سفر الخروج

إصحاح 1

قهر شعب إسرائيل

وَهَذِهِ أَسْمَاءُ بَنِي إِسْرَائِيلَ الَّذِينَ جَاءُوا إِلَى مِصْرَ. مَعَ يَعْقُوبَ جَاءَ كُلُّ إِنْسَانٍ وَبَيْتُهُ:

וְאֵ֗לֶּה שְׁמֹות֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל הַבָּאִ֖ים מִצְרָ֑יְמָה אֵ֣ת יַעֲקֹ֔ב אִ֥ישׁ וּבֵיתֹ֖ו בָּֽאוּ׃

Ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲓⲣⲁⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲓ̀ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲉⲩⲥⲟⲡ ⲛⲉⲙ ⲓⲁⲕⲱⲃ ⲡⲟⲩⲓⲱⲧ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲟⲩⲏⲓ ⲧⲏⲣϥ

These are the names of the sons of Israel that came into Egypt together with Jacob their father; they came in each with their whole family.

Και ταυτα ειναι τα ονοματα των υιων Ισραηλ, των εισελθοντων εις Αιγυπτον μετα του Ιακωβ· εκαστος μετα της οικογενειας αυτου εισηλθον.

رَأُوبَيْنُ وَشِمْعُونُ وَلاَوِي وَيَهُوذَا

רְאוּבֵ֣ן שִׁמְעֹ֔ון לֵוִ֖י וִיהוּדָֽה׃

Ⲣⲟⲩⲃⲏⲛ ⲥⲩⲙⲉⲱⲛ ⲗⲉⲩⲓ ⲓⲟⲩⲇⲁⲥ

Ruben, Simeon, Levi, Judas,

Ρουβην, Συμεων, Λευι και Ιουδας,

وَيَسَّاكَرُ وَزَبُولُونُ وَبَنْيَامِينُ

יִשָּׂשכָ֥ר זְבוּלֻ֖ן וּבְנְיָמִֽן ׃

Ⲓⲍⲁⲭⲁⲣ ⲍⲁⲃⲁⲗⲱⲛ

Issachar, Zabulon,

Ισσαχαρ, Ζαβουλων και Βενιαμιν,

وَدَانُ وَنَفْتَالِي وَجَادُ وَأَشِيرُ.

דָּ֥ן וְנַפְתָּלִ֖י גָּ֥ד וְאָשֵֽׁר׃

Ⲇⲁⲛ ⲛⲉⲫⲑⲁⲗⲓⲙ ⲅⲁⲇ ⲛⲉⲙ ⲁⲥⲏⲣ ⲛⲉⲙ ⲃⲉⲛⲓⲁⲙⲓⲛ Benjamin,

Dan and Nephthalim, Gad and Aser.

Δαν και Νεφθαλι, Γαδ και Ασηρ.

وَكَانَتْ جَمِيعُ نُفُوسِ الْخَارِجِينَ مِنْ صُلْبِ يَعْقُوبَ سَبْعِينَ نَفْسًا. وَلكِنْ يُوسُفُ كَانَ فِي مِصْرَ.

וַֽיְהִ֗י כָּל־נֶ֛פֶשׁ יֹצְאֵ֥י יֶֽרֶךְ־יַעֲקֹ֖ב שִׁבְעִ֣ים נָ֑פֶשׁ וְיֹוסֵ֖ף הָיָ֥ה בְמִצְרָֽיִם׃

Ⲓⲱⲥⲏⲫ ⲇⲉ ⲛⲁϥⲭⲏ ϧⲉⲛ ⲭⲏⲙⲓ ⲡⲉ ⲛⲓⲯⲩⲭⲏ ⲇⲉ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲁⲩⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲓⲁⲕⲱⲃ ⲟ̅ⲉ̅ ⲛⲉ

But Joseph was in Egypt. And all the souls born of Jacob were seventy-five.

Και πασαι αι ψυχαι αι εξελθουσαι εκ του μηρου του Ιακωβ ησαν ψυχαι εβδομηκοντα· ο δε Ιωσηφ ητο ηδη εν Αιγυπτω.

وَمَاتَ يُوسُفُ وَكُلُّ إِخْوَتِهِ وَجَمِيعُ ذَلِكَ الْجِيلِ.

וַיָּ֤מָת יֹוסֵף֙ וְכָל־אֶחָ֔יו וְכֹ֖ל הַדֹּ֥ור הַהֽוּא׃

Ⲁϥⲙⲟⲩ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲓⲱⲥⲏⲫ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲥⲛⲏⲟⲩ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϫⲱⲟⲩ ⲧⲏⲣϥ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ

And Joseph died, and all his brethren, and all that generation.

Ετελευτησε δε ο Ιωσηφ και παντες οι αδελφοι αυτου, και πασα η γενεα εκεινη.

وَأَمَّا بَنُو إِسْرَائِيلَ فَأَثْمَرُوا وَتَوَالَدُوا وَنَمَوْا وَكَثُرُوا كَثِيرًا جِدًّا، وَامْتَلأَتِ الأَرْضُ مِنْهُمْ.

וּבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל פָּר֧וּ וַֽיִּשְׁרְצ֛וּ וַיִּרְבּ֥וּ וַיַּֽעַצְמ֖וּ בִּמְאֹ֣ד מְאֹ֑ד וַתִּמָּלֵ֥א הָאָ֖רֶץ אֹתָֽם׃ פ

Ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲁⲩⲁⲓⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲁϣⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲫⲟⲛⲡⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϫⲉⲙⲛⲟⲙϯ ⲉ̀ⲙⲁϣⲱ ⲉ̀ⲙⲁϣⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲙⲟϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ

And the children of Israel increased and multiplied, and became numerous and grew exceedingly strong, and the land multiplied them.

Και ηυξηνθησαν οι υιοι Ισραηλ και επληθυνθησαν, και επολλαπλασιασθησαν, και ενεδυναμωθησαν σφοδρα, ωστε ο τοπος εγεμισεν απ' αυτων.

ثُمَّ قَامَ مَلِكٌ جَدِيدٌ عَلَى مِصْرَ لَمْ يَكُنْ يَعْرِفُ يُوسُفَ.

וַיָּ֥קָם מֶֽלֶךְ־חָדָ֖שׁ עַל־מִצְרָ֑יִם אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־יָדַ֖ע אֶת־יֹוסֵֽף׃

Ⲁϥⲧⲱⲛϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲕⲉⲟⲩⲣⲟ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲭⲏⲙⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲛⲁϥⲥⲱⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲓⲱⲥⲏⲫ ⲁⲛ ⲡⲉ

And there arose up another king over Egypt, who knew not Joseph.

Εσηκωθη δε νεος βασιλευς επι την Αιγυπτον, οστις δεν εγνωριζε τον Ιωσηφ.

فَقَالَ لِشَعْبِهِ: «هُوَذَا بَنُو إِسْرَائِيلَ شَعْبٌ أَكْثَرُ وَأَعْظَمُ مِنَّا.

וַיֹּ֖אמֶר אֶל־עַמֹּ֑ו הִנֵּ֗ה עַ֚ם בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל רַ֥ב וְעָצ֖וּם מִמֶּֽנּוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲙ̀ⲡⲉϥⲉⲑⲛⲟⲥ ϫⲉ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲓⲥ ⲡϣⲗⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲙ̀ⲙⲏϣ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ϥϫⲉⲙⲛⲟⲙϯ ⲉ̀ϩⲟⲧⲉⲣⲟⲛ

And he said to his nation, Behold, the race of the children of Israel is a great multitude, and is stronger than we:

Και ειπε προς τον λαον αυτου, Ιδου, ο λαος των υιων Ισραηλ ειναι πολυ πληθος και ισχυροτερος ημων·

هَلُمَّ نَحْتَالُ لَهُمْ لِئَلاَّ يَنْمُوا، فَيَكُونَ إِذَا حَدَثَتْ حَرْبٌ أَنَّهُمْ يَنْضَمُّونَ إِلَى أَعْدَائِنَا وَيُحَارِبُونَنَا وَيَصْعَدُونَ مِنَ الأَرْضِ».

הָ֥בָה נִֽתְחַכְּמָ֖ה לֹ֑ו פֶּן־יִרְבֶּ֗ה וְהָיָ֞ה כִּֽי־תִקְרֶ֤אנָה מִלְחָמָה֙ וְנֹוסַ֤ף גַּם־הוּא֙ עַל־שֹׂ֣נְאֵ֔ינוּ וְנִלְחַם־בָּ֖נוּ וְעָלָ֥ה מִן־הָאָֽרֶץ׃

Ⲁⲙⲱⲓⲛⲓ ⲟⲩⲛ ⲙⲁⲣⲉⲛϫⲉⲙ ⲟⲩⲥⲃⲱ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲙⲏⲡⲟⲧⲉ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲁϣⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲟⲩⲃⲱⲧⲥ ⲧⲱⲛϥ ⲉ̀ϫⲱⲛ ⲛⲁⲓ ϩⲱⲟⲩ ⲛⲁⲩϯ ⲧⲟⲧⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧϯ ⲟⲩⲃⲏⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϣⲁⲛⲃⲱⲧⲥ ⲉ̀ⲣⲟⲛ ⲥⲉⲛⲁϣⲉ ⲛⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲛⲕⲁϩⲓ

come then, let us deal craftily with them, lest at any time they be increased, and whensoever war shall happen to us, these also shall be added to our enemies, and having prevailed against us in war, they will depart out of the land.

ελθετε, ας σοφισθωμεν κατ' αυτων, δια να μη πολλαπλασιασθωσι, και αν συμβη πολεμος ενωθωσι και ουτοι μετα των εχθρων ημων και πολεμησωσιν ημας και αναχωρησωσιν εκ του τοπου.

فَجَعَلُوا عَلَيْهِمْ رُؤَسَاءَ تَسْخِيرٍ لِكَيْ يُذِلُّوهُمْ بِأَثْقَالِهِمْ، فَبَنَوْا لِفِرْعَوْنَ مَدِينَتَيْ مَخَازِنَ: فِيثُومَ، وَرَعَمْسِيسَ.

וַיָּשִׂ֤ימוּ עָלָיו֙ שָׂרֵ֣י מִסִּ֔ים לְמַ֥עַן עַנֹּתֹ֖ו בְּסִבְלֹתָ֑ם וַיִּ֜בֶן עָרֵ֤י מִסְכְּנֹות֙ לְפַרְעֹ֔ה אֶת־פִּתֹ֖ם וְאֶת־רַעַמְסֵֽס׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲭⲱ ⲛ̀ϩⲁⲛⲉⲡⲓⲥⲧⲁⲧⲏⲥ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲟⲩ ⲛⲓⲣⲉϥϭⲱⲣⲉⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲥⲉⲧϩⲉⲙⲕⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲕⲱⲧ ⲛ̀ϩⲁⲛⲃⲁⲕⲓ ⲉⲩϫⲟⲣ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲡⲉⲑⲱⲙ ⲛⲉⲙ ⲣⲁⲙⲉⲥⲥⲏ ⲛⲉⲙ ⲱⲛ ⲉⲧⲉ ⲑⲃⲁⲕⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏ ⲧⲉ

And he set over them task-masters, who should afflict them in their works; and they built strong cities for Pharao, both Pitho, and Ramesses, and On, which is Heliopolis.

Κατεστησαν λοιπον επ' αυτους επιστατας των εργασιων, δια να καταθλιβωσιν αυτους με τα βαρη αυτων· και ωκοδομησαν εις τον Φαραω πολεις αποθηκων, την Πιθωμ και την Ραμεσση.

وَلكِنْ بِحَسْبِمَا أَذَلُّوهُمْ هَكَذَا نَمَوْا وَامْتَدُّوا. فَاخْتَشَوْا مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ.

וְכַאֲשֶׁר֙ יְעַנּ֣וּ אֹתֹ֔ו כֵּ֥ן יִרְבֶּ֖ה וְכֵ֣ן יִפְרֹ֑ץ וַיָּקֻ֕צוּ מִפְּנֵ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃

Ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲇⲉ ⲉⲛⲁⲩⲑⲉⲃⲓⲟ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛⲁⲩⲛⲏⲟⲩ ⲛ̀ⲁϣⲁⲓ ⲛ̀ϩⲟⲩⲟ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲛⲏⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉⲙⲛⲟⲙϯ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲟⲓ ⲙ̀ⲃⲟϯ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲡϩⲟ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅

But as they humbled them, by so much they multiplied, and grew exceedingly strong; and the Egyptians greatly abhorred the children of Israel.

Οσον ομως κατεθλιβον αυτους, τοσω μαλλον επληθυνοντο και ηυξανοντο. Και οι Αιγυπτιοι απεστρεφοντο τους υιους Ισραηλ.

فَاسْتَعْبَدَ الْمِصْرِيُّونَ بَنِي إِسْرَائِيلَ بِعُنْفٍ،

וַיַּעֲבִ֧דוּ מִצְרַ֛יִם אֶת־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל בְּפָֽרֶךְ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲣⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ϭⲉⲡ ϫⲱⲣⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲧϭⲓⲛ̀ϫⲟⲛⲥ

And the Egyptians tyrannised over the children of Israel by force.

Και κατεδυναστευον οι Αιγυπτιοι τους υιους Ισραηλ αυστηρως·

وَمَرَّرُوا حَيَاتَهُمْ بِعُبُودِيَّةٍ قَاسِيَةٍ فِي الطِّينِ وَاللِّبْنِ وَفِي كُلِّ عَمَلٍ فِي الْحَقْلِ. كُلِّ عَمَلِهِمِ الَّذِي عَمِلُوهُ بِوَاسِطَتِهِمْ عُنْفًا.

וַיְמָרְר֨וּ אֶת־חַיֵּיהֶ֜ם בַּעֲבֹדָ֣ה קָשָׁ֗ה בְּחֹ֙מֶר֙ וּבִלְבֵנִ֔ים וּבְכָל־עֲבֹדָ֖ה בַּשָּׂדֶ֑ה אֵ֚ת כָּל־עֲבֹ֣דָתָ֔ם אֲשֶׁר־עָבְד֥וּ בָהֶ֖ם בְּפָֽרֶךְ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲧϩⲉⲙⲕⲟ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲱⲛϧ ⲡⲉ ϧⲉⲛ ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲉⲑⲛⲁϣⲧ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲟⲙⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲫⲁⲡⲉⲧⲱⲃⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲏ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲛⲓⲙⲉϣϣⲟϯ ⲕⲁⲧⲁ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲛⲁⲩⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲃⲱⲕ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲧϭⲓⲛ̀ϫⲟⲛⲥ

And they embittered their life by hard labours, in the clay and in brick-making, and all the works in the plains, according to all the works, wherein they caused them to serve with violence.

και κατεπικραινον την ζωην αυτων δια της σκληρας δουλειας εις τον πηλον και εις τας πλινθους, και εις πασας τας εργασιας των πεδιαδων· πασαι αι εργασιαι αυτων, με τας οποιας κατεδυναστευον αυτους, ησαν αυστηραι.

وَكَلَّمَ مَلِكُ مِصْرَ قَابِلَتَيِ الْعِبْرَانِيَّاتِ اللَّتَيْنِ اسْمُ إِحْدَاهُمَا شِفْرَةُ وَاسْمُ الأُخْرَى فُوعَةُ،

וַיֹּ֙אמֶר֙ מֶ֣לֶךְ מִצְרַ֔יִם לַֽמְיַלְּדֹ֖ת הָֽעִבְרִיֹּ֑ת אֲשֶׁ֨ר שֵׁ֤ם הָֽאַחַת֙ שִׁפְרָ֔ה וְשֵׁ֥ם הַשֵּׁנִ֖ית פּוּעָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲉϥⲑⲙⲉⲥⲓⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϩⲉⲃⲣⲉⲟⲥ ⲫⲣⲁⲛ ⲛ̀ⲟⲩⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲡⲉ ⲥⲉⲡⲫⲱⲣⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲣⲁⲛ ⲛ̀ϯⲙⲁϩⲃ̅ϯ ⲡⲉ ⲫⲟⲩⲁ

And the king of the Egyptians spoke to the midwives of the Hebrews; the name of the one was, Sepphora; and the name of the second, Phua.

Και ελαλησεν ο βασιλευς των Αιγυπτιων προς τας μαιας των Εβραιων, εκ των οποιων η μια ωνομαζετο Σεπφωρα, και η αλλη Φουα,

وَقَالَ: «حِينَمَا تُوَلِّدَانِ الْعِبْرَانِيَّاتِ وَتَنْظُرَانِهِنَّ عَلَى الْكَرَاسِيِّ، إِنْ كَانَ ابْنًا فَاقْتُلاَهُ، وَإِنْ كَانَ بِنْتًا فَتَحْيَا».

וַיֹּ֗אמֶר בְּיַלֶּדְכֶן֙ אֶת־הָֽעִבְרִיֹּ֔ות וּרְאִיתֶ֖ן עַל־הָאָבְנָ֑יִם אִם־בֵּ֥ן הוּא֙ וַהֲמִתֶּ֣ן אֹתֹ֔ו וְאִם־בַּ֥ת הִ֖יא וָחָֽיָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲁⲛⲛⲟⲩⲓ ⲉⲑⲙⲉⲥⲓⲉ ⲛⲓϩⲉⲃⲣⲉⲟⲥ ⲁⲩϣⲁⲛⲓ̀ ⲉⲧⲥⲉⲙⲓⲥⲓ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲙⲉⲛ ⲟⲩϩⲱⲟⲩⲧ ⲡⲉ ϧⲟⲑⲃⲉϥ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲧⲉ ⲙⲁⲧⲁⲛϧⲟⲥ

And he said, When ye do the office of midwives to the Hebrew women, and they are about to be delivered, if it be a male, kill it; but if a female, save it.

και ειπεν, Οταν μαιευητε τας Εβραιας και ιδητε αυτας επι της γεννας, εαν μεν ηναι αρσενικον, θανατονετε αυτο· εαν δε ηναι θηλυκον, τοτε ας ζηση.

وَلكِنَّ الْقَابِلَتَيْنِ خَافَتَا اللهَ وَلَمْ تَفْعَلاَ كَمَا كَلَّمَهُمَا مَلِكُ مِصْرَ، بَلِ اسْتَحْيَتَا الأَوْلاَدَ.

וַתִּירֶ֤אןָ הַֽמְיַלְּדֹת֙ אֶת־הָ֣אֱלֹהִ֔ים וְלֹ֣א עָשׂ֔וּ כַּאֲשֶׁ֛ר דִּבֶּ֥ר אֲלֵיהֶ֖ן מֶ֣לֶךְ מִצְרָ֑יִם וַתְּחַיֶּ֖יןָ אֶת־הַיְלָדִֽים׃

Ⲁⲩⲉⲣϩⲟϯ ⲇⲉ ϧⲁⲧϩⲏ ⲙ̀ⲫϯ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲑⲙⲉⲥⲓⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲓⲣⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲧⲁⲛϧⲟ ⲛ̀ⲛⲓϩⲱⲟⲩⲧ ⲡⲉ

But the midwives feared God, and did not as the king of Egypt appointed them; and they saved the male children alive.

Εφοβηθησαν δε αι μαιαι τον Θεον και δεν εκαμνον ως ειπε προς αυτας ο βασιλευς της Αιγυπτου, αλλ' αφινον ζωντα τα αρσενικα.

فَدَعَا مَلِكُ مِصْرَ الْقَابِلَتَيْنِ وَقَالَ لَهُمَا: «لِمَاذَا فَعَلْتُمَا هَذَا الأَمْرَ وَاسْتَحْيَيْتُمَا الأَوْلاَدَ؟»

וַיִּקְרָ֤א מֶֽלֶךְ־מִצְרַ֙יִם֙ לַֽמְיַלְּדֹ֔ת וַיֹּ֣אמֶר לָהֶ֔ן מַדּ֥וּעַ עֲשִׂיתֶ֖ן הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֑ה וַתְּחַיֶּ֖יןָ אֶת־הַיְלָדִֽים׃

Ⲁϥⲙⲟⲩϯ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲉ̀ⲛⲓⲣⲉϥⲑⲙⲉⲥⲓⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲡⲁⲓϩⲱⲃ ⲟⲩ ⲡⲉ ⲉⲧⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲁⲓϥ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲧⲁⲛϧⲟ ⲛ̀ⲛⲓϩⲱⲟⲩⲧ

And the king of Egypt called the midwives, and said to them, Why is it that ye have done this thing, and saved the male children alive?

Καλεσας δε ο βασιλευς της Αιγυπτου τας μαιας, ειπε προς αυτας, Δια τι εκαμετε το πραγμα τουτο, και αφινετε ζωντα τα αρσενικα;

فَقَالَتِ الْقَابِلَتَانِ لِفِرْعَوْنَ: «إِنَّ النِّسَاءَ الْعِبْرَانِيَّاتِ لَسْنَ كَالْمِصْرِيَّاتِ، فَإِنَّهُنَّ قَوِيَّاتٌ يَلِدْنَ قَبْلَ أَنْ تَأْتِيَهُنَّ الْقَابِلَةُ».

וַתֹּאמַ֤רְןָ הַֽמְיַלְּדֹת֙ אֶל־פַּרְעֹ֔ה כִּ֣י לֹ֧א כַנָּשִׁ֛ים הַמִּצְרִיֹּ֖ת הָֽעִבְרִיֹּ֑ת כִּֽי־חָיֹ֣ות הֵ֔נָּה בְּטֶ֨רֶם תָּבֹ֧וא אֲלֵהֶ֛ן הַמְיַלֶּ֖דֶת וְיָלָֽדוּ׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲛⲓⲣⲉϥⲑⲙⲉⲥⲓⲟ ⲇⲉ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ϫⲉ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲁⲛ ⲛ̀ⲛⲓϩⲓⲟⲙⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲭⲏⲙⲓ ⲛⲉ ⲛⲓϩⲓⲟⲙⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϩⲉⲃⲣⲉⲟⲥ ϣⲁⲩⲙⲓⲥⲓ ⲅⲁⲣ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲟⲩⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ϩⲁⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲣⲉϥⲑⲙⲉⲥⲓⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲙⲓⲥⲓ ⲡⲉ

And the midwives said to Pharao, The Hebrew women are not as the women of Egypt, for they are delivered before the midwives go in to them. So they bore children.

Και απεκριθησαν αι μαιαι προς τον Φαραω, Οτι αι Εβραιαι δεν ειναι ως αι γυναικες της Αιγυπτου· διοτι ειναι ευρωστοι και γεννωσι πριν εισελθωσιν εις αυτας αι μαιαι.

فَأَحْسَنَ اللهُ إِلَى الْقَابِلَتَيْنِ، وَنَمَا الشَّعْبُ وَكَثُرَ جِدًّا.

וַיֵּ֥יטֶב אֱלֹהִ֖ים לַֽמְיַלְּדֹ֑ת וַיִּ֧רֶב הָעָ֛ם וַיַּֽעַצְמ֖וּ מְאֹֽד׃

Ⲫϯ ⲇⲉ ⲛⲁϥⲉⲣⲡⲉⲑⲛⲁⲛⲉϥ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲉϥⲑⲙⲉⲥⲓⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲁϣⲁⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϫⲉⲙⲛⲟⲙϯ ⲉ̀ⲙⲁϣⲱ

And God did well to the midwives, and the people multiplied, and grew very strong.

Ο δε Θεος ηγαθοποιει τας μαιας· και επληθυνετο ο λαος και ενεδυναμουτο σφοδρα.

وَكَانَ إِذْ خَافَتِ الْقَابِلَتَانِ اللهَ أَنَّهُ صَنَعَ لَهُمَا بُيُوتًا.

וַיְהִ֕י כִּֽי־יָֽרְא֥וּ הַֽמְיַלְּדֹ֖ת אֶת־הָאֱלֹהִ֑ים וַיַּ֥עַשׂ לָהֶ֖ם בָּתִּֽים׃

Ⲉⲡⲓⲇⲏ ⲛⲁⲩⲉⲣϩⲟϯ ϩⲁⲧϩⲏ ⲙ̀ⲫϯ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲣⲉϥⲑⲙⲉⲥⲓⲟ ⲁⲩⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲏⲓ

And as the midwives feared God, they established for themselves families.

Και επειδη αι μαιαι εφοβουντο τον Θεον, εκαμεν εις αυτας οικους.

ثُمَّ أَمَرَ فِرْعَوْنُ جَمِيعَ شَعْبِهِ قَائِلًا: «كُلُّ ابْنٍ يُولَدُ تَطْرَحُونَهُ فِي النَّهْرِ، لكِنَّ كُلَّ بِنْتٍ تَسْتَحْيُونَهَا».

וַיְצַ֣ו פַּרְעֹ֔ה לְכָל־עַמֹּ֖ו לֵאמֹ֑ר כָּל־הַבֵּ֣ן הַיִּלֹּ֗וד הַיְאֹ֙רָה֙ תַּשְׁלִיכֻ֔הוּ וְכָל־הַבַּ֖ת תְּחַיּֽוּן׃ ס

Ⲁϥⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲡⲉϥⲗⲁⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ϩⲱⲟⲩⲧ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲙⲁⲥⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲓϩⲉⲃⲣⲉⲟⲥ ϩⲓⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲫⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲥϩⲓⲙⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲙⲁⲧⲁⲛϧⲱⲟⲩ

And Pharao charged all his people, saying, Whatever male child shall be born to the Hebrews, cast into the river; and every female, save it alive.

Ο δε Φαραω προσεταξε παντα τον λαον αυτου, λεγων, Παν αρσενικον το οποιον γεννηθη, εις τον ποταμον ριπτετε αυτο· παν δε θηλυκον, αφινετε να ζη.

إصحاح 2

ميلاد موسى

وَذَهَبَ رَجُلٌ مِنْ بَيْتِ لاَوِي وَأَخَذَ بِنْتَ لاَوِي،

וַיֵּ֥לֶךְ אִ֖ישׁ מִבֵּ֣ית לֵוִ֑י וַיִּקַּ֖ח אֶת־בַּת־לֵוִֽי׃

Ⲛⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲁⲓ ⲇⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲗⲉⲩⲓ ⲫⲁⲓ ⲁϥϭⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϣⲉⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲗⲉⲩⲓ

And there was a certain man of the tribe of Levi, who took to wife one of the daughters of Levi.

Υπηγε δε ανθρωπος τις εκ του οικου Λευι, και ελαβεν εις γυναικα μιαν εκ των θυγατερων Λευι.

فَحَبِلَتِ الْمَرْأَةُ وَوَلَدَتِ ابْنًا. وَلَمَّا رَأَتْهُ أَنَّهُ حَسَنٌ، خَبَّأَتْهُ ثَلاَثَةَ أَشْهُرٍ.

