الكتاب المقدس القبطي

إنجيل يوحنا

Ⲡⲓⲉⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲓⲟⲛ ⲕⲁⲧⲁ Ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲛ

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21

إنجيل يوحنا

إعدادات الكتاب المقدس

وضع العرض والصوت

الترجمات واللغات المعروضة

عربي (فانديك) الترجمة اليسوعية (1877 م) עברית (عبري) قبطي (بحيري) إنجليزي (عام • WEB) إنجليزي (عن القبطية) يوناني (السبعينية / الأصلية)

حجم الخط وتنسيق النص

حجم الخط

100%

عربي (فانديك)

עברית (عبري)

Bohairic Coptic • قبطي

English (WEB)

Coptic English

Greek • يوناني

إصحاح 1

Ⲉⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲓⲟⲛ ⲕⲁⲧⲁ ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ

Gospel of St. John

الكلمة صار جسدًا

فِي الْبَدْءِ كَانَ الْكَلِمَةُ، وَالْكَلِمَةُ كَانَ عِنْدَ اللهِ، وَكَانَ الْكَلِمَةُ اللهَ.

בְּרֵאשִׁית הָיָה הַדָּבָר וְהַדָּבָר הָיָה אֵת הָאֱלֹהִים וֵאלֹהִים הָיָה הַדָּבָר׃

Ϧⲉⲛ ⲧⲁ̀ⲣⲭⲏ ⲛⲉ ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲛⲁϥⲭⲏ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲫϯ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉ ⲟⲩⲛⲟⲩϯ ⲡⲉ ⲡⲓⲥⲁϫⲓ

In (the) beginning was the Word, and the Word was (imperf.) with God, and God (indef. art.) was the Word:

Εν αρχη ητο ο Λογος, και ο Λογος ητο παρα τω Θεω, και Θεος ητο ο Λογος.

هَذَا كَانَ فِي الْبَدْءِ عِنْدَ اللهِ.

הוּא הָיָה בְרֵאשִׁית אֵת הָאֱלֹהִים׃

Ⲫⲁⲓ ⲉ̀ⲛⲁϥⲭⲏ ⲓⲥϫⲉⲛ ϩⲏ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲫϯ

this (one) [who?] was (imperf.) from beginning with God:

Ουτος ητο εν αρχη παρα τω Θεω.

كُلُّ شَيْءٍ بِهِ كَانَ، وَبِغَيْرِهِ لَمْ يَكُنْ شَيْءٌ مِمَّا كَانَ.

הַכֹּל נִהְיָה עַל־יָדוֹ וּמִבַּלְעָדָיו לֹא נִהְיָה כָּל־אֲשֶׁר נִהְיָה׃

Ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲁⲩϣⲱⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲧϭⲛⲟⲩϥ ⲙ̀ⲡⲉ ϩⲗⲓ ϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥϣⲱⲡⲓ

all things became through him; and without him did not anything become of (lit. in) that which became:

Παντα δι' αυτου εγειναν, και χωρις αυτου δεν εγεινεν ουδε εν, το οποιον εγεινεν.

فِيهِ كَانَتِ الْحَيَاةُ، وَالْحَيَاةُ كَانَتْ نُورَ النَّاسِ،

בּוֹ הָיוּ חַיִּים וְהַחַיִּים הָיוּ אוֹר לִבְנֵי הָאָדָם׃

Ⲛⲉ ⲡⲱⲛϧ ⲡⲉⲧⲉⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲱⲛϧ ⲛⲉ ⲫⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲡⲉ

(the) life was that [which] is in him. And (the) life was (the) light of [the] men:

Εν αυτω ητο ζωη, και η ζωη ητο το φως των ανθρωπων.

وَالنُّورُ يُضِيءُ فِي الظُّلْمَةِ، وَالظُّلْمَةُ لَمْ تُدْرِكْهُ.

וְהָאוֹר הֵאִיר בַּחשֶׁךְ וְהַחשֶׁךְ לֹא הִשִּׂיגוֹ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲭⲁⲕⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉ ⲡⲓⲭⲁⲕⲓ ⲧⲁϩⲟϥ

and the light gave light in the darkness, and the darkness did not apprehend it (lit. him).

Και το φως εν τη σκοτια φεγγει και η σκοτια δεν κατελαβεν αυτο.

كَانَ إِنْسَانٌ مُرْسَلٌ مِنَ اللهِ اسْمُهُ يُوحَنَّا.

וַיְהִי אִישׁ שָׁלוּחַ מֵאֵת הָאֱלֹהִים וּשְׁמוֹ יוֹחָנָן׃

Ⲁϥϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲉ̀ⲁⲩⲟⲩⲟⲣⲡϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲫϯ ⲉ̀ⲡⲉϥⲣⲁⲛ ⲡⲉ ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ

There was (lit. became) a man sent from (lit. through) God, his name being John:

Υπηρξεν ανθρωπος απεσταλμενος παρα Θεου, ονομαζομενος Ιωαννης·

هَذَا جَاءَ لِلشَّهَادَةِ لِيَشْهَدَ لِلنُّورِ، لِكَيْ يُؤْمِنَ الْكُلُّ بِوَاسِطَتِهِ.

הוּא בָא לְעֵדוּת לְהָעִיד עַל־הָאוֹר לְמַעַן יַאֲמִינוּ כֻלָּם עַל־יָדוֹ׃

Ⲫⲁⲓ ⲁϥⲓ̀ ⲉⲩⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ϧⲁ ⲡⲓⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧϥ

this (one) came for a witness, that he might bear witness of the light, that all might believe through him.

ουτος ηλθεν εις μαρτυριαν, δια να μαρτυρηση περι του φωτος, δια να πιστευσωσι παντες δι' αυτου.

لَمْ يَكُنْ هُوَ النُّورَ، بَلْ لِيَشْهَدَ لِلنُّورِ.

הוּא לֹא־הָיָה הָאוֹר כִּי אִם־לְהָעִיד עַל־הָאוֹר׃

Ⲛⲉ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲡⲓⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲁⲗⲗⲁ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ϧⲁ ⲡⲓⲟⲩⲱⲓⲛⲓ

He was not the light, but (came) that he might bear witness of the light.

Δεν ητο εκεινος το φως, αλλα δια να μαρτυρηση περι του φωτος.

كَانَ النُّورُ الْحَقِيقِيُّ الَّذِي يُنِيرُ كُلَّ إِنْسَانٍ آتِيًا إِلَى الْعَالَمِ.

הָאוֹר הָאֲמִתִּי הַמֵּאִיר לְכָל־אָדָם אֲשֶׁר בָא אֶל־הָעוֹלָם׃

Ⲛⲁϥϣⲟⲡ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲁⲫⲙⲏⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲣⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲣⲱⲙⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲑⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ

There was becoming the true light--that which giveth light to every man who cometh to the world.

Ητο το φως το αληθινον, το οποιον φωτιζει παντα ανθρωπον ερχομενον εις τον κοσμον.

كَانَ فِي الْعَالَمِ، وَكُوِّنَ الْعَالَمُ بِهِ، وَلَمْ يَعْرِفْهُ الْعَالَمُ.

בָּעוֹלָם הָיָה וְעַל־יָדוֹ נִהְיָה הָעוֹלָם וְהָעוֹלָם לֹא יְדָעוֹ׃

Ⲛⲁϥⲭⲏ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲁϥϣⲱⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲥⲟⲩⲱⲛϥ

He was being in the world, and the world became through him, and the world did not know him.

Ητο εν τω κοσμω, και ο κοσμος εγεινε δι' αυτου, και ο κοσμος δεν εγνωρισεν αυτον.

إِلَى خَاصَّتِهِ جَاءَ، وَخَاصَّتُهُ لَمْ تَقْبَلْهُ.

הוּא בָא בְּשֶׁלּוֹ וַאֲשֶׁר־הֵמָּה לוֹ לֹא קִבְּלֻהוּ׃

Ⲁϥⲓ̀ ϩⲁ ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲛⲟⲩϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉⲧⲉⲛⲟⲩϥ ⲙ̀ⲡⲟⲩϣⲟⲡϥ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ

He came to them who were his own, and they who were his own received him not to them:

Εις τα ιδια ηλθε, και οι ιδιοι δεν εδεχθησαν αυτον.

وَأَمَّا كُلُّ الَّذِينَ قَبِلُوهُ فَأَعْطَاهُمْ سُلْطَانًا أَنْ يَصِيرُوا أَوْلاَدَ اللهِ، أَيِ الْمُؤْمِنُونَ بِاسْمِهِ.

וְהַמְקַבְּלִים אֹתוֹ הַמַּאֲמִינִים בִּשְׁמוֹ נָתַן־עֹז לָמוֹ לִהְיוֹת בָּנִים לֵאלֹהִים׃

Ⲛⲏ ⲇⲉ ⲉⲧⲁⲩϣⲟⲡϥ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲁϥϯⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲛⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲉⲣϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲛⲟⲩϯ ⲛⲏ ⲉⲑⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲡⲉϥⲣⲁⲛ

but they who received him to them--he gave authority to them to become (lit. do) sons of God (without the usual weak article)--them who believe his name.

Οσοι δε εδεχθησαν αυτον, εις αυτους εδωκεν εξουσιαν να γεινωσι τεκνα Θεου, εις τους πιστευοντας εις το ονομα αυτου·

اَلَّذِينَ وُلِدُوا لَيْسَ مِنْ دَمٍ، وَلَا مِنْ مَشِيئَةِ جَسَدٍ، وَلَا مِنْ مَشِيئَةِ رَجُلٍ، بَلْ مِنَ اللهِ.

אֲשֶׁר לֹא מִדָּם וְלֹא מֵחֵפֶץ הַבָּשָׂר אַף לֹא־מֵחֵפֶץ גֶּבֶר נוֹלָדוּ כִּי אִם־מֵאֱלֹהִים׃

Ⲛⲏ ⲇⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲥ̀ⲛⲟϥ ⲁⲛ ⲛⲉ ⲟⲩⲇⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲫⲟⲩⲱϣ ⲛ̀ⲥⲁⲣⲝ ⲁⲛ ⲛⲉ ⲟⲩⲇⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲫⲟⲩⲱϣ ⲛ̀ⲣⲱⲙⲓ ⲁⲛ ⲛⲉ ⲁⲗⲗⲁ ⲉⲧⲁⲩⲙⲁⲥⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲫϯ

And they were not of blood, nor were they of (the) wish of flesh, nor were they of (the) wish of man, but they were born of God (weak definite article).

οιτινες ουχι εξ αιματων ουδε εκ θεληματος σαρκος ουδε εκ θεληματος ανδρος, αλλ' εκ Θεου εγεννηθησαν.

وَالْكَلِمَةُ صَارَ جَسَدًا وَحَلَّ بَيْنَنَا، وَرَأَيْنَا مَجْدَهُ، مَجْدًا كَمَا لِوَحِيدٍ مِنَ الآبِ، مَمْلُوءًا نِعْمَةً وَحَقًّا.

וְהַדָּבָר נִהְיָה בָשָׂר וַיִּשְׁכֹּן בְּתוֹכֵנוּ וַנֶּחֱזֶה כְבוֹדוֹ כִּכְבוֹד בֵּן יָחִיד לְאָבִיו רַב־חֶסֶד וֶאֱמֶת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲥⲁⲣⲝ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲛⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲉϥⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲙ̀ⲡⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲟⲩϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲡⲉϥⲓⲱⲧ ⲉϥⲙⲉϩ ⲛ̀ϩⲙⲟⲧ ⲛⲉⲙ ⲙⲉⲑⲙⲏⲓ

And the word became (lit. did) flesh (indef. art.), and abode (lit. became) among us, and we saw his glory, as (the) glory of an only Son of his Father, full of grace and truth.

Και ο Λογος εγεινε σαρξ και κατωκησε μεταξυ ημων, και ειδομεν την δοξαν αυτου, δοξαν ως μονογενους παρα του Πατρος, πληρης χαριτος και αληθειας.

يُوحَنَّا شَهِدَ لَهُ وَنَادَى قِائِلًا: «هَذَا هُوَ الَّذِي قُلْتُ عَنْهُ: إِنَّ الَّذِي يَأْتِي بَعْدِي صَارَ قُدَّامِي، لأَنَّهُ كَانَ قَبْلِي».

וְיוֹחָנָן הֵעִיד עָלָיו וַיִּקְרָא לֵאמֹר הִנֵּה זֶה הוּא אֲשֶׁר אָמַרְתִּי הַבָּא אַחֲרַי הָיָה לְפָנָי כִּי קֹדֶם־לִי הָיָה׃

Ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ϥⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ⲉⲑⲃⲏⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ϥⲱϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲫⲁⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲁⲓϫⲟϥ ⲉⲑⲃⲏⲧϥ ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲏⲟⲩ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲱⲓ ⲁϥⲉⲣϣⲟⲣⲡ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ϫⲉ ⲛⲉ ⲟⲩϣⲟⲣⲡ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲣⲱ ⲡⲉ

John beareth witness concerning him, and crieth out, saying: This (is) he, concerning whom I said, that he who cometh after me had precedence of me, because he was prior to me indeed.'

Ο Ιωαννης μαρτυρει περι αυτου και εφωναξε, λεγων· Ουτος ητο περι ου ειπον, Ο οπισω μου ερχομενος ειναι ανωτερος μου, διοτι ητο προτερος μου.

وَمِنْ مِلْئِهِ نَحْنُ جَمِيعًا أَخَذْنَا، وَنِعْمَةً فَوْقَ نِعْمَةٍ.

וּמִמְּלוֹאוֹ לָקַחְנוּ כֻלָּנוּ חֶסֶד עַל־חָסֶד׃

Ϫⲉ ⲁⲛⲟⲛ ⲧⲏⲣⲉⲛ ⲁⲛϭⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲙⲟϩ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϩⲙⲟⲧ ⲛ̀ⲧϣⲉⲃⲓⲱ ⲛ̀ⲟⲩϩⲙⲟⲧ

Because we all received from his fulness, and grace in exchange for grace.

Και παντες ημεις ελαβομεν εκ του πληρωματος αυτου και χαριν αντι χαριτος·

لأَنَّ النَّامُوسَ بِمُوسَى أُعْطِيَ، أَمَّا النِّعْمَةُ وَالْحَقُّ فَبِيَسُوعَ الْمَسِيحِ صَارَا.

כִּי הַתּוֹרָה נִתְּנָה בְּיַד־משֶׁה וְהַחֶסֶד וְהָאֱמֶת בָּאוּ עַל־יְדֵי יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ׃

Ϫⲉ ⲡⲓⲛⲟⲙⲟⲥ ⲁⲩⲧⲏⲓϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲙⲱⲩⲥⲏⲥ ⲡⲓϩⲙⲟⲧ ⲇⲉ ⲛⲉⲙ ϯⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲁⲩϣⲱⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅

Because the law was given through Moses, but the grace and the truth became through Jesus Christ.

διοτι και ο νομος εδοθη δια του Μωυσεως· η δε χαρις και αληθεια εγεινε δια Ιησου Χριστου.

اَللهُ لَمْ يَرَهُ أَحَدٌ قَطُّ. اَلابْنُ الْوَحِيدُ الَّذِي هُوَ فِي حِضْنِ الآبِ هُوَ خَبَّرَ.

אֵת הָאֱלֹהִים לֹא־רָאָה אִישׁ מֵעוֹלָם הַבֵּן הַיָּחִיד אֲשֶׁר בְּחֵיק הָאָב הוּא הוֹדִיעַ׃

Ⲫϯ ⲙ̀ⲡⲉ ϩⲗⲓ ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲉ̀ⲛⲉϩ ⲡⲓⲙⲟⲛⲟⲅⲉⲛⲏⲥ ⲛ̀ⲛⲟⲩϯ ⲫⲏ ⲉⲧⲭⲏ ϧⲉⲛ ⲕⲉⲛϥ ⲙ̀ⲡⲉϥⲓⲱⲧ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲡⲉⲧⲁϥⲥⲁϫⲓ

God no one ever saw: the only-begotten God (without article), who is in the bosom of his Father, he spake.

Ουδεις ειδε ποτε τον Θεον· ο μονογενης Υιος, ο ων εις τον κολπον του Πατρος, εκεινος εφανερωσεν αυτον.

يوحنا المعمدان يعلن أنه ليس المسيح

وَهَذِهِ هِيَ شَهَادَةُ يُوحَنَّا، حِينَ أَرْسَلَ الْيَهُودُ مِنْ أُورُشَلِيمَ كَهَنَةً وَلاَوِيِّينَ لِيَسْأَلُوهُ: «مَنْ أَنْتَ؟»

וְזֹאת עֵדוּת יוֹחָנָן בִּשְׁלֹחַ הַיְּהוּדִים כֹּהֲנִים וּלְוִיִּם מִירוּשָׁלָיִם לִשְׁאֹל אֹתוֹ מִי אָתָּה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲑⲁⲓ ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ϩⲟⲧⲉ ⲉⲧⲁⲩⲟⲩⲱⲣⲡ ϩⲁⲣⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲓⲗ̅ⲏ̅ⲙ̅ ⲛ̀ϩⲁⲛⲟⲩⲏⲃ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲗⲉⲩⲓⲧⲏⲥ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣⲉⲛϥ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲛⲓⲙ

And this is the witness of John, when the Jews sent to him from Jerusalem priests and Levites, that they might ask him: Who (art) thou?

Και αυτη ειναι η μαρτυρια του Ιωαννου, οτε απεστειλαν οι Ιουδαιοι εξ Ιεροσολυμων ιερεις και Λευιτας δια να ερωτησωσιν αυτον· Συ τις εισαι;

فَاعْتَرَفَ وَلَمْ يُنْكِرْ، وَأَقَرَّ: «إِنِّي لَسْتُ أَنَا الْمَسِيحَ».

וְהוּא הוֹדָה וְלֹא כִחֵשׁ וַיּוֹדֶה לֵאמֹר לֹא הַמָּשִׁיחַ אָנִי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲩⲱⲛϩ ⲙ̀ⲡⲉϥϫⲱⲗ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲩⲱⲛϩ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲁⲛ ⲡⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅

And he confessed, he denied not, and he confessed: I am not Christ.'

Και ωμολογησε και δεν ηρνηθη· και ωμολογησεν οτι δεν ειμαι εγω ο Χριστος.

فَسَأَلُوهُ: «إِذًا مَاذَا؟ إِيلِيَّا أَنْتَ؟» فَقَالَ: «لَسْتُ أَنَا». «أَلنَّبِيُّ أَنْتَ؟» فَأَجَابَ: «لاَ».

וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו וּמִי אָתָּה הַאֵלִיָּהוּ אָתָּה וַיֹּאמֶר אֵינֶנִּי הַאַתָּה הַנָּבִיא וַיַּעַן לֹא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϣⲉⲛϥ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲡⲉ ⲏⲗⲓⲁⲥ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲡⲉ ⲡⲓⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ̀ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ

And they asked him: Art thou Elias?' he said: 'Nay." Art thou the prophet?' he answered: 'Nay.'

Και ηρωτησαν αυτον· Τι λοιπον; Ηλιας εισαι συ; και λεγει, δεν ειμαι. Ο προφητης εισαι συ; και απεκριθη, Ουχι.

فَقَالُوا لَهُ: «مَنْ أَنْتَ، لِنُعْطِيَ جَوَابًا لِلَّذِينَ أَرْسَلُونَا؟ مَاذَا تَقُولُ عَنْ نَفْسِكَ؟»

וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו מִי־זֶה אָתָּה לְמַעַן נָשִׁיב אֶת־שֹׁלְחֵינוּ דָּבָר מַה־תּאֹמַר לְנַפְשֶׁךָ׃

Ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ⲟⲩⲛ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲛⲓⲙ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲛϫⲉⲙⲡϣⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲧⲁⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩ ⲡⲉⲧⲉⲕϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉⲑⲃⲏⲧⲕ

They said then to him: 'Who (art) thou? that we may give answer (lit. find (the) question) to them who sent us: what sayest thou concerning thyself? '

Ειπον λοιπον προς αυτον· Τις εισαι; δια να δωσωμεν αποκρισιν εις τους αποστειλαντας ημας· τι λεγεις περι σεαυτου;

قَالَ: «أَنَا صَوْتُ صَارِخٍ فِي الْبَرِّيَّةِ: قَوِّمُوا طَرِيقَ الرَّبِّ، كَمَا قَالَ إِشَعْيَاءُ النَّبِيُّ».

וַיֹּאמֶר אֲנִי קוֹל קוֹרֵא בַמִּדְבָּר פַּנוּ דֶּרֶך יְהוָֹה כַּאֲשֶׁר אָמַר יְשַׁעְיָהוּ הַנָּבִיא׃

Ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ϯⲥⲙⲏ ⲉⲧⲱϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓ ⲡϣⲁϥⲉ ϫⲉ ⲥⲟⲩⲧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲱⲓⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥϫⲟⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲏⲥⲁⲓⲁⲥ ⲡⲓⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ

He said: I am the voice which crieth out in (the) desert: "Make straight the road of the Lord, as said Esaias the prophet."'

Απεκριθη· Εγω ειμαι φωνη βοωντος εν τη ερημω, ευθυνατε την οδον του Κυριου, καθως ειπεν Ησαιας ο προφητης.

وَكَانَ الْمُرْسَلُونَ مِنَ الْفَرِّيسِيِّينَ،

וְהַשְּׁלוּחִים בָּאוּ מִן־הַפְּרוּשִׁים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉ ⲁⲩⲟⲩⲱⲣⲡ ⲡⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲫⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ

And they had been sent from the Pharisees:

Οι δε απεσταλμενοι ησαν εκ των Φαρισαιων·

فَسَأَلُوهُ وَقَالُوا لَهُ: «فَمَا بَالُكَ تُعَمِّدُ إِنْ كُنْتَ لَسْتَ الْمَسِيحَ، وَلَا إِيلِيَّا، وَلَا النَّبِيَّ؟»

וַיִּשְׁאָלֻהוּ וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו מַדּוּעַ אֵפוֹא מַטְבִּיל אָתָּה אִם־אֵינְךָ הַמָּשִׁיחַ וְלֹא אֵלִיָּהוּ וְלֹא הַנָּבִיא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϣⲉⲛϥ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲕϯⲱⲙⲥ ⲓⲥϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲁⲛ ⲡⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲇⲉ ⲏⲗⲓⲁⲥ ⲟⲩⲇⲉ ⲡⲓⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ

and they asked him, saying to him: Wherefore baptisest thou, if thou art not Christ, nor Elias, nor the prophet?'

και ηρωτησαν αυτον και ειπον προς αυτον· Δια τι λοιπον βαπτιζεις, εαν συ δεν εισαι ο Χριστος ουτε ο Ηλιας ουτε ο προφητης;

أَجَابَهُمْ يُوحَنَّا قِائِلًا: «أَنَا أُعَمِّدُ بِمَاءٍ، وَلكِنْ فِي وَسْطِكُمْ قَائِمٌ الَّذِي لَسْتُمْ تَعْرِفُونَهُ.

וַיַּעַן אֹתָם יוֹחָנָן וַיֹּאמֶר אָנֹכִי מַטְבִּיל בַּמָּיִם וּבְתוֹכֲכֶם עוֹמֵד אֲשֶׁר לֹא יְדַעְתֶּם אֹתוֹ׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛⲱⲟⲩ ⲛϫⲉ ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯⲱⲙⲥ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ϥⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ϧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲙⲏϯ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲁⲛ

John answered them, saying: 'I baptise you in water: there standeth in your midst he whom ye know not:

Απεκριθη προς αυτους ο Ιωαννης λεγων· Εγω βαπτιζω εν υδατι· εν μεσω δε υμων ισταται εκεινος, τον οποιον σεις δεν γνωριζετε·

هُوَ الَّذِي يَأْتِي بَعْدِي، الَّذِي صَارَ قُدَّامِي، الَّذِي لَسْتُ بِمُسْتَحِقٍّ أَنْ أَحُلَّ سُيُورَ حِذَائِهِ».

הוּא הַבָּא אַחֲרַי אֲשֶׁר הָיָה לְפָנָי וַאֲנִי נְקַלּתִי מֵהַתִּיר שְׁרוֹךְ נְעָלָיו׃

Ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲏⲟⲩ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲱⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲛ̀ϯⲙⲡϣⲁ ⲁⲛ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲁϯⲟⲩⲱ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲟⲩⲥⲉⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲑⲱⲟⲩⲓ̀

he who cometh after me: he of whom I am not worthy that I may unloose a latchet of his shoe.'

αυτος ειναι ο οπισω μου ερχομενος, οστις ειναι ανωτερος μου, του οποιου εγω δεν ειμαι αξιος να λυσω το λωριον του υποδηματος αυτου.

هَذَا كَانَ فِي بَيْتِ عَبْرَةَ فِي عَبْرِ الأُرْدُنِّ حَيْثُ كَانَ يُوحَنَّا يُعَمِّدُ.

וְזֹאת הָיְתָה בְּבֵית אֳנְיָה מֵעֵבֶר לַיַּרְדֵּן אֲשֶׁר יוֹחָנָן מַטְבִּיל שָׁם׃

Ⲛⲁⲓ ⲁⲩϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲃⲏⲑⲁ̀ⲛⲓⲁ ϩⲓⲙⲏⲣ ⲙ̀ⲡⲓⲓⲟⲣⲇⲁⲛⲏⲥ ⲡⲓⲙⲁ ⲉ̀ⲛⲁⲣⲉ ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ϯⲱⲙⲥ ⲙ̀ⲙⲟϥ

These (things) happened in Bêthania beyond the Jordan, the place in which John was baptising.

Ταυτα εγειναν εν Βηθαβαρα περαν του Ιορδανου, οπου ητο ο Ιωαννης βαπτιζων.

يسوع حمل الله

وَفِي الْغَدِ نَظَرَ يُوحَنَّا يَسُوعَ مُقْبِلًا إِلَيْهِ، فَقَالَ: «هُوَذَا حَمَلُ اللهِ الَّذِي يَرْفَعُ خَطِيَّةَ الْعَالَمِ!

וַיְהִי מִמָּחֲרָת וַיַּרְא יוֹחָנָן אֶת־יֵשׁוּעַ בָּא אֵלָיו וַיֹּאמַר הִנֵּה שֵׂה הָאֱלֹהִים הַנֹּשֵׂא חַטַּאת הָעוֹלָם׃

Ⲉ̀ⲡⲉϥⲣⲁⲥϯ ⲇⲉ ⲁϥⲛⲁⲩ ⲉ̀Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉϥⲛⲏⲟⲩ ϩⲁⲣⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲓⲥ ⲡⲓϩⲓⲏⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁⲱⲗⲓ ⲙ̀ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ

And on the (lit. his) morrow he saw Jesus coming to him, and he said: 'Lo, the Lamb of God who will take away (the) sin of the world.

Τη επαυριον βλεπει ο Ιωαννης τον Ιησουν ερχομενον προς αυτον και λεγει· Ιδου, ο Αμνος του Θεου ο αιρων την αμαρτιαν του κοσμου.

هَذَا هُوَ الَّذِي قُلْتُ عَنْهُ: يَأْتِي بَعْدِي، رَجُلٌ صَارَ قُدَّامِي، لأَنَّهُ كَانَ قَبْلِي.

זֶה הוּא אֲשֶׁר אָמַרְתִּי אַחֲרַי יָבֹא אִישׁ אֲשֶׁר הָיָה לְפָנָי כִּי קֹדֶם־לִי הָיָה׃

Ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲁⲓϫⲟⲥ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉⲑⲃⲏⲧⲕ ϫⲉ ϥⲛⲏⲟⲩ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲱⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲉ̀ⲁϥⲉⲣϣⲟⲣⲡ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ϫⲉ ⲟⲩϣⲟⲣⲡ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲣⲱ ⲡⲉ

This is he concerning whom I said, that there cometh after me a man who hath precedence of me, because he is prior to me indeed.

Ουτος ειναι περι ου εγω ειπον· Οπισω μου ερχεται ανηρ, οστις ειναι ανωτερος μου, διοτι ητο προτερος μου.

وَأَنَا لَمْ أَكُنْ أَعْرِفُهُ. لكِنْ لِيُظْهَرَ لإِسْرَائِيلَ لِذَلِكَ جِئْتُ أُعَمِّدُ بِالْمَاءِ».

וַאֲנִי לֹא יְדַעְתִּיו כִּי אִם־בַּעֲבוּר יִגָּלֶה בְיִשְׂרָאֵל בָּאתִי אֲנִי לִטְבֹּל בַּמָּיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲛⲁⲓⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲁⲗⲗⲁ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥⲟⲩⲱⲛϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲁⲓ ⲁⲓⲓ̀ ⲉ̀ϯⲱⲙⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ

And I was knowing him not; but that he might appear to Israel, therefore I came to baptise in water.'

Και εγω δεν εγνωριζον αυτον, αλλα δια να φανερωθη εις τον Ισραηλ, δια τουτο ηλθον εγω βαπτιζων εν τω υδατι.

وَشَهِدَ يُوحَنَّا قَائِلًا: «إِنِّي قَدْ رَأَيْتُ الرُّوحَ نَازِلًا مِثْلَ حَمَامَةٍ مِنَ السَّمَاءِ فَاسْتَقَرَّ عَلَيْهِ.

וַיָּעַד יוֹחָנָן וַיֹּאמַר חָזִיתִי הָרוּחַ כִּדְמוּת יוֹנָה יֹרֶדֶת מִשָּׁמַיִם וַתָּנַח עָלָיו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲉϥⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩϭⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲁϥⲟϩⲓ ϩⲓϫⲱϥ

And John bare witness, saying: I saw the Spirit coming down upon him as a dove from (the) heaven; he stayed upon him.

Και εμαρτυρησεν ο Ιωαννης, λεγων οτι Ειδον το Πνευμα καταβαινον ως περιστεραν εξ ουρανου και εμεινεν επ' αυτον.

وَأَنَا لَمْ أَكُنْ أَعْرِفُهُ، لكِنَّ الَّذِي أَرْسَلَنِي لأُعَمِّدَ بِالْمَاءِ، ذَاكَ قَالَ لِي: الَّذِي تَرَى الرُّوحَ نَازِلًا وَمُسْتَقِرًّا عَلَيْهِ، فَهَذَا هُوَ الَّذِي يُعَمِّدُ بِالرُّوحِ الْقُدُسِ.

וַאֲנִי לֹא יְדַעְתִּיו וְהַשֹּׁלֵחַ אֹתִי לִטְבֹּל בַּמַּיִם הוּא אָמַר אֵלַי אֵת אֲשֶׁר־תִּרְאֶה הָרוּחַ יֹרֶדֶת וְנָחָה עָלָיו הִנֵּה זֶה הוּא אֲשֶׁר יִטְבֹּל בְּרוּחַ הַקֹּדֶשׁ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲛⲁⲓⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲁⲗⲗⲁ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟⲓ ⲉ̀ϯⲱⲙⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲡⲉⲧⲁϥϫⲟⲥ ⲛⲏⲓ ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲕⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲉϥⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲟϩⲓ ϩⲓϫⲱϥ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁϯⲱⲙⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ

And I was knowing him not; but he who sent me to baptise in water, he said to me: "He upon whom thou seest the Spirit coming down and staying upon him, this is he who will baptise in (the, lit. a) Holy Spirit."

Και εγω δεν εγνωριζον αυτον· αλλ' ο πεμψας με δια να βαπτιζω εν υδατι εκεινος μοι ειπεν· εις οντινα ιδης το Πνευμα καταβαινον και μενον επ' αυτον, ουτος ειναι ο βαπτιζων εν Πνευματι Αγιω.

وَأَنَا قَدْ رَأَيْتُ وَشَهِدْتُ أَنَّ هَذَا هُوَ ابْنُ اللهِ».

וַאֲנִי רָאִיתִי וָאָעִידָה כִּי זֶה הוּא בֶּן־הָאֱלֹהִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ϫⲉ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲡϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ

And I saw, and bare witness, that this is (the) Son of God.'

Και εγω ειδον και εμαρτυρησα, οτι ουτος ειναι ο Υιος του Θεου.

التلاميذ الأولون

وَفِي الْغَدِ أَيْضًا كَانَ يُوحَنَّا وَاقِفًا هُوَ وَاثْنَانِ مِنْ تَلاَمِيذِهِ،

וַיְהִי מִמָּחֳרָת וַיֹּסֶף יוֹחָנָן וַיַּעֲמֹד וְעִמּוֹ שְׁנַיִם מִתַּלְמִידָיו׃

Ⲉ̀ⲡⲉϥⲣⲁⲥϯ ⲇⲉ ⲟⲛ ⲛⲁⲣⲉ ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ⲛⲉⲙ ⲃ̅ ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ

And on the (lit. his) morrow again John was standing, and two of his disciples;

Τη επαυριον παλιν ιστατο ο Ιωαννης και δυο εκ των μαθητων αυτου,

فَنَظَرَ إِلَى يَسُوعَ مَاشِيًا، فَقَالَ: «هُوَذَا حَمَلُ اللهِ!»

וַיַּבֵּט אֶל־יֵשׁוּעַ וְהוּא מִתְהַלֵּךְ וַיֹּאמַר הִנֵּה שֵׂה הָאֱלֹהִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥϫⲟⲩϣⲧ ⲉ̀Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉϥⲙⲟϣⲓ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲓⲥ ⲡⲓϩⲏⲓⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ

and having looked at Jesus walking, he said: 'Lo, the Lamb of God!'

και εμβλεψας εις τον Ιησουν περιπατουντα, λεγει· Ιδου, ο Αμνος του Θεου.

فَسَمِعَهُ التِّلْمِيذَانِ يَتَكَلَّمُ، فَتَبِعَا يَسُوعَ.

וּשְׁנֵי תַלְמִידָיו שָׁמְעוּ אֶת־דְּבָרוֹ וַיֵּלְכוּ אַחֲֲֲרֵי יֵשׁוּעַ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲉϥⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲃ̅ ⲛ̀ⲧⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲙⲟϣⲓ ⲛ̀ⲥⲁ Ⲓⲏ̅ⲥ̅

And the two disciples of his heard him speaking, and they walked after Jesus.

Και ηκουσαν αυτον οι δυο μαθηται λαλουντα και ηκολουθησαν τον Ιησουν.

فَالْتَفَتَ يَسُوعُ وَنَظَرَهُمَا يَتْبَعَانِ، فَقَالَ لَهُمَا: «مَاذَا تَطْلُبَانِ؟» فَقَالاَ: «رَبِّي، الَّذِي تَفْسِيرُهُ: يَا مُعَلِّمُ، أَيْنَ تَمْكُثُ؟»

וַיִּפֶן יֵשׁוּעַ אַחֲרָיו וַיַּרְא אֹתָם הֹלְכִים אַחֲרָיו וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם מַה־תְּבַקֵּשׁוּ וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו רַבִּי אֵיפֹה תָלִין׃

Ⲉⲧⲁϥⲫⲟⲛϩϥ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲉⲩⲙⲟϣⲓ ⲛ̀ⲥⲱϥ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲁ ⲟⲩ ⲛ̀ⲑⲱⲟⲩ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲣⲁⲃⲃⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ϣⲁⲩⲟⲩⲁϩⲙⲉϥ ϫⲉ ⲫⲣⲉϥϯⲥⲃⲱ ⲁⲕϣⲟⲡ ⲑⲱⲛ

And Jesus having turned himself, and having seen them walking after him, said to them: 'For what sought ye?' And they said to him: 'Rabbi,' which they interpret, Teacher, 'where art thou abiding?'

Στραφεις δε ο Ιησους και ιδων αυτους ακολουθουντας, λεγει προς αυτους· Τι ζητειτε; Οι δε ειπον προς αυτον, Ραββι, το οποιον ερμηνευομενον λεγεται, Διδασκαλε, που μενεις;

فَقَالَ لَهُمَا: «تَعَالَيَا وَانْظُرَا». فَأَتَيَا وَنَظَرَا أَيْنَ كَانَ يَمْكُثُ، وَمَكَثَا عِنْدَهُ ذَلِكَ الْيَوْمَ. وَكَانَ نَحْوَ السَّاعَةِ الْعَاشِرَةِ.

וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם בֹּאוּ וּרְאוּ וַיָּבֹאוּ וַיִּרְאוּ אֶת־מְקוֹם מְלוֹנוֹ וַיֵּשְׁבוּ עִמּוֹ בַּיּוֹם הַהוּא וְהָעֵת כַּשָּׁעָה הָעֲשִׂירִית׃

Ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲁⲙⲱⲓⲛⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲛⲁⲩ ⲁⲩⲓ̀ ⲟⲩⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲛⲁⲩ ϫⲉ ⲁϥϣⲟⲡ ⲑⲱⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϣⲱⲡⲓ ϧⲁⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲡⲓⲉ̀ϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲉⲙⲙⲁⲩ ⲛⲉ ⲫⲛⲁⲩ ⲇⲉ ⲛ̀ⲁϫⲡ ⲓ̅ ⲡⲉ

And he said to them: Come and see: ' they came then and saw where he is abiding; and they abode with him that day: and it was (the) tenth hour.

Λεγει προς αυτους· Ελθετε και ιδετε, ηλθον και ειδον που μενει, και εμειναν παρ' αυτω την ημεραν εκεινην· η δε ωρα ητο ως δεκατη.

كَانَ أَنْدَرَاوُسُ أَخُو سِمْعَانَ بُطْرُسَ وَاحِدًا مِنَ الاثْنَيْنِ اللَّذَيْنِ سَمِعَا يُوحَنَّا وَتَبِعَاهُ.

וְאַנְדְּרַי אֲחִי שִׁמְעוֹן פֶּטְרוֹס הָיָה אֶחָד מִן־הַשְּׁנָיִם אֲשֶׁר שָׁמְעוּ מֵאֵת יוֹחָנָן וַיֵּלְכוּ אַחֲרָיו׃

Ⲁⲛⲇⲣⲉⲁⲥ ⲇⲉ ⲡⲥⲟⲛ ⲛ̀ⲥⲓⲙⲱⲛ ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲛⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲡⲉ ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲃ̅ ⲉⲧⲁⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲙⲟϣⲓ ⲛ̀ⲥⲱϥ

And Andrew, the brother of Simon Peter, was one of the two who heard from John, and walked after him.

Ητο Ανδρεας ο αδελφος του Σιμωνος Πετρου εις εκ των δυο, οιτινες ηκουσαν περι αυτου παρα του Ιωαννου και ηκολουθησαν αυτον.

هَذَا وَجَدَ أَوَّلًا أَخَاهُ سِمْعَانَ، فَقَالَ لَهُ: «قَدْ وَجَدْنَا مَسِيَّا» الَّذِي تَفْسِيرُهُ: الْمَسِيحُ.

הוּא מָצָא רִאשׁוֹנָה אֵת שִׁמְעוֹן אָחִיו וַיֹּאמֶר אֵלָיו מָצָאנוּ אֶת־הַמָּשִׁיחַ׃

Ⲫⲁⲓ ⲇⲉ ⲁϥϫⲓⲙⲓ ⲛ̀ϣⲟⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲉϥⲥⲟⲛ ⲥⲓⲙⲱⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲁⲛϫⲓⲙⲓ ⲙⲙⲉⲥⲓⲁⲥ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲡⲉϥⲟⲩⲱϩⲉⲙ ⲡⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅

And this (man) found first his brother Simon, and said to him: 'We found Mesias: whose interpretation is Christ.'

Ουτος πρωτος ευρισκει τον εαυτου αδελφον Σιμωνα και λεγει προς αυτον. Ευρηκαμεν τον Μεσσιαν, το οποιον μεθερμηνευομενον ειναι ο Χριστος.

فَجَاءَ بِهِ إِلَى يَسُوعَ. فَنَظَرَ إِلَيْهِ يَسُوعُ وَقَالَ: «أَنْتَ سِمْعَانُ بْنُ يُونَا. أَنْتَ تُدْعَى صَفَا» الَّذِي تَفْسِيرُهُ: بُطْرُسُ.

וַיְבִיאֵהוּ אֶל־יֵשׁוּעַ וַיְהִי כְּהַבִּיט אֵלָיו יֵשׁוּעַ וַיֹּאמַר שִׁמְעוֹן בֶּן־יוֹחָנָן לְךָ יִקָּרֵא כֵּיפָא וְהוּא בִיוָנִית פֶּטְרוֹס׃

Ⲫⲁⲓ ⲁϥⲉⲛϥ ϩⲁ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉⲧⲁϥϫⲟⲩϣⲧ ⲇⲉ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲡⲉ ⲥⲓⲙⲱⲛ ⲡϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲉⲩⲉ̀ⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ϫⲉ ⲕⲏⲫⲁ ⲫⲏ ⲉ̀ϣⲁⲩⲟⲩⲁϩⲙⲉϥ ϫⲉ ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ

This (man) brought him to Jesus: and Jesus having looked at him, said to him: Thou art Simon (the) son of John: thou shalt be called "Kepha,"' which they interpret Peter.'

Και εφερεν αυτον προς τον Ιησουν. Εμβλεψας δε εις αυτον ο Ιησους ειπε· Συ εισαι Σιμων, ο υιος του Ιωνα· συ θελεις ονομασθη Κηφας, το οποιον ερμηνευεται Πετρος.

دعوة فيلبس ونثنائيل

فِي الْغَدِ أَرَادَ يَسُوعُ أَنْ يَخْرُجَ إِلَى الْجَلِيلِ، فَوَجَدَ فِيلُبُّسَ فَقَالَ لَهُ: «اتْبَعْنِي».

וַיְהִי מִמָּחֳרָת וַיּוֹאֶל יֵשׁוּעַ לָצֵאת הַגָּלִילָה וַיִּמְצָא אֶת־פִּילִפּוֹס וַיֹּאמֶר אֵלָיו לֵךְ אַחֲרָי׃

Ⲉ̀ⲡⲉϥⲣⲁⲥϯ ⲇⲉ ⲁϥⲟⲩⲱϣ ⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ϯⲅⲁⲗⲓⲗⲉⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϫⲓⲙⲓ ⲙ̀ⲫⲓⲗⲓⲡⲡⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲙⲟϣⲓ ⲛ̀ⲥⲱⲓ

And on the (lit. his) morrow he wished to come to Galilee; and he found Philip. and said to him: Walk after me:'

Τη επαυριον ηθελησεν ο Ιησους να εξελθη εις την Γαλιλαιαν· και ευρισκει τον Φιλιππον και λεγει προς αυτον· Ακολουθει μοι.

وَكَانَ فِيلُبُّسُ مِنْ بَيْتِ صَيْدَا، مِنْ مَدِينَةِ أَنْدَرَاوُسَ وَبُطْرُسَ.

וּפִילִפּוֹס מִבֵּית־צָיְדָה עִיר אַנְדְּרַי וּפֶטְרוֹס׃

Ⲫⲓⲗⲓⲡⲡⲟⲥ ⲇⲉ ⲛⲉ ⲟⲩⲣⲉⲙⲃⲏⲑⲥⲁⲓⲇⲁ ⲡⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲑⲃⲁⲕⲓ ⲛ̀ⲁⲛⲇⲣⲉⲁⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ

and Philip was a man of Bêthsaida, from (the) city of Andrew and Peter.

Ητο δε ο Φιλιππος απο Βηθσαιδα, εκ της πολεως Ανδρεου και Πετρου.

فِيلُبُّسُ وَجَدَ نَثَنَائِيلَ وَقَالَ لَهُ: «وَجَدْنَا الَّذِي كَتَبَ عَنْهُ مُوسَى فِي النَّامُوسِ وَالأَنْبِيَاءُ يَسُوعَ ابْنَ يُوسُفَ الَّذِي مِنَ النَّاصِرَةِ».

וַיִּפְגַּע פִּילִפּוֹס אֶת־נְתַנְאֵל וַיֹּאמֶר אֵלָיו מָצָאנוּ אֵת אֲשֶׁר כָּתַב משֶׁה בְּסֵפֶר הַתּוֹרָה וְהַנְּבִיאִים אֶת־יֵשׁוּעַ בֶּן־יוֹסֵף מִנְּצָרֶת׃

Ⲫⲓⲗⲓⲡⲡⲟⲥ ⲇⲉ ⲁϥϫⲓⲙⲓ ⲛ̀ⲛⲁⲑⲁⲛⲁⲏⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲁ ⲙⲱⲩⲥⲏⲥ ⲥϧⲁⲓ ⲉⲑⲃⲏⲧϥ ϩⲓ ⲡⲓⲛⲟⲙⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲁⲛϫⲉⲙϥ ⲉⲧⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲡⲉ ⲡϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲓⲱⲥⲏⲫ ⲡⲓⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲁⲍⲁⲣⲉⲑ

And Philip found Nathanael, and said to him: Him, concerning whom Moses wrote in the law and the prophets, we found; it (lit. who) is Jesus (the) son of Joseph, the (man) from Nazareth.'

Ευρισκει Φιλιππος τον Ναθαναηλ και λεγει προς αυτον· Εκεινον τον οποιον εγραψεν ο Μωυσης εν τω νομω και οι προφηται ευρηκαμεν, Ιησουν τον υιον του Ιωσηφ τον απο Ναζαρετ.

فَقَالَ لَهُ نَثَنَائِيلُ: «أَمِنَ النَّاصِرَةِ يُمْكِنُ أَنْ يَكُونَ شَيْءٌ صَالِحٌ؟» قَالَ لَهُ فِيلُبُّسُ: «تَعَالَ وَانْظُرْ».

וַיֹּאמֶר אֵלָיו נְתַנְאֵל הֲמִנְּצֶרֶת יֵצֵא טוֹב וַיֹּאמֶר אֵלָיו בֹּא וּרְאֵה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲛⲁⲑⲁⲛⲁⲏⲗ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲁⲛ ⲟⲩⲟⲛ ϣϫⲟⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲁⲅⲁⲑⲟⲛ ϣⲱⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲁⲍⲁⲣⲉⲑ ⲡⲉϫⲉ ⲫⲓⲗⲓⲡⲡⲟⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲁⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲛⲁⲩ

And Nathanael said to him: 'Is it possible that [a] good may be from Nazareth?' Philip said to him: 'Come and see.'

Και ειπε προς αυτον ο Ναθαναηλ· Εκ Ναζαρετ δυναται να προελθη τι αγαθον; Λεγει προς αυτον ο Φιλιππος, Ερχου και ιδε.

وَرَأَى يَسُوعُ نَثَنَائِيلَ مُقْبِلًا إِلَيْهِ، فَقَالَ عَنْهُ: «هُوَذَا إِسْرَائِيلِيٌّ حَقًّا لَا غِشَّ فِيهِ».

וַיַּרְא יֵשׁוּעַ אֶת־נְתַנְאֵל בָּא לִקְרָאתוֹ וַיֹּאמֶר עָלָיו הִנֵּה בֶאֱמֶת בֶּן־יִשְׂרָאֵל אֲשֶׁר אֵין־בּוֹ רְמִיָּה׃

Ⲁϥⲛⲁⲩ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉ̀ⲛⲁⲑⲁⲛⲁⲏⲗ ⲉϥⲛⲏⲟⲩ ϩⲁⲣⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲉⲑⲃⲏⲧϥ ϫⲉ ⲓⲥ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲧⲁⲫⲙⲏⲓ ⲓⲥ ⲟⲩⲓⲥⲣⲁⲏⲗⲓⲧⲏⲥ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲇⲟⲗⲟⲥ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ

And Jesus saw Nathanael coming to him, and said concerning him: Behold, truly [lo], an Israelite; there is not guile in him.'

Ειδεν ο Ιησους τον Ναθαναηλ ερχομενον προς αυτον και λεγει περι αυτου· Ιδου, αληθως Ισραηλιτης, εις τον οποιον δολος δεν υπαρχει.

قَالَ لَهُ نَثَنَائِيلُ: «مِنْ أَيْنَ تَعْرِفُنِي؟» أَجَابَ يَسُوعُ وَقَالَ لَهُ: «قَبْلَ أَنْ دَعَاكَ فِيلُبُّسُ وَأَنْتَ تَحْتَ التِّينَةِ، رَأَيْتُكَ».

וַיֹּאמֶר אֵלָיו נְתַנְאֵל אֵיךְ יְדַעְתָּנִי וַיַּעַן יֵשׁוּעַ וַיֹּאמֶר לוֹ בְּטֶרֶם קָרָא לְךָ פִּילִפּוֹס וְאַתָּה תַּחַת הַתְּאֵנָה אָנֹכִי רְאִיתִיךָ׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲛⲁⲑⲁⲛⲁⲏⲗ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲁⲕⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲑⲱⲛ ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲉ ⲫⲓⲗⲓⲡⲡⲟⲥ ⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ⲉⲕⲭⲏ ϧⲁⲧⲟⲧⲥ ⲛ̀ϯⲃⲱ ⲛ̀ⲕⲉⲛⲧⲉ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟⲕ

Nathanael said to him: Where knewest thou me?' Jesus answered and said to him: Before that Philip called thee, thou being under the fig-tree, I saw thee.'

Λεγει προς αυτον ο Ναθαναηλ· Ποθεν με γινωσκεις; Απεκριθη ο Ιησους και ειπε προς αυτον· Πριν ο Φιλιππος σε φωναξη, οντα υποκατω της συκης, ειδον σε.

أَجَابَ نَثَنَائِيلُ وَقَالَ لَهُ: «يَا مُعَلِّمُ، أَنْتَ ابْنُ اللهِ! أَنْتَ مَلِكُ إِسْرَائِيلَ!»

וַיַּעַן נְתַנְאֵל וַיֹּאמֶר אֵלָיו רַבִּי אַתָּה בֶּן־אֱלֹהִים אַתָּה הוּא מֶלֶךְ יִשְׂרָאֵל׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛⲁϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲁⲑⲁⲛⲁⲏⲗ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲣⲁⲃⲃⲁⲓ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲡⲉ ⲡϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲫϯ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲡⲉ ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅

Nathanael answered him, he said to him: Rabbi, thou art (the) Son of God, thou art (the) King of Israel.'

Απεκριθη ο Ναθαναηλ και λεγει προς αυτον· Ραββι, συ εισαι ο Υιος του Θεου, συ εισαι ο βασιλευς του Ισραηλ.

أَجَابَ يَسُوعُ وَقَالَ لَهُ: «هَلْ آمَنْتَ لأَنِّي قُلْتُ لَكَ إِنِّي رَأَيْتُكَ تَحْتَ التِّينَةِ؟ سَوْفَ تَرَى أَعْظَمَ مِنْ هَذَا!»

וַיַּעַן יֵשׁוּעַ וַיֹּאמֶר אֵלָיו יַעַן אֲשֶׁר הִגַּדְתִּי לְךָ כִּי־תַחַת הַתְּאֵנָה רְאִיתִיךָ הֶאֱמַנְתָּ הִנֵּה גְּדֹלוֹת מֵאֵלֶּה תִּרְאֶה׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲁⲓϫⲟⲥ ⲛⲁⲕ ϫⲉ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ϧⲁⲣⲁⲧⲥ ⲛ̀ϯⲃⲱ ⲛ̀ⲕⲉⲛⲧⲉ ⲭⲛⲁϩϯ ϩⲁⲛⲛⲓϣϯ ⲉ̀ⲛⲁⲓ ⲉⲕⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ

Jesus answered, he said to him: 'Because I said to thee, that I saw thee under the fig-tree, believest thou? greater (things) than these thou shalt see.'

Απεκριθη ο Ιησους και ειπε προς αυτον· Επειδη σοι ειπον· ειδον σε υποκατω της συκης, πιστευεις; μεγαλητερα τουτων θελεις ιδει.

وَقَالَ لَهُ: «الْحَقَّ الْحَقَّ أَقُولُ لَكُمْ: مِنَ الآنَ تَرَوْنَ السَّمَاءَ مَفْتُوحَةً، وَمَلاَئِكَةَ اللهِ يَصْعَدُونَ وَيَنْزِلُونَ عَلَى ابْنِ الإِنْسَانِ».

וַיֹּאמֶר אֵלָיו אָמֵן אָמֵן אֲנִי אֹמֵר לָכֶם מֵעַתָּה תִרְאוּ הַשָּׁמַיִם נִפְתָּחִים וּמַלְאֲכֵי אֱלֹהִים עֹלִים וְיֹרְדִים עַל בֶּן־הָאָדָם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲁⲙⲏⲛ ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲧⲫⲉ ⲉⲥⲟⲩⲏⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲉⲩⲛⲁ ⲉⲡϣⲱⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲛ̀ⲥⲁ ⲡϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲱⲙⲓ

And he said: Verily, verily, I say to you, that ye shall see (the) heaven opened, and the angels of God going up and coming down towards (the) Son of (the) man.'

Και λεγει προς αυτον· Αληθως, αληθως σας λεγω· απο του νυν θελετε ιδει τον ουρανον ανεωγμενον και τους αγγελους του Θεου αναβαινοντας και καταβαινοντας επι τον Υιον του ανθρωπου.

إصحاح 2

العُرْس في قانا الجليل والمعجزة الأولى

وَفِي الْيَوْمِ الثَّالِثِ كَانَ عُرْسٌ فِي قَانَا الْجَلِيلِ، وَكَانَتْ أُمُّ يَسُوعَ هُنَاكَ.

וּבַיּוֹם הַשְּׁלִישִׁי הָיְתָה חֲתֻנָּה בְּקָנָה אֲשֶׁר בַּגָּלִיל וְשָׁם אֵם יֵשׁוּעַ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉ̀ϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲅ̅ ⲟⲩϩⲟⲡ ⲁϥϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲧⲕⲁⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲅⲁⲗⲓⲗⲉⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲣⲉ ⲑⲙⲁⲩ ⲛ̀Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲡⲉ

And on the third day there was a marriage in (the) Cana of Galilee; and (the) mother of Jesus was there:

Και την τριτην ημεραν εγεινε γαμος εν Κανα της Γαλιλαιας, και ητο η μητηρ του Ιησου εκει.

وَدُعِيَ أَيْضًا يَسُوعُ وَتَلاَمِيذُهُ إِلَى الْعُرْسِ.

וְיֵשׁוּעַ וְתַלְמִידָיו גַּם־הֵם הָיוּ מִן־הַקְּרוּאִים אֶל־הַחֲתֻנָּה׃

Ⲁⲩⲑⲁϩⲉⲙ ⲡⲕⲉⲒⲏ̅ⲥ̅ ⲇⲉ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲉ̀ⲡⲓϩⲟⲡ

and Jesus also and his disciples were invited to the marriage.

Προσεκληθη δε και ο Ιησους και οι μαθηται αυτου εις τον γαμον.

وَلَمَّا فَرَغَتِ الْخَمْرُ، قَالَتْ أُمُّ يَسُوعَ لَهُ: «لَيْسَ لَهُمْ خَمْرٌ».

וַיְהִי כַּאֲשֶׁר כָּלָה הַיָּיִן וַתֹּאמֶר אֵם יֵשׁוּעַ אֵלָיו אֵין לָהֶם יָיִן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥⲙⲟⲩⲛⲕ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲏⲣⲡ ⲡⲉϫⲉ ⲑⲙⲁⲩ ⲛ̀Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛⲧⲟⲩ ⲏⲣⲡ ⲙ̀ⲙⲁⲩ

And the wine having failed, (the) mother of Jesus said to him: They have not wine.'

Και επειδη ελειψεν ο οινος, λεγει η μητηρ του Ιησου προς αυτον· Οινον δεν εχουσι.

قَالَ لَهَا يَسُوعُ: «مَا لِي وَلَكِ يَا امْرَأَةُ؟ لَمْ تَأْتِ سَاعَتِي بَعْدُ».

וַיֹּאמֶר אֵלֶיהָ יֵשׁוּעַ מַה־לִּי וָלָךְ אִשָּׁה עִתִּי עֲדַיִן לֹא־בָאָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲁⲥ ϫⲉ ⲁϧⲟ ⲛⲉⲙⲏⲓ ϩⲱⲓ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲉⲥⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲧⲁⲟⲩⲛⲟⲩ

And Jesus said to her: What (bast) thou with me, thou Woman? mine hour cometh not yet.'

Λεγει προς αυτην ο Ιησους· Τι ειναι μεταξυ εμου και σου, γυναι; δεν ηλθεν ετι η ωρα μου.

قَالَتْ أُمُّهُ لِلْخُدَّامِ: «مَهْمَا قَالَ لَكُمْ فَافْعَلُوهُ».

וַתֹּאמֶר אִמּוֹ אֶל־הַמְשָׁרֲתִים כָּל־אֲשֶׁר יֹאמַר לָכֶם תַּעֲשׂוֹּ׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲧⲉϥⲙⲁⲩ ⲇⲉ ⲛ̀ⲛⲓⲇⲓⲁⲕⲱⲛ ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲉϥⲛⲁϫⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲁⲣⲓⲧϥ

And his mother said to the servants (lit. deacons, also ver. 9): That which he will say to you, do.'

Λεγει η μητηρ αυτου προς τους υπηρετας· Ο, τι σας λεγει, καμετε.

وَكَانَتْ سِتَّةُ أَجْرَانٍ مِنْ حِجَارَةٍ مَوْضُوعَةً هُنَاكَ، حَسَبَ تَطْهِيرِ الْيَهُودِ، يَسَعُ كُلُّ وَاحِدٍ مِطْرَيْنِ أَوْ ثَلاَثَةً.

וְשָׁם שִׁשָּׁה כַדֵּי־אֶבֶן עֲרוּכִים כְּמִשְׁפַּט הַיְּהוּדִים לְטָהֳרָתָם שְׁתַּיִם אוֹ־שָׁלשׁ בַּתִּים יָכִיל כָּל־אֶחָד׃

Ⲛⲁⲩⲭⲏ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲡⲉ ⲛϫⲉ ⲋ̅ ⲛ̀ϩⲩⲇⲣⲓⲁ ⲛ̀ⲱⲛⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲧⲟⲩⲃⲟ ⲛ̀ⲛⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲉⲩⲱⲗⲓ ⲙ̀ⲙⲉⲧⲣⲓⲧⲏⲥ ⲃ̅ ⲓⲉ ⲅ̅ ⲉ̀ⲑⲟⲩⲓ

Now were (imperf.) set there six stone waterpots, according to (the) cleansing of the Jews, holding two or three firkins apiece.

Ησαν δε εκει υδριαι λιθιναι εξ κειμεναι κατα το εθος του καθαρισμου των Ιουδαιων, χωρουσαι εκαστη δυο η τρια μετρα.

قَالَ لَهُمْ يَسُوعُ: «امْلأُوا الأَجْرَانَ مَاءً». فَمَلأُوهَا إِلَى فَوْقُ.

וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם יֵשׁוּעַ מַלְאוּ הַכַּדִּים מָיִם וַיְמַלְאוּם עַד־לְמָעְלָה׃

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲙⲟϩ ⲛ̀ⲛⲓϩⲩⲇⲣⲓⲁ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲙⲁϩⲟⲩ ϣⲁⲡϣⲱⲓ

Jesus said to them: Fill the waterpots with water:' and they filled them up to the brim.

Λεγει προς αυτους ο Ιησους· Γεμισατε τας υδριας υδατος. Και εγεμισαν αυτας εως ανω.

ثُمَّ قَالَ لَهُمُ: «اسْتَقُوا الآنَ وَقَدِّمُوا إِلَى رَئِيسِ الْمُتَّكَإِ». فَقَدَّمُوا.

וַיֹּאמֶר שַׁאֲבוּ־נָא וְהָבִיאוּ אֶל־רַב הַמְּסִבָּה וַיָּבִיאוּ׃

Ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲟⲩⲱⲧϩ ϯⲛⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲓⲟⲩⲓ̀ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲣⲭⲏⲧⲣⲓⲕⲗⲓⲛⲟⲥ ⲛ̀ⲑⲱⲟⲩ ⲇⲉ ⲁⲩⲓ̀ⲛⲓ

He said to them: 'Draw out now, and bring to the ruler-of-the-feast:' and they brought.

Και λεγει προς αυτους· Αντλησατε τωρα και φερετε προς τον αρχιτρικλινον. Και εφεραν.

فَلَمَّا ذَاقَ رَئِيسُ الْمُتَّكَإِ الْمَاءَ الْمُتَحَوِّلَ خَمْرًا، وَلَمْ يَكُنْ يَعْلَمُ مِنْ أَيْنَ هِيَ، لكِنَّ الْخُدَّامَ الَّذِينَ كَانُوا قَدِ اسْتَقَوُا الْمَاءَ عَلِمُوا، دَعَا رَئِيسُ الْمُتَّكَإِ الْعَرِيسَ

וַיִּטְעַם רֹאשׁ הַמְּסִבָּה אֶת־הַמַּיִם אֲשֶׁר נֶהֶפְכוּ לְיַיִן וְלֹא יָדַע מֵאַיִן הוּא וְהַמְשָׁרֲתִים אֲשֶׁר־שָׁאֲבוּ אֶת־הַמַּיִם יָדָעוּ וַיִּקְרָא רֹאשׁ־הַמְּסִבָּה אֶל־הֶחָתָן׃

Ϩⲱⲥ ⲇⲉ ⲉⲧⲁϥϫⲉⲙϯⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲁⲣⲭⲏⲧⲣⲓⲕⲗⲓⲛⲟⲥ ⲉ̀ⲁϥⲉⲣ ⲏⲣⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥⲉ̀ⲙⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⲟⲩⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲑⲱⲛ ⲡⲉ ⲛⲓⲇⲓⲁⲕⲱⲛ ⲇⲉ ⲛⲁⲩⲉⲙⲓ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲙⲁϩ ⲡⲓⲙⲱⲟⲩ ⲁ ⲡⲓⲁⲣⲭⲏⲧⲣⲓⲕⲗⲓⲛⲟⲥ ⲇⲉ ⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲡⲓⲡⲁⲧϣⲉⲗⲉⲧ

And when the ruler-of-the-feast tasted the water made wine, and was not knowing whence it is; but the servants were knowing, they who filled the water. Then the ruler-of-the-feast called the bridegroom,

Καθως δε ο αρχιτρικλινος εγευθη το υδωρ εις οινον μεταβεβλημενον και δεν ηξευρε ποθεν ειναι, οι υπηρεται ομως ηξευρον οι αντλησαντες το υδωρ φωναζει τον νυμφιον ο αρχιτρικλινος

وَقَالَ لَهُ: «كُلُّ إِنْسَانٍ إِنَّمَا يَضَعُ الْخَمْرَ الْجَيِّدَةَ أَوَّلًا، وَمَتَى سَكِرُوا فَحِينَئِذٍ الدُّونَ. أَمَّا أَنْتَ فَقَدْ أَبْقَيْتَ الْخَمْرَ الْجَيِّدَةَ إِلَى الآنَ!»

וַיֹּאמֶר אֵלָיו כָּל־אִישׁ יִתֵּן בָּרִאשׁוֹנָה אֶת־הַיַּיִן הַטּוֹב וְאַחֲרֵי שְׁתוֹתָם לִרְוָיָה יִתֵּן לָהֶם אֶת־הַגָּרוּעַ וְאַַתָּה צָפַנְתָּ הַיַּיִן הַטּוֹב עַד־עָתָּה׃

Ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲣⲱⲙⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉ̀ϣⲁⲩⲭⲱ ⲙ̀ⲡⲓⲏⲣⲡ ⲉⲑⲛⲁⲛⲉϥ ⲛ̀ϣⲟⲣⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲩϣⲁⲛⲑⲓϧⲓ ϣⲁⲩⲓ̀ⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲥⲃⲟⲕ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲇⲉ ⲁⲕⲁ̀ⲣⲉϩ ⲉ̀ⲡⲓⲏⲣⲡ ⲉⲑⲛⲁⲛⲉϥ ϣⲁ ϯⲛⲟⲩ

he said to him: 'All men set the good wine first, and if they should drink freely, they bring that which is worse: but thou kept the good wine until now.'

και λεγει προς αυτον· Πας ανθρωπος πρωτον τον καλον οινον βαλλει, και αφου πιωσι πολυ, τοτε τον κατωτερον· συ εφυλαξας τον καλον οινον εως τωρα.

هَذِهِ بِدَايَةُ الآيَاتِ فَعَلَهَا يَسُوعُ فِي قَانَا الْجَلِيلِ، وَأَظْهَرَ مَجْدَهُ، فَآمَنَ بِهِ تَلاَمِيذُهُ.

זֹאת רֵאשִׁית הָאֹתוֹת אֲשֶׁר עָשָׂה יֵשׁוּעַ בְּקָנָה אֲשֶׁר בְּאֶרֶץ הַגָּלִיל וַיְגַל אֶת־כְּבוֹדוֹ וַיַּאֲמִינוּ בוֹ תַּלְמִידָיו׃

Ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲓϩⲟⲩⲓⲧ ⲙ̀ⲙⲏⲓⲛⲓ ⲉⲧⲁϥⲁⲓϥ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϧⲉⲛ ⲧⲕⲁⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲅⲁⲗⲓⲗⲉⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲩⲱⲛϩ ⲙ̀ⲡⲉϥⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲛⲁϩϯ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ

This is the first sign which Jesus did in (the) Cana of Galilee, and manifested his glory; and his disciples believed.

Ταυτην την αρχην των θαυματων εκαμεν ο Ιησους εν Κανα της Γαλιλαιας και εφανερωσε την δοξαν αυτου, και επιστευσαν εις αυτον οι μαθηται αυτου.

تطهير الهيكل

وَبَعْدَ هَذَا انْحَدَرَ إِلَى كَفْرِنَاحُومَ، هُوَ وَأُمُّهُ وَإِخْوَتُهُ وَتَلاَمِيذُهُ، وَأَقَامُوا هُنَاكَ أَيَّامًا لَيْسَتْ كَثِيرَةً.

וַיְהִי אַחֲֵרי־כֵן וַיֵּרֶד אֶל־כְּפַר־נַחוּם הוּא וְאִמּוֹ וְאֶחָיו וְתַלְמִידָיו וְלֹא אָרְכוּ לָהֶם שָׁם הַיָּמִים׃

Ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲫⲁⲓ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲕⲁⲫⲁⲣⲛⲁⲟⲩⲙ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲛⲉⲙ ⲧⲉϥⲙⲁⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲥⲛⲏⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟϩⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲏϣ ⲛ̀ⲉ̀ϩⲟⲟⲩ ⲁⲛ

After this he came into Kapharnaûm, he and his mother, and his brothers, and his disciples: and he stayed there not many days:

Μετα τουτο κατεβη εις Καπερναουμ αυτος και η μητηρ αυτου και οι αδελφοι αυτου και οι μαθηται αυτου, και εκει εμειναν ουχ πολλας ημερας.

وَكَانَ فِصْحُ الْيَهُودِ قَرِيبًا، فَصَعِدَ يَسُوعُ إِلَى أُورُشَلِيمَ،

וַיִּקְרְבוּ יְמֵי חַג־הַפֶּסַח אֲשֶׁר לַיְּהוּדִים וַיַּעַל יֵשׁוּעַ יְרוּשָׁלָיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥϧⲉⲛⲧ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲡϣⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲓⲗ̅ⲏ̅ⲙ̅

and (the) feast of theo Jews was approaching, and Jesus came up to Jerusalem.

Επλησιαζε δε το πασχα των Ιουδαιων, και ανεβη εις Ιεροσολυμα ο Ιησους.

وَوَجَدَ فِي الْهَيْكَلِ الَّذِينَ كَانُوا يَبِيعُونَ بَقَرًا وَغَنَمًا وَحَمَامًا، وَالصَّيَارِفَ جُلُوسًا.

וַיִּמְצָא בַמִּקְדָּשׁ מֹכְרֵי בָקָר וָצֹאן וּבְנֵי יוֹנָה וּפֹרְטֵי הַכֶּסֶף ישְׁבִים שָׁם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϫⲓⲙⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧϯ ⲉϩⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛⲉⲙ ⲉⲥⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ϭⲣⲟⲙⲡⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϥⲁⲓⲕⲉⲣⲙⲁ ⲉⲩϩⲉⲙⲥⲓ

And he found in the temple them who sold oxen and sheep and doves, and the changers sitting.

Και ευρεν εν τω ιερω, τους πωλουντας βοας και προβατα και περιστερας, και τους αργυραμοιβους καθημενους.

فَصَنَعَ سَوْطًا مِنْ حِبَالٍ وَطَرَدَ الْجَمِيعَ مِنَ الْهَيْكَلِ، اَلْغَنَمَ وَالْبَقَرَ، وَكَبَّ دَرَاهِمَ الصَّيَارِفِ وَقَلَّبَ مَوَائِدَهُمْ.

וַיִּקַּח חֲבָלִים וַיְעַבְּתֵם לְשׁוֹט וַיְגָרֶשׁ כֻּלָּם מִן־הַמִּקְדָּשׁ וְאֵת הַצֹּאן וְאֵת הַבָּקָר וַיְפַזֵּר אֶת־מְעוֹת הַשֻּׂלְחָנִים וַיַּהֲפֹך שֻׁלְחֲנֹתֵיהֶם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲟⲩⲫⲣⲁⲅⲉⲗⲗⲓⲟⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲛⲟϩ ⲁϥϩⲓⲧⲟⲩ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ⲛⲓⲉⲥⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲉϩⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲕⲉⲣⲙⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϥⲁⲓⲕⲉⲣⲙⲁ ⲁϥⲫⲟⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲟⲩⲧⲣⲁⲡⲉⲍⲁ ⲁϥⲫⲟⲛϫⲟⲩ

And he made a scourge of cords, he cast them all out of the temple, the sheep and the oxen, and he poured out the change of the changers, and overturned their tables:

Και ποιησας μαστιγα εκ σχοινιων, εδιωξε παντας εκ του ιερου και τα προβατα και τους βοας, και τα νομισματα των αργυραμοιβων εχυσε και τας τραπεζας ανετρεψε,

وَقَالَ لِبَاعَةِ الْحَمَامِ: «ارْفَعُوا هَذِهِ مِنْ هَهُنَا! لَا تَجْعَلُوا بَيْتَ أَبِي بَيْتَ تِجَارَةٍ!»

וְאֶל־מֹכְרֵי הַיּוֹנִים אָמָר הוֹצִיאוּ אֵלֶּה מִזֶּה וְאַל־תֲַּעֲשׂוֹּ אֶת־בֵּית אָבִי לְבֵית מִסְחָר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲛⲏ ⲉⲧϯ ϭⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϫⲉ ⲁ̀ⲗⲓⲟⲩⲓ̀ ⲛ̀ⲛⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲧⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲣⲉⲣ ⲡⲏⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲛ̀ⲟⲩⲏⲓ ⲛ̀ϣⲱⲧ

and he said to them who sold doves: 'Take away these from here (lit. this): make not (the) house of my Father a house of merchandise.'

και προς τους πωλουντας τας περιστερας ειπε· Σηκωσατε ταυτα εντευθεν· μη καμνετε τον οικον του Πατρος μου οικον εμποριου.

فَتَذَكَّرَ تَلاَمِيذُهُ أَنَّهُ مَكْتُوبٌ: «غَيْرَةُ بَيْتِكَ أَكَلَتْنِي».

וַיִּזְכְּרוּ תַלְמִידָיו אֶת־הַכָּתוּב כִּי־קִנְאַת בֵּיתְךָ אֲכָלָתְנִי׃

Ⲁⲩⲉⲣⲫⲙⲉⲩⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ϫⲉ ⲥⲥϧⲏⲟⲩⲧ ϫⲉ ⲡⲭⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲏⲓ ϥⲛⲁⲟⲩⲟⲙⲧ

His disciples remembered that it is written: (The) zeal of thy house will eat me.'

Τοτε ενεθυμηθησαν οι μαθηται αυτου οτι ειναι γεγραμμενον, Ο ζηλος του οικου σου με κατεφαγεν.

فَأَجَابَ الْيَهُودُ وَقَالوُا لَهُ: «أَيَّةَ آيَةٍ تُرِينَا حَتَّى تَفْعَلَ هَذَا؟»

וַיַּעֲנוּ הַיְּהוּדִים וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו אֵי־זוֹ אוֹת תַּרְאֵנוּ שֶׁתַּעֲשֶׂה כָזֹאת׃

Ⲁⲩⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲏⲓⲛⲓ ⲉⲧⲉⲕⲛⲁⲧⲁⲙⲟⲛ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϫⲉ ⲕⲓ̀ⲣⲓ ⲛ̀ⲛⲁⲓ

The Jews answered, they said to him: What sign wilt thou show to us, because thou doest these (things)?'

Απεκριθησαν λοιπον οι Ιουδαιοι και ειπον προς αυτον· Τι σημειον δεικνυεις εις ημας, διοτι καμνεις ταυτα;

أَجَابَ يَسُوعُ وَقَالَ لَهُمْ: «انْقُضُوا هَذَا الْهَيْكَلَ، وَفِي ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ أُقِيمُهُ».

וַיַּעַן יֵשׁוּעַ וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם הִרְסוּ אֶת־הַהֵיכָל הַזֶּה וּבִשְׁלשָׁה יָמִים אֲקִימֶנּוּ׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲃⲉⲗ ⲡⲁⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲁⲧⲁϩⲟϥ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ϧⲉⲛ ⲅ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ

Jesus answered, he said to them: Pull down this temple, and I will make it stand in three days.'

Απεκριθη ο Ιησους και ειπε προς αυτους· Χαλασατε τον ναον τουτον, και δια τριων ημερων θελω εγειρει αυτον.

فَقَالَ الْيَهُودُ: «فِي سِتٍّ وَأَرْبَعِينَ سَنَةً بُنِيَ هَذَا الْهَيْكَلُ، أَفَأَنْتَ فِي ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ تُقِيمُهُ؟»

וַיּאֹמְרוּ הַיְּהוּדִים הִנֵּה אַרְבָּעִים וָשֵׁשׁ שָׁנָה נִבְנָה הַהֵיכָל הַזֶּה וְאַתָּה בִּשְׁלשָׁה יָמִים תְּקִימֶנּוּ׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ϫⲉ ⲁⲩⲉⲣ ⲙ̀ⲋ̅ ⲛ̀ⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉⲩⲕⲱⲧ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲭⲛⲁⲧⲁϩⲟϥ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ϧⲉⲛ ⲅ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ

The Jews said: They spent (lit. did) forty-six years building this temple, and wilt thou make it stand in three days?'

Και οι Ιουδαιοι ειπον· Εις τεσσαρακοντα και εξ ετη ωκοδομηθη ο ναος ουτος, και συ θελεις εγειρει αυτον εις τρεις ημερας;

وَأَمَّا هُوَ فَكَانَ يَقُولُ عَنْ هَيْكَلِ جَسَدِهِ.

וְהוּא דִּבֶּר עַל־הֵיכַל גְּוִיָּתוֹ׃

Ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲛⲁϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲡⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲥⲱⲙⲁ

But he was speaking concerning the temple of his body.

Εκεινος ομως ελεγε περι του ναου του σωματος αυτου.

فَلَمَّا قَامَ مِنَ الأَمْوَاتِ، تَذَكَّرَ تَلاَمِيذُهُ أَنَّهُ قَالَ هَذَا، فَآمَنُوا بِالْكِتَابِ وَالْكَلاَمِ الَّذِي قَالَهُ يَسُوعُ.

וְאַחֲרֵי קוּמוֹ מִן־הַמֵּתִים זָכְרוּ תַלְמִידָיו כִּי־זֹאת אָמַר לָהֶם וַיַּאֲמִינוּ בַכָּתוּב וּבַדָּבָר אֲשֶׁר־דִּבֶּר יֵשׁוּעַ׃

Ϩⲟⲧⲉ ⲟⲩⲛ ⲉⲧⲁϥⲧⲱⲛϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲑⲙⲱⲟⲩⲧ ⲁⲩⲉⲣⲫⲙⲉⲩⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ϫⲉ ⲫⲁⲓ ⲉ̀ⲛⲁϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲛⲁϩϯ ⲉ̀ϯⲅⲣⲁⲫⲏ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲉⲧⲁϥϫⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅

When, then, he rose from the dead, his disciples remembered that he was saying this, and they believed the scripture and the word which Jesus said.

Οτε λοιπον ηγερθη εκ νεκρων, ενεθυμηθησαν οι μαθηται αυτου οτι τουτο ελεγε προς αυτους, και επιστευσαν εις την γραφην και εις τον λογον, τον οποιον ειπεν ο Ιησους.

وَلَمَّا كَانَ فِي أُورُشَلِيمَ فِي عِيدِ الْفِصْحِ، آمَنَ كَثِيرُونَ بِاسْمِهِ، إِذْ رَأَوْا الآيَاتِ الَّتِي صَنَعَ.

וַיְהִי בִּהְיֹתוֹ בִירוּשָׁלַיִם בְּחַג־הַפֶּסַח וַיַּאֲמִינוּ רַבִּים בִּשְׁמוֹ כִּי רָאוּ הָאֹתוֹת אֲשֶׁר עָשָׂה׃

Ⲉϥⲭⲏ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲓⲗ̅ⲏ̅ⲙ̅ ϧⲉⲛ ⲡϣⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲡⲁⲥⲭⲁ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲁⲩⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲡⲉϥⲣⲁⲛ ⲉⲩⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲛⲓⲙⲏⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲛⲁϥⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ

Now he being in Jerusalem in (the) feast of the passover, many believed his name, seeing the signs which he was doing.

Και ενω ητο εν Ιεροσολυμοις κατα την εορτην του πασχα, πολλοι επιστευσαν εις το ονομα αυτου, βλεποντες αυτου τα θαυματα, τα οποια εκαμνεν.

لكِنَّ يَسُوعَ لَمْ يَأْتَمِنْهُمْ عَلَى نَفْسِهِ، لأَنَّهُ كَانَ يَعْرِفُ الْجَمِيعَ.

וְהוּא יֵשׁוּעַ לֹא הֶאֱמִין לָהֶם עַל־אֲשֶׁר יָדַע אֶת־כֻּלָּם׃

Ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲇⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲁϥⲧⲉⲛϩⲟⲩⲧ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲉⲑⲃⲉϫⲉ ⲛⲁϥⲥⲱⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ

But Jesus was not trusting himself to them, because that he was knowing all (men);

Αυτος δε ο Ιησους δεν ενεπιστευετο εις αυτους, διοτι εγνωριζε παντας,

وَلأَنَّهُ لَمْ يَكُنْ مُحْتَاجًا أَنْ يَشْهَدَ أَحَدٌ عَنِ الإِنْسَانِ، لأَنَّهُ عَلِمَ مَا كَانَ فِي الإِنْسَانِ.

וְלֹא הִצְטָרֵךְ לְעֵדוּת אִישׁ עַל־הָאָדָם כִּי הוּא יָדַע מַה־בְּקֶרֶב הָאָדָם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥⲉⲣⲭⲣⲓⲁ ⲁⲛ ⲡⲉ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛⲁϥ ϧⲁ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲅⲁⲣ ⲛⲁϥⲥⲱⲟⲩⲛ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉⲧϧⲉⲛ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ

and had not (imperf.) need that any one should bear witness to him about [a] man; for he was knowing what is in [the] men.

και διοτι δεν ειχε χρειαν δια να μαρτυρηση τις περι του ανθρωπου· επειδη αυτος εγνωριζε τι ητο εντος του ανθρωπου.

إصحاح 3

حديثه مع نيقوديموس

كَانَ إِنْسَانٌ مِنَ الْفَرِّيسِيِّينَ اسْمُهُ نِيقُودِيمُوسُ، رَئِيسٌ لِلْيَهُودِ.

וּבַפְּרוּשִׁים אִישׁ נַקְדִּימוֹן שְׁמוֹ קְצִין הַיְּהוּדִים׃

Ⲛⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲇⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲫⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ ⲉ̀ⲡⲉϥⲣⲁⲛ ⲡⲉ ⲛⲓⲕⲟⲇⲏⲙⲟⲥ ⲟⲩⲁⲣⲭⲱⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ

Now there was a man of the Pharisees, his name being Nicodemus, a ruler of the Jews.

Ητο δε ανθρωπος τις εκ των Φαρισαιων, Νικοδημος ονομαζομενος, αρχων των Ιουδαιων.

هَذَا جَاءَ إِلَى يَسُوعَ لَيْلًا وَقَالَ لَهُ: «يَا مُعَلِّمُ، نَعْلَمُ أَنَّكَ قَدْ أَتَيْتَ مِنَ اللهِ مُعَلِّمًا، لأَنْ لَيْسَ أَحَدٌ يَقْدِرُ أَنْ يَعْمَلَ هَذِهِ الآيَاتِ الَّتِي أَنْتَ تَعْمَلُ إِنْ لَمْ يَكُنِ اللهُ مَعَهُ».

וַיָּבֹא אֶל־יֵשׁוּעַ לַיְלָה וַיֹּאמֶר אֵלָיו רַבִּי יָדַעְנוּ כִּי אַתָּה מוֹרֶה מֵאֵת אֱלֹהִים בָּאתָ כִּי לֹא־יוּכַל אִישׁ לַעֲשׂוֹת הָאֹתוֹת אֲשֶׁר אַתָּה עֹשֶׂה בִּלְתִּי אִם־הָאֱלֹהִים עִמּוֹ׃

Ⲫⲁⲓ ⲁϥⲓ̀ ϩⲁ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛ̀ⲉϫⲱⲣϩ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲣⲁⲃⲃⲓ ⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲉⲧⲁⲕⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲫϯ ⲛ̀ⲣⲉϥϯⲥⲃⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣϫⲟⲙ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ϩⲗⲓ ⲉ̀ⲉⲣ ⲛⲁⲓⲙⲏⲓⲛⲓ ⲉⲧⲉⲕⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲁⲣⲉϣⲧⲉⲙ ⲫϯ ϣⲱⲡⲓ ⲛⲉⲙⲁϥ

This (man) came to Jesus by night, and said to him: Rabbi, we know that thou camest from God, as a teacher: for it is not possible for any one to do these signs which thou doest, unless God be with him.'

Ουτος ηλθε προς τον Ιησουν δια νυκτος και ειπε προς αυτον· Ραββι, εξευρομεν οτι απο Θεου ηλθες διδασκαλος· διοτι ουδεις δυναται να καμνη τα σημεια ταυτα, τα οποια συ καμνεις, εαν δεν ηναι ο Θεος μετ' αυτου.

أَجَابَ يَسُوعُ وَقَالَ لَهُ: «الْحَقَّ الْحَقَّ أَقُولُ لَكَ: إِنْ كَانَ أَحَدٌ لَا يُولَدُ مِنْ فَوْقُ لَا يَقْدِرُ أَنْ يَرَى مَلَكُوتَ اللهِ».

וַיַּעַן יֵשׁוּעַ וַיֹּאמֶר אֵלָיו אָמֵן אָמֵן אֲנִי אֹמֵר לָךְ אִם־לֹא יִוָּלֵד אִישׁ מִלְמַעְלָה לֹא־יוּכַל לִרְאוֹת אֶת־מַלְכוּת הָאֱלֹהִים׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲁⲙⲏⲛ ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲁⲕ ϫⲉ ⲁⲩϣⲧⲉⲙⲙⲉⲥ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲛ̀ⲕⲉⲥⲟⲡ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣϫⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ϯⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ

And Jesus answered, he said to him: Verily, verily, I say to thee, that unless a man be born another time, it is not possible for him to see the kingdom of God.'

Απεκριθη ο Ιησους και ειπε προς αυτον· Αληθως, αληθως σοι λεγω, εαν τις δεν γεννηθη ανωθεν, δεν δυναται να ιδη την βασιλειαν του Θεου.

قَالَ لَهُ نِيقُودِيمُوسُ: «كَيْفَ يُمْكِنُ الإِنْسَانَ أَنْ يُولَدَ وَهُوَ شَيْخٌ؟ أَلَعَلَّهُ يَقْدِرُ أَنْ يَدْخُلَ بَطْنَ أُمِّهِ ثَانِيَةً وَيُولَدَ؟»

וַיֹּאמֶר אֵלָיו נַקְדִּימוֹן אֵיךְ יִוָּלֵד אָדָם וְהוּא זָקֵן הֲיוּכַל לָשׁוּב אֶל־בֶּטֶן אִמּוֹ וְיִוָּלֵד׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲛⲓⲕⲟⲇⲏⲙⲟⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲡⲱⲥ ⲟⲩⲟⲛ ϣϫⲟⲙ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲙⲉⲥ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲛ̀ⲕⲉⲥⲟⲡ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲑⲣⲉϥⲉⲣϧⲉⲗⲗⲟ ⲙⲏ ⲟⲩⲟⲛ ϣϫⲟⲙ ⲉⲑⲣⲉϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲑⲛⲉϫⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲉϥⲙⲁⲩ ⲙ̀ⲫⲙⲁϩ ⲥⲟⲡ ⲃ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲙⲁⲥϥ

Nicodemus said to him: How is it possible that a man should be born another time after his being old? Is it possible for him to go into (the) womb of his mother (the) second time and be born?'

Λεγει προς αυτον ο Νικοδημος· Πως δυναται ανθρωπος να γεννηθη γερων ων; μηποτε δυναται να εισελθη δευτεραν φοραν εις την κοιλιαν της μητρος αυτου και να γεννηθη;

أَجَابَ يَسُوعُ: «الْحَقَّ الْحَقَّ أَقُولُ لَكَ: إِنْ كَانَ أَحَدٌ لَا يُولَدُ مِنَ الْمَاءِ وَالرُّوحِ لَا يَقْدِرُ أَنْ يَدْخُلَ مَلَكُوتَ اللهِ.

וַיַּעַן יֵשׁוּעַ אָמֵן אָמֵן אֲנִי אֹמֵר לָךְ אִם־לֹא יִוָּלֵד אִישׁ מִן־הַמַּיִם וְהָרוּחַ לֹא־יוּכַל לָבוֹא אֶל־מַלְכוּת הָאֱלֹהִים׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲁⲙⲏⲛ ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲁⲕ ϫⲉ ⲁⲩϣⲧⲉⲙⲙⲉⲥ ⲟⲩⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣϫⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϯⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ

Jesus answered and said: Verily, verily, I say to thee, that unless any one be born of [a] water and the (lit. a) Spirit, it is not possible for him to come into the kingdom of God.

Απεκριθη ο Ιησους· Αληθως, αληθως σοι λεγω, εαν τις δεν γεννηθη εξ υδατος και Πνευματος, δεν δυναται να εισελθη εις την βασιλειαν του Θεου.

اَلْمَوْلُودُ مِنَ الْجَسَدِ جَسَدٌ هُوَ، وَالْمَوْلُودُ مِنَ الرُّوحِ هُوَ رُوحٌ.

הַנּוֹלָד מִן־הַבָּשָׂר בָּשָׂר הוּא וְהַנּוֹלָד מִן־הָרוּחַ רוּחַ הוּא׃

Ⲡⲓⲙⲓⲥⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲥⲁⲣⲝ ⲟⲩⲥⲁⲣⲝ ⲡⲉ ⲡⲓⲙⲓⲥⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲟⲩⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲡⲉ

That which is born (lit. the birth) of (the) flesh is flesh: that which is born (lit. the birth) of the Spirit is spirit.

Το γεγεννημενον εκ της σαρκος ειναι σαρξ και το γεγεννημενον εκ του Πνευματος ειναι πνευμα.

لَا تَتَعَجَّبْ أَنِّي قُلْتُ لَكَ: يَنْبَغِي أَنْ تُولَدُوا مِنْ فَوْقُ.

אַל־תִּתְמַהּ עַל־אָמְרי לָךְ כִּי עֲלֵיכֶם לְהִוָּלֵד מִלְמָעְלָה׃

Ⲙ̀ⲡⲉⲣⲉⲣϣⲫⲏⲣⲓ ϫⲉ ⲁⲓϫⲟⲥ ⲛⲁⲕ ϫⲉ ϩⲱϯ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲙⲉⲥ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲛ̀ⲕⲉⲥⲟⲡ

Wonder not because I said to thee, that ye must be born another time.

Μη θαυμασης οτι σοι ειπον, Πρεπει να γεννηθητε ανωθεν.

اَلرِّيحُ تَهُبُّ حَيْثُ تَشَاءُ، وَتَسْمَعُ صَوْتَهَا، لكِنَّكَ لَا تَعْلَمُ مِنْ أَيْنَ تَأْتِي وَلَا إِلَى أَيْنَ تَذْهَبُ. هَكَذَا كُلُّ مَنْ وُلِدَ مِنَ الرُّوحِ».

הָרוּחַ בַּאֲשֶׁר יַחְפֹּץ שָׁם הוּא נשֵׁב וְאַתָּה תִּשְׁמַע אֶת־קוֹלוֹ וְלֹא תֵדַע מֵאַיִן בָּא וְאָנָה הוּא הוֹלֵךְ כֵּן כָּל־הַנּוֹלָד מִן־הָרוּחַ׃

Ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ϥⲛⲓϥⲓ ⲉ̀ⲫⲙⲁ ⲉⲧⲉϩⲛⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲕⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲧⲉϥⲥⲙⲏ ⲁⲗⲗⲁ ⲕⲉⲙⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⲁϥⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲑⲱⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲛⲁ ⲉ̀ⲑⲱⲛ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲟⲩⲙⲓⲥⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅

The wind (lit. spirit) bloweth whither it (lit. he, masc. again) willeth, and thou hearest its voice, but thou knowest not from where it is coining, and to where it (is) going: this is as every one who is born of the Spirit.'

Ο ανεμος οπου θελει πνεει, και την φωνην αυτου ακουεις, αλλα δεν εξευρεις ποθεν ερχεται και που υπαγει· ουτως ειναι πας, οστις εγεννηθη εκ του Πνευματος.

أَجَابَ نِيقُودِيمُوسُ وَقَالَ لَهُ: «كَيْفَ يُمْكِنُ أَنْ يَكُونَ هَذَا؟»

וַיַּעַן נַקְדִּימוֹן וַיֹּאמֶר אֵלָיו אֵיכָה תִהְיֶה כָּזֹאת׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲕⲟⲇⲏⲙⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲡⲱⲥ ⲟⲩⲟⲛ ϣϫⲟⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲁⲓ ϣⲱⲡⲓ

Nicodemus answered and said to him: How is it possible that these (things) should be?'

Απεκριθη ο Νικοδημος και ειπε προς αυτον· Πως δυνανται να γεινωσι ταυτα;

أَجَابَ يَسُوعُ وَقَالَ لَهُ: «أَنْتَ مُعَلِّمُ إِسْرَائِيلَ وَلَسْتَ تَعْلَمُ هَذَا!

וַיַּעַן יֵשׁוּעַ וַיֹּאמֶר אֵלָיו רַב בְּיִשְׂרָאֵל אַתָּה וְזֹאת לֹא יָדָעְתָּ׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲡⲉ ⲡⲥⲁϧ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲓ ⲕⲉⲙⲓ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲁⲛ

Jesus answered and said to him: 'Thou art (the) scribe of Israel, and thou knowest not these (things)?

Απεκριθη ο Ιησους και ειπε προς αυτον· Συ εισαι ο διδασκαλος του Ισραηλ και ταυτα δεν εξευρεις;

اَلْحَقَّ الْحَقَّ أَقُولُ لَكَ: إِنَّنَا إِنَّمَا نَتَكَلَّمُ بِمَا نَعْلَمُ وَنَشْهَدُ بِمَا رَأَيْنَا، وَلَسْتُمْ تَقْبَلُونَ شَهَادَتَنَا.

אָמֵן אָמֵן אֲנִי אֹמֵר לָךְ כִּי אֵת אֲשֶׁר־יָדַעְנוּ נְדַבֵּר וְאֵת אֲשֶׁר־רָאִינוּ נָעִיד וְאַתֶּם לֹא תְקַבְּלוּ עֵדוּתֵנוּ׃

Ⲁⲙⲏⲛ ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲁⲕ ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲧⲉⲛⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲧⲉⲛⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲛⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛϭⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲁⲛ

Verily, verily, I say to thee, that we speak that which we know, and we bear witness to that which we see, and our witness ye receive not.

Αληθως, αληθως σοι λεγω οτι εκεινο το οποιον εξευρομεν λαλουμεν και εκεινο το οποιον ειδομεν μαρτυρουμεν, και την μαρτυριαν ημων δεν δεχεσθε.

إِنْ كُنْتُ قُلْتُ لَكُمُ الأَرْضِيَّاتِ وَلَسْتُمْ تُؤْمِنُونَ، فَكَيْفَ تُؤْمِنُونَ إِنْ قُلْتُ لَكُمُ السَّمَاوِيَّاتِ؟

אִם הִגַּדְתִּי לָכֶם עִנְיְנֵי הָאָרֶץ וְאֵינְכֶם מַאֲמִינִים אֵיךְ תַּאֲמִינוּ בְּהַגִּידִי לָכֶם עִנְיְנֵי הַשָּׁמָיִם׃

Ⲓⲥϫⲉ ⲁⲓϫⲉ ⲛⲁ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ ⲡⲱⲥ ⲁⲓϣⲁⲛϫⲉ ⲛⲁ ⲧⲫⲉ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ

If I said things of (the) earth to you, (and) ye believed not, how, if I should say things of (the) heaven to you, believe ye?

Εαν τα επιγεια σας ειπον και δεν πιστευητε, πως, εαν σας ειπω τα επουρανια, θελετε πιστευσει;

وَلَيْسَ أَحَدٌ صَعِدَ إِلَى السَّمَاءِ إِلاَّ الَّذِي نَزَلَ مِنَ السَّمَاءِ، ابْنُ الإِنْسَانِ الَّذِي هُوَ فِي السَّمَاءِ.

וְאִישׁ לֹא־עָלָה הַשָּׁמַיְמָה בִּלְתִּי אִם־אֲשֶׁר יָרַד מִן־הַשָּׁמָיִם בֶּן־הָאָדָם אֲשֶׁר הוּא בַּשָּׁמָיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉ ϩⲗⲓ ϣⲉ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉ̀ⲧⲫⲉ ⲉ̀ⲃⲏⲗ ⲉ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲉⲧⲉ ⲡϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲡⲉ ⲫⲏ ⲉⲧϣⲟⲡ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ

And no one went up to (the) heaven except him who came down from (the) heaven, who is (the) Son of (the) man, he who is in (the) heaven.

Και ουδεις ανεβη εις τον ουρανον ειμη ο καταβας εκ του ουρανου, ο Υιος του ανθρωπου, ο ων εν τω ουρανω.

«وَكَمَا رَفَعَ مُوسَى الْحَيَّةَ فِي الْبَرِّيَّةِ هَكَذَا يَنْبَغِي أَنْ يُرْفَعَ ابْنُ الإِنْسَانِ،

וְכַאֲשֶׁר הִגְבִּיהַּ משֶׁה אֶת־הַנָּחָשׁ בַּמִּדְבָּר כֵּן צָרִיךְ בֶּן־הָאָדָם לְהִנָּשֵׂא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲙⲱⲩⲥⲏⲥ ϭⲉⲥ ⲡⲓϩⲟϥ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϩⲓ ⲡϣⲁϥⲉ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ϩⲱϯ ⲡⲉ ⲛ̀ⲧⲟⲩϭⲉⲥ ⲡϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲱⲙⲓ

And as Moses lifted up the serpent in (the) desert, thus must (the) Son of (the) man be lifted up:

Και καθως ο Μωυσης υψωσε τον οφιν εν τη ερημω, ουτω πρεπει να υψωθη ο Υιος του ανθρωπου,

لِكَيْ لَا يَهْلِكَ كُلُّ مَنْ يُؤْمِنُ بِهِ بَلْ تَكُونُ لَهُ الْحَيَاةُ الأَبَدِيَّةُ.

לְמַעַן אֲשֶׁר לֹא יֹאבַד כָּל־הַמַּאֲמִין בּוֹ כִּי אִם־יִחְיֶה חַיֵּי עוֹלָם׃

Ϩⲓⲛⲁ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲑⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉϥϭⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲱⲛϧ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ

that every one who believeth him (so throughout) may receive the eternal life.

δια να μη απολεσθη πας ο πιστευων εις αυτον, αλλα να εχη ζωην αιωνιον.

لأَنَّهُ هَكَذَا أَحَبَّ اللهُ الْعَالَمَ حَتَّى بَذَلَ ابْنَهُ الْوَحِيدَ، لِكَيْ لَا يَهْلِكَ كُلُّ مَنْ يُؤْمِنُ بِهِ، بَلْ تَكُونُ لَهُ الْحَيَاةُ الأَبَدِيَّةُ.

כִּי־אַהֲבָה רַבָּה אָהַב הָאֱלֹהִים אֶת־הָעוֹלָם עַד־אֲשֶׁר נָתַן אֶת־בְּנוֹ אֶת־יְחִידוֹ לְמַעַן אֲשֶׁר לֹא־יֹאבַד כָּל־הַמַּאֲמִין בּוֹ כִּי אִם־יִחְיֶה חַיֵּי עוֹלָם׃

Ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲅⲁⲣ ⲁ ⲫϯ ⲙⲉⲛⲣⲉ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ϩⲱⲥⲧⲉ ⲡⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲛ̀ⲧⲉϥⲧⲏⲓϥ ϩⲓⲛⲁ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲑⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲧⲉⲙⲧⲁⲕⲟ ⲁⲗⲗⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥϭⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲛϧ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ

For thus God loved the world, so that he gave his only Son, that every one who believeth him might not perish, but receive eternal life.

Διοτι τοσον ηγαπησεν ο Θεος τον κοσμον, ωστε εδωκε τον Υιον αυτου τον μονογενη, δια να μη απολεσθη πας ο πιστευων εις αυτον, αλλα να εχη ζωην αιωνιον.

لأَنَّهُ لَمْ يُرْسِلِ اللهُ ابْنَهُ إِلَى الْعَالَمِ لِيَدِينَ الْعَالَمَ، بَلْ لِيَخْلُصَ بِهِ الْعَالَمُ.

כִּי הָאֱלֹהִים לֹא־שָׁלַח אֶת־בְּנוֹ בָּעוֹלָם לָדִין אֶת־הָעוֹלָם כִּי אִם־לְמַעַן יִוָּשַׁע בּוֹ הָעוֹלָם׃

Ⲛⲉⲧⲁ ⲫϯ ⲅⲁⲣ ⲁⲛ ⲟⲩⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲉ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥϯϩⲁⲡ ⲉ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲁⲗⲗⲁ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲛⲟϩⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧϥ

For God sent not his Son to the world, that he might judge the world, but that the world might be saved through him.

Επειδη δεν απεστειλεν ο Θεος τον Υιον αυτου εις τον κοσμον δια να κρινη τον κοσμον, αλλα δια να σωθη ο κοσμος δι' αυτου.

اَلَّذِي يُؤْمِنُ بِهِ لَا يُدَانُ، وَالَّذِي لَا يُؤْمِنُ قَدْ دِينَ، لأَنَّهُ لَمْ يُؤْمِنْ بِاسْمِ ابْنِ اللهِ الْوَحِيدِ.

הַמַּאֲמִין בּוֹ לֹא יִדּוֹן וַאֲשֶׁר לֹא־יַאֲמִין בּוֹ כְּבָר נָדוֹן כִּי לֹא־הֶאֱמִין בְּשֵׁם בֶּן־הָאֱלֹהִים הַיָּחִיד׃

Ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲥⲉⲛⲁϯϩⲁⲡ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲁⲛ ⲫⲏ ⲇⲉ ⲉⲧⲉⲛϥⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲁⲛ ϩⲏⲇⲏ ⲁⲩⲟⲩⲱ ⲉⲩϯϩⲁⲡ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϫⲉ ⲙ̀ⲡⲉϥⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲫⲣⲁⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲟⲛⲟⲅⲉⲛⲏⲥ ⲛ̀ϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ

He who believeth him will not be judged: but he who believeth not him hath been judged, because he believed not (the) name of the only begotten Son of God.

Οστις πιστευει εις αυτον δεν κρινεται, οστις ομως δεν πιστευει ειναι ηδη κεκριμενος, διοτι δεν επιστευσεν εις το ονομα του μονογενους Υιου του Θεου.

وَهَذِهِ هِيَ الدَّيْنُونَةُ: إِنَّ النُّورَ قَدْ جَاءَ إِلَى الْعَالَمِ، وَأَحَبَّ النَّاسُ الظُّلْمَةَ أَكْثَرَ مِنَ النُّورِ، لأَنَّ أَعْمَالَهُمْ كَانَتْ شِرِّيرَةً.

וְזֶה הוּא הַדִּין כִּי הָאוֹר בָּא אֶל־הָעוֹלָם וּבְנֵי הָאָדָם אָהֲבוּ הַחשֶׁךְ יוֹתֵר מִן־הָאוֹר כִּי רָעִים מַעֲשֵׁיהֶם׃

Ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲓϩⲁⲡ ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲁⲩⲙⲉⲛⲣⲉ ⲡⲓⲭⲁⲕⲓ ⲙⲁⲗⲗⲟⲛ ⲉϩⲟⲧⲉ ⲡⲓⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲛⲟⲩϩⲃⲏⲟⲩⲓ̀ ⲅⲁⲣ ⲛⲁⲩϩⲱⲟⲩ ⲡⲉ

This is the judgement, that the light came to the world, and [the] men loved the darkness rather than the light; for their works were (imperf.) evil.

Και αυτη ειναι η κρισις, οτι το φως ηλθεν εις τον κοσμον, και οι ανθρωποι ηγαπησαν το σκοτος μαλλον παρα το φως· διοτι ησαν πονηρα τα εργα αυτων.

لأَنَّ كُلَّ مَنْ يَعْمَلُ السَّيِّآتِ يُبْغِضُ النُّورَ، وَلَا يَأْتِي إِلَى النُّورِ لِئَلاَّ تُوَبَّخَ أَعْمَالُهُ.

כִּי כָל־פֹּעֵל עַוְלָה שֹׂנֵא אֶת־הָאוֹר וְלֹא יָבֹא לָאוֹר פֶּן־יִוָּכַח עַל־מַעֲשָׂיו׃

Ⲟⲩⲟⲛ ⲅⲁⲣ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲡⲉⲧϩⲱⲟⲩ ϥⲙⲟⲥϯ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲁϥⲓ̀ ϩⲁ ⲡⲓⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣⲧⲉⲙⲥⲟϩⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϩⲃⲏⲟⲩⲓ̀ ϫⲉ ⲥⲉϩⲱⲟⲩ

For every one who doeth the evil hateth the light, and cometh not to the light, that his works may not be convicted, that they are evil.

Επειδη πας, οστις πραττει φαυλα, μισει το φως και δεν ερχεται εις το φως, δια να μη ελεγχθωσι τα εργα αυτου·

وَأَمَّا مَنْ يَفْعَلُ الْحَقَّ فَيُقْبِلُ إِلَى النُّورِ، لِكَيْ تَظْهَرَ أَعْمَالُهُ أَنَّهَا بِاللهِ مَعْمُولَةٌ».

אֲבָל עֹשֵׂה הָאֱמֶת יָבֹא לָאוֹר לְמַעַן יִגָּלוּ מַעֲשָׂיו כִּי נַעֲשׂוֹּ בֵּאלֹהִים׃

Ⲫⲏ ⲇⲉ ⲉⲧⲓⲣⲓ ⲛ̀ϯⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ϣⲁϥⲓ̀ ϩⲁ ⲡⲓⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲟⲩⲱⲛϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉϥϩⲃⲏⲟⲩⲓ̀ ϫⲉ ⲉⲧⲁϥⲁⲓⲧⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲫϯ

But he who doeth the truth cometh to the light, that his works may appear, that he did them in God.'

οστις ομως πραττει την αληθειαν, ερχεται εις το φως, δια να φανερωθωσι τα εργα αυτου οτι επραχθησαν κατα Θεον.

شهادة يوحنا المعمدان للمسيح

وَبَعْدَ هَذَا جَاءَ يَسُوعُ وَتَلاَمِيذُهُ إِلَى أَرْضِ الْيَهُودِيَّةِ، وَمَكَثَ مَعَهُمْ هُنَاكَ، وَكَانَ يُعَمِّدُ.

וַיְהִי אַחֲרֵי הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה וַיָּבֹא יֵשׁוּעַ וְתַלְמִידָיו אֶל־אֶרֶץ יְהוּדָה וַיֵּשֶׁב־שָׁם עִמָּהֶם וַיִּטְבֹּל׃

Ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ ⲇⲉ ⲁϥⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲉ̀ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲓⲟⲩⲇⲉⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥⲭⲏ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲡⲉ ⲉϥϯⲱⲙⲥ

And after these (things) Jesus came and his disciples to (the) land of Judea; and he was (imperf.) there with them baptising.

Μετα ταυτα ηλθεν ο Ιησους και οι μαθηται αυτου εις την γην της Ιουδαιας, και εκει διετριβε μετ' αυτων και εβαπτιζεν.

وَكَانَ يُوحَنَّا أَيْضًا يُعَمِّدُ فِي عَيْنِ نُونٍ بِقُرْبِ سَالِيمَ، لأَنَّهُ كَانَ هُنَاكَ مِيَاهٌ كَثِيرَةٌ، وَكَانُوا يَأْتُونَ وَيَعْتَمِدُونَ.

וְגַם יוֹחָנָן הָיָה טֹבֵל בְּעֵינוֹן קָרוֹב לְשָׁלֵם כִּי־שָׁם הָיוּ מַיִם לָרֹב וַיָּבֹאוּ וַיִּטָּבֵלוּ׃

Ⲛⲁⲣⲉ ⲡⲕⲉⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⲇⲉ ϯⲱⲙⲥ ⲡⲉ ϧⲉⲛ ⲉⲛⲱⲛ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲥⲁⲗⲓⲙ ϫⲉ ⲛⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲛⲏⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩϭⲓⲱⲙⲥ ⲡⲉ

And John also was baptising in Enôn by Salim, because there was much water there: and they were coining, and were being baptised.

Ητο δε και ο Ιωαννης βαπτιζων εν Αινων πλησιον του Σαλειμ, διοτι ησαν εκει υδατα πολλα, και ηρχοντο και εβαπτιζοντο·

لأَنَّهُ لَمْ يَكُنْ يُوحَنَّا قَدْ أُلْقِيَ بَعْدُ فِي السِّجْنِ.

כִּי עוֹד לֹא־נִתַּן יוֹחָנָן אֶל־בֵּית הַסֹּהַר׃

Ⲛⲉ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲟⲩϩⲓⲟⲩⲓ̀ ⲇⲉ ⲛ̀ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⲉ̀ⲡϣⲧⲉⲕⲟ ⲡⲉ

For John was not yet cast into (the) prison.

Επειδη ο Ιωαννης δεν ητο ετι βεβλημενος εις την φυλακην.

وَحَدَثَتْ مُبَاحَثَةٌ مِنْ تَلاَمِيذِ يُوحَنَّا مَعَ يَهُودٍ مِنْ جِهَةِ التَّطْهِيرِ.

וַתְּהִי מַחֲלֹקֶת בֵּין תַּלְמִידֵי יוֹחָנָן וּבֵין יְהוּדִי עַל־דְּבַר הַטָּהֳרָה׃

Ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲍⲏⲧⲏⲥⲓⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲉⲑⲃⲉ ⲟⲩⲧⲟⲩⲃⲟ

A questioning then happened among (lit. from) the disciples of John with the Jews concerning cleansing.

Εγεινε λοιπον συζητησις περι καθαρισμου παρα των μαθητων του Ιωαννου με Ιουδαιους τινας.

فَجَاءُوا إِلَى يُوحَنَّا وَقَالُوا لَهُ: «يَا مُعَلِّمُ، هُوَذَا الَّذِي كَانَ مَعَكَ فِي عَبْرِ الأُرْدُنِّ، الَّذِي أَنْتَ قَدْ شَهِدْتَ لَهُ، هُوَ يُعَمِّدُ، وَالْجَمِيعُ يَأْتُونَ إِلَيْهِ»

וַיָּבֹאוּ אֶל־יוֹחָנָן וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו רַבִּי הָאִישׁ אֲשֶׁר הָיָה עִמְּךָ בְּעֵבֶר הַיַּרְדֵּן וַאֲשֶׁר הַעִידֹתָ לּוֹ הִנּוֹ טֹבֵל וְכֻלָּם בָּאִים אֵלָיו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲓ̀ ϩⲁ ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲣⲁⲃⲃⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲭⲏ ⲛⲉⲙⲁⲕ ϩⲓⲙⲏⲣ ⲙ̀ⲡⲓⲓⲟⲣⲇⲁⲛⲏⲥ ⲫⲏ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲉⲧⲉⲕⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ϧⲁⲣⲟϥ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲓⲥ ⲫⲁⲓ ϥϯⲱⲙⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲉⲛⲏⲟⲩ ϩⲁⲣⲟϥ ⲧⲏⲣⲟⲩ

And they came to John, they said to him: Rabbi, he who was with thee beyond the Jordan, he of whom thou bearest witness, behold this (man) baptiseth, and all come to him.'

Και ηλθον προς τον Ιωαννην και ειπον προς αυτον· Ραββι, εκεινος οστις ητο μετα σου περαν του Ιορδανου, εις τον οποιον συ εμαρτυρησας, ιδου, ουτος βαπτιζει και παντες ερχονται προς αυτον.

أَجَابَ يُوحَنَّا وَقَالَ: «لاَ يَقْدِرُ إِنْسَانٌ أَنْ يَأْخُذَ شَيْئًا إِنْ لَمْ يَكُنْ قَدْ أُعْطِيَ مِنَ السَّمَاءِ.

וַיַּעַן יוֹחָנָן וַיֹּאמַר לֹא־יוּכַל אִישׁ לָקַחַת דָּבָר בִּלְתִּי אִם־נִתַּן־לוֹ מִן־הַשָּׁמָיִם׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣϫⲟⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ϭⲓ ϩⲗⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲁⲩϣⲧⲉⲙⲧⲏⲓⲥ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ

John answered and said: It is not possible that a man should receive anything of himself, unless it was given him from (the) heaven.

Απεκριθη ο Ιωαννης και ειπε· Δεν δυναται ο ανθρωπος να λαμβανη ουδεν, εαν δεν ηναι δεδομενον εις αυτον εκ του ουρανου.

أَنْتُمْ أَنْفُسُكُمْ تَشْهَدُونَ لِي أَنِّي قُلْتُ: لَسْتُ أَنَا الْمَسِيحَ بَلْ إِنِّي مُرْسَلٌ أَمَامَهُ.

וְאַתֶּם עֵדַי אֲשֶׁר אָמַרְתִּי אֵינֶנִּי הַמָּשִׁיחַ רַק־שָׁלוּחַ אֲנִי לְפָנָיו׃

Ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛⲏⲓ ϫⲉ ⲁⲓϫⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲁⲛ ⲡⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲁⲗⲗⲁ ϫⲉ ⲉⲧⲁⲩⲧⲁⲟⲩⲟⲓ ϧⲁϫⲱϥ ⲙ̀ⲫⲏ

Ye bear witness to me, that I said to you, that I am not Christ, but that I was sent before that (one).

Σεις αυτοι εισθε μαρτυρες μου οτι ειπον· Δεν ειμαι εγω ο Χριστος, αλλ' οτι ειμαι απεσταλμενος εμπροσθεν εκεινου.

مَنْ لَهُ الْعَرُوسُ فَهُوَ الْعَرِيسُ، وَأَمَّا صَدِيقُ الْعَرِيسِ الَّذِي يَقِفُ وَيَسْمَعُهُ فَيَفْرَحُ فَرَحًا مِنْ أَجْلِ صَوْتِ الْعَرِيسِ. إِذًا فَرَحِي هَذَا قَدْ كَمَلَ.

אֲשֶׁר־לוֹ הַכַּלָּה הוּא הֶחָתָן וְרֵעַ הֶחָתָן הָעֹמֵד וְשֹׁמֵעַ אֹתוֹ שָׂמוֹחַ יִשְׂמַח לְקוֹל הֶחָתָן הִנֵּה שִׂמְחָתִי זֹאת עַתָּה שְׁלֵמָה׃

Ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ϯϣⲉⲗⲉⲧ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲡⲉ ⲡⲓⲡⲁⲧϣⲉⲗⲉⲧ ⲡϣⲫⲏⲣ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲡⲁⲧϣⲉⲗⲉⲧ ⲡⲉⲧⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲣⲁϣⲓ ϥⲣⲁϣⲓ ⲉⲑⲃⲉ ⲧⲥⲙⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲡⲁⲧϣⲉⲗⲉⲧ ⲫⲁⲓ ⲟⲩⲛ ⲡⲉ ⲡⲁⲣⲁϣⲓ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲁϥϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

He who hath the bride he is the bridegroom: but (the) friend of the bridegroom is he who standeth, and, hearing him with joy, rejoiceth because of (the) voice of the bridegroom. This then is my own joy, it was fulfilled.

Οστις εχει την νυμφην ειναι νυμφιος· ο δε φιλος του νυμφιου, ο ισταμενος και ακουων αυτον, χαιρει καθ' υπερβολην δια την φωνην του νυμφιου. Αυτη λοιπον η χαρα η ιδικη μου επληρωθη.

يَنْبَغِي أَنَّ ذَلِكَ يَزِيدُ وَأَنِّي أَنَا أَنْقُصُ.

הוּא יִגְדַּל הָלוֹךְ וְגָדֵל וַאֲנִי אֶחְסַר הָלוֹךְ וְחָסוֹר׃

Ϩⲱϯ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲏ ⲁⲓⲁⲓ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲁⲑⲉⲃⲓⲟ

That (one) then must grow (greater), but I must be humiliated.

Εκεινος πρεπει να αυξανη, εγω δε να ελαττονωμαι.

اَلَّذِي يَأْتِي مِنْ فَوْقُ هُوَ فَوْقَ الْجَمِيعِ، وَالَّذِي مِنَ الأَرْضِ هُوَ أَرْضِيٌّ، وَمِنَ الأَرْضِ يَتَكَلَّمُ. اَلَّذِي يَأْتِي مِنَ السَّمَاءِ هُوَ فَوْقَ الْجَمِيعِ،

הַבָּא מִמַּעַל נַעֲלֶה עַל־כֹּל וַאֲשֶׁר מֵאֶרֶץ מֵאֶרֶץ הוּא וּמֵאֶרֶץ יְדַבֵּר הַבָּא מִשָּׁמַיִם נַעֲלֶה עַל־כֹּל׃

Ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ϥⲥⲁⲡϣⲱⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲡⲓⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲟⲩⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲏⲟⲩ ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ϥⲥⲁⲡϣⲱⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ

He who cometh from above is above all: the (one) of (the) earth is of (the) earth, and speaketh of (the) earth. He who cometh from (the) heaven is above all.

Ο ερχομενος ανωθεν ειναι υπερανω παντων. Ο ων εκ της γης εκ της γης ειναι και εκ της γης λαλει· ο ερχομενος εκ του ουρανου ειναι υπερανω παντων,

وَمَا رَآهُ وَسَمِعَهُ بِهِ يَشْهَدُ، وَشَهَادَتُهُ لَيْسَ أَحَدٌ يَقْبَلُهَا.

וְאֵת אֲשֶׁר רָאָה וְשָׁמַע אֹתוֹ יָעִיד וְאֵין מְקַבֵּל עֵדוּתוֹ׃

Ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥⲥⲟⲑⲙⲉϥ ⲫⲁⲓ ⲉⲧⲉϥⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉϥⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϩⲗⲓ ϭⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

That which he saw and which he heard, to this he beareth witness, and his witness no one receiveth.

και εκεινο το οποιον ειδε και ηκουσε, τουτο μαρτυρει, και ουδεις δεχεται την μαρτυριαν αυτου.

وَمَنْ قَبِلَ شَهَادَتَهُ فَقَدْ خَتَمَ أَنَّ اللهَ صَادِقٌ،

וַאֲשֶׁר קִבֵּל עֵדוּתוֹ הוּא חָתוֹם חָתַם כִּי הָאֱלֹהִים אֱמֶת׃

Ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁϭⲓ ⲛ̀ⲧⲉϥⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲫⲁⲓ ⲁϥⲉⲣⲥⲫⲣⲁⲅⲓⲍⲓⲛ ϫⲉ ⲫϯ ⲟⲩⲑⲙⲏⲓ ⲡⲉ

He who will receive his witness, [this] sealed, that God is true.

Οστις δεχθη την μαρτυριαν αυτου επεσφραγισεν οτι ο Θεος ειναι αληθης.

لأَنَّ الَّذِي أَرْسَلَهُ اللهُ يَتَكَلَّمُ بِكَلَامِ اللهِ. لأَنَّهُ لَيْسَ بِكَيْلٍ يُعْطِي اللهُ الرُّوحَ.

כִּי אֲשֶׁר שְׁלָחוֹ אֱלֹהִים הוּא יְדַבֵּר דִּבְרֵי אֱלֹהִים כִּי־לֹא בַמִּדָּה נֹתֵן אֱלֹהִים אֶת־הָרוּחַ׃

Ⲫⲏ ⲅⲁⲣ ⲉⲧⲁ ⲫϯ ⲟⲩⲟⲣⲡϥ ⲛⲓⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲉⲧⲉϥⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛⲁⲣⲉ ⲫϯ ⲅⲁⲣ ⲁⲛ ϯ ⲙ̀ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ϧⲉⲛ ⲟⲩϣⲓ

For he whom God sent, (is he) who speaketh the words of God: for God was not giving the Spirit in measure.

Διοτι εκεινος, τον οποιον απεστειλεν ο Θεος, τους λογους του Θεου λαλει· επειδη ο Θεος δεν διδει εις αυτον το Πνευμα με μετρον.

اَلآبُ يُحِبُّ الابْنَ وَقَدْ دَفَعَ كُلَّ شَيْءٍ فِي يَدِهِ.

הָאָב אֹהֵב אֶת־בְּנוֹ וְאֶת־כֹּל נָתַן בְּיָדוֹ׃

Ⲫⲓⲱⲧ ⲙⲉⲓ ⲙ̀ⲡϣⲏⲣⲓ ⲟⲩⲟϩ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲁϥⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲛⲉϥϫⲓϫ

The Father loveth (the) Son, and gave all things into his hands.

Ο Πατηρ αγαπα τον Υιον και παντα εδωκεν εις την χειρα αυτου.

الَّذِي يُؤْمِنُ بِالابْنِ لَهُ حَيَاةٌ أَبَدِيَّةٌ، وَالَّذِي لَا يُؤْمِنُ بِالابْنِ لَنْ يَرَى حَيَاةً بَلْ يَمْكُثُ عَلَيْهِ غَضَبُ اللهِ».

כָּל־הַמַּאֲמִין בַּבֵּן יֶשׁ־לוֹ חַיֵּי עוֹלָם וַאֲשֶׁר לֹא יַאֲמִין בַּבֵּן לֹא יִרְאֶה חַיִּים כִּי אִם־חֲרוֹן אַף אֱלֹהִים יִשְׁכֹּן עָלָיו׃

Ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲡⲓϣⲏⲣⲓ ⲟⲩⲟⲛⲧⲉϥ ⲱⲛϧ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲫⲏ ⲇⲉ ⲉⲧⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲧⲑⲱⲧ ⲛ̀ϩⲏⲧ ⲉ̀ⲡⲓϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲱⲛϧ ⲁⲗⲗⲁ ⲡϫⲱⲛⲧ ⲙ̀ⲫϯ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ϩⲓϫⲱϥ

He who believeth the Son hath eternal life. But he who is disobedient to the Son shall not see (the) life, but (the) anger of God shall abide upon him.'

Οστις πιστευει εις τον Υιον εχει ζωην αιωνιον· οστις ομως απειθει εις τον Υιον δεν θελει ιδει ζωην, αλλ' η οργη του Θεου μενει επανω αυτου.

إصحاح 4

حديثه مع امرأة سامرية

فَلَمَّا عَلِمَ الرَّبُّ أَنَّ الْفَرِّيسِيِّينَ سَمِعُوا أَنَّ يَسُوعَ يُصَيِّرُ وَيُعَمِّدُ تَلاَمِيذَ أَكْثَرَ مِنْ يُوحَنَّا،

וַיְהִי כַּאֲֲשֶׁר נוֹדַע לָאָדוֹן כִּי שָׁמְעוּ הַפְּרוּשִׁים אֲשֶׁר יֵשׁוּעַ הֶעֱמִיד וְגַם הִטְבִּיל תַּלְמִידִים הַרְבֵּה מיּוֹחָנָן׃

Ϩⲟⲧⲉ ⲟⲩⲛ ⲉⲧⲁϥⲉⲙⲓ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲁⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲫⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ ϫⲉ ⲁ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲑⲁⲙⲓⲉ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲙ̀ⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲛⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ϥϯⲱⲙⲥ ⲉϩⲟⲧⲉ ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ

When then Jesus knew that the Pharisees heard that Jesus made him many disciples and baptiseth (more) than John,

Καθως λοιπον εμαθεν ο Κυριος οτι ηκουσαν οι Φαρισαιοι οτι ο Ιησους πλειοτερους μαθητας καμνει και βαπτιζει παρα ο Ιωαννης-

مَعَ أَنَّ يَسُوعَ نَفْسَهُ لَمْ يَكُنْ يُعَمِّدُ بَلْ تَلاَمِيذُهُ،

וְאוּלָם יֵשׁוּעַ הוּא לֹא הִטְבִּיל כִּי אִם־תַּלְמִידָיו׃

Ⲕⲉⲧⲟⲓ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲁⲛ ⲉ̀ⲛⲁϥϯⲱⲙⲥ ⲁⲗⲗⲁ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲛⲉ

although Jesus himself was not baptising, but it was his disciples,

αν και ο Ιησους αυτος δεν εβαπτιζεν, αλλ' οι μαθηται αυτου-

تَرَكَ الْيَهُودِيَّةَ وَمَضَى أَيْضًا إِلَى الْجَلِيلِ.

וַיֵּצֵא מֵאֶרֶץ יְהוּדָה וַיֵּלֶךְ שֵׁנִית הַגָּלִילָה׃

Ⲁϥⲭⲱ ⲛ̀ϯⲓⲟⲩⲇⲉⲁ ⲛ̀ⲥⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲟⲛ ⲉ̀ϯⲅⲁⲗⲓⲗⲉⲁ

he left Judea, and went again to Galilee:

αφηκε την Ιουδαιαν και απηλθε παλιν εις την Γαλιλαιαν.

وَكَانَ لَا بُدَّ لَهُ أَنْ يَجْتَازَ السَّامِرَةَ.

וַיְהִי לַעֲבֹר דֶּרֶךְ אֶרֶץ שֹׁמְרוֹן׃

Ⲛⲉ ϩⲱϯ ⲇⲉ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲡⲉ ⲉ̀ⲥⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲧⲥⲁⲙⲁⲣⲓⲁ

and it was necessary for him to pass through (the) Samaria.

Επρεπε δε να περαση δια της Σαμαρειας.

فَأَتَى إِلَى مَدِينَةٍ مِنَ السَّامِرَةِ يُقَالُ لَهَا سُوخَارُ، بِقُرْبِ الضَّيْعَةِ الَّتِي وَهَبَهَا يَعْقُوبُ لِيُوسُفَ ابْنِهِ.

וַיָּבֹא לְעִיר מֵעָרֵי שֹׁמְרוֹן וּשְׁמָהּ סוּכַר מִמּוּל חֶלְקַת הַשָּׂדֶה אֲשֶׁר־נָתַן יַעֲקֹב לְיוֹסֵף בְּנוֹ׃

Ⲁϥⲓ̀ ⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲟⲩⲃⲁⲕⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲥⲁⲙⲁⲣⲓⲁ ⲉⲩⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲥ ϫⲉ ⲥⲩⲭⲁⲣ ⲉⲥϧⲉⲛⲧ ̀ⲉⲡⲓⲓⲟϩⲓ ⲉⲧⲁ ⲓⲁⲕⲱⲃ ⲧⲏⲓϥ ⲛ̀ⲓⲱⲥⲏⲫ ⲡⲉϥϣⲏⲣⲓ

He came then to a city of (the) Samaria called 'Sychar,' being near to the field which Jacob gave to Joseph his son.

Ερχεται λοιπον εις πολιν της Σαμαρειας λεγομενην Σιχαρ, πλησιον του αγρου, τον οποιον εδωκεν ο Ιακωβ εις τον Ιωσηφ τον υιον αυτου.

وَكَانَتْ هُنَاكَ بِئْرُ يَعْقُوبَ. فَإِذْ كَانَ يَسُوعُ قَدْ تَعِبَ مِنَ السَّفَرِ، جَلَسَ هَكَذَا عَلَى الْبِئْرِ، وَكَانَ نَحْوَ السَّاعَةِ السَّادِسَةِ.

וְשָׁם בְּאֵר יַעֲקֹב וְיֵשׁוּעַ הָיָה עָיֵף מִן־הַדֶּרֶךְ וַיֵּשֶׁב־לוֹ עַל־הַבְּאֵר וְהָעֵת כַּשָּׁעָה הַשִּׁשִּׁית׃

Ⲛⲁⲥⲭⲏ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲙⲟⲩⲙⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲓⲁⲕⲱⲃ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲛ ⲉⲧⲁϥϧⲓⲥⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲱⲓⲧ ⲙ̀ⲙⲟϣⲓ ⲁϥϩⲉⲙⲥⲓ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ϩⲓϫⲉⲛ ϯⲙⲟⲩⲙⲓ ⲛⲉ ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ⲁϫⲡ ⲋ̅ ⲡⲉ

And a fountain of water of Jacob was (imperf.) there. Jesus then having been wearied from the road of walking, sat thus at (lit. upon) the fountain; it was the sixth hour.

