, and thou shalt not sow thy vineyard with diverse seed; and thou shalt not put upon thyself a mingled garment woven of two materials.

Τα νομιμα μου θελετε φυλαττει· δεν θελεις καμει τα κτηνη σου να βατευωνται με ετεροειδη· εις τον αγρον σου δεν θελεις σπειρει ετεροειδη σπερματα· ουδε θελεις βαλει επανω σου ενδυμα συμμικτον εξ ετεροειδους κλωστης.

وَإِذَا اضْطَجَعَ رَجُلٌ مَعَ امْرَأَةٍ اضْطِجَاعَ زَرْعٍ وَهِيَ أَمَةٌ مَخْطُوبَةٌ لِرَجُلٍ، وَلَمْ تُفْدَ فِدَاءً وَلَا أُعْطِيَتْ حُرِّيَّتَهَا، فَلْيَكُنْ تَأْدِيبٌ. لَا يُقْتَلاَ لأَنَّهَا لَمْ تُعْتَقْ.

וְ֠אִישׁ כִּֽי־יִשְׁכַּ֨ב אֶת־אִשָּׁ֜ה שִׁכְבַת־זֶ֗רַע וְהִ֤וא שִׁפְחָה֙ נֶחֱרֶ֣פֶת לְאִ֔ישׁ וְהָפְדֵּה֙ לֹ֣א נִפְדָּ֔תָה אֹ֥ו חֻפְשָׁ֖ה לֹ֣א נִתַּן־לָ֑הּ בִּקֹּ֧רֶת תִּהְיֶ֛ה לֹ֥א יוּמְת֖וּ כִּי־לֹ֥א חֻפָּֽשָׁה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲕⲟⲧ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲛ̀ⲟⲩϣⲁⲓⲣⲓ ⲛ̀ϫⲣⲟϫ ⲟⲩⲟϩ ⲑⲁⲓ ⲟⲩⲃⲱⲕⲓ ⲧⲉ ⲉ̀ⲁⲩⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲣⲟⲥ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲑⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲥⲟⲧⲥ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲥⲱϯ ⲓⲉ ⲟⲩⲙⲉⲧⲣⲉⲙϩⲉ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲧⲏⲓⲥ ⲛⲁⲥ ⲟⲩϫⲉⲙⲡϣⲓⲛⲓ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲙⲟⲩ ϫⲉ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲁⲓⲥ ⲛ̀ⲣⲉⲙϩⲉ

And if any one lie carnally with a woman, and she should be a home-servant kept for a man, and she has not been ransomed, and her freedom has not been given to her, they shall be visited with punishment; but they shall not die, because she was not set at liberty.

Και εαν τις συνουσιασθη μετα γυναικος, ητις ειναι δουλη ηρραβωνισμενη μετα ανδρος και δεν ειναι εξηγορασμενη, ουδε εδοθη εις αυτην η ελευθερια, θελουσι μαστιγωθη· δεν θελουσι φονευθη, διοτι αυτη δεν ητο ελευθερα.

وَيَأْتِي إِلَى الرَّبِّ بِذَبِيحَةٍ لإِثْمِهِ إِلَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ: كَبْشًا، ذَبِيحَةَ إِثْمٍ.

וְהֵבִ֤יא אֶת־אֲשָׁמֹו֙ לַֽיהוָ֔ה אֶל־פֶּ֖תַח אֹ֣הֶל מֹועֵ֑ד אֵ֖יל אָשָֽׁם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϯⲙⲉⲧϣⲁϥⲧ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ϩⲓⲣⲉⲛ ⲫⲣⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲓⲗⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲙⲉⲧϣⲁϥⲧ

And he shall bring for his trespass to the Lord to the door of the tabernacle of witness, a ram for a trespass-offering.

Και αυτος θελει φερει την περι ανομιας προσφοραν αυτου προς τον Κυριον εις την θυραν της σκηνης του μαρτυριου, κριον δια προσφοραν περι ανομιας.

فَيُكَفِّرُ عَنْهُ الْكَاهِنُ بِكَبْشِ الإِثْمِ أَمَامَ الرَّبِّ مِنْ خَطِيَّتِهِ الَّتِي أَخْطَأَ، فَيُصْفَحُ لَهُ عَنْ خَطِيَّتِهِ الَّتِي أَخْطَأَ.

וְכִפֶּר֩ עָלָ֨יו הַכֹּהֵ֜ן בְּאֵ֤יל הָֽאָשָׁם֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה עַל־חַטָּאתֹ֖ו אֲשֶׁ֣ר חָטָ֑א וְנִסְלַ֣ח לֹ֔ו מֵחַטָּאתֹ֖ו אֲשֶׁ֥ר חָטָֽא׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲱⲓⲗⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧϣⲁϥⲧ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲉϥⲛⲟⲃⲓ ⲉⲧⲁϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲭⲁ ⲡⲉϥⲛⲟⲃⲓ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲧⲁϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ

And the priest shall make atonement for him with the ram of the trespass-offering, before the Lord, for the sin which he sinned; and the sin which he sinned shall be forgiven him.

Και θελει καμει ο ιερευς εξιλεωσιν περι αυτου δια του κριου της περι ανομιας προσφορας ενωπιον του Κυριου, δια την αμαρτιαν αυτου την οποιαν ημαρτησε· και θελει συγχωρηθη εις αυτον η αμαρτια αυτου την οποιαν ημαρτησε.

«وَمَتَى دَخَلْتُمُ الأَرْضَ وَغَرَسْتُمْ كُلَّ شَجَرَةٍ لِلطَّعَامِ، تَحْسِبُونَ ثَمَرَهَا غُرْلَتَهَا. ثَلاَثَ سِنِينَ تَكُونُ لَكُمْ غَلْفَاءَ. لَا يُؤْكَلْ مِنْهَا.

וְכִי־תָבֹ֣אוּ אֶל־הָאָ֗רֶץ וּנְטַעְתֶּם֙ כָּל־עֵ֣ץ מַאֲכָ֔ל וַעֲרַלְתֶּ֥ם עָרְלָתֹ֖ו אֶת־פִּרְיֹ֑ו שָׁלֹ֣שׁ שָׁנִ֗ים יִהְיֶ֥ה לָכֶ֛ם עֲרֵלִ֖ים לֹ֥א יֵאָכֵֽל׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲁⲛϣⲉ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲛⲁⲧⲏⲓϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛϭⲟ ⲛ̀ϣϣⲏⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲙ̀ⲙⲁⲥ ⲟⲩⲧⲁϩ ⲉ̀ⲫⲟⲩⲟⲙϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟ ⲙ̀ⲡⲉϥϭⲱϧⲉⲙ ⲡⲉϥⲟⲩⲧⲁϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲅ̅ ⲛ̀ϯⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉϥϭⲁϧⲉⲙ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲟⲙϥ

And whenever ye shall enter into the land which the Lord your God gives you, and shall plant any fruit-tree, then shall ye purge away its uncleanness; its fruit shall be three years uncleansed to you, it shall not be eaten.

Και οταν εισελθητε εις την γην και φυτευσητε παν δενδρον τροφιμον, τοτε θελετε περικαθαριζει τον καρπον αυτου ως ακαθαρτον· τρια ετη θελει εισθαι εις εσας ακαθαρτος· δεν θελει τρωγεσθαι.

وَفِي السَّنَةِ الرَّابِعَةِ يَكُونُ كُلُّ ثَمَرِهَا قُدْسًا لِتَمْجِيدِ الرَّبِّ.

וּבַשָּׁנָה֙ הָרְבִיעִ֔ת יִהְיֶ֖ה כָּל־פִּרְיֹ֑ו קֹ֥דֶשׁ הִלּוּלִ֖ים לַיהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ϧⲉⲛ ϯⲙⲁϩⲇ̅ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉϥⲟⲩⲧⲁϩ ⲧⲏⲣϥ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ ⲉⲩⲱϣ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And in the fourth year all its fruit shall be holy, a subject of praise to the Lord.

Και εις το τεταρτον ετος θελει εισθαι ολος ο καρπος αυτου αγιος εις δοξαν του Κυριου.

وَفِي السَّنَةِ الْخَامِسَةِ تَأْكُلُونَ ثَمَرَهَا، لِتَزِيدَ لَكُمْ غَلَّتَهَا. أَنَا الرَّبُّ إِلَهُكُمْ.

וּבַשָּׁנָ֣ה הַחֲמִישִׁ֗ת תֹּֽאכְלוּ֙ אֶת־פִּרְיֹ֔ו לְהֹוסִ֥יף לָכֶ֖ם תְּבוּאָתֹ֑ו אֲנִ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃

Ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ϯⲣⲟⲙⲡⲓ ⲙ̀ⲙⲁϩⲉ̅ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲟⲩⲱⲙ ⲙ̀ⲡⲉϥⲟⲩⲧⲁϩ ⲟⲩⲧⲟⲩϩⲟ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲡⲉ ⲛⲉϥⲅⲉⲛⲏⲙⲁ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ

And in the fifth year ye shall eat the fruit, its produce is an increase to you. I am the Lord your God.

Εις δε το πεμπτον ετος θελετε τρωγει τον καρπον αυτου, δια να πληθυνθη εις εσας το εισοδημα αυτου. Εγω ειμαι Κυριος ο Θεος σας.

«لاَ تَأْكُلُوا بِالدَّمِ. لَا تَتَفَاءَلُوا وَلَا تَعِيفُوا.

לֹ֥א תֹאכְל֖וּ עַל־הַדָּ֑ם לֹ֥א תְנַחֲשׁ֖וּ וְלֹ֥א תְעֹונֵֽנוּ׃

Ⲙ̀ⲡⲉⲣⲟⲩⲱⲙ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲓⲧⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϭⲓⲛⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲣⲉϥϭⲓϣⲏⲙ ϧⲉⲛ ⲛⲓϩⲁⲗⲁϯ

Eat not on the mountains, nor shall ye employ auguries, nor divine by inspection of birds.

Δεν θελετε τρωγει ουδεν μετα του αιματος αυτου· ουδε θελετε μεταχειριζεσθαι μαντειας ουδε θελετε προμαντευει καιρους.

لَا تُقَصِّرُوا رُؤُوسَكُمْ مُسْتَدِيرًا، وَلَا تُفْسِدْ عَارِضَيْكَ.

לֹ֣א תַקִּ֔פוּ פְּאַ֖ת רֹאשְׁכֶ֑ם וְלֹ֣א תַשְׁחִ֔ית אֵ֖ת פְּאַ֥ת זְקָנֶֽךָ׃

Ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲑⲁⲙⲓⲉ ϫⲓϭⲱⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡϥⲱⲓ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲁⲫⲉ ⲟⲩⲇⲉ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲧⲁⲕⲉ ⲡϩⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛⲙⲟⲣⲧ

Ye shall not make a round cutting of the hair of your head, nor disfigure your beard.

Δεν θελετε κουρευσει κυκλοειδως την κομην της κεφαλης σας ουδε θελετε φθειρει τα ακρα των πωγωνων σας.

وَلَا تَجْرَحُوا أَجْسَادَكُمْ لِمَيْتٍ. وَكِتَابَةَ وَسْمٍ لَا تَجْعَلُوا فِيكُمْ. أَنَا الرَّبُّ.

וְשֶׂ֣רֶט לָנֶ֗פֶשׁ לֹ֤א תִתְּנוּ֙ בִּבְשַׂרְכֶ֔ם וּכְתֹ֣בֶת קַֽעֲקַ֔ע לֹ֥א תִתְּנ֖וּ בָּכֶ֑ם אֲנִ֖י יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ϩⲁⲛϣⲱⲧ ⲛ̀ϭⲟⲧϭⲉⲧ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲙⲁ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲟⲩⲯⲩⲭⲏ ⲟⲩⲟϩ ϩⲁⲛⲥϧⲁⲓ ⲉⲩⲑⲉⲕⲑⲱⲕ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ

And ye shall not make cuttings in your body for a dead body, and ye shall not inscribe on yourselves any marks. I am the Lord your God.

Δεν θελετε καμει εντομιδας εις το σωμα σας δια νεκρον, ουδε γραμματα στικτα θελετε εγχαραξει επανω σας. Εγω ειμαι ο Κυριος.

لَا تُدَنِّسِ ابْنَتَكَ بِتَعْرِيضِهَا لِلزِّنَى لِئَلاَّ تَزْنِيَ الأَرْضُ وَتَمْتَلِئَ الأَرْضُ رَذِيلَةً.

אַל־תְּחַלֵּ֥ל אֶֽת־בִּתְּךָ֖ לְהַזְנֹותָ֑הּ וְלֹא־תִזְנֶ֣ה הָאָ֔רֶץ וּמָלְאָ֥ה הָאָ֖רֶץ זִמָּֽה׃

Ⲛ̀ⲛⲉⲕⲥⲱϥ ⲛ̀ⲧⲉⲕϣⲉⲣⲓ ⲉ̀ⲑⲣⲉⲥⲉⲣⲡⲟⲣⲛⲉⲩⲓⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲉⲣⲡⲟⲣⲛⲉⲩⲓⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲙⲟϩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲁⲛⲟⲙⲓⲁ

Thou shalt not profane thy daughter to prostitute her; so the land shall not go a whoring, and the land be filled with iniquity.

Δεν θελεις βεβηλωσει την θυγατερα σου, καθιστων αυτην πορνην· μηπως ο τοπος πεση εις πορνειαν και γεμιση ο τοπος απο ασεβειας.

سُبُوتِي تَحْفَظُونَ، وَمَقْدِسِي تَهَابُونَ. أَنَا الرَّبُّ.

אֶת־שַׁבְּתֹתַ֣י תִּשְׁמֹ֔רוּ וּמִקְדָּשִׁ֖י תִּירָ֑אוּ אֲנִ֖י יְהוָֽה׃

Ⲛⲁⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲉⲣϩⲟϯ ϧⲁⲧϩⲏ ⲛⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲧⲏⲓ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ

Ye shall keep my sabbaths, and reverence my sanctuaries: I am the Lord.

Τα σαββατα μου θελετε φυλαττει, και το αγιαστηριον μου θελετε σεβεσθαι. Εγω ειμαι ο Κυριος.

لَا تَلْتَفِتُوا إِلَى الْجَانِّ وَلَا تَطْلُبُوا التَّوَابِعَ، فَتَتَنَجَّسُوا بِهِمْ. أَنَا الرَّبُّ إِلَهُكُمْ.

אַל־תִּפְנ֤וּ אֶל־הָאֹבֹת֙ וְאֶל־הַיִּדְּעֹנִ֔ים אַל־תְּבַקְשׁ֖וּ לְטָמְאָ֣ה בָהֶ֑ם אֲנִ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃

Ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲙⲟϣⲓ ⲛ̀ⲥⲁ ⲛⲓⲣⲉϥⲙⲟⲩϯ ϧⲉⲛ ⲑⲛⲉϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲣⲉϥϣⲉⲛϩⲓⲛ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲧⲉⲙ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϭⲱϧⲉⲙ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ

Ye shall not attend to those who have in them divining spirits, nor attach yourselves to enchanters, to pollute yourselves with them: I am the Lord your God.

Δεν θελετε ακολουθει τους εχοντας πνευμα μαντειας ουδε θελετε προσκολληθη εις επαοιδους, ωστε να μιαινησθε δι' αυτων. Εγω ειμαι Κυριος ο Θεος σας.

مِنْ أَمَامِ الأَشْيَبِ تَقُومُ وَتَحْتَرِمُ وَجْهَ الشَّيْخِ، وَتَخْشَى إِلَهَكَ. أَنَا الرَّبُّ.

מִפְּנֵ֤י שֵׂיבָה֙ תָּק֔וּם וְהָדַרְתָּ֖ פְּנֵ֣י זָקֵ֑ן וְיָרֵ֥אתָ מֵּאֱלֹהֶ֖יךָ אֲנִ֥י יְהוָֽה׃ פ

Ⲧⲱⲛⲕ ϧⲁϫⲱϥ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲉⲙⲛ̀ⲥⲭⲓⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲧⲁⲓⲉ ⲙⲟⲩϯ ⲛ̀ⲛⲓϧⲉⲗⲗⲟⲓ ⲁⲣⲓϩⲟϯ ϧⲁⲧϩⲏ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲛⲟⲩϯ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ

Thou shalt rise up before the hoary head, and honour the face of the old man, and shalt fear thy God: I am the Lord your God.

Ενωπιον της πολιας θελεις προσηκονεσθαι και θελεις τιμησει το προσωπον του γεροντος και θελεις φοβηθη τον Θεον σου. Εγω ειμαι ο Κυριος.

«وَإِذَا نَزَلَ عِنْدَكَ غَرِيبٌ فِي أَرْضِكُمْ فَلَا تَظْلِمُوهُ.

וְכִֽי־יָג֧וּר אִתְּךָ֛ גֵּ֖ר בְּאַרְצְכֶ֑ם לֹ֥א תֹונ֖וּ אֹתֹֽו׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁϥϣⲁⲛⲓ̀ ϩⲁⲣⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩϣⲉⲙⲙⲟ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲉⲧⲉⲛⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϩⲉϫϩⲱϫϥ

And if there should come to you a stranger in your land, ye shall not afflict him.

Και εαν τις ξενος παροικη μετα σου εν τη γη υμων, δεν θελετε θλιψει αυτον·

كَالْوَطَنِيِّ مِنْكُمْ يَكُونُ لَكُمُ الْغَرِيبُ النَّازِلُ عِنْدَكُمْ، وَتُحِبُّهُ كَنَفْسِكَ، لأَنَّكُمْ كُنْتُمْ غُرَبَاءَ فِي أَرْضِ مِصْرَ. أَنَا الرَّبُّ إِلَهُكُمْ.

כְּאֶזְרָ֣ח מִכֶּם֩ יִהְיֶ֨ה לָכֶ֜ם הַגֵּ֣ר ׀ הַגָּ֣ר אִתְּכֶ֗ם וְאָהַבְתָּ֥ לֹו֙ כָּמֹ֔וךָ כִּֽי־גֵרִ֥ים הֱיִיתֶ֖ם בְּאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם אֲנִ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃

Ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲙ̀ⲡⲓⲣⲉⲙⲛϯⲙⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϣⲉⲙⲙⲟ ⲉⲧⲛⲏⲟⲩ ϩⲁⲣⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲙⲉⲛⲣⲓⲧϥ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲣⲏϯ ϫⲉ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲱⲡⲓ ϩⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ϣⲉⲙ̀ⲙⲟ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ

The stranger that comes to you shall be among you as the native, and thou shalt love him as thyself; for ye were strangers in the land of Egypt: I am the Lord your God.

ο ξενος, ο παροικων με σας, θελει εισθαι εις εσας ως ο αυτοχθων, και θελεις αγαπα αυτον ως σεαυτον· διοτι ξενοι εσταθητε εν γη Αιγυπτου. Εγω ειμαι Κυριος ο Θεος σας.

لَا تَرْتَكِبُوا جَوْرًا فِي الْقَضَاءِ، لَا فِي الْقِيَاسِ، وَلَا فِي الْوَزْنِ، وَلَا فِي الْكَيْلِ.

לֹא־תַעֲשׂ֥וּ עָ֖וֶל בַּמִּשְׁפָּ֑ט בַּמִּדָּ֕ה בַּמִּשְׁקָ֖ל וּבַמְּשׂוּרָֽה׃

Ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲟⲩϭⲓⲛ̀ϫⲟⲛⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲁⲡ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛϣⲓ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲥⲧⲁⲙⲛⲟⲥ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲙⲁϣⲓ

Ye shall not act unrighteously in judgment, in measures and weights and scales.

Δεν θελετε πραξει αδικιαν εις κρισιν, εις μετρα, εις σταθμα και εις ζυγια·

مِيزَانُ حَقٍّ، وَوَزْنَاتُ حَقٍّ، وَإِيفَةُ حَقٍّ، وَهِينُ حَقٍّ تَكُونُ لَكُمْ. أَنَا الرَّبُّ إِلَهُكُمُ الَّذِي أَخْرَجَكُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ.

מֹ֧אזְנֵי צֶ֣דֶק אַבְנֵי־צֶ֗דֶק אֵ֥יפַת צֶ֛דֶק וְהִ֥ין צֶ֖דֶק יִהְיֶ֣ה לָכֶ֑ם אֲנִי֙ יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֔ם אֲשֶׁר־הֹוצֵ֥אתִי אֶתְכֶ֖ם מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

Ϩⲁⲛⲙⲁϣⲓ ⲛ̀ⲑⲙⲏⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲑⲙⲏⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲭⲟⲩⲥ ⲛ̀ⲑⲙⲏⲓ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

There shall be among you just balances and just weights and just liquid measure. I am the Lord your God, who brought you out of the land of Egypt.

ζυγια δικαια σταθμα δικαια, εφα δικαιον, και ιν δικαιον, θελετε εχει. Εγω ειμαι Κυριος ο Θεος σας, οστις σας εξηγαγον εκ γης Αιγυπτου.

فَتَحْفَظُونَ كُلَّ فَرَائِضِي، وَكُلَّ أَحْكَامِي، وَتَعْمَلُونَهَا. أَنَا الرَّبُّ».

וּשְׁמַרְתֶּ֤ם אֶת־כָּל־חֻקֹּתַי֙ וְאֶת־כָּל־מִשְׁפָּטַ֔י וַעֲשִׂיתֶ֖ם אֹתָ֑ם אֲנִ֖י יְהוָֽה׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲡⲁⲛⲟⲙⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ ⲛⲉⲙ ⲛⲁⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲁⲓⲧⲟⲩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅

And ye shall keep all my law and all my ordinances, and ye shall do them: I am the Lord your God.

Θελετε φυλαττει λοιπον παντα τα διαταγματα μου και πασας τας κρισεις μου και θελετε καμνει αυτα. Εγω ειμαι ο Κυριος.

إصحاح 20

عقوبات الخطية

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«وَتَقُولُ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ: كُلُّ إِنْسَانٍ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَمِنَ الْغُرَبَاءِ النَّازِلِينَ فِي إِسْرَائِيلَ أَعْطَى مِنْ زَرْعِهِ لِمُولَكَ فَإِنَّهُ يُقْتَلُ. يَرْجُمُهُ شَعْبُ الأَرْضِ بِالْحِجَارَةِ.

וְאֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֮ תֹּאמַר֒ אִ֣ישׁ אִישׁ֩ מִבְּנֵ֨י יִשְׂרָאֵ֜ל וּמִן־הַגֵּ֣ר ׀ הַגָּ֣ר בְּיִשְׂרָאֵ֗ל אֲשֶׁ֨ר יִתֵּ֧ן מִזַּרְעֹ֛ו לַמֹּ֖לֶךְ מֹ֣ות יוּמָ֑ת עַ֥ם הָאָ֖רֶץ יִרְגְּמֻ֥הוּ בָאָֽבֶן׃

Ϫⲉ ⲉⲕⲉ̀ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ϫⲉ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲓⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϣⲉⲙⲙⲱⲟⲩ ⲉⲧⲁⲩⲟⲩⲟϩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲛ̀ⲧⲉϥϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥϫⲣⲟϫ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲣⲭⲱⲛ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲟⲩ ⲙⲁⲣⲟⲩϧⲟⲑⲃⲉϥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ⲉⲧϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲉⲩⲉ̀ϩⲓⲱⲛⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲱⲛⲓ

Thou shalt also say to the children of Israel, If there shall be any of the children of Israel, or of those who have become proselytes in Israel, who shall give of his seed to Moloch, let him be surely put to death; the nation upon the land shall stone him with stones.

Και προς τους υιους Ισραηλ θελεις ειπει, Οστις εκ των υιων Ισραηλ η εκ των ξενων των παροικουντων εν τω Ισραηλ δωση απο του σπερματος αυτου εις τον Μολοχ, θελει εξαπαντος θανατωθη· ο λαος του τοπου θελει λιθοβολησει αυτον με λιθους.

وَأَجْعَلُ أَنَا وَجْهِي ضِدَّ ذَلِكَ الإِنْسَانِ، وَأَقْطَعُهُ مِنْ شَعْبِهِ، لأَنَّهُ أَعْطَى مِنْ زَرْعِهِ لِمُولَكَ لِكَيْ يُنَجِّسَ مَقْدِسِي، وَيُدَنِّسَ اسْمِيَ الْقُدُّوسَ.

וַאֲנִ֞י אֶתֵּ֤ן אֶת־פָּנַי֙ בָּאִ֣ישׁ הַה֔וּא וְהִכְרַתִּ֥י אֹתֹ֖ו מִקֶּ֣רֶב עַמֹּ֑ו כִּ֤י מִזַּרְעֹו֙ נָתַ֣ן לַמֹּ֔לֶךְ לְמַ֗עַן טַמֵּא֙ אֶת־מִקְדָּשִׁ֔י וּלְחַלֵּ֖ל אֶת־שֵׁ֥ם קָדְשִֽׁי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯⲛⲁⲥⲉⲙⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲁϩⲟ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲉⲧⲉ̀ⲙⲙⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲧⲁⲕⲟϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲗⲁⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩⲏⲓ ⲁϥϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥϫⲣⲟϫ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲣⲭⲱⲛ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥⲥⲱϥ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲧⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲥⲱϥ ⲙ̀ⲫⲣⲁⲛ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩϣⲱⲡⲓ ⲛⲏⲓ ⲉⲩⲟⲩⲁⲃ

And I will set my face against that man, and will cut him off from his people, because he has given of his seed to Moloch, to defile my sanctuary, and profane the name of them that are consecrated to me.

Και εγω θελω επιστησει το προσωπον μου κατα του ανθρωπου εκεινου και θελω εξολοθρευσει αυτον εκ μεσου του λαου αυτου· διοτι απο του σπερματος αυτου εδωκεν εις τον Μολοχ, δια να μιανη το αγιαστηριον μου και να βεβηλωση το ονομα μου το αγιον.

وَإِنْ غَمَّضَ شَعْبُ الأَرْضِ أَعْيُنَهُمْ عَنْ ذَلِكَ الإِنْسَانِ عِنْدَمَا يُعْطِي مِنْ زَرْعِهِ لِمُولَكَ، فَلَمْ يَقْتُلُوهُ،

וְאִ֡ם הַעְלֵ֣ם יַעְלִימֽוּ֩ עַ֨ם הָאָ֜רֶץ אֶת־עֵֽינֵיהֶם֙ מִן־הָאִ֣ישׁ הַה֔וּא בְּתִתֹּ֥ו מִזַּרְעֹ֖ו לַמֹּ֑לֶךְ לְבִלְתִּ֖י הָמִ֥ית אֹתֹֽו׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲓⲡϩⲟ ⲛ̀ⲧⲟⲩϩⲓⲡϩⲟ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ϯⲙⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲱⲗⲓ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃⲁⲗ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲉⲧⲉ̀ⲙⲙⲁⲩ ϧⲉⲛ ⲡϫⲓⲛⲑⲣⲉϥϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥϫⲣⲟϫ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲣⲭⲱⲛ ϩⲱⲥⲇⲉ ⲉϣ̀ⲧⲉⲙϧⲟⲑⲃⲉϥ

And if the natives of the land should in anywise overlook that man in giving of his seed to Moloch, so as not to put him to death;

Εαν δε ο λαος του τοπου παραβλεψη με τους οφθαλμους αυτου τον ανθρωπον εκεινον, οταν διδη απο του σπερματος αυτου εις τον Μολοχ, και δεν φονευση αυτον,

فَإِنِّي أَضَعُ وَجْهِي ضِدَّ ذَلِكَ الإِنْسَانِ، وَضِدَّ عَشِيرَتِهِ، وَأَقْطَعُهُ وَجَمِيعَ الْفَاجِرِينَ وَرَاءَهُ، بِالزِّنَى وَرَاءَ مُولَكَ مِنْ شَعْبِهِمْ.

וְשַׂמְתִּ֨י אֲנִ֧י אֶת־פָּנַ֛י בָּאִ֥ישׁ הַה֖וּא וּבְמִשְׁפַּחְתֹּ֑ו וְהִכְרַתִּ֨י אֹתֹ֜ו וְאֵ֣ת ׀ כָּל־הַזֹּנִ֣ים אַחֲרָ֗יו לִזְנֹ֛ות אַחֲרֵ֥י הַמֹּ֖לֶךְ מִקֶּ֥רֶב עַמָּֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲥⲉⲙⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲁϩⲟ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲉⲧⲉ̀ⲙⲙⲁⲩ ⲛⲉⲙ ⲧⲉϥⲥⲩⲅⲅⲉⲛⲓⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲧⲁⲕⲟϥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁⲩϯⲙⲁϯ ⲛⲉⲙⲁϥ ϩⲱⲥⲇⲉ ⲉ̀ⲑⲣⲟⲩⲉⲣⲡⲟⲣⲛⲉⲩⲓⲛ ⲉ̀ⲛⲓⲁⲣⲭⲱⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲟⲩⲗⲁⲟⲥ

then will I set my face against that man and his family, and I will destroy him, and all who have been of one mind with him, so that he should go a whoring to the princes, from their people.

τοτε θελω επιστησει εγω το προσωπον μου κατα του ανθρωπου εκεινου και κατα της συγγενειας αυτου· και θελω εξολοθρευσει εκ μεσου του λαου αυτου αυτον, και παντας τους ακολουθουντας αυτον εις την πορνειαν, δια να πορνευωσι κατοπιν του Μολοχ.

وَالنَّفْسُ الَّتِي تَلْتَفِتُ إِلَى الْجَانِّ، وَإِلَى التَّوَابِعِ لِتَزْنِيَ وَرَاءَهُمْ، أَجْعَلُ وَجْهِي ضِدَّ تِلْكَ النَّفْسِ وَأَقْطَعُهَا مِنْ شَعْبِهَا.

וְהַנֶּ֗פֶשׁ אֲשֶׁ֨ר תִּפְנֶ֤ה אֶל־הָֽאֹבֹת֙ וְאֶל־הַיִּדְּעֹנִ֔ים לִזְנֹ֖ות אַחֲרֵיהֶ֑ם וְנָתַתִּ֤י אֶת־פָּנַי֙ בַּנֶּ֣פֶשׁ הַהִ֔וא וְהִכְרַתִּ֥י אֹתֹ֖ו מִקֶּ֥רֶב עַמֹּֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ϯⲯⲩⲭⲏ ⲉⲧⲛⲁⲙⲟϣⲓ ⲛ̀ⲥⲁ ⲛⲏ ⲉⲧⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲑⲛⲉϫⲓ ⲓⲉ ⲛⲓⲣⲉϥϣⲉⲛϩⲓⲛ ϩⲱⲥⲇⲉ ⲉ̀ⲉⲣⲡⲟⲣⲛⲉⲩⲓⲛ ⲥⲁⲫⲁϩⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲉⲓⲉ̀ⲥⲉⲙⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲁϩⲟ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϯⲯⲩⲭⲏ ⲉⲧⲉ̀ⲙⲙⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲧⲁⲕⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲥⲗⲁⲟⲥ

And the soul that shall follow those who have in them divining spirits, or enchanters, so as to go a whoring after them; I will set my face against that soul, and will destroy it from among its people.

Και ψυχη, ητις ακολουθηση τους εχοντας πνευμα μαντειας και τους επαοιδους, δια να πορνευη κατοπιν αυτων, θελω επιστησει το προσωπον μου κατα της ψυχης εκεινης, και θελω εξολοθρευσει αυτην εκ μεσου του λαου αυτης.

فَتَتَقَدَّسُونَ وَتَكُونُونَ قِدِّيسِينَ، لأَنِّي أَنَا الرَّبُّ إِلَهُكُمْ.

וְהִ֨תְקַדִּשְׁתֶּ֔ם וִהְיִיתֶ֖ם קְדֹשִׁ֑ים כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲁⲃ ϫⲉ ϯⲟⲩⲁⲃ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ

And ye shall be holy, for I the Lord your God am holy.

Αγιασθητε λοιπον και γινεσθε αγιοι διοτι εγω ειμαι Κυριος ο Θεος σας·

وَتَحْفَظُونَ فَرَائِضِي وَتَعْمَلُونَهَا. أَنَا الرَّبُّ مُقَدِّسُكُمْ.

וּשְׁמַרְתֶּם֙ אֶת־חֻקֹּתַ֔י וַעֲשִׂיתֶ֖ם אֹתָ֑ם אֲנִ֥י יְהוָ֖ה מְקַדִּשְׁכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲛⲁⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲁⲓⲧⲟⲩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲧⲟⲩⲃⲟ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ

And ye shall observe my ordinances, and do them: I am the Lord that sanctifies you.

Και θελετε φυλαττει τα διαταγματα μου και θελετε εκτελει αυτα. Εγω ειμαι ο Κυριος, ο αγιαζων υμας.

«كُلُّ إِنْسَانٍ سَبَّ أَبَاهُ أَوْ أُمَّهُ فَإِنَّهُ يُقْتَلُ. قَدْ سَبَّ أَبَاهُ أَوْ أُمَّهُ. دَمُهُ عَلَيْهِ.

כִּֽי־אִ֣ישׁ אִ֗ישׁ אֲשֶׁ֨ר יְקַלֵּ֧ל אֶת־אָבִ֛יו וְאֶת־אִמֹּ֖ו מֹ֣ות יוּמָ֑ת אָבִ֧יו וְאִמֹּ֛ו קִלֵּ֖ל דָּמָ֥יו בֹּֽו׃

Ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲉⲧⲛⲁϫⲉ ⲟⲩⲥⲁϫⲓ ⲉϥϩⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲥⲁ ⲡⲉϥⲓⲱⲧ ⲓⲉ ⲧⲉϥⲙⲁⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲟⲩ ⲙⲁⲣⲟⲩϧⲟⲑⲃⲟⲩ ⲁϥϫⲉ ⲡⲉⲧϩⲱⲟⲩ ϧⲁ ⲡⲉϥⲓⲱⲧ ⲓⲉ ⲧⲉϥⲙⲁⲩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ⲉⲛⲟⲭⲟⲥ

Every man who shall speak evil of his father or of his mother, let him die the death; has he spoken evil of his father or his mother? he shall be guilty.

Πας ανθρωπος, οστις κακολογηση τον πατερα αυτου η την μητερα αυτου, εξαπαντος θελει θανατωθη· τον πατερα αυτου η την μητερα αυτου, εκακολογησε· το αιμα αυτου θελει εισθαι επ' αυτον.

وَإِذَا زَنَى رَجُلٌ مَعَ امْرَأَةٍ، فَإِذَا زَنَى مَعَ امْرَأَةِ قَرِيبِهِ، فَإِنَّهُ يُقْتَلُ الزَّانِي وَالزَّانِيَةُ.

וְאִ֗ישׁ אֲשֶׁ֤ר יִנְאַף֙ אֶת־אֵ֣שֶׁת אִ֔ישׁ אֲשֶׁ֥ר יִנְאַ֖ף אֶת־אֵ֣שֶׁת רֵעֵ֑הוּ מֹֽות־יוּמַ֥ת הַנֹּאֵ֖ף וְהַנֹּאָֽפֶת׃

Ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲉⲧⲛⲁⲉⲣⲛⲱⲓⲕ ⲉⲧⲥϩⲓⲙⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲓⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁⲉⲣⲛⲱⲓⲕ ⲉ̀ⲧⲥϩⲓⲙⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥϣⲫⲏⲣ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲟⲩ ⲉⲩⲉ̀ϧⲟⲑⲃⲉϥ ⲫⲏ ⲉⲧⲟⲓ ⲛ̀ⲛⲱⲓⲕ ⲛⲉⲙ ⲑⲏ ⲉⲧⲟⲩⲟⲓ ⲛ̀ⲛⲱⲓⲕ ⲉ̀ⲣⲟⲥ

Whatever man shall commit adultery with the wife of a man, or whoever shall commit adultery with the wife of his neighbour, let them die the death, the adulterer and the adulteress.

Και ανθρωπος, οστις μοιχευση την γυναικα τινος, οστις μοιχευση την γυναικα του πλησιον αυτου, εξαπαντος θελει θανατωθη, ο μοιχευων και η μοιχευομενη.

وَإِذَا اضْطَجَعَ رَجُلٌ مَعَ امْرَأَةِ أَبِيهِ، فَقَدْ كَشَفَ عَوْرَةَ أَبِيهِ. إِنَّهُمَا يُقْتَلَانِ كِلَاهُمَا. دَمُهُمَا عَلَيْهِمَا.

וְאִ֗ישׁ אֲשֶׁ֤ר יִשְׁכַּב֙ אֶת־אֵ֣שֶׁת אָבִ֔יו עֶרְוַ֥ת אָבִ֖יו גִּלָּ֑ה מֹֽות־יוּמְת֥וּ שְׁנֵיהֶ֖ם דְּמֵיהֶ֥ם בָּֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲕⲟⲧ ⲛⲉⲙ ⲧⲥϩⲓⲙⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲓⲱⲧ ⲡⲓϣⲓⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲓⲱⲧ ⲁϥϭⲟⲣⲡϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲟⲩ ⲙⲁⲣⲟⲩϧⲟⲑⲃⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲃ̅ ⲟⲩⲟⲛ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ

And if any one should lie with his father’s wife, he has uncovered his father’s nakedness: let them both die the death, they are guilty.

Και ανθρωπος, οστις κοιμηθη μετα της γυναικος του πατρος αυτου, την ασχημοσυνην του πατρος αυτου απεκαλυψεν· εξαπαντος θελουσι θανατωθη αμφοτεροι· το αιμα αυτων θελει εισθαι επ' αυτους.

وَإِذَا اضْطَجَعَ رَجُلٌ مَعَ كَنَّتِهِ، فَإِنَّهُمَا يُقْتَلَانِ كِلَاهُمَا. قَدْ فَعَلَا فَاحِشَةً. دَمُهُمَا عَلَيْهِمَا.

וְאִ֗ישׁ אֲשֶׁ֤ר יִשְׁכַּב֙ אֶת־כַּלָּתֹ֔ו מֹ֥ות יוּמְת֖וּ שְׁנֵיהֶ֑ם תֶּ֥בֶל עָשׂ֖וּ דְּמֵיהֶ֥ם בָּֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲕⲟⲧ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϣⲉⲗⲉⲧ ⲛ̀ⲧⲁϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲟⲩ ⲙⲁⲣⲟⲩϧⲟⲑⲃⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲃ̅ ⲉ̀ⲁⲩⲉⲣⲁⲥⲉⲃⲏⲥ ⲅⲁⲣ ⲟⲩⲟⲛ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ

And if any one should lie with his daughter-in-law, let them both be put to death; for they have wrought impiety, they are guilty.

Και εαν τις κοιμηθη μετα της νυμφης αυτου, εξαπαντος θελουσι θανατωθη αμφοτεροι· συγχυσιν επραξαν· το αιμα αυτων θελει εισθαι επ' αυτους.

وَإِذَا اضْطَجَعَ رَجُلٌ مَعَ ذَكَرٍ اضْطِجَاعَ امْرَأَةٍ، فَقَدْ فَعَلاَ كِلَاهُمَا رِجْسًا. إِنَّهُمَا يُقْتَلاَنِ. دَمُهُمَا عَلَيْهِمَا.

וְאִ֗ישׁ אֲשֶׁ֨ר יִשְׁכַּ֤ב אֶת־זָכָר֙ מִשְׁכְּבֵ֣י אִשָּׁ֔ה תֹּועֵבָ֥ה עָשׂ֖וּ שְׁנֵיהֶ֑ם מֹ֥ות יוּמָ֖תוּ דְּמֵיהֶ֥ם בָּֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁⲛⲕⲟⲧ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϩⲱⲟⲩⲧ ⲉ̀ⲟⲩϣⲁⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲥϩⲓⲙⲓ ⲟⲩⲥⲱϥ ⲅⲁⲣ ⲁⲩⲁⲓϥ ⲙ̀ⲡⲃ̅ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲟⲩ ⲙⲁⲣⲟⲩϧⲟⲑⲃⲟⲩ ⲟⲩⲟⲛ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ

And whoever shall lie with a male as with a woman, they have both wrought abomination; let them die the death, they are guilty.

Εαν δε τις κοιμηθη μετα αρρενος, καθως κοιμαται μετα γυναικος, βδελυγμα επραξαν αμφοτεροι· εξαπαντος θελουσι θανατωθη· το αιμα αυτων θελει εισθαι επ' αυτους.

وَإِذَا اتَّخَذَ رَجُلٌ امْرَأَةً وَأُمَّهَا فَذَلِكَ رَذِيلَةٌ. بِالنَّارِ يُحْرِقُونَهُ وَإِيَّاهُمَا، لِكَيْ لَا يَكُونَ رَذِيلَةٌ بَيْنَكُمْ.

וְאִ֗ישׁ אֲשֶׁ֨ר יִקַּ֧ח אֶת־אִשָּׁ֛ה וְאֶת־אִמָּ֖הּ זִמָּ֣ה הִ֑וא בָּאֵ֞שׁ יִשְׂרְפ֤וּ אֹתֹו֙ וְאֶתְהֶ֔ן וְלֹא־תִהְיֶ֥ה זִמָּ֖ה בְּתֹוכְכֶֽם׃

Ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁϭⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲛⲉⲙ ⲧⲉⲥⲙⲁⲩ ⲟⲩⲁⲛⲟⲙⲓⲁ ⲧⲉ ⲉⲩⲉ̀ⲣⲟⲕϩϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲕⲉⲭⲱⲟⲩⲛⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉ ⲁⲛⲟⲙⲓⲁ ϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ

Whosoever shall take a woman and her mother, it is iniquity: they shall burn him and them with fire; so there shall not be iniquity among you.

Και εαν τις λαβη γυναικα και την μητερα αυτης, ειναι ανομια· εν πυρι θελουσι καυθη, αυτος και αυται, και δεν θελει εισθαι ανομια μεταξυ σας.

وَإِذَا جَعَلَ رَجُلٌ مَضْجَعَهُ مَعَ بَهِيمَةٍ، فَإِنَّهُ يُقْتَلُ، وَالْبَهِيمَةُ تُمِيتُونَهَا.

וְאִ֗ישׁ אֲשֶׁ֨ר יִתֵּ֧ן שְׁכָבְתֹּ֛ו בִּבְהֵמָ֖ה מֹ֣ות יוּמָ֑ת וְאֶת־הַבְּהֵמָ֖ה תַּהֲרֹֽגוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁⲛ̀ⲕⲟⲧ ⲛⲉⲙ ⲧⲉⲃⲛⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲟⲩ ⲙⲁⲣⲟⲩϧⲟⲑⲃⲉϥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲧⲉⲃⲛⲏ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϧⲟⲑⲃⲉϥ

And whosoever shall lie with a beast, let him die the death; and ye shall kill the beast.

Και εαν τις συνουσιασθη μετα κτηνους, εξαπαντος θελει θανατωθη· και το κτηνος θελετε φονευσει.

وَإِذَا اقْتَرَبَتِ امْرَأَةٌ إِلَى بَهِيمَةٍ لِنِزَائِهَا، تُمِيتُ الْمَرْأَةَ وَالْبَهِيمَةَ. إِنَّهُمَا يُقْتَلاَنِ. دَمُهُمَا عَلَيْهِمَا.

וְאִשָּׁ֗ה אֲשֶׁ֨ר תִּקְרַ֤ב אֶל־כָּל־בְּהֵמָה֙ לְרִבְעָ֣ה אֹתָ֔הּ וְהָרַגְתָּ֥ אֶת־הָאִשָּׁ֖ה וְאֶת־הַבְּהֵמָ֑ה מֹ֥ות יוּמָ֖תוּ דְּמֵיהֶ֥ם בָּֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲉⲧⲛⲁϣⲉ ⲛⲁⲥ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲧⲉⲃⲛⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉ̀ⲉⲛⲕⲟⲧ ⲛⲉⲙⲁⲥ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϧⲱⲧⲉⲃ ⲛ̀ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲧⲉⲃⲛⲏ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲟⲩ ⲙⲁⲣⲟⲩⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟⲛ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ

And whatever woman shall approach any beast, so as to have connexion with it, ye shall kill the woman and the beast: let them die the death, they are guilty.

Και η γυνη, ητις πλησιαση εις οιονδηποτε κτηνος δια να βατευθη, θελεις φονευσει την γυναικα και το κτηνος· εξαπαντος θελουσι θανατωθη· το αιμα αυτων θελει εισθαι επ' αυτους.

وَإِذَا أَخَذَ رَجُلٌ أُخْتَهُ بِنْتَ أَبِيهِ أَوْ بِنْتَ أُمِّهِ، وَرَأَى عَوْرَتَهَا وَرَأَتْ هِيَ عَوْرَتَهُ، فَذَلِكَ عَارٌ. يُقْطَعَانِ أَمَامَ أَعْيُنِ بَنِي شَعْبِهِمَا. قَدْ كَشَفَ عَوْرَةَ أُخْتِهِ. يَحْمِلُ ذَنْبَهُ.

וְאִ֣ישׁ אֲשֶׁר־יִקַּ֣ח אֶת־אֲחֹתֹ֡ו בַּת־אָבִ֣יו אֹ֣ו בַת־אִ֠מֹּו וְרָאָ֨ה אֶת־עֶרְוָתָ֜הּ וְהִֽיא־תִרְאֶ֤ה אֶת־עֶרְוָתֹו֙ חֶ֣סֶד ה֔וּא וְנִ֨כְרְת֔וּ לְעֵינֵ֖י בְּנֵ֣י עַמָּ֑ם עֶרְוַ֧ת אֲחֹתֹ֛ו גִּלָּ֖ה עֲוֹנֹ֥ו יִשָּֽׂא׃

Ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁϭⲓ ⲛ̀ⲧⲉϥⲥⲱⲛⲓ ⲛ̀ϣⲉⲛⲓⲱⲧ ⲓⲉ ⲛ̀ϣⲉⲛⲙⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲉⲥϣⲓⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲟⲥ ϩⲱⲥ ⲛ̀ⲧⲉⲥⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲉϥϣⲓⲡⲓ ⲟⲩϣⲱϣ ⲡⲉ ⲉⲩⲉ̀ϥⲱϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ⲛⲓϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲅⲉⲛⲟⲥ ⲟⲩϣⲓⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲉϥⲥⲱⲛⲓ ⲁϥϭⲟⲣⲡϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉϥⲉ̀ϭⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲛⲟⲃⲓ

Whosoever shall take his sister by his father or by his mother, and shall see her nakedness, and she see his nakedness, it is a reproach: they shall be destroyed before the children of their family; he has uncovered his sister’s nakedness, they shall bear their sin.

Και εαν τις λαβη την αδελφην αυτου, την θυγατερα του πατρος αυτου η την θυγατερα της μητρος αυτου, και ιδη την ασχημοσυνην αυτης και αυτη ιδη την ασχημοσυνην εκεινου, ειναι αισχρον· και θελουσιν εξολοθρευθη εμπροσθεν του λαου αυτων· την ασχημοσυνην της αδελφης αυτου απεκαλυψε· την ανομιαν αυτου θελει βαστασει.

وَإِذَا اضْطَجَعَ رَجُلٌ مَعَ امْرَأَةٍ طَامِثٍ وَكَشَفَ عَوْرَتَهَا، عَرَّى يَنْبُوعَهَا وَكَشَفَتْ هِيَ يَنْبُوعَ دَمِهَا، يُقْطَعَانِ كِلَاهُمَا مِنْ شَعِبْهِمَا.

וְ֠אִישׁ אֲשֶׁר־יִשְׁכַּ֨ב אֶת־אִשָּׁ֜ה דָּוָ֗ה וְגִלָּ֤ה אֶת־עֶרְוָתָהּ֙ אֶת־מְקֹרָ֣הּ הֶֽעֱרָ֔ה וְהִ֕יא גִּלְּתָ֖ה אֶת־מְקֹ֣ור דָּמֶ֑יהָ וְנִכְרְת֥וּ שְׁנֵיהֶ֖ם מִקֶּ֥רֶב עַמָּֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲁϥϣⲁⲛⲛⲕⲟⲧ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲉⲥⲟⲓ ⲛ̀ⲕⲉⲙⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϭⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲉⲥϣⲓⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲧⲉⲥⲙⲟⲩⲙⲓ ⲁϥϭⲟⲣⲡⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲟⲥ ϩⲱⲥ ⲁⲥⲃⲱϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡⲧⲉⲗⲧⲉⲗ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲥⲥⲛⲟϥ ⲉⲩⲉ̀ϥⲱϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡⲃ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲟⲩϫⲱⲟⲩ

And whatever man shall lie with a woman that is set apart for a flux, and shall uncover her nakedness, he has uncovered her fountain, and she has uncovered the flux of her blood: they shall both be destroyed from among their generation.

Και ανθρωπος, οστις κοιμηθη μετα γυναικος εχουσης τα γυναικεια αυτης και αποκαλυψη την ασχημοσυνην αυτης, ουτος την πηγην αυτης εξεσκεπασε και αυτη την πηγην του αιματος αυτης απεκαλυψεν· οθεν αμφοτεροι θελουσιν εξολοθρευθη εκ μεσου του λαου αυτων.