וַתַּ֥הַר הָאִשָּׁ֖ה וַתֵּ֣לֶד בֵּ֑ן וַתֵּ֤רֶא אֹתֹו֙ כִּי־טֹ֣וב ה֔וּא וַֽתִּצְפְּנֵ֖הוּ שְׁלֹשָׁ֥ה יְרָחִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁⲥⲉⲣⲃⲟⲕⲓ ⲁⲥⲙⲓⲥⲓ ⲛ̀ⲟⲩϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ϩⲱⲟⲩⲧ ⲉⲧⲁⲩⲛⲁⲩ ⲇⲉ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϫⲉ ⲟⲩⲁⲥⲧⲓⲟⲥ ⲡⲉ ⲁⲩⲭⲟⲡϥ ⲛ̀ⲅ̅ ⲛ̀ⲁⲃⲟⲧ

And she conceived, and bore a male child; and having seen that he was fair, they hid him three months.

Και συνελαβεν η γυνη και εγεννησεν υιον· ιδουσα δε αυτον οτι ητο ευμορφος, εκρυψεν αυτον τρεις μηνας.

وَلَمَّا لَمْ يُمْكِنْهَا أَنْ تُخَبِّئَهُ بَعْدُ، أَخَذَتْ لَهُ سَفَطًا مِنَ الْبَرْدِيِّ وَطَلَتْهُ بِالْحُمَرِ وَالزِّفْتِ، وَوَضَعَتِ الْوَلَدَ فِيهِ، وَوَضَعَتْهُ بَيْنَ الْحَلْفَاءِ عَلَى حَافَةِ النَّهْرِ.

וְלֹא־יָכְלָ֣ה עֹוד֮ הַצְּפִינֹו֒ וַתִּֽקַּֽח־לֹו֙ תֵּ֣בַת גֹּ֔מֶא וַתַּחְמְרָ֥ה בַחֵמָ֖ר וּבַזָּ֑פֶת וַתָּ֤שֶׂם בָּהּ֙ אֶת־הַיֶּ֔לֶד וַתָּ֥שֶׂם בַּסּ֖וּף עַל־שְׂפַ֥ת הַיְאֹֽר׃

Ⲉⲧⲉ ⲙ̀ⲡⲟⲩϣϫⲉⲙϫⲟⲙ ⲇⲉ ⲛ̀ⲭⲟⲡϥ ⲁⲥϭⲓ ⲛⲁⲥ ⲛ̀ⲟⲩⲑⲏⲃⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲧⲉϥⲙⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥⲟϣϫⲥ ⲛⲉⲙ ⲃⲣⲉϩⲓ ϩⲓ ⲗⲁⲙϫⲁⲡⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϩⲓⲟⲩⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲗⲟⲩ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲣⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥⲭⲁϥ ϧⲉⲛ ⲡⲓϩⲉⲗⲟⲥ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲫⲓⲁⲣⲟ

And when they could no longer hide him, his mother took for him an ark, and besmeared it with bitumen, and cast the child into it, and put it in the ooze by the river.

Μη δυναμενη δε να κρυπτη αυτον πλεον, ελαβε δι' αυτον κιβωτιον σπαρτινον και κατεχρισεν αυτο με ασφαλτον και πισσαν και ενεβαλε το παιδιον εις αυτο και εθεσεν εις το ελωδες μερος παρα το χειλος του ποταμου.

وَوَقَفَتْ أُخْتُهُ مِنْ بَعِيدٍ لِتَعْرِفَ مَاذَا يُفْعَلُ بِهِ.

וַתֵּתַצַּ֥ב אֲחֹתֹ֖ו מֵרָחֹ֑ק לְדֵעָ֕ה מַה־יֵּעָשֶׂ֖ה לֹֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲥϩⲓⲕⲟⲧ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϩⲓ ⲫⲟⲩⲉⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲧⲉϥⲥⲱⲛⲓ ⲉ̀ⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉ ⲉⲑⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ

And his sister was watching from a distance, to learn what would happen to him.

Η δε αδελφη αυτου παρεμονευε μακροθεν, δια να ιδη το αποβησομενον εις αυτο.

فَنَزَلَتِ ابْنَةُ فِرْعَوْنَ إِلَى النَّهْرِ لِتَغْتَسِلَ، وَكَانَتْ جَوَارِيهَا مَاشِيَاتٍ عَلَى جَانِبِ النَّهْرِ. فَرَأَتِ السَّفَطَ بَيْنَ الْحَلْفَاءِ، فَأَرْسَلَتْ أَمَتَهَا وَأَخَذَتْهُ.

וַתֵּ֤רֶד בַּת־פַּרְעֹה֙ לִרְחֹ֣ץ עַל־הַיְאֹ֔ר וְנַעֲרֹתֶ֥יהָ הֹלְכֹ֖ת עַל־יַ֣ד הַיְאֹ֑ר וַתֵּ֤רֶא אֶת־הַתֵּבָה֙ בְּתֹ֣וךְ הַסּ֔וּף וַתִּשְׁלַ֥ח אֶת־אֲמָתָ֖הּ וַתִּקָּחֶֽהָ ׃

Ⲁⲥⲓ̀ ⲇⲉ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲧϣⲉⲣⲓ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲉ̀ϫⲱⲕⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲫⲓⲁⲣⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲙⲟϣⲓ ⲛⲥⲱⲥ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲥⲉⲃⲓⲁⲓⲕ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲫⲓⲁⲣⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁⲥⲛⲁⲩ ⲉ̀ϯⲑⲏⲃⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓϩⲉⲗⲟⲥ ⲁⲥⲟⲩⲱⲣⲡ ⲛ̀ϯⲃⲱⲕⲓ ⲁⲥⲉ̀ⲛⲥ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ

And the daughter of Pharao came down to the river to bathe; and her maids walked by the river’s side, and having seen the ark in the ooze, she sent her maid, and took it up.

Και κατεβη η θυγατηρ του Φαραω δια να λουσθη εις τον ποταμον, αι δε θεραπαιναι αυτης περιεπατουν επι την οχθην του ποταμου· και οτε ειδε το κιβωτιον εις το ελωδες μερος, εστειλε την παιδισκην αυτης και ελαβεν αυτο·

وَلَمَّا فَتَحَتْهُ رَأَتِ الْوَلَدَ، وَإِذَا هُوَ صَبِيٌّ يَبْكِي. فَرَقَّتْ لَهُ وَقَالَتْ: «هَذَا مِنْ أَوْلاَدِ الْعِبْرَانِيِّينَ».

וַתִּפְתַּח֙ וַתִּרְאֵ֣הוּ אֶת־הַיֶּ֔לֶד וְהִנֵּה־נַ֖עַר בֹּכֶ֑ה וַתַּחְמֹ֣ל עָלָ֔יו וַתֹּ֕אמֶר מִיַּלְדֵ֥י הָֽעִבְרִ֖ים זֶֽה׃

Ⲉⲧⲁⲥⲟⲩⲱⲛ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲁⲥⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲓⲁⲗⲟⲩ ⲉϥⲣⲓⲙⲓ ϧⲉⲛ ϯⲑⲏⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϯⲁⲥⲟ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲧϣⲉⲣⲓ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁⲥ ϫⲉ ⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲁⲗⲱⲟⲩⲓ̀ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϩⲉⲃⲣⲉⲟⲥ ⲡⲉ ⲫⲁⲓ

And having opened it, she sees the babe weeping in the ark: and the daughter of Pharao had compassion on it, and said, This is one of the Hebrew’s children.

και ανοιξασα βλεπει το παιδιον και ιδου, το νηπιον εκλαιε· και ελυπηθη αυτο, λεγουσα, Εκ των παιδιων των Εβραιων ειναι τουτο.

فَقَالَتْ أُخْتُهُ لابْنَةِ فِرْعَوْنَ: «هَلْ أَذْهَبُ وَأَدْعُو لَكِ امْرَأَةً مُرْضِعَةً مِنَ الْعِبْرَانِيَّاتِ لِتُرْضِعَ لَكِ الْوَلَدَ؟»

וַתֹּ֣אמֶר אֲחֹתֹו֮ אֶל־בַּת־פַּרְעֹה֒ הַאֵלֵ֗ךְ וְקָרָ֤אתִי לָךְ֙ אִשָּׁ֣ה מֵינֶ֔קֶת מִ֖ן הָעִבְרִיֹּ֑ת וְתֵינִ֥ק לָ֖ךְ אֶת־הַיָּֽלֶד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲧⲉϥⲥⲱⲛⲓ ⲛ̀ⲧϣⲉⲣⲓ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ϫⲉ ⲧⲉⲟⲩⲱϣ ⲛ̀ⲧⲁⲙⲟⲩϯ ⲛⲉ ⲉ̀ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲛ̀ⲣⲉϥϣⲁⲛϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϩⲉⲃⲣⲉⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉⲥϯϭⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲗⲟⲩ ⲛⲉ

And his sister said to the daughter of Pharao, Wilt thou that I call to thee a nurse of the Hebrews, and shall she suckle the child for thee?

Τοτε ειπεν η αδελφη αυτου προς την θυγατερα του Φαραω, Θελεις να υπαγω να καλεσω εις σε γυναικα θηλαζουσαν εκ των Εβραιων, δια να σοι θηλαση το παιδιον;

فَقَالَتْ لَهَا ابْنَةُ فِرْعَوْنَ: «اذْهَبِي». فَذَهَبَتِ الْفَتَاةُ وَدَعَتْ أُمَّ الْوَلَدِ.

וַתֹּֽאמֶר־לָ֥הּ בַּת־פַּרְעֹ֖ה לֵ֑כִי וַתֵּ֙לֶךְ֙ הָֽעַלְמָ֔ה וַתִּקְרָ֖א אֶת־אֵ֥ם הַיָּֽלֶד׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲧϣⲉⲣⲓ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛⲁⲥ ϫⲉ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲉ ⲁⲥϣⲉ ⲛⲁⲥ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲁⲗⲟⲩ ⲁⲥⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲑⲙⲁⲩ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲗⲟⲩ

And the daughter of Pharao said, Go: and the young woman went, and called the mother of the child.

Και ειπε προς αυτην η θυγατηρ του Φαραω, Υπαγε. Και υπηγε το κορασιον και εκαλεσε την μητερα του παιδιου.

فَقَالَتْ لَهَا ابْنَةُ فِرْعَوْنَ: «اذْهَبِي بِهَذَا الْوَلَدِ وَأَرْضِعِيهِ لِي وَأَنَا أُعْطِي أُجْرَتَكِ». فَأَخَذَتِ الْمَرْأَةُ الْوَلَدَ وَأَرْضَعَتْهُ.

וַתֹּ֧אמֶר לָ֣הּ בַּת־פַּרְעֹ֗ה הֵילִ֜יכִי אֶת־הַיֶּ֤לֶד הַזֶּה֙ וְהֵינִקִ֣הוּ לִ֔י וַאֲנִ֖י אֶתֵּ֣ן אֶת־שְׂכָרֵ֑ךְ וַתִּקַּ֧ח הָאִשָּׁ֛ה הַיֶּ֖לֶד וַתְּנִיקֵֽהוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲧϣⲉⲣⲓ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛⲁⲥ ϫⲉ ⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲡⲁⲓⲁⲗⲟⲩ ⲛⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁⲛⲟⲩϣϥ ⲛⲏⲓ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲇⲉ ϯⲛⲁϯ ⲛⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲃⲉⲭⲉ ⲁⲥϭⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲗⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲥϯϭⲓ ⲛⲁϥ ⲡⲉ

And the daughter of Pharao said to her, Take care of this child, and suckled it for me, and I will give thee the wages; and the woman took the child, and suckled it.

Και ειπε προς αυτην η θυγατηρ του Φαραω, Λαβε το παιδιον τουτο και θηλασον μοι αυτο, και εγω θελω σοι δωσει τον μισθον σου.

وَلَمَّا كَبِرَ الْوَلَدُ جَاءَتْ بِهِ إِلَى ابْنَةِ فِرْعَوْنَ فَصَارَ لَهَا ابْنًا، وَدَعَتِ اسْمَهُ «مُوسَى» وَقَالَتْ: «إِنِّي انْتَشَلْتُهُ مِنَ الْمَاءِ».

וַיִגְדַּ֣ל הַיֶּ֗לֶד וַתְּבִאֵ֙הוּ֙ לְבַת־פַּרְעֹ֔ה וַֽיְהִי־לָ֖הּ לְבֵ֑ן וַתִּקְרָ֤א שְׁמֹו֙ מֹשֶׁ֔ה וַתֹּ֕אמֶר כִּ֥י מִן־הַמַּ֖יִם מְשִׁיתִֽהוּ׃

Ⲉⲧⲁϥⲉⲣⲛⲓϣϯ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲁⲗⲟⲩ ⲁⲥⲉⲛϥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ϩⲁ ⲧϣⲉⲣⲓ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲱⲡⲓ ⲛⲁⲥ ⲉⲩϣⲏⲣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϯⲣⲉⲛ ⲡⲉϥⲣⲁⲛ ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉⲥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲉⲧⲁⲓⲉⲛϥ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲱⲟⲩ

And when the boy was grown, she brought him to the daughter of Pharao, and he became her son; and she called his name, Moses, saying, I took him out of the water.

Ελαβε δε η γυνη το παιδιον και εθηλαζεν αυτο. Και αφου εμεγαλωσε το παιδιον, εφερεν αυτο προς την θυγατερα του Φαραω, και εγεινεν υιος αυτης· και εκαλεσε το ονομα αυτου Μωυσην, λεγουσα, Οτι εκ του υδατος ανεσυρα αυτο.

هروب موسى إلى مديان

وَحَدَثَ فِي تِلْكَ الأَيَّامِ لَمَّا كَبِرَ مُوسَى أَنَّهُ خَرَجَ إِلَى إِخْوَتِهِ لِيَنْظُرَ فِي أَثْقَالِهِمْ، فَرَأَى رَجُلًا مِصْرِيًّا يَضْرِبُ رَجُلًا عِبْرَانِيًّا مِنْ إِخْوَتِهِ،

וַיְהִ֣י ׀ בַּיָּמִ֣ים הָהֵ֗ם וַיִּגְדַּ֤ל מֹשֶׁה֙ וַיֵּצֵ֣א אֶל־אֶחָ֔יו וַיַּ֖רְא בְּסִבְלֹתָ֑ם וַיַּרְא֙ אִ֣ישׁ מִצְרִ֔י מַכֶּ֥ה אִישׁ־עִבְרִ֖י מֵאֶחָֽיו׃

Ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲟϣ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲁϥⲉⲣⲛⲓϣϯ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲁϥⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲛⲉϥⲥⲛⲏⲟⲩ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉⲧⲁϥϯϩⲑⲏϥ ⲇⲉ ⲉ̀ⲡⲟⲩⲙⲕⲁϩ ⲁϥⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲛ̀ⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲉϥⲙⲓϣⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϩⲉⲃⲣⲉⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉϥⲥⲛⲏⲟⲩ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅

And it came to pass in that length of time, that Moses having grown, went out to his brethren the sons of Israel: and having noticed their distress, he sees an Egyptian smiting a certain Hebrew of his brethren the children of Israel.

Κατα δε τας ημερας εκεινας, αφου ο Μωυσης εμεγαλωσεν, εξηλθε προς τους αδελφους αυτου· και παρατηρων τα βαρη αυτων, βλεπει ανθρωπον Αιγυπτιον τυπτοντα Εβραιον τινα εκ των αδελφων αυτου.

فَالْتَفَتَ إِلَى هُنَا وَهُنَاكَ وَرَأَى أَنْ لَيْسَ أَحَدٌ، فَقَتَلَ الْمِصْرِيَّ وَطَمَرَهُ فِي الرَّمْلِ.

וַיִּ֤פֶן כֹּה֙ וָכֹ֔ה וַיַּ֖רְא כִּ֣י אֵ֣ין אִ֑ישׁ וַיַּךְ֙ אֶת־הַמִּצְרִ֔י וַֽיִּטְמְנֵ֖הוּ בַּחֹֽול׃

Ⲁϥϫⲟⲩϣⲧ ⲇⲉ ⲉⲙⲛⲁⲓ ⲛⲉⲙ ⲙ̀ⲛⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲛⲁⲩ ⲉϩⲗⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲁⲣⲓ ⲉ̀ⲡⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲁϥⲑⲟⲙⲥϥ ϧⲉⲛ ⲡⲓϣⲱ

And having looked round this way and that way, he sees no one; and he smote the Egyptian, and hid him in the sand.

Περιβλεψας δε εδω και εκει και ιδων οτι δεν ητο ουδεις, επαταξε τον Αιγυπτιον και εκρυψεν αυτον εν τη αμμω.

ثُمَّ خَرَجَ فِي الْيَوْمِ الثَّانِي وَإِذَا رَجُلاَنِ عِبْرَانِيَّانِ يَتَخَاصَمَانِ، فَقَالَ لِلْمُذْنِبِ: «لِمَاذَا تَضْرِبُ صَاحِبَكَ؟»

וַיֵּצֵא֙ בַּיֹּ֣ום הַשֵּׁנִ֔י וְהִנֵּ֛ה שְׁנֵֽי־אֲנָשִׁ֥ים עִבְרִ֖ים נִצִּ֑ים וַיֹּ֙אמֶר֙ לָֽרָשָׁ֔ע לָ֥מָּה תַכֶּ֖ה רֵעֶֽךָ׃

Ⲉⲧⲁϥⲓ̀ ⲇⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲃ̅ ⲁϥⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲱⲙⲓ ⲃ̅ ⲛ̀ϩⲉⲃⲣⲉⲟⲥ ⲉⲩϯ ⲟⲩⲃⲉ ⲛⲟⲩⲉⲣⲏⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲙ̀ⲡⲉⲧϭⲓⲛ̀ϫⲟⲛⲥ ϫⲉ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲕϩⲓⲟⲩⲓ ⲉ̀ⲡⲉⲕϣⲫⲏⲣ

And having gone out the second day he sees two Hebrew men fighting; and he says to the injurer, Wherefore smitest thou thy neighbour?

Και εξηλθε την ακολουθον ημεραν και ιδου, δυο ανδρες Εβραιοι διεπληκτιζοντο· και λεγει προς τον αδικουντα, Δια τι τυπτεις τον πλησιον σου;

فَقَالَ: «مَنْ جَعَلَكَ رَئِيسًا وَقَاضِيًا عَلَيْنَا؟ أَمُفْتَكِرٌ أَنْتَ بِقَتْلِي كَمَا قَتَلْتَ الْمِصْرِيَّ؟» فَخَافَ مُوسَى وَقَالَ: «حَقًّا قَدْ عُرِفَ الأَمْرُ».

וַ֠יֹּאמֶר מִ֣י שָֽׂמְךָ֞ לְאִ֨ישׁ שַׂ֤ר וְשֹׁפֵט֙ עָלֵ֔ינוּ הַלְהָרְגֵ֙נִי֙ אַתָּ֣ה אֹמֵ֔ר כַּאֲשֶׁ֥ר הָרַ֖גְתָּ אֶת־הַמִּצְרִ֑י וַיִּירָ֤א מֹשֶׁה֙ וַיֹּאמַ֔ר אָכֵ֖ן נֹודַ֥ע הַדָּבָֽר׃

Ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲛⲓⲙ ⲡⲉ ⲉⲧⲁϥⲭⲁⲕ ⲛ̀ⲁⲣⲭⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲣⲉϥϯϩⲁⲡ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲛ ϣⲁⲛ ⲁⲕⲟⲩⲱϣ ⲉ̀ϧⲟⲑⲃⲉⲧ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲙ̀ⲡⲓⲣⲏϯ ⲉⲧⲁⲕϧⲱⲧⲉⲃ ⲙ̀ⲡⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲛ̀ⲥⲁϥ ⲁϥⲉⲣϩⲟϯ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲁϥⲟⲩⲱⲛϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲁⲓⲥⲁϫⲓ

And he said, Who made thee a ruler and a judge over us? wilt thou slay me as thou yesterday slewest the Egyptian? Then Moses was alarmed, and said, If it be thus, this matter has become known.

Ο δε ειπε, Τις σε κατεστησεν αρχοντα και κριτην εφ' ημας; Μηπως θελεις συ να με φονευσης, καθως εφονευσας τον Αιγυπτιον; Και εφοβηθη ο Μωυσης και ειπε, Βεβαιως το πραγμα τουτο εγεινε γνωστον.

فَسَمِعَ فِرْعَوْنُ هَذَا الأَمْرَ، فَطَلَبَ أَنْ يَقْتُلَ مُوسَى. فَهَرَبَ مُوسَى مِنْ وَجْهِ فِرْعَوْنَ وَسَكَنَ فِي أَرْضِ مِدْيَانَ، وَجَلَسَ عِنْدَ الْبِئْرِ.

וַיִּשְׁמַ֤ע פַּרְעֹה֙ אֶת־הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֔ה וַיְבַקֵּ֖שׁ לַהֲרֹ֣ג אֶת־מֹשֶׁ֑ה וַיִּבְרַ֤ח מֹשֶׁה֙ מִפְּנֵ֣י פַרְעֹ֔ה וַיֵּ֥שֶׁב בְּאֶֽרֶץ־מִדְיָ֖ן וַיֵּ֥שֶׁב עַֽל־הַבְּאֵֽר׃

Ⲁϥⲥⲱⲧⲉⲙ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲉ̀ⲡⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲁ ⲧⲁⲕⲟ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲡⲉ ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲁⲧϩⲏ ⲙ̀ⲡϩⲟ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲇⲓⲁⲙ ⲉⲧⲁϥⲓ̀ ⲇⲉ ⲉ̀ⲡⲕⲁϩⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲇⲓⲁⲙ ⲁϥϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ϯϣⲱϯ

And Pharao heard this matter, and sought to slay Moses; and Moses departed from the presence of Pharao, and dwelt in the land of Madiam; and having come into the land of Madiam, he sat on the well.

Ακουσας δε ο Φαραω το πραγμα τουτο, εζητει να θανατωση τον Μωυσην· αλλ' ο Μωυσης εφυγεν απο προσωπου του Φαραω και κατωκησεν εν τη γη Μαδιαμ· εκαθισε δε πλησιον του φρεατος.

وَكَانَ لِكَاهِنِ مِدْيَانَ سَبْعُ بَنَاتٍ، فَأَتَيْنَ وَاسْتَقَيْنَ وَمَلأْنَ الأَجْرَانَ لِيَسْقِينَ غَنَمَ أَبِيهِنَّ.

וּלְכֹהֵ֥ן מִדְיָ֖ן שֶׁ֣בַע בָּנֹ֑ות וַתָּבֹ֣אנָה וַתִּדְלֶ֗נָה וַתְּמַלֶּ֙אנָה֙ אֶת־הָ֣רְהָטִ֔ים לְהַשְׁקֹ֖ות צֹ֥אן אֲבִיהֶֽן׃

Ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲙⲁⲇⲓⲁⲙ ⲛⲉ ⲟⲩⲟⲛⲧⲁϥ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ϣⲉⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉⲩⲙⲟⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲥⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲓⲟⲑⲟⲣ ⲡⲟⲩⲓⲱⲧ ⲉⲧⲁⲩⲓ̀ ⲇⲉ ⲁⲩϯⲙⲱⲟⲩ ϣⲁⲧⲟⲩⲙⲁϩ ⲛ̀ⲓⲙⲉⲣⲁⲛ ⲉ̀ⲧⲥⲟ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲥⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲟⲩⲓⲱⲧ

And the priest of Madiam had seven daughters, feeding the flock of their father Jothor; and they came and drew water until they filled their pitchers, to water the flock of their father Jothor.

Ο δε ιερευς της Μαδιαμ ειχεν επτα θυγατερας, αιτινες ελθουσαι ηντλησαν υδωρ και εγεμισαν τας ποτιστρας δια να ποτισωσι τα προβατα του πατρος αυτων.

فَأَتَى الرُّعَاةُ وَطَرَدُوهُنَّ. فَنَهَضَ مُوسَى وَأَنْجَدَهُنَّ وَسَقَى غَنَمَهُنَّ.

וַיָּבֹ֥אוּ הָרֹעִ֖ים וַיְגָרְשׁ֑וּם וַיָּ֤קָם מֹשֶׁה֙ וַיֹּ֣ושִׁעָ֔ן וַיַּ֖שְׁקְ אֶת־צֹאנָֽם׃

Ⲉⲧⲁⲩⲓ̀ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲙⲁⲛⲉⲥⲱⲟⲩ ⲁⲩϩⲓⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲁϥⲧⲱⲛϥ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲁϥⲛⲁϩⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲥⲱ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲥⲱⲟⲩ

And the shepherds came, and were driving them away; and Moses rose up and rescued them, and drew water for them, and watered their sheep.

Ελθοντες δε οι ποιμενες εδιωξαν αυτας· και σηκωθεις ο Μωυσης εβοηθησεν αυτας και εποτισε τα προβατα αυτων.

فَلَمَّا أَتَيْنَ إِلَى رَعُوئِيلَ أَبِيهِنَّ قَالَ: «مَا بَالُكُنَّ أَسْرَعْتُنَّ فِي الْمَجِيءِ الْيَوْمَ؟»

וַתָּבֹ֕אנָה אֶל־רְעוּאֵ֖ל אֲבִיהֶ֑ן וַיֹּ֕אמֶר מַדּ֛וּעַ מִהַרְתֶּ֥ן בֹּ֖א הַיֹּֽום׃

Ⲁⲩϣⲉ ⲛⲱⲟⲩ ⲇⲉ ϩⲁ ⲣⲁⲅⲟⲩⲏⲗ ⲡⲟⲩⲓⲱⲧ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲭⲱⲗⲉⲙ ⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲙ̀ⲫⲟⲟⲩ

And they came to Raguel their father; and he said to them, Why have ye come so quickly to-day?

Και οτε ηλθον προς Ραγουηλ τον πατερα αυτων, ειπε προς αυτας, Δια τι τοσον ταχεως ηλθετε σημερον;

فَقُلْنَ: «رَجُلٌ مِصْرِيٌّ أَنْقَذَنَا مِنْ أَيْدِي الرُّعَاةِ، وَإِنَّهُ اسْتَقَى لَنَا أَيْضًا وَسَقَى الْغَنَمَ».

וַתֹּאמַ֕רְןָ אִ֣ישׁ מִצְרִ֔י הִצִּילָ֖נוּ מִיַּ֣ד הָרֹעִ֑ים וְגַם־דָּלֹ֤ה דָלָה֙ לָ֔נוּ וַיַּ֖שְׁקְ אֶת־הַצֹּֽאן׃

Ⲛ̀ⲑⲱⲟⲩ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲛ̀ⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲡⲉ ⲉⲧⲁϥⲛⲁϩⲙⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲓⲙⲁⲛⲉⲥⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲙⲁϩ ⲙⲱⲟⲩ ⲛⲁⲛ ⲁϥⲧⲥⲓⲟ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲥⲱⲟⲩ

And they said, An Egyptian delivered us from the shepherds, and drew water for us and watered our sheep.