Ητο δε εκει πηγη του Ιακωβ. Ο Ιησους λοιπον κεκοπιακως εκ της οδοιποριας εκαθητο ουτως εις την πηγην. Ωρα ητο περιπου εκτη.

فَجَاءَتِ امْرَأَةٌ مِنَ السَّامِرَةِ لِتَسْتَقِيَ مَاءً، فَقَالَ لَهَا يَسُوعُ: «أَعْطِينِي لأَشْرَبَ»

וַתָּבֹא אִשָּׁה שֹׁמְרוֹנִית לִשְׁאָב־מָיִם וַיֹּאמֶר אֵלֶיהָ יֵשׁוּעַ תְּנִי־נָא לִי לִשְׁתּוֹת׃

Ⲁⲥⲓ̀ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲥⲁⲙⲁⲣⲓⲁ ⲉ̀ⲙⲁϩ ⲙⲱⲟⲩ ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲁⲥ ϫⲉ ⲙⲟⲓ ⲛⲏⲓ ⲛ̀ⲧⲁⲥⲱ

A woman then came from (the) Samaria to fill water: Jesus said to her: Give to me that I may drink.'

Ερχεται γυνη τις εκ της Σαμαρειας, δια να αντληση υδωρ. Λεγει προς αυτην ο Ιησους· Δος μοι να πιω.

لأَنَّ تَلاَمِيذَهُ كَانُوا قَدْ مَضَوْا إِلَى الْمَدِينَةِ لِيَبْتَاعُوا طَعَامًا.

כִּי תַלְמִידָיו הָלְכוּ הָעִירָה לִקְנוֹת אֹכֶל׃

Ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲇⲉ ⲛⲉ ⲁⲩϣⲉ ⲛⲱⲟⲩ ⲉ̀ϯⲃⲁⲕⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣⲱⲡ ⲛ̀ϩⲁⲛϧⲣⲏⲟⲩⲓ̀ ⲛⲱⲟⲩ

And his disciples had gone to the city that they might buy victuals for them.

Διοτι οι μαθηται αυτου ειχον υπαγει εις την πολιν, δια να αγορασωσι τροφας.

فَقَالَتْ لَهُ الْمَرْأَةُ السَّامِرِيَّةُ: «كَيْفَ تَطْلُبُ مِنِّي لِتَشْرَبَ، وَأَنْتَ يَهُودِيٌّ وَأَنَا امْرَأَةٌ سَامِرِيَّةٌ؟» لأَنَّ الْيَهُودَ لَا يُعَامِلُونَ السَّامِرِيِّينَ.

וַתֹּאמֶר אֵלָיו הָאִשָּׁה הַשֹּׁמְרוֹנִית הֵן יְהוּדִי אַתָּה וְאֵיכָכָה תִּשְׁאַל מִמֶּנִּי לִשְׁתּוֹת וְאָנֹכִי אִשָּׁה שֹׁמְרוֹנִית כִּי־לֹא יִתְעָרְבוּ הַיְּהוּדִים עִם־הַשֹּׁמְרוֹנִים׃

Ⲡⲉϫⲉ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲛⲁϥ ⲛ̀ⲥⲁⲙⲁⲣⲓⲧⲏⲥ ϫⲉ ⲡⲱⲥ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲟⲩⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲕⲉⲣⲉⲧⲓⲛ ⲛ̀ⲧⲟⲧ ⲉ̀ⲥⲱ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲛ̀ⲥⲁⲙⲁⲣⲓⲧⲏⲥ ⲟⲩ ⲅⲁⲣ ⲙ̀ⲡⲁⲣⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲙⲟⲩϫⲧ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲁⲙⲁⲣⲓⲧⲏⲥ

The Samaritan woman said to him: How dost thou, a Jew, ask from me to drink, I (being) a Samaritan woman?' for the Jews mingle not with the Samaritans.

Λεγει λοιπον προς αυτον η γυνη η Σαμαρειτις· Πως συ, Ιουδαιος ων, ζητεις να πιης παρ' εμου, ητις ειμαι γυνη Σαμαρειτις; Διοτι δεν συγκοινωνουσιν οι Ιουδαιοι με τους Σαμαρειτας.

أَجَابَ يَسُوعُ وَقَالَ لَهَا: «لَوْ كُنْتِ تَعْلَمِينَ عَطِيَّةَ اللهِ، وَمَنْ هُوَ الَّذِي يَقُولُ لَكِ أَعْطِينِي لأَشْرَبَ، لَطَلَبْتِ أَنْتِ مِنْهُ فَأَعْطَاكِ مَاءً حَيًّا».

וַיַּעַן יֵשׁוּעַ וַיֹּאמֶר אֵלֶיהָ לוּ יָדַעַתְּ אֶת־מַתַּת הָאֱלֹהִים וּמִי זֶה הָאֹמֵר אֵלַיִךְ תְּנִי־נָא לִי לִשְׁתּוֹת כִּי עַתָּה שָׁאַלְתְּ מִמֶּנּוּ וְנָתַן לָךְ מַיִם חַיִּים׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁⲥ ϫⲉ ⲉⲛⲁⲣⲉⲉⲙⲓ ⲉ̀ϯⲇⲱⲣⲉⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲟⲩⲟϩ ϫⲉ ⲛⲓⲙ ⲡⲉⲧϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲉ ϫⲉ ⲙⲟⲓ ⲛⲏⲓ ⲛ̀ⲧⲁⲥⲱ ⲛ̀ⲑⲟ ⲛⲁⲣⲉⲉⲣⲉⲧⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϯ ⲛⲉ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲉϥⲟⲛϧ

Jesus answered and said to her: `If thou knewest (imperf.) the gift of God, and who saith to thee: "Give to me that I may drink," thou wouldest ask him, and he would give to thee living water.'

Απεκριθη ο Ιησους και ειπε προς αυτην· Εαν ηξευρες την δωρεαν του Θεου, και τις ειναι ο λεγων σοι, Δος μοι να πιω, συ ηθελες ζητησει παρ' αυτου, και ηθελε σοι δωσει υδωρ ζων.

قَالَتْ لَهُ الْمَرْأَةُ: «يَا سَيِّدُ، لَا دَلْوَ لَكَ وَالْبِئْرُ عَمِيقَةٌ. فَمِنْ أَيْنَ لَكَ الْمَاءُ الْحَيُّ؟

וַתֹּאמֶר אֵלָיו הָאִשָּׁה אֲדֹנִי כְּלִי אֵין־לְךָ לִשְׁאָב־בּוֹ וְהַבְּאֵר עֲמֻקָּה וּמֵאַיִן לְךָ מַיִם חַיִּים׃

Ⲡⲉϫⲉ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲁⲛⲧⲗⲏⲙⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲕ ⲟⲩⲟϩ ϯϣⲱϯ ϣⲏⲕ ⲉϥⲉⲛⲧⲟⲧⲕ ⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲑⲱⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲙⲱⲟⲩ ⲉⲧⲟⲛϧ

The woman said to him: Lord, thou hast not even a thing to draw with, and the well is deep: whence then (art) thou having the living water?

Λεγει προς αυτον η γυνη· Κυριε, ουτε αντλημα εχεις, και το φρεαρ ειναι βαθυ· ποθεν λοιπον εχεις το υδωρ το ζων;

أَلَعَلَّكَ أَعْظَمُ مِنْ أَبِينَا يَعْقُوبَ، الَّذِي أَعْطَانَا الْبِئْرَ، وَشَرِبَ مِنْهَا هُوَ وَبَنُوهُ وَمَوَاشِيهِ؟»

הֲֲגָדוֹל אַתָּה מִיַּעֲקֹב אָבִינוּ אֲשֶׁר נָתַן־לָנוּ אֶת־הַבְּאֵר הַזֹּאת וַיֵּשְׁתְּ מִמֶּנָּה הוּא וּבָנָיו וּבְעִירוֹ׃

Ⲙⲏ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲉ̀ⲡⲉⲛⲓⲱⲧ ⲓⲁⲕⲱⲃ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥϯ ⲛⲁⲛ ⲛ̀ⲧⲁⲓϣⲱϯ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲟϥ ϩⲱϥ ⲁϥⲥⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲁⲛϣ

Art thou greater than our father Jacob, who gave to us this well, and he himself drank of it, and his sons, and his cattle?'

μηπως συ εισαι μεγαλητερος του πατρος ημων Ιακωβ, οστις εδωκεν εις ημας το φρεαρ, και αυτος επιεν εξ αυτου και οι υιοι αυτου και τα θρεμματα αυτου;

أَجَابَ يَسُوعُ وَقَالَ لَهَا: «كُلُّ مَنْ يَشْرَبُ مِنْ هَذَا الْمَاءِ يَعْطَشُ أَيْضًا.

וַיַּעַן יֵשׁוּעַ וַיֹּאמֶר אֵלֶיהָ כָּל־הַשֹּׁתֶה מִן־הַמַּיִם הָאֵלֶּה יָשׁוּב וְיִצְמָא׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁⲥ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲑⲛⲁⲥⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲱⲟⲩ ⲫⲏ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉ̀ϯⲛⲁⲧⲏⲓϥ ⲛⲁϥ ⲛ̀ⲛⲉϥⲓ̀ⲃⲓ ϣⲁ ⲉ̀ⲛⲉϩ

Jesus answered, he said to her: Every one who will drink of the water, that which I will give to him, shall never thirst.

Απεκριθη ο Ιησους και ειπε προς αυτην· Πας οστις πινει εκ του υδατος τουτου θελει διψησει παλιν·

وَلكِنْ مَنْ يَشْرَبُ مِنَ الْمَاءِ الَّذِي أُعْطِيهِ أَنَا فَلَنْ يَعْطَشَ إِلَى الأَبَدِ، بَلِ الْمَاءُ الَّذِي أُعْطِيهِ يَصِيرُ فِيهِ يَنْبُوعَ مَاءٍ يَنْبَعُ إِلَى حَيَاةٍ أَبَدِيَّةٍ».

וַאֲשֶׁר יִשְׁתֶּה מִן־הַמַּיִם אֲשֶׁר אָנֹכִי נֹתֵן לוֹ לֹא יִצְמָא לְעוֹלָם כִּי הַמַּיִם אֲשֶׁר אֶתֶּן־לוֹ יִהְיוּ בְקִרְבּוֹ לִמְקוֹר מַיִם נֹבְעִים לְחַיֵּי הָעוֹלָם׃

Ⲁⲗⲗⲁ ⲡⲓⲙⲱⲟⲩ ⲉ̀ϯⲛⲁⲧⲏⲓϥ ⲛⲁϥ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲟⲩⲙⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲉϥⲉ̀ϭⲓⲫⲉⲓ ⲉⲩⲱⲛϧ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ

But the water, which I will give to him, shall be in him a fountain of water springing up to eternal life.'

οστις ομως πιη εκ του υδατος, το οποιον εγω θελω δωσει εις αυτον, δεν θελει διψησει εις τον αιωνα, αλλα το υδωρ, το οποιον θελω δωσει εις αυτον, θελει γεινει εν αυτω πηγη υδατος αναβλυζοντος εις ζωην αιωνιον.

قَالَتْ لَهُ الْمَرْأَةُ: «يَا سَيِّدُ أَعْطِنِي هَذَا الْمَاءَ، لِكَيْ لَا أَعْطَشَ وَلَا آتِيَ إِلَى هُنَا لأَسْتَقِيَ».

וַתֹּאמֶר אֵלָיו הָאִשָּׁה אֲדֹנִי תְּנָה־לִּי הַמַּיִם הָהֵם לְמַעַן אֲשֶׁר לֹא־אֶצְמָא עוֹד וְלֹא אוֹסִיף לָבוֹא הֵנָּה לִשְׁאֹב׃

Ⲡⲉϫⲉ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲡⲁ⳪̅ ⲙⲟⲓ ⲛⲏⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲙⲱⲟⲩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲁϣⲧⲉⲙⲓ̀ⲃⲓ ϫⲉ ⲟⲩⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲁϣⲧⲉⲙⲓ̀ ⲉⲙⲛⲁⲓ ⲉ̀ⲙⲁϩ ⲙⲱⲟⲩ

The woman said to him: My Lord, give to me this water, that I may not thirst any more, nor come here to fill water.'

Λεγει προς αυτον η γυνη· Κυριε, δος μοι τουτο το υδωρ, δια να μη διψω μηδε να ερχωμαι εδω να αντλω.

قَالَ لَهَا يَسُوعُ: «اذْهَبِي وَادْعِي زَوْجَكِ وَتَعَالَيْ إِلَى هَهُنَا»

וַיֹּאמֶר אֵלֶיהָ יֵשׁוּעַ לְכִי וְקִרְאִי לְאִישֵׁךְ וְשׁוּבִי הֲלוֹם׃

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲁⲥ ϫⲉ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲉ ⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲡⲉϩⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲙⲏ ⲉⲙⲛⲁⲓ

Jesus said to her: Go, call thy husband, and come here.'

Λεγει προς αυτην ο Ιησους· Υπαγε, καλεσον τον ανδρα σου και ελθε εδω.

أَجَابَتِ الْمَرْأَةُ وَقَالتْ: «لَيْسَ لِي زَوْجٌ». قَالَ لَهَا يَسُوعُ: «حَسَنًا قُلْتِ: لَيْسَ لِي زَوْجٌ،

וַתַּעַן הָאִשָּׁה וַתֹּאמֶר אֵין לִי אִישׁ וַיֹּאמֶר אֵלֶיהָ יֵשׁוּעַ כֵּן דִבַּרְתְּ אֵין לִי אִישׁ׃

Ⲁⲥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁⲥ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛϯ ϩⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲁⲥ ϫⲉ ⲕⲁⲗⲱⲥ ⲁⲣⲉϫⲟⲥ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛϯ ϩⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ

The woman answered and said: I have not husband.' Jesus said to her: Well saidst thou, that I have not husband:

Απεκριθη η γυνη και ειπε· Δεν εχω ανδρα. Λεγει προς αυτην ο Ιησους· Καλως ειπας οτι δεν εχω ανδρα·

لأَنَّهُ كَانَ لَكِ خَمْسَةُ أَزْوَاجٍ، وَالَّذِي لَكِ الآنَ لَيْسَ هُوَ زَوْجَكِ. هَذَا قُلْتِ بِالصِّدْقِ».

כִּי בְּעָלִים חֲמִשָּׁה הָיוּ לָךְ וַאֲשֶׁר עַתָּה לָךְ אֵינֶנּוּ בַּעְלֵךְ לָכֵן אֱמֶת הַדָּבָר אֲשֶׁר דִבַּרְתְּ׃

Ⲉ̅ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ϩⲁⲓ ⲁⲣⲉϭⲓⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲉⲙⲉ ϯⲛⲟⲩ ⲡⲉϩⲁⲓ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲫⲁⲓ ⲟⲩⲙⲏⲓ ⲡⲉ ⲉⲧⲁⲣⲉϫⲟϥ

for thou tookest five husbands; and he who is with thee now is not thy husband; this is true which thou saidst.'

διοτι πεντε ανδρας ελαβες, και εκεινος, τον οποιον εχεις τωρα, δεν ειναι ανηρ σου· τουτο αληθες ειπας.

قَالَتْ لَهُ الْمَرْأَةُ: «يَا سَيِّدُ، أَرَى أَنَّكَ نَبِيٌّ!

וַתֹּאמֶר אֵלָיו הָאִשָּׁה אֲדֹנִי רֹאָה אָנֹכִי כִּי נָבִיא אָתָּה׃

Ⲡⲉϫⲉ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲡⲁ⳪̅ ϯⲛⲁⲩ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲟⲩⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ

The woman said to him: My Lord, I see that thou (art) a prophet.

Λεγει προς αυτον η γυνη· Κυριε, βλεπω οτι συ εισαι προφητης.

آبَاؤُنَا سَجَدُوا فِي هَذَا الْجَبَلِ، وَأَنْتُمْ تَقُولُونَ إِنَّ فِي أُورُشَلِيمَ الْمَوْضِعَ الَّذِي يَنْبَغِي أَنْ يُسْجَدَ فِيهِ».

אֲבוֹתֵינוּ הִשְׁתַּחֲווּ בָּהָר הַזֶּה וְאַתֶּם אֹמְרִים יְרוּשָׁלַיִם הִיא הַמָּקוֹם הַנִּבְחָר לְהִשְׁתַּחֲוֹת שָׁמָּה׃

Ⲛⲉⲛⲓⲟϯ ⲁⲩⲟⲩⲱϣⲧ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲁⲓⲧⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲇⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲣⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲟⲩⲱϣⲧ ϧⲉⲛ ⲓⲗ̅ⲏ̅ⲙ̅ ⲡⲓⲙⲁ ⲉⲧⲉⲥϣⲉ ⲛ̀ⲟⲩⲱϣⲧ ⲙ̀ⲙⲟϥ

Our fathers worshipped upon this mountain; but ye say, that the place of worship in Jerusalem is the place in which it is lawful to worship.'

Οι πατερες ημων εις τουτο το ορος προσεκυνησαν, και σεις λεγετε οτι εν τοις Ιεροσολυμοις ειναι ο τοπος οπου πρεπει να προσκυνωμεν.

قَالَ لَهَا يَسُوعُ: «يَا امْرَأَةُ، صَدِّقِينِي أَنَّهُ تَأْتِي سَاعَةٌ، لَا فِي هَذَا الْجَبَلِ، وَلَا فِي أُورُشَلِيمَ تَسْجُدُونَ لِلآبِ.

וַיֹּאמֶר אֵלֶיהָ יֵשׁוּעַ אִשָּׁה הַאֲמִינִי לִי כִּי תָבוֹא שָׁעָה אֲשֶׁר לֹא תִשְׁתַּחֲווּ לָאָב בָּהָר הַזֶּה וְלֹא בִירוּשָׁלָיִם׃

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲁⲥ ϫⲉ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲧⲉⲛϩⲟⲩⲧ ϫⲉ ⲥⲛⲏⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲟⲩⲛⲟⲩ ϩⲟⲧⲉ ⲟⲩⲇⲉ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲁⲓⲧⲱⲟⲩ ⲟⲩⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲓⲗ̅ⲏ̅ⲙ̅ ⲉⲩⲛⲁⲟⲩⲱϣⲧ ⲙ̀ⲫⲓⲱⲧ

Jesus said to her: Woman, trust me, that an hour cometh, when neither upon this mountain nor in Jerusalem will they (be) worshipping the Father.

Λεγει προς αυτην ο Ιησους· Γυναι, πιστευσον μοι οτι ερχεται ωρα, οτε ουτε εις το ορος τουτο ουτε εις τα Ιεροσολυμα θελετε προσκυνησει τον Πατερα.

أَنْتُمْ تَسْجُدُونَ لِمَا لَسْتُمْ تَعْلَمُونَ، أَمَّا نَحْنُ فَنَسْجُدُ لِمَا نَعْلَمُ . لأَنَّ الْخَلاَصَ هُوَ مِنَ الْيَهُودِ.

אַתֶּם מִשְׁתַּחֲוִים אֶל־אֲשֶׁר לֹא יְדַעְתֶּם וַאֲנַחְנוּ מִשְׁתַּחֲוִים אֶל־אֲשֶׁר יָדָעְנוּ כִּי הַיְשׁוּעָה מִן־הַיְּהוּדִים הִיא׃

Ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲱϣⲧ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲁⲛ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲇⲉ ⲧⲉⲛⲟⲩⲱϣⲧ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩϫⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ

Ye worship that which ye know not: and we worship that which we know, because the salvation (is) of the Jews.

Σεις προσκυνειτε εκεινο το οποιον δεν εξευρετε, ημεις προσκυνουμεν εκεινο το οποιον εξευρομεν, διοτι η σωτηρια ειναι εκ των Ιουδαιων.

وَلكِنْ تَأْتِي سَاعَةٌ، وَهِيَ الآنَ، حِينَ السَّاجِدُونَ الْحَقِيقِيُّونَ يَسْجُدُونَ لِلآبِ بِالرُّوحِ وَالْحَقِّ، لأَنَّ الآبَ طَالِبٌ مِثْلَ هَؤُلاَءِ السَّاجِدِينَ لَهُ.

אוּלָם תָּבוֹא שָׁעָה וְעַתָּה הִיא אֲשֶׁר עֹבְדֵי אֵל הָאֲמִתִּים יִשְׁתַּחֲווּ לָאָב בְּרוּחַ וּבֶאֱמֶת כִּי בְּמִשְׁתַּחֲוִים כָּאֵלֶה חָפֵץ הָאָב׃

Ⲁⲗⲗⲁ ⲥⲛⲏⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲟⲩⲛⲟⲩ ⲉⲧⲉ ϯⲛⲟⲩ ⲧⲉ ϩⲟⲧⲉ ⲛⲓⲣⲉϥⲟⲩⲱϣⲧ ⲛ̀ⲧⲁⲫⲙⲏⲓ ⲉⲩⲛⲁⲟⲩⲱϣⲧ ⲙ̀ⲫⲓⲱⲧ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲕⲉ ⲅⲁⲣ ⲫⲓⲱⲧ ⲁϥⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲁ ⲛⲁⲓ ⲟⲩⲟⲛ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲱϣⲧ ⲙ̀ⲙⲟϥ

But an hour cometh, which now is, when the true worshippers will (be) worshipping the Father in spirit and truth: for the Father sought for such (to be) them who worship him.

Πλην ερχεται ωρα, και ηδη ειναι, οτε οι αληθινοι προσκυνηται θελουσι προσκυνησει τον Πατερα εν πνευματι και αληθεια· διοτι ο Πατηρ τοιουτους ζητει τους προσκυνουντας αυτον.

اَللهُ رُوحٌ. وَالَّذِينَ يَسْجُدُونَ لَهُ فَبِالرُّوحِ وَالْحَقِّ يَنْبَغِي أَنْ يَسْجُدُوا».

הָאֱלֹהִים רוּחַ הוּא וְהַמִּשְׁתַּחֲוִים לוֹ צְרִיכִים לְהִשְׁתַּחֲוֹת בְּרוּחַ וּבֶאֱמֶת׃

Ⲟⲩⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲡⲉ ⲫϯ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏ ⲉⲑⲛⲁⲟⲩⲱϣⲧ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲥⲉⲙⲡϣⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲟⲩⲱϣⲧ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲙⲉⲑⲙⲏⲓ

God is spirit: and they who will worship him, ought to worship him in spirit and truth.'

Ο Θεος ειναι Πνευμα, και οι προσκυνουντες αυτον εν πνευματι και αληθεια πρεπει να προσκυνωσι.

قَالَتْ لَهُ الْمَرْأَةُ: «أَنَا أَعْلَمُ أَنَّ مَسِيَّا، الَّذِي يُقَالُ لَهُ الْمَسِيحُ، يَأْتِي. فَمَتَى جَاءَ ذَاكَ يُخْبِرُنَا بِكُلِّ شَيْءٍ».

וַתֹּאמֶר אֵלָיו הָאִשָּׁה יָדַעְתִּי כִּי־יָבֹא הַמָּשִׁיחַ אֲשֶׁר יִקָּרֵא לוֹ כְּרִיסְטוֹס הוּא יָבוֹא וְיַגִּיד לָנוּ אֶת־כֹּל׃

Ⲡⲉϫⲉ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲙⲉⲥⲓⲁⲥ ⲛⲏⲟⲩ ⲫⲏ ⲉⲧⲟⲩⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϫⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲉϣⲱⲡ ⲁϥϣⲁⲛⲓ̀ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲉⲑⲛⲁⲧⲁⲙⲟⲛ ⲉ̀ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ

The woman said to him: 'We know that Mesias cometh, who is called "Christ;" if he should come, he will shew to us all things.'

Λεγει προς αυτον η γυνη· Εξευρω οτι ερχεται ο Μεσσιας, ο λεγομενος Χριστος· οταν ελθη εκεινος, θελει αναγγειλει εις ημας παντα.

قَالَ لَهَا يَسُوعُ: «أَنَا الَّذِي أُكَلِّمُكِ هُوَ».

וַיֹּאמֶר אֵלֶיהָ יֵשׁוּעַ אֲנִי הַמְדַבֵּר אֵלָיִךְ אֲנִי הוּא

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲁⲥ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲉ

Jesus said to her: 'I who speak to thee am (he).'

Λεγει προς αυτην ο Ιησους· Εγω ειμαι, ο λαλων σοι.

وَعِنْدَ ذَلِكَ جَاءَ تَلاَمِيذُهُ، وَكَانُوا يَتَعَجَّبُونَ أَنَّهُ يَتَكَلَّمُ مَعَ امْرَأَةٍ. وَلكِنْ لَمْ يَقُلْ أَحَدٌ: «مَاذَا تَطْلُبُ؟» أَوْ «لِمَاذَا تَتَكَلَّمُ مَعَهَا؟»

עוֹד הוּא מְדַבֵּר כָּזֹאת וְתַלְמִידָיו בָּאוּ וַיִּתְמְהוּ עַל־דַּבְּרוֹ עִם־אִשָּׁה וְאִישׁ לֹא אָמַר־לוֹ מַה־תִּשְׁאַל אוֹ מַה־תְּדַבֵּר עִמָּהּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ϧⲉⲛ ⲫⲁⲓ ⲁⲩⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲉⲣϣⲫⲏⲣⲓ ϫⲉ ϥⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲙ̀ⲡⲉ ϩⲗⲓ ⲙⲉⲛⲧⲟⲓ ϫⲟⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲁⲕⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲁ ⲟⲩ ⲓⲉ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲕⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲁⲥ

And upon (lit. in) this his disciples came, and they were wondering that he speaketh to a woman; no one however said to him: For what soughtest thou?' or, Wherefore speakest thou to her?'

Και επανω εις τουτο ηλθον οι μαθηται αυτου και εθαυμασαν οτι ελαλει μετα γυναικος· ουδεις ομως ειπε, Τι ζητεις; η Τι λαλεις μετ' αυτης;

فَتَرَكَتِ الْمَرْأَةُ جَرَّتَهَا وَمَضَتْ إِلَى الْمَدِينَةِ وَقَالَتْ لِلنَّاسِ:

וְהָאִשָּׁה עָזְבָה אֶת־כַּדָּהּ וַתֵּלֶךְ הָעִירָה וַתֹּאמֶר אֶל־הָאֲנָשִׁים׃

Ⲁⲥⲭⲱ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲧⲉⲥϩⲩⲇⲣⲓⲁ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϣⲉ ⲛⲁⲥ ⲉ̀ϯⲃⲁⲕⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁⲥ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ

The woman then left her waterpot, and went to the city, and said to the men:

Αφηκε λοιπον η γυνη την υδριαν αυτης και υπηγεν εις την πολιν και λεγει προς τους ανθρωπους·

«هَلُمُّوا انْظُرُوا إِنْسَانًا قَالَ لِي كُلَّ مَا فَعَلْتُ. أَلَعَلَّ هَذَا هُوَ الْمَسِيحُ؟»

בֹּאוּ וּרְאוּ אִישׁ אֲשֶׁר הִגִּיד לִי כָּל־אֲשֶׁר עָשִׂיתִי אוּלַי זֶה הוּא הַמָּשִׁיחַ׃

Ϫⲉ ⲁⲙⲱⲓⲛⲓ ⲁ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲁⲓⲣⲱⲙⲓ ⲉ̀ⲁϥϫⲉ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲏⲓ ⲉⲧⲁⲓⲁⲓⲧⲟⲩ ⲙⲏⲧⲓ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅

Come, see this man, who said to me all things which I did. Is this Christ?'

Ελθετε να ιδητε ανθρωπον, οστις μοι ειπε παντα οσα επραξα· μηπως ουτος ειναι ο Χριστος;

فَخَرَجُوا مِنَ الْمَدِينَةِ وَأَتَوْا إِلَيْهِ.

וַיֵּצְאוּ מִן־הָעִיר וַיָּבֹאוּ אֵלָיו׃

Ⲛⲁⲩⲛⲏⲟⲩ ⲇⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲃⲁⲕⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲛⲏⲟⲩ ϩⲁⲣⲟϥ

And they were coming from the city, and were coming to him.

Εξηλθον λοιπον εκ της πολεως και ηρχοντο προς αυτον.

وَفِي أَثْنَاءِ ذَلِكَ سَأَلَهُ تَلاَمِيذُهُ قَائِلِينَ: «يَا مُعَلِّمُ، كُلْ»

הֵמָּה טֶרֶם יָבֹאוּ וְתַלְמִידָיו בִּקְשׁוּ מִמֶּנוּ לֵאמֹר אֱכָל־נָא אֲדֹנִי׃

Ⲛⲁⲩϯϩⲟ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲟⲩⲧⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲣⲁⲃⲃⲓ ⲧⲱⲛⲕ ⲟⲩⲱⲙ

His disciples were beseeching him *between them and him, saying: Rabbi, rise, eat.'

Εν δε τω μεταξυ οι μαθηται παρεκαλουν αυτον λεγοντες· Ραββι, φαγε.

فَقَالَ لَهُمْ: «أَنَا لِي طَعَامٌ لآكُلَ لَسْتُمْ تَعْرِفُونَهُ أَنْتُمْ».

וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם יֶשׁ־לִי אֹכֶל לֶאֱכֹל אֲשֶׁר אַתֶּם לֹא יְדַעְתֶּם׃

Ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲟⲩⲟⲛϯ ⲟⲩϧⲣⲉ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲙⲥ ⲑⲏ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲁⲛ

And he said to them: I have food to eat, which ye know not.'

Ο δε ειπε προς αυτους. Εγω εχω φαγητον να φαγω, το οποιον σεις δεν εξευρετε.

فَقَالَ التَّلاَمِيذُ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ: «أَلَعَلَّ أَحَدًا أَتَاهُ بِشَيْءٍ لِيَأْكُلَ؟»

וַיֹּאמְרוּ הַתַּלְמִידִים אִישׁ אֶל־רֵעֵהוּ הֲכִי הֵבִיא לוֹ אִישׁ לֶאֱכֹל׃

Ⲛⲁⲩϫⲱ ⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲉⲣⲏⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ϫⲉ ⲙⲏⲧⲓ ⲁⲛ ⲁ ⲟⲩⲁⲓ ⲓ̀ⲛⲓ ⲛⲁϥ ⲉⲑⲣⲉϥⲟⲩⲱⲙ

His disciples then were saying to one another: Did not some one bring to him (aught) to eat?'

Ελεγον λοιπον οι μαθηται προς αλληλους· Μηπως τις εφερε προς αυτον να φαγη;

قَالَ لَهُمْ يَسُوعُ: «طَعَامِي أَنْ أَعْمَلَ مَشِيئَةَ الَّذِي أَرْسَلَنِي وَأُتَمِّمَ عَمَلَهُ.

וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם יֵשׁוּעַ מַאֲכָלִי עֲשׂוֹת רְצוֹן שֹׁלְחִי וּלְהַשְׁלִים מַעֲשֵׂהוּ׃

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲧⲁϧⲣⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲧⲉ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲁⲉⲣ ⲫⲟⲩⲱϣ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲁϫⲱⲕ ⲙ̀ⲡⲉϥϩⲱⲃ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

Jesus said to them: My own food is, that I may do (the) wish of him who sent me, and finish his work.

Λεγει προς αυτους ο Ιησους· Το εμον φαγητον ειναι να πραττω το θελημα του πεμψαντος με και να τελειωσω το εργον αυτου.

أَمَا تَقُولُونَ: إِنَّهُ يَكُونُ أَرْبَعَةُ أَشْهُرٍ ثُمَّ يَأْتِي الْحَصَادُ؟ هَا أَنَا أَقُولُ لَكُمُ: ارْفَعُوا أَعْيُنَكُمْ وَانْظُرُوا الْحُقُولَ إِنَّهَا قَدِ ابْيَضَّتْ لِلْحَصَادِ.

הֲלֹא אַתֶּם תֹּאמְרוּ עוֹד אַרְבָּעָה חֳדָשִׁים וְהַקָּצִיר בָּא הִנֵּה אֲנִי אֹמֵר לָכֶם שְׂאוּ עֵינֵיכֶם וּרְאוּ בַשָּׂדוֹת כִּי־כְבָר הִלְבִּינוּ לַקָּצִיר׃

Ⲙⲏ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲁⲛ ⲉⲧϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲉⲧⲓ ⲕⲉⲇ̅ ⲛ̀ⲁⲃⲟⲧ ϥⲛⲏⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲱⲥϧ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ϥⲁⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲃⲁⲗ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲛⲓⲭⲱⲣⲁ ϫⲉ ⲁⲩⲟⲩⲃⲁϣ ⲉ̀ⲡⲟⲥϧⲟⲩ

Say ye not, that yet four months (and) cometh the harvest? lo, I say to you: "Lift up your eyes, and see the fields (lit. countries), that they were white for (the) reaping them.

Δεν λεγετε σεις οτι τεσσαρες μηνες ειναι ετι και ο θερισμος ερχεται; Ιδου, σας λεγω, υψωσατε τους οφθαλμους σας και ιδετε τα χωραφια, οτι ειναι ηδη λευκα προς θερισμον.

وَالْحَاصِدُ يَأْخُذُ أُجْرَةً وَيَجْمَعُ ثَمَرًا لِلْحَيَاةِ الأَبَدِيَّةِ، لِكَيْ يَفْرَحَ الزَّارِعُ وَالْحَاصِدُ مَعًا.

וְהַקּוֹצֵר יִקַּח שְׂכָרוֹ וְיֶאֱסֹף תְּבוּאָה לְחַיֵּי עוֹלָם לְמַעַן יִשְׂמְחוּ יַחְדָּו גַּם הַזֹּרֵעַ גַּם הַקּוֹצֵר׃

Ϩⲏⲇⲏ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁⲱⲥϧ ϥⲛⲁϭⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲃⲉⲭⲉ ⲟⲩⲟϩ ϥⲛⲁⲑⲱⲟⲩϯ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲩⲧⲁϩ ⲉⲩⲱⲛϧ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ ϩⲓⲛⲁ ⲫⲏ ⲉⲧⲥⲓϯ ⲛ̀ⲧⲉϥⲣⲁϣⲓ ⲉⲩⲥⲟⲡ ⲛⲉⲙ ⲫⲏ ⲉⲧⲱⲥϧ

Already he who will reap will receive his reward, and will gather fruit to eternal life: that he who soweth may rejoice together with him who reapeth.

Και ο θεριζων λαμβανει μισθον και συναγει καρπον εις ζωην αιωνιον, δια να χαιρη ομου και ο σπειρων και ο θεριζων.

لأَنَّهُ فِي هَذَا يَصْدُقُ الْقَوْلُ: إِنَّ وَاحِدًا يَزْرَعُ وَآخَرَ يَحْصُدُ.

כִּי בָזֹאת יֵאָמֵן הַמָּשָׁל כִּי זֶה זֹרֵעַ וְאַחֵר יִקְצֹר׃

Ϧⲉⲛ ⲫⲁⲓ ⲅⲁⲣ ⲟⲩⲧⲁⲫⲙⲏⲓ ⲡⲉ ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ϫⲉ ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲡⲉⲧⲥⲓϯ ⲟⲩⲟϩ ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲡⲉⲧⲱⲥϧ

For in this true is the word, that one soweth, and another reapeth.

Διοτι κατα τουτο αληθευει ο λογος, οτι αλλος ειναι ο σπειρων και αλλος ο θεριζων.

أَنَا أَرْسَلْتُكُمْ لِتَحْصُدُوا مَا لَمْ تَتْعَبُوا فِيهِ. آخَرُونَ تَعِبُوا وَأَنْتُمْ قَدْ دَخَلْتُمْ عَلَى تَعَبِهِمْ».

אָנֹכִי שָׁלַחְתִּי אֶתְכֶם לִקְצֹר אֶת־אֲשֶׁר לֹא עֲמַלְתֶּם בּוֹ וַאֲחֵרִים עָמְלוּ וְאַתֶּם נִכְנַסְתֶּם בַּעֲמָלָם׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲁⲓⲟⲩⲉⲣⲡ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲱⲥϧ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲉⲛϧⲓⲥⲓ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϩⲁⲛⲕⲉⲭⲱⲟⲩⲛⲓ ⲡⲉⲧⲁⲩϧⲓⲥⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲉ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲟⲩϧⲓⲥⲓ

I sent you to reap that for which ye toiled not: others toiled, and ye went into their toil."'

Εγω σας απεστειλα να θεριζητε εκεινο, εις το οποιον σεις δεν εκοπιασατε· αλλοι εκοπιασαν, και σεις εισηλθετε εις τον κοπον αυτων.

كثيرون من السامريين يؤمنون

فَآمَنَ بِهِ مِنْ تِلْكَ الْمَدِينَةِ كَثِيرُونَ مِنَ السَّامِرِيِّينَ بِسَبَبِ كَلاَمِ الْمَرْأَةِ الَّتِي كَانَتْ تَشْهَدُ أَنَّهُ: «قَالَ لِي كُلَّ مَا فَعَلْتُ».

וְשֹׁמְרֹנִים רַבִּים מִן־הָעִיר הַהִיא הֶאֱמִינוּ בוֹ עַל־דְּבַר הָאִשָּׁה אֲשֶׁר הֵעִידָה לֵאמֹר הוּא הִגִּיד לִי אֶת־כָּל־אֲשֶׁר עָשִׂיתִי׃

Ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ϯⲃⲁⲕⲓ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲁ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲥⲁⲙⲁⲣⲓⲧⲏⲥ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲉⲥⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ϫⲉ ⲁϥϫⲉ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲓⲁⲓⲧⲟⲩ

And from that city many of the Samaritans believed him, because of (the) word of the woman bearing witness, that he said all things which I did.

Εξ εκεινης δε της πολεως πολλοι των Σαμαρειτων επιστευσαν εις αυτον δια τον λογον της γυναικος, μαρτυρουσης οτι μοι ειπε παντα οσα επραξα.

فَلَمَّا جَاءَ إِلَيْهِ السَّامِرِيُّونَ سَأَلُوهُ أَنْ يَمْكُثَ عِنْدَهُمْ، فَمَكَثَ هُنَاكَ يَوْمَيْنِ.

וַיְהִי כַּאֲשֶׁר בָּאוּ אֵלָיו הַשֹּׁמְרֹנִים וַיִּשְׁאֲלוּ מִמֶּנוּ לָשֶׁבֶת אִתָּם וַיֵּשֶׁב שָׁם יוֹמָיִם׃

Ϩⲟⲧⲉ ⲟⲩⲛ ⲉⲧⲁⲩⲓ̀ ϩⲁⲣⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲥⲁⲙⲁⲣⲓⲧⲏⲥ ⲁⲩϯϩⲟ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥⲟϩⲓ ϧⲁⲧⲟⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟϩⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲃ̅

When then the Samaritans came to him, they besought him that he would stay with them: and he stayed there two days.

Καθως λοιπον ηλθον προς αυτον οι Σαμαρειται, παρεκαλουν αυτον να μεινη παρ' αυτοις· και εμεινεν εκει δυο ημερας.

فَآمَنَ بِهِ أَكْثَرُ جِدًّا بِسَبَبِ كَلَامِهِ.

וְעוֹד רַבִּים מֵהֵמָּה הֶאֱמִינוּ בוֹ בַּעֲבוּר דְּבָרוֹ׃

Ⲟⲩⲟϩ ϩⲁⲛⲕⲉⲙⲏϣ ⲛ̀ϩⲟⲩⲟ ⲁⲩⲛⲁϩϯ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲉϥⲥⲁϫⲓ

And many more also believed because of his word.

Και πολυ πλειοτεροι επιστευσαν δια τον λογον αυτου,

وَقَالُوا لِلْمَرْأَةِ: «إِنَّنَا لَسْنَا بَعْدُ بِسَبَبِ كَلاَمِكِ نُؤْمِنُ، لأَنَّنَا نَحْنُ قَدْ سَمِعْنَا وَنَعْلَمُ أَنَّ هَذَا هُوَ بِالْحَقِيقَةِ الْمَسِيحُ مُخَلِّصُ الْعَالَمِ».

וַיֹּאמְרוּ אֶל־הָאִשָּׁה מֵעַתָּה לֹא־בִגְלַל מַאֲמָרֵךְ נַאֲמִין כִּי בְאָזְנֵינוּ שָׁמַעְנוּ וַנֵּדַע כִּי־אָמְנָם זֶה הוּא הַמָּשִׁיחַ מוֹשִׁיעַ הָעוֹלָם׃

Ⲛⲁⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲡⲉ ⲛ̀ϯⲥϩⲓⲙⲓ ϫⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲧⲉⲛϫⲓⲛⲥⲁϫⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲅⲁⲣ ϩⲱⲛ ⲁⲛⲥⲱⲧⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ⲧⲁⲫⲙⲏⲓ ϫⲉ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲓⲥⲱⲧⲏⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ

They were saying then to the woman: `No longer because of thy speech we believe: for we ourselves heard (him), and we know truly that this is the Saviour of the world.'

και προς την γυναικα ελεγον, οτι δεν πιστευομεν πλεον δια τον λογον σου· επειδη ημεις ηκουσαμεν, και γνωριζομεν οτι ουτος ειναι αληθως ο Σωτηρ του κοσμου, ο Χριστος.

شفاء ابن خادم الملك

وَبَعْدَ الْيَوْمَيْنِ خَرَجَ مِنْ هُنَاكَ وَمَضَى إِلَى الْجَلِيلِ،

וַיְהִי מִקֵּץ שְׁנֵי הַיָּמִים וַיֵּצֵא מִשָּׁם לָלֶכֶת הַגָּלִילָה׃

Ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲡⲓⲉ̀ϩⲟⲟⲩ ⲇⲉ ⲃ̅ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉ̀ϯⲅⲁⲗⲓⲗⲉⲁ

And after the two days he came from there to Galilee.

Μετα δε τας δυο ημερας εξηλθεν εκειθεν και υπηγεν εις την Γαλιλαιαν.

لأَنَّ يَسُوعَ نَفْسَهُ شَهِدَ أَنْ: «لَيْسَ لِنَبِيٍّ كَرَامَةٌ فِي وَطَنِهِ».

כִּי הוּא יֵשׁוּעַ עַצְמוֹ הֵעִיד אֲשֶׁר אֵין כָּבוֹד לַנָּבִיא בְּאֶרֶץ מוֹלַדְתּוֹ׃

Ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲅⲁⲣ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲁϥⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲟⲩⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲉϥⲧⲁⲓⲏⲟⲩⲧ ϧⲉⲛ ⲑⲏ ⲉⲧⲉⲑⲱϥ ⲙ̀ⲃⲁⲕⲓ

For Jesus himself bare witness, that there is not a prophet honoured in the city which is his own.

Διοτι αυτος ο Ιησους εμαρτυρησεν οτι προφητης εν τη πατριδι αυτου δεν εχει τιμην.

فَلَمَّا جَاءَ إِلَى الْجَلِيلِ قَبِلَهُ الْجَلِيلِيُّونَ، إِذْ كَانُوا قَدْ عَايَنُوا كُلَّ مَا فَعَلَ فِي أُورُشَلِيمَ فِي الْعِيدِ، لأَنَّهُمْ هُمْ أَيْضًا جَاءُوا إِلَى الْعِيدِ.

וַיְהִי הוּא בָא אֶרֶץ הַגָּלִיל וַיַּאַסְפֻהוּ אַנְשֵׁי הַגָּלִיל כִּי רָאוּ אֵת כָּל־אֲשֶׁר עָשָׂה בִירוּשָׁלַיִם בִּימֵי הֶחָג כִּי גַם־הֵמָּה עָלוּ לָחֹג אֶת־הֶחָג׃

Ϩⲟⲧⲉ ⲟⲩⲛ ⲉⲧⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ϯⲅⲁⲗⲓⲗⲉⲁ ⲁⲩϣⲟⲡϥ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲛϫⲉ ⲛⲓⲅⲁⲗⲓⲗⲉⲟⲥ ⲉⲧⲁⲩⲛⲁⲩ ⲉ̀ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁϥⲁⲓⲧⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲓⲗ̅ⲏ̅ⲙ̅ ϧⲉⲛ ⲡϣⲁⲓ ⲛⲉ ⲁⲩⲓ̀ ⲅⲁⲣ ϩⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲡϣⲁⲓ

When then he came to Galilee, the Galileans received him to them, having seen all things which he did in Jerusalem in (the) feast; for they also had come to (the) feast.

Οτε λοιπον ηλθεν εις την Γαλιλαιαν, εδεχθησαν αυτον οι Γαλιλαιοι, ιδοντες παντα οσα εκαμεν εν Ιεροσολυμοις κατα την εορτην· διοτι και αυτοι ηλθον εις την εορτην.

فَجَاءَ يَسُوعُ أَيْضًا إِلَى قَانَا الْجَلِيلِ، حَيْثُ صَنَعَ الْمَاءَ خَمْرًا. وَكَانَ خَادِمٌ لِلْمَلِكِ ابْنُهُ مَرِيضٌ فِي كَفْرِنَاحُومَ.

וַיָּבֹא יֵשׁוּעַ עוֹד הַפַּעַם אֶל־קָנָה אֲשֶׁר בַּגָּלִיל אֶל־מְקוֹם אֲשֶׁר שָׂם הַמַּיִם לְיָיִן וַיְהִי אִישׁ מֵעַבְדֵי הַמֶּלֶךְ וּבְנוֹ חֹלֶה בִּכְפַר־נַחוּם׃

Ⲁϥⲓ̀ ⲟⲛ ⲉ̀ⲧⲕⲁⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲅⲁⲗⲓⲗⲉⲁ ⲡⲓⲙⲁ ⲉⲧⲁϥⲑⲣⲉ ⲡⲓⲙⲱⲟⲩ ⲉⲣⲏⲣⲡ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲃⲁⲥⲓⲗⲓⲕⲟⲥ ⲡⲉ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲁϥ ⲛ̀ⲟⲩϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉϥϣⲱⲛⲓ ϧⲉⲛ ⲕⲁⲫⲁⲣⲛⲁⲟⲩⲙ

He came again to (the) Cana of Galilee, the place in which he caused the water to become wine. There was a king's-officer, having a son sick in Kapharnaum.

Ηλθε λοιπον ο Ιησους παλιν εις την Κανα της Γαλιλαιας, οπου εκαμε το υδωρ οινον. Και ητο τις βασιλικος ανθρωπος, του οποιου ο υιος ησθενει εν Καπερναουμ·

هَذَا إِذْ سَمِعَ أَنَّ يَسُوعَ قَدْ جَاءَ مِنَ الْيَهُودِيَّةِ إِلَى الْجَلِيلِ، انْطَلَقَ إِلَيْهِ وَسَأَلَهُ أَنْ يَنْزِلَ وَيَشْفِيَ ابْنَهُ لأَنَّهُ كَانَ مُشْرِفًا عَلَى الْمَوْتِ.

וַיְהִי כְשָׁמְעוֹ כִּי־בָא יֵשׁוּעַ מִיהוּדָה לְאֶרֶץ הַגָּלִיל וַיֵּלֶךְ אֵלָיו וַיִּשְׁאַל מֵאִתּוֹ לָרֶדֶת וּלְרַפֵּא אֶת־בְּנוֹ כִּי נָטָה לָמוּת׃

Ⲫⲁⲓ ⲁϥⲥⲱⲧⲉⲙ ϫⲉ ⲁϥⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲓⲟⲩⲇⲉⲁ ⲉϯⲅⲁⲗⲓⲗⲉⲁ ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ϩⲁⲣⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥϯϩⲟ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥⲓ̀ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ⲧⲉϥⲧⲟⲩϫⲉ ⲡⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲛⲁϥⲛⲁⲙⲟⲩ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ

This (man) heard that Jesus came from Judea to Galilee: he went to him. and was beseeching him that he would come down, and cure his son; for he was about to die.

ουτος ακουσας οτι ο Ιησους ηλθεν εκ της Ιουδαιας εις την Γαλιλαιαν, υπηγε προς αυτον και παρεκαλει αυτον να καταβη και να ιατρευση τον υιον αυτου· διοτι εμελλε να αποθανη.

فَقَالَ لَهُ يَسُوعُ: «لاَ تُؤْمِنُونَ إِنْ لَمْ تَرَوْا آيَاتٍ وَعَجَائِبَ»

וַיֹּאמֶר אֵלָיו יֵשׁוּעַ אִם־לֹא תִרְאוּ אֹתוֹת וּמוֹפְתִים לֹא תַאֲמִינוּ׃

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲛ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲧⲉⲙⲛⲁⲩ ⲉ̀ϩⲁⲛⲙⲏⲓⲛⲓ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϣⲫⲏⲣⲓ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ ⲁⲛ

Jesus then said to him: Unless ye see signs and wonders, ye believe not.'

Ειπε λοιπον ο Ιησους προς αυτον· Εαν δεν ιδητε σημεια και τερατα, δεν θελετε πιστευσει.

قَالَ لَهُ خَادِمُ الْمَلِكِ: «يَا سَيِّدُ، انْزِلْ قَبْلَ أَنْ يَمُوتَ ابْنِي».

וַיֹּאמֶר אֵלַיו הָאִישׁ אֲשֶׁר מֵעַבְדֵי הַמֶּלֶךְ אֲדֹנִי רְדָה־נָּא בְּטֶרֶם יָמוּת בְּנִי׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡⲓⲃⲁⲥⲓⲗⲓⲕⲟⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲡⲁ⳪̅ ⲁ̀ⲙⲟⲩ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲉϥⲙⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲁⲁ̀ⲗⲟⲩ

The king's-officer said to him: 'My Lord, come down before my child die.'

Λεγει προς αυτον ο βασιλικος· Κυριε, καταβα πριν αποθανη το παιδιον μου.

قَالَ لَهُ يَسُوعُ: «اذْهَبْ. اِبْنُكَ حَيٌّ». فَآمَنَ الرَّجُلُ بِالْكَلِمَةِ الَّتِي قَالَهَا لَهُ يَسُوعُ، وَذَهَبَ.

וַיֹּאמֶר אֵלָיו יֵשׁוּעַ לֵךְ בִּנְךָ חָי וְהָאִישׁ הֶאֱמִין לַדָּבָר אֲשֶׁר־דִּבֶּר אֵלָיו יֵשׁוּעַ וַיֵּלַךְ׃

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲁⲕ ϥⲟⲛϧ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉⲕϣⲏⲣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲛⲁϩϯ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲉ̀ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲉⲧⲁ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲟϥ ⲛⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲙⲟϣⲓ

Jesus said to him: Go, thy son liveth:' and the man believed the word which Jesus said to him, and he walked (away).

Λεγει προς αυτον ο Ιησους· Υπαγε, ο υιος σου ζη. Και επιστευσεν ο ανθρωπος εις τον λογον, τον οποιον ειπε προς αυτον ο Ιησους, και ανεχωρει.

وَفِيمَا هُوَ نَازِلٌ اسْتَقْبَلَهُ عَبِيدُهُ وَأَخْبَرُوهُ قَائِلِينَ: «إِنَّ ابْنَكَ حَيٌّ».

וַיְהִי בְרִדְתּוֹ וַיִּפְגְּעוּ־בוֹ עֲבָדָיו וַיְבַשְּׂרוּ אֹתוֹ כִּי־חַי בְּנוֹ׃

Ϩⲏⲇⲏ ⲉϥⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲓⲥ ⲛⲉϥⲉⲃⲓⲁⲓⲕ ⲁⲩⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉϩⲣⲁϥ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ϥⲟⲛϧ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉⲕϣⲏⲣⲓ

(As he is) now coming down, lo, his servants met him, saying: Thy son liveth.'

Ενω δε ουτος ηδη κατεβαινεν, απηντησαν αυτον οι δουλοι αυτου και απηγγειλαν λεγοντες οτι ο υιος σου ζη.

فَاسْتَخْبَرَهُمْ عَنِ السَّاعَةِ الَّتِي فِيهَا أَخَذَ يَتَعَافَى، فَقَالُوا لَهُ: «أَمْسِ فِي السَّاعَةِ السَّابِعَةِ تَرَكَتْهُ الْحُمَّى».

וַיִּדְרשׁ מֵאִתָּם אֶת־הַשָּׁעָה אֲשֶׁר רָוַח לוֹ וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו תְּמוֹל בַּשָּׁעָה הַשְּׁבִיעִית רָפְתָה מִמֶּנּוּ הַקַּדָּחַת׃

Ⲛⲁϥϣⲓⲛⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲥⲁ ϯⲟⲩⲛⲟⲩ ⲑⲏ ⲉⲧⲁϥⲁⲥⲓⲁⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲥ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ ϧⲉⲛ ⲁϫⲡ ⲍ̅ ⲛ̀ⲥⲁϥ ⲁϥⲭⲁϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϧⲙⲟⲙ

And he was asking of them for the hour in which he was relieved: they said to him, that in the seventh hour of yesterday the fever left him.

Ηρωτησε λοιπον αυτους την ωραν, καθ' ην εγεινε καλητερα. Και ειπον προς αυτον οτι Χθες την εβδομην ωραν αφηκεν αυτον ο πυρετος.

فَفَهِمَ الأَبُ أَنَّهُ فِي تِلْكَ السَّاعَةِ الَّتِي قَالَ لَهُ فِيهَا يَسُوعُ: «إِنَّ ابْنَكَ حَيٌّ». فَآمَنَ هُوَ وَبَيْتُهُ كُلُّهُ.

וַיֵּדַע אָבִיהוּ כִּי הָיְתָה הַשָּׁעָה אֲשֶׁר אָמַר־לוֹ יֵשׁוּעַ בִּנְךָ חָי וַיַּאֲמֵן הוּא וְכָל־בֵּיתוֹ׃

Ⲁϥⲉ̀ⲙⲓ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉϥⲓⲱⲧ ϫⲉ ⲛⲉ ϯⲟⲩⲛⲟⲩ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲧⲉ ⲉⲧⲁ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲟⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ϥⲟⲛϧ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉⲕϣⲏⲣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲛⲁϩϯ ⲛⲉⲙ ⲡⲉϥⲏⲓ ⲧⲏⲣϥ

His father then knew, that it was that hour (in) which Jesus said to him: Thy son liveth:' and he believed, and his whole house.

Ενοησε λοιπον ο πατηρ οτι εγεινε τουτο κατ' εκεινην την ωραν, καθ' ην ο Ιησους ειπε προς αυτον οτι Ο υιος σου ζη· και επιστευσεν αυτος και ολη η οικια αυτου.

هَذِهِ أَيْضًا آيَةٌ ثَانِيَةٌ صَنَعَهَا يَسُوعُ لَمَّا جَاءَ مِنَ الْيَهُودِيَّةِ إِلَى الْجَلِيلِ.

זֶה הָאוֹת הַשֵּׁנִי אֲשֶׁר עָשָׂה יֵשׁוּעַ בְּבֹאוֹ מִיהוּדָה לְאֶרֶץ הַגָּלִיל׃

Ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲓⲙⲏⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲁϩ ⲃ̅ ⲉⲧⲁϥⲁⲓⲧⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉⲧⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲓⲟⲩⲇⲉⲁ ⲉ̀ϯⲅⲁⲗⲓⲗⲉⲁ

This is the second sign which Jesus did, having come from Judea to Galilee.

Τουτο παλιν δευτερον θαυμα εκαμεν ο Ιησους, αφου ηλθεν εκ της Ιουδαιας εις την Γαλιλαιαν.

إصحاح 5

شفاء مريض بيت حسدا

وَبَعْدَ هَذَا كَانَ عِيدٌ لِلْيَهُودِ، فَصَعِدَ يَسُوعُ إِلَى أُورُشَلِيمَ.

אַחַר הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה הָיָה חַג לַיְּהוּדִים וַיַּעַל יֵשׁוּעַ יְרוּשָׁלָיִם׃

Ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲡϣⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲓⲗ̅ⲏ̅ⲙ̅

After these (things) was (the) feast of the Jews; and Jesus came up to Jerusalem.

Μετα ταυτα ητο εορτην των Ιουδαιων, και ανεβη ο Ιησους εις Ιεροσολυμα.

وَفِي أُورُشَلِيمَ عِنْدَ بَابِ الضَّأْنِ بِرْكَةٌ يُقَالُ لَهَا بِالْعِبْرَانِيَّةِ «بَيْتُ حِسْدَا» لَهَا خَمْسَةُ أَرْوِقَةٍ.

וּבִירוּשָׁלַיִם בְּרֵכָה עַל־יַד שַׁעַר הַצֹּאן אֲשֶׁר יִקְרְאוּ לָהּ בְּלָשׁוֹן עִבְרִית בֵּית־חַסְדָּא וְלָהּ חֲמִשָּׁה אֻלַמִּים׃

Ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲓⲗ̅ⲏ̅ⲙ̅ ϩⲓϫⲉⲛ ϯⲡⲣⲟⲃⲁⲧⲓⲕⲏ ⲛⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲕⲟⲗⲩⲙⲃⲏⲑⲣⲁ ⲑⲏ ⲉⲧⲟⲩⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲥ ⲙ̀ⲙⲉⲧϩⲉⲃⲣⲉⲟⲥ ϫⲉ ⲃⲏⲑⲥⲁⲓⲇⲁ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲁⲥ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛ̀ⲉ̅ ⲛ̀ⲥⲧⲟⲁ

Now in Jerusalem by (lit. upon) the sheep (gate) there was a pool, which is called in Hebrew Bethsaida,' having five porches:

Ειναι δε εν τοις Ιεροσολυμοις πλησιον της προβατικης πυλης κολυμβηθρα, η επονομαζομενη Εβραιστι Βηθεσδα, εχουσα πεντε στοας.

فِي هَذِهِ كَانَ مُضْطَجِعًا جُمْهُورٌ كَثِيرٌ مِنْ مَرْضَى وَعُمْيٍ وَعُرْجٍ وَعُسْمٍ، يَتَوَقَّعُونَ تَحْرِيكَ الْمَاءِ.

שָׁמָּה שָׁכְבוּ חוֹלִים וְעִוְרִים וּפִסְחִים וִיבֵשֵׁי־כֹחַ לָרֹב וְהֵמָּה מְיַחֲלִים לִתְנוּעַת הַמָּיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲣⲟϫⲡ ⲡⲉ ϧⲉⲛ ⲛⲁⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲙⲏϣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲏ ⲉⲧϣⲱⲛⲓ ϩⲁⲛⲃⲉⲗⲗⲉⲩ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϭⲁⲗⲉⲩ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲉⲩϣⲟⲩⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲉⲩϫⲟⲩϣⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲩⲕⲓⲙ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲱⲟⲩ

and in these were lying the multitudes of them who were sick, blind, and lame, and some withered. And it came to pass, (that as they were) looking for a moving of the water,

Εν ταυταις κατεκειτο πληθος πολυ των ασθενουντων, τυφλων, χωλων, ξηρων, οιτινες περιεμενον την κινησιν του υδατος.

لأَنَّ مَلاَكًا كَانَ يَنْزِلُ أَحْيَانًا فِي الْبِرْكَةِ وَيُحَرِّكُ الْمَاءَ. فَمَنْ نَزَلَ أَوَّلًا بَعْدَ تَحْرِيكِ الْمَاءِ كَانَ يَبْرَأُ مِنْ أَيِّ مَرَضٍ اعْتَرَاهُ.

כִּי מַלְאָךְ יָרַד בְּמוֹעֲדוֹ אֶל־הַבְּרֵכָה וַיַּרְעֵשׁ אֶת־מֵימֶיהָ וְהָיָה הַיֹּרֵד רִאשׁוֹן אֶל־תּוֹכָהּ אַחֲרֵי הִתְגֹּעֲשׁוּ הַמַּיִם הוּא נִרְפָּא מִכָּל־מַחֲלָה אֲשֶׁר דָּבְקָה בּוֹ׃

Ⲛⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲉϥⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲛ̀ⲛⲁⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϧⲉⲛ ϯⲕⲟⲗⲩⲙⲃⲏⲑⲣⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲕⲓⲙ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉϥⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲛ̀ϣⲟⲣⲡ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲡⲓⲕⲓⲙ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲱⲟⲩ ⲉϥⲉ̀ⲉⲣⲫⲁϧⲣⲓ ⲉ̀ϣⲱⲛⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉⲛ̀ⲧⲁϥ

there was an angel (who) came down every hour in the pool, and moved the water. And any (lit. every) one (who) shall come down first after the moving of the water shall be healed of every sickness which (may) be his.

Διοτι αγγελος κατεβαινε κατα καιρον εις την κολυμβηθραν και εταραττε το υδωρ· οστις λοιπον εισηρχετο πρωτος μετα την ταραχην του υδατος, εγινετο υγιης απο οποιανδηποτε νοσον επασχεν.

وَكَانَ هُنَاكَ إِنْسَانٌ بِهِ مَرَضٌ مُنْذُ ثَمَانٍ وَثَلاَثِينَ سَنَةً.

וְשָׁם אִישׁ אֶחָד וְהוּא בְחָלְיוֹ שְׁלשִׁים וּשְׁמֹנֶה שָׁנָה׃

Ⲛⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲡⲉ ⲉ̀ⲁϥⲉⲣ ⲗ̅ⲏ̅ ⲛ̀ⲣⲟⲙⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥϣⲱⲛⲓ

And there was a man there, having been (lit. done) thirty-eight years in his sickness.

Ητο δε εκει ανθρωπος τις τριακοντα οκτω ετη πασχων ασθενειαν.

هَذَا رَآهُ يَسُوعُ مُضْطَجِعًا، وَعَلِمَ أَنَّ لَهُ زَمَانًا كَثِيرًا، فَقَالَ لَهُ: «أَتُرِيدُ أَنْ تَبْرَأَ؟»

וַיַּרְא אֹתוֹ יֵשׁוּעַ שֹׁכֵב וַיֵּדַע כִּי אָרְכוּ־לוֹ יְמֵי חָלְיוֹ וַיֹּאמֶר אֵלָיו הֲתַחְפֹּץ לְהֵרָפֵא׃

Ⲉⲧⲁϥⲛⲁⲩ ⲇⲉ ⲉ̀ⲫⲁⲓ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉϥⲛ̀ⲕⲟⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲁϥⲉⲣ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲛ̀ⲭⲣⲟⲛⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲭⲟⲩⲱϣ ⲉ̀ⲟⲩϫⲁⲓ

And Jesus having seen this (man) lying (lit. sleeping), and having known that he had been (lit. did) much time (in that state), [and] said to him: Wishest thou to be cured?'' He who was sick answered him, he said:

Τουτον ιδων ο Ιησους κατακειμενον, και εξευρων οτι πολυν ηδη καιρον πασχει, λεγει προς αυτον· Θελεις να γεινης υγιης;

أَجَابَهُ الْمَرِيضُ: «يَا سَيِّدُ، لَيْسَ لِي إِنْسَانٌ يُلْقِينِي فِي الْبِرْكَةِ مَتَى تَحَرَّكَ الْمَاءُ. بَلْ بَيْنَمَا أَنَا آتٍ، يَنْزِلُ قُدَّامِي آخَرُ».

וַיַּעַן הַחוֹלֶה אֲדֹנִי אֵין־אִישׁ אִתִּי לְהַשְׁלִיכֵנִי אֶל־הַבְּרֵכָה בְּהֵרָעֵשׁ הַמַּיִם וּבְטֶרֶם אָבֹא וְיָרַד אַחֵר לְפָנָי׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛⲁϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧϣⲱⲛⲓ ⲡⲉϫⲁϥ ⲡⲁ⳪̅ ⲙ̀ⲙⲟⲛϯ ⲣⲱⲙⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ϩⲓⲛⲁ ⲁϥϣⲁⲛⲑⲟϩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉϥϩⲓⲧ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϯⲕⲟⲗⲩⲙⲃⲏⲑⲣⲁ ϩⲱⲥ ⲇⲉ ⲉⲓⲛⲏⲟⲩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϣⲁⲣⲉ ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲉⲣϣⲟⲣⲡ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ

My Lord, I have not (a) man, that, if the water 'should be disturbed, he might put (lit. throw) me into the pool: but as I (am) coming, another getteth (lit. doeth) before me down.'

Απεκριθη προς αυτον ο ασθενων· Κυριε, ανθρωπον δεν εχω, δια να με βαλη εις την κολυμβηθραν, οταν ταραχθη το υδωρ· ενω δε ερχομαι εγω, αλλος προ εμου καταβαινει.

قَالَ لَهُ يَسُوعُ: «قُمِ. احْمِلْ سَرِيرَكَ وَامْشِ».

וַיֹּאמֶר אֵלָיו יֵשׁוּעַ קוּם שָׂא אֶת־מִשְׁכָּבְךָ וְהִתְהַלֵּךְ׃

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲧⲱⲛⲕ ⲁ̀ⲗⲓⲟⲩⲓ̀ ⲙ̀ⲡⲉⲕϭⲗⲟϫ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲟϣⲓ

Jesus said to him: Rise, take up thy bed, and walk.'

Λεγει προς αυτον ο Ιησους· Εγερθητι, σηκωσον τον κραββατον σου και περιπατει.

فَحَالًا بَرِئَ الإِنْسَانُ وَحَمَلَ سَرِيرَهُ وَمَشَى. وَكَانَ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ سَبْتٌ.

וּכְרֶגַע שָׁב הָאִישׁ לְאֵיתָנוֹ וַיִּשָּׂא אֶת־מִשְׁכָּבוֹ וַיִּתְהַלָּךְ וְהַיּוֹם הַהוּא יוֹם הַשַּׁבָּת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲥⲁⲧⲟⲧϥ ⲁϥⲟⲩϫⲁⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲱⲗⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥϭⲗⲟϫ ⲁϥⲙⲟϣⲓ ⲛⲉ ⲡⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲡⲉ ⲡⲓⲉ̀ϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ

And immediately the man was cured, and he took up his bed, he walked: (the) sabbath was that day.

Και ευθυς εγεινεν ο ανθρωπος υγιης και εσηκωσε τον κραββατον αυτου, και περιεπατει. Ητο δε σαββατον εκεινην την ημεραν.

فَقَالَ الْيَهُودُ لِلَّذِي شُفِيَ: «إِنَّهُ سَبْتٌ! لَا يَحِلُّ لَكَ أَنْ تَحْمِلَ سَرِيرَكَ».

וַיֹּאמְרוּ הַיְּהוּדִים אֶל־הָאִישׁ הַנִּרְפָּא שַׁבָּת הַיּוֹם אָסוּר לְךָ לָשֵׂאת אֶת־מִשְׁכָּבֶךָ׃

Ⲛⲁⲩϫⲱ ⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲉⲣⲫⲁϧⲣⲓ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϫⲉ ⲡⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲥ̀ϣⲉ ⲛⲁⲕ ⲁⲛ ⲉ̀ⲱⲗⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲕϭⲗⲟϫ

The Jews then were saying to him whom he healed: 'It is (the) sabbath; and it is not lawful for thee to take up thy bed.'

Ελεγον λοιπον οι Ιουδαιοι προς τον τεθεραπευμενον· Σαββατον ειναι· Δεν σοι ειναι συγκεχωρημενον να σηκωσης τον κραββατον.

أَجَابَهُمْ: «إِنَّ الَّذِي أَبْرَأَنِي هُوَ قَالَ لِي: احْمِلْ سَرِيرَكَ وَامْشِ».

וַיַּעַן אֹתָם לֵאמֹר הָאִישׁ אֲשֶׁר הֶחֱלִימַנִי הוּא אָמַר אֵלַי שָׂא אֶת־מִשְׁכָּבְךָ וְהִתְהַלֵּךְ׃

Ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲑⲣⲓⲟⲩϫⲁⲓ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲡⲉⲧⲁϥϫⲟⲥ ⲛⲏⲓ ϫⲉ ⲱⲗⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲕϭⲗⲟϫ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲁⲕ

But he said to them: He who caused me to be cured, he said to me, "Take up thy bed, go."'

Απεκριθη προς αυτους· Ο ιατρευσας με, εκεινος μοι ειπε· Σηκωσον τον κραββατον σου, και περιπατει.

فَسَأَلُوهُ: «مَنْ هُوَ الإِنْسَانُ الَّذِي قَالَ لَكَ: احْمِلْ سَرِيرَكَ وَامْشِ؟»

וַיִּשְׁאָלֻהוּ מִי זֶה הָאִישׁ אֲשֶׁר אָמַר לְךָ שָׂא אֶת־מִשְׁכָּבְךָ וְהִתְהַלֵּך׃

Ⲁⲩϣⲉⲛϥ ⲇⲉ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲛⲓⲙ ⲡⲉ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲉⲧⲁϥϫⲟⲥ ⲛⲁⲕ ϫⲉ ⲱⲗⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲕϭⲗⲟϫ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲟϣⲓ

And they asked him, saying: Who is the man who said to thee, "Take up thy bed, and walk?"'

Ηρωτησαν λοιπον αυτον· Τις ειναι ο ανθρωπος, οστις σοι ειπε, Σηκωσον τον κραββατον σου και περιπατει;

أَمَّا الَّذِي شُفِيَ فَلَمْ يَكُنْ يَعْلَمُ مَنْ هُوَ، لأَنَّ يَسُوعَ اعْتَزَلَ، إِذْ كَانَ فِي الْمَوْضِعِ جَمْعٌ.

וְהַנִּרְפָּא לֹא יָדַע מִי הוּא כִּי סָר יֵשׁוּעַ וַיֵּלֶךְ־לוֹ כִּי הָיָה הָמוֹן רַב בַּמָּקוֹם הַהוּא׃

Ⲫⲏ ⲇⲉ ⲉⲧⲁϥⲟⲩϫⲁⲓ ⲛⲁϥⲉ̀ⲙⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⲛⲓⲙ ⲡⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲇⲉ ⲛⲉ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ

But he who was cured was not knowing who it is: and Jesus had come forth, a multitude being in that place.

Ο δε ιατρευθεις δεν ηξευρε τις ειναι· διοτι ο Ιησους υπεξηλθεν, επειδη ητο οχλος πολυς εν τω τοπω.

بَعْدَ ذَلِكَ وَجَدَهُ يَسُوعُ فِي الْهَيْكَلِ وَقَالَ لَهُ: «هَا أَنْتَ قَدْ بَرِئْتَ، فَلَا تُخْطِئْ أَيْضًا، لِئَلاَّ يَكُونَ لَكَ أَشَرُّ».

וַיְהִי אַחֲֲרֵי־כֵן וַיִּמְצָאֵהוּ יֵשׁוּעַ בְּבֵית הַמִּקְדָּשׁ וַיֹּאמֶר אֵלָיו הִנֵּה נִרְפָּא־לָךְ אַל־תּוֹסִיף לַחֲטֹא פֶּן־תְּאֻנֶּה אֵלֶיךָ רָעָה גְּדוֹלָה מִזֹּאת׃

Ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ ⲇⲉ ⲁϥϫⲉⲙϥ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲁⲕⲟⲩϫⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲣⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ϫⲉ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϣⲧⲉⲙ ⲡⲉⲧϩⲱⲟⲩ ⲛ̀ϩⲟⲩⲟ ϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲕ

And after these (things) Jesus found him in the temple, and said to him: 'Lo, thou wast cured; sin not any more, lest greater evil happen to thee.'

Μετα ταυτα ευρισκει αυτον ο Ιησους εν τω ιερω και ειπε προς αυτον· Ιδου, εγεινες υγιης· μηκετι αμαρτανε, δια να μη σοι γεινη τι χειροτερον.

فَمَضَى الإِنْسَانُ وَأَخْبَرَ الْيَهُودَ أَنَّ يَسُوعَ هُوَ الَّذِي أَبْرَأَهُ.

וַיֵּלֶךְ הָאִישׁ וַיַּגֵּד לַיְּהוּדִים כִּי־יֵשׁוּעַ הוּא אֲשֶׁר רְפָאוֹ׃

Ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϫⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲡⲉⲧⲁϥⲑⲣⲓⲟⲩϫⲁⲓ

The man then went, and he said to the Jews, that Jesus caused me to be cured.

Υπηγε λοιπον ο ανθρωπος και ανηγγειλε προς τους Ιουδαιους οτι ο Ιησους ειναι ο ιατρευσας αυτον.

عمل الآب والابن

وَلِهَذَا كَانَ الْيَهُودُ يَطْرُدُونَ يَسُوعَ، وَيَطْلُبُونَ أَنْ يَقْتُلُوهُ، لأَنَّهُ عَمِلَ هَذَا فِي سَبْتٍ.

וְעַל־כֵּן רָדְפוּ הַיְּהוּדִים אֶת־יֵשׁוּעַ וַיְבַקְשׁוּ הֲמִיתוֹ כִּי־עָשָׂה אֵלֶּה בַּשַּׁבָּת׃

Ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ⲟⲩⲛ ⲛⲁⲩϭⲟϫⲓ ⲛ̀ⲥⲁ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ϫⲉ ⲛⲁϥⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲛⲁⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ

Therefore, then, the Jews were persecuting Jesus; because he was doing these (things) on (the) sabbath.

Και δια τουτο κατετρεχον τον Ιησουν οι Ιουδαιοι και εζητουν να θανατωσωσιν αυτον, διοτι εκαμνε ταυτα εν σαββατω.

فَأَجَابَهُمْ يَسُوعُ: «أَبِي يَعْمَلُ حَتَّى الآنَ وَأَنَا أَعْمَلُ».

וַיַּעַן אֹתָם יֵשׁוּעַ אָבִי פֹּעֵל פְּעֻלָּתוֹ עַד־עָתָּה וְגַם־אָנֹכִי פֹּעֵל׃

Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ϣⲁ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϯⲛⲟⲩ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲉⲣϩⲱⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϩⲱ ϯⲉⲣϩⲱⲃ

And Jesus said to them: 'Until now my Father worketh, and I also work.'

Ο δε Ιησους απεκριθη προς αυτους· Ο Πατηρ μου εργαζεται εως τωρα, και εγω εργαζομαι.

فَمِنْ أَجْلِ هَذَا كَانَ الْيَهُودُ يَطْلُبُونَ أَكْثَرَ أَنْ يَقْتُلُوهُ، لأَنَّهُ لَمْ يَنْقُضِ السَّبْتَ فَقَطْ، بَلْ قَالَ أَيْضًا إِنَّ اللهَ أَبُوهُ، مُعَادِلًا نَفْسَهُ بِاللهِ.

אָז יוֹסִיפוּ הַיְּהוּדִים לְבַקֵּשׁ אֶת־נַפְשׁוֹ כִּי מִלְּבַד אֲשֶׁר חִלֵּל אֶת־הַשַּׁבָּת גַּם אָמַר כִּי הָאֱלֹהִים הוּא אָבִיו וַיִּדַּמֶּה לֵאלֹהִים׃

Ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ϩⲟⲩⲟ ⲛⲁⲩⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲱϥ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲉ̀ϧⲟⲑⲃⲉϥ ϫⲉ ⲟⲩ ⲙⲟⲛⲟⲛ ⲛⲁϥⲃⲱⲗ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⲛⲁϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲫϯ ⲡⲉ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲉϥⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ϩⲓⲥⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲫϯ

Therefore, then, the Jews were seeking for him the more to kill him, because not only was he breaking the sabbath, but he was saying, that God is my Father, making himself equal with God.

Δια τουτο λοιπον μαλλον εζητουν οι Ιουδαιοι να θανατωσωσιν αυτον, διοτι ουχι μονον παρεβαινε το σαββατον, αλλα και Πατερα εαυτου ελεγε τον Θεον, ισον με τον Θεον καμνων εαυτον.

فَأَجَابَ يَسُوعُ وَقَالَ لَهُمُ: «الْحَقَّ الْحَقَّ أَقُولُ لَكُمْ: لَا يَقْدِرُ الابْنُ أَنْ يَعْمَلَ مِنْ نَفْسِهِ شَيْئًا إِلاَّ مَا يَنْظُرُ الآبَ يَعْمَلُ. لأَنْ مَهْمَا عَمِلَ ذَاكَ فَهَذَا يَعْمَلُهُ الابْنُ كَذَلِكَ.

וַיַּעַן יֵשׁוּעַ וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם אָמֵן אָמֵן אֲנִי אֹמֵר לָכֶם לֹא־יוּכַל הַבֵּן לַעֲשׂוֹת דָּבָר מִנַּפְשׁוֹ בִּלְתִּי אֵת אֲשֶׁר־יִרְאֶה אֶת־אָבִיו עֹשֶׂה כִּי אֶת־אֲשֶׁר עֹשֶׂה הוּא גַּם־הַבֵּן יַעֲשֶׂה כָּמֹהוּ׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲁⲙⲏⲛ ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣϫⲟⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡϣⲏⲣⲓ ⲉⲣ ϩⲗⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧϥ ⲁϥϣⲧⲉⲙⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲫⲓⲱⲧ ⲉϥⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛⲏ ⲅⲁⲣ ⲉⲧⲉ ⲫⲓⲱⲧ ⲣⲁ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛⲁⲓ ⲟⲛ ⲉⲧⲉ ⲡⲓⲕⲉϣⲏⲣⲓ ⲓⲣⲓ ⲙⲙⲱⲟⲩ

And Jesus answered and said to them: 'Verily, verily, I say to you, that it is not possible that (the) Son should do anything of himself, unless he see the Father doing it. For the things which the Father doeth, these likewise (lit. again) the Son also doeth.

Απεκριθη λοιπον ο Ιησους και ειπε προς αυτους· Αληθως, αληθως σας λεγω, δεν δυναται ο Υιος να πραττη ουδεν αφ' εαυτου, εαν δεν βλεπη τον Πατερα πραττοντα τουτο· επειδη οσα εκεινος πραττει, ταυτα και ο Υιος πραττει ομοιως.

لأَنَّ الآبَ يُحِبُّ الابْنَ وَيُرِيهِ جَمِيعَ مَا هُوَ يَعْمَلُهُ، وَسَيُرِيهِ أَعْمَالًا أَعْظَمَ مِنْ هَذِهِ لِتَتَعَجَّبُوا أَنْتُمْ.

כִּי הָאָב אֹהֵב אֶת־הַבֵּן וּמוֹרֶה אֹתוֹ כֹּל אֲשֶׁר יַעֲשֶׂה וְעוֹד מַעֲשִׂים גְּדוֹלִים מֵאֵלֶּה יוֹרֵהוּ לְמַעַן תִּתַּמָּהוּ׃

Ⲫⲓⲱⲧ ⲅⲁⲣ ϥⲙⲉⲓ ⲙ̀ⲡϣⲏⲣⲓ ⲟⲩⲟϩ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉϥⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ϥⲛⲁⲧⲁⲙⲟϥ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ϩⲁⲛϩⲃⲏⲟⲩⲓ̀ ⲉⲩⲟⲓ ⲛ̀ⲛⲓϣϯ ⲉ̀ⲛⲁⲓ ϥⲛⲁⲧⲁⲙⲟϥ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲣϣⲫⲏⲣⲓ

For the Father loveth (the) Son, and will show to him all things which he doeth; and greater works than these will he shew to him, that ye may wonder.

Διοτι ο Πατηρ αγαπα τον Υιον και δεικνυει εις αυτον παντα οσα αυτος πραττει, και μεγαλητερα τουτων εργα θελει δειξει εις αυτον, δια να θαυμαζητε σεις.

لأَنَّهُ كَمَا أَنَّ الآبَ يُقِيمُ الأَمْوَاتَ وَيُحْيِي، كَذَلِكَ الابْنُ أَيْضًا يُحْيِي مَنْ يَشَاءُ.

כִּי כַּאֲשֶׁר הָאָב יָעִיר וְיחַיֶּה אֶת־הַמֵּתִים כֵּן גַּם־הַבֵּן יְחַיֶּה אֶת־אֲשֶׁר יֶחְפָּץ׃

Ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲅⲁⲣ ⲉⲧⲉ ⲫⲓⲱⲧ ⲧⲟⲩⲛⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲉϥⲙⲱⲟⲩⲧ ⲟⲩⲟϩ ϥⲧⲁⲛϧⲟ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲟⲛ ⲡⲓⲕⲉϣⲏⲣⲓ ⲛⲏ ⲉⲧⲉϥⲟⲩⲁϣⲟⲩ ϥⲧⲁⲛϧⲟ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ

For as the Father raiseth the dead, and maketh them live, thus again the Son also maketh live them whom he wisheth.

Επειδη καθως ο Πατηρ εγειρει τους νεκρους και ζωοποιει, ουτω και ο Υιος ουστινας θελει ζωοποιει.

لأَنَّ الآبَ لَا يَدِينُ أَحَدًا، بَلْ قَدْ أَعْطَى كُلَّ الدَّيْنُونَةِ لِلابْنِ،

כִּי הָאָב לֹא־יָדִין אִישׁ כִּי אִם־נָתַן הַמִּשְׁפָּט כֻּלּוֹ בְּיַד הַבֵּן לְמַעַן יְכַבְּדוּ כֻלָּם אֶת־הַבֵּן כַּאֲשֶׁר יְכַבְּדוּ אֶת־הָאָב׃

Ⲟⲩ ⲅⲁⲣ ⲫⲓⲱⲧ ϥⲛⲁϯϩⲁⲡ ⲉ̀ϩⲗⲓ ⲁⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⲡⲓϩⲁⲡ ⲧⲏⲣϥ ⲁϥⲧⲏⲓϥ ⲙ̀ⲡⲓϣⲏⲣⲓ

For the Father will not judge any one, but he gave all the judgement to the Son;

Επειδη ουδε κρινει ο Πατηρ ουδενα, αλλ' εις τον Υιον εδωκε πασαν την κρισιν,

لِكَيْ يُكْرِمَ الْجَمِيعُ الابْنَ كَمَا يُكْرِمُونَ الآبَ. مَنْ لَا يُكْرِمُ الابْنَ لَا يُكْرِمُ الآبَ الَّذِي أَرْسَلَهُ.

מִי אֲשֶׁר לֹא־יְכַבֵּד אֶת־הַבֵּן גַּם אֶת־הָאָב אֲשֶׁר שְׁלָחוֹ אֵינֶנּוּ מְכַבֵּד׃

Ϩⲓⲛⲁ ⲛⲧ̀ⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲣⲧⲓⲙⲁⲛ ⲙ̀ⲡⲓϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲟⲩⲉⲣⲧⲓⲙⲁⲛ ⲙ̀ⲫⲓⲱⲧ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲛ̀ϥⲉⲣⲧⲓⲙⲁⲛ ⲁⲛ ⲙ̀ⲡⲓϣⲏⲣⲓ ϥⲉⲣⲧⲓⲙⲁⲛ ⲁⲛ ⲟⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲉⲓⲱⲧ ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟϥ

that all might honour the Son as they honour the Father. He who honoureth not the Son, honoureth not [again] the Father also who sent him.

δια να τιμωσι παντες τον Υιον καθως τιμωσι τον Πατερα. Ο μη τιμων τον Υιον δεν τιμα τον Πατερα τον πεμψαντα αυτον.

«اَلْحَقَّ الْحَقَّ أَقُولُ لَكُمْ: إِنَّ مَنْ يَسْمَعُ كَلاَمِي وَيُؤْمِنُ بِالَّذِي أَرْسَلَنِي فَلَهُ حَيَاةٌ أَبَدِيَّةٌ، وَلَا يَأْتِي إِلَى دَيْنُونَةٍ، بَلْ قَدِ انْتَقَلَ مِنَ الْمَوْتِ إِلَى الْحَيَاةِ.

אָמֵן אָמֵן אֲנִי אֹמֵר לָכֶם הַשֹּׁמֵעַ דְּבָרַי וּמַאֲמִין לְשֹׁלְחִי יֶשׁ־לוֹ חַיֵּי עוֹלָם וְלֹא יָבֹא בַּמִּשְׁפָּט כִּי־עָבַר מִמָּוֶת לַחַיִּים׃

Ⲁⲙⲏⲛ ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲡⲁⲥⲁϫⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟⲓ ⲟⲩⲟⲛⲧⲉϥ ⲱⲛϧ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ϥⲛⲁⲓ ⲁⲛ ⲉ̀ⲡϩⲁⲡ ⲁⲗⲗⲁ ϥⲟⲩⲱⲧⲉⲃ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲫⲙⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲱⲛϧ

Verily, verily, I say to you, that he who heareth my word, and believeth him who sent me, hath eternal life, and will not come to (the) judgement, but removeth from (the) death into (the) life.

Αληθως, αληθως σας λεγω οτι ο ακουων τον λογον μου και πιστευων εις τον πεμψαντα με εχει ζωην αιωνιον, και εις κρισιν δεν ερχεται, αλλα μετεβη εκ του θανατου εις την ζωην.

اَلْحَقَّ الْحَقَّ أَقُولُ لَكُمْ: إِنَّهُ تَأْتِي سَاعَةٌ وَهِيَ الآنَ، حِينَ يَسْمَعُ الأَمْوَاتُ صَوْتَ ابْنِ اللهِ، وَالسَّامِعُونَ يَحْيَوْنَ.

אָמֵן אָמֵן אֲנִי אֹמֵר לָכֶם כִּי־תָבוֹא שָׁעָה וְעַתָּה הִיא אֲשֶׁר יִשְׁמְעוּ הַמֵּתִים אֶת־קוֹל בֶּן־הָאֱלֹהִים וְהַשֹּׁמְעִים חָיֹה יִחְיוּ׃

Ⲁⲙⲏⲛ ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲥⲛⲏⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲟⲩⲛⲟⲩ ⲉⲧⲉ ϯⲛⲟⲩ ⲧⲉ ϩⲟⲧⲉ ⲉⲣⲉ ⲛⲓⲣⲉϥⲙⲱⲟⲩⲧ ⲛⲁⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉⲧⲥⲙⲏ ⲙ̀ⲡϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲫϯ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏ ⲉⲑⲛⲁⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉⲩⲉ̀ⲱⲛϧ

Verily, verily, I say to you, that an hour cometh, which now is, when the dead will hear (the) voice of (the) Son of God, and they who will hear shall live.

Αληθως, αληθως σας λεγω οτι ερχεται ωρα, και ηδη ειναι, οτε οι νεκροι θελουσιν ακουσει την φωνην του Υιου του Θεου, και οι ακουσαντες θελουσι ζησει.

لأَنَّهُ كَمَا أَنَّ الآبَ لَهُ حَيَاةٌ فِي ذَاتِهِ، كَذَلِكَ أَعْطَى الابْنَ أَيْضًا أَنْ تَكُونَ لَهُ حَيَاةٌ فِي ذَاتِهِ،

כִּי כַּאֲשֶׁר לָאָב יֵשׁ חַיִּים בְּעַצְמוֹ כֵּן נָתַן גַּם־לַבֵּן לִהְיוֹת־לוֹ חַיִּים בְּעַצְמוֹ׃

Ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲅⲁⲣ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲱⲛϧ ϣⲟⲡ ϧⲉⲛ ⲫⲓⲱⲧ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲁϥⲧⲏⲓⲥ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲉϣⲏⲣⲓ ⲉⲑⲣⲉ ⲟⲩⲱⲛϧ ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ

For as there is life being in the Father, thus he gave to the Son also that life should be in him:

Διοτι καθως ο Πατηρ εχει ζωην εν εαυτω, ουτως εδωκε και εις τον Υιον να εχη ζωην εν εαυτω·

وَأَعْطَاهُ سُلْطَانًا أَنْ يَدِينَ أَيْضًا، لأَنَّهُ ابْنُ الإِنْسَانِ.

וְאַף־שָׁלְטָן נָתַן לוֹ לַעֲשׂוֹת מִשְׁפָּט כִּי בֶּן־אָדָם הוּא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϯⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲛⲁϥ ⲉⲑⲣⲉϥⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲟⲩϩⲁⲡ ϫⲉ ⲟⲩϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲣⲱⲙⲓ ⲡⲉ

and he gave authority to him to execute judgement, because (he) is a son of man.

και εξουσιαν εδωκεν εις αυτον να καμνη και κρισιν, διοτι ειναι Υιος ανθρωπου.

لَا تَتَعَجَّبُوا مِنْ هَذَا، فَإِنَّهُ تَأْتِي سَاعَةٌ فِيهَا يَسْمَعُ جَمِيعُ الَّذِينَ فِي الْقُبُورِ صَوْتَهُ،

אַל־תִּתְמְהוּ עַל־זֹאת כִּי הִנֵּה בָּאָה שָׁעָה וְיִשְׁמְעוּ כָּל־שֹׁכְנֵי קֶבֶר אֶת־קוֹלוֹ׃

Ⲙ̀ⲡⲉⲣⲉⲣϣⲫⲏⲣⲓ ϧⲉⲛ ⲫⲁⲓ ϫⲉ ⲥⲛⲏⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲟⲩⲛⲟⲩ ϩⲟⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲭⲏ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲙϩⲁⲩ ⲉⲩⲉ̀ⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲧⲉϥⲥⲙⲏ

Wonder not at this; because an hour cometh, when all who are in the sepulchres shall hear his voice,

Μη θαυμαζετε τουτο· διοτι ερχεται ωρα, καθ' ην παντες οι εν τοις μνημειοις θελουσιν ακουσει την φωνην αυτου,

فَيَخْرُجُ الَّذِينَ فَعَلُوا الصَّالِحَاتِ إِلَى قِيَامَةِ الْحَيَاةِ، وَالَّذِينَ عَمِلُوا السَّيِّئَاتِ إِلَى قِيَامَةِ الدَّيْنُونَةِ.

וְעָלוּ עֹשֵׂי הַטּוֹב לָקוּם לַחַיִּים וְעֹשֵׂי הָרַע לָקוּם לַדִּין׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲡⲉⲑⲛⲁⲛⲉⲩ ⲉⲩⲁ̀ⲛⲁⲥⲧⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ⲱⲛϧ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲡⲉⲧϩⲱⲟⲩ ⲉⲩⲁ̀ⲛⲁⲥⲧⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ⲕⲣⲓⲥⲓⲥ

and shall come forth; they who did the good (plur.) to a resurrection of life, and they who did the evil (plur.) to a resurrection of judgement.

και θελουσιν εξελθει οι πραξαντες τα αγαθα εις αναστασιν ζωης, οι δε πραξαντες τα φαυλα εις αναστασιν κρισεως.

أَنَا لَا أَقْدِرُ أَنْ أَفْعَلَ مِنْ نَفْسِي شَيْئًا. كَمَا أَسْمَعُ أَدِينُ، وَدَيْنُونَتِي عَادِلَةٌ، لأَنِّي لَا أَطْلُبُ مَشِيئَتِي بَلْ مَشِيئَةَ الآبِ الَّذِي أَرْسَلَنِي.

לֹא אוּכַל לַעֲשׂוֹת דָּבָר מִנַּפְשִׁי כַּאֲשֶׁר אֶשְׁמַע כֵּן אֶשְׁפֹּט וּמִשְׁפָּטִי צֶדֶק כִּי לֹא אֲבַקֵּשׁ רְצוֹנִי כִּי אִם־רְצוֹן הָאָב אֲשֶׁר שְׁלָחָנִי׃

Ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣϫⲟⲙ ⲛ̀ⲧⲁⲉⲣ ϩⲗⲓ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉ̀ϯⲥⲱⲧⲉⲙ ϯϯϩⲁⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁϩⲁⲡ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲟⲩⲙⲏⲓ ⲡⲉ ϫⲉ ⲛ̀ϯⲕⲱϯ ⲁⲛ ⲛ̀ⲥⲁ ⲡⲁⲟⲩⲱϣ ⲁⲗⲗⲁ ⲫⲟⲩⲱϣ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟⲓ

It is not possible that I should do anything of myself; as I hear, I judge: and my own judgement is true, because I seek not for my wish, but (the) wish of him who sent me.

Δεν δυναμαι εγω να καμνω απ' εμαυτου ουδεν. Καθως ακουω κρινω, και η κρισις η εμη δικαια ειναι· διοτι δεν ζητω το θελημα το εμον, αλλα το θελημα του πεμψαντος με Πατρος.

الشهادة عن الابن

«إِنْ كُنْتُ أَشْهَدُ لِنَفْسِي فَشَهَادَتِي لَيْسَتْ حَقًّا.

אִם־אָנֹכִי מֵעִיד עָלָי עֵדוּתִי לֹא נֶאֱמָנָה׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲁⲓϣⲁⲛⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ⲉⲑⲃⲏⲧ ⲧⲁⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲟⲩⲙⲏⲓ ⲁⲛ ⲧⲉ

If I should bear witness concerning myself, my witness is not true.

Εαν εγω μαρτυρω περι εμαυτου, η μαρτυρια μου δεν ειναι αληθης.

الَّذِي يَشْهَدُ لِي هُوَ آخَرُ، وَأَنَا أَعْلَمُ أَنَّ شَهَادَتَهُ الَّتِي يَشْهَدُهَا لِي هِيَ حَقٌ.

יֵשׁ אַחֵר הַמֵּעִיד עָלָי וְיָדַעְתִּי כִּי נֶאֱמָנָה עֵדוּתוֹ אֲשֶׁר־הוּא מֵעִיד עָלָי׃

Ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲡⲉⲧⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ⲉⲑⲃⲏⲧ ⲟⲩⲟϩ ϯⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲧⲉϥⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲟⲩⲙⲏⲓ ⲧⲉ ⲑⲏ ⲉⲧⲁϥⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲉⲑⲃⲏⲧ

Another beareth witness concerning me; and I know that his witness is true which he bare concerning me.

Αλλος ειναι ο μαρτυρων περι εμου, και εξευρω οτι ειναι αληθης η μαρτυρια, την οποιαν μαρτυρει περι εμου.

أَنْتُمْ أَرْسَلْتُمْ إِلَى يُوحَنَّا فَشَهِدَ لِلْحَقِّ.

אַתֶּם שְׁלַחְתֶּם אֶל־יוֹחָנָן וְהוּא הֵעִיד עֵדוּת אֱמֶת׃

Ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲁⲧⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲱⲣⲡ ϩⲁ ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛ̀ⲑⲙⲏⲓ

Ye sent to John, and he bare witness to (the) truth.

Σεις απεστειλατε προς τον Ιωαννην, και εμαρτυρησεν εις την αληθειαν·

وَأَنَا لَا أَقْبَلُ شَهَادَةً مِنْ إِنْسَانٍ، وَلكِنِّي أَقُولُ هَذَا لِتَخْلُصُوا أَنْتُمْ.

וַאֲנִי לֹא אֶקַּח לִי עֵדוּת מֵאָדָם אַךְ אָמַרְתִּי זֹאת לְמַעַן תִּוָּשֵׁעוּן׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲇⲉ ⲛⲁⲓϭⲓ ⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲁⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⲛⲁⲓ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲟϩⲉⲙ

But I was not receiving witness from [the] men: yet I say these (things) that ye might be saved.

εγω δε παρα ανθρωπου δεν λαμβανω την μαρτυριαν, αλλα λεγω ταυτα δια να σωθητε σεις.

كَانَ هُوَ السِّرَاجَ الْمُوقَدَ الْمُنِيرَ، وَأَنْتُمْ أَرَدْتُمْ أَنْ تَبْتَهِجُوا بِنُورِهِ سَاعَةً.

הוּא הָיָה הַנֵּר הַדֹּלֵק וְהַמֵּאִיר וְאַתֶּם רְצִיתֶם לָשׂוֹּשׂ כְּשָׁעָה לְאוֹרוֹ׃

Ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛⲉ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲡⲉ ⲡⲓϧⲏⲃⲥ ⲉⲑⲙⲟϩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲉⲣⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲇⲉ ⲁⲧⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲱϣ ⲉ̀ⲑⲉⲗⲏⲗ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲡⲣⲟⲥ ⲟⲩⲟⲩⲛⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲟⲩⲱⲓⲛⲓ

That (man), he was the lamp which was kindled, and which gave light; and ye were willing (lit. wished) to be gladdened for an hour in his light.

Εκεινος ητο ο λυχνος ο καιομενος και φεγγων, και σεις ηθελησατε να αγαλλιασθητε προς ωραν εις το φως αυτου.

وَأَمَّا أَنَا فَلِي شَهَادَةٌ أَعْظَمُ مِنْ يُوحَنَّا، لأَنَّ الأَعْمَالَ الَّتِي أَعْطَانِي الآبُ لأُكَمِّلَهَا، هَذِهِ الأَعْمَالُ بِعَيْنِهَا الَّتِي أَنَا أَعْمَلُهَا هِيَ تَشْهَدُ لِي أَنَّ الآبَ قَدْ أَرْسَلَنِي.

וְלִי עֵדוּת גְּדוֹלָה מֵעֵדוּת יוֹחָנָן הַמַּעֲשִׂים אֲשֶׁר נָתַן־לִי אָבִי לְהַשְׁלִימָם הַמַּעֲשִׂים הָאֵלֶּה אֲשֶׁר־אֲנִי עֹשֶׂה מְעִידִים עָלַי כִּי הָאָב שְׁלָחָנִי׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲇⲉ ⲟⲩⲟⲛϯ ⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲉ̀ⲛⲁⲁⲥ ⲉ̀ⲑⲁ ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲅⲁⲣ ⲉⲧⲁϥⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ⲛⲏⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲁⲓⲱⲧ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲁϫⲟⲕⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲑⲱⲟⲩ ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ̀ ⲉ̀ϯⲣⲁ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲥⲉⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ϧⲁⲣⲟⲓ ϫⲉ ⲫⲓⲱⲧ ⲡⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟⲓ

But I have witness greater than that of John: for the works which my Father gave to me, that I might finish them, the works themselves which I do, bear witness about me that the Father sent me.

Αλλ' εγω εχω την μαρτυριαν μεγαλητεραν της του Ιωαννου· διοτι τα εργα, τα οποια μοι εδωκεν ο Πατηρ δια να τελειωσω αυτα, αυτα τα εργα, τα οποια εγω πραττω, μαρτυρουσι περι εμου οτι ο Πατηρ με απεστειλε·

وَالآبُ نَفْسُهُ الَّذِي أَرْسَلَنِي يَشْهَدُ لِي. لَمْ تَسْمَعُوا صَوْتَهُ قَطُّ، وَلَا أَبْصَرْتُمْ هَيْئَتَهُ،

וְהָאָב אֲשֶׁר שְׁלָחַנִי הוּא מֵעִיד עָלָי וְאַתֶּם אֶת־קוֹלוֹ לֹא־שְׁמַעְתֶּם מֵעוֹלָם וּתְמוּנָתוֹ לֹא רְאִיתֶם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲓⲱⲧ ⲡⲉⲧⲁϥⲟⲩⲟⲣⲡⲧ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲡⲉⲧⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ⲉⲑⲃⲏⲧ ⲟⲩⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉⲥⲙⲏ ⲛ̀ⲧⲁϥ ⲉ̀ⲛⲉϩ ⲟⲩⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲩ ⲉⲥⲙⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲁϥ

And the Father who sent me, himself beareth witness concerning me. Neither heard ye ever his voice, nor saw his form.

και ο πεμψας με Πατηρ, αυτος εμαρτυρησε περι εμου. Ουτε φωνην αυτου ηκουσατε πωποτε ουτε οψιν αυτου ειδετε.

وَلَيْسَتْ لَكُمْ كَلِمَتُهُ ثَابِتَةً فِيكُمْ، لأَنَّ الَّذِي أَرْسَلَهُ هُوَ لَسْتُمْ أَنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِهِ.

וּדְבָרוֹ אֵינֶנּוּ שֹׁכֵן בְּקִרְבְּכֶם כִּי אֵינְכֶם מַאֲמִינִים לִשְׁלוּחוֹ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϥⲥⲁϫⲓ ϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲁⲛ ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟϥ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲣⲟϥ

And his word is not in you, because him whom he sent ye believed not.

Και τον λογον αυτου δεν εχετε μενοντα εν εαυτοις, διοτι σεις δεν πιστευετε εις τουτον, τον οποιον εκεινος απεστειλεν.

فَتِّشُوا الْكُتُبَ لأَنَّكُمْ تَظُنُّونَ أَنَّ لَكُمْ فِيهَا حَيَاةً أَبَدِيَّةً. وَهِيَ الَّتِي تَشْهَدُ لِي.

דִּרְשׁוּ בַכְּתָבִים אֲשֶׁר תֹּאמְרוּ שֶׁיֵּשׁ לָכֶם חַיֵּי עוֹלָם בָּהֶם וְהֵמָּה הַמְּעִידִים עָלָי׃

Ϧⲟⲧϧⲉⲧ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲅⲣⲁⲫⲏ ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲙⲉⲩⲓ̀ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲱⲛϧ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ ϣⲟⲡ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲱⲟⲩ ⲉⲧⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ⲉⲑⲃⲏⲧ

Search in the scriptures, of which ye think that there is eternal life being in them; and they bear witness concerning me;

Ερευνατε τας γραφας, διοτι σεις νομιζετε οτι εν αυταις εχετε ζωην αιωνιον· και εκειναι ειναι αι μαρτυρουσαι περι εμου·

وَلَا تُرِيدُونَ أَنْ تَأْتُوا إِلَيَّ لِتَكُونَ لَكُمْ حَيَاةٌ.

וְאַתֶּם אֵינְכֶם רוֹצִים לָבוֹא אֵלָי לִהְיוֹת לָכֶם חַיִּים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲱϣ ⲁⲛ ⲉ̀ⲓ̀ ϩⲁⲣⲟⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲱⲛϧ ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ

and ye wish not to come to me, that life might be to you.

πλην δεν θελετε να ελθητε προς εμε, δια να εχητε ζωην.

«مَجْدًا مِنَ النَّاسِ لَسْتُ أَقْبَلُ،

לֹא־אֶקַּח כָּבוֹד מִבְּנֵי אָדָם׃

Ⲛ̀ϯⲛⲁϭⲓⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲣⲱⲙⲓ ⲁⲛ

I will not receive glory from man.

Δοξαν παρα ανθρωπων δεν λαμβανω·

وَلكِنِّي قَدْ عَرَفْتُكُمْ أَنْ لَيْسَتْ لَكُمْ مَحَبَّةُ اللهِ فِي أَنْفُسِكُمْ.

אָכֵן יָדַעְתִּי אֶתְכֶם כִּי אֵין־אַהֲבַת אֱלֹהִים בְּקִרְבְּכֶם׃

Ⲁⲗⲗⲁ ⲁⲓⲉⲙⲓ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ϯⲁ̀ⲅⲁⲡⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ϣⲟⲡ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲁⲛ

But I knew you, that the love of God is not in you.

αλλα σας εγνωρισα οτι την αγαπην του Θεου δεν εχετε εν εαυτοις·

أَنَا قَدْ أَتَيْتُ بِاسْمِ أَبِي وَلَسْتُمْ تَقْبَلُونَنِي. إِنْ أَتَى آخَرُ بِاسْمِ نَفْسِهِ فَذَلِكَ تَقْبَلُونَهُ.

אֲנִי הִנֵּה בָאתִי בְּשֵׁם אָבִי לֹא קִבַּלְתֶּם אֹתִי וְאִם־יָבֹא אַחֵר בְּשֵׁם עַצְמוֹ אֹתוֹ תְקַבֵּלוּ׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲁⲓⲓ̀ ϧⲉⲛ ⲫⲣⲁⲛ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲧⲉⲛϭⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲁⲛ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲇⲉ ⲓ̀ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲧⲉⲫⲱϥ ⲛ̀ⲣⲁⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϭⲓⲧϥ

I came in (the) name of my Father, and ye receive me not; and if another should come in his own name, ye will receive him.

εγω ηλθον εν τω ονοματι του Πατρος μου, και δεν με δεχεσθε· εαν αλλος ελθη εν τω ονοματι εαυτου, εκεινον θελετε δεχθη.

كَيْفَ تَقْدِرُونَ أَنْ تُؤْمِنُوا وَأَنْتُمْ تَقْبَلُونَ مَجْدًا بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ، وَالْمَجْدُ الَّذِي مِنَ الإِلَهِ الْوَاحِدِ لَسْتُمْ تَطْلُبُونَهُ؟

אֵיךְ תּוּכְלוּ לְהַאֲמִין אַתֶּם הַלּקְחִים כָּבוֹד אִישׁ מֵאֵת רֵעֵהוּ וְאֶת־הַכּבוֹד אֲשֶׁר מֵאֵת־הָאֱלֹהִים הַיָּחִיד לֹא תְּבַקֵּשׁוּ׃

Ⲡⲱⲥ ⲟⲩⲟⲛ ϣϫⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲛⲁϩϯ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛϭⲓⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲏⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲧⲉⲧⲉⲛⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲱϥ ⲁⲛ

How is it possible for you to believe, receiving glory from one another, and (the) glory from the one alone, ye seek not for?

Πως δυνασθε σεις να πιστευσητε, οιτινες λαμβανετε δοξαν ο εις παρα του αλλου, και δεν ζητειτε την δοξαν την παρα του μονου Θεου;

«لاَ تَظُنُّوا أَنِّي أَشْكُوكُمْ إِلَى الآبِ. يُوجَدُ الَّذِي يَشْكُوكُمْ وَهُوَ مُوسَى، الَّذِي عَلَيْهِ رَجَاؤُكُمْ.

אַל־תַּחְשְׁבוּ כִּי אָנֹכִי אֶטְעֹן עֲלֵיכֶם לִפְנֵי אָבִי משֶׁה אֲשֶׁר־לוֹ תְיַחֵלוּ הוּא הַטֹּעֵן עֲלֵיכֶם׃

Ⲙⲏ ⲧⲉⲧⲉⲛⲙⲉⲩⲓ̀ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉⲑⲛⲁⲉⲣⲕⲁⲧⲏⲅⲟⲣⲓⲛ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲫⲓⲱⲧ ⲟⲩⲟⲛ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁⲉⲣⲕⲁⲧⲏⲅⲟⲣⲓⲛ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ ⲙⲱⲩⲥⲏⲥ ⲫⲏ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲉⲧⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲉⲣϩⲉⲗⲡⲓⲥ ⲉ̀ⲣⲟϥ

Think ye that I will accuse you to the Father? there is (one) who will accuse you: Moses, in whom ye hoped.

Μη νομιζετε οτι εγω θελω σας κατηγορησει προς τον Πατερα· υπαρχει ο κατηγορος σας ο Μωυσης, εις τον οποιον σεις ηλπισατε.

لأَنَّكُمْ لَوْ كُنْتُمْ تُصَدِّقُونَ مُوسَى لَكُنْتُمْ تُصَدِّقُونَنِي، لأَنَّهُ هُوَ كَتَبَ عَنِّي.

כִּי לוּ תַאֲמִינוּ לְמשֶׁה גַּם־לִי תַאֲמִינוּ כִּי הוּא כָּתַב עָלָי׃

Ⲉ̀ⲛⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ ⲅⲁⲣ ⲉ̀ⲙⲱⲩⲥⲏⲥ ⲛⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ϩⲱ ⲡⲉ ⲉⲧⲁ ⲫⲏ ⲅⲁⲣ ⲥϧⲁⲓ ⲉⲑⲃⲏⲧ

For if ye believed (imperf.) Moses, ye would believe me also, for he wrote concerning me.

Διοτι εαν επιστευετε εις τον Μωυσην, ηθελετε πιστευσει εις εμε· επειδη περι εμου εκεινος εγραψεν.

فَإِنْ كُنْتُمْ لَسْتُمْ تُصَدِّقُونَ كُتُبَ ذَاكَ، فَكَيْفَ تُصَدِّقُونَ كَلاَمِي؟»

וְאִם־לִכְתָבָיו אֵינְכֶם מַאֲמִינִים אֵיךְ תַאֲמִינוּ לִדְבָרָי׃

Ⲓⲥϫⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ ⲁⲛ ⲉ̀ⲛⲓⲥϧⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲡⲱⲥ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲛⲁⲥⲁϫⲓ

If ye believe not the writings of that (man), how believe ye my words?'

Εαν δε εις τα γεγραμμενα εκεινου δεν πιστευητε, πως θελετε πιστευσει εις τους ιδικους μου λογους;

إصحاح 6

إشباع الخمسة الآلاف رجل

بَعْدَ هَذَا مَضَى يَسُوعُ إِلَى عَبْرِ بَحْرِ الْجَلِيلِ، وَهُوَ بَحْرُ طَبَرِيَّةَ.

וַיְהִי אַחֲרֵי־כֵן וַיֵּצֵא יֵשׁוּעַ אֶל־עֵבֶר יָם־הַגָּלִיל אֲשֶׁר לְטִיבַרְיָה׃

Ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉⲙⲏⲣ ⲙ̀ⲫⲓⲟⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲅⲁⲗⲓⲗⲉⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲓⲃⲉⲣⲓⲁⲇⲟⲥ

After these (things) Jesus went across the sea of Galilee of Tiberiados.

Μετα ταυτα ανεχωρησεν ο Ιησους περαν της θαλασσης της Γαλιλαιας της Τιβεριαδος·

وَتَبِعَهُ جَمْعٌ كَثِيرٌ لأَنَّهُمْ أَبْصَرُوا آيَاتِهِ الَّتِي كَانَ يَصْنَعُهَا فِي الْمَرْضَى.

וַיֵּלְכוּ אַחֲרָיו הֲמוֹן עַם־רָב כִּי רָאוּ אוֹתֹתָיו אֲשֶׁר עָשָׂה עִם־הַחוֹלִים׃

Ⲛⲁϥⲙⲟϣⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ⲥⲱϥ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲉϥⲟϣ ϫⲉ ⲛⲁⲩⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲛⲓⲙⲏⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲛⲁϥⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲧϣⲱⲛⲓ

And a great multitude was walking after him, because they were seeing the signs which he was doing among them who are sick.

και ηκολουθει αυτον οχλος πολυς, διοτι εβλεπον τα θαυματα αυτου, τα οποια εκαμνεν επι των ασθενουντων.

فَصَعِدَ يَسُوعُ إِلَى جَبَلٍ وَجَلَسَ هُنَاكَ مَعَ تَلاَمِيذِهِ.

וַיַּעַל יֵשׁוּעַ עַל־הָהָר וַיֵּשֶׁב־שָׁם הוּא וְתַלְמִידָיו׃

Ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥϩⲉⲙⲥⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲡⲉ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ

Jesus went up on the mountain, and he was sitting there with his disciples.

Ανεβη δε εις το ορος ο Ιησους και εκει εκαθητο μετα των μαθητων αυτου.

وَكَانَ الْفِصْحُ، عِيدُ الْيَهُودِ، قَرِيبًا.

וִימֵי הַפֶּסַח חַג הַיְּהוּדִים קָרְבוּ לָבוֹא׃

Ⲛⲉ ⲁϥϧⲱⲛⲧ ⲇⲉ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲡⲁⲥⲭⲁ ⲡϣⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ

And the passover, (the) feast of the Jews, had approached.

Επλησιαζε δε το πασχα, η εορτη των Ιουδαιων.

فَرَفَعَ يَسُوعُ عَيْنَيْهِ وَنَظَرَ أَنَّ جَمْعًا كَثِيرًا مُقْبِلٌ إِلَيْهِ، فَقَالَ لِفِيلُبُّسَ: «مِنْ أَيْنَ نَبْتَاعُ خُبْزًا لِيَأْكُلَ هَؤُلاَءِ؟»

וַיִּשָּׂא יֵשׁוּעַ אֶת־עֵינָיו וַיַּרְא עַם־רַב בָּא אֵלָיו וַיֹּאמֶר אֶל־פִּילִפּוֹס מֵאַיִן נִקְנֶה־לָהֶם לֶחֶם לֶאֱכֹל׃

Ⲉⲧⲁϥϥⲁⲓ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲛⲉϥⲃⲁⲗ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥⲛⲁⲩ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲙ̀ⲙⲏϣ ⲛⲏⲟⲩ ϩⲁⲣⲟϥ ⲡⲉϫⲁϥ ⲙ̀ⲫⲓⲗⲓⲡⲡⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲛⲛⲁϫⲉⲙ ⲱⲓⲕ ⲑⲱⲛ ⲉ̀ϣⲱⲡ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲟⲩⲱⲙ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲁⲓ

Jesus then having lifted up his eyes, and having seen that there is a great multitude come to him, said to Philip: 'Where are we to find bread to buy, that these may eat?'

Υψωσας λοιπον ο Ιησους τους οφθαλμους και ιδων οτι πολυς οχλος ερχεται προς αυτον, λεγει προς τον Φιλιππον· Ποθεν θελομεν αγορασει αρτους, δια να φαγωσιν ουτοι;

وَإِنَّمَا قَالَ هَذَا لِيَمْتَحِنَهُ، لأَنَّهُ هُوَ عَلِمَ مَا هُوَ مُزْمِعٌ أَنْ يَفْعَلَ.

וְאַךְ לְנַסּוֹת אֹתוֹ דִּבֶּר־זֹאת כִּי הוּא יָדַע אֶת־אֲשֶׁר יַעֲשֶׂה׃

Ⲫⲁⲓ ⲇⲉ ⲁϥϫⲟϥ ⲉϥⲉⲣⲡⲓⲣⲁⲍⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲅⲁⲣ ⲛⲁϥⲥⲱⲟⲩⲛ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉⲧⲉⲛⲁϥⲣⲱⲟⲩϣ ⲉ̀ⲁⲓϥ

And this he said tempting him; for he was knowing what he was intending to do.

Ελεγε δε τουτο δοκιμαζων αυτον· διοτι αυτος ηξευρε τι εμελλε να καμη.

أَجَابَهُ فِيلُبُّسُ: «لاَ يَكْفِيهِمْ خُبْزٌ بِمِئَتَيْ دِينَارٍ لِيَأْخُذَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ شَيْئًا يَسِيرًا».

וַיַּעַן אֹתוֹ פִּילִפּוֹס לֶחֶם בְּמָאתַיִם דִּינָר לֹא־יִמְצָא לָקַחַת לָהֶם אִישׁ אִישׁ מְעָט׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛⲁϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲓⲗⲓⲡⲡⲟⲥ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲥ̅ ⲛ̀ⲥⲁⲑⲣⲉⲓ ⲛ̀ⲱⲓⲕ ⲛⲁⲣⲁϣⲟⲩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩϭⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲕⲟⲩϫⲓ ⲉ̀ⲫⲟⲩⲁⲓ

Philip answered him: Two hundred staters of bread will not suffice them, that they may take a little for each.'

Απεκριθη προς αυτον ο Φιλιππος· Διακοσιων δηναριων αρτοι δεν αρκουσιν εις αυτους, δια να λαβη ολιγον τι εκαστος αυτων.

قَالَ لَهُ وَاحِدٌ مِنْ تَلاَمِيذِهِ، وَهُوَ أَنْدَرَاوُسُ أَخُو سِمْعَانَ بُطْرُسَ:

וַיֹּאמֶר אֵלָיו אֶחָד מִתַּלְמִידָיו וְהוּא אַנְדְּרַי אֲחִי שִׁמְעוֹן פֶּטְרוֹס׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲉⲧⲉ ⲁⲛⲁⲇⲣⲉⲁⲥ ⲡⲉ ⲡⲥⲟⲛ ⲛ̀ⲥⲓⲙⲱⲛ ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ

One of his disciples, who is Andrew, (the) brother of Simon Peter, said to:

Λεγει προς αυτον εις εκ των μαθητων αυτου, Ανδρεας ο αδελφος Σιμωνος Πετρου·

«هُنَا غُلاَمٌ مَعَهُ خَمْسَةُ أَرْغِفَةِ شَعِيرٍ وَسَمَكَتَانِ، وَلكِنْ مَا هَذَا لِمِثْلِ هَؤُلاَءِ؟»

הִנֵּה אִתָּנוּ נַעַר אֲשֶׁר־לוֹ חָמֵשׁ כִּכְּרוֹת־לֶחֶם שְׂעֹרִים וּשְׁנֵי דָגִים אַךְ מָה־אֵלֶּה לְעַם־רַב כָּזֶה׃

Ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲁⲗⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲙⲁ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲉ̅ ⲛⲱⲓⲕ ⲛ̀ⲓⲱⲧ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲛⲉⲙ ⲧⲉⲃⲧ ⲃ̅ ⲁⲗⲗⲁ ⲉⲣⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲁⲫⲟϩ ⲉ̀ⲑⲱⲛ ⲛ̀ⲛⲁⲓⲙⲏϣ

There is a child here having five barley loaves and two fishes: but how far (lit. whither) will these go (lit. reach) for these multitudes?'

Εδω ειναι εν παιδαριον, το οποιον εχει πεντε αρτους κριθινους και δυο οψαρια· αλλα ταυτα τι ειναι εις τοσουτους;

فَقَالَ يَسُوعُ: «اجْعَلُوا النَّاسَ يَتَّكِئُونَ». وَكَانَ فِي الْمَكَانِ عُشْبٌ كَثِيرٌ، فَاتَّكَأَ الرِّجَالُ وَعَدَدُهُمْ نَحْوُ خَمْسَةِ آلاَفٍ.

וַיֹּאמֶר יֵשׁוּעַ צַוּוּ אֶת־הָעָם לָשֶׁבֶת אָרְצָה וִירַק דֶּשֶׁא לָרֹב הָיָה בַּמָּקוֹם הַהוּא וַיֵּשְׁבוּ לָאָרֶץ כַּחֲמֵשֶׁת אֲלָפִים אִישׁ בְּמִסְפָּר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲙⲁⲣⲉ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲣⲟⲑⲃⲟⲩ ⲛⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲇⲉ ⲛ̀ⲥⲓⲙ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲁⲩⲣⲟⲑⲃⲟⲩ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲥⲓⲙ ⲧⲟⲩⲏⲡⲓ ⲉⲩⲉⲣ ⲉ̅ ⲛ̀ϣⲟ

And Jesus said: Let the men sit down to meat.' Now there was much grass in that place. The men then sat down to meat upon the grass; (in) their number making five thousand.

Ειπε δε ο Ιησους· Καμετε τους ανθρωπους να καθησωσιν· ητο δε χορτος πολυς εν τω τοπω. Εκαθησαν λοιπον οι ανδρες τον αριθμον εως πεντακισχιλιοι.

وَأَخَذَ يَسُوعُ الأَرْغِفَةَ وَشَكَرَ، وَوَزَّعَ عَلَى التَّلاَمِيذِ، وَالتَّلاَمِيذُ أَعْطَوُا الْمُتَّكِئِينَ. وَكَذَلِكَ مِنَ السَّمَكَتَيْنِ بِقَدْرِ مَا شَاءُوا.

וַיִּקַּח יֵשׁוּעַ אֶת־כִּכְּרוֹת הַלֶּחֶם וַיְבָרֶךְ וַיִּתֵּן לְתַלְמִידָיו וְהַתַּלְמִידִים נָתְנוּ לַמְסֻבִּים וְכָכָה גַּם מִן־הַדָּגִים כְּאַוַּת נַפְשָׁם׃

Ⲁϥϭⲓ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲛⲓⲱⲓⲕ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥϣⲉⲡϩⲙⲟⲧ ⲁϥϯ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲑⲣⲟⲧⲉⲃ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲟⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲕⲉⲧⲉⲃⲧ ⲫⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁⲩⲟⲩⲁϣϥ

Jesus then took the loaves, and having given thanks, he gave to them who sat at meat: thus again of the fishes also, all that which they wished.

Και ελαβεν ο Ιησους τους αρτους και ευχαριστησας διεμοιρασεν εις τους μαθητας, οι δε μαθηται εις τους καθημενους· ομοιως και εκ των οψαριων οσον ηθελον.

فَلَمَّا شَبِعُوا، قَالَ لِتَلاَمِيذِهِ: «اجْمَعُوا الْكِسَرَ الْفَاضِلَةَ لِكَيْ لَا يَضِيعَ شَيْءٌ».

וַיְהִי כַּאֲשֶׁר שָׂבְעוּ וַיֹּאמֶר אֶל־תַּלְמִידָיו אִסְפוּ אֶת־פְּתוֹתֵי הַלֶחֶם אֲשֶׁר נוֹתָרוּ לְמַעַן אֲשֶׁר לֹא־יֹאבַד מְאוּמָה׃

Ϩⲟⲧⲉ ⲟⲩⲛ ⲉⲧⲁⲩⲥ̀ⲓ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛ̀ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ϫⲉ ⲑⲱⲟⲩϯ ⲛ̀ⲛⲓⲗⲁⲕϩ ⲉⲧⲁⲩⲉⲣϩⲟⲩⲟ ϫⲉ ⲛ̀ⲛⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲧⲁⲕⲟ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ

When then they were satisfied, he said to his disciples: Gather the fragments which remained over, that there shall not be loss of them.'

Αφου δε εχορτασθησαν, λεγει προς τους μαθητας αυτους· Συναξατε τα περισσευσαντα κλασματα, δια να μη χαθη τιποτε.

فَجَمَعُوا وَمَلأُوا اثْنَتَيْ عَشْرَةَ قُفَّةً مِنَ الْكِسَرِ، مِنْ خَمْسَةِ أَرْغِفَةِ الشَّعِيرِ، الَّتِي فَضَلَتْ عَنِ الآكِلِينَ.

וַיַּאַסְפוּ וַיְמַלְאוּ שְׁנֵים־עָשָׂר סַלִּים מִפְּתוֹתֵי חֲמֵשׁ כִּכְּרוֹת־לֶחֶם הַשְּׂעֹרִים הַנּוֹתָרִים לְאֹכְלֵיהֶם׃

Ⲁⲩⲑⲱⲟⲩϯ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲉⲣϩⲟⲩⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲙⲁϩ ⲓ̅ⲃ̅ ⲛ̀ⲕⲟⲧ ⲛ̀ⲗⲁⲕϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉ̅ ⲛ̀ⲱⲓⲕ ⲛ̀ⲓⲱⲧ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲉⲣϩⲟⲩⲟ ⲉ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲟⲩⲱⲙ

They gathered the (fragments) which remained over, and they filled twelve baskets with (ft) fragments of the five barley loaves which remained over to them who ate.

Εσυναξαν λοιπον και εγεμισαν δωδεκα κοφινους κλασματων εκ των πεντε αρτων των κριθινων, τα οποια επερισσευσαν εις τους φαγοντας.

فَلَمَّا رَأَى النَّاسُ الآيَةَ الَّتِي صَنَعَهَا يَسُوعُ قَالُوا: «إِنَّ هَذَا هُوَ بِالْحَقِيقَةِ النَّبِيُّ الآتِي إِلَى الْعَالَمِ!»

וַיְהִי כִּרְאוֹת הָאֲנָשִׁים אֶת־הָאוֹת הַזֶּה אֲשֶׁר עָשָׂה יֵשׁוּעַ וַיֹּאמְרוּ הִנֵּה־זֶה הוּא בֶאֱמֶת הַנָּבִיא הַבָּא לָעוֹלָם׃

Ϩⲟⲧⲉ ⲟⲩⲛ ⲉⲧⲁⲩⲛⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲉ̀ⲛⲓⲙⲏⲓⲛⲓ ⲉⲧⲁϥⲁⲓⲧⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲁⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲡⲉ ϫⲉ ⲧⲁⲫⲙⲏⲓ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲓⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲉⲑⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ

When then the men saw the signs which Jesus did, they were saying, that truly this is the prophet who cometh to the world.

Οι ανθρωποι λοιπον, ιδοντες το θαυμα, το οποιον εκαμεν ο Ιησους, ελεγον οτι Ουτος ειναι αληθως ο προφητης ο μελλων να ελθη εις τον κοσμον.

وَأَمَّا يَسُوعُ فَإِذْ عَلِمَ أَنَّهُمْ مُزْمِعُونَ أَنْ يَأْتُوا وَيَخْتَطِفُوهُ لِيَجْعَلُوهُ مَلِكًا، انْصَرَفَ أَيْضًا إِلَى الْجَبَلِ وَحْدَهُ.

וַיֵּדַע יֵשׁוּעַ כִּי־יָבֹאוּ וְיִתְפְּשׂוֹּ בוֹ לְהַמְלִיכוֹ וַיִּמָּלֵט עוֹד הַפַּעַם אֶל־הָהָר הוּא לְבַדּוֹ׃

Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲇⲉ ⲉⲧⲁϥⲛⲁⲩ ϫⲉ ⲥⲉⲣⲱⲟⲩϣ ⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ϩⲟⲗⲙⲉϥ ⲉ̀ⲁⲓϥ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲟ ⲁϥⲉⲣⲁ̀ⲛⲁⲭⲱⲣⲓⲛ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ

And Jesus having seen that they intend to come to take him by force, to make him king, withdrew upon the mountain himself alone.

Ο Ιησους λοιπον γνωρισας οτι μελλουσι να ελθωσι και να αρπασωσιν αυτον, δια να καμωσιν αυτον βασιλεα, ανεχωρησε παλιν εις το ορος αυτος μονος.

معجزة المشي على الماء

وَلَمَّا كَانَ الْمَسَاءُ نَزَلَ تَلاَمِيذُهُ إِلَى الْبَحْرِ،

וַיְהִי בָעֶרֶב וַיֵּרְדוּ תַלְמִידָיו אֶל־הַיָּם וַיָּבֹאוּ בָאֳנִיָּה וַיַּעַבְרוּ אֶל־עֵבֶר הַיָּם אֶל־כְּפַר־נַחוּם׃

Ⲉⲧⲁ ⲣⲟⲩϩⲓ ⲇⲉ ϣⲱⲡⲓ ⲁⲩⲓ̀ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲫⲓⲟⲙ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ

And evening having come, his disciples came down to the sea;

Καθως δε εγεινεν εσπερα, κατεβησαν οι μαθηται αυτου εις την θαλασσαν,

فَدَخَلُوا السَّفِينَةَ وَكَانُوا يَذْهَبُونَ إِلَى عَبْرِ الْبَحْرِ إِلَى كَفْرِنَاحُومَ. وَكَانَ الظَّلاَمُ قَدْ أَقْبَلَ، وَلَمْ يَكُنْ يَسُوعُ قَدْ أَتَى إِلَيْهِمْ.