عَوْرَةَ أُخْتِ أُمِّكَ، أَوْ أُخْتِ أَبِيكَ لَا تَكْشِفْ. إِنَّهُ قَدْ عَرَّى قَرِيبَتَهُ. يَحْمِلاَنِ ذَنْبَهُمَا.

וְעֶרְוַ֨ת אֲחֹ֧ות אִמְּךָ֛ וַאֲחֹ֥ות אָבִ֖יךָ לֹ֣א תְגַלֵּ֑ה כִּ֧י אֶת־שְׁאֵרֹ֛ו הֶעֱרָ֖ה עֲוֹנָ֥ם יִשָּֽׂאוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩϣⲓⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲥⲱⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲓⲱⲧ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲥⲱⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲉⲕⲙⲁⲩ ⲛ̀ⲛⲉⲕϭⲟⲣⲡϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϯⲙⲉⲧⲣⲉⲙϧⲉⲛⲏⲓ ⲅⲁⲣ ⲁⲩϭⲟⲣⲡⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲩⲉ̀ϭⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲟⲃⲓ

And thou shalt not uncover the nakedness of thy father’s sister, or of the sister of thy mother; for that man has uncovered the nakedness of one near akin: they shall bear their iniquity.

Και την ασχημοσυνην της αδελφης της μητρος σου η της αδελφης του πατρος σου δεν θελεις αποκαλυψει· διοτι την στενην συγγενη αυτου αποκαλυπτει· την ανομιαν αυτων θελουσι βαστασει.

وَإِذَا اضْطَجَعَ رَجُلٌ مَعَ امْرَأَةِ عَمِّهِ فَقَدْ كَشَفَ عَوْرَةَ عَمِّهِ. يَحْمِلاَنِ ذَنْبَهُمَا. يَمُوتَانِ عَقِيمَيْنِ.

וְאִ֗ישׁ אֲשֶׁ֤ר יִשְׁכַּב֙ אֶת־דֹּ֣דָתֹ֔ו עֶרְוַ֥ת דֹּדֹ֖ו גִּלָּ֑ה חֶטְאָ֥ם יִשָּׂ֖אוּ עֲרִירִ֥ים יָמֻֽתוּ׃

Ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁⲛ̀ⲕⲟⲧ ⲛⲉⲙ ⲧⲉϥⲥⲩⲅⲅⲉⲛⲏⲥ ⲟⲩϣⲓⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲉϥⲥⲩⲅⲅⲉⲛⲓⲁ ⲁϥϭⲟⲣⲡϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲩⲉ̀ⲙⲟⲩ ⲉⲩⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲧϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲃ̅

Whosoever shall lie with his near kinswoman, has uncovered the nakedness of one near akin to him: they shall die childless.

Εαν δε τις κοιμηθη μετα της θειας αυτου, την ασχημοσυνην του θειου αυτου απεκαλυψε· την αμαρτιαν αυτων θελουσι βαστασει· ατεκνοι θελουσιν αποθανει.

وَإِذَا أَخَذَ رَجُلٌ امْرَأَةَ أَخِيهِ، فَذَلِكَ نَجَاسَةٌ. قَدْ كَشَفَ عَوْرَةَ أَخِيهِ. يَكُونَانِ عَقِيمَيْنِ.

וְאִ֗ישׁ אֲשֶׁ֥ר יִקַּ֛ח אֶת־אֵ֥שֶׁת אָחִ֖יו נִדָּ֣ה הִ֑וא עֶרְוַ֥ת אָחִ֛יו גִּלָּ֖ה עֲרִירִ֥ים יִהְיֽוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁϭⲓ ⲧⲥϩⲓⲙⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲥⲟⲛ ⲟⲩϭⲱϧⲉⲙ ⲡⲉ ⲟⲩϣⲓⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲥⲟⲛ ⲁϥϭⲟⲣⲡϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲩⲉ̀ⲙⲟⲩ ⲉⲩⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲧϣⲏⲣⲓ

Whoever shall take his brother’s wife, it is uncleanness; he has uncovered his brother’s nakedness; they shall die childless.

Και εαν τις λαβη την γυναικα του αδελφου αυτου, ειναι ακαθαρσια· την ασχημοσυνην του αδελφου αυτου απεκαλυψεν· ατεκνοι θελουσι μεινει.

«فَتَحْفَظُونَ جَمِيعَ فَرَائِضِي وَجَمِيعَ أَحْكَامِي، وَتَعْمَلُونَهَا لِكَيْ لَا تَقْذِفَكُمُ الأَرْضُ الَّتِي أَنَا آتٍ بِكُمْ إِلَيْهَا لِتَسْكُنُوا فِيهَا.

וּשְׁמַרְתֶּ֤ם אֶת־כָּל־חֻקֹּתַי֙ וְאֶת־כָּל־מִשְׁפָּטַ֔י וַעֲשִׂיתֶ֖ם אֹתָ֑ם וְלֹא־תָקִ֤יא אֶתְכֶם֙ הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֨ר אֲנִ֜י מֵבִ֥יא אֶתְכֶ֛ם שָׁ֖מָּה לָשֶׁ֥בֶת בָּֽהּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲛⲁⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲁϩⲁⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲁⲓⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲙⲉⲥⲧⲉ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲫⲏ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉ̀ϯⲛⲁⲉⲗ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ

And keep ye all my ordinances, and my judgments; and ye shall do them, and the land shall not be aggrieved with you, into which I bring you to dwell upon it.

Θελετε λοιπον φυλαττει παντα τα διαταγματα μου και πασας τας κρισεις μου, και θελετε καμνει αυτα· δια να μη σας εξεμεση η γη, οπου εγω σας φερω δια να κατοικησητε εν αυτη.

وَلَا تَسْلُكُونَ فِي رُسُومِ الشُّعُوبِ الَّذِينَ أَنَا طَارِدُهُمْ مِنْ أَمَامِكُمْ. لأَنَّهُمْ قَدْ فَعَلُوا كُلَّ هَذِهِ، فَكَرِهْتُهُمْ.

וְלֹ֤א תֵֽלְכוּ֙ בְּחֻקֹּ֣ת הַגֹּ֔וי אֲשֶׁר־אֲנִ֥י מְשַׁלֵּ֖חַ מִפְּנֵיכֶ֑ם כִּ֤י אֶת־כָּל־אֵ֙לֶּה֙ עָשׂ֔וּ וָאָקֻ֖ץ בָּֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲙⲟϣⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲛⲟⲙⲓⲙⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ⲛⲏ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉ̀ϯⲛⲁⲟⲩⲟⲣⲡⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁⲣⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲟⲩⲏⲓ ⲛⲁⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲁⲩⲁⲓⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲟⲣⲃⲟⲩ

And walk ye not in the customs of the nations which I drive out from before you; for they have done all these things, and I have abhorred them:

Και δεν θελετε περιπατει κατα τα νομιμα των εθνων, τα οποια εγω εκδιωκω απ' εμπροσθεν σας· διοτι παντα ταυτα επραξαν, οθεν εβδελυχθην αυτους.

وَقُلْتُ لَكُمْ: تَرِثُونَ أَنْتُمْ أَرْضَهُمْ، وَأَنَا أُعْطِيكُمْ إِيَّاهَا لِتَرِثُوهَا، أَرْضًا تَفِيضُ لَبَنًا وَعَسَلًا. أَنَا الرَّبُّ إِلَهُكُمُ الَّذِي مَيَّزَكُمْ مِنَ الشُّعُوبِ.

וָאֹמַ֣ר לָכֶ֗ם אַתֶּם֮ תִּֽירְשׁ֣וּ אֶת־אַדְמָתָם֒ וַאֲנִ֞י אֶתְּנֶ֤נָּה לָכֶם֙ לָרֶ֣שֶׁת אֹתָ֔הּ אֶ֛רֶץ זָבַ֥ת חָלָ֖ב וּדְבָ֑שׁ אֲנִי֙ יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֔ם אֲשֶׁר־הִבְדַּ֥לְתִּי אֶתְכֶ֖ם מִן־הָֽעַמִּֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓϫⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲉⲧⲛⲁⲉⲣⲕⲗⲏⲣⲟⲛⲟⲙⲓⲛ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲕⲁϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉⲓⲉ̀ⲧⲏⲓϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲟⲩϫⲫⲟ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲉⲧϧⲁϯ ⲛ̀ⲉⲣⲱϯ ϩⲓ ⲉⲃⲓⲱ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲟⲩⲉⲧ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ

and I said to you, Ye shall inherit their land, and I will give it to you for a possession, even a land flowing with milk and honey: I am the Lord your God, who have separated you from all people.

Και ειπα προς εσας, Σεις θελετε κληρονομησει την γην αυτων, και εγω θελω δωσει αυτην εις εσας προς ιδιοκτησιαν, γην ρεουσαν γαλα και μελι. Εγω ειμαι Κυριος ο Θεος σας, οστις σας απεχωρισα απο των λαων.

فَتُمَيِّزُونَ بَيْنَ الْبَهَائِمِ الطَّاهِرَةِ وَالنَّجِسَةِ، وَبَيْنَ الطُّيُورِ النَّجِسَةِ وَالطَّاهِرَةِ. فَلَا تُدَنِّسُوا نُفُوسَكُمْ بِالْبَهَائِمِ وَالطُّيُورِ، وَلَا بِكُلِّ مَا يَدِبُّ عَلَى الأَرْضِ مِمَّا مَيَّزْتُهُ لَكُمْ لِيَكُونَ نَجِسًا.

וְהִבְדַּלְתֶּ֞ם בֵּֽין־הַבְּהֵמָ֤ה הַטְּהֹרָה֙ לַטְּמֵאָ֔ה וּבֵין־הָעֹ֥וף הַטָּמֵ֖א לַטָּהֹ֑ר וְלֹֽא־תְשַׁקְּצ֨וּ אֶת־נַפְשֹֽׁתֵיכֶ֜ם בַּבְּהֵמָ֣ה וּבָעֹ֗וף וּבְכֹל֙ אֲשֶׁ֣ר תִּרְמֹ֣שׂ הָֽאֲדָמָ֔ה אֲשֶׁר־הִבְדַּ֥לְתִּי לָכֶ֖ם לְטַמֵּֽא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲟⲩⲉⲧ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲧⲉ ⲑⲙⲏϯ ⲛ̀ⲛⲓⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩⲓ ⲉⲧϭⲁϧⲉⲙ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲧⲉ ⲑⲙⲏϯ ⲛ̀ⲛⲓⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩⲓ ⲉⲧⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲧⲉ ⲑⲙⲏϯ ⲛ̀ⲛⲓϩⲁⲗⲁϯ ⲉⲧⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧϭⲁϧⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲱⲣⲉⲃ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲯⲩⲭⲏ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩⲓ ⲛⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲛⲓϩⲁⲗⲁϯ ⲛⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲛⲓϭⲁⲧϥⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛⲁⲓ ⲉⲧⲁⲓⲟⲩⲟⲧⲟⲩ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩϭⲱϧⲉⲙ

And ye shall make a distinction between the clean and the unclean cattle, and between clean and unclean birds; and ye shall not defile your souls with cattle, or with birds, or with any creeping things of the earth, which I have separated for you by reason of uncleanness.

Δια τουτο θελετε αποχωρισει τα κτηνη τα καθαρα απο των ακαθαρτων και τα πτηνα τα ακαθαρτα απο των καθαρων· και δεν θελετε μιανει τας ψυχας σας με τα κτηνη η με τα πτηνα η με παν ο, τι ερπει επι της γης, τα οποια εγω απεχωρισα εις σας ως ακαθαρτα.

وَتَكُونُونَ لِي قِدِّيسِينَ لأَنِّي قُدُّوسٌ أَنَا الرَّبُّ، وَقَدْ مَيَّزْتُكُمْ مِنَ الشُّعُوبِ لِتَكُونُوا لِي.

וִהְיִ֤יתֶם לִי֙ קְדֹשִׁ֔ים כִּ֥י קָדֹ֖ושׁ אֲנִ֣י יְהוָ֑ה וָאַבְדִּ֥ל אֶתְכֶ֛ם מִן־הָֽעַמִּ֖ים לִהְיֹ֥ות לִֽי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲏⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲁⲃ ϫⲉ ϯⲟⲩⲁⲃ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲛⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲑⲙⲏϯ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉ̀ⲡϫⲓⲛⲧⲉⲧⲉⲛϣⲱⲡⲓ ⲛⲏⲓ

And ye shall be holy to me; because I the Lord your God am holy, who separated you from all nations, to be mine.

Και θελετε εισθαι αγιοι εις εμε· διοτι αγιος ειμαι εγω ο Κυριος και σας απεχωρισα απο των λαων, δια να ησθε εμου.

«وَإِذَا كَانَ فِي رَجُلٍ أَوِ امْرَأَةٍ جَانٌّ أَوْ تَابِعَةٌ فَإِنَّهُ يُقْتَلُ. بِالْحِجَارَةِ يَرْجُمُونَهُ. دَمُهُ عَلَيْهِ».

וְאִ֣ישׁ אֹֽו־אִשָּׁ֗ה כִּי־יִהְיֶ֨ה בָהֶ֥ם אֹ֛וב אֹ֥ו יִדְּעֹנִ֖י מֹ֣ות יוּמָ֑תוּ בָּאֶ֛בֶן יִרְגְּמ֥וּ אֹתָ֖ם דְּמֵיהֶ֥ם בָּֽם׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲓⲉ ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁⲉⲣⲣⲉϥϣⲓⲛⲓ ϧⲉⲛ ⲑⲛⲉϫⲓ ⲓⲉ ⲟⲩⲣⲉϥϣⲉⲛϩⲓⲛ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲟⲩ ⲙⲁⲣⲉϥⲙⲟⲩ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲱⲛⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϩⲓⲱⲛⲓ ⲉ̀ϫⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ

And as for a man or woman whosoever of them shall have in them a divining spirit, or be an enchanter, let them both die the death: ye shall stone them with stones, they are guilty.

Και ανηρ η γυνη, ητις εχει πνευμα μαντειας, η ειναι επαοιδος, εξαπαντος θελει θανατωθη· με λιθους θελουσι λιθοβολησει αυτους· το αιμα αυτων θελει εισθαι επ' αυτους.

إصحاح 21

شرائع الكهنة

وَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «كَلِّمْ الْكَهَنَةَ بَنِي هَارُونَ وَقُلْ لَهُمْ: لَا يَتَنَجَّسْ أَحَدٌ مِنْكُمْ لِمَيْتٍ فِي قَوْمِهِ،

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה אֱמֹ֥ר אֶל־הַכֹּהֲנִ֖ים בְּנֵ֣י אַהֲרֹ֑ן וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵהֶ֔ם לְנֶ֥פֶשׁ לֹֽא־יִטַּמָּ֖א בְּעַמָּֽיו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϫⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ϧⲉⲛ ⲯⲩⲭⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲛⲟⲩϭⲱϧⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲡⲟⲩⲉⲑⲛⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses, saying, Speak to the priests the sons of Aaron, and thou shalt tell them that they shall not defile themselves in their nation for the dead,

Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Λαλησον προς τους ιερεις τους υιους του Ααρων, και ειπε προς αυτους, Ουδεις θελει μιανθη μεταξυ του λαου αυτου δια νεκρον·

إِلاَّ لأَقْرِبَائِهِ الأَقْرَبِ إِلَيْهِ: أُمِّهِ وَأَبِيهِ وَابْنِهِ وَابْنَتِهِ وَأَخِيهِ

כִּ֚י אִם־לִשְׁאֵרֹ֔ו הַקָּרֹ֖ב אֵלָ֑יו לְאִמֹּ֣ו וּלְאָבִ֔יו וְלִבְנֹ֥ו וּלְבִתֹּ֖ו וּלְאָחִֽיו׃

Ⲁⲗⲗⲁ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲣⲉⲙϧⲉⲛⲏⲓ ⲫⲏ ⲉⲧϧⲉⲛⲧ ⲉⲣⲱⲟⲩ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲟⲩⲓⲱⲧ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲙⲁⲩ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲟⲩϣⲏⲣⲓ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϣⲉⲣⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲟⲩⲥⲟⲡ

but they may mourn for a relative who is very near to them, for a father and mother, and sons and daughters, for a brother,

ει μη δια τον συγγενη αυτου τον πλησιεστερον, δια την μητερα αυτου και δια τον πατερα αυτου και δια τον υιον αυτου και δια την θυγατερα αυτου και δια τον αδελφον αυτου,

وَأُخْتِهِ الْعَذْرَاءِ الْقَرِيبَةِ إِلَيْهِ الَّتِي لَمْ تَصِرْ لِرَجُلٍ. لأَجْلِهَا يَتَنَجَّسُ.

וְלַאֲחֹתֹ֤ו הַבְּתוּלָה֙ הַקְּרֹובָ֣ה אֵלָ֔יו אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־הָיְתָ֖ה לְאִ֑ישׁ לָ֖הּ יִטַּמָּֽא׃

Ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲥⲱⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲁϥ ⲙⲡⲁⲣⲑⲉⲛⲟⲥ ⲫⲏ ⲉⲧϧⲉⲛⲧ ⲉ̀ⲣⲟⲥ ⲑⲏ ⲉⲧⲉ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲧⲏⲓⲥ ⲛ̀ϩⲁⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲁⲓ ⲉϥⲉ̀ϭⲱϧⲉⲙ

and for a virgin sister that is near to one, that is not espoused to a man; for these one shall defile himself.

και δια την αδελφην αυτου, παρθενον ουσαν, την πλησιεστατην εις αυτον, ητις δεν ελαβεν ανδρα· δια ταυτην δυναται να μιανθη.

كَزَوْجٍ لَا يَتَنَجَّسْ بِأَهْلِهِ لِتَدْنِيسِهِ.

לֹ֥א יִטַּמָּ֖א בַּ֣עַל בְּעַמָּ֑יו לְהֵ֖חַלֹּֽו׃

Ⲛ̀ⲛⲉϥϭⲱϧⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲉⲝⲁⲡⲓⲛⲁ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲗⲁⲟⲥ ⲉⲩⲥⲱϥ ⲛ̀ⲧⲁϥ

He shall not defile himself suddenly among his people to profane himself.

Δεν θελει μιανθη αρχηγος ων του λαου αυτου, ωστε να βεβηλωση εαυτον.

لَا يَجْعَلُوا قَرْعَةً فِي رُؤُوسِهِمْ، وَلَا يَحْلِقُوا عَوَارِضَ لِحَاهُمْ، وَلَا يَجْرَحُوا جِرَاحَةً فِي أَجْسَادِهِمْ.

לֹֽא־ [יִקְרְחָה כ] (יִקְרְח֤וּ ק) קָרְחָה֙ בְּרֹאשָׁ֔ם וּפְאַ֥ת זְקָנָ֖ם לֹ֣א יְגַלֵּ֑חוּ וּבִ֨בְשָׂרָ֔ם לֹ֥א יִשְׂרְט֖וּ שָׂרָֽטֶת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϧⲱⲕϩ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲁⲫⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲧⲕⲉⲣϩⲉ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲟⲩⲣⲉϥⲙⲱⲟⲩⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲟⲩϧⲱⲕϩ ⲙ̀ⲫⲙⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲟⲩⲙⲟⲣⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲟⲩϣⲱⲧ ⲛ̀ϩⲁⲛϭⲟⲧϭⲉⲧ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲟⲩⲥⲁⲣⲝ

And ye shall not shave your head for the dead with a baldness on the top; and they shall not shave their beard, neither shall they make gashes on their flesh.

Δεν θελουσι φαλακρωσει την κεφαλην αυτων ουδε θελουσι ξυρισει τα πλαγια των πωγωνων αυτων ουδε θελουσι καμει εντομιδας επι τας σαρκας αυτων.

مُقَدَّسِينَ يَكُونُونَ لإِلَهِهِمْ، وَلَا يُدَنِّسُونَ اسْمَ إِلَهِهِمْ، لأَنَّهُمْ يُقَرِّبُونَ وَقَائِدَ الرَّبِّ طَعَامَ إِلَهِهِمْ، فَيَكُونُونَ قُدْسًا.

קְדֹשִׁ֤ים יִהְיוּ֙ לֵאלֹ֣הֵיהֶ֔ם וְלֹ֣א יְחַלְּל֔וּ שֵׁ֖ם אֱלֹהֵיהֶ֑ם כִּי֩ אֶת־אִשֵּׁ֨י יְהוָ֜ה לֶ֧חֶם אֱלֹהֵיהֶ֛ם הֵ֥ם מַקְרִיבִ֖ם וְהָ֥יוּ קֹֽדֶשׁ׃

Ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩⲟⲩⲁⲃ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲛⲟⲩϯ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲥⲱϥ ⲙ̀ⲫⲣⲁⲛ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲛⲟⲩϯ ⲛⲓϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ϩⲁⲛⲇⲱⲣⲟⲛ ⲛⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲟⲩⲛⲟⲩϯ ⲛⲏ ⲛ̀ⲑⲱⲟⲩ ⲉⲧⲟⲩⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩⲟⲩⲁⲃ

They shall be holy to their God, and they shall not profane the name of their God; for they offer the sacrifices of the Lord as the gifts of their God, and they shall be holy.

Αγιοι θελουσιν εισθαι εις τον Θεον αυτων και δεν θελουσι βεβηλωσει το ονομα του Θεου αυτων· διοτι τας δια πυρος γινομενας προσφορας του Κυριου, τον αρτον του Θεου αυτων, προσφερουσι δια τουτο θελουσιν εισθαι αγιοι.

إِمْرَأَةً زَانِيَةً أَوْ مُدَنَّسَةً لَا يَأْخُذُوا، وَلَا يَأْخُذُوا امْرَأَةً مُطَلَّقَةً مِنْ زَوْجِهَا. لأَنَّهُ مُقَدَّسٌ لإِلَهِهِ.

אִשָּׁ֨ה זֹנָ֤ה וַחֲלָלָה֙ לֹ֣א יִקָּ֔חוּ וְאִשָּׁ֛ה גְּרוּשָׁ֥ה מֵאִישָׁ֖הּ לֹ֣א יִקָּ֑חוּ כִּֽי־קָדֹ֥שׁ ה֖וּא לֵאלֹהָֽיו׃

Ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲙ̀ⲡⲟⲣⲛⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲥⲥⲟϥ ⲛ̀ⲛⲟⲩϭⲓⲥ ⲛⲱⲟⲩ ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲉⲥϩⲱⲟⲩⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲡⲉⲥϩⲁⲓ ⲛ̀ⲛⲟⲩϭⲓⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ϥⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉϥⲛⲟⲩϯ

They shall not take a woman who is a harlot and profaned, or a woman put away from her husband; for he is holy to the Lord his God.

Γυναικα πορνην και βεβηλωμενην δεν θελουσι λαβει ουδε γυναικα αποβεβλημενην απο του ανδρος αυτης θελουσι λαβει· διοτι ο ιερευς ειναι αγιος εις τον Θεον αυτου.

فَتَحْسِبُهُ مُقَدَّسًا لأَنَّهُ يُقَرِّبُ خُبْزَ إِلَهِكَ. مُقَدَّسًا يَكُونُ عِنْدَكَ لأَنِّي قُدُّوسٌ أَنَا الرَّبُّ مُقَدِّسُكُمْ.

וְקִדַּשְׁתֹּ֔ו כִּֽי־אֶת־לֶ֥חֶם אֱלֹהֶ֖יךָ ה֣וּא מַקְרִ֑יב קָדֹשׁ֙ יִֽהְיֶה־לָּ֔ךְ כִּ֣י קָדֹ֔ושׁ אֲנִ֥י יְהוָ֖ה מְקַדִּשְׁכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟϥ ⲛⲓⲇⲱⲣⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲫⲁⲓ ⲉⲧⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ ϫⲉ ϯⲟⲩⲁⲃ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲧⲟⲩⲃⲟ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ

And thou shalt hallow him; he offers the gifts of the Lord your God: he shall be holy, for I the Lord that sanctify them am holy.

Θελεις λοιπον αγιασει αυτον· διοτι αυτος τον αρτον του Θεου σου προσφερει· αγιος θελει εισθαι εις σε· διοτι αγιος ειμαι εγω ο Κυριος, ο αγιαζων υμας.

وَإِذَا تَدَنَّسَتِ ابْنَةُ كَاهِنٍ بِالزِّنَى فَقَدْ دَنَّسَتْ أَبَاهَا. بِالنَّارِ تُحْرَقُ.

וּבַת֙ אִ֣ישׁ כֹּהֵ֔ן כִּ֥י תֵחֵ֖ל לִזְנֹ֑ות אֶת־אָבִ֙יהָ֙ הִ֣יא מְחַלֶּ֔לֶת בָּאֵ֖שׁ תִּשָּׂרֵֽף׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲧϣⲉⲣⲓ ⲛⲟⲩⲟⲩⲏⲃ ⲥⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉⲥⲉⲣⲡⲟⲣⲛⲉⲩⲓⲛ ⲑⲁⲓ ⲁⲥⲥⲱϥ ⲙ̀ⲫⲣⲁⲛ ⲙ̀ⲡⲉⲥⲓⲱⲧ ⲉⲩⲉ̀ⲣⲟⲕϩⲥ ϩⲓϫⲉⲛ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ

And if the daughter of a priest should be profaned to go a whoring, she profanes the name of her father: she shall be burnt with fire.

Και θυγατηρ ιερεως τινος, εαν βεβηλωθη δια πορνειας, τον πατερα αυτης αυτη βεβηλονει· εν πυρι θελει κατακαυθη.

«وَالْكَاهِنُ الأَعْظَمُ بَيْنَ إِخْوَتِهِ الَّذِي صُبَّ عَلَى رَأْسِهِ دُهْنُ الْمَسْحَةِ، وَمُلِئَتْ يَدُهُ لِيَلْبَسَ الثِّيَابَ، لَا يَكْشِفُ رَأْسَهُ، وَلَا يَشُقُّ ثِيَابَهُ،

וְהַכֹּהֵן֩ הַגָּדֹ֨ול מֵאֶחָ֜יו אֲ‍ֽשֶׁר־יוּצַ֥ק עַל־רֹאשֹׁ֣ו ׀ שֶׁ֤מֶן הַמִּשְׁחָה֙ וּמִלֵּ֣א אֶת־יָדֹ֔ו לִלְבֹּ֖שׁ אֶת־הַבְּגָדִ֑ים אֶת־רֹאשֹׁו֙ לֹ֣א יִפְרָ֔ע וּבְגָדָ֖יו לֹ֥א יִפְרֹֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲡⲓⲛⲓϣϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉϥⲥⲛⲏⲟⲩ ⲫⲏ ⲉⲧⲁⲩϫⲱϣ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲉϥⲁⲫⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲑⲱϩⲥ ⲫⲏ ⲉⲧϫⲏⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ϯϩⲓⲱⲧϥ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲛⲉϥⲱⲗⲓ ⲛ̀ϯⲕⲩⲇⲁⲣⲓⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓϫⲉⲛ ⲧⲉϥⲁⲫⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉϥⲫⲱϧ ⲛ̀ⲛⲉϥϩⲃⲱⲥ

And the priest that is chief among his brethren, the oil having been poured upon the head of the anointed one, and he having been consecrated to put on the garments, shall not take the mitre off his head, and shall not rend his garments:

Και ο ιερευς ο μεγας μεταξυ των αδελφων αυτου, επι την κεφαλην του οποιου εχυθη το ελαιον του χρισματος, και οστις καθιερωθη δια να ενδυηται τας ιερας στολας, την κεφαλην αυτου δεν θελει αποκαλυψει, ουδε τα ιματια αυτου θελει διασχισει·

وَلَا يَأْتِي إِلَى نَفْسٍ مَيْتَةٍ، وَلَا يَتَنَجَّسُ لأَبِيهِ أَوْ أُمِّهِ،

וְעַ֛ל כָּל־נַפְשֹׁ֥ת מֵ֖ת לֹ֣א יָבֹ֑א לְאָבִ֥יו וּלְאִמֹּ֖ו לֹ֥א יִטַּמָּֽא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉϥϣⲉ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲯⲩⲭⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉ̀ⲁⲥⲙⲟⲩ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲟⲩⲓⲱⲧ ⲛ̀ⲧⲁϥ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲟⲩⲙⲁⲩ ⲛ̀ⲧⲁϥ ⲛ̀ⲛⲉϥϭⲱϧⲉⲙ

neither shall he go in to any dead body, neither shall he defile himself for his father or his mother.

και εις ουδεν σωμα νεκρον θελει εισελθει ουδε δια τον πατερα αυτου η δια την μητερα αυτου θελει μιανθη.

وَلَا يَخْرُجُ مِنَ الْمَقْدِسِ لِئَلاَّ يُدَنِّسَ مَقْدِسَ إِلَهِهِ، لأَنَّ إِكْلِيلَ دُهْنِ مَسْحَةِ إِلَهِهِ عَلَيْهِ. أَنَا الرَّبُّ.

וּמִן־הַמִּקְדָּשׁ֙ לֹ֣א יֵצֵ֔א וְלֹ֣א יְחַלֵּ֔ל אֵ֖ת מִקְדַּ֣שׁ אֱלֹהָ֑יו כִּ֡י נֵ֠זֶר שֶׁ֣מֶן מִשְׁחַ֧ת אֱלֹהָ֛יו עָלָ֖יו אֲנִ֥י יְהוָֽה׃

Ⲛ̀ⲛⲉϥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲛⲉϥⲥⲱϥ ⲙ̀ⲡⲓⲣⲁⲛ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲛⲟⲩϯ ϫⲉ ⲡⲓⲛⲉϩ ⲛ̀ⲑⲱϩⲥ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲛⲟⲩϯ ϩⲓϫⲱϥ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅

And he shall not go forth out of the sanctuary, and he shall not profane the sanctuary of his God, because the holy anointing oil of God is upon him: I am the Lord.

Και εκ του αγιαστηριου δεν θελει εξελθει ουδε θελει βεβηλωσει το αγιαστηριον του Θεου αυτου· διοτι το αγιον ελαιον του χρισματος του Θεου αυτου ειναι επ' αυτον. Εγω ειμαι ο Κυριος.

هَذَا يَأْخُذُ امْرَأَةً عَذْرَاءَ.

וְה֕וּא אִשָּׁ֥ה בִבְתוּלֶ֖יהָ יִקָּֽח׃

Ⲫⲁⲓ ⲉϥⲉ̀ϭⲓ ⲛⲁϥ ⲛ̀ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲣⲑⲉⲛⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲅⲉⲛⲟⲥ

He shall take for a wife a virgin of his own tribe.

Και ουτος θελει λαβει γυναικα παρθενον·

أَمَّا الأَرْمَلَةُ وَالْمُطَلَّقَةُ وَالْمُدَنَّسَةُ وَالزَّانِيَةُ فَمِنْ هَؤُلاَءِ لَا يَأْخُذُ، بَلْ يَتَّخِذُ عَذْرَاءَ مِنْ قَوْمِهِ امْرَأَةً.

אַלְמָנָ֤ה וּגְרוּשָׁה֙ וַחֲלָלָ֣ה זֹנָ֔ה אֶת־אֵ֖לֶּה לֹ֣א יִקָּ֑ח כִּ֛י אִם־בְּתוּלָ֥ה מֵעַמָּ֖יו יִקַּ֥ח אִשָּֽׁה׃

Ⲟⲩⲭⲏⲣⲁ ⲇⲉ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲓ ⲉⲥϩⲱⲟⲩⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲓ ⲉⲥⲥⲟϥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲡⲟⲣⲛⲏ ⲛⲁⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϭⲓⲧⲟⲩ ⲁⲗⲗⲁ ⲟⲩⲡⲁⲣⲑⲉⲛⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲅⲉⲛⲟⲥ ⲉϥⲉ̀ϭⲓⲥ ⲉ̀ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ

But a widow, or one that is put away, or profaned, or a harlot, these he shall not take; but he shall take for a wife a virgin of his own people.

χηραν η αποβεβλημενην η βεβηλον η πορνην, ταυτας δεν θελει λαβει· αλλα παρθενον εκ του λαου αυτου θελει λαβει εις γυναικα.

وَلَا يُدَنِّسُ زَرْعَهُ بَيْنَ شَعْبِهِ لأَنِّي أَنَا الرَّبُّ مُقَدِّسُهُ».

וְלֹֽא־יְחַלֵּ֥ל זַרְעֹ֖ו בְּעַמָּ֑יו כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה מְקַדְּשֹֽׁו׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉϥϭⲱϧⲉⲙ ⲙ̀ⲡⲉϥϫⲣⲟϫ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲗⲁⲟⲥ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲫⲏ ⲉⲧⲧⲟⲩⲃⲟ ⲙ̀ⲙⲟϥ

And he shall not profane his seed among his people: I am the Lord that sanctifies him.

Και δεν θελει βεβηλωσει το σπερμα αυτου μεταξυ του λαου αυτου· διοτι εγω ειμαι ο Κυριος, ο αγιαζων αυτον.

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«كَلِّمْ هَارُونَ قَائِلًا: إِذَا كَانَ رَجُلٌ مِنْ نَسْلِكَ فِي أَجْيَالِهِمْ فِيهِ عَيْبٌ فَلَا يَتَقَدَّمْ لِيُقَرِّبَ خُبْزَ إِلَهِهِ.

דַּבֵּ֥ר אֶֽל־אַהֲרֹ֖ן לֵאמֹ֑ר אִ֣ישׁ מִֽזַּרְעֲךָ֞ לְדֹרֹתָ֗ם אֲשֶׁ֨ר יִהְיֶ֥ה בֹו֙ מ֔וּם לֹ֣א יִקְרַ֔ב לְהַקְרִ֖יב לֶ֥חֶם אֱלֹהָֽיו׃

Ϫⲉ ⲁϫⲟⲥ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲉⲕϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲕⲅⲉⲛⲟⲥ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛϫⲱⲟⲩ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲁϭⲛⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲛ̀ⲛⲉϥϣⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲇⲱⲣⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲛⲟⲩϯ

Say to Aaron, A man of thy tribe throughout your generations, who shall have a blemish on him, shall not draw nigh to offer the gifts of his God.

Ειπε προς τον Ααρων, λεγων, Οστις εκ του σπερματος σου εις τας γενεας αυτων εχει μωμον, ας μη πλησιαση δια να προσφερη τον αρτον του Θεου αυτου·

لأَنَّ كُلَّ رَجُلٍ فِيهِ عَيْبٌ لَا يَتَقَدَّمْ. لَا رَجُلٌ أَعْمَى وَلَا أَعْرَجُ، وَلَا أَفْطَسُ وَلَا زَوَائِدِيٌّ،

כִּ֥י כָל־אִ֛ישׁ אֲשֶׁר־בֹּ֥ו מ֖וּם לֹ֣א יִקְרָ֑ב אִ֤ישׁ עִוֵּר֙ אֹ֣ו פִסֵּ֔חַ אֹ֥ו חָרֻ֖ם אֹ֥ו שָׂרֽוּעַ׃

Ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲁϭⲛⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲛ̀ⲛⲉϥϣⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲙ̀ⲃⲉⲗⲗⲉ ⲓⲉ ⲛ̀ϭⲁⲗⲉ ⲓⲉ ⲛ̀ϫⲁϫϣⲁⲓ ⲓⲉ ⲉⲣⲉ ⲡⲉϥⲙⲁϣϫ ϫⲏϫⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

No man who has a blemish on him shall draw nigh; a man blind, lame, with his nose disfigured, or his ears cut,

διοτι πας οστις εχει μωμον δεν θελει πλησιασει· ανθρωπος τυφλος, η χωλος, η κολοβομυττης, η εχων τι περιττον,

وَلَا رَجُلٌ فِيهِ كَسْرُ رِجْلٍ أَوْ كَسْرُ يَدٍ،

אֹ֣ו אִ֔ישׁ אֲשֶׁר־יִהְיֶ֥ה בֹ֖ו שֶׁ֣בֶר רָ֑גֶל אֹ֖ו שֶׁ֥בֶר יָֽד׃

Ⲓⲉ ⲣⲱⲙⲓ ⲉⲣⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩϧⲟⲙϧⲉⲙ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩϫⲓϫ ⲓⲉ ⲟⲩϧⲟⲙϧⲉⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲫⲁⲧ

a man who has a broken hand or a broken foot,

η ανθρωπος οστις εχει συντριμμα ποδος, η συντριμμα χειρος,

وَلَا أَحْدَبُ وَلَا أَكْشَمُ، وَلَا مَنْ فِي عَيْنِهِ بَيَاضٌ، وَلَا أَجْرَبُ وَلَا أَكْلَفُ، وَلَا مَرْضُوضُ الْخُصَى.

אֹֽו־גִבֵּ֣ן אֹו־דַ֔ק אֹ֖ו תְּבַלֻּ֣ל בְּעֵינֹ֑ו אֹ֤ו גָרָב֙ אֹ֣ו יַלֶּ֔פֶת אֹ֖ו מְרֹ֥וחַ אָֽשֶׁךְ׃

Ⲓⲉ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ϫⲟ ⲓⲉ ⲉⲣⲉ ⲛⲉϥⲃⲁⲗ ⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲟⲩⲁⲛ ⲛ̀ⲭⲗⲟ ⲓⲉ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ⲕⲁⲕⲃⲁⲗ ⲓⲉ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲉⲣⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲯⲱⲣⲁ ⲛ̀ⲁⲅⲣⲓⲟⲛ ϩⲓⲱⲧϥ ⲓⲉ ⲟⲩⲁⲗ ⲓⲉ ⲛⲟⲩⲱⲧ ⲡⲉ ⲛⲉϥⲁⲑⲣⲉⲩ

or hump-backed, or blear-eyed, or that has lost his eye-lashes, or a man who has a malignant ulcer, or tetter, or one that has lost a testicle.

η ειναι κυρτος, η πολυ ισχνος, η οστις εχει βεβλαμμενους τους οφθαλμους, η εχει ψωραν ξηραν, η λειχηνα, η ειναι εσπασμενος·

كُلُّ رَجُلٍ فِيهِ عَيْبٌ مِنْ نَسْلِ هَارُونَ الْكَاهِنِ لَا يَتَقَدَّمْ لِيُقَرِّبَ وَقَائِدَ الرَّبِّ. فِيهِ عَيْبٌ لَا يَتَقَدَّمْ لِيُقَرِّبَ خُبْزَ إِلَهِهِ.

כָּל־אִ֞ישׁ אֲשֶׁר־בֹּ֣ו מ֗וּם מִזֶּ֙רַע֙ אַהֲרֹ֣ן הַכֹּהֵ֔ן לֹ֣א יִגַּ֔שׁ לְהַקְרִ֖יב אֶת־אִשֵּׁ֣י יְהוָ֑ה מ֣וּם בֹּ֔ו אֵ֚ת לֶ֣חֶם אֱלֹהָ֔יו לֹ֥א יִגַּ֖שׁ לְהַקְרִֽיב׃

Ⲫⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡϫⲣⲟϫ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲁϭⲛⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲛ̀ⲛⲉϥϧⲱⲛⲧ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲛ̀ⲛⲓϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ϫⲉ ⲟⲩⲏⲓ ⲟⲩⲟⲛ ⲁϭⲛⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲛ̀ⲛⲉϥϣⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉⲉⲛ ⲇⲱⲣⲟⲛ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡⲉϥⲛⲟⲩϯ

Whoever of the seed of Aaron the priest has a blemish on him, shall not draw nigh to offer sacrifices to thy God, because he has a blemish on him; he shall not draw nigh to offer the gifts of God.

ουδεις ανθρωπος εκ του σπερματος του Ααρων του ιερεως, οστις εχει μωμον, θελει πλησιασει δια να προσφερη τας δια πυρος γινομενας προσφορας εις τον Κυριον· μωμον εχει· δεν θελει πλησιασει δια να προσφερη τον αρτον του Θεου αυτου.

خُبْزَ إِلَهِهِ مِنْ قُدْسِ الأَقْدَاسِ وَمِنَ الْقُدْسِ يَأْكُلُ.

לֶ֣חֶם אֱלֹהָ֔יו מִקָּדְשֵׁ֖י הַקֳּדָשִׁ֑ים וּמִן־הַקֳּדָשִׁ֖ים יֹאכֵֽל׃

Ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ

The gifts of God are most holy, and he shall eat of the holy things.

Θελει τρωγει τον αρτον του Θεου αυτου εκ των αγιωτατων, και εκ των αγιων.

لكِنْ إِلَى الْحِجَابِ لَا يَأْتِي، وَإِلَى الْمَذْبَحِ لَا يَقْتَرِبُ، لأَنَّ فِيهِ عَيْبًا، لِئَلاَّ يُدَنِّسَ مَقْدِسِي، لأَنِّي أَنَا الرَّبُّ مُقَدِّسُهُمْ».

אַ֣ךְ אֶל־הַפָּרֹ֜כֶת לֹ֣א יָבֹ֗א וְאֶל־הַמִּזְבֵּ֛חַ לֹ֥א יִגַּ֖שׁ כִּֽי־מ֣וּם בֹּ֑ו וְלֹ֤א יְחַלֵּל֙ אֶת־מִקְדָּשַׁ֔י כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה מְקַדְּשָֽׁם׃

Ⲡⲗⲏⲛ ⲛ̀ⲛⲉϥϣⲉ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁⲧⲁⲡⲉⲧⲁⲥⲙⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉϥϧⲱⲛⲧ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲁϭⲛⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉϥⲥⲱϥ ⲙ̀ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲛⲟⲩϯ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲫⲏ ⲉⲧⲧⲟⲩⲃⲟ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ

Only he shall not approach the veil, and he shall not draw nigh to the altar, because he has a blemish; and he shall not profane the sanctuary of his God, for I am the Lord that sanctifies them.

Πλην εις το καταπετασμα δεν θελει εισερχεσθαι ουδε εις το θυσιαστηριον θελει πλησιασει, διοτι εχει μωμον· δια να μη βεβηλωση το αγιαστηριον μου· διοτι εγω ειμαι ο Κυριος, ο αγιαζων αυτους.

فَكَلَّمَ مُوسَى هَارُونَ وَبَنِيهِ وَكُلَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ.

וַיְדַבֵּ֣ר מֹשֶׁ֔ה אֶֽל־אַהֲרֹ֖ן וְאֶל־בָּנָ֑יו וְאֶֽל־כָּל־בְּנֵ֖י יִשְׂרָאֵֽל׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅

And Moses spoke to Aaron and his sons, and to all the children of Israel.

Και ελαλησεν ο Μωυσης ταυτα προς τον Ααρων και προς τους υιους αυτου και προς παντας τους υιους Ισραηλ.

إصحاح 22

مقدمة

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«كَلِّمْ هَارُونَ وَبَنِيهِ أَنْ يَتَوَقَّوْا أَقْدَاسَ بَنِي إِسْرَائِيلَ الَّتِي يُقَدِّسُونَهَا لِي وَلَا يُدَنِّسُوا اسْمِي الْقُدُّوسَ. أَنَا الرَّبُّ.

דַּבֵּ֨ר אֶֽל־אַהֲרֹ֜ן וְאֶל־בָּנָ֗יו וְיִנָּֽזְרוּ֙ מִקָּדְשֵׁ֣י בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֔ל וְלֹ֥א יְחַלְּל֖וּ אֶת־שֵׁ֣ם קָדְשִׁ֑י אֲשֶׁ֨ר הֵ֧ם מַקְדִּשִׁ֛ים לִ֖י אֲנִ֥י יְהוָֽה׃

Ϫⲉ ⲁϫⲟⲥ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲣⲟⲩϯϩⲑⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲥⲱϥ ⲙ̀ⲫⲣⲁⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲧⲏⲓ ⲛⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲉⲣⲁⲅⲓⲁⲍⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛⲏⲓ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅

Speak to Aaron and to his sons, and let them take heed concerning the holy things of the children of Israel, so they shall not profane my holy name in any of the things which they consecrate to me: I am the Lord.

Ειπε προς τον Ααρων και προς τους υιους αυτου να απεχωσιν απο των αγιων των υιων Ισραηλ, και να μη βεβηλονωσι το ονομα το αγιον μου, εις οσα αγιαζουσιν εις εμε. Εγω ειμαι ο Κυριος.

قُلْ لَهُمْ: فِي أَجْيَالِكُمْ كُلُّ إِنْسَانٍ مِنْ جَمِيعِ نَسْلِكُمُ اقْتَرَبَ إِلَى الأَقْدَاسِ الَّتِي يُقَدِّسُهَا بَنُو إِسْرَائِيلَ لِلرَّبِّ، وَنَجَاسَتُهُ عَلَيْهِ، تُقْطَعُ تِلْكَ النَّفْسُ مِنْ أَمَامِي. أَنَا الرَّبُّ.

אֱמֹ֣ר אֲלֵהֶ֗ם לְדֹרֹ֨תֵיכֶ֜ם כָּל־אִ֣ישׁ ׀ אֲשֶׁר־יִקְרַ֣ב מִכָּל־זַרְעֲכֶ֗ם אֶל־הַקֳּדָשִׁים֙ אֲשֶׁ֨ר יַקְדִּ֤ישׁוּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ לַֽיהוָ֔ה וְטֻמְאָתֹ֖ו עָלָ֑יו וְנִכְרְתָ֞ה הַנֶּ֧פֶשׁ הַהִ֛וא מִלְּפָנַ֖י אֲנִ֥י יְהוָֽה׃

Ⲁ̀ϫⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛϫⲱⲟⲩ ⲣⲱⲙⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲧⲉⲛϫⲣⲟϫ ⲧⲏⲣϥ ⲉⲧⲛⲁⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲧⲟⲩⲃⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϥϭⲱϧⲉⲙ ⲉϥϩⲓϫⲱϥ ⲉⲥⲉ̀ϥⲱϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁⲣⲟⲓ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲯⲩⲭⲏ ⲉⲧⲉ̀ⲙⲙⲁⲩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅

Say to them, Every man throughout your generations, whoever of all your seed shall approach to the holy things, whatsoever the children of Israel shall consecrate to the Lord, while his uncleanness is upon him, that soul shall be cut off from me: I am the Lord your God.

Ειπε προς αυτους, πας ανθρωπος εκ παντος του σπερματος σας εις τας γενεας σας, οστις πλησιαση εις τα αγια, τα οποια οι υιοι του Ισραηλ αγιαζουσιν εις τον Κυριον, εχων την ακαθαρσιαν αυτου εφ' εαυτον, η ψυχη εκεινη θελει εξολοθρευθη απ' εμπροσθεν μου. Εγω ειμαι ο Κυριος.

كُلُّ إِنْسَانٍ مِنْ نَسْلِ هَارُونَ وَهُوَ أَبْرَصُ أَوْ ذُو سَيْلٍ، لَا يَأْكُلْ مِنَ الأَقْدَاسِ حَتَّى يَطْهُرَ. وَمَنْ مَسَّ شَيْئًا نَجِسًا لِمَيْتٍ، أَوْ إِنْسَانٌ حَدَثَ مِنْهُ اضْطِجَاعُ زَرْعٍ،

אִ֣ישׁ אִ֞ישׁ מִזֶּ֣רַע אַהֲרֹ֗ן וְה֤וּא צָר֙וּעַ֙ אֹ֣ו זָ֔ב בַּקֳּדָשִׁים֙ לֹ֣א יֹאכַ֔ל עַ֖ד אֲשֶׁ֣ר יִטְהָ֑ר וְהַנֹּגֵ֙עַ֙ בְּכָל־טְמֵא־נֶ֔פֶשׁ אֹ֣ו אִ֔ישׁ אֲשֶׁר־תֵּצֵ֥א מִמֶּ֖נּוּ שִׁכְבַת־זָֽרַע׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡϫⲣⲟϫ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ⲥⲉϩⲧ ⲓⲉ ⲉϥⲧⲉⲗⲧⲉⲗ ϫⲣⲟϫ ⲛ̀ⲛⲉϥⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ϣⲁⲧⲉϥⲧⲟⲩⲃⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁϭⲓ ⲛⲉⲙ ϭⲱϧⲉⲙ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲯⲩⲭⲏ ⲓⲉ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩϣⲁⲓⲣⲓ ⲛ̀ϫⲣⲟϫ ⲛⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ

And the man of the seed of Aaron the priest, if he should have leprosy or issue of the reins, shall not eat of the holy things, until he be cleansed; and he that touches any uncleanness of a dead body, or the man whose seed of copulation shall have gone out from him,

Οστις εκ του σπερματος του Ααρων ειναι λεπρος η εχει ρευσιν, απο των αγιων δεν θελει τρωγει, εωσου καθαρισθη. Και οστις εγγιση παν ακαθαρτον απο νεκρον η ανθρωπον εκ του οποιου εγεινε ρευσις σπερματος,

أَوْ إِنْسَانٌ مَسَّ دَبِيبًا يَتَنَجَّسُ بِهِ، أَوْ إِنْسَانًا يَتَنَجَّسُ بِهِ لِنَجَاسَةٍ فِيهِ،

אֹו־אִישׁ֙ אֲשֶׁ֣ר יִגַּ֔ע בְּכָל־שֶׁ֖רֶץ אֲשֶׁ֣ר יִטְמָא־לֹ֑ו אֹ֤ו בְאָדָם֙ אֲשֶׁ֣ר יִטְמָא־לֹ֔ו לְכֹ֖ל טֻמְאָתֹֽו׃

Ⲓⲉ ⲫⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲛⲁϭⲓ ⲛⲉⲙ ϭⲁⲧϥⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉϥϭⲱϧⲉⲙ ⲫⲏ ⲉⲧⲥⲱϥ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲕⲁⲧⲁ ϭⲱϧⲉⲙ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲁϥ

or whosoever shall touch any unclean reptile, which will defile him, or who shall touch a man, whereby he shall defile him according to all his uncleanness:

η οστις εγγιση οιονδηποτε ερπετον, εκ του οποιου δυναται να μιανθη, η ανθρωπον, εκ του οποιου δυναται να μιανθη, οποιαδηποτε ειναι η ακαθαρσια αυτου·

فَالَّذِي يَمَسُّ ذَلِكَ يَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ، وَلَا يَأْكُلْ مِنَ الأَقْدَاسِ، بَلْ يَرْحَضُ جَسَدَهُ بِمَاءٍ.