Αι δε ειπον, Ανθρωπος Αιγυπτιος ελυτρωσεν ημας εκ των χειρων των ποιμενων και προσετι ηντλησεν εις ημας υδωρ και εποτισε τα προβατα.

فَقَالَ لِبَنَاتِهِ: «وَأَيْنَ هُوَ؟ لِمَاذَا تَرَكْتُنَّ الرَّجُلَ؟ ادْعُونَهُ لِيَأْكُلَ طَعَامًا».

וַיֹּ֥אמֶר אֶל־בְּנֹתָ֖יו וְאַיֹּ֑ו לָ֤מָּה זֶּה֙ עֲזַבְתֶּ֣ן אֶת־הָאִ֔ישׁ קִרְאֶ֥ן לֹ֖ו וְיֹ֥אכַל לָֽחֶם׃

Ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛ̀ⲛⲉϥϣⲉⲣⲓ ϫⲉ ⲁϥⲑⲱⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲭⲁ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲛ̀ⲥⲁ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲙⲟⲩϯ ⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥⲟⲩⲱⲙ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲓⲕ

And he said to his daughters, And where is he? and why have ye left the man? call him therefore, that he may eat bread.

Ο δε ειπε προς τας θυγατερας αυτου, Και που ειναι; δια τι αφηκατε τον ανθρωπον; καλεσατε αυτον δια να φαγη αρτον.

فَارْتَضَى مُوسَى أَنْ يَسْكُنَ مَعَ الرَّجُلِ، فَأَعْطَى مُوسَى صَفُّورَةَ ابْنَتَهُ.

וַיֹּ֥ואֶל מֹשֶׁ֖ה לָשֶׁ֣בֶת אֶת־הָאִ֑ישׁ וַיִּתֵּ֛ן אֶת־צִפֹּרָ֥ה בִתֹּ֖ו לְמֹשֶֽׁה׃

Ⲁϥϣⲱⲡⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϯ ⲛ̀ⲥⲉⲡⲫⲱⲣⲁ ⲧⲉϥϣⲉⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉⲩⲥϩⲓⲙⲓ

And Moses was established with the man, and he gave Sepphora his daughter to Moses to wife.

Και ευχαριστηθη ο Μωυσης να κατοικη μετα του ανθρωπου· οστις εδωκεν εις τον Μωυσην εις γυναικα Σεπφωραν την θυγατερα αυτου.

فَوَلَدَتِ ابْنًا فَدَعَا اسْمَهُ «جَرْشُومَ»، لأَنَّهُ قَالَ: «كُنْتُ نَزِيلًا فِي أَرْضٍ غَرِيبَةٍ».

וַתֵּ֣לֶד בֵּ֔ן וַיִּקְרָ֥א אֶת־שְׁמֹ֖ו גֵּרְשֹׁ֑ם כִּ֣י אָמַ֔ר גֵּ֣ר הָיִ֔יתִי בְּאֶ֖רֶץ נָכְרִיָּֽה׃ פ

Ⲁⲥⲉⲣⲃⲟⲕⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲁⲥⲙⲓⲥⲓ ⲛ̀ⲟⲩϣⲏⲣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϯⲣⲉⲛ ⲡⲉϥⲣⲁⲛ ϫⲉ ⲅⲏⲣⲥⲁⲙ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ϯⲟⲓ ⲛ̀ⲣⲉⲙⲛ̀ϫⲱⲓⲗⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ϣⲉⲙ̀ⲙⲟ ⲉ̀ⲫⲣⲁⲛ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁϩⲃ̅ ⲁϥⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϫⲉ ⲉⲗⲓⲉⲍⲉⲣ ⲫϯ ⲅⲁⲣ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲉⲧⲟⲓ ⲙ̀ⲃⲟⲏⲑⲟⲥ ⲛⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲛⲁϩⲙⲉⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ

And the woman conceived and bore a son, and Moses called his name Gersam, saying, I am a sojourner in a strange land.

Και εγεννησεν υιον· και εκαλεσε το ονομα αυτου Γηρσωμ, λεγων, Παροικος ειμαι εν ξενη γη·

وَحَدَثَ فِي تِلْكَ الأَيَّامِ الْكَثِيرَةِ أَنَّ مَلِكَ مِصْرَ مَاتَ. وَتَنَهَّدَ بَنُو إِسْرَائِيلَ مِنَ الْعُبُودِيَّةِ وَصَرَخُوا، فَصَعِدَ صُرَاخُهُمْ إِلَى اللهِ مِنْ أَجْلِ الْعُبُودِيَّةِ.

וַיְהִי֩ בַיָּמִ֨ים הָֽרַבִּ֜ים הָהֵ֗ם וַיָּ֙מָת֙ מֶ֣לֶךְ מִצְרַ֔יִם וַיֵּאָנְח֧וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֛ל מִן־הָעֲבֹדָ֖ה וַיִּזְעָ֑קוּ וַתַּ֧עַל שַׁוְעָתָ֛ם אֶל־הָאֱלֹהִ֖ים מִן־הָעֲבֹדָֽה׃

Ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲇⲉ ⲉⲧⲟϣ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲁϥⲙⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϥⲓⲁϩⲟⲙ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲱϣ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡⲟⲩϧⲣⲱⲟⲩ ϣⲉ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ϩⲁ ⲫϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ

And in those days after a length of time, the king of Egypt died; and the children of Israel groaned because of their tasks, and cried, and their cry because of their tasks went up to God.

Μετα δε πολυν καιρον, ετελευτησεν ο βασιλευς της Αιγυπτου· και κατεστεναξαν οι υιοι Ισραηλ δια την δουλειαν και ανεβοησαν· και η βοη αυτων ανεβη προς τον Θεον εξ αιτιας της δουλειας.

فَسَمِعَ اللهُ أَنِينَهُمْ، فَتَذَكَّرَ اللهُ مِيثَاقَهُ مَعَ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ.

וַיִּשְׁמַ֥ע אֱלֹהִ֖ים אֶת־נַאֲקָתָ֑ם וַיִּזְכֹּ֤ר אֱלֹהִים֙ אֶת־בְּרִיתֹ֔ו אֶת־אַבְרָהָ֖ם אֶת־יִצְחָ֥ק וְאֶֽת־יַעֲקֹֽב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲫϯ ⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲡⲟⲩϥⲓⲁϩⲟⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲣⲫⲙⲉⲩⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲫϯ ⲛ̀ⲧⲉϥⲇⲓⲁⲑⲏⲕⲏ ⲑⲏ ⲉⲧⲁϥⲥⲉⲙⲛⲏⲧⲥ ⲟⲩⲧⲱϥ ⲛⲉⲙ ⲁⲃⲣⲁⲁⲙ ⲛⲉⲙ ⲓⲥⲁⲁⲕ ⲛⲉⲙ ⲓⲁⲕⲱⲃ

And God heard their groanings, and God remembered his covenant made with Abraam and Isaac and Jacob.

Και εισηκουσεν ο Θεος των στεναγμων αυτων· και ενεθυμηθη ο Θεος την διαθηκην αυτου την προς τον Αβρααμ, τον Ισαακ και τον Ιακωβ·

وَنَظَرَ اللهُ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَعَلِمَ اللهُ.

וַיַּ֥רְא אֱלֹהִ֖ים אֶת־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיֵּ֖דַע אֱלֹהִֽים׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϫⲟⲩϣⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲫϯ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲩⲟⲛϩϥ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ

And God looked upon the children of Israel, and was made known to them.

και επεβλεψεν ο Θεος επι τους υιους Ισραηλ και ηλεησεν αυτους ο Θεος.

إصحاح 3

موسى والعليقة المشتعلة

وَأَمَّا مُوسَى فَكَانَ يَرْعَى غَنَمَ يَثْرُونَ حَمِيهِ كَاهِنِ مِدْيَانَ، فَسَاقَ الْغَنَمَ إِلَى وَرَاءِ الْبَرِّيَّةِ وَجَاءَ إِلَى جَبَلِ اللهِ حُورِيبَ.

וּמֹשֶׁ֗ה הָיָ֥ה רֹעֶ֛ה אֶת־צֹ֛אן יִתְרֹ֥ו חֹתְנֹ֖ו כֹּהֵ֣ן מִדְיָ֑ן וַיִּנְהַ֤ג אֶת־הַצֹּאן֙ אַחַ֣ר הַמִּדְבָּ֔ר וַיָּבֹ֛א אֶל־הַ֥ר הָאֱלֹהִ֖ים חֹרֵֽבָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲁϥⲙⲟⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲥⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲓⲟⲑⲟⲣ ⲡⲉϥϣⲟⲙ ⲫⲟⲩⲏⲃ ⲙ̀ⲙⲁⲇⲓⲁⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲥⲱⲟⲩ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲡϣⲁϥⲉ ⲉ̀ⲡⲭⲣⲓⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲭⲱⲣⲏⲃ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ

And Moses was feeding the flock of Jothor his father-in-law, the priest of Madiam; and he brought the sheep nigh to the wilderness, and came to the mount of Choreb.

Ο δε Μωυσης εβοσκε τα προβατα του Ιοθορ, πενθερου αυτου, ιερεως της Μαδιαμ· και εφερε τα προβατα εις το οπισθεν μερος της ερημου και ηλθεν εις το ορος του Θεου, το Χωρηβ.

وَظَهَرَ لَهُ مَلاَكُ الرَّبِّ بِلَهِيبِ نَارٍ مِنْ وَسَطِ عُلَّيْقَةٍ. فَنَظَرَ وَإِذَا الْعُلَّيْقَةُ تَتَوَقَّدُ بِالنَّارِ، وَالْعُلَّيْقَةُ لَمْ تَكُنْ تَحْتَرِقُ.

וַ֠יֵּרָא מַלְאַ֨ךְ יְהֹוָ֥ה אֵלָ֛יו בְּלַבַּת־אֵ֖שׁ מִתֹּ֣וךְ הַסְּנֶ֑ה וַיַּ֗רְא וְהִנֵּ֤ה הַסְּנֶה֙ בֹּעֵ֣ר בָּאֵ֔שׁ וְהַסְּנֶ֖ה אֵינֶ֥נּוּ אֻכָּֽל׃

Ⲁϥⲟⲩⲟⲛϩϥ ⲇⲉ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ϧⲉⲛ ⲟⲩϣⲁϩ ⲛ̀ⲭⲣⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲃⲁⲧⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲛⲁⲩ ϫⲉ ⲛⲁⲣⲉ ⲡⲓⲃⲁⲧⲟⲥ ⲙⲟϩ ⲛ̀ⲭⲣⲱⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲃⲁⲧⲟⲥ ⲛⲁϥⲣⲱⲕϩ ⲁⲛ ⲡⲉ

And an angel of the Lord appeared to him in flaming fire out of the bush, and he sees that the bush burns with fire, —but the bush was not consumed.

Εφανη δε εις αυτον αγγελος Κυριου εν φλογι πυρος εκ μεσου της βατου· και ειδε και ιδου, η βατος εκαιετο υπο του πυρος και η βατος δεν κατεκαιετο.

فَقَالَ مُوسَى: «أَمِيلُ الآنَ لأَنْظُرَ هَذَا الْمَنْظَرَ الْعَظِيمَ. لِمَاذَا لَا تَحْتَرِقُ الْعُلَّيْقَةُ؟»

וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֔ה אָסֻֽרָה־נָּ֣א וְאֶרְאֶ֔ה אֶת־הַמַּרְאֶ֥ה הַגָּדֹ֖ל הַזֶּ֑ה מַדּ֖וּעַ לֹא־יִבְעַ֥ר הַסְּנֶֽה׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲇⲉ ϫⲉ ϯⲛⲁⲥⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲁⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲁⲓⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲛⲁⲩ ϫⲉ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ϥⲣⲱⲕϩ ⲁⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲃⲁⲧⲟⲥ

And Moses said, I will go near and see this great sight, why the bush is not consumed.

Και ειπεν ο Μωυσης, Ας στρεψω και ας παρατηρησω το μεγα τουτο θεαμα, δια τι η βατος δεν κατακαιεται.

فَلَمَّا رَأَى الرَّبُّ أَنَّهُ مَالَ لِيَنْظُرَ، نَادَاهُ اللهُ مِنْ وَسَطِ الْعُلَّيْقَةِ وَقَالَ: «مُوسَى، مُوسَى!» فَقَالَ: «هَأَنَذَا».

וַיַּ֥רְא יְהוָ֖ה כִּ֣י סָ֣ר לִרְאֹ֑ות וַיִּקְרָא֩ אֵלָ֨יו אֱלֹהִ֜ים מִתֹּ֣וךְ הַסְּנֶ֗ה וַיֹּ֛אמֶר מֹשֶׁ֥ה מֹשֶׁ֖ה וַיֹּ֥אמֶר הִנֵּֽנִי׃

Ⲉⲧⲁϥⲛⲁⲩ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ϫⲉ ϥϧⲱⲛⲧ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲁϥⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲃⲁⲧⲟⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉ ⲉⲧϣⲟⲡ

And when the Lord saw that he drew nigh to see, the Lord called him out of the bush, saying, Moses, Moses; and he said, What is it?

Και ως ειδεν ο Κυριος τον Μωυσην οτι εστρεψε να παρατηρηση, εφωνησε προς αυτον ο Θεος εκ μεσου της βατου και ειπε, Μωυση, Μωυση. Ο δε ειπεν, Ιδου, εγω.

فَقَالَ: «لاَ تَقْتَرِبْ إِلَى هَهُنَا. اخْلَعْ حِذَاءَكَ مِنْ رِجْلَيْكَ، لأَنَّ الْمَوْضِعَ الَّذِي أَنْتَ وَاقِفٌ عَلَيْهِ أَرْضٌ مُقَدَّسَةٌ».

וַיֹּ֖אמֶר אַל־תִּקְרַ֣ב הֲלֹ֑ם שַׁל־נְעָלֶ֙יךָ֙ מֵעַ֣ל רַגְלֶ֔יךָ כִּ֣י הַמָּקֹ֗ום אֲשֶׁ֤ר אַתָּה֙ עֹומֵ֣ד עָלָ֔יו אַדְמַת־קֹ֖דֶשׁ הֽוּא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲣϧⲱⲛⲧ ⲉⲙⲛⲁⲓ ⲃⲱⲗ ⲙ̀ⲡⲓⲑⲱⲟⲩⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓ ⲛⲉⲕϭⲁⲗⲁⲩϫ ⲡⲓⲙⲁ ⲅⲁⲣ ⲉⲧⲉⲕⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲕ ϩⲓⲱⲧϥ ⲟⲩⲕⲁϩⲓ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ ⲡⲉ

And he said, Draw not nigh hither: loose thy sandals from off thy feet, for the place whereon thou standest is holy ground.

Και ειπε, Μη πλησιασης εδω· λυσον τα υποδηματα σου εκ των ποδων σου· διοτι ο τοπος επι του οποιου ιστασαι ειναι γη αγια.

ثُمَّ قَالَ: «أَنَا إِلَهُ أَبِيكَ، إِلَهُ إِبْرَاهِيمَ وَإِلَهُ إِسْحَاقَ وَإِلَهُ يَعْقُوبَ». فَغَطَّى مُوسَى وَجْهَهُ لأَنَّهُ خَافَ أَنْ يَنْظُرَ إِلَى اللهِ.

וַיֹּ֗אמֶר אָנֹכִי֙ אֱלֹהֵ֣י אָבִ֔יךָ אֱלֹהֵ֧י אַבְרָהָ֛ם אֱלֹהֵ֥י יִצְחָ֖ק וֵאלֹהֵ֣י יַעֲקֹ֑ב וַיַּסְתֵּ֤ר מֹשֶׁה֙ פָּנָ֔יו כִּ֣י יָרֵ֔א מֵהַבִּ֖יט אֶל־הָאֱלֹהִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲫϯ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲓⲟϯ ⲫϯ ⲛ̀ⲁⲃⲣⲁⲁⲙ ⲛⲉⲙ ⲫϯ ⲛ̀ⲓⲥⲁⲁⲕ ⲛⲉⲙ ⲫϯ ⲛ̀ⲓⲁⲕⲱⲃ ⲁϥⲧⲁⲥⲑⲟ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲉϥϩⲟ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲁϥⲉⲣϩⲟϯ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⲉ̀ϫⲟⲩϣⲧ ⲙ̀ⲡⲉⲙⲑⲟ ⲫϯ

And he said, I am the God of thy father, the God of Abraam, and the God of Isaac, and the God of Jacob; and Moses turned away his face, for he was afraid to gaze at God.

Και ειπε προς αυτον, Εγω ειμαι ο Θεος του πατρος σου, ο Θεος του Αβρααμ, ο Θεος του Ισαακ και ο Θεος του Ιακωβ. Εκρυψε δε το προσωπον αυτου ο Μωυσης· διοτι εφοβειτο να εμβλεψη εις τον Θεον.

فَقَالَ الرَّبُّ: «إِنِّي قَدْ رَأَيْتُ مَذَلَّةَ شَعْبِي الَّذِي فِي مِصْرَ وَسَمِعْتُ صُرَاخَهُمْ مِنْ أَجْلِ مُسَخِّرِيهِمْ. إِنِّي عَلِمْتُ أَوْجَاعَهُمْ،

וַיֹּ֣אמֶר יְהוָ֔ה רָאֹ֥ה רָאִ֛יתִי אֶת־עֳנִ֥י עַמִּ֖י אֲשֶׁ֣ר בְּמִצְרָ֑יִם וְאֶת־צַעֲקָתָ֤ם שָׁמַ֙עְתִּי֙ מִפְּנֵ֣י נֹֽגְשָׂ֔יו כִּ֥י יָדַ֖עְתִּי אֶת־מַכְאֹבָֽיו׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲁⲩ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲉⲙⲕⲁϩ ⲙ̀ⲡⲁⲗⲁⲟⲥ ⲉⲧⲉ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲭⲏⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲡⲟⲩϧⲣⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲣⲅⲟⲇⲓⲱⲕⲧⲏⲥ ⲛⲏ ⲉⲧⲧϩⲉⲙⲕⲟ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ϯⲉⲙⲓ ⲅⲁⲣ ⲉ̀ⲡⲟⲩⲙ̀ⲕⲁϩ ⲛ̀ϩⲏⲧ

And the Lord said to Moses, I have surely seen the affliction of my people that is in Egypt, and I have heard their cry caused by their task-masters; for I know their affliction.

Και ειπεν ο Κυριος, Ειδον, ειδον την ταλαιπωριαν του λαου μου του εν Αιγυπτω και ηκουσα την κραυγην αυτων εξ αιτιας των εργοδιωκτων αυτων· διοτι εγνωρισα την οδυνην αυτων·

فَنَزَلْتُ لأُنْقِذَهُمْ مِنْ أَيْدِي الْمِصْرِيِّينَ، وَأُصْعِدَهُمْ مِنْ تِلْكَ الأَرْضِ إِلَى أَرْضٍ جَيِّدَةٍ وَوَاسِعَةٍ، إِلَى أَرْضٍ تَفِيضُ لَبَنًا وَعَسَلًا، إِلَى مَكَانِ الْكَنْعَانِيِّينَ وَالْحِثِّيِّينَ وَالأَمُورِيِّينَ وَالْفِرِزَّيِّينَ وَالْحِوِّيِّينَ وَالْيَبُوسِيِّينَ.

וָאֵרֵ֞ד לְהַצִּילֹ֣ו ׀ מִיַּ֣ד מִצְרַ֗יִם וּֽלְהַעֲלֹתֹו֮ מִן־הָאָ֣רֶץ הַהִוא֒ אֶל־אֶ֤רֶץ טֹובָה֙ וּרְחָבָ֔ה אֶל־אֶ֛רֶץ זָבַ֥ת חָלָ֖ב וּדְבָ֑שׁ אֶל־מְקֹ֤ום הַֽכְּנַעֲנִי֙ וְהַ֣חִתִּ֔י וְהָֽאֱמֹרִי֙ וְהַפְּרִזִּ֔י וְהַחִוִּ֖י וְהַיְבוּסִֽי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲓ̀ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲉ̀ⲛⲁϩⲙⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲟⲩⲕⲁϩⲓ ⲉ̀ⲛⲁⲛⲉϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ⲛⲁϣⲱϥ ⲟⲩⲕⲁϩⲓ ⲉϥϧⲁϯ ⲛ̀ⲉⲣⲱϯ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲓⲱ ⲉⲫⲙⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲭⲁⲛⲁⲛⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲭⲉⲧⲧⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲁⲙⲟⲣⲣⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲫⲉⲣⲉⲍⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲉⲩⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲅⲉⲣⲅⲉⲥⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲉⲃⲟⲩⲥⲉⲟⲥ

And I have come down to deliver them out of the hand of the Egyptians, and to bring them out of that land, and to bring them into a good and wide land, into a land flowing with milk and honey, into the place of the Chananites, and the Chettites, and Amorites, and Pherezites, and Gergesites, and Evites, and Jebusites.

και κατεβην δια να ελευθερωσω αυτους εκ της χειρος των Αιγυπτιων και να αναβιβασω αυτους εκ της γης εκεινης εις γην καλην και ευρυχωρον, εις γην ρεουσαν γαλα και μελι, εις τον τοπον των Χαναναιων και Χετταιων και Αμορραιων και Φερεζαιων και Ευαιων και Ιεβουσαιων·

وَالآنَ هُوَذَا صُرَاخُ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَدْ أَتَى إِلَيَّ، وَرَأَيْتُ أَيْضًا الضِّيقَةَ الَّتِي يُضَايِقُهُمْ بِهَا الْمِصْرِيُّونَ،

וְעַתָּ֕ה הִנֵּ֛ה צַעֲקַ֥ת בְּנֵי־יִשְׂרָאֵ֖ל בָּ֣אָה אֵלָ֑י וְגַם־רָאִ֙יתִי֙ אֶת־הַלַּ֔חַץ אֲשֶׁ֥ר מִצְרַ֖יִם לֹחֲצִ֥ים אֹתָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲡⲡⲉ ϯⲛⲟⲩ ⲓⲥ ⲡϧⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ϩⲁⲣⲟⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲟⲩϩⲟϫϩⲉϫ ⲫⲏ ⲉⲧⲟⲩϩⲟϫϩⲉϫ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

And now, behold, the cry of the children of Israel is come to me, and I have seen the affliction with which the Egyptians afflict them.

και τωρα ιδου, η κραυγη των υιων Ισραηλ ηλθεν εις εμε· και ειδον ετι την καταθλιψιν, με την οποιαν οι Αιγυπτιοι καταθλιβουσιν αυτους·

فَالآنَ هَلُمَّ فَأُرْسِلُكَ إِلَى فِرْعَوْنَ، وَتُخْرِجُ شَعْبِي بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ مِصْرَ».

וְעַתָּ֣ה לְכָ֔ה וְאֶֽשְׁלָחֲךָ֖ אֶל־פַּרְעֹ֑ה וְהֹוצֵ֛א אֶת־עַמִּ֥י בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל מִמִּצְרָֽיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲟⲩ ⲁⲙⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲁⲟⲩⲟⲣⲡⲕ ϩⲁ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲉⲛ ⲡⲁⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

And now come, I will send thee to Pharao king of Egypt, and thou shalt bring out my people the children of Israel from the land of Egypt.

ελθε λοιπον τωρα και θελω σε αποστειλει προς τον Φαραω, και θελεις εξαγαγει τον λαον μου τους υιους Ισραηλ εξ Αιγυπτου.

فَقَالَ مُوسَى للهِ: «مَنْ أَنَا حَتَّى أَذْهَبَ إِلَى فِرْعَوْنَ، وَحَتَّى أُخْرِجَ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ مِصْرَ؟»

וַיֹּ֤אמֶר מֹשֶׁה֙ אֶל־הָ֣אֱלֹהִ֔ים מִ֣י אָנֹ֔כִי כִּ֥י אֵלֵ֖ךְ אֶל־פַּרְעֹ֑ה וְכִ֥י אֹוצִ֛יא אֶת־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל מִמִּצְרָֽיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲙ̀ⲫϯ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲛⲓⲙ ϫⲉ ⲛ̀ⲧⲁϣⲉ ⲛⲏⲓ ϩⲁ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ϫⲉ ⲛ̀ⲧⲁⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

And Moses said to God, Who am I, that I should go to Pharao king of Egypt, and that I should bring out the children of Israel from the land of Egypt?

Και απεκριθη ο Μωυσης προς τον Θεον, Τις ειμαι εγω, δια να υπαγω προς τον Φαραω και να εξαγαγω τους υιους Ισραηλ εξ Αιγυπτου;

فَقَالَ: «إِنِّي أَكُونُ مَعَكَ، وَهَذِهِ تَكُونُ لَكَ الْعَلاَمَةُ أَنِّي أَرْسَلْتُكَ: حِينَمَا تُخْرِجُ الشَّعْبَ مِنْ مِصْرَ، تَعْبُدُونَ اللهَ عَلَى هَذَا الْجَبَلِ».

וַיֹּ֙אמֶר֙ כִּֽי־אֶֽהְיֶ֣ה עִמָּ֔ךְ וְזֶה־לְּךָ֣ הָאֹ֔ות כִּ֥י אָנֹכִ֖י שְׁלַחְתִּ֑יךָ בְּהֹוצִֽיאֲךָ֤ אֶת־הָעָם֙ מִמִּצְרַ֔יִם תַּֽעַבְדוּן֙ אֶת־הָ֣אֱלֹהִ֔ים עַ֖ל הָהָ֥ר הַזֶּֽה׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲫϯ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲉⲓⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲉⲙⲁⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲓⲙⲏⲓⲛⲓ ⲛⲁⲕ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉⲑⲟⲩⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲙⲟⲕ ϧⲉⲛ ⲡϫⲓⲛⲑⲣⲉⲕⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϣⲉⲙϣⲓ ⲙ̀ⲫϯ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲁⲓⲧⲱⲟⲩ

And God spoke to Moses, saying, I will be with thee, and this shall be the sign to thee that I shall send thee forth, —when thou bringest out my people out of Egypt, then ye shall serve God in this mountain.

Και ειπεν ο Θεος, Βεβαιως εγω θελω εισθαι μετα σου· και τουτο θελει εισθαι εις σε το σημειον, οτι εγω σε απεστειλα· Αφου εξαγαγης τον λαον μου εξ Αιγυπτου, θελετε λατρευσει τον Θεον επι του ορους τουτου.