וַיְכַס אֹתָם הַחשֶׁךְ וְיֵשׁוּעַ לֹא־בָא אֲלֵיהֶם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁⲩⲁⲗⲏⲓ ⲉ̀ⲡⲓϫⲟⲓ ⲛⲁⲩⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲙⲏⲣ ⲙ̀ⲫⲓⲟⲙ ⲉ̀ⲕⲁⲫⲁⲣⲛⲁⲟⲩⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉ ⲁ ⲧⲭⲉⲙⲥ ϩⲏⲇⲏ ϣⲱⲡⲓ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲉϥⲓ̀ ϩⲁⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅

and having entered into the ship, they were coming across the sea to Kapharnaum. And (the) dusk had now come, and Jesus had not yet come to them.

και εμβαντες εις το πλοιον, ηρχοντο περαν της θαλασσης εις Καπερναουμ. Και ειχεν ηδη γεινει σκοτος και ο Ιησους δεν ειχεν ελθει προς αυτους,

وَهَاجَ الْبَحْرُ مِنْ رِيحٍ عَظِيمَةٍ تَهُبُّ.

וַיִּסָּעֵר הַיָּם כִּי־רוּחַ גְּדוֹלָה הָיָתָה׃

Ⲫⲓⲟⲙ ⲇⲉ ⲛⲁϥⲛⲏⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲉϩⲥⲓ ⲡⲉ ⲉϥⲛⲓϥⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲑⲏⲟⲩ

And the sea was being (lit. coming) disturbed (lit. awake), a great wind blowing.

και η θαλασσα υψονετο, επειδη επνεε δυνατος ανεμος.

فَلَمَّا كَانُوا قَدْ جَذَّفُوا نَحْوَ خَمْسٍ وَعِشْرِينَ أَوْ ثَلاَثِينَ غَلْوَةً، نَظَرُوا يَسُوعَ مَاشِيًا عَلَى الْبَحْرِ مُقْتَرِبًا مِنَ السَّفِينَةِ، فَخَافُوا.

וְהֵם חָתְרוּ בְּמִשּׁוֹטֵיהֶם כְּעֶשְׂרִים וְחָמֵשׁ אוֹ שְׁלשִׁים רִיס וַיִּרְאוּ אֶת־יֵשׁוּעַ מְהַלֵּךְ עַל־הַיָּם הָלוֹךְ וְקָרֵב אֶל־הָאֳנִיָּה וַיִּירָאוּ׃

Ⲉⲧⲁⲩⲟⲩⲉⲓ ⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛⲁⲩ ⲕⲉ ⲛ̀ⲥⲧⲁⲇⲓⲟⲛ ⲓⲉ ⲗ̅ ⲁⲩⲛⲁⲩ ⲉ̀Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉϥⲙⲟϣⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲫⲓⲟⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥϧⲱⲛⲧ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉ̀ⲡⲓϫⲟⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲉⲣϩⲟϯ

Having then been distant about twenty-five stadia or thirty, they saw Jesus walking upon the sea, and drawing himself near to the ship, and they feared.

Αφου λοιπον εκωπηλατησαν ως εικοσιπεντε η τριακοντα σταδια βλεπουσι τον Ιησουν περιπατουντα επι της θαλασσης και πλησιαζοντα εις το πλοιον, και εφοβηθησαν.

فَقَالَ لَهُمْ: «أَنَا هُوَ، لَا تَخَافُوا!»

וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם אֲנִי הוּא אַל־תִּירָאוּ׃

Ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲣⲉⲣϩⲟϯ

But he said to them: I am (he), fear not.'

Εκεινος δε λεγει προς αυτους· Εγω ειμαι· μη φοβεισθε.

فَرَضُوا أَنْ يَقْبَلُوهُ فِي السَّفِينَةِ. وَلِلْوَقْتِ صَارَتِ السَّفِينَةُ إِلَى الأَرْضِ الَّتِي كَانُوا ذَاهِبِينَ إِلَيْهَا.

וַיּוֹאִילוּ לָקַחַת אֹתוֹ אֶל־תּוֹךְ הָאֳנִיָּה וּכְרֶגַע הִגִּיעָה הָאֳנִיָּה לָאָרֶץ אֲשֶׁר הֵם הֹלְכִים שָׁמָּה׃

Ⲛⲁⲩⲟⲩⲱϣ ⲟⲩⲛ ⲡⲉ ⲉ̀ⲧⲁⲗⲟϥ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲓϫⲟⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲁⲧⲟⲧϥ ⲁ ⲡⲓϫⲟⲓ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲡⲓⲭⲣⲟ ⲉ̀ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲉ̀ⲛⲁⲩⲛⲁϣⲉ ⲉ̀ⲣⲟϥ

They were wishing then to take (lit. place) him into the ship with them, and immediately the ship came to the shore to the land to which they were to go.

Ηθελον λοιπον να λαβωσιν αυτον εις το πλοιον, και παρευθυς το πλοιον εφθασεν εις την γην, εις την οποιαν υπηγαινον.

وَفِي الْغَدِ لَمَّا رَأَى الْجَمْعُ الَّذِينَ كَانُوا وَاقِفِينَ فِي عَبْرِ الْبَحْرِ أَنَّهُ لَمْ تَكُنْ هُنَاكَ سَفِينَةٌ أُخْرَى سِوَى وَاحِدَةٍ، وَهِيَ تِلْكَ الَّتِي دَخَلَهَا تَلاَمِيذُهُ، وَأَنَّ يَسُوعَ لَمْ يَدْخُلِ السَّفِينَةَ مَعَ تَلاَمِيذِهِ بَلْ مَضَى تَلاَمِيذُهُ وَحْدَهُمْ.

וַיְהִי מִמָּחֳרָת וַיַּרְא הֲמוֹן הָעָם הָעֹמֵד מֵעֵבֶר לַיָּם כִּי אֵין שָׁם אֳנִיָּה כִּי אִם־אַחַת אֲשֶׁר יָרְדוּ־בָהּ תַּלְמִידָיו וְכִי יֵשׁוּעַ לֹא־יָרַד עִם־תַּלְמִידָיו בָּאֳנִיָּה אַךְ תַּלְמִידָיו לְבַדָּם נָסְעוּ מִזֶּה׃

Ⲉ̀ⲡⲉϥⲣⲁⲥϯ ⲇⲉ ⲡⲓⲙⲏϣ ⲉ̀ⲛⲁϥⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ϩⲓⲙⲏⲣ ⲙ̀ⲫⲓⲟⲙ ⲁⲩⲛⲁⲩ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲕⲉϫⲟⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉ̀ⲃⲏⲗ ⲉ̀ⲟⲩⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ϫⲉ ⲙ̀ⲡⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲁⲗⲏⲓ ⲉ̀ⲡⲓϫⲟⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲁⲗⲗⲁ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲛⲉ ⲉⲧⲁⲩϣⲉ ⲛⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧⲟⲩ

And on the (lit. his) morrow the multitude which was standing on the other side (lit. across) of the sea, saw (plur.) that there was (lit. is) not there another ship except one, and that Jesus entered not into the ship with his disciples, but his disciples had gone alone.

Τη επαυριον ο οχλος ο ισταμενος περαν της θαλασσης οτε ειδεν οτι πλοιαριον αλλο δεν ητο εκει ειμη εν, εκεινο εις το οποιον εισηλθον οι μαθηται αυτου, και οτι ο Ιησους δεν εισηλθε μετα των μαθητων αυτου εις το πλοιαριον, αλλα μονοι οι μαθηται αυτου ανεχωρησαν·

غَيْرَ أَنَّهُ جَاءَتْ سُفُنٌ مِنْ طَبَرِيَّةَ إِلَى قُرْبِ الْمَوْضِعِ الَّذِي أَكَلُوا فِيهِ الْخُبْزَ، إِذْ شَكَرَ الرَّبُّ.

וָאֳנִיּוֹת אֲחֵרוֹת בָּאוֹת מִטִּיבַרְיָה קָרְבוּ אֶל הַמָּקוֹם אֲשֶׁר אָכְלוּ־שָׁם אֶת־הַלֶּחֶם בְּבִרְכַּת הָאָדוֹן׃

Ⲁⲩⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ϩⲁⲛⲕⲉⲉϫⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲓⲃⲉⲣⲓⲁⲇⲟⲥ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁ ⲉⲧⲁⲩⲟⲩⲱⲙ ⲙ̀ⲡⲓⲱⲓⲕ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉⲧⲁϥϣⲉⲡϩⲙⲟⲧ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅

Other ships came from Tiberiados near the place in which they ate the bread, the Lord having given thanks over it.

ηλθον δε αλλα πλοιαρια εκ της Τιβεριαδος πλησιον του τοπου, οπου εφαγον τον αρτον, αφου ο Κυριος ευχαριστησεν·

فَلَمَّا رَأَى الْجَمْعُ أَنَّ يَسُوعَ لَيْسَ هُوَ هُنَاكَ وَلَا تَلاَمِيذُهُ، دَخَلُوا هُمْ أَيْضًا السُّفُنَ وَجَاءُوا إِلَى كَفْرِنَاحُومَ يَطْلُبُونَ يَسُوعَ.

וַיְהִי כִּרְאוֹת הֲמוֹן הָעָם כִּי אֵין יֵשׁוּעַ שָׁם אַף־לֹא תַלְמִידָיו וַיֵּרְדוּ גַם־הֵם בָּאֳנִיּוֹת וַיָּבֹאוּ אֶל־כְּפַר־נַחוּם לְבַקֵּשׁ אֶת־יֵשׁוּעַ׃

Ϩⲟⲧⲉ ⲟⲩⲛ ⲉⲧⲁⲩⲛⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲙⲏϣ ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲁⲛ ⲟⲩⲇⲉ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲁⲩⲁⲗⲏⲓ ⲛ̀ⲑⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲛⲓⲉϫⲏⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲓ̀ ⲉ̀ⲕⲁⲫⲁⲣⲛⲁⲟⲩⲱⲙ ⲉⲩⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲁ Ⲓⲏ̅ⲥ̅

When then the multitudes saw that Jesus (was) not there, nor his disciples, they themselves entered into the ships, and they came to Kapharnaum, seeking for Jesus.

οτε λοιπον ειδεν ο οχλος οτι ο Ιησους δεν ειναι εκει, ουδε οι μαθηται αυτου, εισηλθον και αυτοι εις τα πλοια και ηλθον εις Καπερναουμ ζητουντες τον Ιησουν.

أنا هو خبز الحياة

وَلَمَّا وَجَدُوهُ فِي عَبْرِ الْبَحْرِ، قَالُوا لَهُ: «يَا مُعَلِّمُ، مَتَى صِرْتَ هُنَا؟»

וַיִּמְצְאוּ אֹתוֹ מֵעֵבֶר הַיָּם וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו רַבִּי מָתַי בָּאתָ הֲלֹם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁⲩϫⲉⲙϥ ϩⲓⲙⲏⲣ ⲙ̀ⲫⲓⲟⲙ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲣⲁⲃⲃⲓ ⲉⲧⲁⲕⲓ̀ ⲉⲙⲛⲁⲓ ⲛ̀ⲑⲛⲁⲩ

And having found him across the sea, they said to him: Rabbi, when camest thou here

Και ευροντες αυτον περαν της θαλασσης, ειπον προς αυτον· Ραββι, ποτε ηλθες εδω;

أَجَابَهُمْ يَسُوعُ وَقَالَ: «الْحَقَّ الْحَقَّ أَقُولُ لَكُمْ: أَنْتُمْ تَطْلُبُونَنِي لَيْسَ لأَنَّكُمْ رَأَيْتُمْ آيَاتٍ، بَلْ لأَنَّكُمْ أَكَلْتُمْ مِنَ الْخُبْزِ فَشَبِعْتُمْ.

וַיַּעַן אֹתָם יֵשׁוּעַ וַיֹּאמַר אָמֵן אָמֵן אֲנִי אֹמֵר לָכֶם לֹא עַל־רְאוֹתְכֶם אֶת־הָאֹתוֹת תְּבַקְשׁוּנִי כִּי עַלּ־אֲשֶׁר אֲכַלְתֶּם מִן־הַלֶּחֶם וַתִּשְׂבָּעוּ׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲁⲙⲏⲛ ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲱⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲩ ⲉ̀ϩⲁⲛⲙⲏⲓⲛⲓ ⲁⲗⲗⲁ ϫⲉ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲱⲓⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲥⲓ

Jesus answered them and said: Verily, verily, I say to you, that ye sought for me not because ye saw signs, but because ye ate of the loaves and were satisfied.

Απεκριθη προς αυτους ο Ιησους και ειπεν· Αληθως, αληθως σας λεγω, με ζητειτε, ουχι διοτι ειδετε θαυματα, αλλα διοτι εφαγετε εκ των αρτων και εχορτασθητε.

اِعْمَلُوا لَا لِلطَّعَامِ الْبَائِدِ، بَلْ لِلطَّعَامِ الْبَاقِي لِلْحَيَاةِ الأَبَدِيَّةِ الَّذِي يُعْطِيكُمُ ابْنُ الإِنْسَانِ، لأَنَّ هَذَا اللهُ الآبُ قَدْ خَتَمَهُ».

אַל־תַּעַמְלוּ בַּמַּאֲכָל הָאֹבֵד כִּי אִם־בַּמַּאֲכָל הַקַּיָּם לְחַיֵּי עוֹלָם אֲשֶׁר בֶּן־הָאָדָם יִתְּנֶנּוּ לָכֶם כִּי־אֹתוֹ חָתַם אָבִיו הָאֱלֹהִים בְּחוֹתָמוֹ׃

Ⲁⲣⲓϩⲱⲃ ⲉ̀ϯϧⲣⲉ ⲁⲛ ⲉⲑⲛⲁⲧⲁⲕⲟ ⲁⲗⲗⲁ ϯϧⲣⲉ ⲉⲑⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⲉⲩⲱⲛϧ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ ⲑⲏ ⲉⲧⲉ ⲡϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲛⲁⲧⲏⲓⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲫⲁⲓ ⲅⲁⲣ ⲁ ⲫϯ ⲫⲓⲱⲧ ⲉⲣⲥⲫⲣⲁⲅⲓⲍⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ

Work, not the food which will perish, but the food which will abide to eternal life, that which (the) Son of (the) man will give to you; for this (one) God the Father sealed.'

Εργαζεσθε μη δια την τροφην την φθειρομενην, αλλα δια την τροφην την μενουσαν εις ζωην αιωνιον, την οποιαν ο Υιος του ανθρωπου θελει σας δωσει· διοτι τουτον εσφραγισεν ο Πατηρ ο Θεος.

فَقَالُوا لَهُ: «مَاذَا نَفْعَلُ حَتَّى نَعْمَلَ أَعْمَالَ اللهِ؟»

וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו מַה־נַּעֲשֶׂה לִפְעֹל פְּעֻלּוֹת אֱלֹהִים׃

Ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲟⲩⲛ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲁⲓϥ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲛⲉⲣϩⲱⲃ ⲉ̀ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ̀ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ

They said then to him: What shall (lit. will) we do, that we may work the works of God?'

Ειπον λοιπον προς αυτον· Τι να καμωμεν, δια να εργαζωμεθα τα εργα του Θεου;

أَجَابَ يَسُوعُ وَقَالَ لَهُمْ: «هَذَا هُوَ عَمَلُ اللهِ: أَنْ تُؤْمِنُوا بِالَّذِي هُوَ أَرْسَلَهُ».

וַיַּעַן יֵשׁוּעַ וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם זֹאת פְּעֻלַּת אֱלֹהִים אֲשֶׁר־תַּאֲמִינוּ בְמִי שֶׁהוּא שְׁלָחוֹ׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲓϩⲱⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟϥ

Jesus answered, he said to them: This is the work of God, that ye believe him whom he sent.'

Απεκριθη ο Ιησους και ειπε προς αυτους· Τουτο ειναι το εργον του Θεου, να πιστευσητε εις τουτον, τον οποιον εκεινος απεστειλε.

فَقَالُوا لَهُ: «فَأَيَّةَ آيَةٍ تَصْنَعُ لِنَرَى وَنُؤْمِنَ بِكَ؟ مَاذَا تَعْمَلُ؟

וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו מָה־הָאוֹת אֲשֶׁר תַּעֲשֶׂה לְמַעַן נִרְאֶה וְנַאֲמִין בָּךְ מַה־תִּפְעָל׃

Ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ⲟⲩⲛ ϫⲉ ⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲏⲓⲛⲓ ⲉⲧⲉⲕⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲛⲛⲁⲩ ⲛ̀ⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ⲟⲩ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲉⲧⲉⲕⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ

They said to him then: What sign doest thou, that we may see and believe thee? what work doest thou?

Τοτε ειπον προς αυτον· Τι σημειον λοιπον καμνεις συ, δια να ιδωμεν και πιστευσωμεν εις σε; τι εργαζεσαι;

آبَاؤُنَا أَكَلُوا الْمَنَّ فِي الْبَرِّيَّةِ، كَمَا هُوَ مَكْتُوبٌ: أَنَّهُ أَعْطَاهُمْ خُبْزًا مِنَ السَّمَاءِ لِيَأْكُلُوا».

אֲבוֹתֵינוּ אָכְלוּ אֶת־הַמָּן בַּמִּדְבָּר כַּכָּתוּב לֶחֶם מִן־הַשָּׁמַיִם נָתַן־לָמוֹ לֶאֱֱכֹל׃

Ⲁ ⲛⲉⲛⲓⲟϯ ⲟⲩⲱⲙ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲛⲛⲁ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϩⲓ ⲡϣⲁϥⲉ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲥϧⲏⲟⲩⲧ ϫⲉ ⲟⲩⲱⲓⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲁϥⲧⲏⲓϥ ⲛⲱⲟⲩ ⲉⲑⲣⲟⲩⲟⲩⲟⲙϥ

Our fathers ate the manna in (the) desert, according as it is written: "Bread from (the) heaven he gave to them to eat."'

οι πατερες ημων εφαγον το μαννα εν τη ερημω, καθως ειναι γεγραμμενον· Αρτον εκ του ουρανου εδωκεν εις αυτους να φαγωσιν.

فَقَالَ لَهُمْ يَسُوعُ: «الْحَقَّ الْحَقَّ أَقُولُ لَكُمْ: لَيْسَ مُوسَى أَعْطَاكُمُ الْخُبْزَ مِنَ السَّمَاءِ، بَلْ أَبِي يُعْطِيكُمُ الْخُبْزَ الْحَقِيقِيَّ مِنَ السَّمَاءِ،

וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם יֵשׁוּעַ אָמֵן אָמֵן אֲנִי אֹמֵר לָכֶם לֹא משֶׁה נָתַן לָכֶם אֶת־הַלֶּחֶם מִן־הַשָּׁמָיִם כִּי־אָבִי נֹתֵן לָכֶם אֶת־הַלֶּחֶם מִן־הַשָּׁמַיִם הָאֲמִתִּי׃

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲁⲙⲏⲛ ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲙⲱⲩⲥⲏⲥ ⲁⲛ ⲁϥϯ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲱⲓⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲁⲗⲗⲁ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲉⲑⲛⲁϯ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲱⲓⲕ ⲛ̀ⲧⲁⲫⲙⲏⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ

Jesus said to them: Verily, verily, I say to you, that Moses gave not to you the bread from (the) heaven; but my Father (is he) who will give to you the true bread from (the) heaven.

Ειπε λοιπον προς αυτους ο Ιησους· Αληθως, αληθως σας λεγω, δεν εδωκεν εις εσας τον αρτον εκ του ουρανου ο Μωυσης, αλλ' ο Πατηρ μου σας διδει τον αρτον εκ του ουρανου τον αληθινον.

لأَنَّ خُبْزَ اللهِ هُوَ النَّازِلُ مِنَ السَّمَاءِ الْوَاهِبُ حَيَاةً لِلْعَالَمِ».

כִּי־לֶחֶם אֱלֹהִים הוּא הַיּוֹרֵד מִן־הַשָּׁמַיִם וְנֹתֵן חַיִּים לָעוֹלָם׃

Ⲡⲓⲱⲓⲕ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲡⲉ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥϯ ⲙ̀ⲡⲱⲛϧ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ

For the bread of God is he who cometh down from (the) heaven, and (is) giving (the) life to the world.'

Διοτι ο αρτος του Θεου ειναι ο καταβαινων εκ του ουρανου και διδων ζωην εις τον κοσμον.

فَقَالُوا لَهُ: «يَا سَيِّدُ، أَعْطِنَا فِي كُلِّ حِينٍ هَذَا الْخُبْزَ».

וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו אֲדֹנִי תְּנָה־לָּנוּ תָמִיד אֶת־הַלֶּחֶם הַזֶּה׃

Ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲙⲟⲓ ⲛⲁⲛ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲱⲓⲕ ⲛ̀ⲥⲏⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ

They said to him: 'Lord, give to us this bread always.'

Ειπον λοιπον προς αυτον· Κυριε, παντοτε δος εις ημας τον αρτον τουτον.

فَقَالَ لَهُمْ يَسُوعُ: «أَنَا هُوَ خُبْزُ الْحَيَاةِ. مَنْ يُقْبِلْ إِلَيَّ فَلَا يَجُوعُ، وَمَنْ يُؤْمِنْ بِي فَلَا يَعْطَشُ أَبَدًا.

וַיֹּאמֶר לָהֶם יֵשׁוּעַ אָנֹכִי הוּא לֶחֶם הַחַיִּים כָּל־הַבָּא אֵלַי לֹא יִרְעַב וְהַמַּאֲמִין בִּי לֹא יִצְמָא עוֹד׃

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡⲓⲱⲓⲕ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲱⲛϧ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲏⲟⲩ ϩⲁⲣⲟⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϩⲕⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥⲓⲃⲓ ϣⲁ ⲉ̀ⲛⲉϩ

Jesus said to them: 'I am the bread of (the) life: he who comoth to me shall not hunger, and he who believeth me shall not thirst for ever.

Και ειπε προς αυτους ο Ιησους· Εγω ειμαι ο αρτος της ζωης· οστις ερχεται προς εμε, δεν θελει πεινασει, και οστις πιστευει εις εμε, δεν θελει διψησει πωποτε.

وَلكِنِّي قُلْتُ لَكُمْ: إِنَّكُمْ قَدْ رَأَيْتُمُونِي، وَلَسْتُمْ تُؤْمِنُونَ.

וַאֲנִי הִנֵּה אָמַרְתִּי לָכֶם כִּי גַם־חֲזִיתֶם אֹתִי וְלֹא תַאֲמִינוּ׃

Ⲁⲗⲗⲁ ⲁⲓϫⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ ⲁⲛ

But I said (it) to you, and ye saw me, and ye believe not.

Πλην σας ειπον οτι και με ειδετε και δεν πιστευετε.

كُلُّ مَا يُعْطِينِي الآبُ فَإِلَيَّ يُقْبِلُ، وَمَنْ يُقْبِلْ إِلَيَّ لَا أُخْرِجْهُ خَارِجًا.

כֹּל אֲשֶׁר יִתְּנֶנּוּ־לִי אָבִי יָבוֹא אֵלָי וְהַבָּא אֵלַי לֹא אֶהְדֳּפֶנּוּ הַחוּצָה׃

Ⲫⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲧⲏⲓϥ ⲛⲏⲓ ϥⲛⲁⲓ̀ ϩⲁⲣⲟⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁⲓ̀ ϩⲁⲣⲟⲓ ⲛ̀ⲛⲁϩⲓⲧϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

Every one (lit. all that) whom my Father gave to me will come to me, and he who will come to me I shall not cast out.

Παν ο, τι μοι διδει ο Πατηρ, προς εμε θελει ελθει, και τον ερχομενον προς εμε δεν θελω εκβαλει εξω·

لأَنِّي قَدْ نَزَلْتُ مِنَ السَّمَاءِ، لَيْسَ لأَعْمَلَ مَشِيئَتِي، بَلْ مَشِيئَةَ الَّذِي أَرْسَلَنِي.

כִּי לֹא יָרַדְתִּי מִן־הַשָּׁמַיִם לַעֲשׂוֹת רְצוֹנִי כִּי אִם־רְצוֹן שֹׁלְחִי׃

Ϫⲉ ⲟⲩⲏⲓ ⲅⲁⲣ ⲉⲧⲁⲓⲓ̀ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ϩⲓⲛⲁ ⲁⲛ ⲛ̀ⲧⲁⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲉϩⲛⲏⲓ ⲁⲗⲗⲁ ⲡⲉⲧⲉⲛⲁϥ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟⲓ

Because I came down from (the) heaven, not that I might do my will, but the (lit. his) will of him who sent me.

διοτι κατεβην εκ του ουρανου, ουχι δια να καμω το θελημα το εμον, αλλα το θελημα του πεμψαντος με.

وَهَذِهِ مَشِيئَةُ الآبِ الَّذِي أَرْسَلَنِي: أَنَّ كُلَّ مَا أَعْطَانِي لَا أُتْلِفُ مِنْهُ شَيْئًا، بَلْ أُقِيمُهُ فِي الْيَوْمِ الأَخِيرِ.

וְזֶה רְצוֹן הָאָב אֲשֶׁר שְׁלָחָנִי אֲשֶׁר כָּל־הַנִּתָּן לִי לֹא־יֹאבַד לִי כִּי אִם־אֲקִימֶנּוּ בַּיּוֹם הָאַחֲרוֹן׃

Ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲫⲟⲩⲱϣ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲫⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁϥⲧⲏⲓϥ ⲛⲏⲓ ⲛ̀ⲧⲁϣⲧⲉⲙⲧⲁⲕⲉ ϩⲗⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲁⲗⲗⲁ ⲛ̀ⲧⲁⲧⲟⲩⲛⲟⲥϥ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉ̀ϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ϧⲁⲉ̀

This is (the) wish of him who sent me, that of all (lit. all that) whom he gave to me I should not lose any of them, but should raise him in the last day.

Τουτο δε ειναι το θελημα του πεμψαντος με Πατρος, παν ο, τι μοι εδωκε να μη απολεσω ουδεν εξ αυτου, αλλα να αναστησω αυτο εν τη εσχατη ημερα.

لأَنَّ هَذِهِ هِيَ مَشِيئَةُ الَّذِي أَرْسَلَنِي: أَنَّ كُلَّ مَنْ يَرَى الابْنَ وَيُؤْمِنُ بِهِ تَكُونُ لَهُ حَيَاةٌ أَبَدِيَّةٌ، وَأَنَا أُقِيمُهُ فِي الْيَوْمِ الأَخِيرِ».

וְזֶה רְצוֹן שֹׁלְחִי אֲשֶׁר כָּל־הָרֹאֶה אֶת־הַבֵּן וּמַאֲמִין בּוֹ יִהְיוּ־לוֹ חַיֵּי עוֹלָם וַאֲנִי אֲקִימֶנּוּ בַּיּוֹם הָאַחֲרוֹן׃

Ⲫⲁⲓ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⲫⲟⲩⲱϣ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲱⲧ ϩⲓⲛⲁ ⲫⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲑⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲓϣⲏⲣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲱⲡⲓ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲁϥ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲛϧ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲁⲧⲟⲩⲛⲟⲥϥ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉ̀ϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ϧⲁⲉ̀

For this is (the) wish of my Father, that every one (lit. all that) who seeth the Son, and believeth him, should be having eternal life, and that I should raise him in the last day.'

Και τουτο ειναι το θελημα του πεμψαντος με, πας οστις βλεπει τον Υιον και πιστευει εις αυτον να εχη ζωην αιωνιον, και εγω θελω αναστησει αυτον εν τη εσχατη ημερα.

فَكَانَ الْيَهُودُ يَتَذَمَّرُونَ عَلَيْهِ لأَنَّهُ قَالَ: «أَنَا هُوَ الْخُبْزُ الَّذِي نَزَلَ مِنَ السَّمَاءِ».

וַיִּלּנוּ עָלָיו הַיְּהוּדִים כִּי־אָמַר אָנֹכִי הוּא הַלֶּחֶם הַיֹּרֵד מִן־הַשָּׁמָיִם׃

Ⲛⲁⲩⲭⲣⲉⲙⲣⲉⲙ ⲟⲩⲛ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲉⲑⲃⲏⲧϥ ϫⲉ ⲁϥϫⲟⲥ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡⲓⲱⲓⲕ ⲉⲧⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ

The Jews then were murmuring concerning him, because he said, that I am the bread which came down from (the) heaven.

Εγογγυζον λοιπον οι Ιουδαιοι περι αυτου οτι ειπεν, Εγω ειμαι ο αρτος ο καταβας εκ του ουρανου,

وَقَالُوا: «أَلَيْسَ هَذَا هُوَ يَسُوعَ بْنَ يُوسُفَ، الَّذِي نَحْنُ عَارِفُونَ بِأَبِيهِ وَأُمِّهِ؟ فَكَيْفَ يَقُولُ هَذَا: إِنِّي نَزَلْتُ مِنَ السَّمَاءِ؟»

וַיֹּאמְרוּ הֲלֹא זֶה הוּא יֵשׁוּעַ בֶּן־יוֹסֵף אֲשֶׁר־אֲנַחְנוּ יֹדְעִים אֶת־אָבִיו וְאֶת־אִמּוֹ וְאֵיךְ יֹאמַר מִן־הַשָּׁמַיִם בָּאתִי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲙⲏ ⲫⲁⲓ ⲁⲛ ⲡⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲡϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲓⲱⲥⲏⲫ ⲫⲏ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡⲉϥⲓⲱⲧ ⲛⲉⲙ ⲧⲉϥⲙⲁⲩ ⲡⲱⲥ ϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϯⲛⲟⲩ ϫⲉ ⲉⲧⲁⲓⲓ̀ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ

And they were saying: Is this not Jesus (the) son of Joseph, whose father and mother we know? how saith he now, that I came down from (the) heaven?'

και ελεγον· δεν ειναι ουτος Ιησους ο υιος του Ιωσηφ, του οποιου ημεις γνωριζομεν τον πατερα και την μητερα; πως λοιπον λεγει ουτος οτι εκ του ουρανου κατεβην;

فَأَجَابَ يَسُوعُ وَقَالَ لَهُمْ: «لاَ تَتَذَمَّرُوا فِيمَا بَيْنَكُمْ.

וַיַּעַן יֵשׁוּעַ וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם אַל־תְּהִי תְלוּנָה בֵּינֵיכֶם׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲣⲭⲣⲉⲙⲣⲉⲙ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲏⲟⲩ

Jesus answered, he said to them: Murmur not with one another.

Απεκριθη λοιπον ο Ιησους και ειπε προς αυτους· Μη γογγυζετε μεταξυ σας.

لَا يَقْدِرُ أَحَدٌ أَنْ يُقْبِلَ إِلَيَّ إِنْ لَمْ يَجْتَذِبْهُ الآبُ الَّذِي أَرْسَلَنِي، وَأَنَا أُقِيمُهُ فِي الْيَوْمِ الأَخِيرِ.

לֹא־יוּכַל אִישׁ לָבוֹא אֵלַי בִּלְתִּי אִם־יִמְשְׁכֵהוּ אָבִי אֲשֶׁר שְׁלָחָנִי וַאֲנִי אֲקִימֶנּוּ בַּיּוֹם הָאַחֲרוֹן׃

Ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣϫⲟⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲗⲓ ⲓ̀ ϩⲁⲣⲟⲓ ⲁⲣⲉϣⲧⲉⲙ ⲫⲓⲱⲧ ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟⲓ ⲥⲟⲕϥ ϩⲁⲣⲟⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲛ̀ⲧⲁⲧⲟⲩⲛⲟⲥϥ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉ̀ϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ϧⲁⲉ̀

It is not possible that any should come to me, unless the Father who sent me draw him to me, and I raise him in the last day.

Ουδεις δυναται να ελθη προς εμε, εαν δεν ελκυση αυτον ο Πατηρ ο πεμψας με, και εγω θελω αναστησει αυτον εν τη εσχατη ημερα.

إِنَّهُ مَكْتُوبٌ فِي الأَنْبِيَاءِ: وَيَكُونُ الْجَمِيعُ مُتَعَلِّمِينَ مِنَ اللهِ. فَكُلُّ مَنْ سَمِعَ مِنَ الآبِ وَتَعَلَّمَ يُقْبِلُ إِلَيَّ.

הֲלֹא כָתוּב בַּנְּבִיאִים וְכָל־בָּנַיִךְ לִמּוּדֵי יְהוָֹה לָכֵן כֹּל אֲשֶׁר שָׁמַע מִן־הָאָב וְלָמַד יָבֹא אֵלָי׃

Ⲥⲥϧⲏⲟⲩⲧ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ϫⲉ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲣⲉϥϭⲓⲥⲃⲱ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲫϯ ⲫⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁϥⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥⲉⲙⲓ ϥⲛⲁⲓ̀ ϩⲁⲣⲟⲓ

It is written in the prophets, that they shall be all the taught of God: every one (lit. all that) who heard of my Father, and learned (lit. known), will come to me.

Ειναι γεγραμμενον εν τοις προφηταις· Και παντες θελουσιν εισθαι διδακτοι του Θεου. Πας λοιπον, οστις ακουση παρα του Πατρος και μαθη, ερχεται προς εμε·

لَيْسَ أَنَّ أَحَدًا رَأَى الآبَ إِلاَّ الَّذِي مِنَ اللهِ. هَذَا قَدْ رَأَى الآبَ.

לֹא שֶׁרָאָה אָדָם אֶת־הָאָב בִּלְתִּי הַבָּא מֵאֵת הָאֱלֹהִים הוּא רָאָה אֶת־הָאֱלֹהִים׃

Ⲟⲩⲭ ⲟⲧⲓ ϫⲉ ⲁ ⲟⲩⲁⲓ ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲫⲓⲱⲧ ⲉ̀ⲃⲏⲗ ⲉ̀ⲫⲏ ⲉⲧϣⲟⲡ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲫϯ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲉⲧⲁϥⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲫⲓⲱⲧ

Not that any one saw the Father, except him who is from God, this (one) saw the Father.

ουχι οτι ειδε τις τον Πατερα, ειμη εκεινος οστις ειναι παρα του Θεου, ουτος ειδε τον Πατερα.

اَلْحَقَّ الْحَقَّ أَقُولُ لَكُمْ: مَنْ يُؤْمِنُ بِي فَلَهُ حَيَاةٌ أَبَدِيَّةٌ.

אָמֵן אָמֵן אֲנִי אֹמֵר לָכֶם הַמַּאֲמִין בִּי לוֹ חַיֵּי עוֹלָם׃

Ⲁⲙⲏⲛ ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲟⲩⲟⲛⲧⲉϥ ⲱⲛϧ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ ⲙ̀ⲙⲁⲩ

Verily, verily, I say to you, that he who believeth me hath eternal life.

Αληθως αληθως, σας λεγω, Ο πιστευων εις εμε εχει ζωην αιωνιον.

أَنَا هُوَ خُبْزُ الْحَيَاةِ.

אָנֹכִי הוּא לֶחֶם הַחַיִּים׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡⲓⲱⲓⲕ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲱⲛϧ

I am the bread of (the) life.

Εγω ειμαι ο αρτος της ζωης.

آبَاؤُكُمْ أَكَلُوا الْمَنَّ فِي الْبَرِّيَّةِ وَمَاتُوا.

אֲבוֹתֵיכֶם אָכְלוּ אֶת־הַמָּן בַּמִּדְבָּר וַיָּמֻתוּ׃

Ⲛⲉⲧⲉⲛⲓⲟϯ ⲁⲩⲟⲩⲱⲙ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲛⲛⲁ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϩⲓ ⲡϣⲁϥⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲙⲟⲩ

Your fathers ate the manna in (the) desert and died.

Οι πατερες σας εφαγον το μαννα εν τη ερημω και απεθανον·

هَذَا هُوَ الْخُبْزُ النَّازِلُ مِنَ السَّمَاءِ، لِكَيْ يَأْكُلَ مِنْهُ الإِنْسَانُ وَلَا يَمُوتَ.

זֶה הוּא הַלֶּחֶם הַיֹּרֵד מִן־הַשָּׁמָיִם לְמַעַן יֹאכַל־אִישׁ מִמֶּנּוּ וְלֹא יָמוּת׃

Ⲫⲁⲓ ⲇⲉ ⲡⲉ ⲡⲓⲱⲓⲕ ⲉⲑⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ϩⲓⲛⲁ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲧⲉⲙⲙⲟⲩ

And this is the bread which cometh down from (the) heaven, that he who will eat of it should not die.

ουτος ειναι ο αρτος ο καταβαινων εκ του ουρανου, δια να φαγη τις εξ αυτου και να μη αποθανη.

أَنَا هُوَ الْخُبْزُ الْحَيُّ الَّذِي نَزَلَ مِنَ السَّمَاءِ. إِنْ أَكَلَ أَحَدٌ مِنْ هَذَا الْخُبْزِ يَحْيَا إِلَى الأَبَدِ. وَالْخُبْزُ الَّذِي أَنَا أُعْطِي هُوَ جَسَدِي الَّذِي أَبْذِلُهُ مِنْ أَجْلِ حَيَاةِ الْعَالَمِ».

אָנֹכִי הַלֶּחֶם הַחַי הַיֹּרֵד מִן־הַשָּׁמַיִם אִישׁ כִּי־יֹאכַל מִן־הַלֶּחֶם הַזֶּה יִחְיֶה לְעוֹלָם וְהַלֶּחֶם אֲשֶׁר אֶתְּנֶנּוּ הוּא בְשָׂרִי אֲשֶׁר אֶתֵּן בְּעַד חַיֵּי הָעוֹלָם׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡⲓⲱⲓⲕ ⲉⲧⲟⲛϧ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲱⲓⲕ ⲉϥⲉ̀ⲱⲛϧ ϣⲁ ⲉ̀ⲛⲉϩ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲱⲓⲕ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉ̀ϯⲛⲁⲧⲏⲓϥ ⲧⲁⲥⲁⲣⲝ ⲧⲉ ⲑⲏ ⲉ̀ϯⲛⲁⲧⲏⲓⲥ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲱⲛϧ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ

I am the living bread, that which (or, he who) came down from (the) heaven: he who will eat of this bread shall live for ever; and the bread which I will give is my flesh, which I will give for (the) life of the world.'

Εγω ειμαι ο αρτος ο ζων, ο καταβας εκ του ουρανου. Εαν τις φαγη εκ τουτου του αρτου, θελει ζησει εις τον αιωνα. Και ο αρτος δε τον οποιον εγω θελω δωσει, ειναι η σαρξ μου την οποιαν εγω θελω δωσει υπερ της ζωης του κοσμου.

فَخَاصَمَ الْيَهُودُ بَعْضُهُمْ بَعْضًا قَائِلِينَ: «كَيْفَ يَقْدِرُ هَذَا أَنْ يُعْطِيَنَا جَسَدَهُ لِنَأْكُلَ؟»

וַיִּתְוַכְּחוּ הַיְּהוּדִים אִישׁ עִם־רֵעֵהוּ לֵאמֹר אֵיכָה יוּכַל זֶה לָתֶת־לָנוּ אֶת־בְּשָׂרוֹ לֶאֱכֹל׃

Ⲛⲁⲩϯ ⲟⲩⲛ ⲡⲉ ⲟⲩⲃⲉ ⲛⲟⲩⲉⲣⲏⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲡⲱⲥ ⲟⲩⲟⲛ ϣϫⲟⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲁⲓ ϯ ⲛ̀ⲧⲉϥⲥⲁⲣⲝ ⲛⲁⲛ ⲉⲑⲣⲉⲛⲟⲩⲟⲙⲥ

The Jews then contended with one another, saying: How is it possible that this (man) should give his flesh to us to eat? '

Εμαχοντο λοιπον προς αλληλους Ιουδαιοι, λεγοντες· Πως δυναται ουτος να δωση εις ημας να φαγωμεν την σαρκα αυτου;

فَقَالَ لَهُمْ يَسُوعُ: «الْحَقَّ الْحَقَّ أَقُولُ لَكُمْ: إِنْ لَمْ تَأْكُلُوا جَسَدَ ابْنِ الإِنْسَانِ وَتَشْرَبُوا دَمَهُ، فَلَيْسَ لَكُمْ حَيَاةٌ فِيكُمْ.

וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם יֵשׁוּעַ אָמֵן אָמֵן אֲנִי אֹמֵר לָכֶם אִם־לֹא תֹאכְלוּ אֶת־בְּשַׂר בֶּן־הָאָדָם וּשְׁתִיתֶם אֶת־דָּמוֹ אֵין־לָכֶם חַיִּים בְּקִרְבְּכֶם׃

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲁⲙⲏⲛ ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲧⲉⲙⲟⲩⲱⲙ ⲛ̀ⲧⲥⲁⲣⲝ ⲙ̀ⲡϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱ ⲙ̀ⲡⲉϥⲥⲛⲟϥ ⲙ̀ⲙⲟⲛⲧⲉⲧⲉⲛ ⲱⲛϧ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ

Jesus said to them: 'Verily, verily, I say to you, that unless ye eat (the) flesh of (the) Son of (the) man, and drink his blood, ye have not life in you.

Ειπε λοιπον εις αυτους ο Ιησους· Αληθως, αληθως σας λεγω, Εαν δεν φαγητε την σαρκα του υιου του ανθρωπου και πιητε το αιμα αυτου, δεν εχετε ζωην εν εαυτοις.

مَنْ يَأْكُلُ جَسَدِي وَيَشْرَبُ دَمِي فَلَهُ حَيَاةٌ أَبَدِيَّةٌ، وَأَنَا أُقِيمُهُ فِي الْيَوْمِ الأَخِيرِ،

הָאֹכֵל אֶת־בְּשָׂרִי וְהַשֹּׁתֶה אֶת־דָּמִי יֶשׁ־לוֹ חַיֵּי עוֹלָם וַאֲנִי אֲקִימֶנּוּ בַּיּוֹם הָאַחֲרוֹן׃

Ⲫⲏ ⲉⲑⲟⲩⲱⲙ ⲛ̀ⲧⲁⲥⲁⲣⲝ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲥⲱ ⲙ̀ⲡⲁⲥⲛⲟϥ ⲟⲩⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲁϥ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲛϧ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯⲛⲁⲧⲟⲩⲛⲟⲥϥ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉ̀ϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ϧⲁⲉ̀

He who eateth my flesh, and who drinketh my blood, hath eternal life, and I will raise him in the last day.

Οστις τρωγει την σαρκα μου και πινει το αιμα μου, εχει ζωην αιωνιον, και εγω θελω αναστησει αυτον εν τη εσχατη ημερα.

لأَنَّ جَسَدِي مَأْكَلٌ حَقٌ وَدَمِي مَشْرَبٌ حَقٌ.

כִּי בְשָׂרִי בֶּאֱמֶת הוּא אֹכֶל וְדָמִי בֶּאֱמֶת הוּא שִׁקּוּי׃

Ⲧⲁⲥⲁⲝ ⲅⲁⲣ ⲟⲩϧⲣⲉ ⲛ̀ⲧⲁⲫⲙⲏⲓ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲥⲛⲟϥ ⲟⲩⲥⲱ ⲛ̀ⲧⲁⲫⲙⲏⲓ ⲡⲉ

For my flesh is true food, and my blood is true drink.

Διοτι η σαρξ μου αληθως ειναι τροφη, και το αιμα μου αληθως ειναι ποσις.

مَنْ يَأْكُلْ جَسَدِي وَيَشْرَبْ دَمِي يَثْبُتْ فِيَّ وَأَنَا فِيهِ.

הָאֹכֵל אֶת־בְּשָׂרִי וְשֹׁתֶה אֶת־דָּמִי הוּא יָלִין בִּי וַאֲנִי בוֹ׃

Ⲫⲏ ⲉⲑⲟⲩⲱⲙ ⲛ̀ⲧⲁⲥⲁⲣⲝ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲥⲱ ⲙ̀ⲡⲁⲥⲛⲟϥ ϥⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϩⲱ ϯⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⲛϧⲏⲧϥ

He who eateth my flesh, and who drinketh my blood, will abide in me, and I also will abide in him.

Οστις τρωγει την σαρκα μου και πινει το αιμα μου εν εμοι μενει, και εγω εν αυτω.

كَمَا أَرْسَلَنِي الآبُ الْحَيُّ، وَأَنَا حَيٌّ بِالآبِ، فَمَنْ يَأْكُلْنِي فَهُوَ يَحْيَا بِي.

כַּאֲשֶׁר שְׁלָחַנִי הָאָב הַחַי וְאָנֹכִי חַי בִּגְלַל אָבִי כֵּן הָאֹכֵל אֹתִי גַּם־הוּא יִחְיֶה בִּגְלָלִי׃

Ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲫⲏ ⲉⲧⲟⲛϧ ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϩⲱ ϯⲱⲛϧ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲓⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲑⲟⲩⲱⲙ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲉϥⲉ̀ⲱⲛϧ ϩⲱϥ ⲉⲑⲃⲏⲧ

As my Father, who liveth, sent me, and I also live because of the Father; so (lit. and) he who eateth me, also shall live because of me.

Καθως με απεστειλεν ο ζων Πατηρ και εγω ζω δια τον Πατερα, ουτω και οστις με τρωγει θελει ζησει και εκεινος δι' εμε.

هَذَا هُوَ الْخُبْزُ الَّذِي نَزَلَ مِنَ السَّمَاءِ. لَيْسَ كَمَا أَكَلَ آبَاؤُكُمُ الْمَنَّ وَمَاتُوا. مَنْ يَأْكُلْ هَذَا الْخُبْزَ فَإِنَّهُ يَحْيَا إِلَى الأَبَدِ».

הוּא הַלֶּחֶם הַיֹּרֵד מִן־הַשָּׁמָיִם לֹא כַּאֲשֶׁר אָכְלוּ אֲבוֹתֵיכֶם אֶת־הַמָּן וַיָּמֻתוּ הָאֹכֵל אֶת־הַלֶּחֶם הַזֶּה יִחְיֶה לְעוֹלָם׃

Ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲓⲱⲓⲕ ⲉⲧⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲁⲛ ⲛ̀ⲛⲓⲓⲟϯ ⲉⲧⲁⲩⲟⲩⲱⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲙⲟⲩ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁⲟⲩⲱⲙ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲱⲓⲕ ⲉϥⲉ̀ⲱⲛϧ ϣⲁ ⲉ̀ⲛⲉϩ

This is the bread which came down from (the) heaven: not as the fathers who ate, and died; he who will eat this bread shall live for ever.'

Ουτος ειναι ο αρτος ο καταβας εκ του ουρανου, ουχι καθως οι πατερες σας εφαγον το μαννα και απεθανον· οστις τρωγει τουτον τον αρτον θελει ζησει εις τον αιωνα.

قَالَ هَذَا فِي الْمَجْمَعِ وَهُوَ يُعَلِّمُ فِي كَفْرِنَاحُومَ.

כַּדְּבָרִים הָאֵלֶּה דִּבֶּר בְּבֵית כְּנֵסֶת בְּלַמְּדוֹ בִּכְפַר־נַחוּם׃

Ⲛⲁⲓ ⲁϥϫⲟⲧⲟⲩ ⲉϥϯⲥⲃⲱ ϧⲉⲛ ⲧⲟⲩⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ϧⲉⲛ ⲕⲁⲫⲁⲣⲛⲁⲟⲩⲙ

These (things) he said, teaching in their synagogue in Kapharnaum.

Ταυτα ειπεν εν τη συναγωγη, διδασκων εν Καπερναουμ.

كثيرون من التلاميذ يتركون يسوع

فَقَالَ كَثِيرُونَ مِنْ تَلاَمِيذِهِ، إِذْ سَمِعُوا: «إِنَّ هَذَا الْكَلاَمَ صَعْبٌ! مَنْ يَقْدِرُ أَنْ يَسْمَعَهُ؟»

וְרַבִּים מִתַּלְמִידָיו כְּשָׁמְעָם אָמְרוּ קָשֶׁה הַדָּבָר הַזֶּה מִי יוּכַל לִשְׁמֹעַ אֹתוֹ׃

Ϩⲁⲛⲙⲏϣ ⲟⲩⲛ ⲉⲧⲁⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ϫⲉ ϥⲛⲁϣⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲙ ⲉⲑⲛⲁϣϫⲉⲙϫⲟⲙ ⲛ̀ⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲣⲟϥ

Many then of his disciples having heard, said: This word is hard, and who will be able to hear it?'

Πολλοι λοιπον εκ των μαθητων αυτου ακουσαντες, ειπον· Σκληρος ειναι ουτος ο λογος· τις δυναται να ακουη αυτον;

فَعَلِمَ يَسُوعُ فِي نَفْسِهِ أَنَّ تَلاَمِيذَهُ يَتَذَمَّرُونَ عَلَى هَذَا، فَقَالَ لَهُمْ: «أَهَذَا يُعْثِرُكُمْ؟

וַיָּבֶן יֵשׁוּעַ בְּלִבּוֹ כִּי תַלְמִידָיו מַלִּינִים עַל־זֹאת וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם הֶהָיְתָה זֹּאת לָכֶם לְמִכְשׁוֹל׃

Ⲉⲧⲁϥⲛⲁⲩ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ϫⲉ ⲥⲉⲭⲣⲉⲙⲣⲉⲙ ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲫⲁⲓ ⲡⲉⲧⲉⲣⲥⲕⲁⲛⲇⲁⲗⲓⲍⲉⲥⲑⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ

But Jesus having seen in himself, that his disciples murmured concerning this, said to them: 'Doth this offend you?

Νοησας δε ο Ιησους εν εαυτω οτι γογγυζουσι περι τουτου οι μαθηται αυτου, ειπε προς αυτους· Τουτο σας σκανδαλιζει;

فَإِنْ رَأَيْتُمُ ابْنَ الإِنْسَانِ صَاعِدًا إِلَى حَيْثُ كَانَ أَوَّلًا!

וְאַף כִּי־תִרְאוּ אֶת־בֶּן־הָאָדָם עֹלֶה אֶל־אֲשֶׁר הָיָה־שָׁם לְפָנִים׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲁⲛⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲉϥⲛⲁ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉ̀ⲡⲓⲙⲁ ⲉ̀ⲛⲁϥⲭⲏ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ϣⲟⲣⲡ

(What) if ye should see (the) Son of (the) man going up to the place in which he was being at first?

εαν λοιπον θεωρητε τον Υιον του ανθρωπου αναβαινοντα οπου ητο το προτερον;

اَلرُّوحُ هُوَ الَّذِي يُحْيِي. أَمَّا الْجَسَدُ فَلَا يُفِيدُ شَيْئًا. اَلْكَلاَمُ الَّذِي أُكَلِّمُكُمْ بِهِ هُوَ رُوحٌ وَحَيَاةٌ،

הָרוּחַ הוּא הַנֹּתֵן חַיִּים וְהַבָּשָׂר אֵין־בּוֹ מוֹעִיל הַדְּבָרִים אֲשֶׁר אֲנִי דִבַּרְתִּי אֲלֵיכֶם רוּחַ הֵמָּה וְחַיִּים׃

Ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲡⲉⲧⲧⲁⲛϧⲟ ϯⲥⲁⲣⲝ ⲥϯ ϩⲗⲓ ⲛ̀ϩⲏⲟⲩ ⲁⲛ ⲛⲓⲥⲁϫⲓ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉⲧⲁⲓϫⲟⲧⲟⲩ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲱⲛϧ ⲡⲉ

The Spirit maketh live: the flesh profiteth not anything. The words which I said to you are spirit and are life.

το πνευμα ειναι εκεινο το οποιον ζωοποιει, η σαρξ δεν ωφελει ουδεν· οι λογοι, τους οποιους εγω λαλω προς εσας, πνευμα ειναι και ζωη ειναι.

وَلكِنْ مِنْكُمْ قَوْمٌ لَا يُؤْمِنُونَ». لأَنَّ يَسُوعَ مِنَ الْبَدْءِ عَلِمَ مَنْ هُمُ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ، وَمَنْ هُوَ الَّذِي يُسَلِّمُهُ.

אַךְ־יֵשׁ בָּכֶם אֲנָשִׁים אֲשֶׁר לֹא יַאֲמִינוּ כִּי יֵשׁוּעַ יָדַע מֵרֹאשׁ מִי הֵם אֲשֶׁר אֵינָם מַאֲמִינִים וּמִי הַמּוֹסֵר אֹתוֹ׃

Ⲁⲗⲗⲁ ⲟⲩⲟⲛ ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲛ̀ⲥⲉⲛⲁϩϯ ⲁⲛ ⲛⲁϥⲥⲱⲟⲩⲛ ⲅⲁⲣ ⲓⲥϫⲉⲛ ϩⲏ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲛⲓⲙ ⲛⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲛ̀ⲥⲉⲛⲁϩϯ ⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ϫⲉ ⲛⲓⲙ ⲫⲏ ⲉ̀ⲛⲁϥⲛⲁⲧⲏⲓϥ

But there are some of you (who) believe not. For Jesus was knowing from (the) beginning who were they who believe not, and who was to deliver him (up).

Πλην ειναι τινες απο σας, οιτινες δεν πιστευουσι. Διοτι ηξευρεν εξ αρχης ο Ιησους, τινες ειναι οι μη πιστευοντες και τις ειναι ο μελλων να παραδωση αυτον.

فَقَالَ: «لِهَذَا قُلْتُ لَكُمْ: إِنَّهُ لَا يَقْدِرُ أَحَدٌ أَنْ يَأْتِيَ إِلَيَّ إِنْ لَمْ يُعْطَ مِنْ أَبِي».

וַיֹאמַר עַל־כֵּן אָמַרְתִּי לָכֶם כִּי לֹא־יוּכַל אִישׁ לָבוֹא אֵלַי בִּלְתִּי אִם־נִתַּן־לוֹ מֵאֵת אָבִי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ⲡⲉ ϫⲉ ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ⲁⲓϫⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣϫⲟⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲗⲓ ⲓ̀ ϩⲁⲣⲟⲓ ⲁⲩϣⲧⲉⲙⲧⲏⲓⲥ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲫⲓⲱⲧ

And he was saying to them: Therefore I said to you, that it is not possible that any one should come to me unless it were given to him of the Father.'

Και ελεγε· Δια τουτο σας ειπον οτι ουδεις δυναται να ελθη προς εμε, εαν δεν ειναι δεδομενον εις αυτον εκ του Πατρος μου.

مِنْ هَذَا الْوَقْتِ رَجَعَ كَثِيرُونَ مِنْ تَلاَمِيذِهِ إِلَى الْوَرَاءِ، وَلَمْ يَعُودُوا يَمْشُونَ مَعَهُ.

מִן־הָעֵת הַהִיא רַבִּים מִתַּלְמִידָיו נָסֹגוּ אָחוֹר וְלֹא יָסְפוּ לְהִתְהַלֵּךְ אִתּוֹ׃

Ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲁⲩⲫⲱⲧ ⲉ̀ⲫⲁϩⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲙⲟϣⲓ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲁⲛ ϫⲉ ⲡⲉ

Therefore many of his disciples fled back, and were walking with him no longer.

Εκτοτε πολλοι των μαθητων αυτου εστραφησαν εις τα οπισω και δεν περιεπατουν πλεον μετ' αυτου.

فَقَالَ يَسُوعُ لِلاثْنَيْ عَشَرَ: «أَلَعَلَّكُمْ أَنْتُمْ أَيْضًا تُرِيدُونَ أَنْ تَمْضُوا؟»

וַיֹּאמֶר יֵשׁוּעַ אֶל־שְׁנֵים הֶעָשָׂר הֲיֵשׁ אֶת־נַפְשְׁכֶם גַּם־אַתֶּם לָסוּר מֵאַחֲרָי׃

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲓ̅ⲃ̅ ϫⲉ ⲙⲏ ⲧⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲱϣ ⲉ̀ϣⲉ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϩⲱⲧⲉⲛ

Jesus then said to the twelve: Wish ye also to go?'

Ειπε λοιπον ο Ιησους προς τους δωδεκα· Μηπως και σεις θελετε να υπαγητε;

فَأَجَابَهُ سِمْعَانُ بُطْرُسُ: «يَا رَبُّ، إِلَى مَنْ نَذْهَبُ؟ كَلَامُ الْحَيَاةِ الأَبَدِيَّةِ عِنْدَكَ،

וַיַּעַן אֹתוֹ שִׁמְעוֹן פֶּטְרוֹס אֲדֹנִי אֶל־מִי נֵלֵךְ דִּבְרֵי חַיֵּי עוֹלָם עִמָּךְ׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛⲁϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲥⲓⲙⲱⲛ ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲁⲛⲛⲁϣⲉ ⲛⲁⲛ ϩⲁ ⲛⲓⲙ ϩⲁⲛⲥⲁϫⲓ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲱⲛϧ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ ⲉⲧⲉⲛ̀ⲧⲁⲕ

Simon Peter answered him: Lord, to whom are we to go? for words of eternal life thou hast.

Απεκριθη λοιπον προς αυτον ο Σιμων Πετρος· Κυριε, προς τινα θελομεν υπαγει; λογους ζωης αιωνιου εχεις·

وَنَحْنُ قَدْ آمَنَّا وَعَرَفْنَا أَنَّكَ أَنْتَ الْمَسِيحُ ابْنُ اللهِ الْحَيِّ».

וַאֲנַחְנוּ הֶאֱמַנּוּ וַנֵּדַע כִּי־קְדוֹשׁ אֱלֹהִים אָתָּה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲁⲛⲉⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲛⲛⲁϩϯ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲡⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ

And we knew and believed that thou art Christ, the holy one (lit. he who is holy) of God.'

και ημεις επιστευσαμεν και εγνωρισαμεν οτι συ εισαι ο Χριστος ο Υιος του Θεου του ζωντος.

أَجَابَهُمْ يَسُوعُ: «أَلَيْسَ أَنِّي أَنَا اخْتَرْتُكُمْ، الاثْنَيْ عَشَرَ؟ وَوَاحِدٌ مِنْكُمْ شَيْطَانٌ!»

וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם יֵשׁוּעַ הֲלֹא בָחַרְתִּי אֲנִי בָכֶם שְׁנֵים הֶעָשָָֹׂר וְאֶחָד מִכֶּם שָׂטָן הוּא׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲙⲏ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲁⲛ ⲁⲓⲥⲉⲧⲡ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϧⲁ ⲡⲓⲓ̅ⲃ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲟⲩⲇⲓⲁⲃⲟⲗⲟⲥ ⲡⲉ

Jesus answered, he said: Chose not I you as (lit. under) the twelve, and one of you is for a devil?'

Απεκριθη προς αυτους ο Ιησους· Δεν εξελεξα εγω εσας τους δωδεκα και εις απο σας ειναι διαβολος;

قَالَ عَنْ يَهُوذَا سِمْعَانَ الإِسْخَرْيُوطِيِّ، لأَنَّ هَذَا كَانَ مُزْمِعًا أَنْ يُسَلِّمَهُ، وَهُوَ وَاحِدٌ مِنَ الاثْنَيْ عَشَرَ.

וְזֹאת דִּבֶּר עַל־יְהוּדָה בֶּן־שִׁמְעוֹן אִישׁ קְרִיּוֹת אֲשֶׁר יִמְסְרֶנּוּ וְהוּא אֶחָד מִשְּׁנֵים הֶעָשָׂר׃

Ⲛⲁϥϫⲱ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲡⲉ ⲉ̀ⲓⲟⲩⲇⲁⲥ ⲥⲓⲙⲱⲛ ⲡⲓⲓⲥⲕⲁⲣⲓⲱⲧⲏⲥ ⲫⲁⲓ ⲅⲁⲣ ⲉ̀ⲛⲁϥⲣⲱⲟⲩϣ ⲉ̀ⲧⲏⲓϥ ⲉ̀ⲟⲩⲁⲓ ⲡⲉ ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲓ̅ⲃ̅

Now he was saying (it) of (lit, for) Judas Simon the Iscariot; for this (man) was intending to deliver him (up), being one of the twelve.

Ελεγε δε τον Ιουδαν του Σιμωνος τον Ισκαριωτην· διοτι ουτος, εις ων εκ των δωδεκα, εμελλε να παραδωση αυτον.

إصحاح 7

يسوع يذهب إلى أورشليم

وَكَانَ يَسُوعُ يَتَرَدَّدُ بَعْدَ هَذَا فِي الْجَلِيلِ، لأَنَّهُ لَمْ يُرِدْ أَنْ يَتَرَدَّدَ فِي الْيَهُودِيَّةِ لأَنَّ الْيَهُودَ كَانُوا يَطْلُبُونَ أَنْ يَقْتُلُوهُ.

אַחַר הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה הָלַךְ יֵשׁוּעַ בְּאֶרֶץ הַגָּלִיל הָלוֹךְ וְעָבוֹר כִּי לֹא חָפֵץ לְהִתְהַלֵּךְ בִּיהוּדָה עַל־אֲשֶׁר בִּקְשׁוּ הַיְּהוּדִים לַהֲמִיתוֹ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ ⲛⲁϥⲙⲟϣⲓ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϧⲉⲛ ϯⲅⲁⲗⲓⲗⲉⲁ ⲟⲩ ⲅⲁⲣ ⲛⲁϥⲟⲩⲱϣ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲉ̀ⲙⲟϣⲓ ϧⲉⲛ ϯⲓⲟⲩⲇⲉⲁ ϫⲉ ⲛⲁⲩⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲱϥ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲉ̀ϧⲟⲑⲃⲉϥ

And after these (things) Jesus was walking in Galilee; for he was not wishing to walk in Judea, because the Jews were seeking for him to kill him.

Και περιεπατει ο Ιησους μετα ταυτα εν τη Γαλιλαια· διοτι δεν ηθελε να περιπατη εν τη Ιουδαια, επειδη οι Ιουδαιοι εζητουν να θανατωσωσιν αυτον.

وَكَانَ عِيدُ الْيَهُودِ، عِيدُ الْمَظَالِّ، قَرِيبًا.

וַיִּקְרַב חַג הַיְּהוּדִים חַג הַסֻּכּוֹת׃

Ⲛⲁϥϧⲉⲛⲧ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲡϣⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ϯⲥⲕⲏⲛⲟⲡⲏⲅⲓⲁ

Now (the) feast of the Jews, the feast-of-tabernacles, was approaching.

Επλησιαζε δε η εορτη των Ιουδαιων, η σκηνοπηγια.

فَقَالَ لَهُ إِخْوَتُهُ: «انْتَقِلْ مِنْ هُنَا وَاذْهَبْ إِلَى الْيَهُودِيَّةِ، لِكَيْ يَرَى تَلاَمِيذُكَ أَيْضًا أَعْمَالَكَ الَّتِي تَعْمَلُ،

וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו אֱחָיו קוּם וְלֵךְ מִזֶּה אַרְצָה יְהוּדָה לְמַעַן יִרְאוּ גַם־תַּלְמִידֶיךָ אֶת־הַמַּעֲשִׂים אֲשֶׁר־אַתָּה עֹשֶׂה׃

Ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉϥⲥⲛⲏⲟⲩ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲑⲃⲉⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲧⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲁⲕ ⲉ̀ϯⲓⲟⲩⲇⲉⲁ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲕⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲛⲉⲕϩⲃⲏⲟⲩⲓ̀ ⲉⲧⲉⲕⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ

His brothers then said to him: 'Remove from here (lit. this), and go to Judea, that thy disciples may see thy works which thou doest.

Ειπον λοιπον προς αυτον οι αδελφοι αυτου· Μεταβηθι εντευθεν και υπαγε εις την Ιουδαιαν, δια να ιδωσι και οι μαθηται σου τα εργα σου, τα οποια καμνεις·

لأَنَّهُ لَيْسَ أَحَدٌ يَعْمَلُ شَيْئًا فِي الْخَفَاءِ وَهُوَ يُرِيدُ أَنْ يَكُونَ عَلاَنِيَةً. إِنْ كُنْتَ تَعْمَلُ هَذِهِ الأَشْيَاءَ فَأَظْهِرْ نَفْسَكَ لِلْعَالَمِ».

כִּי לֹא־יַעֲשֶׂה אִישׁ דָּבָר בַּסֵּתֶר וְהוּא חָפֵץ לְהִוָּדֵעַ אִם־עֹשֶׂה אַתָּה כָּאֵלֶּה הֵרָאֵה אֶל־הָעוֹלָם׃

Ⲟⲩ ⲅⲁⲣ ⲙ̀ⲡⲁⲣⲉ ϩⲗⲓ ⲉⲣϩⲱⲃ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲧϩⲏⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲱϥ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲑⲟⲩⲱⲛϩ ⲓⲥϫⲉ ⲭⲛⲁⲉⲣ ⲛⲁⲓ ⲟⲩⲟⲛϩⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ

For no one worketh in secret, and seeketh for himself to be manifested (lit. in manifest): if thou wilt do these (things) manifest thyself to the world.'

διοτι ουδεις πραττει τι κρυφιως και ζητει αυτος να ηναι φανερος. Εαν πραττης ταυτα, φανερωσον σεαυτον εις τον κοσμον.

لأَنَّ إِخْوَتَهُ أَيْضًا لَمْ يَكُونُوا يُؤْمِنُونَ بِهِ.

כִּי־אֶחָיו גַּם־הֵם לֹא הֶאֱמִינוּ בּוֹ׃

Ⲟⲩⲇⲉ ⲅⲁⲣ ⲛⲉϥⲕⲉⲥⲛⲏⲟⲩ ⲛⲁⲩⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲁⲛ ⲡⲉ

For neither were his brothers also believing him.

Διοτι ουδε οι αδελφοι αυτου επιστευον εις αυτον.

فَقَالَ لَهُمْ يَسُوعُ: «إِنَّ وَقْتِي لَمْ يَحْضُرْ بَعْدُ، وَأَمَّا وَقْتُكُمْ فَفِي كُلِّ حِينٍ حَاضِرٌ.

וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם יֵשׁוּעַ עִתִּי לֹא־בָאָה עַד־עָתָּה וְעִתְּכֶם תָּמִיד נְכוֹנָה׃

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲛ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲡⲁⲥⲏⲟⲩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲉϥⲓ̀ ⲡⲉⲧⲉⲛⲥⲏⲟⲩ ⲇⲉ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ϥⲥⲉⲃⲧⲱⲧ ⲛ̀ⲥⲏⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ

Jesus then said to them: My time cometh not yet; but your time is prepared always.

Λεγει λοιπον προς αυτους ο Ιησους· Ο καιρος ο ιδικος μου δεν ηλθεν ετι, ο δε καιρος ο ιδικος σας ειναι παντοτε ετοιμος.

لَا يَقْدِرُ الْعَالَمُ أَنْ يُبْغِضَكُمْ، وَلكِنَّهُ يُبْغِضُنِي أَنَا، لأَنِّي أَشْهَدُ عَلَيْهِ أَنَّ أَعْمَالَهُ شِرِّيرَةٌ.

לֹא־יוּכַל הָעוֹלָם לִשְׂנוֹא אֶתְכֶם וְאֹתִי יִשְׂנָא בַּאֲשֶׁר אֲנִי מֵעִיד עָלָיו כִּי רָעִים מַעֲלָלָיו׃

Ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣϫⲟⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲙⲉⲥⲧⲉ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲇⲉ ϥⲙⲟⲥϯ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ⲉⲑⲃⲏⲧϥ ϫⲉ ⲛⲉϥϩⲃⲏⲟⲩⲓ̀ ⲥⲉϩⲱⲟⲩ

It is not possible that the world hate you; but me it hateth, because I bear witness concerning it, that its works are evil.

Δεν δυναται ο κοσμος να μιση εσας· εμε ομως μισει, διοτι εγω μαρτυρω περι αυτου οτι τα εργα αυτου ειναι πονηρα.

اِصْعَدُوا أَنْتُمْ إِلَى هَذَا الْعِيدِ. أَنَا لَسْتُ أَصْعَدُ بَعْدُ إِلَى هَذَا الْعِيدِ، لأَنَّ وَقْتِي لَمْ يُكْمَلْ بَعْدُ».

עֲלוּ אַתֶּם לָחֹג אֶת־הֶחָג אֲנִי לֹא אֶעֱלֶה אֶל־הֶחַג הַזֶּה כִּי עִתִּי לֹא מָלְאָה עַד־עָתָּה׃

Ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲇⲉ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲡϣⲁⲓ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲇⲉ ⲛ̀ϯⲛⲁⲓ̀ ⲁⲛ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲡⲓϣⲁⲓ ϫⲉ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲉ ⲡⲁⲥⲏⲟⲩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

And go ye up to (the) feast: and I will not come up to the feast, because my time is not yet fulfilled.'

Σεις αναβητε εις την εορτην ταυτην· εγω δεν αναβαινω ετι εις την εορτην ταυτην, διοτι ο καιρος μου δεν επληρωθη ετι.

قَالَ لَهُمْ هَذَا وَمَكَثَ فِي الْجَلِيلِ.

כָּזֹאת דִבֵּר וַיֵּשֶׁב בַּגָּלִיל׃

Ⲛⲁⲓ ⲇⲉ ⲉⲧⲁϥϫⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲑⲟϥ ϧⲉⲛ ϯⲅⲁⲗⲓⲗⲉⲁ

And having said these (things), he (is) in Galilee.

Και αφου ειπε ταυτα προς αυτους, εμεινεν εν τη Γαλιλαια.

وَلَمَّا كَانَ إِخْوَتُهُ قَدْ صَعِدُوا، حِينَئِذٍ صَعِدَ هُوَ أَيْضًا إِلَى الْعِيدِ، لَا ظَاهِرًا بَلْ كَأَنَّهُ فِي الْخَفَاءِ.

וַיְהִי כַּאֲשֶׁר עָלוּ אֶחָיו לָרֶגֶל וַיַּעַל גַּם־הוּא לֹא בַגָּלוּי כִּי אִם־כְּמִסְתַּתֵּר׃

Ϩⲟⲧⲉ ⲇⲉ ⲉⲧⲁⲩϣⲉ ⲛⲱⲟⲩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲡϣⲁⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉϥⲥⲛⲏⲟⲩ ⲧⲟⲧⲉ ⲛ̀ⲑⲟϥ ϩⲱϥ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲟⲩⲱⲛϩ ⲁⲛ ⲁⲗⲗⲁ ϩⲱⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲭⲱⲡ

But when his brothers went up to (the) feast, then he also came up not manifestly but as in secret.

Αφου δε ανεβησαν οι αδελφοι αυτου, τοτε και αυτος ανεβη εις την εορτην, ουχι φανερως αλλα κρυφιως πως.

فَكَانَ الْيَهُودُ يَطْلُبُونَهُ فِي الْعِيدِ، وَيَقُولُونَ: «أَيْنَ ذَاكَ؟»

וְהַיְּהוּדִים בִּקְשֻׁהוּ בֶחָג וַיֹּאמְרוּ אַיּוֹ׃

Ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲟⲩⲛ ⲛⲁⲩⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲱϥ ⲡⲉ ϧⲉⲛ ⲡϣⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁϥⲑⲱⲛ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ

The Jews then were seeking for him in (the) feast, and they were saying: Where. is that (man)?'

Οι Ιουδαιοι λοιπον εζητουν αυτον εν τη εορτη και ελεγον· Που ειναι εκεινος;

وَكَانَ فِي الْجُمُوعِ مُنَاجَاةٌ كَثِيرَةٌ مِنْ نَحْوِهِ. بَعْضُهُمْ يَقُولُونَ: «إِنَّهُ صَالِحٌ». وَآخَرُونَ يَقُولُونَ: «لاَ، بَلْ يُضِلُّ الشَّعْبَ».

וַתְּהִי תְּלוּנָה רַבָּה עַל־אֹדוֹתָיו בְּתוֹךְ הָעָם אֵלֶּה אָמְרוּ טוֹב הוּא וְאֵלֶּה אָמְרוּ לֹא כִּי־מַתְעֶה הוּא אֶת־הָעָם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲭⲣⲉⲙⲣⲉⲙ ⲡⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲏϣ ⲉⲑⲃⲏⲧϥ ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲙⲉⲛ ⲛⲁⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩⲁ̀ⲅⲁⲑⲟⲥ ⲡⲉ ϩⲁⲛⲕⲉⲭⲱⲟⲩⲛⲓ ⲇⲉ ⲛⲁⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⲁϥⲥⲱⲣⲉⲙ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲏϣ

And there was a great murmuring in the multitude concerning him: some indeed were saying: 'He is good;' and others were saying: No, but he led the multitude astray.'

Και ητο πολυς γογγυσμος περι αυτου μεταξυ των οχλων. Αλλοι μεν ελεγον οτι ειναι καλος· αλλοι δε ελεγον, Ουχι, αλλα πλανα τον οχλον.

وَلكِنْ لَمْ يَكُنْ أَحَدٌ يَتَكَلَّمُ عَنْهُ جِهَارًا لِسَبَبِ الْخَوْفِ مِنَ الْيَهُودِ.

אַךְ אֵין־אִישׁ מְדַבֵּר עָלָיו בָּרַבִּים מִפְּנֵי יִרְאַת הַיְּהוּדִים׃

Ⲙ̀ⲡⲉ ϩⲗⲓ ⲙⲉⲛⲧⲟⲓ ⲥⲁϫⲓ ⲉⲑⲃⲏⲧϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲟⲩⲱⲛϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲑⲃⲉ ⲧϩⲟϯ ⲛ̀ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ

No one however spake concerning him manifestly, because of (the) fear of the Jews.

Ουδεις ομως ελαλει παρρησια περι αυτου δια τον φοβον των Ιουδαιων.

وَلَمَّا كَانَ الْعِيدُ قَدِ انْتَصَفَ، صَعِدَ يَسُوعُ إِلَى الْهَيْكَلِ، وَكَانَ يُعَلِّمُ.

וַיְהִי בַּחֲצִי יְמֵי הֶחָג וְיֵשׁוּעַ עָלָה אֶל־הַמִּקְדָּשׁ וַיְלַמֵּד׃

Ϩⲏⲇⲏ ⲇⲉ ⲉⲧⲁ ⲡⲓϣⲁⲓ ⲉⲣⲫⲁϣⲓ ⲁϥⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲡⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥϯⲥⲃⲱ ⲡⲉ

But now the feast having been half over, Jesus came up to the temple, and was teaching.

Και ενω η εορτη ητο ηδη περι τα μεσα, ανεβη ο Ιησους εις το ιερον και εδιδασκε.

فَتَعَجَّبَ الْيَهُودُ قَائِلِينَ: «كَيْفَ هَذَا يَعْرِفُ الْكُتُبَ، وَهُوَ لَمْ يَتَعَلَّمْ؟»

וַיִּתְמְהוּ הַיְּהוּדִים וַיֹּאמְרוּ בַּמֶּה יָדַע זֶה סֵפֶר וְהוּא לֹא לָמָד׃

Ⲛⲁⲩⲉⲣϣⲫⲏⲣⲓ ⲟⲩⲛ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲡⲱⲥ ⲫⲁⲓ ⲥⲱⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲥϧⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲥⲁⲃⲟ

The Jews then were wondering, saying: How knoweth this (man) writing, he was not taught?

Και εθαυμαζον οι Ιουδαιοι, λεγοντες· Πως ουτος εξευρει γραμματα, ενω δεν εμαθεν;

أَجَابَهُمْ يَسُوعُ وَقَالَ: «تَعْلِيمِي لَيْسَ لِي بَلْ لِلَّذِي أَرْسَلَنِي.

וַיַּעַן אֹתָם יֵשׁוּעַ וַיֹּאמַר לִקְחִי לֹא־שֶׁלִּי הוּא כִּי אִם שֶׁל־שֹׁלְחִי׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲧⲁⲥⲃⲱ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲑⲱⲓ ⲁⲛ ⲧⲉ

Jesus answered them, and said: 'My teaching is not mine.

Απεκριθη προς αυτους ο Ιησους και ειπεν· Η ιδικη μου διδαχη δεν ειναι εμου, αλλα του πεμψαντος με.

إِنْ شَاءَ أَحَدٌ أَنْ يَعْمَلَ مَشِيئَتَهُ يَعْرِفُ التَّعْلِيمَ، هَلْ هُوَ مِنَ اللهِ، أَمْ أَتَكَلَّمُ أَنَا مِنْ نَفْسِي.

הֶחָפֵץ לַעֲשׂוֹת רְצוֹנוֹ יֵדַע לִקְחִי אִם־מֵאֵת אֱלֹהִים הוּא אוֹ מִנַּפְשִׁי אֲַדַּבֵּר׃

Ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁⲉⲣⲫⲟⲩⲱϣ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟⲓ ⲉϥⲉ̀ⲥⲟⲩⲉⲛ ⲧⲁⲥⲃⲱ ϫⲉ ⲟⲩⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲫϯ ⲧⲉ ϣⲁⲛ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉⲧⲥⲁϫⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧ

He who will do the wish of him who sent me, shall know my teaching, whether it is of God, or (if) I speak from myself.

Εαν τις θελη να καμη το θελημα αυτου, θελει γνωρισει περι της διδαχης, αν ηναι εκ του Θεου η αν εγω λαλω απ' εμαυτου.

مَنْ يَتَكَلَّمُ مِنْ نَفْسِهِ يَطْلُبُ مَجْدَ نَفْسِهِ، وَأَمَّا مَنْ يَطْلُبُ مَجْدَ الَّذِي أَرْسَلَهُ فَهُوَ صَادِقٌ وَلَيْسَ فِيهِ ظُلْمٌ.

הַמְדַבֵּר מִנַּפְשׁוֹ כְּבוֹד עַצְמוֹ יְבַקֵּשׁ וְהַמְבַקֵּשׁ כְּבוֹד שֹׁלְחוֹ נֶאֱמָן הוּא וְאֵין עַוְלָתָה בּוֹ׃

Ⲫⲏ ⲉⲧⲥⲁϫⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲁϥⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲁ ⲡⲉϥⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲫⲏ ⲇⲉ ⲉⲧⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲁ ⲡⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟϥ ⲫⲁⲓ ⲟⲩⲑⲙⲏⲓ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲁ̀ⲇⲓⲕⲓⲁ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ

He who speaketh from himself, sought for his own glory: but he who seeketh for (the) glory of him who sent him, this (one) is true, and there is not unrighteousness in him.

Οστις λαλει αφ' εαυτου, ζητει την δοξαν την ιδικην αυτου, οστις ομως ζητει την δοξαν του πεμψαντος αυτον, ουτος ειναι αληθης, και αδικια εν αυτω δεν υπαρχει.

أَلَيْسَ مُوسَى قَدْ أَعْطَاكُمُ النَّامُوسَ؟ وَلَيْسَ أَحَدٌ مِنْكُمْ يَعْمَلُ النَّامُوسَ! لِمَاذَا تَطْلُبُونَ أَنْ تَقْتُلُونِي؟»

הֲלֹא משֶׁה נָתַן לָכֶם אֶת־הַתּוֹרָה וְאֵין־אִישׁ מִכֶּם עֹשֶׂה הַתּוֹרָה מַדּוּעַ תְּבַקְשׁוּ לְהָרְגֵנִי׃

Ⲙⲏ ⲙⲱⲩⲥⲏⲥ ⲁⲛ ⲁϥϯ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲛⲟⲙⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϩⲗⲓ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉϥⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲛⲟⲙⲟⲥ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲱⲓ ⲉ̀ϧⲟⲑⲃⲉⲧ

Did not Moses give to you the law, and there is not any among you doing the law? wherefore seek ye for me to kill me? '

Ο Μωυσης δεν σας εδωκε τον νομον; και ουδεις απο σας εκπληροι τον νομον. Δια τι ζητειτε να μη θανατωσητε;

أَجَابَ الْجَمْعُ وَقَالوُا: «بِكَ شَيْطَانٌ. مَنْ يَطْلُبُ أَنْ يَقْتُلَكَ؟»

וַיַּעַן הָעָם וַַיֹּאמַר שֵׁד בָּךְ מִי מְבַקֵּשׁ לְהָרְגֶךָ׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲙⲏϣ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲇⲉⲙⲱⲛ ⲛⲉⲙⲁⲕ ⲛⲓⲙ ⲡⲉⲧⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲱⲕ ⲉ̀ϧⲟⲑⲃⲉⲕ

And the multitude answered: There is a demon with thee: who seeketh for thee to kill thee?'

Απεκριθη ο οχλος και ειπε· Δαιμονιον εχεις· τις ζητει να σε θανατωση;

أَجَابَ يَسُوعُ وَقَالَ لَهُمْ: «عَمَلًا وَاحِدًا عَمِلْتُ فَتَتَعَجَّبُونَ جَمِيعًا.

וַיַּעַן יֵשׁוּעַ וַיֹּאמֶר לָהֶם מַעֲשֶׂה אֶחָד עָשִׂיתִי וְכֻלְּכֶם עָלָיו תִּתְמָהוּ׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲟⲩϩⲱⲃ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ ⲡⲉⲧⲁⲓⲁⲓϥ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲣϣⲫⲏⲣⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ

Jesus answered, he said to them: 'One work I did, and ye all wonder.

Απεκριθη ο Ιησους και ειπε προς αυτους· Εν εργον εκαμον, και παντες θαυμαζετε.

لِهَذَا أَعْطَاكُمْ مُوسَى الْخِتَانَ، لَيْسَ أَنَّهُ مِنْ مُوسَى، بَلْ مِنَ الآبَاءِ. فَفِي السَّبْتِ تَخْتِنُونَ الإِنْسَانَ.

משֶׁה נָתַן לָכֶם הַמִּילָה אַךְ לֹא מִמּשֶׁה הִיא כִּי אִם־מִן־הָאָבוֹת וּבְיוֹם הַשַּׁבָּת תָּמוּלוּ כָל־זָכָר׃

Ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ⲁ ⲙⲱⲩⲥⲏⲥ ϯ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲉⲃⲓ ⲟⲩⲭ ⲟⲧⲓ ϫⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲙⲱⲩⲥⲏⲥ ⲡⲉ ⲡⲓⲥⲉⲃⲓ ⲁⲗⲗⲁ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲓⲟϯ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲉⲃⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ

Therefore Moses gave to you the circumcision; not that the circumcision is of Moses, but it is of the fathers, and ye circumcise a man on (the) sabbath.

Δια τουτο ο Μωυσης σας εδωκε την περιτομην, ουχι οτι ειναι εκ του Μωυσεως, αλλ' εκ των πατερων, και εν σαββατω περιτεμνετε ανθρωπον.

فَإِنْ كَانَ الإِنْسَانُ يَقْبَلُ الْخِتَانَ فِي السَّبْتِ، لِئَلاَّ يُنْقَضَ نَامُوسُ مُوسَى، أَفَتَسْخَطُونَ عَلَيَّ لأَنِّي شَفَيْتُ إِنْسَانًا كُلَّهُ فِي السَّبْتِ؟

וְעַתָּה אִם־תִּמּוֹל עָרְלַת אָדָם בַּשַּׁבָּת לְמַעַן אֲשֶׁר לֹא־תוּפַר תּוֹרַת משֶׁה מַה־תִּקְצְפוּ עָלַי כִּי רִפֵּאתִי הָאִישׁ כֻּלּוֹ בַּשַּׁבָּת׃

Ⲓⲥϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲛⲁϭⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲉⲃⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ϩⲓⲛⲁ ϫⲉ ⲛ̀ⲛⲉϥⲃⲱⲗ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲛⲟⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲙⲱⲩⲥⲏⲥ ⲓⲉ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲧⲉⲧⲉⲛϫⲱⲛⲧ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ϫⲉ ⲁⲓⲑⲣⲉ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲟⲩϫⲁⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ

If a man is to receive the circumcision on (the) sabbath, that the law of Moses shall not be broken; wherefore are ye angry with me, because I caused a man to be wholly cured on (the) sabbath?

Εαν λαμβανη ανθρωπος περιτομην εν σαββατω, δια να μη λυθη ο νομος του Μωυσεως, οργιζεσθε κατ' εμου διοτι εκαμον ολοκληρον ανθρωπον υγιη εν σαββατω;

لَا تَحْكُمُوا حَسَبَ الظَّاهِرِ بَلِ احْكُمُوا حُكْمًا عَادِلًا».

אַל־תִּשְׁפְּטוּ לְמַרְאֵה עָיִן כִּי אִם־מִשְׁפַּט־צֶדֶק שְׁפֹטוּ׃

Ⲙ̀ⲡⲉⲣϯϩⲁⲡ ⲕⲁⲧⲁ ϩⲟ ⲁⲗⲗⲁ ⲙⲁϩⲁⲡ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲁⲡ ⲙ̀ⲙⲏⲓ

Judge not according to appearance (lit. face), but judge with righteous judgement.'

Μη κρινετε κατ' οψιν, αλλα την δικαιαν κρισιν κρινατε.

يسوع هو المسيح حقًا

فَقَالَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ أُورُشَلِيمَ: «أَلَيْسَ هَذَا هُوَ الَّذِي يَطْلُبُونَ أَنْ يَقْتُلُوهُ؟

וַיֹּאמְרוּ אֲנָשִׁים מִיּשְׁבֵי יְרוּשָׁלָיִם הֲלֹא זֶה הוּא אֲשֶׁר בִּקְשׁוּ לְהָרְגוֹ׃

Ⲛⲁⲩϫⲱ ⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲁ ⲓⲗ̅ⲏ̅ⲙ̅ ϫⲉ ⲙⲏ ⲫⲁⲓ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲟⲩⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲱϥ ⲉ̀ϧⲟⲑⲃⲉϥ

Some then of them of Jerusalem were saying: 'Is not this he whom they seek for to kill him?

Ελεγον λοιπον τινες εκ των Ιεροσολυμιτων· Δεν ειναι ουτος, τον οποιον ζητουσι να θανατωσωσι;

وَهَا هُوَ يَتَكَلَّمُ جِهَارًا وَلَا يَقُولُونَ لَهُ شَيْئًا! أَلَعَلَّ الرُّؤَسَاءَ عَرَفُوا يَقِينًا أَنَّ هَذَا هُوَ الْمَسِيحُ حَقًّا؟

וְהִנֵּה הוּא דֹּבֵר בָּרַבִּים וְלֹא יִגְעֲרוּ בוֹ הַאַף אֻמְנָם יָדְעוּ רָאשֵׁינוּ כִּי־בֶאֱמֶת זֶה הוּא הַמָּשִׁיחַ׃

Ϩⲏⲡⲡⲉ ϥⲥⲁϫⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲡⲁⲣⲣⲏⲥⲓⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲉϫⲉ ϩⲗⲓ ⲛⲁϥ ⲁⲛ ⲙⲏⲡⲱⲥ ⲣⲱ ⲁⲩⲉⲙⲓ ⲧⲁⲫⲙⲏⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲁⲣⲭⲱⲛ ϫⲉ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅

Lo, he speaketh openly, and they say nothing to him? Did indeed the rulers know truly that this is Christ?

Και ιδου, παρρησια λαλει, και δεν λεγουσι προς αυτον ουδεν. Μηπως τωοντι εγνωρισαν οι αρχοντες οτι ουτος ειναι αληθως ο Χριστος;

وَلكِنَّ هَذَا نَعْلَمُ مِنْ أَيْنَ هُوَ، وَأَمَّا الْمَسِيحُ فَمَتَى جَاءَ لَا يَعْرِفُ أَحَدٌ مِنْ أَيْنَ هُوَ».

אַךְ הֲלֹא יָדַעְנוּ זֶה מֵאַיִן הוּא וְהַמָּשִׁיחַ כִּי יָבוֹא לֹא־יֵדַע אִישׁ אֵי־מִזֶּה הוּא׃

Ⲁⲗⲗⲁ ⲫⲁⲓ ⲧⲉⲛⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϫⲉ ⲟⲩⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲑⲱⲛ ⲡⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛⲓ̀ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϩⲗⲓ ⲛⲁⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲟⲩⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲑⲱⲛ ⲡⲉ

But we know this (man), from where (he) is: but if Christ should come, no one will know from where (he) is.'

Αλλα τουτον εξευρομεν ποθεν ειναι· ο δε Χριστος οταν ερχεται, ουδεις γινωσκει ποθεν ειναι.

فَنَادَى يَسُوعُ وَهُوَ يُعَلِّمُ فِي الْهَيْكَلِ قِائِلًا: «تَعْرِفُونَنِي وَتَعْرِفُونَ مِنْ أَيْنَ أَنَا، وَمِنْ نَفْسِي لَمْ آتِ، بَلِ الَّذِي أَرْسَلَنِي هُوَ حَقٌ، الَّذِي أَنْتُمْ لَسْتُمْ تَعْرِفُونَهُ.

אָז קָרָא יֵשׁוּעַ בַּמִּקְדָּשׁ וַיְלַמֵּד וַיֹּאמֶר הֵן יְדַעְתֶּם אֹתִי אַף־יְדַעְתֶּם מֵאַיִן אָנִי וּמִנַּפְשִׁי לֹא־בָאתִי אָכֵן יֵשׁ נֶאֱמָן אֲשֶׁר שְׁלָחַנִי וְאֹתוֹ לֹא יְדַעְתֶּם׃

Ⲁϥⲱϣ ⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ⲉϥϯⲥⲃⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲉⲧⲁⲓⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲑⲱⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉⲧⲁⲓⲓ̀ ⲁⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧ ⲁⲗⲗⲁ ⲟⲩⲑⲙⲏⲓ ⲡⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟⲓ ⲫⲏ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲁⲛ

Jesus then cried out in the temple, teaching and saying: Ye know me, and ye know from where I came. And I came not from myself, but he who sent me is true; he whom ye know not.

Εφωναξε λοιπον ο Ιησους, διδασκων εν τω ιερω, και ειπε· Και εμε εξευρετε και ποθεν ειμαι εξευρετε· και απ' εμαυτου δεν ηλθον, αλλ' ειναι αληθινος ο πεμψας με, τον οποιον σεις δεν εξευρετε·

أَنَا أَعْرِفُهُ لأَنِّي مِنْهُ، وَهُوَ أَرْسَلَنِي».

וַאֲנִי יְדַעְתִּיו כִּי מֵאִתּוֹ אָנִי וְהוּא שְׁלָחָנִי׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲇⲉ ϯⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲟⲩⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲡⲉ ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟⲓ

And I know him; because I am of him, and it is he who sent me.'

εγω ομως εξευρω αυτον, διοτι παρ' αυτου ειμαι και εκεινος με απεστειλεν.

فَطَلَبُوا أَنْ يُمْسِكُوهُ، وَلَمْ يُلْقِ أَحَدٌ يَدًا عَلَيْهِ، لأَنَّ سَاعَتَهُ لَمْ تَكُنْ قَدْ جَاءَتْ بَعْدُ.

וַיְבַקְשׁוּ לְתָפְשׂוֹ וְאִישׁ לֹא־שָׁלַח יָד בּוֹ כִּי לֹא־בָא עִתּוֹ׃

Ⲛⲁⲩⲕⲱϯ ⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲧⲁϩⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉ ϩⲗⲓ ⲉⲛ ⲛⲉϥϫⲓϫ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ϫⲉ ⲟⲩⲏⲓ ⲛⲉ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲉⲥⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲧⲉϥⲟⲩⲛⲟⲩ

They were seeking then to apprehend him, and no one laid (lit. brought) his hands upon him, because his hour had not yet come.

Εζητουν λοιπον να πιασωσιν αυτον, και ουδεις επεβαλεν επ' αυτον την χειρα, διοτι δεν ειχεν ελθει ετι η ωρα αυτου.

فَآمَنَ بِهِ كَثِيرُونَ مِنَ الْجَمْعِ، وَقَالُوا: «أَلَعَلَّ الْمَسِيحَ مَتَى جَاءَ يَعْمَلُ آيَاتٍ أَكْثَرَ مِنْ هَذِهِ الَّتِي عَمِلَهَا هَذَا؟»

וְרַבִּים מִן־הָעָם הֶאֱמִינוּ בוֹ וַיֹּאמְרוּ אִם־יָבֹא הַמָּשִׁיחַ הֲַגַם יַעֲשֶׂה אֹתוֹת הַרְבֵּה מֵאֲשֶׁר עָשָׂה זֶה׃

Ϩⲁⲛⲙⲏϣ ⲟⲩⲛ ⲁⲩⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲏϣ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁϥϣⲁⲛⲓ̀ ⲙⲏ ϥⲛⲁⲉⲣ ϩⲟⲩⲟ̀ ⲣⲱ ⲉ̀ⲛⲁⲓⲙⲏⲓⲛⲓ ⲉⲧⲁ ⲫⲁⲓ ⲁⲓⲧⲟⲩ

Many then of the multitude believed him, and they were saying: 'If Christ should come, will he do more indeed than these signs which this (man) did?'

Πολλοι δε εκ του οχλου επιστευσαν εις αυτον και ελεγον οτι ο Χριστος οταν ελθη, μηπως θελει καμει θαυματα πλειοτερα τουτων, τα οποια ουτος εκαμεν;

سَمِعَ الْفَرِّيسِيُّونَ الْجَمْعَ يَتَنَاجَوْنَ بِهَذَا مِنْ نَحْوِهِ، فَأَرْسَلَ الْفَرِّيسِيُّونَ وَرُؤَسَاءُ الْكَهَنَةِ خُدَّامًا لِيُمْسِكُوهُ.

וְהַפְּרוּשִׁים שָׁמְעוּ אֶת־הָעָם מִתְלַחֲשִׁים עָלָיו כָּזֹאת וַיִּשְׁלְחוּ הַפְּרוּשִׁים וְרָאשֵׁי הַכֹּהֲנִים מְשָׁרֲתִים לְתָפְשׂוֹ׃

Ⲁⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲫⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ ⲉ̀ⲛⲓⲙⲏϣ ⲉⲩⲭⲣⲉⲙⲣⲉⲙ ⲛ̀ⲛⲁⲓ ⲉⲑⲃⲏⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲟⲩⲱⲣⲡ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲁⲣⲭⲓⲉⲣⲉⲩⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲫⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ ⲛ̀ϩⲁⲛϩⲩⲡⲏⲣⲉⲧⲏⲥ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲥⲉⲧⲁϩⲟϥ

The Pharisees heard the multitudes murmuring these (things) concerning him; and the chief priests and the Pharisees sent officers that they might apprehend him.

Ηκουσαν οι Φαρισαιοι τον οχλον οτι εγογγυζε ταυτα περι αυτου, και απεστειλαν οι Φαρισαιοι και οι αρχιερεις υπηρετας δια να πιασωσιν αυτον.

فَقَالَ لَهُمْ يَسُوعُ: «أَنَا مَعَكُمْ زَمَانًا يَسِيرًا بَعْدُ، ثُمَّ أَمْضِي إِلَى الَّذِي أَرْسَلَنِي.

וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם יֵשׁוּעַ אַך־מְעַט עוֹדֶנִּי עִמָּכֶם וְהָלַכְתִּי אֶל־אֲשֶׁר שְׁלָחָנִי׃

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲛ ϫⲉ ⲉⲧⲓ ⲕⲉⲕⲟⲩϫⲓ ⲛ̀ⲭⲣⲟⲛⲟⲥ ϯϣⲟⲡ ⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲁϣⲉ ⲛⲏⲓ ϩⲁ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟⲓ

Jesus then said: Yet a little time I am with you, and I will go to him who sent me.

Ειπε λοιπον προς αυτους ο Ιησους· Ετι ολιγον καιρον ειμαι μεθ' υμων, και υπαγω προς τον πεμψαντα με.

سَتَطْلُبُونَنِي وَلَا تَجِدُونَنِي، وَحَيْثُ أَكُونُ أَنَا لَا تَقْدِرُونَ أَنْتُمْ أَنْ تَأْتُوا».

תְּשַׁחֲרֻנְנִי וְלֹא תִמְצָאֻנְנִי וּבַאֲשֶׁר אֲנִי שָׁם אַתֶּם לֹא תוּכְלוּ לָבוֹא׃

Ⲧⲉⲧⲉⲛⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲱⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϫⲉⲙⲧ ⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲙⲁ ⲉϯⲛⲁϣⲉ ⲛⲏⲓ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϣⲓ̀ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲁⲛ

Ye seek for me, and ye will not find me; and (the) place to which I will go, ye will not be able to come to it.'

Θελετε με ζητησει και δεν θελετε με ευρει· και οπου ειμαι εγω, σεις δεν δυνασθε να ελθητε.

فَقَالَ الْيَهُودُ فِيمَا بَيْنَهُمْ: «إِلَى أَيْنَ هَذَا مُزْمِعٌ أَنْ يَذْهَبَ حَتَّى لَا نَجِدَهُ نَحْنُ؟ أَلَعَلَّهُ مُزْمِعٌ أَنْ يَذْهَبَ إِلَى شَتَاتِ الْيُونَانِيِّينَ وَيُعَلِّمَ الْيُونَانِيِّينَ؟

וַיֹּאמְרוּ הַיְּהוּדִים אִישׁ אֶל־רֵעֵהוּ אָנָה יֵלֵךְ זֶה וַאֲנַחְנוּ לֹא נִמְצָאֵהוּ הֲיֵלֵךְ אֶל־הַנְּפוֹצִים בֵּין הַיְּוָנִים וִילַמֵּד אַנְשֵׁי יָוָן׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲉ̀ⲣⲏⲟⲩ ϫⲉ ⲁⲣⲉ ⲫⲁⲓ ⲛⲁϣⲉ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲑⲱⲛ ⲛ̀ⲧⲉⲛϣⲧⲉⲙϫⲉⲙϥ ⲙⲏ ϥⲛⲁϣⲉ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲡⲓϫⲱⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲟⲩⲉⲓⲛⲓⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϯⲥⲃⲱ ⲛ̀ⲛⲓⲟⲩⲉⲓⲛⲓⲛ

The Jews then said to one another: Whither will this (man) go, and we will not find him? will he go to the scattered among (lit. of) the Greeks, and teach the Greeks?

Ειπον λοιπον οι Ιουδαιοι προς αλληλους· Που μελλει ουτος να υπαγη, ωστε ημεις δεν θελομεν ευρει αυτον; Μηπως μελλει να υπαγη εις τους διεσπαρμενους μεταξυ των Ελληνων και να διδασκη τους Ελληνας;

مَا هَذَا الْقَوْلُ الَّذِي قَالَ: سَتَطْلُبُونَنِي وَلَا تَجِدُونَنِي، وَحَيْثُ أَكُونُ أَنَا لَا تَقْدِرُونَ أَنْتُمْ أَنْ تَأْتُوا؟»

מָה הַדָּבָר הַזֶּה אֲשֶׁר אָמַר תְּשַׁחֲרֻנְנִי וְלֹא תִמְצָאֻנְנִי וּבַאֲשֶׁר אֲנִי שָׁם אַתֶּם לֹא תוּכְלוּ לָבוֹא׃

Ⲡⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲟⲩ ⲡⲉ ⲉⲧⲁϥϫⲟⲥ ϫⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲱⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϫⲉⲙⲧ ⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲙⲁ ⲉ̀ϯⲛⲁϣⲉ ⲛⲏⲓ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣϫⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ⲣⲟϥ

What is this word which he said: "Ye will seek for me, and ye will not find me; and the place to which I will go, it is not possible for you to come to it?"'

Τις ειναι ουτος ο λογος τον οποιον ειπε, Θελετε με ζητησει και δεν θελετε με ευρει, και ειπον ειμαι εγω, σεις δεν δυνασθε να ελθητε;

وَفِي الْيَوْمِ الأَخِيرِ الْعَظِيمِ مِنَ الْعِيدِ وَقَفَ يَسُوعُ وَنَادَى قِائِلًا: «إِنْ عَطِشَ أَحَدٌ فَلْيُقْبِلْ إِلَيَّ وَيَشْرَبْ.

וַיְהִי בַּיּוֹם הָאַחֲרוֹן הַגָּדוֹל בֶּחַג וַיַּעֲמֹד יֵשׁוּעַ וַיִּקְרָא לֵאמֹר אִישׁ כִּי יִצְמָא יָבֹא־נָא אֵלַי וְיִשְׁתֶּה׃

Ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉ̀ϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ϧⲁⲉ̀ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲛⲓϣϯ ⲛ̀ϣⲁⲓ ⲁϥⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥⲱϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲟⲃⲓ ⲙⲁⲣⲉϥⲓ̀ ϩⲁⲣⲟⲓ ⲛ̀ⲧⲉϥⲥⲱ

Now in the last day of the great feast Jesus stood, and cried out, saying: He who thirsteth, let him come to me, and drink.

Κατα δε την τελευταιαν ημεραν την μεγαλην της εορτης ιστατο ο Ιησους και εκραξε λεγων· Εαν τις διψα, ας ερχηται προς εμε και ας πινη.

مَنْ آمَنَ بِي، كَمَا قَالَ الْكِتَابُ، تَجْرِي مِنْ بَطْنِهِ أَنْهَارُ مَاءٍ حَيٍّ».

הַמַּאֲמִין בִּי כִּדְבַר הַכָּתוּב מִבִּטְנוֹ יִנְהֲרוּ נַהֲרֵי מַיִם חַיִּים׃

Ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁⲥϫⲟⲥ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲅⲣⲁⲫⲏ ϫⲉ ϩⲁⲛⲓⲁⲣⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲱⲛϧ ⲉⲑⲛⲁϧⲁϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲉϥⲛⲉϫⲓ

He who believeth me, according as the scripture said: "Rivers of water of life will flow from his belly."'

Οστις πιστευει εις εμε, καθως ειπεν η γραφη, ποταμοι υδατος ζωντος θελουσι ρευσει εκ της κοιλιας αυτου.

قَالَ هَذَا عَنِ الرُّوحِ الَّذِي كَانَ الْمُؤْمِنُونَ بِهِ مُزْمِعِينَ أَنْ يَقْبَلُوهُ، لأَنَّ الرُّوحَ الْقُدُسَ لَمْ يَكُنْ قَدْ أُعْطِيَ بَعْدُ، لأَنَّ يَسُوعَ لَمْ يَكُنْ قَدْ مُجِّدَ بَعْدُ.

וְזֹאת אָמַר עַל־הָרוּחַ אֲשֶׁר יִקָּחֻהוּ הַמַּאֲמִינִים בּוֹ כִּי לֹא־נִתַּן רוּחַ הַקֹּדֶשׁ בְּטֶרֶם נִתְפָּאֵר יֵשׁוּעַ׃

Ⲫⲁⲓ ⲇⲉ ⲁϥϫⲟϥ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲉ̀ⲛⲁⲩⲛⲁϭⲓⲧϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲏ ⲉⲑⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛⲉ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲉ ⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲅⲁⲣ ϣⲱⲡⲓ ⲡⲉ ϫⲉ ⲛⲉ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϭⲓⲱⲟⲩ ⲡⲉ

But this he said concerning the Spirit, which they who believe him were to receive: for (the) Spirit had not yet come; because Jesus had not yet been glorified.

Τουτο δε ειπε περι του Πνευματος, το οποιον εμελλον να λαμβανωσιν οι πιστευοντες εις αυτον· διοτι δεν ητο ετι δεδομενον Πνευμα Αγιον, επειδη ο Ιησους ετι δεν εδοξασθη.

فَكَثِيرُونَ مِنَ الْجَمْعِ لَمَّا سَمِعُوا هَذَا الْكَلاَمَ قَالُوا: «هَذَا بِالْحَقِيقَةِ هُوَ النَّبِيُّ».

וְרַבִּים מֵהֲמוֹן הָעָם כְּשָׁמְעָם אֶת־הַדָּבָר הַזֶּה אָמְרוּ אָכֵן זֶה הוּא הַנָּבִיא׃

Ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲇⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲏϣ ⲉⲧⲁⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲛⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲛⲁⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲧⲁⲫⲙⲏⲓ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲓⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ

And some of the multitude having heard these words, were saying: Truly this is the Prophet.'

Πολλοι λοιπον εκ του οχλου ακουσαντες τον λογον, ελεγον· Ουτος ειναι αληθως ο προφητης.

آخَرُونَ قَالُوا: «هَذَا هُوَ الْمَسِيحُ!» وَآخَرُونَ قَالُوا: «أَلَعَلَّ الْمَسِيحَ مِنَ الْجَلِيلِ يَأْتِي؟

וְיֵשׁ אֲשֶׁר אָמְרוּ זֶה הוּא הַמָּשִׁיחַ וַאֲחֵרִים אָמְרוּ הֲמִן־הַגָּלִיל יָבֹא הַמָּשִׁיחַ׃

Ϩⲁⲛⲕⲉⲭⲱⲟⲩⲛⲓ ⲇⲉ ⲛⲁⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ϩⲁⲛⲕⲉⲭⲱⲟⲩⲛⲓ ⲇⲉ ⲛⲁⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲙⲏ ⲁⲣⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲅⲁⲗⲓⲗⲉⲁ

And others were saying: `This is Christ:' but others were saying: 'Is Christ coming from Galilee?

Αλλοι ελεγον· Ουτος ειναι ο Χριστος. Αλλοι δε ελεγον· Μη γαρ εκ της Γαλιλαιας ερχεται ο Χριστος;

أَلَمْ يَقُلِ الْكِتَابُ إِنَّهُ مِنْ نَسْلِ دَاوُدَ، وَمِنْ بَيْتِ لَحْمٍ، الْقَرْيَةِ الَّتِي كَانَ دَاوُدُ فِيهَا، يَأْتِي الْمَسِيحُ؟»

הֲלֹא הַכָּתוּב אֹמֵר כִּי מִזֶּרַע דָּוִד וּמִכְּפַר בֵּית־לֶחֶם מְקוֹם דָּוִד יֵצֵא הַמָּשִׁיחַ׃

Ⲙⲏ ⲛⲉⲧⲁⲥϫⲟⲥ ⲁⲛ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲅⲣⲁⲫⲏ ϫⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡϫⲣⲟϫ ⲛ̀ⲇⲁⲩⲓⲇ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ϫⲉ ⲁⲣⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲃⲏⲑⲗⲉⲉⲙ ⲡⲓϯⲙⲓ ⲉ̀ⲛⲁⲣⲉ ⲇⲁⲩⲓⲇ ⲭⲏ ⲙ̀ⲙⲁⲩ

Said not the scripture, that (he) is from (the) seed of David, and that Christ is coming from Bethlehem, the village where David was (imperf.)?'

Δεν ειπεν η γραφη οτι εκ του σπερματος του Δαβιδ και απο της κωμης Βηθλεεμ, οπου ητο ο Δαβιδ, ερχεται ο Χριστος;

فَحَدَثَ انْشِقَاقٌ فِي الْجَمْعِ لِسَبَبِهِ.

וַתְּהִי מַחֲלֹקֶת בֵּין הָעָם עַל־אֹדוֹתָיו׃

Ⲟⲩⲥⲭⲓⲥⲙⲁ ⲟⲩⲛ ⲁϥϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲏϣ ⲉⲑⲃⲏⲧϥ

A division then happened in the multitude because of him.

Σχισμα λοιπον εγεινε μεταξυ του οχλου δι' αυτον.

وَكَانَ قَوْمٌ مِنْهُمْ يُرِيدُونَ أَنْ يُمْسِكُوهُ، وَلكِنْ لَمْ يُلْقِ أَحَدٌ عَلَيْهِ الأَيَادِيَ.

וּמִקְצָתָם רָצוּ לְתָפְשׂוֹ וְאִישׁ לֹא־שָׁלַח יָד בּוֹ׃

Ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲇⲉ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲛⲁⲩⲟⲩⲱϣ ⲉ̀ⲧⲁϩⲟϥ ⲡⲉ ⲁⲗⲗⲁ ⲙ̀ⲡⲉ ϩⲗⲓ ϣ̀ⲉⲛ ⲛⲉϥϫⲓϫ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ

And some among them were wishing to apprehend him; but no one could lay (lit. bring) his hands upon him.

Τινες δε εξ αυτων ηθελον να πιασωσιν αυτον, αλλ' ουδεις επεβαλεν επ' αυτον τας χειρας.

عدم إيمان قادة اليهود

فَجَاءَ الْخُدَّامُ إِلَى رُؤَسَاءِ الْكَهَنَةِ وَالْفَرِّيسِيِّينَ. فَقَالَ هَؤُلاَءِ لَهُمْ: «لِمَاذَا لَمْ تَأْتُوا بِهِ؟»

וַיָּשׁוּבוּ הַמְשָׁרֲתִים אֶל־רָאשֵׁי הַכֹּהֲנִים וְהַפְּרוּשִׁים וְהֵם אָמְרוּ אֲלֵיהֶם מַדּוּעַ לֹא־הֲבֵאתֶם אֹתוֹ׃

Ⲁⲩⲓ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓϩⲩⲡⲏⲣⲉⲧⲏⲥ ϩⲁ ⲛⲓⲁⲣⲭⲓⲉⲣⲉⲩⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲫⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ϫⲉ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲉⲛⲉⲛϥ

The officers then came to the chief priests and the Pharisees; and those said to them: 'Wherefore brought ye him not?'

Ηλθον λοιπον οι υπηρεται προς τους αρχιερεις και Φαρισαιους, και εκεινοι ειπον προς αυτους· Δια τι δεν εφερετε αυτον;

أَجَابَ الْخُدَّامُ: «لَمْ يَتَكَلَّمْ قَطُّ إِنْسَانٌ هَكَذَا مِثْلَ هَذَا الإِنْسَانِ!»

וַיַּעֲנוּ הַמְשָׁרֲתִים מֵעוֹלָם לֹא־דִבֶּר אִישׁ כָּאִישׁ הַזֶּה׃

Ⲁⲩⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓϩⲩⲡⲏⲣⲉⲧⲏⲥ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲙ̀ⲡⲉ ⲣⲱⲙⲓ ⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲉ̀ⲛⲉϩ

The officers answered, saying: 'Never man spake thus.'

Απεκριθησαν οι υπηρεται· Ουδεποτε ελαλησεν ανθρωπος ουτω, καθως ουτος ο ανθρωπος.

فَأَجَابَهُمُ الْفَرِّيسِيُّونَ: «أَلَعَلَّكُمْ أَنْتُمْ أَيْضًا قَدْ ضَلَلْتُمْ؟

וַיֹּאמְרוּ אֲלֵיהֶם הַפְּרוּשִׁים הֲכִי נִדַּחְתֶּם גַּם־אַתֶּם׃

Ⲁⲩⲉⲣⲟⲩⲱ ⲇⲉ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲫⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲙⲏ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲣⲉⲙ ϩⲱⲧⲉⲛ

And the Pharisees answered them, sayingWent ye also astray?

Απεκριθησαν λοιπον προς αυτους οι Φαρισαιοι· Μηπως και σεις επλανηθητε;

أَلَعَلَّ أَحَدًا مِنَ الرُّؤَسَاءِ أَوْ مِنَ الْفَرِّيسِيِّينَ آمَنَ بِهِ؟

הֲגַם־הֶאֱמִין בּוֹ אִישׁ מִן־הַשָּׂרִים אוֹ מִן־הַפְּרוּשִׁים׃

Ⲙⲏ ⲁ ϩⲗⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲁⲣⲭⲱⲛ ⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲓⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲫⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ

Did any of the rulers believe him, or of the Pharisees?

Μηπως τις εκ των αρχοντων επιστευσεν εις αυτον η εκ των Φαρισαιων;

وَلكِنَّ هَذَا الشَّعْبَ الَّذِي لَا يَفْهَمُ النَّامُوسَ هُوَ مَلْعُونٌ».

רַק הֶהָמוֹן הַזֶּה אֲשֶׁר אֵינָם יֹדְעִים אֶת־הַתּוֹרָה אֲרוּרִים הֵמָּה׃

Ⲁⲗⲗⲁ ⲡⲁⲓⲙⲏϣ ⲉⲧⲉⲛ̀ⲥⲉⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲛⲟⲙⲟⲥ ⲁⲛ ⲥⲉⲭⲏ ϧⲁ ⲡⲥⲁϩⲟⲩⲓ̀

But this multitude who know not the law are under (the) curse.'

Αλλ' ο οχλος ουτος, οστις δεν γνωριζει τον νομον, ειναι επικαταρατοι.

قَالَ لَهُمْ نِيقُودِيمُوسُ، الَّذِي جَاءَ إِلَيْهِ لَيْلًا، وَهُوَ وَاحِدٌ مِنْهُمْ:

וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם נַקְדִּימוֹן אֲשֶׁר־בָּא אֵלָיו בַּלַָּיְלָה וְהוּא הָיָה אֶחָד מֵהֶם׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲛⲓⲕⲟⲇⲏⲙⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲓ̀ ϩⲁ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛ̀ϣⲟⲣⲡ ⲛ̀ϫⲱⲣϩ ⲉ̀ⲟⲩⲁⲓ ⲡⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ

Nicodemus said to them, he who came to Jesus (at) first by night, being one of them

Λεγει ο Νικοδημος προς αυτους, ο ελθων προς αυτον δια νυκτος, εις ων εξ αυτων.

«أَلَعَلَّ نَامُوسَنَا يَدِينُ إِنْسَانًا لَمْ يَسْمَعْ مِنْهُ أَوَّلًا وَيَعْرِفْ مَاذَا فَعَلَ؟»

הֲכִי תִשְׁפֹּט תּוֹרָתֵנוּ אִישׁ בְּטֶרֶם תַּחְקְרֵהוּ לָדַעַת אֶת־אֲשֶׁר עָשָׂה׃

Ϫⲉ ⲙⲏ ⲡⲉⲛⲛⲟⲙⲟⲥ ⲛⲁϯϩⲁⲡ ⲉ̀ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲁϥϣⲧⲉⲙⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ϣⲟⲣⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉⲧⲉϥⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ

Will our law judge the man, unless it hear him first, and know what he doeth?

Μηπως ο νομος ημων κρινει τον ανθρωπον, εαν δεν ακουση παρ' αυτου προτερον και μαθη τι πραττει;

أَجَابُوا وَقَالوُا لَهُ: «أَلَعَلَّكَ أَنْتَ أَيْضًا مِنَ الْجَلِيلِ؟ فَتِّشْ وَانْظُرْ! إِنَّهُ لَمْ يَقُمْ نَبِيٌّ مِنَ الْجَلِيلِ».

וַיַּעֲנוּ וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו הֲגַם־אַתָּה מִן־הַגָּלִיל דְּרָשׁ־נָא וּרְאֵה כִּי לֹא־קָם נָבִיא מִן־הַגָּלִיל׃

Ⲁⲩⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛⲁϥ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲙⲏ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲟⲩⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲅⲁⲗⲓⲗⲉⲁ ϩⲱⲕ ϧⲟⲧϧⲉⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲁⲩ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲛⲁⲧⲱⲛϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲅⲁⲗⲓⲗⲉⲁ

They answered him, saying 'Art thou also from Galilee? 'Search and see, that thereis not (a) prophet to rise from Galilee.'

Απεκριθησαν και ειπον προς αυτον· Μηπως και συ εκ της Γαλιλαιας εισαι; ερευνησον και ιδε οτι προφητης εκ της Γαλιλαιας δεν ηγερθη.

فَمَضَى كُلُّ وَاحِدٍ إِلَى بَيْتِهِ.

וַיֵּלְכוּ אִישׁ אִישׁ לְבֵיתוֹ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϣⲉ ⲛⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲉ̀ⲡⲉϥⲙⲁ

And they went each to his place.

Και υπηγεν εκαστος εις τον οικον αυτου.

إصحاح 8

المرأة الزانية

أَمَّا يَسُوعُ فَمَضَى إِلَى جَبَلِ الزَّيْتُونِ.

וְיֵשׁוּעַ הָלַךְ אֶל־הַר הַזֵּיתִים׃

Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲇⲉ ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϫⲱⲓⲧ

And Jesus went to the mountain of the Olives.

Ο δε Ιησους υπηγεν εις το ορος των Ελαιων.

ثُمَّ حَضَرَ أَيْضًا إِلَى الْهَيْكَلِ فِي الصُّبْحِ، وَجَاءَ إِلَيْهِ جَمِيعُ الشَّعْبِ فَجَلَسَ يُعَلِّمُهُمْ.

וַיְהִי בַבֹּקֶר וַיָּבֹא עוֹד אֶל־הַמִּקְדָּשׁ וְכָל־הָעָם בָּאוּ אֵלָיו וַיֵּשֶׁב וַיְלַמְּדֵם׃

Ⲓⲧⲁ ⲁϥⲓ̀ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲧⲟⲟⲩⲓ̀ ⲉ̀ⲡⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ⲛⲓⲙⲏϣ ⲇⲉ ⲁⲩⲓ̀ ϩⲁⲣⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲉⲙⲥⲓ ⲉ̀ϯⲥⲃⲱ ⲛⲱⲟⲩ

Then he came in the morning to the temple, and the multitudes came to him; and he sat to teachthem.

Και την αυγην ηλθε παλιν εις το ιερον, και πας ο λαος ηρχετο προς αυτον· και καθησας εδιδασκεν αυτους.

وَقَدَّمَ إِلَيْهِ الْكَتَبَةُ وَالْفَرِّيسِيُّونَ امْرَأَةً أُمْسِكَتْ فِي زِنًا. وَلَمَّا أَقَامُوهَا فِي الْوَسْطِ

וַיָּבִיאוּ הַסּוֹפְרִים וְהַפְּרוּשִׁים לְפָנָיו אִשָּׁה אֲשֶׁר נִתְפְּשָׂה וְהִיא נֹאָפֶת וַיַּעֲמִידוּהָ בַּתָּוֶךְ׃

Ⲛⲓⲁⲣⲭⲏⲉⲣⲉⲩⲥ ⲇⲉ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲫⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ ⲁⲩⲓ̀ⲛⲓ ⲛⲁϥ ⲛ̀ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲁⲩϫⲉⲙⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲡⲟⲣⲛⲓⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲧⲁϩⲟⲥ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲥ ϧⲉⲛ ⲑⲙⲏϯ

And the chief priests and the Pharisees brought to him a woman: they found her in adultery; and they made her stand in (the) midst,

Φερουσι δε προς αυτον οι γραμματεις και οι Φαρισαιοι γυναικα συλληφθεισαν επι μοιχεια, και στησαντες αυτην εν τω μεσω,

قَالُوا لَهُ: «يَا مُعَلِّمُ، هَذِهِ الْمَرْأَةُ أُمْسِكَتْ وَهِيَ تَزْنِي فِي ذَاتِ الْفِعْلِ،

וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו רַבִּי הָאִשָּׁה הַזֹּאת נִתְפְּשָׂה עַל מַעֲשֵׂה נִאוּפָהּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲫⲣⲉϥϯⲥⲃⲱ ⲧⲁⲓⲥϩⲓⲙⲓ ⲑⲁⲓ ⲁⲛϫⲉⲙⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲡⲟⲣⲛⲓⲁ

and said to him: 'Teacher, this woman we found in adultery.

λεγουσι προς αυτον· Διδασκαλε, αυτη η γυνη συνεληφθη επ' αυτοφωρω μοιχευομενη.

وَمُوسَى فِي النَّامُوسِ أَوْصَانَا أَنَّ مِثْلَ هَذِهِ تُرْجَمُ. فَمَاذَا تَقُولُ أَنْتَ؟»

וּמשֶׁה צִוָּנוּ בַתּוֹרָה לִסְקֹל נָשִׁים כָּאֵלֶּה וְאַתָּה מַה־תֹּאמַר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲛⲟⲙⲟⲥ ⲙ̀ⲙⲱⲩⲥⲏⲥ ⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲉ̀ϩⲓⲱⲛⲓ ⲉ̀ϫⲱⲥ ⲟⲩ ⲡⲉ ⲇⲉ ⲉⲧⲉⲕϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ⲑⲟⲕ

And (the) law of Moses commanded to stone her; but what sayest thou?'

Εν δε τω νομω ο Μωυσης προσεταξεν ημας να λιθοβολωνται αι τοιαυται· συ λοιπον τι λεγεις;

قَالُوا هَذَا لِيُجَرِّبُوهُ، لِكَيْ يَكُونَ لَهُمْ مَا يَشْتَكُونَ بِهِ عَلَيْهِ. وَأَمَّا يَسُوعُ فَانْحَنَى إِلَى أَسْفَلُ وَكَانَ يَكْتُبُ بِإِصْبِعِهِ عَلَى الأَرْضِ.

וְהֵם לְנַסּוֹת אֹתוֹ דִּבְּרוּ־זֹאת לִמְצֹא עָלָיו שִׂטְנָה וַיִִּתְכּוֹפֵף יֵשׁוּעַ לְמַטָּה וַיְתָו בְּאֶצְבָּעוֹ עַל־הַקַּרְקָע׃

Ⲫⲁⲓ ⲇⲉ ⲁⲩϫⲱϥ ⲉⲩⲉⲣⲡⲓⲣⲁⲍⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩϫⲉⲙ ⲗⲱⲓϫⲓ ϩⲓϫⲱϥ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲇⲉ ⲁϥⲣⲓⲕⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥⲃⲁⲗ ⲁϥⲥϧⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲧⲏⲃ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ

And this they said tempting him, that they might find pretext against (lit. upon) him. But Jesus bent down hiseyes, he wrote with his finger upon the earth.

Ελεγον δε τουτο δοκιμαζοντες αυτον, δια να εχωσι ινα κατηγορωσιν αυτον. Ο δε Ιησους κυψας κατω, εγραφε δια του δακτυλου εις την γην.

وَلَمَّا اسْتَمَرُّوا يَسْأَلُونَهُ، انْتَصَبَ وَقَالَ لَهُمْ: «مَنْ كَانَ مِنْكُمْ بِلاَ خَطِيَّةٍ فَلْيَرْمِهَا أَوَّلًا بِحَجَرٍ!»

וַיְהִי כַּאֲשֶׁר הוֹסִיפוּ לִשְׁאֹל אֹתוֹ וַיִּשָּׂא אֶת־עֵינָיו וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם מִי בָכֶם חַף מִפֶּשַׁע הוּא יַדֶּה־בָּהּ אֶבֶן בָּרִאשׁוֹנָה׃

Ⲉⲧⲁⲩⲱⲥⲕ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲉϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲁϥϥⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉϥⲁⲫⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲛⲓⲙ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲁϭⲛⲉ ⲛⲟⲃⲓ ⲙⲁⲣⲉϥϩⲓⲱⲛⲓ ⲉ̀ϫⲱⲥ ⲛ̀ϣⲟⲣⲡ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲛⲓ

But they having delayed for his answer, he lifted his head, he said to them:Who among you (is) without sin, let him stone her first with a stone.'

Και επειδη επεμενον ερωτωντες αυτον, ανακυψας ειπε προς αυτους· Οστις απο σας ειναι αναμαρτητος, πρωτος ας ριψη τον λιθον επ' αυτην.

ثُمَّ انْحَنَى أَيْضًا إِلَى أَسْفَلُ وَكَانَ يَكْتُبُ عَلَى الأَرْضِ.

וַיִּתְכּוֹפֵף שֵׁנִית לְמָטָּה וַיְתָו עַל־הַקַּרְקַע׃

Ⲧⲟⲧⲉ ⲁϥⲣⲉⲕ ϫⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥϧⲁⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ

Then he bent down his head, and wrote upon the earth.

Και παλιν κυψας κατω εγραφεν εις την γην.

وَأَمَّا هُمْ فَلَمَّا سَمِعُوا وَكَانَتْ ضَمَائِرُهُمْ تُبَكِّتُهُمْ، خَرَجُوا وَاحِدًا فَوَاحِدًا، مُبْتَدِئِينَ مِنَ الشُّيُوخِ إِلَى الآخِرِينَ. وَبَقِيَ يَسُوعُ وَحْدَهُ وَالْمَرْأَةُ وَاقِفَةٌ فِي الْوَسْطِ.

הֵם שָׁמְעוּ וְלִבָּם נֹקְפָם וַיֵּצְאוּ אֶחָד אֶחָד הָחֵל מִן־הַזְּקֵנִים וְעַד הָאַחֲרוֹנִים וַיִּוָּתֵר יֵשׁוּעַ לְבַדּוֹ וְהַאִשָּׁה עֹמֶדֶת בַּתָּוֶךְ׃

Ⲉⲧⲁⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲫⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲕⲁϯ ⲉ̀ⲡⲉϥⲥⲟϩⲓ ⲁⲩⲉⲣϩⲏⲧⲥ ⲛ̀ⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ϣⲁⲧⲟⲩⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲡⲣⲉⲥⲃⲩⲧⲉⲣⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲟⲩⲙⲏϣ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲱϫⲡ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲛⲉⲙ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲑⲏ ⲉ̀ⲛⲁⲥⲭⲏ ϧⲉⲛ ⲑⲙⲏϯ

Having heard this from him, [and] they understood his reproof. They began to come forth each (of them), until had come forth the elders and all of them (lit. their multitude); and left was Jesus alone with the woman who was (imperf.) set in (the) midst.

Εκεινοι δε ακουσαντες, εξηρχοντο εις εκαστος, αρχισαντες απο των πρεσβυτερων εως των εσχατων· και εμεινε μονος ο Ιησους και η γυνη ισταμενη εν τω μεσω.