נֶ֚פֶשׁ אֲשֶׁ֣ר תִּגַּע־בֹּ֔ו וְטָמְאָ֖ה עַד־הָעָ֑רֶב וְלֹ֤א יֹאכַל֙ מִן־הַקֳּדָשִׁ֔ים כִּ֛י אִם־רָחַ֥ץ בְּשָׂרֹ֖ו בַּמָּֽיִם׃

Ϯⲯⲩⲭⲏ ⲉⲧⲛⲁϭⲓ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲥϭⲁϧⲉⲙ ϣⲁ ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲣⲟⲩϩⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁϥϣ̀ⲧⲉⲙϫⲱⲕⲉⲙ ⲙ̀ⲡⲉϥⲥⲱⲙⲁ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ

whatsoever soul shall touch them shall be unclean until evening; he shall not eat of the holy things, unless he bathe his body in water,

η ψυχη, ητις εγγιση αυτα, θελει εισθαι ακαθαρτος εως εσπερας· και δεν θελει φαγει απο των αγιων· εαν μη λουση το σωμα αυτου εν υδατι.

فَمَتَى غَرَبَتِ الشَّمْسُ يَكُونُ طَاهِرًا، ثُمَّ يَأْكُلُ مِنَ الأَقْدَاسِ لأَنَّهَا طَعَامُهُ.

וּבָ֥א הַשֶּׁ֖מֶשׁ וְטָהֵ֑ר וְאַחַר֙ יֹאכַ֣ל מִן־הַקֳּדָשִׁ֔ים כִּ֥י לַחְמֹ֖ו הֽוּא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲣⲏ ϩⲱⲧⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲟⲧⲉ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ϫⲉ ⲟⲩⲏⲓ ⲟⲩⲉⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲁϥ ⲡⲉ

and the sun go down, and then he shall be clean; and then shall he eat of all the holy things, for they are his bread.

Και αφου δυση ο ηλιος θελει εισθαι καθαρος, και επειτα θελει φαγει απο των αγιων· διοτι ειναι η τροφη αυτου.

مِيْتَةً أَوْ فَرِيسَةً لَا يَأْكُلْ فَيَتَنَجَّسَ بِهَا. أَنَا الرَّبُّ.

נְבֵלָ֧ה וּטְרֵפָ֛ה לֹ֥א יֹאכַ֖ל לְטָמְאָה־בָ֑הּ אֲנִ֖י יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉⲧⲙⲱⲟⲩⲧ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲟⲩⲱⲙ ⲛ̀ⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲛ̀ⲛⲉϥⲟⲩⲟⲙⲟⲩ ϫⲉ ⲛ̀ⲛⲉϥϭⲱϧⲉⲙ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅

He shall not eat that which dies of itself, or is taken of beasts, so that he should be polluted by them: I am the Lord.

Θνησιμαιον η θηριαλωτον δεν θελει φαγει, ωστε να μιανθη εν αυτοις. Εγω ειμαι ο Κυριος.

فَيَحْفَظُونَ شَعَائِرِي لِكَيْ لَا يَحْمِلُوا لأَجْلِهَا خَطِيَّةً يَمُوتُونَ بِهَا لأَنَّهُمْ يُدَنِّسُونَهَا. أَنَا الرَّبُّ مُقَدِّسُهُمْ.

וְשָׁמְר֣וּ אֶת־מִשְׁמַרְתִּ֗י וְלֹֽא־יִשְׂא֤וּ עָלָיו֙ חֵ֔טְא וּמֵ֥תוּ בֹ֖ו כִּ֣י יְחַלְּלֻ֑הוּ אֲנִ֥י יְהוָ֖ה מְקַדְּשָֽׁם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲛⲁϫⲓⲛⲁⲣⲉϩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣ̀ⲧⲉⲙϭⲓ ⲛⲟⲃⲓ ⲉⲑⲃⲏⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲙⲟⲩ ⲉⲑⲃⲏⲧⲟⲩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲥⲟϥⲟⲩ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲣⲁⲅⲓⲁⲍⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ

And they shall keep my ordinances, that they do not bear iniquity because of them, and die because of them, if they shall profane them: I am the Lord God that sanctifies them.

Οθεν θελουσι φυλαττει τα διαταγματα μου, δια να μη βαστασωσιν αμαρτιαν εκ τουτου και αποθανωσι δι' αυτο, εαν βεβηλωσωσιν αυτα. Εγω ειμαι ο Κυριος, ο αγιαζων αυτους.

«وَكُلُّ أَجْنَبِيٍّ لَا يَأْكُلُ قُدْسًا. نَزِيلُ كَاهِنٍ وَأَجِيرُهُ لَا يَأْكُلُونَ قُدْسًا.

וְכָל־זָ֖ר לֹא־יֹ֣אכַל קֹ֑דֶשׁ תֹּושַׁ֥ב כֹּהֵ֛ן וְשָׂכִ֖יר לֹא־יֹ֥אכַל קֹֽדֶשׁ׃

Ⲟⲩⲟϩ ϣⲉⲙ̀ⲙⲟ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲛⲉϥⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲣⲉⲙⲛ̀ϫⲱⲓⲗⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲟⲩⲏⲃ ⲓⲉ ⲟⲩⲣⲉⲙⲃⲉⲭⲉ ⲛ̀ⲛⲉϥⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ

And no stranger shall eat the holy things: one that sojourns with a priest, or a hireling, shall not eat the holy things.

Και ουδεις αλλογενης θελει φαγει απο των αγιων· συγκατοικος του ιερεως η μισθωτος δεν θελει φαγει απο των αγιων.

لكِنْ إِذَا اشْتَرَى كَاهِنٌ أَحَدًا شِرَاءَ فِضَّةٍ، فَهُوَ يَأْكُلُ مِنْهُ، وَالْمَوْلُودُ فِي بَيْتِهِ. هُمَا يَأْكُلَانِ مِنْ طَعَامِهِ.

וְכֹהֵ֗ן כִּֽי־יִקְנֶ֥ה נֶ֙פֶשׁ֙ קִנְיַ֣ן כַּסְפֹּ֔ו ה֖וּא יֹ֣אכַל בֹּ֑ו וִילִ֣יד בֵּיתֹ֔ו הֵ֖ם יֹאכְל֥וּ בְלַחְמֹֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲟⲩⲟⲩⲏⲃ ϣⲱⲡ ⲛ̀ⲟⲩⲯⲩⲭⲏ ϧⲁ ϩⲁⲧ ⲫⲁⲓ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉϥⲱⲓⲕ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲙⲉⲥϧⲉⲛⲏⲓ ⲛⲁⲓ ϩⲱⲟⲩ ⲉⲩⲉ̀ⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉϥⲱⲓⲕ

But if a priest should have a soul purchased for money, he shall eat of his bread; and they that are born in his house, they also shall eat of his bread.

Αλλ' εαν ο ιερευς αγοραση ψυχην δια του αργυριου αυτου, ουτος θελει τρωγει εξ αυτων, καθως και ο γεννηθεις εν τη οικια αυτου· ουτοι θελουσι τρωγει απο του αρτου αυτου.

وَإِذَا صَارَتِ ابْنَةُ كَاهِنٍ لِرَجُلٍ أَجْنَبِيٍّ لَا تَأْكُلُ مِنْ رَفِيعَةِ الأَقْدَاسِ.

וּבַת־כֹּהֵ֔ן כִּ֥י תִהְיֶ֖ה לְאִ֣ישׁ זָ֑ר הִ֕וא בִּתְרוּמַ֥ת הַקֳּדָשִׁ֖ים לֹ֥א תֹאכֵֽל׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩϣⲉⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲏⲃ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲥϣⲁⲛϣⲱⲡⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϩⲁⲓ ⲛ̀ⲁⲗⲗⲟⲅⲉⲛⲏⲥ ⲑⲁⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲥⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲁⲡⲁⲣⲭⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ

And if the daughter of a priest should marry a stranger, she shall not eat of the offerings of the sanctuary.

Και η θυγατηρ του ιερεως, αν ηναι νενυμφευμενη μετα ανδρος ξενου, αυτη δεν θελει τρωγει απο των αγιων των προσφορων.

وَأَمَّا ابْنَةُ كَاهِنٍ قَدْ صَارَتْ أَرْمَلَةً أَوْ مُطَلَّقَةً، وَلَمْ يَكُنْ لَهَا نَسْلٌ، وَرَجَعَتْ إِلَى بَيْتِ أَبِيهَا كَمَا فِي صِبَاهَا، فَتَأْكُلُ مِنْ طَعَامِ أَبِيهَا. لكِنَّ كُلَّ أَجْنَبِيٍّ لَا يَأْكُلُ مِنْهُ.

וּבַת־כֹּהֵן֩ כִּ֨י תִהְיֶ֜ה אַלְמָנָ֣ה וּגְרוּשָׁ֗ה וְזֶרַע֮ אֵ֣ין לָהּ֒ וְשָׁבָ֞ה אֶל־בֵּ֤ית אָבִ֙יהָ֙ כִּנְעוּרֶ֔יהָ מִלֶּ֥חֶם אָבִ֖יהָ תֹּאכֵ֑ל וְכָל־זָ֖ר לֹא־יֹ֥אכַל בֹּֽו׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩϣⲉⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲟⲩⲏⲃ ⲁⲥϣⲁⲛⲉⲣⲭⲏⲣⲁ ⲓⲉ ⲉ̀ⲁⲩϩⲓⲧⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ϣ̀ⲧⲉⲙⲉⲣⲉ ϫⲣⲟϫ ϣⲱⲡⲓ ⲛⲁⲥ ⲉⲥⲉ̀ⲕⲟⲧⲥ ⲉ̀ⲡⲏⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲥⲓⲱⲧ ⲕⲁⲧⲁ ⲧⲉⲥⲙⲉⲧⲁⲗⲟⲩ ⲉⲥⲉ̀ⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲱⲓⲕ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲥⲓⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲗⲗⲟⲅⲉⲛⲏⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲛⲉϥⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ

And if the daughter of priest should be a widow, or put away, and have no seed, she shall return to her father’s house, as in her youth: she shall eat of her father’s bread, but no stranger shall eat of it.

Αλλ' εαν η θυγατηρ του ιερεως χηρευση η αποβληθη και δεν εχη τεκνον και επιστρεψη εις τον πατρικον αυτης οικον, καθως ευρισκετο εν τη νεοτητι αυτης, θελει τρωγει απο του αρτου του πατρος αυτης· ουδεις ομως ξενος θελει φαγει απ' αυτου.

وَإِذَا أَكَلَ إِنْسَانٌ قُدْسًا سَهْوًا، يَزِيدُ عَلَيْهِ خُمْسَهُ وَيَدْفَعُ الْقُدْسَ لِلْكَاهِنِ.

וְאִ֕ישׁ כִּֽי־יֹאכַ֥ל קֹ֖דֶשׁ בִּשְׁגָגָ֑ה וְיָסַ֤ף חֲמִֽשִׁיתֹו֙ עָלָ֔יו וְנָתַ֥ן לַכֹּהֵ֖ן אֶת־הַקֹּֽדֶשׁ׃

Ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲉⲧⲛⲁⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ϥⲉⲙⲓ ⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲟⲩϩⲟ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲛ̀ⲟⲩⲧⲉⲣⲉⲉ ⲛ̀ⲧⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϯ ⲙ̀ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ

And the man who shall ignorantly eat holy things, shall add the fifth part to it, and give the holy thing to the priest.

Εαν δε ανθρωπος τις φαγη απο των αγιων εξ αγνοιας, τοτε θελει προσθεσει το πεμπτον τουτου εις αυτο, και θελει αποδωσει εις τον ιερεα το αγιον.

فَلَا يُدَنِّسُونَ أَقْدَاسَ بَنِي إِسْرَائِيلَ الَّتِي يَرْفَعُونَهَا لِلرَّبِّ،

וְלֹ֣א יְחַלְּל֔וּ אֶת־קָדְשֵׁ֖י בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל אֵ֥ת אֲשֶׁר־יָרִ֖ימוּ לַיהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲥⲱϥ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲛⲏ ⲛ̀ⲑⲱⲟⲩ ⲉⲧⲟⲩⲫⲱⲣϫ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And they shall not profane the holy things of the children of Israel, which they offer to the Lord.

Και δεν θελουσι βεβηλωσει τα αγια των υιων Ισραηλ, τα οποια προσφερουσιν εις τον Κυριον,

فَيُحَمِّلُونَهُمْ ذَنْبَ إِثْمٍ بِأَكْلِهِمْ أَقْدَاسَهُمْ. لأَنِّي أَنَا الرَّبُّ مُقَدِّسُهُمْ».

וְהִשִּׂ֤יאוּ אֹותָם֙ עֲוֹ֣ן אַשְׁמָ֔ה בְּאָכְלָ֖ם אֶת־קָדְשֵׁיהֶ֑ם כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה מְקַדְּשָֽׁם׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ϫⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲛⲟⲙⲓⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲙⲉⲧϣⲁϥⲧ ϧⲉⲛ ⲡϫⲓⲛⲑⲣⲟⲩⲟⲩⲱⲙ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲧⲟⲩⲃⲟ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ

So should they bring upon themselves the iniquity of trespass in their eating their holy things: for I am the Lord that sanctifies them.

και δεν θελουσιν αναλαβει εφ' εαυτους ανομιαν παραβασεως, τρωγοντες τα αγια αυτων· διοτι εγω ειμαι ο Κυριος, ο αγιαζων αυτους.

الذبائح غير المقبولة

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«كَلِّمْ هَارُونَ وَبَنِيهِ وَجَمِيعِ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَقُلْ لَهُمْ: كُلُّ إِنْسَانٍ مِنْ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ وَمِنَ الْغُرَبَاءِ فِي إِسْرَائِيلَ، قَرَّبَ قُرْبَانَهُ مِنْ جَمِيعِ نُذُورِهِمْ وَجَمِيعِ نَوَافِلِهِمِ الَّتِي يُقَرِّبُونَهَا لِلرَّبِّ مُحْرَقَةً،

דַּבֵּ֨ר אֶֽל־אַהֲרֹ֜ן וְאֶל־בָּנָ֗יו וְאֶל֙ כָּל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְאָמַרְתָּ֖ אֲלֵהֶ֑ם אִ֣ישׁ אִישׁ֩ מִבֵּ֨ית יִשְׂרָאֵ֜ל וּמִן־הַגֵּ֣ר בְּיִשְׂרָאֵ֗ל אֲשֶׁ֨ר יַקְרִ֤יב קָרְבָּנֹו֙ לְכָל־נִדְרֵיהֶם֙ וּלְכָל־נִדְבֹותָ֔ם אֲשֶׁר־יַקְרִ֥יבוּ לַיהוָ֖ה לְעֹלָֽה׃

Ϫⲉ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲛⲉⲙ ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲧⲏⲣⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϫⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲓⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϣⲉⲙⲙⲱⲟⲩ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥⲇⲱⲣⲟⲛ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲕⲁⲧⲁ ⲟⲩⲟⲙⲟⲗⲟⲅⲓⲁ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲓⲉ ⲕⲁⲧⲁ ⲟⲩⲱϣ ⲛ̀ϩⲏⲧ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲛⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉⲩϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϫⲟϥϫⲉϥ

Speak to Aaron and his sons, and to all the congregation of Israel, and thou shalt say to them, Any man of the children of Israel, or of the strangers that abide among them in Israel, who shall offer his gifts according to all their confession and according to all their choice, whatsoever they may bring to the Lord for whole-burnt-offerings—

Λαλησον προς τον Ααρων και προς τους υιους αυτου και προς παντας τους υιους Ισραηλ και ειπε προς αυτους, Πας ανθρωπος εκ του οικου Ισραηλ η εκ των ξενων των εν τω Ισραηλ, οστις προσφερη το δωρον αυτου, κατα πασας τας ευχας αυτων η κατα πασας τας αυτοπροαιρετους προσφορας αυτων, τας οποιας προσφερουσιν εις τον Κυριον δια ολοκαυτωμα,

فَلِلرِّضَا عَنْكُمْ يَكُونُ ذَكَرًا صَحِيحًا مِنَ الْبَقَرِ أَوِ الْغَنَمِ أَوِ الْمَعْزِ.

לִֽרְצֹנְכֶ֑ם תָּמִ֣ים זָכָ֔ר בַּבָּקָ֕ר בַּכְּשָׂבִ֖ים וּבָֽעִזִּֽים׃

Ⲉⲩϣⲏⲡ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϩⲁⲛϩⲱⲟⲩⲧ ⲛ̀ⲁⲧⲁϭⲛⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲉϩⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲉⲥⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲃⲁⲙⲡⲓ

your free-will-offerings shall be males without blemish of the herds, or of the sheep, or of the goats.

θελετε προσφερει, δια να ησθε δεκτοι, αρσενικον αμωμον εκ των βοων, εκ των προβατων η εκ των αιγων.

كُلُّ مَا كَانَ فِيهِ عَيْبٌ لَا تُقَرِّبُوهُ لأَنَّهُ لَا يَكُونُ لِلرِّضَا عَنْكُمْ.

כֹּ֛ל אֲשֶׁר־בֹּ֥ו מ֖וּם לֹ֣א תַקְרִ֑יבוּ כִּי־לֹ֥א לְרָצֹ֖ון יִהְיֶ֥ה לָכֶֽם׃

Ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲁϭⲛⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ϫⲉ ⲟⲩⲏⲓ ⲅⲁⲣ ⲥⲉϣⲏⲡ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲁⲛ

They shall not bring to the Lord anything that has a blemish in it, for it shall not be acceptable for you.

παν ο, τι εχει μωμον, δεν θελετε προσφερει διοτι δεν θελει εισθαι δεκτον δια σας.

وَإِذَا قَرَّبَ إِنْسَانٌ ذَبِيحَةَ سَلاَمَةٍ لِلرَّبِّ وَفَاءً لِنَذْرٍ، أَوْ نَافِلَةً مِنَ الْبَقَرِ أَوِ الأَغْنَامِ، تَكُونُ صَحِيحَةً لِلرِّضَا. كُلُّ عَيْبٍ لَا يَكُونُ فِيهَا.

וְאִ֗ישׁ כִּֽי־יַקְרִ֤יב זֶֽבַח־שְׁלָמִים֙ לַיהוָ֔ה לְפַלֵּא־נֶ֙דֶר֙ אֹ֣ו לִנְדָבָ֔ה בַּבָּקָ֖ר אֹ֣ו בַצֹּ֑אן תָּמִ֤ים יִֽהְיֶה֙ לְרָצֹ֔ון כָּל־מ֖וּם לֹ֥א יִהְיֶה־בֹּֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲉⲧⲛⲁⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲛⲟϩⲉⲙ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉ̀ⲁϥⲟⲩⲉⲧ ⲟⲩⲉⲩⲭⲏ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲓⲉ ⲕⲁⲧⲁ ⲟⲩⲱϣ ⲛ̀ϩⲏⲧ ⲓⲉ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛϣⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲉϩⲱⲟⲩ ⲓⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲉⲥⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲁϭⲛⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ϫⲉ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲱⲡⲓ ⲉϥϣⲏⲡ ⲁϭⲛⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲛⲉϥϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ

And whatsoever man shall offer a peace-offering to the Lord, discharging a vow, or in the way of free-will-offering, or an offering in your feasts, of the herds or of the sheep, it shall be without blemish for acceptance: there shall be no blemish in it.

Και οστις προσφερει θυσιαν ειρηνικης προσφορας εις τον Κυριον δια να εκπληρωση ευχην, η προσφοραν αυτοπροαιρετον, εκ των βοων η εκ των προβατων, θελει εισθαι αμωμον δια να ηναι δεκτον· ουδεις μωμος θελει εισθαι εις αυτο.

الأَعْمَى وَالْمَكْسُورُ وَالْمَجْرُوحُ وَالْبَثِيرُ وَالأَجْرَبُ وَالأَكْلَفُ، هَذِهِ لَا تُقَرِّبُوهَا لِلرَّبِّ، وَلَا تَجْعَلُوا مِنْهَا وَقُودًا عَلَى الْمَذْبَحِ لِلرَّبِّ.

עַוֶּרֶת֩ אֹ֨ו שָׁב֜וּר אֹו־חָר֣וּץ אֹֽו־יַבֶּ֗לֶת אֹ֤ו גָרָב֙ אֹ֣ו יַלֶּ֔פֶת לֹא־תַקְרִ֥יבוּ אֵ֖לֶּה לַיהוָ֑ה וְאִשֶּׁ֗ה לֹא־תִתְּנ֥וּ מֵהֶ֛ם עַל־הַמִּזְבֵּ֖חַ לַיהוָֽה׃

Ⲟⲩⲃⲉⲗⲗⲉ ⲓⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲉϥϧⲉⲙϧⲱⲙ ⲓⲉ ⲉⲣⲉ ⲡⲉϥⲗⲁⲥ ϣⲁⲧ ⲓⲉ ⲉϥⲑⲟⲩⲑⲟⲩ ⲓⲉ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ϫⲉⲣϫⲓ ⲛ̀ⲁⲅⲣⲓⲟⲛ ⲓⲉ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ϩⲁⲛⲙⲉϣⲫⲱⲛⲓ ϩⲓⲱⲧϥ ⲛⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉⲩⲟⲩⲧⲁϩ ⲉϥϣⲏⲡ ⲙ̀ⲡ⳪̅

One that is blind, or broken, or has its tongue cut out, or is troubled with warts, or has a malignant ulcer, or tetters, they shall not offer these to the Lord; neither shall ye offer any of them for a burnt-offering on the altar of the Lord.

Τυφλον, η συντετριμμενον, η κολοβον, η εχον εξογκωμα, η ψωραν ξηραν, η λειχηνας, ταυτα δεν θελετε προσφερει εις τον Κυριον, ουδε θελετε καμει εξ αυτων προσφοραν δια πυρος εις τον Κυριον επι του θυσιαστηριου.

وَأَمَّا الثَّوْرُ أَوِ الشَّاةُ الزَّوَائِدِيُّ أَوِ الْقُزُمُ فَنَافِلَةً تَعْمَلُهُ، وَلكِنْ لِنَذْرٍ لَا يُرْضَى بِهِ.

וְשֹׁ֥ור וָשֶׂ֖ה שָׂר֣וּעַ וְקָל֑וּט נְדָבָה֙ תַּעֲשֶׂ֣ה אֹתֹ֔ו וּלְנֵ֖דֶר לֹ֥א יֵרָצֶֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲙⲁⲥⲓ ⲓⲉ ⲟⲩⲉⲥⲱⲟⲩ ⲉⲣⲉ ⲡⲟⲩⲙⲁϣϫ ϫⲏϫⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲓⲉ ⲉϥⲥⲃⲟⲕ ⲛ̀ⲥⲏⲧ ⲛⲁⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϧⲉⲗϧⲱⲗⲟⲩ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲉⲛⲟⲩ ⲇⲉ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲛⲟⲩⲉⲩⲭⲏ ϫⲉ ⲛ̀ⲥⲉϣⲏⲡ ⲁⲛ

And a calf or a sheep with the ears cut off, or that has lost its tail, thou shalt slay them for thyself; but they shall not be accepted for thy vow.

Μοσχον δε η προβατον, το οποιον εχει τι περιττον η κολοβον, δυνασαι να προσφερης αυτο δια προσφοραν αυτοπροαιρετον· δι' ευχην ομως δεν θελει εισθαι δεκτον.

وَمَرْضُوضَ الْخِصْيَةِ وَمَسْحُوقَهَا وَمَقْطُوعَهَا لَا تُقَرِّبُوا لِلرَّبِّ. وَفِي أَرْضِكُمْ لَا تَعْمَلُوهَا.

וּמָע֤וּךְ וְכָתוּת֙ וְנָת֣וּק וְכָר֔וּת לֹ֥א תַקְרִ֖יבוּ לַֽיהוָ֑ה וּֽבְאַרְצְכֶ֖ם לֹ֥א תַעֲשֽׂוּ׃

Ⲫⲏ ⲉⲧⲗⲁⲥ ⲛ̀ⲛⲉϥⲁⲗ ⲓⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲁⲩϩⲟϫϩⲉϫ ⲛ̀ⲛⲟⲩϥ ⲛⲉⲙ ⲫⲏ ⲉⲧⲁⲩϣⲉⲧ ⲛⲟⲩϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛⲉⲙ ⲫⲏ ⲉⲧⲁⲩⲑⲉⲕⲉⲙ ⲛⲟⲩϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲉⲧⲉⲛⲕⲁϩⲓ

That which has broken testicles, or is crushed or gelt or mutilated, —thou shalt not offer them to the Lord, neither shall ye sacrifice them upon your land.

Θλαδιαν, η εκτεθλιμμενον, η εκτομιαν, η ευνουχισμενον, δεν θελετε προσφερει εις τον Κυριον· ουδε θελετε καμει τουτο εν τη γη υμων.

وَمِنْ يَدِ ابْنِ الْغَرِيبِ لَا تُقَرِّبُوا خُبْزَ إِلَهِكُمْ مِنْ جَمِيعِ هَذِهِ، لأَنَّ فِيهَا فَسَادَهَا. فِيهَا عَيْبٌ لَا يُرْضَى بِهَا عَنْكُمْ».

וּמִיַּ֣ד בֶּן־נֵכָ֗ר לֹ֥א תַקְרִ֛יבוּ אֶת־לֶ֥חֶם אֱלֹהֵיכֶ֖ם מִכָּל־אֵ֑לֶּה כִּ֣י מָשְׁחָתָ֤ם בָּהֶם֙ מ֣וּם בָּ֔ם לֹ֥א יֵרָצ֖וּ לָכֶֽם׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧϫⲓϫ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲗⲗⲟⲅⲉⲛⲏⲥ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲇⲱⲣⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲁⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ϫⲉ ϩⲁⲛⲧⲁⲕⲟ ⲉⲧⲉ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟⲛ ⲁϭⲛⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲥⲉϣⲏⲡ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲁⲛ

Neither shall ye offer the gifts of your God of all these things by the hand of a stranger, because there is corruption in them, a blemish in them: these shall not be accepted for you.

Ουδε εκ χειρος αλλογενους θελετε προσφερει τον αρτον του Θεου σας εκ παντων τουτων· διοτι η διαφθορα αυτων ειναι εν αυτοις· μωμος ειναι εν αυτοις· δεν θελουσιν εισθαι δεκτα δια σας.

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«مَتَى وُلِدَ بَقَرٌ أَوْ غَنَمٌ أَوْ مِعْزًى يَكُونُ سَبْعَةَ أَيَّامٍ تَحْتَ أُمِّهِ، ثُمَّ مِنَ الْيَوْمِ الثَّامِنِ فَصَاعِدًا يُرْضَى بِهِ قُرْبَانَ وَقُودٍ لِلرَّبِّ.

שֹׁ֣ור אֹו־כֶ֤שֶׂב אֹו־עֵז֙ כִּ֣י יִוָּלֵ֔ד וְהָיָ֛ה שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים תַּ֣חַת אִמֹּ֑ו וּמִיֹּ֤ום הַשְּׁמִינִי֙ וָהָ֔לְאָה יֵרָצֶ֕ה לְקָרְבַּ֥ן אִשֶּׁ֖ה לַיהוָֽה׃

Ϫⲉ ⲟⲩⲙⲁⲥⲓ ⲓⲉ ⲟⲩⲉⲥⲱⲟⲩ ⲓⲉ ⲟⲩⲃⲁⲙⲡⲓ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲩϣⲁⲛⲙⲁⲥⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲉⲣ ⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ϧⲁⲣⲁⲧⲥ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲙⲁⲩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲁϩⲏ̅ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧⲛⲏⲟⲩ ⲉⲩⲉ̀ⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲛ̀ⲧⲁⲓⲟ ⲉⲩⲟⲩⲧⲁϩ ⲉϥϣⲏⲡ ⲙ̀ⲡ⳪̅

As for a calf, or a sheep, or a goat, whenever it is born, then shall it be seven days under its mother; and on the eighth day and after they shall be accepted for sacrifices, a burnt-offering to the Lord.

Οταν μοσχος η αρνιον η εριφιον γεννηθη, τοτε θελει εισθαι επτα ημερας υποκατω της μητρος αυτου· απο δε της ογδοης ημερας και επεκεινα θελει εισθαι δεκτον εις θυσιαν δια πυρος γινομενην εις τον Κυριον.

وَأَمَّا الْبَقَرَةُ أَوِ الشَّاةُ فَلَا تَذْبَحُوهَا وَابْنَهَا فِي يَوْمٍ وَاحِدٍ.

וְשֹׁ֖ור אֹו־שֶׂ֑ה אֹתֹ֣ו וְאֶת־בְּנֹ֔ו לֹ֥א תִשְׁחֲט֖וּ בְּיֹ֥ום אֶחָֽד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲉϩⲉ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲉⲥⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲑⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϧⲉⲗϧⲱⲗⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ

And a bullock and a ewe, it and its young, thou shalt not kill in one day.

Και δαμαλιν η προβατον δεν θελετε σφαξει αυτο και το παιδιον αυτου εν μια ημερα.

وَمَتَى ذَبَحْتُمْ ذَبِيحَةَ شُكْرٍ لِلرَّبِّ، فَلِلرِّضَا عَنْكُمْ تَذْبَحُونَهَا.

וְכִֽי־תִזְבְּח֥וּ זֶֽבַח־תֹּודָ֖ה לַיהוָ֑ה לִֽרְצֹנְכֶ֖ם תִּזְבָּֽחוּ׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲉⲕⲛⲁϣⲱⲧ ⲛ̀ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲉⲩⲭⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲣⲁϣⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϣⲁⲧϥ ⲉϥϣⲏⲡ ⲛⲱⲧⲉⲛ

And if thou shouldest offer a sacrifice, a vow of rejoicing to the Lord, ye shall offer it so as to be accepted for you.

Και οταν προσφερητε θυσιαν ευχαριστιας εις τον Κυριον, θελετε προσφερει αυτην αυτοπροαιρετως.

فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ تُؤْكَلُ. لَا تُبْقُوا مِنْهَا إِلَى الْغَدِ. أَنَا الرَّبُّ.

בַּיֹּ֤ום הַהוּא֙ יֵאָכֵ֔ל לֹֽא־תֹותִ֥ירוּ מִמֶּ֖נּוּ עַד־בֹּ֑קֶר אֲנִ֖י יְהוָֽה׃

Ⲉⲩⲉ̀ⲟⲩⲟⲙϥ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲉ̀ⲙⲙⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲥⲱϫⲡ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉϥⲁϥⲟⲩⲓ ⲉ̀ⲡⲉϥⲧⲟⲟⲩⲓ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅

In that same day it shall be eaten; ye shall not leave of the flesh till the morrow: I am the Lord.

Την αυτην ημεραν θελει φαγωθη· δεν θελετε αφησει ουδεν εξ αυτης εως το πρωι. Εγω ειμαι ο Κυριος.

فَتَحْفَظُونَ وَصَايَايَ وَتَعْمَلُونَهَا. أَنَا الرَّبُّ.

וּשְׁמַרְתֶּם֙ מִצְוֹתַ֔י וַעֲשִׂיתֶ֖ם אֹתָ֑ם אֲנִ֖י יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲛⲁⲉⲛⲧⲟⲗⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲁⲓⲧⲟⲩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅

And ye shall keep my commandments and do them.

Θελετε λοιπον φυλαττει τας εντολας μου και θελετε εκτελει αυτας. Εγω ειμαι ο Κυριος.

وَلَا تُدَنِّسُونَ اسْمِي الْقُدُّوسَ، فَأَتَقَدَّسُ فِي وَسَطِ بَنِي إِسْرَائِيلَ. أَنَا الرَّبُّ مُقَدِّسُكُمُ

וְלֹ֤א תְחַלְּלוּ֙ אֶת־שֵׁ֣ם קָדְשִׁ֔י וְנִ֨קְדַּשְׁתִּ֔י בְּתֹ֖וךְ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל אֲנִ֥י יְהוָ֖ה מְקַדִּשְׁכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲥⲉϥ ⲫⲣⲁⲛ ⲙ̀ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟ ϧⲉⲛ ⲑⲙⲏϯ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲧⲟⲩⲃⲟ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ

And ye shall not profane the name of the Holy One, and I will be sanctified in the midst of the children of Israel. I am the Lord that sanctifies you,

Και δεν θελετε βεβηλονει το ονομα μου το αγιον· αλλα θελω αγιαζεσθαι μεταξυ των υιων Ισραηλ. Εγω ειμαι ο Κυριος, ο αγιαζων υμας·

الَّذِي أَخْرَجَكُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ لِيَكُونَ لَكُمْ إِلَهًا. أَنَا الرَّبُّ».

הַמֹּוצִ֤יא אֶתְכֶם֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם לִהְיֹ֥ות לָכֶ֖ם לֵאלֹהִ֑ים אֲנִ֖י יְהוָֽה׃ פ

Ⲉ̀ⲁⲓⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ϫⲉ ⲛ̀ⲧⲁϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲛⲟⲩϯ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅

who brought you out of the land of Egypt, to be your God: I am the Lord.

οστις εξηγαγον υμας εκ γης Αιγυπτου, δια να ημαι Θεος υμων. Εγω ειμαι ο Κυριος.

إصحاح 23

السبت

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«كَلِّمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَقُلْ لَهُمْ: مَوَاسِمُ الرَّبِّ الَّتِي فِيهَا تُنَادُونَ مَحَافِلَ مُقَدَّسَةً. هَذِهِ هِيَ مَوَاسِمِي:

דַּבֵּ֞ר אֶל־בְּנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵהֶ֔ם מֹועֲדֵ֣י יְהוָ֔ה אֲשֶׁר־תִּקְרְא֥וּ אֹתָ֖ם מִקְרָאֵ֣י קֹ֑דֶשׁ אֵ֥לֶּה הֵ֖ם מֹועֲדָֽי׃

Ϫⲉ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϫⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲛⲓϣⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲉⲩϯⲣⲁⲛ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲥⲉⲟⲩⲁⲃ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲁϣⲁⲓ

Speak to the children of Israel, and thou shalt say unto them, The feasts of the Lord which ye shall call holy assemblies, these are my feasts.

Λαλησον προς τους υιους Ισραηλ και ειπε προς αυτους, Αι εορται του Κυριου, τας οποιας θελετε διακηρυξει συγκαλεσεις αγιας, αυται ειναι αι εορται μου.

سِتَّةَ أَيَّامٍ يُعْمَلُ عَمَلٌ، وَأَمَّا الْيَوْمُ السَّابِعُ فَفِيهِ سَبْتُ عُطْلَةٍ مَحْفَلٌ مُقَدَّسٌ. عَمَلًا مَا لَا تَعْمَلُوا. إِنَّهُ سَبْتٌ لِلرَّبِّ فِي جَمِيعِ مَسَاكِنِكُمْ.

שֵׁ֣שֶׁת יָמִים֮ תֵּעָשֶׂ֣ה מְלָאכָה֒ וּבַיֹּ֣ום הַשְּׁבִיעִ֗י שַׁבַּ֤ת שַׁבָּתֹון֙ מִקְרָא־קֹ֔דֶשׁ כָּל־מְלָאכָ֖ה לֹ֣א תַעֲשׂ֑וּ שַׁבָּ֥ת הִוא֙ לַֽיהוָ֔ה בְּכֹ֖ל מֹֽושְׁבֹתֵיכֶֽם׃ פ

Ⲋ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲕⲉ̀ⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲕϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲁϩⲍ̅ ϩⲁⲛⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲙ̀ⲧⲟⲛ ⲉⲩⲉ̀ⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϫⲉ ϥⲟⲩⲁⲃ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲁⲓⲧⲟⲩ ϩⲁⲛⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲛⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ϧⲉⲛ ⲙⲁⲛ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲱⲧⲉⲛ

Six days shalt thou do works, but on the seventh day is the sabbath; a rest, a holy convocation to the Lord: thou shalt not do any work, it is a sabbath to the Lord in all your dwellings.

Εξ ημερας θελεις καμνει εργασιαν, την δε εβδομην ημεραν ειναι σαββατον αναπαυσεως, συγκαλεσις αγια· ουδεμιαν εργασιαν θελετε καμει· ειναι σαββατον του Κυριου εις πασας τας κατοικιας σας.

الفصح والفطير

«هَذِهِ مَوَاسِمُ الرَّبِّ، الْمَحَافِلُ الْمُقَدَّسَةُ الَّتِي تُنَادُونَ بِهَا فِي أَوْقَاتِهَا:

אֵ֚לֶּה מֹועֲדֵ֣י יְהוָ֔ה מִקְרָאֵ֖י קֹ֑דֶשׁ אֲשֶׁר־תִּקְרְא֥וּ אֹתָ֖ם בְּמֹועֲדָֽם׃

Ⲛⲁⲓϣⲁⲓ ⲛⲁⲓ ⲥⲉⲟⲩⲁⲃ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉⲩⲉ̀ⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲥⲉⲟⲩⲁⲃ ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲛⲟⲩⲥⲏⲟⲩ

These are the feasts to the Lord, holy convocations, which ye shall call in their seasons.

Αυται ειναι αι εορται του Κυριου, συγκαλεσεις αγιαι, τας οποιας θελετε διακηρυξει εν τοις καιροις αυτων.

فِي الشَّهْرِ الأَوَّلِ، فِي الرَّابِعَ عَشَرَ مِنَ الشَّهْرِ، بَيْنَ الْعِشَاءَيْنِ فِصْحٌ لِلرَّبِّ.

בַּחֹ֣דֶשׁ הָרִאשֹׁ֗ון בְּאַרְבָּעָ֥ה עָשָׂ֛ר לַחֹ֖דֶשׁ בֵּ֣ין הָעַרְבָּ֑יִם פֶּ֖סַח לַיהוָֽה׃

Ϧⲉⲛ ⲡⲓϩⲟⲩⲓⲧ ⲛ̀ⲁⲃⲟⲧ ϧⲉⲛ ⲥⲟⲩⲓ̅ⲇ̅ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲃⲟⲧ ϧⲉⲛ ⲑⲙⲏϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲁⲛⲁⲣⲟⲩϩⲓ ⲟⲩⲡⲁⲥⲭⲁ ⲡⲉ ⲙ̀ⲡ⳪̅

In the first month, on the fourteenth day of the month, between the evening times is the Lord’s passover.

Τον πρωτον μηνα, την δεκατην τεταρτην του μηνος, εις το δειλινον, ειναι πασχα του Κυριου.

وَفِي الْيَوْمِ الْخَامِسَ عَشَرَ مِنْ هَذَا الشَّهْرِ عِيدُ الْفَطِيرِ لِلرَّبِّ. سَبْعَةَ أَيَّامٍ تَأْكُلُونَ فَطِيرًا.

וּבַחֲמִשָּׁ֨ה עָשָׂ֥ר יֹום֙ לַחֹ֣דֶשׁ הַזֶּ֔ה חַ֥ג הַמַּצֹּ֖ות לַיהוָ֑ה שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים מַצֹּ֥ות תֹּאכֵֽלוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲥⲟⲩⲓ̅ⲉ̅ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲃⲟⲧ ⲟⲩϣⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲁⲧⲕⲱⲃ ⲡⲉ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲟⲩⲉⲙ ⲁⲧϣⲉⲙⲏⲣ

And on the fifteenth day of this month is the feast of unleavened bread to the Lord; seven days shall ye eat unleavened bread.

Και την δεκατην πεμπτην ημεραν του αυτου μηνος, εορτη των αζυμων εις τον Κυριον· επτα ημερας αζυμα θελετε τρωγει.

فِي الْيَوْمِ الأَوَّلِ يَكُونُ لَكُمْ مَحْفَلٌ مُقَدَّسٌ. عَمَلًا مَا مِنَ الشُّغْلِ لَا تَعْمَلُوا.

בַּיֹּום֙ הָֽרִאשֹׁ֔ון מִקְרָא־קֹ֖דֶשׁ יִהְיֶ֣ה לָכֶ֑ם כָּל־מְלֶ֥אכֶת עֲבֹדָ֖ה לֹ֥א תַעֲשֽׂוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ϩⲟⲩⲓⲧ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉⲩⲉ̀ⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϫⲉ ϥⲟⲩⲁⲃ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ϣⲉⲙϣⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ

And the first day shall be a holy convocation to you: ye shall do no servile work.

Εν τη πρωτη ημερα θελει εισθαι εις εσας συγκαλεσις αγια· ουδεν εργον δουλευτικον θελετε καμει.

وَسَبْعَةَ أَيَّامٍ تُقَرِّبُونَ وَقُودًا لِلرَّبِّ. فِي الْيَوْمِ السَّابِعِ يَكُونُ مَحْفَلٌ مُقَدَّسٌ. عَمَلًا مَا مِنَ الشُّغْلِ لَا تَعْمَلُوا».

וְהִקְרַבְתֶּ֥ם אִשֶּׁ֛ה לַיהוָ֖ה שִׁבְעַ֣ת יָמִ֑ים בַּיֹּ֤ום הַשְּׁבִיעִי֙ מִקְרָא־קֹ֔דֶשׁ כָּל־מְלֶ֥אכֶת עֲבֹדָ֖ה לֹ֥א תַעֲשֽׂוּ׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ϩⲁⲛϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϫⲟϥϫⲉϥ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲍ̅ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ϥⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ϣⲉⲙϣⲓ

And ye shall offer whole-burnt-offerings to the Lord seven days; and the seventh day shall be a holy convocation to you: ye shall do no servile work.

Και θελετε προσφερει προσφοραν γινομενην δια πυρος εις τον Κυριον επτα ημερας· εν τη εβδομη ημερα ειναι συγκαλεσις αγια· ουδεν εργον δουλευτικον θελετε καμει.

باكورة الثمار

وكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«كَلِّمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَقُلْ لَهُمْ: مَتَى جِئْتُمْ إِلَى الأَرْضِ الَّتِي أَنَا أُعْطِيكُمْ وَحَصَدْتُمْ حَصِيدَهَا، تَأْتُونَ بِحُزْمَةِ أَوَّلِ حَصِيدِكُمْ إِلَى الْكَاهِنِ.

דַּבֵּ֞ר אֶל־בְּנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵהֶ֔ם כִּֽי־תָבֹ֣אוּ אֶל־הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁ֤ר אֲנִי֙ נֹתֵ֣ן לָכֶ֔ם וּקְצַרְתֶּ֖ם אֶת־קְצִירָ֑הּ וַהֲבֵאתֶ֥ם אֶת־עֹ֛מֶר רֵאשִׁ֥ית קְצִירְכֶ֖ם אֶל־הַכֹּהֵֽן׃

Ϫⲉ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϫⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲁⲛϣⲉ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲫⲏ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉ̀ϯⲛⲁⲧⲏⲓϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲱⲥϧ ⲙ̀ⲡⲉϥⲱⲥϧ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲛ̀ϩⲁⲛⲭⲛⲁⲩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲡⲁⲣⲭⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛⲱⲥϧ ϩⲁ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ

Speak to the children of Israel, and thou shalt say to them, When ye shall enter into the land which I give you, and reap the harvest of it, then shall ye bring a sheaf, the first-fruits of your harvest, to the priest;

Λαλησον προς τους υιους Ισραηλ και ειπε προς αυτους, Οταν εισελθητε εις την γην, την οποιαν εγω διδω εις εσας, και θερισητε τον θερισμον αυτης, τοτε θελετε φερει εν δραγμα εκ των απαρχων του θερισμου σας προς τον ιερεα·

فَيُرَدِّدُ الْحُزْمَةَ أَمَامَ الرَّبِّ لِلرِّضَا عَنْكُمْ. فِي غَدِ السَّبْتِ يُرَدِّدُهَا الْكَاهِنُ.

וְהֵנִ֧יף אֶת־הָעֹ֛מֶר לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה לִֽרְצֹנְכֶ֑ם מִֽמָּחֳרַת֙ הַשַּׁבָּ֔ת יְנִיפֶ֖נּוּ הַכֹּהֵֽן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲭⲛⲁⲩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉϥϣⲏⲡ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲫⲣⲁⲥϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ϩⲟⲩⲓⲧ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛϥ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ

and he shall lift up the sheaf before the Lord, to be accepted for you. On the morrow of the first day the priest shall lift it up.

και θελει κινησει το δραγμα ενωπιον του Κυριου, δια να γεινη δεκτον δια σας· την επαυριον του σαββατου θελει κινησει αυτο ο ιερευς.

وَتَعْمَلُونَ يَوْمَ تَرْدِيدِكُمُ الْحُزْمَةَ خَرُوفًا صَحِيحًا حَوْلِيًّا مُحْرَقَةً لِلرَّبِّ.

וַעֲשִׂיתֶ֕ם בְּיֹ֥ום הֲנִֽיפְכֶ֖ם אֶת־הָעֹ֑מֶר כֶּ֣בֶשׂ תָּמִ֧ים בֶּן־שְׁנָתֹ֛ו לְעֹלָ֖ה לַיהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲉⲛ ⲡⲓⲭⲛⲁⲩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲉⲥⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲁⲧⲁϭⲛⲓ ⲉ̀ⲁϥⲉⲣ ⲟⲩⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉⲩϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϫⲟϥϫⲉϥ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And ye shall offer on the day on which ye bring the sheaf, a lamb without blemish of a year old for a whole-burnt-offering to the Lord.

Και την ημεραν εκεινην, καθ' ην κινησητε το δραγμα, θελετε προσφερει αρνιον αμωμον ενιαυσιον δια ολοκαυτωμα προς τον Κυριον·

وَتَقْدِمَتَهُ عُشْرَيْنِ مِنْ دَقِيقٍ مَلْتُوتٍ بِزَيْتٍ، وَقُودًا لِلرَّبِّ رَائِحَةَ سَرُورٍ، وَسَكِيبَهُ رُبْعَ الْهِينِ مِنْ خَمْرٍ.

וּמִנְחָתֹו֩ שְׁנֵ֨י עֶשְׂרֹנִ֜ים סֹ֣לֶת בְּלוּלָ֥ה בַשֶּׁ֛מֶן אִשֶּׁ֥ה לַיהוָ֖ה רֵ֣יחַ נִיחֹ֑חַ וְנִסְכֹּ֥ה יַ֖יִן רְבִיעִ֥ת הַהִֽין׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϥϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲣⲉⲙⲏⲧⲃ̅ ⲛ̀ⲥⲉⲙⲓⲇⲁⲗⲓⲟⲛ ⲉϥⲟⲩⲟϣⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲉϩ ⲉⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲛ̀ⲥⲑⲟⲓ ⲛ̀ⲥⲑⲩⲛⲟⲩϥⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲥⲡⲟⲛⲇⲏ ⲛ̀ⲧⲁϥ ⲡⲓⲧⲉⲣⲉⲇ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϩⲓⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲏⲣⲡ

And its meat-offering two tenth portions of fine flour mingled with oil: it is a sacrifice to the Lord, a smell of sweet savour to the Lord, and its drink-offering the fourth part of a hin of wine.

και την εξ αλφιτων προσφοραν αυτου, δυο δεκατα σεμιδαλεως εζυμωμενης μετα ελαιου, εις προσφοραν γινομενην δια πυρος προς τον Κυριον, εις οσμην ευωδιας· και την σπονδην αυτου, το τεταρτον του ιν οινου.

وَخُبْزًا وَفَرِيكًا وَسَوِيقًا لَا تَأْكُلُوا إِلَى هَذَا الْيَوْمِ عَيْنِهِ، إِلَى أَنْ تَأْتُوا بِقُرْبَانِ إِلَهِكُمْ، فَرِيضَةً دَهْرِيَّةً فِي أَجْيَالِكُمْ فِي جَمِيعِ مَسَاكِنِكُمْ.