فَقَالَ مُوسَى للهِ: «هَا أَنَا آتِي إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ وَأَقُولُ لَهُمْ: إِلَهُ آبَائِكُمْ أَرْسَلَنِي إِلَيْكُمْ. فَإِذَا قَالُوا لِي: مَا اسْمُهُ؟ فَمَاذَا أَقُولُ لَهُمْ؟»

וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֜ה אֶל־הָֽאֱלֹהִ֗ים הִנֵּ֨ה אָנֹכִ֣י בָא֮ אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ וְאָמַרְתִּ֣י לָהֶ֔ם אֱלֹהֵ֥י אֲבֹותֵיכֶ֖ם שְׁלָחַ֣נִי אֲלֵיכֶ֑ם וְאָֽמְרוּ־לִ֣י מַה־שְּׁמֹ֔ו מָ֥ה אֹמַ֖ר אֲלֵהֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲙ̀ⲫϯ ϫⲉ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯⲛⲁϣⲉ ⲛⲏⲓ ϩⲁ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲁϫⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲫϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛⲓⲟϯ ⲁϥⲟⲩⲣⲡⲧ ϩⲁⲣⲱⲧⲉⲛ ⲥⲉⲛⲁϣⲉⲛⲧ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉ ⲡⲉϥⲣⲁⲛ ⲟⲩ ⲡⲉϯⲛⲁϫⲟϥ ⲛⲱⲟⲩ

And Moses said to God, Behold, I shall go forth to the children of Israel, and shall say to them, The God of our fathers has sent me to you; and they will ask me, What is his name? What shall I say to them?

Και ειπεν ο Μωυσης προς τον Θεον, Ιδου, οταν εγω υπαγω προς τους υιους Ισραηλ και ειπω προς αυτους, Ο Θεος των πατερων σας με απεστειλε προς εσας, και εκεινοι μ' ερωτησωσι, Τι ειναι το ονομα αυτου; τι θελω ειπει προς αυτους;

فَقَالَ اللهُ لِمُوسَى: «أَهْيَهِ الَّذِي أَهْيَهْ». وَقَالَ: «هَكَذَا تَقُولُ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ: أَهْيَهْ أَرْسَلَنِي إِلَيْكُمْ».

וַיֹּ֤אמֶר אֱלֹהִים֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה אֶֽהְיֶ֖ה אֲשֶׁ֣ר אֶֽהְיֶ֑ה וַיֹּ֗אמֶר כֹּ֤ה תֹאמַר֙ לִבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֶֽהְיֶ֖ה שְׁלָחַ֥נִי אֲלֵיכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲫϯ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲫⲏ ⲉⲧϣⲟⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲡⲉ ⲉⲧⲉⲕⲉ̀ϫⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧϣⲟⲡ ⲡⲉ ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟⲓ ϩⲁⲣⲱⲧⲉⲛ

And God spoke to Moses, saying, I am THE BEING; and he said, Thus shall ye say to the children of Israel, THE BEING has sent me to you.

Και ειπεν ο Θεος προς τον Μωυσην, Εγω ειμαι ο Ων· και ειπεν, Ουτω θελεις ειπει προς τους υιους Ισραηλ· Ο Ων με απεστειλε προς εσας.

وَقَالَ اللهُ أَيْضًا لِمُوسَى: «هَكَذَا تَقُولُ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ: يَهْوَهْ إِلَهُ آبَائِكُمْ، إِلَهُ إِبْرَاهِيمَ وَإِلَهُ إِسْحَاقَ وَإِلَهُ يَعْقُوبَ أَرْسَلَنِي إِلَيْكُمْ. هَذَا اسْمِي إِلَى الأَبَدِ وَهَذَا ذِكْرِي إِلَى دَوْرٍ فَدَوْرٍ.

וַיֹּאמֶר֩ עֹ֨וד אֱלֹהִ֜ים אֶל־מֹשֶׁ֗ה כֹּֽה־תֹאמַר֮ אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ יְהוָ֞ה אֱלֹהֵ֣י אֲבֹתֵיכֶ֗ם אֱלֹהֵ֨י אַבְרָהָ֜ם אֱלֹהֵ֥י יִצְחָ֛ק וֵאלֹהֵ֥י יַעֲקֹ֖ב שְׁלָחַ֣נִי אֲלֵיכֶ֑ם זֶה־שְּׁמִ֣י לְעֹלָ֔ם וְזֶ֥ה זִכְרִ֖י לְדֹ֥ר דֹּֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲫϯ ⲟⲛ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲡⲉ ⲉⲧⲉⲕⲉ̀ϫⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲫϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛⲓⲟϯ ⲫϯ ⲛ̀ⲁⲃⲣⲁⲁⲙ ⲛⲉⲙ ⲫϯ ⲛ̀ⲓⲥⲁⲁⲕ ⲛⲉⲙ ⲫϯ ⲛ̀ⲓⲁⲕⲱⲃ ⲁϥⲟⲩⲟⲣⲡⲧ ϩⲁⲣⲱⲧⲉⲛ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲁⲣⲁⲛ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲙⲉⲩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛϫⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲱⲟⲩ

And God said again to Moses, Thus shalt thou say to the sons of Israel, The Lord God of our fathers, the God of Abraam, and God of Isaac, and God of Jacob, has sent me to you: this is my name for ever, and my memorial to generations of generations.

Και ειπεν ετι ο Θεος προς τον Μωυσην, Ουτω θελεις ειπει προς τους υιους Ισραηλ· Κυριος ο Θεος των πατερων σας, ο Θεος του Αβρααμ, ο Θεος του Ισαακ και ο Θεος του Ιακωβ, με απεστειλε προς εσας· τουτο θελει εισθαι το ονομα μου εις τον αιωνα και τουτο το μνημοσυνον μου εις γενεας γενεων·

اِذْهَبْ وَاجْمَعْ شُيُوخَ إِسْرَائِيلَ وَقُلْ لَهُمُ: الرَّبُّ إِلَهُ آبَائِكُمْ، إِلَهُ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ ظَهَرَ لِي قَائِلًا: إِنِّي قَدِ افْتَقَدْتُكُمْ وَمَا صُنِعَ بِكُمْ فِي مِصْرَ.

לֵ֣ךְ וְאָֽסַפְתָּ֞ אֶת־זִקְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל וְאָמַרְתָּ֤ אֲלֵהֶם֙ יְהוָ֞ה אֱלֹהֵ֤י אֲבֹֽתֵיכֶם֙ נִרְאָ֣ה אֵלַ֔י אֱלֹהֵ֧י אַבְרָהָ֛ם יִצְחָ֥ק וְיַעֲקֹ֖ב לֵאמֹ֑ר פָּקֹ֤ד פָּקַ֙דְתִּי֙ אֶתְכֶ֔ם וְאֶת־הֶעָשׂ֥וּי לָכֶ֖ם בְּמִצְרָֽיִם׃

Ⲙⲁϣⲉ ⲛⲁⲕ ⲙⲁⲑⲟⲩⲉⲧ ⲛⲓϧⲉⲗⲗⲟⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϫⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲫϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛⲓⲟϯ ⲁϥⲟⲩⲟⲛϩϥ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲫϯ ⲛ̀ⲁⲃⲣⲁⲁⲙ ⲛⲉⲙ ⲫϯ ⲛ̀ⲓⲥⲁⲁⲕ ⲛⲉⲙ ⲫϯ ⲛ̀ⲓⲁⲕⲱⲃ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩϣⲓⲛⲓ ⲁⲓϣⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁⲩϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲭⲏⲙⲓ

Go then and gather the elders of the children of Israel, and thou shalt say to them, The Lord God of our fathers has appeared to me, the God of Abraam, and God of Isaac, and God of Jacob, saying, I have surely looked upon you, and upon all the things which have happened to you in Egypt.

υπαγε και συναξον τους πρεσβυτερους του Ισραηλ και ειπε προς αυτους, Κυριος ο Θεος των πατερων σας, ο Θεος του Αβρααμ, του Ισαακ και του Ιακωβ, εφανη εις εμε, λεγων, Επεσκεφθην αληθως εσας και τα οσα καμνουσιν εις εσας εν Αιγυπτω·

فَقُلْتُ أُصْعِدُكُمْ مِنْ مَذَلَّةِ مِصْرَ إِلَى أَرْضِ الْكَنْعَانِيِّينَ وَالْحِثِّيِّينَ وَالأَمُورِيِّينَ وَالْفِرِزِّيِّينَ وَالْحِوِّيِّينَ وَالْيَبُوسِيِّينَ، إِلَى أَرْضٍ تَفِيضُ لَبَنًا وَعَسَلًا.

וָאֹמַ֗ר אַעֲלֶ֣ה אֶתְכֶם֮ מֵעֳנִ֣י מִצְרַיִם֒ אֶל־אֶ֤רֶץ הַֽכְּנַעֲנִי֙ וְהַ֣חִתִּ֔י וְהָֽאֱמֹרִי֙ וְהַפְּרִזִּ֔י וְהַחִוִּ֖י וְהַיְבוּסִ֑י אֶל־אֶ֛רֶץ זָבַ֥ת חָלָ֖ב וּדְבָֽשׁ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓϫⲟⲥ ϫⲉ ϯⲛⲁⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲧϩⲉⲙⲕⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲭⲁⲛⲁⲛⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲭⲉⲧⲧⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲉⲩⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲁⲙⲟⲣⲣⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲫⲉⲣⲉⲍⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲅⲉⲣⲅⲉⲥⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲉⲃⲟⲩⲥⲉⲟⲥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲟⲩⲕⲁϩⲓ ⲉϥϧⲁϯ ⲛ̀ⲉⲣⲱϯ ⲛⲉⲙ ⲉⲃⲓⲱ

And he said, I will bring you up out of the affliction of the Egyptians to the land of the Chananites and the Chettites, and Amorites and Pherezites, and Gergesites, and Evites, and Jebusites, to a land flowing with milk and honey.

και ειπα, Θελω σας αναβιβασει εκ της ταλαιπωριας των Αιγυπτιων εις την γην των Χαναναιων και Χετταιων και Αμορραιων και Φερεζαιων και Ευαιων και Ιεβουσαιων, εις γην ρεουσαν γαλα και μελι·

«فَإِذَا سَمِعُوا لِقَوْلِكَ، تَدْخُلُ أَنْتَ وَشُيُوخُ بَنِي إِسْرَائِيلَ إِلَى مَلِكِ مِصْرَ وَتَقُولُونَ لَهُ: الرَّبُّ إِلَهُ الْعِبْرَانِيِّينَ الْتَقَانَا، فَالآنَ نَمْضِي سَفَرَ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ فِي الْبَرِّيَّةِ وَنَذْبَحُ لِلرَّبِّ إِلَهِنَا.

וְשָׁמְע֖וּ לְקֹלֶ֑ךָ וּבָאתָ֡ אַתָּה֩ וְזִקְנֵ֨י יִשְׂרָאֵ֜ל אֶל־מֶ֣לֶךְ מִצְרַ֗יִם וַאֲמַרְתֶּ֤ם אֵלָיו֙ יְהוָ֞ה אֱלֹהֵ֤י הָֽעִבְרִיִּים֙ נִקְרָ֣ה עָלֵ֔ינוּ וְעַתָּ֗ה נֵֽלֲכָה־נָּ֞א דֶּ֣רֶךְ שְׁלֹ֤שֶׁת יָמִים֙ בַּמִּדְבָּ֔ר וְנִזְבְּחָ֖ה לַֽיהוָ֥ה אֱלֹהֵֽינוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲥⲉⲛⲁⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲥⲁ ⲡⲉⲕϧⲣⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϣⲉ ⲛⲁⲕ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϧⲉⲗⲗⲟⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ϧⲁ ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϫⲟⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲫϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϩⲉⲃⲣⲉⲟⲥ ⲁϥⲑⲁϩⲙⲉⲛ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲧⲉⲛⲛⲁϣⲉ ⲛⲁⲛ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲅ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲟϣⲓ ϩⲓ ⲡϣⲁϥⲉ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲛϣⲉⲧ ϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲛⲛⲟⲩϯ

And they shall hearken to thy voice, and thou and the elders of Israel shall go in to Pharao king of Egypt, and thou shalt say to him, The God of the Hebrews has called us; we will go then a journey of three days into the wilderness, that we may sacrifice to our God.

και θελουσιν υπακουσει εις την φωνην σου· και θελεις υπαγει, συ και οι πρεσβυτεροι του Ισραηλ, προς τον βασιλεα της Αιγυπτου και θελετε ειπει προς αυτον, Κυριος ο Θεος των Εβραιων συνηντησεν ημας· τωρα λοιπον αφες να υπαγωμεν οδον τριων ημερων εις την ερημον, δια να προσφερωμεν θυσιαν εις Κυριον τον Θεον ημων·

وَلكِنِّي أَعْلَمُ أَنَّ مَلِكَ مِصْرَ لَا يَدَعُكُمْ تَمْضُونَ وَلَا بِيَدٍ قَوِيَّةٍ،

וַאֲנִ֣י יָדַ֔עְתִּי כִּ֠י לֹֽא־יִתֵּ֥ן אֶתְכֶ֛ם מֶ֥לֶךְ מִצְרַ֖יִם לַהֲלֹ֑ךְ וְלֹ֖א בְּיָ֥ד חֲזָקָֽה׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲇⲉ ϯⲉ̀ⲙⲓ ϫⲉ ϥⲛⲁⲟⲩⲱϣ ⲁⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲉⲭⲁ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲑⲣⲉⲧⲉⲛϣⲉ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲏⲗ ⲁⲣⲏⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩϫⲓϫ ⲉⲥϫⲟⲣ

But I know that Pharao king of Egypt will not let you go, save with a mighty hand;

εγω δε εξευρω, οτι δεν θελει σας αφησει ο βασιλευς της Αιγυπτου να υπαγητε, ειμη δια χειρος κραταιας·

فَأَمُدُّ يَدِي وَأَضْرِبُ مِصْرَ بِكُلِّ عَجَائِبِي الَّتِي أَصْنَعُ فِيهَا. وَبَعْدَ ذَلِكَ يُطْلِقُكُمْ.

וְשָׁלַחְתִּ֤י אֶת־יָדִי֙ וְהִכֵּיתִ֣י אֶת־מִצְרַ֔יִם בְּכֹל֙ נִפְלְאֹתַ֔י אֲשֶׁ֥ר אֶֽעֱשֶׂ֖ה בְּקִרְבֹּ֑ו וְאַחֲרֵי־כֵ֖ן יְשַׁלַּ֥ח אֶתְכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲁⲥⲟⲩⲧⲱⲛ ⲧⲁϫⲓϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲁϣⲁⲣⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲁϣⲫⲏⲣⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲏ ⲉ̀ϯⲛⲁⲁⲓⲧⲟⲩ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ ⲉϥⲉ̀ⲭⲁ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

and I will stretch out my hand, and smite the Egyptians with all my wonders, which I shall work among them, and after that he will send you forth.

και εκτεινας την χειρα μου, θελω παταξει την Αιγυπτον με παντα τα θαυμασια μου τα οποια θελω καμει εν μεσω αυτης· και μετα ταυτα θελει σας εξαποστειλει·

وَأُعْطِي نِعْمَةً لِهَذَا الشَّعْبِ فِي عِيُونِ الْمِصْرِيِّينَ. فَيَكُونُ حِينَمَا تَمْضُونَ أَنَّكُمْ لَا تَمْضُونَ فَارِغِينَ.

וְנָתַתִּ֛י אֶת־חֵ֥ן הָֽעָם־הַזֶּ֖ה בְּעֵינֵ֣י מִצְרָ֑יִם וְהָיָה֙ כִּ֣י תֵֽלֵכ֔וּן לֹ֥א תֵלְכ֖וּ רֵיקָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ϯ ⲛ̀ⲟⲩϩⲙⲟⲧ ⲙ̀ⲡⲁⲗⲁⲟⲥ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲁⲛⲛⲟⲩⲓ ⲉ̀ϣⲉ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϣⲉ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛϣⲟⲩⲓⲧ

And I will give this people favour in the sight of the Egyptians, and whenever ye shall escape, ye shall not depart empty.

και θελω δωσει χαριν εις τον λαον τουτον εμπροσθεν των Αιγυπτιων· και οταν αναχωρητε, δεν θελετε αναχωρησει κενοι·

بَلْ تَطْلُبُ كُلُّ امْرَأَةٍ مِنْ جَارَتِهَا وَمِنْ نَزِيلَةِ بَيْتِهَا أَمْتِعَةَ فِضَّةٍ وَأَمْتِعَةَ ذَهَبٍ وَثِيَابًا، وَتَضَعُونَهَا عَلَى بَنِيكُمْ وَبَنَاتِكُمْ. فَتَسْلِبُونَ الْمِصْرِيِّينَ».

וְשָׁאֲלָ֨ה אִשָּׁ֤ה מִשְּׁכֶנְתָּהּ֙ וּמִגָּרַ֣ת בֵּיתָ֔הּ כְּלֵי־כֶ֛סֶף וּכְלֵ֥י זָהָ֖ב וּשְׂמָלֹ֑ת וְשַׂמְתֶּ֗ם עַל־בְּנֵיכֶם֙ וְעַל־בְּנֹ֣תֵיכֶ֔ם וְנִצַּלְתֶּ֖ם אֶת־מִצְרָֽיִם׃

Ⲁⲗⲗⲁ ⲉⲥⲉ̀ⲉⲣⲉⲧⲓⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲥ ⲛ̀ⲧⲉⲥⲑⲉϣⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲥ ⲛ̀ⲧⲉⲥϣⲫⲏⲣⲓ ⲛ̀ϩⲁⲛⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲛ̀ϩⲁⲧ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲥⲕⲉⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϭⲓϩⲃⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲧⲁⲗⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲧⲉⲛϣⲉⲣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϣⲉⲗ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

But every woman shall ask of her neighbour and fellow lodger, articles of gold and silver, and apparel; and ye shall put them upon your sons and upon your daughters, —and spoil ye the Egyptians.

αλλα πασα γυνη θελει ζητησει παρα της γειτονος αυτης και παρα της συγκατοικου αυτης σκευη αργυρα και σκευη χρυσα και ενδυματα· και θελετε επιθεσει αυτα επι τους υιους σας και επι τας θυγατερας σας και θελετε γυμνωσει τους Αιγυπτιους.

إصحاح 4

علامات لموسى

فَأَجَابَ مُوسَى وَقَالَ: «وَلكِنْ هَا هُمْ لَا يُصَدِّقُونَنِي وَلَا يَسْمَعُونَ لِقَوْلِي، بَلْ يَقُولُونَ: لَمْ يَظْهَرْ لَكَ الرَّبُّ».

וַיַּ֤עַן מֹשֶׁה֙ וַיֹּ֔אמֶר וְהֵן֙ לֹֽא־יַאֲמִ֣ינוּ לִ֔י וְלֹ֥א יִשְׁמְע֖וּ בְּקֹלִ֑י כִּ֣י יֹֽאמְר֔וּ לֹֽא־נִרְאָ֥ה אֵלֶ֖יךָ יְהוָֽה׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲩϣ̀ⲧⲉⲙⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲟⲩⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣ̀ⲧⲉⲙⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲥⲁ ⲧⲁⲥⲙⲏ ⲥⲉⲛⲁϫⲟⲥ ⲅⲁⲣ ⲛⲏⲓ ϫⲉ ⲙ̀ⲡⲉϥⲟⲩⲟⲛϩϥ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ⲛ̀ϫⲉ ⲫϯ ⲟⲩ ⲡⲉϯⲛⲁϫⲟϥ ⲛⲱⲟⲩ

And Moses answered and said, If they believe me not, and do not hearken to my voice (for they will say, God has not appeared to thee), what shall I say to them?

Απεκριθη δε ο Μωυσης και ειπε, Αλλ' ιδου, δεν θελουσι πιστευσει εις εμε ουδε θελουσιν εισακουσει εις την φωνην μου· διοτι θελουσιν ειπει, δεν εφανη εις σε ο Κυριος.

فَقَالَ لَهُ الرَّبُّ: «مَا هَذِهِ فِي يَدِكَ؟» فَقَالَ: «عَصًا».

וַיֹּ֧אמֶר אֵלָ֛יו יְהוָ֖ה [מַזֶּה כ] (מַה־זֶּ֣ה ק) בְיָדֶ֑ךָ וַיֹּ֖אמֶר מַטֶּֽה׃

Ⲡⲉϫⲁϥ ⲇⲉ ⲛⲁϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉ ⲫⲁⲓ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲧⲉⲕϫⲓϫ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲟⲩϣⲃⲱⲧ ⲡⲉ

And the Lord said to him, What is this thing that is in thine hand? and he said, A rod.

Και ειπε προς αυτον ο Κυριος, Τι ειναι τουτο, το εν τη χειρι σου; Ο δε ειπε, Ραβδος.

فَقَالَ: «اطْرَحْهَا إِلَى الأَرْضِ». فَطَرَحَهَا إِلَى الأَرْضِ فَصَارَتْ حَيَّةً، فَهَرَبَ مُوسَى مِنْهَا.

וַיֹּ֙אמֶר֙ הַשְׁלִיכֵ֣הוּ אַ֔רְצָה וַיַּשְׁלִיכֵ֥הוּ אַ֖רְצָה וַיְהִ֣י לְנָחָ֑שׁ וַיָּ֥נָס מֹשֶׁ֖ה מִפָּנָֽיו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲃⲉⲣⲃⲱⲣϥ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲃⲉⲣⲃⲱⲣϥ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲣ ⲟⲩϩⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲫⲱⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁⲣⲟϥ

And he said, Cast it on the ground: and he cast it on the ground, and it became a serpent, and Moses fled from it.

Και ειπε, Ριψον αυτην κατα γης. Και ερριψεν αυτην κατα γης και εγεινεν οφις· και εφυγεν ο Μωυσης απ' εμπροσθεν αυτου.

ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «مُدَّ يَدَكَ وَأَمْسِكْ بِذَنَبِهَا». فَمَدَّ يَدَهُ وَأَمْسَكَ بِهِ، فَصَارَتْ عَصًا فِي يَدِهِ.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה שְׁלַח֙ יָֽדְךָ֔ וֶאֱחֹ֖ז בִּזְנָבֹ֑ו וַיִּשְׁלַ֤ח יָדֹו֙ וַיַּ֣חֲזֶק בֹּ֔ו וַיְהִ֥י לְמַטֶּ֖ה בְּכַפֹּֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲙⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲥⲟⲩⲧⲱⲛ ⲧⲉⲕϫⲓϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲁⲙⲟⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲥⲏⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲟⲩⲧⲱⲛ ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲁϥⲁⲙⲟⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲥⲏⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲣ ⲟⲩϣⲃⲱⲧ ϧⲉⲛ ⲧⲉϥϫⲓϫ

And the Lord said to Moses, Stretch forth thine hand, and take hold of its tail: so he stretched forth his hand and took hold of the tail,

Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Εκτεινον την χειρα σου και πιασον αυτον απο της ουρας· και εκτεινας την χειρα αυτου επιασεν αυτον και εγεινε ραβδος εν τη χειρι αυτου·

«لِكَيْ يُصَدِّقُوا أَنَّهُ قَدْ ظَهَرَ لَكَ الرَّبُّ إِلَهُ آبَائِهِمْ، إِلَهُ إِبْرَاهِيمَ وَإِلَهُ إِسْحَاقَ وَإِلَهُ يَعْقُوبَ».

לְמַ֣עַן יַאֲמִ֔ינוּ כִּֽי־נִרְאָ֥ה אֵלֶ֛יךָ יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י אֲבֹתָ֑ם אֱלֹהֵ֧י אַבְרָהָ֛ם אֱלֹהֵ֥י יִצְחָ֖ק וֵאלֹהֵ֥י יַעֲקֹֽב׃

Ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲥⲉⲛⲁϩϯ ϫⲉ ⲁϥⲟⲩⲟⲛϩϥ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲫϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲟⲩⲓⲟϯ ⲫϯ ⲛ̀ⲁⲃⲣⲁⲁⲙ ⲛⲉⲙ ⲫϯ ⲛ̀ⲓⲥⲁⲁⲕ ⲛⲉⲙ ⲫϯ ⲛ̀ⲓⲁⲕⲱⲃ

and it became a rod in his hand, —that they may believe thee, that the God of thy fathers has appeared to thee, the God of Abraam, and God of Isaac, and God of Jacob.

δια να πιστευσωσιν οτι εφανη εις σε Κυριος ο Θεος των πατερων αυτων, ο Θεος του Αβρααμ, ο Θεος του Ισαακ και ο Θεος του Ιακωβ.

ثُمَّ قَالَ لَهُ الرَّبُّ أَيْضًا: «أَدْخِلْ يَدَكَ فِي عُبِّكَ». فَأَدْخَلَ يَدَهُ فِي عُبِّهِ ثُمَّ أَخْرَجَهَا، وَإِذَا يَدُهُ بَرْصَاءُ مِثْلَ الثَّلْجِ.

וַיֹּאמֶר֩ יְהוָ֨ה לֹ֜ו עֹ֗וד הָֽבֵא־נָ֤א יָֽדְךָ֙ בְּחֵיקֶ֔ךָ וַיָּבֵ֥א יָדֹ֖ו בְּחֵיקֹ֑ו וַיֹּ֣וצִאָ֔הּ וְהִנֵּ֥ה יָדֹ֖ו מְצֹרַ֥עַת כַּשָּֽׁלֶג׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲛⲁϥ ⲟⲛ ϫⲉ ϩⲓ ⲧⲉⲕϫⲓϫ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ϧⲁ ⲑⲟⲩⲱⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲓ ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ϧⲁ ⲑⲟⲩⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲛⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲁ ⲑⲟⲩⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲉⲥⲕⲏⲕ ⲛ̀ⲥⲉϩⲧ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲭⲓⲱⲛ

And the Lord said again to him, Put thine hand into thy bosom; and he put his hand into his bosom, and brought his hand out of his bosom, and his hand became as snow.

Και ειπεν ετι προς αυτον ο Κυριος, Βαλε τωρα την χειρα σου εις τον κολπον σου. Και εβαλε την χειρα αυτου εις τον κολπον αυτου· και οτε εξηγαγεν αυτην, ιδου, η χειρ αυτου λεπρα ως χιων.

ثُمَّ قَالَ لَهُ: «رُدَّ يَدَكَ إِلَى عُبِّكَ». فَرَدَّ يَدَهُ إِلَى عُبِّهِ ثُمَّ أَخْرَجَهَا مِنْ عُبِّهِ، وَإِذَا هِيَ قَدْ عَادَتْ مِثْلَ جَسَدِهِ.

וַיֹּ֗אמֶר הָשֵׁ֤ב יָֽדְךָ֙ אֶל־חֵיקֶ֔ךָ וַיָּ֥שֶׁב יָדֹ֖ו אֶל־חֵיקֹ֑ו וַיֹּֽוצִאָהּ֙ מֵֽחֵיקֹ֔ו וְהִנֵּה־שָׁ֖בָה כִּבְשָׂרֹֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲟⲛ ϫⲉ ϩⲓ ⲧⲉⲕϫⲓϫ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ϧⲁ ⲑⲟⲩⲱⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲓ ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ϧⲁ ⲑⲟⲩⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲛⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲁ ⲑⲟⲩⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥⲧⲁⲥⲑⲟ ⲉ̀ⲡⲁⲟⲩⲁⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲉϥⲥⲁⲣⲝ

And he said again, Put thy hand into thy bosom; and he put his hand into his bosom, and brought his hand out of his bosom, and it was again restored to the complexion of his other flesh.