فَلَمَّا انْتَصَبَ يَسُوعُ وَلَمْ يَنْظُرْ أَحَدًا سِوَى الْمَرْأَةِ، قَالَ لَهَا: «يَا امْرَأَةُ، أَيْنَ هُمْ أُولئِكَ الْمُشْتَكُونَ عَلَيْكِ؟ أَمَا دَانَكِ أَحَدٌ؟»

וַיִּשָּׂא יֵשׁוּעַ אֶת־עֵינָיו וַיַּרְא כִּי־אֵין אִישׁ בִּלְתִּי הָאִשָּׁה לְבַדָּהּ וַיֹּאמֶר אֵלֶיהָ אִשָּׁה אֵיפֹה שׂטְנַיִךְ הֲהִרְשִׁיעָךְ אִישׁ׃

Ⲁ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϥⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉϥⲁⲫⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁⲥ ϫⲉ ⲱ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲁⲩⲑⲱⲛ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩϯϩⲁⲡ ⲉ̀ⲣⲟ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲟⲩⲁⲓ ⲉϥϯϩⲁⲡ ⲉ̀ⲣⲟ

Jesus lifted up his head, he said to her O woman, where were they who judged thee? there is not one judging thee.'

Ανακυψας δε ο Ιησους, ειπε προς αυτην· Γυναι, που ειναι εκεινοι οι κατηγοροι σου; δεν σε κατεδικασεν ουδεις;

فَقَالَتْ: «لاَ أَحَدَ، يَا سَيِّدُ!» فَقَالَ لَهَا يَسُوعُ: «وَلاَ أَنَا أَدِينُكِ. اذْهَبِي وَلَا تُخْطِئِي أَيْضًا».

וַתֹּאמֶר לֹא אֶחָד אֲדֹנִי וַיֹּאמֶר לָכֵן גַּם־אֲנִי לֹא אַרְשִׁיעֵךְ לְכִי לְדַרְכֵּךְ וְאַל תֶּחֶטְאִי עוֹד׃

Ⲡⲉϫⲁⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ϯⲛⲁⲩ ⲁⲛ ⲉ̀ⲟⲩⲁⲓ ⲡⲁ⳪̅ ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲁⲥ ϫⲉ ⲟⲩⲇⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉⲓϯϩⲁⲡ ⲉ̀ⲣⲟ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲉ ⲓⲥϫⲉⲛ ϯⲛⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲣⲧⲁⲥⲑⲟ ⲉ̀ⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ϫⲉ

She said to him: 'I see not one, my Lord.' Said Jesus to her: 'Neither (am) I judging thee: go, Henceforth return not to sin any more.'

Και εκεινη ειπεν· Ουδεις, Κυριε. Και ο Ιησους ειπε προς αυτην· Ουδε εγω σε καταδικαζω· υπαγε, και εις το εξης μη αμαρτανε.

أنا هو نور العالم

ثُمَّ كَلَّمَهُمْ يَسُوعُ أَيْضًا قَائِلًا: «أَنَا هُوَ نُورُ الْعَالَمِ. مَنْ يَتْبَعْنِي فَلَا يَمْشِي فِي الظُّلْمَةِ بَلْ يَكُونُ لَهُ نُورُ الْحَيَاةِ».

וַיֹּסֶף יֵשׁוּעַ וַיְדַבֵּר אֲלֵיהֶם לֵאמֹר אֲנִי אוֹר הָעוֹלָם כָּל־הַהֹלֵךְ אַחֲרַי לֹא יִתְהַלֵּךְ בַּחֲשֵׁכָה כִּי־אוֹר הַחַיִּים יִהְיֶה־לּוֹ׃

Ⲡⲁⲗⲓⲛ ⲟⲛ ⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲫⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁⲙⲟϣⲓ ⲛ̀ⲥⲱⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥⲙⲟϣⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲭⲁⲕⲓ ⲁⲗⲗⲁ ⲉϥⲉ̀ϭⲓ ⲙ̀ⲫⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲱⲛϧ

Again Jesus spake to them, saying: 'I am (the) light of the world, he who will walk after me, shall not walk in the darkness, but shall receive (the) light of (the) life.'

Παλιν λοιπον ο Ιησους ελαλησε προς αυτους λεγων· Εγω ειμαι το φως του κοσμου· οστις ακολουθει εμε δεν θελει περιπατησει εις το σκοτος, αλλα θελει εχει το φως της ζωης.

فَقَالَ لَهُ الْفَرِّيسِيُّونَ: «أَنْتَ تَشْهَدُ لِنَفْسِكَ. شَهَادَتُكَ لَيْسَتْ حَقًّا».

וַיֹּאמְרוּ הַפְּרוּשִׁים עַל־נַפְשְׁךָ אַתָּה מֵעִיד עֵדוּתְךָ אֵינֶנָּה נֶאֱמָנָה׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲛⲓⲫⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ ⲟⲩⲛ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧⲕ ⲉⲧⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ϧⲁⲣⲟⲕ ⲧⲉⲕⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲟⲩⲙⲏⲓ ⲁⲛ ⲧⲉ

The Pharisees then said to him: Thou thyself bearest witness about thyself; thy witness is not true.'

Ειπον λοιπον προς αυτον οι Φαρισαιοι· Συ περι σεαυτου μαρτυρεις· η μαρτυρια σου δεν ειναι αληθης.

أَجَابَ يَسُوعُ وَقَالَ لَهُمْ: «وَإِنْ كُنْتُ أَشْهَدُ لِنَفْسِي فَشَهَادَتِي حَقٌ، لأَنِّي أَعْلَمُ مِنْ أَيْنَ أَتَيْتُ وَإِلَى أَيْنَ أَذْهَبُ. وَأَمَّا أَنْتُمْ فَلَا تَعْلَمُونَ مِنْ أَيْنَ آتِي وَلَا إِلَى أَيْنَ أَذْهَبُ.

וַיַּעַן יֵשׁוּעַ וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם אַף אִם־אָעִיד עַל־נַפְשִׁי עֵדוּתִי אֱמֶת יַעַן אֲשֶׁר־יָדַעְתִּי מֵאַיִן בָּאתִי וְאָנָה אֲנִי הֹלֵךְ וְאַתֶּם לֹא יְדַעְתֶּם מֵאַיִן בָּאתִי וְאָנָה אֵלֵךְ׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲕⲁⲛ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲁⲓϣⲁⲛⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ϧⲁⲣⲟⲓ ⲟⲩⲙⲏⲓ ⲧⲉ ⲧⲁⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ϫⲉ ϯⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲉⲧⲁⲓⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲑⲱⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲛⲁϣⲉ ⲛⲏⲓ ⲉ̀ⲑⲱⲛ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲇⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⲉⲧⲁⲓⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲑⲱⲛ ⲓⲉ ⲁⲓⲛⲁϣⲉ ⲛⲏⲓ ⲉ̀ⲑⲱⲛ

Jesus answered and said to them: 'Even if I should bear witness about myself, true is my witness, because I know whence I came, and whither I am to go. But ye know not whence I came, or whither I am to go.

Απεκριθη ο Ιησους και ειπε προς αυτους· Και αν εγω μαρτυρω περι εμαυτου, η μαρτυρια μου ειναι αληθης, διοτι εξευρω ποθεν ηλθον και που υπαγω· σεις ομως δεν εξευρετε ποθεν ερχομαι και που υπαγω.

أَنْتُمْ حَسَبَ الْجَسَدِ تَدِينُونَ، أَمَّا أَنَا فَلَسْتُ أَدِينُ أَحَدًا.

אַתֶּם לְפִי הַבָּשָׂר תִּשְׁפֹּטוּ וַאֲנִי לֹא אֶשְׁפֹּט אִישׁ׃

Ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϯϩⲁⲡ ⲕⲁⲧⲁ ⲥⲁⲣⲝ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲇⲉ ϯϯϩⲁⲡ ⲉ̀ϩⲗⲓ ⲁⲛ

Ye judged according to flesh; and I judge not any one.

Σεις κατα την σαρκα κρινετε· εγω δεν κρινω ουδενα.

وَإِنْ كُنْتُ أَنَا أَدِينُ فَدَيْنُونَتِي حَقٌ، لأَنِّي لَسْتُ وَحْدِي، بَلْ أَنَا وَالآبُ الَّذِي أَرْسَلَنِي.

וְכִי אֶשְׁפֹּט אָנֹכִי מִשְׁפָּטִי אֶמֱת כִּי לֹא לְבַדִּי אָנִי כִּי אִם־אֲנִי וְהָאָב אֲשֶׁר שְׁלָחָנִי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲁⲓϣⲁⲛϯϩⲁⲡ ⲡⲁϩⲁⲡ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲟⲩⲙⲏⲓ ⲡⲉ ϫⲉ ⲛ̀ϯⲭⲏ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧ ⲁⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲛⲉⲙ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟⲓ ⲫⲓⲱⲧ

And if I should judge, my judgement is true, because I am not alone, but I and he who sent me, the Father.

Αλλα και εαν εγω κρινω, η κρισις η εμη ειναι αληθης, διοτι μονος δεν ειμαι, αλλ' εγω και ο Πατηρ ο πεμψας με.

وَأَيْضًا فِي نَامُوسِكُمْ مَكْتُوبٌ أَنَّ شَهَادَةَ رَجُلَيْنِ حَقٌ:

וְגַם בְּתוֹרַתְכֶם כָּתוּב כִּי עֵדוּת שְׁנֵי אֲנָשִׁים נֶאֱמָנָה הִיא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲥⲥϧⲏⲟⲩⲧ ⲇⲉ ⲟⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲑⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛ̀ⲣⲱⲙⲓ ⲃ̅ ⲟⲩⲑⲙⲏⲓ ⲧⲉ

And it is written indeed again in your law, that (the) witness of two men is true.

Και εν τω νομω δε υμων ειναι γεγραμμενον οτι δυο ανθρωπων η μαρτυρια ειναι αληθινη.

أَنَا هُوَ الشَّاهِدُ لِنَفْسِي، وَيَشْهَدُ لِي الآبُ الَّذِي أَرْسَلَنِي».

אֲנִי הוּא הַמֵּעִיד עָלָי וְגַם־הָאָב אֲשֶׁר שְׁלָחַנִי יְעִידֵנִי׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ϧⲁⲣⲟⲓ ⲟⲩⲟϩ ϥⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ϧⲁⲣⲟⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲓⲱⲧ ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟⲓ

I bear witness about myself, and the Father who sent me beareth witness about me.'

Εγω ειμαι ο μαρτυρων περι εμαυτου, και ο πεμψας με Πατηρ μαρτυρει περι εμου.

فَقَالُوا لَهُ: «أَيْنَ هُوَ أَبُوكَ؟» أَجَابَ يَسُوعُ: «لَسْتُمْ تَعْرِفُونَنِي أَنَا وَلَا أَبِي. لَوْ عَرَفْتُمُونِي لَعَرَفْتُمْ أَبِي أَيْضًا».

וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו אָבִיךָ אַיּוֹ וַיַּעַן יֵשׁוּעַ גַּם־אֹתִי גַּם אֶת־אָבִי לֹא יְדַעְתֶּם וְלוּ יְדַעְתֶּם אֹתִי כִּי עַתָּה גַּם אֶת־אָבִי יְדַעְתֶּם׃

Ⲛⲁⲩϫⲱ ⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲡⲉ ϫⲉ ⲁϥⲑⲱⲛ ⲡⲉⲕⲓⲱⲧ ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲟⲩⲇⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲁⲛ ⲟⲩⲇⲉ ⲡⲁⲕⲉⲓⲱⲧ ⲉ̀ⲛⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲛⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲥⲟⲩⲉⲛ ⲡⲁⲕⲉⲓⲱⲧ

They were saying then: 'Where was thy Father?' Jesus answered: 'Ye know neither me, nor even my Father: if ye knew (imperf.) me, ye would know also my Father.'

Ελεγον λοιπον προς αυτον· Που ειναι ο Πατηρ σου; Απεκριθη ο Ιησους· Ουτε εμε εξευρετε ουτε τον Πατερα μου· εαν ηξευρετε εμε, ηθελετε εξευρει και τον Πατερα μου.

هَذَا الْكَلاَمُ قَالَهُ يَسُوعُ فِي الْخِزَانَةِ وَهُوَ يُعَلِّمُ فِي الْهَيْكَلِ. وَلَمْ يُمْسِكْهُ أَحَدٌ، لأَنَّ سَاعَتَهُ لَمْ تَكُنْ قَدْ جَاءَتْ بَعْدُ.

כַּדְבָרִים הָאֵלֶּה דִּבֶּר בְּבֵית הָאוֹצָר בְּלַמְּדוֹ בַמִקְדָּשׁ וְלֹא־תְפָשׂוֹּ אִישׁ כִּי לֹא־בָא עִתּוֹ׃

Ⲛⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲁϥϫⲟⲧⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲅⲁⲍⲟⲫⲩⲗⲁⲕⲓⲟⲛ ⲉϥϯⲥⲃⲱ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉ ϩⲗⲓ ϣ̀ⲁⲙⲟⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϫⲉ ⲛⲉ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲉⲥⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲧⲉϥⲟⲩⲛⲟⲩ

These words he spake in the treasury, teaching in the temple; and no one could lay hold on him, because his hour had not yet come.

Τουτους τους λογους ελαλησεν ο Ιησους εν τω θησαυροφυλακιω, διδασκων εν τω ιερω, και ουδεις επιασεν αυτον, διοτι δεν ειχεν ελθει ετι η ωρα αυτου.

قَالَ لَهُمْ يَسُوعُ أَيْضًا: «أَنَا أَمْضِي وَسَتَطْلُبُونَنِي، وَتَمُوتُونَ فِي خَطِيَّتِكُمْ. حَيْثُ أَمْضِي أَنَا لَا تَقْدِرُونَ أَنْتُمْ أَنْ تَأْتُوا»

וַיּוֹסֶף יֵשׁוּעַ וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם אֲנִי הֹלֵךְ מִזֶּה וּתְבַקְשׁוּנִי וּבְחַטַּאתְכֶם תָּמוּתוּ אֶל־אֲשֶׁר אֲנִי הֹלֵךְ שָׁמָּה אַתֶּם לֹא־תוּכְלוּ לָבוֹא׃

Ⲡⲁⲗⲓⲛ ⲟⲛ ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯⲛⲁϣⲉ ⲛⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲱⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϫⲉⲙⲧ ⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲙⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲙⲁ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉ̀ϯⲛⲁϣⲉ ⲛⲏⲓ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣϫⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ⲣⲟϥ

Again Jesus said to them: 'I will go, and ye will seek for me, and ye will not find me. And ye will die in your sins, and the place to which I will go, it is not possible for you to come to it.'

Ειπε λοιπον παλιν προς αυτους ο Ιησους· Εγω υπαγω και θελετε με ζητησει, και θελετε αποθανει εν τη αμαρτια υμων· οπου εγω υπαγω, σεις δεν δυνασθε να ελθητε.

فَقَالَ الْيَهُودُ: «أَلَعَلَّهُ يَقْتُلُ نَفْسَهُ حَتَّى يَقُولُ: حَيْثُ أَمْضِي أَنَا لَا تَقْدِرُونَ أَنْتُمْ أَنْ تَأْتُوا؟»

וַיֹּאמְרוּ הַיְּהוּדִים הַיְאַבֵּד עַצְמוֹ כִּי אָמַר אֶל־אֲשֶׁר אֲנִי הוֹלֵךְ שָׁמָּה אַתֶּם לֹא־תוּכְלוּ לָבוֹא׃

Ⲛⲁⲩϫⲱ ⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ϫⲉ ⲙⲏ ⲁϥⲛⲁϧⲟⲑⲃⲉϥ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ ϫⲉ ϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲡⲓⲙⲁ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉ̀ϯⲛⲁϣⲉ ⲛⲏⲓ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϣ̀ⲓ̀ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲁⲛ

The Jews then were saying: Is he about to kill himself, because he saith, that the place to which I will go ye will not be able to come to it?'

Ελεγον λοιπον οι Ιουδαιοι· Μηπως θελει θανατωσει εαυτον, και δια τουτο λεγει, Οπου εγω υπαγω, σεις δεν δυνασθε να ελθητε;

فَقَالَ لَهُمْ: «أَنْتُمْ مِنْ أَسْفَلُ، أَمَّا أَنَا فَمِنْ فَوْقُ. أَنْتُمْ مِنْ هَذَا الْعَالَمِ، أَمَّا أَنَا فَلَسْتُ مِنْ هَذَا الْعَالَمِ.

וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם אַתֶּם הִנְּכֶם מִן־הַתַּחְתּוֹנִים וַאֲנִי מִן־הָעֶלְיוֹנִים אַתֶּם מִן־הָעוֹלָם הַזֶּה וַאֲנִי אֵינֶנִּי מִן־הָעוֹלָם הַזֶּה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ⲡⲉ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲇⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲟⲩⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡϣⲱⲓ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲇⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲟⲩⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲁⲛ

And he was saying to them: 'Ye are of them who are beneath; and I am from above: ye are of the world; and I am not of this world.

Και ειπε προς αυτους· Σεις εισθε εκ των κατω, εγω ειμαι εκ των ανω· σεις εισθε εκ του κοσμου τουτου, εγω δεν ειμαι εκ του κοσμου τουτου.

فَقُلْتُ لَكُمْ: إِنَّكُمْ تَمُوتُونَ فِي خَطَايَاكُمْ، لأَنَّكُمْ إِنْ لَمْ تُؤْمِنُوا أَنِّي أَنَا هُوَ تَمُوتُونَ فِي خَطَايَاكُمْ».

לָכֵן אָמַרְתִּי לָכֶם כִּי תָמוּתוּ בַּחֲטָאֵיכֶם כִּי אִם־לֹא תַאֲמִינוּ כִּי־אֲנִי הוּא בַּחֲטָאֵיכֶם תָּמוּתוּ׃

Ⲁⲓϫⲟⲥ ⲟⲩⲛ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲙⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲃⲓ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲅⲁⲣ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲧⲉⲙⲛⲁϩϯ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲙⲟⲩ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲃⲓ

I said then to you, that ye will die in your sins: for unless ye believe that I am (he), ye will die in your sins.'

Σας ειπον λοιπον οτι θελετε αποθανει εν ταις αμαρτιαις υμων· διοτι εαν δεν πιστευσητε οτι εγω ειμαι, θελετε αποθανει εν ταις αμαρτιαις υμων.

فَقَالُوا لَهُ: «مَنْ أَنْتَ؟» فَقَالَ لَهُمْ يَسُوعُ: «أَنَا مِنَ الْبَدْءِ مَا أُكَلِّمُكُمْ أَيْضًا بِهِ.

וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו מִי־זֶה אָתָּה וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם יֵשׁוּעַ אֲשֶׁר גַּם מֵרֹאשׁ דִבַּרְתִּי לָכֶם׃

Ⲛⲁⲩϫⲱ ⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲁϥ ⲡⲉ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲛⲓⲙ ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲛ̀ϯⲁⲣⲭⲏ ⲁⲓⲉⲣ ⲡⲕⲉⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ

They were saying then to him: Who (art) thou?' Jesus said to them: At the beginning I also told (lit. made (the) word also with) you.

Ελεγον λοιπον προς αυτον· Συ τις εισαι; και ειπε προς αυτους ο Ιησους· Ο, τι σας λεγω απ' αρχης.

إِنَّ لِي أَشْيَاءَ كَثِيرَةً أَتَكَلَّمُ وَأَحْكُمُ بِهَا مِنْ نَحْوِكُمْ، لكِنَّ الَّذِي أَرْسَلَنِي هُوَ حَقٌ. وَأَنَا مَا سَمِعْتُهُ مِنْهُ، فَهَذَا أَقُولُهُ لِلْعَالَمِ».

רַבּוֹת עִמִּי לְדַבֵּר וְלִשְׁפֹּט עֲלֵיכֶם אָכֵן שֹׁלְחִי נֶאֱמָן הוּא וַאֲשֶׁר שָׁמַעְתִּי מִמֶֶּנּוּ אֹתוֹ אֲדַבֵּר אֶל־הָעוֹלָם׃

Ⲟⲩⲟⲛϯ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲉ̀ϫⲟⲧⲟⲩ ⲉⲑⲃⲉ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϯϩⲁⲡ ⲁⲗⲗⲁ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟⲓ ⲟⲩⲑⲙⲏⲓ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϩⲱ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲓⲥⲟⲑⲙⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲛⲁⲓ ϯⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ

I have many things to say concerning you, and to judge. But he who sent me is true, and the things which I heard from him these I also speak in the world.'

Πολλα εχω να λεγω και να κρινω περι υμων· αλλ' ο πεμψας με ειναι αληθης, και εγω οσα ηκουσα παρ' αυτου, ταυτα λεγω εις τον κοσμον.

وَلَمْ يَفْهَمُوا أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ لَهُمْ عَنِ الآبِ.

וְהֵם לֹא הֵבִינוּ כִּי עַל־הָאָב אָמַר אֲלֵיהֶם׃

Ⲙ̀ⲡⲟⲩⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲛⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲓⲱⲧ

They knew not that he was speaking to them concerning the Father.

δεν ενοησαν οτι ελεγε προς αυτους περι του Πατρος.

فَقَالَ لَهُمْ يَسُوعُ: «مَتَى رَفَعْتُمُ ابْنَ الإِنْسَانِ، فَحِينَئِذٍ تَفْهَمُونَ أَنِّي أَنَا هُوَ، وَلَسْتُ أَفْعَلُ شَيْئًا مِنْ نَفْسِي، بَلْ أَتَكَلَّمُ بِهَذَا كَمَا عَلَّمَنِي أَبِي.

אָז אָמַר לָהֶם יֵשׁוּעַ בְּעֵת תְּנַשְּׂאוּ אֶת־בֶּן־הָאָדָם וִידַעְתֶּם כִּי־אֲנִי הוּא וְכִי אֵינֶנִּי עֹשֶׂה דָבָר מִנַּפְשִׁי כִּי אִם־כַּאֲשֶׁר לִמְּדַנִי אָבִי אֵלֶּה אֲדַבֵּר׃

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲁⲛϭⲉⲥ ⲡϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲧⲟⲧⲉ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ϯⲉⲣ ϩⲗⲓ ⲁⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧ ⲁⲗⲗⲁ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥⲧⲥⲁⲃⲟⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲛⲁⲓ ϯⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ

Jesus said to them: If ye should lift up (the) Son of (the) man, then ye shall know that I am (he); and I do not anything from myself; but according as the Father taught me, these (things) I speak.

Ειπε λοιπον προς αυτους ο Ιησους· Οταν υψωσητε τον Υιον του ανθρωπου, τοτε θελετε γνωρισει οτι εγω ειμαι, και απ' εμαυτου δεν καμνω ουδεν, αλλα καθως με εδιδαξεν ο Πατηρ μου, ταυτα λαλω.

وَالَّذِي أَرْسَلَنِي هُوَ مَعِي، وَلَمْ يَتْرُكْنِي الآبُ وَحْدِي، لأَنِّي فِي كُلِّ حِينٍ أَفْعَلُ مَا يُرْضِيهِ».

וַאֲשֶׁר שָׁלַח אֹתִי הוּא עִמָּדִי הָאָב לֹא עֲזָבַנִי לְבָדָד כִּי אֶת־הַטּוֹב בְּעֵינָיו אֲנִי עֹשֶׂה תָּמִיד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟⲓ ϥⲭⲏ ⲛⲉⲙⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉϥⲭⲁⲧ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯⲓⲣⲓ ⲛⲛⲏ ⲉⲑⲣⲁⲛⲁϥ ⲛ̀ⲥⲏⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ

And he who sent me is with me; and he left me not alone, because I do the things which please him always.'

Και ο πεμψας με ειναι μετ' εμου· δεν με αφηκεν ο Πατηρ μονον, διοτι εγω καμνω παντοτε τα αρεστα εις αυτον.

أبناء إبراهيم

وَبَيْنَمَا هُوَ يَتَكَلَّمُ بِهَذَا آمَنَ بِهِ كَثِيرُونَ.

וַיְהִי בְּדַבְּרוֹ זֹאת וַיַּאֲמִינוּ בוֹ רַבִּים׃

Ⲛⲁⲓ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ϩⲁⲛⲙⲏϣ ⲁⲩⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ

(As he is) saying these (things), many believed him.

Ενω ελαλει ταυτα, πολλοι επιστευσαν εις αυτον.

فَقَالَ يَسُوعُ لِلْيَهُودِ الَّذِينَ آمَنُوا بِهِ: «إِنَّكُمْ إِنْ ثَبَتُّمْ فِي كَلاَمِي فَبِالْحَقِيقَةِ تَكُونُونَ تَلاَمِيذِي،

וַיֹּאמֶר יֵשׁוּעַ אֶל־הַיְּהוּדִים הַמַּאֲמִינִים בּוֹ אִם־תַּעַמְדוּ בִדְבָרִי בֶּאֱמֶת תַּלְמִידִים אַתֶּם לִי׃

Ⲛⲁϥϫⲱ ⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛ̀ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲉⲧⲁⲩⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϫⲉ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲁⲛⲟϩⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲥⲁϫⲓ ⲧⲁⲫⲙⲏⲓ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲛⲁⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ

Jesus then was saying to the Jews who believed him: 'If ye should stay in my word, truly ye (will be) my disciples;

Ελεγε λοιπον ο Ιησους προς τους Ιουδαιους τους πιστευσαντας εις αυτον· Εαν σεις μεινητε εν τω λογω τω εμω, εισθε αληθως μαθηται μου,

وَتَعْرِفُونَ الْحَقَّ، وَالْحَقُّ يُحَرِّرُكُمْ».

וִידַעְתֶּם אֶת הָאֱמֶת וְהָאֱמֶת תּוֹצִיאֲכֶם לְחֵרוּת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲥⲟⲩⲉⲛ ⲑⲙⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲑⲙⲏⲓ ⲉⲣ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲛ̀ⲣⲉⲙϩⲉ

and ye shall know (the) truth, and (the) truth shall make you free.'

και θελετε γνωρισει την αληθειαν, και η αληθεια θελει σας ελευθερωσει.

أَجَابُوهُ: «إِنَّنَا ذُرِّيَّةُ إِبْرَاهِيمَ، وَلَمْ نُسْتَعْبَدْ لأَحَدٍ قَطُّ! كَيْفَ تَقُولُ أَنْتَ: إِنَّكُمْ تَصِيرُونَ أَحْرَارًا؟»

וַיַּעֲנוּ אֹתוֹ זֶרַע אַבְרָהָם אֲַנַחְנוּ וּמִיָּמֵינוּ לֹא־הָיִינוּ לְאִישׁ לַעֲבָדִים וְאֵיכָה תֹאמַר בְּנֵי חוֹרִין תִּהְיוּ׃

Ⲁⲩⲉⲣⲟⲩⲱ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲛⲁ ⲡⲥⲡⲉⲣⲙⲁ ⲛ̀ⲁⲃⲣⲁⲁⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲉⲣⲃⲱⲕ ⲛ̀ϩⲗⲓ ⲉ̀ⲛⲉϩ ⲡⲱⲥ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲕϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲣⲉⲙϩⲉ

They answered, saying to him: We (are) of (the) seed of Abraam, and we served not any one ever, how sayest thou, that ye shall be made free?'

Απεκριθησαν προς αυτον· Σπερμα του Αβρααμ ειμεθα, και δεν εγειναμεν δουλοι εις ουδενα πωποτε· πως συ λεγεις οτι θελετε γεινει ελευθεροι;

أَجَابَهُمْ يَسُوعُ: «الْحَقَّ الْحَقَّ أَقُولُ لَكُمْ: إِنَّ كُلَّ مَنْ يَعْمَلُ الْخَطِيَّةَ هُوَ عَبْدٌ لِلْخَطِيَّةِ.

וַיַּעַן אֹתָם יֵשׁוּעַ אָמֵן אָמֵן אֲנִי אֹמֵר לָכֶם כָּל־עֹשֶׂה חֵטְא עֶבֶד הוּא לַחֵטְא׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲁⲙⲏⲛ ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲃⲱⲕ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲡⲉ

Jesus answered them: 'Verily, verily, I say to you, that every one who doeth (the) sin, is a servant of (the) sin.

Απεκριθη προς αυτους ο Ιησους· Αληθως, αληθως σας λεγω οτι πας οστις πραττει την αμαρτιαν δουλος ειναι της αμαρτιας.

وَالْعَبْدُ لَا يَبْقَى فِي الْبَيْتِ إِلَى الأَبَدِ، أَمَّا الابْنُ فَيَبْقَى إِلَى الأَبَدِ.

וְהָעֶבֶד לֹא־יִשְׁכֹּן בַּבַּיִת לְעוֹלָם הַבֵּן יִשְׁכֹּן לְעוֹלָם׃

Ⲡⲓⲃⲱⲕ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲁϥⲟϩⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲏⲓ ϣⲁ ⲉ̀ⲛⲉϩ ⲡⲓϣⲏⲣⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ⲑⲟϥ ϣⲁϥⲟϩⲓ ϣⲁ ⲉ̀ⲛⲉϩ

And the servant stayeth not in the house for ever: but the son stayeth for ever.

Ο δε δουλος δεν μενει παντοτε εν τη οικια· ο υιος μενει παντοτε.

فَإِنْ حَرَّرَكُمْ الابْنُ فَبِالْحَقِيقَةِ تَكُونُونَ أَحْرَارًا.

לָכֵן אִם־הַבֵּן יַעֲשֶׂה אֶתְכֶם בְּנֵי חוֹרִין חָפְשִׁים בֶּאֱמֶת תִּהְיוּ׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲟⲩⲛ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲡⲓϣⲏⲣⲓ ⲉⲣ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲛ̀ⲣⲉⲙϩⲉ ⲟⲛⲧⲱⲥ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲉⲣⲣⲉⲙϩⲉ

If then the Son should make you free, ye will really be made free.

Εαν λοιπον ο Υιος σας ελευθερωση, οντως ελευθεροι θελετε εισθαι.

أَنَا عَالِمٌ أَنَّكُمْ ذُرِّيَّةُ إِبْرَاهِيمَ. لكِنَّكُمْ تَطْلُبُونَ أَنْ تَقْتُلُونِي لأَنَّ كَلاَمِي لَا مَوْضِعَ لَهُ فِيكُمْ.

יָדַעְתִּי כִּי־זֶרַע אַבְרָהָם אַתֶּם אֲבָל אַתֶּם מְבַקְשִׁים לַהֲמִיתֵנִי כִּי דְבָרִי לֹא־יִכֹּן בְּתוֹכֲכֶם׃

Ϯⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲛⲁ ⲡϫⲣⲟϫ ⲛ̀ⲁⲃⲣⲁⲁⲙ ⲁⲗⲗⲁ ⲧⲉⲧⲉⲛⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲱⲓ ⲉ̀ϧⲟⲑⲃⲏⲧ ϫⲉ ⲡⲁⲥⲁϫⲓ ϣⲟⲡ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲁⲛ

I know that ye (are) of (the) seed of Abraam, but ye seek for me to kill me, because my word is not in you.

Εξευρω οτι εισθε σπερμα του Αβρααμ· αλλα ζητειτε να με θανατωσητε, διοτι ο λογος ο εμος δεν χωρει εις εσας.

أَنَا أَتَكَلَّمُ بِمَا رَأَيْتُ عِنْدَ أَبِي، وَأَنْتُمْ تَعْمَلُونَ مَا رَأَيْتُمْ عِنْدَ أَبِيكُمْ».

אֲנִי מְדַבֵּר אֵת אֲשֶׁר רָאִיתִי אֵצֶל אָבִי וְאַתֶּם עֹשִׂים אֵת אֲשֶׁר רְאִיתֶם אֵצֶל אֲבִיכֶם׃

Ⲛⲏ ⲟⲩⲛ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉⲧⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲛⲁⲓ ϯⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲥⲟⲑⲙⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲉⲛⲓⲱⲧ ⲧⲉⲧⲉⲛⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ

The things then which I saw from my Father, these I speak; and the things which ye heard from your father ye do.'

Εγω λαλω ο, τι ειδον πλησιον του Πατρος μου· και σεις ομοιως καμνετε ο, τι ειδετε πλησιον του πατρος σας.

أَجَابُوا وَقَالُوا لَهُ: «أَبُونَا هُوَ إِبْرَاهِيمُ». قَالَ لَهُمْ يَسُوعُ: «لَوْ كُنْتُمْ أَوْلاَدَ إِبْرَاهِيمَ، لَكُنْتُمْ تَعْمَلُونَ أَعْمَالَ إِبْرَاهِيمَ!

וַיַּעֲנוּ וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו אָבִינוּ הוּא אַבְרָהָם וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם יֵשׁוּעַ לוּ הֱיִיתֶם בְּנֵי אַבְרָהָם כְּמַעֲשֵׂי אַבְרָהָם עֲשִׂיתֶם׃

Ⲁⲩⲉⲣⲟⲩⲱ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲡⲉⲛⲓⲱⲧ ⲁⲃⲣⲁⲁⲙ ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲉⲛⲉ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲁⲃⲣⲁⲁⲙ ⲡⲉ ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ̀ ⲛ̀ⲧⲉ ⲁⲃⲣⲁⲁⲙ ⲛⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲁⲓⲧⲟⲩ

They answered, they said to him: Our father (is) Abraam.' Jesus said to them: 'If ye were (the) sons of Abraam, the works of Abraam ye would do.

Απεκριθησαν και ειπον προς αυτον· Ο πατηρ ημων ειναι ο Αβρααμ. Λεγει προς αυτους ο Ιησους· Εαν ησθε τεκνα του Αβρααμ, τα εργα του Αβρααμ ηθελετε καμνει.

وَلكِنَّكُمُ الآنَ تَطْلُبُونَ أَنْ تَقْتُلُونِي، وَأَنَا إِنْسَانٌ قَدْ كَلَّمَكُمْ بِالْحَقِّ الَّذِي سَمِعَهُ مِنَ اللهِ. هَذَا لَمْ يَعْمَلْهُ إِبْرَاهِيمُ.

וְעַתָּה אַתֶּם מְבַקְשִׁים לַהֲמִיתֵנִי אֲנִי הַאִישׁ אֲשֶׁר דִבַּרְתִּי אֲלֵיכֶם הָאֱמֶת אֲשֶׁר שָׁמַעְתִּי מֵעִם הָאֱלֹהִים אַבְרָהָם לֹא עָשָׂה כָּזֹאת׃

Ϯⲛⲟⲩ ⲇⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲱⲓ ⲉ̀ϧⲟⲑⲃⲏⲧ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲉϥϫⲱ ⲛ̀ⲑⲙⲏⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲑⲏ ⲉⲧⲁⲓⲥⲟⲑⲙⲉⲥ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲫϯ ⲫⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲉ ⲁⲃⲣⲁⲁⲙ ⲁⲓϥ

But now ye seek for me to kill me, a man saying (the) truth to you, which I heard from God: this did not Abraam.

Τωρα δε ζητειτε να με θανατωσητε, ανθρωπον οστις σας ελαλησα την αληθειαν, την οποιαν ηκουσα παρα του Θεου· τουτο ο Αβρααμ δεν εκαμε.

أَنْتُمْ تَعْمَلُونَ أَعْمَالَ أَبِيكُمْ». فَقَالُوا لَهُ: «إِنَّنَا لَمْ نُولَدْ مِنْ زِنًا. لَنَا أَبٌ وَاحِدٌ وَهُوَ اللهُ».

אֶת־מַעֲשֵׂי אֲבִיכֶם אַתֶּם עֹשִׂים וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו לֹא יַלְדֵי זְנוּנִים אֲנַחְנוּ יֶשׁ־לָנוּ אָב אֶחָד הוּא הָאֱלֹהִים׃

Ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ̀ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛⲓⲱⲧ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ϩⲁⲛϫⲫⲟ ⲁⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲡⲟⲣⲛⲓⲁ ⲟⲩⲓⲱⲧ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲉⲧⲉⲛⲧⲁⲛ ⲫϯ

Ye do the works of your father.' They said to him: 'We (were) not begotten (lit. generations) of (the) fornication: one (lit. a) Father alone we have, (even) God.'

Σεις καμνετε τα εργα του πατρος σας. Ειπον λοιπον προς αυτον· ημεις δεν εγεννηθημεν εκ πορνειας· ενα Πατερα εχομεν, τον Θεον.

أبناء إبليس

فَقَالَ لَهُمْ يَسُوعُ: «لَوْ كَانَ اللهُ أَبَاكُمْ لَكُنْتُمْ تُحِبُّونَنِي، لأَنِّي خَرَجْتُ مِنْ قِبَلِ اللهِ وَأَتَيْتُ. لأَنِّي لَمْ آتِ مِنْ نَفْسِي، بَلْ ذَاكَ أَرْسَلَنِي.

וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם יֵשׁוּעַ לוּ הָיָה אֱלֹהִים אֲבִיכֶם כִּי־עַתָּה אֲהַבְְתֶּם אֹתִי כִּי אָנֹכִי יָצָאתִי וּבָאתִי מֵאֵת הָאֱלֹהִים הֵן־לֹא־מִמֶּנִּי בָאתִי אַךְ־הוּא שְׁלָחָנִי׃

Ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲉⲛⲉ ⲫϯ ⲡⲉⲧⲉⲛⲓⲱⲧ ⲡⲉ ⲛⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲙⲉⲛⲣⲓⲧ ⲡⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲅⲁⲣ ⲉⲧⲁⲓⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲫϯ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲓ̀ ⲟⲩ ⲅⲁⲣ ⲛⲉⲧⲁⲓⲓ̀ ⲁⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧ ⲁⲗⲗⲁ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲡⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟⲓ

Jesus said to them: If God were your Father, ye would love me: for I came from God, and I came: for I came not of myself, but he sent me.

Ειπε λοιπον προς αυτους ο Ιησους· Εαν ο Θεος ητο Πατηρ σας, ηθελετε αγαπα εμε· διοτι εγω εκ του Θεου εξηλθον και ερχομαι· επειδη δεν ηλθον απ' εμαυτου, αλλ' εκεινος με απεστειλε.

لِمَاذَا لَا تَفْهَمُونَ كَلاَمِي؟ لأَنَّكُمْ لَا تَقْدِرُونَ أَنْ تَسْمَعُوا قَوْلِي.

מַדּוּעַ לֹא תֵדְעוּ לְשׁוֹנִי יַעַן אֲשֶׁר לֹא־תוּכְלוּן לִשְׁמֹע אֶת־דְּבָרִי׃

Ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲧⲁϫⲓⲛⲥⲁϫⲓ ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲁⲛ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣϫⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲡⲁⲥⲁϫⲓ

Wherefore ye know not my speech, because it is not possible for you to hear my word.

Δια τι δεν γνωριζετε την λαλιαν μου; διοτι δεν δυνασθε να ακουητε τον λογον μου.

أَنْتُمْ مِنْ أَبٍ هُوَ إِبْلِيسُ، وَشَهَوَاتِ أَبِيكُمْ تُرِيدُونَ أَنْ تَعْمَلُوا. ذَاكَ كَانَ قَتَّالًا لِلنَّاسِ مِنَ الْبَدْءِ، وَلَمْ يَثْبُتْ فِي الْحَقِّ لأَنَّهُ لَيْسَ فِيهِ حَقٌ. مَتَى تَكَلَّمَ بِالْكَذِبِ فَإِنَّمَا يَتَكَلَّمُ مِمَّا لَهُ، لأَنَّهُ كَذَّابٌ وَأَبُو الْكَذَّابِ.

אַתֶּם מֵאֵת אֲבִיכֶם הַשָּׂטָן וְלַעֲשׂוֹת אֶת־תַּאֲוֹת אֲבִיכֶם חֲפַצְתֶּם הוּא רוֹצֵחַ הָיָה מֵרֹאשׁ וּבָאֱמֶת לֹא עָמָד כִּי אֱמֶת אֵין־בּוֹ מִדֵּי דַבְּרוֹ שֶׁקֶר יְדַבֵּר מִלִּבּוֹ כִּי־מְשַׁקֵּר הוּא וַאֲבִי הַשָּׁקֶר׃

Ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲧⲉⲛⲓⲱⲧ ⲡⲓⲇⲓⲁⲃⲟⲗⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲉ̀ⲡⲓⲑⲩⲙⲓⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛⲓⲱⲧ ⲧⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲱϣ ⲉ̀ⲁⲓⲧⲟⲩ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛⲉ ⲟⲩⲣⲉϥϧⲁⲧⲉⲃ ⲣⲱⲙⲓ ⲡⲉ ⲓⲥϫⲉⲛ ϩⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉϥⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ϧⲉⲛ ⲑⲙⲏⲓ ⲉ̀ⲛⲉϩ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ϣⲟⲡ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁϥϣⲁⲛⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲙⲉⲑⲛⲟⲩϫ ϣⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛⲟⲩϥ ϫⲉ ⲟⲩⲥⲁⲙⲉⲑⲛⲟⲩϫ ⲡⲉ ⲛⲉⲙ ⲡⲉϥⲕⲉⲓⲱⲧ

Ye are from your father the devil, and the lusts of your father ye wish to do: that (one) was a murderer from (the) beginning, and stood not in (the) truth ever, because there is not truth in him. If the false (one) should speak, he speaketh from the things which are his own, because (he) is false, and his father also.

Σεις εισθε εκ πατρος του διαβολου και τας επιθυμιας του πατρος σας θελετε να πραττητε. Εκεινος ητο απ' αρχης ανθρωποκτονος και δεν μενει εν τη αληθεια, διοτι αληθεια δεν υπαρχει εν αυτω· οταν λαλη το ψευδος, εκ των ιδιων λαλει, διοτι ειναι ψευστης και ο πατηρ αυτου του ψευδους.

وَأَمَّا أَنَا فَلأَنِّي أَقُولُ الْحَقَّ لَسْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِي.

וַאֲנִי יַעַן דַּבְּרִי הָאֱמֶת לֹא תַאֲמִינוּ לִי׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲇⲉ ϯϫⲱ ⲛ̀ⲑⲙⲏⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲁⲛ

But I say (the) truth to you, (and) ye believe me not.

Εγω δε διοτι λεγω την αληθειαν, δεν με πιστευετε.

مَنْ مِنْكُمْ يُبَكِّتُنِي عَلَى خَطِيَّةٍ؟ فَإِنْ كُنْتُ أَقُولُ الْحَقَّ، فَلِمَاذَا لَسْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِي؟

מִי בָכֶם עַל־עָוֹן יוֹכִיחֵנִי וְאִם־אֱמֶת דִּבַּרְתִּי מַדּוּעַ לֹא־תַאֲמִינוּ לִי׃

Ⲛⲓⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉⲑⲛⲁⲥⲟϩⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲉⲑⲃⲉ ⲟⲩⲛⲟⲃⲓ ⲓⲥϫⲉ ⲑⲙⲏⲓ ⲧⲉϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲓⲉ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲁⲛ

Which of you will convict me concerning sin? If the truth I say to you, wherefore believe ye me not?

Τις απο σας με ελεγχει περι αμαρτιας; εαν δε αληθειαν λεγω, δια τι σεις δεν με πιστευετε;

اَلَّذِي مِنَ اللهِ يَسْمَعُ كَلاَمَ اللهِ. لِذَلِكَ أَنْتُمْ لَسْتُمْ تَسْمَعُونَ، لأَنَّكُمْ لَسْتُمْ مِنَ اللهِ».

אֲשֶׁר מֵאֵת הָאֱלֹהִים הוּא יִשְׁמַע אֶת־דִּבְרֵי הָאֱלֹהִים וְאַתֶּם לֹא שְׁמַעְתֶּם בַּאֲשֶׁר אֵינְכֶם מֵאֵת הָאֱלֹהִים׃

Ⲡⲓⲉⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲫϯ ⲛⲓⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ϣⲁϥⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲧⲉⲙ ⲁⲛ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲫϯ ⲁⲛ

He who is (lit. the) from God heareth the words of God: therefore ye hear not, because ye are not from God.'

Οστις ειναι εκ του Θεου, τους λογους του Θεου ακουει· δια τουτο σεις δεν ακουετε, διοτι εκ του Θεου δεν εισθε.

يسوع وإبراهيم

فَأَجَابَ الْيَهُودُ وَقَالُوا لَهُ: «أَلَسْنَا نَقُولُ حَسَنًا: إِنَّكَ سَامِرِيٌّ وَبِكَ شَيْطَانٌ؟»

אָז יַעֲנוּ הַיְּהוּדִים וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו הֲלֹא הֵטַבְנוּ אֲשֶׁר דִּבַּרְנוּ כִּי שֹׁמְרוֹנִי אַתָּה וְשֵׁד בָּךְ׃

Ⲁⲩⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲕⲁⲗⲱⲥ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲁⲛϫⲟⲥ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲟⲩⲥⲁⲙⲁⲣⲓⲧⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲇⲉⲙⲱⲛ ⲛⲉⲙⲁⲕ

The Jews answered and said to him: Well said we, that thou (art) a Samaritan, and there is a demon with thee.'

Απεκριθησαν λοιπον οι Ιουδαιοι και ειπον προς αυτον· Δεν λεγομεν ημεις καλως οτι Σαμαρειτης εισαι συ και δαιμονιον εχεις;

أَجَابَ يَسُوعُ: «أَنَا لَيْسَ بِي شَيْطَانٌ، لكِنِّي أُكْرِمُ أَبِي وَأَنْتُمْ تُهِينُونَنِي.

וַיַּעַן יֵשׁוּעַ שֵׁד אֵין־בִּי רַק אֶת־אָבִי אֲנִי מְכַבֵּד וְאַתֶּם תִּבְזוּנִי׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲇⲉⲙⲱⲛ ⲛⲉⲙⲏⲓ ⲁⲗⲗⲁ ϯⲉⲣⲧⲓⲙⲁⲛ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛϣⲱϣ ⲙ̀ⲙⲟⲓ

Jesus answered and said: There is not a demon with me; but I honour my Father; and ye despise me.

Απεκριθη ο Ιησους· Εγω δαιμονιον δεν εχω, αλλα τιμω τον Πατερα μου, και σεις με ατιμαζετε.

أَنَا لَسْتُ أَطْلُبُ مَجْدِي. يُوجَدُ مَنْ يَطْلُبُ وَيَدِينُ.

אָכֵן לֹא אֶדְרשׁ אֶת־כְּבוֹדִי יֵשׁ אֶחָד אֲשֶׁר יִדְרשׁ וְיִשְׁפֹּט׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲇⲉ ⲛⲁⲓⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲁ ⲡⲁⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧ ⲁⲛ ϥϣⲟⲡ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲕⲱϯ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧϯϩⲁⲡ

But I was not seeking for mine own glory, there is he who seeketh and who judgeth.

Και εγω δεν ζητω την δοξαν μου· υπαρχει ο ζητων και κρινων.

اَلْحَقَّ الْحَقَّ أَقُولُ لَكُمْ: إِنْ كَانَ أَحَدٌ يَحْفَظُ كَلاَمِي فَلَنْ يَرَى الْمَوْتَ إِلَى الأَبَدِ».

אָמֵן אָמֵן אֲנִי אֹמֵר לָכֶם אִם־יִשְׁמֹר אִישׁ אֶת־דְּבָרִי לֹא יִרְאֶה־מָּוֶת לָנֶצַח׃

Ⲁⲙⲏⲛ ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲟⲩⲁⲓ ⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲡⲁⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲫⲙⲟⲩ ϣⲁ ⲉⲛⲉϩ

Verily, verily, I say to you, that if any one should keep my word, he shall never see (the) death.'

Αληθως, αληθως σας λεγω· Εαν τις φυλαξη τον λογον μου, θανατον δεν θελει ιδει εις τον αιωνα.

فَقَالَ لَهُ الْيَهُودُ: الآنَ عَلِمْنَا أَنَّ بِكَ شَيْطَانًا. قَدْ مَاتَ إِبْرَاهِيمُ وَالأَنْبِيَاءُ، وَأَنْتَ تَقُولُ: إِنْ كَانَ أَحَدٌ يَحْفَظُ كَلاَمِي فَلَنْ يَذُوقَ الْمَوْتَ إِلَى الأَبَدِ.

וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו הַיְּהוּדִים עַתָּה יָדַעְנוּ כִּי־שֵׁד בָּךְ הֵן אַבְרָהָם וְהַנְּבִיאִים מֵתוּ וְאַתָּה אָמַרְתָּ אִם־יִשְׁמֹר אִישׁ אֶת־דְּבָרִי לֹא יִטְעַם־מָוֶת לָנֶצַח׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ϫⲉ ϯⲛⲟⲩ ⲁⲛⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲇⲉⲙⲱⲛ ⲛⲉⲙⲁⲕ ⲁⲃⲣⲁⲁⲙ ⲁϥⲙⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲕⲉⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲕϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲡⲁⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϫⲉⲙϯⲡⲓ ⲙ̀ⲫⲙⲟⲩ ϣⲁ ⲉ̀ⲛⲉϩ

The Jews said: Now we know (lit.? knew) that there is a demon with thee. Abraam died, and the prophets also; and thou sayest: "He who will keep my word, shall never taste (the) death."

Ειπον λοιπον προς αυτον οι Ιουδαιοι· Τωρα κατελαβομεν οτι δαιμονιον εχεις. Ο Αβρααμ απεθανε και οι προφηται, και συ λεγεις· Εαν τις φυλαξη τον λογον μου, δεν θελει γευθη θανατον εις τον αιωνα.

أَلَعَلَّكَ أَعْظَمُ مِنْ أَبِينَا إِبْرَاهِيمَ الَّذِي مَاتَ؟ وَالأَنْبِيَاءُ مَاتُوا. مَنْ تَجْعَلُ نَفْسَكَ؟»

הֲגָדוֹל אַתָּה מֵאַבְרָהָם אָבִינוּ אֲשֶׁר מֵת גַּם־הַנְּבִיאִים מֵתוּ מַה־תַּעֲשֶׂה עַצְמֶךָ׃

Ⲙⲏ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲉ̀ⲡⲉⲛⲓⲱⲧ ⲁⲃⲣⲁⲁⲙ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲕⲉⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲁⲩⲙⲟⲩ ⲁⲕⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲕ ⲛ̀ⲛⲓⲙ

Art thou greater than our father Abraam, who died, and the prophets also died? whom madest thou thyself?'

Μηπως συ εισαι μεγαλητερος του πατρος ημων Αβρααμ, οστις απεθανε; και οι προφηται απεθανον· συ τινα καμνεις σεαυτον;

أَجَابَ يَسُوعُ: «إِنْ كُنْتُ أُمَجِّدُ نَفْسِي فَلَيْسَ مَجْدِي شَيْئًا. أَبِي هُوَ الَّذِي يُمَجِّدُنِي، الَّذِي تَقُولُونَ أَنْتُمْ إِنَّهُ إِلَهُكُمْ،

וַיַּעַן יֵשׁוּעַ אִם־אֲנִי מְכַבֵּד אֶת־נַפְשִׁי כְּבוֹדִי מֵאָיִן אָבִי הוּא הַמְכַבֵּד אֹתִי אֲשֶׁר תֹּאמְרוּ לוֹ הוּא אֱלֹהֵינוּ׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲁⲓϣⲁⲛϯⲱⲟⲩ ⲛⲏⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧ ⲡⲁⲱⲟⲩ ϩⲗⲓ ⲡⲉ ϥϣⲟⲡ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲉⲑⲛⲁϯⲱⲟⲩ ⲛⲏⲓ ⲫⲏ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲉⲧⲉⲛϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲡⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲡⲉ

Jesus answered, saying: If I should glorify myself, my glory is nothing: my Father is he who will glorify me. He (of) whom ye say, that (he) is our God.

Απεκριθη ο Ιησους· Εαν εγω δοξαζω εμαυτον, η δοξα μου ειναι ουδεν· ο Πατηρ μου ειναι οστις με δοξαζει, τον οποιον σεις λεγετε οτι ειναι Θεος σας.

وَلَسْتُمْ تَعْرِفُونَهُ. وَأَمَّا أَنَا فَأَعْرِفُهُ. وَإِنْ قُلْتُ إِنِّي لَسْتُ أَعْرِفُهُ أَكُونُ مِثْلَكُمْ كَاذِبًا، لكِنِّي أَعْرِفُهُ وَأَحْفَظُ قَوْلَهُ.

וְלֹא יְדַעְתֶּם אֹתוֹ וַאֲנִי יָדַעְתִּי וְאִם־אָמַרְתִּי אֵינֶנִּי יוֹדֵעַ אֹתוֹ אֶהְיֶה מְשַׁקֵּר כְּמוֹכֶם אֲבָל יְדַעְתִּיו וְאֶת־דְּבָרוֹ שָׁמָרְתִּי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲉⲛⲥⲟⲩⲱⲛϥ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲇⲉ ϯⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲓϣⲁⲛϫⲟⲥ ϫⲉ ϯⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲁⲛ ⲉⲓⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲓⲟⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲥⲁⲙⲉⲑⲛⲟⲩϫ ⲁⲗⲗⲁ ϯⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϥⲥⲁϫⲓ ϯⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲣⲟϥ

And ye knew him not: but I know him. And if I should say that I know him not, I shall be like to you, false: but I know him, and I keep his word

Και δεν εγνωρισατε αυτον εγω ομως γνωριζω αυτον· και εαν ειπω οτι δεν γνωριζω αυτον, θελω εισθαι ομοιος σας ψευστης· αλλα γνωριζω αυτον και τον λογον αυτου φυλαττω.

أَبُوكُمْ إِبْرَاهِيمُ تَهَلَّلَ بِأَنْ يَرَى يَوْمِي فَرَأَى وَفَرِحَ».

אַבְרָהָם אֲבִיכֶם שָׂשׂ לִרְאוֹת אֶת־יוֹמִי וַיַּרְא וַיִּשְׂמָח׃

Ⲁⲃⲣⲁⲁⲙ ⲡⲉⲧⲉⲛⲓⲱⲧ ⲛⲁϥⲑⲉⲗⲏⲗ ⲡⲉ ⲉϥⲟⲩⲱϣ ⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲟⲩⲉ̀ϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲛⲁⲩ ⲁϥⲣⲁϣⲓ

.Abraam your father was (imperf.) glad, wishing to see a day of mine; and he saw, he rejoiced.'

Ο Αβρααμ ο πατηρ σας ειχεν αγαλλιασιν να ιδη την ημεραν την εμην και ειδε και εχαρη.

فَقَالَ لَهُ الْيَهُودُ: «لَيْسَ لَكَ خَمْسُونَ سَنَةً بَعْدُ، أَفَرَأَيْتَ إِبْرَاهِيمَ؟»

וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו הַיְּהוּדִים לֹא בֶּן־חֲמִשִּׁים שָׁנָה אָתָּה וְאֶת־אַבְרָהָם רָאִיתָ׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲉⲕⲉⲣ ⲛ̅ ⲛ̀ⲣⲟⲙⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲕⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲁⲃⲣⲁⲁⲙ

The Jews said to him: Thou hast (lit. doest) not yet fifty years, and sawest thou Abraam?'

Ειπον λοιπον οι Ιουδαιοι προς αυτον· Πεντηκοντα ετη δεν εχεις ετι, και ειδες τον Αβρααμ;

قَالَ لَهُمْ يَسُوعُ: «الْحَقَّ الْحَقَّ أَقُولُ لَكُمْ: قَبْلَ أَنْ يَكُونَ إِبْرَاهِيمُ أَنَا كَائِنٌ».

וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם יֵשׁוּעַ אָמֵן אָמֵן אֲנִי אֹמֵר לָכֶם בְּטֶרֶם הֱיוֹת אָבְרָהָם אֲנִי הָיִיתִי׃

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲁⲙⲏⲛ ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲉ ⲁⲃⲣⲁⲁⲙ ϣⲱⲡⲓ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ

Jesus said to them: Verily, verily, I say to you, that before Abraam was, I am.'

Ειπε προς αυτους ο Ιησους· Αληθως, αληθως σας λεγω· Πριν γεινη ο Αβρααμ, εγω ειμαι.

فَرَفَعُوا حِجَارَةً لِيَرْجُمُوهُ. أَمَّا يَسُوعُ فَاخْتَفَى وَخَرَجَ مِنَ الْهَيْكَلِ مُجْتَازًا فِي وَسْطِهِمْ وَمَضَى هَكَذَا.

אָז יָרִימוּ אֲבָנִים לִרְגֹּם אֹתוֹ וְיֵשׁוּעַ הִתְעַלָּם וַיֵּצֵא מִן־הַמִקְדָּשׁ וַיַּעֲבֹר בְּתוֹכָם עָבוֹר וְחָלוֹף׃

Ⲁⲩⲉⲗ ⲱⲛⲓ ⲟⲩⲛ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲥⲉϩⲓⲟⲩⲓ̀ ⲉ̀ϫⲱϥ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲇⲉ ⲁϥⲭⲟⲡϥ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲓⲛⲓ ⲛⲁϥⲙⲟϣⲓ ϧⲉⲛ ⲧⲟⲩⲙⲏϯ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥⲥⲓⲛⲓⲱⲟⲩ

They took up stones then, that they might cast upon him: but Jesus hid himself, he came from the temple, and he passed by, he was walking in their midst, and he was passing by.

Εσηκωσαν λοιπον λιθους δια να ριψωσι κατ' αυτου· πλην ο Ιησους εκρυβη και εξηλθεν εκ του ιερου περασας δια μεσον αυτων, και ουτως ανεχωρησε.

إصحاح 9

شفاء المولود أعمى

وَفِيمَا هُوَ مُجْتَازٌ رَأَى إِنْسَانًا أَعْمَى مُنْذُ وِلاَدَتِهِ،

וַיְהִי בְּעָבְרוֹ וַיַּרְא אִישׁ וְהוּא עִוֵּר מִיּוֹם הִוָּלְדוֹ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲥⲓⲛⲓ ⲁϥⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲙ̀ⲃⲉⲗⲗⲉ ⲙ̀ⲙⲓⲥⲓ

And passing, he saw a man blind from birth.

Και ενω ανεχωρει, ειδεν ανθρωπον τυφλον εκ γενετης.

فَسَأَلَهُ تَلاَمِيذُهُ قَائِلِينَ: «يَا مُعَلِّمُ، مَنْ أَخْطَأَ: هَذَا أَمْ أَبَوَاهُ حَتَّى وُلِدَ أَعْمَى؟»

וַיִּשְׁאֲלוּ אֹתוֹ תַּלְמִידָיו לֵאמֹר רַבִּי מִי הַחֹטֶא הוּא אוֹ יֹלְדָיו כִּי נוֹלַד עִוֵּר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϣⲉⲛϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲣⲁⲃⲃⲓ ⲛⲓⲙ ⲡⲉⲧⲁϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ϣⲁⲛ ⲛⲉϥⲓⲟϯ ⲛⲉ ϫⲉ ⲁⲩⲙⲁⲥϥ ⲉϥⲟⲓ ⲙ̀ⲃⲉⲗⲗⲉ

And his disciples asked him, saying: Rabbi, who sinned? this (man) is it, or his parents is it, that he was born being blind?'

Και ηρωτησαν αυτον οι μαθηται αυτου, λεγοντες· Ραββι, τις ημαρτεν, ουτος η οι γονεις αυτου, ωστε να γεννηθη τυφλος;

أَجَابَ يَسُوعُ: «لاَ هَذَا أَخْطَأَ وَلَا أَبَوَاهُ، لكِنْ لِتَظْهَرَ أَعْمَالُ اللهِ فِيهِ.

וַיַּעַן יֵשׁוּעַ לֹא הוּא חָטָא וְלֹא יוֹלְדָיו אַךְ לְמַעַן יִגָּלוּ־בוֹ מַעַלְלֵי־אֵל׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲟⲩⲇⲉ ⲫⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲇⲉ ⲛⲉϥⲓⲟϯ ⲁⲗⲗⲁ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ̀ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲟⲩⲱⲛϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ

Jesus answered: Neither this (man) sinned, nor his parents; but that the works of God might appear in him.

Απεκριθη ο Ιησους· Ουτε ουτος ημαρτεν ουτε οι γονεις αυτου, αλλα δια να φανερωθωσι τα εργα του Θεου εν αυτω.

يَنْبَغِي أَنْ أَعْمَلَ أَعْمَالَ الَّذِي أَرْسَلَنِي مَا دَامَ نَهَارٌ. يَأْتِي لَيْلٌ حِينَ لَا يَسْتَطِيعُ أَحَدٌ أَنْ يَعْمَلَ.

עָלַי לַעֲשׂוֹת מַעֲשֵׂי שֹׁלְחִי בְּעוֹד יוֹם יָבוֹא הַלַּיְלָה אֲשֶׁר־בּוֹ לֹא־יָכֹל אִישׁ לַעֲשׂוֹת׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲛ ϩⲱϯ ⲉ̀ⲣⲟⲛ ⲡⲉ ⲛ̀ⲧⲉⲛⲉⲣϩⲱⲃ ⲉ̀ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ̀ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟⲛ ϩⲱⲥ ⲡⲓⲉ̀ϩⲟⲟⲩ ⲡⲉ ϥⲛⲏⲟⲩ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲉϫⲱⲣϩ ϩⲟⲧⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣϫⲟⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲗⲓ ⲉⲣϩⲱⲃ

We must work the works of him who sent us while it is the day; and the night cometh, when it is not possible that any one work.

Εγω πρεπει να εργαζωμαι τα εργα του πεμψαντος με, εωσου ειναι ημερα· ερχεται νυξ οτε ουδεις δυναται να εργαζηται.

مَا دُمْتُ فِي الْعَالَمِ فَأَنَا نُورُ الْعَالَمِ».

בְּעוֹדֶנִּי בָּעוֹלָם אוֹר הָעוֹלָם אָנִי׃

Ϩⲱⲥ ⲉⲓϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲫⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ

While I am in the world, I am (the) light of the world.'

Ενοσω ειμαι εν τω κοσμω, ειμαι φως του κοσμου.

قَالَ هَذَا وَتَفَلَ عَلَى الأَرْضِ وَصَنَعَ مِنَ التُّفْلِ طِينًا وَطَلَى بِالطِّينِ عَيْنَيِ الأَعْمَى.

וַיְהִי כְּדַבְּרוֹ זֹאת וַיָּרָק עַל־הָאָרֶץ וַיַּעַשׂ טִיט מִן־הָרוֹק וַיִּמְרַח אֶת־הַטִּיט עַל־עֵינֵי הָעִוֵּר׃

Ⲛⲁⲓ ⲉⲧⲁϥϫⲟⲧⲟⲩ ⲁϥϩⲓⲟⲩⲓ̀ ⲛ̀ⲟⲩⲑⲁϥ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲙⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲑⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲗⲁⲗⲱϥ ⲉ̀ⲛⲉⲛⲃⲁⲗ ⲙ̀ⲡⲓⲃⲉⲗⲗⲉ ⲙ̀ⲙⲓⲥⲓ

Having said these (things), he cast spittle down, and he made clay from the spittle, and he anointed (the) eyes of the blind from birth.

Αφου ειπε ταυτα, επτυσε χαμαι και εκαμε πηλον εκ του πτυσματος και επεχρισε τον πηλον επι τους οφθαλμους του τυφλου

وَقَالَ لَهُ: «اذْهَبِ اغْتَسِلْ فِي بِرْكَةِ سِلْوَامَ» الَّذِي تَفْسِيرُهُ: مُرْسَلٌ، فَمَضَى وَاغْتَسَلَ وَأَتَى بَصِيرًا.

וַיֹּאמֶר אֵלָיו לֵךְ וּרְחַץ בִּבְרֵכַת הַשִּׁלֹחַ הוּא שָׁלוּחַ וַיֵּלֶךְ וַיִּרְחַץ וַיָּבֹא וְעֵינָיו רֹאוֹת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲁⲕ ⲓⲁ ⲡⲉⲕϩⲟ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲕⲟⲗⲩⲙⲃⲏⲑⲣⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲓⲗⲱⲁⲙ ⲫⲏ ⲉ̀ϣⲁⲩⲟⲩⲁϩⲙⲉϥ ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲁⲩⲟⲩⲟⲣⲡϥ ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲟⲩⲛ ⲁϥⲓⲱⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥϩⲟ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓ̀ ⲉϥⲛⲁⲩ ⲙ̀ⲃⲟⲗ

And he said to him: Go, wash thy face in the pool of the Siloam,' which they interpret he who was sent.' He went then, he washed his face, and he came seeing.

και ειπε προς αυτον· Υπαγε, νιφθητι εις την κολυμβηθραν του Σιλωαμ, το οποιον ερμηνευεται απεσταλμενος. Υπηγε λοιπον και ενιφθη, και ηλθε βλεπων.

فَالْجِيرَانُ وَالَّذِينَ كَانُوا يَرَوْنَهُ قَبْلًا أَنَّهُ كَانَ أَعْمَى، قَالُوا: «أَلَيْسَ هَذَا هُوَ الَّذِي كَانَ يَجْلِسُ وَيَسْتَعْطِي؟»

וַיֹּאמְרוּ שְׁכֵנָיו וַאֲשֶׁר רָאוּ אֹתוֹ לְפָנִים כִּי־עִוֵּר הוּא הֲלֹא הוּא הַיּשֵׁב וְשֹׁאֵל צְדָקָה׃

Ⲛⲉϥⲑⲉϣⲉⲩ ⲟⲩⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ϣⲟⲣⲡ ϫⲉ ⲛⲉ ⲟⲩϣⲁⲧ ⲙⲉⲑⲛⲁⲓ ⲡⲉ ⲛⲁⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲡⲉ ϫⲉ ⲙⲏ ⲫⲁⲓ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲫⲏ ⲉ̀ⲛⲁϥϩⲉⲙⲥⲓ ⲉϥϣⲁⲧ ⲙⲉⲑⲛⲁⲓ

His neighbours then, and they who knew him at first, that he was one begging alms, were saying: 'Is this not he who was sitting, begging alms?'

Οι δε γειτονες και οσοι εβλεπον αυτον προτερον οτι ητο τυφλος ελεγον δεν ειναι ουτος, οστις εκαθητο και εζητει;

آخَرُونَ قَالُوا: «هَذَا هُوَ». وَآخَرُونَ: «إِنَّهُ يُشْبِهُهُ». وَأَمَّا هُوَ فَقَالَ: «إِنِّي أَنَا هُوَ».

אֵלֶּה אָמְרוּ כִּי־זֶה הוּא וְאֵלֶּה אָמְרוּ אַךְ־דּוֹמֶה לּוֹ וְהוּא אָמַר אֲנִי הוּא׃

Ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲙⲉⲛ ⲛⲁⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲡⲉ ϩⲁⲛⲕⲉⲭⲱⲟⲩⲛⲓ ⲇⲉ ⲛⲁⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⲁϥⲟⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲛⲁϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ

Some indeed were saying that it is he; and others were saying: Nay, but he was like him.' And he was saying: I am (he).'

Αλλοι ελεγον οτι ουτος ειναι· αλλοι δε οτι ομοιος αυτου ειναι. Εκεινος ελεγεν οτι εγω ειμαι.

فَقَالُوا لَهُ: «كَيْفَ انْفَتَحَتْ عَيْنَاكَ؟»

וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו וְאֵיךְ נִפְקְחוּ עֵינֶיךָ׃

Ⲛⲁⲩϫⲱ ⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲁϥ ⲡⲉ ϫⲉ ⲡⲱⲥ ⲁⲩⲟⲩⲱⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲕⲃⲁⲗ

They were saying then to him: How were thine eyes opened?'

Ελεγον λοιπον προς αυτον· Πως ηνοιχθησαν οι οφθαλμοι σου;

أَجَابَ ذَاكَ وقَالَ: «إِنْسَانٌ يُقَالُ لَهُ يَسُوعُ صَنَعَ طِينًا وَطَلَى عَيْنَيَّ، وَقَالَ لِي: اذْهَبْ إِلَى بِرْكَةِ سِلْوَامَ وَاغْتَسِلْ. فَمَضَيْتُ وَاغْتَسَلْتُ فَأَبْصَرْتُ».

וַיַּעַן וַיֹאמֶר אִישׁ אֲשֶׁר־נִקְרָא שְׁמוֹ יֵשׁוּעַ עָשָׂה טִיט וַיִּמְרַח עַל־עֵינַי וַיֹּאמֶר אֵלַי לֵךְ וּרְחַץ בִּבְרֵכַת הַשִּׁלֹחַ וָאֵלֵךְ וָאֶרְחַץ וַתִּפָּקַחְנָה עֵינָי׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲉⲧⲟⲩⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲁϥⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲙⲓ ⲁϥⲗⲁⲗⲱϥ ⲉ̀ⲛⲁⲃⲁⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲏⲓ ϫⲉ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲁⲕ ⲓⲁ ⲡⲉⲕϩⲟ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲓⲗⲱⲁⲙ ⲁⲓϣⲉ ⲛⲏⲓ ⲟⲩⲛ ⲁⲓⲓⲱⲓ ⲙ̀ⲡⲁϩⲟ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲙ̀ⲃⲟⲗ

That (man) answered, he said: The man who is called "Jesus," he made clay, he anointed my eyes, and he said to me: "Go, wash thy face in the Siloam." I wont then, I washed my face, I saw.'

Απεκριθη εκεινος και ειπεν· Ανθρωπος λεγομενος Ιησους εκαμε πηλον και επεχρισε τους οφθαλμους μου και μοι ειπεν· Υπαγε εις την κολυμβηθραν του Σιλωαμ και νιφθητι· αφου δε υπηγα και ενιφθην, ανεβλεψα.

فَقَالُوا لَهُ: «أَيْنَ ذَاكَ؟» قَالَ: «لاَ أَعْلَمُ».

וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו וְאַיּוֹ וַיֹּאמֶר לֹא יָדָעְתִּי׃

Ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲁϥⲑⲱⲛ ϩⲱϥ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ϯⲉⲙⲓ ⲁⲛ

They said to him: Where also was that man?' He said: I know not.'

Ειπον λοιπον προς αυτον· Που ειναι εκεινος; Λεγει· Δεν εξευρω.

الفريسيون يحققون في واقعة الشفاء

فَأَتَوْا إِلَى الْفَرِّيسِيِّينَ بِالَّذِي كَانَ قَبْلًا أَعْمَى.

וַיָּבִיאוּ אֶת־הָאִישׁ אֲשֶׁר הָיָה עִוֵּר לְפָנִים אֶל־הַפְּרוּשִׁים׃

Ⲁⲩⲉⲛϥ ⲟⲩⲛ ϩⲁ ⲛⲓⲫⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ ⲫⲏ ⲉ̀ⲛⲁϥⲟⲓ ⲙ̀ⲃⲉⲗⲗⲉ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲏⲟⲩ

They then brought to the Pharisees him who was (imperf.) once blind.

Φερουσιν αυτον τον ποτε τυφλον προς τους Φαρισαιους.

وَكَانَ سَبْتٌ حِينَ صَنَعَ يَسُوعُ الطِّينَ وَفَتَحَ عَيْنَيْهِ.

וְהַיּוֹם אֲשֶׁר עָשָׂה־בוֹ יֵשׁוּעַ אֶת־הַטִּיט וַיִּפְקַח אֶת־עֵינָיו הָיָה יוֹם הַשַּׁבָּת׃

Ⲛⲉ ⲡⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲇⲉ ⲡⲉⲧⲁϥⲑⲁⲙⲓⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲙⲓ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲑⲣⲉ ⲛⲉϥⲃⲁⲗ ⲟⲩⲱⲛ

Now it was (the) sabbath (on) which Jesus made the clay, and caused his eyes to be opened.

Ητο δε σαββατον, οτε εκαμε τον πηλον ο Ιησους και ηνοιξε τους οφθαλμους αυτου.

فَسَأَلَهُ الْفَرِّيسِيُّونَ أَيْضًا كَيْفَ أَبْصَرَ، فَقَالَ لَهُمْ: «وَضَعَ طِينًا عَلَى عَيْنَيَّ وَاغْتَسَلْتُ، فَأَنَا أُبْصِرُ».

וַיּוֹסִיפוּ לִשְׁאֹל אֹתוֹ גַּם־הַפְּרוּשִׁים אֵיךְ נִפְקְחוּ עֵינָיו וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם טִיט שָׂם עַל־עֵינַי וָאֶרְחַץ וְהִנְנִי רֹאֶה׃

Ⲡⲁⲗⲓⲛ ⲟⲩⲛ ⲛⲁⲩϣⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲫⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ ϫⲉ ⲡⲱⲥ ⲁⲕⲛⲁⲩ ⲙ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲙⲓ ⲡⲉⲧⲁϥⲭⲁϥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲁⲃⲁⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲓⲁⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲙ̀ⲃⲟⲗ

Again then the Pharisees were asking him: How sawest thou?' and he said to them: Clay he put upon mine eyes, and I washed myself, I saw.'

Παλιν λοιπον ηρωτων αυτον και οι Φαρισαιοι πως ανεβλεψε. Και εκεινος ειπε προς αυτους· Πηλον εβαλεν επι τους οφθαλμους μου, και ενιφθην, και βλεπω.

فَقَالَ قَوْمٌ مِنَ الْفَرِّيسِيِّينَ: «هَذَا الإِنْسَانُ لَيْسَ مِنَ اللهِ، لأَنَّهُ لَا يَحْفَظُ السَّبْتَ». آخَرُونَ قَالُوا: «كَيْفَ يَقْدِرُ إِنْسَانٌ خَاطِئٌ أَنْ يَعْمَلَ مِثْلَ هَذِهِ الآيَاتِ؟» وَكَانَ بَيْنَهُمُ انْشِقَاقٌ.

וַיֹּאמְרוּ מִקְצָת הַפְּרוּשִׁים זֶה הָאִישׁ לֹא מֵאֵת אֱלֹהִים הוּא כִּי לֹא־יִשְׁמֹר אֶת־הַשַּׁבָּת וַאֲחֵרִים אָמְרוּ אֵיכָה יוּכַל אִישׁ חֹטֵא לַעֲשׂוֹת אֹתוֹת כָּאֵלֶּה וַתְּהִי־מַחֲלֹקֶת בֵּינֵיהֶם׃

Ⲛⲁⲩϫⲱ ⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲫⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ ϫⲉ ⲡⲁⲓⲣⲱⲙⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲉⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲫϯ ⲁⲛ ⲡⲉ ϫⲉ ⲛ̀ϥⲁⲣⲉϩ ⲁⲛ ⲉ̀ⲡⲓⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ϩⲁⲛⲕⲉⲭⲱⲟⲩⲛⲓ ⲇⲉ ⲛⲁⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲡⲱⲥ ⲟⲩⲟⲛ ϣϫⲟⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲛ̀ⲣⲉϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲉⲣ ⲛⲁⲓⲙⲏⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲥⲭⲓⲥⲙⲁ ⲛⲁϥϣⲟⲡ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲡⲉ

Some of the Pharisees then were saying: 'This man is not from God, because he keepeth not the sabbath.' But others were saying: 'How is it possible that a sinful man should do such signs? ' and a division was happening among them.

Ελεγον λοιπον τινες εκ των Φαρισαιων· Ουτος ο ανθρωπος δεν ειναι παρα του Θεου, διοτι δεν φυλαττει το σαββατον. Αλλοι ελεγον· Πως δυναται ανθρωπος αμαρτωλος να καμνη τοιαυτα θαυματα; Και ητο σχισμα μεταξυ αυτων.

قَالُوا أَيْضًا لِلأَعْمَى: «مَاذَا تَقُولُ أَنْتَ عَنْهُ مِنْ حَيْثُ إِنَّهُ فَتَحَ عَيْنَيْكَ؟» فَقَالَ: «إِنَّهُ نَبِيٌّ!»

וַיּוֹסִיפוּ וַיֹּאמְרוּ אֶל־הָעִוֵּר וְאַתָּה מַה־תֹּאמַר לוֹ כִּי פָקַח עֵינֶיךָ וַיֹּאמֶר נָבִיא הוּא׃

Ⲡⲁⲗⲓⲛ ⲟⲩⲛ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲓⲃⲉⲗⲗⲉ ϫⲉ ⲟⲩ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲉⲧⲉⲕϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉⲑⲃⲏⲧϥ ϫⲉ ⲁϥⲟⲩⲱⲛ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲃⲁⲗ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲟⲩⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲡⲉ

Again then they said to the blind man: What sayest thou concerning him, because he opened thine eyes? ' And he said: He is a prophet.'

Λεγουσι παλιν προς τον τυφλον· Συ τι λεγεις περι αυτου, επειδη ηνοιξε τους οφθαλμους σου; Και εκεινος ειπεν οτι προφητης ειναι.

فَلَمْ يُصَدِّقِ الْيَهُودُ عَنْهُ أَنَّهُ كَانَ أَعْمَى فَأَبْصَرَ حَتَّى دَعَوْا أَبَوَيِ الَّذِي أَبْصَرَ.

וְלֹא־הֶאֱמִינוּ הַיְּהוּדִים כִּי עִוֵּר הָיָה וְאֹרוּ עֵינָיו עַד־אֲשֶׁר קָרְאוּ אֶל־יוֹלְדֵי הַנִּרְפָּא׃

Ⲙ̀ⲡⲟⲩⲧⲉⲛϩⲟⲩⲧϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ϫⲉ ⲛⲁϥⲟⲓ ⲙ̀ⲃⲉⲗⲗⲉ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲛⲁⲩ ⲙ̀ⲃⲟⲗ ϣⲁⲧⲟⲩⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲛⲉϥⲓⲟϯ

The Jews trusted him not, that he was (imperf.) blind, and saw, until they called his parents,

Δεν επιστευσαν λοιπον οι Ιουδαιοι περι αυτου οτι ητο τυφλος και ανεβλεψεν, εως οτου εφωναξαν τους γονεις αυτου του αναβλεψαντος

فَسَأَلُوهُمَا قَائِلِينَ: «أَهَذَا ابْنُكُمَا الَّذِي تَقُولاَنِ إِنَّهُ وُلِدَ أَعْمَى؟ فَكَيْفَ يُبْصِرُ الآنَ؟»

וַיִּשְׁאֲלוּ אֹתָם לֵאמֹר הֲזֶה בִנְכֶם אֲשֶׁר אֲֲמַַרְתֶּם נוֹלַד עִוֵּר וְאֵיכָה הוּא רֹאֶה עָתָּה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣⲉⲛⲟⲩ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲛ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲛⲙⲁⲥϥ ⲉϥⲟⲓ ⲙ̀ⲃⲉⲗⲗⲉ ⲡⲱⲥ ϫⲉ ϯⲛⲟⲩ ⲁϥⲛⲁⲩ ⲙ̀ⲃⲟⲗ

and asked them, saying: Is this your son whom ye say that he was born (lit. we bare him) being blind? how then saw he now?'

και ηρωτησαν αυτους, λεγοντες· Ουτος ειναι ο υιος σας, τον οποιον σεις λεγετε οτι εγεννηθη τυφλος; πως λοιπον βλεπει τωρα;

أَجَابَهُمْ أَبَوَاهُ وَقَالاَ: «نَعْلَمُ أَنَّ هَذَا ابْنُنَا، وَأَنَّهُ وُلِدَ أَعْمَى.

וַיַּעֲנוּ אֹתָם יוֹלְדָיו וַיֹּאמְרוּ יָדַעְנוּ כִּי זֶה הוּא בְּנֵנוּ וְכִי נוֹלַד עִוֵּר׃

Ⲁⲩⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉϥⲓⲟϯ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲟⲩⲟϩ ϫⲉ ⲁⲛⲙⲁⲥϥ ⲉϥⲟⲓ ⲙ̀ⲃⲉⲗⲗⲉ

His parents answered, and said: We know that this is our son, and that he was (lit. we) born being blind.

Απεκριθησαν προς αυτους οι γονεις αυτου και ειπον· Εξευρομεν οτι ουτος ειναι ο υιος ημων και οτι εγεννηθη τυφλος·

وَأَمَّا كَيْفَ يُبْصِرُ الآنَ فَلَا نَعْلَمُ. أَوْ مَنْ فَتَحَ عَيْنَيْهِ فَلَا نَعْلَمُ. هُوَ كَامِلُ السِّنِّ. اسْأَلُوهُ فَهُوَ يَتَكَلَّمُ عَنْ نَفْسِهِ».

אֲבָל לֹא יָדַעְנוּ אֵיךְ הוּא רֹאֶה עַתָּה וְלֹא יָדַעְנוּ מִי פָקַח אֶת־עֵינָיו הֲלֹא בֶן־דַּעַת הוּא שַׁאֲלוּ אֶת־פִּיהוּ וְהוּא יַגִּיד מֶה־הָיָה לוֹ׃

Ⲡⲱⲥ ϫⲉ ϯⲛⲟⲩ ⲁϥⲛⲁⲩ ⲙ̀ⲃⲟⲗ ⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ⲁⲛ ⲓⲉ ⲛⲓⲙ ⲁϥⲟⲩⲱⲛ ⲛ̀ⲛⲉϥⲃⲁⲗ ⲁⲛⲟⲛ ⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ⲁⲛ ϣⲉⲛϥ ⲧⲉϥⲙⲁⲓⲏ ⲛ̀ⲧⲁϥ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ ϩⲱϥ ⲉ̀ⲥⲁϫⲓ ⲉⲑⲃⲏⲧϥ

How then he saw now, we know not: or who opened his eyes, we know not: ask him; he himself has age also to speak concerning himself.'

Πως δε βλεπει τωρα δεν εξευρομεν, η τις ηνοιξε τους οφθαλμους αυτου ημεις δεν εξευρομεν· αυτος ηλικιαν εχει, αυτον ερωτησατε, αυτος περι εαυτου θελει λαλησει.

قَالَ أَبَوَاهُ هَذَا لأَنَّهُمَا كَانَا يَخَافَانِ مِنَ الْيَهُودِ، لأَنَّ الْيَهُودَ كَانُوا قَدْ تَعَاهَدُوا أَنَّهُ إِنِ اعْتَرَفَ أَحَدٌ بِأَنَّهُ الْمَسِيحُ يُخْرَجُ مِنَ الْمَجْمَعِ.

כָּזֹאת דִבְּרוּ יוֹלְדָיו מִיִּרְאָתָם אֶת־הַיְּהוּדִים כִּי הַיְּהוּדִים כְּבָר נוֹעֲצוּ לְנַדּוֹת אֶת־כָּל־אֲשֶׁר יוֹדֶה כִּי הוּא הַמָּשִִׁיחַ׃

Ⲛⲁⲓ ⲁⲩϫⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉϥⲓⲟϯ ⲉⲡⲓⲇⲏ ⲛⲁⲩⲉⲣϩⲟϯ ⲡⲉ ϧⲁⲧϩⲏ ⲛ̀ⲛⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲛⲉ ⲁⲩⲥⲉⲙⲛⲏⲧⲥ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲟⲩⲁⲓ ⲟⲩⲟⲛϩϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϫⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲡⲉ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲁⲓϥ ⲛ̀ⲁⲡⲟⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲟⲥ

These (things) said his parents, since they were fearing the Jews: for the Jews had settled, that if any one should confess that (he) is Christ, he should be put out of the synagogue.

Ταυτα ειπον οι γονεις αυτου, διοτι εφοβουντο τους Ιουδαιους· επειδη ηδη ειχον συμφωνησει οι Ιουδαιοι, εαν τις ομολογηση αυτον Χριστον, να γεινη αποσυναγωγος.

لِذَلِكَ قَالَ أَبَوَاهُ: «إِنَّهُ كَامِلُ السِّنِّ، اسْأَلُوهُ».

עַל־כֵּן אָמְרוּ יוֹלְדָיו בֶּן־דַּעַת הוּא שַׁאֲלוּ אֶת־פִּיהוּ׃

Ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ⲁⲩϫⲟⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉϥⲓⲟϯ ϫⲉ ⲧⲉϥⲙⲁⲓⲏ ⲛ̀ⲧⲁϥ ϩⲱϥ ϣⲉⲛϥ

Therefore his parents said: 'He has age also; ask him.'

Δια τουτο οι γονεις αυτου ειπον οτι ηλικιαν εχει, αυτον ερωτησατε.

فَدَعَوْا ثَانِيَةً الإِنْسَانَ الَّذِي كَانَ أَعْمَى، وَقَالُوا لَهُ: «أَعْطِ مَجْدًا للهِ. نَحْنُ نَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الإِنْسَانَ خَاطِئٌ».

וַיִּקְרְאוּ שֵׁנִית לָאִישׁ אֲשֶׁר הָיָה עִוֵּר וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו תֵּן כָּבוֹד לֵאלֹהִים אֲנַחְנוּ יָדַעְנוּ כִּי־הָאִישׁ הַזֶּה חֹטֵא הוּא׃

Ⲁⲩⲙⲟⲩϯ ⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲙ̀ⲫⲙⲁϩⲥⲟⲡ ⲃ̅ ⲫⲁⲓ ⲉ̀ⲛⲁϥⲟⲓ ⲙ̀ⲃⲉⲗⲗⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲙⲁⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲫϯ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲡⲁⲓⲣⲱⲙⲓ ⲟⲩⲣⲉϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲡⲉ

They called then the man (the) second time, this (one) who was (imperf.) blind, and they said to him: Glorify God: we know that this man is a sinner.'

Εφωναξαν λοιπον εκ δευτερου τον ανθρωπον, οστις ητο τυφλος, και ειπον προς αυτον· Δοξασον τον Θεον· ημεις εξευρομεν οτι ο ανθρωπος ουτος ειναι αμαρτωλος.

فَأَجَابَ ذَاكَ وَقَالَ: «أَخَاطِئٌ هُوَ؟ لَسْتُ أَعْلَمُ. إِنَّمَا أَعْلَمُ شَيْئًا وَاحِدًا: أَنِّي كُنْتُ أَعْمَى وَالآنَ أُبْصِرُ».

וַיַּעַן וַיֹּאמַר אִם־חֹטֵא הָאִישׁ לֹא יָדָעְתִּי אַחַת יָדַעְתִּי כִּי עִוֵּר הָיִיתִי וְעַתָּה הִנְנִי רֹאֶה׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉ̀ⲛⲁϥⲟⲓ ⲙ̀ⲃⲉⲗⲗⲉ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲓⲥϫⲉ ⲟⲩⲣⲉϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲡⲉ ⲛ̀ϯⲉⲙⲓ ⲁⲛ ⲟⲩⲁⲓ ⲇⲉ ⲡⲉϯⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϫⲉ ⲛⲁⲓⲟⲓ ⲙ̀ⲃⲉⲗⲗⲉ ⲡⲉ ϯⲛⲟⲩ ⲇⲉ ϯⲛⲁⲩ ⲙ̀ⲃⲟⲗ

He who was (imperf.) blind answered, saying: 'If (he) is a sinner, I know not: but one (thing) I know, that I was (imperf.) blind, but now I see.'

Απεκριθη λοιπον εκεινος και ειπεν· Αν ηναι αμαρτωλος δεν εξευρω· εν εξευρω, οτι ημην τυφλος και τωρα βλεπω.

فَقَالُوا لَهُ أَيْضًا: «مَاذَا صَنَعَ بِكَ؟ كَيْفَ فَتَحَ عَيْنَيْكَ؟»

וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו עוֹד מֶה־עָשָׂה לָךְ אֵיךְ פָּקַח עֵינֶיךָ׃

Ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉⲧⲁϥⲁⲓϥ ⲛⲁⲕ ⲡⲱⲥ ⲁϥⲟⲩⲱⲛ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲃⲁⲗ

They said to him What did he to thee? How opened he thine eyes?'

Ειπον δε προς αυτον παλιν· τι σοι εκαμε; πως ηνοιξε τους οφθαλμους σου;

أَجَابَهُمْ: «قَدْ قُلْتُ لَكُمْ وَلَمْ تَسْمَعُوا. لِمَاذَا تُرِيدُونَ أَنْ تَسْمَعُوا أَيْضًا؟ أَلَعَلَّكُمْ أَنْتُمْ تُرِيدُونَ أَنْ تَصِيرُوا لَهُ تَلاَمِيذَ؟»

וַיַּעַן אֹתָם כְּבָר אָמַרְתִּי לָכֶם הֲלֹא שְׁמַעְתֶּם וּמַה־לָכֶם לִשְׁמֹעַ שֵׁנִית הֲתַחְפְּצוּ גַם־אַתֶּם לִהְיוֹת תַּלְמִידָיו׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ϩⲏⲇⲏ ⲁⲓϫⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲧⲉⲙ ⲟⲩ ⲟⲛ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲱϣ ⲉ̀ⲥⲟⲑⲙⲉϥ ⲙⲏ ⲧⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲱϣ ϩⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲉⲣⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲛⲁϥ

He answered them: told (lit. said) you already, and ye heard not. What again wish ye to hear? wish ye also to become disciples to him?'

Απεκριθη προς αυτους· Σας ειπον ηδη, και δεν ηκουσατε· δια τι παλιν θελετε να ακουητε; μηπως και σεις θελετε να γεινητε μαθηται αυτου;

فَشَتَمُوهُ وَقَالُوا: «أَنْتَ تِلْمِيذُ ذَاكَ، وَأَمَّا نَحْنُ فَإِنَّنَا تَلاَمِيذُ مُوسَى.

וַיְחָרֲפוּ אֹתוֹ וַיֹּאמְרוּ אַתָּה תַלְמִידוֹ וַאֲנַחְנוּ תַּלְמִידָיו שֶׁל־משֶׁה׃

Ⲛ̀ⲑⲱⲟⲩ ⲇⲉ ⲁⲩϩⲱⲟⲩϣ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲟⲩⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲇⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ϩⲁⲛⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲙⲱⲩⲥⲏⲥ

And they railed at him, saying: Thou (art) a disciple of that (man): but we are disciples of Moses.

Ελοιδορησαν λοιπον αυτον και ειπον· Συ εισαι μαθητης εκεινου· ημεις δε του Μωυσεως ειμεθα μαθηται.

نَحْنُ نَعْلَمُ أَنَّ مُوسَى كَلَّمَهُ اللهُ، وَأَمَّا هَذَا فَمَا نَعْلَمُ مِنْ أَيْنَ هُوَ».

אֲנַחְנוּ יוֹדְעִים כִּי אֶל־משֶׁה דִבֶּר הָאֱלֹהִים וְאֶת־זֶה לֹא יָדַעְנוּ מֵאַיִן הוּא׃

Ⲁⲛⲟⲛ ⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲁ ⲫϯ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩⲥⲏⲥ ⲫⲁⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⲟⲩⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲑⲱⲛ ⲡⲉ

We know that God spake to Moses, but this (man) we know not from where (he) is.'

ημεις εξευρομεν οτι προς τον Μωυσην ελαλησεν ο Θεος· τουτον ομως δεν εξευρομεν ποθεν ειναι.

أَجَابَ الرَّجُلُ وَقَالَ لَهُمْ: «إِنَّ فِي هَذَا عَجَبًا! إِنَّكُمْ لَسْتُمْ تَعْلَمُونَ مِنْ أَيْنَ هُوَ، وَقَدْ فَتَحَ عَيْنَيَّ.

וַיַּעַן הָאִישׁ וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם דָּבָר נִפְלָא הוּא אֲשֶׁר אַתֶּם לֹא יְדַעְתֶּם מֵאַיִן הוּא וְהוּא פָקַח אֶת־עֵינָי׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲑⲁⲓ ⲣⲱ ⲧⲉ ϯϣⲫⲏⲣⲓ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲟⲩⲛ ⲁⲛ ϫⲉ ⲟⲩⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲑⲱⲛ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲩⲱⲛ ⲛ̀ⲛⲁⲃⲁⲗ

The man answered, he said to them: This indeed is the wonder, that ye know not from where he is, and he opened mine eyes.

Απεκριθη ο ανθρωπος και ειπε προς αυτους· Εν τουτω μαλιστα ειναι το θαυμαστον, οτι σεις δεν εξευρετε ποθεν ειναι, και ηνοιξε μου τους οφθαλμους.

وَنَعْلَمُ أَنَّ اللهَ لَا يَسْمَعُ لِلْخُطَاةِ. وَلكِنْ إِنْ كَانَ أَحَدٌ يَتَّقِي اللهَ وَيَفْعَلُ مَشِيئَتَهُ، فَلِهَذَا يَسْمَعُ.

וְהִנֵּה יָדַעְנוּ כִּי אֶת־הַחַטָּאִים לֹא־יִשְׁמַע אֵל כִּי אִם־אֶת־יְרֵא אֱלֹהִים וְעֹשֵׂה רְצוֹנוֹ אֹתוֹ יִשְׁמָע׃

Ⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲙ̀ⲡⲁⲣⲉ ⲫϯ ⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ϩⲁⲛⲣⲉϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲁⲗⲗⲁ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲉ̀ⲟⲩϣⲁⲙϣⲉ ⲛⲟⲩϯ ⲡⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲟⲩⲱϣ ⲫⲁⲓ ϣⲁϥⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲣⲟϥ

We know that God heareth not sinners, but if any one is a worshipper of God, and (is) doing his wish; this (one) he heareth.

Εξευρομεν δε οτι αμαρτωλους ο Θεος δεν ακουει, αλλ' εαν τις ηναι βεοσεβης και καμνη το θελημα αυτου, τουτον ακουει.

مُنْذُ الدَّهْرِ لَمْ يُسْمَعْ أَنَّ أَحَدًا فَتَحَ عَيْنَيْ مَوْلُودٍ أَعْمَى.

מֵעוֹלָם לֹא נִשְׁמָע אֲשֶׁר־פָּקַח אִישׁ עֵינֵי עִוֵּר מֵרָחֶם׃

Ⲓⲥϫⲉⲛ ⲡⲉ̀ⲛⲉϩ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲥⲱⲧⲉⲙ ϫⲉ ⲁ ⲟⲩⲁⲓ ⲟⲩⲱⲛ ⲛ̀ⲛⲉⲛⲃⲁⲗ ⲛ̀ⲟⲩⲃⲉⲗⲗⲉ ⲙ̀ⲙⲓⲥⲓ

Since the beginning of the world (lit. from (the) age) we heard not, that any one opened (the) eyes of a (man) blind from birth.

Εκ του αιωνος δεν ηκουσθη οτι ηνοιξε τις οφθαλμους γεγεννημενου τυφλου.

لَوْ لَمْ يَكُنْ هَذَا مِنَ اللهِ لَمْ يَقْدِرْ أَنْ يَفْعَلَ شَيْئًا».

לוּלֵא הָיָה זֶה מֵאֵת אֱלֹהִים לֹא הָיָה יָכֹל לַעֲשׂוֹת מְאוּמָה׃

Ⲉⲛⲉ ⲫⲁⲓ ⲟⲩⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲫϯ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲛⲁϥⲛⲁϣϫⲉⲙϫⲟⲙ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲉ̀ⲉⲣ ϩⲗⲓ

If this (man) is not of God, he would not be able to do anything.'

Εαν ουτος δεν ητο παρα Θεου, δεν ηδυνατο να καμη ουδεν.

أَجَابُوا وَقَالُوا لَهُ: «فِي الْخَطَايَا وُلِدْتَ أَنْتَ بِجُمْلَتِكَ، وَأَنْتَ تُعَلِّمُنَا!» فَأَخْرَجُوهُ خَارِجًا.

וַיַּעֲנוּ וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו הֵן בַּחֲטָאִים נוֹלַדְתָּ כֻלָּךְ וְאַתָּה תְלַמְּדֵנוּ וַיֶּהְדְּפֻהוּ הַחוּצָה׃

Ⲁⲩⲉⲣⲟⲩⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲟⲩϫⲫⲟ ⲧⲏⲣⲕ ϧⲉⲛ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲉⲑⲛⲁϯⲥⲃⲱ ⲛⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϩⲓⲧϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

They answered and said to him: Thou wast begotten (lit. art a generation) altogether in (the) sin; and wilt thou teach us?' And they cast him out.

Απεκριθησαν και ειπον προς αυτον· Συ εγεννηθης ολος εν αμαρτιαις, και συ διδασκεις ημας; και εξεβαλον αυτον εξω.

العمى الروحي

فَسَمِعَ يَسُوعُ أَنَّهُمْ أَخْرَجُوهُ خَارِجًا، فَوَجَدَهُ وَقَالَ لَهُ: «أَتُؤْمِنُ بِابْنِ اللهِ؟»

וַיִּשְׁמַע יֵשׁוּעַ כִּי הֲדָפֻהוּ הַחוּצָה וַיִּפְגְּשֵׁהוּ וַיֹּאמֶר אֵלָיו הֲתַאֲמִין בְּבֶן־הָאָדָם׃

Ⲁϥⲥⲱⲧⲉⲙ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲁⲩϩⲓⲧϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥϫⲉⲙϥ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲭⲛⲁϩϯ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲉ̀ⲡϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲫϯ

And Jesus heard that they cast him out; and having found him, said: 'Believest thou (the) Son of God? '

Ηκουσεν ο Ιησους οτι εξεβαλον αυτον εξω, και ευρων αυτον ειπε προς αυτον· Συ πιστευεις εις τον Υιον του Θεου;

أَجَابَ ذَاكَ وَقَالَ: «مَنْ هُوَ يَا سَيِّدُ لأُومِنَ بِهِ؟»

וַיַּעַן וַיֹּאמַר מִי הוּא־זֶה אֲדֹנִי וְאַאֲמִין בּוֹ׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲛⲓⲙ ⲡⲉ ⲡⲁ⳪̅ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲁⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ

He answered, he said: Who is he, my Lord, that I may believe him?'

Απεκριθη εκεινος και ειπε· Τις ειναι, Κυριε, δια να πιστευσω εις αυτον;

فَقَالَ لَهُ يَسُوعُ: «قَدْ رَأَيْتَهُ، وَالَّذِي يَتَكَلَّمُ مَعَكَ هُوَ هُوَ!»

וַיֹּאמֶר אֵלָיו יֵשׁוּעַ הֵן־רָאִיתָ אֹתוֹ וְהַמְדַבֵּר אֵלֶיךָ הִנֵּה זֶה הוּא׃

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲭⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲡⲉ ⲉⲧⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲁⲕ

Jesus said to him: Thou seest him, and it is he who speaketh to thee.'

Και ο Ιησους ειπε προς αυτον· Και ειδες αυτον και ο λαλων μετα σου εκεινος ειναι.

فَقَالَ: «أُومِنُ يَا سَيِّدُ!» وَسَجَدَ لَهُ.

וַיֹּאמֶר אֲנִי מַאֲמִין אֲדֹנִי וַיִּשְׁתַּחוּ לוֹ׃

Ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ϯⲛⲁϩϯ ⲡⲁ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲩⲱϣⲧ ⲙ̀ⲙⲟϥ

And he said: I believe, my Lord:' and he worshipped him.

Ο δε ειπε· Πιστευω, Κυριε· και προσεκυνησεν αυτον.

فَقَالَ يَسُوعُ: «لِدَيْنُونَةٍ أَتَيْتُ أَنَا إِلَى هَذَا الْعَالَمِ، حَتَّى يُبْصِرَ الَّذِينَ لَا يُبْصِرُونَ وَيَعْمَى الَّذِينَ يُبْصِرُونَ».

וַיֹּאמֶר יֵשׁוּעַ אֲנִי בָאתִי לָעוֹלָם הַזֶּה לָדִין לְמַעַן יִרְאוּ הַעִוְרִים וְהָרֹאִים יִהְיוּ לְעִוְרִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲉⲧⲁⲓⲓ̀ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉⲩϩⲁⲡ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ϩⲓⲛⲁ ⲛⲏ ⲉⲧⲟⲓ ⲙ̀ⲃⲉⲗⲗⲉ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲛⲁⲩ ⲙ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏ ⲉⲑⲛⲁⲩ ⲙ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲉⲣⲃⲉⲗⲗⲉ

And Jesus said: I came for judgement of the world, that they who are blind may see; and they who see may become blind.'

Και ειπεν ο Ιησους· Εγω δια κρισιν ηλθον εις τον κοσμον τουτον, δια να βλεπωσιν οι μη βλεποντες και να γεινωσι τυφλοι οι βλεποντες.

فَسَمِعَ هَذَا الَّذِينَ كَانُوا مَعَهُ مِنَ الْفَرِّيسِيِّينَ، وَقَالُوا لَهُ: «أَلَعَلَّنَا نَحْنُ أَيْضًا عُمْيَانٌ؟»

וַאֲשֶׁר הָיוּ עִמּוֹ מִן־הַפְּרוּשִׁים שָׁמְעוּ דְבָרָיו וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו הֲַגַם אֲנַחְנוּ עִוְרִים׃

Ⲁⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ϫⲉ ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲫⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ ⲉⲧⲭⲏ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲙⲏ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ϩⲁⲛⲃⲉⲗⲗⲉⲩ ϩⲱⲛ

Some of the Pharisees who were with him heard, and they said to him: Are we blind also?'

Και ηκουσαν ταυτα οσοι εκ των Φαρισαιων ησαν μετ' αυτου, και ειπον προς αυτον· Μηπως και ημεις ειμεθα τυφλοι;

قَالَ لَهُمْ يَسُوعُ: «لَوْ كُنْتُمْ عُمْيَانًا لَمَا كَانَتْ لَكُمْ خَطِيَّةٌ. وَلكِنِ الآنَ تَقُولُونَ إِنَّنَا نُبْصِرُ، فَخَطِيَّتُكُمْ بَاقِيَةٌ.

וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם לוּ הֱיִיתֶם עִוְרִים לֹא־הָיָה בָכֶם חֵטְא וְעַתָּה אֲמַרְתֶּם פִּקְחִים אֲנַחְנוּ וְתַעֲמֹד חַטַּאתְכֶם׃

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲉⲛⲉ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ϩⲁⲛⲃⲉⲗⲗⲉⲩ ⲡⲉ ⲛⲉⲙ̀ⲙⲟⲛⲧⲉⲧⲉⲛ ⲛⲟⲃⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲡⲉ ϯⲛⲟⲩ ⲇⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲧⲉⲛⲛⲁⲩ ⲙ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ϥϣⲟⲡ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲃⲓ

Jesus said to them: If ye were blind, ye had not sin; but now ye say: "We see:" and your sin abideth.

Ειπε προς αυτους ο Ιησους· Εαν ησθε τυφλοι, δεν ηθελετε εχει αμαρτιαν· τωρα ομως λεγετε οτι βλεπομεν· η αμαρτια σας λοιπον μενει.

إصحاح 10

أنا هو الراعي الصالح

«اَلْحَقَّ الْحَقَّ أَقُولُ لَكُمْ: إِنَّ الَّذِي لَا يَدْخُلُ مِنَ الْبَابِ إِلَى حَظِيرَةِ الْخِرَافِ، بَلْ يَطْلَعُ مِنْ مَوْضِعٍ آخَرَ، فَذَاكَ سَارِقٌ وَلِصٌّ.

אָמֵן אָמֵן אֲנִי אֹמֵר לָכֶם אִישׁ אֲשֶׁר לֹא־יָבוֹא דֶּרֶךְ הַשַּׁעַר אֶל־מִכְלָא הַצֹּאן כִּי אִם־יַעֲלֶה בְּדֶרֶךְ אַחֵר גַּנָּב הוּא וּפָרִיץ׃

Ⲁⲙⲏⲛ ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲛ̀ϥⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲁⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡⲓⲣⲟ ⲉ̀ϯⲁⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲉ̀ⲥⲱⲟⲩ ⲁⲗⲗⲁ ⲉϥⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲛ̀ϭⲟϥⲧⲉⲛ ⲫⲁⲓ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲟⲩⲣⲉϥϭⲓⲟⲩⲓ̀ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲥⲟⲛⲓ ⲡⲉ

Verily, verily, I say to you, that he who cometh not in through the entrance to the fold of the sheep, but (is) coming up some other way, that one is a thief and a robber.

Αληθως, αληθως σας λεγω, οστις δεν εισερχεται δια της θυρας εις την αυλην των προβατων, αλλα αναβαινει αλλαχοθεν, εκεινος ειναι κλεπτης και ληστης·

وَأَمَّا الَّذِي يَدْخُلُ مِنَ الْبَابِ فَهُوَ رَاعِي الْخِرَافِ.

וַאֲשֶׁר יָבוֹא דֶּרֶך הַשָּׁעַר הוּא רֹעֵה הַצֹּאן׃

Ⲫⲏ ⲇⲉ ⲉⲑⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡⲓⲣⲟ ⲫⲁⲓ ⲟⲩⲙⲁⲛⲉ̀ⲥⲱⲟⲩ ⲡⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲉ̀ⲥⲱⲟⲩ

But he who cometh in through the entrance, this is a shepherd of the sheep.

οστις ομως εισερχεται δια της θυρας, ειναι ποιμην των προβατων.

لِهَذَا يَفْتَحُ الْبَوَّابُ، وَالْخِرَافُ تَسْمَعُ صَوْتَهُ، فَيَدْعُو خِرَافَهُ الْخَاصَّةَ بِأَسْمَاءٍ وَيُخْرِجُهَا.

לוֹ יִפְתַּח שֹׁמֵר הַפֶּתַח וְהַצֹּאן אֶת־קֹלוֹ תִשְׁמַעְנָה וְהוּא לְצֹאנוֹ בְּשֵׁם יִקְרָא וְיוֹצִיאֵם׃

Ⲫⲁⲓ ϣⲁⲣⲉ ⲡⲓⲉⲙⲛⲟⲩϯ ⲟⲩⲱⲛ ⲛⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁⲣⲉ ⲛⲓⲉ̀ⲥⲱⲟⲩ ⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲧⲉϥⲥⲙⲏ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁϥⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲛⲉϥⲉ̀ⲥⲱⲟⲩ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲟⲩⲣⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁϥⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

To this (one) the porter openeth; and the sheep hear his voice; and he calleth his sheep according to their names, and he bringeth them out.

Εις τουτον ο θυρωρος ανοιγει, και τα προβατα την φωνην αυτου ακουουσι, και τα εαυτου προβατα κραζει κατ' ονομα και εξαγει αυτα.

وَمَتَى أَخْرَجَ خِرَافَهُ الْخَاصَّةَ يَذْهَبُ أَمَامَهَا، وَالْخِرَافُ تَتْبَعُهُ، لأَنَّهَا تَعْرِفُ صَوْتَهُ.

וְאַחֲרֵי הוֹצִיאוֹ אֶת־צֹאנוֹ יַעֲבֹר לִפְנֵיהֶן וְהַצֹּאן הֹלְכוֹת אַחֲרָיו כִּי יָדְעוּ אֶת־קוֹלוֹ׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲛⲟⲩϥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϣⲁϥⲙⲟϣⲓ ϧⲁϫⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁⲣⲉ ⲛⲓⲉ̀ⲥⲱⲟⲩ ⲙⲟϣⲓ ⲛ̀ⲥⲱϥ ϫⲉ ⲟⲩⲏⲓ ⲥⲉⲥⲱⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲧⲉϥⲥⲙⲏ

And if he should bring out all them which are his own, he walketh before them, and the sheep walk after him, because they know his voice.

Και οταν εκβαλη τα εαυτου προβατα, υπαγει εμπροσθεν αυτων, και τα προβατα ακολουθουσιν αυτον, διοτι γνωριζουσι την φωνην αυτου.

وَأَمَّا الْغَرِيبُ فَلَا تَتْبَعُهُ بَلْ تَهْرُبُ مِنْهُ، لأَنَّهَا لَا تَعْرِفُ صَوْتَ الْغُرَبَاءِ».

וְאַחֲרֵי זָר לֹא תֵלַכְנָה כִּי אִם תִּבְרַחְנָה מִפָּנָיו אֶת־קוֹל הַזָּרִים לֹא יָדָעוּ׃

Ⲡⲓϣⲉⲙⲙⲟ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲁⲩⲙⲟϣⲓ ⲛ̀ⲥⲱϥ ⲁⲗⲗⲁ ⲉⲩⲉ̀ⲫⲱⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁⲣⲟϥ ϫⲉ ⲥⲉⲥⲱⲟⲩⲛ ⲁⲛ ⲛ̀ⲧⲥⲙⲏ ⲙ̀ⲡⲓϣⲉⲙⲙⲟ

And they walk not after the stranger, but they shall flee from him, because they know not (the) voice of the stranger.'

Ξενον ομως δεν θελουσιν ακολουθησει, αλλα θελουσι φυγει απ' αυτου, διοτι δεν γνωριζουσι την φωνην των ξενων.

هَذَا الْمَثَلُ قَالَهُ لَهُمْ يَسُوعُ، وَأَمَّا هُمْ فَلَمْ يَفْهَمُوا مَا هُوَ الَّذِي كَانَ يُكَلِّمُهُمْ بِهِ.

הַמָּשָׁל הַזֶּה דִּבֶּר יֵשׁוּעַ בְּאָזְנֵיהֶם וְהֵמָּה לֹא יָדְעוּ מָה הַדָּבָר אֲשֶׁר דִּבֶּר אֲלֵיהֶם׃

Ⲧⲁⲓⲡⲁⲣⲟⲓⲙⲓⲁ ⲁϥϫⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛ̀ⲑⲱⲟⲩ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ

This proverb Jesus said to them: but they knew not wherefore he spake to them.

Ταυτην την παραβολην ειπε προς αυτους ο Ιησους· εκεινοι ομως δεν ενοησαν τι ησαν ταυτα, τα οποια ελαλει προς αυτους.

فَقَالَ لَهُمْ يَسُوعُ أَيْضًا: «الْحَقَّ الْحَقَّ أَقُولُ لَكُمْ: إِنِّي أَنَا بَابُ الْخِرَافِ.

וַיּוֹסֶף יֵשׁוּעַ וַיְדַבֵּר אֲלֵיהֶם אָמֵן אָמֵן אֲנִי אֹמֵר לָכֶם אֲנִי הוּא פֶּתַח הַצֹּאן׃

Ⲡⲁⲗⲓⲛ ⲟⲛ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲁⲙⲏⲛ ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡⲓⲥⲃⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲉ̀ⲥⲱⲟⲩ

Again, Jesus said to them: 'Verily, verily, I say to you, that I am the door of the sheep.

Ειπε λοιπον παλιν προς αυτους ο Ιησους· Αληθως, αληθως σας λεγω οτι εγω ειμαι η θυρα των προβατων.

جَمِيعُ الَّذِينَ أَتَوْا قَبْلِي هُمْ سُرَّاقٌ وَلُصُوصٌ، وَلكِنَّ الْخِرَافَ لَمْ تَسْمَعْ لَهُمْ.

כֹּל אֲשֶׁר בָּאוּ לְפָנַי גַּנָּבִים הֵמָּה וּפָרִיצִים וְהַצֹּאן לֹא־שָׁמְעוּ לְקוֹלָם׃

Ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁⲩⲓ̀ ϧⲁϫⲱⲓ ϩⲁⲛⲥⲟⲛⲓ ⲛⲉ ⲟⲩⲟϩ ϩⲁⲛⲣⲉϥϭⲓⲟⲩⲓ̀ ⲛⲉ ⲁⲗⲗⲁ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲥⲱⲟⲩ ⲛϫⲉ ⲛⲓⲉ̀ⲥⲱⲟⲩ

All who came before me are robbers and are thieves; but the sheep hearkened not to them.

Παντες οσοι ηλθον προ εμου κλεπται ειναι και λησται· αλλα δεν ηκουσαν αυτους τα προβατα.

أَنَا هُوَ الْبَابُ. إِنْ دَخَلَ بِي أَحَدٌ فَيَخْلُصُ وَيَدْخُلُ وَيَخْرُجُ وَيَجِدُ مَرْعًى.

אָנֹכִי הַפָּתַח אִישׁ כִּי־יָבוֹא בִי יִוָּשֵׁעַ וּבְצֵאתוֹ וּבְבוֹאוֹ יִמְצָא מִרְעֶה׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡⲓⲥⲃⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲉ̀ⲥⲱⲟⲩ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧ ⲉϥⲉ̀ⲛⲟϩⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϫⲓⲙⲓ ⲛⲟⲩⲙⲁⲙ̀ⲙⲟⲛⲓ

I am the door of the sheep: he who will come in through me shall be saved; and he shall come in, and he shall come out, and shall find a pasture.

Εγω ειμαι η θυρα· δι' εμου εαν τις εισελθη, θελει σωθη και θελει εισελθει και εξελθει και θελει ευρει βοσκην.

اَلسَّارِقُ لَا يَأْتِي إِلاَّ لِيَسْرِقَ وَيَذْبَحَ وَيُهْلِكَ، وَأَمَّا أَنَا فَقَدْ أَتَيْتُ لِتَكُونَ لَهُمْ حَيَاةٌ وَلِيَكُونَ لَهُمْ أَفْضَلُ.

הַגַּנָּב לֹא יָבוֹא כִּי אִם־לִגְנוֹב וְלַהֲרוֹג וּלְאַבֵּד וַאֲנִי בָאתִי לְהָבִיא לָהֶם חַיִּים וּמְלֹא סִפְקָם׃

Ⲡⲓⲣⲉϥϭⲓⲟⲩⲓ̀ ⲇⲉ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲙ̀ⲡⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲏⲗ ⲁⲣⲏⲟⲩ ⲛⲧ̀ⲉϥϭⲓⲟⲩⲓ̀ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲧⲁⲕⲟ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉⲧⲁⲓⲓ̀ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲱⲛϧ ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩϩⲟⲩⲟ ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲟⲩ

And the thief cometh not except haply that he may steal, and slay, and destroy; I came that life might be to them, and that abundance might be to them.

Ο κλεπτης δεν ερχεται, ειμη δια να κλεψη και θυση και απολεση· εγω ηλθον δια να εχωσι ζωην και να εχωσιν αυτην εν αφθονια.

أَنَا هُوَ الرَّاعِي الصَّالِحُ، وَالرَّاعِي الصَّالِحُ يَبْذِلُ نَفْسَهُ عَنِ الْخِرَافِ.

אָנֹכִי הוּא הָרֹעֶה הַטּוֹב הָרֹעֶה הַטּוֹב יִתֵּן אֶת־נַפְשׁוֹ בְּעַד צֹאנוֹ׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛⲉ̀ⲥⲱⲟⲩ ⲉⲑⲛⲁⲛⲉϥ ⲡⲓⲙⲁⲛⲉ̀ⲥⲱⲟⲩ ⲉⲑⲛⲁⲛⲉϥ ϣⲁϥϯ ⲛ̀ⲧⲉϥⲯⲩⲭⲏ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲉϥⲉ̀ⲥⲱⲟⲩ

I am the good shepherd; the good shepherd giveth his life (lit. soul) for his sheep.

Εγω ειμαι ο ποιμην ο καλος. Ο ποιμην ο καλος την ψυχην αυτου βαλλει υπερ των προβατων·

وَأَمَّا الَّذِي هُوَ أَجِيرٌ، وَلَيْسَ رَاعِيًا، الَّذِي لَيْسَتِ الْخِرَافُ لَهُ، فَيَرَى الذِّئْبَ مُقْبِلًا وَيَتْرُكُ الْخِرَافَ وَيَهْرُبُ، فَيَخْطَفُ الذِّئْبُ الْخِرَافَ وَيُبَدِّدُهَا.

וְהַשָּׂכִיר אֲשֶׁר לֹא רֹעֶה הוּא וְהַצֹּאן לֹא־צֹאנוֹ הוּא יִרְאֶה כִּי־בָא הַזְּאֵב וְעָזַב אֶת־הַצֹּאן וָנָס וְהַזְּאֵב יַחֲטֹף וְהֵפִיץ אֶת־הַצֹּאן׃

Ⲡⲓⲣⲉⲙⲃⲉⲭⲉ ⲇⲉ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲉ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲁⲛⲉ̀ⲥⲱⲟⲩ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲛⲓⲉ̀ⲥⲱⲟⲩ ⲛⲟⲩϥ ⲁⲛ ⲛⲉ ⲁϥϣⲁⲛⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲓⲟⲩⲱⲛϣ ⲉϥⲛⲏⲟⲩ ϣⲁϥⲫⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁϥⲭⲁ ⲛⲓⲉ̀ⲥⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲱⲛϣ ϩⲟⲗⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁϥϫⲟⲣⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

But the hireling, and (he) who is not a shepherd, he whose own the sheep are not, if he should see the wolf coming, he fleeth and leaveth the sheep; and the wolf snatcheth them and scattereth them.

ο δε μισθωτος και μη ων ποιμην, του οποιου δεν ειναι τα προβατα ιδικα του, θεωρει τον λυκον ερχομενον και αφινει τα προβατα και φευγει· και ο λυκος αρπαζει αυτα και σκορπιζει τα προβατα.

وَالأَجِيرُ يَهْرُبُ لأَنَّهُ أَجِيرٌ، وَلَا يُبَالِي بِالْخِرَافِ.

הַשָּׂכִיר יָנוּס כִּי שָׂכִיר הוּא וְלֹא יִדְאַג לַצֹּאן׃

Ϫⲉ ⲟⲩⲣⲉⲙⲃⲉⲭⲉ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲉⲣⲙⲉⲗⲓⲛ ⲛⲁϥ ⲁⲛ ϧⲁ ⲛⲓⲉ̀ⲥⲱⲟⲩ

Because (he) is a hireling, and he careth not for the sheep.

Ο δε μισθωτος φευγει, διοτι ειναι μισθωτος και δεν μελει αυτον περι των προβατων.

أَمَّا أَنَا فَإِنِّي الرَّاعِي الصَّالِحُ، وَأَعْرِفُ خَاصَّتِي وَخَاصَّتِي تَعْرِفُنِي،

אֲנִי הָרֹעֶה הַטּוֹב וְיָדַעְתִּי אֵת אֲשֶׁר־לִי וְנוֹדַעְתִּי לַאֲשֶׁר לִי׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛⲉ̀ⲥⲱⲟⲩ ⲉⲑⲛⲁⲛⲉϥ ϯⲥⲱⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲛⲟⲩⲓ̀ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲛⲟⲩⲓ̀ ⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲓ

I am the good' shepherd, I know them who are mine, and they who are mine know me.

Εγω ειμαι ο ποιμην ο καλος, και γνωριζω τα εμα και γνωριζομαι υπο των εμων,

كَمَا أَنَّ الآبَ يَعْرِفُنِي وَأَنَا أَعْرِفُ الآبَ. وَأَنَا أَضَعُ نَفْسِي عَنِ الْخِرَافِ.

כַּאֲשֶׁר הָאָב יֹדֵעַ אֹתִי וַאֲנִי יָדַעְתִּי אֶת־הָאָב וְאֶת־נַפְשִׁי אֶתֵּן בְּעַד הַצֹּאן׃

Ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϩⲱ ϯⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲫⲓⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲁⲭⲱ ⲛ̀ⲧⲁⲯⲩⲭⲏ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲁⲉ̀ⲥⲱⲟⲩ

According as my Father knew me, I also know the Father; and I will lay (down) my life (lit. soul) for my sheep.

καθως με γνωριζει ο Πατηρ και εγω γνωριζω τον Πατερα, και την ψυχην μου βαλλω υπερ των προβατων.

وَلِي خِرَافٌ أُخَرُ لَيْسَتْ مِنْ هَذِهِ الْحَظِيرَةِ، يَنْبَغِي أَنْ آتِيَ بِتِلْكَ أَيْضًا فَتَسْمَعُ صَوْتِي، وَتَكُونُ رَعِيَّةٌ وَاحِدَةٌ وَرَاعٍ وَاحِدٌ.

וְצֹאן אֲחֵרוֹת יֶשׁ־לִי אֲשֶׁר אֵינָן מִן־הַמִּכְלָה הַזֹּאת וְעָלַי לְנַהֵל גַּם־אֹתָן וְתִשְׁמַעְנָה קוֹלִי וְהָיָה עֵדֶר אֶחָד וְרֹעֶה אֶחָד׃

Ⲟⲩⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲏⲓ ⲛ̀ϩⲁⲛⲕⲉⲉ̀ⲥⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉ̀ϩⲁⲛⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲁⲓⲁⲩⲗⲏ ⲁⲛ ⲛⲉ ϩⲱϯ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲉ̀ⲉⲛ ⲛⲓⲕⲉⲭⲱⲟⲩⲛⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲧⲁⲥⲙⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩⲟϩⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ ⲟⲩⲙⲁⲛⲉ̀ⲥⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ

I have other sheep, who are not of this fold; I must bring the others, and they shall hear my voice, and they shall be one flock, one shepherd.

Και αλλα προβατα εχω, τα οποια δεν ειναι εκ της αυλης ταυτης· και εκεινα πρεπει να συναξω, και θελουσιν ακουσει την φωνην μου, και θελει γεινει μια ποιμνη, εις ποιμην.

لِهَذَا يُحِبُّنِي الآبُ، لأَنِّي أَضَعُ نَفْسِي لآخُذَهَا أَيْضًا.

עַל־כֵּן אֹהֵב אֹתִי אָבִי כִּי אֶת־נַפְשִׁי אֶתֵּן לְמַעַן אָשׁוּב וְאֶקָּחֶהָ׃

Ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ϥⲙⲉⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲁⲓⲱⲧ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯⲭⲱ ⲛ̀ⲧⲁⲯⲩⲭⲏ ϩⲓⲛⲁ ⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲁϭⲓⲧⲥ

Therefore my Father loveth me, because I lay (down) my life (lit. soul), that I may take it again.

Δια τουτο ο Πατηρ με αγαπα, διοτι εγω βαλλω την ψυχην μου, δια να λαβω αυτην παλιν.

لَيْسَ أَحَدٌ يَأْخُذُهَا مِنِّي، بَلْ أَضَعُهَا أَنَا مِنْ ذَاتِي. لِي سُلْطَانٌ أَنْ أَضَعَهَا وَلِي سُلْطَانٌ أَنْ آخُذَهَا أَيْضًا. هَذِهِ الْوَصِيَّةُ قَبِلْتُهَا مِنْ أَبِي».

וְאִישׁ לֹא יִקָּחֶנָּה מֵאִתִּי כִּי אִם־אֲנִי מֵעַצְמִי אֶתְּנֶנָּה יֶשׁ־בְּיָדִי לָתֵת אֹתָהּ וּבְיָדִי לָשׁוּב לְקַחְתָּהּ הַמִּצְוָה הַזֹּאת קִבַּלְתִּי מֵעִם אָבִי׃

Ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϩⲗⲓ ⲱⲗⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲟⲧ ⲁⲗⲗⲁ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉⲧⲭⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧ ⲟⲩⲟⲛϯ ⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉ̀ⲭⲁⲥ ⲟⲩⲟⲛϯ ⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲟⲛ ⲉ̀ϭⲓⲧⲥ ⲑⲁⲓ ⲧⲉ ϯⲉⲛⲧⲟⲗⲏ ⲉⲧⲁⲓϭⲓⲧⲥ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲱⲧ

No one taketh it away from me, but I (am he) who lay it down of myself: I have authority to lay it (down); I have authority to take it again: this is the commandment which I took from my Father.'

Ουδεις αφαιρει αυτην απ' εμου, αλλ' εγω βαλλω αυτην απ' εμαυτου· εξουσιαν εχω να βαλω αυτην, και εξουσιαν εχω παλιν να λαβω αυτην· ταυτην την εντολην ελαβον παρα του Πατρος μου.

فَحَدَثَ أَيْضًا انْشِقَاقٌ بَيْنَ الْيَهُودِ بِسَبَبِ هَذَا الْكَلاَمِ.

וַתְּהִי מַחֲלֹקֶת גַּם־בַּפַּעַם הַזֹּאת בֵּין הַיְּהוּדִים עַל־הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה׃

Ⲟⲩⲥⲭⲓⲥⲙⲁ ⲟⲩⲛ ⲁϥϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲉⲑⲃⲉ ⲛⲁⲓⲥⲁϫⲓ

A division then happened among the Jews because of these words.

Σχισμα λοιπον εγεινε παλιν μεταξυ των Ιουδαιων δια τους λογους τουτους.

فَقَالَ كَثِيرُونَ مِنْهُمْ: «بِهِ شَيْطَانٌ وَهُوَ يَهْذِي. لِمَاذَا تَسْتَمِعُونَ لَهُ؟»

וַיֹּאמְרוּ רַבִּים מֵהֶם שֵׁד בּוֹ וּמְשֻׁגָּע הוּא לָמָּה תִשְׁמְעוּ אֵלָיו׃

Ϩⲁⲛⲙⲏϣ ⲇⲉ ⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲛⲁⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲡⲉ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲇⲉⲙⲱⲛ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ϥⲗⲟⲃⲓ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲣⲟϥ

And many then of them were saying: There is a demon with him, and he is mad: wherefore hear ye him?'

Και ελεγον πολλοι εξ αυτων· Δαιμονιον εχει και ειναι μαινομενος· τι ακουετε αυτον;

آخَرُونَ قَالُوا: «لَيْسَ هَذَا كَلاَمَ مَنْ بِهِ شَيْطَانٌ. أَلَعَلَّ شَيْطَانًا يَقْدِرُ أَنْ يَفْتَحَ أَعْيُنَ الْعُمْيَانِ؟»

וַאֲחֵרִים אָמְרוּ דְּבָרָיו אֵינָם כְּדִבְרֵי אִישׁ אֲשֶׁר שֵׁד בּוֹ הֲיוּכַל שֵׁד לִפְקֹחַ עֵינֵי עִוְרִים׃

Ϩⲁⲛⲕⲉⲭⲱⲟⲩⲛⲓ ⲇⲉ ⲛⲁⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲛⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲛⲁ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲁⲛ ⲛⲉ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲇⲉⲙⲱⲛ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲙⲏ ⲟⲩⲟⲛ ϣϫⲟⲙ ⲛ̀ⲟⲩⲇⲉⲙⲱⲛ ⲉ̀ⲁⲟⲩⲱⲛ ⲛ̀ⲛⲉⲛⲃⲁⲗ ⲛ̀ϩⲁⲛⲃⲉⲗⲗⲉⲩ

And others were saying: These words are not the (words) of a man having (lit. being) a demon with him: is it possible for a demon to open (the) eyes of blind men?'