וְלֶחֶם֩ וְקָלִ֨י וְכַרְמֶ֜ל לֹ֣א תֹֽאכְל֗וּ עַד־עֶ֙צֶם֙ הַיֹּ֣ום הַזֶּ֔ה עַ֚ד הֲבִ֣יאֲכֶ֔ם אֶת־קָרְבַּ֖ן אֱלֹהֵיכֶ֑ם חֻקַּ֤ת עֹולָם֙ לְדֹרֹ֣תֵיכֶ֔ם בְּכֹ֖ל מֹשְׁבֹֽתֵיכֶֽם׃ ס

Ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲱⲓⲕ ⲟⲩⲟϩ ϩⲁⲛⲥⲟⲩⲟ ⲙ̀ⲃⲉⲣⲓ ⲉⲩⲫⲟⲣϫ ⲉⲩϫⲏϫ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲟⲙⲟⲩ ϣⲁ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲁⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲫⲁⲓ ϣⲁⲧⲉⲧⲉⲛⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲇⲱⲣⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲟⲙⲓⲙⲟⲛ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛϫⲱⲟⲩ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲙⲁⲛϣⲱⲡⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲱⲧⲉⲛ

And ye shall not eat bread, or the new parched corn, until this same day, until ye offer the sacrifices to your God: it is a perpetual statute throughout your generations in all your dwellings.

Και αρτον η σιτον εψημενον η ασταχυα δεν θελετε φαγει, μεχρι της αυτης ταυτης ημερας καθ' ην προσφερητε το δωρον του Θεου σας· θελει εισθαι νομιμον αιωνιον εις τας γενεας σας κατα πασας τας κατοικιας σας.

عيد الخمسين ( الأسابيع )

«ثُمَّ تَحْسُبُونَ لَكُمْ مِنْ غَدِ السَّبْتِ مِنْ يَوْمِ إِتْيَانِكُمْ بِحُزْمَةِ التَّرْدِيدِ سَبْعَةَ أَسَابِيعَ تَكُونُ كَامِلَةً.

וּסְפַרְתֶּ֤ם לָכֶם֙ מִמָּחֳרַ֣ת הַשַּׁבָּ֔ת מִיֹּום֙ הֲבִ֣יאֲכֶ֔ם אֶת־עֹ֖מֶר הַתְּנוּפָ֑ה שֶׁ֥בַע שַׁבָּתֹ֖ות תְּמִימֹ֥ת תִּהְיֶֽינָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ϭⲓⲏⲡⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲫⲣⲁⲥϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲭⲛⲁⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲧⲁⲗⲟ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉⲕⲉ̀ϭⲓⲏⲡⲓ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲁⲛⲍ̅ ⲉⲩϫⲏⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

And ye shall number to yourselves from the day after the sabbath, from the day on which ye shall offer the sheaf of the heave-offering, seven full weeks:

Και θελετε αριθμησει εις εαυτους απο της επαυριον του σαββατου, αφ' ης ημερας προσφερητε το δραγμα της κινητης προσφορας, επτα ολοκληρους εβδομαδας·

إِلَى غَدِ السَّبْتِ السَّابِعِ تَحْسُبُونَ خَمْسِينَ يَوْمًا، ثُمَّ تُقَرِّبُونَ تَقْدِمَةً جَدِيدَةً لِلرَّبِّ.

עַ֣ד מִֽמָּחֳרַ֤ת הַשַּׁבָּת֙ הַשְּׁבִיעִ֔ת תִּסְפְּר֖וּ חֲמִשִּׁ֣ים יֹ֑ום וְהִקְרַבְתֶּ֛ם מִנְחָ֥ה חֲדָשָׁ֖ה לַיהוָֽה׃

Ϣⲁ ⲫⲣⲁⲥϯ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲉⲃⲇⲟⲙⲁⲥ ⲛ̀ϧⲁⲏ̀ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϭⲓⲏⲡⲓ ⲛ̀ⲛ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲙ̀ⲃⲉⲣⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅

until the morrow after the last week ye shall number fifty days, and shall bring a new meat-offering to the Lord.

μεχρι της επαυριον του εβδομου σαββατου θελετε αριθμησει πεντηκοντα ημερας και θελετε προσφερει νεαν προσφοραν εξ αλφιτων προς τον Κυριον.

مِنْ مَسَاكِنِكُمْ تَأْتُونَ بِخُبْزِ تَرْدِيدٍ، رَغِيفَيْنِ عُشْرَيْنِ يَكُونَانِ مِنْ دَقِيقٍ، وَيُخْبَزَانِ خَمِيرًا بَاكُورَةً لِلرَّبِّ.

מִמֹּושְׁבֹ֨תֵיכֶ֜ם תָּבִ֣יאּוּ ׀ לֶ֣חֶם תְּנוּפָ֗ה תַּיִם שְׁנֵ֣י עֶשְׂרֹנִ֔ים סֹ֣לֶת תִּהְיֶ֔ינָה חָמֵ֖ץ תֵּאָפֶ֑ינָה בִּכּוּרִ֖ים לַֽיהוָֽה׃

Ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲧⲉⲛⲙⲁⲛ̀ϣⲱⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲛ̀ϩⲁⲛⲱⲓⲕ ⲛ̀ⲧⲁⲗⲟ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲱⲓⲕ ⲃ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲣⲉⲙⲏⲧⲃ̅ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲥⲉⲙⲓⲇⲁⲗⲓⲟⲛ ⲉⲩⲉ̀ϫⲟϫⲟⲩ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ϣⲉⲙⲏⲣ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛϣⲟⲣⲡ ⲛ̀ⲟⲩⲧⲁϩ ⲙ̀ⲡ⳪̅

Ye shall bring from your dwelling loaves, as a heave-offering, two loaves: they shall be of two tenth portions of fine flour, they shall be baked with leaven of the first-fruits to the Lord.

Απο των κατοικιων σας θελετε φερει εις προσφοραν κινητην δυο αρτους· δυο δεκατα σεμιδαλεως θελουσιν εισθαι· ενζυμα θελουσιν εψηθη· πρωτογεννηματα ειναι εις τον Κυριον.

وَتُقَرِّبُونَ مَعَ الْخُبْزِ سَبْعَةَ خِرَافٍ صَحِيحَةٍ حَوْلِيَّةٍ، وَثَوْرًا وَاحِدًا ابْنَ بَقَرٍ، وَكَبْشَيْنِ مُحْرَقَةً لِلرَّبِّ مَعَ تَقْدِمَتِهَا وَسَكِيبِهَا وَقُودَ رَائِحَةِ سَرُورٍ لِلرَّبِّ.

וְהִקְרַבְתֶּ֣ם עַל־הַלֶּ֗חֶם שִׁבְעַ֨ת כְּבָשִׂ֤ים תְּמִימִם֙ בְּנֵ֣י שָׁנָ֔ה וּפַ֧ר בֶּן־בָּקָ֛ר אֶחָ֖ד וְאֵילִ֣ם שְׁנָ֑יִם יִהְי֤וּ עֹלָה֙ לַֽיהוָ֔ה וּמִנְחָתָם֙ וְנִסְכֵּיהֶ֔ם אִשֵּׁ֥ה רֵֽיחַ־נִיחֹ֖חַ לַיהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲱⲓⲕ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ϩⲓⲏⲃ ⲛ̀ⲁⲧⲁϭⲛⲓ ⲉ̀ⲁⲩⲉⲣ ⲟⲩⲣⲟⲙⲡⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲥⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲉϩⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲱⲓⲗⲓ ⲃ̅ ⲛ̀ⲁⲧⲁϭⲛⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩϣⲱⲡⲓ ⲉⲩϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϫⲟϥϫⲉϥ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲟⲩⲟⲩⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲡⲉ ⲛ̀ⲥⲑⲟⲓ ⲛ̀ⲥⲑⲩⲛⲟⲩϥⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And ye shall bring with the loaves seven unblemished lambs of a year old, and one calf of the herd, and two rams without blemish, and they shall be a whole-burnt-offering to the Lord: and their meat-offerings and their drink-offerings shall be a sacrifice, a smell of sweet savour to the Lord.

Και θελετε προσφερει μετα του αρτου επτα αρνια αμωμα ενιαυσια και ενα μοσχον εκ βοων και δυο κριους· ολοκαυτωμα θελουσιν εισθαι εις τον Κυριον μετα της εξ αλφιτων προσφορας αυτων και μετα των σπονδων αυτων, προσφορα γινομενη δια πυρος εις οσμην ευωδιας προς τον Κυριον.

وَتَعْمَلُونَ تَيْسًا وَاحِدًا مِنَ الْمَعْزِ ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ، وَخَرُوفَيْنِ حَوْلِيَّيْنِ ذَبِيحَةَ سَلاَمَةٍ.

וַעֲשִׂיתֶ֛ם שְׂעִיר־עִזִּ֥ים אֶחָ֖ד לְחַטָּ֑את וּשְׁנֵ֧י כְבָשִׂ֛ים בְּנֵ֥י שָׁנָ֖ה לְזֶ֥בַח שְׁלָמִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲟⲩⲃⲁⲙⲡⲓ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲛⲉⲙ ϩⲓⲏⲃ ⲃ̅ ⲉ̀ⲁⲩⲉⲣⲟⲩⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲛⲟϩⲉⲙ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲱⲓⲕ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϣⲟⲣⲡ ⲛ̀ⲟⲩⲧⲁϩ

And they shall sacrifice one kid of the goats for a sin-offering, and two lambs of a year old for a peace-offering, with the loaves of the first-fruits.

Και θελετε προσφερει ενα τραγον εξ αιγων εις προσφοραν περι αμαρτιας και δυο αρνια ενιαυσια εις θυσιαν ειρηνικης προσφορας.

فَيُرَدِّدُهَا الْكَاهِنُ مَعَ خُبْزِ الْبَاكُورَةِ تَرْدِيدًا أَمَامَ الرَّبِّ مَعَ الْخَرُوفَيْنِ، فَتَكُونُ لِلْكَاهِنِ قُدْسًا لِلرَّبِّ.

וְהֵנִ֣יף הַכֹּהֵ֣ן ׀ אֹתָ֡ם עַל֩ לֶ֨חֶם הַבִּכּוּרִ֤ים תְּנוּפָה֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה עַל־שְׁנֵ֖י כְּבָשִׂ֑ים קֹ֛דֶשׁ יִהְי֥וּ לַיהוָ֖ה לַכֹּהֵֽן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲱⲓⲕ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϣⲟⲣⲡ ⲛ̀ⲟⲩⲧⲁϩ ⲛ̀ⲟⲩⲧⲁⲗⲟ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϩⲓⲏⲃ ⲃ̅ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩⲟⲩⲁⲃ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉⲧⲛⲁⲉⲣⲡⲣⲟⲥⲫⲉⲣⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲁϥ

And the priest shall place them with the loaves of the first-fruits an offering before the Lord with the two lambs, they shall be holy to the Lord; they shall belong to the priest that brings them.

Και θελει κινησει αυτα ο ιερευς μετα του αρτου των πρωτογεννηματων εις προσφοραν κινητην ενωπιον του Κυριου, μετα των δυο αρνιων· αγια θελουσιν εισθαι εις τον Κυριον δια τον ιερεα.

وَتُنَادُونَ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ عَيْنِهِ مَحْفَلًا مُقَدَّسًا يَكُونُ لَكُمْ. عَمَلًا مَا مِنَ الشُّغْلِ لَا تَعْمَلُوا. فَرِيضَةً دَهْرِيَّةً فِي جَمِيعِ مَسَاكِنِكُمْ فِي أَجْيَالِكُمْ.

וּקְרָאתֶ֞ם בְּעֶ֣צֶם ׀ הַיֹּ֣ום הַזֶּ֗ה מִֽקְרָא־קֹ֙דֶשׁ֙ יִהְיֶ֣ה לָכֶ֔ם כָּל־מְלֶ֥אכֶת עֲבֹדָ֖ה לֹ֣א תַעֲשׂ֑וּ חֻקַּ֥ת עֹולָ֛ם בְּכָל־מֹושְׁבֹ֥תֵיכֶ֖ם לְדֹרֹֽתֵיכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲡⲁⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲫⲁⲓ ϫⲉ ⲡⲉⲧⲟⲩⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ϣⲉⲙϣⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲁⲓⲧⲟⲩ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲟⲙⲓⲙⲟⲛ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛϫⲱⲟⲩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲙⲁⲛ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲱⲧⲉⲛ

And ye shall call this day a convocation: it shall be holy to you; ye shall do no servile work on it: it is a perpetual ordinance throughout your generations in all your habitations.

Και θελετε διακηρυξει την αυτην εκεινην ημεραν, συγκαλεσιν αγιαν δια σας· ουδεν εργον δουλευτικον θελετε καμει θελει εισθαι νομιμον αιωνιον κατα πασας τας κατοικιας σας εις τας γενεας σας.

وَعِنْدَمَا تَحْصُدُونَ حَصِيدَ أَرْضِكُمْ، لَا تُكَمِّلْ زَوَايَا حَقْلِكَ فِي حَصَادِكَ، وَلُقَاطَ حَصِيدِكَ لَا تَلْتَقِطْ. لِلْمِسْكِينِ وَالْغَرِيبِ تَتْرُكُهُ. أَنَا الرَّبُّ إِلَهُكُمْ».

וּֽבְקֻצְרְכֶ֞ם אֶת־קְצִ֣יר אַרְצְכֶ֗ם לֹֽא־תְכַלֶּ֞ה פְּאַ֤ת שָֽׂדְךָ֙ בְּקֻצְרֶ֔ךָ וְלֶ֥קֶט קְצִירְךָ֖ לֹ֣א תְלַקֵּ֑ט לֶֽעָנִ֤י וְלַגֵּר֙ תַּעֲזֹ֣ב אֹתָ֔ם אֲנִ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲱⲥϧ ⲙ̀ⲡⲓⲱⲥϧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϫⲱⲕ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲱϫⲡ ⲙⲡⲱⲥϧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛⲓⲟϩⲓ ϧⲉⲛ ⲡϫⲓⲛⲧⲉⲕⲱⲥϧ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏ ⲉⲧⲛⲁϩⲉⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲕⲱⲥϧ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲥⲟⲕⲟⲩ ⲉⲕⲉ̀ⲥⲟϫⲡⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲓϩⲏⲕⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϣⲉⲙⲙⲟ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ

And when ye shall reap the harvest of your land, ye shall not fully reap the remainder of the harvest of your field when thou reapest, and thou shalt not gather that which falls from thy reaping; thou shalt leave it for the poor and the stranger: I am the Lord your God.

Και οταν θεριζητε τον θερισμον της γης σας, δεν θελεις θερισει ολοκληρως τας ακρας του αγρου σου και τα πιπτοντα του θερισμου σου δεν θελεις συλλεξει· εις τον πτωχον και εις τον ξενον θελεις αφησει αυτα. Εγω ειμαι Κυριος ο Θεος σας.

عيد الأبواق

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«كَلِّمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَائِلًا: فِي الشَّهْرِ السَّابِعِ، فِي أَوَّلِ الشَّهْرِ يَكُونُ لَكُمْ عُطْلَةٌ، تَذْكَارُ هُتَافِ الْبُوقِ، مَحْفَلٌ مُقَدَّسٌ.

דַּבֵּ֛ר אֶל־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר בַּחֹ֨דֶשׁ הַשְּׁבִיעִ֜י בְּאֶחָ֣ד לַחֹ֗דֶשׁ יִהְיֶ֤ה לָכֶם֙ שַׁבָּתֹ֔ון זִכְרֹ֥ון תְּרוּעָ֖ה מִקְרָא־קֹֽדֶשׁ׃

Ϫⲉ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉⲕϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲁⲃⲟⲧ ⲙ̀ⲙⲁϩⲍ̅ ⲛ̀ⲥⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲃⲟⲧ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲙ̀ⲧⲟⲛ ⲟⲩϫⲓⲛⲉⲣⲫⲙⲉⲩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛⲥⲁⲗⲡⲓⲅⲅⲟⲥ ⲉⲩⲉ̀ⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϫⲉ ϥⲟⲩⲁⲃ ⲙ̀ⲡ⳪̅

Speak to the children of Israel, saying, In the seventh month, on the first day of the month, ye shall have a rest, a memorial of trumpets: it shall be to you a holy convocation.

Λαλησον προς τους υιους Ισραηλ, λεγων, Τον εβδομον μηνα, την πρωτην του μηνος, θελει εισθαι εις εσας σαββατον, μνημοσυνον μετα αλαλαγμου σαλπιγγων, συγκαλεσις αγια.

عَمَلًا مَا مِنَ الشُّغْلِ لَا تَعْمَلُوا، لكِنْ تُقَرِّبُونَ وَقُودًا لِلرَّبِّ».

כָּל־מְלֶ֥אכֶת עֲבֹדָ֖ה לֹ֣א תַעֲשׂ֑וּ וְהִקְרַבְתֶּ֥ם אִשֶּׁ֖ה לַיהוָֽה׃ ס

Ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ϣⲉⲙϣⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ϩⲁⲛϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϫⲟϥϫⲉϥ ⲙ̀ⲡ⳪̅

Ye shall do no servile work, and ye shall offer a whole-burnt-offering to the Lord.

Ουδεν εργον δουλευτικον θελετε καμει και θελετε προσφερει προσφοραν γινομενην δια πυρος προς τον Κυριον.

يوم الكفارة

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«أَمَّا الْعَاشِرُ مِنْ هَذَا الشَّهْرِ السَّابِعِ، فَهُوَ يَوْمُ الْكَفَّارَةِ. مَحْفَلًا مُقَدَّسًا يَكُونُ لَكُمْ. تُذَلِّلُونَ نُفُوسَكُمْ وَتُقَرِّبُونَ وَقُودًا لِلرَّبِّ.

אַ֡ךְ בֶּעָשֹׂ֣ור לַחֹדֶשׁ֩ הַשְּׁבִיעִ֨י הַזֶּ֜ה יֹ֧ום הַכִּפֻּרִ֣ים ה֗וּא מִֽקְרָא־קֹ֙דֶשׁ֙ יִהְיֶ֣ה לָכֶ֔ם וְעִנִּיתֶ֖ם אֶת־נַפְשֹׁתֵיכֶ֑ם וְהִקְרַבְתֶּ֥ם אִשֶּׁ֖ה לַיהוָֽה׃

Ϫⲉ ⲥⲟⲩⲓ̅ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲃⲟⲧ ⲙ̀ⲙⲁϩⲍ̅ ⲟⲩⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲱⲃϩ ⲉⲑⲃⲉ ⲟⲩⲭⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ϥⲟⲩⲁⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲑⲉⲃⲓⲟ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲯⲩⲭⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ϩⲁⲛϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϫⲟϥϫⲉϥ ⲙ̀ⲡ⳪̅

Also on the tenth day of this seventh month is a day of atonement: it shall be a holy convocation to you; and ye shall humble your souls, and offer a whole-burnt-offering to the Lord.

Και την δεκατην του εβδομου τουτου μηνος θελει εισθαι ημερα εξιλασμου· συγκαλεσις αγια θελει εισθαι εις εσας· και θελετε ταπεινωσει τας ψυχας σας και θελετε προσφερει προσφοραν γινομενην δια πυρος προς τον Κυριον.

عَمَلًا مَا لَا تَعْمَلُوا فِي هَذَا الْيَوْمِ عَيْنِهِ، لأَنَّهُ يَوْمُ كَفَّارَةٍ لِلتَّكْفِيرِ عَنْكُمْ أَمَامَ الرَّبِّ إِلَهِكُمْ.

וְכָל־מְלָאכָה֙ לֹ֣א תַעֲשׂ֔וּ בְּעֶ֖צֶם הַיֹּ֣ום הַזֶּ֑ה כִּ֣י יֹ֤ום כִּפֻּרִים֙ ה֔וּא לְכַפֵּ֣ר עֲלֵיכֶ֔ם לִפְנֵ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם ׃

Ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲁⲓⲧⲟⲩ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲫⲁⲓ ⲟⲩⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲱⲃϩ ⲉⲑⲃⲉ ⲟⲩⲭⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲡⲉ ⲉ̀ⲧⲱⲃϩ ⲉⲑⲃⲉ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ

Ye shall do no work on this self-same day: for this is a day of atonement for you, to make atonement for you before the Lord your God.

Και ουδεμιαν εργασιαν θελετε καμει εις αυτην ταυτην την ημεραν· διοτι ειναι ημερα εξιλασμου, δια να γεινη εξιλεωσις δια σας ενωπιον Κυριου του Θεου σας.

إِنَّ كُلَّ نَفْسٍ لَا تَتَذَلَّلُ فِي هَذَا الْيَوْمِ عَيْنِهِ تُقْطَعُ مِنْ شَعْبِهَا.

כִּ֤י כָל־הַנֶּ֙פֶשׁ֙ אֲשֶׁ֣ר לֹֽא־תְעֻנֶּ֔ה בְּעֶ֖צֶם הַיֹּ֣ום הַזֶּ֑ה וְנִכְרְתָ֖ה מֵֽעַמֶּֽיהָ׃

Ⲯⲩⲭⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉ ⲛ̀ⲥⲛⲁⲑⲉⲃⲓⲟⲥ ⲁⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲫⲁⲓ ⲉⲥⲉ̀ϥⲱϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲥⲗⲁⲟⲥ

Every soul that shall not be humbled in that day, shall be cut off from among its people.

Επειδη πασα ψυχη, ητις δεν ταπεινωθη εις αυτην ταυτην την ημεραν, θελει εξολοθρευθη εκ του λαου αυτης.

وَكُلَّ نَفْسٍ تَعْمَلُ عَمَلًا مَا فِي هَذَا الْيَوْمِ عَيْنِهِ أُبِيدُ تِلْكَ النَّفْسَ مِنْ شَعْبِهَا.

וְכָל־הַנֶּ֗פֶשׁ אֲשֶׁ֤ר תַּעֲשֶׂה֙ כָּל־מְלָאכָ֔ה בְּעֶ֖צֶם הַיֹּ֣ום הַזֶּ֑ה וְהַֽאֲבַדְתִּ֛י אֶת־הַנֶּ֥פֶשׁ הַהִ֖וא מִקֶּ֥רֶב עַמָּֽהּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲯⲩⲭⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲛⲁⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲟⲩϩⲱⲃ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲫⲁⲓ ⲉⲥⲉ̀ⲧⲁⲕⲟ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲯⲩⲭⲏ ⲉⲧⲉ̀ⲙⲙⲁⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲥⲗⲁⲟⲥ

And every soul which shall do work on that day, that soul shall be destroyed from among its people.

Και πασα ψυχη, ητις καμη οποιανδηποτε εργασιαν εις αυτην ταυτην την ημεραν, θελω εξολοθρευσει την ψυχην εκεινην εκ μεσου του λαου αυτης.

عَمَلًا مَا لَا تَعْمَلُوا. فَرِيضَةً دَهْرِيَّةً فِي أَجْيَالِكُمْ فِي جَمِيعِ مَسَاكِنِكُمْ.

כָּל־מְלָאכָ֖ה לֹ֣א תַעֲשׂ֑וּ חֻקַּ֤ת עֹולָם֙ לְדֹרֹ֣תֵיכֶ֔ם בְּכֹ֖ל מֹֽשְׁבֹֽתֵיכֶֽם׃

Ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲟⲙⲓⲙⲟⲛ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛϫⲱⲟⲩ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲙⲁⲛ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲱⲧⲉⲛ

Ye shall do no manner of work: it is a perpetual statute throughout your generations in all your habitations.

Ουδεμιαν εργασιαν θελετε καμει· θελει εισθαι νομιμον αιωνιον εις τας γενεας σας, κατα πασας τας κατοικιας σας.

إِنَّهُ سَبْتُ عُطْلَةٍ لَكُمْ، فَتُذَلِّلُونَ نُفُوسَكُمْ. فِي تَاسِعِ الشَّهْرِ عِنْدَ الْمَسَاءِ. مِنَ الْمَسَاءِ إِلَى الْمَسَاءِ تَسْبِتُونَ سَبْتَكُمْ».

שַׁבַּ֨ת שַׁבָּתֹ֥ון הוּא֙ לָכֶ֔ם וְעִנִּיתֶ֖ם אֶת־נַפְשֹׁתֵיכֶ֑ם בְּתִשְׁעָ֤ה לַחֹ֙דֶשׁ֙ בָּעֶ֔רֶב מֵעֶ֣רֶב עַד־עֶ֔רֶב תִּשְׁבְּת֖וּ שַׁבַּתְּכֶֽם׃ פ

Ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ϩⲁⲛⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲑⲉⲃⲓⲟ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲯⲩⲭⲏ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲥⲟⲩⲑ̅ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲃⲟⲧ ⲓⲥϫⲉⲛ ϩⲁⲛⲁⲣⲟⲩϩⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲉⲣⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲓⲍⲓⲛ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ

It shall be a holy sabbath to you; and ye shall humble your souls, from the ninth day of the month: from evening to evening ye shall keep your sabbaths.

Σαββατον αναπαυσεως θελει εισθαι δια σας, και θελετε ταπεινωσει τας ψυχας σας την εννατην του μηνος το εσπερας· απο εσπερας εως εσπερας, θελετε εορτασει το σαββατον σας.

عيد المظال

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«كَلِّمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَائِلًا: فِي الْيَوْمِ الْخَامِسَ عَشَرَ مِنْ هَذَا الشَّهْرِ السَّابِعِ عِيدُ الْمَظَالِّ سَبْعَةَ أَيَّامٍ لِلرَّبِّ.

דַּבֵּ֛ר אֶל־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר בַּחֲמִשָּׁ֨ה עָשָׂ֜ר יֹ֗ום לַחֹ֤דֶשׁ הַשְּׁבִיעִי֙ הַזֶּ֔ה חַ֧ג הַסֻּכֹּ֛ות שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים לַיהֹוָֽה׃

Ϫⲉ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉⲕϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲁⲃⲟⲧ ⲙ̀ⲙⲁϩⲍ̅ ⲛ̀ⲥⲟⲩⲓ̅ⲉ̅ ⲫⲁⲓ ⲟⲩϣⲁⲓ ⲡⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲡ⳪̅

Speak to the children of Israel, saying, On the fifteenth day of this seventh month, there shall be a feast of tabernacles seven days to the Lord.

Λαλησον προς τους υιους Ισραηλ, λεγων, την δεκατην πεμπτην ημεραν του εβδομου τουτου μηνος θελει εισθαι η εορτη των σκηνων επτα ημερας εις τον Κυριον.

فِي الْيَوْمِ الأَوَّلِ مَحْفَلٌ مُقَدَّسٌ. عَمَلًا مَا مِنَ الشُّغْلِ لَا تَعْمَلُوا.

בַּיֹּ֥ום הָרִאשֹׁ֖ון מִקְרָא־קֹ֑דֶשׁ כָּל־מְלֶ֥אכֶת עֲבֹדָ֖ה לֹ֥א תַעֲשֽׂוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ϩⲟⲩⲓⲧ ⲉⲩⲉ̀ⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϫⲉ ϥⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲑⲁⲙⲓⲉ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ϣⲉⲙϣⲓ

And on the first day shall be a holy convocation; ye shall do no servile work.

Την πρωτην ημεραν θελει εισθαι συγκαλεσις αγια· ουδεν εργον δουλευτικον θελετε καμει.

سَبْعَةَ أَيَّامٍ تُقَرِّبُونَ وَقُودًا لِلرَّبِّ. فِي الْيَوْمِ الثَّامِنِ يَكُونُ لَكُمْ مَحْفَلٌ مُقَدَّسٌ تُقَرِّبُونَ وَقُودًا لِلرَّبِّ. إِنَّهُ اعْتِكَافٌ. كُلُّ عَمَلِ شُغْلٍ لَا تَعْمَلُوا.

שִׁבְעַ֣ת יָמִ֔ים תַּקְרִ֥יבוּ אִשֶּׁ֖ה לַיהוָ֑ה בַּיֹּ֣ום הַשְּׁמִינִ֡י מִקְרָא־קֹדֶשׁ֩ יִהְיֶ֨ה לָכֶ֜ם וְהִקְרַבְתֶּ֨ם אִשֶּׁ֤ה לַֽיהוָה֙ עֲצֶ֣רֶת הִ֔וא כָּל־מְלֶ֥אכֶת עֲבֹדָ֖ה לֹ֥א תַעֲשֽׂוּ׃

Ⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ϩⲁⲛϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϫⲟϥϫⲉϥ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲏ̅ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ϥⲟⲩⲁⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ϩⲁⲛϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϫⲟϥϫⲉϥ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲙⲱⲓⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲡⲉ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲑⲁⲙⲓⲉ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ϣⲉⲙϣⲓ

Seven days shall ye offer whole-burnt-offerings to the Lord, and the eighth-day shall be a holy convocation to you; and ye shall offer whole-burnt-offerings to the Lord: it is a time of release, ye shall do no servile work.

Επτα ημερας θελετε προσφερει προσφοραν γινομενην δια πυρος προς τον Κυριον· την ογδοην ημεραν θελει εισθαι εις εσας συγκαλεσις αγια, και θελετε προσφερει προσφοραν γινομενην δια πυρος προς τον Κυριον· ειναι συναξις επισημος· ουδεν εργον δουλευτικον θελετε καμει.

«هَذِهِ هِيَ مَوَاسِمُ الرَّبِّ الَّتِي فِيهَا تُنَادُونَ مَحَافِلَ مُقَدَّسَةً لِتَقْرِيبِ وَقُودٍ لِلرَّبِّ، مُحْرَقَةً وَتَقْدِمَةً وَذَبِيحَةً وَسَكِيبًا أَمْرَ الْيَوْمِ بِيَوْمِهِ،

אֵ֚לֶּה מֹועֲדֵ֣י יְהוָ֔ה אֲשֶׁר־תִּקְרְא֥וּ אֹתָ֖ם מִקְרָאֵ֣י קֹ֑דֶשׁ לְהַקְרִ֨יב אִשֶּׁ֜ה לַיהוָ֗ה עֹלָ֧ה וּמִנְחָ֛ה זֶ֥בַח וּנְסָכִ֖ים דְּבַר־יֹ֥ום בְּיֹומֹֽו׃

Ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲓϣⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲟⲩϯ ϫⲉ ⲥⲉⲟⲩⲁⲃ ϩⲱⲥⲇⲉ ⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲩⲧⲁϩ ⲉϥϣⲏⲡ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ϩⲁⲛϭⲗⲓⲗ ⲛⲉⲙ ⲛⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲟⲩⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲙ̀ⲙⲏⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲏⲛⲓ

These are the feasts to the Lord, which ye shall call holy convocations, to offer burnt-offerings to the Lord, whole-burnt-offerings and their meat-offerings, and their drink-offerings, that for each day on its day:

Αυται ειναι αι εορται του Κυριου, τας οποιας θελετε διακηρυξει συγκαλεσεις αγιας, δια να προσφερητε προσφοραν γινομενην δια πυρος προς τον Κυριον, ολοκαυτωμα και προσφοραν εξ αλφιτων, θυσιαν και σπονδας, το δι' εκαστην διωρισμενον εις την ημεραν αυτου·

عَدَا سُبُوتِ الرَّبِّ، وَعَدَا عَطَايَاكُمْ وَجَمِيعِ نُذُورِكُمْ، وَجَمِيعِ نَوَافِلِكُمُ الَّتِي تُعْطُونَهَا لِلرَّبِّ.

מִלְּבַ֖ד שַׁבְּתֹ֣ת יְהוָ֑ה וּמִלְּבַ֣ד מַתְּנֹֽותֵיכֶ֗ם וּמִלְּבַ֤ד כָּל־נִדְרֵיכֶם֙ וּמִלְּבַד֙ כָּל־נִדְבֹ֣ותֵיכֶ֔ם אֲשֶׁ֥ר תִּתְּנ֖וּ לַיהוָֽה׃

Ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲛⲉⲙ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲧⲁⲓⲟ ⲛⲉⲙ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲉⲩⲭⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲱϣ ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ⲙ̀ⲡ⳪̅

besides the sabbaths of the Lord, and besides your gifts, and besides all your vows, and besides your free-will-offerings, which ye shall give to the Lord.

εκτος των σαββατων του Κυριου και εκτος των δωρων σας και εκτος πασων των ευχων σας και εκτος πασων των αυτοπροαιρετων προσφορων σας, τας οποιας διδετε εις τον Κυριον.

أَمَّا الْيَوْمُ الْخَامِسَ عَشَرَ مِنَ الشَّهْرِ السَّابِعِ فَفِيهِ، عِنْدَمَا تَجْمَعُونَ غَلَّةَ الأَرْضِ، تُعَيِّدُونَ عِيدًا لِلرَّبِّ سَبْعَةَ أَيَّامٍ. فِي الْيَوْمِ الأَوَّلِ عُطْلَةٌ وَفِي الْيَوْمِ الثَّامِنِ عُطْلَةٌ.

אַ֡ךְ בַּחֲמִשָּׁה֩ עָשָׂ֨ר יֹ֜ום לַחֹ֣דֶשׁ הַשְּׁבִיעִ֗י בְּאָסְפְּכֶם֙ אֶת־תְּבוּאַ֣ת הָאָ֔רֶץ תָּחֹ֥גּוּ אֶת־חַג־יְהוָ֖ה שִׁבְעַ֣ת יָמִ֑ים בַּיֹּ֤ום הָֽרִאשֹׁון֙ שַׁבָּתֹ֔ון וּבַיֹּ֥ום הַשְּׁמִינִ֖י שַׁבָּתֹֽון׃

Ⲟⲩⲟϩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ⲥⲟⲩⲓ̅ⲉ̅ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲃⲟⲧ ⲙ̀ⲙⲁϩⲍ̅ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲁⲛϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲛⲓⲟⲩⲧⲁϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲁⲣⲓϣⲁⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ϩⲟⲩⲓⲧ ⲟⲩⲙⲧⲟⲛ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲏ̅ ⲟⲩⲙⲧⲟⲛ ⲡⲉ

And on the fifteenth day of this seventh month, when ye shall have completely gathered in the fruits of the earth, ye shall keep a feast to the Lord seven days; on the first day there shall be a rest, and on the eighth day a rest.

Και την δεκατην πεμπτην ημεραν του εβδομου μηνος, αφου συναξητε τα γεννηματα της γης, θελετε εορτασει την εορτην του Κυριου επτα ημερας· την πρωτην ημεραν θελει εισθαι αναπαυσις και την ογδοην ημεραν αναπαυσις.

وَتَأْخُذُونَ لأَنْفُسِكُمْ فِي الْيَوْمِ الأَوَّلِ ثَمَرَ أَشْجَارٍ بَهِجَةٍ وَسَعَفَ النَّخْلِ وَأَغْصَانَ أَشْجَارٍ غَبْيَاءَ وَصَفْصَافَ الْوَادِي، وَتَفْرَحُونَ أَمَامَ الرَّبِّ إِلَهِكُمْ سَبْعَةَ أَيَّامٍ.

וּלְקַחְתֶּ֨ם לָכֶ֜ם בַּיֹּ֣ום הָרִאשֹׁ֗ון פְּרִ֨י עֵ֤ץ הָדָר֙ כַּפֹּ֣ת תְּמָרִ֔ים וַעֲנַ֥ף עֵץ־עָבֹ֖ת וְעַרְבֵי־נָ֑חַל וּשְׂמַחְתֶּ֗ם לִפְנֵ֛י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶ֖ם שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϭⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ϩⲟⲩⲓⲧ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲩⲧⲁϩ ⲉϥⲥⲁⲓⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩϣⲉ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲙⲉⲧⲥⲁⲓⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛⲃⲉⲛⲓ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϫⲁⲗ ⲛ̀ⲗⲁϫⲱⲃⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩϣⲉ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϫⲁⲗ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛⲑⲱⲣⲓ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϣⲉ ⲛ̀ϣⲓⲧⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲟⲩⲛⲥⲱⲣⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲟⲩⲛⲟϥ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲛ̀ϯⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲣⲟⲙⲡⲓ

And on the first day ye shall take goodly fruit of trees, and branches of palm trees, and thick boughs of trees, and willows, and branches of osiers from the brook, to rejoice before the Lord your God seven days in the year.

Και την πρωτην ημεραν θελετε λαβει εις εαυτους καρπον δενδρου ωραιου, κλαδους φοινικων και κλαδους δενδρων δασεων και ιτεας απο χειμαρρου· και θελετε ευφρανθη ενωπιον Κυριου του Θεου σας επτα ημερας.

تُعَيِّدُونَهُ عِيدًا لِلرَّبِّ سَبْعَةَ أَيَّامٍ فِي السَّنَةِ فَرِيضَةً دَهْرِيَّةً فِي أَجْيَالِكُمْ. فِي الشَّهْرِ السَّابِعِ تُعَيِّدُونَهُ.

וְחַגֹּתֶ֤ם אֹתֹו֙ חַ֣ג לַֽיהוָ֔ה שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים בַּשָּׁנָ֑ה חֻקַּ֤ת עֹולָם֙ לְדֹרֹ֣תֵיכֶ֔ם בַּחֹ֥דֶשׁ הַשְּׁבִיעִ֖י תָּחֹ֥גּוּ אֹתֹֽו׃

Ⲟⲩⲛⲟⲙⲓⲙⲟⲛ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛϫⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲁⲃⲟⲧ ⲙ̀ⲙⲁϩⲍ̅ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲉⲣϣⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ

It is a perpetual statute for your generations: in the seventh month ye shall keep it.

Και θελετε εορτασει αυτην εορτην εις τον Κυριον επτα ημερας του ενιαυτου· νομιμον αιωνιον θελει εισθαι εις τας γενεας σας· τον εβδομον μηνα θελετε εορταζει αυτην.

فِي مَظَالَّ تَسْكُنُونَ سَبْعَةَ أَيَّامٍ. كُلُّ الْوَطَنِيِّينَ فِي إِسْرَائِيلَ يَسْكُنُونَ فِي الْمَظَالِّ.

בַּסֻּכֹּ֥ת תֵּשְׁב֖וּ שִׁבְעַ֣ת יָמִ֑ים כָּל־הָֽאֶזְרָח֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל יֵשְׁב֖וּ בַּסֻּכֹּֽת׃

Ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲣⲉⲙⲛ̀ϯⲙⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲥⲕⲩⲛⲏ

Seven days ye shall dwell in tabernacles: every native in Israel shall dwell in tents,

Εν σκηναις θελετε κατοικει επτα ημερας· παντες οι αυτοχθονες Ισραηλιται θελουσι κατοικει εν σκηναις·

لِكَيْ تَعْلَمَ أَجْيَالُكُمْ أَنِّي فِي مَظَالَّ أَسْكَنْتُ بَنِي إِسْرَائِيلَ لَمَّا أَخْرَجْتُهُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ. أَنَا الرَّبُّ إِلَهُكُمْ».

לְמַעַן֮ יֵדְע֣וּ דֹרֹֽתֵיכֶם֒ כִּ֣י בַסֻּכֹּ֗ות הֹושַׁ֙בְתִּי֙ אֶת־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל בְּהֹוצִיאִ֥י אֹותָ֖ם מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם אֲנִ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃

Ϩⲟⲡⲱⲥ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲛⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛϫⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲁⲓⲑⲣⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲥⲕⲩⲛⲏ ⲉⲓⲛⲁⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ

that your posterity may see, that I made the children of Israel to dwell in tents, when I brought them out of the land of Egypt: I am the Lord your God.

δια να γνωρισωσιν αι γενεαι σας οτι εν σκηναις κατωκισα τους υιους Ισραηλ, οτε εξηγαγον αυτους εκ γης Αιγυπτου· εγω Κυριος ο Θεος σας.

فَأَخْبَرَ مُوسَى بَنِي إِسْرَائِيلَ بِمَوَاسِمِ الرَّبِّ.

וַיְדַבֵּ֣ר מֹשֶׁ֔ה אֶת־מֹעֲדֵ֖י יְהוָ֑ה אֶל־בְּנֵ֖י יִשְׂרָאֵֽל׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲛ̀ⲛⲓϣⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅

And Moses recounted the feasts of the Lord to the children of Israel.

Και εφανερωσεν ο Μωυσης τας εορτας του Κυριου προς τους υιους Ισραηλ.

إصحاح 24

الزيت والخبز أمام الرب

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«أَوْصِ بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنْ يُقَدِّمُوا إِلَيْكَ زَيْتَ زَيْتُونٍ مَرْضُوضٍ نَقِيًّا لِلضَّوْءِ لإِيقَادِ السُّرُجِ دَائِمًا.

צַ֞ו אֶת־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל וְיִקְח֨וּ אֵלֶ֜יךָ שֶׁ֣מֶן זַ֥יִת זָ֛ךְ כָּתִ֖ית לַמָּאֹ֑ור לְהַעֲלֹ֥ת נֵ֖ר תָּמִֽיד׃

Ϫⲉ ϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲉⲧⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲣⲟⲩϭⲓ ⲛⲁⲕ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲉϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛϫⲱⲓⲧ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ⲉϥⲧⲉⲛⲛⲏⲟⲩⲧ ⲉⲩⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲉⲧⲉⲙ ⲙ̀ϩⲟ ⲛ̀ⲟⲩϧⲏⲃⲥ

Charge the children of Israel, and let them take for thee pure olive oil beaten for the light, to burn a lamp continually,

Προσταξον τους υιους Ισραηλ να φερωσι προς σε ελαιον καθαρον απο ελαιας κοπανισμενας δια το φως, δια να καιη ο λυχνος διαπαντος.

خَارِجَ حِجَابِ الشَّهَادَةِ فِي خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ يُرَتِّبُهَا هَارُونُ مِنَ الْمَسَاءِ إِلَى الصَّبَاحِ أَمَامَ الرَّبِّ دَائِمًا فَرِيضَةً دَهْرِيَّةً فِي أَجْيَالِكُمْ.

מִחוּץ֩ לְפָרֹ֨כֶת הָעֵדֻ֜ת בְּאֹ֣הֶל מֹועֵ֗ד יַעֲרֹךְ֩ אֹתֹ֨ו אַהֲרֹ֜ן מֵעֶ֧רֶב עַד־בֹּ֛קֶר לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה תָּמִ֑יד חֻקַּ֥ת עֹולָ֖ם לְדֹרֹֽתֵיכֶֽם׃

Ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁⲧⲁⲡⲉⲧⲁⲥⲙⲁ ⲛ̀ⲥⲏⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϧⲉⲛ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲧⲉⲙⲙⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲡⲓⲛⲁⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛⲁⲣⲟⲩϩⲓ ϣⲁ ⲡⲓⲛⲁⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛⲁⲧⲟⲟⲩⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉϥⲙⲏⲛ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲟⲙⲓⲙⲟⲛ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛϫⲱⲟⲩ

outside the veil in the tabernacle of witness; and Aaron and his sons shall burn it from evening until morning before the Lord continually, a perpetual statute throughout your generations.

Εξωθεν του καταπετασματος του μαρτυριου, εν τη σκηνη του μαρτυριου, θελει βαλει αυτον ο Ααρων απο εσπερας εως το πρωι ενωπιον του Κυριου διαπαντος· νομιμον αιωνιον θελει εισθαι εις τας γενεας σας.

عَلَى الْمَنَارَةِ الطَّاهِرَةِ يُرَتِّبُ السُّرُجَ أَمَامَ الرَّبِّ دَائِمًا.

עַ֚ל הַמְּנֹרָ֣ה הַטְּהֹרָ֔ה יַעֲרֹ֖ךְ אֶת־הַנֵּרֹ֑ות לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה תָּמִֽיד׃ פ

Ⲉ̀ϫⲉⲛ ϯⲗⲩⲭⲛⲓⲁ ⲉⲧⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲧⲉⲙ ⲙ̀ϩⲟ ⲛ̀ⲛⲓϧⲏⲃⲥ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ϣⲁ ⲡⲓⲛⲁⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛⲁⲧⲟⲟⲩⲓ

Ye shall burn the lamps on the pure lamp-stand before the Lord till the morrow.

Επι την λυχνιαν την καθαραν θελει διαθεσει τους λυχνους ενωπιον του Κυριου παντοτε.

«وَتَأْخُذُ دَقِيقًا وَتَخْبِزُهُ اثْنَيْ عَشَرَ قُرْصًا. عُشْرَيْنِ يَكُونُ الْقُرْصُ الْوَاحِدُ.

וְלָקַחְתָּ֣ סֹ֔לֶת וְאָפִיתָ֣ אֹתָ֔הּ שְׁתֵּ֥ים עֶשְׂרֵ֖ה חַלֹּ֑ות שְׁנֵי֙ עֶשְׂרֹנִ֔ים יִהְיֶ֖ה הַֽחַלָּ֥ה הָאֶחָֽת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϭⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲉⲙⲓⲇⲁⲗⲓⲟⲛ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟϥ ⲛ̀ⲓ̅ⲃ̅ ⲛ̀ⲱⲓⲕ ⲉⲣⲉ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲱⲓⲕ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ϣⲓ ⲃ̅ ⲛ̀ⲣⲉⲙⲏⲧ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ

And ye shall take fine flour, and make of it twelve loaves; each loaf shall be of two tenth parts.

Και θελεις λαβει σεμιδαλιν και θελεις εψησει απ' αυτης δωδεκα αρτους· δυο δεκατα θελει εισθαι εκαστος αρτος.

وَتَجْعَلُهَا صَفَّيْنِ، كُلَّ صَفٍّ سِتَّةً عَلَى الْمَائِدَةِ الطَّاهِرَةِ أَمَامَ الرَّبِّ.

וְשַׂמְתָּ֥ אֹותָ֛ם שְׁתַּ֥יִם מַֽעֲרָכֹ֖ות שֵׁ֣שׁ הַֽמַּעֲרָ֑כֶת עַ֛ל הַשֻּׁלְחָ֥ן הַטָּהֹ֖ר לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲧⲁⲗⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲛ̀ϫⲓⲛⲧⲁⲗⲟ ⲃ̅ ⲋ̅ ⲛ̀ⲱⲓⲕ ⲉ̀ϯⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲧⲟⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϯⲧⲣⲁⲡⲉⲍⲁ ⲉⲧⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And ye shall put them in two rows, each row containing six loaves, on the pure table before the Lord.

Και θελεις βαλει αυτους εις δυο σειρας, εξ κατα την σειραν, επι την τραπεζαν την καθαραν ενωπιον του Κυριου.

وَتَجْعَلُ عَلَى كُلِّ صَفٍّ لُبَانًا نَقِيًّا فَيَكُونُ لِلْخُبْزِ تَذْكَارًا وَقُودًا لِلرَّبِّ.

וְנָתַתָּ֥ עַל־הַֽמַּעֲרֶ֖כֶת לְבֹנָ֣ה זַכָּ֑ה וְהָיְתָ֤ה לַלֶּ֙חֶם֙ לְאַזְכָּרָ֔ה אִשֶּׁ֖ה לַֽיהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲗⲟ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲑⲉⲙⲁ ⲛ̀ⲟⲩⲗⲓⲃⲁⲛⲟⲥ ⲉⲧⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϩⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲱⲓⲕ ⲉⲩⲭⲏ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲡϫⲓⲛⲉⲣⲫⲙⲉⲩⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And ye shall put on each row pure frankincense and salt; and these things shall be for loaves for a memorial, set forth before the Lord.

Και θελεις βαλει εφ' εκαστην σειραν λιβανιον καθαρον, και θελει εισθαι επι τον αρτον προς μνημοσυνον, εις προσφοραν γινομενην δια πυρος προς τον Κυριον.

فِي كُلِّ يَوْمِ سَبْتٍ يُرَتِّبُهُ أَمَامَ الرَّبِّ دَائِمًا، مِنْ عِنْدِ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِيثَاقًا دَهْرِيًّا.

בְּיֹ֨ום הַשַּׁבָּ֜ת בְּיֹ֣ום הַשַּׁבָּ֗ת יַֽעַרְכֶ֛נּוּ לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה תָּמִ֑יד מֵאֵ֥ת בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל בְּרִ֥ית עֹולָֽם׃

Ⲙ̀ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲭⲁⲩ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲛ̀ⲥⲏⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉ̀ⲧⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲛ̀ⲟⲩⲇⲓⲁⲑⲏⲕⲏ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ

On the sabbath-day they shall be set forth before the Lord continually before the children of Israel, for an everlasting covenant.

Πασαν ημεραν σαββατου θελει διαθεσει ταυτα διαπαντος ενωπιον του Κυριου, παρα των υιων Ισραηλ εις διαθηκην αιωνιον.

فَيَكُونُ لِهَارُونَ وَبَنِيهِ، فَيَأْكُلُونَهُ فِي مَكَانٍ مُقَدَّسٍ، لأَنَّهُ قُدْسُ أَقْدَاسٍ لَهُ مِنْ وَقَائِدِ الرَّبِّ فَرِيضَةً دَهْرِيَّةً».