Και ειπε, Βαλε παλιν την χειρα σου εις τον κολπον σου. Και εβαλε την χειρα αυτου εις τον κολπον αυτου· και οτε εξηγαγεν αυτην εκ του κολπου αυτου, ιδου, αποκατεσταθη καθως η σαρξ αυτου.

«فَيَكُونُ إِذَا لَمْ يُصَدِّقُوكَ وَلَمْ يَسْمَعُوا لِصَوْتِ الآيَةِ الأُولَى، أَنَّهُمْ يُصَدِّقُونَ صَوْتَ الآيَةِ الأَخِيرَةِ.

וְהָיָה֙ אִם־לֹ֣א יַאֲמִ֣ינוּ לָ֔ךְ וְלֹ֣א יִשְׁמְע֔וּ לְקֹ֖ל הָאֹ֣ת הָרִאשֹׁ֑ון וְהֶֽאֱמִ֔ינוּ לְקֹ֖ל הָאֹ֥ת הָאַחֲרֹֽון׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲩϣ̀ⲧⲉⲙⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ϧⲉⲛ ⲧⲥⲙⲏ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲏⲓⲛⲓ ⲛ̀ϩⲟⲩⲓⲧ ⲥⲉⲛⲁⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ϧⲉⲛ ⲧⲥⲙⲏ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲏⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲁϩⲃ̅

And if they will not believe thee, nor hearken to the voice of the first sign, they will believe thee because of the voice of the second sign.

Εαν δε, ειπεν ο Κυριος, δεν πιστευσωσιν εις σε μηδε εισακουσωσιν εις την φωνην του σημειου του πρωτου, θελουσι πιστευσει εις την φωνην του σημειου του δευτερου·

وَيَكُونُ إِذَا لَمْ يُصَدِّقُوا هَاتَيْنِ الآيَتَيْنِ، وَلَمْ يَسْمَعُوا لِقَوْلِكَ، أَنَّكَ تَأْخُذُ مِنْ مَاءِ النَّهْرِ وَتَسْكُبُ عَلَى الْيَابِسَةِ، فَيَصِيرُ الْمَاءُ الَّذِي تَأْخُذُهُ مِنَ النَّهْرِ دَمًا عَلَى الْيَابِسَةِ».

וְהָיָ֡ה אִם־לֹ֣א יַאֲמִ֡ינוּ גַּם֩ לִשְׁנֵ֨י הָאֹתֹ֜ות הָאֵ֗לֶּה וְלֹ֤א יִשְׁמְעוּן֙ לְקֹלֶ֔ךָ וְלָקַחְתָּ֙ מִמֵּימֵ֣י הַיְאֹ֔ר וְשָׁפַכְתָּ֖ הַיַּבָּשָׁ֑ה וְהָי֤וּ הַמַּ֙יִם֙ אֲשֶׁ֣ר תִּקַּ֣ח מִן־הַיְאֹ֔ר וְהָי֥וּ לְדָ֖ם בַּיַּבָּֽשֶׁת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲩϣ̀ⲧⲉⲙⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲙⲏⲓⲛⲓ ⲃ̅ ⲟⲩⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣ̀ⲧⲉⲙⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲥⲁ ⲧⲉⲕⲥⲙⲏ ⲉⲕⲉ̀ϭⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲓⲁⲣⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϫⲱϣ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲥⲟⲩⲓⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲙⲱⲟⲩ ⲉⲧⲉⲕⲛⲁϭⲓⲧϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲫⲓⲁⲣⲟ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲛⲟϥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓϣⲟⲩⲓⲉ

And it shall come to pass if they will not believe thee for these two signs, and will not hearken to thy voice, that thou shalt take of the water of the river and pour it upon the dry land, and the water which thou shalt take from the river shall be blood upon the dry land.

εαν δε δεν πιστευσωσι και εις τα δυο ταυτα σημεια μηδε εισακουσωσιν εις την φωνην σου, θελεις λαβει εκ του υδατος του ποταμου και θελεις χυσει αυτο επι της ξηρας· και το υδωρ, το οποιον ηθελες λαβει εκ του ποταμου, θελει γεινει αιμα επι της ξηρας.

فَقَالَ مُوسَى لِلرَّبِّ: «اسْتَمِعْ أَيُّهَا السَّيِّدُ، لَسْتُ أَنَا صَاحِبَ كَلاَمٍ مُنْذُ أَمْسِ وَلَا أَوَّلِ مِنْ أَمْسِ، وَلَا مِنْ حِينِ كَلَّمْتَ عَبْدَكَ، بَلْ أَنَا ثَقِيلُ الْفَمِ وَاللِّسَانِ».

וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֣ה אֶל־יְהוָה֮ בִּ֣י אֲדֹנָי֒ לֹא֩ אִ֨ישׁ דְּבָרִ֜ים אָנֹ֗כִי גַּ֤ם מִתְּמֹול֙ גַּ֣ם מִשִּׁלְשֹׁ֔ם גַּ֛ם מֵאָ֥ז דַּבֶּרְךָ אֶל־עַבְדֶּ֑ךָ כִּ֧י כְבַד־פֶּ֛ה וּכְבַ֥ד לָשֹׁ֖ון אָנֹֽכִי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ϫⲉ ϯϯϩⲟ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ⲡⲁ⳪̅ ⲛ̀ϯϫⲉⲙϩⲟ ⲛ̀ⲥⲁϫⲓ ⲁⲛ ϧⲁϫⲉⲛ ⲥⲁϥ ⲟⲩⲇⲉ ϧⲁϫⲉⲛ ⲅ̅ ⲙ̀ⲫⲟⲟⲩ ⲟⲩⲇⲉ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲉⲧⲁⲕⲉⲣϩⲏⲧⲥ ⲛ̀ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲕⲃⲱⲕ ⲥϣⲟⲙ ⲛ̀ϫⲉ ⲧⲁⲥⲙⲏ ⲟⲩⲟϩ ϥⲥⲁⲓⲱⲟⲩ ⲁⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲁⲗⲁⲥ ⲁ̀ⲛⲟⲕ

And Moses said to the Lord, I pray, Lord, I have not been sufficient in former times, neither from the time that thou hast begun to speak to thy servant: I am weak in speech, and slow-tongued.

Και ειπεν ο Μωυσης προς τον Κυριον, Δεομαι, Κυριε· εγω δεν ειμαι ευλαλος ουτε απο χθες ουτε απο προχθες ουτε αφ' ης ωρας ελαλησας προς τον δουλον σου· αλλ' ειμαι βραδυστομος και βραδυγλωσσος.

فَقَالَ لَهُ الرَّبُّ: «مَنْ صَنَعَ لِلإِنْسَانِ فَمًا؟ أَوْ مَنْ يَصْنَعُ أَخْرَسَ أَوْ أَصَمَّ أَوْ بَصِيرًا أَوْ أَعْمَى؟ أَمَا هُوَ أَنَا الرَّبُّ؟

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֵלָ֗יו מִ֣י שָׂ֣ם פֶּה֮ לָֽאָדָם֒ אֹ֚ו מִֽי־יָשׂ֣וּם אִלֵּ֔ם אֹ֣ו חֵרֵ֔שׁ אֹ֥ו פִקֵּ֖חַ אֹ֣ו עִוֵּ֑ר הֲלֹ֥א אָנֹכִ֖י יְהוָֽה׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲛⲓⲙ ⲡⲉ ⲉⲧⲁϥϯⲣⲟ ⲉ̀ⲣⲱⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲙ ⲡⲉ ⲉⲧⲁϥⲑⲁⲙⲓⲟ ⲉ̀ⲃⲟ ⲛⲉⲙ ⲕⲟⲩⲣ ⲡⲉⲑⲛⲁⲩ ⲙⲃⲟⲗ ⲛⲉⲙ ⲃⲉⲗⲗⲉ ⲙⲏ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲫϯ

And the Lord said to Moses, Who has given a mouth to man, and who has made the very hard of hearing, and the deaf, the seeing and the blind? have not I, God?

Και ειπε προς αυτον ο Κυριος, Τις εδωκε στομα εις τον ανθρωπον; η τις εκαμε τον ευλαλον, η τον κωφον η τον βλεποντα τον τυφλον; ουχι εγω ο Κυριος;

فَالآنَ اذْهَبْ وَأَنَا أَكُونُ مَعَ فَمِكَ وَأُعَلِّمُكَ مَا تَتَكَلَّمُ بِهِ».

וְעַתָּ֖ה לֵ֑ךְ וְאָנֹכִי֙ אֶֽהְיֶ֣ה עִם־פִּ֔יךָ וְהֹורֵיתִ֖יךָ אֲשֶׁ֥ר תְּדַבֵּֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲟⲩ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲁⲕ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉⲑⲛⲁⲟⲩⲱⲛ ⲛ̀ⲣⲱⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲁⲧⲥⲁⲃⲟⲕ ⲉ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲕⲛⲁϫⲟϥ

And now go and I will open thy mouth, and will instruct thee in what thou shalt say.

υπαγε λοιπον τωρα και εγω θελω εισθαι μετα του στοματος σου και θελω σε διδαξει ο, τι μελλεις να λαλησης.

فَقَالَ: «اسْتَمِعْ أَيُّهَا السَّيِّدُ، أَرْسِلْ بِيَدِ مَنْ تُرْسِلُ».

וַיֹּ֖אמֶר בִּ֣י אֲדֹנָ֑י שְֽׁלַֽח־נָ֖א בְּיַד־תִּשְׁלָֽח׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ϯϯϩⲟ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ⲡⲁ⳪̅ ϩⲓⲧⲟⲧⲕ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ϣ̀ϫⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲫⲁⲓ ⲉⲧⲉⲕⲛⲁⲟⲩⲟⲣⲡϥ

And Moses said, I pray thee, Lord, appoint another able person whom thou shalt send.

Ο δε ειπε, Δεομαι, Κυριε, αποστειλον οντινα εχεις να αποστειλης.

فَحَمِيَ غَضَبُ الرَّبِّ عَلَى مُوسَى وَقَالَ: «أَلَيْسَ هَارُونُ اللاَّوِيُّ أَخَاكَ؟ أَنَا أَعْلَمُ أَنَّهُ هُوَ يَتَكَلَّمُ، وَأَيْضًا هَا هُوَ خَارِجٌ لاسْتِقْبَالِكَ. فَحِينَمَا يَرَاكَ يَفْرَحُ بِقَلْبِهِ،

וַיִּֽחַר־אַ֨ף יְהוָ֜ה בְּמֹשֶׁ֗ה וַיֹּ֙אמֶר֙ הֲלֹ֨א אַהֲרֹ֤ן אָחִ֙יךָ֙ הַלֵּוִ֔י יָדַ֕עְתִּי כִּֽי־דַבֵּ֥ר יְדַבֵּ֖ר ה֑וּא וְגַ֤ם הִנֵּה־הוּא֙ יֹצֵ֣א לִקְרָאתֶ֔ךָ וְרָאֲךָ֖ וְשָׂמַ֥ח בְּלִבֹּֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥⲙ̀ⲃⲟⲛ ϧⲉⲛ ⲟⲩϫⲱⲛⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲙⲏ ⲓⲥ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲡⲉⲕⲥⲟⲛ ⲁⲛ ⲡⲓⲗⲉⲩⲓⲧⲏⲥ ϯⲥⲱⲟⲩⲛ ϫⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲥⲁϫⲓ ϥⲛⲁⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲁⲕ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲛ̀ⲑⲟϥ ϥⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ϩⲣⲁⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲁⲛⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ϥⲛⲁⲣⲁϣⲓ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ

And the Lord was greatly angered against Moses, and said, Lo! is not Aaron the Levite thy brother? I know that he will surely speak to thee; and, behold, he will come forth to meet thee, and beholding thee he will rejoice within himself.

Και εξηφθη ο θυμος του Κυριου κατα του Μωυσεως· και ειπε, Δεν ειναι Ααρων ο αδελφος σου ο Λευιτης; εξευρω οτι αυτος δυναται να λαλη καλως· και μαλιστα, ιδου, εξερχεται εις συναντησιν σου και οταν σε ιδη, θελει χαρη εν τη καρδια αυτου·

فَتُكَلِّمُهُ وَتَضَعُ الْكَلِمَاتِ فِي فَمِهِ، وَأَنَا أَكُونُ مَعَ فَمِكَ وَمَعَ فَمِهِ، وَأُعْلِمُكُمَا مَاذَا تَصْنَعَانِ.

וְדִבַּרְתָּ֣ אֵלָ֔יו וְשַׂמְתָּ֥ אֶת־הַדְּבָרִ֖ים בְּפִ֑יו וְאָנֹכִ֗י אֶֽהְיֶ֤ה עִם־פִּ֙יךָ֙ וְעִם־פִּ֔יהוּ וְהֹורֵיתִ֣י אֶתְכֶ֔ם אֵ֖ת אֲשֶׁ֥ר תַּעֲשֽׂוּן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϯ ⲛ̀ⲛⲁⲥⲁϫⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲣⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉⲑⲛⲁⲟⲩⲱⲛ ⲛ̀ⲣⲱⲕ ⲛⲉⲙ ⲣⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲁⲧⲥⲁⲃⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲁⲓⲧⲟⲩ

And thou shalt speak to him; and thou shalt put my words into his mouth, and I will open thy mouth and his mouth, and I will instruct you in what ye shall do.

συ λοιπον θελεις λαλει προς αυτον και θελεις βαλλει τους λογους εις το στομα αυτου· εγω δε θελω εισθαι μετα του στοματος σου και μετα του στοματος εκεινου και θελω σας διδαξει ο, τι πρεπει να πραξητε·

وَهُوَ يُكَلِّمُ الشَّعْبَ عَنْكَ. وَهُوَ يَكُونُ لَكَ فَمًا، وَأَنْتَ تَكُونُ لَهُ إِلَهًا.

וְדִבֶּר־ה֥וּא לְךָ֖ אֶל־הָעָ֑ם וְהָ֤יָה הוּא֙ יִֽהְיֶה־לְּךָ֣ לְפֶ֔ה וְאַתָּ֖ה תִּֽהְיֶה־לֹּ֥ו לֵֽאלֹהִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲁⲕ ⲛ̀ⲑⲟϥ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲉϥⲉ̀ⲉⲣ ⲣⲱⲕ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲇⲉ ⲉⲕⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲁϥ ⲛⲁϩⲣⲉⲛ ⲫϯ

And he shall speak for thee to the people, and he shall be thy mouth, and thou shalt be for him in things pertaining to God.

και αυτος θελει λαλει αντι σου προς τον λαον· και αυτος θελει εισθαι εις σε αντι στοματος, συ δε θελεις εισθαι εις αυτον αντι Θεου·

وَتَأْخُذُ فِي يَدِكَ هَذِهِ الْعَصَا الَّتِي تَصْنَعُ بِهَا الآيَاتِ».

וְאֶת־הַמַּטֶּ֥ה הַזֶּ֖ה תִּקַּ֣ח בְּיָדֶ֑ךָ אֲשֶׁ֥ר תַּעֲשֶׂה־בֹּ֖ו אֶת־הָאֹתֹֽת׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϭⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓϣⲃⲱⲧ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲧⲉⲕϫⲓϫ ⲫⲁⲓ ⲉⲧⲉⲕⲛⲁⲉⲣ ⲛⲓⲙⲏⲓⲛⲓ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ

And this rod that was turned into a serpent thou shalt take in thine hand, wherewith thou shalt work miracles.

λαβε δε εις την χειρα σου την ραβδον ταυτην, με την οποιαν θελεις καμνει τα σημεια.

عودة موسى إلى أرض مصر

فَمَضَى مُوسَى وَرَجَعَ إِلَى يَثْرُونَ حَمِيهِ وَقَالَ لَهُ: «أَنَا أَذْهَبُ وَأَرْجِعُ إِلَى إِخْوَتِي الَّذِينَ فِي مِصْرَ لأَرَى هَلْ هُمْ بَعْدُ أَحْيَاءٌ». فَقَالَ يَثْرُونُ لِمُوسَى: «اذْهَبْ بِسَلاَمٍ».

וַיֵּ֨לֶךְ מֹשֶׁ֜ה וַיָּ֣שָׁב ׀ אֶל־יֶ֣תֶר חֹֽתְנֹ֗ו וַיֹּ֤אמֶר לֹו֙ אֵ֣לְכָה נָּ֗א וְאָשׁ֙וּבָה֙ אֶל־אַחַ֣י אֲשֶׁר־בְּמִצְרַ֔יִם וְאֶרְאֶ֖ה הַעֹודָ֣ם חַיִּ֑ים וַיֹּ֧אמֶר יִתְרֹ֛ו לְמֹשֶׁ֖ה לֵ֥ךְ לְשָׁלֹֽום׃

Ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲁⲥⲑⲟ ϩⲁ ⲓⲟⲑⲟⲣ ⲡⲉϥϣⲟⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ϯⲛⲁϣⲉ ⲛⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲁⲧⲁⲥⲑⲟ ϩⲁ ⲛⲁⲥⲛⲏⲟⲩ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲭⲏⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲁⲛⲁⲩ ϫⲉ ⲁⲛ ⲉⲧⲓ ⲥⲉⲟⲛϧ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲓⲟⲑⲟⲣ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲁⲕ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲟⲩϫⲁⲓ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲇⲉ ⲉⲧⲟϣ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲁϥⲙⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

And Moses went and returned to Jothor his father-in-law, and says, I will go and return to my brethren in Egypt, and will see if they are yet living. And Jothor said to Moses, Go in health. And in those days after some time, the king of Egypt died.

Και ανεχωρησεν ο Μωυσης και επεστρεψε προς τον Ιοθορ τον πενθερον αυτου και ειπε προς αυτον, Ας υπαγω, παρακαλω, και ας επιστρεψω προς τους αδελφους μου, τους εν Αιγυπτω, και ας ιδω αν ζωσιν ετι. Και ειπεν ο Ιοθορ προς τον Μωυσην, Υπαγε εν ειρηνη.

وَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى فِي مِدْيَانَ: «اذْهَبْ ارْجِعْ إِلَى مِصْرَ، لأَنَّهُ قَدْ مَاتَ جَمِيعُ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَانُوا يَطْلُبُونَ نَفْسَكَ».

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֤ה אֶל־מֹשֶׁה֙ בְּמִדְיָ֔ן לֵ֖ךְ שֻׁ֣ב מִצְרָ֑יִם כִּי־מֵ֙תוּ֙ כָּל־הָ֣אֲנָשִׁ֔ים הַֽמְבַקְשִׁ֖ים אֶת־נַפְשֶֽׁךָ׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϧⲉⲛ ⲙⲁⲇⲓⲁⲙ ϫⲉ ⲙⲟϣⲓ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲁⲕ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲁⲩⲙⲟⲩ ⲅⲁⲣ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲁ ⲧⲉⲕⲯⲩⲭⲏ

And the Lord said to Moses in Madiam, Go, depart into Egypt, for all that sought thy life are dead.

Ο δε Κυριος ειπε προς τον Μωυσην εν Μαδιαμ, Υπαγε, επιστρεψον εις Αιγυπτον· διοτι απεθανον παντες οι ανθρωποι οι ζητουντες την ψυχην σου.

فَأَخَذَ مُوسَى امْرَأَتَهُ وَبَنِيهِ وَأَرْكَبَهُمْ عَلَى الْحَمِيرِ وَرَجَعَ إِلَى أَرْضِ مِصْرَ. وَأَخَذَ مُوسَى عَصَا اللهِ فِي يَدِهِ.

וַיִּקַּ֨ח מֹשֶׁ֜ה אֶת־אִשְׁתֹּ֣ו וְאֶת־בָּנָ֗יו וַיַּרְכִּבֵם֙ עַֽל־הַחֲמֹ֔ר וַיָּ֖שָׁב אַ֣רְצָה מִצְרָ֑יִם וַיִּקַּ֥ח מֹשֶׁ֛ה אֶת־מַטֵּ֥ה הָאֱלֹהִ֖ים בְּיָדֹֽו׃

Ⲁϥϭⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛ̀ⲧⲉϥⲥϩⲓⲙⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲁⲗⲱⲟⲩⲓ ⲁϥⲧⲁⲗⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲛⲓⲉⲉⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲁⲥⲑⲟ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲁϥϭⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲙ̀ⲡⲓϣⲃⲱⲧ ⲡⲓⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲫϯ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲧⲉϥϫⲓϫ

And Moses took his wife and his children, and mounted them on the beasts, and returned to Egypt; and Moses took the rod which he had from God in his hand.

Τοτε παραλαβων ο Μωυσης την γυναικα αυτου και τα τεκνα αυτου και καθισας αυτα επι ονους επεστρεψεν εις την γην της Αιγυπτου· ελαβε δε ο Μωυσης την ραβδον του Θεου εν τη χειρι αυτου.

وَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «عِنْدَمَا تَذْهَبُ لِتَرْجِعَ إِلَى مِصْرَ، انْظُرْ جَمِيعَ الْعَجَائِبِ الَّتِي جَعَلْتُهَا فِي يَدِكَ وَاصْنَعْهَا قُدَّامَ فِرْعَوْنَ. وَلكِنِّي أُشَدِّدُ قَلْبَهُ حَتَّى لَا يُطْلِقَ الشَّعْبَ.

וַיֹּ֣אמֶר יְהוָה֮ אֶל־מֹשֶׁה֒ בְּלֶכְתְּךָ֙ לָשׁ֣וּב מִצְרַ֔יְמָה רְאֵ֗ה כָּל־הַמֹּֽפְתִים֙ אֲשֶׁר־שַׂ֣מְתִּי בְיָדֶ֔ךָ וַעֲשִׂיתָ֖ם לִפְנֵ֣י פַרְעֹ֑ה וַאֲנִי֙ אֲחַזֵּ֣ק אֶת־לִבֹּ֔ו וְלֹ֥א יְשַׁלַּ֖ח אֶת־הָעָֽם׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲕⲛⲁϣⲉ ⲛⲁⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲕⲛⲁⲧⲁⲥⲑⲟ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲁⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲛⲓϣⲫⲏⲣⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲁⲓⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲕϫⲓϫ ⲉⲕⲉ̀ⲁⲓⲧⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲇⲉ ⲉⲓⲉ̀ⲑⲣⲉ ⲡⲉϥϩⲏⲧ ⲛ̀ϣⲟⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉϥⲭⲁ ⲡⲓⲙⲏϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

And the Lord said to Moses, When thou goest and returnest to Egypt, see—all the miracles I have charged thee with, thou shalt work before Pharao: and I will harden his heart, and he shall certainly not send away the people.

Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Οταν υπαγης και επιστρεψης εις Αιγυπτον, ιδε να καμης εμπροσθεν του Φαραω παντα τα θαυμασια, τα οποια εδωκα εις την χειρα σου· πλην εγω θελω σκληρυνει την καρδιαν αυτου, και δεν θελει εξαποστειλει τον λαον·

فَتَقُولُ لِفِرْعَوْنَ: هَكَذَا يَقُولُ الرَّبُّ: إِسْرَائِيلُ ابْنِي الْبِكْرُ.

וְאָמַרְתָּ֖ אֶל־פַּרְעֹ֑ה כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה בְּנִ֥י בְכֹרִ֖י יִשְׂרָאֵֽל׃

Ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲇⲉ ⲉⲕⲉ̀ϫⲟⲥ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ϫⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ϫⲉ ⲡⲁϣⲟⲣⲡ ⲙ̀ⲙⲓⲥⲓ ⲡⲉ ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅

And thou shalt say to Pharao, These things saith the Lord, Israel is my first-born.

και θελεις ειπει προς τον Φαραω, Ουτω λεγει Κυριος· Υιος μου ειναι, πρωτοτοκος μου, ο Ισραηλ·

فَقُلْتُ لَكَ: أَطْلِقِ ابْنِي لِيَعْبُدَنِي، فَأَبَيْتَ أَنْ تُطْلِقَهُ. هَا أَنَا أَقْتُلُ ابْنَكَ الْبِكْرَ».

וָאֹמַ֣ר אֵלֶ֗יךָ שַׁלַּ֤ח אֶת־בְּנִי֙ וְיַֽעַבְדֵ֔נִי וַתְּמָאֵ֖ן לְשַׁלְּחֹ֑ו הִנֵּה֙ אָנֹכִ֣י הֹרֵ֔ג אֶת־בִּנְךָ֖ בְּכֹרֶֽךָ׃

Ⲁⲓϫⲟⲥ ⲇⲉ ⲛⲁⲕ ϫⲉ ⲭⲱ ⲙ̀ⲡⲁⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲉⲙϣⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲟⲩⲱϣ ⲉⲧⲁⲟⲩⲟϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲁⲛⲁⲩ ⲟⲩⲛ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉⲑⲛⲁϧⲱⲧⲉⲃ ⲙ̀ⲡⲉⲕϣⲟⲣⲡ ⲙ̀ⲙⲓⲥⲓ

And I said to thee, Send away my people, that they may serve me: now if thou wilt not send them away, see, I will slay thy fir-born son.

και προς σε λεγω, Εξαποστειλον τον υιον μου, δια να με λατρευση· και εαν δεν θελης να εξαποστειλης αυτον, ιδου, εγω θελω θανατωσει τον υιον σου, τον πρωτοτοκον σου.

وَحَدَثَ فِي الطَّرِيقِ فِي الْمَنْزِلِ أَنَّ الرَّبَّ الْتَقَاهُ وَطَلَبَ أَنْ يَقْتُلَهُ.

וַיְהִ֥י בַדֶּ֖רֶךְ בַּמָּלֹ֑ון וַיִּפְגְּשֵׁ֣הוּ יְהוָ֔ה וַיְבַקֵּ֖שׁ הֲמִיתֹֽו׃

Ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲱⲓⲧ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁ ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲥⲑⲟ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ϩⲣⲁϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥⲟⲩⲱϣ ⲉ̀ϧⲟⲑⲃⲉϥ

And it came to pass that the angel of the Lord met him by the way in the inn, and sought to slay him.

Ενω δε ο Μωυσης ητο εν τη οδω, εν τω καταλυματι, συνηντησεν αυτον ο Κυριος και εζητει να θανατωση αυτον.

فَأَخَذَتْ صَفُّورَةُ صَوَّانَةً وَقَطَعَتْ غُرْلَةَ ابْنِهَا وَمَسَّتْ رِجْلَيْهِ. فَقَالَتْ: «إِنَّكَ عَرِيسُ دَمٍ لِي».