Αλλοι ελεγον· Ουτοι οι λογοι δεν ειναι δαιμονιζομενου· μηπως δυναται δαιμονιον να ανοιγη οφθαλμους τυφλων;

عدم إيمان اليهود

وَكَانَ عِيدُ التَّجْدِيدِ فِي أُورُشَلِيمَ، وَكَانَ شِتَاءٌ.

וַיְהִי חֲנֻכָּה בִּירוּשָׁלָיִם וְהָעֵת סְתָיו׃

Ⲁϥϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲏⲟⲩ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲁⲓⲕ ϧⲉⲛ ⲓⲗ̅ⲏ̅ⲙ̅ ⲛⲉ ⲧⲫⲣⲱ ⲧⲉ

The (lit. a) Dedication happened at that time in Jerusalem: it was (the) winter.

Εγειναν δε τα εγκαινια εν Ιεροσολυμοις, και ητο χειμων·

وَكَانَ يَسُوعُ يَتَمَشَّى فِي الْهَيْكَلِ فِي رِوَاقِ سُلَيْمَانَ،

וְיֵשׁוּעַ מִתְהַלֵךְ בַּמִּקְדָּשׁ בְּאוּלָם שֶׁל־שְׁלֹמֹה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥⲙⲟϣⲓ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ϧⲁ ϯⲥⲧⲟⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲥⲟⲗⲟⲙⲱⲛ

And Jesus was walking in the temple under the porch of Solomon.

και ο Ιησους περιεπατει εν τω ιερω εν τη στοα του Σολομωντος.

فَاحْتَاطَ بِهِ الْيَهُودُ وَقَالُوا لَهُ: «إِلَى مَتَى تُعَلِّقُ أَنْفُسَنَا؟ إِنْ كُنْتَ أَنْتَ الْمَسِيحَ فَقُلْ لَنَا جَهْرًا».

וַיָּסֹבּוּ אֹתוֹ הַיְּהוּדִים וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו עַד־אָנָה תַּתְלֶה אֶת־נַפְשֵׁנוּ אִם־הַמָּשִׁיחַ אַתָּה אֱמָר־נָא וְנִשְׁמְעָה בְאָזְנֵינוּ׃

Ⲁⲩⲧⲁⲕⲧⲟ ⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ ϣⲁ ⲑⲛⲁⲩ ⲕⲱⲗⲓ ⲛ̀ⲧⲉⲛⲯⲩⲭⲏ ⲓⲥϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲡⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲁϫⲟⲥ ⲛⲁⲛ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲡⲁⲣⲣⲏⲥⲓⲁ

The Jews then surrounded him, and they said to him: How long dost thou hold us in suspense? if thou art Christ, say to us openly.'

Περιεκυκλωσαν λοιπον αυτον οι Ιουδαιοι και ελεγον προς αυτον· Εως ποτε κρατεις εν αμφιβολια την ψυχην ημων; εαν συ ησαι ο Χριστος, ειπε προς ημας παρρησια.

أَجَابَهُمْ يَسُوعُ: «إِنِّي قُلْتُ لَكُمْ وَلَسْتُمْ تُؤْمِنُونَ. اَلأَعْمَالُ الَّتِي أَنَا أَعْمَلُهَا بِاسْمِ أَبِي هِيَ تَشْهَدُ لِي.

וַיַּעַן אֹתָם יֵשׁוּעַ הֵן הִגַּדְתִּי אֲלֵיכֶם וְלֹא הֶאֱמַנְתֶּם בִּי הַמַּעֲשִׂים אֲשֶׁר־אֲנִי עֹשֶׂה בְּשֵׁם אָבִי הֵם יָעִידוּ עָלָי׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲁⲓϫⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ ⲁⲛ ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ̀ ⲉ̀ϯⲣⲁ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲫⲣⲁⲛ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲛ̀ⲑⲱⲟⲩ ⲉⲧⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ϧⲁⲣⲟⲓ

Jesus answered them: I said to you, and ye believe not: the works which I do in (the) name of my Father, they bear witness about me.

Απεκριθη προς αυτους ο Ιησους· Σας ειπον, και δεν πιστευετε. Τα εργα, τα οποια εγω καμνω εν τω ονοματι του Πατρος μου, ταυτα μαρτυρουσι περι εμου·

وَلكِنَّكُمْ لَسْتُمْ تُؤْمِنُونَ لأَنَّكُمْ لَسْتُمْ مِنْ خِرَافِي، كَمَا قُلْتُ لَكُمْ.

וְאַתֶּם לֹא תַאֲמִינוּ כִּי לֹא מִצֹּאנִי אַתֶּם כַּאֲשֶׁר אָמַרְתִּי לָכֶם׃

Ⲁⲗⲗⲁ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲁⲉ̀ⲥⲱⲟⲩ ⲁⲛ

But ye believe me not, because ye (are) not of my sheep.

αλλα σεις δεν πιστευετε· διοτι δεν εισθε εκ των προβατων των εμων, καθως σας ειπον.

خِرَافِي تَسْمَعُ صَوْتِي، وَأَنَا أَعْرِفُهَا فَتَتْبَعُنِي.

צֹאנִי תִּשְׁמַעְנָה אֶת־קוֹלִי וַאֲנִי יְדַעְתִּין וְאַחֲרַי תֵּלַכְנָה׃

Ⲛⲁⲉ̀ⲥⲱⲟⲩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϣⲁⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲧⲁⲥⲙⲏ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁⲩⲙⲟϣⲓ ⲛ̀ⲥⲱⲓ

My own sheep hear my voice, and walk after me.

Τα προβατα τα εμα ακουουσι την φωνην μου, και εγω γνωριζω αυτα, και με ακολουθουσι.

وَأَنَا أُعْطِيهَا حَيَاةً أَبَدِيَّةً، وَلَنْ تَهْلِكَ إِلَى الأَبَدِ، وَلَا يَخْطَفُهَا أَحَدٌ مِنْ يَدِي.

וַאֲנִי אֶתֵּן לָהֶן חַיֵּי עוֹלָם וְלֹא תֹאבַדְנָה לָנֶצַח וְאִישׁ לֹא־יַחֲטֹף אֶתְהֶן מִיָּדִי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϩⲱ ϯⲛⲁϯ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲛϧ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲧⲁⲕⲟ ϣⲁ ⲉ̀ⲛⲉϩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉϣ ϩⲗⲓ ϩⲟⲗⲙⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲁϫⲓϫ

And I also will give to them eternal life; and they shall not perish for ever; and no one shall be able to snatch them from my hand.

Και εγω διδω εις αυτα ζωην αιωνιον, και δεν θελουσιν απολεσθη εις τον αιωνα, και ουδεις θελει αρπασει αυτα εκ της χειρος μου.

أَبِي الَّذِي أَعْطَانِي إِيَّاهَا هُوَ أَعْظَمُ مِنَ الْكُلِّ، وَلَا يَقْدِرُ أَحَدٌ أَنْ يَخْطَفَ مِنْ يَدِ أَبِي.

הָאָב אֲשֶׁר נְתָנָן לִי גָּדוֹל הוּא עַל־כֹּל וְאִישׁ לֹא־יַחֲטֹף אֶתְהֶן מִיַּד הָאָב׃

Ⲫⲏ ⲉⲧⲁ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲧⲏⲓϥ ⲛⲏⲓ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲡⲉ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϩⲗⲓ ⲛⲁϣ̀ϩⲟⲗⲙⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧϫⲓϫ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲱⲧ

That which my Father gave to me is greater than all; and there is not any one (who) will be able to snatch them from (the) hand of my Father.

Ο Πατηρ μου, οστις μοι εδωκεν αυτα, ειναι μεγαλητερος παντων, και ουδεις δυναται να αρπαση εκ της χειρος του Πατρος μου.

أَنَا وَالآبُ وَاحِدٌ».

אֲנִי וְאָבִי אֶחָד אֲנָחְנוּ׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲛⲉⲙ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲟⲩⲁⲓ

I and my Father are one.'

Εγω και ο Πατηρ εν ειμεθα.

فَتَنَاوَلَ الْيَهُودُ أَيْضًا حِجَارَةً لِيَرْجُمُوهُ.

אָז יָרִימוּ הַיְּהוּדִים אֲבָנִים כְּפַעַם־בְּפַעַם לְסָקְלוֹ׃

Ⲁⲩⲉⲗ ⲱⲛⲓ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲥⲉϩⲓⲟⲩⲓ̀ ⲉ̀ϫⲱϥ

The Jews then took up stones that they might cast upon him.

Επιασαν λοιπον παλιν οι Ιουδαιοι λιθους, δια να λιθοβολησωσιν αυτον.

أَجَابَهُمْ يَسُوعُ: «أَعْمَالًا كَثِيرَةً حَسَنَةً أَرَيْتُكُمْ مِنْ عِنْدِ أَبِي. بِسَبَبِ أَيِّ عَمَلٍ مِنْهَا تَرْجُمُونَنِي؟»

וַיַּעַן אֹתָם יֵשׁוּעַ מַעֲשִׂים טוֹבִים רַבִּים הֶרְאֵיתִי אֶתְכֶם מֵאֵת אָבִי מַה הַמַּעֲשֶׂה אֲשֶׁר עָלָיו תִּסְקְלֻנִי׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲉ̀ⲛⲁⲛⲉⲩ ⲁⲓⲧⲁⲙⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲉⲑⲃⲉ ⲁϣ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩⲓⲱⲛⲓ ⲉ̀ϫⲱⲓ

Jesus answered them, saying: Many good works I shewed to you from my Father, for which work then will ye stone me?'

Απεκριθη προς αυτους ο Ιησους· Πολλα καλα εργα εδειξα εις εσας εκ του Πατρος μου· δια ποιον εργον εξ αυτων με λιθοβολειτε;

أَجَابَهُ الْيَهُودُ قَائِلِينَ: «لَسْنَا نَرْجُمُكَ لأَجْلِ عَمَلٍ حَسَنٍ، بَلْ لأَجْلِ تَجْدِيفٍ، فَإِنَّكَ وَأَنْتَ إِنْسَانٌ تَجْعَلُ نَفْسَكَ إِلَهًا»

וַיַּעֲנוּ הַיְּהוּדִים אֹתוֹ לֵאמֹר עַל־מַעֲשֶׂה טוֹב לֹא נִסְקֹל אֹתָךְ כִּי אִם־עַל־גַּדֶּפְךָ אֶת־אֱלֹהִים וְעַל־אֲשֶׁר אָדָם אַתָּה וַתַּעַשׂ עַצְמְךָ אֱלֹהִים׃

Ⲁⲩⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛⲁϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ϫⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲟⲩϩⲱⲃ ⲉ̀ⲛⲁⲛⲉϥ ⲧⲉⲛⲛⲁϩⲓⲱⲛⲓ ⲉ̀ϫⲱⲕ ⲁⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⲉⲑⲃⲉ ϫⲉⲟⲩⲁ̀ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ϩⲱⲕ ⲕⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲕ ⲛ̀ⲛⲟⲩϯ

The Jews answered him: For a good work we will stone thee not, but for blasphemy, because thou, a man thyself, makest thee God.'

Απεκριθησαν προς αυτον οι Ιουδαιοι, λεγοντες· Περι καλου εργου δεν σε λιθοβολουμεν, αλλα περι βλασφημιας, και διοτι συ ανθρωπος ων καμνεις σεαυτον Θεον.

أَجَابَهُمْ يَسُوعُ: «أَلَيْسَ مَكْتُوبًا فِي نَامُوسِكُمْ: أَنَا قُلْتُ إِنَّكُمْ آلِهَةٌ؟

וַיַּעַן אֹתָם יֵשׁוּעַ הֲלֹא כָתוּב בְּתוֹרַתְכֶם אֲנִי אָמַרְתִּי אֱלֹהִים אַתֶּם׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲙⲏ ⲥⲥϧⲏⲟⲩⲧ ⲁⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲁⲓϫⲟⲥ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ϩⲁⲛⲛⲟⲩϯ

Jesus answered and said: it not written in your law: "I said, that ye (are) gods?"

Απεκριθη προς αυτους ο Ιησους· Δεν ειναι γεγραμμενον εν τω νομω υμων, Εγω ειπα, θεοι εισθε;

إِنْ قَالَ آلِهَةٌ لأُولئِكَ الَّذِينَ صَارَتْ إِلَيْهِمْ كَلِمَةُ اللهِ، وَلَا يُمْكِنُ أَنْ يُنْقَضَ الْمَكْتُوبُ،

הֵן יִקָּרֵא אֱלֹהִים לְמִי שֶׁהָיָה דְּבַר הָאֱלֹהִים אֲלֵיהֶם וְהַכָּתוּב לֹא־יוּפָר׃

Ⲓⲥϫⲉ ⲁϥϫⲟⲥ ⲉ̀ⲛⲏ ϫⲉ ⲛⲟⲩϯ ⲛⲏ ⲉⲧⲁ ⲡⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲫϯ ϣⲱⲡⲓ ϩⲁⲣⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣϫⲟⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲅⲣⲁⲫⲏ ⲃⲱⲗ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

If he called (lit. said) them "god," to whom (the) word of God came, and it is not possible that the scripture should be broken,

Εαν εκεινους ειπε θεους, προς τους οποιους εγεινεν ο λογος του Θεου, και δεν δυναται να αναιρεθη η γραφη,

فَالَّذِي قَدَّسَهُ الآبُ وَأَرْسَلَهُ إِلَى الْعَالَمِ، أَتَقُولُونَ لَهُ: إِنَّكَ تُجَدِّفُ، لأَنِّي قُلْتُ: إِنِّي ابْنُ اللهِ؟

וְאֵיךְ תֹּאמְרוּ לַאֲשֶׁר קִדְּשׁוֹ הָאָב וַיִּשְׁלָחֵהוּ לָעוֹלָם מְגַדֵּף אָתָּה יַעַן אָמַרְתִּי בֵּן־אֱלֹהִים אָנִי׃

Ⲫⲏ ⲉⲧⲁ ⲫⲓⲱⲧ ⲧⲟⲩⲃⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲩⲟⲣⲡϥ ⲉ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲕϫⲉⲟⲩⲁ̀ ϫⲉ ⲁⲓϫⲟⲥ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲫϯ

(of) him whom the Father hallowed, and sent to the world ye say, that thou blasphemedst, because I said, that I am (the) Son of God.

εκεινον, τον οποιον ο Πατηρ ηγιασε και απεστειλεν εις τον κοσμον, σεις λεγετε οτι βλασφημεις, διοτι ειπον, Υιος του Θεου ειμαι;

إِنْ كُنْتُ لَسْتُ أَعْمَلُ أَعْمَالَ أَبِي فَلَا تُؤْمِنُوا بِي.

אִם־לֹא אֶעֱשֶׂה אֶת־מַעֲשֵׂי אָבִי אַל־תַּאֲמִינוּ לִי׃

Ⲓⲥϫⲉ ϯⲓⲣⲓ ⲁⲛ ⲉ̀ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ̀ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲙ̀ⲡⲉⲣⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲓ

If I do not the works of my Father believe me not.

Εαν δεν καμνω τα εργα του Πατρος μου, μη πιστευετε εις εμε·

وَلكِنْ إِنْ كُنْتُ أَعْمَلُ، فَإِنْ لَمْ تُؤْمِنُوا بِي فَآمِنُوا بِالأَعْمَالِ، لِكَيْ تَعْرِفُوا وَتُؤْمِنُوا أَنَّ الآبَ فِيَّ وَأَنَا فِيهِ».

וְאִם־עֹשֶׂה אֲנִי גַּם אִם לֹא־תַאֲמִינוּ לִי הַאֲמִינוּ לְמַעֲשָׂי לְמַעַן תֵּדְעוּ וְתַאֲמִינוּ כִּי־בִי הָאָב וַאֲנִי בּוֹ׃

Ⲓⲥϫⲉ ⲇⲉ ϯⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲕⲁⲛ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲧⲉⲙⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ̀ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲟⲩⲛ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲛ̀ϧⲏⲧ

But if I do them, even if ye should not believe me, believe the works, that ye may learn and know that I am in my Father, and my Father in me.'

αλλ' εαν καμνω, αν και εις εμε δεν πιστευητε, πιστευσατε εις τα εργα, δια να γνωρισητε και πιστευσητε οτι ο Πατηρ ειναι εν εμοι και εγω εν αυτω.

فَطَلَبُوا أَيْضًا أَنْ يُمْسِكُوهُ فَخَرَجَ مِنْ أَيْدِيهِمْ،

אָז יָשׁוּבוּ וִיבַקְשׁוּ לְתָפְשׂוֹ וַיִּמָלֵט מִיָּדָם׃

Ⲡⲁⲗⲓⲛ ⲟⲛ ⲛⲁⲩⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲱϥ ⲡⲉ ⲉ̀ⲧⲁϩⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲫⲱⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲟⲩϫⲓϫ

Again they were seeking for him to apprehend him; and he fled from their hands;

Εζητουν λοιπον παλιν να πιασωσιν αυτον· και εξεφυγεν εκ της χειρος αυτων.

وَمَضَى أَيْضًا إِلَى عَبْرِ الأُرْدُنِّ إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي كَانَ يُوحَنَّا يُعَمِّدُ فِيهِ أَوَّلًا وَمَكَثَ هُنَاكَ.

וַיֵּלֶךְ וַיָּשָׁב אֶל־עֵבֶר הַיַּרְדֵּן אֶל־הַמָּקוֹם אֲשֶׁר הִטְבִּיל־שָׁם יוֹחָנָן בַּתְּחִלָּה וַיֵּשֶׁב שָׁם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲟⲛ ⲉ̀ⲙⲏⲣ ⲙ̀ⲡⲓⲓⲟⲣⲇⲁⲛⲏⲥ ⲡⲓⲙⲁ ⲉ̀ⲛⲁⲣⲉ ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ϯⲱⲙⲥ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ϣⲟⲣⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ

and went again across the Jordan, the place in which John was baptising at first, and he abode there.

Και υπηγε παλιν περαν του Ιορδανου, εις τον τοπον οπου εβαπτιζε κατ' αρχας ο Ιωαννης, και εμεινεν εκει.

فَأَتَى إِلَيْهِ كَثِيرُونَ وَقَالُوا: «إِنَّ يُوحَنَّا لَمْ يَفْعَلْ آيَةً وَاحِدَةً، وَلكِنْ كُلُّ مَا قَالَهُ يُوحَنَّا عَنْ هَذَا كَانَ حَقًّا».

וַיָּבֹאוּ אֵלָיו רַבִּים וַיֹּאמְרוּ הִנֵּה יוֹחָנָן לֹא־עָשָׂה אוֹת אֲבָל כָּל־אֲשֶׁר דִּבֶּר יוֹחָנָן עַל־הָאִישׁ הַזֶּה אֱמֶת הוּא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲓ̀ ϩⲁⲣⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ϩⲁⲛⲙⲏϣ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⲙⲉⲛ ⲙ̀ⲡⲉϥⲉⲣ ϩⲗⲓ ⲙ̀ⲙⲏⲓⲛⲓ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁϥϫⲟⲧⲟⲩ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲁⲓ ϩⲁⲛⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲛⲉ

And many came to him, and they were saying: John indeed did not any sign: all things which he said concerning this (man) are true.'

Και πολλοι ηλθον προς αυτον και ελεγον οτι ο Ιωαννης μεν ουδεν θαυμα εκαμε, παντα ομως οσα ειπεν ο Ιωαννης περι τουτου, ησαν αληθινα.

فَآمَنَ كَثِيرُونَ بِهِ هُنَاكَ.

וַיַּאֲמִינוּ בוֹ רַבִּים בַּמָּקוֹם הַהוּא׃

Ⲟⲩⲟϩ ϩⲁⲛⲙⲏϣ ⲁⲩⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲙ̀ⲙⲁⲩ

And many believed him there.

Και εκει επιστευσαν πολλοι εις αυτον.

إصحاح 11

موت لعازر

وَكَانَ إِنْسَانٌ مَرِيضًا وَهُوَ لِعَازَرُ، مِنْ بَيْتِ عَنْيَا مِنْ قَرْيَةِ مَرْيَمَ وَمَرْثَا أُخْتِهَا.

וַיְהִי אִישׁ חוֹלֶה וְהוּא לַעְזָר מִבֵּית־הִינִי כְּפַר מִרְיָם וּמָרְתָא אֲחוֹתָהּ׃

Ⲛⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲁⲓ ⲇⲉ ⲉϥϣⲱⲛⲓ ϫⲉ ⲗⲁⲍⲁⲣⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲃⲏⲑⲁⲛⲓⲁ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡϯⲙⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲣⲓⲁ ⲛⲉⲙ ⲙⲁⲣⲑⲁ ⲧⲉⲥⲥⲱⲛⲓ

Now there was one sick, namely, Lazarus of Bethany, of (the) village of Mary and Martha her sister.

Ητο δε τις ασθενης Λαζαρος απο Βηθανιας, εκ της κωμης της Μαριας και Μαρθας της αδελφης αυτης.

وَكَانَتْ مَرْيَمُ، الَّتِي كَانَ لِعَازَرُ أَخُوهَا مَرِيضًا، هِيَ الَّتِي دَهَنَتِ الرَّبَّ بِطِيبٍ، وَمَسَحَتْ رِجْلَيْهِ بِشَعْرِهَا.

הִיא מִרְיָם אֲשֶׁר אֶת־הָאָדוֹן בְּמִרְקַחַת וַתְּנַגֵּב אֶת־רַגְלָיו בְּשַׂעֲרוֹתֶיהָ וְלַעְזָר אָחִיהָ הוּא חָלָה׃

Ⲛⲉ ⲑⲁⲓ ⲇⲉ ⲧⲉ ⲙⲁⲣⲓⲁ ⲑⲏ ⲉⲧⲁⲥⲑⲁϩⲥ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲟϫⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϥⲱϯ ⲛ̀ⲛⲉϥϭⲁⲗⲁⲩϫ ⲙ̀ⲡⲉⲥϥⲱⲓ ⲑⲏ ⲉ̀ⲛⲁⲣⲉ ⲡⲉⲥⲥⲟⲛ ⲗⲁⲍⲁⲣⲟⲥ ϣⲱⲛⲓ

And this was Mary who anointed the Lord with the ointment, and wiped his feet with her hair, whose brother Lazarus was (imperf.) sick.

Η δε Μαρια ητο η αλειψασα τον Κυριον με μυρον και σπογγισασα τους ποδας αυτου με τας τριχας αυτης, της οποιας ο αδελφος Λαζαρος ησθενει.

فَأَرْسَلَتِ الأُخْتَانِ إِلَيْهِ قَائِلَتَيْنِ: «يَا سَيِّدُ، هُوَذَا الَّذِي تُحِبُّهُ مَرِيضٌ».

וַתִּשְׁלַחְנָה אַחְיוֹתָיו אֵלָיו לֵאמֹר אֲדֹנִי הִנֵּה אֲשֶׁר אָהַבְתָּ חֹלֶה הוּא׃

Ⲁⲩⲟⲩⲱⲣⲡ ⲟⲩⲛ ϩⲁⲣⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉϥⲥⲱⲛⲓ ⲛ̀ⲥϩⲓⲙⲓ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲓ̅ⲥ̅ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲕⲙⲉⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϥϣⲱⲛⲓ

His sisters then sent to him, saying: Lord, lo, he whom thou lovest is sick.'

Απεστειλαν λοιπον αι αδελφαι προς αυτον, λεγουσαι· Κυριε, ιδου, εκεινος τον οποιον αγαπας, ασθενει.

فَلَمَّا سَمِعَ يَسُوعُ، قَالَ: «هَذَا الْمَرَضُ لَيْسَ لِلْمَوْتِ، بَلْ لأَجْلِ مَجْدِ اللهِ، لِيَتَمَجَّدَ ابْنُ اللهِ بِهِ».

וַיִּשְׁמַע יֵשׁוּעַ וַיֹּאמַר הַמַּחֲלָה הַזֹּאת לֹא לַמָּוֶת הִיא כִּי אִם־לִכְבוֹד הָאֱלֹהִים לְמַעַן יִכָּבֶד־בָּהּ בֶּן־הָאֱלֹהִים׃

Ⲉⲧⲁϥⲥⲱⲧⲉⲙ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲧⲁⲓⲓⲁⲃⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲁⲃⲓ ⲙ̀ⲫⲙⲟⲩ ⲁⲛ ⲧⲉ ⲁⲗⲗⲁ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲫϯ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥϭⲓⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲫϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧⲥ

But Jesus having heard, said: This disease is not a disease of (the) death, but for (the) glory of God; that (the) Son of God may be glorified through it.'

Και ακουσας ο Ιησους ειπεν· Αυτη η ασθενεια δεν ειναι προς θανατον, αλλ' υπερ της δοξης του Θεου, δια να δοξασθη ο Υιος του Θεου δι' αυτης.

وَكَانَ يَسُوعُ يُحِبُّ مَرْثَا وَأُخْتَهَا وَلِعَازَرَ.

וְיֵשׁוּעַ אָהֵב אֶת מָרְתָא וְאֶת־אֲחוֹתָה וְאֶת־לַעְזָר׃

Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲇⲉ ⲛⲁϥⲙⲉⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲣⲑⲁ ⲛⲉⲙ ⲙⲁⲣⲓⲁ ⲧⲉⲥⲥⲱⲛⲓ ⲛⲉⲙ ⲗⲁⲍⲁⲣⲟⲥ

Now Jesus was loving Martha and Mary her sister and Lazarus.

Ηγαπα δε ο Ιησους την Μαρθαν και την αδελφην αυτης και τον Λαζαρον.

فَلَمَّا سَمِعَ أَنَّهُ مَرِيضٌ مَكَثَ حِينَئِذٍ فِي الْمَوْضِعِ الَّذِي كَانَ فِيهِ يَوْمَيْنِ.

וּכְשָׁמְעוּ כִּי חָלָה וַיִּתְמַהְמָהּ וַיֵּשֶׁב יוֹמַיִם בַּמָּקוֹם אֲשֶׁר־הוּא שָׁם׃

Ⲧⲟⲧⲉ ⲟⲩⲛ ⲉⲧⲁϥⲥⲱⲧⲉⲙ ϫⲉ ϥϣⲱⲛⲓ ⲁϥϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁ ⲉ̀ⲛⲁϥⲭⲏ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ⲉ̀ϩⲟⲟⲩ ⲃ̅

Then therefore having heard that he is sick, he abode in the place in which he was (imperf.) two days.

Καθως λοιπον ηκουσεν οτι ασθενει, τοτε μεν εμεινε δυο ημερας εν τω τοπω οπου ητο·

ثُمَّ بَعْدَ ذَلِكَ قَالَ لِتَلاَمِيذِهِ: «لِنَذْهَبْ إِلَى الْيَهُودِيَّةِ أَيْضًا».

וּמֵאַחֲרֵי־כֵן אָמַר לְתַלְמִידָיו לְכוּ וְנָשׁוּבָה אֶל־אֶרֶץ יְהוּדָה׃

Ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲫⲁⲓ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛ̀ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ϫⲉ ⲙⲁⲣⲟⲛ ⲉ̀ϯⲓⲟⲩⲇⲉⲁ ⲟⲛ

After this he said to his disciples: Let us go to Judea again.'

επειτα μετα τουτο λεγει προς τους μαθητας· Ας υπαγωμεν εις την Ιουδαιαν παλιν.

قَالَ لَهُ التَّلاَمِيذُ: «يَا مُعَلِّمُ، الآنَ كَانَ الْيَهُودُ يَطْلُبُونَ أَنْ يَرْجُمُوكَ، وَتَذْهَبُ أَيْضًا إِلَى هُنَاكَ».

וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו תַּלְמִידָיו רַבִּי עַתָּה זֶה בִּקְשׁוּ הַיְּהוּדִים לְסָקְלְךָ וְאַתָּה תָּשׁוּב שָׁמָה׃

Ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ϫⲉ ⲣⲁⲃⲃⲓ ϯⲛⲟⲩ ⲛⲁⲩⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲱⲕ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲉ̀ϩⲓⲱⲛⲓ ⲉ̀ϫⲱⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲗⲓⲛ ⲭⲛⲁϣⲉ ⲛⲁⲕ ⲉ̀ⲙⲁⲩ

His disciples said to him: Rabbi, (just) now the Jews were seeking for thee to stone thee, and thou wilt go again thither.'

Λεγουσι προς αυτον οι μαθηται· Ραββι, τωρα εζητουν να σε λιθοβολησωσιν οι Ιουδαιοι, και παλιν υπαγεις εκει;

أَجَابَ يَسُوعُ: «أَلَيْسَتْ سَاعَاتُ النَّهَارِ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ؟ إِنْ كَانَ أَحَدٌ يَمْشِي فِي النَّهَارِ لَا يَعْثُرُ لأَنَّهُ يَنْظُرُ نُورَ هَذَا الْعَالَمِ،

וַיַּעַן יֵשׁוּעַ הֲלֹא שְׁתֵּים־עֶשְׁרֶה שָׁעוֹת לַיּוֹם אִישׁ כִּי־יֵלֵךְ בַּיּוֹם לֹא יִכָּשֵׁל כִּי יִרְאֶה אוֹר הָעוֹלָם הַזֶּה׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲙⲏ ⲓ̅ⲃ̅ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲟⲩ ⲉⲧⲭⲏ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉ̀ϩⲟⲟⲩ ⲫⲏ ⲉⲑⲙⲟϣⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉ̀ϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲁϥϭⲓϭⲣⲟⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲫⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ

Jesus answered: Are there not twelve hours in the day? he who walketh in the day stumbleth not, for (lit. and) he saw (the) light of the world.

Απεκριθη ο Ιησους· Δεν ειναι δωδεκα αι ωραι της ημερας; εαν τις περιπατη εν τη ημερα, δεν προσκοπτει, διοτι βλεπει το φως του κοσμου τουτου·

وَلكِنْ إِنْ كَانَ أَحَدٌ يَمْشِي فِي اللَّيْلِ يَعْثُرُ، لأَنَّ النُّورَ لَيْسَ فِيهِ».

וְהַהֹלֵךְ בַּלַּיְלָה יִכָּשֵׁל כִּי הָאוֹר אֵינֶנּוּ בוֹ׃

Ⲫⲏ ⲇⲉ ⲉⲑⲙⲟϣⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉ̀ϫⲱⲣϩ ϣⲁϥϭⲓϭⲣⲟⲡ ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲁⲛ

But he who walketh in the night stumbleth, because the light (is) not in him.'

εαν τις ομως περιπατη εν τη νυκτι, προσκοπτει, διοτι το φως δεν ειναι εν αυτω.

قَالَ هَذَا وَبَعْدَ ذَلِكَ قَالَ لَهُمْ: «لِعَازَرُ حَبِيبُنَا قَدْ نَامَ. لكِنِّي أَذْهَبُ لأُوقِظَهُ».

וְאַחֲרֵי דַבְּרוֹ כָּזֹאת אָמַר אֲלֵיהֶם לַעְזָר יְדִידֵנוּ יָשֵׁן הוּא וְאָנֹכִי הֹלֵךְ לְמַעַן אֲעִירֶנּוּ׃

Ⲛⲁⲓ ⲉⲧⲁϥϫⲟⲧⲟⲩ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲗⲁⲍⲁⲣⲟⲥ ⲡⲉⲛϣⲫⲏⲣ ⲁϥⲛ̀ⲕⲟⲧ ⲁⲗⲗⲁ ⲉⲓⲉ̀ϣⲉ ⲛⲏⲓ ⲛ̀ⲧⲁⲧⲟⲩⲛⲟⲥϥ

Having said these (things), after this (plur.) he said to them: Lazarus our friend slept, but I shall go, that I may raise him.'

Ταυτα ειπε, και μετα τουτο λεγει προς αυτους· Λαζαρος ο φιλος ημων εκοιμηθη· αλλα υπαγω δια να εξυπνησω αυτον.

فَقَالَ تَلاَمِيذُهُ: «يَا سَيِّدُ، إِنْ كَانَ قَدْ نَامَ فَهُوَ يُشْفَى».

וַיֹּאמְרוּ תַּלְמִידָיו אֲדֹנִי אִם־יָשֵׁן הוּא יִרְפָּא לוֹ׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲛⲓⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲓⲥϫⲉ ⲁϥⲛ̀ⲕⲟⲧ ⲉϥⲉ̀ⲧⲱⲛϥ

The disciples said to him: Lord, if he slept, he shall rise.'

Ειπον λοιπον οι μαθηται αυτου· Κυριε, αν εκοιμηθη, θελει σωθη.

وَكَانَ يَسُوعُ يَقُولُ عَنْ مَوْتِهِ، وَهُمْ ظَنُّوا أَنَّهُ يَقُولُ عَنْ رُقَادِ النَّوْمِ.

וְיֵשׁוּעַ דִּבֶּר עַל־מוֹתוֹ וְהֵמָּה חָשְׁבוּ כִּי עַל־מְנוּחַת הַשֵּׁנָה דִּבֵּר׃

Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲇⲉ ⲉⲧⲁϥϫⲟⲥ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲓⲉⲛⲕⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲙⲟⲩ ⲛ̀ⲑⲱⲟⲩ ⲇⲉ ⲛⲁⲩⲙⲉⲩⲓ ⲡⲉ ϫⲉ ⲁϥϫⲟⲥ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲓⲛ̀ⲕⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϩⲓⲛⲓⲙ

Now Jesus said (it) concerning the sleep of his death. But they were thinking that he said (it) concerning the sleep of the slumber.

Αλλ' ο Ιησους ειχεν ειπει περι του θανατου αυτου· εκεινοι ομως ενομισαν οτι λεγει περι της κοιμησεως του υπνου.

فَقَالَ لَهُمْ يَسُوعُ حِينَئِذٍ عَلاَنِيَةً: «لِعَازَرُ مَاتَ.

אָז אָמַר יֵשׁוּעַ אֲלֵיהֶם מְפוֹרָשׁ לַעְזָר מֵת׃

Ⲧⲟⲧⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲡⲁⲣⲣⲏⲥⲓⲁ ϫⲉ ⲗⲁⲍⲁⲣⲟⲥ ⲁϥⲙⲟⲩ

Then Jesus said to them openly: Lazarus died.

Τοτε λοιπον ειπε προς αυτους ο Ιησους παρρησια· Ο Λαζαρος απεθανε.

وَأَنَا أَفْرَحُ لأَجْلِكُمْ إِنِّي لَمْ أَكُنْ هُنَاكَ، لِتُؤْمِنُوا. وَلكِنْ لِنَذْهَبْ إِلَيْهِ!»

וְשָׂמֵחַ אֲנִי בִּגְלַלְכֶם כִּי לֹא־הָיִיתִי שָׁם לְמַעַן תַּאֲמִינוּ וְעַתָּה נִסְעָה וְנֵלְכָה אֵלָיו׃

Ⲟⲩⲟϩ ϯⲣⲁϣⲓ ⲉⲑⲃⲉ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ ϫⲉ ⲛⲁⲓⲭⲏ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲁⲗⲗⲁ ⲙⲁⲣⲟⲛ ϣⲁⲣⲟϥ

And I rejoice because of you, that ye may believe, that I was (imperf.) not there; but let us go unto him.'

Και χαιρω δια σας, δια να πιστευσητε, διοτι δεν ημην εκει· αλλ' ας υπαγωμεν προς αυτον.

فَقَالَ تُومَا الَّذِي يُقَالُ لَهُ التَّوْأَمُ لِلتَّلاَمِيذِ رُفَقَائِهِ: «لِنَذْهَبْ نَحْنُ أَيْضًا لِكَيْ نَمُوتَ مَعَهُ!»

וַיֹּאמֶר תּוֹמָא הַנִּקְרָא דידוּמוֹס אֶל־הַתַּלְמִידִים חֲבֵרָיו נֵלְכָה גַם־אֲנַחְנוּ לְמַעַן נָמוּת עִמּוֹ׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲑⲱⲙⲁⲥ ⲟⲩⲛ ⲫⲏ ⲉⲧⲟⲩⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϫⲉ ⲇⲓⲇⲩⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲉϥϣⲫⲏⲣ ⲙ̀ⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ϫⲉ ⲙⲁⲣⲟⲛ ϩⲱⲛ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲛⲙⲟⲩ ⲛⲉⲙⲁϥ

Thomas then, who is called Didymus,' said to his fellow disciples: Let us also go, that we may die with him.'

Ειπε δε ο Θωμας, ο λεγομενος Διδυμος προς τους συμμαθητας· Ας υπαγωμεν και ημεις, δια να αποθανωμεν μετ' αυτου.

أنا هو القيامة والحياة

فَلَمَّا أَتَى يَسُوعُ وَجَدَ أَنَّهُ قَدْ صَارَ لَهُ أَرْبَعَةُ أَيَّامٍ فِي الْقَبْرِ.

וַיָּבֹא יֵשׁוּעַ וַיִּמְצָאֵהוּ זֶה אַרְבָּעָה יָמִים שֹׁכֵב בַּקָּבֶר׃

Ⲉⲧⲁϥⲓ̀ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲁϥϫⲉⲙϥ ⲉ̀ⲡⲉϥⲇ̅ ⲡⲉ ⲉϥⲭⲏ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙϩⲁⲩ

Jesus then having come, found him, having been four days (lit. being his four) in the sepulchre.

Ελθων λοιπον ο Ιησους ευρεν αυτον τεσσαρας ημερας εχοντα ηδη εν τω μνημειω.

وَكَانَتْ بَيْتُ عَنْيَا قَرِيبَةً مِنْ أُورُشَلِيمَ نَحْوَ خَمْسَ عَشْرَةَ غَلْوَةً.

וּבֵית־הִינִי קָרוֹב לִירוּשָׁלָיִם כְּדֶרֶךְ חֲמֵשׁ עֶשִֹׁרֵה רִיס׃

Ⲃⲏⲑⲁⲛⲓⲁ ⲇⲉ ⲛⲁⲥϧⲉⲛⲧ ⲉ̀ⲓⲗ̅ⲏ̅ⲙ̅ ⲛⲁⲩ ⲓ̅ⲉ̅ ⲛ̀ⲥⲧⲁⲇⲓⲟⲛ

Now Bethany was (imperf.) near to Jerusalem, about fifteen stadia.

Ητο δε η Βηθανια πλησιον των Ιεροσολυμων, απεχουσα ως δεκαπεντε σταδια.

وَكَانَ كَثِيرُونَ مِنَ الْيَهُودِ قَدْ جَاءُوا إِلَى مَرْثَا وَمَرْيَمَ لِيُعَزُّوهُمَا عَنْ أَخِيهِمَا.

וְרַבִּים מִן־הַיְּהוּדִים בָּאוּ בֵּית־מָרְתָא וּמִרְיָם לְנַחֵם אֶתְהֶן עַל־אֲחִיהֶן׃

Ⲟⲩⲙⲏϣ ⲇⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲛⲉ ⲁⲩⲓ̀ ⲡⲉ ϩⲁ ⲙⲁⲣⲓⲁ ⲛⲉⲙ ⲙⲁⲣⲑⲁ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲟⲩⲥⲟⲛ

And many of the Jews had come to Mary and Martha, concerning their brother.

Και πολλοι εκ των Ιουδαιων ειχον ελθει προς την Μαρθαν και Μαριαν, δια να παρηγορησωσιν αυτας περι του αδελφου αυτων.

فَلَمَّا سَمِعَتْ مَرْثَا أَنَّ يَسُوعَ آتٍ لاَقَتْهُ، وَأَمَّا مَرْيَمُ فَاسْتَمَرَّتْ جَالِسَةً فِي الْبَيْتِ.

וַיְהִי כִּשְׁמֹעַ מָרְתָא כִּי בָא יֵשׁוּעַ וַתֵּצֵא לִקְרָאתוֹ וּמִרְיָם יוֹשֶׁבֶת בַּבָּיִת׃

Ⲉⲧⲁⲥⲥⲱⲧⲉⲙ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲁⲣⲑⲁ ϫⲉ ϥⲛⲏⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲁⲥⲧⲱⲛⲥ ⲁⲥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ϩⲣⲁϥ ⲙⲁⲣⲓⲁ ⲇⲉ ⲛⲁⲥϩⲉⲙⲥⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲏⲓ

Martha then having heard that Jesus cometh, rose, she met him; but Mary was sitting in the house.

Η Μαρθα λοιπον, καθως ηκουσεν οτι ο Ιησους ερχεται, υπηντησεν αυτον· η δε Μαρια εκαθητο εν τω οικω.

فَقَالَتْ مَرْثَا لِيَسُوعَ: «يَا سَيِّدُ، لَوْ كُنْتَ هَهُنَا لَمْ يَمُتْ أَخِي!

וַתֹּאמֶר מָרְתָא אֶל־יֵשׁוּעַ אֲדֹנִי לוּ הָיִיתָ פֹּה כִּי־אָז לֹא־מֵת אָחִי׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲙⲁⲣⲑⲁ ⲟⲩⲛ ⲛ̀Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲡⲁ⳪̅ ⲉ̀ⲛⲁⲕⲭⲏ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲙⲁ ⲛⲁⲣⲉ ⲡⲁⲥⲟⲛ ⲛⲁⲙⲟⲩ ⲁⲛ ⲡⲉ

Martha then said to Jesus: My Lord, if thou hadst (imperf.) been here, my brother would not have died.

Ειπε λοιπον η Μαρθα προς τον Ιησουν· Κυριε, εαν ησο εδω, ο αδελφος μου δεν ηθελεν αποθανει.

لكِنِّي الآنَ أَيْضًا أَعْلَمُ أَنَّ كُلَّ مَا تَطْلُبُ مِنَ اللهِ يُعْطِيكَ اللهُ إِيَّاهُ».

וְגַם־עַתָּה יָדַעְתִּי כִּי כָל־אֲשֶׁר תִּשְׁאַל מֵאֵת אֱלֹהִים יִתֵּן לְךָ אֱלֹהִים׃

Ⲁⲗⲗⲁ ϯⲛⲟⲩ ⲟⲩⲛ ϯⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲕⲛⲁⲉⲣⲉⲧⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲫϯ ϥⲛⲁⲧⲏⲓϥ ⲛⲁⲕ ⲛ̀ϫⲉ ⲫϯ

But now then I know, that that which thou wilt ask from God, God will give to thee.'

Πλην και τωρα εξευρω οτι οσα ζητησης παρα του Θεου, θελει σοι δωσει ο Θεος.

قَالَ لَهَا يَسُوعُ: «سَيَقُومُ أَخُوكِ».

ןַיֹּאמֶר אֵלֶיהָ יֵשׁוּעַ אָחִיךְ קוֹם יָקוּם׃

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲁⲥ ϫⲉ ϥⲛⲁⲧⲱⲛϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉⲥⲟⲛ

Jesus said to her: 'Thy brother will rise.'

Λεγει προς αυτην ο Ιησους· Ο αδελφος σου θελει αναστηθη.

قَالَتْ لَهُ مَرْثَا: «أَنَا أَعْلَمُ أَنَّهُ سَيَقُومُ فِي الْقِيَامَةِ، فِي الْيَوْمِ الأَخِيرِ».

וַתֹּאמֶר אֵלָיו מָרְתָא יָדַעְתִּי כִּי יָקוּם בַּתְּקוּמָה בַּיּוֹם הָאַחֲרוֹן׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲙⲁⲣⲑⲁ ⲛⲁϥ ϫⲉ ϯⲉ̀ⲙⲓ ϫⲉ ϥⲛⲁⲧⲱⲛϥ ϧⲉⲛ ϯⲁⲛⲁⲥⲧⲁⲥⲓⲥ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉ̀ϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ϧⲁⲉ

Martha, said to him: I know that he will rise in the resurrection, in the last day.'

Λεγει προς αυτον η Μαρθα· Εξευρω οτι θελει αναστηθη εν τη αναστασει εν τη εσχατη ημερα.

قَالَ لَهَا يَسُوعُ: «أَنَا هُوَ الْقِيَامَةُ وَالْحَيَاةُ. مَنْ آمَنَ بِي وَلَوْ مَاتَ فَسَيَحْيَا،

וַיֹּאמֶר אֵלֶיהָ יֵשׁוּעַ אָנֹכִי הַתְּקוּמָה וְהַחַיִּים הַמַּאֲמִין בִּי יִחְיֶה גַּם כִּי־יָמוּת׃

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲁⲥ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ϯⲁⲛⲁⲥⲧⲁⲥⲓⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲛϧ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲕⲁⲛ ⲁϥϣⲁⲛⲙⲟⲩ ⲉϥⲉ̀ⲱⲛϧ

Jesus said to her: I am the resurrection and the life: he who believeth me, even if he should die, shall live:

Ειπε προς αυτην ο Ιησους· Εγω ειμαι η αναστασις και η ζωη· ο πιστευων εις εμε, και αν αποθανη, θελει ζησει·

وَكُلُّ مَنْ كَانَ حَيًّا وَآمَنَ بِي فَلَنْ يَمُوتَ إِلَى الأَبَدِ. أَتُؤْمِنِينَ بِهَذَا؟»

וְכָל־הַחַי אֲשֶׁר יַאֲמִין־בִּי לֹא־יָמוּת לְעוֹלָם הֲתַאֲמִינִי לַדָּבָר הַזֶּה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲟⲛϧ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲑⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥⲙⲟⲩ ϣⲁ ⲉⲛⲉϩ ⲧⲉⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲫⲁⲓ

and every one who liveth and who believeth me shall not die for ever: thou believest this.'

και πας οστις ζη και πιστευει εις εμε δεν θελει αποθανει εις τον αιωνα. Πιστευεις τουτο;

قَالَتْ لَهُ: «نَعَمْ يَا سَيِّدُ. أَنَا قَدْ آمَنْتُ أَنَّكَ أَنْتَ الْمَسِيحُ ابْنُ اللهِ، الآتِي إِلَى الْعَالَمِ».

וַתֹּאמֶר אֵלָיו כֵּן אֲדֹנִי הֶאֱמַנְתִּי כִּי־אַתָּה הַמָּשִׁיחַ בֶּן־הָאֱלֹהִים הַבָּא לָעוֹלָם׃

Ⲡⲉϫⲁⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲡⲁ⳪̅ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯⲛⲁϩϯ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲡⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲡϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲫϯ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ

She said to him: My Lord, I believe that thou art Christ, (the) Son of God, who cometh to the world.'

Λεγει προς αυτον· Ναι, Κυριε, εγω επιστευσα οτι συ εισαι ο Χριστος, ο Υιος του Θεου, ο ερχομενος εις τον κοσμον.

إقامة لعازر من الموت

وَلَمَّا قَالَتْ هَذَا مَضَتْ وَدَعَتْ مَرْيَمَ أُخْتَهَا سِرًّا، قَائِلَةً: «الْمُعَلِّمُ قَدْ حَضَرَ، وَهُوَ يَدْعُوكِ».

זֹאת דִּבְּרָה וְהָלְכָה וְקָרְאָה לְמִרְיָם אֲחוֹתָהּ בַּסֵּתֶר לֵאמֹר הִנֵּה הַמּוֹרֶה פֹּה וְהוּא קֹרֵא לָךְ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲁⲓ ⲉⲧⲁⲥϫⲟϥ ⲁⲥϣⲉ ⲛⲁⲥ ⲁⲥⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲙⲁⲣⲓⲁ ⲧⲉⲥⲥⲱⲛⲓ ⲛ̀ⲭⲱⲡ ⲉ̀ⲁⲥϫⲟⲥ ⲛⲁⲥ ϫⲉ ϥⲧⲁⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲣⲉϥϯⲥⲃⲱ ⲟⲩⲟϩ ϥⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟ

And having said this, she went, she called Mary her sister secretly, having said to her: 'The Teacher is here (lit. this), and calleth thee.'

Και αφου ειπε ταυτα, υπηγε και εφωναξε Μαριαν την αδελφην αυτης κρυφιως και ειπεν· Ο Διδασκαλος ηλθε και σε κραζει.

أَمَّا تِلْكَ فَلَمَّا سَمِعَتْ قَامَتْ سَرِيعًا وَجَاءَتْ إِلَيْهِ.

הִיא שַׁמְעָה וַתָּקָם וַתָּבֹא אֵלָיו׃

Ⲛ̀ⲑⲟⲥ ⲇⲉ ⲉⲧⲁⲥⲥⲱⲧⲉⲙ ⲁⲥⲧⲱⲛⲥ ⲛ̀ⲭⲱⲗⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥⲓ̀ ϩⲁⲣⲟϥ

And she having heard, rose quickly, and she came to him.

Εκεινη, καθως ηκουσε, σηκονεται ταχεως και ερχεται προς αυτον.

وَلَمْ يَكُنْ يَسُوعُ قَدْ جَاءَ إِلَى الْقَرْيَةِ، بَلْ كَانَ فِي الْمَكَانِ الَّذِي لاَقَتْهُ فِيهِ مَرْثَا.

וְיֵשׁוּעַ טֶרֶם יָבֹא אֶל־הַכְּפָר כִּי־עוֹדֶנּוּ עֹמֵד בַּמָּקוֹם אֲשֶׁר פְּגָשַׁתּוּ־שָׁם מָרְתָא׃

Ⲛⲉ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲉϥⲓ̀ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲡϯⲙⲓ ⲁⲗⲗⲁ ⲛⲁϥⲭⲏ ⲟⲩⲛ ⲡⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁ ⲉⲧⲁ ⲙⲁⲣⲑⲁ ⲓ̀ ϩⲁⲣⲟϥ ⲙ̀ⲙⲟϥ

For Jesus had not yet come up to (the) village; but he was (imperf.) then in the place in which Martha came to him.

Δεν ειχε δε ελθει ο Ιησους ετι εις την κωμην, αλλ' ητο εν τω τοπω, οπου υπηντησεν αυτον η Μαρθα.

ثُمَّ إِنَّ الْيَهُودَ الَّذِينَ كَانُوا مَعَهَا فِي الْبَيْتِ يُعَزُّونَهَا، لَمَّا رَأَوْا مَرْيَمَ قَامَتْ عَاجِلًا وَخَرَجَتْ، تَبِعُوهَا قَائِلِينَ: «إِنَّهَا تَذْهَبُ إِلَى الْقَبْرِ لِتَبْكِيَ هُنَاكَ».

וְהַיְּהוּדִים אֲשֶׁר־בָּאוּ אֶל־בֵּיתָהּ לְנַחֲמָהּ כִּרְאוֹתָם אֶת־מִרְיָם כִּי־קָמָה פִתְאֹם וַתֵּצֵא הָלְכוּ אַחֲרֶיהָ כִּי אָמְרוּ הָלְכָה אֶל־הַקֶּבֶר לְבְכּוֹת שָׁמַּה׃

Ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲟⲩⲛ ⲛⲏ ⲉ̀ⲛⲁⲩⲭⲏ ⲛⲉⲙⲁⲥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲏⲓ ⲉⲩⲑⲱⲧ ⲙ̀ⲡⲉⲥϩⲏⲧ ⲉⲧⲁⲩⲛⲁⲩ ⲉⲙⲁⲣⲓⲁ ϫⲉ ⲁⲥⲧⲱⲛⲥ ⲛ̀ⲭⲱⲗⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲁⲩⲙⲟϣⲓ ⲛ̀ⲥⲱⲥ ⲉⲩⲙⲉⲩⲓ̀ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲁⲥⲛⲁϩⲱⲗ ⲉ̀ⲡⲓⲙϩⲁⲩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲥⲣⲓⲙⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ

The Jews then who were (imperf.) with her within the house comforting her, having seen Mary, that she rose quickly, and came out, walked after her, thinking to themselves, that she is about to depart to the sepulchre, that she may weep there.

Οι Ιουδαιοι λοιπον, οι οντες μετ' αυτης εν τη οικια και παρηγορουντες αυτην, ιδοντες την Μαριαν οτι εσηκωθη ταχεως και εξηλθεν, ηκολουθησαν αυτην, λεγοντες οτι υπαγει εις το μνημειον, δια να κλαυση εκει.

فَمَرْيَمُ لَمَّا أَتَتْ إِلَى حَيْثُ كَانَ يَسُوعُ وَرَأَتْهُ، خَرَّتْ عِنْدَ رِجْلَيْهِ قَائِلَةً لَهُ: «يَا سَيِّدُ، لَوْ كُنْتَ هَهُنَا لَمْ يَمُتْ أَخِي!»

וַתָּבֹא מִרְיָם אֶל־הַמָּקוֹם אֲשֶׁר יֵשׁוּעַ עֹמֵד שָׁם וַתֵּרֶא אֹתוֹ וַתִּפֹּל לְרַגְלָיו וַתֹּאמֶר לוֹ אֲדֹנִי לוּ הָיִיתָ פֹּה כִּי־אָז לֹא־מֵת אָחִי׃

Ⲙⲁⲣⲓⲁ ⲟⲩⲛ ⲉⲧⲁⲥⲓ̀ ⲉ̀ⲡⲓⲙⲁ ⲉ̀ⲛⲁⲣⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲭⲏ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁⲥⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲁⲥϩⲓⲧⲥ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲛⲉϥϭⲁⲗⲁⲩϫ ⲉⲥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲡⲁ⳪̅ ⲉ̀ⲛⲁⲕⲭⲏ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲙⲁ ⲛⲁⲣⲉ ⲡⲁⲥⲟⲛ ⲛⲁⲙⲟⲩ ⲁⲛ ⲡⲉ

Mary then having come to the place in which Jesus was (imperf.); and having seen him, threw herself down at his feet, saying: My Lord, if thou hadst (imperf.) been here, my brother would not have died.'

Η Μαρια λοιπον καθως ηλθεν οπου ητο ο Ιησους, ιδουσα αυτον επεσεν εις τους ποδας αυτου, λεγουσα προς αυτον· Κυριε, εαν ησο εδω, ο αδελφος μου δεν ηθελεν αποθανει.

فَلَمَّا رَآهَا يَسُوعُ تَبْكِي، وَالْيَهُودُ الَّذِينَ جَاءُوا مَعَهَا يَبْكُونَ، انْزَعَجَ بِالرُّوحِ وَاضْطَرَبَ،

וַיְהִי כִּרְאוֹת יֵשׁוּעַ אֹתָה בֹּכִיָּה וְגַם־הָיְּהוּדִים אֲשֶׁר־בָּאוּ אִתָּהּ בֹּכִים וַתִּזְעֹם רוּחוֹ וַיְהִי מַרְעִיד׃

Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲛ ⲉⲧⲁϥⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟⲥ ⲉⲥⲣⲓⲙⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲕⲉⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲉⲧⲁⲩⲓ̀ ⲛⲉⲙⲁⲥ ⲉⲩⲣⲓⲙⲓ ⲁϥⲙⲕⲁϩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲑⲟⲣⲧⲉⲣ

Jesus then having seen her weeping, and the Jews also who came with her weeping, was pained in the spirit, and was troubled.

Ο δε Ιησους, καθως ειδεν αυτην κλαιουσαν και τους ελθοντας μετ' αυτης Ιουδαιους κλαιοντας, εστεναξεν εν τη ψυχη αυτου και εταραχθη,

وَقَالَ: «أَيْنَ وَضَعْتُمُوهُ؟» قَالُوا لَهُ: «يَا سَيِّدُ، تَعَالَ وَانْظُرْ».

וַיֹּאמֶר אֵיפֹה הִנַּחְתֶּם אֹתוֹ וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו אֲדֹנִי בֹּא וּרְאֵה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲉⲧⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲭⲁϥ ⲑⲱⲛ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲡⲁ⳪̅ ⲁⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲛⲁⲩ

And he said to them: 'Where laid ye him?' They said to him: Lord, come and see.'

και ειπε· Που εβαλετε αυτον; Λεγουσι προς αυτον· Κυριε, ελθε και ιδε.

بَكَى يَسُوعُ.

וַיֵּבְךְ יֵשׁוּעַ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲛⲉϥⲃⲁⲗ ϯⲉⲣⲙⲏ

And his eyes shed (lit. gave) tears.

Εδακρυσεν ο Ιησους.

فَقَالَ الْيَهُودُ: «انْظُرُوا كَيْفَ كَانَ يُحِبُّهُ!»

וַיֹּאמְרוּ הַיְּהוּדִים הִנֵּה מָה רַבָּה הָאַהֲבָה אֲשֶׁר אֲהֵבוֹ׃

Ⲛⲁⲩϫⲱ ⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ϫⲉ ⲁⲛⲁⲩ ⲡⲱⲥ ϥⲙⲉⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ

The Jews then were saying: 'See how he loveth him.'

Ελεγον λοιπον οι Ιουδαιοι· Ιδε ποσον ηγαπα αυτον.

وَقَالَ بَعْضٌ مِنْهُمْ: «أَلَمْ يَقْدِرْ هَذَا الَّذِي فَتَحَ عَيْنَيِ الأَعْمَى أَنْ يَجْعَلَ هَذَا أَيْضًا لَا يَمُوتُ؟»

וְיֵשׁ אֲשֶׁר אָמְרוּ הַפֹּקֵחַ עֵינֵי הָעִוֵּר הֲלֹא גַּם־יָכֹל לַחֲשׂךְ אֹתוֹ מִמָּוֶת׃

Ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲇⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲓⲉ ⲛⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣϫⲟⲙ ⲙ̀ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲉⲧⲁϥⲟⲩⲱⲛ ⲛ̀ⲛⲉⲛⲃⲁⲗ ⲙ̀ⲡⲓⲃⲉⲗⲗⲉ ⲙ̀ⲙⲓⲥⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲧⲉⲙⲭⲁ ⲡⲁⲓⲭⲉⲧ ⲉ̀ⲙⲟⲩ

But some of them said: Was it not possible for this (man), who opened (the) eyes of the blind from birth, that he should not permit this other (one) to die?'

Τινες δε εξ αυτων ειπον· Δεν ηδυνατο ουτος, οστις ηνοιξε τους οφθαλμους του τυφλου, να καμη ωστε και ουτος να μη αποθανη;

فَانْزَعَجَ يَسُوعُ أَيْضًا فِي نَفْسِهِ وَجَاءَ إِلَى الْقَبْرِ، وَكَانَ مَغَارَةً وَقَدْ وُضِعَ عَلَيْهِ حَجَرٌ.

וַיּוֹסֶף עוֹד יֵשׁוּעַ לְהִזָּעֵם בְּרוּחוֹ וַיָּבֹא אֶל־הַקֶּבֶר וְהוּא מְעָרָה וְאֶבֶן עַל־מְבוֹאָהּ׃

Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲛ ⲁϥϣⲉⲛϩⲏⲧ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲡⲓⲙϩⲁⲩ ⲛⲉ ⲟⲩⲃⲏⲃ ⲇⲉ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲱⲛⲓ ⲧⲟⲓ ⲉ̀ⲣⲟϥ

Jesus then had compassion in himself, he came to the sepulchre. Now it was a cave, and there was a great stone put (lit. given) against it.

Ο Ιησους λοιπον, παλιν στεναζων εν εαυτω, ερχεται εις το μνημειον· ητο δε σπηλαιον, και εκειτο λιθος επ' αυτου.

قَالَ يَسُوعُ: «ارْفَعُوا الْحَجَرَ!» قَالَتْ لَهُ مَرْثَا، أُخْتُ الْمَيْتِ: «يَا سَيِّدُ، قَدْ أَنْتَنَ لأَنَّ لَهُ أَرْبَعَةَ أَيَّامٍ».

וַיֹּאמֶר יֵשׁוּעַ שְׂאוּ אֶת־הָאֶבֶן מֵעָלֶיהָ וַתֹּאמֶר אֵלָיו מָרְתָא אֲחוֹת הַמֵּת אֲדֹנִי הִנֵּה כְּבָר בָּאָשׁ כִּי־אַרְבָּעָה יָמִים לוֹ׃

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ϣⲱⲡ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲱⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲡⲉϫⲉ ⲙⲁⲣⲑⲁ ⲛⲁϥ ⲧⲥⲱⲛⲓ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲙⲟⲩ ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲁϥⲭⲱⲛⲥ ⲡⲉϥⲇ̅ ⲅⲁⲣ ⲫⲟⲟⲩ

Jesus said to them: Take (away) this stone [there]:' Martha, (the) sister of him who died, said to him: 'Lord, he stinketh, for (it is) his four(th day) to-day.'

Λεγει ο Ιησους· Σηκωσατε τον λιθον. Λεγει προς αυτον η αδελφη του αποθανοντος η Μαρθα· Κυριε, οζει ηδη· διοτι ειναι τεσσαρων ημερων.

قَالَ لَهَا يَسُوعُ: «أَلَمْ أَقُلْ لَكِ: إِنْ آمَنْتِ تَرَيْنَ مَجْدَ اللهِ؟»

וַיֹּאמֶר אֵלֶיהָ יֵשׁוּעַ הֲלֹא אָמַרְתִּי לָךְ כִּי אִם־תַּאֲמִינִי תֶּחֲזִי אֶת־כְּבוֹד הָאֱלֹהִים׃

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲁⲥ ϫⲉ ⲙ̀ⲡⲓϫⲟⲥ ⲛⲉ ϫⲉ ⲁⲣⲉϣⲁⲛⲛⲁϩϯ ⲧⲉⲣⲁⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲫϯ

Jesus said to her: Said I not to thee, that if thou shouldest believe, thou wilt see (the) glory of God? '

Λεγει προς αυτην ο Ιησους· Δεν σοι ειπον οτι εαν πιστευσης, θελεις ιδει την δοξαν του Θεου;

فَرَفَعُوا الْحَجَرَ حَيْثُ كَانَ الْمَيْتُ مَوْضُوعًا، وَرَفَعَ يَسُوعُ عَيْنَيْهِ إِلَى فَوْقُ، وَقَالَ: «أَيُّهَا الآبُ، أَشْكُرُكَ لأَنَّكَ سَمِعْتَ لِي،

וַיִּשְׂאוּ אֶת־הָאֶבֶן אֲשֶׁר הַמֵּת הוּשַׂם שָׁם וְיֵשׁוּעַ נָשָׂא אֶת־עֵינָיו לַמָּרוֹם וַיֹּאמַר אוֹדְךָ אָבִי כִּי עֲנִיתָנִי׃

Ⲁⲩⲱⲗⲓ ⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲱⲛⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓ ⲣⲱϥ ⲙ̀ⲡⲓⲙϩⲁⲩ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲇⲉ ⲁϥϥⲁⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥⲃⲁⲗ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲡⲁⲓⲱⲧ ϯϣⲉⲡϩⲙⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲕ ϫⲉ ⲁⲕⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲣⲟⲓ

They then took away the stone from the mouth of the sepulchre. And Jesus lifted his eyes up, and said: My Father, I give thanks to thee, because thou heardest me.

Εσηκωσαν λοιπον τον λιθον, οπου εκειτο ο αποθανων. Ο δε Ιησους, υψωσας τους οφθαλμους ανω, ειπε· Πατερ, ευχαριστω σοι οτι μου ηκουσας.

وَأَنَا عَلِمْتُ أَنَّكَ فِي كُلِّ حِينٍ تَسْمَعُ لِي. وَلكِنْ لأَجْلِ هَذَا الْجَمْعِ الْوَاقِفِ قُلْتُ، لِيُؤْمِنُوا أَنَّكَ أَرْسَلْتَنِي».

וַאֲנִי יָדַעְתִּי כִּי תַעֲנֵנִי תָּמִיד וְאוּלָם בַּעֲבוּר הָעָם הַזֶּה אֲשֶׁר סְבִיבוֹתַי דִּבַּרְתִּי לְמַעַן יַאֲמִינוּ בִי כִּי אַתָּה שְׁלַחְתָּנִי׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲇⲉ ⲛⲁⲓⲉⲙⲓ ⲡⲉ ϫⲉ ⲕⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲛ̀ⲥⲏⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲁⲓⲙⲏϣ ⲉⲧⲕⲱϯ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲁⲓϫⲟⲥ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲛⲁϩϯ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲡⲉⲧⲁⲕⲧⲁⲟⲩⲟⲓ

And I was knowing that thou hearest me always; but because of this multitude which surrounds me I said (it), that they may believe, that thou sentest me.'

Και εγω εγνωριζον οτι παντοτε μου ακουεις· αλλα δια τον οχλον τον περιεστωτα ειπον τουτο, δια να πιστευσωσιν οτι συ με απεστειλας.

وَلَمَّا قَالَ هَذَا صَرَخَ بِصَوْتٍ عَظِيمٍ: «لِعَازَرُ، هَلُمَّ خَارِجًا!»

וַיְהִי כְּכַלּוֹתוֹ לְדַבֵּר וַיִּקְרָא בְּקוֹל גָּדוֹל לַעְזָר קוּם צֵא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲓ ⲉⲧⲁϥϫⲟⲧⲟⲩ ⲁϥⲱϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲥⲙⲏ ϫⲉ ⲗⲁⲍⲁⲣⲟⲥ ⲁⲙⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

And having said these (things), he cried out with a great voice: Lazarus, come forth.'

Και ταυτα ειπων, μετα φωνης μεγαλης εκραυγασε· Λαζαρε, ελθε εξω.

فَخَرَجَ الْمَيْتُ وَيَدَاهُ وَرِجْلَاهُ مَرْبُوطَاتٌ بِأَقْمِطَةٍ، وَوَجْهُهُ مَلْفُوفٌ بِمِنْدِيلٍ. فَقَالَ لَهُمْ يَسُوعُ: «حُلُّوهُ وَدَعُوهُ يَذْهَبْ».

וַיֵּצֵא הַמֵּת וְיָדָיו וְרָגְלָיו כְּרוּכֹת בְּתַכְרִיכִין וּפָנָיו לוּטִים בְּסוּדָר וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם יֵשׁוּעַ הַתִּירוּ אֹתוֹ וְיֵלֵךְ לְדַרְכּוֹ׃

Ⲁϥⲓ̀ ⲇⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲙⲟⲩ ⲉϥⲙⲏⲣ ⲛ̀ⲛⲉϥϭⲁⲗⲁⲩϫ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϫⲓϫ ⲛ̀ϩⲁⲛⲥⲉⲃⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϥϩⲟ ⲙⲏⲣ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲟⲇⲁⲣⲓⲟⲛ ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲙⲁϯⲟⲩⲱ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲭⲁϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙⲁⲣⲉϥϣⲉ ⲛⲁϥ

And he who died came forth, being bound as to his feet and his hands with grave-clothes, and his face bound with a napkin. Jesus said to them: Unloose him, send him away, let him go.'

Και εξηλθεν ο τεθνηκως, δεδεμενος τους ποδας και τας χειρας με τα σαβανα, και το προσωπον αυτου ητο περιδεδεμενον με σουδαριον. Λεγει προς αυτους ο Ιησους· Λυσατε αυτον και αφησατε να υπαγη.

التآمر لقتل يسوع

فَكَثِيرُونَ مِنَ الْيَهُودِ الَّذِينَ جَاءُوا إِلَى مَرْيَمَ، وَنَظَرُوا مَا فَعَلَ يَسُوعُ، آمَنُوا بِهِ.

וְרַבִּים מִן־הַיְּהוּדִים אֲשֶׁר בָּאוּ אֶל־מִרְיָם בִּרְאוֹתָם אֶת־אֲשֶׁר עָשָׂה יֵשׁוּעַ הֶאֱמִינוּ בוֹ׃

Ⲟⲩⲙⲏϣ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲓ̀ ϩⲁ ⲙⲁⲣⲓⲁ ⲉⲧⲁⲩⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲁϥⲁⲓⲧⲟⲩ ⲁⲩⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ

Many then of the Jews who came to Mary, having seen the things which he did, believed him.

Πολλοι λοιπον εκ των Ιουδαιων, οιτινες ειχον ελθει εις την Μαριαν και ειδον οσα εκαμεν ο Ιησους, επιστευσαν εις αυτον.

وَأَمَّا قَوْمٌ مِنْهُمْ فَمَضَوْا إِلَى الْفَرِّيسِيِّينَ وَقَالُوا لَهُمْ عَمَّا فَعَلَ يَسُوعُ.

וְיֵשׁ אֲשֶׁר הָלְכוּ אֶל־הַפּרוּשִׁים וַיַּגִּידוּ לָהֶם אֶת־אֲשֶׁר עָשָׂה יֵשׁוּעַ׃

Ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲇⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲁⲩϣⲉ ⲛⲱⲟⲩ ϩⲁ ⲛⲓⲫⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ ⲁⲩⲧⲁⲙⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲁⲓϥ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅

But some of them went to the Pharisees, they told to them that which Jesus did.

Τινες δε εξ αυτων απηλθον προς τους Φαρισαιους και ειπον προς αυτους οσα εκαμεν ο Ιησους.

فَجَمَعَ رُؤَسَاءُ الْكَهَنَةِ وَالْفَرِّيسِيُّونَ مَجْمَعًا وَقَالُوا: «مَاذَا نَصْنَعُ؟ فَإِنَّ هَذَا الإِنْسَانَ يَعْمَلُ آيَاتٍ كَثِيرَةً.

אָז יַקְהִילוּ רָאשֵׁי הַכֹּהֲנִים וְהַפְּרוּשִׁים אֶת־סַנְהֶדְרִין וַיֹּאמְרוּ מַה־נַּעֲשֶׂה כִּי הָאִישׁ הַלָּזֶה עֹשֶׂה אֹתוֹת הַרְבֵּה׃

Ⲁⲩⲑⲱⲟⲩϯ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲁⲣⲭⲓⲉⲣⲉⲩⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲫⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ ⲛ̀ⲟⲩⲑⲱⲟⲩⲧⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉⲧⲉⲛⲁⲁⲓϥ ⲛⲁϣⲉ ⲛⲓⲙⲏⲓⲛⲓ ⲉⲧⲉ ⲡⲁⲓⲣⲱⲙⲓ ⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ

The chief priests then and the Pharisees assembled an assembly. and they were saying: `What shall (lit. will) we do? many are the signs which this man doeth.

Συνεκροτησαν λοιπον συνεδριον οι αρχιερεις και οι Φαρισαιοι και ελεγον· Τι καμνομεν, διοτι ουτος ο ανθρωπος πολλα θαυματα καμνει.

إِنْ تَرَكْنَاهُ هَكَذَا يُؤْمِنُ الْجَمِيعُ بِهِ، فَيَأْتِي الرُّومَانِيُّونَ وَيَأْخُذُونَ مَوْضِعَنَا وَأُمَّتَنَا».

אִם־לֹא נִכְלָאֵהוּ כֻּלָּם יַאֲמִינוּ בוֹ וּבָאוּ הָרוֹמִיִּים וְלָקְחוּ גַּם אֶת־אַדְמָתֵנוּ וְגַם אֶת־עַמֵּנוּ׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲛϣⲁⲛⲭⲁϥ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲥⲉⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲉⲛⲁⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲣⲱⲙⲉⲟⲥ ⲥⲉⲛⲁⲱⲗⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲧⲟⲡⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲗⲟⲗ

If we should permit him thus, all will believe him, and the Romans will come, they will take away our place and our nation.'

Εαν αφησωμεν αυτον ουτω, παντες θελουσι πιστευσει εις αυτον, και θελουσιν ελθει οι Ρωμαιοι και αφανισει και τον τοπον ημων και το εθνος.

فَقَالَ لَهُمْ وَاحِدٌ مِنْهُمْ، وَهُوَ قَيَافَا، كَانَ رَئِيسًا لِلْكَهَنَةِ فِي تِلْكَ السَّنَةِ: «أَنْتُمْ لَسْتُمْ تَعْرِفُونَ شَيْئًا،

וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם אֶחָד מֵהֶם וְהוּא קַיָּפָא הַכֹּהֵן הַגָּדוֹל בַּשָּׁנָה הָהִיא אַתֶּם לֹא־תֵדְעוּ דָבָר׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲉϥⲣⲁⲛ ⲡⲉ ⲕⲁⲓⲁⲫⲁ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲣⲭⲓⲉⲣⲉⲩⲥ ⲛ̀ϯⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲟⲩⲛ ⲛ̀ϩⲗⲓ ⲁⲛ

But one of them answered, his name being Kaiapha, being chief priest for that year. He said to them: "Ye know not anything;

Εις δε τις εξ αυτων, ο Καιαφας, οστις ητο αρχιερευς του ενιαυτου εκεινου, ειπε προς αυτους· Σεις δεν εξευρετε τιποτε,

وَلَا تُفَكِّرُونَ أَنَّهُ خَيْرٌ لَنَا أَنْ يَمُوتَ إِنْسَانٌ وَاحِدٌ عَنِ الشَّعْبِ وَلَا تَهْلِكَ الأُمَّةُ كُلُّهَا!»

אַף לֹא־תִתְבּוֹנֲנוּ כִּי טוֹב לָנוּ מוּת אִישׁ אֶחָד בְּעַד הַגּוֹי מֵאֲבֹד הָעָם כֻּלּוֹ׃

Ⲟⲩⲇⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛⲙⲟⲕⲙⲉⲕ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲁⲛ ϫⲉ ⲥⲉⲣⲛⲟϥⲣⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲙⲟⲩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϣⲧⲉⲙ ⲡⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ ⲧⲁⲕⲟ

nor reason ye to yourselves, that it is profitable for you, that (one) man alone should die for the people, and that the whole nation perish not.'

ουδε συλλογιζεσθε οτι μας συμφερει να αποθανη εις ανθρωπος υπερ του λαου και να μη απολεσθη ολον το εθνος.

وَلَمْ يَقُلْ هَذَا مِنْ نَفْسِهِ، بَلْ إِذْ كَانَ رَئِيسًا لِلْكَهَنَةِ فِي تِلْكَ السَّنَةِ، تَنَبَّأَ أَنَّ يَسُوعَ مُزْمِعٌ أَنْ يَمُوتَ عَنِ الأُمَّةِ،

וְלֹא מִלִּבּוֹ דִבֶּר הַדָּבָר הַזֶּה כִּי הָיָה הַכֹּהֵן הַגָּדוֹל בַּשָּׁנָה הָהִיא וַיִּנָּבֵא אֲשֶׁר יָמוּת יֵשׁוּעַ בְּעַד הָעָם׃

Ⲛⲉⲧⲁϥϫⲉ ⲫⲁⲓ ⲇⲉ ⲁⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲁⲗⲗⲁ ϫⲉ ⲛⲁϥⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲣⲭⲓⲉⲣⲉⲩⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲁϥⲉⲣⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲉⲩⲓⲛ ϫⲉ ϩⲱϯ ⲛ̀ⲧⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲙⲟⲩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓϣⲗⲟⲗ

Now he said not this from himself; but because he was (imperf.) chief priest for that year, he prophesied that Jesus must die for the nation;

Τουτο δε αφ' εαυτου δεν ειπεν, αλλ' αρχιερευς ων του ενιαυτου εκεινου προεφητευσεν οτι εμελλεν ο Ιησους να αποθανη υπερ του εθνους,

وَلَيْسَ عَنِ الأُمَّةِ فَقَطْ، بَلْ لِيَجْمَعَ أَبْنَاءَ اللهِ الْمُتَفَرِّقِينَ إِلَى وَاحِدٍ.

וְלֹא־בְעַד הָעָם לְבַדּוֹ כִּי גַם־לְקַבֵּץ אֶת־בְּנֵי הַאֱלֹהִים הַמְפֻזָּרִים וְהָיוּ לַאֲחָדִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓϣⲗⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲁⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⲛⲓⲕⲉϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲉⲧϫⲏⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲉϥⲑⲟⲩⲱⲧⲟⲩ ⲉⲩⲙⲉⲧⲟⲩⲁⲓ

and not for the nation alone, but (must) assemble into one the sons also of God who are scattered.

και ουχι μονον υπερ του εθνους, αλλα και δια να συναξη εις εν τα τεκνα του Θεου τα διεσκορπισμενα.

فَمِنْ ذَلِكَ الْيَوْمِ تَشَاوَرُوا لِيَقْتُلُوهُ.

וַיִּוָּעֲצוּ יַחְדָּו לַהֲמִיתוֹ מֵהַיּוֹם הַהוּא וָהָלְאָה׃

Ⲓⲥϫⲉⲛ ϯⲟⲩⲛⲟⲩ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲁⲩⲥⲟϭⲛⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲥⲉϧⲟⲑⲃⲉϥ

From that hour they took counsel that they might kill him.

Απ' εκεινης λοιπον της ημερας συνεβουλευθησαν, δια να θανατωσωσιν αυτον.

فَلَمْ يَكُنْ يَسُوعُ أَيْضًا يَمْشِي بَيْنَ الْيَهُودِ عَلاَنِيَةً، بَلْ مَضَى مِنْ هُنَاكَ إِلَى الْكُورَةِ الْقَرِيبَةِ مِنَ الْبَرِّيَّةِ، إِلَى مَدِينَةٍ يُقَالُ لَهَا أَفْرَايِمُ، وَمَكَثَ هُنَاكَ مَعَ تَلاَمِيذِهِ.

על־כֵּן לֹא־הִתְהַלֵּךְ יֵשׁוּעַ עוֹד בְּתוֹךְ הָיְּהוּדִים לְעֵינֵי הָעָם כִּי אִם־סָר מִשָּׁם אֶל־הָאָרֶץ הַקְּרוֹבָה לַמִּדְבָּר אֶל־עִיר עֶפְרַיִם וַיָּגָר־שָׁם עִם־תַּלְמִידָיו׃

Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲇⲉ ⲛⲁϥⲙⲟϣⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⲡⲉ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲛϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲓⲟⲩⲇⲉⲁ ⲁⲗⲗⲁ ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉ̀ⲟⲩⲭⲱⲣⲁ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲡⲓϣⲁϥⲉ ⲉ̀ⲟⲩⲃⲁⲕⲓ ⲉⲩⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲥ ϫⲉ ⲉ̀ⲫⲣⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ

And Jesus was not walking any more manifestly in Judea, but he went from there to a country near the desert, to a city called 'Ephrem,' and he abode there with his disciples.

Οθεν ο Ιησους δεν περιεπατει πλεον παρρησια μεταξυ των Ιουδαιων, αλλ' ανεχωρησεν εκειθεν εις τον τοπον πλησιον της ερημου, εις πολιν λεγομενην Εφραιμ, και εκει διετριβε μετα των μαθητων αυτου.

وَكَانَ فِصْحُ الْيَهُودِ قَرِيبًا. فَصَعِدَ كَثِيرُونَ مِنَ الْكُوَرِ إِلَى أُورُشَلِيمَ قَبْلَ الْفِصْحِ لِيُطَهِّرُوا أَنْفُسَهُمْ.

וַיִּקְרְבוּ יְמֵי הַפֶּסַח לַיְּהוּדִים וְעַם־רַב עָלוּ מִן־הָאָרֶץ יְרוּשָׁלַיְמָה לִפְנֵי הַפֶּסַח לְהִתְקַדֵּשׁ׃

Ⲛⲁϥϧⲉⲛⲧ ⲇⲉ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲡⲁⲥⲭⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲓⲗ̅ⲏ̅ⲙ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲭⲱⲣⲁ ϧⲁϫⲉⲛ ⲡⲓⲡⲁⲥⲭⲁ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲧⲟⲩⲃⲱⲟⲩ

Now the passover of the Jews was approaching; and many came up to Jerusalem from the country before the passover, that they might hallow themselves.

Επλησιαζε δε το πασχα των Ιουδαιων, και πολλοι ανεβησαν εκ του τοπου εκεινου εις Ιεροσολυμα προ του πασχα, δια να καθαρισωσιν εαυτους.

فَكَانُوا يَطْلُبُونَ يَسُوعَ وَيَقُولُونَ فِيمَا بَيْنَهُمْ، وَهُمْ وَاقِفُونَ فِي الْهَيْكَلِ: «مَاذَا تَظُنُّونَ؟ هَلْ هُوَ لَا يَأْتِي إِلَى الْعِيدِ؟»

וַיְבַקְשׁוּ אֶת־יֵשׁוּעַ וַיְהִי הֵם עֹמְדִים בְּבֵית הַמִּקְדָּשׁ וַיְדַבְּרוּ אִישׁ אֶל־רֵעֵהוּ מַה־תֹּאמְרוּ הֲכִי יָבוֹא אֶל־הֶחָג׃

Ⲛⲁⲩⲕⲱϯ ⲟⲩⲛ ⲡⲉ ⲛ̀ⲥⲁ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲉⲣⲏⲟⲩ ⲉⲩⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲙⲉⲩⲓ̀ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϫⲉ ϥⲛⲁⲓ̀ ⲁⲛ ⲉ̀ⲡϣⲁⲓ

The Jews then were seeking for Jesus, saying to one another, standing in the temple What think ye, that he will not come to (the) feast?'

Εζητουν λοιπον τον Ιησουν και ελεγον προς αλληλους ισταμενοι εν τω ιερω· Τι σας φαινεται οτι δεν θελει ελθει εις την εορτην;

وَكَانَ أَيْضًا رُؤَسَاءُ الْكَهَنَةِ وَالْفَرِّيسِيُّونَ قَدْ أَصْدَرُوا أَمْرًا أَنَّهُ إِنْ عَرَفَ أَحَدٌ أَيْنَ هُوَ فَلْيَدُلَّ عَلَيْهِ، لِكَيْ يُمْسِكُوهُ.

וְרָאשֵׁי הַכֹּהֲנִים וְהַפְּרוּשִׁים גָּזְרוּ גְזֵרָה אֲשֶׁר אִם־יֵדַע אִישׁ אֶת־מְקוֹמוֹ יוֹדִיעֶנּוּ לְמַעַן יִתְפְּשֹֻׁהוּ׃

Ⲛⲉ ⲁⲩϯ ⲉⲛⲧⲟⲗⲏ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲁⲣⲭⲓⲉⲣⲉⲩⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲫⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ ϩⲓⲛⲁ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲟⲩⲁⲓ ⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲁϥⲑⲱⲛ ⲛ̀ⲧⲉϥⲧⲁⲙⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ⲥⲉⲧⲁϩⲟϥ

The chief priests and the Pharisees had given commandment, that if any one should know where he was, he should shew him to them, that they might apprehend him.

Ειχον δε δωσει προσταγην και οι αρχιερεις και οι Φαρισαιοι, εαν τις μαθη που ειναι, να μηνυση, δια να πιασωσιν αυτον.

إصحاح 12

سكب الطِيب على يسوع

ثُمَّ قَبْلَ الْفِصْحِ بِسِتَّةِ أَيَّامٍ أَتَى يَسُوعُ إِلَى بَيْتِ عَنْيَا، حَيْثُ كَانَ لِعَازَرُ الْمَيْتُ الَّذِي أَقَامَهُ مِنَ الأَمْوَاتِ.

וְשֵׁשֶׁת יָמִים לִפְנֵי חַג־הַפֶּסַח בָּא יֵשׁוּעַ לְבֵית הִינִי מְקוֹם לַעְזָר אֲשֶׁר הֵעִיר מֵעִם הַמֵּתִים׃

Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲛ ϧⲁϫⲉⲛ ⲋ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲡⲁⲥⲭⲁ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲏⲑⲁⲛⲓⲁ ⲡⲓⲙⲁ ⲉ̀ⲛⲁⲣⲉ ⲗⲁⲍⲁⲣⲟⲥ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲙⲟⲩ ⲫⲏ ⲉⲧⲁ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲧⲟⲩⲛⲟⲥϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲑⲙⲱⲟⲩⲧ

Jesus then six days before the passover (lit. before six days of the passover) came to Bethany, the place in which Lazarus was (imperf.), who died, whom Jesus raised from the dead.

Ο Ιησους λοιπον προ εξ ημερων του πασχα ηλθεν εις Βηθανιαν, οπου ητο ο Λαζαρος ο αποθανων, τον οποιον ανεστησεν εκ νεκρων.

فَصَنَعُوا لَهُ هُنَاكَ عَشَاءً. وَكَانَتْ مَرْثَا تَخْدِمُ، وَأَمَّا لِعَازَرُ فَكَانَ أَحَدَ الْمُتَّكِئِينَ مَعَهُ.

וַיַּעֲשׂוֹּ־לוֹ שָׁם מִשְׁתֶּה בָּעָרֶב וּמָרְתָא מְשָׁרֶתֶת וְלַעְזָר אֶחָד מִן־הַמְסֻבִּים אִתּוֹ׃

Ⲁⲩⲉⲣ ⲟⲩⲇⲓⲡⲛⲟⲛ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲣⲑⲁ ⲛⲁⲥϣⲉⲙϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲗⲁⲍⲁⲣⲟⲥ ⲛⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲡⲉ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲑⲣⲟⲧⲉⲃ ⲛⲉⲙⲁϥ

They made a supper for him in that place, and Martha was ministering, and Lazarus was one of them who sat at meat with him.

Και εκαμαν εις αυτον δειπνον εκει, και η Μαρθα υπηρετει· ο δε Λαζαρος ητο εις εκ των συγκαθημενων μετ' αυτου.

فَأَخَذَتْ مَرْيَمُ مَنًا مِنْ طِيبِ نَارِدِينٍ خَالِصٍ كَثِيرِ الثَّمَنِ، وَدَهَنَتْ قَدَمَيْ يَسُوعَ، وَمَسَحَتْ قَدَمَيْهِ بِشَعْرِهَا، فَامْتَلأَ الْبَيْتُ مِنْ رَائِحَةِ الطِّيبِ.

וַתִּקַּח מִרְיָם מִרְקַחַת נֵרְדְּ זַךְ וְיָקָר מְאֹד לִטְרָא אַחַת מִשְׁקָלָהּ וַתָּסָךְ אֶת־רַגְלֵי יֵשׁוּעַ וַתְּגַנֵּב אֶת־רַגְלָיו בְּשַׂעֲרוֹתֶיהָ וְהַבַּיִת יִמָּלֵא רֵיחַ הַמִּרְקָחַת׃

Ⲙⲁⲣⲓⲁ ⲟⲩⲛ ⲁⲥϭⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲗⲓⲧⲣⲁ ⲛ̀ⲥⲟϫⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲛⲁⲣⲇⲟⲥ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲧⲓⲕⲏ ⲉ̀ⲛⲁϣⲉ ⲛ̀ⲥⲟⲩⲉⲛϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥⲑⲱϩⲥ ⲛ̀ⲛⲉⲛϭⲁⲗⲁⲩϫ ⲛ̀Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϥⲟⲧⲟⲩ ⲙ̀ⲡϥⲱⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲉⲥⲁⲫⲉ ⲁ ⲡⲓⲏⲓ ⲇⲉ ⲙⲟϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲑⲟⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲟϫⲉⲛ

Mary then took a pound of ointment of pistic nard, being of great price, and she anointed (the) feet of Jesus with it, and she wiped them with (the) hair of her head; and the house was filled with (lit. from) the odour of the ointment.

Τοτε η Μαρια, λαβουσα μιαν λιτραν μυρου ναρδου καθαρας πολυτιμου, ηλειψε τους ποδας του Ιησου και με τας τριχας αυτης εσπογγισε τους ποδας αυτου· η δε οικια επλησθη εκ της οσμης του μυρου.

فَقَالَ وَاحِدٌ مِنْ تَلاَمِيذِهِ، وَهُوَ يَهُوذَا سِمْعَانُ الإِسْخَرْيُوطِيُّ، الْمُزْمِعُ أَنْ يُسَلِّمَهُ:

וַיֹּאמֶר אֶחָד מִתַּלְמִידָיו הוּא יְהוּדָה בֶּן־שִׁמְעוֹן אִישׁ קְרִיּוֹת אֲשֶׁר יִמְסֹר אֹתוֹ׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲇⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲉⲧⲉ ⲓⲟⲩⲇⲁⲥ ⲡⲉ ⲡⲓⲥⲕⲁⲣⲓⲱⲧⲏⲥ ⲫⲏ ⲉ̀ⲛⲁϥⲛⲁⲧⲏⲓϥ

But one of his disciples, who was (lit. is) Judas (the) Iscariot, who was to deliver him (up), said:

Λεγει λοιπον εις εκ των μαθητων αυτου, ο Ιουδας Σιμωνος ο Ισκαριωτης, οστις εμελλε να παραδωση αυτον·

«لِمَاذَا لَمْ يُبَعْ هَذَا الطِّيبُ بِثَلاَثَمِئَةِ دِينَارٍ وَيُعْطَ لِلْفُقَرَاءِ؟»

מַדּוּעַ לֹא־נִמְכְּרָה הַמִּרְקַחַת בִּשְׁלֹשׁ מֵאוֹת דִּינָר וְנִתַּן לָעֲנִיִּים׃

Ϫⲉ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲡⲁⲓⲥⲟϫⲉⲛ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲧⲏⲓϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲁ ⲧ̅ ⲛ̀ⲥⲁⲑⲉⲣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲓϩⲏⲕⲓ

Wherefore was not this ointment sold for three hundred staters, and they be given to the poor?'

Δια τι τουτο το μυρον δεν επωληθη τριακοσια δηναρια και εδοθη εις τους πτωχους;

قَالَ هَذَا لَيْسَ لأَنَّهُ كَانَ يُبَالِي بِالْفُقَرَاءِ، بَلْ لأَنَّهُ كَانَ سَارِقًا، وَكَانَ الصُّنْدُوقُ عِنْدَهُ، وَكَانَ يَحْمِلُ مَا يُلْقَى فِيهِ.

וְהוּא לֹא־דִּבֶּר זֹאת מֵחֶמְלָתוֹ עַל־הָעֲנִיִּים כִּי גַנָּב הָיָה וְכִיס הַכֶּסֶף בְּיָדוֹ וְנָשָׁא מֵאֲשֶׁר יָשִׂימוּ בוֹ׃

Ⲫⲁⲓ ⲇⲉ ⲁϥϫⲟϥ ⲟⲩⲭ ⲟⲧⲓ ϫⲉ ⲥⲉⲣⲙⲉⲗⲓⲛ ⲛⲁϥ ϧⲁ ⲛⲓϩⲏⲕⲓ ⲁⲗⲗⲁ ϫⲉ ⲛⲉ ⲟⲩⲣⲉϥϭⲓⲟⲩⲓ̀ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲓⲅⲗⲱⲥⲟⲕⲟⲙⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲛⲏ ⲉ̀ϣⲁϥϩⲓⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛⲉϣⲁϥⲧⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ

Now he said this, not because he cared about the poor; but because he was a thief, and having the bag he was carrying the things which he used to throw into it.

Ειπε δε τουτο ουχι διοτι εμελεν αυτον περι των πτωχων, αλλα διοτι ητο κλεπτης και ειχε το γλωσσοκομον και εβασταζε τα βαλλομενα εις αυτο.

فَقَالَ يَسُوعُ: «اتْرُكُوهَا! إِنَّهَا لِيَوْمِ تَكْفِينِي قَدْ حَفِظَتْهُ،

וַיֹּאמֶר יֵשׁוּעַ הַנֵּיחָה־לָּה לְיּוֹם קְבוּרָתִי צָפְנָה זֹּאת׃

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲛ ϫⲉ ⲭⲁⲥ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲥⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲉ̀ⲡⲉ̀ϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲁⲕⲱⲥ

Jesus then said: Permit her that she may keep it to (the) day of my embalming.

Ειπε λοιπον ο Ιησους· Αφες αυτην, εις την ημεραν του ενταφιασμου μου εφυλαξεν αυτο.

لأَنَّ الْفُقَرَاءَ مَعَكُمْ فِي كُلِّ حِينٍ، وَأَمَّا أَنَا فَلَسْتُ مَعَكُمْ فِي كُلِّ حِينٍ».

כִּי הָעֲנִיִּים תָּמִיד עִמָּכֶם וַאֲנִי אֵינֶנִּי תָמִיד עִמָּכֶם׃

Ⲛⲓϩⲏⲕⲓ ⲅⲁⲣ ⲥⲉⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲥⲏⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲇⲉ ϯⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ ⲁⲛ ⲛ̀ⲥⲏⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ

For the poor are with you always, but I am not with you always.'

Διοτι τους πτωχους παντοτε εχετε μεθ' εαυτων, εμε ομως παντοτε δεν εχετε.

فَعَلِمَ جَمْعٌ كَثِيرٌ مِنَ الْيَهُودِ أَنَّهُ هُنَاكَ، فَجَاءُوا لَيْسَ لأَجْلِ يَسُوعَ فَقَطْ، بَلْ لِيَنْظُرُوا أَيْضًا لِعَازَرَ الَّذِي أَقَامَهُ مِنَ الأَمْوَاتِ.

וַיִּשְׁמְעוּ עַם־רַב בִּיהוּדָה כִּי־הוּא שָׁם וַיָּבֹאוּ לֹא־בַעֲבוּר יֵשׁוּעַ לְבַדּוֹ כִּי גַם־לִרְאוֹת אֶת־לַעְזָר אֲשֶׁר הֱעִירוֹ מֵעִם הַמֵּתִים׃

Ⲁⲩⲉⲙⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲉϥⲟϣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ϫⲉ ϥⲭⲏ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲓ̀ ⲉⲑⲃⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲁⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⲛⲉⲙ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲕⲉⲗⲁⲍⲁⲣⲟⲥ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲧⲟⲩⲛⲟⲥϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲑⲙⲱⲟⲩⲧ

And a great multitude of the Jews knew that he is there; and they came not because of Jesus alone, but besides because of Lazarus also, that they might see him whom he raised from the dead.

Εμαθε δε οχλος πολυς εκ των Ιουδαιων οτι ειναι εκει, και ηλθον ουχι δια τον Ιησουν μονον, αλλα δια να ιδωσι και τον Λαζαρον, τον οποιον ανεστησεν εκ νεκρων.

فَتَشَاوَرَ رُؤَسَاءُ الْكَهَنَةِ لِيَقْتُلُوا لِعَازَرَ أَيْضًا،

וְרָאשֵׁי הַכֹּהֲנִים הִתְיָעָצוּ לַהֲרֹג אֶת־לַעְזָר׃

Ⲁⲩⲉⲣⲟⲩⲥⲟϭⲛⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲁⲣⲭⲓⲉⲣⲉⲩⲥ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲥⲉϧⲱⲧⲉⲃ ⲙ̀ⲡⲕⲉⲗⲁⲍⲁⲣⲟⲥ

But the chief priests took counsel that they might kill Lazarus also;

Συνεβουλευθησαν δε οι αρχιερεις, δια να θανατωσωσι και τον Λαζαρον,

لأَنَّ كَثِيرِينَ مِنَ الْيَهُودِ كَانُوا بِسَبَبِهِ يَذْهَبُونَ وَيُؤْمِنُونَ بِيَسُوعَ.

כִּי בִגְלָלוֹ בָּאוּ שָׁמָּה רַבִּים מִן־הַיְּהוּדִים וַיַּאֲמִינוּ בְּיֵשׁוּעַ׃

Ϫⲉ ⲉⲑⲃⲏⲧϥ ⲛⲁⲣⲉ ⲟⲩⲙⲏϣ ϩⲏⲗ ⲡⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲛⲁϩϯ ⲡⲉ ⲉ̀Ⲓⲏ̅ⲥ̅

because many of the Jews were departing because of him, and were believing Jesus.

διοτι πολλοι εκ των Ιουδαιων δι' αυτον υπηγαινον και επιστευον εις τον Ιησουν.

الدخول إلى أورشليم

وَفِي الْغَدِ سَمِعَ الْجَمْعُ الْكَثِيرُ الَّذِي جَاءَ إِلَى الْعِيدِ أَنَّ يَسُوعَ آتٍ إِلَى أُورُشَلِيمَ،

וַיְהִי מִמָּחֳרָת כִּשְׁמוֹעַ הָמוֹן רָב אֲשֶׁר בָּאוּ לָחֹג הֶחָג כִּי־יָבֹא יֵשׁוּעַ יְרוּשָׁלָיִם׃

Ⲡⲉϥⲣⲁⲥϯ ⲇⲉ ⲡⲓⲙⲏϣ ⲉⲧⲟϣ ⲉⲧⲁⲩⲓ̀ ⲉ̀ⲡϣⲁⲓ ⲉⲧⲁⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲓⲗ̅ⲏ̅ⲙ̅

And on the (lit. his) morrow, the great multitude who came to (the) feast, having heard that Jesus cometh up to Jerusalem,

Τη επαυριον οχλος πολυς ο ελθων εις την εορτην, ακουσαντες οτι ερχεται ο Ιησους εις Ιεροσολυμα,

فَأَخَذُوا سُعُوفَ النَّخْلِ وَخَرَجُوا لِلِقَائِهِ، وَكَانُوا يَصْرُخُونَ: «أُوصَنَّا! مُبَارَكٌ الآتِي بِاسْمِ الرَّبِّ! مَلِكُ إِسْرَائِيلَ!»

וַיִּקְחוּ בְיָדָם כַּפּוֹת תְּמָרִים וַיֵּצְאוּ לִקְרָאתוֹ וַיָּרִיעוּ לֵאמֹר הוֹשַׂע־נָא בָּרוּךְ הַבָּא בְּשֵׁם יְהוָֹה מֶלֶךְ יִשְׂרָאֵל׃

Ⲁⲩϭⲓ ⲛ̀ϩⲁⲛⲃⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲃⲉⲛⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ϩⲣⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲱϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲱⲥⲁⲛⲛⲁ ϥⲥⲙⲁⲣⲱⲟⲩⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲏⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲫⲣⲁⲛ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅

took branches from palm-trees, and met him, and were crying out, saying: Osanna, blessed is he who cometh in (the) name of the Lord, and (the) king of Israel.'

ελαβον τα βαια των φοινικων και εξηλθον εις υπαντησιν αυτου και εκραζον· Ωσαννα, ευλογημενος ο ερχομενος εν ονοματι Κυριου, ο βασιλευς του Ισραηλ.

وَوَجَدَ يَسُوعُ جَحْشًا فَجَلَسَ عَلَيْهِ كَمَا هُوَ مَكْتُوبٌ:

וַיִּמְצָא יֵשׁוּעַ עַיִר אֶחָד וַיִּרְכַּב עָלָיו כַּכָּתוּב׃

Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲇⲉ ⲉⲧⲁϥϫⲓⲙⲓ ⲛ̅ⲟⲩⲉⲱ ⲁϥⲁⲗⲏⲓ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲥϧⲏⲟⲩⲧ

And Jesus having found an ass, mounted it, according as it is written:

Ευρων δε ο Ιησους οναριον, εκαθησεν επ' αυτο, καθως ειναι γεγραμμενον·

«لاَ تَخَافِي يَا ابْنَةَ صِهْيَوْنَ. هُوَذَا مَلِكُكِ يَأْتِي جَالِسًا عَلَى جَحْشٍ أَتَانٍ».

אַל־תִּרְאִי בַּת־צִיּוֹן הִנֵּה מַלְכֵּךְ יָבוֹא לָךְ רֹכֵב עַל־עַיִר בֶּן־אֲתֹנוֹת׃

Ϫⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲣⲉⲣϩⲟϯ ⲧϣⲉⲣⲓ ⲛ̀ⲥⲓⲱⲛ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲓⲥ ⲡⲉⲟⲩⲣⲟ ϥⲛⲏⲟⲩ ⲉϥⲧⲁⲗⲏⲟⲩⲧ ⲉ̀ⲟⲩⲥⲏϫ ⲡϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲉⲱ

Fear not, Daughter of Sion; behold, thy King cometh mounted on a colt (the) foal (]it. son) of an ass.'

Μη φοβου, θυγατερ Σιων· ιδου, ο βασιλευς σου ερχεται καθημενος επι πωλου ονου.

وَهَذِهِ الأُمُورُ لَمْ يَفْهَمْهَا تَلاَمِيذُهُ أَوَّلًا، وَلكِنْ لَمَّا تَمَجَّدَ يَسُوعُ، حِينَئِذٍ تَذَكَّرُوا أَنَّ هَذِهِ كَانَتْ مَكْتُوبَةً عَنْهُ، وَأَنَّهُمْ صَنَعُوا هَذِهِ لَهُ.

וְתַלְמִידָיו לֹא־הֵבִינוּ בָּרִאשׁוֹנָה כָל־זֹאת אַךְ אַחֲרֵי אֲשֶׁר נִתְפָּאַר יֵשׁוּעַ זָכְרוּ כִּי־כֵן כָּתוּב עָלָיו וְכֵן גַּם־עָשׂוּ לוֹ׃

Ⲛⲁⲓ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲉ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲉⲙⲓ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ϣⲟⲣⲡ ⲁⲗⲗⲁ ϩⲟⲧⲉ ⲉⲧⲁϥϭⲓⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲧⲟⲧⲉ ⲁⲩⲉⲣⲫⲙⲉⲩⲓ̀ ϫⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲉⲧⲁⲩⲁⲓⲧⲟⲩ ⲛⲁϥ

And these (things) his disciples knew not at first: but when Jesus was glorified, then they remembered that they did these (things) to him.

Ταυτα ομως δεν ενοησαν οι μαθηται αυτου κατ' αρχας, αλλ' οτε εδοξασθη ο Ιησους, τοτε ενεθυμηθησαν οτι ταυτα ησαν γεγραμμενα δι ' αυτον, και ταυτα εκαμον εις αυτον.

وَكَانَ الْجَمْعُ الَّذِي مَعَهُ يَشْهَدُ أَنَّهُ دَعَا لِعَازَرَ مِنَ الْقَبْرِ وَأَقَامَهُ مِنَ الأَمْوَاتِ.

וַיָּעִידוּ הָרַבִּים אֲשֶׁר הָיוּ אֶצְלוֹ בְּקָרְאוֹ אֶל־לַעְזָר לָצֵאת מִן־הַקָּבֶר וַיָּעַר אֹתוֹ מֵעִם הַמֵּתִים׃

Ⲛⲁϥⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ⲟⲩⲛ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲙⲏϣ ⲉ̀ⲛⲁϥⲛⲉⲙⲁϥ ϫⲉ ⲁϥⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲗⲁⲍⲁⲣⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙϩⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲟⲩⲛⲟⲥϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲑⲙⲱⲟⲩⲧ

The multitude then, which was (imperf.) with him, was bearing witness, that he called Lazarus from the sepulchre, and raised him from the dead.

Εμαρτυρει λοιπον ο οχλος, ο ων μετ' αυτου οτε εφωναξε τον Λαζαρον εκ του μνημειου και ανεστησεν αυτον εκ νεκρων.

لِهَذَا أَيْضًا لاَقَاهُ الْجَمْعُ، لأَنَّهُمْ سَمِعُوا أَنَّهُ كَانَ قَدْ صَنَعَ هَذِهِ الآيَةَ.

על־כֵּן הֲמוֹן הָעָם יָצָא לִקְרָאתוֹ כִּי שָׁמְעוּ אֲשֶׁר עָשָׂה אֶת־הָאוֹת הַזֶּה׃

Ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲁⲓ ⲛⲁⲩⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁⲣⲟϥ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲙⲏϣ ϫⲉ ⲁⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ϫⲉ ⲁϥⲉⲣ ⲡⲁⲓⲙⲏⲓⲛⲓ

Therefore the multitudes were coming forth to him, because they heard that he did this sign.

Δια τουτο και υπηντησεν αυτον ο οχλος, διοτι ηκουσεν οτι εκαμε το θαυμα τουτο.

فَقَالَ الْفَرِّيسِيُّونَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ: «انْظُرُوا! إِنَّكُمْ لَا تَنْفَعُونَ شَيْئًا! هُوَذَا الْعَالَمُ قَدْ ذَهَبَ وَرَاءَهُ!»

וְהַפְּרוּשִׁים דִּבְּרוּ אִישׁ אֶת־אָחִיו לֵאמֹר הַרְּאִיתֶם כִּי הוֹעֵיל לֹא תוֹעִילוּ הִנֵּה כָל־הָעוֹלָם נִמְשַׁךְ אַחֲרָיו׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲛⲓⲫⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲉⲣⲏⲟⲩ ϫⲉ ⲧⲉⲛⲛⲁⲩ ϫⲉ ⲧⲉⲛⲛⲁϫⲉⲙϩⲏⲟⲩ ⲛ̀ϩⲗⲓ ⲁⲛ ⲓⲥ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲥⲁⲙⲉⲛϩⲏϥ

The Pharisees then said to one another: We see that we shall (lit. will) not gain anything; lo, the whole world went after (lit. behind) him.'

Οι Φαρισαιοι λοιπον ειπον προς αλληλους· Βλεπετε οτι δεν ωφελειτε ουδεν; ιδου, ο κοσμος οπισω αυτου υπηγεν.

يسوع ينبئ بموته

وَكَانَ أُنَاسٌ يُونَانِيُّونَ مِنَ الَّذِينَ صَعِدُوا لِيَسْجُدُوا فِي الْعِيدِ.

וּבְתוֹךְ הָעֹלִים לְהִשְׁתַּחֲוֹת בֶּחָג אֲנָשִׁים יְוָנִים׃

Ⲛⲉ ⲟⲩⲟⲛ ϩⲁⲛⲟⲩⲉⲓⲛⲓⲛ ⲇⲉ ⲡⲉ ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲑⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲡϣⲁⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲟⲩⲱϣⲧ

Now there were Greeks of them who came up to (the) feast that they might worship.

Ησαν δε τινες Ελληνες μεταξυ των αναβαινοντων δια να προσκυνησωσιν εν τη εορτη.

فَتَقَدَّمَ هَؤُلاَءِ إِلَى فِيلُبُّسَ الَّذِي مِنْ بَيْتِ صَيْدَا الْجَلِيلِ، وَسَأَلُوهُ قَائِلِينَ: «يَا سَيِّدُ، نُرِيدُ أَنْ نَرَى يَسُوعَ»

וַיִּקְרְבוּ אֶל־פִּילִפּוֹס אִישׁ בֵּית־צַיְדָה אֲשֶׁר בְּאֲרֶץ הַגָּלִיל וַיִּשְׁאֲלוּ מִמֶּנּוּ לֵאמֹר אֲדֹנִי חָפַצְנוּ לִרְאוֹת אֶת־יֵשׁוּעַ׃

Ⲛⲁⲓ ⲟⲩⲛ ⲛⲁⲩⲓ̀ ϩⲁ ⲫⲓⲗⲓⲡⲡⲟⲥ ⲡⲓⲣⲉⲙⲃⲏⲑⲥⲁⲓⲇⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲅⲁⲗⲓⲗⲉⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩϯϩⲟ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲡⲉ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲡⲉⲛ⳪̅ ⲧⲉⲛⲟⲩⲱϣ ⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀Ⲓⲏ̅ⲥ̅

These then were coming to Philip the man of Bethsaida of Galilee, and they were beseeching him, saying: Our Lord, we wish to see Jesus.'

Ουτοι λοιπον ηλθον προς τον Φιλιππον τον απο Βηθσαιδα της Γαλιλαιας, και παρεκαλουν αυτον, λεγοντες· Κυριε, θελομεν να ιδωμεν τον Ιησουν.

فَأَتَى فِيلُبُّسُ وَقَالَ لأَنْدَرَاوُسَ، ثُمَّ قَالَ أَنْدَرَاوُسُ وَفِيلُبُّسُ لِيَسُوعَ.

וַיָּבֹא פִילִפּוֹס וַיַּגֵּד אֶל־אַנְדְּרָי וְאַנְדְּרַי וּפִּילִפּוּס הִגִּידוּ אֶל־יֵשׁוּעַ׃

Ⲁϥⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲓⲗⲓⲡⲡⲟⲥ ⲁϥϫⲟⲥ ⲛ̀ⲁⲛⲇⲣⲉⲁⲥ ⲁⲛⲇⲣⲉⲁⲥ ⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲫⲓⲗⲓⲡⲡⲟⲥ ⲁⲩⲓ̀ ⲁⲩϫⲟⲥ ⲛ̀Ⲓⲏ̅ⲥ̅

Philip came, he said (it) to Andrew; Andrew again and Philip came, they said (it) to Jesus.

Ερχεται ο Φιλιππος και λεγει προς τον Ανδρεαν, και παλιν ο Ανδρεας και ο Φιλιππος λεγουσι προς τον Ιησουν.

وَأَمَّا يَسُوعُ فَأَجَابَهُمَا قِائِلًا: «قَدْ أَتَتِ السَّاعَةُ لِيَتَمَجَّدَ ابْنُ الإِنْسَانِ.

וַיַּעַן אוֹתָם יֵשׁוּעַ וַיֹּאמַר בָּאָה הַשָּׁעָה שֶׁיִּפֹאַר בֶּן־הָאָדָם׃

Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲇⲉ ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲁⲥⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲟⲩⲛⲟⲩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲱⲙⲓ ϭⲓⲱⲟⲩ

And Jesus answered, he said to them: 'The hour came that (the) Son of (the) man should be glorified.

Ο δε Ιησους απεκριθη προς αυτους λεγων· Ηλθεν η ωρα δια να δοξασθη ο Υιος του ανθρωπου.

اَلْحَقَّ الْحَقَّ أَقُولُ لَكُمْ: إِنْ لَمْ تَقَعْ حَبَّةُ الْحِنْطَةِ فِي الأَرْضِ وَتَمُتْ فَهِيَ تَبْقَى وَحْدَهَا. وَلكِنْ إِنْ مَاتَتْ تَأْتِي بِثَمَرٍ كَثِيرٍ.

אָמֵן אָמֵן אֲנִי אֹמֵר לָכֶם אִם לֹא־תִפֹּל הַחִטָּה אֶל־תּוֹךְ הָאֲדָמָה וּמֵתָה תִּשָּׁאֵר לְבַדָּה וְכַאֲשֶׁר מֵתָה תַּעֲשֶׂה פְּרִי הַרְבֵּה׃

Ⲁⲙⲏⲛ ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲁⲣⲉϣⲧⲉⲙ ϯⲛⲁⲫⲣⲓ ⲛ̀ⲥⲟⲩⲟ ϩⲉⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲥⲙⲟⲩ ⲛ̀ⲑⲟⲥ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧⲥ ⲉ̀ϣⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲥϣⲁⲛⲙⲟⲩ ϣⲁⲥⲉⲛ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲛ̀ⲟⲩⲧⲁϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

Verily, verily, I say to you, that unless the grain of wheat fall upon the earth and die, it abideth alone: but if it should die, it bringeth forth much fruit.

Αληθως, αληθως σας λεγω, Εαν ο κοκκος του σιτου δεν πεση εις την γην και αποθανη, αυτος μονος μενει· εαν ομως αποθανη, πολυν καρπον φερει.

مَنْ يُحِبُّ نَفْسَهُ يُهْلِكُهَا، وَمَنْ يُبْغِضُ نَفْسَهُ فِي هَذَا الْعَالَمِ يَحْفَظُهَا إِلَى حَيَاةٍ أَبَدِيَّةٍ.

הָאֹהֵב אֶת־נַפְשׁוֹ יְאַבְּדֶנָּה וְהַשׂנֵא אֶת־נַפְשׁוֹ בָּעוֹלָם הַזֶּה יִנְצְרֶהָ לְחַיֵּי נֶצַח׃

Ⲫⲏ ⲉⲑⲙⲉⲓ ⲛ̀ⲧⲉϥⲯⲩⲭⲏ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲕⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧⲙⲟⲥϯ ⲛ̀ⲧⲉϥⲯⲩⲭⲏ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲉϥⲉ̀ⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲣⲟⲥ ⲉⲩⲱⲛϧ ⲛ̀ⲉ̀ⲛⲉϩ

He who loveth his life (lit. soul) shall lose it; and he who hateth his life (lit. soul) in this world shall keep it to eternal life.

Οστις αγαπα την ψυχην αυτου, θελει απολεση αυτην, και οστις μισει την ψυχην αυτου εν τω κοσμω τουτω, εις ζωην αιωνιον θελει φυλαξει αυτην.

إِنْ كَانَ أَحَدٌ يَخْدِمُنِي فَلْيَتْبَعْنِي، وَحَيْثُ أَكُونُ أَنَا هُنَاكَ أَيْضًا يَكُونُ خَادِمِي. وَإِنْ كَانَ أَحَدٌ يَخْدِمُنِي يُكْرِمُهُ الآبُ.

וְאִישׁ כִּי חָפֵץ לְשָׁרֲתֵנִי יֵלֵךְ אַחֲרָי וּבַאֲשֶׁר אֶהְיֶה שָׁם יִהְיֶה גַּם־מְשָׁרֲתִי וַאֲשֶׁר יְשָׁרֲתֵנִי יְכַבְּדֶנּוּ אָבִי׃

Ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁϣⲉⲙϣⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲙⲁⲣⲉϥⲟⲩⲁϩϥ ⲛ̀ⲥⲱⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲙⲁ ⲉ̀ϯϣⲟⲡ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛⲉⲙⲏⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲁⲣⲉϥϣⲉⲙϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁⲉⲣⲣⲉϥϣⲉⲙϣⲓ ⲛⲏⲓ ϥⲛⲁⲉⲣⲧⲓⲙⲁⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲁⲓⲱⲧ

He who will minister to me, let him follow me; and (the) place in which I am, there shall be with me my minister; and he who will be minister to me, my Father will honour him.

Εαν εμε υπηρετη τις, εμε ας ακολουθη, και οπου ειμαι εγω, εκει θελει εισθαι και ο υπηρετης ο εμος· και εαν τις εμε υπηρετη, θελει τιμησει αυτον ο Πατηρ.

اَلآنَ نَفْسِي قَدِ اضْطَرَبَتْ. وَمَاذَا أَقُولُ؟ أَيُّهَا الآبُ نَجِّنِي مِنْ هَذِهِ السَّاعَةِ؟ وَلكِنْ لأَجْلِ هَذَا أَتَيْتُ إِلَى هَذِهِ السَّاعَةِ،

עַתָּה נִבְהֲלָה נַפְשִׁי וּמַה אֹמַר הַצִּילֵנִי אָבִי מִן־הַשָּׁעָה הַזֹּאת אַךְ עַל־כֵּן הִגַּעְתִּי לַשָּׁעָה הַזֹּאת׃

Ϯⲛⲟⲩ ⲁ ⲧⲁⲯⲩⲭⲏ ϣⲑⲟⲣⲧⲉⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩ ⲡⲉϯⲛⲁϫⲟϥ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲛⲁϩⲙⲉⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲁⲓⲟⲩⲛⲟⲩ ⲁⲗⲗⲁ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲁⲓ ⲁⲓⲓ̀ ⲉ̀ⲧⲁⲓⲟⲩⲛⲟⲩ

Now was my soul troubled; and what shall (lit. will) I say? my Father save me from this hour; but therefore came I to this hour.

Τωρα η ψυχη μου ειναι τεταραγμενη· και τι να ειπω; Πατερ, σωσον με εκ της ωρας ταυτης. Αλλα δια τουτο ηλθον εις την ωραν ταυτην.

أَيُّهَا الآبُ مَجِّدِ اسْمَكَ!» فَجَاءَ صَوْتٌ مِنَ السَّمَاءِ: «مَجَّدْتُ، وَأُمَجِّدُ أَيْضًا!»

אָבִי פָּאֵר אֶת־שְׁמֶךָ וַיֵּצֵא קוֹל מִן־הַשָּׁמַיִם אֹמֵר פֵּאַרְתִּי וַאֲפָאֵר עוֹד׃

Ⲫⲓⲱⲧ ⲙⲁⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲕϣⲏⲣⲓ ⲟⲩⲥⲙⲏ ⲁⲥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲉⲥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲓϯⲱⲟⲩ ⲡⲁⲗⲓⲛ ⲟⲛ ϯⲛⲁϯⲱⲟⲩ

Father, glorify thy Son.' A voice came from (the) heaven, saying: I glorified, again I will glorify.'

Πατερ, δοξασον σου το ονομα. Ηλθε λοιπον φωνη εκ του ουρανου· Και εδοξασα και παλιν θελω δοξασει.

فَالْجَمْعُ الَّذِي كَانَ وَاقِفًا وَسَمِعَ، قَالَ: «قَدْ حَدَثَ رَعْدٌ!» وَآخَرُونَ قَالُوا: «قَدْ كَلَّمَهُ مَلاَكٌ!»

וְהָעָם הָעֹמְדִים שָׁמָּה שָׁמְעוּ וַיֹּאמְרוּ רַעַם נִשְׁמָע וַאֲחֵרִים אָמְרוּ מַלְאָךְ דִּבֶּר אִתּוֹ׃

Ⲡⲓⲙⲏϣ ⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲛⲁϥⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ⲉⲧⲁⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛⲁⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩϧⲁⲣⲁⲃⲁⲓ ⲡⲉⲧⲁⲥϣⲱⲡⲓ ϩⲁⲛⲕⲉⲭⲱⲟⲩⲛⲓ ⲇⲉ ⲛⲁⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲡⲉⲧⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲁϥ

The multitude then, which was standing (by), having heard were saying, that thunder happened. But others were saying, that an angel spake to him.

Ο οχλος λοιπον ο παρεστως και ακουσας ελεγεν οτι εγεινε βροντη· αλλοι ελεγον· Αγγελος ελαλησε προς αυτον.

أَجَابَ يَسُوعُ وقَالَ: «لَيْسَ مِنْ أَجْلِي صَارَ هَذَا الصَّوْتُ، بَلْ مِنْ أَجْلِكُمْ.

וַיַּעַן יֵשׁוּעַ וַיֹּאמַר לֹא הָיָה הַקּוֹל הַזֶּה לְמַעֲנִי כִּי אִם־לְמַעַנְכֶם׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲉⲧⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲁⲛ ⲉⲑⲃⲏⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲧⲁⲓⲥⲙⲏ ⲁⲗⲗⲁ ⲉⲑⲃⲉ ⲑⲏⲛⲟⲩ

Jesus answered and said: This voice happened not because of me, but because of you.

Απεκριθη ο Ιησους και ειπεν· Η φωνη αυτη δεν εγεινε δι' εμε, αλλα δια σας.

اَلآنَ دَيْنُونَةُ هَذَا الْعَالَمِ. اَلآنَ يُطْرَحُ رَئِيسُ هَذَا الْعَالَمِ خَارِجًا.

עַתָּה הָעוֹלָם הַזֶּה נִדּוֹן עַתָּה יֻשְׁלַךְ שַׂר הָעוֹלָם הַזֶּה חוּצָה׃

Ϯⲛⲟⲩ ⲡϩⲁⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲁⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ϯⲛⲟⲩ ⲡⲁⲣⲭⲱⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲁⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲉⲩⲉ̀ϩⲓⲧϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

Now (is the) judgement of this world; now shall (the) ruler of this world be cast out.

Τωρα ειναι κρισις του κοσμου τουτου, τωρα ο αρχων του κοσμου τουτου θελει εκβληθη εξω.

وَأَنَا إِنِ ارْتَفَعْتُ عَنِ الأَرْضِ أَجْذِبُ إِلَيَّ الْجَمِيعَ».

וַאֲנִי בְּהִנָּשְׂאִי מֵעַל־הָאָרֶץ אֶמְשֹׁךְ כֻּלָּם אֵלָי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϩⲱ ⲁⲓϣⲁⲛϭⲓⲥⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲉⲓⲉ̀ⲥⲉⲕ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉ̀ⲣⲟⲓ

And if I also should be lifted up from (the) earth, I shall draw every one to me.'

Και εγω εαν υψωθω εκ της γης, θελω ελκυσει παντας προς εμαυτον.

قَالَ هَذَا مُشِيرًا إِلَى أَيَّةِ مِيتَةٍ كَانَ مُزْمِعًا أَنْ يَمُوتَ.

וְזֹאת דִּבֶּר לִרְמוֹז אֵי־זֶה הַמָּוֶת אֲשֶׁר יָמוּת׃

Ⲫⲁⲓ ⲇⲉ ⲛⲁϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉϥϯⲙⲏⲓⲛⲓ ϫⲉ ϧⲉⲛ ⲁϣ ⲙ̀ⲙⲟⲩ ϥⲛⲁⲙⲟⲩ

But this he was saying, signifying with what death he will die.

Τουτο δε ελεγε, δεικνυων με ποιον θανατον εμελλε να αποθανη.

فَأَجَابَهُ الْجَمْعُ: «نَحْنُ سَمِعْنَا مِنَ النَّامُوسِ أَنَّ الْمَسِيحَ يَبْقَى إِلَى الأَبَدِ، فَكَيْفَ تَقُولُ أَنْتَ إِنَّهُ يَنْبَغِي أَنْ يَرْتَفِعَ ابْنُ الإِنْسَانِ؟ مَنْ هُوَ هَذَا ابْنُ الإِنْسَانِ؟»

וַיַּעֲנוּ אֹתוֹ הָעָם וַיֹּאמְרוּ אֲנַחְנוּ שָׁמַעְנוּ מִן הַתּוֹרָה כִּי הַמָּשִׁיחַ יִכּוֹן לְעוֹלָם וְאֵיךְ אָמַרְתָּ בֶּן־הָאָדָם צָרִיךְ לְהִנָּשֵׂא וּמִי בֶּן־הָאָדָם הַהוּא׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛⲁϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲙⲏϣ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲁⲛⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲛⲟⲙⲟⲥ ϫⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ϣⲟⲡ ϣⲁ ⲉ̀ⲛⲉϩ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲱⲥ ⲕϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ϫⲉ ϩⲱϯ ⲡⲉ ⲛ̀ⲧⲟⲩϭⲉⲥ ⲡϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲛⲓⲙ ⲡⲉ ⲡϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲱⲙⲓ

The multitude answered him, saying: We heard from the law that Christ abideth for ever; and how sayest thou that (the) Sou of (the) man must be lifted up? who is (the) Son of (the) man?

Απεκριθη προς αυτον ο οχλος· ημεις ηκουσαμεν εκ του νομου Οτι ο Χριστος μενει εις τον αιωνα, και πως συ λεγεις Οτι πρεπει να υψωθη ο Υιος του ανθρωπου; τις ειναι ουτος ο Υιος του ανθρωπου;

فَقَالَ لَهُمْ يَسُوعُ: «النُّورُ مَعَكُمْ زَمَانًا قَلِيلًا بَعْدُ، فَسِيرُوا مَا دَامَ لَكُمُ النُّورُ لِئَلاَّ يُدْرِكَكُمُ الظَّلاَمُ. وَالَّذِي يَسِيرُ فِي الظَّلاَمِ لَا يَعْلَمُ إِلَى أَيْنَ يَذْهَبُ.

וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם יֵשׁוּעַ אַךְ־לְמִצְעָר יִהְיֶה הָאוֹר עִמָּכֶם הִתְהַלְּכוּ בְּעוֹד לָכֶם הָאוֹר פֶּן־יְשׁוּפְכֶם חֹשֶׁךְ וְהַהֹלֵךְ בַּחֹשֶׁךְ לֹא יֵדַע אָנָה הוּא הֹלֵךְ׃

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲉⲧⲓ ⲕⲉⲕⲟⲩϫⲓ ⲛ̅ⲥⲏⲟⲩ ⲡⲓⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲙⲟϣⲓ ⲟⲩⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ϩⲱⲥ ⲡⲓⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲛ̅ⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̅ⲧⲉϣⲧⲉⲙ ⲡⲓⲭⲁⲕⲓ ⲧⲁϩⲉ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲑⲙⲟϣⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲭⲁⲕⲓ ϥⲉⲙⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⲁϥⲙⲟϣⲓ ⲉ̀ⲑⲱⲛ

Jesus said to them: Yet a little time (is) the light among you: walk then in the light, while ye have the light; that the darkness apprehend you not, because he who walketh in the darkness knoweth not whither he went.

Ειπε λοιπον προς αυτους ο Ιησους· Ετι ολιγον καιρον το φως ειναι μεθ' υμων· περιπατειτε ενοσω εχετε το φως, δια να μη σας καταφθαση το σκοτος· και οστις περιπατει εν τω σκοτει δεν εξευρει που υπαγει.

مَا دَامَ لَكُمُ النُّورُ آمِنُوا بِالنُّورِ لِتَصِيرُوا أَبْنَاءَ النُّورِ». تَكَلَّمَ يَسُوعُ بِهَذَا ثُمَّ مَضَى وَاخْتَفَى عَنْهُمْ.

בְּעוֹד לָכֶם הָאוֹר הַאֲמִינוּ בָאוֹר לְמַעַן תִּהְיוּ בְּנֵי הָאוֹר אֶת־הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה דִּבֶּר יֵשׁוּעַ וַיֵּלֶךְ וַיִּסָּתֵר מִפְּנֵיהֶם׃

Ϩⲱⲥ ⲡⲓⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲙⲟϣⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲣϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲛⲁⲓ ⲉⲧⲁϥϫⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲁϥⲭⲟⲡϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁⲣⲱⲟⲩ

While ye have the light, walk in the light, that ye may become sons of the light.' Jesus having said these (things) went, he hid himself from them.

Ενοσω εχετε το φως, πιστευετε εις το φως, δια να γεινητε υιοι του φωτος. Ταυτα ελαλησεν ο Ιησους, και απελθων εκρυφθη απ' αυτων.

اليهود يصرون على عدم إيمانهم

وَمَعَ أَنَّهُ كَانَ قَدْ صَنَعَ أَمَامَهُمْ آيَاتٍ هَذَا عَدَدُهَا، لَمْ يُؤْمِنُوا بِهِ،

רַבִּים הָאֹתוֹת אֲשֶׁר עָשָׂה לְעֵינֵיהֶם וּבְכָל־זֹאת לֹא הֶאֱמִינוּ בּוֹ׃

Ⲛⲁⲓⲙⲏϣ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲏⲓⲛⲓ ⲉⲧⲁϥⲁⲓⲧⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲙⲑⲟ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ

But having done so many (lit. these multitudes of) signs before them, they believed him not.