וְהָֽיְתָה֙ לְאַהֲרֹ֣ן וּלְבָנָ֔יו וַאֲכָלֻ֖הוּ בְּמָקֹ֣ום קָדֹ֑שׁ כִּ֡י קֹדֶשׁ֩ קָֽדָשִׁ֨ים ה֥וּא לֹ֛ו מֵאִשֵּׁ֥י יְהוָ֖ה חָק־עֹולָֽם׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲟⲩⲟⲙϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲁ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛⲉ ⲫⲁⲓ ⲅⲁⲣ ϥϣⲟⲡ ⲛⲁϥ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲧⲟⲩϣⲱⲧ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲟⲙⲓⲙⲟⲛ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ

And they shall be for Aaron and his sons, and they shall eat them in the holy place: for this is their most holy portion of the offerings made to the Lord, a perpetual statute.

Και θελουσιν εισθαι του Ααρων και των υιων αυτου· και θελουσι τρωγει αυτα εν τοπω αγιω διοτι ειναι αγιωτατα εις αυτον εκ των δια πυρος γινομενων προσφορων του Κυριου εις νομιμον αιωνιον.

المجدف يرجم

وَخَرَجَ ابْنُ امْرَأَةٍ إِسْرَائِيلِيَّةٍ، وَهُوَ ابْنُ رَجُلٍ مِصْرِيٍّ، فِي وَسَطِ بَنِي إِسْرَائِيلَ. وَتَخَاصَمَ فِي الْمَحَلَّةِ ابْنُ الإِسْرَائِيلِيَّةِ وَرَجُلٌ إِسْرَائِيلِيٌّ.

וַיֵּצֵא֙ בֶּן־אִשָּׁ֣ה יִשְׂרְאֵלִ֔ית וְהוּא֙ בֶּן־אִ֣ישׁ מִצְרִ֔י בְּתֹ֖וךְ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיִּנָּצוּ֙ בַּֽמַּחֲנֶ֔ה בֶּ֚ן הַיִּשְׂרְאֵלִ֔ית וְאִ֖ישׁ הַיִּשְׂרְאֵלִֽי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲡϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲛ̀ⲓⲥⲗⲓⲧⲓⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲁⲓ ⲛⲉ ⲟⲩϣⲏⲣⲓ ⲡⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲙ̀ⲗⲁϧ ϧⲉⲛ ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲓⲥⲗⲓⲧⲓⲥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲛ̀ⲓⲥⲗⲓⲧⲏⲥ

And there went forth a son of an Israelitish woman, and he was son of an Egyptian man among the sons of Israel; and they fought in the camp, the son of the Israelitish woman, and a man who was an Israelite.

Και εξηλθεν υιος γυναικος τινος Ισραηλιτιδος, οστις ητο υιος ανδρος Αιγυπτιου, μεταξυ των υιων Ισραηλ· και εμαχοντο εν τω στρατοπεδω ο υιος της Ισραηλιτιδος και ανθρωπος τις Ισραηλιτης.

فَجَدَّفَ ابْنُ الإِسْرَائِيلِيَّةِ عَلَى الاسْمِ وَسَبَّ. فَأَتَوْا بِهِ إِلَى مُوسَى. وَكَانَ اسْمُ أُمِّهِ شَلُومِيَةَ بِنْتَ دِبْرِي مِنْ سِبْطِ دَانَ.

וַ֠יִּקֹּב בֶּן־הָֽאִשָּׁ֨ה הַיִּשְׂרְאֵלִ֤ית אֶת־הַשֵּׁם֙ וַיְקַלֵּ֔ל וַיָּבִ֥יאוּ אֹתֹ֖ו אֶל־מֹשֶׁ֑ה וְשֵׁ֥ם אִמֹּ֛ו שְׁלֹמִ֥ית בַּת־דִּבְרִ֖י לְמַטֵּה־דָֽן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲡⲓⲣⲁⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲡϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ϯⲓⲥⲗⲓⲧⲏⲥ ⲁϥⲥⲁϩⲟⲩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲉⲛϥ ϩⲁ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲣⲁⲛ ⲛ̀ⲧⲉϥⲙⲁⲩ ⲡⲉ ⲥⲁⲗⲱⲙⲓⲑⲓ ⲧϣⲉⲣⲓ ⲛ̀ⲇⲁⲙⲃⲣⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲇⲁⲛ

And the son of the Israelitish woman named THE NAME and curse; and they brought him to Moses: and his mother’s name was Salomith, daughter of Dabri of the tribe of Dan.

Και εβλασφημησεν ο υιος της γυναικος της Ισραηλιτιδος το ονομα του Κυριου και κατηρασθη· και εφεραν αυτον προς τον Μωυσην. Και το ονομα της μητρος αυτου ητο Σελωμειθ, θυγατηρ του Διβρει, εκ της φυλης Δαν.

فَوَضَعُوهُ فِي الْمَحْرَسِ لِيُعْلَنَ لَهُمْ عَنْ فَمِ الرَّبِّ.

וַיַּנִּיחֻ֖הוּ בַּמִּשְׁמָ֑ר לִפְרֹ֥שׁ לָהֶ֖ם עַל־פִּ֥י יְהוָֽה׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϩⲓⲧϥ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲡⲓϣⲧⲉⲕⲟ ϫⲉ ⲛ̀ⲧⲟⲩϯϩⲁⲡ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡⲓⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅

And they put him in ward, to judge him by the command of the Lord.

Και εβαλον αυτον εις φυλακην, εωσου φανερωθη εις αυτους η θελησις του Κυριου.

فَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«أَخْرِجِ الَّذِي سَبَّ إِلَى خَارِجِ الْمَحَلَّةِ، فَيَضَعَ جَمِيعُ السَّامِعِينَ أَيْدِيَهُمْ عَلَى رَأْسِهِ، وَيَرْجُمَهُ كُلُّ الْجَمَاعَةِ.

הֹוצֵ֣א אֶת־הַֽמְקַלֵּ֗ל אֶל־מִחוּץ֙ לַֽמַּחֲנֶ֔ה וְסָמְכ֧וּ כָֽל־הַשֹּׁמְעִ֛ים אֶת־יְדֵיהֶ֖ם עַל־רֹאשֹׁ֑ו וְרָגְמ֥וּ אֹתֹ֖ו כָּל־הָעֵדָֽה׃

Ϫⲉ ⲁⲛⲓⲟⲩⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲥⲁϩⲟⲩⲓ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛ̀ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉⲩⲉⲧⲁⲗⲟ ⲛ̀ⲛⲟⲩϫⲓϫ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲉϥⲁⲫⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲣⲟⲩϩⲓⲱⲛⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲧⲏⲣⲥ

Bring forth him that cursed outside the camp, and all who heard shall lay their hands upon his head, and all the congregation shall stone him.

Φερε εξω του στρατοπεδου εκεινον οστις κατηρασθη· και ας θεσωσι παντες οι ακουσαντες αυτον τας χειρας αυτων επι την κεφαλην αυτου, και ας λιθοβοληση αυτον πασα η συναγωγη.

وَكَلِّمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَائِلًا: كُلُّ مَنْ سَبَّ إِلَهَهُ يَحْمِلُ خَطِيَّتَهُ،

וְאֶל־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל תְּדַבֵּ֣ר לֵאמֹ֑ר אִ֥ישׁ אִ֛ישׁ כִּֽי־יְקַלֵּ֥ל אֱלֹהָ֖יו וְנָשָׂ֥א חֶטְאֹֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉⲕϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲥⲁϩⲟⲩⲓ ⲉ̀ⲡⲉϥⲛⲟⲩϯ ⲉϥⲉ̀ϭⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲟⲃⲓ

And speak to the sons of Israel, and thou shalt say to them, Whosoever shall curse God shall bear his sin.

Και λαλησον προς τους υιους Ισραηλ, λεγων, Οστις καταρασθη τον Θεον αυτου, Θελει βαστασει την ανομιαν αυτου·

وَمَنْ جَدَّفَ عَلَى اسْمِ الرَّبِّ فَإِنَّهُ يُقْتَلُ. يَرْجُمُهُ كُلُّ الْجَمَاعَةِ رَجْمًا. الْغَرِيبُ كَالْوَطَنِيِّ عِنْدَمَا يُجَدِّفُ عَلَى الاسْمِ يُقْتَلُ.

וְנֹקֵ֤ב שֵׁם־יְהוָה֙ מֹ֣ות יוּמָ֔ת רָגֹ֥ום יִרְגְּמוּ־בֹ֖ו כָּל־הָעֵדָ֑ה כַּגֵּר֙ כָּֽאֶזְרָ֔ח בְּנָקְבֹו־שֵׁ֖ם יוּמָֽת׃

Ⲉϥϫⲱ ⲇⲉ ⲙ̀ⲫⲣⲁⲛ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲟⲩ ⲙⲁⲣⲟⲩϧⲟⲑⲃⲉϥ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲱⲛⲓ ⲙⲁⲣⲟⲩϩⲓⲱⲛⲓ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲧⲏⲣⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲓⲧⲉ ⲟⲩϣⲉⲙⲙⲟ ⲓⲧⲉ ⲟⲩⲣⲉⲙⲛ̀ϯⲙⲓ ϧⲉⲛ ⲡϫⲓⲛⲑⲣⲉϥϫⲉⲟⲩⲁ ⲉ̀ⲫⲣⲁⲛ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲙⲁⲣⲉϥⲙⲟⲩ

And he that names the name of the Lord, let him die the death: let all the congregation of Israel stone him with stones; whether he be a stranger or a native, let him die for naming the name of the Lord.

και οστις βλασφημηση το ονομα του Κυριου, εξαπαντος θελει θανατωθη· με λιθους θελει λιθοβολησει αυτον πασα η συναγωγη· αντε ξενος, αντε αυτοχθων, οταν βλασφημηση το ονομα του Κυριου, θελει θανατωθη.

وَإِذَا أَمَاتَ أَحَدٌ إِنْسَانًا فَإِنَّهُ يُقْتَلُ.

וְאִ֕ישׁ כִּ֥י יַכֶּ֖ה כָּל־נֶ֣פֶשׁ אָדָ֑ם מֹ֖ות יוּמָֽת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲉⲧⲛⲁϯ ⲛ̀ⲟⲩⲉⲣϧⲟⲧ ⲛ̀ⲟⲩⲯⲩⲭⲏ ⲧⲏⲣⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲙⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲟⲩ ⲙⲁⲣⲉϥⲙⲟⲩ

And whosoever shall smite a man and he die, let him die the death.

Και οστις φονευση ανθρωπον, εξαπαντος θελει θανατωθη.

وَمَنْ أَمَاتَ بَهِيمَةً يُعَوِّضُ عَنْهَا نَفْسًا بِنَفْسٍ.

וּמַכֵּ֥ה נֶֽפֶשׁ־בְּהֵמָ֖ה יְשַׁלְּמֶ֑נָּה נֶ֖פֶשׁ תַּ֥חַת נָֽפֶשׁ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁϯ ⲛ̀ⲟⲩⲉⲣϧⲟⲧ ⲛ̀ⲟⲩⲧⲉⲃⲛⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲙⲟⲩ ⲙⲁⲣⲟⲩϯ ⲛ̀ⲟⲩⲯⲩⲭⲏ ϧⲁ ⲟⲩⲯⲩⲭⲏ

And whosoever shall smite a beast, and it shall die, let him render life for life.

Και οστις θανατωση κτηνος, θελει ανταποδωσει ζωον αντι ζωου.

وَإِذَا أَحْدَثَ إِنْسَانٌ فِي قَرِيبِهِ عَيْبًا، فَكَمَا فَعَلَ كَذَلِكَ يُفْعَلُ بِهِ.

וְאִ֕ישׁ כִּֽי־יִתֵּ֥ן מ֖וּם בַּעֲמִיתֹ֑ו כַּאֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֔ה כֵּ֖ן יֵעָ֥שֶׂה לֹּֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲟⲩⲁⲓ ϯ ⲛ̀ⲟⲩⲁϭⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥϣⲫⲏⲣ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥⲁⲓⲥ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲉⲩⲉ̀ⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲉⲥϣⲉⲃⲓⲱ

And whosoever shall inflict a blemish on his neighbour, as he has done to him, so shall it be done to himself in return;

Και εαν τις καμη βλαβην εις τον πλησιον αυτου, καθως εκαμεν, ουτω θελει γεινει εις αυτον·

كَسْرٌ بِكَسْرٍ، وَعَيْنٌ بِعَيْنٍ، وَسِنٌّ بِسِنٍّ. كَمَا أَحْدَثَ عَيْبًا فِي الإِنْسَانِ كَذَلِكَ يُحْدَثُ فِيهِ.

בֶר תַּ֣חַת שֶׁ֔בֶר עַ֚יִן תַּ֣חַת עַ֔יִן שֵׁ֖ן תַּ֣חַת שֵׁ֑ן כַּאֲשֶׁ֨ר יִתֵּ֥ן מוּם֙ בָּֽאָדָ֔ם כֵּ֖ן יִנָּ֥תֶן בֹּֽו׃

Ⲟⲩϧⲟⲙϧⲉⲙ ϧⲁ ⲟⲩϧⲟⲙϧⲉⲙ ⲟⲩⲃⲁⲗ ϧⲁ ⲟⲩⲃⲁⲗ ⲟⲩⲛⲁϫϩⲓ ϧⲁ ⲟⲩⲛⲁϫϩⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲉϥⲛⲁϯ ⲛ̀ⲟⲩⲁϭⲛⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲉⲩⲉ̀ϯ ⲛⲁϥ

bruise for bruise, eye for eye, tooth for tooth: as any one may inflict a blemish on a man, so shall it be rendered to him.

συντριμμα αντι συντριμματος, οφθαλμον αντι οφθαλμου, οδοντα αντι οδοντος· καθως εκαμε βλαβην εις τον ανθρωπον, ουτω θελει γεινει εις αυτον.

مَنْ قَتَلَ بَهِيمَةً يُعَوِّضُ عَنْهَا، وَمَنْ قَتَلَ إِنْسَانًا يُقْتَلْ.

וּמַכֵּ֥ה בְהֵמָ֖ה יְשַׁלְּמֶ֑נָּה וּמַכֵּ֥ה אָדָ֖ם יוּמָֽת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁϯ ⲛ̀ⲟⲩⲉⲣϧⲟⲧ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲙⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲟⲩ ⲙⲁⲣⲟⲩϧⲟⲑⲃⲉϥ

Whosoever shall smite a man, and he shall die, let him die the death.

Και οστις θανατωση κτηνος, θελει ανταποδωσει αυτο· και οστις φονευσει ανθρωπον, θελει θανατωθη.

حُكْمٌ وَاحِدٌ يَكُونُ لَكُمْ. الْغَرِيبُ يَكُونُ كَالْوَطَنِيِّ. إِنِّي أَنَا الرَّبُّ إِلَهُكُمْ».

מִשְׁפַּ֤ט אֶחָד֙ יִהְיֶ֣ה לָכֶ֔ם כַּגֵּ֥ר כָּאֶזְרָ֖ח יִהְיֶ֑ה כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃

Ⲟⲩⲑⲙⲁⲓⲟ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲣⲉⲙⲛ̀ϯⲙⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϣⲉⲙⲙⲟ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ

There shall be one judgment for the stranger and the native, for I am the Lord your God.

Κρισις μια θελει εισθαι εις εσας· ως εις τον ξενον, ουτω θελει γινεσθαι και εις τον αυτοχθονα· διοτι εγω ειμαι Κυριος ο Θεος σας.

فَكَلَّمَ مُوسَى بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنْ يُخْرِجُوا الَّذِي سَبَّ إِلَى خَارِجِ الْمَحَلَّةِ وَيَرْجُمُوهُ بِالْحِجَارَةِ. فَفَعَلَ بَنُو إِسْرَائِيلَ كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.

וַיְדַבֵּ֣ר מֹשֶׁה֮ אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ וַיֹּוצִ֣יאוּ אֶת־הַֽמְקַלֵּ֗ל אֶל־מִחוּץ֙ לַֽמַּחֲנֶ֔ה וַיִּרְגְּמ֥וּ אֹתֹ֖ו אָ֑בֶן וּבְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֣ל עָשׂ֔וּ כַּֽאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־מֹשֶֽׁה׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲥⲁϩⲟⲩⲓ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛ̀ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲥⲉⲧ ⲱⲛⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲱⲛⲓ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲧⲏⲣⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲓⲣⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ

And Moses spoke to the children of Israel, and they brought him that had cursed out of the camp, and stoned him with stones: and the children of Israel did as the Lord commanded Moses.

Και ειπεν ο Μωυσης προς τους υιους Ισραηλ, και εφεραν εξω του στρατοπεδου εκεινον οστις κατηρασθη και ελιθοβολησαν αυτον με λιθους· και οι υιοι Ισραηλ εκαμον καθως προσεταξεν ο Κυριος εις τον Μωυσην.

إصحاح 25

السنة السابعة

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى فِي جَبَلِ سِينَاءَ قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֤ר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה בְּהַ֥ר סִינַ֖י לֵאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϩⲓ ⲡⲧⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲥⲓⲛⲁ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses in the mount Sina, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην εν τω ορει Σινα, λεγων,

«كَلِّمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَقُلْ لَهُمْ: مَتَى أَتَيْتُمْ إِلَى الأَرْضِ الَّتِي أَنَا أُعْطِيكُمْ تَسْبِتُ الأَرْضُ سَبْتًا لِلرَّبِّ.

דַּבֵּ֞ר אֶל־בְּנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵהֶ֔ם כִּ֤י תָבֹ֙אוּ֙ אֶל־הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֥ר אֲנִ֖י נֹתֵ֣ן לָכֶ֑ם וְשָׁבְתָ֣ה הָאָ֔רֶץ שַׁבָּ֖ת לַיהוָֽה׃

Ϫⲉ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϫⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲁⲛϣⲉ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲫⲏ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉ̀ϯⲛⲁⲧⲏⲓϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲉⲣⲉⲙⲧⲟⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲫⲏ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉ̀ϯⲛⲁⲧⲏⲓϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϩⲁⲛⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲛⲉ

Speak to the children of Israel, and thou shalt say to them, Whensoever ye shall have entered into the land, which I give to you, then the land shall rest which I give to you, for its sabbaths to the Lord.

Λαλησον προς τους υιους Ισραηλ και ειπε προς αυτους, Οταν εισελθητε εις την γην, την οποιαν εγω διδω εις εσας, τοτε η γη θελει φυλαξει σαββατον εις τον Κυριον.

سِتَّ سِنِينَ تَزْرَعُ حَقْلَكَ، وَسِتَّ سِنِينَ تَقْضِبُ كَرْمَكَ وَتَجْمَعُ غَلَّتَهُمَا.

שֵׁ֤שׁ שָׁנִים֙ תִּזְרַ֣ע שָׂדֶ֔ךָ וְשֵׁ֥שׁ שָׁנִ֖ים תִּזְמֹ֣ר כַּרְמֶ֑ךָ וְאָסַפְתָּ֖ אֶת־תְּבוּאָתָֽהּ׃

Ⲋ̅ ⲛ̀ⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉⲕⲉ̀ⲥⲓϯ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲓⲟϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲋ̅ ⲛ̀ⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉⲕⲉ̀ϣⲱⲧ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲓⲁϩⲁⲗⲟⲗⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲱⲟⲩϯ ⲙ̀ⲡⲉϥⲟⲩⲧⲁϩ

Six years thou shalt sow thy field, and six years thou shall prune thy vine, and gather in its fruit.

Εξ ετη θελεις σπειρει τον αγρον σου και εξ ετη θελεις κλαδευει την αμπελον σου και θελεις συναγει τον καρπον αυτης·

وَأَمَّا السَّنَةُ السَّابِعَةُ فَفِيهَا يَكُونُ لِلأَرْضِ سَبْتُ عُطْلَةٍ، سَبْتًا لِلرَّبِّ. لَا تَزْرَعْ حَقْلَكَ وَلَا تَقْضِبْ كَرْمَكَ.

וּבַשָּׁנָ֣ה הַשְּׁבִיעִ֗ת שַׁבַּ֤ת שַׁבָּתֹון֙ יִהְיֶ֣ה לָאָ֔רֶץ שַׁבָּ֖ת לַיהוָ֑ה שָֽׂדְךָ֙ לֹ֣א תִזְרָ֔ע וְכַרְמְךָ֖ לֹ֥א תִזְמֹֽר׃

Ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ϯⲙⲁϩⲍ̅ ⲛ̀ⲣⲟⲙⲡⲓ ϩⲁⲛⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲛⲉ ⲟⲩⲙ̀ⲧⲟⲛ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ϩⲁⲛⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲕⲓⲟϩⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲥⲁⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲕϣⲱⲧ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲓⲁϩⲁⲗⲟⲗⲓ

But in the seventh year shall be a sabbath, it shall be a rest to the land, a sabbath to the Lord: thou shalt not sow thy field, and thou shalt not prune thy vine.

το δε εβδομον ετος θελει εισθαι σαββατον αναπαυσεως εις την γην, σαββατον δια τον Κυριον· τον αγρον σου δεν θελεις σπειρει και την αμπελον σου δεν θελεις κλαδευσει.

زِرِّيعَ حَصِيدِكَ لَا تَحْصُدْ، وَعِنَبَ كَرْمِكَ الْمُحْوِلِ لَا تَقْطِفْ. سَنَةَ عُطْلَةٍ تَكُونُ لِلأَرْضِ.

אֵ֣ת סְפִ֤יחַ קְצִֽירְךָ֙ לֹ֣א תִקְצֹ֔ור וְאֶת־עִנְּבֵ֥י נְזִירֶ֖ךָ לֹ֣א תִבְצֹ֑ר שְׁנַ֥ת שַׁבָּתֹ֖ון יִהְיֶ֥ה לָאָֽרֶץ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏ ⲉⲧⲛⲁⲣⲱⲧ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲕⲓⲟϩⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲥⲟⲕⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲓⲁϩⲁⲗⲟⲗⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲕⲧⲟⲩⲃⲟ ⲛ̀ⲛⲉⲕϭⲟⲗϥ ⲟⲩⲣⲟⲙⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲙ̀ⲧⲟⲛ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁϩⲓ

And thou shalt not gather the spontaneous produce of thy field, and thou shalt not gather fully the grapes of thy dedication: it shall be a year of rest to the land.

Δεν θελεις θερισει τον βλαστανοντα αφ' εαυτου θερισμον σου και τα σταφυλια της ακλαδευτου αμπελου σου δεν θελεις τρυγησει ενιαυτος αναπαυσεως θελει εισθαι εις την γην·

وَيَكُونُ سَبْتُ الأَرْضِ لَكُمْ طَعَامًا. لَكَ وَلِعَبْدِكَ وَلأَمَتِكَ وَلأَجِيرِكَ وَلِمُسْتَوْطِنِكَ النَّازِلِينَ عِنْدَكَ،

וְ֠הָיְתָה שַׁבַּ֨ת הָאָ֤רֶץ לָכֶם֙ לְאָכְלָ֔ה לְךָ֖ וּלְעַבְדְּךָ֣ וְלַאֲמָתֶ֑ךָ וְלִשְׂכִֽירְךָ֙ וּלְתֹושָׁ֣בְךָ֔ הַגָּרִ֖ים עִמָּֽךְ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲱ ⲛⲓⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲉⲕⲉ̀ⲟⲩⲟⲙⲟⲩ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲕⲃⲱⲕ ⲛⲉⲙ ⲧⲉⲕⲃⲱⲕⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲕⲣⲉⲙⲃⲉⲭⲉ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲣⲉⲙⲛ̀ϫⲱⲓⲗⲓ ⲉⲑⲟⲩⲉϩ ⲉ̀ⲣⲟⲕ

And the sabbaths of the land shall be food for thee, and for thy man-servant, and for thy maid-servant, and thy hireling, and the stranger that abides with thee.

και το σαββατον της γης θελει εισθαι τροφη εις εσας· εις σε, και εις τον δουλον σου, και εις την δουλην σου, και εις τον μισθωτον σου, και εις τον ξενον τον παροικουντα μετα σου.

وَلِبَهَائِمِكَ وَلِلْحَيَوَانِ الَّذِي فِي أَرْضِكَ تَكُونُ كُلُّ غَلَّتِهَا طَعَامًا.

וְלִ֨בְהֶמְתְּךָ֔ וְלַֽחַיָּ֖ה אֲשֶׁ֣ר בְּאַרְצֶ֑ךָ תִּהְיֶ֥ה כָל־תְּבוּאָתָ֖הּ לֶאֱכֹֽל׃ ס

Ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲕⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲡⲉⲕⲕⲁϩⲓ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉϥⲟⲩⲧⲁϩ ⲧⲏⲣϥ ⲉⲩϧⲣⲉ

And for thy cattle, and for the wild beats that are in thy land, shall every fruit of it be for food.

Και εις τα κτηνη σου, και εις τα ζωα τα εν τη γη σου, θελει εισθαι ολον το προιον αυτου εις τροφην.

سنة اليوبيل

«وَتَعُدُّ لَكَ سَبْعَةَ سُبُوتِ سِنِينَ. سَبْعَ سِنِينَ سَبْعَ مَرَّاتٍ. فَتَكُونُ لَكَ أَيَّامُ السَّبْعَةِ السُّبُوتِ السَّنَوِيَّةِ تِسْعًا وَأَرْبَعِينَ سَنَةً.

וְסָפַרְתָּ֣ לְךָ֗ בַע שַׁבְּתֹ֣ת שָׁנִ֔ים שֶׁ֥בַע שָׁנִ֖ים שֶׁ֣בַע פְּעָמִ֑ים וְהָי֣וּ לְךָ֗ יְמֵי֙ בַע שַׁבְּתֹ֣ת הַשָּׁנִ֔ים תֵּ֥שַׁע וְאַרְבָּעִ֖ים שָׁנָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲱⲡ ⲛⲁⲕ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲉⲙⲧⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛⲣⲟⲙⲡⲓ ⲍ̅ ⲛ̀ⲣⲟⲙⲡⲓ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲥⲟⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲁⲕ ⲛ̀ϫⲉ ⲍ̅ ⲛ̀ⲉⲃⲇⲟⲙⲁⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛⲣⲟⲙⲡⲓ ⲙ̅ⲑ̅ ⲛ̀ⲣⲟⲙⲡⲓ

And thou shalt reckon to thyself seven sabbaths of years, seven times seven years; and they shall be to thee seven weeks of years, nine and forty years.

Και θελεις αριθμησει εις σεαυτον επτα εβδομαδας ετων, επτακις επτα ετη· και αι ημεραι των επτα εβδομαδων των ετων θελουσιν εισθαι εις σε τεσσαρακοντα εννεα ετη.

ثُمَّ تُعَبِّرُ بُوقَ الْهُتَافِ فِي الشَّهْرِ السَّابِعِ فِي عَاشِرِ الشَّهْرِ. فِي يَوْمِ الْكَفَّارَةِ تُعَبِّرُونَ الْبُوقَ فِي جَمِيعِ أَرْضِكُمْ.

וְהַֽעֲבַרְתָּ֞ שֹׁופַ֤ר תְּרוּעָה֙ בַּחֹ֣דֶשׁ הַשְּׁבִעִ֔י בֶּעָשֹׂ֖ור לַחֹ֑דֶשׁ בְּיֹום֙ הַכִּפֻּרִ֔ים תַּעֲבִ֥ירוּ שֹׁופָ֖ר בְּכָל־אַרְצְכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϩⲓⲱⲓϣ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲙⲏ ⲛ̀ⲥⲁⲗⲡⲓⲅⲅⲟⲥ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲧⲉⲛⲕⲁϩⲓ ⲧⲏⲣϥ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲁⲃⲟⲧ ⲙ̀ⲙⲁϩⲍ̅ ⲛ̀ⲥⲟⲩⲓ̅ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲃⲟⲧ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲧⲱⲃϩ ⲉⲑⲃⲉ ⲟⲩⲭⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϩⲓⲱⲓϣ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲥⲁⲗⲡⲓⲅⲅⲟⲥ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲧⲉⲛⲕⲁϩⲓ ⲧⲏⲣϥ

In the seventh month, on the tenth day of the month, ye shall make a proclamation with the sound of a trumpet in all your land; on the day of atonement ye shall make a proclamation with a trumpet in all your land.

Τοτε θελεις καμει να ηχηση ο αλαλαγμος της σαλπιγγος την δεκατην του εβδομου μηνος· την ημεραν του εξιλασμου θελετε καμει να ηχηση η σαλπιγξ καθ' ολην την γην σας.

وَتُقَدِّسُونَ السَّنَةَ الْخَمْسِينَ، وَتُنَادُونَ بِالْعِتْقِ فِي الأَرْضِ لِجَمِيعِ سُكَّانِهَا. تَكُونُ لَكُمْ يُوبِيلًا، وَتَرْجِعُونَ كُلٌّ إِلَى مُلْكِهِ، وَتَعُودُونَ كُلٌّ إِلَى عَشِيرَتِهِ.

וְקִדַּשְׁתֶּ֗ם אֵ֣ת שְׁנַ֤ת הַחֲמִשִּׁים֙ שָׁנָ֔ה וּקְרָאתֶ֥ם דְּרֹ֛ור בָּאָ֖רֶץ לְכָל־יֹשְׁבֶ֑יהָ יֹובֵ֥ל הִוא֙ תִּהְיֶ֣ה לָכֶ֔ם וְשַׁבְתֶּ֗ם אִ֚ישׁ אֶל־אֲחֻזָּתֹ֔ו וְאִ֥ישׁ אֶל־מִשְׁפַּחְתֹּ֖ו תָּשֻֽׁבוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟ ⲛ̀ϯⲣⲟⲙⲡⲓ ⲙ̀ⲙⲁϩⲛ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϩⲓⲱⲓϣ ⲛ̀ⲟⲩⲭⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧϣⲟⲡ ϩⲓⲱⲧϥ ⲟⲩⲣⲟⲙⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲭⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲧⲉ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲥϯⲙⲏⲓⲛⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲑⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲕⲟⲧϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲉ̀ⲑⲏ ⲉⲧⲉ ⲑⲱϥ ⲛ̀ⲕⲧⲏⲥⲓⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϣⲉ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲑⲏ ⲉⲧⲉ ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲣⲓⲥ

And ye shall sanctify the year, the fiftieth year, and ye shall proclaim a release upon the land to all that inhabit it; it shall be given a year of release, a jubilee for you; and each one shall depart to his possession, and ye shall go each to his family.

Και θελετε αγιασει το πεντηκοστον ετος και θελετε διακηρυξει αφεσιν εις την γην προς παντας τους κατοικους αυτης· ουτος θελει εισθαι ενιαυτος αφεσεως εις εσας· και θελετε επιστρεψει εκαστος εις το κτημα αυτου και θελετε επιστρεψει εκαστος εις την οικογενειαν αυτου.

يُوبِيلًا تَكُونُ لَكُمُ السَّنَةُ الْخَمْسُونَ. لَا تَزْرَعُوا وَلَا تَحْصُدُوا زِرِّيعَهَا، وَلَا تَقْطِفُوا كَرْمَهَا الْمُحْوِلَ.

יֹובֵ֣ל הִ֗וא שְׁנַ֛ת הַחֲמִשִּׁ֥ים שָׁנָ֖ה תִּהְיֶ֣ה לָכֶ֑ם לֹ֣א תִזְרָ֔עוּ וְלֹ֤א תִקְצְרוּ֙ אֶת־סְפִיחֶ֔יהָ וְלֹ֥א תִבְצְר֖וּ אֶת־נְזִרֶֽיהָ׃

Ⲟⲩⲙⲏⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲭⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉ ⲑⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ϯⲣⲟⲙⲡⲓ ⲙ̀ⲙⲁϩⲛ̅ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉⲥϫⲏⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲥⲓϯ ⲛ̀ϧⲏⲧⲥ ⲟⲩⲇⲉ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲱⲥϧ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϭⲱⲗ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ⲛ̀ⲧⲁϥ

This is a jubilee of release, the year shall be to you the fiftieth year: ye shall not sow, nor reap the produce that comes of itself from the land, neither shall ye gather its dedicated fruits.

Ενιαυτος αφεσεως θελει εισθαι εις εσας το πεντηκοστον ετος· δεν θελετε σπειρει ουδε θελετε θερισει το βλαστανον αφ' εαυτου εν αυτω και δεν θελετε τρυγησει την ακλαδευτον αμπελον αυτου·

إِنَّهَا يُوبِيلٌ. مُقَدَّسَةً تَكُونُ لَكُمْ. مِنَ الْحَقْلِ تَأْكُلُونَ غَلَّتَهَا.

כִּ֚י יֹובֵ֣ל הִ֔וא קֹ֖דֶשׁ תִּהְיֶ֣ה לָכֶ֑ם מִן־הַ֨שָּׂדֶ֔ה תֹּאכְל֖וּ אֶת־תְּבוּאָתָֽהּ׃

Ϫⲉ ⲟⲩⲙⲏⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲭⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲧⲉ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲟⲩⲱⲙ ⲛ̀ⲛⲉⲥⲟⲩⲧⲁϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲙⲉϣϣⲟϯ

For it is a jubilee of release; it shall be holy to you, ye shall eat its fruits off the fields.

διοτι ενιαυτος αφεσεως ειναι αγιος θελει εισθαι εις εσας· απο της πεδιαδος θελετε τρωγει το προιον αυτης.

فِي سَنَةِ الْيُوبِيلِ هَذِهِ تَرْجِعُونَ كُلٌّ إِلَى مُلْكِهِ.

בִּשְׁנַ֥ת הַיֹּובֵ֖ל הַזֹּ֑את תָּשֻׁ֕בוּ אִ֖ישׁ אֶל־אֲחֻזָּתֹֽו׃

Ϧⲉⲛ ϯⲣⲟⲙⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲭⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲙⲏⲓⲛⲓ ⲉϥⲉ̀ⲕⲟⲧϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲉ̀ⲡⲉϥⲙⲁⲛ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲧⲁϥϫⲫⲟϥ

In the year of the release even the jubilee of it, shall each one return to his possession.

Εις το ετος τουτο της αφεσεως θελετε επιστρεψει εκαστος εις το κτημα αυτου.

فَمَتَى بِعْتَ صَاحِبَكَ مَبِيعًا، أَوِ اشْتَرَيْتَ مِنْ يَدِ صَاحِبِكَ، فَلَا يَغْبِنْ أَحَدُكُمْ أَخَاهُ.

וְכִֽי־תִמְכְּר֤וּ מִמְכָּר֙ לַעֲמִיתֶ֔ךָ אֹ֥ו קָנֹ֖ה מִיַּ֣ד עֲמִיתֶ֑ךָ אַל־תֹּונ֖וּ אִ֥ישׁ אֶת־אָחִֽיו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲛ̀ⲧⲉⲕϯ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲭⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡⲉⲕϣⲫⲏⲣ ⲓⲉ ⲛ̀ⲧⲉⲕϣⲱⲡ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲡⲉⲕϣⲫⲏⲣ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲑⲣⲉ ⲫⲣⲱⲙⲓ ϩⲟϫϩⲉϫ ⲙ̀ⲡⲉϥϣⲫⲏⲣ

And if thou shouldest sell a possession to thy neighbour, or if thou shouldest buy of thy neighbour, let not a man oppress his neighbour.

Και εαν πωλησης τι εις τον πλησιον σου η αγορασης παρα του πλησιον σου, ουδεις εξ υμων θελει δυναστευσει τον αδελφον αυτου.

حَسَبَ عَدَدِ السِّنِينَ بَعْدَ الْيُوبِيلِ تَشْتَرِي مِنْ صَاحِبِكَ، وَحَسَبَ سِنِي الْغَلَّةِ يَبِيعُكَ.

בְּמִסְפַּ֤ר שָׁנִים֙ אַחַ֣ר הַיֹּובֵ֔ל תִּקְנֶ֖ה מֵאֵ֣ת עֲמִיתֶ֑ךָ בְּמִסְפַּ֥ר שְׁנֵֽי־תְבוּאֹ֖ת יִמְכָּר־לָֽךְ׃

Ⲕⲁⲧⲁ ⲧⲏⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲣⲟⲙⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲡⲓⲙⲏⲓⲛⲓ ⲉⲕⲉ̀ϣⲱⲡ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲡⲉⲕϣⲫⲏⲣ ⲕⲁⲧⲁ ⲧⲏⲡⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲟⲙⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲟⲩⲧⲁϩ ⲉϥⲉ̀ϯ ⲛⲁⲕ ⲛ̀ⲟⲩϣⲉⲃⲓⲱ

According to the number of years after the jubilee shalt thou buy of thy neighbour, according to the number of years of the fruits shall he sell to thee.

Κατα τον αριθμον των ετων μετα την αφεσιν θελεις αγορασει παρα του πλησιον σου, και κατα τον αριθμον των ετων των γεννηματων θελει πωλησει εις σε.

عَلَى قَدْرِ كَثْرَةِ السِّنِينَ تُكَثِّرُ ثَمَنَهُ، وَعَلَى قَدْرِ قِلَّةِ السِّنِينَ تُقَلِّلُ ثَمَنَهُ، لأَنَّهُ عَدَدَ الْغَلاَّتِ يَبِيعُكَ.

לְפִ֣י ׀ רֹ֣ב הַשָּׁנִ֗ים תַּרְבֶּה֙ מִקְנָתֹ֔ו וּלְפִי֙ מְעֹ֣ט הַשָּׁנִ֔ים תַּמְעִ֖יט מִקְנָתֹ֑ו כִּ֚י מִסְפַּ֣ר תְּבוּאֹ֔ת ה֥וּא מֹכֵ֖ר לָֽךְ׃

Ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲓϩⲟⲩⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉϥⲉ̀ⲑⲣⲉ ⲡⲉϥϫⲫⲟ ⲁϣⲁⲓ ⲛⲁⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲓⲥⲃⲟⲕ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉϥⲉ̀ⲑⲣⲉ ⲡⲉϥϫⲫⲟ ⲥⲃⲟⲕ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲉⲧⲛⲁϯϣⲉⲃⲓⲱ ⲛⲁⲕ ⲛ̀ⲧⲏⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲟⲩⲧⲁϩ

According as there may be a greater number of years he shall increase the value of his possession, and according as there may be a less number of years he shall lessen the value of his possession; for according to the number of his crops, so shall he sell to thee.

Κατα το πληθος των ετων θελεις αυξησει την τιμην αυτου και κατα την ολιγοτητα των ετων θελεις ελαττωσει την τιμην αυτου· διοτι κατα τον αριθμον των ετων των γεννηματων θελει πωλησει εις σε.

فَلَا يَغْبِنْ أَحَدُكُمْ صَاحِبَهُ، بَلِ اخْشَ إِلَهَكَ. إِنِّي أَنَا الرَّبُّ إِلَهُكُمْ.

וְלֹ֤א תֹונוּ֙ אִ֣ישׁ אֶת־עֲמִיתֹ֔ו וְיָרֵ֖אתָ מֵֽאֱלֹהֶ֑יךָ כִּ֛י אֲנִ֥י יְהֹוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲑⲣⲉ ⲫⲣⲱⲙⲓ ϩⲟϫϩⲉϫ ⲙ̀ⲡⲉϥϣⲫⲏⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲉⲣϩⲟϯ ϧⲁⲧϩⲏ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲕⲛⲟⲩϯ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ

Let not a man oppress his neighbour, and thou shalt fear the Lord thy God: I am the Lord thy God.

Και δεν θελετε δυναστευσει εκαστος τον πλησιον αυτου αλλα θελεις φοβηθη τον Θεον σου· διοτι εγω ειμαι Κυριος ο Θεος σας.

فَتَعْمَلُونَ فَرَائِضِي وَتَحْفَظُونَ أَحْكَامِي وَتَعْمَلُونَهَا لِتَسْكُنُوا عَلَى الأَرْضِ آمِنِينَ.

וַעֲשִׂיתֶם֙ אֶת־חֻקֹּתַ֔י וְאֶת־מִשְׁפָּטַ֥י תִּשְׁמְר֖וּ וַעֲשִׂיתֶ֣ם אֹתָ֑ם וִֽישַׁבְתֶּ֥ם עַל־הָאָ֖רֶץ לָבֶֽטַח׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲛⲁⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲁϩⲁⲡ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲁⲓⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲧⲁϫⲣⲟ ⲛ̀ϩⲏⲧ

And ye shall keep all my ordinances, and all my judgments; and do ye observe them, and ye shall keep them, and dwell securely in the land.

Και θελετε καμνει τα προσταγματα μου και τας κρισεις μου θελετε φυλαττει και θελετε εκτελει αυτα· και θελετε κατοικει ασφαλως επι της γης.

وَتُعْطِي الأَرْضُ ثَمَرَهَا فَتَأْكُلُونَ لِلشِّبَعِ، وَتَسْكُنُونَ عَلَيْهَا آمِنِينَ.

וְנָתְנָ֤ה הָאָ֙רֶץ֙ פִּרְיָ֔הּ וַאֲכַלְתֶּ֖ם לָשֹׂ֑בַע וִֽישַׁבְתֶּ֥ם לָבֶ֖טַח עָלֶֽיהָ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲉϥⲉ̀ϯ ⲛ̀ⲛⲉϥⲟⲩⲧⲁϩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲡⲥⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲧⲁϫⲣⲟ ⲛ̀ϩⲏⲧ

And the land shall yield her increase, and ye shall eat to fullness, and shall dwell securely in it.

Και η γη θελει διδει τους καρπους αυτης και θελετε τρωγει εις χορτασμον, και θελετε κατοικει ασφαλως επ' αυτης.

وَإِذَا قُلْتُمْ: مَاذَا نَأْكُلُ فِي السَّنَةِ السَّابِعَةِ إِنْ لَمْ نَزْرَعْ وَلَمْ نَجْمَعْ غَلَّتَنَا؟

וְכִ֣י תֹאמְר֔וּ מַה־נֹּאכַ֖ל בַּשָּׁנָ֣ה הַשְּׁבִיעִ֑ת הֵ֚ן לֹ֣א נִזְרָ֔ע וְלֹ֥א נֶאֱסֹ֖ף אֶת־תְּבוּאָתֵֽנוּ׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲁⲛϫⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲟⲩⲟⲙϥ ϧⲉⲛ ϯⲣⲟⲙⲡⲓ ⲙ̀ⲙⲁϩⲍ̅ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲛ̀ⲧⲉⲛϣ̀ⲧⲉⲙⲥⲓϯ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲛϣ̀ⲧⲉⲙⲑⲱⲟⲩϯ ⲛ̀ⲛⲉⲛⲟⲩⲧⲁϩ

And if ye should say, What shall we eat in this seventh year, if we do not sow nor gather in our fruits?

Εαν δε ειπητε, Τι θελομεν φαγει το εβδομον ετος, αν ημεις δεν σπειρωμεν μητε συναξωμεν τα γεννηματα ημων;

فَإِنِّي آمُرُ بِبَرَكَتِي لَكُمْ فِي السَّنَةِ السَّادِسَةِ، فَتَعْمَلُ غَلَّةً لِثَلاَثِ سِنِينَ.

וְצִוִּ֤יתִי אֶת־בִּרְכָתִי֙ לָכֶ֔ם בַּשָּׁנָ֖ה הַשִּׁשִּׁ֑ית וְעָשָׂת֙ אֶת־הַתְּבוּאָ֔ה לִשְׁלֹ֖שׁ הַשָּׁנִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲟⲩⲱⲣⲡ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲡⲁⲥⲙⲟⲩ ϧⲉⲛ ϯⲣⲟⲙⲡⲓ ⲙ̀ⲙⲁϩⲋ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲧⲁⲟⲩⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩⲧⲁϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉϥⲕⲏⲃ ⲛ̀ⲅ̅ ⲛ̀ⲥⲟⲡ ⲉⲑⲃⲉ ϯⲅ̀ ⲛ̀ⲣⲟⲙⲡⲓ

Then will I send my blessing upon you in the sixth year, and the land shall produce its fruits for three years.

τοτε θελω προσταξει την ευλογιαν μου να ελθη εφ' υμας το εκτον ετος, και θελει καμει τα γεννηματα αυτης δια τρια ετη.

فَتَزْرَعُونَ السَّنَةَ الثَّامِنَةَ وَتَأْكُلُونَ مِنَ الْغَلَّةِ الْعَتِيقَةِ إِلَى السَّنَةِ التَّاسِعَةِ. إِلَى أَنْ تَأْتِيَ غَلَّتُهَا تَأْكُلُونَ عَتِيقًا.

וּזְרַעְתֶּ֗ם אֵ֚ת הַשָּׁנָ֣ה הַשְּׁמִינִ֔ת וַאֲכַלְתֶּ֖ם מִן־הַתְּבוּאָ֣ה יָשָׁ֑ן עַ֣ד ׀ הַשָּׁנָ֣ה הַתְּשִׁיעִ֗ת עַד־בֹּוא֙ תְּב֣וּאָתָ֔הּ תֹּאכְל֖וּ יָשָֽׁן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲥⲓϯ ϧⲉⲛ ϯⲣⲟⲙⲡⲓ ⲙ̀ⲙⲁϩⲏ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲟⲩⲱⲙ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲡⲁⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲟⲩⲧⲁϩ ϣⲁ ϯⲣⲟⲙⲡⲓ ⲙ̀ⲙⲁϩⲑ̅ ϣⲁⲧⲟⲩⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲥⲟⲩⲧⲁϩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲟⲩⲱⲙ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲡⲁⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛⲁⲡⲁⲥ

And ye shall sow in the eighth year, and eat old fruits till the ninth year: until its fruit come, ye shall eat old fruits of the old.

Και θελετε σπειρει το ογδοον ετος, και θελετε τρωγει απο των παλαιων γεννηματων μεχρι του εννατου ετους· εωσου ελθωσι τα γεννηματα αυτης θελετε τρωγει παλαια.

«وَالأَرْضُ لَا تُبَاعُ بَتَّةً، لأَنَّ لِيَ الأَرْضَ، وَأَنْتُمْ غُرَبَاءُ وَنُزَلاَءُ عِنْدِي.

וְהָאָ֗רֶץ לֹ֤א תִמָּכֵר֙ לִצְמִתֻ֔ת כִּי־לִ֖י הָאָ֑רֶץ כִּֽי־גֵרִ֧ים וְתֹושָׁבִ֛ים אַתֶּ֖ם עִמָּדִֽי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲟⲩϯ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲩⲧⲁϫⲣⲟ ⲫⲱⲓ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲉⲑⲃⲉ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ϩⲁⲛϣⲉⲙⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲣⲉⲙⲛϫⲱⲓⲗⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲙ̀ⲑⲟ

And the land shall not be sold for a permanence; for the land is mine, because ye are strangers and sojourners before me.

Και η γη δεν θελει πωλεισθαι εις απαλλοτριωσιν· διοτι ιδικη μου ειναι η γη· διοτι σεις εισθε ξενοι και παροικοι εμπροσθεν μου.

بَلْ فِي كُلِّ أَرْضِ مُلْكِكُمْ تَجْعَلُونَ فِكَاكًا لِلأَرْضِ.

וּבְכֹ֖ל אֶ֣רֶץ אֲחֻזַּתְכֶ֑ם גְּאֻלָּ֖ה תִּתְּנ֥וּ לָאָֽרֶץ׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛⲁⲙⲁϩⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϯ ⲛ̀ϩⲁⲛⲥⲱϯ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁϩⲓ

And in every land of your possession, ye shall allow ransoms for the land.

Δια τουτο καθ' ολην την γην της ιδιοκτησιας σας θελετε συγχωρει εξαγορασιν της γης.

إِذَا افْتَقَرَ أَخُوكَ فَبَاعَ مِنْ مُلْكِهِ، يَأْتِي وَلِيُّهُ الأَقْرَبُ إِلَيْهِ وَيَفُكُّ مَبِيعَ أَخِيهِ.

כִּֽי־יָמ֣וּךְ אָחִ֔יךָ וּמָכַ֖ר מֵאֲחֻזָּתֹ֑ו וּבָ֤א גֹֽאֲלֹו֙ הַקָּרֹ֣ב אֵלָ֔יו וְגָאַ֕ל אֵ֖ת מִמְכַּ֥ר אָחִֽיו׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ϩⲏⲕⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉⲕⲥⲟⲛ ⲉⲧⲛⲉⲙⲁⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲁⲙⲁϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧϫⲏϥ ⲉⲧϧⲉⲛⲧ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲉϥⲉ̀ⲥⲱϯ ⲙ̀ⲡⲓϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲥⲟⲛ

And if thy brother who is with thee be poor, and should have sold part of his possession, and his kinsman who is nigh to him come, then he shall redeem the possession which his brother has sold.

Εαν ο αδελφος σου πτωχευση και πωληση εκ των κτηματων αυτου και ελθη ο πλησιεστερος αυτου συγγενης δια να εξαγοραση αυτα, τοτε θελει εξαγορασει ο, τι επωλησεν ο αδελφος αυτου.

وَمَنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ، فَإِنْ نَالَتْ يَدُهُ وَوَجَدَ مِقْدَارَ فِكَاكِهِ،

וְאִ֕ישׁ כִּ֛י לֹ֥א יִֽהְיֶה־לֹּ֖ו גֹּאֵ֑ל וְהִשִּׂ֣יגָה יָדֹ֔ו וּמָצָ֖א כְּדֵ֥י גְאֻלָּתֹֽו׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲡⲉⲧϫⲏϥ ϧⲁⲣⲟϥ ⲙ̀ⲡⲉ ⲧⲉϥϫⲓϫ ϫⲓⲙⲓ ϧⲉⲛ ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϫⲓⲙⲓ ⲛⲁϥ ⲙ̀ⲡⲓⲣⲱϣⲓ ⲛ̀ⲥⲱϯ ⲛ̀ⲧⲁϥ

And if one have no near kinsman, and he prosper with his hand, and he find sufficient money, even his ransom;

Εαν δε ο ανθρωπος δεν εχη συγγενη δια να εξαγοραση αυτα, και ευπορησε και ευρηκεν ικανα δια να εξαγοραση αυτα,

يَحْسُبُ سِنِي بَيْعِهِ، وَيَرُدُّ الْفَاضِلَ لِلإِنْسَانِ الَّذِي بَاعَ لَهُ، فَيَرْجِعُ إِلَى مُلْكِهِ.

וְחִשַּׁב֙ אֶת־שְׁנֵ֣י מִמְכָּרֹ֔ו וְהֵשִׁיב֙ אֶת־הָ֣עֹדֵ֔ף לָאִ֖ישׁ אֲשֶׁ֣ר מָֽכַר־לֹ֑ו וְשָׁ֖ב לַאֲחֻזָּתֹֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϥⲓ ⲙ̀ⲡⲱⲡ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲟⲙⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧⲟⲓ ⲛ̀ϩⲟⲩⲟ ⲉϥⲉ̀ⲧⲏⲓϥ ⲙ̀ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥϯ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲥⲑⲟ ⲉ̀ⲡⲉϥⲁⲙⲁϩⲓ

then shall he calculate the years of his sale, and he shall give what is due to the man to whom he sold it, and he shall return to his possession.

τοτε ας αριθμηση τα ετη της πωλησεως αυτου και ας αποδωση το περιπλεον εις τον ανθρωπον, εις τον οποιον επωλησεν αυτα, και ας επιστρεψη εις τα κτηματα αυτου.

وَإِنْ لَمْ تَنَلْ يَدُهُ كِفَايَةً لِيَرُدَّ لَهُ، يَكُونُ مَبِيعُهُ فِي يَدِ شَارِيهِ إِلَى سَنَةِ الْيُوبِيلِ، ثُمَّ يَخْرُجُ فِي الْيُوبِيلِ فَيَرْجِعُ إِلَى مُلْكِهِ.

וְאִ֨ם לֹֽא־מָֽצְאָ֜ה יָדֹ֗ו דֵּי֮ הָשִׁ֣יב לֹו֒ וְהָיָ֣ה מִמְכָּרֹ֗ו בְּיַד֙ הַקֹּנֶ֣ה אֹתֹ֔ו עַ֖ד שְׁנַ֣ת הַיֹּובֵ֑ל וְיָצָא֙ בַּיֹּבֵ֔ל וְשָׁ֖ב לַאֲחֻזָּתֹֽו׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉϣ̀ⲧⲉⲙ ⲧⲉϥϫⲓϫ ϫⲓⲙⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲣⲱϣⲓ ϩⲱⲥⲇⲉ ⲉ̀ϯϣⲉⲃⲓⲱ ⲛⲁϥ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲧⲏⲓϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥϣⲱⲡ ϣⲁ ϯⲙⲁϩⲋ̅ ⲛ̀ⲣⲟⲙⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲭⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲥⲏⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲭⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲥⲑⲟ ⲙ̀ⲡⲉϥⲁⲙⲁϩⲓ

But if his hand have not prospered sufficiently, so as that he should restore the money to him, then he that bought the possessions shall have them till the sixth year of the release; and it shall go out in the release, and the owner shall return to his possession.

Αλλ' εαν δεν ηναι ικανος ωστε να δωση την τιμην εις αυτον, τοτε το πωληθεν θελει μενει εν τη χειρι του αγορασαντος αυτο μεχρι του ετους της αφεσεως· και θελει απελευθερωθη εν τη αφεσει και θελει επιστρεψει εις τα κτηματα αυτου.

«وَإِذَا بَاعَ إِنْسَانٌ بَيْتَ سَكَنٍ فِي مَدِينَةٍ ذَاتِ سُورٍ، فَيَكُونُ فِكَاكُهُ إِلَى تَمَامِ سَنَةِ بَيْعِهِ. سَنَةً يَكُونُ فِكَاكُهُ.

וְאִ֗ישׁ כִּֽי־יִמְכֹּ֤ר בֵּית־מֹושַׁב֙ עִ֣יר חֹומָ֔ה וְהָיְתָה֙ גְּאֻלָּתֹ֔ו עַד־תֹּ֖ם שְׁנַ֣ת מִמְכָּרֹ֑ו יָמִ֖ים תִּהְיֶ֥ה גְאֻלָּתֹֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲟⲩⲁⲓ ϯ ⲛ̀ⲟⲩⲏⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲩϣⲟⲡ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲉϥϧⲉⲛ ⲟⲩⲃⲁⲕⲓ ⲉⲥⲧⲁⲕⲧⲏⲟⲩⲧ ⲛ̀ⲥⲟⲃⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉϥⲥⲱϯ ϣⲁⲧⲉⲥϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲣⲟⲙⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛⲉϩⲟⲟⲩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉϥⲥⲱϯ

And if any one should sell an inhabited house in a walled city, then there shall be the ransom of it, until the time is fulfilled: its time of ransom shall be a full year.

Και εαν τις πωληση οικον οικησιμον εν πολει περιτετειχισμενη, τοτε δυναται να εξαγοραση αυτον εντος ενος ετους απο της πωλησεως αυτου· εντος ενος ολοκληρου ετους δυναται να εξαγοραση αυτον.

وَإِنْ لَمْ يُفَكَّ قَبْلَ أَنْ تَكْمُلَ لَهُ سَنَةٌ تَامَّةٌ، وَجَبَ الْبَيْتُ الَّذِي فِي الْمَدِينَةِ ذَاتِ السُّورِ بَتَّةً لِشَارِيهِ فِي أَجْيَالِهِ. لَا يَخْرُجُ فِي الْيُوبِيلِ.

וְאִ֣ם לֹֽא־יִגָּאֵ֗ל עַד־מְלֹ֣את לֹו֮ שָׁנָ֣ה תְמִימָה֒ וְ֠קָם הַבַּ֨יִת אֲשֶׁר־בָּעִ֜יר אֲשֶׁר־ [לֹא כ] (לֹ֣ו ק) חֹמָ֗ה לַצְּמִיתֻ֛ת לַקֹּנֶ֥ה אֹתֹ֖ו לְדֹרֹתָ֑יו לֹ֥א יֵצֵ֖א בַּיֹּבֵֽל׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲩϣ̀ⲧⲉⲙⲥⲟⲧϥ ϣⲁⲧⲉⲥϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲣⲟⲙⲡⲓ ⲧⲏⲣⲥ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲏⲓ ⲫⲏ ⲉⲧϧⲉⲛ ϯⲃⲁⲕⲓ ⲉⲧⲧⲁⲕⲧⲏⲟⲩⲧ ⲛ̀ⲥⲟⲃⲧ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲧⲁϫⲣⲟ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥϣⲟⲡϥ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲛⲉϥϫⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉϥⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲥⲏⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲭⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

And if it be not ransomed until there be completed of its time a full year, the house which is in the walled city shall be surely confirmed to him that bought it, throughout his generations; and it shall not go out in the release.

Αλλ' εαν δεν εξαγορασθη εωσου συμπληρωθη εις αυτον ολοκληρον το ετος, τοτε ο οικος ο εν τη περιτετειχισμενη πολει θελει κυρωθη διαπαντος εις τον αγορασαντα, εις τας γενεας αυτου· δεν θελει απελευθερωθη εν τη αφεσει.

لكِنَّ بُيُوتَ الْقُرَى الَّتِي لَيْسَ لَهَا سُورٌ حَوْلَهَا، فَمَعَ حُقُولِ الأَرْضِ تُحْسَبُ. يَكُونُ لَهَا فِكَاكٌ، وَفِي الْيُوبِيلِ تَخْرُجُ.

וּבָתֵּ֣י הַחֲצֵרִ֗ים אֲשֶׁ֨ר אֵין־לָהֶ֤ם חֹמָה֙ סָבִ֔יב עַל־שְׂדֵ֥ה הָאָ֖רֶץ יֵחָשֵׁ֑ב גְּאֻלָּה֙ תִּהְיֶה־לֹּ֔ו וּבַיֹּבֵ֖ל יֵצֵֽא׃

Ⲛⲓⲏⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ⲑⲱⲟⲩ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲛⲓⲉⲣⲃⲓ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲥⲟⲃⲧ ⲧⲁⲕⲧⲏⲟⲩⲧ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲉⲩⲉ̀ⲟⲡⲟⲩ ⲉ̀ϯⲕⲟⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩⲥⲱϯ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲥⲏⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲥⲏⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲭⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲩⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

But the houses in the villages which have not a wall round about them, shall be reckoned as the fields of the country: they shall always be redeemable, and they shall go out in the release.

Αι οικιαι ομως των χωριων, τα οποια δεν ειναι περιτετειχισμενα, θελουσι λογιζεσθαι ως οι αγροι της γης· δυνανται να εξαγοραζωνται και θελουσιν απελευθερουσθαι εν τη αφεσει.

وَأَمَّا مُدُنُ اللاَّوِيِّينَ، بُيُوتُ مُدُنِ مُلْكِهِمْ، فَيَكُونُ لَهَا فِكَاكٌ مُؤَبَّدٌ لِلاَّوِيِّينَ.

וְעָרֵי֙ הַלְוִיִּ֔ם בָּתֵּ֖י עָרֵ֣י אֲחֻזָּתָ֑ם גְּאֻלַּ֥ת עֹולָ֖ם תִּהְיֶ֥ה לַלְוִיִּֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲃⲁⲕⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲗⲉⲩⲓⲧⲏⲥ ⲛⲓⲏⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲃⲁⲕⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲟⲩⲁⲙⲁϩⲓ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩⲥⲱϯ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲥⲏⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲗⲉⲩⲓⲧⲏⲥ

And the cities of the Levites, the houses of the cities in their possession, shall be always redeemable to the Levites.

Περι δε των πολεων των Λευιτων, αι οικιαι των πολεων της ιδιοκτησιας αυτων δυνανται να εξαγορασθωσιν υπο των Λευιτων εν παντι καιρω.

وَالَّذِي يَفُكُّهُ مِنَ اللاَّوِيِّينَ الْمَبِيعَ مِنْ بَيْتٍ أَوْ مِنْ مَدِينَةِ مُلْكِهِ يَخْرُجُ فِي الْيُوبِيلِ، لأَنَّ بُيُوتَ مُدُنِ اللاَّوِيِّينَ هِيَ مُلْكُهُمْ فِي وَسَطِ بَنِي إِسْرَائِيلَ.

וַאֲשֶׁ֤ר יִגְאַל֙ מִן־הַלְוִיִּ֔ם וְיָצָ֧א מִמְכַּר־בַּ֛יִת וְעִ֥יר אֲחֻזָּתֹ֖ו בַּיֹּבֵ֑ל כִּ֣י בָתֵּ֞י עָרֵ֣י הַלְוִיִּ֗ם הִ֚וא אֲחֻזָּתָ֔ם בְּתֹ֖וךְ בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁⲥⲱϯ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲓⲗⲉⲩⲓⲧⲏⲥ ⲉϥⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲏⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲑⲃⲁⲕⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲟⲩⲁⲙⲁϩⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲥⲏⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲭⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϫⲉ ⲛⲓⲏⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲃⲁⲕⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲗⲉⲩⲓⲧⲏⲥ ⲟⲩⲁⲙⲁϩⲓ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲡⲉ ϧⲉⲛ ⲑⲙⲏϯ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅

And if any one shall redeem a house of the Levites, then shall their sale of the houses of their possession go out in the release; because the houses of the cities of the Levites are their possession in the midst of the children of Israel.

Και εαν τις αγοραση παρα τινος των Λευιτων, τοτε η εν τη πολει της ιδιοκτησιας αυτου πωληθεισα οικια θελει απελευθερωθη εν τη αφεσει· διοτι αι οικιαι των πολεων των Λευιτων ειναι η ιδιοκτησια αυτων μεταξυ των υιων Ισραηλ.

وَأَمَّا حُقُولُ الْمَسَارِحِ لِمُدُنِهِمْ فَلَا تُبَاعُ، لأَنَّهَا مُلْكٌ دَهْرِيٌّ لَهُمْ.

וּֽשְׂדֵ֛ה מִגְרַ֥שׁ עָרֵיהֶ֖ם לֹ֣א יִמָּכֵ֑ר כִּֽי־אֲחֻזַּ֥ת עֹולָ֛ם ה֖וּא לָהֶֽם׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲕⲟⲓ ⲉⲧⲁⲩⲟⲩⲟⲧⲟⲩ ⲛⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲛⲓⲃⲁⲕⲓ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϫⲉ ⲟⲩⲁⲙⲁϩⲓ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ ⲡⲉ ⲫⲁⲓ

And the lands set apart for their cities shall not be sold, because this is their perpetual possession.

Αλλ' ο αγρος των προαστειων των πολεων αυτων δεν θελει πωλεισθαι· διοτι ειναι παντοτεινη ιδιοκτησια αυτων.

«وَإِذَا افْتَقَرَ أَخُوكَ وَقَصُرَتْ يَدُهُ عِنْدَكَ، فَاعْضُدْهُ غَرِيبًا أَوْ مُسْتَوْطِنًا فَيَعِيشَ مَعَكَ.

וְכִֽי־יָמ֣וּךְ אָחִ֔יךָ וּמָ֥טָה יָדֹ֖ו עִמָּ֑ךְ וְהֶֽחֱזַ֣קְתָּ בֹּ֔ו גֵּ֧ר וְתֹושָׁ֛ב וָחַ֖י עִמָּֽךְ׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲡⲉⲕⲥⲟⲛ ⲉⲧⲛⲉⲙⲁⲕ ⲟⲩϩⲏⲕⲓ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲉⲣⲁⲧϫⲟⲙ ϧⲉⲛ ⲛⲉϥϫⲓϫ ϧⲁⲧⲟⲧⲕ ⲉⲕⲉ̀ϯⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩϣⲉⲙⲙⲟ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲣⲉⲙⲛ̀ϫⲱⲓⲗⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲱⲛϧ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉⲕⲥⲟⲛ ⲛⲉⲙⲁⲕ

And if thy brother who is with thee become poor, and he fail in resources with thee, thou shalt help him as a stranger and a sojourner, and thy brother shall live with thee.

Και εαν πτωχευση ο αδελφος σου και δυστυχηση, τοτε θελεις βοηθησει αυτον ως ξενον η παροικον, δια να ζηση μετα σου.

لَا تَأْخُذْ مِنْهُ رِبًا وَلَا مُرَابَحَةً، بَلِ اخْشَ إِلَهَكَ، فَيَعِيشَ أَخُوكَ مَعَكَ.

אַל־תִּקַּ֤ח מֵֽאִתֹּו֙ נֶ֣שֶׁךְ וְתַרְבִּ֔ית וְיָרֵ֖אתָ מֵֽאֱלֹהֶ֑יךָ וְחֵ֥י אָחִ֖יךָ עִמָּֽךְ׃

Ⲛ̀ⲛⲉⲕϭⲓ ⲙⲏⲥⲓ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲟⲩⲇⲉ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲉⲣϩⲟϯ ϧⲁⲧϩⲏ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲕⲛⲟⲩϯ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲱⲛϧ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉⲕⲥⲟⲛ ⲛⲉⲙⲁⲕ

Thou shalt not receive from him interest, nor increase: and thou shalt fear thy God: I am the Lord: and thy brother shall live with thee.

Μη λαβης παρ' αυτου τοκον η πλεονασμον· αλλα φοβου τον Θεον σου· δια να ζη ο αδελφος σου μετα σου.

فِضَّتَكَ لَا تُعْطِهِ بِالرِّبَا، وَطَعَامَكَ لَا تُعْطِ بِالْمُرَابَحَةِ.

אֶ֨ת־כַּסְפְּךָ֔ לֹֽא־תִתֵּ֥ן לֹ֖ו בְּנֶ֑שֶׁךְ וּבְמַרְבִּ֖ית לֹא־תִתֵּ֥ן אָכְלֶֽךָ׃

Ⲛ̀ⲛⲉⲕϯ ⲙ̀ⲡⲉⲕϩⲏⲧ ⲛⲁϥ ⲉⲑⲙⲏⲥⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲧϩⲟⲩⲟ ⲛ̀ⲛⲉⲕϯ ⲛ̀ⲛⲉⲕϧⲣⲏⲟⲩⲓ ⲛⲁϥ

Thou shalt not lend thy money to him at interest, and thou shalt not lend thy meat to him to be returned with increase.

Το αργυριον σου δεν θελεις δωσει εις αυτον επι τοκω, και επι πλεονασμω, δεν θελεις δωσει τας τροφας σου.

أَنَا الرَّبُّ إِلَهُكُمُ الَّذِي أَخْرَجَكُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ لِيُعْطِيَكُمْ أَرْضَ كَنْعَانَ، فَيَكُونَ لَكُمْ إِلَهًا.

אֲנִ֗י יְהוָה֙ אֱלֹ֣הֵיכֶ֔ם אֲשֶׁר־הֹוצֵ֥אתִי אֶתְכֶ֖ם מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם לָתֵ֤ת לָכֶם֙ אֶת־אֶ֣רֶץ כְּנַ֔עַן לִהְיֹ֥ות לָכֶ֖ם לֵאלֹהִֽים׃ ס

Ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲉϯ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲭⲁⲛⲁⲁⲛ ϫⲉ ⲛ̀ⲧⲁϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲛⲟⲩϯ

I am the Lord your God, who brought you out of the land of Egypt, to give you the land of Chanaan, so as to be your God.

Εγω ειμαι Κυριος ο Θεος σας, οστις εξηγαγον σας εκ γης Αιγυπτου, δια να δωσω εις εσας την γην Χανααν, ωστε να ημαι Θεος σας.

«وَإِذَا افْتَقَرَ أَخُوكَ عِنْدَكَ وَبِيعَ لَكَ، فَلَا تَسْتَعْبِدْهُ اسْتِعْبَادَ عَبْدٍ.

וְכִֽי־יָמ֥וּךְ אָחִ֛יךָ עִמָּ֖ךְ וְנִמְכַּר־לָ֑ךְ לֹא־תַעֲבֹ֥ד בֹּ֖ו עֲבֹ֥דַת עָֽבֶד׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲡⲉⲕⲥⲟⲛ ϩⲉⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲙ̀ⲑⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲧⲏⲓϥ ⲛⲁⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲛⲉϥⲉⲣⲃⲱⲕ ⲛⲁϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲧⲃⲱⲕ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲃⲱⲕ

And if thy brother by thee be lowered, and be sold to thee, he shall not serve thee with the servitude of a slave.

Και εαν πτωχευση ο αδελφος σου πλησιον σου και πωληθη εις σε, δεν θελεις επιβαλει εις αυτον δουλειαν δουλου.

كَأَجِيرٍ، كَنَزِيلٍ يَكُونُ عِنْدَكَ. إِلَى سَنَةِ الْيُوبِيلِ يَخْدِمُ عِنْدَكَ،

כְּשָׂכִ֥יר כְּתֹושָׁ֖ב יִהְיֶ֣ה עִמָּ֑ךְ עַד־שְׁנַ֥ת הַיֹּבֵ֖ל יַעֲבֹ֥ד עִמָּֽךְ׃

Ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ϧⲁⲧⲟⲧⲕ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲉⲙⲃⲉⲭⲉ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲣⲉⲙⲛ̀ϫⲱⲓⲗⲓ ⲉϥⲉ̀ⲉⲣϩⲱⲃ ⲛⲁⲕ ϣⲁ ϯⲣⲟⲙⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲭⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

He shall be with thee as a hireling or a sojourner, he shall work for thee till the year of release:

Ως μισθωτος η παροικος θελει εισθαι πλησιον σου· μεχρι του ετους της αφεσεως θελει δουλευει εις σε.

ثُمَّ يَخْرُجُ مِنْ عِنْدِكَ هُوَ وَبَنُوهُ مَعَهُ وَيَعُودُ إِلَى عَشِيرَتِهِ، وَإِلَى مُلْكِ آبَائِهِ يَرْجِعُ.

וְיָצָא֙ מֵֽעִמָּ֔ךְ ה֖וּא וּבָנָ֣יו עִמֹּ֑ו וְשָׁב֙ אֶל־מִשְׁפַּחְתֹּ֔ו וְאֶל־אֲחֻזַּ֥ת אֲבֹתָ֖יו יָשֽׁוּב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲣⲟⲙⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲭⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϧⲣⲟϯ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲉ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲡⲉϥϫⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϭⲟϫⲓ ⲉ̀ⲡⲁⲙⲁϩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉϥⲓⲟϯ

and he shall go out in the release, and his children with him; and he shall go to his family, he shall hasten back to his patrimony.

Τοτε θελει εξελθει απο σου αυτος και τα τεκνα αυτου μετ' αυτου και θελει επιστρεψει εις την συγγενειαν αυτου και εις την ιδιοκτησιαν την πατρικην αυτου θελει επιστρεψει.

لأَنَّهُمْ عَبِيدِي الَّذِينَ أَخْرَجْتُهُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ، لَا يُبَاعُونَ بَيْعَ الْعَبِيدِ.

כִּֽי־עֲבָדַ֣י הֵ֔ם אֲשֶׁר־הֹוצֵ֥אתִי אֹתָ֖ם מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם לֹ֥א יִמָּכְר֖וּ מִמְכֶּ֥רֶת עָֽבֶד׃

Ϫⲉ ⲟⲩⲏⲓ ⲅⲁⲣ ϩⲁⲛⲉⲃⲓⲁⲓⲕ ⲛ̀ⲧⲏⲓ ⲛⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲓⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲧⲏⲓϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲧⲃⲱⲕ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲃⲱⲕ

Because these are my servants, whom I brought out of the land of Egypt; such an one shall not be sold as a common servant.

Διοτι δουλοι μου ειναι ουτοι, τους το οποιους εξηγαγον εκ γης Αιγυπτου· δεν θελουσι πωλεισθαι, καθως πωλειται δουλος.

لَا تَتَسَلَّطْ عَلَيْهِ بِعُنْفٍ، بَلِ اخْشَ إِلَهَكَ.

לֹא־תִרְדֶּ֥ה בֹ֖ו בְּפָ֑רֶךְ וְיָרֵ֖אתָ מֵאֱלֹהֶֽיךָ׃

Ⲛ̀ⲛⲉⲕϧⲟⲑⲃⲉϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩϧⲓⲥⲓ ⲉϥⲙⲟⲕϩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲉⲣϩⲟϯ ϧⲁⲧϩⲏ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲕⲛⲟⲩϯ

Thou shalt not oppress him with labour, and shalt fear the Lord thy God.

Δεν θελεις δεσποζει επ' αυτον μετα αυστηροτητος αλλα θελεις φοβηθη τον Θεον σου.

وَأَمَّا عَبِيدُكَ وَإِمَاؤُكَ الَّذِينَ يَكُونُونَ لَكَ، فَمِنَ الشُّعُوبِ الَّذِينَ حَوْلَكُمْ. مِنْهُمْ تَقْتَنُونَ عَبِيدًا وَإِمَاءً.

וְעַבְדְּךָ֥ וַאֲמָתְךָ֖ אֲשֶׁ֣ר יִהְיוּ־לָ֑ךְ מֵאֵ֣ת הַגֹּויִ֗ם אֲשֶׁר֙ סְבִיבֹ֣תֵיכֶ֔ם מֵהֶ֥ם תִּקְנ֖וּ עֶ֥בֶד וְאָמָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲃⲱⲕ ⲓⲉ ⲟⲩⲃⲱⲕⲓ ⲛⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⲛⲁⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲏ ⲉⲧⲕⲱϯ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϣⲱⲡ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ϩⲁⲛⲃⲱⲕ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲃⲱⲕⲓ

And whatever number of men-servants and maid-servants thou shalt have, thou shalt purchase male and female servants from the nations that are round about thee.

Ο δε δουλος σου και η δουλη σου, οσους αν εχης, απο των εθνων των περιξ υμων, εκ τουτων θελετε αγοραζει δουλον και δουλην.

وَأَيْضًا مِنْ أَبْنَاءِ الْمُسْتَوْطِنِينَ النَّازِلِينَ عِنْدَكُمْ، مِنْهُمْ تَقْتَنُونَ وَمِنْ عَشَائِرِهِمِ الَّذِينَ عِنْدَكُمُ الَّذِينَ يَلِدُونَهُمْ فِي أَرْضِكُمْ، فَيَكُونُونَ مُلْكًا لَكُمْ.

וְ֠גַם מִבְּנֵ֨י הַתֹּושָׁבִ֜ים הַגָּרִ֤ים עִמָּכֶם֙ מֵהֶ֣ם תִּקְנ֔וּ וּמִמִּשְׁפַּחְתָּם֙ אֲשֶׁ֣ר עִמָּכֶ֔ם אֲשֶׁ֥ר הֹולִ֖ידוּ בְּאַרְצְכֶ֑ם וְהָי֥וּ לָכֶ֖ם לַֽאֲחֻזָּֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ϫⲱⲓⲗⲓ ⲉⲧϣⲟⲡ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲁⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϣⲱⲡ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲟⲩⲥⲩⲅⲅⲉⲛⲓⲁ ⲛⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲛⲁϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲧⲉⲛⲕⲁϩⲓ ⲙⲁⲣⲟⲩϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉⲩⲁⲙⲁϩⲓ

And of the sons of the sojourners that are among you, of these ye shall buy and of their relations, all that shall be in your lands; let them be to you for a possession.

Και εκ των υιων ετι των ξενων των παροικουντων μεταξυ σας, εκ τουτων θελετε αγοραζει και εκ των συγγενειων αυτων αιτινες ειναι μεταξυ σας, οσοι εγεννηθησαν εν τη γη υμων· και θελουσιν εισθαι εις εσας εις ιδιοκτησιαν.

وَتَسْتَمْلِكُونَهُمْ لأَبْنَائِكُمْ مِنْ بَعْدِكُمْ مِيرَاثَ مُلْكٍ. تَسْتَعْبِدُونَهُمْ إِلَى الدَّهْرِ. وَأَمَّا إِخْوَتُكُمْ بَنُو إِسْرَائِيلَ فَلَا يَتَسَلَّطْ إِنْسَانٌ عَلَى أَخِيهِ بِعُنْفٍ.

וְהִתְנַחֲלְתֶּ֨ם אֹתָ֜ם לִבְנֵיכֶ֤ם אַחֲרֵיכֶם֙ לָרֶ֣שֶׁת אֲחֻזָּ֔ה לְעֹלָ֖ם בָּהֶ֣ם תַּעֲבֹ֑דוּ וּבְאַ֨חֵיכֶ֤ם בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ אִ֣ישׁ בְּאָחִ֔יו לֹא־תִרְדֶּ֥ה בֹ֖ו בְּפָֽרֶךְ׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲫⲁϣⲟⲩ ⲉ̀ϩⲣⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲁⲙⲁϩⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ϣⲁ ⲉⲛⲉϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲇⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛⲥⲛⲏⲟⲩ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥⲧϩⲉⲙⲕⲟ ⲙ̀ⲡⲉϥⲥⲟⲛ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛϧⲓⲥⲓ ⲉⲩⲙⲟⲕϩ

And ye shall distribute them to your children after you, and they shall be to you permanent possessions for ever: but of your brethren the children of Israel, one shall not oppress his brother in labours.

Και θελετε εχει αυτους κληρονομιαν δια τα τεκνα σας υστερον απο σας, δια να κληρονομησωσιν αυτους ως ιδιοκτησιαν· δουλοι σας θελουσιν εισθαι διαπαντος· πλην επι τους αδελφους σας, τους υιους Ισραηλ, δεν θελετε εξουσιαζει ο εις επι τον αλλον μετα αυστηροτητος.

«وَإِذَا طَالَتْ يَدُ غَرِيبٍ أَوْ نَزِيلٍ عِنْدَكَ، وَافْتَقَرَ أَخُوكَ عِنْدَهُ وَبِيعَ لِلْغَرِيبِ الْمُسْتَوْطِنِ عِنْدَكَ أَوْ لِنَسْلِ عَشِيرَةِ الْغَرِيبِ،

וְכִ֣י תַשִּׂ֗יג יַ֣ד גֵּ֤ר וְתֹושָׁב֙ עִמָּ֔ךְ וּמָ֥ךְ אָחִ֖יךָ עִמֹּ֑ו וְנִמְכַּ֗ר לְגֵ֤ר תֹּושָׁב֙ עִמָּ֔ךְ אֹ֥ו לְעֵ֖קֶר מִשְׁפַּ֥חַת גֵּֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁϥϣⲁⲛϫⲓⲙⲓ ϧⲉⲛ ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϣⲉⲙ̀ⲙⲟ ⲓⲉ ⲡⲓⲣⲉⲙⲛ̀ϫⲱⲓⲗⲓ ⲉⲧ ϧⲁⲧⲟⲧⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲕⲥⲟⲛ ⲉⲣⲁⲧϫⲓⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲧⲏⲓϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡⲓϣⲉⲙⲙⲟ ⲓⲉ ⲡⲓⲣⲉⲙⲛ̀ϫⲱⲓⲗⲓ ⲉⲧϧⲁⲧⲟⲧⲕ ⲓⲉ ⲟⲩϣⲉⲙⲙⲟ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲧⲉϥϫⲓⲛⲙⲓⲥⲓ

And if a stranger or sojourner with thee wax rich, and thy brother in distress be sold to the stranger or the sojourner that is with thee, or to a proselyte by extraction;

Και οταν ο ξενος και ο παροικων μετα σου πλουτηση, ο δε αδελφος σου ο μετ' αυτου πτωχευση και πωληθη εις τον ξενον, τον παροικουντα μετα σου, η εις την γενεαν της συγγενειας του ξενου·

فَبَعْدَ بَيْعِهِ يَكُونُ لَهُ فِكَاكٌ. يَفُكُّهُ وَاحِدٌ مِنْ إِخْوَتِهِ،

אַחֲרֵ֣י נִמְכַּ֔ר גְּאֻלָּ֖ה תִּהְיֶה־לֹּ֑ו אֶחָ֥ד מֵאֶחָ֖יו יִגְאָלֶֽנּוּ׃

Ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲑⲣⲟⲩⲧⲏⲓϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲥⲱϯ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲁϥ ⲟⲩⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉϥⲥⲛⲏⲟⲩ ⲉϥⲉ̀ⲥⲟⲧϥ

after he is sold to him there shall be redemption for him, one of his brethren shall redeem him.

αφου πωληθη, θελει εξαγορασθη παλιν· εις εκ των αδελφων αυτου θελει εξαγορασει αυτον·

أَوْ يَفُكُّهُ عَمُّهُ أَوِ ابْنُ عَمِّهِ، أَوْ يَفُكُّهُ وَاحِدٌ مِنْ أَقْرِبَاءِ جَسَدِهِ مِنْ عَشِيرَتِهِ، أَوْ إِذَا نَالَتْ يَدُهُ يَفُكُّ نَفْسَهُ.

אֹו־דֹדֹ֞ו אֹ֤ו בֶן־דֹּדֹו֙ יִגְאָלֶ֔נּוּ אֹֽו־מִשְּׁאֵ֧ר בְּשָׂרֹ֛ו מִמִּשְׁפַּחְתֹּ֖ו יִגְאָלֶ֑נּוּ אֹֽו־הִשִּׂ֥יגָה יָדֹ֖ו וְנִגְאָֽל׃

Ⲟⲩⲥⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲓⲱⲧ ⲓⲉ ⲡϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲓⲱⲧ ⲉϥⲉ̀ⲥⲟⲧϥ ⲓⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲣⲉⲙϧⲉⲛⲏⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲉϥⲥⲁⲣⲝ ⲓⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲉϥⲫⲩⲗⲏ ⲉϥⲉ̀ⲥⲟⲧϥ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛϫⲓⲙⲓ ϧⲉⲛ ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲉϥⲉ̀ⲥⲱϯ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲙ̀ⲙⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ

A brother of his father, or a son of his father’s brother shall redeem him; or let one of his near kin of his tribe redeem him, and if he should be rich and redeem himself,

η ο θειος αυτου η ο υιος του θειου αυτου θελει εξαγορασει αυτον, η εξ αιματος αυτου συγγενης εκ της συγγενειας αυτου θελει εξαγορασει αυτον· η εαν αυτος ευπορησε, θελει εξαγορασει αυτος εαυτον.

فَيُحَاسِبُ شَارِيَهُ مِنْ سَنَةِ بَيْعِهِ لَهُ إِلَى سَنَةِ الْيُوبِيلِ، وَيَكُونُ ثَمَنُ بَيْعِهِ حَسَبَ عَدَدِ السِّنِينَ. كَأَيَّامِ أَجِيرٍ يَكُونُ عِنْدَهُ.

וְחִשַּׁב֙ עִם־קֹנֵ֔הוּ מִשְּׁנַת֙ הִמָּ֣כְרֹו לֹ֔ו עַ֖ד שְׁנַ֣ת הַיֹּבֵ֑ל וְהָיָ֞ה כֶּ֤סֶף מִמְכָּרֹו֙ בְּמִסְפַּ֣ר שָׁנִ֔ים כִּימֵ֥י שָׂכִ֖יר יִהְיֶ֥ה עִמֹּֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϥⲓⲱⲡ ⲛⲉⲙ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥϣⲟⲡϥ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲣⲟⲙⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲧⲏⲓϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϣⲁ ϯⲣⲟⲙⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲭⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϩⲁⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲧⲏⲓϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲉⲙⲃⲉⲭⲉ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲉⲙⲁϥ

then shall he calculate with his purchaser from the year that he sold himself to him until the year of release: and the money of his purchase shall be as that of a hireling, he shall be with him from year to year.

Και θελει λογαριασει μετα του αγοραστου αυτου απο του ετους, καθ' ο επωληθη εις αυτον, μεχρι του ετους της αφεσεως· και η τιμη της πωλησεως αυτου θελει εισθαι κατα τον αριθμον των ετων· αναλογως του χρονου ενος μισθωτου θελει λογαριασθη εις αυτον.

إِنْ بَقِيَ كَثِيرٌ مِنَ السِّنِينِ فَعَلَى قَدْرِهَا يَرُدُّ فِكَاكَهُ مِنْ ثَمَنِ شِرَائِهِ.

אִם־עֹ֥וד רַבֹּ֖ות בַּשָּׁנִ֑ים לְפִיהֶן֙ יָשִׁ֣יב גְּאֻלָּתֹ֔ו מִכֶּ֖סֶף מִקְנָתֹֽו׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩϩⲟⲩⲟ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲁⲓ ⲉϥⲉ̀ϯ ⲛ̀ⲛⲉϥⲥⲱϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓϩⲁⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲧⲏⲓϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

And if any have a greater number of years than enough, according to these he shall pay his ransom out of his purchase-money.

Εαν δε μενωσι πολλα ετη, αναλογως τουτων θελει αποδωσει την τιμην της εξαγορας αυτου εκ του αργυριου δι' ου ηγορασθη.

وَإِنْ بَقِيَ قَلِيلٌ مِنَ السِّنِينَ إِلَى سَنَةِ الْيُوبِيلِ يَحْسُبُ لَهُ وَعَلَى قَدْرِ سِنِيهِ يَرُدُّ فِكَاكَهُ.

וְאִם־מְעַ֞ט נִשְׁאַ֧ר בַּשָּׁנִ֛ים עַד־שְׁנַ֥ת הַיֹּבֵ֖ל וְחִשַּׁב־לֹ֑ו כְּפִ֣י שָׁנָ֔יו יָשִׁ֖יב אֶת־גְּאֻלָּתֹֽו׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲕⲟⲩϫⲓ ⲥⲱϫⲡ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉ̀ϯⲣⲟⲙⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲭⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϥⲓⲱⲡ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲉϥⲣⲟⲙⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϯ ⲛ̀ⲛⲉϥⲥⲱϯ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲉⲙⲃⲉⲭⲉ

And if but a little time be left of the years to the year of release, then shall he reckon to him according to his years, and shall pay his ransom

Και εαν υπολειπωνται ολιγα ετη μεχρι του ετους της αφεσεως, θελει καμει λογαριασμον μετ' αυτου και κατα τα ετη αυτου θελει αποδωσει την τιμην της εξαγορας αυτου.

كَأَجِيرٍ مِنْ سَنَةٍ إِلَى سَنَةٍ يَكُونُ عِنْدَهُ. لَا يَتَسَلَّطْ عَلَيْهِ بِعُنْفٍ أَمَامَ عَيْنَيْكَ.

כִּשְׂכִ֥יר שָׁנָ֛ה בְּשָׁנָ֖ה יִהְיֶ֣ה עִמֹּ֑ו לֹֽא־יִרְדֶּ֥נּֽוּ בְּפֶ֖רֶךְ לְעֵינֶֽיךָ׃

Ⲛⲟⲩⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲧϩⲉⲙⲕⲟϥ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛϧⲓⲥⲓ ⲉⲩⲙⲟⲕϩ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲙ̀ⲑⲟ

as a hireling; he shall be with him from year to year; thou shalt not oppress him with labour before thee.

Ως ετησιος μισθωτος θελει εισθαι μετ' αυτου· δεν θελει δεσποζει επ' αυτον μετα αυστηροτητος ενωπιον σου.

وَإِنْ لَمْ يُفَكَّ بِهَؤُلاَءِ، يَخْرُجُ فِي سَنَةِ الْيُوبِيلِ هُوَ وَبَنُوهُ مَعَهُ،

וְאִם־לֹ֥א יִגָּאֵ֖ל בְּאֵ֑לֶּה וְיָצָא֙ בִּשְׁנַ֣ת הַיֹּבֵ֔ל ה֖וּא וּבָנָ֥יו עִמֹּֽו׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉϣ̀ⲧⲉⲙⲥⲱϯ ϣⲱⲡⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲣⲟⲙⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲭⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲛⲉⲙⲁϥ

And if he do not pay his ransom accordingly, he shall go out in the year of his release, he and his children with him.

Και εαν δεν εξαγορασθη κατα τα ετη ταυτα, τοτε θελει απελευθερωθη εις το ετος της αφεσεως, αυτος και τα τεκνα αυτου μετ' αυτου.

لأَنَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ لِي عَبِيدٌ. هُمْ عَبِيدِي الَّذِينَ أَخْرَجْتُهُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ. أَنَا الرَّبُّ إِلَهُكُمْ.

כִּֽי־לִ֤י בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ עֲבָדִ֔ים עֲבָדַ֣י הֵ֔ם אֲשֶׁר־הֹוצֵ֥אתִי אֹותָ֖ם מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם אֲנִ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃

Ϫⲉ ⲟⲩⲏⲓ ⲅⲁⲣ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲛⲁⲉⲃⲓⲁⲓⲕ ⲛⲉ ϩⲁⲛⲁⲗⲱⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲧⲏⲓ ⲛⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲓⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ

For the children of Israel are my servants: they are my attendants, whom I brought out of the land of Egypt.

Διοτι εις εμε οι υιοι του Ισραηλ ειναι δουλοι· δουλοι μου ειναι, τους οποιους εξηγαγον εκ γης Αιγυπτου. Εγω ειμαι Κυριος ο Θεος σας.

إصحاح 26

مكافأة الطاعة

«لاَ تَصْنَعُوا لَكُمْ أَوْثَانًا، وَلَا تُقِيمُوا لَكُمْ تِمْثَالًا مَنْحُوتًا أَوْ نَصَبًا، وَلَا تَجْعَلُوا فِي أَرْضِكُمْ حَجَرًا مُصَوَّرًا لِتَسْجُدُوا لَهُ. لأَنِّي أَنَا الرَّبُّ إِلَهُكُمْ.

לֹֽא־תַעֲשׂ֨וּ לָכֶ֜ם אֱלִילִ֗ם וּפֶ֤סֶל וּמַצֵּבָה֙ לֹֽא־תָקִ֣ימוּ לָכֶ֔ם וְאֶ֣בֶן מַשְׂכִּ֗ית לֹ֤א תִתְּנוּ֙ בְּאַרְצְכֶ֔ם לְהִֽשְׁתַּחֲוֹ֖ת עָלֶ֑יהָ כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃

Ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ϩⲁⲛⲙⲟⲩⲛⲕ ⲛ̀ϫⲓϫ ⲟⲩⲇⲉ ⲫⲱⲧϩ ⲟⲩⲇⲉ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲧⲁϩⲉ ⲥⲧⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲱⲛⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲥ ⲟⲩⲇⲉ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲭⲁ ⲟⲩⲱⲛⲓ ⲉ̀ϣⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲧⲉⲛⲕⲁϩⲓ ⲉ̀ⲡϫⲓⲛⲧⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲱϣⲧ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ

I am the Lord your God: ye shall not make to yourselves gods made with hands, or graven; neither shall ye rear up a pillar for yourselves, neither shall ye set up a stone for an object in your land to worship it: I am the Lord your God.

Δεν θελετε καμει εις εαυτους ειδωλα ουδε γλυπτα, ουδε θελετε ανεγειρει αγαλμα εις εαυτους, ουδε θελετε στησει λιθον εικονογλυπτον εν τη γη υμων, δια να προσκυνητε αυτον· διοτι εγω ειμαι Κυριος ο Θεος σας.

سُبُوتِي تَحْفَظُونَ وَمَقْدِسِي تَهَابُونَ. أَنَا الرَّبُّ.

אֶת־שַׁבְּתֹתַ֣י תִּשְׁמֹ֔רוּ וּמִקְדָּשִׁ֖י תִּירָ֑אוּ אֲנִ֖י יְהוָֽה׃ ס

Ⲛⲁⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲣⲓϩⲟϯ ϧⲁⲧϩⲏ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲧⲏⲓ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ

Ye shall keep my sabbaths, and reverence my sanctuaries: I am the Lord.

Τα σαββατα μου θελετε φυλαττει και το αγιαστηριον μου θελετε σεβεσθαι. Εγω ειμαι ο Κυριος.

«إِذَا سَلَكْتُمْ فِي فَرَائِضِي وَحَفِظْتُمْ وَصَايَايَ وَعَمِلْتُمْ بِهَا،

אִם־בְּחֻקֹּתַ֖י תֵּלֵ֑כוּ וְאֶת־מִצְוֹתַ֣י תִּשְׁמְר֔וּ וַעֲשִׂיתֶ֖ם אֹתָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲙⲟϣⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲁⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲉⲛⲧⲟⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲁⲓⲧⲟⲩ

If ye will walk in my ordinances, and keep my commandments, and do them,

Εαν περιπατητε εις τα προσταγματα μου και φυλαττητε τας εντολας μου και εκτελητε αυτας,

أُعْطِي مَطَرَكُمْ فِي حِينِهِ، وَتُعْطِي الأَرْضُ غَلَّتَهَا، وَتُعْطِي أَشْجَارُ الْحَقْلِ أَثْمَارَهَا،

וְנָתַתִּ֥י גִשְׁמֵיכֶ֖ם בְּעִתָּ֑ם וְנָתְנָ֤ה הָאָ֙רֶץ֙ יְבוּלָ֔הּ וְעֵ֥ץ הַשָּׂדֶ֖ה יִתֵּ֥ן פִּרְיֹֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ϯ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲟⲩⲛⲱϣⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲥⲏⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲉϥⲉ̀ϯ ⲛ̀ⲛⲉϥⲟⲩⲧⲁϩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓϣϣⲏⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲙⲉϣϣⲟϯ ⲉⲩⲉ̀ϯ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲟⲩⲧⲁϩ

then will I give you the rain in its season, and the land shall produce its fruits, and the trees of the field shall yield their fruit.

τοτε θελω δωσει τας βροχας σας εις τους καιρους αυτων, και η γη θελει δωσει τα γεννηματα αυτης, και τα δενδρα του αγρου θελουσι δωσει τον καρπον αυτων.

وَيَلْحَقُ دِرَاسُكُمْ بِالْقِطَافِ، وَيَلْحَقُ الْقِطَافُ بِالزَّرْعِ، فَتَأْكُلُونَ خُبْزَكُمْ لِلشِّبَعِ وَتَسْكُنُونَ فِي أَرْضِكُمْ آمِنِينَ.

וְהִשִּׂ֨יג לָכֶ֥ם דַּ֙יִשׁ֙ אֶת־בָּצִ֔יר וּבָצִ֖יר יַשִּׂ֣יג אֶת־זָ֑רַע וַאֲכַלְתֶּ֤ם לַחְמְכֶם֙ לָשֹׂ֔בַע וִֽישַׁבְתֶּ֥ם לָבֶ֖טַח בְּאַרְצְכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓϭⲛⲱⲟⲩ ⲧⲁϩⲟ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲡⲓϭⲱⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓϭⲱⲗ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁϩⲉ ⲡⲓⲥⲓϯ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲟⲩⲱⲙ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲉⲛⲱⲓⲕ ⲉ̀ⲡⲥⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲧⲁϫⲣⲟ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲉⲧⲉⲛⲕⲁϩⲓ

And your threshing time shall overtake the vintage, and your vintage shall overtake your seed time; and ye shall eat your bread to the full; and ye shall dwell safely upon your land, and war shall not go through your land.

Και το αλωνισμα σας θελει σας φθασει μεχρι του τρυγητου, και ο τρυγητος θελει φθασει μεχρι του σπορητου· και θελετε τρωγει τον αρτον σας εις χορτασμον· και θελετε κατοικει ασφαλως εν τη γη υμων.

وَأَجْعَلُ سَلاَمًا فِي الأَرْضِ، فَتَنَامُونَ وَلَيْسَ مَنْ يُزْعِجُكُمْ. وَأُبِيدُ الْوُحُوشَ الرَّدِيئَةَ مِنَ الأَرْضِ، وَلَا يَعْبُرُ سَيْفٌ فِي أَرْضِكُمْ.

וְנָתַתִּ֤י שָׁלֹום֙ בָּאָ֔רֶץ וּשְׁכַבְתֶּ֖ם וְאֵ֣ין מַחֲרִ֑יד וְהִשְׁבַּתִּ֞י חַיָּ֤ה רָעָה֙ מִן־הָאָ֔רֶץ וְחֶ֖רֶב לֹא־תַעֲבֹ֥ר בְּאַרְצְכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ϯ ⲛ̀ⲟⲩϩⲓⲣⲏⲛⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲉⲧⲉⲛⲕⲁϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲛⲕⲟⲧ ⲛ̀ⲛⲉϥϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲟⲩϣⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲉⲧϩⲱⲟⲩ ϯⲛⲁⲧⲁⲕⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲧⲉⲛⲕⲁϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉ ⲡⲟⲗⲉⲙⲟⲥ ⲥⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲧⲉⲛⲕⲁϩⲓ

And I will give peace in your land, and ye shall sleep, and none shall make you afraid; and I will destroy the evil beasts out of your land,

Και θελω δωσει ειρηνην εις την γην, και θελετε πλαγιαζει και ουδεις θελει σας φοβιζει και θελω εξολοθρευσει τα πονηρα θηρια απο της γης και μαχαιρα δεν θελει περασει δια μεσου της γης σας.

وَتَطْرُدُونَ أَعْدَاءَكُمْ فَيَسْقُطُونَ أَمَامَكُمْ بِالسَّيْفِ.

וּרְדַפְתֶּ֖ם אֶת־אֹיְבֵיכֶ֑ם וְנָפְל֥וּ לִפְנֵיכֶ֖ם לֶחָֽרֶב ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϭⲟϫⲓ ⲛ̀ⲥⲁ ⲛⲉⲧⲉⲛϫⲁϫⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϩⲉⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲉⲛⲙ̀ⲑⲟ ϧⲉⲛ ⲟⲩϧⲱⲧⲉⲃ

and ye shall pursue your enemies, and they shall fall before you with slaughter.

Και θελετε διωξει τους εχθρους σας και θελουσι πεσει εμπροσθεν σας εν μαχαιρα·

يَطْرُدُ خَمْسَةٌ مِنْكُمْ مِئَةً، وَمِئَةٌ مِنْكُمْ يَطْرُدُونَ رَبْوَةً، وَيَسْقُطُ أَعْدَاؤُكُمْ أَمَامَكُمْ بِالسَّيْفِ.

וְרָדְפוּ֙ מִכֶּ֤ם חֲמִשָּׁה֙ מֵאָ֔ה וּמֵאָ֥ה מִכֶּ֖ם רְבָבָ֣ה יִרְדֹּ֑פוּ וְנָפְל֧וּ אֹיְבֵיכֶ֛ם לִפְנֵיכֶ֖ם לֶחָֽרֶב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲉ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉⲩⲉ̀ϭⲟϫⲓ ⲛ̀ⲥⲁ ⲣ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲣ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉⲩⲉ̀ϭⲟϫⲓ ⲛ̀ⲥⲁ ϩⲁⲛⲁⲛⲑⲃⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϩⲉⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛϫⲁϫⲓ ϧⲉⲛ ⲧⲥⲏϥⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲉⲛⲙ̀ⲑⲟ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

And five of you shall chase a hundred, and a hundred of you shall chase tens of thousands; and your enemies shall fall before you by the sword.