וַתִּקַּ֨ח צִפֹּרָ֜ה צֹ֗ר וַתִּכְרֹת֙ אֶת־עָרְלַ֣ת בְּנָ֔הּ וַתַּגַּ֖ע לְרַגְלָ֑יו וַתֹּ֕אמֶר כִּ֧י חֲתַן־דָּמִ֛ים אַתָּ֖ה לִֽי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϭⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲥⲉⲡⲫⲱⲣⲁ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲗ ⲁⲥⲥⲟⲩⲃⲉ ϯⲙⲉⲧⲁⲧⲥⲉⲃⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲥϣⲏⲣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϩⲓⲧⲥ ϧⲁ ⲛⲉϥϭⲁⲗⲁⲩϫ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁⲥ ϫⲉ ⲁϥⲟϩⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲥⲛⲟϥ ⲙ̀ⲡⲥⲉⲃⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲁⲗⲟⲩ

and Sepphora having taken a stone cut off the foreskin of her son, and fell at his feet and said, The blood of the circumcision of my son is staunched:

Και λαβουσα η Σεπφωρα λιθαριον κοπτερον, περιετεμε την ακροβυστιαν του υιου αυτης, και ερριψεν εις τους ποδας αυτου, λεγουσα, Βεβαιως νυμφιος αιματων εισαι εις εμε.

فَانْفَكَّ عَنْهُ. حِينَئِذٍ قَالَتْ: «عَرِيسُ دَمٍ مِنْ أَجْلِ الْخِتَانِ».

וַיִּ֖רֶף מִמֶּ֑נּוּ אָ֚ז אָֽמְרָ֔ה חֲתַ֥ן דָּמִ֖ים לַמּוּלֹֽת׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁⲣⲟϥ ϫⲉ ⲁⲥϫⲟⲥ ϫⲉ ⲁϥⲟϩⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲥⲛⲟϥ ⲙ̀ⲡⲥⲉⲃⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲁⲗⲟⲩ

and he departed from him, because she said, The blood of the circumcision of my son is staunched.

Και απηλθεν απ' αυτου· η δε ειπε, Νυμφιος αιματων εισαι ενεκα της περιτομης.

وَقَالَ الرَّبُّ لِهَارُونَ: «اذْهَبْ إِلَى الْبَرِّيَّةِ لاسْتِقْبَالِ مُوسَى». فَذَهَبَ وَالْتَقَاهُ فِي جَبَلِ اللهِ وَقَبَّلَهُ.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶֽל־אַהֲרֹ֔ן לֵ֛ךְ לִקְרַ֥את מֹשֶׁ֖ה הַמִּדְבָּ֑רָה וַיֵּ֗לֶךְ וַֽיִּפְגְּשֵׁ֛הוּ בְּהַ֥ר הָאֱלֹהִ֖ים וַיִּשַּׁק־לֹֽו׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ϫⲉ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲁⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ϩⲣⲉⲛ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ⲡϣⲁϥⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϯⲙⲁϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϩⲓ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϯⲫⲓ ⲉ̀ⲣⲱϥ

And the Lord said to Aaron, Go into the wilderness to meet Moses; and he went and met him in the mount of God, and they kissed each other.

Ειπε δε Κυριος προς τον Ααρων, Υπαγε προς συναντησιν του Μωυσεως εις την ερημον. Και υπηγε και συνηντησεν αυτον εν τω ορει του Θεου και ησπασθη αυτον.

فَأَخْبَرَ مُوسَى هَارُونَ بِجَمِيعِ كَلاَمِ الرَّبِّ الَّذِي أَرْسَلَهُ، وَبِكُلِّ الآيَاتِ الَّتِي أَوْصَاهُ بِهَا.

וַיַּגֵּ֤ד מֹשֶׁה֙ לְאַֽהֲרֹ֔ן אֵ֛ת כָּל־דִּבְרֵ֥י יְהוָ֖ה אֲשֶׁ֣ר שְׁלָחֹ֑ו וְאֵ֥ת כָּל־הָאֹתֹ֖ת אֲשֶׁ֥ר צִוָּֽהוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲧⲁⲙⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲉ̀ⲛⲓⲥⲁϫⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲛⲏ ⲉⲧⲁϥⲟⲩⲟⲣⲡⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲙⲏⲓⲛⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲁϥϩⲉⲛϩⲱⲛϥ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ

And Moses reported to Aaron all the words of the Lord, which he sent, and all the things which he charged him.

Και απηγγειλεν ο Μωυσης προς τον Ααρων παντας τους λογους του Κυριου, τους οποιους παρηγγειλεν εις αυτον, και παντα τα σημεια, τα οποια προσεταξεν εις αυτον.

ثُمَّ مَضَى مُوسَى وَهَارُونُ وَجَمَعَا جَمِيعَ شُيُوخِ بَنِي إِسْرَائِيلَ.

וַיֵּ֥לֶךְ מֹשֶׁ֖ה וְאַהֲרֹ֑ן וַיַּ֣אַסְפ֔וּ אֶת־כָּל־זִקְנֵ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃

Ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲑⲟⲩⲉⲧ ⲛⲓϧⲉⲗⲗⲟⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅

And Moses and Aaron went and gathered the elders of the children of Israel.

Υπηγαν λοιπον ο Μωυσης και ο Ααρων και συνηγαγον παντας τους πρεσβυτερους των υιων Ισραηλ·

فَتَكَلَّمَ هَارُونُ بِجَمِيعِ الْكَلَامِ الَّذِي كَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى بِهِ، وَصَنَعَ الآيَاتِ أَمَامَ عُيُونِ الشَّعْبِ.

וַיְדַבֵּ֣ר אַהֲרֹ֔ן אֵ֚ת כָּל־הַדְּבָרִ֔ים אֲשֶׁר־דִּבֶּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֑ה וַיַּ֥עַשׂ הָאֹתֹ֖ת לְעֵינֵ֥י הָעָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲁϫⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲏ ⲉⲧⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲫϯ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲙⲏⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ⲛⲓⲙⲏϣ

And Aaron spoke all these words, which God spoke to Moses, and wrought the miracles before the people.

και ελαλησεν ο Ααρων παντας τους λογους, τους οποιους ο Κυριος ελαλησε προς τον Μωυσην, και εκαμε τα σημεια ενωπιον του λαου.

فَآمَنَ الشَّعْبُ. وَلَمَّا سَمِعُوا أَنَّ الرَّبَّ افْتَقَدَ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَأَنَّهُ نَظَرَ مَذَلَّتَهُمْ، خَرُّوا وَسَجَدُوا.

וַֽיַּאֲמֵ֖ן הָעָ֑ם וַֽיִּשְׁמְע֡וּ כִּֽי־פָקַ֨ד יְהוָ֜ה אֶת־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל וְכִ֤י רָאָה֙ אֶת־עָנְיָ֔ם וַֽיִּקְּד֖וּ וַיִּֽשְׁתַּחֲוּֽוּ ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲛⲁϩϯ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲣⲁϣⲓ ϫⲉ ⲁϥϫⲉⲙⲡ̀ϣⲓⲛⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲫϯ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲟⲩϩⲟϫϩⲉϫ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲓⲧϥ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲁϥⲟⲩⲱϣⲧ

and the people believed and rejoiced, because God visited the children of Israel, and because he saw their affliction: and the people bowed and worshipped.

Και επιστευσεν ο λαος· και οτε ηκουσεν οτι ο Κυριος επεσκεφθη τους υιους Ισραηλ και οτι επεβλεψεν επι την ταλαιπωριαν αυτων, κυψαντες προσεκυνησαν.

إصحاح 5

مقابلة موسى وهارون لفرعون

وَبَعْدَ ذَلِكَ دَخَلَ مُوسَى وَهَارُونُ وَقَالاَ لِفِرْعَوْنَ: «هَكَذَا يَقُولُ الرَّبُّ إِلَهُ إِسْرَائِيلَ: أَطْلِقْ شَعْبِي لِيُعَيِّدُوا لِي فِي الْبَرِّيَّةِ».

וְאַחַ֗ר בָּ֚אוּ מֹשֶׁ֣ה וְאַהֲרֹ֔ן וַיֹּאמְר֖וּ אֶל־פַּרְעֹ֑ה כֹּֽה־אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל שַׁלַּח֙ אֶת־עַמִּ֔י וְיָחֹ֥גּוּ לִ֖י בַּמִּדְבָּֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ϩⲁ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ϫⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲫϯ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ϫⲉ ⲟⲩⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲁⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲉⲣϣⲁⲓ ⲛⲏⲓ ϩⲓ ⲡϣⲁϥⲉ

And after this went in Moses and Aaron to Pharao, and they said to him, These things says the Lord God of Israel, Send my people away, that they may keep a feast to me in the wilderness.

Μετα δε ταυτα, εισελθοντες ο Μωυσης και ο Ααρων, ειπαν προς τον Φαραω, Ουτω λεγει Κυριος ο Θεος του Ισραηλ· Εξαποστειλον τον λαον μου, δια να εορτασωσιν εις εμε εν τη ερημω.

فَقَالَ فِرْعَوْنُ: «مَنْ هُوَ الرَّبُّ حَتَّى أَسْمَعَ لِقَوْلِهِ فَأُطْلِقَ إِسْرَائِيلَ؟ لَا أَعْرِفُ الرَّبَّ، وَإِسْرَائِيلَ لَا أُطْلِقُهُ».

וַיֹּ֣אמֶר פַּרְעֹ֔ה מִ֤י יְהוָה֙ אֲשֶׁ֣ר אֶשְׁמַ֣ע בְּקֹלֹ֔ו לְשַׁלַּ֖ח אֶת־יִשְׂרָאֵ֑ל לֹ֤א יָדַ֙עְתִּי֙ אֶת־יְהוָ֔ה וְגַ֥ם אֶת־יִשְׂרָאֵ֖ל לֹ֥א אֲשַׁלֵּֽחַ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ϫⲉ ⲛⲓⲙ ⲡⲉ ⲫⲁⲓ ϫⲉ ⲛ̀ⲧⲁⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲥⲁ ⲧⲉϥⲥⲙⲏ ϩⲱⲥⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲁⲟⲩⲱⲣⲡ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϯⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ϯⲛⲁⲟⲩⲟⲣⲡϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲁⲛ

And Pharao said, Who is he that I should hearken to his voice, so that I should send away the children of Israel? I do not know the Lord, and I will not let Israel go.

Ο δε Φαραω ειπε, Τις ειναι ο Κυριος, εις του οποιου την φωνην θελω υπακουσει, ωστε να εξαποστειλω τον Ισραηλ; δεν γνωριζω τον Κυριον και ουδε τον Ισραηλ θελω εξαποστειλει.

فَقَالاَ: «إِلَهُ الْعِبْرَانِيِّينَ قَدِ الْتَقَانَا، فَنَذْهَبُ سَفَرَ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ فِي الْبَرِّيَّةِ وَنَذْبَحُ لِلرَّبِّ إِلَهِنَا، لِئَلاَّ يُصِيبَنَا بِالْوَبَإِ أَوْ بِالسَّيْفِ».

וַיֹּ֣אמְר֔וּ אֱלֹהֵ֥י הָעִבְרִ֖ים נִקְרָ֣א עָלֵ֑ינוּ נֵ֣לֲכָה נָּ֡א דֶּרֶךְ֩ שְׁלֹ֨שֶׁת יָמִ֜ים בַּמִּדְבָּ֗ר וְנִזְבְּחָה֙ לַֽיהוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ פֶּ֨ן־יִפְגָּעֵ֔נוּ בַּדֶּ֖בֶר אֹ֥ו בֶחָֽרֶב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲫϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϩⲉⲃⲣⲉⲟⲥ ⲁϥⲑⲁϩⲙⲉⲛ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲧⲉⲛⲛⲁϣⲉ ⲛⲁⲛ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲅ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲟϣⲓ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϩⲓ ⲡϣⲁϥⲉ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲛϣⲉⲧ ϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲙⲏⲡⲱⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲙⲟⲩ ⲧⲁϩⲟⲛ ⲓⲉ ⲟⲩϧⲱⲧⲉⲃ

And they say to him, The God of the Hebrews has called us to him: we will go therefore a three days’ journey into the wilderness, that we may sacrifice to the Lord our God, lest at any time death or slaughter happen to us.

Οι δε ειπον, Ο Θεος των Εβραιων συνηντησεν ημας· αφες λοιπον να υπαγωμεν οδον τριων ημερων εις την ερημον, δια να προσφερωμεν θυσιαν εις Κυριον τον Θεον ημων, μηποτε ελθη καθ' ημων με θανατικον η με μαχαιραν.

فَقَالَ لَهُمَا مَلِكُ مِصْرَ: «لِمَاذَا يَا مُوسَى وَهَارُونُ تُبَطِّلاَنِ الشَّعْبَ مِنْ أَعْمَالِهِ؟ اِذْهَبَا إِلَى أَثْقَالِكُمَا».

וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵהֶם֙ מֶ֣לֶךְ מִצְרַ֔יִם לָ֚מָּה מֹשֶׁ֣ה וְאַהֲרֹ֔ן תַּפְרִ֥יעוּ אֶת־הָעָ֖ם מִמַּֽעֲשָׂ֑יו לְכ֖וּ לְסִבְלֹתֵיכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ϫⲉ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲫⲱⲛϩ ⲙ̀ⲡϩⲏⲧ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲛⲟⲩϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲛⲉϥϩⲃⲏⲟⲩⲓ

And the king of Egypt said to them, Why do ye, Moses and Aaron, turn the people from their works? depart each of you to your works.

Και ειπε προς αυτους ο βασιλευς της Αιγυπτου, Δια τι, Μωυση και Ααρων, αποκοπτετε τον λαον απο των εργασιων αυτου; υπαγετε εις τα εργα σας.

وَقَالَ فِرْعَوْنُ: «هُوَذَا الآنَ شَعْبُ الأَرْضِ كَثِيرٌ وَأَنْتُمَا تُرِيحَانِهِمْ مِنْ أَثْقَالِهِمْ».

וַיֹּ֣אמֶר פַּרְעֹ֔ה הֵן־רַבִּ֥ים עַתָּ֖ה עַ֣ם הָאָ֑רֶץ וְהִשְׁבַּתֶּ֥ם אֹתָ֖ם מִסִּבְלֹתָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ϫⲉ ϩⲏⲡⲡⲉ ϯⲛⲟⲩ ϥⲟϣ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲑⲣⲟⲩϯⲙ̀ⲧⲟⲛ ⲟⲩⲛ ⲛⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ

And Pharao said, Behold now, the people is very numerous; let us not then give them rest from their work.

Και ειπεν ο Φαραω, Ιδου, ο λαος του τοπου ειναι τωρα πολυπληθης και σεις καμνετε αυτους να παυωσιν απο των εργων αυτων.

فَأَمَرَ فِرْعَوْنُ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ مُسَخِّرِي الشَّعْبِ وَمُدَبِّرِيهِ قَائِلًا:

וַיְצַ֥ו פַּרְעֹ֖ה בַּיֹּ֣ום הַה֑וּא אֶת־הַנֹּגְשִׂ֣ים בָּעָ֔ם וְאֶת־שֹׁטְרָ֖יו לֵאמֹֽר׃

Ⲁϥⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲉ̀ⲧⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲣⲅⲟⲇⲓⲱⲕⲧⲏⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥϧⲟⲩⲓ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And Pharao gave orders to the task-masters of the people and the accountants, saying,

Και την αυτην ημεραν προσεταξεν ο Φαραω τους εργοδιωκτας τον λαου και τους επιτροπους αυτων, λεγων,

«لاَ تَعُودُوا تُعْطُونَ الشَّعْبَ تِبْنًا لِصُنْعِ اللِّبْنِ كَأَمْسِ وَأَوَّلَ مِنْ أَمْسِ. لِيَذْهَبُوا هُمْ وَيَجْمَعُوا تِبْنًا لأَنْفُسِهِمْ.

לֹ֣א תֹאסִפ֞וּן לָתֵ֨ת תֶּ֧בֶן לָעָ֛ם לִלְבֹּ֥ן הַלְּבֵנִ֖ים כִּתְמֹ֣ול שִׁלְשֹׁ֑ם הֵ֚ם יֵֽלְכ֔וּ וְקֹשְׁשׁ֥וּ לָהֶ֖ם תֶּֽבֶן׃

Ϫⲉ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲁϩⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉϯ ⲧⲟϩ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲛⲓⲧⲱⲃⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲥⲁϥ ⲛⲉⲙ ⲅ̅ ⲉ̀ⲫⲟⲟⲩ ⲙⲁⲣⲟⲩϣⲉ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲑⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲥⲉⲑⲟⲩⲉⲧ ⲧⲟϩ ⲛⲱⲟⲩ

Ye shall no longer give straw to the people for brick-making as yesterday and the third day; but let them go themselves, and collect straw for themselves.

Δεν θελετε δωσει πλεον εις τον λαον τουτον αχυρον καθως χθες και προχθες, δια να καμνωσι τας πλινθους· ας υπαγωσιν αυτοι και ας συναγωσιν εις εαυτους αχυρον·

وَمِقْدَارَ اللِّبْنِ الَّذِي كَانُوا يَصْنَعُونَهُ أَمْسِ، وَأَوَّلَ مِنْ أَمْسِ تَجْعَلُونَ عَلَيْهِمْ. لَا تَنْقُصُوا مِنْهُ، فَإِنَّهُمْ مُتَكَاسِلُونَ، لِذَلِكَ يَصْرُخُونَ قَائِلِينَ: نَذْهَبُ وَنَذْبَحُ لإِلَهِنَا.

וְאֶת־מַתְכֹּ֨נֶת הַלְּבֵנִ֜ים אֲשֶׁ֣ר הֵם֩ עֹשִׂ֨ים תְּמֹ֤ול שִׁלְשֹׁם֙ תָּשִׂ֣ימוּ עֲלֵיהֶ֔ם לֹ֥א תִגְרְע֖וּ מִמֶּ֑נּוּ כִּֽי־נִרְפִּ֣ים הֵ֔ם עַל־כֵּ֗ן הֵ֤ם צֹֽעֲקִים֙ לֵאמֹ֔ר נֵלְכָ֖ה נִזְבְּחָ֥ה לֵאלֹהֵֽינוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲧⲏⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲧⲱⲃⲓ ⲑⲏ ⲉⲧⲟⲩⲑⲁⲙⲓⲟ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲉⲩⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟⲥ ⲙ̀ⲙⲏⲛⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲧⲟⲩϩⲟ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϫⲉϫⲉⲃ ϩⲗⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲥⲉⲥⲣⲱϥⲧ ⲅⲁⲣ ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ⲥⲉⲱϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲧⲉⲛⲛⲁϣⲉ ⲛⲁⲛ ⲛ̀ⲧⲉⲛϣⲉⲧ ϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲛⲟⲩϯ

And thou shalt impose on them daily the rate of brick-making which they perform: thou shalt not abate anything, for they are idle; therefore have they cried, saying, Let us arise and do sacrifice to our God.

θελετε ομως επιβαλει εις αυτους το ποσον των πλινθων, το οποιον εκαμνον προτερον· παντελως δεν θελετε ελαττωσει αυτο· διοτι μενουσιν αργοι και δια τουτο φωναζουσι, λεγοντες, Αφες να υπαγωμεν, δια να προσφερωμεν θυσιαν εις τον Θεον ημων·

لِيُثَقَّلِ الْعَمَلُ عَلَى الْقَوْمِ حَتَّى يَشْتَغِلُوا بِهِ وَلَا يَلْتَفِتُوا إِلَى كَلاَمِ الْكَذِبِ».

תִּכְבַּ֧ד הָעֲבֹדָ֛ה עַל־הָאֲנָשִׁ֖ים וְיַעֲשׂוּ־בָ֑הּ וְאַל־יִשְׁע֖וּ בְּדִבְרֵי־שָֽׁקֶר׃

Ⲙⲁⲣⲟⲩϩⲣⲟϣ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲁⲓⲣⲱⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲣⲟⲩϥⲓⲣⲱⲟⲩϣ ϧⲉⲛ ⲛⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲑⲣⲟⲩϥⲓⲣⲱⲟⲩϣ ϧⲁ ϩⲁⲛⲥⲁϫⲓ ⲉⲩϣⲟⲩⲓⲧ

Let the works of these men be made grievous, and let them care for these things, and not care for vain words.

ας επιβαρυνθωσιν αι εργασιαι των ανθρωπων τουτων, δια να ηναι ενησχολημενοι εις αυτας και να μη προσεχωσιν εις λογια ματαια.

فَخَرَجَ مُسَخِّرُو الشَّعْبِ وَمُدَبِّرُوهُ وَكَلَّمُوا الشَّعْبَ، قَائِلِينَ: «هَكَذَا يَقُولُ فِرْعَوْنُ: لَسْتُ أُعْطِيكُمْ تِبْنًا.

וַיֵּ֨צְא֜וּ נֹגְשֵׂ֤י הָעָם֙ וְשֹׁ֣טְרָ֔יו וַיֹּאמְר֥וּ אֶל־הָעָ֖ם לֵאמֹ֑ר כֹּ֚ה אָמַ֣ר פַּרְעֹ֔ה אֵינֶ֛נִּי נֹתֵ֥ן לָכֶ֖ם תֶּֽבֶן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϣⲱⲡⲓ ⲉⲩⲓⲏⲥ ⲛ̀ⲥⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲉⲣⲅⲟⲇⲓⲱⲕⲧⲏⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥϧⲟⲩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲏϣ ϫⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ϫⲉ ϯⲛⲁϯ ⲧⲟϩ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲁⲛ ϫⲉ

And the taskmasters and the accountants hastened them, and they spoke to the people, saying, thus says Pharao, I will give you straw no longer.

Εξηλθον λοιπον οι εργοδιωκται του λαου και οι επιτροποι αυτου και ελαλησαν προς τον λαον, λεγοντες, Ουτως ειπεν ο Φαραω· Δεν σας διδω αχυρον·

اذْهَبُوا أَنْتُمْ وَخُذُوا لأَنْفُسِكُمْ تِبْنًا مِنْ حَيْثُ تَجِدُونَ. إِنَّهُ لَا يُنْقَصُ مِنْ عَمَلِكُمْ شَيْءٌ».

אַתֶּ֗ם לְכ֨וּ קְח֤וּ לָכֶם֙ תֶּ֔בֶן מֵאֲשֶׁ֖ר תִּמְצָ֑אוּ כִּ֣י אֵ֥ין נִגְרָ֛ע מֵעֲבֹדַתְכֶ֖ם דָּבָֽר׃

Ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲇⲉ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲙⲁⲑⲟⲩⲉⲧ ⲧⲟϩ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲫⲙⲁ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϫⲓⲙⲓ ⲛ̀ⲥⲉⲛⲁϫⲉϫⲉⲃ ϩⲗⲓ ⲅⲁⲣ ⲁⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲏⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛⲧⲱⲃⲓ

Go ye, yourselves, get for yourselves straw whencesoever ye can find it, for nothing is diminished from your rate.

σεις αυτοι υπαγετε, συναγετε αχυρον, οπου δυνασθε να ευρητε· πλην δεν θελει ελαττωθη εκ των εργασιων σας ουδεν.

فَتَفَرَّقَ الشَّعْبُ فِي كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ لِيَجْمَعُوا قَشًّا عِوَضًا عَنِ التِّبْنِ.

וַיָּ֥פֶץ הָעָ֖ם בְּכָל־אֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם לְקֹשֵׁ֥שׁ קַ֖שׁ לַתֶּֽבֶן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲱⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ϧⲉⲛ ⲭⲏⲙⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲉ̀ⲑⲟⲩⲉⲧ ⲣⲱⲟⲩⲓ ⲉ̀ϩⲁⲛⲧⲟϩ

So the people were dispersed in all the land of Egypt, to gather stubble for straw.

Και διεσπαρη ο λαος καθ' ολην την γην της Αιγυπτου, δια να συναγη καλαμην αντι αχυρου.

وَكَانَ الْمُسَخِّرُونَ يُعَجِّلُونَهُمْ قَائِلِينَ: «كَمِّلُوا أَعْمَالَكُمْ، أَمْرَ كُلِّ يَوْمٍ بِيَوْمِهِ، كَمَا كَانَ حِينَمَا كَانَ التِّبْنُ».

וְהַנֹּגְשִׂ֖ים אָצִ֣ים לֵאמֹ֑ר כַּלּ֤וּ מַעֲשֵׂיכֶם֙ דְּבַר־יֹ֣ום בְּיֹומֹ֔ו כַּאֲשֶׁ֖ר בִּהְיֹ֥ות הַתֶּֽבֶן׃

Ⲛⲓⲉⲣⲅⲟⲇⲓⲱⲕⲧⲏⲥ ⲇⲉ ⲛⲁⲩⲓⲏⲥ ⲛ̀ⲥⲱⲟⲩ ⲡⲉ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ϫⲱⲕ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛⲏ ⲉ̀ϣⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲁⲓⲧⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲏⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲣⲏϯ ⲟⲛ ⲉ̀ⲛⲁⲩϯ ⲙ̀ⲡⲓⲧⲟϩ ⲛⲱⲧⲉⲛ

and the taskmasters hastened them, saying, Fulfil your regular daily tasks, even as when straw was given you.

Οι δε εργοδιωκται εβιαζον αυτους, λεγοντες, Τελειονετε τας εργασιας σας, το διωρισμενον καθ' ημεραν, καθως οτε εδιδετο το αχυρον.

فَضُرِبَ مُدَبِّرُو بَنِي إِسْرَائِيلَ الَّذِينَ أَقَامَهُمْ عَلَيْهِمْ مُسَخِّرُو فِرْعَوْنَ، وَقِيلَ لَهُمْ: «لِمَاذَا لَمْ تُكَمِّلُوا فَرِيضَتَكُمْ مِنْ صُنْعِ اللِّبْنِ أَمْسِ وَالْيَوْمَ كَالأَمْسِ وَأَوَّلَ مِنْ أَمْسِ؟»

וַיֻּכּ֗וּ שֹֽׁטְרֵי֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁר־שָׂ֣מוּ עֲלֵהֶ֔ם נֹגְשֵׂ֥י פַרְעֹ֖ה לֵאמֹ֑ר מַדּ֡וּעַ לֹא֩ כִלִּיתֶ֨ם חָקְכֶ֤ם לִלְבֹּן֙ כִּתְמֹ֣ול שִׁלְשֹׁ֔ם גַּם־תְּמֹ֖ול גַּם־הַיֹּֽום׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲉⲣⲙⲁⲥⲧⲓⲅⲅⲟⲓⲛ ⲛ̀ⲛⲓⲥϧⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲅⲉⲛⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲭⲁⲩ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲡⲓⲥⲧⲁⲧⲏⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲉⲛϫⲱⲕ ⲛ̀ⲧⲏⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛⲧⲱⲃⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲥⲁϥ ⲛⲉⲙ ⲅ̅ ⲉ̀ⲫⲟⲟⲩ

And the accountants of the race of the children of Israel, who were set over them by the masters of Pharao, were scourged, [[and questioned,]]men saying, Why have ye not fulfilled your rates of brick-work as yesterday and the third day, to-day also?