Αλλ' ενω εκαμε τοσα θαυματα εμπροσθεν αυτων, δεν επιστευον εις αυτον·

لِيَتِمَّ قَوْلُ إِشَعْيَاءَ النَّبِيِّ الَّذِي قَالَهُ: «يَا رَبُّ، مَنْ صَدَّقَ خَبَرَنَا؟ وَلِمَنِ اسْتُعْلِنَتْ ذِرَاعُ الرَّبِّ؟»

לְמַלֹּאת דְּבַר יְשַׁעְיָהוּ הַנָּבִיא אֲשֶׁר אָמָר יְהוָֹה מִי הֶאֱמִין לִשְׁמֻעָתֵנוּ וּזְרוֹעַ יְהוָֹה עַל־מִי נִגְלָתָה׃

Ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲏⲥⲁⲓⲁⲥ ⲡⲓⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥϫⲟϥ ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲛⲓⲙ ⲉⲧⲁϥⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲧⲉⲛⲥⲙⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲡϣⲱⲃϣ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉⲧⲁϥϭⲱⲣⲡ ⲉ̀ⲛⲓⲙ

That (the) word of Esaias the prophet might be fulfilled, which he said: Lord, who believed our voice? and to whom was revealed (the) arm of the Lord?'

δια να πληρωθη ο λογος του προφητου Ησαιου, τον οποιον ειπε· Κυριε, τις επιστευσεν εις το κηρυγμα ημων; και ο βραχιων του Κυριου εις τινα απεκαλυφθη;

لِهَذَا لَمْ يَقْدِرُوا أَنْ يُؤْمِنُوا. لأَنَّ إِشَعْيَاءَ قَالَ أَيْضًا:

עַל־כֵּן לֹא יָכְלוּ לְהַאֲמִין כִּי עוֹד אָמַר יְשַׁעְיָהוּ׃

Ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲁⲓ ⲛⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣϫⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲛⲁϩϯ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϫⲟⲥ ⲟⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲏⲥⲁⲓⲁⲥ

Therefore it was not possible for them to believe, and Esaias said again:

Δια τουτο δεν ηδυναντο να πιστευωσι διοτι παλιν ειπεν ο Ησαιας·

«قَدْ أَعْمَى عُيُونَهُمْ، وَأَغْلَظَ قُلُوبَهُمْ، لِئَلاَّ يُبْصِرُوا بِعُيُونِهِمْ، وَيَشْعُرُوا بِقُلُوبِهِمْ، وَيَرْجِعُوا فَأَشْفِيَهُمْ».

הֵשַׁע עֵינֵיהֶם וְהִשְׁמִין לְבָבָם פֶּן־יִרְאוּ בְּעֵינֵיהֶם וּלְבָבָם יָבִין וְשָׁבוּ וְרָפָאתִי לָהֶם׃

Ϫⲉ ⲁϥⲑⲱⲙ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃⲁⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲑⲱⲙ ⲙ̀ⲡⲟⲩϩⲏⲧ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣⲧⲉⲙⲛⲁⲩ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃⲁⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣⲧⲉⲙⲕⲁϯ ϧⲉⲛ ⲡⲟⲩϩⲏⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲕⲟⲧⲟⲩ ϩⲁⲣⲟⲓ ⲛ̀ⲧⲁⲧⲟⲩϫⲱⲟⲩ

He hardened their eyes, and hardened their heart; that they might not see with their eyes, and understand in their heart, and might return to me, that I might cure them.'

Ετυφλωσε τους οφθαλμους αυτων και εσκληρυνε την καρδιαν αυτων, δια να μη ιδωσι με τους οφθαλμους και νοησωσι με την καρδιαν και επιστρεψωσι, και ιατρευσω αυτους.

قَالَ إِشَعْيَاءُ هَذَا حِينَ رَأَى مَجْدَهُ وَتَكَلَّمَ عَنْهُ.

כָּזֹאת דִּבֶּר יְשַׁעְיָהוּ בִּרְאוֹתוֹ אֶת־תִּפְאַרְתּוֹ וַיִּנָּבֵא עָלָיו׃

Ⲛⲁⲓ ⲁϥϫⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲏⲥⲁⲓⲁⲥ ϫⲉ ⲁϥⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲫϯ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲉⲑⲃⲏⲧϥ

These (things) said Esaias, because he saw (the) glory of God, and spake concerning him.

Ταυτα ειπεν ο Ησαιας, οτε ειδε την δοξαν αυτου και ελαλησε περι αυτου.

وَلكِنْ مَعَ ذَلِكَ آمَنَ بِهِ كَثِيرُونَ مِنَ الرُّؤَسَاءِ أَيْضًا، غَيْرَ أَنَّهُمْ لِسَبَبِ الْفَرِّيسِيِّينَ لَمْ يَعْتَرِفُوا بِهِ، لِئَلاَّ يَصِيرُوا خَارِجَ الْمَجْمَعِ،

אוּלָם גַּם מִן־הַשָׂרִים הֶאֱמִינוּ־בוֹ רַבִּים אַךְ בִּגְלַל הַפְּרוּשִׁים לֹא הוֹדוּ לְמַעַן אֲשֶׁר־לֹא יְנֻדּוּ׃

Ⲟⲙⲱⲥ ⲙⲉⲛⲧⲟⲓ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲕⲉⲁⲣⲭⲱⲛ ⲁⲩⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲁⲗⲗⲁ ⲛⲁⲩⲟⲩⲱⲛϩ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲛⲓⲫⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ ϫⲉ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲁⲓⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲁⲡⲟⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲟⲥ

Nevertheless many of the rulers also believed him: but they were not confessing him because of the Pharisees, lest they should be put out of the synagogue:

Αλλ' ομως και εκ των αρχοντων πολλοι επιστευσαν εις αυτον, πλην δια τους Φαρισαιους δεν ωμολογουν, δια να μη γεινωσιν αποσυναγωγοι.

لأَنَّهُمْ أَحَبُّوا مَجْدَ النَّاسِ أَكْثَرَ مِنْ مَجْدِ اللهِ.

כִּי כְּבוֹד אֲנָשִׁים חָבִיב עֲלֵיהֶם מִכְּבוֹד הָאֱלֹהִים׃

Ⲁⲩⲙⲉⲛⲣⲉ ⲡⲱⲟⲩ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲙⲁⲗⲗⲟⲛ ⲉ̀ϩⲟⲧⲉ ⲡⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲫϯ

for they loved (the) glory of [the] men rather than (the) glory of God.

Διοτι ηγαπησαν την δοξαν των ανθρωπων μαλλον παρα την δοξαν του Θεου.

فَنَادَى يَسُوعُ وَقَالَ: «الَّذِي يُؤْمِنُ بِي، لَيْسَ يُؤْمِنُ بِي بَلْ بِالَّذِي أَرْسَلَنِي.

וַיִּקְרָא יֵשׁוּעַ וַיֹּאמַר הַמַּאֲמִין בִּי לֹא־בִי הוּא מַאֲמִין כִּי אִם־בַּשֹּׁלֵחַ אֹתִי׃

Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲇⲉ ⲁϥⲱϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲁϥⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲁⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⲁϥⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟⲓ

And Jesus cried out and said: He who believeth me, believeth not me, but he believed him who sent me.

Ο δε Ιησους εκραξε και ειπεν· Ο πιστευων εις εμε δεν πιστευει εις εμε, αλλ' εις τον πεμψαντα με,

وَالَّذِي يَرَانِي يَرَى الَّذِي أَرْسَلَنِي.

וְהָרֹאֶה אֹתִי הוּא רֹאֶה אֶת־שֹׁלְחִי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲁϥⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟⲓ

And he who seeth me seeth him who sent me.

και ο θεωρων εμε θεωρει τον πεμψαντα με.

أَنَا قَدْ جِئْتُ نُورًا إِلَى الْعَالَمِ، حَتَّى كُلُّ مَنْ يُؤْمِنُ بِي لَا يَمْكُثُ فِي الظُّلْمَةِ.

אֲנִי בָאתִי אֶל־הָעוֹלָם לִהְיוֹת אוֹר לְמַעַן כָּל־הַמּאֲמִין בִּי לֹא יֵשֵׁב בַּחשֶׁךְ׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲁⲓⲓ̀ ⲉⲩⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ϩⲓⲛⲁ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲑⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲧⲉⲙⲟϩⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲭⲁⲕⲓ

I came for a light of the world, that every one who believeth in me might not stay in (the) darkness.

Εγω ηλθον φως εις τον κοσμον, δια να μη μεινη εν τω σκοτει πας ο πιστευων εις εμε.

وَإِنْ سَمِعَ أَحَدٌ كَلاَمِي وَلَمْ يُؤْمِنْ فَأَنَا لَا أَدِينُهُ، لأَنِّي لَمْ آتِ لأَدِينَ الْعَالَمَ بَلْ لأُخَلِّصَ الْعَالَمَ.

וְהַשֹּׁמֵעַ אֶת־דְּבָרַי וְלֹא יִשְׁמְרֵם אֲנִי לֹא אֶשְׁפֹּט אֹתוֹ כִּי לֹא־בָאתִי לִשְׁפֹּט אֶת־הָעוֹלָם כִּי אִם־לְהוֹשִׁיעַ אֶת־הָעוֹלָם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲛⲁⲥⲁϫⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲧⲉⲙⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲁⲛ ⲉⲑⲛⲁϯϩⲁⲡ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛⲉⲧⲁⲓⲓ̀ ⲅⲁⲣ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲁϯϩⲁⲡ ⲉ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲁⲗⲗⲁ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲁⲛⲟϩⲉⲙ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ

And he who will hear my words, and will keep them not, I am not (he) who will judge him; for I came not that I might judge the world, but that I might save the world.

Και εαν τις ακουση τους λογους μου και δεν πιστευση, εγω δεν κρινω αυτον· διοτι δεν ηλθον δια να κρινω τον κοσμον, αλλα δια να σωσω τον κοσμον.

مَنْ رَذَلَنِي وَلَمْ يَقْبَلْ كَلاَمِي فَلَهُ مَنْ يَدِينُهُ. اَلْكَلاَمُ الَّذِي تَكَلَّمْتُ بِهِ هُوَ يَدِينُهُ فِي الْيَوْمِ الأَخِيرِ،

וְאִישׁ אֲשֶׁר יִבְזֵנִי וְלֹא יִקַּח אֲמָרַי יֵשׁ אֶחָד אֲשֶׁר־יָדִין אֹתוֹ הַדָּבָר אֲשֶׁר דִּבַּרְתִּי הוּא יָדִין אֹתוֹ בַּיּוֹם הָאַחֲרוֹן׃

Ⲫⲏ ⲉⲧϫⲱⲗ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲉ ⲛ̀ϥϭⲓ ⲛ̀ⲛⲁⲥⲁϫⲓ ⲁⲛ ⲟⲩⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲁϥ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁϯϩⲁⲡ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲉⲧⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉⲑⲛⲁϯϩⲁⲡ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉ̀ϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ϧⲁⲉ̀

He who denieth me, and who receiveth not my words, hath that which will judge him: the word which I spake, that will judge him in the last day.

Ο αθετων εμε και μη δεχομενος τους λογους μου, εχει τον κρινοντα αυτον· ο λογος, τον οποιον ελαλησα, εκεινος θελει κρινει αυτον εν τη εσχατη ημερα·

لأَنِّي لَمْ أَتَكَلَّمْ مِنْ نَفْسِي، لكِنَّ الآبَ الَّذِي أَرْسَلَنِي هُوَ أَعْطَانِي وَصِيَّةً: مَاذَا أَقُولُ وَبِمَاذَا أَتَكَلَّمُ.

כִּי אֲנִי לֹא מִלִּבִּי דִּבַּרְתִּי כִּי אִם־אָבִי הַשֹּׁלֵחַ אֹתִי הוּא צִוַּנִי אֶת־אֲשֶׁר אֹמַר וְאֶת־אֲשֶׁר אֹמַר וְאֶת־אֲשֶׁר אֲדַבֵּר׃

Ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧ ⲁⲗⲗⲁ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟⲓ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲡⲉⲧⲁϥϯ ⲉⲛⲧⲟⲗⲏ ⲛⲏⲓ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉϯⲛⲁϫⲟϥ ⲓⲉ ⲟⲩ ⲡⲉϯⲛⲁⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ

Because I spake not from myself; but he who sent me, he gave commandment to me what I shall (lit. will) say or what I shall (lit. will) speak.

διοτι εγω απ' εμαυτου δεν ελαλησα, αλλ' ο πεμψας με Πατηρ αυτος μοι εδωκεν εντολην τι να ειπω και τι να λαλησω·

وَأَنَا أَعْلَمُ أَنَّ وَصِيَّتَهُ هِيَ حَيَاةٌ أَبَدِيَّةٌ. فَمَا أَتَكَلَّمُ أَنَا بِهِ، فَكَمَا قَالَ لِي الآبُ هَكَذَا أَتَكَلَّمُ».

וַאֲנִי יָדַעְתִּי כִּי מִצְוָתוֹ חַיֵּי עוֹלָם לָכֵן כָּל־אֲשֶׁר אֲדַבֵּר כַּאֲשֶׁר אָמַר אֵלַי אָבִי כֵּן אֲנִי מְדַבֵּר׃

Ⲟⲩⲟϩ ϯⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲧⲉϥⲉⲛⲧⲟⲗⲏ ⲟⲩⲱⲛϧ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ ⲧⲉ ⲛⲏ ⲟⲩⲛ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉ̀ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥϫⲟⲥ ⲛⲏⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ϯⲥⲁϫⲓ

And I know that his commandment is eternal life; the (things) then which I say, according as my Father said to me, thus I speak.'

και εξευρω οτι η εντολη αυτου ειναι ζωη αιωνιος. Οσα λοιπον λαλω εγω, καθως μοι ειπεν ο Πατηρ, ουτω λαλω.

إصحاح 13

غسل أرجل التلاميذ

أَمَّا يَسُوعُ قَبْلَ عِيدِ الْفِصْحِ، وَهُوَ عَالِمٌ أَنَّ سَاعَتَهُ قَدْ جَاءَتْ لِيَنْتَقِلَ مِنْ هَذَا الْعَالَمِ إِلَى الآبِ، إِذْ كَانَ قَدْ أَحَبَّ خَاصَّتَهُ الَّذِينَ فِي الْعَالَمِ، أَحَبَّهُمْ إِلَى الْمُنْتَهَى.

וְלִפְנֵי חַג הַפֶּסַח כְּשֶׁיָּדַע יֵשׁוּעַ כִּי בָאָה שַׁעְתּוֹ לַעֲבֹר מִן־הָעוֹלָם הַזֶּה אֶל־אָבִיו כַּאֲשֶׁר אָהַב אֶת בְּחִירָיו אֲשֶׁר בָּעוֹלָם כֵּן אֲהֵבָם עַד־הַקֵּץ׃

Ϧⲁϫⲉⲛ ⲡϣⲁⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲡⲁⲥⲭⲁ ⲉⲧⲁϥⲛⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲁⲥⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲧⲉϥⲟⲩⲛⲟⲩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥⲟⲩⲱⲧⲉⲃ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲉϥⲛⲁϣⲉ ⲛⲁϥ ϩⲁ ⲫⲓⲱⲧ ⲉ̀ⲁϥⲙⲉⲛⲣⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲛⲟⲩϥ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲉ̀ⲁϥⲙⲉⲛⲣⲓⲧⲟⲩ ϣⲁ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

Now before (the) feast of the passover, Jesus having seen that his hour came, that he should remove from this world, and (lit. about to) go to the Father; having loved them who were his own, who were in the world, he (lit. having) loved them until the end.

Προ δε της εορτης του πασχα εξευρων ο Ιησους οτι ηλθεν η ωρα αυτου δια να μεταβη εκ του κοσμου τουτου προς τον Πατερα, αγαπησας τους ιδικους του τους εν τω κοσμω, μεχρι τελους ηγαπησεν αυτους.

فَحِينَ كَانَ الْعَشَاءُ، وَقَدْ أَلْقَى الشَّيْطَانُ فِي قَلْبِ يَهُوذَا سِمْعَانَ الإِسْخَرْيُوطِيِّ أَنْ يُسَلِّمَهُ،

וַיְהִי בִּסְעוּדַת הָעֶרֶב וְהַשָּׂטָן נָתַן בְּלֵב יְהוּדָה בֶן־שִׁמְעוֹן אִישׁ קְרִיּוֹת לְמָסְרוֹ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲇⲓⲡⲛⲟⲛ ⲡⲓⲇⲓⲁⲃⲟⲗⲟⲥ ϩⲏⲇⲏ ⲛⲉ ⲁϥⲟⲩⲱ ⲉϥϩⲓⲟⲩⲓ̀ ⲉ̀ⲡϩⲏⲧ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉ̀ⲛⲁϥⲛⲁⲧⲏⲓϥ ⲉⲧⲉ ⲓⲟⲩⲇⲁⲥ ⲡⲉ ⲥⲓⲙⲱⲛ ⲡⲓⲥⲕⲁⲣⲓⲱⲧⲏⲥ

And supper having been (ended), the devil had already put (lit. thrown) into (the) heart of him who was to deliver him (up), who was (lit. is) Judas Simon (the) Iscariot.

Και αφου εγεινε δειπνος, ο δε διαβολος ειχεν ηδη βαλει εις την καρδιαν του Ιουδα Σιμωνος του Ισκαριωτου να παραδωση αυτον,

يَسُوعُ وَهُوَ عَالِمٌ أَنَّ الآبَ قَدْ دَفَعَ كُلَّ شَيْءٍ إِلَى يَدَيْهِ، وَأَنَّهُ مِنْ عِنْدِ اللهِ خَرَجَ، وَإِلَى اللهِ يَمْضِي،

וַיֵּדַע יֵשׁוּעַ כִּי נָתַן אָבִיו אֶת־הַכֹּל בְּיָדוֹ וְכִי מֵאֵת אֱלֹהִים בָּא וְאֶל־אֱלֹהִים יָשׁוּב׃

Ⲉⲧⲁϥⲛⲁⲩ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲁ ⲫⲓⲱⲧ ϯ ⲛ̀ⲉⲛⲭⲁⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲛⲉϥϫⲓϫ ⲟⲩⲟϩ ϫⲉ ⲉⲧⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲫϯ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲛⲁϣⲉ ⲛⲁϥ ϩⲁ ⲫϯ

And Jesus having seen that the Father gave everything into his hands, and that he came from God, and is to go to God,

εξευρων ο Ιησους οτι παντα εδωκεν εις αυτον ο Πατηρ εις τας χειρας, και οτι απο του Θεου εξηλθε και προς τον Θεον υπαγει,

قَامَ عَنِ الْعَشَاءِ، وَخَلَعَ ثِيَابَهُ، وَأَخَذَ مِنْشَفَةً وَاتَّزَرَ بِهَا،

וַיָּקָם מֵעַל הַשֻּׁלְחָן וַיִּפְשַׁט אֶת־בְּגָדָיו וַיִּקַּח מִטְפַּחַת וַיְּחְגְּרֶהָ׃

Ⲁϥⲧⲱⲛϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲇⲓⲡⲛⲟⲛ ⲁϥⲭⲱ ⲛ̀ⲛⲉϥϩⲃⲱⲥ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϭⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲗⲉⲛⲧⲓⲟⲛ ⲁϥⲙⲟⲣϥ ⲙ̀ⲙⲟϥ

rose from the supper, laid his garments down, and took a towel, he girt himself with it.

εγειρεται εκ του δειπνου και εκδυεται τα ιματια αυτου, και λαβων προσοψιον διεζωσθη·

ثُمَّ صَبَّ مَاءً فِي مِغْسَلٍ، وَابْتَدَأَ يَغْسِلُ أَرْجُلَ التَّلاَمِيذِ وَيَمْسَحُهَا بِالْمِنْشَفَةِ الَّتِي كَانَ مُتَّزِرًا بِهَا.

וְאַחַר יָצַק מַיִם בַּכִּיּוֹר וַיָּחֶל לִרְחֹץ אֶת־רַגְלֵי תַלְמִידָיו וּלְנַגֵּב בַּמִּטְפַּחַת אֲשֶׁר־הוּא חָגוּר בָּהּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲓⲟⲩⲓ̀ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲟⲩⲗⲁⲕⲁⲛⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲣϩⲏⲧⲥ ⲛ̀ⲓⲱⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲛϭⲁⲗⲁⲩϫ ⲛ̀ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥϥⲱϯ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲉⲛⲧⲓⲟⲛ ⲉ̀ⲛⲁϥⲙⲏⲣ ⲙ̀ⲙⲟϥ

And he poured (lit. threw) water into a bason, and began to wash (the) feet of his disciples, and (is) wiping them with the towel with which he was (imperf.) girt.

επειτα βαλλει υδωρ εις τον νιπτηρα, και ηρχισε να νιπτη τους ποδας των μαθητων και να σπογγιζη με το προσοψιον, με το οποιον ητο διεζωσμενος.

فَجَاءَ إِلَى سِمْعَانَ بُطْرُسَ. فَقَالَ لَهُ ذَاكَ: «يَا سَيِّدُ، أَنْتَ تَغْسِلُ رِجْلَيَّ!»

וַיִּגַּשׁ אֶל־שִׁמְעוֹן פֶּטְרוֹס וְהוּא אָמַר אֵלָיו אֲדֹנִי הַאַתָּה תִּרְחַץ אֶת־רַגְלָי׃

Ⲁϥⲓ̀ ⲟⲩⲛ ϩⲁ ⲥⲓⲙⲱⲛ ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲉϥⲛⲁⲓⲁ ⲣⲁⲧϥ ⲡⲉϫⲉ ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲉⲑⲛⲁⲓⲁ ⲣⲁⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

He came then to Simon Peter, about to wash his foot: Peter said to him: Lord, wilt thou wash my foot?'

Ερχεται λοιπον προς τον Σιμωνα Πετρον, και λεγει προς αυτον εκεινος· Κυριε, συ μου νιπτεις τους ποδας;

أَجَابَ يَسُوعُ وَقَالَ لَهُ: «لَسْتَ تَعْلَمُ أَنْتَ الآنَ مَا أَنَا أَصْنَعُ، وَلكِنَّكَ سَتَفْهَمُ فِيمَا بَعْدُ».

וַיַּעַן יֵשׁוּעַ וַיֹּאמֶר אֵלָיו אֵת אֲשֶׁר אֲנִי עֹשֶׂה אֵינְךָ יֹדֵעַ כָּעֵת וְאַחֲרֵי־כֵן תֵּדָע׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲫⲏ ⲉ̀ϯⲣⲁ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲕⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲁⲛ ϯⲛⲟⲩ ⲉⲕⲉ̀ⲉⲙⲓ ⲇⲉ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ

Jesus answered and said to him: That whichI do, thou knowest not now; but thou shalt know after these (things).'

Απεκριθη ο Ιησους και ειπε προς αυτον· Εκεινο, το οποιον εγω καμνω, συ δεν εξευρεις τωρα, θελεις ομως γνωρισει μετα ταυτα.

قَالَ لَهُ بُطْرُسُ: «لَنْ تَغْسِلَ رِجْلَيَّ أَبَدًا!» أَجَابَهُ يَسُوعُ: «إِنْ كُنْتُ لَا أَغْسِلُكَ فَلَيْسَ لَكَ مَعِي نَصِيبٌ».

וַיֹּאמֶר אֵלָיו פֶּטְרוֹס לֹא־תִרְחַץ אֶת־רַגְלַי לְעוֹלַם וַיַּעַן אֹתוֹ יֵשׁוּעַ אִם־לֹא אֶרְחַץ אֹתְךָ אֵין לְךָ חֵלֶק עִמִּי׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲓⲁ ⲣⲁⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϣⲁ ⲉ̀ⲛⲉϩ ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲁⲙⲏⲛ ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲁⲕ ϫⲉ ⲁⲓϣⲧⲉⲙⲓⲁ ⲣⲁⲧⲕ ⲙ̀ⲙⲟⲛⲧⲉⲕ ⲧⲟⲓ ⲛⲉⲙⲏⲓ

Peter said to him: Thou shalt never wash my foot.' Jesus answered: Verily, verily, I say to thee: Unless I wash thy foot, thou hast not part with me.'

Λεγει προς αυτον ο Πετρος· Δεν θελεις νιψει τους ποδας μου εις τον αιωνα. Απεκριθη προς αυτον ο Ιησους· Εαν δεν σε νιψω, δεν εχεις μερος μετ' εμου.

قَالَ لَهُ سِمْعَانُ بُطْرُسُ: «يَا سَيِّدُ، لَيْسَ رِجْلَيَّ فَقَطْ بَلْ أَيْضًا يَدَيَّ وَرَأْسِي».

וַיֹּאמֶר אֵלָיו שִׁמְעוֹן פֶּטְרוֹס אֲדֹנִי לֹא אֶת־רַגְלַי לְבָד כִּי גַּם אֶת־יָדַי וְאֶת־רֹאשִׁי׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲥⲓⲙⲱⲛ ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲡⲁ⳪̅ ⲟⲩ ⲙⲟⲛⲟⲛ ⲛⲁϭⲁⲗⲁⲩϫ ⲁⲗⲗⲁ ⲛⲉⲙ ⲛⲁⲕⲉϫⲓϫ ⲛⲉⲙ ⲧⲁⲁⲫⲉ

Simon Peter said to him: My Lord, not only my feet, but also my hands and my head.'

Λεγει προς αυτον ο Σιμων Πετρος· Κυριε, μη τους ποδας μου μονον, αλλα και τας χειρας και την κεφαλην.

قَالَ لَهُ يَسُوعُ: «الَّذِي قَدِ اغْتَسَلَ لَيْسَ لَهُ حَاجَةٌ إِلاَّ إِلَى غَسْلِ رِجْلَيْهِ، بَلْ هُوَ طَاهِرٌ كُلُّهُ. وَأَنْتُمْ طَاهِرُونَ وَلكِنْ لَيْسَ كُلُّكُمْ».

וַיֹּאמֶר אֵלָיו יֵשׁוּעַ הַמְרֻחָץ אֵין־לוֹ לִרְחֹץ עוֹד כִּי אִם־אֶת־רַגְלָיו כִּי כֻלּוֹ טָהוֹר הוּא וְאַתֶּם טְהוֹרִים אַךְ לֹא כֻלְּכֶם׃

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥϫⲟⲕⲉⲙ ⲛ̀ϥⲉⲣⲭⲣⲓⲁ ⲁⲛ ⲉ̀ⲃⲏⲗ ⲉⲓⲁ ⲣⲁⲧϥ ⲁⲗⲗⲁ ϥⲟⲩⲁⲃ ⲧⲏⲣϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ϩⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲁⲃ ⲁⲗⲗⲁ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲁⲛ

Jesus said to him: He who was washed hath not need except to wash his foot, but he is altogether clean, and ye also are clean, but not all.'

Λεγει προς αυτον ο Ιησους· Ο λελουμενος δεν εχει χρειαν ειμη τους ποδας να νιφθη, αλλ' ειναι ολος καθαρος· και σεις εισθε καθαροι, αλλ' ουχι παντες.

لأَنَّهُ عَرَفَ مُسَلِّمَهُ، لِذَلِكَ قَالَ: «لَسْتُمْ كُلُّكُمْ طَاهِرِينَ».

כִּי יָדַע מִי יִמְסְרֵיהוּ עַל־כֵּן אָמַר לֹא כֻלְּכֶם טְהוֹרִים׃

Ⲛⲁϥⲥⲱⲟⲩⲛ ⲅⲁⲣ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉ̀ⲛⲁϥⲛⲁⲧⲏⲓϥ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲁⲓ ⲛⲁϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲁⲃ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲁⲛ

For he was knowing who was to deliver him (up); therefore he was saying: Ye are not all clean.'

Διοτι ηξευρεν εκεινον, οστις εμελλε να παραδωση αυτον· δια τουτο ειπε· Δεν εισθε παντες καθαροι.

فَلَمَّا كَانَ قَدْ غَسَلَ أَرْجُلَهُمْ وَأَخَذَ ثِيَابَهُ وَاتَّكَأَ أَيْضًا، قَالَ لَهُمْ: «أَتَفْهَمُونَ مَا قَدْ صَنَعْتُ بِكُمْ؟

וַיְהִי אַחֲרֵי אֲשֶׁר־רָחַץ אֶת רַגְלֵיהֶם וַיִּלְבַּשׁ אֶת־בְּגָדָיו וַיָּשָׁב לְהָסֵב וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם הַיְדַעְתֶּם מָה הַדָּבָר אֲשֶׁר עָשִׂיתִי לָכֶם׃

Ϩⲟⲧⲉ ⲟⲩⲛ ⲉⲧⲁϥⲓⲱⲓ ⲛ̀ⲛⲟⲩϭⲁⲗⲁⲩϫ ⲁϥϭⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϩⲃⲱⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥⲣⲟⲑⲃⲉϥ ⲟⲛ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉⲧⲁⲓⲁⲓϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ

When then he (had) washed their feet, he took his garments, and having sat down to meat again, he said to them: Ye know what I did to you.

Αφου λοιπον ενιψε τους ποδας αυτων και ελαβε τα ιματια αυτου, καθησας παλιν ειπε προς αυτους· Εξευρετε τι εκαμον εις εσας;

أَنْتُمْ تَدْعُونَنِي مُعَلِّمًا وَسَيِّدًا، وَحَسَنًا تَقُولُونَ، لأَنِّي أَنَا كَذَلِكَ.

אַתֶּם קֹרְאִים־לִי מוֹרֶה וְאָדוֹן וְהֵיטַבְתֶּם אֲשֶׁר דִּבַּרְתֶּם כִּי־אֲנִי הוּא׃

Ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ϫⲉ ⲫⲣⲉϥϯⲥⲃⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉⲛ⳪̅ ⲕⲁⲗⲱⲥ ⲧⲉⲧⲉⲛϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ

Ye call me "Teacher" and "our Lord;" ye say well, for I am (it).

Σεις με φωναζετε, Ο Διδασκαλος και ο Κυριος, και καλως λεγετε, διοτι ειμαι.

فَإِنْ كُنْتُ وَأَنَا السَّيِّدُ وَالْمُعَلِّمُ قَدْ غَسَلْتُ أَرْجُلَكُمْ، فَأَنْتُمْ يَجِبُ عَلَيْكُمْ أَنْ يَغْسِلَ بَعْضُكُمْ أَرْجُلَ بَعْضٍ،

לָכֵן אִם־אֲנִי הַמּוֹרֶה וְהָאָדוֹן רָחַצְתִּי אֶת־רַגְלֵיכֶם גַּם־אַתֶּם חַיָּבִים לִרְחֹץ אִישׁ אֶת־רַגְלֵי אָחִיו׃

Ⲓⲥϫⲉ ⲟⲩⲛ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲁⲓⲓⲱⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϭⲁⲗⲁⲩϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲡⲉⲧⲉⲛ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉⲧⲉⲛⲣⲉϥϯⲥⲃⲱ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ϩⲱⲧⲉⲛ ⲥⲉⲙⲡϣⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲓⲁ ⲣⲁⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲏⲟⲩ

If then I washed your feet, your Lord and your Teacher, ye also ought to wash the (lit. their) feet of one another.

Εαν λοιπον εγω, ο Κυριος και ο Διδασκαλος, σας ενιψα τους ποδας, και σεις χρεωστειτε να νιπτητε τους ποδας αλληλων.

لأَنِّي أَعْطَيْتُكُمْ مِثَالًا، حَتَّى كَمَا صَنَعْتُ أَنَا بِكُمْ تَصْنَعُونَ أَنْتُمْ أَيْضًا.

כִּי מוֹפֵת נָתַתִּי לָכֶם לְמַעַן תַּעֲשׁוֹּ גַם־אַתֶּם כַּאֲשֶׁר עָשִׂיתִי לָכֶם׃

Ⲟⲩⲥⲙⲟⲧ ⲅⲁⲣ ⲡⲉⲧⲁⲓⲁⲓϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϩⲓⲛⲁ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉⲧⲁⲓⲁⲓⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ϩⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲁⲓⲥ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲏⲟⲩ

For I gave (lit. did) to you a pattern, that according as I did to you, ye also might do to one another.

Διοτι παραδειγμα εδωκα εις εσας, δια να καμνητε και σεις, καθως εγω εκαμον εις εσας.

اَلْحَقَّ الْحَقَّ أَقُولُ لَكُمْ: إِنَّهُ لَيْسَ عَبْدٌ أَعْظَمَ مِنْ سَيِّدِهِ، وَلَا رَسُولٌ أَعْظَمَ مِنْ مُرْسِلِهِ.

אָמֵן אָמֵן אֲנִי אֹמֵר לָכֶם אֵין הָעֶבֶד גָּדוֹל מֵאֲדֹנָיו וְאֵין הַשָּׁלִיחַ גָּדוֹל מִשֹּׁלְחוֹ׃

Ⲁⲙⲏⲛ ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲟⲩⲃⲱⲕ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ⲛⲓϣϯ ⲉ̀ⲡⲉϥ⳪̅ ⲟⲩⲇⲉ ⲟⲩⲁⲡⲟⲥⲧⲟⲗⲟⲥ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ⲛⲓϣϯ ⲉ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟϥ

Verily, verily, I say to you, that there is not a servant [being] greater than his Lord, nor an apostle [being] greater than he who sent him.

Αληθως, αληθως σας λεγω, δεν ειναι δουλος ανωτερος του κυριου αυτου, ουδε αποστολος ανωτερος του πεμψαντος αυτον.

إِنْ عَلِمْتُمْ هَذَا فَطُوبَاكُمْ إِنْ عَمِلْتُمُوهُ.

אִם־יְדַעְתֶּם זֹאת אַשְׁרֵיכֶם בַּעֲשֹׁוֹתְכֶם כֵּן׃

Ⲓⲥϫⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ⲉ̀ⲛⲁⲓ ⲱⲟⲩⲛⲓⲁⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲁⲛⲁⲓⲧⲟⲩ

If ye know these (things), blessed are ye if ye should do them.

Εαν εξευρητε ταυτα, μακαριοι εισθε εαν καμνητε αυτα.

يسوع يُنبئ بخيانة يهوذا له

«لَسْتُ أَقُولُ عَنْ جَمِيعِكُمْ. أَنَا أَعْلَمُ الَّذِينَ اخْتَرْتُهُمْ. لكِنْ لِيَتِمَّ الْكِتَابُ: اَلَّذِي يَأْكُلُ مَعِي الْخُبْزَ رَفَعَ عَلَيَّ عَقِبَهُ.

לֹא עַל־כֻּלְּכֶם דִּבַּרְתִּי יוֹדֵעַ אֲנִי אֶת־אֲשֶׁר בָּחַרְתִּי בָהֶם אַךְ לְמַעַן יִמָּלֵא הַכָּתוּב אוֹכֵל לַחְמִי הִגְדִּיל עָלַי עָקֵב׃

Ⲛⲁⲓϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲉⲑⲃⲉ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲁⲛ ϯⲥⲱⲟⲩⲛ ⲅⲁⲣ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲓⲥⲟⲧⲡⲟⲩ ⲁⲗⲗⲁ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲅⲣⲁⲫⲏ ϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲑⲟⲩⲱⲙ ⲙ̀ⲡⲁⲱⲓⲕ ⲛⲉⲙⲏⲓ ⲁϥⲧⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡⲉϥⲑⲓⲃⲥ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲓ

I was not saying (it) concerning you all: for I know them whom I chose, but that the scripture may be fulfilled: "He who eateth my bread with me raised his heel upon me."

Δεν λεγω τουτο περι παντων υμων· εγω εξευρω ποιους εξελεξα· αλλα δια να πληρωθη η γραφη, Ο τρωγων μετ' εμου τον αρτον εσηκωσεν επ' εμε την πτερναν αυτου.

أَقُولُ لَكُمُ الآنَ قَبْلَ أَنْ يَكُونَ، حَتَّى مَتَى كَانَ تُؤْمِنُونَ أَنِّي أَنَا هُوَ.

מֵעַתָּה אֲנִי אֹמֵר לָכֶם בְּטֶרֶם הֱיוֹתָהּ לְמַעַן תָּבֹא וְהֶאֱמַנְתֶּם כִּי אֲנִי הוּא׃

Ⲓⲥϫⲉⲛ ϯⲛⲟⲩ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲉⲥϣⲱⲡⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲁⲥϣⲁⲛϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ

[From] now I say to you before it happen, that if it should happen, ye may believe that I am (he).

Απο του νυν σας λεγω τουτο πριν γεινη, δια να πιστευσητε οταν γεινη, οτι εγω ειμαι.

اَلْحَقَّ الْحَقَّ أَقُولُ لَكُمُ: الَّذِي يَقْبَلُ مَنْ أُرْسِلُهُ يَقْبَلُنِي، وَالَّذِي يَقْبَلُنِي يَقْبَلُ الَّذِي أَرْسَلَنِي».

אָמֵן אָמֵן אֲנִי אֹמֵר לָכֶם כִּי כָל־הַמְקַבֵּל אֵת אֲשֶׁר אֶשְׁלָחֵהוּ אֹתִי מְקַבֵּל וְהַמְקַבֵּל אֹתִי מְקַבֵּל אֶת־שֹׁלְחִי׃

Ⲁⲙⲏⲛ ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧϣⲱⲡ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉ̀ϯⲛⲁⲟⲩⲟⲣⲡϥ ⲁϥϣⲱⲡ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲫⲏ ⲇⲉ ⲉⲧϣⲱⲡ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲁϥϣⲱⲡ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟⲓ

Verily, verily, I say to you, that he who receiveth him whom I will send receiveth me; and he who receiveth me receiveth him who sent me.'

Αληθως, αληθως σας λεγω, οστις δεχεται οντινα πεμψω, εμε δεχεται, και οστις δεχεται, εμε δεχεται τον πεμψαντα με.

لَمَّا قَالَ يَسُوعُ هَذَا اضْطَرَبَ بِالرُّوحِ، وَشَهِدَ وَقَالَ: «الْحَقَّ الْحَقَّ أَقُولُ لَكُمْ: إِنَّ وَاحِدًا مِنْكُمْ سَيُسَلِّمُنِي!»

וַיְהִי כְּכַלּוֹת יֵשׁוּעַ לְדַבֵּר הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה וַיִּבָּהֵל בְּרוּחוֹ וַיָּעַד וַיֹּאמֶר אָמֵן אָמֵן אֲנִי אֹמֵר לָכֶם כִּי אֶחָד מִכֶּם יִמְסְרֵנִי׃

Ⲛⲁⲓ ⲇⲉ ⲉⲧⲁϥϫⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲁϥϣⲑⲟⲣⲧⲉⲣ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲁⲙⲏⲛ ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲡⲉⲑⲛⲁⲧⲏⲓⲧ

And Jesus having said these (things), was troubled in the spirit, and bare witness, and said: Verily, verily, I say to you, that one of you will deliver me (up).'

Αφου ειπε ταυτα ο Ιησους, εταραχθη την ψυχην και εμαρτυρησε και ειπεν· Αληθως, αληθως σας λεγω οτι εις εξ υμων θελει με παραδωσει.

فَكَانَ التَّلاَمِيذُ يَنْظُرُونَ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ وَهُمْ مُحْتَارُونَ فِي مَنْ قَالَ عَنْهُ.

וַיַּבִּיטוּ תַלְמִידָיו וַיִּתְמְהוּ אִישׁ אֶל־רֵעֵהוּ כִּי נָבוֹכוּ וְלֹא יָדְעוּ עַל־מִי דִבֵּר׃

Ⲛⲁⲩⲥⲟⲙⲥ ⲟⲩⲛ ⲡⲉ ⲉ̀ⲛⲟⲩⲉⲣⲏⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲛ̀ⲥⲉⲉⲙⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⲁϥϫⲉⲉⲣⲉ ⲛⲓⲙ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ

His disciples then were gazing at one another, they knew not which of them he said it was.

Εβλεπον λοιπον εις αλληλους οι μαθηται, απορουντες περι τινος λεγει.

وَكَانَ مُتَّكِئًا فِي حِضْنِ يَسُوعَ وَاحِدٌ مِنْ تَلاَمِيذِهِ، كَانَ يَسُوعُ يُحِبُّهُ.

וְאֶחָד מִתַּלְמִידָיו אֲשֶׁר יֵשׁוּעַ אֲהֵבוֹ מֵסֵב עַל־חֵיק יֵשׁוּעַ׃

Ⲛⲁϥⲣⲟⲧⲉⲃ ⲇⲉ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲁⲓ ϧⲉⲛ ⲕⲉⲛϥ ⲛ̀Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲫⲏ ⲉ̀ⲛⲁⲣⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲙⲉⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ

And one of his disciples was reclining in the bosom of Jesus, whom Jesus was loving.

Εκαθητο δε κεκλιμενος εις τον κολπον του Ιησου εις των μαθητων αυτου, τον οποιον ηγαπα ο Ιησους.

فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ سِمْعَانُ بُطْرُسُ أَنْ يَسْأَلَ مَنْ عَسَى أَنْ يَكُونَ الَّذِي قَالَ عَنْهُ.

וַיִּרְמָז־לוֹ שִׁמְעוֹן פֶּטְרוֹס לִדְרֹשׂ מִי־הוּא זֶה אֲשֶׁר דִּבֶּר עָלָיו׃

Ⲁϥϭⲱⲣⲉⲙ ⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲫⲁⲓ ⲛϫⲉ ⲥⲓⲙⲱⲛ ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲉⲛϥ ϫⲉ ⲁϥϫⲉ ⲉⲣⲉ ⲛⲓⲙ

Simon Peter then beckoned to this (one), that he might ask him whom he said it was.

Νευει λοιπον προς τουτον ο Σιμων Πετρος δια να ερωτηση τις ειναι εκεινος, περι του οποιου λεγει.

فَاتَّكَأَ ذَاكَ عَلَى صَدْرِ يَسُوعَ وَقَالَ لَهُ: «يَا سَيِّدُ، مَنْ هُوَ؟»

וַיִּפֹל עַל־לֵב יֵשׁוּעַ וַיֹּאמֶר אֵלָיו אֲדֹנִי מִי הוּא׃

Ⲡⲓⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲇⲉ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉⲧⲁϥⲟⲩⲁϩϥ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲑⲙⲉⲥⲧⲉⲛϩⲏⲧ ⲛ̀Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲡⲁ⳪̅ ⲛⲓⲙ ⲡⲉ

And that disciple having leant upon (the) breast of Jesus said to him: My Lord, who is (it)?'

Και πεσων εκεινος επι το στηθος του Ιησου, λεγει προς αυτον· Κυριε, τις ειναι;

أَجَابَ يَسُوعُ: «هُوَ ذَاكَ الَّذِي أَغْمِسُ أَنَا اللُّقْمَةَ وَأُعْطِيهِ!» فَغَمَسَ اللُّقْمَةَ وَأَعْطَاهَا لِيَهُوذَا سِمْعَانَ الإِسْخَرْيُوطِيِّ.

וַיַּעַן יֵשׁוּעַ הִנֵּה זֶה הוּא אֲשֶׁר־אֶטְבֹּל פְּרוּסָתִי לְתִתָּהּ לוֹ וַיִּטְבֹּל אֶת־פְּרוּסָתוֹ וַיִּתֵּן אֶל־יְהוּדָה בֶן־שִׁמְעוֹן אִישׁ קְרִיּוֹת׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲫⲏ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉ̀ϯⲛⲁⲥⲉⲡ ⲡⲓⲗⲱⲙ ⲛ̀ⲧⲁⲧⲏⲓϥ ⲛⲁϥ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥⲥⲉⲡ ⲡⲓⲗⲱⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲏⲓϥ ⲛ̀ⲓⲟⲩⲇⲁⲥ ⲥⲓⲙⲱⲛ ⲡⲓⲥⲕⲁⲣⲓⲱⲧⲏⲥ

Jesus answered, saying: He, to whom I will dip the sop and give it, is he:' and he dipped the sop, and he gave it to Judas Simon (the) Iscariot.

Αποκρινεται ο Ιησους· Εκεινος ειναι, εις τον οποιον εγω βαψας το ψωμιον θελω δωσει. Και εμβαψας το ψωμιον διδει εις τον Ιουδαν Σιμωνος τον Ισκαριωτην.

فَبَعْدَ اللُّقْمَةِ دَخَلَهُ الشَّيْطَانُ. فَقَالَ لَهُ يَسُوعُ: «مَا أَنْتَ تَعْمَلُهُ فَاعْمَلْهُ بِأَكْثَرِ سُرْعَةٍ».

וְאַחֲרֵי בִלְעוֹ בָּא הַשָׂטָן אֶל־קִרְבּוֹ וַיֹּאמֶר אֵלָיו יֵשׁוּעַ אֵת אֲשֶׁר־תַּעֲשֶׂה עֲשֵׂה מְהֵרָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲡⲓⲗⲱⲙ ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲥⲁⲧⲁⲛⲁⲥ ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲛ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲕⲛⲁⲁⲓϥ ⲁⲣⲓⲧϥ ⲛ̀ⲭⲱⲗⲉⲙ

And after the sop Satan went into him. Jesus then said to him: 'That which thou wilt do, do quickly.'

Και μετα το ψωμιον τοτε εισηλθεν εις εκεινον ο Σατανας. Λεγει λοιπον προς αυτον ο Ιησους· Ο, τι καμνεις, καμε ταχυτερον.

وَأَمَّا هَذَا فَلَمْ يَفْهَمْ أَحَدٌ مِنَ الْمُتَّكِئِينَ لِمَاذَا كَلَّمَهُ بِهِ،

וּמִן־הַמְסֻבִּים לֹא־יָדַע אִישׁ עַל־מֶה דִּבֶּר אֵלָיו כָּזֹאת׃

Ⲡⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲉ ϩⲗⲓ ⲉⲙⲓ ⲉⲣⲟϥ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲑⲣⲟⲧⲉⲃ ϫⲉ ⲉⲧⲁϥϫⲟⲥ ⲛⲁϥ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ

Now no one among those who sat at meat knew of this word, wherefore he said (it) to him.

Τουτο ομως ουδεις των καθημενων ενοησε προς τι ειπε προς αυτον.

لأَنَّ قَوْمًا، إِذْ كَانَ الصُّنْدُوقُ مَعَ يَهُوذَا، ظَنُّوا أَنَّ يَسُوعَ قَالَ لَهُ: اشْتَرِ مَا نَحْتَاجُ إِلَيْهِ لِلْعِيدِ، أَوْ أَنْ يُعْطِيَ شَيْئًا لِلْفُقَرَاءِ.

כִּי יֵשׁ אֲשֶׁר חָשְׁבוּ כִּי־אָמַר אֵלָיו יֵשׁוּעַ קְנֵה־לָנוּ צָרְכֵי הֶחָג אוֹ לָתֵת לָאֶבְיוֹנִים יַעַן אֲשֶׁר כִּיס הַכֶּסֶף בְּיַד יְהוּדָה׃

Ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲇⲉ ⲛⲁⲩⲙⲉⲩⲓ̀ ⲡⲉ ϫⲉ ⲉⲡⲓⲇⲏ ⲛⲁⲣⲉ ⲡⲓⲅⲗⲱⲥⲟⲕⲟⲙⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲛ̀ⲓⲟⲩⲇⲁⲥ ϫⲉ ⲁⲣⲏⲟⲩ ⲉⲣⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ϣⲱⲡ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲉⲣⲭⲣⲓⲁ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉ̀ⲡϣⲁⲓ ⲓⲉ ϫⲉ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥϯ ⲛ̀ⲟⲩⲉⲛⲭⲁⲓ ⲛ̀ⲛⲓϩⲏⲕⲓ

And some were thinking, that, since Judas was having the bag, [that] perhaps Jesus is saying to him: Buy that of which we shall (lit. will) have need for (the) feast; ' or, that he might give something to the poor.

Διοτι τινες ενομιζον, επειδη ο Ιουδας ειχε το γλωσσοκομον, οτι λεγει προς αυτον ο Ιησους, Αγορασον οσων εχομεν χρειαν δια την εορτην, η να δωση τι εις τους πτωχους.

الوصية الجديدة

فَذَاكَ لَمَّا أَخَذَ اللُّقْمَةَ خَرَجَ لِلْوَقْتِ. وَكَانَ لَيْلًا.

וְהוּא בְּקַחְתּוֹ אֶת־פְּרוּסַת הַלֶּחֶם מִהֵר לָצֵאת הַחוּצָה וְלַיְלָה הָיָה׃

Ⲉⲧⲁϥϭⲓ ⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲱⲙ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲥⲁⲧⲟⲧϥ ⲛⲉ ⲉ̀ϫⲱⲣϩ ⲇⲉ ⲡⲉ

That (man) then having received the sop came forth immediately; and it was night.

Λαβων λοιπον εκεινος το ψωμιον, εξηλθεν ευθυς· ητο δε νυξ.

فَلَمَّا خَرَجَ قَالَ يَسُوعُ: «الآنَ تَمَجَّدَ ابْنُ الإِنْسَانِ وَتَمَجَّدَ اللهُ فِيهِ.

הוּא יָצָא וְיֵשׁוּעַ אָמַר עַתָּה נִתְפָּאַר בֶּן־הָאָדָם וְהַאֱלֹהִים נִתְפָּאַר בּוֹ׃

Ϩⲟⲧⲉ ⲟⲩⲛ ⲉⲧⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ϯⲛⲟⲩ ⲁϥϭⲓⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲱⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲫϯ ϭⲓⲱⲟⲩ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ

When then he came forth, Jesus said: Now (the) Son of (the) man was glorified, and God was glorified in him.

Οτε λοιπον εξηλθε, λεγει ο Ιησους· Τωρα εδοξασθη ο Υιος του ανθρωπου, και ο Θεος εδοξασθη εν αυτω.

إِنْ كَانَ اللهُ قَدْ تَمَجَّدَ فِيهِ، فَإِنَّ اللهَ سَيُمَجِّدُهُ فِي ذَاتِهِ، وَيُمَجِّدُهُ سَرِيعًا.

הֵן הָאֱלֹהִים נִתְפָּאַר בּוֹ וְגַם יְפָּאֲרֵנוּ הָאֱלֹהִים בְּעַצְמוֹ וּבִמְהֵרָה יְפָאֲרֵהוּ׃

Ⲓⲥϫⲉ ⲁ ⲫϯ ϭⲓⲱⲟⲩ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲫϯ ⲛⲁϯⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲁⲧⲟⲧϥ ⲉϥⲉ̀ϯⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ

If God was glorified in him, [and] God will glorify him in himself, and immediately shall glorify him.

Εαν ο Θεος εδοξασθη εν αυτω, και ο Θεος θελει δοξασει αυτον εν εαυτω και ευθυς θελει δοξασει αυτον.

يَا أَوْلاَدِي، أَنَا مَعَكُمْ زَمَانًا قَلِيلًا بَعْدُ. سَتَطْلُبُونَنِي، وَكَمَا قُلْتُ لِلْيَهُودِ: حَيْثُ أَذْهَبُ أَنَا لَا تَقْدِرُونَ أَنْتُمْ أَنْ تَأْتُوا، أَقُولُ لَكُمْ أَنْتُمُ الآنَ.

בָּנַי עוֹד־מְעַט מִזְעָר אֶהְיֶה עִמָּכֶם אַתֶּם תְּבַקְשׁוּנִי וְכַאֲשֶׁר אָמַרְתִּי אֶל־הַיְּהוּדִים כִּי אֶל־אֲשֶׁר אֲנִי הוֹלֵךְ לֹא תוּכְלוּ לָבוֹא שָׁמָּה כֵּן אֲנִי אֹמֵר אֲלֵיכֶם עָתָּה׃

Ⲛⲁϣⲏⲣⲓ ⲉⲧⲓ ⲕⲉⲕⲟⲩϫⲓ ϯⲭⲏ ⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲱⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁⲓϫⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ϫⲉ ⲡⲓⲙⲁ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉ̀ϯⲛⲁϣⲉ ⲛⲏⲓ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϣ̀ⲓ̀ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲟⲩ ϩⲱⲧⲉⲛ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ

My sons, yet a little I am with you: ye shall seek for me, and according as I said to the Jews, that the place to which I will go, ye will not be able to come to it; so (lit. and) now to you also I say (it).

Τεκνια, ετι ολιγον ειμαι μεθ' υμων. Θελετε με ζητησει, και καθως ειπον προς τους Ιουδαιους οτι οπου υπαγω εγω, σεις δεν δυνασθε να ελθητε, και προς εσας λεγω τωρα.

وَصِيَّةً جَدِيدَةً أَنَا أُعْطِيكُمْ: أَنْ تُحِبُّوا بَعْضُكُمْ بَعْضًا. كَمَا أَحْبَبْتُكُمْ أَنَا تُحِبُّونَ أَنْتُمْ أَيْضًا بَعْضُكُمْ بَعْضًا.

מִצְוָה חֲדָשָׁה אֲנִי נֹתֵן לָכֶם אֲשֶׁר תְּאֵהֲבוּ אִטשׁ אֶת־אָחִיו כַּאֲשֶׁר אָהַבְתִּי אֶתְכֶם כֵּן גַּם־אַתֶּם אִישׁ אֶת־אָחִיו תֶּאֱהָבוּן׃

Ⲟⲩⲉⲛⲧⲟⲗⲏ ⲙ̀ⲃⲉⲣⲓ ⲉ̀ϯϯ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲙⲉⲛⲣⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲏⲟⲩ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁⲓⲙⲉⲛⲣⲉ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲙⲉⲛⲣⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲏⲟⲩ

A new commandment I give to you, that ye may love one another; according as I loved you, that ye may love one another.

Εντολην καινην σας διδω, να αγαπατε αλληλους, καθως εγω σας ηγαπησα και σεις να αγαπατε αλληλους.

بِهَذَا يَعْرِفُ الْجَمِيعُ أَنَّكُمْ تَلاَمِيذِي: إِنْ كَانَ لَكُمْ حُبٌّ بَعْضًا لِبَعْضٍ».

בָּזֹאת יֵדְעוּ כֻלָם כִּי תַלְמִידִים אַתֶּם לִי תִּשְׁכֹּן אַהֲבָה בֵּינֵיכֶם׃

Ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲫⲁⲓ ⲥⲉⲛⲁⲉⲙⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲛⲁⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲁⲛⲙⲉⲛⲣⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲏⲟⲩ

By this all will know that ye (are) my disciples, if ye should love one another.'

Εκ τουτου θελουσι γνωρισει παντες οτι εισθε μαθηται μου, εαν εχητε αγαπην προς αλληλους.

يسوع يُنبئ بإنكار بطرس له

قَالَ لَهُ سِمْعَانُ بُطْرُسُ: «يَا سَيِّدُ، إِلَى أَيْنَ تَذْهَبُ؟» أَجَابَهُ يَسُوعُ: «حَيْثُ أَذْهَبُ لَا تَقْدِرُ الآنَ أَنْ تَتْبَعَنِي، وَلكِنَّكَ سَتَتْبَعُنِي أَخِيرًا».

וַיֹּאמֶר אֵלָיו פֶּטְרוֹס אֲדֹנִי אָנָה תֵלֵךְ וַיַּעַן אֹתוֹ יֵשׁוּעַ אֶל־אֲשֶׁר אֲנִי הוֹלֵךְ שָׁמָּה לֹא־תוּכַל עַתָּה לָלֶכֶת אַחֲרָי וְאַחֲרֵי־כֵן תֵּלֵךְ אַחֲרָי׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲁⲕⲛⲁϣⲉ ⲛⲁⲕ ⲉ̀ⲑⲱⲛ ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲡⲓⲙⲁ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉ̀ϯⲛⲁϣⲉ ⲛⲏⲓ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣϫⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲟⲕ ⲉ̀ⲙⲟϣⲓ ⲛ̀ⲥⲱⲓ ϯⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲡϧⲁⲉ ⲇⲉ ⲉⲕⲉ̀ⲙⲟϣⲓ

Peter said to him: Lord, whither art thou to go?' Jesus answered: The place to which I will go, it is not possible for thee to walk after me now (thither), but at (the) end thou shalt [walk].'

Λεγει προς αυτον ο Σιμων Πετρος· Κυριε, που υπαγεις; Απεκριθη εις αυτον ο Ιησους· Οπου υπαγω, δεν δυνασαι τωρα να με ακολουθησης, υστερον ομως θελεις με ακολουθησει.

قَالَ لَهُ بُطْرُسُ: «يَا سَيِّدُ، لِمَاذَا لَا أَقْدِرُ أَنْ أَتْبَعَكَ الآنَ؟ إِنِّي أَضَعُ نَفْسِي عَنْكَ!»

וַיֹּאמֶר אֵלָיו פֶּטְרוֹס מַדּוֹע לֹא־אוּכַל עַתָּה לָלֶכֶת אַחֲרֶיךָ הֵן־נַפְּשִׁי אֶתֵּן בְּעַד־נַפְשֶׁךָ׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣϫⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲉ̀ⲙⲟϣⲓ ⲛ̀ⲥⲱⲕ ϯⲛⲟⲩ ⲧⲁⲯⲩⲭⲏ ϯⲛⲁⲭⲁⲥ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲕ

Peter said to him: Wherefore is it not possible for me to walk after thee now? I will lay (down) my life (lit. soul) for thee.'

Λεγει προς αυτον ο Πετρος· Κυριε, διατι δεν δυναμαι να σε ακολουθησω τωρα; την ψυχην μου θελω βαλει υπερ σου.

أَجَابَهُ يَسُوعُ: «أَتَضَعُ نَفْسَكَ عَنِّي؟ اَلْحَقَّ الْحَقَّ أَقُولُ لَكَ: لَا يَصِيحُ الدِّيكُ حَتَّى تُنْكِرَنِي ثَلاَثَ مَرَّاتٍ.

וַיַּעַן אֹתוֹ יֵשׁוּעַ הֲתִתֵּן נַפְשְׁךָ בְּעַד נַפְשִׁי אָמֵן אָמֵן אֲנִי אֹמֵר בְּטֶרֶם יִקְרָא הַתַּרְנְגֹל תְּכַחֵשׁ בִּי שָׁלֹשׁ פְּעָמִים׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛⲁϥ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲧⲉⲕⲯⲩⲭⲏ ⲭⲛⲁⲭⲁⲥ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲓ ⲁⲙⲏⲛ ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲁⲕ ϫⲉ ⲛ̀ⲛⲉ ⲟⲩⲁⲗⲉⲕⲧⲱⲣ ⲙⲟⲩϯ ϣⲁⲧⲉⲕϫⲟⲗⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲅ̅ ⲛ̀ⲥⲟⲡ

Jesus answered him: Wilt thou lay (down) thy life for me? Verily, verily, I say to thee, that a cock shall not crow until thou deniest me three times.

Απεκριθη προς αυτον ο Ιησους· Την ψυχην σου θελεις βαλει υπερ εμου; αληθως, αληθως σοι λεγω, δεν θελει φωναξει ο αλεκτωρ, εωσου με απαρνηθης τρις.

إصحاح 14

أنا هو الطريق والحق والحياة

«لاَ تَضْطَرِبْ قُلُوبُكُمْ. أَنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللهِ فَآمِنُوا بِي.

אַל־יִבָּהֵל לְבַבְכֶם הַאֲמִינוּ בֵאלֹהִים וְגַם בִּי הַאֲמִינוּ׃

Ⲙ̀ⲡⲉⲛⲑⲣⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛϩⲏⲧ ϣⲑⲟⲣⲧⲉⲣ ⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲫϯ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ϩⲱ

Let not your heart be troubled; believe God, and believe me also.

Ας μη ταραττηται η καρδια σας· πιστευετε εις τον Θεον, και εις εμε πιστευετε.

فِي بَيْتِ أَبِي مَنَازِلُ كَثِيرَةٌ، وَإِلاَّ فَإِنِّي كُنْتُ قَدْ قُلْتُ لَكُمْ. أَنَا أَمْضِي لأُعِدَّ لَكُمْ مَكَانًا،

בְּבֵית אָבִי מְדוֹרוֹת רַבִּים וְאִם־לֹא כֵן הָיִיתִי אוֹמֵר לָכֶם הִנְנִי הֹלֵךְ לְהָכִין לָכֶם מָקוֹם׃

Ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲙ̀ⲙⲟⲛⲏ ϧⲉⲛ ⲡⲏⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲉⲛⲉⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲛⲁⲓⲛⲁϫⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲡⲉ ϫⲉ ϯⲛⲁϣⲉ ⲛⲏⲓ ⲛ̀ⲧⲁⲥⲉⲃⲧⲉ ⲟⲩⲙⲁ ⲛⲱⲧⲉⲛ

There are many mansions in (the) house of my Father: if there were not, I would have said (it) to you; because I will go and prepare a place for you.

Εν τη οικια του Πατρος μου ειναι πολλα οικηματα· ει δε μη, ηθελον σας ειπει· υπαγω να σας ετοιμασω τοπον·

وَإِنْ مَضَيْتُ وَأَعْدَدْتُ لَكُمْ مَكَانًا آتِي أَيْضًا وَآخُذُكُمْ إِلَيَّ، حَتَّى حَيْثُ أَكُونُ أَنَا تَكُونُونَ أَنْتُمْ أَيْضًا،

וְהָיָה כִּי־הָלָכְתִּי וַהֲכִינוֹתִי לָכֶם מָקוֹם שׁוֹב אָשׁוּב וְלָקַחְתִּי אֶתְכֶם אֵלָי לְמַעַן תִּהְיוּ גַּם־אַתֶּם בַּאֲשֶׁר אֲנִי שָׁם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓϣⲁⲛϣⲉ ⲛⲏⲓ ⲛ̀ⲧⲁⲥⲉⲃⲧⲉ ⲟⲩⲙⲁ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲡⲁⲗⲓⲛ ⲟⲛ ⲉⲓⲉ̀ⲓ̀ ⲛ̀ⲧⲁⲉⲗ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϩⲁⲣⲟⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲙ̀ⲫⲙⲁ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉ̀ϯϣⲟⲡ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ϩⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛⲉⲙⲏⲓ

And if I should go and prepare a place for you, again I shall come, and take you away to me; that in (the) place in which I am, ye also may be the with me.

και αφου υπαγω και σας ετοιμασω τοπον, παλιν ερχομαι και θελω σας παραλαβει προς εμαυτον, δια να εισθε και σεις, οπου ειμαι εγω.

وَتَعْلَمُونَ حَيْثُ أَنَا أَذْهَبُ وَتَعْلَمُونَ الطَّرِيقَ».

וִידַעְתֶּם אָנָה אֲנִי הוֹלֵךְ וְאֶת־הַדֶּרֶךְ יְדַעְתֶּם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲙⲁ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉ̀ϯⲛⲁϣⲉ ⲛⲏⲓ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲱⲓⲧ

And (to the) place to which I shall go, ye know the road.'

Και οπου εγω υπαγω εξευρετε, και την οδον εξευρετε.

قَالَ لَهُ تُومَا: «يَا سَيِّدُ، لَسْنَا نَعْلَمُ أَيْنَ تَذْهَبُ، فَكَيْفَ نَقْدِرُ أَنْ نَعْرِفَ الطَّرِيقَ؟»

וַיֹּאמֶר אֵלָיו תּוֹמָא אֲדֹנִי לֹא יָדַעְנוּ אָנָה אַתָּה הֹלֵךְ וְאֵיכָכָה נֵדַע אֶת־הַדֶּרֶךְ׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲑⲱⲙⲁⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⲁⲕⲛⲁϣⲉ ⲛⲁⲕ ⲉ̀ⲑⲱⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲱⲥ ⲟⲩⲟⲛ ϣϫⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲉ̀ⲥⲟⲩⲉⲛ ⲡⲓⲙⲱⲓⲧ

Thomas said to him: `Lord, we know not whither thou art to go, and how is it possible for us to know the road?'

Λεγει προς αυτον ο Θωμας· Κυριε, δεν εξευρομεν που υπαγεις· και πως δυναμεθα να εξευρωμεν την οδον;

قَالَ لَهُ يَسُوعُ: «أَنَا هُوَ الطَّرِيقُ وَالْحَقُّ وَالْحَيَاةُ. لَيْسَ أَحَدٌ يَأْتِي إِلَى الآبِ إِلاَّ بِي.

וַיֹּאמֶר אֵלָיו יֵשׁוּעַ אָנֹכִי הַדֶּרֶךְ וְהָאֱמֶת וְהַחַיִּים לֹא־יָבֹא אִישׁ אֶל־הָאָב בִּלְתִּי עַל־יָדִי׃

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡⲓⲙⲱⲓⲧ ⲛⲉⲙ ϯⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲛϧ ⲙ̀ⲡⲁⲣⲉ ϩⲗⲓ ⲓ̀ ϩⲁ ⲫⲓⲱⲧ ⲁϥϣⲧⲉⲙⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧ

Jesus said to him: am the road, and the truth, and the life; no one cometh to the Father, unless he come by me.

Λεγει προς αυτον ο Ιησους· Εγω ειμαι η οδος και η αληθεια και η ζωη· ουδεις ερχεται προς τον Πατερα, ειμη δι' εμου.

لَوْ كُنْتُمْ قَدْ عَرَفْتُمُونِي لَعَرَفْتُمْ أَبِي أَيْضًا. وَمِنَ الآنَ تَعْرِفُونَهُ وَقَدْ رَأَيْتُمُوهُ».

לוּ־יְדַעְתֶּם אֹתִי גַּם אֶת־אָבִי יְדַעְתֶּם וּמֵעַתָּה יְדַעְתֶּם אֹתוֹ וְגַם רְאִיתֶם אֹתוֹ׃

Ⲓⲥϫⲉ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲥⲟⲩⲱⲛⲧ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲥⲟⲩⲉⲛ ⲡⲁⲕⲉⲓⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲓⲥϫⲉⲛ ϯⲛⲟⲩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟϥ

If ye know me, ye shall know my Father also; and henceforth ye know him, and ye saw him.'

Εαν εγνωριζετε εμε, και τον Πατερα μου ηθελετε γνωρισει. Και απο του νυν γνωριζετε αυτον και ειδετε αυτον.

قَالَ لَهُ فِيلُبُّسُ: «يَا سَيِّدُ، أَرِنَا الآبَ وَكَفَانَا».

וַיֹּאמֶר אֵלָיו פִּילִפּוֹס אֲדֹנִי הַרְאֵנוּ נָא אֶת־הָאָב וְדַי לָנוּ׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲫⲓⲗⲓⲡⲡⲟⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲙⲁⲧⲁⲙⲟⲛ ⲉ̀ⲫⲓⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲕⲏⲛ ⲉ̀ⲣⲟⲛ

Philip said to him: Lord, shew to us the Father, and it is sufficient for us.

Λεγει προς αυτον ο Φιλιππος· Κυριε, δειξον εις ημας τον Πατερα και αρκει εις ημας.

قَالَ لَهُ يَسُوعُ: «أَنَا مَعَكُمْ زَمَانًا هَذِهِ مُدَّتُهُ وَلَمْ تَعْرِفْنِي يَا فِيلُبُّسُ! اَلَّذِي رَآنِي فَقَدْ رَأَى الآبَ، فَكَيْفَ تَقُولُ أَنْتَ: أَرِنَا الآبَ؟

וַיֹּאמֶר אֵלָיו יֵשׁוּעַ זֶה כַּמָּה יָמִים אָנֹכִי אִתְּכֶם וְאַתָּה פִילִפּוֹס הֲטֶרֶם תֵּדָעֵנִי הַרֹאֶה אֹתִי רָאָה אֶת־הָאָב וְלָמָּה־זֶּה תֹאמַר הַרְאֵנוּ אֶת־הָאָב׃

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲡⲁⲓⲥⲏⲟⲩ ⲧⲏⲣϥ ϯⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲥⲟⲩⲱⲛⲧ ⲫⲓⲗⲓⲡⲡⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲁϥⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲫⲓⲱⲧ ⲡⲱⲥ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲕϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲙⲁⲧⲁⲙⲟⲛ ⲉ̀ⲫⲓⲱⲧ

'Jesus said to him: All this time I have been (lit. am) with you, and thou knewest me not, Philip? he who saw me, saw the Father; how sayest thou: "Shew to us the Father?"

Λεγει προς αυτον ο Ιησους· Τοσον καιρον ειμαι μεθ' υμων, και δεν με εγνωρισας, Φιλιππε; οστις ειδεν εμε ειδε τον Πατερα· και πως συ λεγεις, Δειξον εις ημας τον Πατερα;

أَلَسْتَ تُؤْمِنُ أَنِّي أَنَا فِي الآبِ وَالآبَ فِيَّ؟ الْكَلاَمُ الَّذِي أُكَلِّمُكُمْ بِهِ لَسْتُ أَتَكَلَّمُ بِهِ مِنْ نَفْسِي، لكِنَّ الآبَ الْحَالَّ فِيَّ هُوَ يَعْمَلُ الأَعْمَالَ.

הַאֵינְךָ מַאֲמִין כִּי אָנֹכִי בְאָבִי וְאָבִי בִּי הַדְּבָרִים אֲשֶׁר אֲדַבֵּר אֲלֵיכֶם לֹא־מִנַּפְשִׁי אָנֹכִי דֹבֵר כִּי אָבִי הַשֹּׁכֵן בְּקִרְבִּי הוּא עֹשֶׂה אֶת־הַמַּעֲשִׂים׃

Ⲭⲛⲁϩϯ ⲁⲛ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲛ̀ϧⲏⲧ ⲛⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲉ̀ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲁⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧ ⲁⲗⲗⲁ ⲫⲓⲱⲧ ⲉⲧϣⲟⲡ ⲛ̀ϧⲏⲧ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲡⲉ ⲉⲧⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϩⲃⲏⲟⲩⲓ̀

Believest thou not that I am in my Father, and my Father in me? these words which I say to you I was not speaking them by myself, but the Father who abideth in me, he doeth his works.

Δεν πιστευεις οτι εγω ειμαι εν τω Πατρι και ο Πατηρ ειναι εν εμοι; τους λογους, τους οποιους εγω λαλω προς υμας, απ' εμαυτου δεν λαλω· αλλ' ο Πατηρ ο μενων εν εμοι αυτος εκτελει τα εργα.

صَدِّقُونِي أَنِّي فِي الآبِ وَالآبَ فِيَّ، وَإِلاَّ فَصَدِّقُونِي لِسَبَبِ الأَعْمَالِ نَفْسِهَا.

הַאֲמִינוּ לִי כִּי־אָנֹכִי בְאָבִי וְאָבִי בִּי וְאִם־לֹא הַאֲמִינוּ לִי בִּגְלַל הַמַּעֲשִׂים׃

Ⲛⲁϩϯ ⲉⲣⲟⲓ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲛ̀ϧⲏⲧ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲕⲁⲛ ⲉⲑⲃⲉ ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ̀ ⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲓ

Believe me that I am in my Father, and my Father in me, otherwise even because of the works believe me.

Πιστευετε μοι οτι εγω ειμαι εν τω Πατρι και ο Πατηρ ειναι εν εμοι· ει δε μη, δια τα εργα αυτα πιστευετε μοι.

اَلْحَقَّ الْحَقَّ أَقُولُ لَكُمْ: مَنْ يُؤْمِنُ بِي فَالأَعْمَالُ الَّتِي أَنَا أَعْمَلُهَا يَعْمَلُهَا هُوَ أَيْضًا، وَيَعْمَلُ أَعْظَمَ مِنْهَا، لأَنِّي مَاضٍ إِلَى أَبِي.

אָמֵן אָמֵן אֲנִי אֹמֵר לָכֶם הַמַּאֲמִין בִּי יַעֲשֶׂה גַם־הוּא אֶת־הַמַּעֲשִׂים אֲשֶׁר אָנֹכִי עֹשֶׂה וּגְדֹלוֹת מֵאֵלֶּה יַעֲשֶׂה אֶל־אָבִי׃

Ⲁⲙⲏⲛ ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ̀ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉ̀ϯⲣⲁ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲉϥⲉ̀ⲁⲓⲧⲟⲩ ϩⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ϩⲁⲛⲛⲓϣϯ ⲉ̀ⲛⲁⲓ ⲉϥⲉ̀ⲁⲓⲧⲟⲩ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯⲛⲁϣⲉ ⲛⲏⲓ ϩⲁ ⲫⲓⲱⲧ

Verily, verily, I say to you, that he who believeth me, the works which I do, he shall do also; and greater than these shall he do, because I will go to the Father.

Αληθως, αληθως σας λεγω, οστις πιστευει εις εμε, τα εργα τα οποια καμνω και εκεινος θελει καμει, και μεγαλητερα τουτων θελει καμει, διοτι εγω υπαγω προς τον Πατερα μου,

وَمَهْمَا سَأَلْتُمْ بِاسْمِي فَذَلِكَ أَفْعَلُهُ لِيَتَمَجَّدَ الآبُ بِالابْنِ.

וְכָל־אֲשֶׁר תִּשְׁאֲלוּ בִּשְׁמִי אֶעֱשֶׂנּוּ יְכֻבַּד הָאָב בִּבְנוֹ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲉⲣⲉⲧⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲣⲁⲛ ⲉⲓⲉ̀ⲁⲓϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥϭⲓⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲓⲱⲧ ϧⲉⲛ ⲡϣⲏⲣⲓ

And that which ye will ask in my name, I shall do it for you, that the Father may be glorified in (the) Son.

και ο, τι αν ζητησητε εν τω ονοματι μου, θελω καμει τουτο, δια να δοξασθη ο Πατηρ εν τω Υιω.

إِنْ سَأَلْتُمْ شَيْئًا بِاسْمِي فَإِنِّي أَفْعَلُهُ.

כִּי־תִּשְׁאֲלוּ דָבָר בִּשְׁמִי אֲנִי אֶעֱשֶׂנּוּ׃

Ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲉⲣⲉⲧⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲣⲁⲛ ⲫⲁⲓ ϯⲛⲁⲁⲓϥ

That which ye will ask in my name, this I will do.

Εαν ζητησητε τι εν τω ονοματι μου, εγω θελω καμει αυτο.

الوعد بالروح القدس

«إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَنِي فَاحْفَظُوا وَصَايَايَ،

אִם־אֲהַבְתֶּם אֹתִי אֶת־מִצְוֹתַי תִּשְׁמֹרוּ׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲧⲉⲧⲉⲛⲙⲉⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲛⲁⲉⲛⲧⲟⲗⲏ

If ye love me, ye will keep my commandments.

Εαν με αγαπατε, τας εντολας μου φυλαξατε.

وَأَنَا أَطْلُبُ مِنَ الآبِ فَيُعْطِيكُمْ مُعَزِّيًا آخَرَ لِيَمْكُثَ مَعَكُمْ إِلَى الأَبَدِ،

וַאֲנִי אֶשְׁאֲלָה מֵאָבִי וְהוּא יִתֵּן לָכֶם פְּרַקְלִיט אַחֵר אֲשֶׁר־יִשְׁכֹּן אִתְּכֶם לָנֶצַח׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉⲑⲛⲁϯϩⲟ ⲉ̀ⲫⲓⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϯ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲡⲁⲣⲁⲕⲗⲏⲧⲟⲥ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲱⲡⲓ ⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ ϣⲁ ⲉⲛⲉϩ

And I will beseech the Father, and he shall give to you (a) Paraclete, that he may be with you for ever.

Και εγω θελω παρακαλεσει τον Πατερα, και θελει σας δωσει αλλον Παρακλητον, δια να μενη μεθ' υμων εις τον αιωνα,

رُوحُ الْحَقِّ الَّذِي لَا يَسْتَطِيعُ الْعَالَمُ أَنْ يَقْبَلَهُ، لأَنَّهُ لَا يَرَاهُ وَلَا يَعْرِفُهُ، وَأَمَّا أَنْتُمْ فَتَعْرِفُونَهُ لأَنَّهُ مَاكِثٌ مَعَكُمْ وَيَكُونُ فِيكُمْ.

אֶת־רוּחַ הָאֱמֶת אֲשֶׁר לֹא־יָכֹל הָעוֹלָם לְהַשִּׂיגוֹ בַּאֲשֶׁר לֹא יִרְאֵהוּ וְלֹא יֵדָעֵהוּ וְאַתֶּם יְדַעְתֶּם אֹתוֹ כִּי־הוּא שֹׁכֵן אִתְּכֶם וְיִהְיֶה בְּקִרְבְּכֶם׃

Ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣϫⲟⲙ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲉ̀ϣⲟⲡϥ ϫⲉ ϥⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲁⲛ ⲟⲩⲇⲉ ϥⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲁⲛ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲇⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϫⲉ ⲁϥϣⲟⲡ ⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ

The Spirit of the truth; whom it is not possible for the world to receive, because it seeth him not, nor knoweth him. But ye know him, because he abideth with you, and shall be in you.

το Πνευμα της αληθειας, το οποιον ο κοσμος δεν δυναται να λαβη, διοτι δεν βλεπει αυτο ουδε γνωριζει αυτο· σεις ομως γνωριζετε αυτο, διοτι μενει μεθ' υμων και εν υμιν θελει εισθαι.

لَا أَتْرُكُكُمْ يَتَامَى. إِنِّي آتِي إِلَيْكُمْ.

לֹא אֶעֱזָבְכֶם יְתוֹמִים אָבוֹאָה אֲלֵיכֶם׃

Ⲛ̀ⲛⲁⲭⲁ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲟⲓ ⲛ̀ⲟⲣⲫⲁⲛⲟⲥ ϯⲛⲏⲟⲩ ϩⲁⲣⲱⲧⲉⲛ

I shall not leave you being orphans; I come to you.

Δεν θελω σας αφησει ορφανους· ερχομαι προς εσας.

بَعْدَ قَلِيلٍ لَا يَرَانِي الْعَالَمُ أَيْضًا، وَأَمَّا أَنْتُمْ فَتَرَوْنَنِي. إِنِّي أَنَا حَيٌّ فَأَنْتُمْ سَتَحْيَوْنَ.

עוֹד מְעַט וְהָעוֹלָם לֹא יוֹסִיף לִרְאוֹת אֹתִי וְאַתֶּם תִּרְאוּנִי כִּי חַי אֲנִי וְגַם־אַתֶּם חָיֹה תִחְיוּ׃

Ⲉⲧⲓ ⲕⲉⲕⲟⲩϫⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲛⲁⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲁⲛ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲇⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯⲟⲛϧ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ϩⲱⲧⲉⲛ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲱⲛϧ

Yet a little, and the world will no longer see me; but ye see me; because I am alive, [and] ye also shall live.

Ετι ολιγον και ο κοσμος πλεον δεν με βλεπει, σεις ομως με βλεπετε, διοτι εγω ζω και σεις θελετε ζη.

فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ تَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا فِي أَبِي، وَأَنْتُمْ فِيَّ، وَأَنَا فِيكُمْ.

וְהָיָה בַּיּוֹם הַהוּא יָדוּעַ תֵּדְעוּ כִּי־אֲנִי בְּאָבִי וְאַתֶּם בִּי וַאֲנִי בָכֶם׃

Ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉ̀ϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲉⲙⲓ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϩⲱ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ

In that day ye shall know that I am in my Father, and ye in me, and I also in you.

Εν εκεινη τη ημερα σεις θελετε γνωρισει, οτι εγω ειμαι εν τω Πατρι μου και σεις εν εμοι και εγω εν υμιν.

اَلَّذِي عِنْدَهُ وَصَايَايَ وَيَحْفَظُهَا فَهُوَ الَّذِي يُحِبُّنِي، وَالَّذِي يُحِبُّنِي يُحِبُّهُ أَبِي، وَأَنَا أُحِبُّهُ، وَأُظْهِرُ لَهُ ذَاتِي».

מִי אֲשֶׁר מִצְוֹתַי אִתּוֹ וַיִּשְׁמֹר אֹתָן הוּא אֲשֶׁר אָהַב אֹתִי וְאֹהֲבִי אָהוּב לְאָבִי וַאֲנִי אֹהֲבֵהוּ וְאֵלָיו אֶתְוַדָּע׃

Ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲛⲁⲉⲛⲧⲟⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉⲑⲙⲉⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲫⲏ ⲇⲉ ⲉⲑⲙⲉⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲉϥⲉ̀ⲙⲉⲛⲣⲓⲧϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉⲓⲉ̀ⲙⲉⲛⲣⲓⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲟⲩⲟⲛϩⲧ ⲉ̀ⲣⲟϥ

He who hath my commandments, and who keepeth them, that (one) loveth me; and him who loveth me my Father shall love, and I shall love him, and I shall manifest myself to him.'

Ο εχων τας εντολας μου και φυλαττων αυτας, εκεινος ειναι ο αγαπων με· ο δε αγαπων με θελει αγαπηθη υπο του Πατρος μου, και εγω θελω αγαπησει αυτον και θελω φανερωσει εμαυτον εις αυτον.

قَالَ لَهُ يَهُوذَا لَيْسَ الإِسْخَرْيُوطِيَّ: «يَا سَيِّدُ، مَاذَا حَدَثَ حَتَّى إِنَّكَ مُزْمِعٌ أَنْ تُظْهِرَ ذَاتَكَ لَنَا وَلَيْسَ لِلْعَالَمِ؟»

וַיֹּאמֶר אֵלָיו יְהוּדָה וְהוּא לֹא אִישׁ קְרִיּוֹת אֲדֹנִי מַה־לְּךָ כִּי תַחְפֹּץ לְהִתְוַדַּע אֵלֵינוּ וְלֹא לָעוֹלָם׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲓⲟⲩⲇⲁⲥ ⲛⲁϥ ⲡⲓⲥⲕⲁⲣⲓⲱⲧⲏⲥ ⲁⲛ ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲟⲩ ⲡⲉⲧⲁϥϣⲱⲡⲓ ϫⲉ ⲭⲛⲁⲟⲩⲟⲛϩⲕ ⲉ̀ⲣⲟⲛ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲁⲛ

Judas said to him, not (the) Iscariot: Lord, what happened that thou wilt manifest thyself to us, and not (to) the world?'

Λεγει προς αυτον ο Ιουδας, ουχι ο Ισκαριωτης· Κυριε, τι συμβαινει οτι μελλεις να φανερωσης σεαυτον εις ημας και ουχι εις τον κοσμον;

أَجَابَ يَسُوعُ وَقَالَ لَهُ: «إِنْ أَحَبَّنِي أَحَدٌ يَحْفَظْ كَلاَمِي، وَيُحِبُّهُ أَبِي، وَإِلَيْهِ نَأْتِي، وَعِنْدَهُ نَصْنَعُ مَنْزِلًا.

וַיַּעַן יֵשׁוּעַ וַיֹּאמֶר אֵלָיו אִישׁ כִּי יֶאֱהָבַנִי יִשְׁמֹר אֶת־דְּבָרִי וְאָבִי יֶאֱהַב אֹתוֹ וְנָבוֹאָה אֵלָיו וְנָשִׂים מְעוֹנָתֵנוּ אֶצְלוֹ׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲑⲙⲉⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲉϥⲉ̀ⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲡⲁⲥⲁϫⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲙⲉⲛⲣⲓⲧϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲛⲉ̀ⲓ ϩⲁⲣⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲛⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲙⲁⲛ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ

Jesus answered, saying to him: He who loveth me shall keep my word, and my Father shall love him, and we shall come to him, and make our abode in him.

Απεκριθη ο Ιησους και ειπε προς αυτον· Εαν τις με αγαπα, τον λογον μου θελει φυλαξει, και ο Πατηρ μου θελει αγαπησει αυτον, και προς αυτον θελομεν ελθει και εν αυτω θελομεν κατοικησει.

اَلَّذِي لَا يُحِبُّنِي لَا يَحْفَظُ كَلاَمِي. وَالْكَلاَمُ الَّذِي تَسْمَعُونَهُ لَيْسَ لِي بَلْ لِلآبِ الَّذِي أَرْسَلَنِي.

וַאֲשֶׁר לֹא יֶאֱהָבַנִי הוּא לֹא יִשְׁמֹר אֶת־דְּבָרִי וְהַדָּבָר אֲשֶׁר שְׁמַעְתֶּם לֹא־שֶׁלִּי הוּא כִּי אִם־שֶׁל־אָבִי אֲשֶׁר שְׁלָחָנִי׃

Ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲛ̀ϥⲙⲉⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲁⲛ ϥⲛⲁⲁⲣⲉϩ ⲁⲛ ⲉⲛⲁⲥⲁϫⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲫⲱⲓ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲁⲗⲗⲁ ⲫⲁ ⲫⲓⲱⲧ ⲡⲉ ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟⲓ

He who loveth me not, will not keep my words; and the word which ye hear is not mine, but that of the Father who sent me.

Ο μη αγαπων με τους λογους μου δεν φυλαττει· και ο λογος, τον οποιον ακουετε, δεν ειναι ιδικος μου, αλλα του πεμψαντος με Πατρος.

بِهَذَا كَلَّمْتُكُمْ وَأَنَا عِنْدَكُمْ.

אֶת־אֵלֶּה דִּבַּרְתִּי אֲלֵיכֶם בְּעוֹד הֱיוֹתִי עִמָּכֶם׃

Ⲛⲁⲓ ⲇⲉ ⲁⲓϫⲟⲧⲟⲩ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉⲓϣⲟⲡ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ

And these (things) I said to you, abiding with you.

Ταυτα ελαλησα προς εσας ενω ευρισκομαι μεθ' υμων·

وَأَمَّا الْمُعَزِّي، الرُّوحُ الْقُدُسُ، الَّذِي سَيُرْسِلُهُ الآبُ بِاسْمِي، فَهُوَ يُعَلِّمُكُمْ كُلَّ شَيْءٍ، وَيُذَكِّرُكُمْ بِكُلِّ مَا قُلْتُهُ لَكُمْ.

וְהַפְּרַקְלִיט רוּחַ הַקֹּדֶשׁ אֲשֶׁר־יִשְׁלַח אָבִי בִּשְׁמִי הוּא יְלַמֶּדְכֶם אֶת־כֹּל וְיַזְכִּיר אֶת־כֹּל אֲשֶׁר־הִגַּדְתִּי לָכֶם׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲡⲁⲣⲁⲕⲗⲏⲧⲟⲥ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲫⲓⲱⲧ ⲛⲁⲟⲩⲟⲣⲡϥ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲣⲁⲛ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲉⲑⲛⲁⲧⲥⲁⲃⲉ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ϥⲛⲁϯ ⲙ̀ⲫⲙⲉⲩⲓ̀ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁⲓϫⲟⲧⲟⲩ ⲛⲱⲧⲉⲛ

But if the Paraclete should come, the Holy Spirit, whom the Father will send in my name, he will teach you all things, and he will remind you of all things which I said to you.

ο δε Παρακλητος, το Πνευμα το Αγιον, το οποιον θελει πεμψει ο Πατηρ εν τω ονοματι μου, εκεινος θελει σας διδαξει παντα και θελει σας υπενθυμισει παντα οσα ειπον προς εσας.

«سَلاَمًا أَتْرُكُ لَكُمْ. سَلاَمِي أُعْطِيكُمْ. لَيْسَ كَمَا يُعْطِي الْعَالَمُ أُعْطِيكُمْ أَنَا. لَا تَضْطَرِبْ قُلُوبُكُمْ وَلَا تَرْهَبْ.

שָׁלוֹם אַנִּיחן לָכֶם אֶת־שְׁלוֹמִי אֶתֵּן לָכֶם לֹא כַּאֲשֶׁר יִתֵּן הָעוֹלָם אָנֹכִי נֹתֵן לָכֶם אַל־יִבָּהֵל לְבַבְכֶם וְאַל־יֵחָת׃

Ϯⲛⲁⲭⲱ ⲛ̀ⲧⲁϩⲓⲣⲏⲛⲏ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲧⲁϩⲓⲣⲏⲛⲏ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯⲛⲁⲧⲏⲓⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲁⲛ ⲉⲧⲉ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ϯ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲉϯⲛⲁϯ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲑⲣⲉϥϣⲑⲟⲣⲧⲉⲣ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛϩⲏⲧ ⲟⲩⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲣⲉⲣϣⲗⲁϩ ⲛ̀ϩⲏⲧ

I will leave my peace to you, my own peace I will give to you; not as the world giveth, will I give. Let not your heart be troubled, nor be doubtful.

Ειρηνην αφινω εις εσας, ειρηνην την εμην διδω εις εσας· ουχι καθως ο κοσμος διδει, σας διδω εγω. Ας μη ταραττηται η καρδια σας μηδε ας δειλια.

سَمِعْتُمْ أَنِّي قُلْتُ لَكُمْ: أَنَا أَذْهَبُ ثُمَّ آتِي إِلَيْكُمْ. لَوْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَنِي لَكُنْتُمْ تَفْرَحُونَ لأَنِّي قُلْتُ أَمْضِي إِلَى الآبِ، لأَنَّ أَبِي أَعْظَمُ مِنِّي.

הֲלֹא שְׁמַעְתֶּם כִּי אָמַרְתִּי אֲלֵיכֶם אֵלֵךְ וְאָשׁוּבָה אֲלֵיכֶם לוּ אֲהַבְתֶּם אֹתִי כִּי־עַתָּה תִשְׂמְחוּ בְּהַגִּידִי לָכֶם כִּי־הֹלֵךְ אֲנִי אֶל־הָאָב כִּי אָבִי גָּדוֹל מִמֶּנִּי׃

Ⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲁⲓϫⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ϯⲛⲁϣⲉ ⲛⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲏⲟⲩ ϩⲁⲣⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲛⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲙⲉⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲛⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲣⲁϣⲓ ⲡⲉ ϫⲉ ϯⲛⲁϣⲉ ⲛⲏⲓ ϩⲁ ⲫⲓⲱⲧ ϫⲉ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲡⲉ

Ye heard that I said to you, that I will go, and I come to you. If ye loved (imperf.) me, ye would rejoice, because I will go to the Father; because my Father is greater than I.

Ηκουσατε οτι εγω σας ειπον, Υπαγω και ερχομαι προς εσας. Εαν με ηγαπατε, ηθελετε χαρη οτι ειπον, Υπαγω προς τον Πατερα· διοτι ο Πατηρ μου ειναι μεγαλητερος μου·

وَقُلْتُ لَكُمُ الآنَ قَبْلَ أَنْ يَكُونَ، حَتَّى مَتَى كَانَ تُؤْمِنُونَ.

וְעַתָּה הִנֵּה הִגַּדְתִּי זֹאת לָכֶם בְּטֶרֶם הֱיוֹתָהּ לְמַעַן תָּבֹא וְתַאֲמִינוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲟⲩ ⲁⲓϫⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲉⲥϣⲱⲡⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲁⲥϣⲁⲛϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ

And now I said (it) to you before it happeneth, that if it should happen, ye may believe.

και τωρα σας ειπον πριν γεινη, δια να πιστευσητε οταν γεινη.

لَا أَتَكَلَّمُ أَيْضًا مَعَكُمْ كَثِيرًا، لأَنَّ رَئِيسَ هَذَا الْعَالَمِ يَأْتِي وَلَيْسَ لَهُ فِيَّ شَيْءٌ.

לֹא־אַרְבֶּה עוֹד אֲמָרִים עִמָּכֶם כִּי הִנֵּה בָא שַׂר הָעוֹלָם הַזֵּה וּבִי אֵין־לוֹ כֹל׃

Ⲛ̀ϯⲛⲁϫⲉ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲛ̀ⲥⲁϫⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲁⲛ ϫⲉ ϥⲛⲏⲟⲩ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲁⲣⲭⲱⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲁⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϩⲗⲓ ⲛ̀ⲧⲁϥ ⲛ̀ϧⲏⲧ

1 will not say many words to you any longer, for (the) ruler of this world cometh; and he hath nothing in me.

Δεν θελω πλεον λαλησει πολλα μεθ' υμων· διοτι ερχεται ο αρχων του κοσμου τουτου· και δεν εχει ουδεν εν εμοι.

وَلكِنْ لِيَفْهَمَ الْعَالَمُ أَنِّي أُحِبُّ الآبَ، وَكَمَا أَوْصَانِي الآبُ هَكَذَا أَفْعَلُ. قُومُوا نَنْطَلِقْ مِنْ هَهُنَا.

אַךְ לְמַעַן יֵדַע הָעוֹלָם כִּי אֹהֵב אֲנִי אֶת־אָבִי וְכַאֲשֶׁר צִוַּנִּי אָבִי כֵּן אֶעֱשֶׂה קוּמוּ וְנֵלְכָה מִזֶּה׃

Ⲁⲗⲗⲁ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥⲉⲙⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ϫⲉ ϯⲉⲣⲁⲅⲁⲡⲁⲛ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲛⲏⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲁⲓⲱⲧ ϯⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲙⲁⲣⲟⲛ ⲉⲃⲟⲗ ⲧⲁⲓ

But that the world may know that I love my Father; and according as my Father ordered me, I do thus. Rise, let us go from here.

Αλλα δια να γνωριση ο κοσμος οτι αγαπω τον Πατερα, και καθως με προσεταξεν ο Πατηρ, ουτω καμνω. Εγερθητε, ας υπαγωμεν εντευθεν.

إصحاح 15

أنا الكرمة الحقيقية

«أَنَا الْكَرْمَةُ الْحَقِيقِيَّةُ وَأَبِي الْكَرَّامُ.

אָנֹכִי הַגֶּפֶן הָאֲמִתִּית וְאָבִי הוּא הַכֹּרֵם׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ϯⲃⲱ ⲛ̀ⲁⲗⲟⲗⲓ ⲛ̀ⲧⲁⲫⲙⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲡⲉ ⲡⲓⲟⲩⲱⲓ

I am the true vine; and my Father is the husbandman.

Εγω ειμαι η αμπελος η αληθινη, και ο Πατηρ μου ειναι ο γεωργος.

كُلُّ غُصْنٍ فِيَّ لَا يَأْتِي بِثَمَرٍ يَنْزِعُهُ، وَكُلُّ مَا يَأْتِي بِثَمَرٍ يُنَقِّيهِ لِيَأْتِيَ بِثَمَرٍ أَكْثَرَ.

כָּל־שָׂרִיג בִּי אֲשֶׁר אֵינֶנּוּ עֹשֵׂה־פְּרִי יְסִירֶנּוּ וַאֲשֶׁר יַעֲשֶׂה פְרִי יְטַהֲרֶנּוּ לְהַרְבּוֹת אֶת־פִּרְיוֹ׃

Ⲕⲗⲏⲙⲁ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉ ⲛ̀ϧⲏⲧ ⲉⲧⲉⲛ̀ϥⲛⲁⲉⲛ ⲟⲩⲧⲁϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲁⲛ ϥⲛⲁⲕⲟⲣϫϥ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲑⲛⲁⲉⲛ ⲟⲩⲧⲁϩ ϥⲛⲁⲧⲟⲩⲃⲟϥ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥⲉⲛ ϩⲟⲩⲟ̀ ⲟⲩⲧⲁϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

Every branch which is in me, which will not bring forth fruit he will cut away; and every one (lit. that) which will bring fruit, he will cleanse it, that it may bring forth more fruit.

Παν κλημα εν εμοι με φερον καρπον, εκκοπτει αυτο, και παν το φερον καρπον, καθαριζει αυτο, δια να φερη πλειοτερον καρπον.

أَنْتُمُ الآنَ أَنْقِيَاءُ لِسَبَبِ الْكَلَامِ الَّذِي كَلَّمْتُكُمْ بِهِ.

אַתֶּם כְּבָר מְטֹהָרִים בַּעֲבוּר דְּבָרִי אֲשֶׁר דִּבַּרְתִּי אֲלֵיכֶם׃

Ϩⲏⲇⲏ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲁⲧⲉⲧⲉⲛⲧⲟⲩⲃⲟ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲉⲧⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ

Now ye were cleansed because of this word which I spake to you.

Τωρα σεις εισθε καθαροι δια τον λογον τον οποιον ελαλησα προς εσας.

اُثْبُتُوا فِيَّ وَأَنَا فِيكُمْ. كَمَا أَنَّ الْغُصْنَ لَا يَقْدِرُ أَنْ يَأْتِيَ بِثَمَرٍ مِنْ ذَاتِهِ إِنْ لَمْ يَثْبُتْ فِي الْكَرْمَةِ، كَذَلِكَ أَنْتُمْ أَيْضًا إِنْ لَمْ تَثْبُتُوا فِيَّ.

עִמְדוּ־בִי וַאֲנִי בָכֶם כַּאֲשֶׁר הַשָּׂרִיג בַּל־יַעֲשֶׂה פְרִי מֵאֵלָיו אִם־לֹא יַעֲמֹד בַּגֶּפֶן כֵּן גַּם־אַתֶּם אִם־לֹא תַעַמְדוּ בִּי׃

Ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϩⲱ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲗⲏⲙⲁ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣϫⲟⲙ ⲛ̀ⲧⲉϥⲉⲛ ⲟⲩⲧⲁϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲁϥϣⲧⲉⲙϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ϯⲃⲱ ⲛ̀ⲁⲗⲟⲗⲓ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ϩⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣϫⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲧⲉⲙϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧ

Abide in me, and I also in you. According as the branch--it is not possible that it should bring forth fruit from itself, unless it abide in the vine: thus ye also--it is not possible for you, unless ye abide in me.

Μεινατε εν εμοι, και εγω εν υμιν. Καθως το κλημα δεν δυναται να φερη καρπον αφ' εαυτου, εαν δεν μεινη εν τη αμπελω, ουτως ουδε σεις, εαν δεν μεινητε εν εμοι.

أَنَا الْكَرْمَةُ وَأَنْتُمُ الأَغْصَانُ. الَّذِي يَثْبُتُ فِيَّ وَأَنَا فِيهِ هَذَا يَأْتِي بِثَمَرٍ كَثِيرٍ، لأَنَّكُمْ بِدُونِي لَا تَقْدِرُونَ أَنْ تَفْعَلُوا شَيْئًا.

אָנֹכִי הוּא הַגֶּפֶן וְאַתֶּם הַשָּׂרִיגִים הָעֹמֵד בִּי וַאֲנִי בוֹ הוּא יַעֲשֶׂה־פְּרִי לָרֹב כִּי בִלְעָדַי לֹא תוּכְלוּן עֲשׂוֹת דָּבָר׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ϯⲃⲱ ⲛ̀ⲁⲗⲟⲗⲓ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲛⲉ ⲛⲓⲕⲗⲏⲙⲁ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϩⲱ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲫⲁⲓ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲛ̀ⲟⲩⲧⲁϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϫⲉ ⲁⲧϭⲛⲟⲩⲓ̀ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣϫⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲉⲣ ϩⲗⲓ

I am the vine; ye are the branches: he who will abide in me, and I also in him, this (one) shall bring forth much fruit: because without me it is not possible for you to do anything.

Εγω ειμαι η αμπελος, σεις τα κληματα. Ο μενων εν εμοι και εγω εν αυτω, ουτος φερει καρπον πολυν, διοτι χωρις εμου δεν δυνασθε να καμητε ουδεν.

إِنْ كَانَ أَحَدٌ لَا يَثْبُتُ فِيَّ يُطْرَحُ خَارِجًا كَالْغُصْنِ، فَيَجِفُّ وَيَجْمَعُونَهُ وَيَطْرَحُونَهُ فِي النَّارِ، فَيَحْتَرِقُ.

אִישׁ אֲשֶׁר לֹא יַעֲמֹד בִּי הֻשְׁלַךְ הַחוּצָה כַּשָּׂרִיג וַיִּיבַשׁ וְיִלְקְטוּם וְיַשְׁלִיכוּם אֶל־תּוֹךְ הַאֵשׁ וְהָיָה לְבָעֵר׃

Ⲁⲣⲉϣⲧⲉⲙ ⲟⲩⲁⲓ ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧ ⲥⲉⲛⲁϩⲓⲧϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲗⲏⲙⲁ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁϥϣⲱⲟⲩⲓ̀ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁⲩⲑⲟⲩⲱⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲥⲉϩⲓⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲓⲭⲣⲱⲙ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁⲩⲣⲱⲕϩ

Unless any one abide in me, he will be cast out as the branch; and he is withered; and they gather them, and cast them to the fire; and they are burned.

Εαν τις δεν μεινη εν εμοι, ριπτεται εξω ως το κλημα και ξηραινεται, και συναγουσιν αυτα και ριπτουσιν εις το πυρ, και καιονται.

إِنْ ثَبَتُّمْ فِيَّ وَثَبَتَ كَلاَمِي فِيكُمْ تَطْلُبُونَ مَا تُرِيدُونَ فَيَكُونُ لَكُمْ.

אִם־תַּעַמְדוּ בִי וּדְבָרַי יִהְיוּ בָכֶם כְּכָל־מַה־שֶּׁחֲפַצְתֶּם אָז תִּשְׁאֲלוּ וְיֵעָשֶׂה לָכֶם׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲁⲛϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲁⲥⲁϫⲓ ϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲁϣϥ ⲁⲣⲓⲉⲧⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ϥⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ

And if ye should abide in me, and my words abide in you. ask that which ye wish, and it will be clone for you.

Εαν μεινητε εν εμοι και οι λογοι μου μεινωσιν εν υμιν, θελετε ζητει ο, τι αν θελητε, και θελει γεινει εις εσας.

بِهَذَا يَتَمَجَّدُ أَبِي: أَنْ تَأْتُوا بِثَمَرٍ كَثِيرٍ فَتَكُونُونَ تَلاَمِيذِي.

בְּזֹאת נִכְבַּד אָבִי בַּעֲשֹׁוֹתְכֶם פְּרִי לָרֹב וִהְיִיתֶם לִי לְתַלְמִידִים׃

Ϧⲉⲛ ⲫⲁⲓ ⲁϥϭⲓⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲁⲓⲱⲧ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲛ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲛ̀ⲟⲩⲧⲁϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛϣⲱⲡⲓ ⲛⲏⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ

In this is my Father glorified, that ye bring forth much fruit, and that ye be to me disciples.

Εν τουτω δοξαζεται ο Πατηρ μου, εις το να φερητε καρπον πολυν· και ουτω θελετε εισθαι μαθηται μου.

كَمَا أَحَبَّنِي الآبُ كَذَلِكَ أَحْبَبْتُكُمْ أَنَا. اُثْبُتُوا فِي مَحَبَّتِي.

כַּאֲשֶׁר אֲהֵבַנִי אָבִי אָהַבְתִּי אֶתְכֶם גַּם־אָנִי וְאַתֶּם עִמְדוּ בְאַהֲבָתִי׃

Ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥⲙⲉⲛⲣⲓⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϩⲱ ⲁⲓⲙⲉⲛⲣⲉ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲧⲁⲁⲅⲁⲡⲏ

As my Father loved me, I also loved you: abide in my love.

Καθως εμε ηγαπησεν ο Πατηρ, και εγω ηγαπησα εσας· μεινατε εν τη αγαπη μου.

إِنْ حَفِظْتُمْ وَصَايَايَ تَثْبُتُونَ فِي مَحَبَّتِي، كَمَا أَنِّي أَنَا قَدْ حَفِظْتُ وَصَايَا أَبِي وَأَثْبُتُ فِي مَحَبَّتِهِ.

אִם־תִּשְׁמְרוּ אֶת־מִצְוֹתַי תַּעַמְדוּ בְּאַהֲבָתִי כַּאֲשֶׁר שָׁמַרְתִּי גַם־אֲנִי אֶת־מִצְוֹת אָבִי וְעָמַדְתִּי בְּאַהֲבָתוֹ׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲛⲁⲉⲛⲧⲟⲗⲏ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲧⲁⲁⲅⲁⲡⲏ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ϩⲱ ⲉⲧⲁⲓⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲛⲓⲉⲛⲧⲟⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ϯϣⲟⲡ ϧⲉⲛ ⲧⲉϥⲁⲅⲁⲡⲏ

If ye keep my commandments, ye will abide in my love: as I also kept the commandments of my Father, and I abide in his love.

Εαν τας εντολας μου φυλαξητε, θελετε μεινει εν τη αγαπη μου, καθως εγω εφυλαξα τας εντολας του Πατρος μου και μενω εν τη αγαπη αυτου.

كَلَّمْتُكُمْ بِهَذَا لِكَيْ يَثْبُتَ فَرَحِي فِيكُمْ وَيُكْمَلَ فَرَحُكُمْ.

אֶת־אֵלֶּה דִּבַּרְתִּי אֲלֵיכֶם בַּעֲבוּר תִּשְׁכֹּן שִׂמְחָתִי בָּכֶם וְתִהְיֶה שִׂמְחַתְכֶם שְׁלֵמָה׃

Ⲛⲁⲓ ⲁⲓϫⲟⲧⲟⲩ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲁⲣⲁϣⲓ ϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛⲣⲁϣⲓ ϩⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉϥϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

These (things) I said to you, that my joy may abide in you; and that your joy also may be fulfilled.

Ταυτα ελαλησα προς εσας δια να μεινη εν υμιν η χαρα μου και η χαρα υμων να ηναι πληρης.

«هَذِهِ هِيَ وَصِيَّتِي أَنْ تُحِبُّوا بَعْضُكُمْ بَعْضًا كَمَا أَحْبَبْتُكُمْ.

הִנֵּה־זֹאת מִצְוָתִי אֲשֶׁר תֶּהֱהָבוּן אִישׁ אֶת־אָחִיו כַּאֲשֶׁר אֲהַבְתִּיכֶם׃

Ⲑⲁⲓ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲧⲉ ⲧⲁⲉⲛⲧⲟⲗⲏ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲙⲉⲛⲣⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲣⲏⲟⲩ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁⲓⲙⲉⲛⲣⲉ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲟϥ

This is my own commandment, that ye love one another, as I loved you.

Αυτη ειναι η εντολη μου, να αγαπατε αλληλους, καθως σας ηγαπησα.

لَيْسَ لأَحَدٍ حُبٌّ أَعْظَمُ مِنْ هَذَا: أَنْ يَضَعَ أَحَدٌ نَفْسَهُ لأَجْلِ أَحِبَّائِهِ.

אֵין אַהֲבָה רַבָּה מֵאַהֲבַת הַנּוֹתֵן נַפְשׁוֹ בְּעַד יְדִידָיו׃

Ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲡⲉⲑⲛⲁⲁⲥ ⲉ̀ⲧⲁⲓⲁⲅⲁⲡⲏ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ϩⲗⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲭⲱ ⲛ̀ⲧⲉϥⲯⲩⲭⲏ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲉϥϣⲫⲏⲣ

No one hath greater than this love, that he (lit. one) should lay (down) his life (lit. soul) for his friend.

Μεγαλητεραν ταυτης αγαπην δεν εχει ουδεις, του να βαλη τις την ψυχην αυτου υπερ των φιλων αυτου.

أَنْتُمْ أَحِبَّائِي إِنْ فَعَلْتُمْ مَا أُوصِيكُمْ بِهِ.

וְאַתֶּם אִם־תַּעֲשׂוֹּ אֵת אֲשֶׁר־אֲנִי מְצַוֶּה אֶתְכֶם יְדִידַי אַתֶּם׃

Ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲛⲁϣⲫⲏⲣ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲁⲛⲉⲣ ⲛⲏ ⲉ̀ϯϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ

Ye are my friends, if ye should do the things which I order you.

Σεις εισθε φιλοι μου, εαν καμνητε οσα εγω σας παραγγελλω.

لَا أَعُودُ أُسَمِّيكُمْ عَبِيدًا، لأَنَّ الْعَبْدَ لَا يَعْلَمُ مَا يَعْمَلُ سَيِّدُهُ، لكِنِّي قَدْ سَمَّيْتُكُمْ أَحِبَّاءَ لأَنِّي أَعْلَمْتُكُمْ بِكُلِّ مَا سَمِعْتُهُ مِنْ أَبِي.

לֹא־אֶקְרָא לָכֶם עוֹד עֲבָדִים כִּי הָעֶבֶד אֵינֶנּוּ יֹדֵעַ אֶת־אֲשֶׁר יַעֲשֶׂה אֲדֹנָיו וְאָמַרְתִּי יְדִידַי אַתֶּם כִּי כָל־אֲשֶׁר שָׁמַעְתִּי מֵאֵת אָבִי הוֹדַעְתִּי אֶתְכֶם׃

Ⲛ̀ϯⲛⲁⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ ⲁⲛ ϫⲉ ⲃⲱⲕ ϫⲉ ⲙ̀ⲡⲁⲣⲉ ⲡⲓⲃⲱⲕ ⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉⲧⲉ ⲡⲉϥ⳪̅ ⲣⲁ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲇⲉ ⲁⲓⲛⲁⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲛⲁϣⲫⲏⲣ ϫⲉ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁⲓⲥⲟⲑⲙⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲁⲓⲧⲁⲙⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ

I will no longer call you "servant;" because the servant knoweth not what his lord doeth: but you I am to call "my friends;" because all things which I heard from my Father I shewed to you.

Δεν σας λεγω πλεον δουλους, διοτι ο δουλος δεν εξευρει τι καμνει ο κυριος αυτου· εσας δε ειπον φιλους, διοτι παντα οσα ηκουσα παρα του Πατρος μου, εφανερωσα εις εσας.

لَيْسَ أَنْتُمُ اخْتَرْتُمُونِي بَلْ أَنَا اخْتَرْتُكُمْ، وَأَقَمْتُكُمْ لِتَذْهَبُوا وَتَأْتُوا بِثَمَرٍ، وَيَدُومَ ثَمَرُكُمْ، لِكَيْ يُعْطِيَكُمُ الآبُ كُلَّ مَا طَلَبْتُمْ بِاسْمِي.

לֹא אַתֶּם בְּחַרְתֶּם בִּי כִּי אִם־אָנֹכִי בָּחַרְתִּי בָכֶם וְהִפְקַדְתִּי אֶתְכֶם לָלֶכֶת וְלַעֲשׂוֹת פֶּרִי וּפֶרְיְכֶם יָקוּם וְהָיָה כֹּל אֲשֶׁר תִּשְׁאֲלוּ מֵאָבִי בִּשְׁמִי יִתֵּן לָכֶם׃

Ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲁⲛ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲥⲟⲧⲡⲧ ⲁⲗⲗⲁ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲁⲓⲥⲉⲧⲡ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲭⲁ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛϣⲉ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲛ ⲟⲩⲧⲁϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲧⲁϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲟϩⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲉⲣⲉⲧⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲫⲓⲱⲧ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲣⲁⲛ ⲛ̀ⲧⲉϥⲧⲏⲓϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ

Ye chose not me, but I chose you; and I set you, that ye might go and bring forth fruit, and that your fruit might stay. That that which ye will ask from the Father in my name, he might give it to you.

Σεις δεν εξελεξατε εμε, αλλ' εγω εξελεξα εσας, και σας διεταξα δια να υπαγητε σεις και να καμητε καρπον, και ο καρπος σας να μενη, ωστε, ο, τι αν ζητησητε παρα του Πατρος εν τω ονοματι μου, να σας δωση αυτο.

بِهَذَا أُوصِيكُمْ حَتَّى تُحِبُّوا بَعْضُكُمْ بَعْضًا.

אֶת־אֵלֶּה אָנֹכִי מְצַוֶּה אֶתְכֶם לְמַעַן תֶּאֱהָבוּן אִישׁ אֶת־אָחִיו׃

Ⲛⲁⲓ ⲇⲉ ϯϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲙⲉⲛⲣⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲏⲟⲩ

And these (things) I order you, that ye love one another.

Ταυτα σας παραγγελλω, να αγαπατε αλληλους.

العالم يبغض يسوع والتلاميذ

«إِنْ كَانَ الْعَالَمُ يُبْغِضُكُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّهُ قَدْ أَبْغَضَنِي قَبْلَكُمْ.

אִם־הָעוֹלָם שׂנֵא אֶתְכֶם דְּעוּ כִּי אֹתִי שָׂנֵא רִאשׁוֹנָה׃

Ⲓⲥϫⲉ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲙⲟⲥϯ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲁⲣⲓⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲛ̀ϣⲟⲣⲡ ⲡⲉⲧⲁϥⲙⲟⲥϯ ⲙ̀ⲙⲟⲓ

If the world hate you, know that it first hated me.

Εαν ο κοσμος σας μιση, εξευρετε οτι εμε προτερον υμων εμισησεν.

لَوْ كُنْتُمْ مِنَ الْعَالَمِ لَكَانَ الْعَالَمُ يُحِبُّ خَاصَّتَهُ. وَلكِنْ لأَنَّكُمْ لَسْتُمْ مِنَ الْعَالَمِ، بَلْ أَنَا اخْتَرْتُكُمْ مِنَ الْعَالَمِ، لِذَلِكَ يُبْغِضُكُمُ الْعَالَمُ.

אִלּוּ מִן־הָעוֹלָם הֱיִיתֶם הָיָה הָעוֹלָם אֹהֵב אֵת אֲשֶׁר־לוֹ וְיַעַן כִּי־אֵינְכֶם מִן־הָעוֹלָם כִּי אִם־בָּחַרְתִּי אֶתְכֶם מִן־הָעוֹלָם לָכֵן הָעוֹלָם יִשְׂנָא אֶתְכֶם׃

Ⲉⲛⲉ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ϩⲁⲛⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲛⲁⲣⲉ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲛⲁⲙⲉⲛⲣⲉ ⲡⲉⲧⲫⲱϥ ⲟⲧⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ϩⲁⲛⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲁⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲁⲓⲥⲉⲧⲡ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲁⲓ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲙⲟⲥϯ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ

If ye were from the world, the world would love that which is its own. But because ye are not from the world, but I chose you from the world, therefore the world hateth you.

Εαν ησθε εκ του κοσμου, ο κοσμος ηθελεν αγαπα το ιδικον του· επειδη ομως δεν εισθε εκ του κοσμου, αλλ' εγω σας εξελεξα εκ του κοσμου, δια τουτο σας μισει ο κοσμος.

اُذْكُرُوا الْكَلاَمَ الَّذِي قُلْتُهُ لَكُمْ: لَيْسَ عَبْدٌ أَعْظَمَ مِنْ سَيِّدِهِ. إِنْ كَانُوا قَدِ اضْطَهَدُونِي فَسَيَضْطَهِدُونَكُمْ، وَإِنْ كَانُوا قَدْ حَفِظُوا كَلاَمِي فَسَيَحْفَظُونَ كَلاَمَكُمْ.

זִכְכוּ אֶת־דְּבָרִי אֲשֶׁר דִּבַּרִתִּי אֲלֵיכֶם לֵאמֹר לֹא גָדוֹל הַעֶבֶד מֵאֲדֹנָיו אִם־רָדְפוּ אֹתִי גַּם־אֶתְכֶם יִרְדֹּפוּ אִם־שָׁמְרוּ אֶת־דְּבָרִי גַּם אֶת־דְּבַרְכֶם יִשְׁמֹרוּ׃

Ⲁⲣⲓⲫⲙⲉⲩⲓ̀ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲉⲧⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲟⲩⲃⲱⲕ ⲉⲛⲁⲁϥ ⲉ̀ⲡⲉϥ⳪̅ ⲓⲥϫⲉ ⲁⲩϭⲟϫⲓ ⲛ̀ⲥⲱⲓ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ϩⲱⲧⲉⲛ ⲉⲩⲉ̀ϭⲟϫⲓ ⲛ̀ⲥⲱⲧⲉⲛ ⲓⲥϫⲉ ⲁⲩⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲡⲁⲥⲁϫⲓ ⲉⲩⲉ̀ⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲫⲱⲧⲉⲛ ϩⲱⲧⲉⲛ

Remember the word which I spake to you , that there is not a servant who is greater than his lord. If they persecuted me, they shall persecute you also; if they kept my word, they shall keep yours also.

Ενθυμεισθε τον λογον, τον οποιον εγω ειπον προς εσας· Δεν ειναι δουλος μεγαλητερος του κυριου αυτου. Εαν εμε εδιωξαν, και σας θελουσι διωξει· εαν τον λογον μου εφυλαξαν, και τον υμετερον θελουσι φυλαξει.

لكِنَّهُمْ إِنَّمَا يَفْعَلُونَ بِكُمْ هَذَا كُلَّهُ مِنْ أَجْلِ اسْمِي، لأَنَّهُمْ لَا يَعْرِفُونَ الَّذِي أَرْسَلَنِي.

אֲבָל כָּל־זֹאת יַעֲשׂוֹּ לָכֶם בַּעֲבוּר שְׁמִי כִּי לֹא־יָדְעוּ אֶת־שֹׁלְחִי׃

Ⲁⲗⲗⲁ ⲛⲁⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲥⲉⲛⲁⲁⲓⲧⲟⲩ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲁⲣⲁⲛ ϫⲉ ⲥⲉⲥⲱⲟⲩⲛ ⲁⲛ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟⲓ

But all these (things) they will do to you because of my name; because they know not him who sent me.

Αλλα ταυτα παντα θελουσι καμει εις εσας δια το ονομα μου, διοτι δεν εξευρουσι τον πεμψαντα με.

لَوْ لَمْ أَكُنْ قَدْ جِئْتُ وَكَلَّمْتُهُمْ، لَمْ تَكُنْ لَهُمْ خَطِيَّةٌ، وَأَمَّا الآنَ فَلَيْسَ لَهُمْ عُذْرٌ فِي خَطِيَّتِهِمْ.

לוּלֵא בָאתִי וְדִבַּרְתִּי אֲלֵיכֶם לֹא־הָיָה בָּהֶם חֵטְא וְעַתָּה לֹא יוּכְלוּן לְהִתְנַצֵּל עַל־חַטֹּאתָם׃

Ⲉⲛⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲓ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲁⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲛⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛⲧⲟⲩ ⲛⲟⲃⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ϯⲛⲟⲩ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛⲧⲟⲩ ⲗⲱⲓϫⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲟⲩⲛⲟⲃⲓ

If I had not come and spoken to them, they had not had sin: but now they have not pretext concerning their sin.

Εαν δεν ηλθον και ελαλησα προς αυτους, αμαρτιαν δεν ηθελον εχει· τωρα ομως δεν εχουσι προφασιν περι της αμαρτιας αυτων.

اَلَّذِي يُبْغِضُنِي يُبْغِضُ أَبِي أَيْضًا.

הַשּׂנֵא אֹתִי יִשְׂנָא גַּם־אֶת־אָבִי׃

Ⲫⲏ ⲉⲑⲙⲟⲥϯ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ϥⲙⲟⲥϯ ⲙ̀ⲡⲁⲕⲉⲓⲱⲧ

He who hateth me hateth my Father also.

Ο μισων εμε και τον Πατερα μου μισει.

لَوْ لَمْ أَكُنْ قَدْ عَمِلْتُ بَيْنَهُمْ أَعْمَالًا لَمْ يَعْمَلْهَا أَحَدٌ غَيْرِي، لَمْ تَكُنْ لَهُمْ خَطِيَّةٌ، وَأَمَّا الآنَ فَقَدْ رَأَوْا وَأَبْغَضُونِي أَنَا وَأَبِي.

לוּלֵא עָשִׂיתִי בְתוֹכָם אֶת־הַמַּעֲשִׂים אֲשֶׁר לֹא עָשָׂה אִישׁ אַחֵר לֹא־הָיָה בָהֶם חֵטְא וְעַתָּה רָאוּ וַיִּשְׂנְאוּ גַּם־אֹתִי גַּם־אֶת־אָבִי׃

Ⲉⲛⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ̀ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲙ̀ⲡⲉ ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲁⲓⲧⲟⲩ ⲛⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛⲧⲟⲩ ⲛⲟⲃⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ϯⲛⲟⲩ ⲇⲉ ⲁⲩⲛⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲙⲉⲥⲧⲱⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲁⲕⲉⲓⲱⲧ

If I had not done the works among them which no other did, they had not had sin: but now they saw, and they hated me and my Father also.

Εαν δεν εκαμον μεταξυ αυτων τα εργα, τα οποια ουδεις αλλος εκαμεν, αμαρτιαν δεν ηθελον εχει· αλλα τωρα και ειδον και εμισησαν και εμε και τον Πατερα μου.

لكِنْ لِكَيْ تَتِمَّ الْكَلِمَةُ الْمَكْتُوبَةُ فِي نَامُوسِهِمْ: إِنَّهُمْ أَبْغَضُونِي بِلاَ سَبَبٍ.

אַךְ לְמַלּאת דְּבַר־הַכָּתוּב בְּתוֹרָתָם שִׂנְאַת חִנָּם שְׂנֵאוּנִי׃

Ⲁⲗⲗⲁ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲉⲧⲥϧⲏⲟⲩⲧ ϩⲓ ⲡⲟⲩⲛⲟⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲩⲙⲉⲥⲧⲱⲓ ⲛ̀ϫⲓⲛϫⲏ

But (this is) that the word might be fulfilled which is written in their law, that they hated me without a cause.

Αλλα τουτο εγεινε δια να πληρωθη ο λογος, ο γεγραμμενος εν τω νομω αυτων, Οτι εμισησαν με δωρεαν.

«وَمَتَى جَاءَ الْمُعَزِّي الَّذِي سَأُرْسِلُهُ أَنَا إِلَيْكُمْ مِنَ الآبِ، رُوحُ الْحَقِّ، الَّذِي مِنْ عِنْدِ الآبِ يَنْبَثِقُ، فَهُوَ يَشْهَدُ لِي.

וּבְבוֹא הַפְּרַקְלִיט אֲשֶׁר אֶשְׁלַח לָכֶם מֵאֵת אָבִי רוּחַ הַאֱמֶת הַיּוֹצֵא מֵאֵת אָבִי הוּא יָעִיד עָלָי׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁϥϣⲁⲛⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲡⲁⲣⲁⲕⲗⲏⲧⲟⲥ ⲫⲏ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉ̀ϯⲛⲁⲟⲩⲟⲣⲡϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲫⲓⲱⲧ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲉⲑⲛⲁⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ⲉⲑⲃⲏⲧ

If the Paraclete should come, whom I will send to you from my Father, the Spirit of the truth, who cometh from the Father, he will bear witness concerning me.

Οταν ομως ελθη ο Παρακλητος, τον οποιον εγω θελω πεμψει προς εσας παρα του Πατρος, το Πνευμα της αληθειας, το οποιον εκπορευεται παρα του Πατρος, εκεινος θελει μαρτυρησει περι εμου.

وَتَشْهَدُونَ أَنْتُمْ أَيْضًا لأَنَّكُمْ مَعِي مِنَ الابْتِدَاءِ.

וְגַם־אַתֶּם תָּעִידוּ כִּי מֵרֹאשׁ הֱיִיתֶם עִמָּדִי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ϩⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ϫⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛⲭⲏ ⲛⲉⲙⲏⲓ ⲓⲥϫⲉⲛ ϣⲟⲣⲡ

And ye also bear witness, because ye are with me from (the) first.

Αλλα και σεις μαρτυρειτε, διοτι απ' αρχης μετ' εμου εισθε.

إصحاح 16

تابع: العالم يبغض يسوع والتلاميذ

«قَدْ كَلَّمْتُكُمْ بِهَذَا لِكَيْ لَا تَعْثُرُوا.

אֶת אֵלֶּה דִּבַּרְתִּי אֲלֵיכֶם לְמַעַן לֹא תִכָּשֵׁלוּ׃

Ⲛⲁⲓ ⲁⲓϫⲟⲧⲟⲩ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛϣⲧⲉⲙⲉⲣⲥⲕⲁⲛⲇⲁⲗⲓⲍⲉⲥⲑⲉ

These (things) I said to you, that ye might not be offended,

Ταυτα ελαλησα προς εσας δια να μη σκανδαλισθητε.

سَيُخْرِجُونَكُمْ مِنَ الْمَجَامِعِ، بَلْ تَأْتِي سَاعَةٌ فِيهَا يَظُنُّ كُلُّ مَنْ يَقْتُلُكُمْ أَنَّهُ يُقَدِّمُ خِدْمَةً للهِ.

הִנֵּה יְנַדּוּ אֶתְכֶם וְאַף בָּאָה שָׁעָה אֲשֶׁר כָּל־הֹרֵג אֶתְכֶם יְדַמֶּה לַעֲשׂוֹת עֲבוֹדָה לֵאלֹהִים׃

Ⲁⲩϣⲁⲛⲉⲣ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲛ̀ⲁⲡⲟⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲟⲥ ⲁⲗⲗⲁ ⲥⲛⲏⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲟⲩⲛⲟⲩ ϩⲓⲛⲁ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲑⲛⲁϧⲱⲧⲉⲃ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉϥⲙⲉⲩⲓ̀ ϫⲉ ⲁϥⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲙ̀ⲫϯ

if they should put you out of the synagogue. But an hour cometh, that every one, who will kill you, shall (conj.) think that he offered sacrifice to God.

Θελουσι σας καμει αποσυναγωγους· μαλιστα ερχεται ωρα, καθ' ην πας οστις σας θανατωση θελει νομισει οτι προσφερει λατρειαν εις τον Θεον.

وَسَيَفْعَلُونَ هَذَا بِكُمْ لأَنَّهُمْ لَمْ يَعْرِفُوا الآبَ وَلَا عَرَفُونِي.

וְאֶת־אֵלֶּה יַעֲשׂוֹּ לָכֶם יַעַן גַּם־אֶת־אָבִי וְגַם־אֹתִי לֹא יָדָעוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲓ ⲉⲩⲉ̀ⲁⲓⲧⲟⲩ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲟⲩⲏⲓ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲥⲟⲩⲉⲛ ⲫⲓⲱⲧ ⲟⲩⲇⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲥⲟⲩⲱⲛⲧ

And these (things) they shall do to you, because they knew not the Father, nor knew they me.

Και ταυτα θελουσι σας καμει, διοτι δεν εγνωρισαν τον Πατερα ουδε εμε.