και πεντε απο σας θελουσι διωξει εκατον, και εκατον απο σας θελουσι διωξει μυριους· και οι εχθροι σας θελουσι πεσει εμπροσθεν σας εν μαχαιρα.

وَأَلْتَفِتُ إِلَيْكُمْ وَأُثْمِرُكُمْ وَأُكَثِّرُكُمْ وَأَفِي مِيثَاقِي مَعَكُمْ،

וּפָנִ֣יתִי אֲלֵיכֶ֔ם וְהִפְרֵיתִ֣י אֶתְכֶ֔ם וְהִרְבֵּיתִ֖י אֶתְכֶ֑ם וַהֲקִימֹתִ֥י אֶת־בְּרִיתִ֖י אִתְּכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲥⲟⲙⲥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲑⲣⲉⲧⲉⲛⲁⲓⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲑⲣⲉⲧⲉⲛⲁϣⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲥⲉⲙⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲁⲇⲓⲁⲑⲏⲕⲏ ⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ

And I will look upon you, and increase you, and multiply you, and establish my covenant with you.

Και θελω επιβλεψει εις εσας και θελω σας αυξησει και θελω σας πληθυνει και θελω στερεωσει την διαθηκην μου με σας.

فَتَأْكُلُونَ الْعَتِيقَ الْمُعَتَّقَ، وَتُخْرِجُونَ الْعَتِيقَ مِنْ وَجْهِ الْجَدِيدِ.

וַאֲכַלְתֶּ֥ם יָשָׁ֖ן נֹושָׁ֑ן וְיָשָׁ֕ן מִפְּנֵ֥י חָדָ֖שׁ תֹּוצִֽיאוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲟⲩⲱⲙ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲡⲁⲥ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲁⲡⲁⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛⲁⲡⲁⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲡⲁⲥ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ϩⲁⲛⲃⲉⲣⲓ

And ye shall eat that which is old and very old, and bring forth the old to make way for the new.

Και θελετε φαγει παλαια παλαιων, και θελετε εκβαλει τα παλαια απ' εμπροσθεν των νεων.

وَأَجْعَلُ مَسْكَنِي فِي وَسَطِكُمْ، وَلَا تَرْذُلُكُمْ نَفْسِي.

וְנָתַתִּ֥י מִשְׁכָּנִ֖י בְּתֹוכְכֶ֑ם וְלֹֽא־תִגְעַ֥ל נַפְשִׁ֖י אֶתְכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲭⲱ ⲛ̀ⲧⲁⲥⲕⲩⲛⲏ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉ ⲧⲁⲯⲩⲭⲏ ϭⲓ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲙ̀ⲃⲟϯ

And I will set my tabernacle among you, and my soul shall not abhor you;

Και θελω στησει την σκηνην μου μεταξυ σας· και η ψυχη μου δεν θελει σας βδελυχθη·

وَأَسِيرُ بَيْنَكُمْ وَأَكُونُ لَكُمْ إِلَهًا وَأَنْتُمْ تَكُونُونَ لِي شَعْبًا.

וְהִתְהַלַּכְתִּי֙ בְּתֹ֣וכְכֶ֔ם וְהָיִ֥יתִי לָכֶ֖ם לֵֽאלֹהִ֑ים וְאַתֶּ֖ם תִּהְיוּ־לִ֥י לְעָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲙⲟϣⲓ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉⲓⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲛⲟⲩϯ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ϩⲱⲧⲉⲛ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲏⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲗⲁⲟⲥ

and I will walk among you, and be your God, and ye shall be my people.

και θελω περιπατει μεταξυ σας και θελω εισθαι Θεος σας και σεις θελετε εισθαι λαος μου.

أَنَا الرَّبُّ إِلَهُكُمُ الَّذِي أَخْرَجَكُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ مِنْ كَوْنِكُمْ لَهُمْ عَبِيدًا، وَقَطَّعَ قُيُودَ نِيرِكُمْ وَسَيَّرَكُمْ قِيَامًا.

אֲנִ֞י יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֗ם אֲשֶׁ֨ר הֹוצֵ֤אתִי אֶתְכֶם֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם מִֽהְיֹ֥ת לָהֶ֖ם עֲבָדִ֑ים וָאֶשְׁבֹּר֙ מֹטֹ֣ת עֻלְּכֶ֔ם וָאֹולֵ֥ךְ אֶתְכֶ֖ם קֹֽומְמִיּֽוּת׃ פ

Ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲟⲓ ⲙ̀ⲃⲱⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓϧⲟⲙϧⲉⲙ ⲙ̀ⲡⲥⲛⲁⲩϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩⲃⲉϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲡⲁⲣⲣⲏⲥⲓⲁ

I am the Lord your God, who brought you out of the land of Egypt, where ye were slaves; and I broke the band of your yoke, and brought you forth openly.

Εγω ειμαι Κυριος ο Θεος σας, οστις σας εξηγαγον εκ της γης των Αιγυπτιων, εκ της δουλειας αυτων· και συνετριψα τους δεσμους του ζυγου σας και σας εκαμα να περιπατητε ορθιοι.

عقوبة العصيان

«لكِنْ إِنْ لَمْ تَسْمَعُوا لِي وَلَمْ تَعْمَلُوا كُلَّ هَذِهِ الْوَصَايَا،

וְאִם־לֹ֥א תִשְׁמְע֖וּ לִ֑י וְלֹ֣א תַעֲשׂ֔וּ אֵ֥ת כָּל־הַמִּצְוֹ֖ת הָאֵֽלֶּה׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣ̀ⲧⲉⲙⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲥⲱⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛϣ̀ⲧⲉⲙⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲛⲁⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ

But if ye will not hearken to me, nor obey these my ordinances,

Αλλ' εαν δεν μου υπακουσητε και δεν εκτελητε πασας ταυτας τας εντολας μου,

وَإِنْ رَفَضْتُمْ فَرَائِضِي وَكَرِهَتْ أَنْفُسُكُمْ أَحْكَامِي، فَمَا عَمِلْتُمْ كُلَّ وَصَايَايَ، بَلْ نَكَثْتُمْ مِيثَاقِي،

וְאִם־בְּחֻקֹּתַ֣י תִּמְאָ֔סוּ וְאִ֥ם אֶת־מִשְׁפָּטַ֖י תִּגְעַ֣ל נַפְשְׁכֶ֑ם לְבִלְתִּ֤י עֲשֹׂות֙ אֶת־כָּל־מִצְוֹתַ֔י לְהַפְרְכֶ֖ם אֶת־בְּרִיתִֽי׃

Ⲁⲗⲗⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲁⲧⲑⲱⲧ ⲛ̀ϩⲏⲧ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϩⲁⲡ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲙⲉⲥⲧⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛⲯⲩⲭⲏ ϩⲱⲥⲇⲉ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛϣ̀ⲧⲉⲙⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲛⲁⲉⲛⲧⲟⲗⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ϩⲱⲥⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛϫⲱⲣ ⲛⲧⲁⲇⲓⲁⲑⲏⲕⲏ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

but disobey them, and your soul should loathe my judgments, so that ye should not keep all my commands, so as to break my covenant,

και εαν καταφρονησητε τα προσταγματα μου η εαν η ψυχη σας αποστραφη τας κρισεις μου, ωστε να μη εκτελητε πασας τας εντολας μου, ωστε να εξουδενωσητε την διαθηκην μου,

فَإِنِّي أَعْمَلُ هَذِهِ بِكُمْ: أُسَلِّطُ عَلَيْكُمْ رُعْبًا وَسِلًّا وَحُمَّى تُفْنِي الْعَيْنَيْنِ وَتُتْلِفُ النَّفْسَ. وَتَزْرَعُونَ بَاطِلًا زَرْعَكُمْ فَيَأْكُلُهُ أَعْدَاؤُكُمْ.

אַף־אֲנִ֞י אֶֽעֱשֶׂה־זֹּ֣את לָכֶ֗ם וְהִפְקַדְתִּ֨י עֲלֵיכֶ֤ם בֶּֽהָלָה֙ אֶת־הַשַּׁחֶ֣פֶת וְאֶת־הַקַּדַּ֔חַת מְכַלֹּ֥ות עֵינַ֖יִם וּמְדִיבֹ֣ת נָ֑פֶשׁ וּזְרַעְתֶּ֤ם לָרִיק֙ זַרְעֲכֶ֔ם וַאֲכָלֻ֖הוּ אֹיְבֵיכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϩⲱ ⲉⲓⲉ̀ⲓⲣⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲧⲟⲩϩⲟ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲛ̀ϯⲙⲉⲧⲁⲧϣⲁϣⲛⲓ ⲛⲉⲙ ϯⲯⲱⲣⲁ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲥⲑⲉⲣⲧⲉⲣ ⲛⲉⲧⲉⲛⲃⲁⲗ ⲉⲩⲧⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲧⲟⲙⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉⲧⲉⲛⲯⲩⲭⲏ ⲉⲩⲃⲏⲗ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲥⲓϯ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲉⲛϫⲣⲟϫ ⲉ̀ⲡⲉⲧϣⲟⲩⲓⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲟⲩⲟⲙⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲏ ⲉⲧϯ ⲟⲩⲃⲉ ⲑⲏⲛⲟⲩ

then will I do thus to you: I will even bring upon you perplexity and the itch, and the fever that causes your eyes to waste away, and disease that consumes your life; and ye shall sow your seeds in vain, and your enemies shall eat them.

και εγω θελω καμει τουτο εις εσας· θελω βαλει εφ' υμας τρομον, μαρασμον, και καυσωνα, τα οποια θελουσι φθειρει τους οφθαλμους σας και θελουσι κατατηκει την ψυχην· και θελετε σπειρει τον σπορον σας εις ματην, διοτι οι εχθροι σας θελουσι τρωγει αυτον.

وَأَجْعَلُ وَجْهِي ضِدَّكُمْ فَتَنْهَزِمُونَ أَمَامَ أَعْدَائِكُمْ، وَيَتَسَلَّطُ عَلَيْكُمْ مُبْغِضُوكُمْ، وَتَهْرُبُونَ وَلَيْسَ مَنْ يَطْرُدُكُمْ.

וְנָתַתִּ֤י פָנַי֙ בָּכֶ֔ם וְנִגַּפְתֶּ֖ם לִפְנֵ֣י אֹיְבֵיכֶ֑ם וְרָד֤וּ בָכֶם֙ שֹֽׂנְאֵיכֶ֔ם וְנַסְתֶּ֖ם וְאֵין־רֹדֵ֥ף אֶתְכֶֽם׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲧⲁϫⲣⲟ ⲙ̀ⲡⲁϩⲟ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϩⲉⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϫⲁϫⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϭⲟϫⲓ ⲛ̀ⲥⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲏ ⲉⲑⲙⲟⲥϯ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲫⲱⲧ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲡⲉⲧϭⲟϫⲓ ⲛ̀ⲥⲁ ⲑⲏⲛⲟⲩ

And I will set my face against you, and ye shall fall before your enemies, and they that hate you shall pursue you; and ye shall flee, no one pursuing you.

Και θελω στησει το προσωπον μου εναντιον σας, και θελετε φονευθη εμπροσθεν των εχθρων σας· και εκεινοι, οιτινες σας μισουσι, θελουσι σας εξουσιασει και θελετε φευγει, ουδενος διωκοντος υμας.

«وَإِنْ كُنْتُمْ مَعَ ذَلِكَ لَا تَسْمَعُونَ لِي، أَزِيدُ عَلَى تَأْدِيبِكُمْ سَبْعَةَ أَضْعَافٍ حَسَبَ خَطَايَاكُمْ،

וְאִ֨ם־עַד־אֵ֔לֶּה לֹ֥א תִשְׁמְע֖וּ לִ֑י וְיָסַפְתִּי֙ לְיַסְּרָ֣ה אֶתְכֶ֔ם שֶׁ֖בַע עַל־חַטֹּאתֵיכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ϣⲁ ⲫⲁⲓ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣ̀ⲧⲉⲙⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲥⲱⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲟⲩⲁϩⲧⲟⲧ ⲉ̀ⲉⲣⲡⲉⲇⲉⲩⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲍ̅ ⲛ̀ⲉⲣϧⲟⲧ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲃⲓ

And if ye still refuse to hearken to me, then will I chasten you yet more even seven times for your sins.

Και εαν μεχρι τουτου δεν μου υπακουσητε, θελω επιβαλει εις εσας επταπλασιον τιμωριαν δια τας αμαρτιας σας.

فَأُحَطِّمُ فَخَارَ عِزِّكُمْ، وَأُصَيِّرُ سَمَاءَكُمْ كَالْحَدِيدِ، وَأَرْضَكُمْ كَالنُّحَاسِ،

וְשָׁבַרְתִּ֖י אֶת־גְּאֹ֣ון עֻזְּכֶ֑ם וְנָתַתִּ֤י אֶת־שְׁמֵיכֶם֙ כַּבַּרְזֶ֔ל וְאֶֽת־אַרְצְכֶ֖ם כַּנְּחֻשָֽׁה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ϧⲟⲙϧⲉⲙ ⲙ̀ⲡϣⲱⲃϣ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲙⲉⲧⲣⲉϥϩⲓⲡϩⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲭⲱ ⲛ̀ⲧⲫⲉ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲃⲉⲛⲓⲡⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩϩⲟⲙⲧ ⲛⲱⲧⲉⲛ

And I will break down the haughtiness of your pride; and I will make your heaven iron, and your earth as it were brass.

Και θελω συντριψει την υπερηφανιαν της δυναμεως σας· και θελω καμει τον ουρανον σας ως σιδηρον και την γην σας ως χαλκον·

فَتُفْرَغُ بَاطِلًا قُوَّتُكُمْ، وَأَرْضُكُمْ لَا تُعْطِي غَلَّتَهَا، وَأَشْجَارُ الأَرْضِ لَا تُعْطِي أَثْمَارَهَا.

וְתַ֥ם לָרִ֖יק כֹּחֲכֶ֑ם וְלֹֽא־תִתֵּ֤ן אַרְצְכֶם֙ אֶת־יְבוּלָ֔הּ וְעֵ֣ץ הָאָ֔רֶץ לֹ֥א יִתֵּ֖ן פִּרְיֹֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲧⲉⲛϫⲟⲙ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉ̀ⲡⲉⲧϣⲟⲩⲓⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛⲕⲁϩⲓ ϯ ⲙ̀ⲡⲉϥⲟⲩⲧⲁϩ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓϣϣⲏⲛ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲕⲟⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϯ ⲙ̀ⲡⲉϥⲟⲩⲧⲁϩ

And your strength shall be in vain; and your land shall not yield its seed, and the tree of your field shall not yield its fruit.

και η δυναμις σας θελει αναλωθη εις ματην· διοτι η γη σας δεν θελει διδει τα γεννηματα αυτης και τα δενδρα της γης δεν θελουσι διδει τον καρπον αυτων.

«وَإِنْ سَلَكْتُمْ مَعِي بِالْخِلاَفِ، وَلَمْ تَشَاءُوا أَنْ تَسْمَعُوا لِي، أَزِيدُ عَلَيْكُمْ ضَرْبَاتٍ سَبْعَةَ أَضْعَافٍ حَسَبَ خَطَايَاكُمْ.

וְאִם־תֵּֽלְכ֤וּ עִמִּי֙ קֶ֔רִי וְלֹ֥א תֹאב֖וּ לִשְׁמֹ֣עַֽ לִ֑י וְיָסַפְתִּ֤י עֲלֵיכֶם֙ מַכָּ֔ה שֶׁ֖בַע כְּחַטֹּאתֵיכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲙⲟϣⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲣⲁⲕⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛϣ̀ⲧⲉⲙⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲥⲱⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉⲧⲟⲩϩⲟ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲉⲣϧⲟⲧ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲃⲓ

And if after this ye should walk perversely, and not be willing to obey me, I will further bring upon you seven plagues according to your sins.

Και εαν πορευησθε εναντιοι εις εμε και δεν θελητε να μου υπακουσητε, θελω προσθεσει εις εσας επταπλασιους πληγας κατα τας αμαρτιας σας.

أُطْلِقُ عَلَيْكُمْ وُحُوشَ الْبَرِّيَّةِ فَتُعْدِمُكُمُ الأَوْلاَدَ، وَتَقْرِضُ بَهَائِمَكُمْ، وَتُقَلِّلُكُمْ فَتُوحَشُ طُرُقُكُمْ.

וְהִשְׁלַחְתִּ֨י בָכֶ֜ם אֶת־חַיַּ֤ת הַשָּׂדֶה֙ וְשִׁכְּלָ֣ה אֶתְכֶ֔ם וְהִכְרִ֙יתָה֙ אֶת־בְּהֶמְתְּכֶ֔ם וְהִמְעִ֖יטָה אֶתְכֶ֑ם וְנָשַׁ֖מּוּ דַּרְכֵיכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲟⲩⲱⲣⲡ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲛ̀ⲁⲅⲣⲓⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲟⲩⲉⲙ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲙⲟⲩⲛⲕ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲉⲣ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲛ̀ⲕⲟⲩϫⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩϣⲏϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛⲙⲱⲓⲧ

And I will send upon you the wild beasts of the land, and they shall devour you, and shall consume your cattle: and I will make you few in number, and your ways shall be desolate.

Και θελω αποστειλει εναντιον σας τα θηρια τα αγρια, τα οποια θελουσι καταφαγει τα τεκνα σας και εξολοθρευσει τα κτηνη σας και θελουσι σας καμει ολιγοστους· και θελουσιν ερημωθη αι οδοι σας.

«وَإِنْ لَمْ تَتَأَدَّبُوا مِنِّي بِذَلِكَ، بَلْ سَلَكْتُمْ مَعِي بِالْخِلاَفِ،

וְאִ֨ם־בְּאֵ֔לֶּה לֹ֥א תִוָּסְר֖וּ לִ֑י וַהֲלַכְתֶּ֥ם עִמִּ֖י קֶֽרִי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛϣ̀ⲧⲉⲙϭⲓⲥⲃⲱ ⲁⲗⲗⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲙⲟϣⲓ ⲛⲉⲙⲏⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲣⲁⲕⲓ

And if hereupon ye are not corrected, but walk perversely towards me,

Και εαν εκ τουτων δεν διορθωθητε επιστρεφοντες εις εμε, αλλα πορευησθε εναντιοι εις εμε,

فَإِنِّي أَنَا أَسْلُكُ مَعَكُمْ بِالْخِلاَفِ، وَأَضْرِبُكُمْ سَبْعَةَ أَضْعَافٍ حَسَبَ خَطَايَاكُمْ.

וְהָלַכְתִּ֧י אַף־אֲנִ֛י עִמָּכֶ֖ם בְּקֶ֑רִי וְהִכֵּיתִ֤י אֶתְכֶם֙ גַּם־אָ֔נִי שֶׁ֖בַע עַל־חַטֹּאתֵיכֶֽם׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϩⲱ ⲉⲓⲉ̀ⲙⲟϣⲓ ⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲟⲩϫⲱⲛⲧ ⲉϥⲣⲁⲕⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ϣⲁⲣⲓ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ ⲕⲉⲅⲉ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲥⲟⲡ ⲛ̀ⲧϣⲉⲃⲓⲱ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲃⲓ

I also will walk with you with a perverse spirit, and I also will smite you seven times for your sins.

τοτε θελω πορευθη και εγω εναντιος εις εσας, και θελω σας παιδευσει και εγω επταπλασιως δια τας αμαρτιας σας.

أَجْلِبُ عَلَيْكُمْ سَيْفًا يَنْتَقِمُ نَقْمَةَ الْمِيثَاقِ، فَتَجْتَمِعُونَ إِلَى مُدُنِكُمْ وَأُرْسِلُ فِي وَسَطِكُمُ الْوَبَأَ فَتُدْفَعُونَ بِيَدِ الْعَدُوِّ.

וְהֵבֵאתִ֨י עֲלֵיכֶ֜ם חֶ֗רֶב נֹקֶ֙מֶת֙ נְקַם־בְּרִ֔ית וְנֶאֱסַפְתֶּ֖ם אֶל־עָרֵיכֶ֑ם וְשִׁלַּ֤חְתִּי דֶ֙בֶר֙ בְּתֹ֣וכְכֶ֔ם וְנִתַּתֶּ֖ם בְּיַד־אֹויֵֽב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲏϥⲓ ⲉⲥϭⲓⲙ̀ⲡϣⲓϣ ⲛ̀ⲟⲩϩⲁⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲇⲓⲁⲑⲏⲕⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲫⲱⲧ ⲉ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲃⲁⲕⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲟⲩⲱⲣⲡ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϯ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲛⲉⲛϫⲓϫ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛϫⲁϫⲓ

And I will bring upon you a sword avenging the cause of my covenant, and ye shall flee for refuge to your cities; and I will send out death against you, and ye shall be delivered into the hands of your enemies.

Και θελω φερει εφ' υμας μαχαιραν, ητις θελει καμει την εκδικησιν της διαθηκης μου· και οταν καταφυγητε εις τας πολεις σας, θελω στειλει θανατικον εν μεσω υμων· και θελετε παραδοθη εις τας χειρας του εχθρου.

بِكَسْرِي لَكُمْ عَصَا الْخُبْزِ. تَخْبِزُ عَشَرُ نِسَاءٍ خُبْزَكُمْ فِي تَنُّورٍ وَاحِدٍ، وَيَرْدُدْنَ خُبْزَكُمْ بِالْوَزْنِ، فَتَأْكُلُونَ وَلَا تَشْبَعُونَ.

בְּשִׁבְרִ֣י לָכֶם֮ מַטֵּה־לֶחֶם֒ וְ֠אָפוּ עֶ֣שֶׂר נָשִׁ֤ים לַחְמְכֶם֙ בְּתַנּ֣וּר אֶחָ֔ד וְהֵשִׁ֥יבוּ לַחְמְכֶ֖ם בַּמִּשְׁקָ֑ל וַאֲכַלְתֶּ֖ם וְלֹ֥א תִשְׂבָּֽעוּ׃ ס

Ϧⲉⲛ ⲡϫⲓⲛⲑⲣⲟⲩϩⲉϫϩⲉϫ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲟⲩⲟ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲓⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲙⲏϯ ⲛ̀ⲥϩⲓⲙⲓ ⲉⲩⲉ̀ϫⲱϫ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲱⲓⲕ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲑⲣⲓⲣ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϯ ⲛ̀ⲛⲓⲱⲓⲕ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲁϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲟⲩⲱⲙ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲥⲓ

When I afflict you with famine of bread, then ten women shall bake your loaves in one oven, and they shall render your loaves by weight; and ye shall eat, and not be satisfied.

Και οταν κατασυντριψω το στηριγμα του αρτου σας, δεκα γυναικες θελουσι ψηνει τους αρτους σας εν ενι κλιβανω, και οι αρτοι σας θελουσιν αποδοθη εις εσας με ζυγιον· και θελετε τρωγει και δεν θελετε χορταινει.

«وَإِنْ كُنْتُمْ بِذَلِكَ لَا تَسْمَعُونَ لِي بَلْ سَلَكْتُمْ مَعِي بِالْخِلاَفِ،

וְאִ֨ם־בְּזֹ֔את לֹ֥א תִשְׁמְע֖וּ לִ֑י וַהֲלַכְתֶּ֥ם עִמִּ֖י בְּקֶֽרִי׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛϣ̀ⲧⲉⲙⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲥⲱⲓ ⲁⲗⲗⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲙⲟϣⲓ ⲛⲉⲙⲏⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲣⲁⲕⲓ

And if hereupon ye will not obey me, but walk perversely towards me,

Εαν δε και δια τουτων δεν μου υπακουσητε, αλλα πορευησθε εναντιοι εις εμε,

فَأَنَا أَسْلُكُ مَعَكُمْ بِالْخِلاَفِ سَاخِطًا، وَأُؤَدِّبُكُمْ سَبْعَةَ أَضْعَافٍ حَسَبَ خَطَايَاكُمْ،

וְהָלַכְתִּ֥י עִמָּכֶ֖ם בַּחֲמַת־קֶ֑רִי וְיִסַּרְתִּ֤י אֶתְכֶם֙ אַף־אָ֔נִי שֶׁ֖בַע עַל־חַטֹּאתֵיכֶם ׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϩⲱ ⲉⲓⲉ̀ⲙⲟϣⲓ ⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲟⲩϫⲱⲛⲧ ⲉϥⲣⲁⲕⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ϯϣⲉⲃⲓⲱ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲥⲟⲡ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲃⲓ

then will I walk with you with a froward mind, and I will chasten you seven-fold according to your sins.

τοτε εγω θελω πορευθη εναντιος εις εσας μετα θυμου και θελω σας παιδευσει και εγω επταπλασιως δια τας αμαρτιας σας.

فَتَأْكُلُونَ لَحْمَ بَنِيكُمْ، وَلَحْمَ بَنَاتِكُمْ تَأْكُلُونَ.

וַאֲכַלְתֶּ֖ם בְּשַׂ֣ר בְּנֵיכֶ֑ם וּבְשַׂ֥ר בְּנֹתֵיכֶ֖ם תֹּאכֵֽלוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲟⲩⲱⲙ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲁⲣⲝ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲁⲣⲝ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛϣⲉⲣⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲟⲩⲟⲙⲟⲩ

And ye shall eat the flesh of your sons, and the flesh of your daughters shall ye eat.

Και θελετε φαγει τας σαρκας των υιων σας και τας σαρκας των θυγατερων σας θελετε φαγει.

وَأُخْرِبُ مُرْتَفَعَاتِكُمْ، وَأَقْطَعُ شَمْسَاتِكُمْ، وَأُلْقِي جُثَثَكُمْ عَلَى جُثَثِ أَصْنَامِكُمْ، وَتَرْذُلُكُمْ نَفْسِي.

וְהִשְׁמַדְתִּ֞י אֶת־בָּמֹֽתֵיכֶ֗ם וְהִכְרַתִּי֙ אֶת־חַמָּ֣נֵיכֶ֔ם וְנָֽתַתִּי֙ אֶת־פִּגְרֵיכֶ֔ם עַל־פִּגְרֵ֖י גִּלּוּלֵיכֶ֑ם וְגָעֲלָ֥ה נַפְשִׁ֖י אֶתְכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ϣⲱϥ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲧⲩⲗⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ϥⲱϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲓⲉⲃⲛ̀ϣⲉ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲧⲉⲛⲙⲟⲩⲛⲕ ⲛ̀ϫⲓϫ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲭⲱ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲕⲉⲗⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲕⲉⲗⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛⲓⲇⲱⲗⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲧⲁⲯⲩⲭⲏ ⲙⲉⲥⲧⲉ ⲑⲏⲛⲟⲩ

And I will render your pillars desolate, and will utterly destroy your wooden images made with hands; and I will lay your carcases on the carcases of your idols, and my soul shall loathe you.

Και θελω κατεδαφισει τους υψηλους τοπους σας και θελω καταστρεψει τα ειδωλα σας και θελω ριψει τα πτωματα σας επι τα πτωματα των βδελυρων ειδωλων σας· και θελει σας βδελυχθη η ψυχη μου.

وَأُصَيِّرُ مُدُنَكُمْ خَرِبَةً، وَمَقَادِسَكُمْ مُوحِشَةً، وَلَا أَشْتَمُّ رَائِحَةَ سَرُورِكُمْ.

וְנָתַתִּ֤י אֶת־עָֽרֵיכֶם֙ חָרְבָּ֔ה וַהֲשִׁמֹּותִ֖י אֶת־מִקְדְּשֵׁיכֶ֑ם וְלֹ֣א אָרִ֔יחַ בְּרֵ֖יחַ נִיחֹֽחֲכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲭⲱ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲃⲁⲕⲓ ⲉ̀ⲡϣⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲥⲱϥ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲧⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲁϣⲱⲗⲉⲙ ⲉ̀ⲡⲥⲑⲟⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ

And I will lay your cities waste, and I will make your sanctuaries desolate, and I will not smell the savour of your sacrifices.

Και θελω καταστησει τας πολεις σας ερημους και θελω εξερημωσει τα αγιαστηρια σας και δεν θελω οσφρανθη την οσμην των ευωδιων σας·

وَأُوحِشُ الأَرْضَ فَيَسْتَوْحِشُ مِنْهَا أَعْدَاؤُكُمُ السَّاكِنُونَ فِيهَا.

וַהֲשִׁמֹּתִ֥י אֲנִ֖י אֶת־הָאָ֑רֶץ וְשָֽׁמְמ֤וּ עָלֶ֙יהָ֙ אֹֽיְבֵיכֶ֔ם הַיֹּשְׁבִ֖ים בָּֽהּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ϣⲱϥ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲉⲛⲕⲁϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲉⲣϣⲫⲏⲣⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛϫⲁϫⲓ ⲛⲏ ⲉⲧϣⲟⲡ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ

And I will lay your land desolate, and your enemies who dwell in it shall wonder at it.

και θελω εξερημωσει εγω την γην σας· και θελουσι θαυμασει εις τουτο οι εχθροι σας, οι κατοικουντες εν αυτη.

وَأُذَرِّيكُمْ بَيْنَ الأُمَمِ، وَأُجَرِّدُ وَرَاءَكُمُ السَّيْفَ فَتَصِيرُ أَرْضُكُمْ مُوحَشَةً، وَمُدُنُكُمْ تَصِيرُ خَرِبَةً.

וְאֶתְכֶם֙ אֱזָרֶ֣ה בַגֹּויִ֔ם וַהֲרִיקֹתִ֥י אַחֲרֵיכֶ֖ם חָ֑רֶב וְהָיְתָ֤ה אַרְצְכֶם֙ שְׁמָמָ֔ה וְעָרֵיכֶ֖ם יִהְי֥וּ חָרְבָּֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ϫⲉⲣ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲥⲉ̀ⲙⲉⲛⲕ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲥⲏϥⲓ ⲉⲥⲙⲟϣⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛⲕⲁϩⲓ ϣⲱⲡⲓ ⲉ̀ⲡϣⲱϥ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲧⲉⲛⲡⲟⲗⲓⲥ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩϣⲏϥ

And I will scatter you among the nations, and the sword shall come upon you and consume you; and your land shall be desolate, and your cities shall be desolate.

Και θελω σας διασπειρει μεταξυ των εθνων· και θελω συρει οπισω σας μαχαιραν· και η γη σας θελει μενει ερημος και αι πολεις σας θελουσιν εισθαι ερημοι.

حِينَئِذٍ تَسْتَوْفِي الأَرْضُ سُبُوتَهَا كُلَّ أَيَّامِ وَحْشَتِهَا وَأَنْتُمْ فِي أَرْضِ أَعْدَائِكُمْ. حِينَئِذٍ تَسْبِتُ الأَرْضُ وَتَسْتَوْفِي سُبُوتَهَا.

אָז֩ תִּרְצֶ֨ה הָאָ֜רֶץ אֶת־שַׁבְּתֹתֶ֗יהָ כֹּ֚ל יְמֵ֣י הֳשַּׁמָּ֔ה וְאַתֶּ֖ם בְּאֶ֣רֶץ אֹיְבֵיכֶ֑ם אָ֚ז תִּשְׁבַּ֣ת הָאָ֔רֶץ וְהִרְצָ֖ת אֶת־שַׁבְּתֹתֶֽיהָ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲧⲟⲧⲉ ⲉⲣⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ϯⲙⲁϯ ⲛ̀ⲛⲉϥⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥϣⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ϩⲱⲧⲉⲛ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛϫⲁϫⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲟⲧⲉ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲉⲣⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲓⲍⲓⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϯⲙⲁϯ ⲛ̀ⲛⲉϥⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ

Then the land shall enjoy its sabbaths all the days of its desolation.

Τοτε η γη θελει απολαυσει τα σαββατα αυτης καθ' ολον τον καιρον οσον αυτη μεινη ερημος και σεις εν τη γη των εχθρων σας· τοτε θελει αναπαυθη η γη και θελει απολαυσει τα σαββατα αυτης.

كُلَّ أَيَّامِ وَحْشَتِهَا تَسْبِتُ مَا لَمْ تَسْبِتْهُ مِنْ سُبُوتِكُمْ فِي سَكَنِكُمْ عَلَيْهَا.

כָּל־יְמֵ֥י הָשַּׁמָּ֖ה תִּשְׁבֹּ֑ת אֵ֣ת אֲשֶׁ֧ר לֹֽא־שָׁבְתָ֛ה בְּשַׁבְּתֹתֵיכֶ֖ם בְּשִׁבְתְּכֶ֥ם עָלֶֽיהָ׃

Ⲛ̀ⲛⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥϣⲱϥ ⲉϥⲉ̀ⲉⲣⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲓⲍⲓⲛ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲙ̀ⲡⲉϥⲉⲣⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲓⲍⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲛⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲟⲡ ϩⲓⲱⲧϥ

And ye shall be in the land of your enemies; then the land shall keep its sabbaths, and the land shall enjoy its sabbaths all the days of its desolation: it shall keep sabbaths which it kept not among your sabbaths, when ye dwelt in it.

Καθ' ολον τον καιρον της ερημωσεως αυτης θελει αναπαυεσθαι διοτι δεν ανεπαυετο εις τα σαββατα σας, οτε κατωκειτε επ' αυτης.

وَالْبَاقُونَ مِنْكُمْ أُلْقِي الْجَبَانَةَ فِي قُلُوبِهِمْ فِي أَرَاضِي أَعْدَائِهِمْ، فَيَهْزِمُهُمْ صَوْتُ وَرَقَةٍ مُنْدَفِعَةٍ، فَيَهْرُبُونَ كَالْهَرَبِ مِنَ السَّيْفِ، وَيَسْقُطُونَ وَلَيْسَ طَارِدٌ.

וְהַנִּשְׁאָרִ֣ים בָּכֶ֔ם וְהֵבֵ֤אתִי מֹ֙רֶךְ֙ בִּלְבָבָ֔ם בְּאַרְצֹ֖ת אֹיְבֵיהֶ֑ם וְרָדַ֣ף אֹתָ֗ם קֹ֚ול עָלֶ֣ה נִדָּ֔ף וְנָס֧וּ מְנֻֽסַת־חֶ֛רֶב וְנָפְל֖וּ וְאֵ֥ין רֹדֵֽף׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏ ⲉ̀ⲁⲩⲥⲱϫⲡ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϯⲛⲁϯ ⲛ̀ⲟⲩϩⲉⲗⲓ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲡⲟⲩϩⲏⲧ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲟⲩϫⲁϫⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϭⲟϫⲓ ⲛ̀ⲥⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡϧⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲟⲩϫⲱⲃⲓ ⲉⲩⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲫⲱⲧ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲉⲩⲫⲏⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲡⲟⲗⲉⲙⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϩⲉⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲡⲉⲧϭⲟϫⲓ ⲛ̀ⲥⲱⲟⲩ

And to those who are left of you I will bring bondage into their heart in the land of their enemies; and the sound of a shaken leaf shall chase them, and they shall flee as fleeing from war, and shall fall when none pursues them.

Επι δε τους εναπολειφθεντας απο σας θελω επιφερει δειλιαν εις την καρδιαν αυτων εν τοις τοποις των εχθρων αυτων· και ηχος φυλλου σειομενου θελει διωκει αυτους· και θελουσι φευγει, ως φευγοντες απο μαχαιρας και θελουσι πιπτει, ουδενος διωκοντος.

وَيَعْثُرُ بَعْضُهُمْ بِبَعْضٍ كَمَا مِنْ أَمَامِ السَّيْفِ وَلَيْسَ طَارِدٌ، وَلَا يَكُونُ لَكُمْ قِيَامٌ أَمَامَ أَعْدَائِكُمْ،

וְכָשְׁל֧וּ אִישׁ־בְּאָחִ֛יו כְּמִפְּנֵי־חֶ֖רֶב וְרֹדֵ֣ף אָ֑יִן וְלֹא־תִֽהְיֶ֤ה לָכֶם֙ תְּקוּמָ֔ה לִפְנֵ֖י אֹֽיְבֵיכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϩⲓⲡϩⲟ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲥⲟⲛ ⲙ̀ⲡⲉϥⲥⲟⲛ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲡⲟⲗⲉⲙⲟⲥ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲡⲉⲧϭⲟϫⲓ ⲛ̀ⲥⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϣϫⲉⲙϫⲟⲙ ⲛ̀ⲟϩⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϩⲣⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛϫⲁϫⲓ

And brother shall disregard brother as in war, when none pursues; and ye shall not be able to withstand your enemies.

Και θελουσι πιπτει ο εις επι τον αλλον ως εμπροσθεν μαχαιρας, ουδενος διωκοντος· και δεν θελετε δυνηθη να σταθητε εμπροσθεν των εχθρων σας.

فَتَهْلِكُونَ بَيْنَ الشُّعُوبِ وَتَأْكُلُكُمْ أَرْضُ أَعْدَائِكُمْ.

וַאֲבַדְתֶּ֖ם בַּגֹּויִ֑ם וְאָכְלָ֣ה אֶתְכֶ֔ם אֶ֖רֶץ אֹיְבֵיכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲧⲁⲕⲟ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛϫⲁϫⲓ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲉⲙ ⲑⲏⲛⲟⲩ

And ye shall perish among the Gentiles, and the land of your enemies shall devour you.

Και θελετε απολεσθη μεταξυ των εθνων, και η γη των εχθρων σας θελει σας καταφαγει.

وَالْبَاقُونَ مِنْكُمْ يَفْنَوْنَ بِذُنُوبِهِمْ فِي أَرَاضِي أَعْدَائِكُمْ. وَأَيْضًا بِذُنُوبِ آبَائِهِمْ مَعَهُمْ يَفْنَوْنَ.

וְהַנִּשְׁאָרִ֣ים בָּכֶ֗ם יִמַּ֙קּוּ֙ בַּֽעֲוֹנָ֔ם בְּאַרְצֹ֖ת אֹיְבֵיכֶ֑ם וְאַ֛ף בַּעֲוֹנֹ֥ת אֲבֹתָ֖ם אִתָּ֥ם יִמָּֽקּוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲥⲱϫⲡ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉⲩⲉ̀ⲧⲁⲕⲟ ⲉⲑⲃⲉ ⲛⲟⲩⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲑⲃⲉ ⲛⲉⲛⲛⲟⲃⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲟⲩⲓⲟϯ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲟⲩϫⲁϫⲓ ⲉⲩⲉ̀ⲃⲱⲗ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

And those who are left of you shall perish, because of their sins, and because of the sins of their fathers: in the land of their enemies shall they consume away.

Και οι εναπολειφθεντες απο σας θελουσι φθειρεσθαι δια τας ανομιας αυτων εν τοις τοποις των εχθρων σας· και οτι δια τας ανομιας των πατερων αυτων θελουσι φθειρεσθαι μετ' αυτων.

لكِنْ إِنْ أَقَرُّوا بِذُنُوبِهِمْ وَذُنُوبِ آبَائِهِمْ فِي خِيَانَتِهِمِ الَّتِي خَانُونِي بِهَا، وَسُلُوكِهِمْ مَعِيَ الَّذِي سَلَكُوا بِالْخِلاَفِ،

וְהִתְוַדּ֤וּ אֶת־עֲוֹנָם֙ וְאֶת־עֲוֹ֣ן אֲבֹתָ֔ם בְּמַעֲלָ֖ם אֲשֶׁ֣ר מָֽעֲלוּ־בִ֑י וְאַ֕ף אֲשֶׁר־הָֽלְכ֥וּ עִמִּ֖י בְּקֶֽרִי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲟⲩⲱⲛϩ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲛⲟⲃⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲛⲟⲃⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲟⲩⲓⲟϯ ϫⲉ ⲟⲩⲏⲓ ⲁⲩⲉⲣⲡⲁⲣⲁⲃⲉⲛⲓⲛ ⲁⲩϩⲓⲡϩⲟ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲟⲩⲟϩ ϫⲉ ⲁⲩⲙⲟϣⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲙ̀ⲑⲟ ⲉⲩⲣⲁⲕⲓ

And they shall confess their sins, and the sins of their fathers, that they have transgressed and neglected me, and that they have walked perversely before me,

Εαν δε ομολογησωσι την ανομιαν αυτων και την ανομιαν των πατερων αυτων δια την παραβασιν αυτων, την οποιαν παρεβησαν εναντιον μου, και διοτι επορευθησαν ετι εναντιοι εις εμε,

وَإِنِّي أَيْضًا سَلَكْتُ مَعَهُمْ بِالْخِلاَفِ وَأَتَيْتُ بِهِمْ إِلَى أَرْضِ أَعْدَائِهِمْ. إِلاَّ أَنْ تَخْضَعَ حِينَئِذٍ قُلُوبُهُمُ الْغُلْفُ، وَيَسْتَوْفُوا حِينَئِذٍ عَنْ ذُنُوبِهِمْ،

אַף־אֲנִ֗י אֵלֵ֤ךְ עִמָּם֙ בְּקֶ֔רִי וְהֵבֵאתִ֣י אֹתָ֔ם בְּאֶ֖רֶץ אֹיְבֵיהֶ֑ם אֹו־אָ֣ז יִכָּנַ֗ע לְבָבָם֙ הֶֽעָרֵ֔ל וְאָ֖ז יִרְצ֥וּ אֶת־עֲוֹנָֽם׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϩⲱ ⲁⲓⲙⲟϣⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩϫⲱⲛⲧ ⲉϥⲣⲁⲕⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲧⲁⲕⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲟⲩϫⲁϫⲓ ⲧⲟⲧⲉ ⲉϥⲉ̀ϣⲫⲓⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲟⲩϩⲏⲧ ⲛ̀ⲁⲧⲥⲉⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲟⲧⲉ ⲉⲩⲉ̀ⲕⲁϯ ⲉ̀ⲛⲟⲩⲛⲟⲃⲓ

and I walked with them with a perverse mind; and I will destroy them in the land of their enemies: then shall their uncircumcised heart be ashamed, and then shall they acquiesce in the punishment of their sins.

και εγω επορευθην εναντιος εις αυτους, και εφερα αυτους εις την γην των εχθρων αυτων· εαν τοτε ταπεινωθη η καρδια αυτων η απεριτμητος και δεχθωσι τοτε την τιμωριαν της ανομιας αυτων,

أَذْكُرُ مِيثَاقِي مَعَ يَعْقُوبَ، وَأَذْكُرُ أَيْضًا مِيثَاقِي مَعَ إِسْحَاقَ، وَمِيثَاقِي مَعَ إِبْرَاهِيمَ، وَأَذْكُرُ الأَرْضَ.

וְזָכַרְתִּ֖י אֶת־בְּרִיתִ֣י יַעֲקֹ֑וב וְאַף֩ אֶת־בְּרִיתִ֨י יִצְחָ֜ק וְאַ֨ף אֶת־בְּרִיתִ֧י אַבְרָהָ֛ם אֶזְכֹּ֖ר וְהָאָ֥רֶץ אֶזְכֹּֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲉⲣⲫⲙⲉⲩⲓ ⲛ̀ϯⲇⲓⲁⲑⲏⲕⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲓⲁⲕⲱⲃ ⲛⲉⲙ ϯⲇⲓⲁⲑⲏⲕⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲓⲥⲁⲁⲕ ⲛⲉⲙ ϯⲇⲓⲁⲑⲏⲕⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲁⲃⲣⲁⲁⲙ ⲉⲓⲉ̀ⲉⲣⲡⲟⲩⲙⲉⲩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲉⲣⲫⲙⲉⲩⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁϩⲓ

And I will remember the covenant of Jacob, and the covenant of Isaac, and the covenant of Abraam will I remember.

τοτε θελω ενθυμηθη την διαθηκην μου την προς τον Ιακωβ, και την διαθηκην μου την προς τον Ισαακ, και την διαθηκην μου την προς τον Αβρααμ θελω ενθυμηθη· και την γην θελω ενθυμηθη.

وَالأَرْضُ تُتْرَكُ مِنْهُمْ وَتَسْتَوْفِي سُبُوتَهَا فِي وَحْشَتِهَا مِنْهُمْ، وَهُمْ يَسْتَوْفُونَ عَنْ ذُنُوبِهِمْ لأَنَّهُمْ قَدْ أَبَوْا أَحْكَامِي وَكَرِهَتْ أَنْفُسُهُمْ فَرَائِضِي.

וְהָאָרֶץ֩ תֵּעָזֵ֨ב מֵהֶ֜ם וְתִ֣רֶץ אֶת־שַׁבְּתֹתֶ֗יהָ בָּהְשַׁמָּה֙ מֵהֶ֔ם וְהֵ֖ם יִרְצ֣וּ אֶת־עֲוֹנָ֑ם יַ֣עַן וּבְיַ֔עַן בְּמִשְׁפָּטַ֣י מָאָ֔סוּ וְאֶת־חֻקֹּתַ֖י גָּעֲלָ֥ה נַפְשָֽׁם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲉϥⲉ̀ⲥⲱϫⲡ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁⲣⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲟⲧⲉ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ϣⲱⲡ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ⲛⲉϥⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ϧⲉⲛ ⲡϫⲓⲛⲧⲉϥϣⲱϥ ⲉⲑⲃⲏⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲱⲟⲩ ϩⲱⲟⲩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲁⲛⲟⲙⲓⲁ ⲛ̀ⲧϣⲉⲃⲓⲱ ϫⲉ ⲛⲁϩⲁⲡ ⲁⲩϩⲓⲡϩⲟ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲁⲩⲙⲉⲥⲧⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲛⲟⲩⲯⲩⲭⲏ

And I will remember the land, and the land shall be left of them; then the land shall enjoy her sabbaths, when it is deserted through them: and they shall accept the punishment of their iniquities, because they neglected my judgments, and in their soul loathed my ordinances.

Και η γη θελει μεινει παρητημενη απ' αυτων και θελει απολαυσει τα σαββατα αυτης, μενουσα ερημος αυτων· και αυτοι θελουσι δεχθη την τιμωριαν της ανομιας αυτων· διοτι κατεφρονησαν τας κρισεις μου και διοτι η ψυχη αυτων απεστραφη τα προσταγματα μου.

وَلكِنْ مَعَ ذَلِكَ أَيْضًا مَتَى كَانُوا فِي أَرْضِ أَعْدَائِهِمْ، مَا أَبَيْتُهُمْ وَلَا كَرِهْتُهُمْ حَتَّى أُبِيدَهُمْ وَأَنْكُثَ مِيثَاقِي مَعَهُمْ، لأَنِّي أَنَا الرَّبُّ إِلَهُهُمْ.

וְאַף־גַּם־זֹ֠את בִּֽהְיֹותָ֞ם בְּאֶ֣רֶץ אֹֽיְבֵיהֶ֗ם לֹֽא־מְאַסְתִּ֤ים וְלֹֽא־גְעַלְתִּים֙ לְכַלֹּתָ֔ם לְהָפֵ֥ר בְּרִיתִ֖י אִתָּ֑ם כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה אֱלֹהֵיהֶֽם׃

Ⲟⲩⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲟⲛ ⲉⲩⲭⲏ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲟⲩϫⲁϫⲓ ⲙ̀ⲡⲓϩⲓⲡϩⲟ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲇⲉ ⲁⲓⲙⲉⲥⲧⲱⲟⲩ ϩⲱⲥⲇⲉ ⲉ̀ⲙⲟⲛⲕⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ⲡϫⲓⲛϫⲉⲣ ⲧⲁⲇⲓⲁⲑⲏⲕⲏ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲧϣⲟⲡ ϩⲁⲣⲱⲟⲩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ

And yet not even thus, while they were in the land of their enemies, did I overlook them, nor did I loathe them so as to consume them, to break my covenant made with them; for I am the Lord their God.

Αλλα και ουτως ενω ευρισκονται εν τη γη των εχθρων αυτων, δεν θελω απορριψει αυτους, ουδε θελω βδελυχθη αυτους, ωστε να εξολοθρευσω αυτους, και να ματαιωσω την διαθηκην μου την προς αυτους· διοτι εγω ειμαι Κυριος ο Θεος αυτων·

بَلْ أَذْكُرُ لَهُمْ الْمِيثَاقَ مَعَ الأَوَّلِينَ الَّذِينَ أَخْرَجْتُهُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ أَمَامَ أَعْيُنِ الشُّعُوبِ لأَكُونَ لَهُمْ إِلَهًا. أَنَا الرَّبُّ».