Και εμαστιγωθησαν οι επιτροποι των υιων Ισραηλ, οι διωρισμενοι επ' αυτους υπο των εργοδιωκτων του Φαραω, λεγοντων, Δια τι δεν ετελειωσατε χθες και σημερον το διωρισμενον εις εσας ποσον των πλινθων, καθως προτερον;

فَأَتَى مُدَبِّرُو بَنِي إِسْرَائِيلَ وَصَرَخُوا إِلَى فِرْعَوْنَ قَائِلِينَ: «لِمَاذَا تَفْعَلُ هَكَذَا بِعَبِيدِكَ؟

וַיָּבֹ֗אוּ שֹֽׁטְרֵי֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וַיִּצְעֲק֥וּ אֶל־פַּרְעֹ֖ה לֵאמֹ֑ר לָ֧מָּה תַעֲשֶׂ֦ה כֹ֖ה לַעֲבָדֶֽיךָ׃

Ⲁⲩⲓ̀ ⲇⲉ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲥϧⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲁⲩⲱϣ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ϩⲁ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲕⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲉⲃⲓⲁⲓⲕ

And the accountants of the children of Israel went in and cried to Pharao, saying, Why dost thou act thus to thy servants?

Εισελθοντες δε οι επιτροποι των υιων Ισραηλ, κατεβοησαν προς τον Φαραω, λεγοντες, Δια τι καμνεις ουτως εις τους δουλους σου;

اَلتِّبْنُ لَيْسَ يُعْطَى لِعَبِيدِكَ، وَاللِّبْنُ يَقُولُونَ لَنَا: اصْنَعُوهُ! وَهُوَذَا عَبِيدُكَ مَضْرُوبُونَ، وَقَدْ أَخْطَأَ شَعْبُكَ».

תֶּ֗בֶן אֵ֤ין נִתָּן֙ לַעֲבָדֶ֔יךָ וּלְבֵנִ֛ים אֹמְרִ֥ים לָ֖נוּ עֲשׂ֑וּ וְהִנֵּ֧ה עֲבָדֶ֛יךָ מֻכִּ֖ים וְחָטָ֥את עַמֶּֽךָ׃

Ⲡⲓⲧⲟϩ ⲅⲁⲣ ⲥⲉϯ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲁⲛ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲉⲃⲓⲁⲓⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲉϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲁⲛ ϫⲉ ⲧⲏⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲧⲱⲃⲓ ⲙⲁⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲓⲥ ⲛⲉⲕⲁⲗⲱⲟⲩⲓ ⲁⲩⲉⲣⲙⲁⲥⲧⲓⲅⲅⲟⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲭⲛⲁϭⲓ ⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲙⲏϣ ⲛ̀ϫⲟⲛⲥ

Straw is not given to thy servants, and they tell us to make brick; and behold thy servants have been scourged: thou wilt therefore injure thy people.

αχυρον δεν διδεται εις τους δουλους σου και λεγουσιν εις ημας, Καμνετε πλινθους· και ιδου, εμαστιγωθησαν οι δουλοι σου· το δε σφαλμα ειναι του λαου σου.

فَقَالَ: «مُتَكَاسِلُونَ أَنْتُمْ، مُتَكَاسِلُونَ! لِذَلِكَ تَقُولُونَ: نَذْهَبُ وَنَذْبَحُ لِلرَّبِّ.

וַיֹּ֛אמֶר נִרְפִּ֥ים אַתֶּ֖ם נִרְפִּ֑ים עַל־כֵּן֙ אַתֶּ֣ם אֹֽמְרִ֔ים נֵלְכָ֖ה נִזְבְּחָ֥ה לַֽיהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲣⲱϥⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ϩⲁⲛⲣⲉϥⲥⲣⲱϥⲧ ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ⲧⲉⲧⲉⲛϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲧⲉⲛⲛⲁϣⲉ ⲛⲁⲛ ⲛ̀ⲧⲉⲛϣⲉⲧ ϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲛⲟⲩϯ

And he said to them, Ye are idle, ye are idlers: therefore ye say, Let us go and do sacrifice to our God.

Ο δε απεκριθη, Οκνηροι εισθε, οκνηροι· δια τουτο λεγετε, Αφες να υπαγωμεν να προσφερωμεν θυσιαν προς τον Κυριον·

فَالآنَ اذْهَبُوا اعْمَلُوا. وَتِبْنٌ لَا يُعْطَى لَكُمْ وَمِقْدَارَ اللِّبْنِ تُقَدِّمُونَهُ».

וְעַתָּה֙ לְכ֣וּ עִבְד֔וּ וְתֶ֖בֶן לֹא־יִנָּתֵ֣ן לָכֶ֑ם וְתֹ֥כֶן לְבֵנִ֖ים תִּתֵּֽנּוּ׃

Ϯⲛⲟⲩ ⲟⲩⲛ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲁⲣⲓϩⲱⲃ ⲡⲓⲧⲟϩ ⲅⲁⲣ ⲥⲉⲛⲁⲧⲏⲓϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲏⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲧⲱⲃⲓ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲧⲏⲓⲥ

Now then go and work, for straw shall not be given to you, yet ye shall return the rate of bricks.

υπαγετε λοιπον τωρα, δουλευετε· διοτι αχυρον δεν θελει σας δοθη· θελετε ομως αποδιδει το ποσον των πλινθων.

فَرَأَى مُدَبِّرُو بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنْفُسَهُمْ فِي بَلِيَّةٍ إِذْ قِيلَ لَهُمْ لَا تُنَقِّصُوا مِنْ لِبْنِكُمْ أَمْرَ كُلِّ يَوْمٍ بِيَوْمِهِ.

וַיִּרְא֞וּ שֹֽׁטְרֵ֧י בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֛ל אֹתָ֖ם בְּרָ֣ע לֵאמֹ֑ר לֹא־תִגְרְע֥וּ מִלִּבְנֵיכֶ֖ם דְּבַר־יֹ֥ום בְּיֹומֹֽו׃

Ⲛⲁⲩⲛⲁⲩ ⲇⲉ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲥϧⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉⲩⲭⲏ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲡⲉⲧϩⲱⲟⲩ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲥⲉϫⲡ ϩⲗⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲏⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲧⲱⲃⲓ ⲉⲧⲉⲥⲭⲏ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ

And the accountants of the children of Israel saw themselves in an evil plight, men saying, Ye shall not fail to deliver the daily rate of the brick-making.

Και εβλεπον εαυτους οι επιτροποι των υιων Ισραηλ εν κακη περιστασει, αφου ερρεθη προς αυτους, Δεν θελει ελαττωθη ουδεν απο του καθημερινου ποσου των πλινθων.

وَصَادَفُوا مُوسَى وَهَارُونَ وَاقِفَيْنِ لِلِقَائِهِمْ حِينَ خَرَجُوا مِنْ لَدُنْ فِرْعَوْنَ.

וַֽיִּפְגְּעוּ֙ אֶת־מֹשֶׁ֣ה וְאֶֽת־אַהֲרֹ֔ן נִצָּבִ֖ים לִקְרָאתָ֑ם בְּצֵאתָ֖ם מֵאֵ֥ת פַּרְעֹֽה׃

Ⲁⲩⲓ̀ ⲇⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ̀ⲉϩⲣⲉⲛ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲉⲩⲛⲏ ⲟⲩⲇⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉϩⲣⲁⲩ ⲉⲧⲁⲩⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲫⲁⲣⲁⲱ

And they met Moses and Aaron coming forth to meet them, as they came forth from Pharao.

Εξερχομενοι δε απο του Φαραω, συνηντησαν τον Μωυσην και τον Ααρων, ερχομενους εις συναντησιν αυτων·

فَقَالُوا لَهُمَا: «يَنْظُرُ الرَّبُّ إِلَيْكُمَا وَيَقْضِي، لأَنَّكُمَا أَنْتَنْتُمَا رَائِحَتَنَا فِي عَيْنَيْ فِرْعَوْنَ وَفِي عُيُونِ عَبِيدِهِ حَتَّى تُعْطِيَا سَيْفًا فِي أَيْدِيهِمْ لِيَقْتُلُونَا».

וַיֹּאמְר֣וּ אֲלֵהֶ֔ם יֵ֧רֶא יְהוָ֛ה עֲלֵיכֶ֖ם וְיִשְׁפֹּ֑ט אֲשֶׁ֧ר הִבְאַשְׁתֶּ֣ם אֶת־רֵיחֵ֗נוּ בְּעֵינֵ֤י פַרְעֹה֙ וּבְעֵינֵ֣י עֲבָדָ֔יו לָֽתֶת־חֶ֥רֶב בְּיָדָ֖ם לְהָרְגֵֽנוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲉϥⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲫϯ ⲉϥⲉ̀ϯϩⲁⲡ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲉⲣ ⲡⲉⲛⲥⲑⲟⲓ ⲙ̀ⲃⲟϯ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ⲛⲉϥⲁⲗⲱⲟⲩⲓ ⲉ̀ϯ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲏϥⲓ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲛⲉϥϫⲓϫ ⲉⲧⲁⲕⲟⲛ

And they said to them, The Lord look upon you and judge you, for ye have made our savour abominable before Pharao, and before his servants, to put a sword into his hands to slay us.

και ειπον προς αυτους, Ο Κυριος να σας ιδη και να κρινη· διοτι σεις εκαμετε βδελυκτην την οσμην ημων εμπροσθεν του Φαραω και εμπροσθεν των δουλων αυτου, ωστε να δωσητε εις τας χειρας αυτων μαχαιραν δια να θανατωσωσιν ημας.

الله يعد بالخلاص

فَرَجَعَ مُوسَى إِلَى الرَّبِّ وَقَالَ: «يَا سَيِّدُ، لِمَاذَا أَسَأْتَ إِلَى هَذَا الشَّعْبِ؟ لِمَاذَا أَرْسَلْتَنِي؟

וַיָּ֧שָׁב מֹשֶׁ֛ה אֶל־יְהוָ֖ה וַיֹּאמַ֑ר אֲדֹנָ֗י לָמָ֤ה הֲרֵעֹ֙תָה֙ לָעָ֣ם הַזֶּ֔ה לָ֥מָּה זֶּ֖ה שְׁלַחְתָּֽנִי׃

Ⲁϥⲕⲟⲧϥ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϩⲁ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲁⲕϯⲙⲕⲁϩ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲗⲁⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲁⲕⲟⲩⲟⲣⲡⲧ

And Moses turned to the Lord, and said, I pray, Lord, why hast thou afflicted this people? and wherefore hast thou sent me?

Και επεστρεψεν ο Μωυσης προς τον Κυριον και ειπε, Κυριε, δια τι κατεθλιψας τον λαον τουτον; και δια τι με απεστειλας;

فَإِنَّهُ مُنْذُ دَخَلْتُ إِلَى فِرْعَوْنَ لأَتَكَلَّمَ بِاسْمِكَ، أَسَاءَ إِلَى هَذَا الشَّعْبِ. وَأَنْتَ لَمْ تُخَلِّصْ شَعْبَكَ».

וּמֵאָ֞ז בָּ֤אתִי אֶל־פַּרְעֹה֙ לְדַבֵּ֣ר בִּשְׁמֶ֔ךָ הֵרַ֖ע לָעָ֣ם הַזֶּ֑ה וְהַצֵּ֥ל לֹא־הִצַּ֖לְתָּ אֶת־עַמֶּֽךָ׃

Ⲓⲥϫⲉⲛ ⲉⲧⲁⲓϣⲉ ⲅⲁⲣ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ϩⲁ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲉ̀ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲁϥ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲕⲣⲁⲛ ⲁϥⲧϩⲉⲙⲕⲟ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲗⲁⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲛⲟϩⲉⲙ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲗⲁⲟⲥ

For from the time that I went to Pharao to speak in thy name, he has afflicted this people, and thou hast not delivered thy people.

διοτι, αφου ηλθον προς τον Φαραω να ομιλησω εν ονοματι σου, κατεθλιψε τον λαον τουτον· και συ ποσως δεν ηλευθερωσας τον λαον σου.

إصحاح 6

تابع: الله يعد بالخلاص

فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «الآنَ تَنْظُرُ مَا أَنَا أَفْعَلُ بِفِرْعَوْنَ. فَإِنَّهُ بِيَدٍ قَوِيَّةٍ يُطْلِقُهُمْ، وَبِيَدٍ قَوِيَّةٍ يَطْرُدُهُمْ مِنْ أَرْضِهِ».

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה עַתָּ֣ה תִרְאֶ֔ה אֲשֶׁ֥ר אֶֽעֱשֶׂ֖ה לְפַרְעֹ֑ה כִּ֣י בְיָ֤ד חֲזָקָה֙ יְשַׁלְּחֵ֔ם וּבְיָ֣ד חֲזָקָ֔ה יְגָרְשֵׁ֖ם מֵאַרְצֹֽו׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ϩⲏⲇⲏ ⲉⲕⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲛⲏ ⲉ̀ϯⲛⲁⲁⲓⲧⲟⲩ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲅⲁⲣ ϧⲉⲛ ⲟⲩϫⲓϫ ⲉ̀ⲥⲁⲙⲁϩⲓ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲟⲣⲡⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ϧⲉⲛ ⲟⲩϣⲱⲃϣ ⲉϥϭⲟⲥⲓ ⲉϥⲉ̀ϩⲓⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲕⲁϩⲓ

And the Lord said to Moses, Now thou shalt see what I will do to Pharao; for he shall send them forth with a mighty hand, and with a high arm shall he cast them out of his land.

Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Τωρα θελεις ιδει τι θελω καμει εις τον Φαραω· διοτι δια χειρος κραταιας θελει εξαποστειλει αυτους· και δια χειρος κραταιας θελει εκδιωξει αυτους εκ της γης αυτου.

ثُمَّ كَلَّمَ اللهُ مُوسَى وَقَالَ لَهُ: «أَنَا الرَّبُّ.

וַיְדַבֵּ֥ר אֱלֹהִ֖ים אֶל־מֹשֶׁ֑ה וַיֹּ֥אמֶר אֵלָ֖יו אֲנִ֥י יְהוָֽה׃

Ⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲫϯ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅

And God spoke to Moses and said to him, I am the Lord.

Ο Θεος ελαλησεν ετι προς τον Μωυσην και ειπε προς αυτον, Εγω ειμαι ο Κυριος·

وَأَنَا ظَهَرْتُ لإِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ بِأَنِّي الإِلَهُ الْقَادِرُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ. وَأَمَّا بِاسْمِي «يَهْوَهْ» فَلَمْ أُعْرَفْ عِنْدَهُمْ.

וָאֵרָ֗א אֶל־אַבְרָהָ֛ם אֶל־יִצְחָ֥ק וְאֶֽל־יַעֲקֹ֖ב בְּאֵ֣ל שַׁדָּ֑י וּשְׁמִ֣י יְהוָ֔ה לֹ֥א נֹודַ֖עְתִּי לָהֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲟⲩⲟⲛϩⲧ ⲉ̀ⲁⲃⲣⲁⲁⲙ ⲛⲉⲙ ⲓⲥⲁⲁⲕ ⲛⲉⲙ ⲓⲁⲕⲱⲃ ⲫϯ ⲉⲧϣⲟⲡ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲣⲁⲛ ⲡ⳪̅ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩⲟⲛϩϥ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ

And I appeared to Abraam and Isaac and Jacob, being their God, but I did not manifest to them my name Lord.

και εφανην εις τον Αβρααμ, εις τον Ισαακ και εις τον Ιακωβ, με το ονομα, Θεος Παντοκρατωρ· δεν εγνωρισθην ομως εις αυτους με το ονομα μου Ιεοβα·

وَأَيْضًا أَقَمْتُ مَعَهُمْ عَهْدِي: أَنْ أُعْطِيَهُمْ أَرْضَ كَنْعَانَ أَرْضَ غُرْبَتِهِمِ الَّتِي تَغَرَّبُوا فِيهَا.

וְגַ֨ם הֲקִמֹ֤תִי אֶת־בְּרִיתִי֙ אִתָּ֔ם לָתֵ֥ת לָהֶ֖ם אֶת־אֶ֣רֶץ כְּנָ֑עַן אֵ֛ת אֶ֥רֶץ מְגֻרֵיהֶ֖ם אֲשֶׁר־גָּ֥רוּ בָֽהּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲥⲉⲙⲛⲉ ⲧⲁⲇⲓⲁⲑⲏⲕⲏ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ϩⲱⲥⲧⲉ ⲛ̀ⲧⲁϯ ⲛⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲭⲁⲛⲁⲛⲉⲟⲥ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲉⲧⲁⲩⲉⲣⲣⲉⲙⲛ̀ϫⲱⲓⲗⲓ ϩⲓⲱⲧϥ

And I established my covenant with them, to give them the land of the Chananites, the land wherein they sojourned, in which also they dwelt as strangers.

και ετι εστησα προς αυτους την διαθηκην μου, να δωσω εις αυτους την γην Χανααν την γην της παροικιας αυτων, εν η παρωκησαν·

وَأَنَا أَيْضًا قَدْ سَمِعْتُ أَنِينَ بَنِي إِسْرَائِيلَ الَّذِينَ يَسْتَعْبِدُهُمُ الْمِصْرِيُّونَ، وَتَذَكَّرْتُ عَهْدِي.

וְגַ֣ם ׀ אֲנִ֣י שָׁמַ֗עְתִּי אֶֽת־נַאֲקַת֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֥ר מִצְרַ֖יִם מַעֲבִדִ֣ים אֹתָ֑ם וָאֶזְכֹּ֖ר אֶת־בְּרִיתִֽי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲁⲓⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲡϥⲓⲁϩⲟⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲃⲱⲕ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲉⲣⲫⲙⲉⲩⲓ ⲛ̀ⲧⲁⲇⲓⲁⲑⲏⲕⲏ

And I hearkened to the groaning of the children of Israel (the affliction with which the Egyptians enslave them) and I remembered the covenant with you.

εγω προσετι ηκουσα τους στεναγμους των υιων Ισραηλ δια την υπο των Αιγυπτιων καταδουλωσιν αυτων· και ενεθυμηθην την διαθηκην μου·

لِذَلِكَ قُلْ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ: أَنَا الرَّبُّ. وَأَنَا أُخْرِجُكُمْ مِنْ تَحْتِ أَثْقَالِ الْمِصْرِيِّينَ وَأُنْقِذُكُمْ مِنْ عُبُودِيَّتِهِمْ وَأُخَلِّصُكُمْ بِذِرَاعٍ مَمْدُودَةٍ وَبِأَحْكَامٍ عَظِيمَةٍ،

לָכֵ֞ן אֱמֹ֥ר לִבְנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֮ אֲנִ֣י יְהוָה֒ וְהֹוצֵאתִ֣י אֶתְכֶ֗ם מִתַּ֙חַת֙ סִבְלֹ֣ת מִצְרַ֔יִם וְהִצַּלְתִּ֥י אֶתְכֶ֖ם מֵעֲבֹדָתָ֑ם וְגָאַלְתִּ֤י אֶתְכֶם֙ בִּזְרֹ֣ועַ נְטוּיָ֔ה וּבִשְׁפָטִ֖ים גְּדֹלִֽים׃

Ⲙⲁϣⲉ ⲛⲁⲕ ⲁϫⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲙⲉⲧϫⲱⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲛⲁϩⲉⲙ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲟⲩⲙⲉⲧⲃⲱⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲥⲉⲧ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩϣⲱⲃϣ ⲉϥϭⲟⲥⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ϩⲁⲡ

Go, speak to the children of Israel, saying, I am the Lord; and I will lead you forth from the tyranny of the Egyptians, and I will deliver you from bondage, and I will ransom you with a high arm, and great judgment.

δια τουτο ειπε προς τους υιους Ισραηλ, Εγω ειμαι ο Κυριος· και θελω σας εκβαλει υποκατωθεν των φορτιων των Αιγυπτιων και θελω σας ελευθερωσει απο της δουλειας αυτων και θελω σας λυτρωσει με βραχιονα εξηπλωμενον και με κρισεις μεγαλας·

وَأَتَّخِذُكُمْ لِي شَعْبًا، وَأَكُونُ لَكُمْ إِلَهًا. فَتَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ إِلَهُكُمُ الَّذِي يُخْرِجُكُمْ مِنْ تَحْتِ أَثْقَالِ الْمِصْرِيِّينَ.

וְלָקַחְתִּ֨י אֶתְכֶ֥ם לִי֙ לְעָ֔ם וְהָיִ֥יתִי לָכֶ֖ם לֵֽאלֹהִ֑ים וִֽידַעְתֶּ֗ם כִּ֣י אֲנִ֤י יְהוָה֙ אֱלֹ֣הֵיכֶ֔ם הַמֹּוצִ֣יא אֶתְכֶ֔ם מִתַּ֖חַת סִבְלֹ֥ות מִצְרָֽיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ϣⲉⲡ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲉⲩⲗⲁⲟⲥ ⲛⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲛⲟⲩϯ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲫⲏ ⲉⲧⲉϥⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲙⲉⲧϫⲱⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

And I will take you to me a people for myself, and will be your God; and ye shall know that I am the Lord your God, who brought you out from the tyranny of the Egyptians.

και θελω σας λαβει εις εμαυτον δια λαον μου και θελω εισθαι Θεος υμων· και θελετε γνωρισει οτι εγω ειμαι Κυριος ο Θεος υμων, οστις σας εκβαλλω υποκατωθεν των φορτιων των Αιγυπτιων·

وَأُدْخِلُكُمْ إِلَى الأَرْضِ الَّتِي رَفَعْتُ يَدِي أَنْ أُعْطِيَهَا لإِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ. وَأُعْطِيَكُمْ إِيَّاهَا مِيرَاثًا. أَنَا الرَّبُّ».

וְהֵבֵאתִ֤י אֶתְכֶם֙ אֶל־הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֤ר נָשָׂ֙אתִי֙ אֶת־יָדִ֔י לָתֵ֣ת אֹתָ֔הּ לְאַבְרָהָ֥ם לְיִצְחָ֖ק וּֽלְיַעֲקֹ֑ב וְנָתַתִּ֨י אֹתָ֥הּ לָכֶ֛ם מֹורָשָׁ֖ה אֲנִ֥י יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲁⲓⲥⲟⲩⲧⲉⲛ ⲧⲁϫⲓϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲉ̀ⲧⲏⲓϥ ⲛ̀ⲁⲃⲣⲁⲁⲙ ⲛⲉⲙ ⲓⲥⲁⲁⲕ ⲛⲉⲙ ⲓⲁⲕⲱⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲧⲏⲓϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲕⲗⲏⲣⲟⲥ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡ⳪̅

And I will bring you into the land concerning which I stretched out my hand to give it to Abraam and Isaac and Jacob, and I will give it you for an inheritance: I am the Lord.

και θελω σας φερει εις την γην, περι της οποιας υψωσα την χειρα μου, οτι θελω δωσει αυτην εις τον Αβρααμ, εις τον Ισαακ και εις τον Ιακωβ· και θελω σας δωσει αυτην εις κληρονομιαν. Εγω ο Κυριος.

فَكَلَّمَ مُوسَى هَكَذَا بَنِي إِسْرَائِيلَ، وَلكِنْ لَمْ يَسْمَعُوا لِمُوسَى مِنْ صِغَرِ النَّفْسِ، وَمِنَ الْعُبُودِيَّةِ الْقَاسِيَةِ.

וַיְדַבֵּ֥ר מֹשֶׁ֛ה כֵּ֖ן אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וְלֹ֤א שָֽׁמְעוּ֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה מִקֹּ֣צֶר ר֔וּחַ וּמֵעֲבֹדָ֖ה קָשָֽׁה׃ פ

Ⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲥⲁ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲙⲉⲧⲕⲟⲩϫⲓ ⲛ̀ϩⲏⲧ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲉⲑⲛⲁϣⲧ

And Moses spoke thus to the sons of Israel, and they hearkened not to Moses for faint-heartedness, and for their hard tasks.

Και ελαλησεν ο Μωυσης ουτω προς τους υιους Ισραηλ· αλλα δεν εισηκουσαν εις τον Μωυσην, δια την στενοχωριαν της ψυχης αυτων και δια την σκληραν δουλειαν.

ثُمَّ كَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«اُدْخُلْ قُلْ لِفِرْعَوْنَ مَلِكِ مِصْرَ أَنْ يُطْلِقَ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ أَرْضِهِ».

בֹּ֣א דַבֵּ֔ר אֶל־פַּרְעֹ֖ה מֶ֣לֶךְ מִצְרָ֑יִם וִֽישַׁלַּ֥ח אֶת־בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל מֵאַרְצֹֽו׃

Ϫⲉ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲁⲕ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥⲟⲩⲱⲣⲡ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲕⲁϩⲓ

Go in, speak to Pharao king of Egypt, that he send forth the children of Israel out of his land.

Εισελθε, λαλησον προς Φαραω, τον βασιλεα της Αιγυπτου, δια να εξαποστειλη τους υιους Ισραηλ εκ της γης αυτου.

فَتَكَلَّمَ مُوسَى أَمَامَ الرَّبِّ قَائِلًا: «هُوَذَا بَنُو إِسْرَائِيلَ لَمْ يَسْمَعُوا لِي، فَكَيْفَ يَسْمَعُنِي فِرْعَوْنُ وَأَنَا أَغْلَفُ الشَّفَتَيْنِ؟»

וַיְדַבֵּ֣ר מֹשֶׁ֔ה לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה לֵאמֹ֑ר הֵ֤ן בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ לֹֽא־שָׁמְע֣וּ אֵלַ֔י וְאֵיךְ֙ יִשְׁמָעֵ֣נִי פַרְעֹ֔ה וַאֲנִ֖י עֲרַ֥ל שְׂפָתָֽיִם׃ פ

Ⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲓⲥ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲥⲱⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲱⲥ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛⲁⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲥⲱⲓ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲇⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲟⲩⲁⲧⲥⲁϫⲓ

And Moses spoke before the Lord, saying, Behold, the children of Israel hearkened not to me, and how shall Pharao hearken to me? and I am not eloquent.

Και ελαλησεν ο Μωυσης ενωπιον του Κυριου, λεγων, Ιδου, οι υιοι Ισραηλ δεν μου εισηκουσαν· και πως θελει μου εισακουσει ο Φαραω, και εγω ειμαι απεριτμητος τα χειλη;

فَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى وَهَارُونَ، وَأَوْصَى مَعَهُمَا إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ وَإِلَى فِرْعَوْنَ مَلِكِ مِصْرَ فِي إِخْرَاجِ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ.

וַיְדַבֵּ֣ר יְהוָה֮ אֶל־מֹשֶׁ֣ה וְאֶֽל־אַהֲרֹן֒ וַיְצַוֵּם֙ אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְאֶל־פַּרְעֹ֖ה מֶ֣לֶךְ מִצְרָ֑יִם לְהֹוצִ֥יא אֶת־בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃ ס

Ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲛⲱⲟⲩ ⲉ̀ϣⲉ ⲛⲱⲟⲩ ϩⲁ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ϩⲱⲥⲧⲉ ⲉ̀ⲉⲛ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

And the Lord spoke to Moses and Aaron, and gave them a charge to Pharao king of Egypt, that he should send forth the children of Israel out of the land of Egypt.