لكِنِّي قَدْ كَلَّمْتُكُمْ بِهَذَا حَتَّى إِذَا جَاءَتِ السَّاعَةُ تَذْكُرُونَ أَنِّي أَنَا قُلْتُهُ لَكُمْ. وَلَمْ أَقُلْ لَكُمْ مِنَ الْبِدَايَةِ لأَنِّي كُنْتُ مَعَكُمْ.

אֲבָל הִגַּדְתִּי לָכֶם אֶת־אֵלֶּה לְמַעַן אֲשֶׁר־תִּזְכְּרוּ בְּבֹא הַשָּׁעָה כִּי אָנֹכִי דִבַּרְתִּי אֲלֵיכֶם וּמֵרֹאשׁ לֹא־דִּבַּרְתִּי אֲלֵיכֶם כָּאֵלֶּה כִּי הָיִיתִי עִמָּכֶם׃

Ⲁⲗⲗⲁ ⲛⲁⲓ ⲁⲓϫⲟⲧⲟⲩ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϩⲓⲛⲁ ⲁⲥϣⲁⲛⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲟⲩⲛⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲡⲟⲩⲙⲉⲩⲓ̀ ϫⲉ ⲁⲓⲟⲩⲱ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉⲓϫⲱ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛⲁⲓ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲓϫⲟⲧⲟⲩ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲓⲥϫⲉⲛ ϩⲏ ϫⲉ ⲛⲁⲓⲭⲏ ⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ ⲡⲉ

But these (things) I said to you, that if the hour should come, ye may remember them that I have said them to you; and these (things) I said not to you from (the) beginning, because I was (imperf.) with you.

Αλλα ταυτα ειπον προς εσας δια να ενθυμησθε αυτα, οταν ελθη η ωρα, οτι εγω ειπον προς εσας. Δεν ειπον δε ταυτα προς εσας εξ αρχης, διοτι ημην μεθ' υμων.

عمل الروح القدس

«وَأَمَّا الآنَ فَأَنَا مَاضٍ إِلَى الَّذِي أَرْسَلَنِي، وَلَيْسَ أَحَدٌ مِنْكُمْ يَسْأَلُنِي: أَيْنَ تَمْضِي؟

וְעַתָּה הֹלֵךְ אָנֹכִי אֶל־שֹׁלְחִי וְלֹא יִשְׁאָלֵנִי אִישׁ מִכֶּם אָנָה תֵלֵךְ׃

Ϯⲛⲟⲩ ⲇⲉ ϯⲛⲁϣⲉ ⲛⲏⲓ ϩⲁ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϩⲗⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϣⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ϫⲉ ⲭⲛⲁϣⲉ ⲛⲁⲕ ⲉ̀ⲑⲱⲛ

But now I will go to him who sent me, and no one of you asketh me, "Whither wilt thou go'?"

Τωρα δε υπαγω προς τον πεμψαντα με, και ουδεις εξ υμων με ερωτα· Που υπαγεις;

لكِنْ لأَنِّي قُلْتُ لَكُمْ هَذَا قَدْ مَلأَ الْحُزْنُ قُلُوبَكُمْ.

וְעַצֶּבֶת מָלְאָה לְבַבְכֶם עַל־דַּבְּרִי אֶת־אֵלֶּה אֲלֵיכֶם׃

Ⲁⲗⲗⲁ ϫⲉ ⲁⲓϫⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲁ ⲡⲉⲙⲕⲁϩ ⲛ̀ϩⲏⲧ ⲙⲁϩ ⲡⲉⲧⲉⲛϩⲏⲧ

But because I said these (things) to you, (the) grief filled your heart.

Αλλ' επειδη ελαλησα προς εσας ταυτα, η λυπη εγεμισε την καρδιαν σας.

لكِنِّي أَقُولُ لَكُمُ الْحَقَّ: إِنَّهُ خَيْرٌ لَكُمْ أَنْ أَنْطَلِقَ، لأَنَّهُ إِنْ لَمْ أَنْطَلِقْ لَا يَأْتِيكُمُ الْمُعَزِّي، وَلكِنْ إِنْ ذَهَبْتُ أُرْسِلُهُ إِلَيْكُمْ.

אוּלָם אֱמֶת אַגִּיד לָכֶם כִּי לֶכְתִּי אַךְ־טוֹב לָכֶם כִּי אִם־לֹא אֵלֵךְ לֹא־יָבֹא אֲלֵיכֶם הַפְּרַקְלִיט וְאִם־הָלַכְתִּי אֶשְׁלָחֵהוּ אֲלֵיכֶם׃

Ⲁⲗⲗⲁ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲑⲙⲏⲓ ⲡⲉϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲥⲉⲣⲛⲟϥⲣⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϩⲓⲛⲁ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲛ̀ⲧⲁϣⲉ ⲛⲏⲓ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲅⲁⲣ ⲁⲓϣⲧⲉⲙϣⲉ ⲛⲏⲓ ⲡⲓⲡⲁⲣⲁⲕⲗⲏⲧⲟⲥ ⲛⲁⲓ ϩⲁⲣⲱⲧⲉⲛ ⲁⲛ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲓϣⲁⲛϣⲉ ⲛⲏⲓ ϯⲛⲁⲟⲩⲟⲣⲡϥ ϩⲁⲣⲱⲧⲉⲛ

But (the) truth I say to you; it is profitable for you that I go. For unless I go, the Paraclete will not come to you. But if I should go, I will send him to you.

Εγω ομως την αληθειαν σας λεγω· συμφερει εις εσας να απελθω εγω. Διοτι εαν δεν απελθω, ο Παρακλητος δεν θελει ελθει προς εσας· αλλ' αφου απελθω, θελω πεμψει αυτον προς εσας·

وَمَتَى جَاءَ ذَاكَ يُبَكِّتُ الْعَالَمَ عَلَى خَطِيَّةٍ وَعَلَى بِرٍّ وَعَلَى دَيْنُونَةٍ:

וְהָיָה כִּי־יָבֹא וְהוֹכִיחַ אֶת־הָעוֹלָם עַל־דְּבַר הַחֵטְא וְהַצֶּדֶק וְהַמִּשְׁפָּט׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲁⲛⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ̀ⲙⲙⲁⲩ ⲉϥⲉ̀ⲥⲟϩⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲛⲉⲙ ⲉⲑⲃⲉ ⲟⲩⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲛⲉⲙ ⲉⲑⲃⲉ ⲟⲩϩⲁⲡ

And if that (one) should come, he shall convict the world concerning (the) sin, and concerning righteousness, and concerning judgement.

και ελθων εκεινος θελει ελεγξει τον κοσμον περι αμαρτιας και περι δικαιοσυνης και περι κρισεως·

أَمَّا عَلَى خَطِيَّةٍ فَلأَنَّهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ بِي.

עַל־הַחֵטְא כִּי לֹא־הֶאֱמִינוּ בִי׃

Ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲙⲉⲛ ϫⲉ ⲥⲉⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲁⲛ

Concerning (the) sin indeed, because they believe me not;

περι αμαρτιας μεν, διοτι δεν πιστευουσιν εις εμε·

وَأَمَّا عَلَى بِرٍّ فَلأَنِّي ذَاهِبٌ إِلَى أَبِي وَلَا تَرَوْنَنِي أَيْضًا.

וְעַל־הַצֶּדֶק כִּי אֵלֵךְ אֶל־אָבִי וְלֹא תוֹסִיפוּ לִרְאוֹת אֹתִי׃

Ⲉⲑⲃⲉ ⲟⲩⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲇⲉ ϫⲉ ϯⲛⲁϣⲉ ⲛⲏⲓ ϩⲁ ⲫⲓⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲁⲛ ϫⲉ

and concerning righteousness, because I will go to the Father, and ye will see me no longer;

περι δικαιοσυνης δε, διοτι υπαγω προς τον Πατερα μου και πλεον δεν με βλεπετε·

وَأَمَّا عَلَى دَيْنُونَةٍ فَلأَنَّ رَئِيسَ هَذَا الْعَالَمِ قَدْ دِينَ.

וְעַל־הַמִּשְׁפָּט כִּי נִדּוֹן שַׂר הָעוֹלָם הַזֶּה׃

Ⲉⲑⲃⲉ ⲟⲩϩⲁⲡ ⲇⲉ ϫⲉ ⲡⲁⲣⲭⲱⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲁⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲁⲩⲟⲩⲱ ⲉⲩϯϩⲁⲡ ⲉ̀ⲣⲟϥ

and concerning judgement, because (the) ruler of this World hath been judged.

περι δε κρισεως, διοτι ο αρχων του κοσμου τουτου εκριθη.

«إِنَّ لِي أُمُورًا كَثِيرَةً أَيْضًا لأَقُولَ لَكُمْ، وَلكِنْ لَا تَسْتَطِيعُونَ أَنْ تَحْتَمِلُوا الآنَ.

עוֹד רַבּוֹת לִי לְהַגִּיד לָכֶם אַךְ לֹא־תוּכְלוּן שְׂאֵת עָתָּה׃

Ⲟⲩⲟⲛϯ ϩⲁⲛⲕⲉⲙⲏϣ ⲉ̀ϫⲟⲧⲟⲩ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϣϥⲁⲓ ϧⲁⲣⲱⲟⲩ ϯⲛⲟⲩ ⲁⲛ

I have yet many things to say to you, but ye will not be able to bear them now.

Ετι πολλα εχω να ειπω προς εσας, δεν δυνασθε ομως τωρα να βασταζητε αυτα.

وَأَمَّا مَتَى جَاءَ ذَاكَ، رُوحُ الْحَقِّ، فَهُوَ يُرْشِدُكُمْ إِلَى جَمِيعِ الْحَقِّ، لأَنَّهُ لَا يَتَكَلَّمُ مِنْ نَفْسِهِ، بَلْ كُلُّ مَا يَسْمَعُ يَتَكَلَّمُ بِهِ، وَيُخْبِرُكُمْ بِأُمُورٍ آتِيَةٍ.

וְרוּחַ הָאֱמֶת בְּבֹאוֹ הוּא יַדְרִיךְ אֶתְכֶם אֶל־הָאֱמֶת כֻּלָּהּ כִּי לֹא יְדַבֵּר מֵעַצְמוֹ כִּי אִם־אֲשֶׁר יִשְׁמַע יְדַבֵּר וְהָאֹתִיּוֹת יַגִּיד לָכֶם׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲉϥⲉ̀ϭⲓⲙⲱⲓⲧ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲁϥⲛⲁⲥⲁϫⲓ ⲅⲁⲣ ⲁⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲁⲗⲗⲁ ⲛⲏ ⲉⲧⲁϥⲛⲁⲥⲟⲑⲙⲟⲩ ⲉⲧⲉϥⲛⲁⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏ ⲉⲑⲛⲏⲟⲩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁⲙⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ

Howbeit if that (one), the Spirit of the truth, should come, he shall guide you in all truth. For he is not to speak from himself, but the things which he is to hear he will speak; and the things which come, he shall show to you.

Οταν δε ελθη εκεινος, το Πνευμα της αληθειας, θελει σας οδηγησει εις πασαν την αληθειαν· διοτι δεν θελει λαλησει αφ' εαυτου, αλλ' οσα αν ακουση θελει λαλησει, και θελει σας αναγγειλει τα μελλοντα.

ذَاكَ يُمَجِّدُنِي، لأَنَّهُ يَأْخُذُ مِمَّا لِي وَيُخْبِرُكُمْ.

הוּא יְפָאֲרֵנִי כִּי מִשֶּׁלִּי יִקַּח וְיַגִּיד לָכֶם׃

Ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉⲑⲛⲁϯⲱⲟⲩ ⲛⲏⲓ ϫⲉ ⲁϥⲛⲁϭⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲧⲉⲫⲱⲓ ⲟⲩⲟϩ ϥⲛⲁⲧⲁⲙⲉ ⲑⲏⲛⲟⲩ

That (one) will glorify me, because he is to take of that which is mine own, and will show to you.

Εκεινος θελει δοξασει εμε, διοτι εκ του εμου θελει λαβει και αναγγειλει προς εσας.

كُلُّ مَا لِلآبِ هُوَ لِي. لِهَذَا قُلْتُ إِنَّهُ يَأْخُذُ مِمَّا لِي وَيُخْبِرُكُمْ.

כֹּל אֲשֶׁר לְאָבִי לִי הוּא עַל־כֵּן אָמַרְתִּי כִּי מִשֶּׁלִּי יִקַּח וְיַגִּיד לָכֶם׃

Ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲛⲟⲩⲓ̀ ⲛⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲁⲓ ⲁⲓϫⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲁϥⲛⲁϭⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲧⲉⲫⲱⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲧⲁⲙⲉ ⲑⲏⲛⲟⲩ

All things which my Father hath are mine; therefore I said to you, that he is to take of that which is mine own, and shew to you.

Παντα οσα εχει ο Πατηρ, εμου ειναι· δια τουτο ειπον οτι εκ του εμου θελει λαβει και αναγγειλει προς εσας.

بَعْدَ قَلِيلٍ لَا تُبْصِرُونَنِي، ثُمَّ بَعْدَ قَلِيلٍ أَيْضًا تَرَوْنَنِي، لأَنِّي ذَاهِبٌ إِلَى الآبِ».

הֵן־מְעַט וְלֹא תִרְאוּנִי וְעוֹד־מְעַט וְתֶחֱזוּנִי כִּי־אֲנִי הֹלֵךְ אֶל־אָבִי׃

Ⲕⲉⲕⲟⲩϫⲓ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲗⲓⲛ ⲕⲉⲕⲟⲩϫⲓ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟⲓ

Yet a little, (and) ye will not see me; and again, yet a little, (and) ye will see me.'

Ολιγον ετι και δεν με βλεπετε, και παλιν ολιγον και θελετε με ιδει, διοτι εγω υπαγω προς τον Πατερα.

حزن التلاميذ سيتحول إلى فرح

فَقَالَ قَوْمٌ مِنْ تَلاَمِيذِهِ، بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ: «مَا هُوَ هَذَا الَّذِي يَقُولُهُ لَنَا: بَعْدَ قَلِيلٍ لَا تُبْصِرُونَنِي، ثُمَّ بَعْدَ قَلِيلٍ أَيْضًا تَرَوْنَنِي، وَلأَنِّي ذَاهِبٌ إِلَى الآبِ؟»

וּמִקְצָת תַּלְמִידָיו נִדְבְּרוּ אִישׁ אֶל־אָחִיו לֵאמֹר מָה אָמְרוֹ אֵלֵינוּ הֵן־מְעַט וְלֹא תִרְאוּנִי וְעוֹד־מְעַט וְתֶחֱזוּנִי וְאָמְרוֹ אֲנִי הֹלֵךְ אֶל־אָבִי׃

Ⲡⲉϫⲉ ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲉⲣⲏⲟⲩ ϫⲉ ⲡⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲟⲩ ⲡⲉ ⲉⲧⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛⲁⲛ ϫⲉ ⲕⲉⲕⲟⲩϫⲓ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲗⲓⲛ ⲕⲉⲕⲟⲩϫⲓ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲟⲩⲟϩ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯⲛⲁϣⲉ ⲛⲏⲓ ϩⲁ ⲫⲓⲱⲧ

Some of his disciples said to one another: What is this word which he saith to us, that yet a little, (and) ye will not see me; and again, yet a little, (and) ye will see me; and, because I will go to the Father?'

Τοτε τινες εκ των μαθητων αυτου ειπον προς αλληλους· Τι ειναι τουτο, το οποιον μας λεγει, Ολιγον και δεν με βλεπετε, και παλιν ολιγον και θελετε με ιδει, και, Οτι εγω υπαγω προς τον Πατερα;

فَقَالُوا: «مَا هُوَ هَذَا الْقَلِيلُ الَّذِي يَقُولُ عَنْهُ؟ لَسْنَا نَعْلَمُ بِمَاذَا يَتَكَلَّمُ!»

וַיֹּאמְרוּ מָה אָמְרוֹ מְעָט לֹא יָדַעְנוּ מַה־דִּבֵּר׃

Ⲛⲁⲩϫⲱ ⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲡⲉ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉ ⲫⲁⲓ ⲉⲧⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϫⲉ ⲕⲉⲕⲟⲩϫⲓ ⲛ̀ⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⲁϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩ

They were saying then: 'What is this which he saith, "Yet a little?" we know not what he said.'

Ελεγον λοιπον· Τουτο τι ειναι, το οποιον λεγει το ολιγον; Δεν εξευρομεν τι λαλει.

فَعَلِمَ يَسُوعُ أَنَّهُمْ كَانُوا يُرِيدُونَ أَنْ يَسْأَلُوهُ، فَقَالَ لَهُمْ: «أَعَنْ هَذَا تَتَسَاءَلُونَ فِيمَا بَيْنَكُمْ، لأَنِّي قُلْتُ: بَعْدَ قَلِيلٍ لَا تُبْصِرُونَنِي، ثُمَّ بَعْدَ قَلِيلٍ أَيْضًا تَرَوْنَنِي.

וַיֵּדַע יֵשׁוּעַ כִּי עִם־לְבָבָם לִשְׁאֹל אֹתוֹ וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם הַעַל הַדָּבָר הַזֶּה תִּדְרְשׁוּ זֶה אֶת־זֶה כִּי אָמַרְתִּי הֵן־מְעַט וְלֹא תִרְאוּנִי וְעוֹד־מְעַט וְתֶחֱזוּנִי׃

Ⲁϥⲉⲙⲓ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲛⲁⲩⲟⲩⲱϣ ⲉ̀ϣⲉⲛϥ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛⲕⲱϯ ̀ⲛⲥⲁ ⲡⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲏⲟⲩ ϫⲉ ⲁⲓϫⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲕⲉⲕⲟⲩϫⲓ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲗⲓⲛ ⲕⲉⲕⲟⲩϫⲓ ⲧⲉⲧⲉⲛⲁⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟⲓ

Jesus knew that they were wishing to ask him, and he said to them: 'Ye seek for this word with one another, because I said to you, that yet a little, (and) ye will not see me; and again, yet a little, (and) ye will see ine.

Ενοησε λοιπον ο Ιησους οτι ηθελον να ερωτησωσιν αυτον, και ειπε προς αυτους· Περι τουτου συζητειτε μετ' αλληλων οτι ειπον, Ολιγον και δεν με βλεπετε, και παλιν ολιγον και θελετε με ιδει;

اَلْحَقَّ الْحَقَّ أَقُولُ لَكُمْ: إِنَّكُمْ سَتَبْكُونَ وَتَنُوحُونَ وَالْعَالَمُ يَفْرَحُ. أَنْتُمْ سَتَحْزَنُونَ، وَلكِنَّ حُزْنَكُمْ يَتَحَوَّلُ إِلَى فَرَحٍ.

אָמֵן אָמֵן אֲנִי אֹמֵר לָכֶם כִּי אַתֶּם תִּבְכּוּ וּתְיֵלִילוּ וְהָעוֹלָם יִשְׂמָח הֵן־אַתֶּם תֵּעָצְבוּ אָכֵן עָצְבְּכֶם יֵהָפֵךְ לְשָׁשׁוֹן׃

Ⲁⲙⲏⲛ ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲣⲓⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲉⲣϩⲏⲃⲓ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲇⲉ ⲛ̀ⲑⲟϥ ϥⲛⲁⲣⲁϣⲓ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲉⲣⲙ̀ⲕⲁϩ ⲛ̀ϩⲏⲧ ⲁⲗⲗⲁ ⲡⲉⲧⲉⲛⲙ̀ⲕⲁϩ ⲛ̀ϩⲏⲧ ϥⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉⲩⲣⲁϣⲓ

Verily, verily, I say to you, that ye will weep and mourn, but the world will rejoice; ye will be grieved, but your grief will become to you joy.

Αληθως, αληθως σας λεγω οτι σεις θελετε κλαυσει και θρηνησει, ο δε κοσμος θελει χαρη· και σεις θελετε λυπηθη, η λυπη σας ομως θελει μεταβληθη εις χαραν.

اَلْمَرْأَةُ وَهِيَ تَلِدُ تَحْزَنُ لأَنَّ سَاعَتَهَا قَدْ جَاءَتْ، وَلكِنْ مَتَى وَلَدَتِ الطِّفْلَ لَا تَعُودُ تَذْكُرُ الشِّدَّةَ لِسَبَبِ الْفَرَحِ، لأَنَّهُ قَدْ وُلِدَ إِنْسَانٌ فِي الْعَالَمِ.

הָאִשָּׁה כִּי תַקְרִיב לָלֶדֶת עֶצֶב לָהּ כִּי מָלְאוּ יָמֶיהָ וְאַחֲרֵי לִדְתָּהּ אֶת־הַיֶּלֶד לֹא־תִזְכֹּר עוֹד אֶת־עִצְּבוֹנָהּ וְהִיא שְׂמֵחָה כִּי־אָדָם נוֹלַד לָעוֹלָם׃

Ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲁⲥϣⲁⲛⲛⲟⲩⲓ̀ ⲉ̀ⲙⲓⲥⲓ ϣⲁⲥⲉⲣⲙⲕⲁϩ ⲛ̀ϩⲏⲧ ϫⲉ ⲁⲥⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲧⲉⲥⲟⲩⲛⲟⲩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲥϣⲁⲛⲙⲓⲥⲓ ⲙ̀ⲡⲓϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲥⲉⲣⲫⲙⲉⲩⲓ̀ ⲙ̀ⲡⲓϩⲟϫϩⲉϫ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲓⲣⲁϣⲓ ϫⲉ ⲁⲥⲙⲉⲥ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲉ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ

The woman if she should be going to bear is grieved, because her hour came: but if she should bear the son, she remembereth not the tribulation because of the joy, that she bare a man into the world.

Η γυνη οταν γεννα, λυπην εχει, διοτι ηλθεν ωρα αυτης· αφου ομως γεννηση το παιδιον, δεν ενθυμειται πλεον την θλιψιν, δια την χαραν οτι εγεννηθη ανθρωπος εις τον κοσμον.

فَأَنْتُمْ كَذَلِكَ، عِنْدَكُمُ الآنَ حُزْنٌ. وَلكِنِّي سَأَرَاكُمْ أَيْضًا فَتَفْرَحُ قُلُوبُكُمْ، وَلَا يَنْزِعُ أَحَدٌ فَرَحَكُمْ مِنْكُمْ.

וְגַם־אַתֶּם כָּעֵת תִּתְעַצָּבוּ וַאֲנִי אָשׁוּב אֶרְאֶה אֶתְכֶם וְשָׂשׂ לִבְּכֶם וְאֵין־מֵסִיר שִׂמְחַתְכֶם מִכֶּם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ϩⲱⲧⲉⲛ ϯⲛⲟⲩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϭⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲕⲁϩ ⲛ̀ϩⲏⲧ ⲡⲁⲗⲓⲛ ⲟⲛ ϯⲛⲁⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲣⲁϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉⲧⲉⲛⲣⲁϣⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϩⲗⲓ ⲛⲁⲟⲗϥ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ

And ye also now indeed shall have grief; again I will see you, and ye will rejoice; and your joy no one will take away from you.

Και σεις λοιπον τωρα μεν εχετε λυπην· παλιν ομως θελω σας ιδει, και θελει χαρη η καρδια σας, και την χαραν σας ουδεις αφαιρει απο σας.

وَفِي ذَلِكَ الْيَوْمِ لَا تَسْأَلُونَنِي شَيْئًا. اَلْحَقَّ الْحَقَّ أَقُولُ لَكُمْ: إِنَّ كُلَّ مَا طَلَبْتُمْ مِنَ الآبِ بِاسْمِي يُعْطِيكُمْ.

וּבַיּוֹם הַהוּא לֹא תִשְׁאָלוּנִי דָּבָר אָמֵן אָמֵן אֲנִי אֹמֵר לָכֶם כִּי כָּל־אֲשֶׁר תִּשְׁאֲלוּ מֵאֵת אָבִי בִּשְׁמִי יִתֵּן לָכֶם׃

Ⲟⲩⲟϩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉ̀ϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϣⲉⲛⲧ ⲉ̀ϩⲗⲓ ⲁⲛ ⲁⲙⲏⲛ ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲉⲣⲉⲧⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲫⲓⲱⲧ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲣⲁⲛ ⲉϥⲉ̀ⲧⲏⲓϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ

And in that day ye will ask me not anything. Verily, verily, I say to you, that which ye will ask from the Father in my name, he shall give to you.

Και εν εκεινη τη ημερα δεν θελετε ζητησει παρ' εμου ουδεν. Αληθως, αληθως σας λεγω οτι οσα αν αιτησητε παρα του Πατρος εν τω ονοματι μου, θελει σας δωσει.

إِلَى الآنَ لَمْ تَطْلُبُوا شَيْئًا بِاسْمِي. اُطْلُبُوا تَأْخُذُوا، لِيَكُونَ فَرَحُكُمْ كَامِلًا.

עַד־עַתָּה לֹא־שְׁאֶלְתֶּם דָּבָר בִּשְׁמִי שַׁאֲלוּ וְתִקְחוּ לְמַעַן תִּמָּלֵא שִׂמְחַתְכֶם׃

Ϣⲁ ϯⲛⲟⲩ ⲙⲡⲁⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲉⲧⲓⲛ ⲛ̀ϩⲗⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲣⲁⲛ ⲁⲣⲓⲉⲧⲓⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϭⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛⲣⲁϣⲓ ϣⲱⲡⲓ ⲉϥϫⲏⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

Till now ye asked not yet anything in my name: ask, and ye will receive, that your joy may be complete.

Εως τωρα δεν ητησατε ουδεν εν τω ονοματι μου· αιτειτε και θελετε λαμβανει, δια να ηναι πληρης η χαρα σας.

«قَدْ كَلَّمْتُكُمْ بِهَذَا بِأَمْثَالٍ، وَلكِنْ تَأْتِي سَاعَةٌ حِينَ لَا أُكَلِّمُكُمْ أَيْضًا بِأَمْثَالٍ، بَلْ أُخْبِرُكُمْ عَنِ الآبِ عَلاَنِيَةً.

אֶת־אֵלֶּה דִּבַּרְתִּי אֲלֵיכֶם בִּמְשָׁלִים וְהִנֵּה שָׁעָה בָאָה וְלֹא אֲדַבֵּר עוֹד אֲלֵיכֶם בִּמְשָׁלִים כִּי אִם־בָּרוּר אֲדַבֵּר לָכֶם עַל־דְּבַר אָבִי׃

Ⲛⲁⲓ ⲇⲉ ⲁⲓϫⲟⲧⲟⲩ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲡⲁⲣⲟⲓⲙⲓⲁ ⲥⲛⲏⲟⲩ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲟⲩⲛⲟⲩ ϩⲟⲧⲉ ⲉⲓⲛⲁⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ ⲁⲛ ϫⲉ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲡⲁⲣⲟⲓⲙⲓⲁ ⲁⲗⲗⲁ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲡⲁⲣⲣⲏⲥⲓⲁ ϯⲛⲁⲧⲁⲙⲱⲧⲉⲛ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲓⲱⲧ

And these (things) I said to you in proverbs; and an hour cometh, when I will speak to you no longer in proverbs, but openly I will shew to you concerning the Father.

Ταυτα δια παροιμιων ελαλησα προς εσας· αλλ' ερχεται ωρα, οτε δεν θελω σας λαλησει πλεον δια παροιμιων, αλλα παρρησια θελω σας αναγγειλει περι του Πατρος.

فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ تَطْلُبُونَ بِاسْمِي. وَلَسْتُ أَقُولُ لَكُمْ إِنِّي أَنَا أَسْأَلُ الآبَ مِنْ أَجْلِكُمْ،

בַּיּוֹם הַהוּא תִּשְׁאֲלוּ בִשְׁמִי וְאֵינֶנִּי אֹמֵר לָכֶם אֲשֶׁר אֲנִי אַעְתִּיר לְאָבִי בַּעַדְכֶם׃

Ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉ̀ϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲉⲣⲉⲧⲓⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲣⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲁϫⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲁⲛ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉⲑⲛⲁϯϩⲟ ⲉ̀ⲫⲓⲱⲧ ⲉⲑⲃⲉ ⲑⲏⲛⲟⲩ

In that day ye shall ask in my name, and I will not say to you, that I will beseech the Father concerning you.

Εν εκεινη τη ημερα θελετε ζητησει εν τω ονοματι μου· και δεν σας λεγω οτι εγω θελω παρακαλεσει τον Πατερα περι υμων·

لأَنَّ الآبَ نَفْسَهُ يُحِبُّكُمْ، لأَنَّكُمْ قَدْ أَحْبَبْتُمُونِي، وَآمَنْتُمْ أَنِّي مِنْ عِنْدِ اللهِ خَرَجْتُ.

כִּי־אָבִי גַּם־הוּא אֹהֵב אֶתְכֶם עֵקֶב אֲשֶׁר אֲהַבְתּוּנִי וְהֶאֱמַנְתֶּם כִּי־מֵאֵת אֱלֹהִים יָצָאתִי׃

Ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲅⲁⲣ ϩⲱϥ ⲫⲓⲱⲧ ϥⲙⲉⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲙⲉⲛⲣⲓⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ ϫⲉ ⲉⲧⲁⲓⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲫⲓⲱⲧ

For the Father himself also loveth you, because ye loved me, and ye believed that I came from the Father.

διοτι αυτος ο Πατηρ σας αγαπα, επειδη σεις ηγαπησατε εμε και επιστευσατε οτι εγω παρα του Θεου εξηλθον.

خَرَجْتُ مِنْ عِنْدِ الآبِ، وَقَدْ أَتَيْتُ إِلَى الْعَالَمِ، وَأَيْضًا أَتْرُكُ الْعَالَمَ وَأَذْهَبُ إِلَى الآبِ».

מֵאֵת הָאָב יָצָאתִי וָאָבֹא לָעוֹלָם אָשׁוּבָה אָסוּר מִן־הָעוֹלָם וְאֵלֵךְ אֶל־אָבִי׃

Ⲁⲓⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲫⲓⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲓ̀ ⲉ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲡⲁⲗⲓⲛ ⲟⲛ ϯⲛⲁⲭⲱ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲁϣⲉ ⲛⲏⲓ ϩⲁ ⲫⲓⲱⲧ

I came from the Father, and I came into the world; again I will leave the world, and I will go to the Father.'

Εξηλθον παρα του Πατρος και ηλθον εις τον κοσμον· παλιν αφινω τον κοσμον και υπαγω προς τον Πατερα.

قَالَ لَهُ تَلاَمِيذُهُ: «هُوَذَا الآنَ تَتَكَلَّمُ عَلاَنِيَةً وَلَسْتَ تَقُولُ مَثَلًا وَاحِدًا.

וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו תַּלְמִידָיו הִנֵּה כָעֵת בָּרוּר תְּמַלֵּל וְלֹא תִמְשֹׁל מָשָׁל׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ϩⲏⲡⲡⲉ ϯⲛⲟⲩ ⲕⲥⲁϫⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲡⲁⲣⲣⲏⲥⲓⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲕϫⲉ ϩⲗⲓ ⲁⲛ ⲙ̀ⲡⲁⲣⲟⲓⲙⲓⲁ

His disciples said to him: Lo, now thou speakest openly, and thou sayest not any proverb.

Λεγουσι προς αυτον οι μαθηται αυτου· Ιδου, τωρα παρρησια λαλεις και, ουδεμιαν παροιμιαν λεγεις.

اَلآنَ نَعْلَمُ أَنَّكَ عَالِمٌ بِكُلِّ شَيْءٍ، وَلَسْتَ تَحْتَاجُ أَنْ يَسْأَلَكَ أَحَدٌ. لِهَذَا نُؤْمِنُ أَنَّكَ مِنَ اللهِ خَرَجْتَ».

עַתָּה יָדַעְנוּ כִּי־כֹל יָדַעְתָּ וְלֹא תִצְטָרֵךְ אֲשֶׁר יִשְׁאָלְךָ אִישׁ בָּזֹאת נַאֲמִין כִּי מֵאֵת אֱלֹהִים יָצָאתָ׃

Ϯⲛⲟⲩ ⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲕⲥⲱⲟⲩⲛ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲕⲉⲣⲭⲣⲓⲁ ⲁⲛ ⲉⲑⲣⲉ ⲟⲩⲁⲓ ϣⲉⲛⲕ ϧⲉⲛ ⲫⲁⲓ ⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ ϫⲉ ⲁⲕⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲫϯ

Now we know, that thou knowest all things, and thou past not need for any one to ask thee; in this we believe, that thou camest from God.'

Τωρα γνωριζομεν οτι εξευρεις παντα και δεν εχεις χρειαν να σε ερωτα τις. Εκ τουτου πιστευομεν οτι απο Θεου εξηλθες.

أَجَابَهُمْ يَسُوعُ: «أَلآنَ تُؤْمِنُونَ؟

וַיַּעַן יֵשׁוּעַ וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם עַתָּה תַאֲמִינוּ׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ϯⲛⲟⲩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ

Jesus answered: 'Now ye believe.

Απεκριθη προς αυτους ο Ιησους· Τωρα πιστευετε;

هُوَذَا تَأْتِي سَاعَةٌ، وَقَدْ أَتَتِ الآنَ، تَتَفَرَّقُونَ فِيهَا كُلُّ وَاحِدٍ إِلَى خَاصَّتِهِ، وَتَتْرُكُونَنِي وَحْدِي. وَأَنَا لَسْتُ وَحْدِي لأَنَّ الآبَ مَعِي.

הִנֵּה שָׁעָה בָאָה וְעַתָּה זֶה הִגִּיעָה וּנְפֹצוֹתֶם אִישׁ לְבֵיתוֹ וְאֹתִי תַעַזְבוּ לְבַדִּי וְאֵינֶנִּי לְבַדִּי כִּי אָבִי עִמָּדִי׃

Ϩⲏⲡⲡⲉ ⲥⲛⲏⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲟⲩⲛⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥⲓ̀ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛϫⲱⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲉ̀ⲡⲉϥⲙⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲭⲁⲧ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧ ⲟⲩⲟϩ ϯⲭⲏ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧ ⲁⲛ ϫⲉ ϥⲭⲏ ⲛⲉⲙⲏⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲁⲓⲱⲧ

Lo, an hour cometh, and it came, that ye may be scattered, each one to his place, and may leave me alone, and I am not alone, because my Father is with me.

Ιδου, ερχεται ωρα, και ηδη ηλθε, να σκορπισθητε εκαστος εις τα ιδια και να αφησητε εμε μονον· αλλα δεν ειμαι μονος, διοτι ο Πατηρ ειναι μετ' εμου.

قَدْ كَلَّمْتُكُمْ بِهَذَا لِيَكُونَ لَكُمْ فِيَّ سَلاَمٌ. فِي الْعَالَمِ سَيَكُونُ لَكُمْ ضِيقٌ، وَلكِنْ ثِقُوا: أَنَا قَدْ غَلَبْتُ الْعَالَمَ».

אֶת־אֵלֶּה דִּבַּרְתִּי אֲלֵיכֶם לְמַעַן יִהְיֶה־לָכֶם שָׁלוֹם בִּי צָרָה לָכֶם בָּעוֹלָם אַךְ־יַאֲמֵץ לְבַבְכֶם אֲנִי נִצַּחְתִּי אֶת־הָעוֹלָם׃

Ⲛⲁⲓ ⲁⲓϫⲟⲧⲟⲩ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩϩⲓⲣⲏⲛⲏ ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧ ⲟⲩⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛ̀ⲟⲩϩⲟϫϩⲉϫ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲁⲗⲗⲁ ϫⲉⲙⲛⲟⲙϯ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲁⲓϭⲣⲟ ⲉ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ

These (things) I said to you, that peace might be to you in me: ye have tribulation in the world, but be of good cheer; I conquered the world.'

Ταυτα ελαλησα προς εσας, δια να εχητε ειρηνην εν εμοι. Εν τω κοσμω θελετε εχει θλιψιν· αλλα θαρσειτε, εγω ενικησα τον κοσμον.

إصحاح 17

صلاة يسوع

تَكَلَّمَ يَسُوعُ بِهَذَا وَرَفَعَ عَيْنَيْهِ نَحْوَ السَّمَاءِ وَقَالَ: «أَيُّهَا الآبُ، قَدْ أَتَتِ السَّاعَةُ. مَجِّدِ ابْنَكَ لِيُمَجِّدَكَ ابْنُكَ أَيْضًا،

אֶת־אֵלֶּה דִּבֶּר יֵשׁוּעַ וַיִּשָּׂא עֵינָיו הַשָּׁמַיְמָה וַיֹּאמַר אָבִי הִנֵּה־בָאָה הַשָּׁעָה פָּאֵר אֶת־בִּנְךְ לְמַעַן יְפָאֶרְךְ גַּם־בְּנֶךְ׃

Ⲛⲁⲓ ⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥϥⲁⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥⲃⲁⲗ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉ̀ⲧⲫⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲙⲁⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲕϣⲏⲣⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲕϣⲏⲣⲓ ϯⲱⲟⲩ ⲛⲁⲕ

These (things) Jesus spake, and having lifted up his eyes to (the) heaven, he said: My Father, glorify thy Son, that thy Son may glorify thee.

Ταυτα ελαλησεν ο Ιησους, και υψωσε τους οφθαλμους αυτου εις τον ουρανον και ειπε· Πατερ, ηλθεν η ωρα· δοξασον τον Υιον σου, δια να σε δοξαση και ο Υιος σου,

إِذْ أَعْطَيْتَهُ سُلْطَانًا عَلَى كُلِّ جَسَدٍ لِيُعْطِيَ حَيَاةً أَبَدِيَّةً لِكُلِّ مَنْ أَعْطَيْتَهُ.

כַּאֲשֶׁר נָתַתָּ לוֹ הַשָּׁלְטָן עַל־כָּל־בָּשָׂר לְמַעַן יִתֵּן חַיֵּי עוֹלָם לְכֹל אֲשֶׁר־נָתַתָּ לּוֹ׃

Ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁⲕϯ ⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲛⲁϥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲥⲁⲣⲝ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϩⲓⲛⲁ ⲫⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁⲕⲧⲏⲓϥ ⲛⲁϥ ⲛ̀ⲧⲉϥϯ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲛϧ ⲛ̀ⲉ̀ⲛⲉϩ

As thou gavest to him authority over all flesh, that to every one (lit. that) whom thou gavest to him he should give to them eternal life.

καθως εδωκας εις αυτον εξουσιαν πασης σαρκος, δια να δωση ζωην αιωνιον εις παντας οσους εδωκας εις αυτον.

وَهَذِهِ هِيَ الْحَيَاةُ الأَبَدِيَّةُ: أَنْ يَعْرِفُوكَ أَنْتَ الإِلَهَ الْحَقِيقِيَّ وَحْدَكَ وَيَسُوعَ الْمَسِيحَ الَّذِي أَرْسَلْتَهُ.

וְאֵלֶּה הֵם חַיֵּי הָעוֹלָם לָדַעַת אֹתְךָ כִּי אַתָּה הָאֱלֹהִים לְבַדֶּךְ וְאֶת־יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ אֲשֶׁר שָׁלָחְתָּ׃

Ⲫⲁⲓ ⲇⲉ ⲡⲉ ⲡⲓⲱⲛϧ ⲛ̀ⲉ̀ⲛⲉϩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲥⲟⲩⲱⲛⲕ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲫϯ ⲛ̀ⲧⲁⲫⲙⲏⲓ ⲛⲉⲙ ⲫⲏ ⲉⲧⲁⲕⲟⲩⲟⲣⲡϥ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅

And this is the eternal life, that they may know thee the one true God alone, and him whom thou sentest, Jesus Christ.

Αυτη δε ειναι η αιωνιος ζωη, το να γνωριζωσι σε τον μονον αληθινον Θεον και τον οποιον απεστειλας Ιησουν Χριστον.

أَنَا مَجَّدْتُكَ عَلَى الأَرْضِ. الْعَمَلَ الَّذِي أَعْطَيْتَنِي لأَعْمَلَ قَدْ أَكْمَلْتُهُ.

אֲנִי פֵּאַרְתִּיךָ בָאָרֶץ כִּלִּיתִי מְלַאכְתְּךָ אֲשֶׁר צִוִּיתַנִי לַעֲשׂוֹת׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲁⲓϯⲱⲟⲩ ⲛⲁⲕ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲉⲧⲁⲓϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡⲓϩⲱⲃ ⲉⲧⲁⲕⲧⲏⲓϥ ⲛⲏⲓ ϫⲉ ⲛ̀ⲧⲁⲁⲓϥ

I glorified thee upon the earth, having finished the work which thou gavest to me, that I might do it.

Εγω σε εδοξασα επι της γης, το εργον ετελειωσα, το οποιον μοι εδωκας δια να καμω·

وَالآنَ مَجِّدْنِي أَنْتَ أَيُّهَا الآبُ عِنْدَ ذَاتِكَ بِالْمَجْدِ الَّذِي كَانَ لِي عِنْدَكَ قَبْلَ كَوْنِ الْعَالَمِ.

וְעַתָּה פַאֲרֵנִי אַתָּה אָבִי עִמֶּךָ בַּכָּבוֹד אֲשֶׁר הָיָה־לִי עִמְּךָ טֶרֶם הֱיוֹת הָעוֹלָם׃

Ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲟⲩ ⲙⲁⲱⲟⲩ ⲛⲏⲓ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲡⲁⲓⲱⲧ ϧⲁⲧⲟⲧⲕ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲛⲁϥⲛⲧⲏⲓ ⲛ̀ϣⲟⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲉ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ϣⲱⲡⲓ ϧⲁⲧⲟⲧⲕ

And now glorify thou me, my Father, with (apud) thee in the glory which I had (imperf.) at first, before the world was, with thee.

και τωρα δοξασον με συ, Πατερ, πλησιον σου με την δοξαν, την οποιαν ειχον παρα σοι πριν γεινη ο κοσμος.

الصلاة من أجل تلاميذه

«أَنَا أَظْهَرْتُ اسْمَكَ لِلنَّاسِ الَّذِينَ أَعْطَيْتَنِي مِنَ الْعَالَمِ. كَانُوا لَكَ وَأَعْطَيْتَهُمْ لِي، وَقَدْ حَفِظُوا كَلاَمَكَ.

אֶת שִׁמְךָ הוֹדַעְתִּי לִבְנֵי הָאָדָם אֲשֶׁר נָתַתָּ לִּי מִתּוֹךְ הָעוֹלָם לְךָ הָיוּ וְלִי נָתַתָּ אֹתָם וְאֶת־דְּבָרְךָ נָצָרוּ׃

Ⲁⲓⲟⲩⲱⲛϩ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲣⲁⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲕⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ⲛⲏⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲛⲟⲩⲕ ⲛⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲕⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ⲛⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉⲕⲥⲁϫⲓ ⲁⲩⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲣⲟϥ

I manifested thy name to the men whom thou gavest to me from the world: thine they are, and thou gavest them to me, and they kept thy word.

Εφανερωσα το ονομα σου εις τους ανθρωπους, τους οποιους μοι εδωκας εκ του κοσμου. Ιδικοι σου ησαν και εις εμε εδωκας αυτους, και τον λογον σου εφυλαξαν.

وَالآنَ عَلِمُوا أَنَّ كُلَّ مَا أَعْطَيْتَنِي هُوَ مِنْ عِنْدِكَ،

וְעַתָּה יָדְעוּ כִּי־כֹל אֲשֶׁר נָתַתָּ לִּי מֵעִמְּךָ הוּא׃

Ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲟⲩ ⲁⲩⲉⲙⲓ ϫⲉ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁⲕⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ⲛⲏⲓ ϩⲁⲛⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧⲕ ⲛⲉ

And now they knew that all things which thou gavest to me are from thee.

Τωρα εγνωρισαν οτι παντα οσα μοι εδωκας παρα σου ειναι·

لأَنَّ الْكَلاَمَ الَّذِي أَعْطَيْتَنِي قَدْ أَعْطَيْتُهُمْ، وَهُمْ قَبِلُوا وَعَلِمُوا يَقِينًا أَنِّي خَرَجْتُ مِنْ عِنْدِكَ، وَآمَنُوا أَنَّكَ أَنْتَ أَرْسَلْتَنِي.

כִּי הַדְּבָרִים אֲשֶׁר נָתַתָּ לִּי נָתַתִּי לָהֶם וְהֵם קִבְּלוּם וַיַּכִּירוּ בֶאֱמֶת כִּי מֵעִמָּךָ יָצָאתִי וַיַּאֲמִינוּ כִּי אַתָּה שְׁלַחְתָּנִי׃

Ϫⲉ ⲛⲓⲥⲁϫⲓ ⲉⲧⲁⲕⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ⲛⲏⲓ ⲁⲓⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ⲛⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲱⲟⲩ ϩⲱⲟⲩ ⲁⲩϭⲓⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲉⲙⲓ ⲧⲁⲫⲙⲏⲓ ϫⲉ ⲉⲧⲁⲓⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲛⲁϩϯ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲡⲉⲧⲁⲕⲧⲁⲟⲩⲟⲓ

Because the words which thou gavest to me, I gave to them; and they also received them, and they knew truly that I came from thee, and they believed that thou sentest me.

διοτι τους λογους, τους οποιους μοι εδωκας, εδωκα εις αυτους, και αυτοι εδεχθησαν και εγνωρισαν αληθως οτι παρα σου εξηλθον, και επιστευσαν οτι συ με απεστειλας.

مِنْ أَجْلِهِمْ أَنَا أَسْأَلُ. لَسْتُ أَسْأَلُ مِنْ أَجْلِ الْعَالَمِ، بَلْ مِنْ أَجْلِ الَّذِينَ أَعْطَيْتَنِي لأَنَّهُمْ لَكَ.

אֲנִי בַּעֲדָם אַעְתִּיר לָךְ לֹא בְּעַד הָעוֹלָם אַעְתִּיר כִּי אִם־בְּעַד אֵלֶּה אֲשֶׁר נָתַתָּ לִּי כִּי־לְךָ הֵמָּה׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯⲧⲱⲃϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲟⲩ ⲛⲁⲓⲧⲱⲃϩ ⲁⲛ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲁⲗⲗⲁ ⲉⲑⲃⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲕⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ⲛⲏⲓ ϫⲉ ⲛⲟⲩⲕ ⲛⲉ

I pray for them: I was not praying concerning the world, but concerning them whom thou gavest to me, because they are thine.

Εγω περι αυτων παρακαλω· δεν παρακαλω περι του κοσμου, αλλα περι εκεινων, τους οποιους μοι εδωκας, διοτι ιδικοι σου ειναι.

وَكُلُّ مَا هُوَ لِي فَهُوَ لَكَ، وَمَا هُوَ لَكَ فَهُوَ لِي، وَأَنَا مُمَجَّدٌ فِيهِمْ.

וְכָל־אֲשֶׁר לִי לְךָ הוּא וְשֶׁלְּךָ שֶׁלִּי וְנִתְפָּאַרְתִּי בָּהֶם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲓ̀ ⲛⲟⲩⲕ ⲛⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓϭⲓⲱⲟⲩ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ

And they who are mine are thine; and I was glorified in them.

Και τα εμα παντα σα ειναι και τα σα εμα, και εδοξασθην εν αυτοις.

وَلَسْتُ أَنَا بَعْدُ فِي الْعَالَمِ، وَأَمَّا هَؤُلاَءِ فَهُمْ فِي الْعَالَمِ، وَأَنَا آتِي إِلَيْكَ. أَيُّهَا الآبُ الْقُدُّوسُ، احْفَظْهُمْ فِي اسْمِكَ الَّذِينَ أَعْطَيْتَنِي، لِيَكُونُوا وَاحِدًا كَمَا نَحْنُ.

וַאֲנִי אֵינֶנִּי עוֹד בָּעוֹלָם וְהֵם בָּעוֹלָם הֵמָּה וַאֲנִי בָּא אֵלֶיךָ אָבִי הַקָּדוֹשׁ נְצֹר אֹתָם בְּשִׁמְךָ אֶת־אֲשֶׁר נָתַתָּ לִּי לְמַעַן יִהְיוּ אֶחָד כָּמֹנוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ϯⲭⲏ ⲁⲛ ϫⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲛⲁⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ⲑⲱⲟⲩ ⲥⲉⲭⲏ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯⲛⲏⲟⲩ ϩⲁⲣⲟⲕ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲡⲓⲁⲅⲓⲟⲥ ⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲕⲣⲁⲛ ⲫⲏ ⲉⲧⲁⲕⲧⲏⲓϥ ⲛⲏⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲧⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲣⲏϯ

And I am no longer in the world; but these, they are in the world, and I come to thee. My Father, the holy (one), keep them in thy name which thou gavest to me, that they may be one as we are.

Και δεν ειμαι πλεον εν τω κοσμω, αλλ' ουτοι ειναι εν τω κοσμω, και εγω ερχομαι προς σε. Πατερ αγιε, φυλαξον αυτους εν τω ονοματι σου, τους οποιους μοι εδωκας, δια να ηναι εν καθως ημεις.

حِينَ كُنْتُ مَعَهُمْ فِي الْعَالَمِ كُنْتُ أَحْفَظُهُمْ فِي اسْمِكَ. الَّذِينَ أَعْطَيْتَنِي حَفِظْتُهُمْ، وَلَمْ يَهْلِكْ مِنْهُمْ أَحَدٌ إِلاَّ ابْنُ الْهَلاَكِ لِيَتِمَّ الْكِتَابُ.

בִּהְיוֹתִי עִמָּהֶם בָּעוֹלָם אֲנִי נָצַרְתִּי אֹתָם בִּשְׁמֶךָ אֶת־אֲשֶׁר נְתַתָּם לִי שָׁמַרְתִּי וְלֹא־אָבַד מֵהֶם אִישׁ זוּלָתִי בֶּן־הָאֲבַדּוֹן לְמַלּאת דְּבַר הַכָּתוּב׃

Ϩⲟⲧⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉⲓⲭⲏ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲛⲁⲓⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲕⲣⲁⲛ ⲫⲏ ⲉⲧⲁⲕⲧⲏⲓϥ ⲛⲏⲓ ⲁⲓⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉ ϩⲗⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲧⲁⲕⲟ ⲉ̀ⲃⲏⲗ ⲉ̀ⲡϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲧⲁⲕⲟ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲅⲣⲁⲫⲏ ϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

When I was (lit. being) with them I was keeping them in thy name which thou gavest me. I kept them, and not any of them perished except (the) son of (the) perdition, that the scripture might be fulfilled.

Οτε ημην μετ' αυτων εν τω κοσμω, εγω εφυλαττον αυτους εν τω ονοματι σου· εκεινους τους οποιους μοι εδωκας εφυλαξα, και ουδεις εξ αυτων απωλεσθη ειμη ο υιος της απωλειας, δια να πληρωθη η γραφη.

أَمَّا الآنَ فَإِنِّي آتِي إِلَيْكَ. وَأَتَكَلَّمُ بِهَذَا فِي الْعَالَمِ لِيَكُونَ لَهُمْ فَرَحِي كَامِلًا فِيهِمْ.

וְעַתָּה הִנְנִי בָא אֵלֶיךָ וְאֶת־אֵלֶּה אֲנִי מְדַבֵּר בָּעוֹלָם לְמַעַן תִּמָּלֵא לָהֶם שִׂמְחָתִי בְּקִרְבָּם׃

Ϯⲛⲟⲩ ⲇⲉ ⲁⲓⲛⲏⲟⲩ ϩⲁⲣⲟⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲓ ϯⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲁⲣⲁϣⲓ ϣⲱⲡⲓ ⲉϥϫⲏⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ

But now I am coming to thee, and these (things) I speak in the world, that my joy may be complete in them.

Τωρα δε ερχομαι προς σε, και ταυτα λαλω εν τω κοσμω δια να εχωσι την χαραν μου πληρη εν εαυτοις.

أَنَا قَدْ أَعْطَيْتُهُمْ كَلاَمَكَ، وَالْعَالَمُ أَبْغَضَهُمْ لأَنَّهُمْ لَيْسُوا مِنَ الْعَالَمِ، كَمَا أَنِّي أَنَا لَسْتُ مِنَ الْعَالَمِ،

אֲנִי נָתַתִּי לָהֶם אֶת־דְּבָרְךָ וְהָעוֹלָם שָׂנֵא אֹתָם יַעַן כִּי לֹא מִן־הָעוֹלָם הֵם כַּאֲשֶׁר גַּם־אָנֹכִי לֹא מִן־הָעוֹלָם אָנִי׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲁⲓϯ ⲛⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲥⲁϫⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲙⲉⲥⲧⲱⲟⲩ ϫⲉ ϩⲁⲛⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲁⲛ ⲛⲉ ⲙ̀ⲡⲁⲣⲏϯ ϩⲱ ⲉⲧⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲟⲩⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲁⲛ

I gave to them thy word, and the world hated them, because they are not from the world, as I also am not from the world.

Εγω εδωκα εις αυτους τον λογον σου, και ο κοσμος εμισησεν αυτους, διοτι δεν ειναι εκ του κοσμου, καθως εγω δεν ειμαι εκ του κοσμου.

لَسْتُ أَسْأَلُ أَنْ تَأْخُذَهُمْ مِنَ الْعَالَمِ بَلْ أَنْ تَحْفَظَهُمْ مِنَ الشِّرِّيرِ.

וְלֹא אַעְתִּיר לְךָ אֲשֶׁר תִּקָּחֵם מִן־הָעוֹלָם רַק שֶׁתִּצְּרֵם מִן־הָרָע׃

Ⲛⲁⲓϯϩⲟ ⲁⲛ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲕⲟⲗⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲁⲗⲗⲁ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲕⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲡⲓⲡⲉⲧϩⲱⲟⲩ

I was not beseeching that thou shouldest take them away from the world, but that thou shouldest keep them from the evil.

Δεν παρακαλω να σηκωσης αυτους εκ του κοσμου, αλλα να φυλαξης αυτους εκ του πονηρου.

لَيْسُوا مِنَ الْعَالَمِ كَمَا أَنِّي أَنَا لَسْتُ مِنَ الْعَالَمِ.

לֹא מִן־הָעוֹלָם הֵם כַּאֲשֶׁר גַּם־אָנֹכִי אֵינֶנִּי מִן־הָעוֹלָם׃

Ϩⲁⲛⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲁⲛ ⲛⲉ ⲙ̀ⲡⲁⲣⲏϯ ϩⲱ ⲉⲧⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲟⲩ̀ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲁⲛ

They are not from the world, as I also am not from the world.

Εκ του κοσμου δεν ειναι, καθως εγω δεν ειμαι εκ του κοσμου.

قَدِّسْهُمْ فِي حَقِّكَ. كَلاَمُكَ هُوَ حَقٌ.

קַדֵּשׁ אֹתָם בַּאֲמִתֶּךָ דְּבָרְךָ אֱמֶת׃

Ⲙⲁⲧⲟⲩⲃⲱⲟⲩ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ϯⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲡⲉⲧⲉⲫⲱⲕ ⲛⲥⲁϫⲓ ⲡⲉ ϯⲙⲉⲑⲙⲏⲓ

Hallow them in the truth; thine own word is the truth.

Αγιασον αυτους εν τη αληθεια σου· ο λογος ο ιδικος σου ειναι αληθεια.

كَمَا أَرْسَلْتَنِي إِلَى الْعَالَمِ أَرْسَلْتُهُمْ أَنَا إِلَى الْعَالَمِ،

כַּאֲשֶׁר אַתָּה שָׁלַחְתָּ אֹתִי אֶל־הָעוֹלָם כֵּן גַּם־אֲנִי שָׁלַחְתִּי אֹתָם אֶל־הָעוֹלָם׃

Ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁⲕⲟⲩⲟⲣⲡⲧ ⲉ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϩⲱ ⲁⲓⲟⲩⲟⲣⲡⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ

According as thou sentest me into the world, I also sent them into the world.

Καθως εμε απεστειλας εις τον κοσμον, και εγω απεστειλα αυτους εις τον κοσμον·

وَلأَجْلِهِمْ أُقَدِّسُ أَنَا ذَاتِي، لِيَكُونُوا هُمْ أَيْضًا مُقَدَّسِينَ فِي الْحَقِّ.

וַאֲנִי מַקְדִּישׁ אֶת־נַפְשִׁי בַּעֲדָם לְמַעַן יִהְיוּ גַם־הֵם מְקֻדָּשִׁים בֶּאֱמֶת׃

Ⲟⲩⲟϩ ϯⲧⲟⲩⲃⲟ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲟⲩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣⲱⲡⲓ ϩⲱⲟⲩ ⲉⲩⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲑⲙⲏⲓ

And I hallow myself for them, that they also may be hallowed in truth.

και υπερ αυτων εγω αγιαζω εμαυτον, δια να ηναι και αυτοι ηγιασμενοι εν τη αληθεια.

الصلاة من أجل كل المؤمنين

«وَلَسْتُ أَسْأَلُ مِنْ أَجْلِ هَؤُلاَءِ فَقَطْ، بَلْ أَيْضًا مِنْ أَجْلِ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِي بِكَلاَمِهِمْ،

אוּלָם לֹא לְבַד בְּעַד־אֵלֶּה אָנֹכִי מַעְתִּיר לָךְ כִּי אִם־גַּם־בְּעַד הַמַּאֲמִינִים בִּי עַל־פִּי דְבָרָם׃

Ⲛⲁⲓϯϩⲟ ⲇⲉ ⲁⲛ ⲉⲑⲃⲉ ⲛⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧⲟⲩ ⲁⲗⲗⲁ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲑⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡⲟⲩⲥⲁϫⲓ

And I was not beseeching concerning these alone, but besides for them who believe me through their word;

Και δεν παρακαλω μονον περι τουτων, αλλα και περι των πιστευσοντων εις εμε δια του λογου αυτων·

لِيَكُونَ الْجَمِيعُ وَاحِدًا، كَمَا أَنَّكَ أَنْتَ أَيُّهَا الآبُ فِيَّ وَأَنَا فِيكَ، لِيَكُونُوا هُمْ أَيْضًا وَاحِدًا فِينَا، لِيُؤْمِنَ الْعَالَمُ أَنَّكَ أَرْسَلْتَنِي.

לְמַעַן יִהְיוּ כֻלָּם אֶחָד כַּאֲשֶׁר אַתָּה אָבִי בִּי אַתָּה וַאֲנִי בָךְ וְהָיוּ גַם־הֵמָּה בָּנוּ כְּאֶחָד לְמַעַן יַאֲמִין הָעוֹלָם כִּי אַתָּה שְׁלַחְתָּנִי׃

Ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣⲱⲡⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲧⲟⲩⲁⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲫⲓⲱⲧ ⲉⲧⲉⲕϣⲟⲡ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϩⲱ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲕ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲑⲱⲟⲩ ϩⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲧⲟⲩⲁⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲛⲁϩϯ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲡⲉⲧⲁⲕⲧⲁⲟⲩⲟⲓ

that they all may be one, according as, [the] Father, thou art in me, I also in thee; that they also may be in us one; that the world may believe that thou sentest me.

δια να ηναι παντες εν, καθως συ, Πατερ, εισαι εν εμοι και εγω εν σοι, να ηναι και αυτοι εν ημιν εν, δια να πιστευση ο κοσμος οτι συ με απεστειλας.

وَأَنَا قَدْ أَعْطَيْتُهُمُ الْمَجْدَ الَّذِي أَعْطَيْتَنِي، لِيَكُونُوا وَاحِدًا كَمَا أَنَّنَا نَحْنُ وَاحِدٌ.

וַאֲנִי נָתַתִּי לָהֶם אֶת־הַכָּבוֹד אֲשֶׁר נָתַתָּ לִּי לְמַעַן יִהְיוּ אֶחָד כַּאֲשֶׁר אֲנַחְנוּ אֶחָד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲓⲱⲟⲩ ⲉⲧⲁⲕⲧⲏⲓϥ ⲛⲏⲓ ⲁⲓⲧⲏⲓϥ ⲛⲱⲟⲩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣⲱⲡⲓ ϩⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲧⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲣⲏϯ ϩⲱⲛ ⲉⲛϣⲟⲡ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲧⲟⲩⲁⲓ

And the glory which thou gavest to me, I gave to them, that they also may be one, as we also are one:

Και εγω την δοξαν την οποιαν μοι εδωκας εδωκα εις αυτους, δια να ηναι εν καθως ημεις ειμεθα εν,

أَنَا فِيهِمْ وَأَنْتَ فِيَّ لِيَكُونُوا مُكَمَّلِينَ إِلَى وَاحِدٍ، وَلِيَعْلَمَ الْعَالَمُ أَنَّكَ أَرْسَلْتَنِي، وَأَحْبَبْتَهُمْ كَمَا أَحْبَبْتَنِي.

אֲנִי בָהֶם וְאַתָּה בִי לְמַעַן יִהְיוּ מֻשְׁלָמִים לְאֶחָד וּלְמַעַן יֵדַע הָעוֹלָם כִּי אַתָּה שְׁלַחְתָּנִי וְאָהַבְתָּ אֹתָם כַּאֲשֶׁר אֲהַבְתָּנִי׃

Ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣⲱⲡⲓ ⲉⲩϫⲏⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲧⲟⲩⲁⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲡⲉⲧⲁⲕⲧⲁⲟⲩⲟⲓ

that they may be complete (in) one, that the world may know that thou sentest me.

εγω εν αυτοις και συ εν εμοι, δια να ηναι τετελειωμενοι εις εν, και να γνωριζη ο κοσμος οτι συ με απεστειλας και ηγαπησας αυτους καθως εμε ηγαπησας.

أَيُّهَا الآبُ أُرِيدُ أَنَّ هَؤُلاَءِ الَّذِينَ أَعْطَيْتَنِي يَكُونُونَ مَعِي حَيْثُ أَكُونُ أَنَا، لِيَنْظُرُوا مَجْدِي الَّذِي أَعْطَيْتَنِي، لأَنَّكَ أَحْبَبْتَنِي قَبْلَ إِنْشَاءِ الْعَالَمِ.

אָבִי אֲשֶׁר נְתַתָּם לִי רְצוֹנִי שֶׁיִּהְיוּ עִמָּדִי בַּאֲשֶׁר אֶהְיֶה אָנִי לְמַעַן יֶחֱזוּ בִּכְבוֹדִי אֲשֶׁר נָתַתָּ לִּי כִּי אֲהַבְתַּנִי לִפְנֵי מוֹסְדוֹת עוֹלָם׃

Ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲫⲏ ⲉⲧⲁⲕⲧⲏⲓϥ ⲛⲏⲓ ϯⲟⲩⲱϣ ϩⲓⲛⲁ ⲫⲙⲁ ⲉ̀ϯϣⲟⲡ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛⲉⲙⲏⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲁⲱⲟⲩ ⲉⲧⲁⲕⲧⲏⲓϥ ⲛⲏⲓ ϫⲉ ⲁⲕⲙⲉⲛⲣⲓⲧ ϧⲁϫⲉⲛ ⲧⲕⲁⲧⲁⲃⲟⲗⲏ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ

My Father, they whom (lit. that which) thou gavest to me,-- I wish that (in the) place in which I am, they may be there with me; that they may see my glory, which thou gavest to me; because thou lovedst me before (the) foundation of the world.

Πατερ, εκεινους τους οποιους μοι εδωκας, θελω, οπου ειμαι εγω, να ηναι και εκεινοι μετ' εμου, δια να θεωρωσι την δοξαν μου, την οποιαν μοι εδωκας, διοτι με ηγαπησας προ καταβολης κοσμου.

أَيُّهَا الآبُ الْبَارُّ، إِنَّ الْعَالَمَ لَمْ يَعْرِفْكَ، أَمَّا أَنَا فَعَرَفْتُكَ، وَهَؤُلاَءِ عَرَفُوا أَنَّكَ أَنْتَ أَرْسَلْتَنِي.

אָבִי הַצַּדִּיק הֵן הָעוֹלָם לֹא יְדָעֲךָ וַאֲנִי יְדַעְתִּיךָ וְאֵלֶּה הִכִּירוּ אֲשֶׁר אַתָּה שְׁלַחְתָּנִי׃

Ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲡⲓⲑⲙⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲥⲟⲩⲱⲛⲕ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲁⲓⲥⲟⲩⲱⲛⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲓⲕⲉⲭⲱⲟⲩⲛⲓ ⲁⲩⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲡⲉⲧⲁⲕⲧⲁⲟⲩⲟⲓ

My Father, the righteous (one), though the world knew not thee; I knew thee, and these also knew that thou sentest me.

Πατερ δικαιε, και ο κοσμος δεν σε εγνωρισεν, εγω δε σε εγνωρισα, και ουτοι εγνωρισαν οτι συ με απεστειλας.

وَعَرَّفْتُهُمُ اسْمَكَ وَسَأُعَرِّفُهُمْ، لِيَكُونَ فِيهِمُ الْحُبُّ الَّذِي أَحْبَبْتَنِي بِهِ، وَأَكُونَ أَنَا فِيهِمْ».

וַאֲנִי הוֹדַעְתִּים אֶת־שִׁמְךָ וְאוֹסִיף לְהוֹדִיעָם לְמַעַן תִּהְיֶה־בָּם הָאַהֲבָה אֲשֶׁר אֲהַבְתָּנִי וְגַם אֲנִי אֶהְיֶה בָהֶם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲧⲁⲙⲱⲟⲩ ⲉⲡⲉⲕⲣⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲁⲧⲁⲙⲱⲟⲩ ϩⲓⲛⲁ ϯⲁⲅⲁⲡⲏ ⲉⲧⲁⲕⲙⲉⲛⲣⲓⲧ ⲛ̀ϧⲏⲧⲥ ⲛ̀ⲧⲉⲥϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϩⲱ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ

And I shewed to them thy name, and I will shew to them, that the love with (lit. in) which thou lovedst me may be in them, and I also in them.'

Και εφανερωσα εις αυτους το ονομα σου και θελω φανερωσει, δια να ηναι η αγαπη, με την οποιαν με ηγαπησας, εν αυτοις, και εγω εν αυτοις.

إصحاح 18

القبض على يسوع

قَالَ يَسُوعُ هَذَا وَخَرَجَ مَعَ تَلاَمِيذِهِ إِلَى عَبْرِ وَادِي قَدْرُونَ، حَيْثُ كَانَ بُسْتَانٌ دَخَلَهُ هُوَ وَتَلاَمِيذُهُ.

וַיְהִי כְּכַלּוֹת יֵשׁוּעַ לְדַבֵּר אֶת־הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה וַיֵּצֵא הַחוּצָה עִם־תַּלְמִידָיו אֶל־עֵבֶר לְנַחַל קִדְרוֹן וְשָׁם הָיָה גַן וַיָּבֹא בוֹ הוּא וְתַלְמִידָיו׃

Ⲛⲁⲓ ⲉⲧⲁϥϫⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲉ̀ⲙⲏⲣ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲟⲩⲛⲥⲱⲣⲉⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϣⲉⲛⲥⲓϥⲓ ⲡⲓⲙⲁ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩϭⲱⲙ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲫⲁⲓ ⲁϥϣⲉ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ̀ⲉⲣⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ

Jesus having said these (things) came forth with his disciples across the torrent (lit. stray-water) of the cedar trees, the place in which there is a garden; into this entered Jesus and his disciples.

Αφου ειπε ταυτα ο Ιησους, εξηλθε μετα των μαθητων αυτου περαν του χειμαρρου των Κεδρων, οπου ητο κηπος, εις τον οποιον εισηλθεν αυτος και οι μαθηται αυτου.

وَكَانَ يَهُوذَا مُسَلِّمُهُ يَعْرِفُ الْمَوْضِعَ، لأَنَّ يَسُوعَ اجْتَمَعَ هُنَاكَ كَثِيرًا مَعَ تَلاَمِيذِهِ.

וְגַם־יְהוּדָה מוֹסְרוֹ יָדַע אֶת־הַמָּקוֹם כִּי־פְעָמִים רַבּוֹת נוֹעַד שָׁמָּה יֵשׁוּעַ עִם־תַּלְמִידָיו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲓⲟⲩⲇⲁⲥ ⲫⲏ ⲉ̀ⲛⲁϥⲛⲁⲧⲏⲓϥ ⲛⲁϥⲥⲱⲟⲩⲛ ϩⲱϥ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ϫⲉ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲛ̀ⲥⲟⲡ ⲁϥⲑⲱⲟⲩϯ ⲉ̀ⲙⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ

And Judas also, who was to deliver him (up), was knowing that place, because many times Jesus assembled thither with his disciples.

Ηξευρε δε τον τοπον και Ιουδας ο παραδιδων αυτον· διοτι πολλακις συνηλθεν εκει ο Ιησους μετα των μαθητων αυτου.

فَأَخَذَ يَهُوذَا الْجُنْدَ وَخُدَّامًا مِنْ عِنْدِ رُؤَسَاءِ الْكَهَنَةِ وَالْفَرِّيسِيِّينَ، وَجَاءَ إِلَى هُنَاكَ بِمَشَاعِلَ وَمَصَابِيحَ وَسِلاَحٍ.

וַיִּקַּח יְהוּדָה אֶת־הַגְּדוּד וּמְשָׁרְתִים מֵאֵת רָאשֵׁי הַכֹּהֲנִים וְהַפְּרוּשִׁים וַיָּבֹא שָׁמָּה בְּנֵרוֹת וּבְלַפִּידִים וּבִכְלֵי־נָשֶׁק׃

Ⲓⲟⲩⲇⲁⲥ ⲟⲩⲛ ⲉⲧⲁϥϭⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲏϣ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϩⲩⲡⲉⲣⲉⲧⲏⲥ ̀ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲁⲣⲭⲓⲉⲣⲉⲩⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲫⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲙⲁⲩ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲫⲁⲛⲟⲥ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲗⲁⲙⲡⲁⲥ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϩⲟⲡⲗⲟⲛ

Judas then having received the multitude and officers from the chief priests and the Pharisees, came thither with lanterns and torches and weapons.

Ο Ιουδας λοιπον, λαβων το ταγμα και εκ των αρχιερεων και Φαρισαιων υπηρετας, ερχεται εκει μετα φανων και λαμπαδων και οπλων.

فَخَرَجَ يَسُوعُ وَهُوَ عَالِمٌ بِكُلِّ مَا يَأْتِي عَلَيْهِ، وَقَالَ لَهُمْ: «مَنْ تَطْلُبُونَ؟»

וְיֵשׁוּעַ יָדַע אֵת כָּל־אֲשֶׁר יָבֹא עָלָיו וַיֵּצֵא וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם אֶת־מִי תְבַקֵּשׁוּ׃

Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲇⲉ ⲉϥⲥⲱⲟⲩⲛ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲑⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲁ ⲛⲓⲙ

And Jesus knowing all things which come upon him, came forth, he said to them: For whom sought ye?'

Ο δε Ιησους, εξευρων παντα τα ερχομενα επ' αυτον, εξηλθε και ειπε προς αυτους· Τινα ζητειτε;

أَجَابُوهُ: «يَسُوعَ النَّاصِرِيَّ». قَالَ لَهُمْ: «أَنَا هُوَ». وَكَانَ يَهُوذَا مُسَلِّمُهُ أَيْضًا وَاقِفًا مَعَهُمْ.

וַיַּעֲנוּ וַיֹּאמְרוּ אֶת־יֵשׁוּעַ הַנָּצְרִי וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם יֵשׁוּעַ אֲנִי הוּא וְגַם־יְהוּדָה מוֹסְרוֹ עָמַד אֶצְלָם׃

Ⲁⲩⲉⲣⲟⲩⲱ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲡⲓⲛⲁⲍⲱⲣⲉⲟⲥ ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲛⲁϥⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲓⲟⲩⲇⲁⲥ ⲫⲏ ⲉ̀ⲛⲁϥⲛⲁⲧⲏⲓϥ

They answered, they said to him: Jesus of Nazareth.' Jesus said to them: I am (he).' Judas, who was to deliver him up, was standing with them.

Απεκριθησαν προς αυτον· Ιησουν τον Ναζωραιον. Λεγει προς αυτους ο Ιησους· Εγω ειμαι. Ιστατο δε μετ' αυτων και Ιουδας ο παραδιδων αυτον.

فَلَمَّا قَالَ لَهُمْ: «إِنِّي أَنَا هُوَ»، رَجَعُوا إِلَى الْوَرَاءِ وَسَقَطُوا عَلَى الأَرْضِ.

וַיְהִי בֶּאֱמֹר יֵשׁוּעַ אֲלֵיהֶם אֲנִי הוּא וַיִּסֹּגוּ אָחוֹר וַיִּפְּלוּ אָרְצָה׃

Ϩⲟⲧⲉ ⲟⲩⲛ ⲉⲧⲁϥϫⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲁⲩⲫⲱⲧ ⲉ̀ⲫⲁϩⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϩⲉⲓ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ

When then he said to them: I am (he),' they fled back, and they fell down.

Καθως λοιπον ειπε προς αυτους οτι εγω ειμαι, απεσυρθησαν εις τα οπισω και επεσον χαμαι.

فَسَأَلَهُمْ أَيْضًا: «مَنْ تَطْلُبُونَ؟» فَقَالُوا: «يَسُوعَ النَّاصِرِيَّ».

וַיֹּסֶף וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם אֶת־מִי תְבַקֵּשׁוּ וַיֹּאמְרוּ אֶת־יֵשׁוּעַ הַנָּצְרִי׃

Ⲡⲁⲗⲓⲛ ⲟⲛ ⲁϥϣⲉⲛⲟⲩ ϫⲉ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲁ ⲛⲓⲙ ⲛⲑⲱⲟⲩ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲡⲓⲛⲁⲍⲱⲣⲉⲟⲥ

Again he asked them: For whom sought ye?' And they said: Jesus of Nazareth.

Παλιν λοιπον ηρωτησεν αυτους· Τινα ζητειτε; Οι δε ειπον· Ιησουν τον Ναζωραιον.

أَجَابَ يَسُوعُ: «قَدْ قُلْتُ لَكُمْ: إِنِّي أَنَا هُوَ. فَإِنْ كُنْتُمْ تَطْلُبُونَنِي فَدَعُوا هَؤُلاَءِ يَذْهَبُونَ».

וַיַּעַן יֵשׁוּעַ וַיֹּאמֶר הֲלֹא אָמַרְתִּי לָכֶם אֲנִי הוּא לָכֵן אִם־אֹתִי תְבַקְשׁוּ הַנִּיחוּ לָאֵלֶּה וְיֵלֵכוּ׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲁⲓϫⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲓⲥϫⲉ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲱⲓ ⲭⲁ ⲛⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙⲁⲣⲟⲩϣⲉ ⲛⲱⲟⲩ

'Jesus answered: said to you, that I am (he); if ye sought for me, send these away, let them go;

Απεκριθη ο Ιησους· Σας ειπον οτι εγω ειμαι. Εαν λοιπον εμε ζητητε, αφησατε τουτους να υπαγωσι·

لِيَتِمَّ الْقَوْلُ الَّذِي قَالَهُ: «إِنَّ الَّذِينَ أَعْطَيْتَنِي لَمْ أُهْلِكْ مِنْهُمْ أَحَدًا».

לְמַלּאת הַדָּבָר אֲשֶׁר דִּבֵּר אֲשֶׁר נְתַתָּם לִי מֵאֵלֶּה לֹא־אָבַד לִי אַף־אֶחָד׃

Ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲧⲁϥϫⲟϥ ϫⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲕⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ⲛⲏⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲧⲁⲕⲉ ϩⲗⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ

that the word might be fulfilled which he said: Them whom thou gavest to me, I lost not any of them.'

δια να πληρωθη ο λογος, τον οποιον ειπεν, Οτι εξ εκεινων τους οποιους μοι εδωκας, δεν απωλεσα ουδενα.

ثُمَّ إِنَّ سِمْعَانَ بُطْرُسَ كَانَ مَعَهُ سَيْفٌ، فَاسْتَلَّهُ وَضَرَبَ عَبْدَ رَئِيسِ الْكَهَنَةِ، فَقَطَعَ أُذْنَهُ الْيُمْنَى. وَكَانَ اسْمُ الْعَبْدِ مَلْخُسَ.

וּלְשִׁמְעוֹן פֶּטְרוֹס חֶרֶב וַיִּשְׁלְפָהּ וַיָּךְ אֶת־עֶבֶד הַכֹּהֵן הַגָּדוֹל וַיְקַצֵּץ אֶת־אָזְנוֹ הַיְמָנִית וְשֵׁם הָעֶבֶד מַלְכוֹס׃

Ⲥⲓⲙⲱⲛ ⲟⲩⲛ ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲥⲏϥⲓ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲁϥⲑⲟⲕⲙⲉⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲓⲟⲩⲓ̀ ⲛ̀ⲥⲁ ⲫⲃⲱⲕ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲣⲭⲓⲉⲣⲉⲩⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϫⲱϫⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲙⲁϣϫ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲫⲣⲁⲛ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲃⲱⲕ ⲡⲉ ⲙⲁⲗⲭⲟⲥ

Simon Peter then having a sword drew it, and struck at (the) servant of the chief priest, and cut off his right ear; now (the) name of the servant is Malchos.

Τοτε ο Σιμων Πετρος εχων μαχαιραν εσυρεν αυτην και εκτυπησε τον δουλον του αρχιερεως και απεκοψεν αυτου το ωτιον το δεξιον· ητο δε το ονομα του δουλου Μαλχος.

فَقَالَ يَسُوعُ لِبُطْرُسَ: «اجْعَلْ سَيْفَكَ فِي الْغِمْدِ! الْكَأْسُ الَّتِي أَعْطَانِي الآبُ أَلاَ أَشْرَبُهَا؟»

וַיֹּאמֶר יֵשׁוּעַ אֶל־פֶּטְרוֹס הָשֵׁב חַרְבְּךָ אֶל־נְדָנָהּ הֲלֹא־אֶשְׁתֶּה אֶת־הַכּוֹס אֲשֶׁר נָתַן־לִי אָבִי׃

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ϫⲉ ϩⲓⲟⲩⲓ̀ ⲛ̀ϯⲥⲏϥⲓ ⲉⲧⲉⲥⲑⲏⲕⲏ ⲡⲓⲁⲫⲟⲧ ⲉⲧⲁϥⲧⲏⲓϥ ⲛⲏⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲁⲛ ϯⲛⲁⲥⲟϥ ⲁⲛ

Jesus then said to Peter: Put (lit. throw) the sword into its sheath: the cup which my Father gave to me, shall (lit. will) I not drink it?'

Ειπε λοιπον ο Ιησους προς τον Πετρον· Βαλε την μαχαιραν σου εις την θηκην· το ποτηριον, το οποιον μοι εδωκεν ο Πατηρ, δεν θελω πιει αυτο;

أمام حَنَّان

ثُمَّ إِنَّ الْجُنْدَ وَالْقَائِدَ وَخُدَّامَ الْيَهُودِ قَبَضُوا عَلَى يَسُوعَ وَأَوْثَقُوهُ،

אָז תָּפְשׂוֹּ הַגְּדוּד וְשַׂר הָאֶלֶף וּמְשָׁרֲתֵי הַיְּהוּדִים אֶת־יֵשׁוּעַ וַיַּאַסְרֻהוּ׃

Ⲡⲓⲙⲏϣ ⲟⲩⲛ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲭⲓⲗⲓⲁⲣⲭⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϩⲩⲡⲏⲣⲉⲧⲏⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲁⲩⲁⲙⲟⲛⲓ ⲛ̀Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲁⲩⲥⲟⲛϩϥ

The multitude then and the Chiliarch and the officers of the Jews laid hold on Jesus, they bound him;

Το ταγμα λοιπον και ο χιλιαρχος και οι υπηρεται των Ιουδαιων συνελαβον τον Ιησουν και εδεσαν αυτον,

وَمَضَوْا بِهِ إِلَى حَنَّانَ أَوَّلًا، لأَنَّهُ كَانَ حَمَا قَيَافَا الَّذِي كَانَ رَئِيسًا لِلْكَهَنَةِ فِي تِلْكَ السَّنَةِ.

וַיּוֹלִיכֻהוּ בָרִאשׁוֹנָה אֶל־חָנָן כִּי הוּא הָיָה חוֹתֵן קַיָּפָא אֲשֶׁר שִׁמֵּשׁ בִּכְהֻנָּה גְדוֹלָה בַּשָּׁנָה הַהִיא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲉⲛϥ ⲛ̀ϣⲟⲣⲡ ϩⲁ ⲁⲛⲛⲁ ⲛⲉ ⲡϣⲟⲙ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲕⲁⲓⲁⲫⲁ ⲫⲏ ⲉ̀ⲛⲁϥⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲣⲭⲓⲉⲣⲉⲩⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ

and they brought him first to Anna; for he was (the) father-in-law to Kaiapha, who was (imperf.) chief priest for that year.

και εφεραν αυτον εις τον Ανναν πρωτον· διοτι ητο πενθερος του Καιαφα, οστις ητο αρχιερευς του ενιαυτου εκεινου.

وَكَانَ قَيَافَا هُوَ الَّذِي أَشَارَ عَلَى الْيَهُودِ أَنَّهُ خَيْرٌ أَنْ يَمُوتَ إِنْسَانٌ وَاحِدٌ عَنِ الشَّعْبِ.

הוּא קַיָּפָא אֲשֶׁר יָעַץ אֶת־הַיְּהוּדִים לֵאמֹר טוֹב אֲשֶׁר אִישׁ־אֶחָד יֹאבַד בְּעַד כָּל־הָעָם׃

Ⲛⲉ ⲫⲁⲓ ⲇⲉ ⲡⲉ ⲕⲁⲓⲁⲫⲁ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲥⲟϭⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲥⲉⲣⲛⲟϥⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ ⲙⲟⲩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ

Now it was this Kaiapha who counselled the Jews, saying, that it is profitable that one man should die for the people.

Ητο δε ο Καιαφας ο συμβουλευσας τους Ιουδαιους οτι συμφερει να απολεσθη εις ανθρωπος υπερ του λαου.

إنكار بطرس الأول

وَكَانَ سِمْعَانُ بُطْرُسُ وَالتِّلْمِيذُ الآخَرُ يَتْبَعَانِ يَسُوعَ، وَكَانَ ذَلِكَ التِّلْمِيذُ مَعْرُوفًا عِنْدَ رَئِيسِ الْكَهَنَةِ، فَدَخَلَ مَعَ يَسُوعَ إِلَى دَارِ رَئِيسِ الْكَهَنَةِ.

וְשִׁמְעוֹן פֶּטְרוֹס וְתַלְמִיד אַחֵר הָלְכוּ אַחֲרֵי יֵשׁוּעַ וְהַתַּלְמִיד הַהוּא הָיָה נוֹדָע לַכֹּהֵן הַגָּדוֹל וַיָּבֹא עִם־יֵשׁוּעַ לַחֲצַר הַכֹּהֵן הַגָּדוֹל׃

Ⲛⲁϥⲙⲟϣⲓ ⲇⲉ ⲡⲉ ⲛ̀ⲥⲁ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛ̀ϫⲉ ⲥⲓⲙⲱⲛ ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲕⲉⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲡⲓⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲇⲉ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛⲁϥⲟⲓ ⲛ̀ⲥⲟⲩⲓⲛ ⲡⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲁⲣⲭⲓⲉⲣⲉⲩⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛⲉⲙ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉ̀ϯⲁⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲁⲣⲭⲓⲉⲣⲉⲩⲥ

And Simon Peter was walking after Jesus, and another disciple: now that disciple was (imperf.) known to the chief priest. And he came in with Jesus to the court of the chief priest.

Ηκολουθει δε τον Ιησουν ο Σιμων Πετρος και ο αλλος μαθητης. Ο δε μαθητης εκεινος ητο γνωστος εις τον αρχιερεα και εισηλθε μετα του Ιησου εις την αυλην του αρχιερεως.

وَأَمَّا بُطْرُسُ فَكَانَ وَاقِفًا عِنْدَ الْبَابِ خَارِجًا. فَخَرَجَ التِّلْمِيذُ الآخَرُ الَّذِي كَانَ مَعْرُوفًا عِنْدَ رَئِيسِ الْكَهَنَةِ، وَكَلَّمَ الْبَوَّابَةَ فَأَدْخَلَ بُطْرُسَ.

וּפֶטְרוֹס עָמַד מִחוּץ לַשָּׁעַר וַיֵּצֵא הַתַּלְמִיד הָאַחֵר הַנּוֹדָע לַכֹּהֵן הַגָּדוֹל וַיְדַבֵּר אֶל־הַשֹּׁעֶרֶת וַיָּבֵא אֶת־פֶּטְרוֹס הַבָּיְתָה׃

Ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲛⲁϥⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ⲥⲁⲃⲟⲗ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲡⲓⲣⲟ ⲁϥⲓ̀ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲫⲏ ⲉ̀ⲛⲁϥⲟⲓ ⲛ̀ⲣⲉⲙⲥⲱⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲓⲁⲣⲭⲓⲉⲣⲉⲩⲥ ⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ϯⲉⲙⲛⲟⲩⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ

Peter was standing outside by the entrance. The disciple then, who was (imperf.) an acquaintance of (lit. to) the chief priest, came, he spake to the porteress, and he brought Peter in.

Ο δε Πετρος ιστατο εξω πλησιον της θυρας. Εξηλθε λοιπον ο μαθητης ο αλλος, οστις ητο γνωστος εις τον αρχιερεα, και ωμιλησεν εις την θυρωρον, και εισηγαγε τον Πετρον.

فَقَالَتِ الْجَارِيَةُ الْبَوَّابَةُ لِبُطْرُسَ: «أَلَسْتَ أَنْتَ أَيْضًا مِنْ تَلاَمِيذِ هَذَا الإِنْسَانِ؟» قَالَ ذَاكَ: «لَسْتُ أَنَا!»

וַתֹּאמֶר הָאָמָה הַשֹּׁעֶרֶת אֶל־פֶּטְרוֹס הֲלֹא גַם־אַתָּה מִתַּלְמִידֵי הָאִישׁ הַזֶּה וַיֹּאמֶר לֹא׃

Ⲡⲉϫⲉ ϯⲁⲗⲟⲩ ⲛ̀ⲉⲙⲛⲟⲩⲧ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ϫⲉ ⲙⲏ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲟⲩⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲛⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲱⲙⲓ ϩⲱⲕ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ

The porter-maid said to Peter: Art thou also one of (the) disciples of this man?' and he said: Nay.'

Λεγει λοιπον η δουλη η θυρωρος προς τον Πετρον· Μηπως και συ εισαι εκ των μαθητων του ανθρωπου τουτου; Λεγει εκεινος· Δεν ειμαι.

وَكَانَ الْعَبِيدُ وَالْخُدَّامُ وَاقِفِينَ، وَهُمْ قَدْ أَضْرَمُوا جَمْرًا لأَنَّهُ كَانَ بَرْدٌ، وَكَانُوا يَصْطَلُونَ، وَكَانَ بُطْرُسُ وَاقِفًا مَعَهُمْ يَصْطَلِي.

וְהָעֲבָדִים וְהַמְשָׁרֲתִים הִדְלִיקוּ אֵשׁ גֶּחָלִים מִפְּנֵי הַקֹּר וַיַּעַמְדוּ וַיִּתְחַמָּמוּ וְגַם־פֶּטְרוֹס עֹמֵד עִמָּם וּמִתְחַמֵּם׃

Ⲛⲁⲩⲟϩⲓ ⲇⲉ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲟⲩ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲉⲃⲓⲁⲓⲕ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϩⲩⲡⲏⲣⲉⲧⲏⲥ ⲉ̀ⲁⲩϭⲉⲣⲟ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲁⲕϩⲓ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲛⲉ ⲧⲫⲣⲱ ⲧⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲧϧⲙⲟ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲡⲉ ⲛⲁϥⲟϩⲓ ⲇⲉ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ϩⲱϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲉϥⲧϧⲙⲟ ⲙ̀ⲙⲟϥ

Nov the servants and the officers were standing (by), having lit a fire for themselves, because it was (the) winter; and they were warming themselves: and Peter also was standing with them, warming himself.

Ισταντο δε οι δουλοι και οι υπηρεται, οιτινες ειχον καμει ανθρακιαν, διοτι ητο ψυχος, και εθερμαινοντο· και μετ' αυτων ιστατο ο Πετρος και εθερμαινετο.

أمام رئيس الكهنة

فَسَأَلَ رَئِيسُ الْكَهَنَةِ يَسُوعَ عَنْ تَلاَمِيذِهِ وَعَنْ تَعْلِيمِهِ.

וַיִּשְׁאַל הַכֹּהֵן הַגָּדוֹל אֶת־יֵשׁוּעַ עַל־תַּלְמִידָיו וְעַל־לִקְחוֹ׃

Ⲡⲓⲁⲣⲭⲓⲉⲣⲉⲩⲥ ⲟⲩⲛ ⲁϥϣⲉⲛ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉⲑⲃⲉ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲉⲑⲃⲉ ⲧⲉϥⲥⲃⲱ

The chief priest, then asked Jesus concerning his disciples, and concerning his teaching.

Ο αρχιερευς λοιπον ηρωτησε τον Ιησουν περι των μαθητων αυτου και περι της διδαχης αυτου.

أَجَابَهُ يَسُوعُ: «أَنَا كَلَّمْتُ الْعَالَمَ عَلاَنِيَةً. أَنَا عَلَّمْتُ كُلَّ حِينٍ فِي الْمَجْمَعِ وَفِي الْهَيْكَلِ حَيْثُ يَجْتَمِعُ الْيَهُودُ دَائِمًا. وَفِي الْخَفَاءِ لَمْ أَتَكَلَّمْ بِشَيْءٍ.

וַיַּעַן יֵשׁוּעַ וַיֹּאמֶר אֵלָיו אָנֹכִי דִבַּרְתִּי בְּאָזְנֵי כָל־הָעוֹלָם וְתָמִיד לִמַּדְתִּי בְּבֵית כְּנֵסֶת וּבְבֵית הַמִּקְדָּשׁ אֲשֶׁר כָּל־הַיְּהוּדִים נִקְהָלִים שָׁמָּה וְלֹא־דִבַּרְתִּי דָבָר בַּסָּתֶר׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛⲁϥ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉϥϫⲱ ⲙ̅ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲡⲁⲣⲣⲏⲥⲓⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲓϯⲥⲃⲱ ⲡⲉ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲛ̀ⲥⲏⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ⲡⲓⲙⲁ ⲉ̀ϣⲁⲣⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲑⲱⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲓϫⲉ ϩⲗⲓ ⲛ̀ⲥⲁϫⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲧϩⲏⲡ

Jesus answered him, saying: 'I spake to the world openly. And I was teaching in the synagogues always, and in the temple, the place to which all the Jews assemble. And I said not any word in secret.

Απεκριθη προς αυτον ο Ιησους· Εγω παρρησια ελαλησα εις τον κοσμον· εγω παντοτε εδιδαξα εν τη συναγωγη και εν τω ιερω, οπου οι Ιουδαιοι συνερχονται παντοτε, και εν κρυπτω δεν ελαλησα ουδεν.

لِمَاذَا تَسْأَلُنِي أَنَا؟ اِسْأَلِ الَّذِينَ قَدْ سَمِعُوا مَاذَا كَلَّمْتُهُمْ. هُوَذَا هَؤُلاَءِ يَعْرِفُونَ مَاذَا قُلْتُ أَنَا».

וּמַה־תִּשְׁאַל אֹתִי שְׁאַל־נָא אֶת־הַשֹּׁמְעִים מַה־שֶּׁדִּבַּרְתִּי אֲלֵיהֶם הִנָּם יוֹדְעִים אֶת־אֲשֶׁר אָמָרְתִּי׃

Ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲕϣⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ϣⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉⲧⲁⲓϫⲟϥ ⲛⲱⲟⲩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲓⲥ ⲛⲁⲓ ⲥⲉⲉⲙⲓ ⲉ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲓϫⲟⲧⲟⲩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ

Wherefore askest thou me? ask them who heard, what I said to them. Behold, these know the things which I said.'

Τι με ερωτας; ερωτησον τους ακουσαντας, τι ελαλησα προς αυτους· ιδου, ουτοι εξευρουσιν οσα ειπον εγω.

وَلَمَّا قَالَ هَذَا لَطَمَ يَسُوعَ وَاحِدٌ مِنَ الْخُدَّامِ كَانَ وَاقِفًا، قَائِلًا: «أَهَكَذَا تُجَاوِبُ رَئِيسَ الْكَهَنَةِ؟»

וַיְהִי כְּדַבְּרוֹ הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה וַיַּךְ אַחַד הַמְשָׁרֲתִים הָעֹמֵד שָׁמָּה אֶת־יֵשׁוּעַ עַל־הַלְּחִי וַיֹּאמַר הֲכָזֹאת תַּעֲנֶה אֶת־הַכֹּהֵן הַגָּדוֹל׃

Ⲛⲁⲓ ⲉⲧⲁϥϫⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲁ ⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϩⲩⲡⲏⲣⲉⲧⲏⲥ ⲉⲧⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲟⲩ ⲁϥϯ ⲛ̀ⲟⲩⲕⲟⲩⲣ ⲛ̀Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲛ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲉⲣⲟⲩⲱ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲣⲭⲓⲉⲣⲉⲩⲥ

Jesus having said these (things), one of the officers who stood (by) struck Jesus, saying: Is this (the) manner of answering the chief priest?'

Οτε δε ειπε ταυτα, εις των υπηρετων ισταμενος πλησιον εδωκε ραπισμα εις τον Ιησουν, ειπων· Ουτως αποκρινεσαι προς τον αρχιερεα;

أَجَابَهُ يَسُوعُ: «إِنْ كُنْتُ قَدْ تَكَلَّمْتُ رَدِيًّا فَاشْهَدْ عَلَى الرَّدِيِّ، وَإِنْ حَسَنًا فَلِمَاذَا تَضْرِبُنِي؟»

וַיַּעַן אוֹתוֹ יֵשׁוּעַ אִם־רָעָה דִבַּרְתִּי הַגֵּד רָעָתִי וְאִם־טוֹב מַדּוּעַ תַּכֶּה לְחָיָי׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲓⲥϫⲉ ⲕⲁⲕⲱⲥ ⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲁⲣⲓⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁⲕⲱⲥ ⲓⲥϫⲉ ⲇⲉ ⲕⲁⲗⲱⲥ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲕϩⲓⲟⲩⲓ̀ ⲉ̀ⲣⲟⲓ

Jesus answered, he said to him: If evil I spake, bear witness of the evil: but if well, wherefore beatest thou me?'

Απεκριθη προς αυτον ο Ιησους· Εαν κακως ελαλησα, μαρτυρησον περι του κακου· εαν δε καλως, τι με δερεις;

وَكَانَ حَنَّانُ قَدْ أَرْسَلَهُ مُوثَقًا إِلَى قَيَافَا رَئِيسِ الْكَهَنَةِ.

וַיְשַׁלְּחֵהוּ חָנָן אָסוּר בַּאֲזִיקִּים אֶל־קַיָּפָא הַכֹּהֵן הַגָּדוֹל׃

Ⲧⲟⲧⲉ ⲁϥⲟⲩⲟⲣⲡϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲛⲛⲁ ⲉϥⲥⲟⲛϩ ϩⲁ ⲕⲁⲓⲁⲫⲁ ⲡⲓⲁⲣⲭⲓⲉⲣⲉⲩⲥ

Then Anna sent him bound to Kaiapha the chief priest.

Ειχε δε αποστειλει αυτον ο Αννας δεδεμενον προς Καιαφαν τον αρχιερεα.

إنكار بطرس الثاني والثالث

وَسِمْعَانُ بُطْرُسُ كَانَ وَاقِفًا يَصْطَلِي. فَقَالُوا لَهُ: «أَلَسْتَ أَنْتَ أَيْضًا مِنْ تَلاَمِيذِهِ؟» فَأَنْكَرَ ذَاكَ وَقَالَ: «لَسْتُ أَنَا!»

וְשִׁמְעוֹן פֶּטְרוֹס עֹמֵד וּמִתְחַמֵּם וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו הֲלֹא גַם־אַתָּה מִתַּלְמִידָיו וַיְכַחֵשׁ וַיֹּאמֶר לֹא׃

Ⲛⲁϥⲟϩⲓ ⲇⲉ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲥⲓⲙⲱⲛ ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲉϥⲧϧⲙⲟ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲙⲏ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲟⲩⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ϩⲱⲕ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲁϥϫⲱⲗ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ

Now Simon Peter was standing, warming himself: they said to him: Art thou also one of his disciples?' and he denied, he said: Nay.'

Ο δε Σιμων Πετρος ιστατο και εθερμαινετο· ειπον λοιπον προς αυτον· Μηπως και συ εκ των μαθητων αυτου εισαι; Ηρνηθη εκεινος και ειπε· Δεν ειμαι.

قَالَ وَاحِدٌ مِنْ عَبِيدِ رَئِيسِ الْكَهَنَةِ، وَهُوَ نَسِيبُ الَّذِي قَطَعَ بُطْرُسُ أُذْنَهُ: «أَمَا رَأَيْتُكَ أَنَا مَعَهُ فِي الْبُسْتَانِ؟»

וַיֹּאמֶר אִישׁ מֵעַבְדֵי הַכֹּהֵן הַגָּדוֹל וְהוּא מוֹדָע לַאֲשֶׁר קִצֵּץ פֶּטְרוֹס אֶת־אָזְנוֹ הֲלֹא רְאִיתִיךָ עִמּוֹ בַּגָּן׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲉⲃⲓⲁⲓⲕ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲁⲣⲭⲓⲉⲣⲉⲩⲥ ⲉ̀ⲟⲩⲥⲩⲅⲅⲉⲛⲏⲥ ⲡⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲁ ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ϫⲱϫⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲙⲁϣϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϫⲉ ⲙⲏ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲁⲛ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ⲛⲉⲙⲁϥ ϧⲉⲛ ⲡⲓϭⲱⲙ

One of the servants of the chief priest, being kinsman of him whose ear Peter cut off, said: Did I not see thee with him in the garden?'

Λεγει εις εκ των δουλων του αρχιερεως, οστις ητο συγγενης εκεινου, του οποιου ο Πετρος απεκοψε το ωτιον· Δεν σε ειδον εγω εν τω κηπω μετ' αυτου;

فَأَنْكَرَ بُطْرُسُ أَيْضًا. وَلِلْوَقْتِ صَاحَ الدِّيكُ.

וַיֹּסֶף פֶּטְרוֹס וַיְכַחֵשׁ וּפִתְאֹם קָרָא הַתַּרְנְגוֹל׃

Ⲡⲁⲗⲓⲛ ⲟⲛ ⲁϥϫⲱⲗ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲁⲧⲟⲧϥ ⲁ ⲟⲩⲁⲗⲉⲕⲧⲱⲣ ⲙⲟⲩϯ

Again Peter denied; and immediately a cock crew.

Παλιν λοιπον ηρνηθη ο Πετρος, και ευθυς εφωναξεν ο αλεκτωρ.

أمام بيلاطس

ثُمَّ جَاءُوا بِيَسُوعَ مِنْ عِنْدِ قَيَافَا إِلَى دَارِ الْوِلاَيَةِ، وَكَانَ صُبْحٌ. وَلَمْ يَدْخُلُوا هُمْ إِلَى دَارِ الْوِلاَيَةِ لِكَيْ لَا يَتَنَجَّسُوا، فَيَأْكُلُونَ الْفِصْحَ.

וַיְהִי בַּבֹּקֶר הַשְׁכֵּם וַיּוֹלִיכוּ אֶת־יֵשׁוּעַ מִבֵּית קַיָּפָא אֶל־בֵּית הַמִּשְׁפָּט וְהֵמָּה לֹא נִכְנְסוּ שָׁמָּה לְמַעַן אֲשֶׁר לֹא־יִטַּמְּאוּ כִּי אִם־יֹאכְלוּ אֶת־הַפָּסַח׃

Ⲁⲩⲓⲛⲓ ⲟⲩⲛ ⲛ̀Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲕⲁⲓⲁⲫⲁ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲓⲡⲣⲉⲧⲱⲣⲓⲟⲛ ⲛⲉ ϣⲱⲣⲡ ⲇⲉ ⲡⲉ ⲛ̀ⲑⲱⲟⲩ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲓⲡⲣⲉⲧⲱⲣⲓⲟⲛ ϩⲓⲛⲁ ϫⲉ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲥⲱϥ ϣⲁⲧⲟⲩⲟⲩⲱⲙ ⲙ̀ⲡⲓⲡⲁⲥⲭⲁ

They then brought Jesus from Kaiapha into the Prætorium; and it was early; and they themselves came not into the Prætorium, that they shall not be defiled, until they eat the passover.

Φερουσι λοιπον τον Ιησουν απο του Καιαφα εις το πραιτωριον· ητο δε πρωι· και αυτοι δεν εισηλθον εις το πραιτωριον, δια να μη μιανθωσιν, αλλα δια να φαγωσι το πασχα.

فَخَرَجَ بِيلاَطُسُ إِلَيْهِمْ وَقَالَ: «أَيَّةَ شِكَايَةٍ تُقَدِّمُونَ عَلَى هَذَا الإِنْسَانِ؟»

וַיֵּצֵא פִילָטוֹס אֲלֵיהֶם וַיֹּאמַר מַה־תַּאֲשִׁימוּ אֶת־הָאִישׁ הַזֶּה׃

Ⲁϥⲓ̀ ⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲧⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲟⲩ ⲛ̀ⲕⲁⲧⲏⲅⲟⲣⲓⲁ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϧⲁ ⲡⲁⲓⲣⲱⲙⲓ

Pilate then came forth to them, and said to them: What accusation bring ye against this man?'

Εξηλθε λοιπον ο Πιλατος προς αυτους και ειπε· Τινα κατηγοριαν φερετε κατα του ανθρωπου τουτου;

أَجَابُوا وَقَالُوا لَهُ: «لَوْ لَمْ يَكُنْ فَاعِلَ شَرٍّ لَمَا كُنَّا قَدْ سَلَّمْنَاهُ إِلَيْكَ!»

וַיַּעֲנוּ וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו לוּלֵא הָיָה זֶה עֹשֶׂה רָע כִּי עַתָּה לֹא הִסְגַּרְנֻהוּ אֵלֶיךָ׃

Ⲁⲩⲉⲣⲟⲩⲱ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲉⲛⲉ ⲫⲁⲓ ⲟⲩⲥⲁⲙⲡⲉⲧϩⲱⲟⲩ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲛⲁⲛⲛⲁⲧⲏⲓϥ ⲛⲁⲕ ⲁⲛ ⲡⲉ

They answered, they said to him: If this were not a wicked (man), we would not have delivered him to thee.'

Απεκριθησαν και ειπον προς αυτον· Εαν ουτος δεν ητο κακοποιος, δεν ηθελομεν σοι παραδωσει αυτον.

فَقَالَ لَهُمْ بِيلاَطُسُ: «خُذُوهُ أَنْتُمْ وَاحْكُمُوا عَلَيْهِ حَسَبَ نَامُوسِكُمْ». فَقَالَ لَهُ الْيَهُودُ: «لاَ يَجُوزُ لَنَا أَنْ نَقْتُلَ أَحَدًا».

וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם פִּילָטוֹס קְחוּ אֹתוֹ אַתֶּם וְשִׁפְטֻהוּ כְתוֹרַתְכֶם וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו הַיְּהוּדִים אֵין־לָנוּ רְשׁוּת לְהָמִית אִישׁ׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲧⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ϭⲓⲧϥ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲙⲁϩⲁⲡ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲙⲟⲥ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲥϣⲉ ⲛⲁⲛ ⲁⲛ ⲉ̀ϧⲱⲧⲉⲃ ⲛ̀ϩⲗⲓ

Pilate said to them: Take ye him, judge him according to your law.' The Jews said to him: It is not lawful for us to kill any one:'

Ειπε λοιπον προς αυτους ο Πιλατος· Λαβετε αυτον σεις και κατα τον νομον σας κρινατε αυτον. Ειπον δε προς αυτον οι Ιουδαιοι· ημεις δεν εχομεν εξουσιαν να θανατωσωμεν ουδενα.

لِيَتِمَّ قَوْلُ يَسُوعَ الَّذِي قَالَهُ مُشِيرًا إِلَى أَيَّةِ مِيتَةٍ كَانَ مُزْمِعًا أَنْ يَمُوتَ.

לְמַלּאת דְּבַר יֵשׁוּעַ אֲשֶׁר דִּבֵּר לִרְמֹז אֵי־זוֹ מִיתָה סוֹפוֹ לָמוּת׃

Ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲛ̀Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥϫⲟϥ ⲉϥⲉⲣⲥⲏⲙⲉⲛⲓⲛ ϫⲉ ϧⲉⲛ ⲁϣ ⲙ̀ⲙⲟⲩ ϥⲛⲁⲙⲟⲩ

that the word of Jesus might be fulfilled, which he said, signifying with what death he will die.

Δια να πληρωθη ο λογος του Ιησου, τον οποιον ειπε, δεικνυων με ποιον θανατον εμελλε να αποθανη.

ثُمَّ دَخَلَ بِيلاَطُسُ أَيْضًا إِلَى دَارِ الْوِلاَيَةِ وَدَعَا يَسُوعَ، وَقَالَ لَهُ: «أَنْتَ مَلِكُ الْيَهُودِ؟»

וַיָּשָׁב פִּילָטוֹס אֶל־בֵּית הַמִּשְׁפָּט וַיִּקְרָא אֶל־יֵשׁוּעַ וַיֹּאמֶר אֵלָיו הַאַתָּה הוּא מֶלֶךְ הַיְּהוּדִים׃

Ⲡⲁⲗⲓⲛ ⲟⲛ ⲁϥⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲧⲟⲥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲓⲡⲣⲉⲧⲱⲣⲓⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲙⲟⲩϯ ⲉ̀Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲡⲉ ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ

Again Pilate came into the Prætorium, and he called Jesus, he said to him: Art thou (the) king of the Jews?'

Εισηλθε παλιν εις το πραιτωριον ο Πιλατος και εφωναξε τον Ιησουν και ειπε προς αυτον· Συ εισαι ο βασιλευς των Ιουδαιων;

أَجَابَهُ يَسُوعُ: «أَمِنْ ذَاتِكَ تَقُولُ هَذَا، أَمْ آخَرُونَ قَالُوا لَكَ عَنِّي؟»

וַיַּעַן אֹתוֹ יֵשׁוּעַ לֵאמֹר הֲמִלִּבְּךָ תְּדַבֵּר זֹאת אוֹ אֲחֵרִים הִגִּידוּ־לְךָ עָלָי׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲉⲧϫⲱ ⲙ̀ⲫⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧⲕ ϣⲁⲛ ϩⲁⲛⲕⲉⲭⲱⲟⲩⲛⲓ ⲡⲉⲧⲁⲩϫⲟⲥ ⲛⲁⲕ ⲉⲑⲃⲏⲧ

Jesus answered and said: Sayest thou this of thyself, or did others say (it) to thee concerning me?'

Απεκριθη προς αυτον ο Ιησους· Αφ' εαυτου λεγεις συ τουτο, η αλλοι σοι ειπον περι εμου;

أَجَابَهُ بِيلاَطُسُ: «أَلَعَلِّي أَنَا يَهُودِيٌّ؟ أُمَّتُكَ وَرُؤَسَاءُ الْكَهَنَةِ أَسْلَمُوكَ إِلَيَّ. مَاذَا فَعَلْتَ؟»

וַיֹּאמֶר פִּילָטוֹס הֲכִי אָנֹכִי יְהוּדִי הֲלֹא עַמְּךָ וְרָאשֵׁי הַכֹּהֲנִים הִסְגִּירוּךָ אֵלָי מֶה עָשִׂיתָ׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲧⲟⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲙⲏ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲟⲩⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ϩⲱ ⲡⲉⲕⲉⲑⲛⲟⲥ ⲙ̀ⲙⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲕ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲁⲣⲭⲓⲉⲣⲉⲩⲥ ⲛ̀ⲑⲱⲟⲩ ⲡⲉⲧⲁⲩⲧⲏⲓⲕ ⲟⲩ ⲡⲉⲧⲁⲕⲁⲓϥ

Pilate answered, saying: Am I a Jew also? thine own nation and the chief priests, they delivered thee (up): what didst thou?'

Απεκριθη ο Πιλατος· Μηπως εγω ειμαι Ιουδαιος; το εθνος το ιδικον σου και οι αρχιερεις σε παρεδωκαν εις εμε· τι εκαμες;

أَجَابَ يَسُوعُ: «مَمْلَكَتِي لَيْسَتْ مِنْ هَذَا الْعَالَمِ. لَوْ كَانَتْ مَمْلَكَتِي مِنْ هَذَا الْعَالَمِ، لَكَانَ خُدَّامِي يُجَاهِدُونَ لِكَيْ لَا أُسَلَّمَ إِلَى الْيَهُودِ. وَلكِنِ الآنَ لَيْسَتْ مَمْلَكَتِي مِنْ هُنَا».

וַיַּעַן יֵשׁוּעַ וַיֹּאמֶר מַלְכוּתִי אֵינֶנָּה מִן־הָעוֹלָם הַזֶּה לוּ־הָיְתָה מַלְכוּתִי מִן־הָעוֹלָם הַזֶּה כִּי אָז נִלְחֲמוּ לִי מְשָׁרֲתַי לְבִלְתִּי הִמָּסֵר בְּיַד הַיְּהוּדִים אֲבָל עַתָּה מַלְכוּתִי אֵינֶנָּה מִפֹּה׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲧⲁⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⲛ̀ⲑⲁ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲁⲛ ⲧⲉ ⲉⲛⲉ ⲧⲁⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⲟⲩⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲧⲉ ⲛⲁⲣⲉ ⲛⲁϩⲩⲡⲉⲣⲉⲧⲏⲥ ⲛⲁⲩⲛⲁϯ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲓ ⲡⲉ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣⲧⲉⲙⲧⲏⲓⲧ ⲛ̀ⲛⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ϯⲛⲟⲩ ⲇⲉ ⲧⲁⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⲑⲁ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲁⲛ ⲧⲉ

Jesus answered: My kingdom is not of the world: if my kingdom were of this world, my servants (lit. officers) would have fought (lit. given) for me, that I should not be delivered to the Jews; but now my kingdom is not of the world.'

Απεκριθη ο Ιησους· Η βασιλεια η εμη δεν ειναι εκ του κοσμου τουτου· εαν η βασιλεια η εμη ητο εκ του κοσμου τουτου, οι υπηρεται μου ηθελον αγωνιζεσθαι, δια να μη παραδωθω εις τους Ιουδαιους· τωρα δε η βασιλεια η εμη δεν ειναι εντευθεν.

فَقَالَ لَهُ بِيلاَطُسُ: «أَفَأَنْتَ إِذًا مَلِكٌ؟» أَجَابَ يَسُوعُ: «أَنْتَ تَقُولُ: إِنِّي مَلِكٌ. لِهَذَا قَدْ وُلِدْتُ أَنَا، وَلِهَذَا قَدْ أَتَيْتُ إِلَى الْعَالَمِ لأَشْهَدَ لِلْحَقِّ. كُلُّ مَنْ هُوَ مِنَ الْحَقِّ يَسْمَعُ صَوْتِي».

וַיֹּאמֶר אֵלָיו פִּילָטוֹס אִם־כֵּן אֵפוֹא מֶלֶךְ אָתָּה וַיַּעַן יֵשׁוּעַ לֵאמֹר אַתָּה אָמַרְתָּ כִּי־מֶלֶךְ אָנֹכִי לָזֹאת נוֹלַדְתִּי וְלָזֹאת בָּאתִי בָעוֹלָם לְהָעִיד לָאֱמֶת כָּל־אֲשֶׁר הוּא מִן־הָאֱמֶת יִשְׁמַע בְּקוֹלִי׃

Ⲡⲓⲗⲁⲧⲟⲥ ⲟⲩⲛ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲟⲩⲕⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲟⲩⲟⲩⲣⲟ ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲡⲉⲧϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲟⲩⲟⲩⲣⲟ ⲕⲉ ⲅⲁⲣ ⲉⲧⲁⲩⲙⲁⲥⲧ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉ̀ⲡⲁⲓϩⲱⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲁⲓ ⲁⲓⲓ̀ ⲉ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲉ̀ⲡϫⲓⲛⲧⲁⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛ̀ϯⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉ ϩⲁⲛⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲛⲉ ϣⲁⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲧⲁⲥⲙⲏ

Pilate then said: (Art) thou a king then?' Jesus answered: 'Thou sayest that I (am) a king. For I was born for this work, and therefore I came into the world for my bearing witness to the truth; all who are of the truth hear my voice.'

Και ο Πιλατος ειπε προς αυτον· Λοιπον βασιλευς εισαι συ; Απεκριθη ο Ιησους· Συ λεγεις οτι βασιλευς ειμαι εγω. Εγω δια τουτο εγεννηθην και δια τουτο ηλθον εις τον κοσμον, δια να μαρτυρησω εις την αληθειαν. Πας οστις ειναι εκ της αληθειας ακουει την φωνην μου.

قَالَ لَهُ بِيلاَطُسُ: «مَا هُوَ الْحَقُّ؟» وَلَمَّا قَالَ هَذَا خَرَجَ أَيْضًا إِلَى الْيَهُودِ وَقَالَ لَهُمْ: «أَنَا لَسْتُ أَجِدُ فِيهِ عِلَّةً وَاحِدَةً.

וַיֹּאמֶר אֵלָיו פִּילָטוֹס מָה הִיא הָאֱמֶת וְאַחֲרֵי דַבְּרוֹ זֹאת יָצָא שֵׁנִית אֶל־הַיְּהוּדִים וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם אֲנִי לֹא־מָצָאתִי בוֹ כָּל־עָוֹן׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲧⲟⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉ ϯⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲁⲓ ⲉⲧⲁϥϫⲟϥ ⲡⲁⲗⲓⲛ ⲟⲛ ⲁϥ̀ⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲛ̀ϯϫⲉⲙ ϩⲗⲓ ⲛ̀ⲉⲧⲓⲁ ⲁⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲣⲱⲙⲓ

Pilate said to him: What is the truth?' and having said this, again he came forth to the Jews, he said to them: I find not any guilt in this man.

Λεγει προς αυτον ο Πιλατος· Τι ειναι αληθεια; Και τουτο ειπων, παλιν εξηλθε προς τους Ιουδαιους και λεγει προς αυτους· Εγω δεν ευρισκω ουδεν εγκλημα εν αυτω·

وَلَكُمْ عَادَةٌ أَنْ أُطْلِقَ لَكُمْ وَاحِدًا فِي الْفِصْحِ. أَفَتُرِيدُونَ أَنْ أُطْلِقَ لَكُمْ مَلِكَ الْيَهُودِ؟»

הֵן מִנְהַג הוּא לָכֶם שֶׁאֲשַׁלַּח לָכֶם אִישׁ אֶחָד חָפְשִׁי בַּפָּסַח רְצוֹנְכֶם שֶׁאֲשַׁלַּח לָכֶם אֶת־מֶלֶךְ הַיְּהוּדִים׃

Ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲩⲛⲏⲑⲓⲁ ⲇⲉ ⲧⲉ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲭⲁ ⲟⲩⲁⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲡⲁⲥⲭⲁ ⲧⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲱϣ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲧⲁⲭⲱ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ

But your custom is that I should release one to you in the passover, wish ye then that I should release to you (the) king of the Jews?'

ειναι δε συνηθεια εις εσας να σας απολυσω ενα εν τω πασχα· θελετε λοιπον να σας απολυσω τον βασιλεα των Ιουδαιων;

فَصَرَخُوا أَيْضًا جَمِيعُهُمْ قَائِلِينَ: «لَيْسَ هَذَا بَلْ بَارَابَاسَ!» وَكَانَ بَارَابَاسُ لِصًّا.

וַיּוֹסִיפוּ וַיִּצְעֲקוּ לֵאמֹר לֹא אֶת־הָאִישׁ הַזֶּה אֶלָּא אֶת־בַּר־אַבָּא וּבַר־אַבָּא הָיָה שֹׁדֵד׃

Ⲁⲩⲱϣ ⲇⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲣⲭⲁ ⲫⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲁⲗⲗⲁ ⲭⲁ ⲃⲁⲣⲁⲃⲃⲁⲥ ⲡⲁⲓⲃⲁⲣⲁⲃⲃⲁⲥ ⲇⲉ ⲛⲉ ⲟⲩⲥⲟⲛⲓ ⲡⲉ

And they all cried out, saying: Release not this (man); but release Barabbas.' Now this Barabbas was a robber.

Παλιν λοιπον εκραυγασαν παντες, λεγοντες· Μη τουτον, αλλα τον Βαραββαν. Ητο δε ο Βαραββας ληστης.

إصحاح 19

الحكم بصلب يسوع

فَحِينَئِذٍ أَخَذَ بِيلاَطُسُ يَسُوعَ وَجَلَدَهُ.

אָז לָקַח פִּילָטוֹס אֶת־יֵשׁוּעַ וַיְיַסְּרֵהוּ בַּשּׁוֹטִים׃

Ⲧⲟⲧⲉ ⲡⲓⲗⲁⲧⲟⲥ ⲁϥϭⲓ ⲛ̀Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲁϥⲉⲣⲙⲁⲥⲧⲓⲅⲅⲟⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ

Then Pilate took Jesus, he scourged him.

Τοτε λοιπον ελαβεν ο Πιλατος τον Ιησουν και εμαστιγωσε.

وَضَفَرَ الْعَسْكَرُ إِكْلِيلًا مِنْ شَوْكٍ وَوَضَعُوهُ عَلَى رَأْسِهِ، وَأَلْبَسُوهُ ثَوْبَ أُرْجُوَانٍ،

וַיְשָׂרֲגוּ אַנְשֵׁי הַצָּבָא עֲטֶרֶת קֹצִים וַיָּשִׁימוּ עַל־רֹאשׁוֹ וַיַּעֲטֻהוּ לְבוּשׁ אַרְגָּמָן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲙⲁⲧⲟⲓ ⲁⲩϣⲱⲛⲧ ⲛ̀ⲟⲩⲭⲗⲟⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲥⲟⲩⲣⲓ ⲁⲩⲧⲏⲓϥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲉϥⲁⲫⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϫⲟⲗϩϥ ⲛ̀ⲟⲩϩⲃⲟⲥ ⲛ̀ϭⲏϫⲓ

And the soldiers plaited a crown of thorns, they put (lit. gave) it upon his head, and they arrayed him in a purple garment.

Και οι στρατιωται, πλεξαντες στεφανον εξ ακανθων, εθεσαν επι της κεφαλης αυτου και ενεδυσαν αυτον ιματιον πορφυρουν

وَكَانُوا يَقُولُونَ: «السَّلاَمُ يَا مَلِكَ الْيَهُودِ!» وَكَانُوا يَلْطِمُونَهُ.

וַיֹּאמְרוּ שָׁלוֹם לְךָ מֶלֶך הַיְּהוּדִים וַיַּכֻּהוּ עַל־הַלֶּחִי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲛⲏⲟⲩ ϩⲁⲣⲟϥ ⲡⲉ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲭⲉⲣⲉ ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩϯⲕⲟⲩⲣ ⲛⲁϥ ⲡⲉ

And they were coming to him, saying: king of the Jews ' and they were striking him.

και ελεγον· Χαιρε βασιλευ των Ιουδαιων· και εδιδον εις αυτον ραπισματα.

فَخَرَجَ بِيلاَطُسُ أَيْضًا خَارِجًا وَقَالَ لَهُمْ: «هَا أَنَا أُخْرِجُهُ إِلَيْكُمْ لِتَعْلَمُوا أَنِّي لَسْتُ أَجِدُ فِيهِ عِلَّةً وَاحِدَةً».

וַיֵּצֵא פִילָטוֹס עוֹד הַחוּצָה וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם הִנְנִי מוֹצִיא אֹתוֹ אֲלֵיכֶם לְמַעַן תֵּדְעוּ כִּי לֹא־מָצָאתִי בוֹ כָּל־עָוֹן׃

Ⲡⲁⲗⲓⲛ ⲟⲛ ⲁϥⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲧⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ϩⲏⲡⲡⲉ ϯⲛⲁⲉⲛϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ϫⲉ ϯϫⲉⲙ ϩⲗⲓ ⲛ̀ⲉⲧⲓⲁ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲁⲛ

Again Pilate came, and said to them: Lo, I will bring him out to you, that ye may know that I find not any guilt in (lit. to) him.'

Εξηλθε δε παλιν εξω ο Πιλατος και λεγει προς αυτους· Ιδου, σας φερω αυτον εξω, δια να γνωρισητε οτι ουδεν εγκλημα ευρισκω εν αυτω.

فَخَرَجَ يَسُوعُ خَارِجًا وَهُوَ حَامِلٌ إِكْلِيلَ الشَّوْكِ وَثَوْبَ الأُرْجُوانِ. فَقَالَ لَهُمْ بِيلاَطُسُ: «هُوَذَا الإِنْسَانُ!»

וְיֵשׁוּעַ יָצָא הַחוּץ וְעָלָיו עֲטֶרֶת הַקֹּצִים וּלְבוּשׁ הָאַרְגָּמָן וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם פִּילָטוֹס הִנֵּה הָאָדָם׃

Ⲧⲟⲧⲉ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉϥⲉⲣⲫⲟⲣⲓⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲭⲗⲟⲙ ⲛ̀ⲥⲟⲩⲣⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϩⲃⲟⲥ ⲛ̀ϭⲏϫⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲧⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲓⲥ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ

Then Jesus came out, wearing the thorn-crown and the purple garment, and Pilate said to them: Behold, the man!'

Εξηλθε λοιπον ο Ιησους εξω, φορων τον ακανθινον στεφανον και το πορφυρουν ιματιον, και λεγει προς αυτους ο Πιλατος· Ιδε ο ανθρωπος.

فَلَمَّا رَآهُ رُؤَسَاءُ الْكَهَنَةِ وَالْخُدَّامُ صَرَخُوا قَائِلِينَ: «اصْلِبْهُ! اصْلِبْهُ!» قَالَ لَهُمْ بِيلاَطُسُ: «خُذُوهُ أَنْتُمْ وَاصْلِبُوهُ، لأَنِّي لَسْتُ أَجِدُ فِيهِ عِلَّةً».

וַיְהִי כַּאֲשֶׁר רָאֻהוּ רָאשֵׁי הַכֹּהֲנִים וְהַמְשָׁרֲתִים וַיִּצְעֲקוּ לֵאמֹר הַצְלֵב הַצְלֵב וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם פִּילָטוֹס קָחֻהוּ אַתֶּם וְהַצְלִיבֻהוּ כִּי אָנֹכִי לֹא־מָצָאתִי בוֹ אָשְׁמָה׃

Ϩⲟⲧⲉ ⲟⲩⲛ ⲉⲧⲁⲩⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲁⲣⲭⲓⲉⲣⲉⲩⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϩⲩⲡⲏⲣⲉⲧⲏⲥ ⲁⲩⲱϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁϣϥ ⲁϣϥ ⲡⲉϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲧⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲙⲱⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲁϣϥ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ϯϫⲉⲙ ϩⲗⲓ ⲛ̀ⲉⲧⲓⲁ ϭⲓ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲁⲛ

When then the chief priests and the officers saw him, they cried out, saying: Crucify him, crucify him.' Pilate said to them: 'Take him yourselves, crucify him, for I find not any guilt attaching (lit. taking) to him.'

Οτε δε ειδον αυτον οι αρχιερεις και οι υπηρεται, εκραυγασαν λεγοντες· Σταυρωσον, σταυρωσον αυτον. Λεγει προς αυτους ο Πιλατος· Λαβετε αυτον σεις και σταυρωσατε· διοτι εγω δεν ευρισκω εν αυτω εγκλημα.

أَجَابَهُ الْيَهُودُ: «لَنَا نَامُوسٌ، وَحَسَبَ نَامُوسِنَا يَجِبُ أَنْ يَمُوتَ، لأَنَّهُ جَعَلَ نَفْسَهُ ابْنَ اللهِ».

וַיַּעֲנוּ הַיְּהוּדִים וַיֹּאמְרוּ תּוֹרָה יֶשׁ־לָנוּ וְעַל־פִּי תוֹרָתֵנוּ חַיַּב־מִיתָה הוּא כִּי־עָשָׂה עַצְמוֹ בֶּן־אֱלֹהִים׃

Ⲁⲩⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛⲁϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲟⲩⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲁⲛ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲟⲙⲟⲥ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲉⲛⲛⲟⲙⲟⲥ ϥⲉⲙⲡϣⲁ ⲙ̀ⲫⲙⲟⲩ ϫⲉ ⲁϥⲁⲓϥ ⲛ̀ϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ

The Jews answered him: We have a law; and according to our law he is worthy of (the) death, because he made himself Son of God.'

Απεκριθησαν προς αυτον οι Ιουδαιοι· ημεις νομον εχομεν, και κατα τον νομον ημων πρεπει να αποθανη, διοτι εκαμεν εαυτον Υιον του Θεου.

فَلَمَّا سَمِعَ بِيلاَطُسُ هَذَا الْقَوْلَ ازْدَادَ خَوْفًا.

וַיְהִי כִּשְׁמֹעַ פִּילָטוֹס אֶת־הַדָּבָר הַזֶּה וַיֹּאסֶף לֵרֹא עוֹד׃

Ϩⲟⲧⲉ ⲟⲩⲛ ⲉⲧⲁϥⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲡⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲧⲟⲥ ⲁϥⲉⲣϩⲟϯ ⲛ̀ϩⲟⲩⲟ

When then Pilate heard this word, he feared the more.