וְזָכַרְתִּ֥י לָהֶ֖ם בְּרִ֣ית רִאשֹׁנִ֑ים אֲשֶׁ֣ר הֹוצֵֽאתִי־אֹתָם֩ מֵאֶ֨רֶץ מִצְרַ֜יִם לְעֵינֵ֣י הַגֹּויִ֗ם לִהְיֹ֥ת לָהֶ֛ם לֵאלֹהִ֖ים אֲנִ֥י יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲉⲣⲫⲙⲉⲩⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲇⲓⲁⲑⲏⲕⲏ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲛ̀ϣⲟⲣⲡ ϫⲉ ⲁⲓⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲏⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲙⲉⲧⲃⲱⲕ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ⲉ̀ⲡϫⲓⲛⲧⲁϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲟⲩϯ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅

And I will remember their former covenant, when I brought them out of the land of Egypt, out of the house of bondage before the nation, to be their God; I am the Lord.

αλλα θελω ενθυμηθη υπερ αυτων την διαθηκην των πατερων αυτων, τους οποιους εξηγαγον εκ γης Αιγυπτου, ενωπιον των εθνων, δια να ημαι Θεος αυτων. Εγω ειμαι ο Κυριος.

هَذِهِ هِيَ الْفَرَائِضُ وَالأَحْكَامُ وَالشَّرَائِعُ الَّتِي وَضَعَهَا الرَّبُّ بَيْنَهُ وَبَيْنَ بَنِي إِسْرَائِيلَ فِي جَبَلِ سِينَاءَ بِيَدِ مُوسَى.

אֵ֠לֶּה הַֽחֻקִּ֣ים וְהַמִּשְׁפָּטִים֮ וְהַתֹּורֹת֒ אֲשֶׁר֙ נָתַ֣ן יְהוָ֔ה בֵּינֹ֕ו וּבֵ֖ין בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל בְּהַ֥ר סִינַ֖י בְּיַד־מֹשֶֽׁה׃ פ

Ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲓϩⲁⲡ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲛⲟⲙⲟⲥ ⲫⲏ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ⲧⲏⲓϥ ⲟⲩⲧⲱϥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ϩⲓ ⲡⲧⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲥⲓⲛⲁ ϧⲉⲛ ⲧϫⲓϫ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ

These are my judgments and my ordinances, and the law which the Lord gave between himself and the children of Israel, in the mount Sina, by the hand of Moses.

Ταυτα ειναι τα προσταγματα και αι κρισεις και οι νομοι, τους οποιους εκαμεν ο Κυριος μεταξυ εαυτου και των υιων Ισραηλ επι του ορους Σινα δια χειρος του Μωυσεως.

إصحاح 27

افتداء ما هو للرب

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«كَلِّمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَقُلْ لَهُمْ: إِذَا أَفْرَزَ إِنْسَانٌ نَذْرًا حَسَبَ تَقْوِيمِكَ نُفُوسًا لِلرَّبِّ،

דַּבֵּ֞ר אֶל־בְּנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵהֶ֔ם אִ֕ישׁ כִּ֥י יַפְלִ֖א נֶ֑דֶר בְּעֶרְכְּךָ֥ נְפָשֹׁ֖ת לַֽיהוָֽה׃

Ϫⲉ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϫⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁⲱϣ ⲛ̀ⲟⲩⲉⲩⲭⲏ ϩⲱⲥⲇⲉ ⲉ̀ϯ ⲛ̀ⲧⲧⲓⲙⲏ ⲛ̀ⲑⲏ ⲉⲧⲉⲑⲱϥ ⲙ̀ⲯⲩⲭⲏ ⲙ̀ⲡ⳪̅

Speak to the children of Israel, and thou shalt say to them, Whosoever shall vow a vow as the valuation of his soul for the Lord,

Λαλησον προς τους υιους Ισραηλ και ειπε προς αυτους, Οταν τις καμη επισημον ευχην, συ θελεις καμνει την εκτιμησιν των ψυχων προς τον Κυριον.

فَإِنْ كَانَ تَقْوِيمُكَ لِذَكَرٍ مِنِ ابْنِ عِشْرِينَ سَنَةً إِلَى ابْنِ سِتِّينَ سَنَةً، يَكُونُ تَقْوِيمُكَ خَمْسِينَ شَاقِلَ فِضَّةٍ عَلَى شَاقِلِ الْمَقْدِسِ.

וְהָיָ֤ה עֶרְכְּךָ֙ הַזָּכָ֔ר מִבֶּן֙ עֶשְׂרִ֣ים שָׁנָ֔ה וְעַ֖ד בֶּן־שִׁשִּׁ֣ים שָׁנָ֑ה וְהָיָ֣ה עֶרְכְּךָ֗ חֲמִשִּׁ֛ים שֶׁ֥קֶל כֶּ֖סֶף בְּשֶׁ֥קֶל הַקֹּֽדֶשׁ׃

Ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲧⲓⲙⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϩⲱⲟⲩⲧ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲕ̅ ⲛ̀ⲣⲟⲙⲡⲓ ϣⲁ ⲝ̅ ⲛ̀ⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲧⲉϥⲧⲓⲙⲏ ⲉⲛ ⲛ̀ⲥⲁⲑⲉⲣⲓ ⲉⲩⲕⲏⲃ ϧⲉⲛ ⲡⲓϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲁϣⲓ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ

the valuation of a male from twenty years old to sixty years old shall be his valuation shall be fifty didrachms of silver by the standard of the sanctuary.

Και η εκτιμησις σου θελει εισθαι του μεν αρσενικου, απο εικοσι ετων μεχρις εξηκοντα ετων, η εκτιμησις σου βεβαιως θελει εισθαι πεντηκοντα σικλοι αργυριου, κατα τον σικλον του αγιαστηριου·

وَإِنْ كَانَ أُنْثَى يَكُونُ تَقْوِيمُكَ ثَلاَثِينَ شَاقِلًا.

וְאִם־נְקֵבָ֖ה הִ֑וא וְהָיָ֥ה עֶרְכְּךָ֖ שְׁלֹשִׁ֥ים שָֽׁקֶל׃

Ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲇⲉ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲧⲉⲥⲧⲓⲙⲏ ⲉ̀ⲗ̅ ⲛ̀ⲥⲁⲑⲉⲣⲓ ⲉⲩⲕⲏⲃ

And the valuation of a female shall be thirty didrachms.

εαν δε ηναι θηλυκον, η εκτιμησις σου θελει εισθαι τριακοντα σικλοι.

وَإِنْ كَانَ مِنِ ابْنِ خَمْسِ سِنِينَ إِلَى ابْنِ عِشْرِينَ سَنَةً يَكُونُ تَقْوِيمُكَ لِذَكَرٍ عِشْرِينَ شَاقِلًا، وَلأُنْثَى عَشَرَةَ شَوَاقِلَ.

וְאִ֨ם מִבֶּן־חָמֵ֜שׁ שָׁנִ֗ים וְעַד֙ בֶּן־עֶשְׂרִ֣ים שָׁנָ֔ה וְהָיָ֧ה עֶרְכְּךָ֛ הַזָּכָ֖ר עֶשְׂרִ֣ים שְׁקָלִ֑ים וְלַנְּקֵבָ֖ה עֲשֶׂ֥רֶת שְׁקָלִֽים׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲉϥⲭⲏ ϧⲉⲛ ⲉ̅ ⲛ̀ⲣⲟⲙⲡⲓ ϣⲁ ⲕ̅ ⲛ̀ⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲧⲓⲙⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϩⲱⲟⲩⲧ ⲉ̀ⲕ̅ ⲛ̀ⲥⲁⲑⲉⲣⲓ ⲉⲩⲕⲏⲃ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲇⲉ ⲉ̀ⲓ̅ ⲛ̀ⲥⲁⲑⲉⲣⲓ ⲉⲩⲕⲏⲃ

And if it be from five years old to twenty, the valuation of a male shall be twenty didrachms, and of a female ten didrachms.

Εαν δε ηναι απο πεντε ετων μεχρις εικοσι, η εκτιμησις σου θελει εισθαι του μεν αρσενικου εικοσι σικλοι, του δε θηλυκου δεκα σικλοι.

وَإِنْ كَانَ مِنِ ابْنِ شَهْرٍ إِلَى ابْنِ خَمْسِ سِنِينَ يَكُونُ تَقْوِيمُكَ لِذَكَرٍ خَمْسَةَ شَوَاقِلِ فِضَّةٍ، وَلأُنْثَى يَكُونُ تَقْوِيمُكَ ثَلاَثَةَ شَوَاقِلِ فِضَّةٍ.

וְאִ֣ם מִבֶּן־חֹ֗דֶשׁ וְעַד֙ בֶּן־חָמֵ֣שׁ שָׁנִ֔ים וְהָיָ֤ה עֶרְכְּךָ֙ הַזָּכָ֔ר חֲמִשָּׁ֥ה שְׁקָלִ֖ים כָּ֑סֶף וְלַנְּקֵבָ֣ה עֶרְכְּךָ֔ שְׁלֹ֥שֶׁת שְׁקָלִ֖ים כָּֽסֶף׃

Ⲓⲥϫⲉⲛ ⲟⲩⲁⲃⲟⲧ ⲇⲉ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ϣⲁ ⲉ̅ ⲛ̀ⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲧⲧⲓⲙⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϩⲱⲟⲩⲧ ⲉ̀ⲉ̅ ⲛ̀ⲥⲁⲑⲉⲣⲓ ⲛ̀ϩⲁⲧ ⲉⲩⲕⲏⲃ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲇⲉ ⲉ̀ⲅ̅ ⲛ̀ⲥⲁⲑⲉⲣⲓ ⲉⲩⲕⲏⲃ

And from a month old to five years old, the valuation of a male shall be five didrachms, and of a female, three didrachms of silver.

Εαν δε ηναι απο ενος μηνος μεχρι πεντε ετων, η εκτιμησις σου θελει εισθαι του μεν αρσενικου πεντε σικλοι αργυριου· του δε θηλυκου η εκτιμησις σου τρεις σικλοι αργυριου.

وَإِنْ كَانَ مِنِ ابْنِ سِتِّينَ سَنَةً فَصَاعِدًا فَإِنْ كَانَ ذَكَرًا يَكُونُ تَقْوِيمُكَ خَمْسَةَ عَشَرَ شَاقِلًا، وَأَمَّا لِلأُنْثَى فَعَشَرَةَ شَوَاقِلَ.

וְ֠אִם מִבֶּן־שִׁשִּׁ֨ים שָׁנָ֤ה וָמַ֙עְלָה֙ אִם־זָכָ֔ר וְהָיָ֣ה עֶרְכְּךָ֔ חֲמִשָּׁ֥ה עָשָׂ֖ר שָׁ֑קֶל וְלַנְּקֵבָ֖ה עֲשָׂרָ֥ה שְׁקָלִֽים׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲝ̅ ⲛ̀ⲣⲟⲙⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲙⲉⲛ ⲟⲩϩⲱⲟⲩⲧ ⲡⲉ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲧⲉϥⲧⲓⲙⲏ ⲙ̀ⲓ̅ⲉ̅ ⲛ̀ⲥⲁⲑⲉⲣⲓ ⲛϩⲁⲧ ⲉⲩⲕⲏⲃ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲧⲉ ⲉ̀ⲓ̅ ⲛ̀ⲥⲁⲑⲉⲣⲓ ⲉⲩⲕⲏⲃ

And if from sixty year old and upward, if it be a male, his valuation shall be fifteen didrachms of silver, and if a female, ten didrachms.

Εαν δε απο εξηκοντα ετων και επανω, εαν μεν ηναι αρσενικον, η εκτιμησις σου θελει εισθαι δεκαπεντε σικλοι εαν δε θηλυκον, δεκα σικλοι.

وَإِنْ كَانَ فَقِيرًا عَنْ تَقْوِيمِكَ يُوقِفُهُ أَمَامَ الْكَاهِنِ فَيُقَوِّمُهُ الْكَاهِنُ. عَلَى قَدْرِ مَا تَنَالُ يَدُ النَّاذِرِ يُقَوِّمُهُ الْكَاهِنُ.

וְאִם־מָ֥ךְ הוּא֙ מֵֽעֶרְכֶּ֔ךָ וְהֶֽעֱמִידֹו֙ לִפְנֵ֣י הַכֹּהֵ֔ן וְהֶעֱרִ֥יךְ אֹתֹ֖ו הַכֹּהֵ֑ן עַל־פִּ֗י אֲשֶׁ֤ר תַּשִּׂיג֙ יַ֣ד הַנֹּדֵ֔ר יַעֲרִיכֶ֖נּוּ הַכֹּהֵֽן׃ ס

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲉϥⲑⲉⲃⲓⲏⲟⲩⲧ ϧⲉⲛ ϯⲧⲓⲙⲏ ⲉϥⲉ̀ⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉⲣⲧⲓⲙⲏ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ϣ̀ϫⲟⲙ ⲛ̀ⲧϫⲓϫ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲱϣ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲉϥⲉ̀ⲉⲣⲧⲓⲙⲏ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ

And if the man be too poor for the valuation, he shall stand before the priest; and the priest shall value him: according to what the man who has vowed can afford, the priest shall value him.

Και εαν ηναι πτωχοτερος της εκτιμησεως σου, θελει παρασταθη εμπροσθεν του ιερεως, και ο ιερευς θελει εκτιμησει αυτον· κατα την δυναμιν εκεινου οστις εκαμε την ευχην, ο ιερευς θελει εκτιμησει αυτον.

«وَإِنْ كَانَ بَهِيمَةً مِمَّا يُقَرِّبُونَهُ قُرْبَانًا لِلرَّبِّ، فَكُلُّ مَا يُعْطِي مِنْهُ لِلرَّبِّ يَكُونُ قُدْسًا.

וְאִם־בְּהֵמָ֔ה אֲשֶׁ֨ר יַקְרִ֧יבוּ מִמֶּ֛נָּה קָרְבָּ֖ן לַֽיהוָ֑ה כֹּל֩ אֲשֶׁ֨ר יִתֵּ֥ן מִמֶּ֛נּוּ לַיהוָ֖ה יִֽהְיֶה־קֹּֽדֶשׁ׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩⲓ ⲉⲧⲟⲩⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲛ̀ⲧⲁⲓⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲁⲓ ϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ

And if it be from the cattle that are offered as a gift to the Lord, whoever shall offer one of these to the Lord, it shall be holy.

Και εαν η ευχη ηναι κτηνος, εκ των οσα προσφερονται δωρον προς τον Κυριον, παν ο, τι διδει τις εκ τουτων εις τον Κυριον θελει εισθαι αγιον.

لَا يُغَيِّرُهُ وَلَا يُبْدِلُهُ جَيِّدًا بِرَدِيءٍ، أَوْ رَدِيئًا بِجَيِّدٍ. وَإِنْ أَبْدَلَ بَهِيمَةً بِبَهِيمَةٍ تَكُونُ هِيَ وَبَدِيلُهَا قُدْسًا.

לֹ֣א יַחֲלִיפֶ֗נּוּ וְלֹֽא־יָמִ֥יר אֹתֹ֛ו טֹ֥וב בְּרָ֖ע אֹו־רַ֣ע בְּטֹ֑וב וְאִם־הָמֵ֨ר יָמִ֤יר בְּהֵמָה֙ בִּבְהֵמָ֔ה וְהָֽיָה־ה֥וּא וּתְמוּרָתֹ֖ו יִֽהְיֶה־קֹּֽדֶשׁ׃

Ⲛ̀ⲛⲉϥϣⲉⲃⲓⲉ ⲡⲉⲑⲛⲁⲛⲉϥ ϧⲁ ⲡⲉⲧϩⲱⲟⲩ ⲟⲩⲇⲉ ⲡⲉⲧϩⲱⲟⲩ ϧⲁ ⲡⲉⲑⲛⲁⲛⲉϥ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲉϥⲛⲁϣⲓⲃϯ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲉⲃⲓⲉ ⲟⲩⲧⲉⲃⲛⲏ ϧⲁ ⲟⲩⲧⲉⲃⲛⲏ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲛⲉⲙ ⲧⲉϥϣⲉⲃⲓⲱ

He shall not change it, a good for a bad, or a bad for a good; and if he do at all change it, a beast for a beast, it and the substitute shall be holy.

Δεν θελει αλλαξει αυτο, ουδε θελει αντικαταστησει καλον αντι κακου, η κακον αντι καλου· εαν δε ποτε ανταλλαξη κτηνος αντι κτηνους, τοτε και αυτο και το ανταλλαγμα αυτου θελουσιν εισθαι αγια.

وَإِنْ كَانَ بَهِيمَةً نَجِسَةً مِمَّا لَا يُقَرِّبُونَهُ قُرْبَانًا لِلرَّبِّ يُوقِفُ الْبَهِيمَةَ أَمَامَ الْكَاهِنِ،

וְאִם֙ כָּל־בְּהֵמָ֣ה טְמֵאָ֔ה אֲ֠שֶׁר לֹא־יַקְרִ֧יבוּ מִמֶּ֛נָּה קָרְבָּ֖ן לַֽיהוָ֑ה וְהֶֽעֱמִ֥יד אֶת־הַבְּהֵמָ֖ה לִפְנֵ֥י הַכֹּהֵֽן׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲟⲩⲧⲉⲃⲛⲏ ⲉϥϭⲁϧⲉⲙ ⲡⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲛ̀ⲥϣⲉ ⲁⲛ ⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲟⲩⲧⲁⲓⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁϩⲉ ⲡⲓⲧⲉⲃⲛⲏ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ

And if it be any unclean beast, of which none are offered as a gift to the Lord, he shall set the beast before the priest.

Εαν δε ηναι τι κτηνος ακαθαρτον, εκ των οσα δεν προσφερονται δωρον προς τον Κυριον, τοτε θελει παραστησει το κτηνος εμπροσθεν του ιερεως·

فَيُقَوِّمُهَا الْكَاهِنُ جَيِّدَةً أَمْ رَدِيئَةً. فَحَسَبَ تَقْوِيمِكَ يَا كَاهِنُ هَكَذَا يَكُونُ.

וְהֶעֱרִ֤יךְ הַכֹּהֵן֙ אֹתָ֔הּ בֵּ֥ין טֹ֖וב וּבֵ֣ין רָ֑ע כְּעֶרְכְּךָ֥ הַכֹּהֵ֖ן כֵּ֥ן יִהְיֶֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲉⲣⲧⲓⲙⲏ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲧⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲉⲑⲛⲁⲛⲉϥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲧⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲉϥϩⲱⲟⲩ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉⲣⲧⲓⲙⲏ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲉϥⲉⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ

And the priest shall make a valuation between the good and the bad, and accordingly as the priest shall value it, so shall it stand.

και θελει εκτιμησει αυτο ο ιερευς, ειτε καλον ειναι ειτε κακον· κατα την εκτιμησιν σου, ω ιερευ, ουτω θελει εισθαι.

فَإِنْ فَكَّهَا يَزِيدُ خُمْسَهَا عَلَى تَقْوِيمِكَ.

וְאִם־גָּאֹ֖ל יִגְאָלֶ֑נָּה וְיָסַ֥ף חֲמִישִׁתֹ֖ו עַל־עֶרְכֶּֽךָ׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲥⲱϯ ⲛ̀ⲧⲉϥⲥⲟⲧϥ ⲉϥⲉ̀ⲧⲟⲩϩⲉ ⲡⲓⲣⲉⲉ̅ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲉϥⲧⲓⲙⲏ

And if the worshipper will at all redeem it, he shall add the fifth part to its value.

Και εαν τις θεληση να εξαγοραση αυτο, τοτε θελει προσθεσει το πεμπτον αυτου εις την εκτιμησιν σου.

«وَإِذَا قَدَّسَ إِنْسَانٌ بَيْتَهُ قُدْسًا لِلرَّبِّ، يُقَوِّمُهُ الْكَاهِنُ جَيِّدًا أَمْ رَدِيئًا. وَكَمَا يُقَوِّمُهُ الْكَاهِنُ هَكَذَا يَقُومُ.

וְאִ֗ישׁ כִּֽי־יַקְדִּ֨שׁ אֶת־בֵּיתֹ֥ו קֹ֙דֶשׁ֙ לַֽיהוָ֔ה וְהֶעֱרִיכֹו֙ הַכֹּהֵ֔ן בֵּ֥ין טֹ֖וב וּבֵ֣ין רָ֑ע כַּאֲשֶׁ֨ר יַעֲרִ֥יךְ אֹתֹ֛ו הַכֹּהֵ֖ן כֵּ֥ן יָקֽוּם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁⲉⲣⲁⲅⲓⲁⲍⲓⲛ ⲙ̀ⲡⲉϥⲏⲓ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲉⲣⲧⲓⲙⲏ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲧⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁⲛⲉϥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲧⲉ ⲫⲏ ⲉⲧϩⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲛⲁⲉⲣⲧⲓⲙⲏ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲉϥⲉ̀ⲟϩⲓ

And whatsoever man shall consecrate his house as holy to the Lord, the priest shall make a valuation of it between the good and the bad: as the priest shall value it, so shall it stand.

Και οταν τις αφιερωση την οικιαν αυτου αφιερωμα εις τον Κυριον, τοτε ο ιερευς θελει εκτιμησει αυτην, ειτε καλη ειναι ειτε κακη· καθως εκτιμηση αυτην ο ιερευς, ουτω θελει εισθαι.

فَإِنْ كَانَ الْمُقَدِّسُ يَفُكُّ بَيْتَهُ، يَزِيدُ خُمْسَ فِضَّةِ تَقْوِيمِكَ عَلَيْهِ فَيَكُونُ لَهُ.

וְאִ֨ם־הַמַּקְדִּ֔ישׁ יִגְאַ֖ל אֶת־בֵּיתֹ֑ו וְ֠יָסַף חֲמִישִׁ֧ית כֶּֽסֶף־עֶרְכְּךָ֛ עָלָ֖יו וְהָ֥יָה לֹֽו׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲉⲣⲁⲅⲓⲁⲍⲓⲛ ⲙ̀ⲡⲉϥⲏⲓ ⲛ̀ⲧⲉϥⲥⲱϯ ⲙ̀ⲡⲉϥⲏⲓ ⲉϥⲉ̀ⲧⲟⲩϩⲟ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲙ̀ⲡⲓⲣⲉⲉ̅ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϩⲁⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲉϥⲧⲓⲙⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲁϥ

And if he that has sanctified it should redeem his house, he shall add to it the fifth part of the money of the valuation, and it shall be his.

Και εαν ο αφιερωσας αυτην θεληση να εξαγοραση την οικιαν αυτου, θελει προσθεσει το πεμπτον του αργυριου της εκτιμησεως σου εις αυτην και θελει εισθαι αυτου.

وَإِنْ قَدَّسَ إِنْسَانٌ بَعْضَ حَقْلِ مُلْكِهِ لِلرَّبِّ، يَكُونُ تَقْوِيمُكَ عَلَى قَدَرِ بِذَارِهِ. بِذَارُ حُومَرٍ مِنَ الشَّعِيرِ بِخَمْسِينَ شَاقِلِ فِضَّةٍ.

וְאִ֣ם ׀ מִשְּׂדֵ֣ה אֲחֻזָּתֹ֗ו יַקְדִּ֥ישׁ אִישׁ֙ לַֽיהוָ֔ה וְהָיָ֥ה עֶרְכְּךָ֖ לְפִ֣י זַרְעֹ֑ו זֶ֚רַע חֹ֣מֶר שְׂעֹרִ֔ים בַּחֲמִשִּׁ֖ים שֶׁ֥קֶל כָּֽסֶף׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲉⲣⲁⲅⲓⲁⲍⲓⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲕⲟⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲁⲙⲁϩⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲧⲉϥⲧⲓⲙⲏ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲉϥϫⲣⲟϫ ⲛ̀ⲛ̅ ⲛ̀ⲥⲁⲑⲉⲣⲓ ⲉⲩⲕⲏⲃ ϧⲁ ⲟⲩⲕⲟⲣⲟⲥ ⲛ̀ⲓⲱⲧ

And if a man should hallow to the Lord a part of the field of his possession, then the valuation shall be according to its seed, fifty didrachms of silver for a homer of barley.

Και εαν τις αφιερωση εις τον Κυριον μερος του αγρου της ιδιοκτησιας αυτου, η εκτιμησις σου θελει εισθαι κατα τον σπορον αυτου· εν χομορ σπορου κριθης θελει εκτιμηθη αντι πεντηκοντα σικλων αργυριου.

إِنْ قَدَّسَ حَقْلَهُ مِنْ سَنَةِ الْيُوبِيلِ فَحَسَبَ تَقْوِيمِكَ يَقُومُ.

אִם־מִשְּׁנַ֥ת הַיֹּבֵ֖ל יַקְדִּ֣ישׁ שָׂדֵ֑הוּ כְּעֶרְכְּךָ֖ יָקֽוּם׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛⲧⲟⲩⲃⲟ ⲙ̀ⲡⲉϥⲓⲟϩⲓ ⲓⲥϫⲉⲛ ϯⲣⲟⲙⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲭⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲩⲉ̀ⲥⲉⲙⲛⲏⲧϥ ⲕⲁⲧⲁ ⲧⲉϥⲧⲓⲙⲏ

And if he should sanctify his field from the year of release, it shall stand according to his valuation.

Εαν απο του ετους της αφεσεως αφιερωση τον αγρον αυτου, κατα την εκτιμησιν σου θελει εισθαι.

وَإِنْ قَدَّسَ حَقْلَهُ بَعْدَ سَنَةِ الْيُوبِيلِ يَحْسُبُ لَهُ الْكَاهِنُ الْفِضَّةَ عَلَى قَدَرِ السِّنِينَ الْبَاقِيَةِ إِلَى سَنَةِ الْيُوبِيلِ، فَيُنَقَّصُ مِنْ تَقْوِيمِكَ.

וְאִם־אַחַ֣ר הַיֹּבֵל֮ יַקְדִּ֣ישׁ שָׂדֵהוּ֒ וְחִשַּׁב־לֹ֨ו הַכֹּהֵ֜ן אֶת־הַכֶּ֗סֶף עַל־פִּ֤י הַשָּׁנִים֙ הַנֹּ֣ותָרֹ֔ת עַ֖ד שְׁנַ֣ת הַיֹּבֵ֑ל וְנִגְרַ֖ע מֵֽעֶרְכֶּֽךָ׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲉ̀ⲡϧⲁⲉ̀ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲡⲓⲭⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲉϥⲉⲣⲁⲅⲓⲁⲍⲓⲛ ⲙ̀ⲡⲉϥⲓⲟϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉⲡ ⲡⲓϩⲁⲧ ⲉⲣⲟϥ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲛⲓⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉⲧⲥⲟϫⲡ ϣⲁ ϯⲣⲟⲙⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲭⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲱⲗⲓ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲉⲃⲓⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲉϥⲧⲓⲙⲏ

And if he should sanctify his field in the latter time after the release, the priest shall reckon to him the money for the remaining years, until the next year of release, and it shall be deducted as an equivalent from his full valuation.

Αλλ' εαν μετα την αφεσιν αφιερωση τον αγρον αυτου, ο ιερευς θελει λογαριασει εις αυτον το αργυριον κατα τα επιλοιπα ετη μεχρι του ετους της αφεσεως, και θελει αφαιρεθη απο της εκτιμησεως σου.

فَإِنْ فَكَّ الْحَقْلَ مُقَدِّسُهُ، يَزِيدُ خُمْسَ فِضَّةِ تَقْوِيمِكَ عَلَيْهِ فَيَجِبُ لَهُ.

וְאִם־גָּאֹ֤ל יִגְאַל֙ אֶת־הַשָּׂדֶ֔ה הַמַּקְדִּ֖ישׁ אֹתֹ֑ו וְ֠יָסַף חֲמִשִׁ֧ית כֶּֽסֶף־עֶרְכְּךָ֛ עָלָ֖יו וְקָ֥ם לֹֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲉϥⲛⲁⲥⲱϯ ⲙ̀ⲡⲉϥⲓⲟϩⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲉⲣⲁⲅⲓⲁⲍⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉϥⲉ̀ⲧⲟⲩϩⲉ ⲡⲓⲣⲉⲉ̅ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϩⲁⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲉϥⲧⲓⲙⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲁϥ

And if he that sanctified the field would redeem it, he shall add to its value the fifth part of the money, and it shall be his.

Εαν δε ποτε ο αφιερωσας τον αγρον θεληση να εξαγοραση αυτον, θελει προσθεσει εις αυτον το πεμπτον του αργυριου της εκτιμησεως σου, και θελει εισθαι αυτου.

لكِنْ إِنْ لَمْ يَفُكَّ الْحَقْلَ وَبِيعَ الْحَقْلُ لإِنْسَانٍ آخَرَ لَا يُفَكُّ بَعْدُ،

וְאִם־לֹ֤א יִגְאַל֙ אֶת־הַשָּׂדֶ֔ה וְאִם־מָכַ֥ר אֶת־הַשָּׂדֶ֖ה לְאִ֣ישׁ אַחֵ֑ר לֹ֥א יִגָּאֵ֖ל עֹֽוד׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉϥⲥⲱϯ ⲙ̀ⲡⲓⲓⲟϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϯ ⲙ̀ⲡⲓⲓⲟϩⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲕⲉⲥⲟⲡ ⲛ̀ⲕⲉⲣⲱⲙⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥⲥⲉⲧ ⲡⲓⲓⲟϩⲓ ϫⲉ

And if he do not redeem the field, but should sell the field to another man, he shall not after redeem it.

Και εαν δεν εξαγοραση τον αγρον η εαν επωλησε τον αγρον εις αλλον τινα, δεν θελει εξαγοραζεσθαι πλεον.

بَلْ يَكُونُ الْحَقْلُ عِنْدَ خُرُوجِهِ فِي الْيُوبِيلِ قُدْسًا لِلرَّبِّ كَالْحَقْلِ الْمُحَرَّمِ. لِلْكَاهِنِ يَكُونُ مُلْكُهُ.

וְהָיָ֨ה הַשָּׂדֶ֜ה בְּצֵאתֹ֣ו בַיֹּבֵ֗ל קֹ֛דֶשׁ לַֽיהוָ֖ה כִּשְׂדֵ֣ה הַחֵ֑רֶם לַכֹּהֵ֖ן תִּהְיֶ֥ה אֲחֻזָּתֹֽו׃

Ⲁⲗⲗⲁ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ϯⲣⲟⲙⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲭⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲥⲓⲛⲓ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ ⲉⲩⲉ̀ⲱⲥϧ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲉⲧⲁⲩⲥⲟⲧϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲁϥ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲙⲁϩⲓ

But the field shall be holy to the Lord after the release, as separated land; the priest shall have possession of it.

Αλλ' οταν ο αγρος παρελθη την αφεσιν, θελει εισθαι αγιος εις τον Κυριον, ως αγρος καθιερωμενος· η κυριοτης αυτου θελει εισθαι του ιερεως.

«وَإِنْ قَدَّسَ لِلرَّبِّ حَقْلًا مِنْ شِرَائِهِ لَيْسَ مِنْ حُقُولِ مُلْكِهِ،

וְאִם֙ אֶת־שְׂדֵ֣ה מִקְנָתֹ֔ו אֲשֶׁ֕ר לֹ֖א מִשְּׂדֵ֣ה אֲחֻזָּתֹ֑ו יַקְדִּ֖ישׁ לַֽיהוָֽה׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉϥⲉⲣⲁⲅⲓⲁⲍⲓⲛ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲓⲟϩⲓ ⲉⲧⲁϥϣⲟⲡϥ ⲉⲛⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲓⲟϩⲓ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲁⲙⲁϩⲓ

And if he should consecrate to the Lord of a field which he has bought, which is not of the field of his possession,

Εαν δε αφιερωση τις εις τον Κυριον αγρον τον οποιον ηγορασεν, οστις δεν ειναι εκ των αγρων της ιδιοκτησιας αυτου·

يَحْسُبُ لَهُ الْكَاهِنُ مَبْلَغَ تَقْوِيمِكَ إِلَى سَنَةِ الْيُوبِيلِ، فَيُعْطِي تَقْوِيمَكَ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ قُدْسًا لِلرَّبِّ.

וְחִשַּׁב־לֹ֣ו הַכֹּהֵ֗ן אֵ֚ת מִכְסַ֣ת הָֽעֶרְכְּךָ֔ עַ֖ד שְׁנַ֣ת הַיֹּבֵ֑ל וְנָתַ֤ן אֶת־הָעֶרְכְּךָ֙ בַּיֹּ֣ום הַה֔וּא קֹ֖דֶשׁ לַיהוָֽה׃

Ⲉϥⲉ̀ϥⲓⲱⲡ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉ̀ⲡⲓⲧⲉⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲧⲓⲙⲏ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲣⲟⲙⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲭⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϯ ⲛ̀ϯⲧⲓⲙⲏ ϧⲉⲛ ϯⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉⲧⲉ̀ⲙⲙⲁⲩ ⲉⲥⲟⲩⲁⲃ ⲙ̀ⲡ⳪̅

the priest shall reckon to him the full valuation from the year of release, and he shall pay the valuation in that day as holy to the Lord.

ο ιερευς θελει λογαριασει εις αυτον την αξιαν της εκτιμησεως σου μεχρι του ετους της αφεσεως· και θελει δωσει την εκτιμησιν σου την ημεραν εκεινην· ειναι αγιον εις τον Κυριον.

وَفِي سَنَةِ الْيُوبِيلِ يَرْجِعُ الْحَقْلُ إِلَى الَّذِي اشْتَرَاهُ مِنْهُ، إِلَى الَّذِي لَهُ مُلْكُ الأَرْضِ.

בִּשְׁנַ֤ת הַיֹּובֵל֙ יָשׁ֣וּב הַשָּׂדֶ֔ה לַאֲשֶׁ֥ר קָנָ֖הוּ מֵאִתֹּ֑ו לַאֲשֶׁר־לֹ֖ו אֲחֻזַּ֥ת הָאָֽרֶץ׃

Ⲟⲩⲟϩ ϧⲉⲛ ϯⲣⲟⲙⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲭⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲩⲉ̀ϯ ⲙ̀ⲡⲓⲓⲟϩⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥϣⲟⲡϥ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲫⲱϥ ⲡⲉ ⲡⲓⲓⲟϩⲓ

And in the year of release the land shall be restored to the man of whom the other bought it, whose the possession of the land was.

Εις το ετος της αφεσεως ο αγρος θελει αποδοθη εις εκεινον, απο του οποιου ηγορασθη, εις τον εχοντα την κυριοτητα της γης.

وَكُلُّ تَقْوِيمِكَ يَكُونُ عَلَى شَاقِلِ الْمَقْدِسِ. عِشْرِينَ جِيرَةً يَكُونُ الشَّاقِلُ.

וְכָל־עֶרְכְּךָ֔ יִהְיֶ֖ה בְּשֶׁ֣קֶל הַקֹּ֑דֶשׁ עֶשְׂרִ֥ים גֵּרָ֖ה יִהְיֶ֥ה הַשָּֽׁקֶל׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲧⲓⲙⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩϣⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲙⲁϣⲓ ⲉⲩⲟⲩⲁⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲥⲁⲑⲉⲣⲓ ⲉⲥⲕⲏⲃ ⲛ̀ⲕ̅ ⲛ̀ⲟⲃⲟⲗⲟⲥ

And every valuation shall be by holy weights: the didrachm shall be twenty oboli.

Και πασαι αι εκτιμησεις σου θελουσιν εισθαι κατα τον σικλον του αγιαστηριου· εικοσι γερα θελει εισθαι ο σικλος.

«لكِنَّ الْبِكْرَ الَّذِي يُفْرَزُ بِكْرًا لِلرَّبِّ مِنَ الْبَهَائِمِ فَلَا يُقَدِّسُهُ أَحَدٌ. ثَوْرًا كَانَ أَوْ شَاةً فَهُوَ لِلرَّبِّ.

אַךְ־בְּכֹ֞ור אֲשֶׁר־יְבֻכַּ֤ר לַֽיהוָה֙ בִּבְהֵמָ֔ה לֹֽא־יַקְדִּ֥ישׁ אִ֖ישׁ אֹתֹ֑ו אִם־שֹׁ֣ור אִם־שֶׂ֔ה לַֽיהוָ֖ה הֽוּא׃

Ⲟⲩⲟϩ ϣⲁⲙⲓⲥⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲛⲁϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩⲓ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲙⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉ ϩⲗⲓ ϣⲉⲃⲓⲏⲧϥ ⲓⲧⲉ ⲟⲩⲙⲁⲥⲓ ⲓⲧⲉ ⲟⲩⲉⲥⲱⲟⲩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And every first-born which shall be produced among thy cattle shall be the Lord’s, and no man shall sanctify it: whether calf or sheep, it is the Lord’s.

Πλην το πρωτοτοκον μεταξυ των κτηνων, το οποιον ανηκει ως πρωτοτοκον εις τον Κυριον, ουδεις θελει αφιερωσει αυτο· ειτε μοσχος ειτε αρνιον, του Κυριου ειναι.

وَإِنْ كَانَ مِنَ الْبَهَائِمِ النَّجِسَةِ يَفْدِيهِ حَسَبَ تَقْوِيمِكَ وَيَزِيدُ خُمْسَهُ عَلَيْهِ. وَإِنْ لَمْ يُفَكَّ، فَيُبَاعُ حَسَبَ تَقْوِيمِكَ.

וְאִ֨ם בַּבְּהֵמָ֤ה הַטְּמֵאָה֙ וּפָדָ֣ה בְעֶרְכֶּ֔ךָ וְיָסַ֥ף חֲמִשִׁתֹ֖ו עָלָ֑יו וְאִם־לֹ֥א יִגָּאֵ֖ל וְנִמְכַּ֥ר בְּעֶרְכֶּֽךָ׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϥⲧⲉⲫⲁⲧ ⲉⲧϭⲁϧⲉⲙ ⲉϥⲉ̀ϣⲓⲃϯ ⲕⲁⲧⲁ ⲧⲉϥⲧⲓⲙⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲟⲩϩⲟ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲙ̀ⲡⲉϥⲣⲉⲉ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲁϥ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣ̀ⲧⲉⲙⲥⲟⲧϥ ⲉⲩⲉ̀ⲧⲏⲓϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲕⲁⲧⲁ ⲧⲉϥⲧⲓⲙⲏ

But if he should redeem an unclean beast, according to its valuation, then he shall add the fifth part to it, and it shall be his; and if he redeem it not, it shall be sold according to its valuation.

Και εαν ηναι απο ακαθαρτων κτηνων, θελει εξαγορασει αυτο κατα την εκτιμησιν σου και θελει προσθεσει το πεμπτον αυτου επ' αυτο· η εαν δεν εξαγοραζηται, θελει πωληθη κατα την εκτιμησιν σου.

أَمَّا كُلُّ مُحَرَّمٍ يُحَرِّمُهُ إِنْسَانٌ لِلرَّبِّ مِنْ كُلِّ مَا لَهُ مِنَ النَّاسِ وَالْبَهَائِمِ وَمِنْ حُقُولِ مُلْكِهِ فَلَا يُبَاعُ وَلَا يُفَكُّ. إِنَّ كُلَّ مُحَرَّمٍ هُوَ قُدْسُ أَقْدَاسٍ لِلرَّبِّ.

אַךְ־כָּל־חֵ֡רֶם אֲשֶׁ֣ר יַחֲרִם֩ אִ֨ישׁ לַֽיהוָ֜ה מִכָּל־אֲשֶׁר־לֹ֗ו מֵאָדָ֤ם וּבְהֵמָה֙ וּמִשְּׂדֵ֣ה אֲחֻזָּתֹ֔ו לֹ֥א יִמָּכֵ֖ר וְלֹ֣א יִגָּאֵ֑ל כָּל־חֵ֕רֶם קֹֽדֶשׁ־קָֽדָשִׁ֥ים ה֖וּא לַיהוָֽה׃

Ⲁⲛⲁⲑⲉⲙⲁ ⲇⲉ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲛⲁⲧⲏⲓϥ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛ̀ⲭⲁⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉ ⲛ̀ⲧⲁϥ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲫⲣⲱⲙⲓ ϣⲁ ⲡⲧⲉⲃⲛⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉϥϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲓⲟϩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲁⲙⲁϩⲓ ⲛ̀ⲧⲁϥ ⲟⲩⲇⲉ ⲛ̀ⲛⲉϥⲥⲉⲧ ⲁⲛⲁⲑⲉⲙⲁ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉϥⲛⲁⲱϣ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲡⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And every dedicated thing which a man shall dedicate to the Lord of all that he has, whether man or beast, or of the field of his possession, he shall not sell it, nor redeem it: every devoted thing shall be most holy to the Lord.

Ουδεν ομως καθιερωμα, το οποιον καθιερωση τις εις τον Κυριον εκ των οσα εχει, απο ανθρωπου εως κτηνους και εως αγρου της ιδιοκτησιας αυτου, θελει πωληθη ουδε θελει εξαγορασθη· παν καθιερωμα ειναι αγιωτατον εις τον Κυριον.

كُلُّ مُحَرَّمٍ يُحَرَّمُ مِنَ النَّاسِ لَا يُفْدَى. يُقْتَلُ قَتْلًا.

כָּל־חֵ֗רֶם אֲשֶׁ֧ר יָחֳרַ֛ם מִן־הָאָדָ֖ם לֹ֣א יִפָּדֶ֑ה מֹ֖ות יוּמָֽת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲭⲁⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲁⲛⲁⲑⲉⲙⲁ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲥⲟⲧⲟⲩ ⲁⲗⲗⲁ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲟⲩ ⲉⲩⲉ̀ⲙⲟⲩ

And whatever shall be dedicated of men, shall not be ransomed, but shall be surely put to death.

Ουδεν καθιερωμα καθιερωθεν παρα ανθρωπου θελει εξαγορασθη· εξαπαντος θελει θανατωθη.

«وَكُلُّ عُشْرِ الأَرْضِ مِنْ حُبُوبِ الأَرْضِ وَأَثْمَارِ الشَّجَرِ فَهُوَ لِلرَّبِّ. قُدْسٌ لِلرَّبِّ.

וְכָל־מַעְשַׂ֨ר הָאָ֜רֶץ מִזֶּ֤רַע הָאָ֙רֶץ֙ מִפְּרִ֣י הָעֵ֔ץ לַיהוָ֖ה ה֑וּא קֹ֖דֶשׁ לַֽיהוָֽה׃

Ⲣⲉⲙⲏⲧ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡϫⲣⲟϫ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲟⲩⲧⲁϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϣϣⲏⲛ ⲛⲁ ⲡ⳪̅ ⲛⲉ ⲥⲉⲟⲩⲁⲃ ⲙ̀ⲡ⳪̅

Every tithe of the land, both of the seed of the land, and of the fruit of trees, is the Lord’s, holy to the Lord.

Και παν δεκατον της γης, ειτε εκ του σπορου της γης ειτε εκ του καρπου των δενδρων, του Κυριου ειναι· ειναι αγιον εις τον Κυριον.

وَإِنْ فَكَّ إِنْسَانٌ بَعْضَ عُشْرِهِ يَزِيدُ خُمْسَهُ عَلَيْهِ.

וְאִם־גָּאֹ֥ל יִגְאַ֛ל אִ֖ישׁ מִמַּֽעַשְׂרֹ֑ו חֲמִשִׁיתֹ֖ו יֹסֵ֥ף עָלָֽיו׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲥⲱϯ ⲛ̀ⲧⲉϥⲥⲱϯ ⲙ̀ⲡⲉϥⲣⲉⲙⲏⲧ ⲉϥⲉ̀ⲧⲟⲩϩⲟ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲙ̀ⲡⲉϥⲣⲉⲉ̅

And if a man should at all redeem his tithe, he shall add the fifth part to it, and it shall be his.

Και εαν ποτε θεληση τις να εξαγοραση το δεκατον αυτου, θελει προσθεσει εις αυτο το πεμπτον αυτου.

وَأَمَّا كُلُّ عُشْرِ الْبَقَرِ وَالْغَنَمِ فَكُلُّ مَا يَعْبُرُ تَحْتَ الْعَصَا يَكُونُ الْعَاشِرُ قُدْسًا لِلرَّبِّ.

וְכָל־מַעְשַׂ֤ר בָּקָר֙ וָצֹ֔אן כֹּ֥ל אֲשֶׁר־יַעֲבֹ֖ר תַּ֣חַת הַשָּׁ֑בֶט הָֽעֲשִׂירִ֕י יִֽהְיֶה־קֹּ֖דֶשׁ לַֽיהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲣⲉⲙⲏⲧ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛⲉϩⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲉⲥⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲛⲁⲥⲓⲛⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲏⲡⲓ ⲥⲁⲡⲉⲥⲏⲧ ⲙ̀ⲡⲓϣⲃⲱⲧ ⲡⲟⲩⲣⲉⲙⲏⲧ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And every tithe of oxen, and of sheep, and whatsoever may come in numbering under the rod, the tenth shall be holy to the Lord.

Και παν δεκατον βοων και προβατων, παντος ζωου διαβαινοντος υποκατωθεν της ραβδου, το δεκατον θελει εισθαι αγιον εις τον Κυριον.

لَا يُفْحَصُ أَجَيِّدٌ هُوَ أَمْ رَدِيءٌ، وَلَا يُبْدِلُهُ. وَإِنْ أَبْدَلَهُ يَكُونُ هُوَ وَبَدِيلُهُ قُدْسًا. لَا يُفَكُّ».

לֹ֧א יְבַקֵּ֛ר בֵּֽין־טֹ֥וב לָרַ֖ע וְלֹ֣א יְמִירֶ֑נּוּ וְאִם־הָמֵ֣ר יְמִירֶ֔נּוּ וְהָֽיָה־ה֧וּא וּתְמוּרָתֹ֛ו יִֽהְיֶה־קֹ֖דֶשׁ לֹ֥א יִגָּאֵֽל׃

Ⲛ̀ⲛⲉⲕϣⲉⲃⲓⲏⲧϥ ⲟⲩⲁⲓ ⲉ̀ⲛⲁⲛⲉϥ ϧⲁ ⲟⲩⲁⲓ ⲉϥϩⲱⲟⲩ ⲟⲩⲇⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲉϥϩⲱⲟⲩ ϧⲁ ⲟⲩⲁⲓ ⲉ̀ⲛⲁⲛⲉϥ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲕϣⲁⲛϣⲉⲃⲓⲏⲧϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩϣⲓⲃϯ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲛⲉⲙ ⲧⲉϥϣⲉⲃⲓⲱ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲥⲟⲧϥ

Thou shalt not change a good for a bad, or a bad for a good; and if thou shouldest at all change it, its equivalent also shall be holy, it shall not be redeemed.

Δεν θελει διακρινει ειτε καλον ειναι ειτε κακον ουδε θελει αλλαξει αυτο· και εαν ποτε αλλαξη αυτο, και αυτο και το ανταλλαγμα αυτου θελουσιν εισθαι αγια· δεν θελει εξαγορασθη.

هَذِهِ هِيَ الْوَصَايَا الَّتِي أَوْصَى الرَّبُّ بِهَا مُوسَى إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ فِي جَبَلِ سِينَاءَ.

אֵ֣לֶּה הַמִּצְוֹ֗ת אֲשֶׁ֨ר צִוָּ֧ה יְהוָ֛ה אֶת־מֹשֶׁ֖ה אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל בְּהַ֖ר סִינָֽי׃

Ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲓⲉⲛⲧⲟⲗⲏ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲟⲩⲃⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ϩⲓ ⲡⲧⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲥⲓⲛⲁ

These are the commandments which the Lord commanded Moses for the sons of Israel in mount Sina.

Αυται ειναι αι εντολαι, τας οποιας προσεταξε Κυριος εις τον Μωυσην δια τους υιους Ισραηλ εν τω ορει Σινα.

سفر اللاويين – الإصحاح 20

الكتاب المقدس القبطي

Ⲡⲓϫⲱⲙ ⲛ̀ⲧⲉ Ⲡⲓⲗⲉⲩⲓⲧⲓⲕⲟⲛ

المحرقة

تقدمة الدقيق

ذبيحة السلامة

ذبيحة الخطية

تابع: ذبيحة الخطية

ذبيحة الإثم

شريعة ذبيحة الإثم

شريعة ذبيحة السلامة

تحريم أكل الشحم والدم

نصيب الكهنة

مسح هارون وبنيه

الكهنة يبدأون خدمتهم

موت ناداب وأبيهو

الطعام الطاهر والنجس

التطهر بعد الانجاب

فرائض الأمراض الجلدية المعدية

البرص في الثياب

التطهر من الأمراض الجلدية المعدية

برص البيوت

شريعة ما يفرزه الجسد

يوم الكفارة

تحريم أكل الدم

العلاقات الجنسية غير المشروعة

شرائع متعددة

عقوبات الخطية

شرائع الكهنة

مقدمة

الذبائح غير المقبولة

السبت

الفصح والفطير

باكورة الثمار

عيد الخمسين ( الأسابيع )

عيد الأبواق

يوم الكفارة

عيد المظال

الزيت والخبز أمام الرب

المجدف يرجم

السنة السابعة

سنة اليوبيل

مكافأة الطاعة

عقوبة العصيان

افتداء ما هو للرب

تفسير الآية

الشواهد والآيات ذات الصلة

الترجمة بين السطور والتحليل اللفظي (Interlinear)

صانع صور الآيات والمشاركة

جدول الاختصارات القبطية والكلمة الكاملة