Οτε δε ηκουσεν ο Πιλατος τουτον τον λογον, μαλλον εφοβηθη,

فَدَخَلَ أَيْضًا إِلَى دَارِ الْوِلاَيَةِ وَقَالَ لِيَسُوعَ: «مِنْ أَيْنَ أَنْتَ؟» وَأَمَّا يَسُوعُ فَلَمْ يُعْطِهِ جَوَابًا.

וַיָּשָׁב וַיָּבֹא אֶל־בֵּית הַמִּשְׁפָּט וַיֹּאמֶר אֶל־יֵשׁוּעַ מֵאַיִן אָתָּה וְלֹא־הֱשִׁיבוֹ יֵשׁוּעַ דָּבָר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲓⲡⲣⲉⲧⲱⲣⲓⲟⲛ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛ̀Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲟⲩ̀ⲉⲃⲟⲗ ⲑⲱⲛ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲉϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛⲁϥ

And he came into the Prætorium, he said to Jesus: 'Whence art thou?' ' But Jesus answered him not.

και εισηλθε παλιν εις το πραιτωριον, και λεγει προς τον Ιησουν· Ποθεν εισαι συ; Ο δε Ιησους αποκρισιν δεν εδωκεν εις αυτον.

فَقَالَ لَهُ بِيلاَطُسُ: «أَمَا تُكَلِّمُنِي؟ أَلَسْتَ تَعْلَمُ أَنَّ لِي سُلْطَانًا أَنْ أَصْلِبَكَ وَسُلْطَانًا أَنْ أُطْلِقَكَ؟»

וַיֹּאמֶר אֵלָיו פִּילָטוֹס אֵלַי לֹא תְדַבֵּר הֲלֹא יָדַעְתָּ כִּי יֶשׁ־לְאֵל יָדִי לִצְלָבְךָ וְיֶשׁ־לְאֵל יָדִי לְשַׁלְּחֶ׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲧⲟⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲕⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲏⲓ ⲁⲛ ϣⲁⲛ ⲕⲉⲙⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛϯ ⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉ̀ⲁϣⲕ ⲟⲩⲟⲛϯ ⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲟⲛ ⲉ̀ⲭⲁⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

Pilate said to him: Wherefore speakest thou not to me? or knowest thou not that I have authority to crucify thee, I have authority again to release thee?'

Λεγει λοιπον προς αυτον ο Πιλατος· Προς εμε δεν λαλεις; δεν εξευρεις οτι εξουσιαν εχω να σε σταυρωσω και εξουσιαν εχω να σε απολυσω;

أَجَابَ يَسُوعُ: «لَمْ يَكُنْ لَكَ عَلَيَّ سُلْطَانٌ الْبَتَّةَ، لَوْ لَمْ تَكُنْ قَدْ أُعْطِيتَ مِنْ فَوْقُ. لِذَلِكَ الَّذِي أَسْلَمَنِي إِلَيْكَ لَهُ خَطِيَّةٌ أَعْظَمُ».

וַיַּעַן יֵשׁוּעַ לֵאמֹר לֹא הָיְתָה־לְּךָ רְשׁוּת עָלַי לוּלֵא נִתַּן־לְךָ מִלְּמָעְלָה לָכֵן עֲוֹן הַמַּסְגִּיר אֹתִי אֵלֶיךָ גָּדוֹל מֵעֲוֹנֶךָ׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛⲧⲉⲕ ϩⲗⲓ ⲛ̀ⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲉⲛⲉ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲧⲏⲓⲥ ⲛⲁⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲁⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲧⲏⲓⲧ ⲛⲁⲕ ⲟⲩⲟⲛⲧⲉϥ ⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲛⲟⲃⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛ̀ϩⲟⲩⲟ

Jesus answered: Thou hast not any authority over (lit. into) me, if it had not been given to thee from above; therefore he who gave me to thee hath greater sin.'

Απεκριθη ο Ιησους· Δεν ειχες ουδεμιαν εξουσιαν κατ' εμου, εαν δεν σοι ητο δεδομενον ανωθεν· δια τουτο ο παραδιδων με εις σε εχει μεγαλητεραν αμαρτιαν.

مِنْ هَذَا الْوَقْتِ كَانَ بِيلاَطُسُ يَطْلُبُ أَنْ يُطْلِقَهُ، وَلكِنَّ الْيَهُودَ كَانُوا يَصْرُخُونَ قَائِلِينَ: «إِنْ أَطْلَقْتَ هَذَا فَلَسْتَ مُحِبًّا لِقَيْصَرَ. كُلُّ مَنْ يَجْعَلُ نَفْسَهُ مَلِكًا يُقَاوِمُ قَيْصَرَ!»

אָז יְבַקֵּשׁ פִּילָטוֹס לְשַׁלְּחוֹ וְהַיְּהוּדִים קָרְאוּ וַיֹּאמְרוּ אִם־תְּשַׁלַּח אֶת־זֶה אֵינְךָ אֹהֵב לְקֵיסַר כִּי כָל־הָעֹשֶׂה עַצְמוֹ מֶלֶךְ מֹרֵד בְּקֵיסַר הוּא׃

Ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲁⲓ ⲟⲩⲛ ⲡⲓⲗⲁⲧⲟⲥ ⲛⲁϥⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲁ ⲭⲁϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲟⲩⲛ ⲛⲁⲩⲱϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲕϣⲁⲛⲭⲁ ⲫⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲡϣⲫⲏⲣ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲁⲛ ⲟⲩⲟⲛ ⲅⲁⲣ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲟ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲉϥϯ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϩⲣⲉⲛ ⲡⲟⲩⲣⲟ

Because of this (lit. therefore) then Pilate was seeking to (lit. for) release him. The Jews then cried out, saying: 'If thou shouldst release this (man), thou (art) not (the) friend of (the) king; for every one who maketh himself king, (is) opposing (the) king.'

Εκτοτε εζητει ο Πιλατος να απολυση αυτον· οι Ιουδαιοι ομως εκραζον, λεγοντες· Εαν τουτον απολυσης, δεν εισαι φιλος του Καισαρος. Πας οστις καμνει εαυτον βασιλεα αντιλεγει εις τον Καισαρα.

فَلَمَّا سَمِعَ بِيلاَطُسُ هَذَا الْقَوْلَ أَخْرَجَ يَسُوعَ، وَجَلَسَ عَلَى كُرْسِيِّ الْوِلاَيَةِ فِي مَوْضِعٍ يُقَالُ لَهُ «الْبَلاَطُ» وَبِالْعِبْرَانِيَّةِ «جَبَّاثَا».

וַיְהִי כִּשְׁמֹעַ פִּילָטוֹס אֶת־הַדָּבָר הַזֶּה הוֹצִיא אֶת־יֵשׁוּעַ וַיֵּשֶׁב עַל־כִּסֵּא הַמִשְׁפָּט בַּמָּקוֹם הַנִּקְרָא רִצְפָה וּבִלְשׁוֹנָם גַּבְּתָא׃

Ⲡⲓⲗⲁⲧⲟⲥ ⲇⲉ ⲉⲧⲁϥⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲛⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲁϥⲉⲛ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓ ⲡⲓⲃⲏⲙⲁ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁ ⲉⲧⲟⲩⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϫⲉ ⲡⲓⲗⲓⲑⲟⲥⲧⲣⲱⲧⲟⲛ ⲙ̀ⲙⲉⲧϩⲉⲃⲣⲉⲟⲥ ⲇⲉ ϫⲉ ⲅⲁⲃⲃⲁⲑⲁ

And Pilate having heard these words, brought Jesus forth, and he sat on the judgement-seat in the place which is called the Lithostrôton,' but in Hebrew Gabbatha.'

Ο Πιλατος λοιπον, ακουσας τουτον τον λογον, εφερεν εξω τον Ιησουν και εκαθησεν επι του βηματος εις τον τοπον λεγομενον Λιθοστρωτον, Εβραιστι δε Γαβαθθα.

وَكَانَ اسْتِعْدَادُ الْفِصْحِ، وَنَحْوُ السَّاعَةِ السَّادِسَةِ. فَقَالَ لِلْيَهُودِ: «هُوَذَا مَلِكُكُمْ!»

וְהָעֵת עֶרֶב פֶּסַח וְכַשָּׁעָה הָשִּׁשִּׁית וַיֹּאמֶר אֶל־הַיְּהוּדִים הִנֵּה מַלְכְּכֶם וְהֵם זָעֲקוּ טוּל טוּל צְלֹב אֹתוֹ׃

Ⲛⲉ ⲧⲡⲁⲣⲁⲥⲕⲉⲩⲏ ⲇⲉ ⲧⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲡⲁⲥⲭⲁ ⲛⲉ ⲫⲛⲁⲩ ⲇⲉ ⲛ̀ⲁϫⲡⲋ̅ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲧⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ϫⲉ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲓⲥ ⲡⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲣⲟ

Now it was (the) Preparation of the Passover, and it was (the) sixth hour. And Pilate was saying to the Jews: Behold, your king!'

Ητο δε παρασκευη του πασχα και ωρα περιπου εκτη· και λεγει προς τους Ιουδαιους· Ιδου ο βασιλευς σας.

فَصَرَخُوا: «خُذْهُ! خُذْهُ! اصْلِبْهُ!» قَالَ لَهُمْ بِيلاَطُسُ: «أَأَصْلِبُ مَلِكَكُمْ؟» أَجَابَ رُؤَسَاءُ الْكَهَنَةِ: «لَيْسَ لَنَا مَلِكٌ إِلاَّ قَيْصَرَ!»

וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם פִּילָטוֹס הֲצָלֹב אֶצְלֹב אֶת־מַלְכְּכֶם וַיַּעֲנוּ רָאשֵׁי הַכֹּהֲנִים אֵין־לָנוּ מֶלֶךְ כִּי אִם־קֵיסָר׃

Ⲛ̀ⲑⲱⲟⲩ ⲇⲉ ⲁⲩⲱϣ ⲉⲃⲟⲗ ϫⲉ ⲁⲗⲓⲧϥ ⲁⲗⲓⲧϥ ⲁϣϥ ⲡⲉϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲧⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲁⲉϣ ⲡⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲣⲟ ⲁⲩⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲁⲣⲭⲓⲉⲣⲉⲩⲥ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛⲧⲉⲛ ⲟⲩⲣⲟ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉ̀ⲃⲏⲗ ⲉ̀ⲕⲉⲥⲁⲣ

And they cried out: Take him away, take him away, crucify him.' Pilate said to them: Should I (conj.) crucify your king?' The chief priests answered: We have no king except Kesar.'

Οι δε εκραυγασαν· Αρον, αρον, σταυρωσον αυτον. Λεγει προς αυτους ο Πιλατος· Τον βασιλεα σας να σταυρωσω; Απεκριθησαν οι αρχιερεις· Δεν εχομεν βασιλεα ειμη Καισαρα.

الصلب

فَحِينَئِذٍ أَسْلَمَهُ إِلَيْهِمْ لِيُصْلَبَ. فَأَخَذُوا يَسُوعَ وَمَضَوْا بِهِ.

אָז מְסָרוֹ אֲלֵיהֶם לְהִצָּלֵב וַיִּקְחוּ אֶת־יֵשׁוּעַ וַיּוֹלִיכֻהוּ׃

Ⲧⲟⲧⲉ ⲟⲩⲛ ⲁϥϯ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲁϣϥ ⲁⲩϭⲓ ⲟⲩⲛ ⲛ̀Ⲓⲏ̅ⲥ̅

Then, therefore (lit. then), he delivered to them Jesus, that they might crucify him. They took then Jesus.

Τοτε λοιπον παρεδωκεν αυτον εις αυτους δια να σταυρωθη. Και παρελαβον τον Ιησουν και απηγαγον·

فَخَرَجَ وَهُوَ حَامِلٌ صَلِيبَهُ إِلَى الْمَوْضِعِ الَّذِي يُقَالُ لَهُ «مَوْضِعُ الْجُمْجُمَةِ» وَيُقَالُ لَهُ بِالْعِبْرَانِيَّةِ «جُلْجُثَةُ»،

וַיִּשָּׂא אֶת־צְלוּבוֹ וַיֵּצֵא אֶל־הַמָּקוֹם הַנִּקְרָא מְקוֹם הַגֻּלְגֹּלֶת וּבִלְשׁוֹנָם גָּלְגָּלְתָּא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲉϥϥⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲥⲧⲁⲩⲣⲟⲥ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲡⲓⲙⲁ ⲉⲧⲟⲩⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϫⲉ ⲡⲓⲕⲣⲁⲛⲓⲟⲛ ⲙ̀ⲙⲉⲧϩⲉⲃⲣⲉⲟⲥ ⲇⲉ ϫⲉ ⲅⲟⲗⲅⲟⲑⲁ

And he carrying his cross, came to the place which is called the skull,' but in Hebrew Golgotha;'

και βασταζων τον σταυρον αυτου, εξηλθεν εις τον λεγομενον Κρανιου τοπον, οστις λεγεται Εβραιστι Γολγοθα,

حَيْثُ صَلَبُوهُ، وَصَلَبُوا اثْنَيْنِ آخَرَيْنِ مَعَهُ مِنْ هُنَا وَمِنْ هُنَا، وَيَسُوعُ فِي الْوَسْطِ.

וַיִּצְלְבוּ אֹתוֹ שָׁמָּה וּשְׁנֵי אֲנָשִׁים אֲחֵרִים עִמּוֹ מִזֶּה אֶחָד וּמִזֶּה אֶחָד וְיֵשׁוּעַ בַּתָּוֶךְ׃

Ⲡⲓⲙⲁ ⲉⲧⲁⲩⲁϣϥ ⲙⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲓϣⲓ ⲛ̀ⲕⲉⲥⲟⲛⲓ ⲃ̅ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲥⲁⲙⲛⲁⲓ ⲛⲉⲙ ⲥⲁⲙⲛⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲑⲙⲏϯ

the place in which they crucified him: and they crucified two robbers also with him on this side and this side of him, and Jesus in (the) midst.

οπου εσταυρωσαν αυτον και μετ' αυτου αλλους δυο εντευθεν και εντευθεν, μεσον δε τον Ιησουν.

وَكَتَبَ بِيلاَطُسُ عُنْوَانًا وَوَضَعَهُ عَلَى الصَّلِيبِ. وَكَانَ مَكْتُوبًا: «يَسُوعُ النَّاصِرِيُّ مَلِكُ الْيَهُودِ».

וּפִילָטוֹס כָּתַב עַל־לוּחַ וַיָּשֶׂם עַל־הַצְּלוּב וְזֶה־דְּבַר מִכְתָּבוֹ יֵשׁוּעַ הַנָּצְרִי מֶלֶךְ הַיְּהוּדִים׃

Ⲁϥⲥϧⲉ ⲕⲉⲧⲓⲧⲗⲟⲥ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲧⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲭⲁϥ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲥⲧⲁⲩⲣⲟⲥ ⲛⲁϥⲥϧⲏⲟⲩⲧ ⲇⲉ ⲡⲉ ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲡⲓⲛⲁⲍⲱⲣⲉⲟⲥ ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ

And Pilate wrote a title also, and set it upon the cross. And it was written: Jesus of Nazareth, (the) king of the Jews.'

Εγραψε δε και τιτλον ο Πιλατος και εθεσεν επι του σταυρου· ητο δε γεγραμμενον· Ιησους ο Ναζωραιος ο Βασιλευς των Ιουδαιων.

فَقَرَأَ هَذَا الْعُنْوَانَ كَثِيرُونَ مِنَ الْيَهُودِ، لأَنَّ الْمَكَانَ الَّذِي صُلِبَ فِيهِ يَسُوعُ كَانَ قَرِيبًا مِنَ الْمَدِينَةِ. وَكَانَ مَكْتُوبًا بِالْعِبْرَانِيَّةِ وَالْيُونَانِيَّةِ وَالَّلاَتِينِيَّةِ.

וִיהוּדִים רַבִּים קָרְאוּ אֶת־הַמִכְתָּב הַזֶּה כִּי הַמָּקוֹם אֲשֶׁר נִצְלַב־שָׁם יֵשׁוּעַ קָרוֹב אֶל־הָעִיר וְהַמִּכְתָּב כָּתוּב עִבְרִית וִיוָנִית וְרוֹמִית׃

Ⲟⲩⲙⲏϣ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲁⲩⲱϣ ⲙ̀ⲡⲓⲧⲓⲧⲗⲟⲥ ϫⲉ ⲛⲁϥϧⲉⲛⲧ ⲡⲉ ⲉ̀ϯⲃⲁⲕⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲙⲁ ⲉⲧⲁⲩⲉϣ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥⲥϧⲏⲟⲩⲧ ⲡⲉ ⲙ̀ⲙⲉⲧϩⲉⲃⲣⲉⲟⲥ ⲙ̀ⲙⲉⲧⲣⲱⲙⲉⲟⲥ ⲙ̀ⲙⲉⲧⲟⲩⲉⲓⲛⲓⲛ

And many of the Jews read the title, because the place in which Jesus was crucified was (imperf.) near to the city. And it was written in Hebrew, in Latin, in Greek.

Και τουτον τον τιτλον ανεγνωσαν πολλοι των Ιουδαιων, διοτι ητο πλησιον της πολεως ο τοπος, οπου εσταυρωθη ο Ιησους· και ητο γεγραμμενον Εβραιστι, Ελληνιστι, Ρωμαιστι.

فَقَالَ رُؤَسَاءُ كَهَنَةِ الْيَهُودِ لِبِيلاَطُسَ: «لاَ تَكْتُبْ: مَلِكُ الْيَهُودِ، بَلْ: إِنَّ ذَاكَ قَالَ: أَنَا مَلِكُ الْيَهُودِ!»

וַיֹּאמְרוּ רָאשֵׁי כֹּהֲנֵי הַיְּהוּדִים אֶל־פִּילָטוֹס אַל־נָא תִכְתֹּב מֶלֶךְ הַיְּהוּדִים כִּי אִם־אֲשֶׁר אָמַר אֲנִי מֶלֶךְ הַיְּהוּדִים׃

Ⲛⲁⲩϫⲱ ⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲡⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲁⲧⲟⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲁⲣⲭⲓⲉⲣⲉⲩⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ϫⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲣⲥϧⲁⲓ ϫⲉ ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲁⲗⲗⲁ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲁϥϫⲟⲥ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ

The chief priests of the Jews were saying then to Pilate: Write not, "(The) king of the Jews," but that he said: "I am (the) king of the Jews." '

Ελεγον λοιπον προς τον Πιλατον οι αρχιερεις των Ιουδαιων· Μη γραφε, Ο βασιλευς των Ιουδαιων· αλλ' οτι εκεινος ειπε, Βασιλευς ειμαι των Ιουδαιων.

أَجَابَ بِيلاَطُسُ: «مَا كَتَبْتُ قَدْ كَتَبْتُ».

וַיַּעַן פִּילָטוֹס וַיֹּאמַר אֵת־אֲשֶׁר כָּתַבְתִּי כָּתָבְתִּי׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲧⲟⲥ ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲁⲓⲥϧⲏⲧϥ ⲁⲓⲥϧⲏⲧϥ

Pilate answered: That which I wrote I wrote.'

Απεκριθη ο Πιλατος· Ο γεγραφα, γεγραφα.

ثُمَّ إِنَّ الْعَسْكَرَ لَمَّا كَانُوا قَدْ صَلَبُوا يَسُوعَ، أَخَذُوا ثِيَابَهُ وَجَعَلُوهَا أَرْبَعَةَ أَقْسَامٍ، لِكُلِّ عَسْكَرِيٍّ قِسْمًا. وَأَخَذُوا الْقَمِيصَ أَيْضًا. وَكَانَ الْقَمِيصُ بِغَيْرِ خِيَاطَةٍ، مَنْسُوجًا كُلُّهُ مِنْ فَوْقُ.

וַיְהִי כַּאֲשֶׁר צָלְבוּ אַנְשֵׁי הַצָּבָא אֶת־יֵשׁוּעַ וַיִּקְחוּ אֶת־בְּגָדָיו וַיְחַלְקוּם לְאַרְבָּעָה חֲלָקִים חֵלֶק לְאִישׁ וְגַם אֶת־כֻּתָּנְתּוֹ וְהַכֻּתֹּנֶת לֹא־הָיְתָה תְפוּרָה כִּי אִם־מַעֲשֵׂה אֹרֵג מִפִּיהָ וְעַד־קָצֶהָ׃

Ⲛⲓⲙⲁⲧⲟⲓ ⲟⲩⲛ ⲉⲧⲁⲩⲉϣ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲁⲩϭⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϩⲃⲱⲥ ⲁⲩⲁⲓⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲇ̅ ⲛ̀ⲧⲟⲓ ⲛⲉⲙ ϯⲕⲉϣⲑⲏⲛ ϯϣⲑⲏⲛ ⲇⲉ ⲛⲉ ⲟⲩⲁⲧⲑⲱⲣⲡ ⲧⲉ ⲛ̀ⲥⲱϧⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡϣⲱⲓ ⲧⲏⲣⲥ

The soldiers then having crucified Jesus, took his garments, they made four portions, and the coat also: now the coat was seamless, woven from above all of it.

Οι στρατιωται λοιπον, αφου εσταυρωσαν τον Ιησουν, ελαβον τα ιματια αυτου και εκαμον τεσσαρα μεριδια, εις εκαστον στρατιωτην εν μεριδιον, και τον χιτωνα· ητο δε ο χιτων αρραφος, απο ανωθεν ολος υφαντος.

فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ: «لاَ نَشُقُّهُ، بَلْ نَقْتَرِعُ عَلَيْهِ لِمَنْ يَكُونُ». لِيَتِمَّ الْكِتَابُ الْقَائِلُ: «اقْتَسَمُوا ثِيَابِي بَيْنَهُمْ، وَعَلَى لِبَاسِي أَلْقَوْا قُرْعَةً». هَذَا فَعَلَهُ الْعَسْكَرُ.

וַיֹּאמְרוּ אִישׁ אֶל־אָחִיו אַל־נָא נִקְרָעֶהָ לִקְרָעִים כִּי־נַפִּיל עָלֶיהָ גּוֹרָל לְמִי תִהְיֶה לְמַלּאת דְּבַר הַכָּתוּב יְחַלְּקוּ בְגָדַי לָהֶם וְעַל־לְבוּשִׁי יַפִּילוּ גוֹרָל וַיַּעֲשׂוֹּ־כֵן אַנְשֵׁי הַצָּבָא׃

Ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲉⲣⲏⲟⲩ ϫⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲑⲣⲉⲛⲫⲁϧⲥ ⲁⲗⲗⲁ ⲙⲁⲣⲉⲛϩⲓⲱⲡ ⲉ̀ⲣⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲥⲛⲁⲉⲣ ⲑⲁ ⲛⲓⲙ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲅⲣⲁⲫⲏ ϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲩⲫⲱϣ ⲛ̀ⲛⲁϩⲃⲱⲥ ⲉϩⲣⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲁϩⲉⲃⲥⲱ ⲁⲩϩⲓⲱⲡ ⲉ̀ⲣⲟⲥ ⲛⲁⲓ ⲟⲩⲛ ⲉⲧⲁⲩⲁⲓⲧⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲙⲁⲧⲟⲓ

They said then to one another: Let us not rend it, but let us cast lot for it, to which of us it is to belong.' That the scripture might be fulfilled, saying: They divided my garments among them, and they cast lot for my raiment.' These (things) then the soldiers did.

Ειπον λοιπον προς αλληλους· Ας μη σχισωμεν αυτον, αλλ' ας ριψωμεν λαχνον περι αυτου τινος θελει εισθαι· δια να πληρωθη η γραφη η λεγουσα· Διεμερισθησαν τα ιματια μου εις εαυτους, Και επι τον ιματισμον μου εβαλον κληρον· οι μεν λοιπον στρατιωται ταυτα εκαμον.

وَكَانَتْ وَاقِفَاتٍ عِنْدَ صَلِيبِ يَسُوعَ، أُمُّهُ، وَأُخْتُ أُمِّهِ مَرْيَمُ زَوْجَةُ كِلُوبَا، وَمَرْيَمُ الْمَجْدَلِيَّةُ.

וְעַל־יַד צְלוּב יֵשׁוּעַ עָמְדוֹ אִמּוֹ וַאֲחוֹת אִמּוֹ מִרְיָם אֵשֶׁת קְלוֹפָס וּמִרְיָם הַמַּגְדָּלִית׃

Ⲛⲁⲩⲟϩⲓ ⲇⲉ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲟⲩ ⲡⲉ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲧⲁⲩⲣⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛ̀ϫⲉ ⲧⲉϥⲙⲁⲩ ⲛⲉⲙ ⲧⲥⲱⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲉϥⲙⲁⲩ ⲙⲁⲣⲓⲁ ⲑⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲕⲗⲉⲟⲡⲁ ⲛⲉⲙ ⲙⲁⲣⲓⲁ ϯⲙⲁⲅⲇⲁⲗⲓⲛⲏ

But there were standing by the cross of Jesus his mother, and (the) sister of his mother, Mary of (lit. that of) Kleopa, and Mary the Magdalene.

Ισταντο δε πλησιον εις τον σταυρον του Ιησου η μητηρ αυτου και η αδελφη της μητρος αυτου, Μαρια η γυνη του Κλωπα και Μαρια η Μαγδαληνη.

فَلَمَّا رَأَى يَسُوعُ أُمَّهُ، وَالتِّلْمِيذَ الَّذِي كَانَ يُحِبُّهُ وَاقِفًا، قَالَ لأُمِّهِ: «يَا امْرَأَةُ، هُوَذَا ابْنُكِ».

וַיַּרְא יֵשׁוּעַ אֶת־אִמּוֹ וְאֶת־תַּלְמִידוֹ אֲשֶׁר אָהַב עֹמְדִים אֶצְלוֹ וַיֹּאמֶר אֶל־אִמּוֹ אִשָּׁה הִנֵּה בְּנֵךָ׃

Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲇⲉ ⲉⲧⲁϥⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲧⲉϥⲙⲁⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲉ̀ⲛⲁϥⲙⲉⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉϥⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛ̀ⲧⲉϥⲙⲁⲩ ϫⲉ ⲓⲥ ⲡⲉϣⲏⲣⲓ

And Jesus having seen his mother, and the disciple whom he was loving, standing (by), said to his mother: thy son!'

Ο Ιησους λοιπον, ως ειδε την μητερα και τον μαθητην παρισταμενον, τον οποιον ηγαπα, λεγει προς την μητερα αυτου· Γυναι, ιδου ο υιος σου.

ثُمَّ قَالَ لِلتِّلْمِيذِ: «هُوَذَا أُمُّكَ». وَمِنْ تِلْكَ السَّاعَةِ أَخَذَهَا التِّلْمِيذُ إِلَى خَاصَّتِهِ.

וְאַחַר אָמַר אֶל־תַּלְמִידוֹ הִנֵּה אִמֶּךָ וּמִן־הַשָּׁעָה הַהִיא אָסַף אֹתָהּ הַתַּלְמִיד אֶל־בֵּיתוֹ׃

Ⲓⲧⲁ ⲡⲉϫⲁϥ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ϫⲉ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲓⲥ ⲧⲉⲕⲙⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲓⲥϫⲉⲛ ϯⲟⲩⲛⲟⲩ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲁϥⲟⲗⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲉ̀ⲡⲉϥⲏⲓ

Then he said to the disciple: 'Behold, thy mother!' And from that hour the disciple took her away to his house.

Επειτα λεγει προς τον μαθητην· Ιδου η μητηρ σου. Και απ' εκεινης της ωρας ελαβεν αυτην ο μαθητης εις την οικιαν αυτου.

الموت

بَعْدَ هَذَا رَأَى يَسُوعُ أَنَّ كُلَّ شَيْءٍ قَدْ كَمَلَ، فَلِكَيْ يَتِمَّ الْكِتَابُ قَالَ: «أَنَا عَطْشَانُ».

וַיְהִי מֵאַחֲרֵי־כֵן כַּאֲשֶׁר יָדַע יֵשׁוּעַ כִּי כְבָר נַעֲשָׂה הַכֹּל לְמַעַן יִמָּלֵא הַכָּתוּב כֻּלּוֹ אָמַר צָמֵאתִי׃

Ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ ⲉⲧⲁϥⲛⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ϩⲏⲇⲏ ⲁ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϫⲱⲕ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲅⲣⲁⲫⲏ ϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ϯⲟⲃⲓ

After these (things), Jesus having seen that now all things were finished, that the scripture might be finished, he said: thirst.'

Μετα τουτο γινωσκων ο Ιησους οτι παντα ηδη ετελεσθησαν δια να πληρωθη η γραφη, λεγει· Διψω.

وَكَانَ إِنَاءٌ مَوْضُوعًا مَمْلُوًّا خَلًا، فَمَلأُوا إِسْفِنْجَةً مِنَ الْخَلِّ، وَوَضَعُوهَا عَلَى زُوفَا وَقَدَّمُوهَا إِلَى فَمِهِ.

וְשָׁם־כְּלִי מָלֵא חֹמֶץ וַיִּטְבְּלוּ סְפוֹג בַּחֹמֶץ וַיָּשִׂימוּ עַל־אֵזוֹב וַיַּקְרִיבוּ אֶל־פִּיו׃

Ⲛⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲙⲟⲕⲓ ⲇⲉ ⲡⲉ ⲉϥⲙⲉϩ ⲛ̀ϩⲉⲙϫ ⲉϥⲭⲏ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲁⲩⲙⲟϩ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲫⲟⲅⲅⲟⲥ ⲛ̀ϩⲉⲙϫ ⲁⲩⲧⲁⲗⲟϥ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲟⲩϩⲩⲥⲥⲱⲡⲟⲥ ⲁⲩϩⲓⲧϥ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲣⲱϥ

And there was a vessel full of vinegar set down; they filled a sponge with vinegar, they placed it upon hyssop, they put (lit. threw) it by his mouth.

Εκειτο δε εκει αγγειον πληρες οξους· και εκεινοι γεμισαντες σπογγον απο οξους και περιθεσαντες εις υσσωπον προσεφεραν εις το στομα αυτου.

فَلَمَّا أَخَذَ يَسُوعُ الْخَلَّ قَالَ: «قَدْ أُكْمِلَ». وَنَكَّسَ رَأْسَهُ وَأَسْلَمَ الرُّوحَ.

וַיִּקַּח יֵשׁוּעַ אֶת־הַחֹמֶץ וַיֹּאמֶר כֻּלָּה וַיֵּט אֶת־רֹאשׁוֹ וַתֵּצֵא רוּחוֹ׃

Ϩⲟⲧⲉ ⲟⲩⲛ ⲉⲧⲁϥϫⲉⲙϯⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲓϩⲉⲙϫ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲁϥϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥⲣⲉⲕ ϫⲱϥ ⲁϥϯ ⲙ̀ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅

When then Jesus tasted the vinegar, he said: 'It is finished:' and having bent down his head, he delivered (up) the spirit.

Οτε λοιπον ελαβε το οξος ο Ιησους, ειπε, Τετελεσται· και κλινας την κεφαλην παρεδωκε το πνευμα.

ثُمَّ إِذْ كَانَ اسْتِعْدَادٌ، فَلِكَيْ لَا تَبْقَى الأَجْسَادُ عَلَى الصَّلِيبِ فِي السَّبْتِ، لأَنَّ يَوْمَ ذَلِكَ السَّبْتِ كَانَ عَظِيمًا، سَأَلَ الْيَهُودُ بِيلاَطُسَ أَنْ تُكْسَرَ سِيقَانُهُمْ وَيُرْفَعُوا.

וְהַיְּהוּדִים אָמְרוּ לֹא יָלִינוּ הַפְּגָרִים עַל־הַצְּלוּב בְּיוֹם הַשַּׁבָּת כִּי־עֶרֶב שַׁבָּת הָיָה וְגָדוֹל יוֹם הַשַּׁבָּת הַהוּא וַיִּשְׁאֲלוּ מִן־פִּילָטוֹס לְשַׁבֵּר אֶת־שׁוֹקֵיהֶם וּלְהוֹרִיד אֹתָם׃

Ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲟⲩⲛ ⲉⲡⲓⲇⲏ ⲛⲉ ϯⲡⲁⲣⲁⲥⲕⲉⲩⲏ ⲧⲉ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣⲧⲉⲙⲟϩⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲥⲱⲙⲁ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲥⲧⲁⲩⲣⲟⲥ ⲙ̀ⲡⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲛⲉ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⲡⲓⲉ̀ϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲁⲩϯϩⲟ ⲉ̀ⲡⲓⲗⲁⲧⲟⲥ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲕⲱϣ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲕⲉⲗⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲟⲗⲟⲩ

The Jews then, since it was the Preparation, that the bodies might not stay upon the cross on (the) sabbath for great was the day of that sabbath--they besought Pilate, that they might break their legs, and take them away.

Οι δε Ιουδαιοι, δια να μη μεινωσιν επι του σταυρου τα σωματα εν τω σαββατω, επειδη ητο παρασκευη· διοτι ητο μεγαλη εκεινη η ημερα του σαββατου· παρεκαλεσαν τον Πιλατον δια να συνθλασθωσιν αυτων τα σκελη, και να σηκωθωσιν.

فَأَتَى الْعَسْكَرُ وَكَسَرُوا سَاقَيِ الأَوَّلِ وَالآخَرِ الْمَصْلُوبِ مَعَهُ.

וַיָּבֹאוּ אַנְשֵׁי הַצָּבָא וַיְשַׁבְּרוּ אֶת־שׁוֹקֵי הָאֶחָד וְאֶת־שׁוֹקֵי הַשֵּׁנִי הַנִּצְלָבִים עִמּוֹ׃

Ⲁⲩⲓ̀ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲙⲁⲧⲟⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓϩⲟⲩⲓⲧ ⲙⲉⲛ ⲁⲩⲕⲱϣ ⲛ̀ⲛⲉϥⲕⲉⲗⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲕⲱϣ ⲛ̀ⲛⲁ ⲡⲓⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲉⲧⲁⲩⲁϣϥ ⲛⲉⲙⲁϥ

The soldiers then came, and (of) the first indeed they brake his legs; and they brake those of the other who was crucified with him.

Ηλθον λοιπον οι στρατιωται, και του μεν πρωτου συνεθλασαν τα σκελη και του αλλου του συσταυρωθεντος μετ' αυτου·

وَأَمَّا يَسُوعُ فَلَمَّا جَاءُوا إِلَيْهِ لَمْ يَكْسِرُوا سَاقَيْهِ، لأَنَّهُمْ رَأَوْهُ قَدْ مَاتَ.

וַיָּבֹאוּ אֶל־יֵשׁוּעַ וַיִּרְאוּ וְהִנֵּה מֵת וְלֹא שִׁבְּרוּ אֶת־שׁוֹקָיו׃

Ⲉⲧⲁⲩⲓ̀ ⲇⲉ ϩⲁ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲁⲩϫⲉⲙϥ ϩⲏⲇⲏ ⲁϥⲟⲩⲱ ⲉϥⲙⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲕⲱϣ ⲛ̀ⲛⲉϥⲕⲉⲗⲓ ⲛ̀ⲑⲟϥ

But having come to Jesus, they found him--he was already dead; they brake not his legs.

εις δε τον Ιησουν ελθοντες, ως ειδον αυτον ηδη τεθνηκοτα, δεν συνεθλασαν αυτου τα σκελη,

لكِنَّ وَاحِدًا مِنَ الْعَسْكَرِ طَعَنَ جَنْبَهُ بِحَرْبَةٍ، وَلِلْوَقْتِ خَرَجَ دَمٌ وَمَاءٌ.

וְאֶחָד מֵאַנְשֵׁי הַצָּבָא דְּקָרוֹ בַחֲנִית בְּצִדּוֹ וַיֵּצֵא דָּם וָמָיִם׃

Ⲁⲗⲗⲁ ⲟⲩⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲙⲁⲧⲟⲓ ⲁϥⲑⲟⲩⲝ ⲙ̀ⲡⲉϥⲥⲫⲓⲣ ⲛ̀ⲧⲉϥⲗⲟⲅⲭⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲁⲧⲟⲧϥ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲥⲛⲟϥ

But one of the soldiers pierced his side with his spear; and immediately came out water and blood.

αλλ' εις των στρατιωτων εκεντησε με λογχην την πλευραν αυτου, και ευθυς εξηλθεν αιμα και υδωρ.

وَالَّذِي عَايَنَ شَهِدَ، وَشَهَادَتُهُ حَقٌ، وَهُوَ يَعْلَمُ أَنَّهُ يَقُولُ الْحَقَّ لِتُؤْمِنُوا أَنْتُمْ.

וְהָרֹאֶה זֹאת הֵעִיד וְעֵדוּתוֹ קַיָּמֶת וְהוּא יוֹדֵעַ כִּי אֱמֶת יַגִּיד לְמַעַן גַּם־אַתֶּם תַּאֲמִינוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲛⲁⲩ ⲁϥⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲙⲏⲓ ⲧⲉ ⲧⲉϥⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲟϥ ϩⲱϥ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ϥⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲁϥϫⲉ ⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ

And he who saw bare witness; and true is his witness; and he also, that (one), knoweth that he said truth, that ye might believe.

Και ο ιδων μαρτυρει, και αληθινη ειναι η μαρτυρια αυτου, και εκεινος εξευρει οτι αληθειαν λεγει, δια να πιστευσητε σεις.

لأَنَّ هَذَا كَانَ لِيَتِمَّ الْكِتَابُ الْقَائِلُ: «عَظْمٌ لَا يُكْسَرُ مِنْهُ».

כִּי זֹאת הָיְתָה לְמַלּאת הַכָּתוּב וְעֶצֶם לֹא־תִשְׁבְּרוּ בוֹ׃

Ⲛⲁⲓ ⲅⲁⲣ ⲁⲩϣⲱⲡⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲅⲣⲁⲫⲏ ϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϫⲉ ⲟⲩⲕⲁⲥ ⲛ̀ⲧⲁϥ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲕⲁϣϥ

For these (things) happened, that the scripture might be fulfilled: A bone of his shall not be broken.'

Διοτι εγειναν ταυτα, δια να πληρωθη η γραφη, Οστουν αυτου δεν θελει συντριφθη.

وَأَيْضًا يَقُولُ كِتَابٌ آخَرُ: «سَيَنْظُرُونَ إِلَى الَّذِي طَعَنُوهُ».

וְעוֹד כָּתוּב אַחֵר אֹמֵר וְהִבִּיטוּ אֵלָיו אֵת אֲשֶׁר דָּקָרוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲗⲓⲛ ϯⲅⲣⲁⲫⲏ ϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲉⲩⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲁⲩⲑⲟⲕⲥϥ

And again the scripture saith: They shall see him whom they pierced.'

Και παλιν αλλη γραφη λεγει· Θελουσιν επιβλεψει εις εκεινον, τον οποιον εξεκεντησαν.

الدفن

ثُمَّ إِنَّ يُوسُفَ الَّذِي مِنَ الرَّامَةِ، وَهُوَ تِلْمِيذُ يَسُوعَ، وَلكِنْ خُفْيَةً لِسَبَبِ الْخَوْفِ مِنَ الْيَهُودِ، سَأَلَ بِيلاَطُسَ أَنْ يَأْخُذَ جَسَدَ يَسُوعَ، فَأَذِنَ بِيلاَطُسُ. فَجَاءَ وَأَخَذَ جَسَدَ يَسُوعَ.

וְאַחַר בָּא יוֹסֵף הָרָמָתִי וְהוּא תַּלְמִיד יֵשׁוּעַ בַּסֵּתֶר מִפְּנֵי הַיְּהוּדִים וַיִּשְׁאַל מֵאֵת פִּילָטוֹס אֲשֶׁר יִתְּנֵהוּ לָשֵׂאת אֶת־גוּפַת יֵשׁוּעַ וַיַּנַּח לוֹ פִּילָטוֹס וַיָּבֹא וַיִּשָּׂא אֶת־גוּפַת יֵשׁוּעַ׃

Ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ ⲇⲉ ⲁϥ̀ⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲓⲱⲥⲏⲫ ⲡⲓⲣⲉⲙⲁⲣⲓⲙⲁⲑⲉⲁⲥ ⲁϥϯϩⲟ ⲉ̀ⲡⲓⲗⲁⲧⲟⲥ ⲉ̀ⲟⲩⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ϩⲱϥ ⲡⲉ ⲛ̀ⲧⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲁϥⲭⲏⲡ ⲇⲉ ⲡⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲧϩⲟϯ ⲛ̀ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥⲱⲗⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲱⲙⲁ ⲛ̀ⲧⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲧⲟⲥ ⲉ̀ⲧⲏⲓϥ ⲁϥⲓ̀ ⲟⲩⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲱⲗⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲱⲙⲁ ⲛ̀ⲧⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅

And after these (things) came Joseph the man of Arimatheas, he besought Pilate--being himself a disciple of Jesus; but he was (imperf.) in secret (lit. hid) because of (the) fear of the Jews--that he might take away the body of Jesus: and Pilate commanded to give it. He came then and took away the body of Jesus.

Μετα δε ταυτα Ιωσηφ ο απο Αριμαθαιας, οστις ητο μαθητης του Ιησου, κεκρυμμενος ομως δια τον φοβον των Ιουδαιων, παρεκαλεσε τον Πιλατον να σηκωση το σωμα του Ιησου· και ο Πιλατος εδωκεν αδειαν. Ηλθε λοιπον και εσηκωσε το σωμα του Ιησου.

وَجَاءَ أَيْضًا نِيقُودِيمُوسُ، الَّذِي أَتَى أَوَّلًا إِلَى يَسُوعَ لَيْلًا، وَهُوَ حَامِلٌ مَزِيجَ مُرٍّ وَعُودٍ نَحْوَ مِئَةِ مَنًا.

וַיָּבֹא גַּם־נַקְדִּימוֹן אֲשֶׁר בָּא־לְפָנִים בַּלַּיְלָה אֶל־יֵשׁוּעַ וַיָּבֵא תַעֲרֹבֶת מֹר־וַאֲהָלוֹת כְּמֵאָה לִיטְרִין׃

Ⲁϥⲓ̀ ⲇⲉ ϩⲱϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲕⲟⲇⲏⲙⲟⲥ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲓ̀ ϩⲁ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛ̀ϫⲱⲣϩ ⲛ̀ϣⲟⲣⲡ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲙⲓⲅⲙⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲟⲩϣⲁⲗ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲁⲗⲗⲟⲏ ⲛⲁⲩⲣ̅ ⲛ̀ⲗⲓⲧⲣⲁ

And there came also Nicodemus, who came to Jesus by night at first, having a mixture (of) myrrh and aloe, about a hundred pound.

Ηλθε δε και ο Νικοδημος, οστις ειχεν ελθει προς τον Ιησουν δια νυκτος κατ' αρχας, φερων μιγμα σμυρνης και αλοης εως εκατον λιτρας.

فَأَخَذَا جَسَدَ يَسُوعَ، وَلَفَّاهُ بِأَكْفَانٍ مَعَ الأَطْيَابِ، كَمَا لِلْيَهُودِ عَادَةٌ أَنْ يُكَفِّنُوا.

וַיִּקְחוּ אֶת־גּוּפַת יֵשׁוּעַ וַיְחַתְּלוּהָ בְתַכְרִיכִין עִם־הַבְּשָׂמִים כְּמִנְהַג הַיְּהוּדִים לִקְבֹר אֶת־מֵתֵיהֶם׃

Ⲁⲩϭⲓ ⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲱⲙⲁ ⲛ̀ⲧⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲕⲟⲩⲗⲱⲗϥ ⲛ̀ϩⲁⲛϣⲉⲛⲧⲱ ⲛ̀ⲓⲁⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲑⲟⲓ ⲕⲁⲧⲁ ϯⲕⲁϩⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲉⲩⲕⲱⲥ

They took then the body of Jesus, and wrapped it in linen cloths with the spices, according to the custom of the Jews for embalming.

Ελαβον λοιπον το σωμα του Ιησου και εδεσαν αυτο με σαβανα μετα των αρωματων, καθως ειναι συνηθεια εις τους Ιουδαιους να ενταφιαζωσιν.

وَكَانَ فِي الْمَوْضِعِ الَّذِي صُلِبَ فِيهِ بُسْتَانٌ، وَفِي الْبُسْتَانِ قَبْرٌ جَدِيدٌ لَمْ يُوضَعْ فِيهِ أَحَدٌ قَطُّ.

וּבַמָּקוֹם אֲשֶׁר נִצְלַב הָיָה גָן וּבַגָּן קֶבֶר חָדָשׁ אֲשֶׁר לֹא־הֻנַּח בּוֹ מֵת עַד־הֵנָּה׃

Ⲛⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩϭⲱⲙ ⲇⲉ ⲡⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁ ⲉⲧⲁⲩⲁϣϥ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲙϩⲁⲩ ⲙ̀ⲃⲉⲣⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓϭⲱⲙ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲟⲩϩⲓ ϩⲗⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲛⲉϩ

Now there was a garden in the place in which he was crucified; and there was a new sepulchre in the garden: no one was ever yet put (lit. thrown) in (it).

Ητο δε εν τω τοπω οπου εσταυρωθη κηπος, και εν τω κηπω μνημειον νεον, εις το οποιον ουδεις ετι ειχε τεθη.

فَهُنَاكَ وَضَعَا يَسُوعَ لِسَبَبِ اسْتِعْدَادِ الْيَهُودِ، لأَنَّ الْقَبْرَ كَانَ قَرِيبًا.

שָׁם שָׂמוּ אֶת־יֵשׁוּעַ כִּי־עֶרֶב שַׁבָּת הָיָה לַיְּהוּדִים וְהַקֶּבֶר קָרוֹב׃

Ⲉⲡⲓⲇⲏ ⲛⲁϥϧⲉⲛⲧ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲙϩⲁⲩ ⲉⲑⲃⲉϫⲉ ⲛⲉ ϯⲡⲁⲣⲁⲥⲕⲉⲩⲏ ⲧⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲁⲩⲭⲁ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ

Since the sepulchre was (imperf.) near to them, because that it was the Preparation of the Jews, they laid Jesus in it.

Εκει λοιπον εθεσαν τον Ιησουν δια την παρασκευην των Ιουδαιων, διοτι ητο πλησιον το μνημειον.

إصحاح 20

القبر الفارغ

وَفِي أَوَّلِ الأُسْبُوعِ جَاءَتْ مَرْيَمُ الْمَجْدَلِيَّةُ إِلَى الْقَبْرِ بَاكِرًا، وَالظَّلاَمُ بَاقٍ. فَنَظَرَتِ الْحَجَرَ مَرْفُوعًا عَنِ الْقَبْرِ.

וַיְהִי בְּאֶחָד בַּשַּׁבָּת לִפְנוֹת הַבֹּקֶר בְּעוֹד חשֶׁךְ וַתָּבֹא מִרְיָם הַמַּגְדָּלִית אֶל־הַקָּבֶר וַתֵּרֶא וְהִנֵּה־הָאֶבֶן מוּסָרָה מֵעַל הַקָּבֶר׃

Ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲙⲁⲣⲓⲁ ϯⲙⲁⲅⲇⲁⲗⲓⲛⲏ ⲁⲥⲓ̀ ⲉ̀ⲡⲓⲙϩⲁⲩ ⲛ̀ϣⲱⲣⲡ ⲉⲧⲓ ⲉⲣⲉ ⲧⲭⲉⲙⲥ ⲙ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲓⲱⲛⲓ ⲉ̀ⲁⲩⲟⲗϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲣⲱϥ ⲙ̀ⲡⲓⲙϩⲁⲩ

Now on (the) first (lit. one of the sabbaths, Mary the Magdalene came to the sepulchre early, it being yet dusk [out], and she saw the stone taken away from the mouth of the sepulchre.

Την δε πρωτην της εβδομαδος Μαρια η Μαγδαληνη ερχεται εις το μνημειον το πρωι, ενω ετι ητο σκοτος, και βλεπει τον λιθον σηκωμενον εκ του μνημειου.

فَرَكَضَتْ وَجَاءَتْ إِلَى سِمْعَانَ بُطْرُسَ وَإِلَى التِّلْمِيذِ الآخَرِ الَّذِي كَانَ يَسُوعُ يُحِبُّهُ، وَقَالَتْ لَهُمَا: «أَخَذُوا السَّيِّدَ مِنَ الْقَبْرِ، وَلَسْنَا نَعْلَمُ أَيْنَ وَضَعُوهُ!»

וַתָּרָץ וַתָּבֹא אֶל־שִׁמְעוֹן פֶּטְרוֹס וְאֶל־הַתַּלְמִיד הָאַחֵר אֲשֶׁר יֵשׁוּעַ אֲהֵבוֹ וַתֹּאמֶר אֲלֵיהֶם הִנֵּה נָשְׂאוּ אֶת־הָאָדוֹן מִקִּבְרוֹ וְלֹא יָדַעְנוּ אֵיפֹה הִנִּיחֻהוּ׃

Ⲁⲥϭⲟϫⲓ ⲟⲩⲛ ⲁⲥⲓ̀ ϩⲁ ⲥⲓⲙⲱⲛ ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲛⲉⲙ ϩⲁ ⲡⲓⲕⲉⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲉ̀ⲛⲁⲣⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲙⲉⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲁⲩⲱⲗⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲛ⳪̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙϩⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⲁⲩⲭⲁϥ ⲑⲱⲛ

She ran then, she came to Simon Peter, and to the other disciple, whom Jesus loved (imperf.), and she said to them: They took away our Lord from the sepulchre, and we know not where they laid him.'

Τρεχει λοιπον και ερχεται προς τον Σιμωνα Πετρον και προς τον αλλον μαθητην, τον οποιον ηγαπα ο Ιησους, και λεγει προς αυτους· Εσηκωσαν τον Κυριον εκ του μνημειου, και δεν εξευρομεν που εθεσαν αυτον.

فَخَرَجَ بُطْرُسُ وَالتِّلْمِيذُ الآخَرُ وَأَتَيَا إِلَى الْقَبْرِ.

וַיֵּצֵא פֶטְרוֹס וְהַתַּלְמִיד הָאַחֵר וַיֵּלְכוּ אֶל־הַקָּבֶר׃

Ⲁϥⲓ̀ ⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲕⲉⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲓⲙϩⲁⲩ

Peter then came forth and the other disciple, and they were coming to the sepulchre.

Εξηλθε λοιπον ο Πετρος και ο αλλος μαθητης και ηρχοντο εις το μνημειον.

وَكَانَ الاثْنَانِ يَرْكُضَانِ مَعًا. فَسَبَقَ التِّلْمِيذُ الآخَرُ بُطْرُسَ وَجَاءَ أَوَّلًا إِلَى الْقَبْرِ،

וַיָּרוּצוּ שְׁנֵיהֶם יַחְדָּו וַיְמַהֵר הַתַּלְמִיד הָאַחֵר לָרוּץ וַיַּעֲבֹר אֶת־פֶּטְרוֹס וַיָּבֹא רִאשׁוֹנָה אֶל־הַקָּבֶר׃

Ⲛⲁⲩϭⲟϫⲓ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲃ ϩⲓⲟⲩⲥⲟⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲁϥϭⲟϫⲓ ⲉⲧϩⲏ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲣϣⲟⲣⲡ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲉ̀ⲡⲓⲙϩⲁⲩ

And they were running both together. And the disciple ran before Peter, and came (lit. did) first before (lit. to) him to the sepulchre.

Ετρεχον δε οι δυο ομου· και ο αλλος μαθητης προετρεξε ταχυτερον του Πετρου και ηλθε πρωτος εις το μνημειον,

وَانْحَنَى فَنَظَرَ الأَكْفَانَ مَوْضُوعَةً، وَلكِنَّهُ لَمْ يَدْخُلْ.

וַיַּשְׁקֵף אֶל־תּוֹכוֹ וַיַּרְא אֶת־הַתַּכְרִיכִין מֻנָּחִים וְלֹא נִכְנָס׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲟⲙⲥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲁϥⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲛⲓϩⲃⲱⲥ ⲉⲩⲭⲏ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲙⲉⲛⲧⲟⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥϣⲉ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ

And he gazed in, he saw the garments laid down; however he entered not.

και παρακυψας βλεπει κειμενα τα σαβανα, δεν εισηλθεν ομως.

ثُمَّ جَاءَ سِمْعَانُ بُطْرُسُ يَتْبَعُهُ، وَدَخَلَ الْقَبْرَ وَنَظَرَ الأَكْفَانَ مَوْضُوعَةً،

וַיָּבֹא שִׁמְעוֹן פֶּטְרוֹס אַחֲרָיו וְהוּא נִכְנַס אֶל־הַקָּבֶר וַיַּרְא אֶת־הַתַּכְרִיכִין מֻנָּחִים׃

Ⲁϥ̀ⲓ ⲇⲉ ϩⲱϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲥⲓⲙⲱⲛ ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲉϥⲙⲟϣⲓ ⲛ̀ⲥⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲱⲗ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲓⲙϩⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲛⲓϩⲃⲱⲥ ⲉⲩⲭⲏ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ

And there came also Simon, Peter walking after him, and he went on into the sepulchre, and he saw the garments laid down:

Ερχεται λοιπον ο Σιμων Πετρος ακολουθων αυτον, και εισηλθεν εις το μνημειον και θεωρει τα σαβανα κειμενα,

وَالْمِنْدِيلَ الَّذِي كَانَ عَلَى رَأْسِهِ لَيْسَ مَوْضُوعًا مَعَ الأَكْفَانِ، بَلْ مَلْفُوفًا فِي مَوْضِعٍ وَحْدَهُ.

וְהַסּוּדָר אֲשֶׁר הָיְתָה עַל־רֹאשׁוֹ אֵינֶנָּה מֻנַּחַת אֵצֶל הַתַּכְרִיכִין כִּי אִם־מְקֻפֶּלֶת לְבַדָּהּ בְּמָקוֹם אֶחָד׃

Ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲥⲟⲩⲇⲁⲣⲓⲟⲛ ⲉ̀ⲛⲁϥⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲧⲉϥⲁⲫⲉ ⲛⲁϥⲭⲏ ⲁⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϩⲃⲱⲥ ⲁⲗⲗⲁ ⲉϥⲕⲟⲩⲗⲱⲗ ⲉϥⲭⲏ ⲥⲁⲟⲩⲥⲁ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ

and the napkin, which was (imperf.) upon his head, was (imperf.) not with the garments, but wrapped (up), laid apart alone.

και το σουδαριον, το οποιον ητο επι της κεφαλης αυτου, κειμενον ουχι ομου με τα σαβανα, αλλα χωριστα τετυλιγμενον εις ενα τοπον.

فَحِينَئِذٍ دَخَلَ أَيْضًا التِّلْمِيذُ الآخَرُ الَّذِي جَاءَ أَوَّلًا إِلَى الْقَبْرِ، وَرَأَى فَآمَنَ،

וְהַתַּלְמִיד הָאַחֵר אֲשֶׁר בָּא רִאשׁוֹנָה אֶל־הַקָּבֶר גַּם־הוּא נִכְנַס וַיַּרְא וַיַּאֲמֵן׃

Ⲧⲟⲧⲉ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ϩⲱϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲕⲉⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲉⲧⲁϥⲓ̀ ⲛ̀ϣⲟⲣⲡ ⲉ̀ⲡⲓⲙϩⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲛⲁⲩ ⲁϥⲛⲁϩϯ

Then came in also the other disciple who came first to the sepulchre, and he saw, he believed.

Τοτε λοιπον εισηλθε και ο αλλος μαθητης ο ελθων πρωτος εις το μνημειον, και ειδε και επιστευσε·

لأَنَّهُمْ لَمْ يَكُونُوا بَعْدُ يَعْرِفُونَ الْكِتَابَ: أَنَّهُ يَنْبَغِي أَنْ يَقُومَ مِنَ الأَمْوَاتِ.

כִּי עֲדֶן לֹא־הֵבִינוּ אֶת־הַכָּתוּב אֲשֶׁר קוֹם יָקוּם מֵעִם הַמֵּתִים׃

Ⲛⲉ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲟⲩⲥⲟⲩⲉⲛ ϯⲅⲣⲁⲫⲏ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ϫⲉ ϩⲱϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲡⲉ ⲉ̀ⲧⲱⲛϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲑⲙⲱⲟⲩⲧ

For they had not yet known the scripture, that he must rise from the dead.

διοτι δεν ενοουν ετι την γραφην οτι πρεπει αυτος να αναστηθη εκ νεκρων.

فَمَضَى التِّلْمِيذَانِ أَيْضًا إِلَى مَوْضِعِهِمَا.

וַיָּשׁוּבוּ הַתַּלְמִידִים וַיֵּלְכוּ אֶל־בֵּיתָם׃

Ⲁⲩϣⲉ ⲛⲱⲟⲩ ⲟⲛ ⲉ̀ⲡⲟⲩⲙⲁ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ

The disciples went again to their place.

Ανεχωρησαν λοιπον παλιν εις τα ιδια οι μαθηται.

يسوع يظهر لمريم المجدلية

أَمَّا مَرْيَمُ فَكَانَتْ وَاقِفَةً عِنْدَ الْقَبْرِ خَارِجًا تَبْكِي. وَفِيمَا هِيَ تَبْكِي انْحَنَتْ إِلَى الْقَبْرِ،

וּמִרְיָם עָמְדָה מִחוּץ לַקֶּבֶר וְהִיא בוֹכִיָּה וַיְהִי בִבְכּוֹתָהּ וַתַּשְׁקֵף אֶל־תּוֹךְ הַקָּבֶר׃

Ⲙⲁⲣⲓⲁ ⲇⲉ ⲛⲁⲥⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲥ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲡⲉ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲡⲓⲙϩⲁⲩ ⲉⲥⲣⲓⲙⲓ ϩⲱⲥ ⲇⲉ ⲉⲥⲣⲓⲙⲓ ⲁⲥϫⲟⲩϣⲧ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲓⲙϩⲁⲩ

But Mary was standing outside by the sepulchre weeping: and as she (was) weeping, she looked into the sepulchre:

Η δε Μαρια ιστατο πλησιον του μνημειου κλαιουσα εξω. Ενω λοιπον εκλαιεν, εκυψεν εις το μνημειον·

فَنَظَرَتْ مَلاَكَيْنِ بِثِيَابٍ بِيضٍ جَالِسَيْنِ وَاحِدًا عِنْدَ الرَّأْسِ وَالآخَرَ عِنْدَ الرِّجْلَيْنِ، حَيْثُ كَانَ جَسَدُ يَسُوعَ مَوْضُوعًا.

וַתֵּרֶא שְׁנֵי מַלְאָכִים לְבוּשֵׁי לְבָנִים ישְׁבִים בַּמָּקוֹם אֲשֶׁר שָׂמוּ שָׁם אֶת־גּוּפַת יֵשׁוּעַ אֶחָד מְרַאֲשׁוֹתָיו וְאֶחָד מַרְגְּלוֹתָיו׃

Ⲁⲥⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲃ̅ ⲉⲩϩⲉⲙⲥⲓ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛϭⲓϩⲃⲟⲥ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲃϣ ⲟⲩⲁⲓ ϧⲁϫⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲁⲓ ϧⲁⲣⲁⲧϥ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁ ⲉ̀ⲛⲁⲣⲉ ⲡⲓⲥⲱⲙⲁ ⲛ̀ⲧⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲭⲏ ⲙ̀ⲙⲟϥ

she saw two angels sitting in white vesture, one at the head, and one at the foot, in the place in which the body of Jesus was lying.

και βλεπει δυο αγγελους με λευκα ιματια καθημενους, ενα προς την κεφαλην και ενα προς τους ποδας, εκει οπου εκειτο το σωμα του Ιησου.

فَقَالاَ لَهَا: «يَا امْرَأَةُ، لِمَاذَا تَبْكِينَ؟» قَالَتْ لَهُمَا: «إِنَّهُمْ أَخَذُوا سَيِّدِي، وَلَسْتُ أَعْلَمُ أَيْنَ وَضَعُوهُ!»

וַיֹּאמְרוּ אֵלֶיהָ אִשָּׁה לָמֶה תִבְכִּי וַתֹּאמֶר אֲלֵיהֶם כִּי נָשְׂאוּ מִזֶּה אֶת־אֲדֹנִי וְלֹא יָדַעְתִּי אֵיפֹה הִנִּיחֻהוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ϫⲉ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲁ̀ϧⲟ ⲧⲉⲣⲓⲙⲓ ⲡⲉϫⲁⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲁⲩⲱⲗⲓ ⲙ̀ⲡⲁ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ϯⲉⲙⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⲁⲩⲭⲁϥ ⲑⲱⲛ

And those (angels) said to her: Woman, why weepest thou? ' She said to them: They took away my Lord, and I know not where they laid him.'

Και λεγουσι προς αυτην εκεινοι· Γυναι, τι κλαιεις; Λεγει προς αυτους· Διοτι εσηκωσαν τον Κυριον μου, και δεν εξευρω που εθεσαν αυτον.

وَلَمَّا قَالَتْ هَذَا الْتَفَتَتْ إِلَى الْوَرَاءِ، فَنَظَرَتْ يَسُوعَ وَاقِفًا، وَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّهُ يَسُوعُ.

וַיְהִי כְּכַלּוֹתָהּ לְדַבֵּר זֹאת וַתֵּפֶן אַחֲרֶיהָ וַתֵּרֶא וְהִנֵֵּה יֵשׁוּעַ עֹמֵד וְלֹא יָדְעָה כִּי יֵשׁוּעַ הוּא׃

Ⲛⲁⲓ ⲉⲧⲁⲥϫⲟⲧⲟⲩ ⲁⲥⲫⲟⲛϩⲥ ⲉ̀ⲫⲁϩⲟⲩ ⲁⲥⲛⲁⲩ ⲉ̀Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉϥⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲥⲉⲙⲓ ⲁⲛ ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲡⲉ

Having said these (things), she turned herself back, she saw Jesus standing, and she was not knowing that it is Jesus.

Και αφου ειπε ταυτα, εστραφη εις τα οπισω και θεωρει τον Ιησουν ισταμενον, και δεν ηξευρεν οτι ειναι ο Ιησους.

قَالَ لَهَا يَسُوعُ: «يَا امْرَأَةُ، لِمَاذَا تَبْكِينَ؟ مَنْ تَطْلُبِينَ؟» فَظَنَّتْ تِلْكَ أَنَّهُ الْبُسْتَانِيُّ، فَقَالَتْ لَهُ: «يَا سَيِّدُ، إِنْ كُنْتَ أَنْتَ قَدْ حَمَلْتَهُ فَقُلْ لِي أَيْنَ وَضَعْتَهُ، وَأَنَا آخُذُهُ».

וַיֹּאמֶר אֵלֶיהָ יֵשׁוּעַ אִשָּׁה לָמֶה תִבְכִּי אֶת־מִי תְבַקֵּשִׁי וְהִיא חֲשָׁבַתְהוּ לְשֹׁמֵר הַגָּן וַתֹּאמֶר אֵלָיו אֲדֹנִי אִם־אַתָּה נָשָׂאתָ אֹתוֹ מִזֶּה הַגִּידָה־נָּא לִי אֵיפֹה הִנַּחְתּוֹ וּלְקַחְתִּיו מִשָּׁם׃

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲁⲥ ϫⲉ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲧⲉⲣⲓⲙⲓ ⲁⲣⲉⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲁ ⲛⲓⲙ ⲛ̀ⲑⲟⲥ ⲇⲉ ⲉⲥⲙⲉⲩ̀ⲓ ϫⲉ ⲡⲓϭⲙⲏ ⲙ̀ⲡⲓϭⲱⲙ ⲡⲉ ⲡⲉϫⲁⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲡⲁ⳪̅ ⲓⲥϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲁⲕϥⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲙⲁⲧⲁⲙⲟⲓ ϫⲉ ⲁⲕⲭⲁϥ ⲑⲱⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉⲑⲛⲁⲟⲗϥ

Jesus said to her: Woman, wherefore weepest thou? for whom sought thou?' And she, thinking that it is the gardener, said to him: My Lord, if thou carriedst him (away), show to me where thou laidest him, and I will take him away.'

Λεγει προς αυτην ο Ιησους· Γυναι, τι κλαιεις; τινα ζητεις; Εκεινη νομιζουσα οτι ειναι ο κηπουρος, λεγει προς αυτον· Κυριε, εαν συ εσηκωσας αυτον, ειπε μοι που εθεσας αυτον, και εγω θελω σηκωσει αυτον.

قَالَ لَهَا يَسُوعُ: «يَا مَرْيَمُ» فَالْتَفَتَتْ تِلْكَ وَقَالَتْ لَهُ: «رَبُّونِي!» الَّذِي تَفْسِيرُهُ: يَا مُعَلِّمُ.

וַיֹּאמֶר אֵלֶיהָ יֵשׁוּעַ מִרְיָם וַתֵּפֶן וַתֹּאמֶר אֵלָיו רַבּוּנִי הוּא מוֹרֶה׃

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲁⲥ ϫⲉ ⲙⲁⲣⲓⲁⲙ ⲛ̀ⲑⲟⲥ ⲇⲉ ⲁⲥⲫⲟⲛϩⲥ ⲡⲉϫⲁⲥ ⲛⲁϥ ⲙ̀ⲙⲉⲧϩⲉⲃⲣⲉⲟⲥ ϫⲉ ⲣⲁⲃⲃⲟⲩⲛⲓ ⲉⲧⲉ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ϫⲉ ⲫⲣⲉϥϯⲥⲃⲱ

Jesus said to her: Mariam:' and she turned herself, she said to him in Hebrew: 'Rabbouni,' which is this: 'Teacher.'

Λεγει προς αυτην ο Ιησους· Μαρια. Εκεινη στραφεισα λεγει προς αυτον· Ραββουνι, το οποιον λεγεται, Διδασκαλε.

قَالَ لَهَا يَسُوعُ: «لاَ تَلْمِسِينِي لأَنِّي لَمْ أَصْعَدْ بَعْدُ إِلَى أَبِي. وَلكِنِ اذْهَبِي إِلَى إِخْوَتِي وَقُولِي لَهُمْ: إِنِّي أَصْعَدُ إِلَى أَبِي وَأَبِيكُمْ وَإِلَهِي وَإِلَهِكُمْ».

וַיֹּאמֶר אֵלֶיהָ יֵשׁוּעַ אַל־תִּגְּעִי בִי כִּי עוֹד לֹא עָלִיתִי אֶל־אָבִי וּלְכִי־נָא אֶל־אַחַי וְהַגִּידִי לָהֶם אֲנִי עֹלֶה אֶל־אָבִי וַאֲבִיכֶם וְאֶל־אֱלֹהַי וֵאלֹהֵיכֶם׃

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲁⲥ ϫⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲣϭⲓ ⲛⲉⲙⲏⲓ ⲙ̀ⲡⲁϯϣⲉ ⲛⲏⲓ ⲅⲁⲣ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ϩⲁ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲉ ⲇⲉ ϩⲁ ⲛⲁⲥⲛⲏⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ϫⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ϯⲛⲁϣⲉ ⲛⲏⲓ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ϩⲁ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲉⲧⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛⲓⲱⲧ ⲡⲉ ⲛⲉⲙ ⲡⲁⲛⲟⲩϯ ⲉⲧⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲡⲉ

Jesus said to her: Touch me not: for I went not yet up to my Father: but go to my brothers, and say to them, that I will go up to my Father, who is your Father; and my God, who is your God.'

Λεγει προς αυτην ο Ιησους· Μη μου απτου· διοτι δεν ανεβην ετι προς τον Πατερα μου. Αλλ' υπαγε προς τους αδελφους μου και ειπε προς αυτους· Αναβαινω προς τον Πατερα μου και Πατερα σας και Θεον μου και Θεον σας.

فَجَاءَتْ مَرْيَمُ الْمَجْدَلِيَّةُ وَأَخْبَرَتِ التَّلاَمِيذَ أَنَّهَا رَأَتِ الرَّبَّ، وَأَنَّهُ قَالَ لَهَا هَذَا.

וַתָּבֹא מִרְיָם הַמַּגְדָּלִית וַתְּסַפֵּר אֶל־הַתַּלְמִידִים אֵת אֲשֶׁר־רָאֲתָה אֶת־הָאָדוֹן וְכָזֹאת דִּבֶּר אֵלֶיהָ׃

Ⲁⲥⲓ̀ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲁⲣⲓⲁ ϯⲙⲁⲅⲇⲁⲗⲓⲛⲏ ⲁⲥⲧⲁⲙⲉ ⲛⲓⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ϫⲉ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲓ ⲉⲧⲁϥϫⲟⲧⲟⲩ ⲛⲏⲓ

And Mary the Magdalene came, she told (lit. shewed) to the disciples: I saw the Lord, and these (things) he said to me.'

Ερχεται Μαρια η Μαγδαληνη και απαγγελλει προς τους μαθητας οτι ειδε τον Κυριον και οτι ειπε ταυτα προς αυτην.

ظهوره للتلاميذ

وَلَمَّا كَانَتْ عَشِيَّةُ ذَلِكَ الْيَوْمِ، وَهُوَ أَوَّلُ الأُسْبُوعِ، وَكَانَتِ الأَبْوَابُ مُغَلَّقَةً حَيْثُ كَانَ التَّلاَمِيذُ مُجْتَمِعِينَ لِسَبَبِ الْخَوْفِ مِنَ الْيَهُودِ، جَاءَ يَسُوعُ وَوَقَفَ فِي الْوَسْطِ، وَقَالَ لَهُمْ: «سَلاَمٌ لَكُمْ!»

וַיְהִי בַּיּוֹם הַהוּא וְהוּא אֶחָד בַּשַּׁבָּת לְעֵת־עֶרֶב כַּאֲשֶׁר נִסְגְּרוּ דַּלְתוֹת הַבַּיִת אֲשֶׁר־נִקְבְּצוּ שָׁם הַתַּלְמִידִים מִיִּרְאַת הַיְּהוּדִים וַיָּבֹא יֵשׁוּעַ וַיַּעֲמֹד בֵּינֵיהֶם וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם שָׁלוֹם לָכֶם׃

Ⲛⲉ ⲣⲟⲩϩⲓ ⲇⲉ ⲡⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲙ̀ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲛⲓⲣⲱⲟⲩ ϣⲟⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁ ⲉ̀ⲛⲁⲣⲉ ⲛⲓⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲑⲟⲩⲏⲧ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲉⲑⲃⲉ ⲧϩⲟϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲁϥⲓ̀ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲁϥⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ϧⲉⲛ ⲧⲟⲩⲙⲏϯ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲧϩⲓⲣⲏⲛⲏ ⲛⲱⲧⲉⲛ

And it was evening of that day, (the) first (lit. one) of the sabbaths, and the doors being shut of the place in which the disciples were assembled, because of (the) fear of the Jews, then (he) Jesus came, he stood in their midst, he said to them: (The) peace to you.'

Το εσπερας λοιπον της ημερας εκεινης της πρωτης της εβδομαδος, ενω αι θυραι ησαν κεκλεισμεναι, οπου οι μαθηται ησαν συνηγμενοι δια τον φοβον των Ιουδαιων, ηλθεν ο Ιησους και εσταθη εις το μεσον, και λεγει προς αυτους· Ειρηνη υμιν.

وَلَمَّا قَالَ هَذَا أَرَاهُمْ يَدَيْهِ وَجَنْبَهُ، فَفَرِحَ التَّلاَمِيذُ إِذْ رَأَوْا الرَّبَّ.

וְאַחֲרֵי דַבְּרוֹ זֹאת הֶרְאָם אֶת־יָדָיו וְאֶת־צִדּוֹ וַיִּשְׂמְחוּ הַתַּלְמִידִים בִּרְאוֹתָם אֶת־הָאָדוֹן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲁⲓ ⲉⲧⲁϥϫⲟϥ ⲁϥⲧⲁⲙⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲛⲉϥϫⲓϫ ⲛⲉⲙ ⲡⲉϥⲥⲫⲓⲣ ⲁⲩⲣⲁϣⲓ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲉⲧⲁⲩⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡ⳪̅

And having said this, he shewed to them his hands and his side: the disciples then rejoiced having seen the Lord.

Και τουτο ειπων εδειξεν εις αυτους τας χειρας και την πλευραν αυτου. Εχαρησαν λοιπον οι μαθηται ιδοντες τον Κυριον.

فَقَالَ لَهُمْ يَسُوعُ أَيْضًا: «سَلاَمٌ لَكُمْ! كَمَا أَرْسَلَنِي الآبُ أُرْسِلُكُمْ أَنَا».

וַיֹּסֶף יֵשׁוּעַ וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם שָׁלוֹם לָכֶם כַּאֲשֶׁר שָׁלַח אֹתִי הָאָב כֵּן אָנֹכִי שֹׁלֵחַ אֶתְכֶם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ⲟⲛ ϫⲉ ⲧϩⲓⲣⲏⲛⲏ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϩⲱ ϯⲟⲩⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ

And he said to them again: (The) peace to you; according as my Father sent me, I also send you.'

Ειπε δε παλιν προς αυτους ο Ιησους· Ειρηνη υμιν· καθως με απεστειλεν ο Πατηρ, και εγω πεμπω εσας.

وَلَمَّا قَالَ هَذَا نَفَخَ وَقَالَ لَهُمُ: «اقْبَلُوا الرُّوحَ الْقُدُسَ.

וְאַחֲרֵי דַבְּרוֹ זֹאת וַיִּפַּח בָּהֶם וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם קְחוּ לָכֶם אֶת־רוּחַ הַקֹּדֶשׁ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲁⲓ ⲉⲧⲁϥϫⲟϥ ⲁϥⲛⲓϥⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲟⲩϩⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ϭⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲟⲩⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ

And having said this, he breathed in their face, and said to them: 'Receive to you the (lit. a) Holy Spirit.

Και τουτο ειπων, ενεφυσησε και λεγει προς αυτους· Λαβετε Πνευμα Αγιον.

مَنْ غَفَرْتُمْ خَطَايَاهُ تُغْفَرُ لَهُ، وَمَنْ أَمْسَكْتُمْ خَطَايَاهُ أُمْسِكَتْ».

וְהָיָה כָּל־אֲשֶׁר תִּסְלְחוּ לְחַטֹּאתָם וְנִסְלַח לָהֶם וַאֲשֶׁר תַּאֲשִׁימוּ יֶאְשָׁמוּ׃

Ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲭⲁ ⲛⲟⲩⲛⲟⲃⲓ ⲛⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲥⲉⲭⲏ ⲛⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲧⲁϩⲛⲟ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲉⲩⲧⲁϩⲛⲟ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ

Whose sins ye will forgive [to them], they are forgiven to them; and them which ye will retain, they shall be retained.'

Αν τινων συγχωρησητε τας αμαρτιας, ειναι συγκεχωρημεναι εις αυτους, αν τινων κρατητε, ειναι κεκρατημεναι.

ظهوره لتوما

أَمَّا تُومَا، أَحَدُ الاثْنَيْ عَشَرَ، الَّذِي يُقَالُ لَهُ التَّوْأَمُ، فَلَمْ يَكُنْ مَعَهُمْ حِينَ جَاءَ يَسُوعُ.

וְתוֹמָא אֶחָד מִשְּׁנֵים הֶעָשָׂר הַנִּקְרָא דִידוּמוֹס לֹא־הָיָה בְתוֹכָם כְּבוֹא יֵשׁוּעַ׃

Ⲑⲱⲙⲁⲥ ⲇⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲟⲩⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϫⲉ ⲇⲓⲇⲩⲙⲟⲥ ⲟⲩⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲓ̅ⲃ̅ ⲛⲁϥⲭⲏ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲉⲧⲁϥⲓ̀ ϩⲁⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅

But Thomas who is called Didymus,' one of the twelve, was (imperf.) not there with them, Jesus having come to them.

Θωμας δε, εις εκ των δωδεκα, ο λεγομενος Διδυμος, δεν ητο μετ' αυτων οτε ηλθεν ο Ιησους.

فَقَالَ لَهُ التَّلاَمِيذُ الآخَرُونَ: «قَدْ رَأَيْنَا الرَّبَّ!» فَقَالَ لَهُمْ: «إِنْ لَمْ أُبْصِرْ فِي يَدَيْهِ أَثَرَ الْمَسَامِيرِ، وَأَضَعْ إِصْبِعِي فِي أَثَرِ الْمَسَامِيرِ، وَأَضَعْ يَدِي فِي جَنْبِهِ، لَا أُومِنْ».

וַיַּגִּידוּ לוֹ הַתַּלְמִידִים הַנִּשְׁאָרִים לֵאמֹר רָאֹה רָאִינוּ אֶת־הָאָדוֹן וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם אִם־לֹא אֶרְאֶה בְיָדָיו אֶת־רשֶׁם הַמַּסְמְרוֹת וְאָשִׂים אֶת־אֶצְבָּעִי בִּמְקוֹם הַמַּסְמְרוֹת וְאָשִׂים אֶת־יָדִי בְּצִדּוֹ לֹא אַאֲמִין׃

Ⲛⲁⲩϫⲱ ⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲁϥ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ϫⲉ ⲁⲛⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡ⳪̅ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲁⲓϣⲧⲉⲙⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲧⲩⲡⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲓϥⲧ ϧⲉⲛ ⲛⲉϥϫⲓϫ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲁϩⲓⲟⲩⲓ̀ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲏⲃ ⲉ̀ⲡⲧⲩⲡⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲓϥⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲁϩⲟⲩⲓ̀ ⲛ̀ⲧⲁϫⲓϫ ⲉ̀ⲡⲉϥⲥⲫⲓⲣ ⲛ̀ϯⲛⲁⲛⲁϩϯ ⲁⲛ

The disciples then were saying to him We saw the Lord.' But he said to them: Unless I see (the) print of the nails in his hands, and put (lit. throw) my finger into (the) print of the nails, and put (lit. throw) my hand into his side, I will not believe.'

Ελεγον λοιπον προς αυτον οι αλλοι μαθηται· Ειδομεν τον Κυριον. Ο δε ειπε προς αυτους· Εαν δεν ιδω εν ταις χερσιν αυτου τον τυπον των ηλων και βαλω τον δακτυλον μου εις τον τυπον των ηλων, και βαλω την χειρα μου εις την πλευραν αυτου, δεν θελω πιστευσει.

وَبَعْدَ ثَمَانِيَةِ أَيَّامٍ كَانَ تَلاَمِيذُهُ أَيْضًا دَاخِلًا وَتُومَا مَعَهُمْ. فَجَاءَ يَسُوعُ وَالأَبْوَابُ مُغَلَّقَةٌ، وَوَقَفَ فِي الْوَسْطِ وَقَالَ: «سَلاَمٌ لَكُمْ!»

וַיְהִי מִקְצֵה שְׁמוֹנַת יָמִים וְתַלְמִידָיו שֵׁנִית בַּבַּיִת וְתוֹמָא עִמָּהֶם וַיָּבֹא יֵשׁוּעַ וְהַדְּלָתוֹת מְסֻגָּרוֹת וַיַּעֲמֹד בֵּינֵיהֶם וַיֹּאמֶר שָׁלוֹם לָכֶם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲏ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲡⲁⲗⲓⲛ ⲟⲛ ⲛⲁⲩⲑⲟⲩⲏⲧ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲑⲱⲙⲁⲥ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉⲣⲉ ⲛⲓⲣⲱⲟⲩ ϣⲟⲧⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ϧⲉⲛ ⲧⲟⲩⲙⲏϯ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲧϩⲓⲣⲏⲛⲏ ⲛⲱⲧⲉⲛ

And after eight days again the disciples were assembled within, and Thomas was with them. Jesus came within, the doors being shut, and he stood in their midst, he said to them: (The) peace to you.'

Και μεθ' ημερας οκτω παλιν ησαν εσω οι μαθηται αυτου και Θωμας μετ' αυτων. Ερχεται ο Ιησους, ενω αι θυραι ησαν κεκλεισμεναι, και εσταθη εις το μεσον και ειπεν· Ειρηνη υμιν.

ثُمَّ قَالَ لِتُومَا: «هَاتِ إِصْبِعَكَ إِلَى هُنَا وَأَبْصِرْ يَدَيَّ، وَهَاتِ يَدَكَ وَضَعْهَا فِي جَنْبِي، وَلَا تَكُنْ غَيْرَ مُؤْمِنٍ بَلْ مُؤْمِنًا».

וְאַחַר אָמַר אֶל־תּוֹמָא שְׁלַח אֶצְבָּעֲךָ הֵנָּה וּרְאֵה אֶת־יָדַי וּשְׁלַח אֶת־יָדְךָ הֵנָּה וְשִׂים בְּצִדִּי וְאַל־תְּהִי מְחֻסַּר אֱמוּנָה כִּי אִם־מַאֲמִין׃

Ⲓⲧⲁ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛ̀ⲑⲱⲙⲁⲥ ϫⲉ ⲙⲁ ⲡⲉⲕⲧⲏⲃ ⲉⲙⲛⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲛⲁϫⲓϫ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲓⲥ ⲧⲉⲕϫⲓϫ ϩⲓⲧⲥ ⲉ̀ⲡⲁⲥⲫⲓⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉⲣⲉⲣⲁⲑⲛⲁϩϯ

Then he said to Thomas: 'Reach (lit. give) thy finger hither, and see my hands, and put forth thy hand, thrust (lit. throw) it into my side, and be not faithless.'

Επειτα λεγει προς τον Θωμαν· Φερε τον δακτυλον σου εδω και ιδε τας χειρας μου, και φερε την χειρα σου και βαλε εις την πλευραν μου, και μη γινου απιστος αλλα πιστος.

أَجَابَ تُومَا وَقَالَ لَهُ: «رَبِّي وَإِلَهِي!»

וַיַּעַן תּוֹמָא וַיֹּאמֶר אֵלָיו אֲדֹנִי וֵאלֹהָי׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛ̀ϫⲉ ⲑⲱⲙⲁⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲡⲁ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲛⲟⲩϯ

Thomas answered and said: My Lord and my God.'

Και απεκριθη ο Θωμας και ειπε προς αυτον· Ο Κυριος μου και ο Θεος μου.

قَالَ لَهُ يَسُوعُ: «لأَنَّكَ رَأَيْتَنِي يَا تُومَا آمَنْتَ! طُوبَى لِلَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يَرَوْا».

וַיֹּאמֶר אֵלָיו יֵשׁוּעַ יַעַן רָאִיתָ אֹתִי הֶאֱמָנְתָּ אַשְׁרֵי הַמַּאֲמִינִים וְאֵינָם רֹאִים׃

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲉⲧⲁⲕⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲁⲕⲛⲁϩϯ ⲱⲟⲩⲛⲓⲁⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲛⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲛⲁϩϯ

Jesus said to him: Because thou sawest me, thou believedst: blessed are they who saw not, and believed.'

Λεγει προς αυτον ο Ιησους· Επειδη με ειδες, Θωμα, επιστευσας· μακαριοι οσοι δεν ειδον και επιστευσαν.

وَآيَاتٍ أُخَرَ كَثِيرَةً صَنَعَ يَسُوعُ قُدَّامَ تَلاَمِيذِهِ لَمْ تُكْتَبْ فِي هَذَا الْكِتَابِ.

וְהִנֵּה גַּם־אֹתוֹת אֲחֵרִים רַבִּים עָשָׂה יֵשׁוּעַ לְעֵינֵי תַלְמִידָיו אֲשֶׁר לֹא־נִכְתְּבוּ בַּסֵּפֶר הַזֶּה׃

Ⲕⲉⲙⲏϣ ⲙⲉⲛ ⲙ̀ⲙⲏⲓⲛⲓ ⲁϥⲁⲓⲧⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲙ̀ⲡⲉⲙⲑⲟ ⲛ̀ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲛ̀ⲥⲉⲥϧⲏⲟⲩⲧ ⲁⲛ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓϫⲱⲙ

Many other signs indeed Jesus did before his disciples, which are not written in this book.

Και αλλα πολλα θαυματα εκαμεν ο Ιησους ενωπιον των μαθητων αυτου, τα οποια δεν ειναι γεγραμμενα εν τω βιβλιω τουτω·

وَأَمَّا هَذِهِ فَقَدْ كُتِبَتْ لِتُؤْمِنُوا أَنَّ يَسُوعَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ اللهِ، وَلِكَيْ تَكُونَ لَكُمْ إِذَا آمَنْتُمْ حَيَاةٌ بِاسْمِهِ.

וְאֵלֶּה נִכְתְּבוּ לְמַעַן תַּאֲמִינוּ כִּי יֵשׁוּעַ הוּא הַמָּשִׁיחַ בֶּן־אֱלֹהִים וּלְמַעַן יִהְיוּ לָכֶם חַיִּים בִּשְׁמוֹ בֶּאֱמוּנַתְכֶם׃

Ⲛⲁⲓ ⲇⲉ ⲁⲩⲥϧⲏⲧⲟⲩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲡϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲫϯ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ϩⲓⲛⲁ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲱⲛϧ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲣⲁⲛ

But these were written, that ye may believe that Jesus Christ is (the) Son of God, and that, believing, eternal life may be to you in his name.

ταυτα δε εγραφησαν δια να πιστευσητε οτι ο Ιησους ειναι ο Χριστος ο Υιος του Θεου, και πιστευοντες να εχητε ζωην εν τω ονοματι αυτου.

إصحاح 21

معجزة صيد السمك الكثير

بَعْدَ هَذَا أَظْهَرَ أَيْضًا يَسُوعُ نَفْسَهُ لِلتَّلاَمِيذِ عَلَى بَحْرِ طَبَرِيَّةَ. ظَهَرَ هَكَذَا:

וַיְהִי אַחֲרֵי־כֵן וַיֹּסֶף יֵשׁוּעַ לְהֵרָאוֹת אֶל־תַּלְמִידָיו עַל־יָם טִיבַרְיָה וְזֶה־דְּבַר הֵרָאוֹתוֹ אֲלֵיהֶם׃

Ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ ⲇⲉ ⲟⲛ ⲛⲁϥⲟⲩⲟⲛϩϥ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉ̀ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ϩⲓϫⲉⲛ ⲫⲓⲟⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲓⲃⲉⲣⲓⲁⲇⲟⲥ ⲁϥⲟⲩⲟⲛϩϥ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ

And after these (things) again Jesus manifested himself to his disciples at the sea of Tiberiados; and he manifested himself thus.

Μετα ταυτα εφανερωσεν εαυτον παλιν ο Ιησους εις τους μαθητας επι της θαλασσης της Τιβεριαδος· εφανερωσε δε ουτως.

كَانَ سِمْعَانُ بُطْرُسُ، وَتُومَا الَّذِي يُقَالُ لَهُ التَّوْأَمُ، وَنَثَنَائِيلُ الَّذِي مِنْ قَانَا الْجَلِيلِ، وَابْنَا زَبْدِي، وَاثْنَانِ آخَرَانِ مِنْ تَلاَمِيذِهِ مَعَ بَعْضِهِمْ.

שִׁמְעוֹן פֶּטְרוֹס וְתוֹמָא הַנִּקְרָא דִידוּמוֹס וּנְתַנְאֵל מִקָּנָה אֲשֶׁר בְּאֶרֶץ הַגָּלִיל וּבְנֵי זַבְדַּי וְעוֹד שְׁנַיִם אֲחֵרִים מִתַּלְמִידָיו יָשְׁבוּ יַחְדָּו׃

Ⲛⲁⲩⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲟⲩⲙⲁ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲥⲓⲙⲱⲛ ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲑⲱⲙⲁⲥ ⲫⲏ ⲉⲧⲟⲩⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϫⲉ ⲇⲓⲇⲩⲙⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲍⲉⲃⲉⲇⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲕⲉⲃ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ

There were (imperf.) at a place Simon Peter, and Thomas who is called Didymus,' and (the) sons of Zebedee, and two other of his disciples.

Ησαν ομου Σιμων Πετρος και Θωμας ο λεγομενος Διδυμος και Ναθαναηλ ο απο Κανα της Γαλιλαιας, και οι υιοι του Ζεβεδαιου και αλλοι δυο εκ των μαθητων αυτου.

قَالَ لَهُمْ سِمْعَانُ بُطْرُسُ: «أَنَا أَذْهَبُ لأَتَصَيَّدَ». قَالُوا لَهُ: «نَذْهَبُ نَحْنُ أَيْضًا مَعَكَ». فَخَرَجُوا وَدَخَلُوا السَّفِينَةَ لِلْوَقْتِ. وَفِي تِلْكَ اللَّيْلَةِ لَمْ يُمْسِكُوا شَيْئًا.

וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם שִׁמְעוֹן פֶּטְרוֹס הִנְנִי הֹלֵךְ לָדוּג וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו גַּם־אֲנַחְנוּ נֵלֵךְ עִמָּךְ וַיֵּצְאוּ וַיֵּרְדוּ בָאֳנִיָּה וְלֹא לָכְדוּ מְאוּמָה בַּלַּיְלָה הַהוּא׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲥⲓⲙⲱⲛ ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ϯⲛⲁϣⲉ ⲛⲏⲓ ⲛ̀ⲧⲁⲧⲁϩⲉ ⲧⲉⲃⲧ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲧⲉⲛⲛⲏⲟⲩ ϩⲱⲛ ⲛⲉⲙⲁⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁⲩⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲁⲩⲁⲗⲏⲓ ⲉ̀ⲡⲓϫⲟⲓ ⲟⲩⲟϩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϫⲱⲣϩ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲧⲁϩⲉ ϩⲗⲓ

Simon Peter said to them: I will go and catch fish.' They said to him: I We come also with thee;' and having come forth, they entered into the ship; and in that night they caught not any.

Λεγει προς αυτους Σιμων Πετρος· Υπαγω να αλιευσω. Λεγουσι προς αυτον· Ερχομεθα και ημεις μετα σου. Εξηλθον και ανεβησαν εις το πλοιον ευθυς, και κατ' εκεινην την νυκτα δεν επιασαν ουδεν.

وَلَمَّا كَانَ الصُّبْحُ، وَقَفَ يَسُوعُ عَلَى الشَّاطِئِ. وَلكِنَّ التَّلاَمِيذَ لَمْ يَكُونُوا يَعْلَمُونَ أَنَّهُ يَسُوعُ.

הַבֹּקֶר אוֹר וְיֵשׁוּעַ עָמַד עַל־שְׂפַת הַיָּם וְהַתַּלְמִידִים לֹא יָדְעוּ כִּי יֵשׁוּעַ הוּא׃

Ⲉⲣⲉ ϣⲱⲣⲡ ⲇⲉ ⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⲁϥⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϩⲓ ⲡⲓⲭⲣⲟ ⲙⲉⲛⲧⲟⲓ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲉⲙⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲡⲉ

But morning being about to come, Jesus stood on the shore; however the disciples knew not that it was (lit. is) Jesus.

Αφου δε εγεινεν ηδη πρωι, εσταθη ο Ιησους εις τον αιγιαλον· δεν εγνωριζον ομως οι μαθηται οτι ειναι ο Ιησους.

فَقَالَ لَهُمْ يَسُوعُ: «يَا غِلْمَانُ أَلَعَلَّ عِنْدَكُمْ إِدَامًا؟» أَجَابُوهُ: «لاَ!»

וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם יֵשׁוּעַ בָּנַי הֲיֵשׁ־לָכֶם דָּבָר לֶאֱכֹל וַיֹּאמְרוּ לֹא׃

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲛ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲛⲓⲁⲗⲱⲟⲩⲓ̀ ⲙⲏ ⲟⲩⲟⲛ ϩⲗⲓ ⲛⲉⲛⲭⲁⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲙ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲁⲩⲉⲣⲟⲩⲱ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ

Jesus then said to them: Children, have ye anything to eat?"They answered: Nay.'

Λεγει λοιπον προς αυτους ο Ιησους· Παιδια, μηπως εχετε τι προσφαγιον; Απεκριθησαν προς αυτον· Ουχι.

فَقَالَ لَهُمْ: «أَلْقُوا الشَّبَكَةَ إِلَى جَانِبِ السَّفِينَةِ الأَيْمَنِ فَتَجِدُوا». فَأَلْقَوْا، وَلَمْ يَعُودُوا يَقْدِرُونَ أَنْ يَجْذِبُوهَا مِنْ كَثْرَةِ السَّمَكِ.

וַיֹּאמֶר לָהֶם הַשְׁלִיכוּ הַמִּכְמֹרֶת מִימִין לָאֳנִיָּה וְתִמְצָאוּ וַיַּשְׁלִיכוּ וְלֹא־יָכְלוּ עוֹד לִמְשֹׁךְ אֹתָהּ מֵרֹב הַדָּגִים׃

Ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ϩⲓⲟⲩⲓ ⲙ̀ⲡⲓϣⲛⲉ ⲥⲁⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲙ̀ⲡⲓϫⲟⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϫⲓⲙⲓ ⲛ̀ⲑⲱⲟⲩ ⲇⲉ ⲁⲩϩⲓⲟⲩⲓ̀ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲟⲩϣϫⲉⲙϫⲟⲙ ⲛ̀ⲥⲟⲕϥ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲡⲁϣⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲧⲉⲃⲧ

He said to them: Cast the net on the right of the ship, and ye shall find.' And they cast, and they could not draw it up for (the) abundance of the fishes.

Ο δε ειπε προς αυτους· Ριψατε το δικτυον εις τα δεξια μερη του πλοιου και θελετε ευρει. Ερριψαν λοιπον και δεν ηδυνηθησαν πλεον να συρωσιν αυτο απο του πληθους των ιχθυων.

فَقَالَ ذَلِكَ التِّلْمِيذُ الَّذِي كَانَ يَسُوعُ يُحِبُّهُ لِبُطْرُسَ: «هُوَ الرَّبُّ!» فَلَمَّا سَمِعَ سِمْعَانُ بُطْرُسُ أَنَّهُ الرَّبُّ، اتَّزَرَ بِثَوْبِهِ، لأَنَّهُ كَانَ عُرْيَانًا، وَأَلْقَى نَفْسَهُ فِي الْبَحْرِ.

וַיֹּאמֶר הַתַּלְמִיד הַהוּא אֲשֶׁר יֵשׁוּעַ אֲהֵבוֹ אֶל־פֶּטְרוֹס הִנֵּה־הָאָדוֹן וַיְהִי כִּשְׁמֹעַ שִׁמְעוֹן פֶּטְרוֹס כִּי הוּא הָאָדוֹן וַיַּחְגֹּר אֶת־מְעִילוֹ כִּי עֵירוֹם הָיָה וַיִּתְנַפֵּל אֶל־הַיָּם׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡⲓⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲫⲏ ⲉ̀ⲛⲁⲣⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲙⲉⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉ ⲥⲓⲙⲱⲛ ⲟⲩⲛ ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲉⲧⲁϥⲥⲱⲧⲉⲙ ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉ ⲁϥⲙⲟⲣϥ ⲙ̀ⲡⲉϥⲉⲡⲉⲛⲇⲩⲧⲏⲥ ⲛⲁϥⲃⲏϣ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲓⲧϥ ⲉ̀ⲫⲓⲟⲙ

The disciple whom Jesus loved (imperf.) said to Peter: It is the Lord.' Simon Peter then having heard that it was (lit. is) the Lord, girded himself in his clothing, for he was (imperf.) naked, and threw himself into the sea.

Λεγει λοιπον προς τον Πετρον ο μαθητης εκεινος, τον οποιον ηγαπα ο Ιησους· Ο Κυριος ειναι. Ο δε Σιμων Πετρος, ακουσας οτι ειναι ο Κυριος, εζωσθη το επενδυμα· διοτι ητο γυμνος· και ερριψεν εαυτον εις την θαλασσαν.

وَأَمَّا التَّلاَمِيذُ الآخَرُونَ فَجَاءُوا بِالسَّفِينَةِ، لأَنَّهُمْ لَمْ يَكُونُوا بَعِيدِينَ عَنِ الأَرْضِ إِلاَّ نَحْوَ مِئَتَيْ ذِرَاعٍ، وَهُمْ يَجُرُّونَ شَبَكَةَ السَّمَكِ.

וְהַתַּלְמִידִים הַנִּשְׁאָרִים בָּאוּ בַסְּפִינָה כִּי לֹא הִרְחִיקוּ מִן־הַיַּבָּשָׁה כִּי אִם־כְּמָאתַיִם אַמָּה וַיִּמְשְׁכוּ אֶת־הַמִּכְמֹרֶת עִם־הַדָּגִים׃

Ⲛⲓⲕⲉⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲇⲉ ⲁⲩⲓ̀ ϧⲉⲛ ⲡⲓϫⲟⲓ ⲛⲁⲩⲟⲩⲏⲟⲩ ⲅⲁⲣ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲡⲓⲭⲣⲟ ⲁⲗⲗⲁ ϩⲱⲥ ⲛⲁⲩⲥ ⲙ̀ⲙⲁϩⲓ ⲉⲩⲥⲱⲕ ⲙ̀ⲡⲓϣⲛⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲧⲉⲃⲧ

But the other disciples came in the ship--for they were (imperf.) not distant from the shore, but about two hundred cubits--drawing the net of the fishes.

Οι δε αλλοι μαθηται ηλθον με το πλοιαριον· διοτι δεν ησαν μακραν απο της γης, αλλ' εως διακοσιας πηχας· συροντες το δικτυον των ιχθυων.

فَلَمَّا خَرَجُوا إِلَى الأَرْضِ نَظَرُوا جَمْرًا مَوْضُوعًا وَسَمَكًا مَوْضُوعًا عَلَيْهِ وَخُبْزًا.

וַיְהִי בַּעֲלוֹתָם אֶל־הַיַּבָּשָׁה וַיִּרְאוּ וְהִנֵּה גַּחֲלֵי־אֵשׁ עֲרוּכִים וְדָגִים עֲלֵיהֶם וְלֶחֶם לֶאֱכֹל׃

Ϩⲟⲧⲉ ⲇⲉ ⲉⲧⲁⲩⲓ̀ ⲉ̀ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲁⲩϫⲟⲩϣⲧ ⲁⲩⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲟⲩⲣⲁⲕϩⲓ ⲉⲥⲭⲏ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲧⲉⲃⲧ ϩⲓϫⲱⲥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲱⲓⲕ

And when they came to the land, they looked, they saw a fire laid [down], and fish upon it, and bread.

Καθως λοιπον απεβησαν εις την γην, βλεπουσιν ανθρακιαν κειμενην και οψαριον επικειμενον και αρτον.

قَالَ لَهُمْ يَسُوعُ: «قَدِّمُوا مِنَ السَّمَكِ الَّذِي أَمْسَكْتُمُ الآنَ».

וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם יֵשׁוּעַ הָבִיאוּ מִן־הַדָּגִים אֲשֶׁר לְכַדְתֶּם עָתָּה׃

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲁⲛⲓⲟⲩⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲧⲉⲃⲧ ⲉⲧⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲧⲁϩⲱⲟⲩ ϯⲛⲟⲩ

Jesus said to them: Bring of the fishes which ye caught now.'

Λεγει προς αυτους ο Ιησους· Φερετε απο των οψαριων, τα οποια επιασατε τωρα.

فَصَعِدَ سِمْعَانُ بُطْرُسُ وَجَذَبَ الشَّبَكَةَ إِلَى الأَرْضِ، مُمْتَلِئَةً سَمَكًا كَبِيرًا، مِئَةً وَثَلاَثًا وَخَمْسِينَ. وَمَعْ هَذِهِ الْكَثْرَةِ لَمْ تَتَخَرَّقِ الشَّبَكَةُ.

וַיַּעַל שִׁמְעוֹן פֶּטְרוֹס וַיִּמְשֹׁךְ אֶת־הַמִּכְמֹרֶת אֶל־הַיַּבָּשָׁה וְהִיא מְלֵאָה דָּגִים גְּדוֹלִים מֵאָה וַחֲמִשִּׁים וּשְׁלשָׁה וְלֹא נִקְרְעָה הַמִּכְמֹרֶת אַף־כִּי רַבִּים הָיוּ׃

Ⲁϥⲓ̀ ⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲥⲓⲙⲱⲛ ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲉⲕ ⲡⲓϣⲛⲉ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲉϥⲙⲉϩ ⲛ̀ⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲧⲉⲃⲧ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲣ̅ⲛ̅ⲅ̅ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲧⲁⲓⲏⲡⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲙ̀ⲡⲉϥⲫⲱϧ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϣⲛⲉ

Simon Peter then came up, and he drew the net up on the land, full of great fish, being a hundred (and) fifty-three in it; and though (lit. being) this number (was) in it, the net was not rent.

Ανεβη Σιμων Πετρος και εσυρε το δικτυον επι της γης, γεμον ιχθυων μεγαλων εκατον πεντηκοντα τριων· και ενω ησαν τοσοι, δεν εσχισθη το δικτυον.

قَالَ لَهُمْ يَسُوعُ: «هَلُمُّوا تَغَدَّوْا!» وَلَمْ يَجْسُرْ أَحَدٌ مِنَ التَّلاَمِيذِ أَنْ يَسْأَلَهُ: مَنْ أَنْتَ؟ إِذْ كَانُوا يَعْلَمُونَ أَنَّهُ الرَّبُّ.

וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם יֵשׁוּעַ בֹּאוּ בְרוּ־לָחֶם וְאֵין אִישׁ מִן־הַתַּלְמִידִים אֲשֶׁר מְלָאוֹ לִבּוֹ לִשְׁאֹל מִי אָתָּה כִּי יָדְעוּ אֲשֶׁר הוּא הָאָדוֹן׃

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲁⲙⲱⲓⲛⲓ ⲟⲩⲱⲙ ⲛⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϩⲗⲓ ⲇⲉ ⲡⲉ ⲛ̀ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲉⲣⲧⲟⲗⲙⲁⲛ ⲉ̀ϣⲉⲛϥ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲛⲓⲙ ⲉⲩⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉ

Jesus said to them: Come, eat.' And there was (imperf.) not any of his disciples (who) dare ask him:: Who (art) thou?' knowing that it is the Lord.

Λεγει προς αυτους ο Ιησους· Ελθετε, γευματισατε. Ουδεις ομως των μαθητων ετολμα να εξεταση αυτον, Συ τις εισαι, εξευροντες οτι ειναι ο Κυριος.

ثُمَّ جَاءَ يَسُوعُ وَأَخَذَ الْخُبْزَ وَأَعْطَاهُمْ وَكَذَلِكَ السَّمَكَ.

וַיָּבֹא יֵשׁוּעַ וַיִקַּח אֶת־הַלֶּחֶם וַיִּתֵּן לָהֶם וְאֶת־הַדָּגִים׃

Ⲁϥⲓ̀ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲁϥϭⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲱⲓⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϯ ⲛⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲧⲉⲃⲧ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ

Jesus then came, he took the bread and gave to them, and the fish thus.

Ερχεται λοιπον ο Ιησους και λαμβανει τον αρτον και διδει εις αυτους, και το οψαριον ομοιως.

هَذِهِ مَرَّةٌ ثَالِثَةٌ ظَهَرَ يَسُوعُ لِتَلاَمِيذِهِ بَعْدَمَا قَامَ مِنَ الأَمْوَاتِ.

וְזֹאת הַפַּעַם הַשְּׁלִישִׁית אֲשֶׁר־נִרְאָה יֵשׁוּעַ אֶל־תַּלְמִידָיו אַחֲרֵי קוּמוֹ מֵעִם הַמֵּתִים׃

Ⲫⲁⲓ ⲇⲉ ⲡⲉ ⲫⲙⲁϩⲅ̅ ⲛ̀ⲥⲟⲡ ⲉⲧⲁϥⲟⲩⲟⲛϩϥ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉ̀ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲉ̀ⲁϥⲧⲱⲛϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲑⲙⲱⲟⲩⲧ

And this is (the) third time that Jesus manifested himself to his disciples, having risen from the dead.

Αυτη ητο ηδη τριτη φορα, καθ' ην ο Ιησους εφανερωθη εις τους μαθητας αυτου, αφου ηγερθη εκ νεκρων.

بطرس يعود إلى مكانته الأولى

فَبَعْدَ مَا تَغَدَّوْا قَالَ يَسُوعُ لِسِمْعَانَ بُطْرُسَ: «يَا سِمْعَانُ بْنَ يُونَا، أَتُحِبُّنِي أَكْثَرَ مِنْ هَؤُلاَءِ؟» قَالَ لَهُ: «نَعَمْ يَا رَبُّ أَنْتَ تَعْلَمُ أَنِّي أُحِبُّكَ». قَالَ لَهُ: «ارْعَ خِرَافِي».

וַיְהִי אַחֲרֵי אָכְלָם וַיֹּאמֶר יֵשׁוּעַ אֶל־שִׁמְעוֹן פֶּטְרוֹס שִׁמְעוֹן בֶּן־יוֹנָה הֲתֶאֱהַב אֹתִי יוֹתֵר מֵאֵלֶּה וַיֹּאמֶר אֵלָיו כֵּן אֲדֹנִי אַתָּה יָדַעְתָּ כִּי אֲהַבְתִּיךָ וַיֹּאמֶר אֵלָיו רְעֵה אֶת־טְלָאָי׃

Ϩⲟⲧⲉ ⲟⲩⲛ ⲉⲧⲁⲩⲟⲩⲱⲙ ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛ̀ⲥⲓⲙⲱⲛ ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ϫⲉ ⲥⲓⲙⲱⲛ ⲫⲁ ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⲕⲉⲣⲁⲅⲁⲡⲁⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲉ̀ϩⲟⲧⲉ ⲛⲁⲓ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲥⲉ ⲡⲁ⳪̅ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲉⲧⲉⲙⲓ ϫⲉ ϯⲙⲉⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲕ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲙⲟⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲁϩⲓⲏⲃ

When then they (had) eaten, Jesus said to Simon Peter:: `Simon, (son) of John, lovest thou me (more) than these?' He said to him: 'Yea, my Lord, thou knowest that I love thee.' He said to him: Feed my lambs.'

Αφου λοιπον εγευματισαν, λεγει προς τον Σιμωνα Πετρον ο Ιησους· Σιμων Ιωνα, αγαπας με περισσοτερον τουτων; Λεγει προς αυτον· Ναι, Κυριε, συ εξευρεις οτι σε αγαπω. Λεγει προς αυτον· Βοσκε τα αρνια μου.

قَالَ لَهُ أَيْضًا ثَانِيَةً: «يَا سِمْعَانُ بْنَ يُونَا، أَتُحِبُّنِي؟» قَالَ لَهُ: «نَعَمْ يَا رَبُّ، أَنْتَ تَعْلَمُ أَنِّي أُحِبُّكَ». قَالَ لَهُ: «ارْعَ غَنَمِي».

וַיֹּאמֶר אֵלָיו עוֹד הַפַּעַם שִׁמְעוֹן בֶּן־יוֹנָה הֲתֶאֱהַב אֹתִי וַיֹּאמֶר אֵלָיו כֵּן אֲדֹנִי אַתָּה יָדַעְתָּ כִּי אֲהַבְתִּיךָ וַיֹּאמֶר אֵלָיו נְהַג אֶת־צֹאנִי׃

Ⲡⲁⲗⲓⲛ ⲟⲛ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ⲙ̀ⲫⲙⲁϩⲥⲟⲡ ⲃ̅ ϫⲉ ⲥⲓⲙⲱⲛ ⲫⲁ ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⲕⲉⲣⲁⲅⲁⲡⲁⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲥⲉ ⲡⲁ⳪̅ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲉⲧⲉⲙⲓ ϫⲉ ϯⲙⲉⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲕ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲙⲟⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲁⲉⲥⲱⲟⲩ

Again he said to him (the) second time: Simon, (son) of John, lovest thou me?' He said to him: Yea, my Lord, thou knowest that I love thee.' He said to him: Feed my sheep.'

Λεγει προς αυτον παλιν δευτεραν φοραν· Σιμων Ιωνα, αγαπας με; Λεγει προς αυτον· Ναι, Κυριε, συ εξευρεις οτι σε αγαπω. Λεγει προς αυτον· Ποιμαινε τα προβατα μου.

قَالَ لَهُ ثَالِثَةً: «يَا سِمْعَانُ بْنَ يُونَا، أَتُحِبُّنِي؟» فَحَزِنَ بُطْرُسُ لأَنَّهُ قَالَ لَهُ ثَالِثَةً: أَتُحِبُّنِي؟ فَقَالَ لَهُ: «يَا رَبُّ، أَنْتَ تَعْلَمُ كُلَّ شَيْءٍ. أَنْتَ تَعْرِفُ أَنِّي أُحِبُّكَ». قَالَ لَهُ يَسُوعُ: «ارْعَ غَنَمِي.

וַיֹּאמֶר אֵלָיו פַּעַם שְׁלִישִׁית שִׁמְעוֹן בֶּן־יוֹנָה הֲתֶאֱהַב אֹתִי וַיִּתְעַצֵּב פֶּטְרוֹס כִּי־אָמַר אֵלָיו בַּשְּׁלִישִׁית הֲתֶאֱהַב אֹתִי וַיֹּאמֶר אֵלָיו אֲדֹנִי אֶת־כֹּל אַתָּה יוֹדֵעַ וְיָדַעְתָּ כִּי אֲהַבְתִּיךָ וַיֹּאמֶר אֵלָיו יֵשׁוּעַ רְעֵה אֶת־צֹאנִי׃

Ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ⲟⲛ ⲙ̀ⲫⲙⲁϩⲅ̅ ⲛ̀ⲥⲟⲡ ϫⲉ ⲥⲓⲙⲱⲛ ⲫⲁ ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⲭⲙⲉⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲁϥⲉⲣⲙⲕⲁϩ ⲛ̀ϩⲏⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ϫⲉ ⲁϥϫⲟⲥ ⲛⲁϥ ⲙ̀ⲫⲙⲁϩⲅ̅ ⲛ̀ⲥⲟⲡ ϫⲉ ⲭⲙⲉⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲉⲧⲥⲱⲟⲩⲛ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲉⲧⲉⲙⲓ ϫⲉ ϯⲙⲉⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲕ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲙⲟⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲁⲉⲥⲱⲟⲩ

He said to him again (the) third time: Simon, (son) of John, lovest thou me?' Peter was grieved because he said to him (the) third time: Lovest thou me.' And he said to him: 'Lord, thou knowest all things, thou knowest that I love thee.' He said to him:' Feed my sheep.

Λεγει προς αυτον την τριτην φοραν· Σιμων Ιωνα, αγαπας με; Ελυπηθη ο Πετρος οτι ειπε προς αυτον την τριτην φοραν· Αγαπας με; και ειπε προς αυτον· Κυριε, συ εξευρεις τα παντα, συ γνωριζεις οτι σε αγαπω. Λεγει προς αυτον ο Ιησους· Βοσκε τα προβατα μου.

اَلْحَقَّ الْحَقَّ أَقُولُ لَكَ: لَمَّا كُنْتَ أَكْثَرَ حَدَاثَةً كُنْتَ تُمَنْطِقُ ذَاتَكَ وَتَمْشِي حَيْثُ تَشَاءُ. وَلكِنْ مَتَى شِخْتَ فَإِنَّكَ تَمُدُّ يَدَيْكَ وَآخَرُ يُمَنْطِقُكَ، وَيَحْمِلُكَ حَيْثُ لَا تَشَاءُ».

אָמֵן אָמֵן אֲנִי אֹמֵר לָךְ בִּהְיֹתְךָ צָעִיר לְיָמִים אַתָּה חָגַרְתָּ עַצְמְךָ וַתֵּלֶךְ אֶל־אֲשֶׁר חָפָצְתָּ וְכַאֲשֶׁר תִּזְקַן וּפָרַשְׂתָּ כַפֶּיךָ וְאַחֵר יַחֲגָרְךָ וּנְשָׂאֲךָ אֶל־אֲשֶׁר לֹא תֶחְפָּץ׃

Ⲁⲙⲏⲛ ⲁⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲁⲕ ϫⲉ ⲉⲕⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲗⲟⲩ ϣⲁⲕⲙⲟⲣⲕ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧⲕ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁⲕϣⲉ ⲛⲁⲕ ⲉ̀ⲫⲙⲁ ⲉⲧⲉϩⲛⲁⲕ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲕϣⲁⲛⲉⲣϧⲉⲗⲗⲟ ⲉⲕⲉⲥⲟⲩⲧⲉⲛ ⲛⲉⲕϫⲓϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲙⲟⲣⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲟⲗⲕ ⲉ̀ⲫⲙⲁ ⲉⲧⲉϩⲛⲁⲕ ⲁⲛ

Verily, verily, I say to thee that, thou being a child, thou girdest thyself, and goest whither thou wiliest; but if thou should be old, thou shalt stretch out thy hands, and another shall gird thee, and they shall take thee away, whither thou willest not.'

Αληθως, αληθως σοι λεγω, οτε ησο νεωτερος, εζωννυες σεαυτον και περιεπατεις οπου ηθελες· αφου ομως γηρασης, θελεις εκτεινει τας χειρας σου, και αλλος θελει σε ζωσει, και θελει σε φερει οπου δεν θελεις.

قَالَ هَذَا مُشِيرًا إِلَى أَيَّةِ مِيتَةٍ كَانَ مُزْمِعًا أَنْ يُمَجِّدَ اللهَ بِهَا. وَلَمَّا قَالَ هَذَا قَالَ لَهُ: «اتْبَعْنِي».

וְכָל־זֹאת דִּבֶּר לִרְמֹז עַל־מִיתָתוֹ אֲשֶׁר יְכַבֶּד־בָּה אֶת־הָאֱלֹהִים וַיְהִי כְּכַלּוֹתוֹ לְדַבֵּר וַיֹּאמֶר אֵלָיו לֵךְ אַחֲרָי׃

Ⲫⲁⲓ ⲇⲉ ⲉⲧⲁϥϫⲟϥ ⲁϥⲉⲣⲥⲏⲙⲉⲛⲓⲛ ϫⲉ ⲁϥⲛⲁϯⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲫϯ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲁϣ ⲙ̀ⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲁⲓ ⲉⲧⲁϥϫⲟϥ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲙⲟϣⲓ ⲛ̀ⲥⲱⲓ

Now having said this, he signified in what death he is to glorify God: and having said this, he said to him: Walk after me.'

Ειπε δε τουτο δεικνυων με ποιον θανατον μελλει να δοξαση τον Θεον. Και τουτο ειπων λεγει προς αυτον· Ακολουθει μοι.

فَالْتَفَتَ بُطْرُسُ وَنَظَرَ التِّلْمِيذَ الَّذِي كَانَ يَسُوعُ يُحِبُّهُ يَتْبَعُهُ، وَهُوَ أَيْضًا الَّذِي اتَّكَأَ عَلَى صَدْرِهِ وَقْتَ الْعَشَاءِ، وَقَالَ: «يَا سَيِّدُ، مَنْ هُوَ الَّذِي يُسَلِّمُكَ؟»

וַיִּפֶן פֶּטְרוֹס וַיַּרְא אֶת־הַתַּלְמִיד אֲשֶׁר יֵשׁוּעַ אֲהֵבוֹ הֹלֵךְ אַחֲרֵיהֶם וְהוּא אֲשֶׁר נָפַל עַל־לִבּוֹ בַּסְּעוּדָה וְגַם־אָמַר אֲדֹנִי מִי הוּא־זֶה אֲשֶׁר יִמְסְרֲֶָ׃

Ⲁϥⲫⲟⲛϩϥ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲁϥⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲓⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲉ̀ⲛⲁⲣⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲙⲉⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲣⲟⲑⲃⲉϥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲉϥⲙⲉⲥⲧⲉⲛϩⲏⲧ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲇⲓⲡⲛⲟⲛ ⲉ̀ⲁϥϫⲟⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲛⲓⲙ ⲡⲉⲑⲛⲁⲧⲏⲓⲕ

And Peter turned himself, he saw the disciple whom Jesus loved (imperf.), who reclined on his breast at (lit. in) the supper, who said to him: Lord, who will deliver thee (up)?'

Στραφεις δε ο Πετρος, βλεπει ακολουθουντα τον μαθητην, τον οποιον ηγαπα ο Ιησους, οστις και ανεπεσεν εν τω δειπνω επι το στηθος αυτου και ειπε· Κυριε, τις ειναι ο παραδιδων σε;

فَلَمَّا رَأَى بُطْرُسُ هَذَا، قَالَ لِيَسُوعَ: «يَا رَبُّ، وَهَذَا مَا لَهُ؟»

וַיְהִי בִּרְאוֹת אֹתוֹ פֶּטְרוֹס וַיֹּאמֶר אֶל־יֵשׁוּעַ אֲדֹנִי וְזֶה מַה־לּוֹ׃

Ⲉⲧⲁϥⲛⲁⲩ ⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲫⲁⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛ̀Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲡⲁ⳪̅ ⲫⲁⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲟⲩ

Peter then having seen this (man), said to Jesus: My Lord, and this (man) what (shall) he (do)? '

Τουτον ιδων ο Πετρος λεγει προς τον Ιησουν· Κυριε, ουτος δε τι;

قَالَ لَهُ يَسُوعُ: «إِنْ كُنْتُ أَشَاءُ أَنَّهُ يَبْقَى حَتَّى أَجِيءَ، فَمَاذَا لَكَ؟ اتْبَعْنِي أَنْتَ!»

וַיֹּאמֶר אֵלָיו יֵשׁוּעַ אִם־רְצוֹנִי שֶׁיִּשָּׁאֵר עַד־בֹּאִי מַה־לְּךָ וְלָזֹאת אַתָּה לֵךְ אַחֲרָי׃

Ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲓϣⲁⲛⲟⲩⲱϣ ⲉ̀ⲭⲁϥ ϣⲁϯⲓ̀ ⲁ̀ϧⲟⲕ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲇⲉ ⲟⲩⲁϩⲕ ⲛ̀ⲥⲱⲓ

Jesus said to him: If I should wish to leave him until I come, what (is it) to thee? but thou follow me.'

Λεγει προς αυτον ο Ιησους· Εαν αυτον θελω να μενη εωσου ελθω, τι προς σε; συ ακολουθει μοι.

فَذَاعَ هَذَا الْقَوْلُ بَيْنَ الإِخْوَةِ: إِنَّ ذَلِكَ التِّلْمِيذَ لَا يَمُوتُ. وَلكِنْ لَمْ يَقُلْ لَهُ يَسُوعُ إِنَّهُ لَا يَمُوتُ، بَلْ: «إِنْ كُنْتُ أَشَاءُ أَنَّهُ يَبْقَى حَتَّى أَجِيءَ، فَمَاذَا لَكَ؟»

עַל־כֵּן יָצָא הַדָּבָר הַזֶּה בֵּין הָאַחִים שֶׁהַתַּלְמִיד הַהוּא לֹא יָמוּת וְיֵשׁוּעַ לֹא אָמַר־לוֹ כִּי לֹא־יָמוּת אֲבָל אָמַר אִם־חֶפְצִי כִּי־יִשָּׁאֵר עַד־בֹּאִי מַה־זֶּה לָךְ׃

Ⲁ ⲡⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲇⲉ ⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲥⲛⲏⲟⲩ ϫⲉ ⲡⲓⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ϥⲛⲁⲙⲟⲩ ⲁⲛ ⲛⲉⲧⲁϥϫⲟⲥ ⲇⲉ ⲛⲁϥ ⲁⲛ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ϥⲛⲁⲙⲟⲩ ⲁⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲓϣⲁⲛⲟⲩⲱϣ ⲉ̀ⲭⲁϥ ϣⲁϯⲓ̀ ⲁ̀ϧⲟⲕ ⲛ̀ⲑⲟⲕ

And this word came forth among the brothers, that that disciple will not die, but Jesus said not to him, that he will not die; but if I should wish to leave him until I come, what is it to thee?

Διεδοθη λοιπον ο λογος ουτος εις τους αδελφους οτι ο μαθητης εκεινος δεν αποθνησκει· ο Ιησους ομως δεν ειπε προς αυτον οτι δεν αποθνησκει, αλλ' εαν θελω αυτον να μενη εωσου ελθω, τι προς σε;

هَذَا هُوَ التِّلْمِيذُ الَّذِي يَشْهَدُ بِهَذَا وَكَتَبَ هَذَا. وَنَعْلَمُ أَنَّ شَهَادَتَهُ حَقٌّ.

זֶה הוּא הַתַּלְמִיד הַמֵּעִיד עַל־אֵלֶּה וַאֲשֶׁר כָּתַב כָּל־זֹאת וְיָדַעְנוּ כִּי עֵדוּתוֹ אֱמֶת׃

Ⲡⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲓⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲉⲧⲁϥⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ϧⲁ ⲛⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲁϥⲥϧⲏⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲟⲩⲙⲏⲓ ⲧⲉ ⲧⲉϥⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ

This is the disciple who bare witness of these (things); and he wrote them; and we know that his witness is true.

Ουτος ειναι ο μαθητης ο μαρτυρων περι τουτων και γραψας ταυτα, και εξευρομεν οτι ειναι αληθης η μαρτυρια αυτου.

وَأَشْيَاءُ أُخَرُ كَثِيرَةٌ صَنَعَهَا يَسُوعُ، إِنْ كُتِبَتْ وَاحِدَةً وَاحِدَةً، فَلَسْتُ أَظُنُّ أَنَّ الْعَالَمَ نَفْسَهُ يَسَعُ الْكُتُبَ الْمَكْتُوبَةَ. آمِينَ.

וְיֵשׁ עוֹד מַעֲשִׂים רַבִּים אֲחֵרִים אֲשֶׁר עָשָׂה יֵשׁוּעַ וְאִם־יִכָּתְבוּ כֻלָּם לְאַחַד אֶחָד אֲדַמֶּה שֶׁגַּם־הָעוֹלָם כֻּלוֹ לֹא יָכִיל אֶת־הַסְּפָרִים אֲשֶׁר יִכָּתֵבוּ אָמֵן׃

Ⲟⲩⲟϩ ϩⲁⲛⲕⲉⲙⲏϣ ⲇⲉ ⲟⲛ ⲉ̀ⲁϥⲁⲓⲧⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲁⲓ ⲉⲛⲉ ⲁⲩⲥϧⲏⲧⲟⲩ ⲡⲉ ⲕⲁⲧⲁ ⲟⲩⲁⲓ ⲟⲩⲁⲓ ϯⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲛⲁⲣⲉ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲛⲁϣ̀ⲉⲣⲭⲱⲣⲓⲛ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲛ̀ⲛⲓϫⲱⲙ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲥϧⲏⲧⲟⲩ

And there are many other things again which Jesus did; these, if they had been written one by one, I know that the world would not be able to contain the books which would have been (lit. will be) written.

Ειναι δε και αλλα πολλα οσα εκαμεν ο Ιησους, τα οποια εαν γραφθωσι καθ' εν, ουδ' αυτος ο κοσμος νομιζω θελει χωρησει τα γραφομενα βιβλια. Αμην.

بداية السفر الإصحاح الأول

نهاية السفر الإصحاح الأخير

إنجيل يوحنا – الإصحاح 9

الكتاب المقدس القبطي

إنجيل يوحنا

Ⲡⲓⲉⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲓⲟⲛ ⲕⲁⲧⲁ Ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲛ

الكلمة صار جسدًا

يوحنا المعمدان يعلن أنه ليس المسيح

يسوع حمل الله

التلاميذ الأولون

دعوة فيلبس ونثنائيل

العُرْس في قانا الجليل والمعجزة الأولى

تطهير الهيكل

حديثه مع نيقوديموس

شهادة يوحنا المعمدان للمسيح

حديثه مع امرأة سامرية

كثيرون من السامريين يؤمنون

شفاء ابن خادم الملك

شفاء مريض بيت حسدا

عمل الآب والابن

الشهادة عن الابن

إشباع الخمسة الآلاف رجل

معجزة المشي على الماء

أنا هو خبز الحياة

كثيرون من التلاميذ يتركون يسوع

يسوع يذهب إلى أورشليم

يسوع هو المسيح حقًا

عدم إيمان قادة اليهود

المرأة الزانية

أنا هو نور العالم

أبناء إبراهيم

أبناء إبليس

يسوع وإبراهيم

شفاء المولود أعمى

الفريسيون يحققون في واقعة الشفاء

العمى الروحي

أنا هو الراعي الصالح

عدم إيمان اليهود

موت لعازر

أنا هو القيامة والحياة

إقامة لعازر من الموت

التآمر لقتل يسوع

سكب الطِيب على يسوع

الدخول إلى أورشليم

يسوع ينبئ بموته

اليهود يصرون على عدم إيمانهم

غسل أرجل التلاميذ

يسوع يُنبئ بخيانة يهوذا له

الوصية الجديدة

يسوع يُنبئ بإنكار بطرس له

أنا هو الطريق والحق والحياة

الوعد بالروح القدس

أنا الكرمة الحقيقية

العالم يبغض يسوع والتلاميذ

تابع: العالم يبغض يسوع والتلاميذ

عمل الروح القدس

حزن التلاميذ سيتحول إلى فرح

صلاة يسوع

الصلاة من أجل تلاميذه

الصلاة من أجل كل المؤمنين

القبض على يسوع

أمام حَنَّان

إنكار بطرس الأول

أمام رئيس الكهنة

إنكار بطرس الثاني والثالث

أمام بيلاطس

الحكم بصلب يسوع

الصلب

الموت

الدفن

القبر الفارغ

يسوع يظهر لمريم المجدلية

ظهوره للتلاميذ

ظهوره لتوما

معجزة صيد السمك الكثير

بطرس يعود إلى مكانته الأولى

تفسير الآية

الشواهد والآيات ذات الصلة

الترجمة بين السطور والتحليل اللفظي (Interlinear)

صانع صور الآيات والمشاركة

جدول الاختصارات القبطية والكلمة الكاملة