και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην και προς τον Ααρων και απεστειλεν αυτους προς τους υιους Ισραηλ και προς Φαραω τον βασιλεα της Αιγυπτου, δια να εξαγαγωσι τους υιους Ισραηλ εκ γης Αιγυπτου.

نسب موسى وهارون

هَؤُلاَءِ رُؤَسَاءُ بُيُوتِ آبَائِهِمْ: بَنُو رَأُوبَيْنَ بِكْرِ إِسْرَائِيلَ: حَنُوكُ وَفَلُّو وَحَصْرُونُ وَكَرْمِي. هَذِهِ عَشَائِرُ رَأُوبَيْنَ.

אֵ֖לֶּה רָאשֵׁ֣י בֵית־אֲבֹתָ֑ם בְּנֵ֨י רְאוּבֵ֜ן בְּכֹ֣ר יִשְׂרָאֵ֗ל חֲנֹ֤וךְ וּפַלּוּא֙ חֶצְרֹ֣ון וְכַרְמִ֔י אֵ֖לֶּה מִשְׁפְּחֹ֥ת רְאוּבֵֽן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲓⲁⲣⲭⲏⲅⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛⲏⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲓⲟϯ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲣⲟⲩⲃⲏⲛ ⲡϣⲟⲣⲡ ⲙ̀ⲙⲓⲥⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉⲛⲱⲭ ⲛⲉⲙ ⲫⲁⲗⲗⲟⲩⲥ ⲁⲥⲣⲱⲙ ⲛⲉⲙ ⲭⲁⲣⲙⲓ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲅⲉⲛⲟⲥ ⲛ̀ⲣⲟⲩⲃⲏⲛ

And these are the heads of the houses of their families: the sons of Ruben the first-born of Israel; Enoch and Phallus, Asron, and Charmi, this is the kindred of Ruben.

Ουτοι ειναι οι αρχηγοι των οικων των πατριων αυτων· Οι υιοι του Ρουβην, του πρωτοτοκου του Ισραηλ, Ανωχ και Φαλλου, Εσρων και Χαρμι· αυται ειναι αι συγγενειαι του Ρουβην.

وَبَنُو شِمْعُونَ: يَمُوئِيلُ وَيَامِينُ وَأُوهَدُ وَيَاكِينُ وَصُوحَرُ وَشَأُولُ ابْنُ الْكَنْعَانِيَّةِ. هَذِهِ عَشَائِرُ شِمْعُونَ.

וּבְנֵ֣י שִׁמְעֹ֗ון יְמוּאֵ֨ל וְיָמִ֤ין וְאֹ֙הַד֙ וְיָכִ֣ין וְצֹ֔חַר וְשָׁא֖וּל בֶּן־הַֽכְּנַעֲנִ֑ית אֵ֖לֶּה מִשְׁפְּחֹ֥ת שִׁמְעֹֽון׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲥⲩⲙⲉⲱⲛ ⲓⲉⲙⲟⲩⲏⲗ ⲛⲉⲙ ⲓⲁⲙⲓⲛ ⲛⲉⲙ ⲓⲁⲱⲇ ⲛⲉⲙ ⲓⲁⲭⲓⲛ ⲛⲉⲙ ⲥⲁⲁⲣ ⲛⲉⲙ ⲥⲁⲟⲩⲗ ⲡⲓⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲣⲉⲙϯⲫⲟⲓⲛⲓⲕⲏ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲓⲙⲉⲧⲓⲱⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲥⲩⲙⲉⲱⲛ

And the sons of Symeon, Jemuel and Jamin, and Aod, and Jachin and Saar, and Saul the son of a Phoenician woman, these are the families of the sons of Symeon.

Και οι υιοι του Συμεων, Ιεμουηλ και Ιαμειν και Αωδ και Ιαχειν και Σωαρ και Σαουλ υιος Χανανιτιδος· αυται ειναι αι συγγενειαι του Συμεων.

وَهَذِهِ أَسْمَاءُ بَنِي لاَوِي بِحَسَبِ مَوَالِيدِهِمْ: جِرْشُونُ وَقَهَاتُ وَمَرَارِي. وَكَانَتْ سِنُو حَيَاةِ لاَوِي مِئَةً وَسَبْعًا وَثَلاَثِينَ سَنَةً.

וְאֵ֨לֶּה שְׁמֹ֤ות בְּנֵֽי־לֵוִי֙ לְתֹ֣לְדֹתָ֔ם גֵּרְשֹׁ֕ון וּקְהָ֖ת וּמְרָרִ֑י וּשְׁנֵי֙ חַיֵּ֣י לֵוִ֔י שֶׁ֧בַע וּשְׁלֹשִׁ֛ים וּמְאַ֖ת שָׁנָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲓⲣⲁⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲗⲉⲩⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲟⲩϫⲓⲛⲙⲓⲥⲓ ⲅⲉⲇⲉⲱⲛ ⲕⲁⲁⲑ ⲛⲉⲙ ⲙⲉⲣⲁⲣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲣⲟⲙⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲱⲛϧ ⲛ̀ⲗⲉⲩⲓ ⲣ̅ⲗ̅ⲍ̅ ⲛⲉ

And these are the names of the sons of Levi according to their kindreds, Gedson, Caath, and Merari; and the years of the life of Levi were a hundred and thirty-seven.

Τα δε ονοματα των υιων του Λευι κατα τας γενεας αυτων ειναι ταυτα· Γηρσων και Κααθ και Μεραρι· και τα ετη της ζωης του Λευι εγειναν εκατον τριακοντα επτα ετη.

اِبْنَا جِرْشُونَ: لِبْنِي وَشِمْعِي بِحَسَبِ عَشَائِرِهِمَا.

בְּנֵ֥י גֵרְשֹׁ֛ון לִבְנִ֥י וְשִׁמְעִ֖י לְמִשְׁפְּחֹתָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲅⲉⲇⲥⲱⲛ ⲗⲟⲃⲉⲛⲓ ⲛⲉⲙ ⲥⲉⲙⲉⲓ ⲛⲓⲏⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲟⲩⲓⲟϯ

And these are the sons of Gedson, Lobeni and Semei, the houses of their family. And the sons of Caath,

Οι υιοι του Γηρσων, Λιβνι και Σεμει, κατα τας συγγενειας αυτων.

وَبَنُو قَهَاتَ: عَمْرَامُ وَيِصْهَارُ وَحَبْرُونُ وَعُزِّيئِيلُ. وَكَانَتْ سِنُو حَيَاةِ قَهَاتَ مِئَةً وَثَلاَثًا وَثَلاَثِينَ سَنَةً.

וּבְנֵ֣י קְהָ֔ת עַמְרָ֣ם וְיִצְהָ֔ר וְחֶבְרֹ֖ון וְעֻזִּיאֵ֑ל וּשְׁנֵי֙ חַיֵּ֣י קְהָ֔ת שָׁלֹ֧שׁ וּשְׁלֹשִׁ֛ים וּמְאַ֖ת שָׁנָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲕⲁⲁⲑ ⲁⲙⲣⲁⲙ ⲛⲉⲙ ⲓⲥⲁⲁⲣ ⲭⲉⲃⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲟⲍⲓⲏⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲣⲟⲙⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲱⲛϧ ⲛ̀ⲕⲁⲁⲑ ⲣ̅ⲗ̅ⲅ̅ ⲛ̀ⲣⲟⲙⲡⲓ ⲛⲉ

Ambram and Issaar, Chebron, and Oziel; and the years of the life of Caath were a hundred and thirty-three years.

Και οι υιοι του Κααθ, Αμραμ και Ισααρ και Χεβρων και Οζιηλ· και τα ετη της ζωης του Κααθ εγειναν εκατον τριακοντα τρια ετη.

وَابْنَا مَرَارِي: مَحْلِي وَمُوشِي. هَذِهِ عَشَائِرُ اللاَّوِيِّينَ بِحَسَبِ مَوَالِيدِهِمْ.

וּבְנֵ֥י מְרָרִ֖י מַחְלִ֣י וּמוּשִׁ֑י אֵ֛לֶּה מִשְׁפְּחֹ֥ת הַלֵּוִ֖י לְתֹלְדֹתָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲉⲣⲁⲣⲓ ⲙⲟⲟⲗⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲙⲟⲩⲥⲓ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲓⲏⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲙⲉⲧⲓⲱⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲗⲉⲩⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲟⲩϫⲓⲛⲙⲓⲥⲓ

And the sons of Merari, Mooli, and Omusi, these are the houses of the families of Levi, according to their kindreds.

Και οι υιοι του Μεραρι, Μααλι και Μουσι· αυται ειναι αι συγγενειαι του Λευι, κατα τας γενεας αυτων.

وَأَخَذَ عَمْرَامُ يُوكَابَدَ عَمَّتَهُ زَوْجَةً لَهُ. فَوَلَدَتْ لَهُ هَارُونَ وَمُوسَى. وَكَانَتْ سِنُو حَيَاةِ عَمْرَامَ مِئَةً وَسَبْعًا وَثَلاَثِينَ سَنَةً.

וַיִּקַּ֨ח עַמְרָ֜ם אֶת־יֹוכֶ֤בֶד דֹּֽדָתֹו֙ לֹ֣ו לְאִשָּׁ֔ה וַתֵּ֣לֶד לֹ֔ו אֶֽת־אַהֲרֹ֖ן וְאֶת־מֹשֶׁ֑ה וּשְׁנֵי֙ חַיֵּ֣י עַמְרָ֔ם שֶׁ֧בַע וּשְׁלֹשִׁ֛ים וּמְאַ֖ת שָׁנָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϭⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲙⲣⲁⲙ ⲛ̀ⲓⲱⲭⲁⲃⲉⲇ ⲧϣⲉⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲥⲟⲛ ⲙ̀ⲡⲉϥⲓⲱⲧ ⲉⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲛⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥⲙⲓⲥⲓ ⲛⲁϥ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲙⲁⲣⲓⲁⲙ ⲧⲟⲩⲥⲱⲛⲓ ⲛⲓⲣⲟⲙⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲱⲛϧ ⲛ̀ⲁⲙⲣⲁⲙ ⲣ̅ⲗ̅ⲍ̅ ⲛ̀ⲣⲟⲙⲡⲓ ⲛⲉ

And Ambram took to wife Jochabed the daughter of his father’s brother, and she bore to him both Aaron and Moses, and Mariam their sister: and the years of the life of Ambram were a hundred and thirty-two years.

Ελαβε δε ο Αμραμ εις γυναικα εαυτου την Ιωχαβεδ, θυγατερα του αδελφου του πατρος αυτου. και εγεννησεν εις αυτον τον Ααρων και τον Μωυσην· τα δε ετη της ζωης του Αμραμ εγειναν εκατον τριακοντα επτα ετη.

وَبَنُو يِصْهَارَ: قُورَحُ وَنَافَجُ وَذِكْرِي.

וּבְנֵ֖י יִצְהָ֑ר קֹ֥רַח וָנֶ֖פֶג וְזִכְרִֽי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲓⲥⲁⲁⲣ ⲕⲟⲣⲉ ⲛⲉⲙ ⲛⲁⲫⲉⲕ ⲛⲉⲙ ⲍⲉⲭⲣⲓ

And the sons of Issaar, Core, and Naphec, and Zechri.

Και οι υιοι του Ισααρ, Κορε και Νεφεγ και Ζιθρι.

وَبَنُو عُزِّيئِيلَ: مِيشَائِيلُ وَأَلْصَافَانُ وَسِتْرِي.

וּבְנֵ֖י עֻזִּיאֵ֑ל מִֽישָׁאֵ֥ל וְאֶלְצָפָ֖ן וְסִתְרִֽי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲟⲍⲓⲏⲗ ⲙⲓⲥⲁⲏⲗ ⲛⲉⲙ ⲉⲗⲓⲥⲁⲫⲁⲛ ⲛⲉⲙ ⲥⲉⲧⲣⲓ

And the sons of Oziel, Misael, and Elisaphan, and Segri.

Και οι υιοι του Οζιηλ, Μισαηλ και Ελισαφαν και Σιθρι.

وَأَخَذَ هَارُونُ أَلِيشَابَعَ بِنْتَ عَمِّينَادَابَ أُخْتَ نَحْشُونَ زَوْجَةً لَهُ، فَوَلَدَتْ لَهُ نَادَابَ وَأَبِيهُوَ وَأَلِعَازَارَ وَإِيثَامَارَ.

וַיִּקַּ֨ח אַהֲרֹ֜ן אֶת־אֱלִישֶׁ֧בַע בַּת־עַמִּינָדָ֛ב אֲחֹ֥ות נַחְשֹׁ֖ון לֹ֣ו לְאִשָּׁ֑ה וַתֵּ֣לֶד לֹ֗ו אֶת־נָדָב֙ וְאֶת־אֲבִיה֔וּא אֶת־אֶלְעָזָ֖ר וְאֶת־אִֽיתָמָֽר׃

Ⲁϥϭⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛ̀ⲉⲗⲓⲥⲁⲃⲉⲧ ⲧϣⲉⲣⲓ ⲛ̀ⲁⲙⲓⲛⲁⲇⲁⲃ ⲧⲥⲱⲛⲓ ⲛ̀ⲁⲥⲱⲛ ⲉⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲛⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥⲙⲓⲥⲓ ⲛⲁϥ ⲛ̀ⲛⲁⲇⲁⲃ ⲛⲉⲙ ⲁⲃⲓⲟⲩⲇ ⲛⲉⲙ ⲉⲗⲉⲁⲍⲁⲣ ⲛⲉⲙ ⲓⲑⲁⲙⲁⲣ

And Aaron took to himself to wife Elisabeth daughter of Aminadab sister of Naasson, and she bore to him both Nadab and Abiud, and Eleazar and Ithamar.

Ελαβε δε ο Ααρων εις γυναικα εαυτου την Ελισαβετ, θυγατερα του Αμμιναδαβ, αδελφην του Ναασσων· και εγεννησεν εις αυτον τον Ναδαβ και τον Αβιουδ, τον Ελεαζαρ και τον Ιθαμαρ.

وَبَنُو قُورَحَ: أَسِّيرُ وَأَلْقَانَةُ وَأَبِيَأَسَافُ. هَذِهِ عَشَائِرُ الْقُورَحِيِّينَ.

וּבְנֵ֣י קֹ֔רַח אַסִּ֥יר וְאֶלְקָנָ֖ה וַאֲבִיאָסָ֑ף אֵ֖לֶּה מִשְׁפְּחֹ֥ת הַקָּרְחִֽי׃

Ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ⲕⲟⲣⲉ ⲁⲥⲓⲣ ⲛⲉⲙ ⲉⲗⲕⲁⲛⲁ ⲛⲉⲙ ⲁⲃⲓⲁⲥⲁⲫ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲓϫⲓⲛⲙⲓⲥⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲕⲟⲣⲉ

And the sons of Core, Asir, and Elkana, and Abiasar, these are the generations of Core.

Και οι υιοι του Κορε, Ασειρ και Ελκανα και Αβιασαφ· αυται ειναι αι συγγενειαι των Κοριτων.

وَأَلِعَازَارُ بْنُ هَارُونَ أَخَذَ لِنَفْسِهِ مِنْ بَنَاتِ فُوطِيئِيلَ زَوْجَةً، فَوَلَدَتْ لَهُ فِينَحَاسَ. هَؤُلاَءِ هُمْ رُؤَسَاءُ آبَاءِ اللاَّوِيِّينَ بِحَسَبِ عَشَائِرِهِمْ.

וְאֶלְעָזָ֨ר בֶּֽן־אַהֲרֹ֜ן לָקַֽח־לֹ֨ו מִבְּנֹ֤ות פּֽוּטִיאֵל֙ לֹ֣ו לְאִשָּׁ֔ה וַתֵּ֥לֶד לֹ֖ו אֶת־פִּֽינְחָ֑ס אֵ֗לֶּה רָאשֵׁ֛י אֲבֹ֥ות הַלְוִיִּ֖ם לְמִשְׁפְּחֹתָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲗⲉⲁⲍⲁⲣ ⲡϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲁϥϭⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϣⲉⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲟⲩⲧⲓⲏⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥⲙⲓⲥⲓ ⲛⲁϥ ⲙ̀ⲫⲓⲛⲉⲉⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲓⲁⲣⲭⲱⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲙⲉⲧⲓⲱⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲗⲉⲩⲓⲧⲏⲥ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲟⲩϫⲓⲛⲙⲓⲥⲓ

And Eleazar the son of Aaron took to himself for a wife one of the daughters of Phutiel, and she bore to him Phinees. These are the heads of the family of the Levites, according to their generations.

Ο δε Ελεαζαρ, ο υιος του Ααρων, ελαβεν εις γυναικα εαυτου μιαν εκ των θυγατερων του Φουτιηλ· και εγεννησεν εις αυτον τον Φινεες· ουτοι ειναι οι αρχηγοι των πατριων των Λευιτων, κατα τας συγγενειας αυτων.

هَذَانِ هُمَا هَارُونُ وَمُوسَى اللَّذَانِ قَالَ الرَّبُّ لَهُمَا: «أَخْرِجَا بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ» بِحَسَبِ أَجْنَادِهِمْ.

ה֥וּא אַהֲרֹ֖ן וּמֹשֶׁ֑ה אֲשֶׁ֨ר אָמַ֤ר יְהוָה֙ לָהֶ֔ם הֹוצִ֜יאוּ אֶת־בְּנֵ֧י יִשְׂרָאֵ֛ל מֵאֶ֥רֶץ מִצְרַ֖יִם עַל־צִבְאֹתָֽם׃

Ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲏ ⲉⲧⲁ ⲫϯ ϫⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲉⲛ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲭⲏⲙⲓ

This is Aaron and Moses, whom God told to bring out the children of Israel out of the land of Egypt with their forces.

Ουτοι ειναι ο Ααρων και ο Μωυσης, προς τους οποιους ειπεν ο Κυριος, Εξαγαγετε τους υιους Ισραηλ, εκ γης Αιγυπτου κατα τα ταγματα αυτων.

هُمَا اللَّذَانِ كَلَّمَا فِرْعَوْنَ مَلِكَ مِصْرَ فِي إِخْرَاجِ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ مِصْرَ. هَذَانِ هُمَا مُوسَى وَهَارُونُ.

הֵ֗ם הַֽמְדַבְּרִים֙ אֶל־פַּרְעֹ֣ה מֶֽלֶךְ־מִצְרַ֔יִם לְהֹוצִ֥יא אֶת־בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל מִמִּצְרָ֑יִם ה֥וּא מֹשֶׁ֖ה וְאַהֲרֹֽן׃

Ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲥⲁϫⲓ ⲟⲩⲃⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ϩⲱⲥⲇⲉ ⲉ̀ⲉⲛ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲭⲏⲙⲓ

These are they that spoke with Pharao king of Egypt, and Aaron himself and Moses brought out the children of Israel from the land of Egypt,

Ουτοι ειναι οι λαλησαντες προς Φαραω τον βασιλεα της Αιγυπτου, δια να εξαγαγωσι τους υιους Ισραηλ εξ Αιγυπτου· αυτοι, ο Μωυσης και ο Ααρων.

هارون يتكلم بالنيابة عن موسى

وَكَانَ يَوْمَ كَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى فِي أَرْضِ مِصْرَ،

וַיְהִ֗י בְּיֹ֨ום דִּבֶּ֧ר יְהוָ֛ה אֶל־מֹשֶׁ֖ה בְּאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃ פ

Ⲙ̀ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

in the day in which the Lord spoke to Moses in the land of Egypt;

Καθ' ην δε ημεραν ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην εν τη γη της Αιγυπτου,

أَنَّ الرَّبَّ كَلَّمَهُ قَائِلًا: «أَنَا الرَّبُّ. كَلِّمْ فِرْعَوْنَ مَلِكَ مِصْرَ بِكُلِّ مَا أَنَا أُكَلِّمُكَ بِهِ».

וַיְדַבֵּ֧ר יְהוָ֛ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹ֖ר אֲנִ֣י יְהוָ֑ה דַּבֵּ֗ר אֶל־פַּרְעֹה֙ מֶ֣לֶךְ מִצְרַ֔יִם אֵ֛ת כָּל־אֲשֶׁ֥ר אֲנִ֖י דֹּבֵ֥ר אֵלֶֽיךָ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉ̀ϯⲛⲁϫⲟⲧⲟⲩ ⲛⲁⲕ

then the Lord spoke to Moses, saying, I am the Lord: speak to Pharao king of Egypt whatsoever I say to thee.

ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων, Εγω ειμαι ο Κυριος· λαλησον προς Φαραω, τον βασιλεα της Αιγυπτου, παντα οσα λεγω προς σε.

فَقَالَ مُوسَى أَمَامَ الرَّبِّ: «هَا أَنَا أَغْلَفُ الشَّفَتَيْنِ. فَكَيْفَ يَسْمَعُ لِي فِرْعَوْنُ؟»

וַיֹּ֥אמֶר מֹשֶׁ֖ה לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה הֵ֤ן אֲנִי֙ עֲרַ֣ל שְׂפָתַ֔יִם וְאֵ֕יךְ יִשְׁמַ֥ע אֵלַ֖י פַּרְעֹֽה׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ϫⲉ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲥϣⲟⲙ ⲛ̀ϫⲉ ⲧⲁⲥⲙⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲱⲥ ϥⲛⲁⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ

And Moses said before the Lord, Behold, I am not able in speech, and how shall Pharao hearken to me?

Και ειπεν ο Μωυσης ενωπιον του Κυριου, Ιδου, εγω ειμαι απεριτμητος τα χειλη· και πως θελει μου εισακουσει ο Φαραω;

إصحاح 7

تابع: هارون يتكلم بالنيابة عن موسى

فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «انْظُرْ! أَنَا جَعَلْتُكَ إِلَهًا لِفِرْعَوْنَ. وَهَارُونُ أَخُوكَ يَكُونُ نَبِيَّكَ.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה רְאֵ֛ה נְתַתִּ֥יךָ אֱלֹהִ֖ים לְפַרְעֹ֑ה וְאַהֲרֹ֥ן אָחִ֖יךָ יִהְיֶ֥ה נְבִיאֶֽךָ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲁⲓⲧⲏⲓⲕ ⲛ̀ⲛⲟⲩϯ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲡⲉⲕⲥⲟⲛ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲁⲕ ⲙ̀ⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ

And the Lord spoke to Moses, saying, Behold, I have made thee a god to Pharao, and Aaron thy brother shall be thy prophet.

Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Ιδε, εγω σε κατεστησα Θεον εις τον Φαραω· και Ααρων ο αδελφος σου θελει εισθαι προφητης σου·

أَنْتَ تَتَكَلَّمُ بِكُلِّ مَا آمُرُكَ، وَهَارُونُ أَخُوكَ يُكَلِّمُ فِرْعَوْنَ لِيُطْلِقَ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ أَرْضِهِ.

אַתָּ֣ה תְדַבֵּ֔ר אֵ֖ת כָּל־אֲשֶׁ֣ר אֲצַוֶּ֑ךָּ וְאַהֲרֹ֤ן אָחִ֙יךָ֙ יְדַבֵּ֣ר אֶל־פַּרְעֹ֔ה וְשִׁלַּ֥ח אֶת־בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל מֵאַרְצֹֽו׃

Ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲇⲉ ⲉⲕⲉ̀ⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉ̀ϯϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲕ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲡⲉⲕⲥⲟⲛ ⲉϥⲉ̀ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲫⲁⲣⲁⲱ ϩⲱⲥⲧⲉ ⲛ̀ⲧⲉϥⲟⲩⲱⲣⲡ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲕⲁϩⲓ

And thou shalt say to him all things that I charge thee, and Aaron thy brother shall speak to Pharao, that he should send forth the children of Israel out of his land.

συ θελεις λαλησει παντα οσα σε προσταζω· ο δε Ααρων ο αδελφος σου θελει λαλησει προς τον Φαραω, δια να εξαποστειλη τους υιους Ισραηλ εκ της γης αυτου·

وَلكِنِّي أُقَسِّي قَلْبَ فِرْعَوْنَ وَأُكَثِّرُ آيَاتِي وَعَجَائِبِي فِي أَرْضِ مِصْرَ.

וַאֲנִ֥י אַקְשֶׁ֖ה אֶת־לֵ֣ב פַּרְעֹ֑ה וְהִרְבֵּיתִ֧י אֶת־אֹתֹתַ֛י וְאֶת־מֹופְתַ֖י בְּאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲇⲉ ⲉⲓⲉ̀ⲑⲣⲉ ⲡϩⲏⲧ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛ̀ϣⲟⲧ ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲁⲑⲣⲟⲩⲁϣⲁⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲁⲙⲏⲓⲛⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲁϣⲫⲏⲣⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

And I will harden the heart of Pharao, and I will multiply my signs and wonders in the land of Egypt.

εγω δε θελω σκληρυνει την καρδιαν του Φαραω και θελω πληθυνει τα σημεια μου και τα θαυμασια μου εν τη γη της Αιγυπτου·

وَلَا يَسْمَعُ لَكُمَا فِرْعَوْنُ حَتَّى أَجْعَلَ يَدِي عَلَى مِصْرَ، فَأُخْرِجَ أَجْنَادِي، شَعْبِي بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ بِأَحْكَامٍ عَظِيمَةٍ.

וְלֹֽא־יִשְׁמַ֤ע אֲלֵכֶם֙ פַּרְעֹ֔ה וְנָתַתִּ֥י אֶת־יָדִ֖י בְּמִצְרָ֑יִם וְהֹוצֵאתִ֨י אֶת־צִבְאֹתַ֜י אֶת־עַמִּ֤י בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם בִּשְׁפָטִ֖ים גְּדֹלִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉϥⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲥⲁ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲁⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲁϫⲓϫ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲭⲏⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲛⲉⲙ ⲧⲁϫⲟⲙ ⲙ̀ⲡⲁⲗⲁⲟⲥ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ϭⲓⲙ̀ⲡϣⲓϣ

And Pharao will not hearken to you, and I will lay my hand upon Egypt; and will bring out my people the children of Israel with my power out of the land of Egypt with great vengeance.

πλην ο Φαραω δεν θελει σας υπακουσει και θελω επιβαλει την χειρα μου επι την Αιγυπτον και θελω εξαγαγει τα στρατευματα μου, τον λαον μου, τους υιους Ισραηλ, εκ γης Αιγυπτου με κρισεις μεγαλας·

فَيَعْرِفُ الْمِصْرِيُّونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ حِينَمَا أَمُدُّ يَدِي عَلَى مِصْرَ وَأُخْرِجُ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ بَيْنِهِمْ».

וְיָדְע֤וּ מִצְרַ֙יִם֙ כִּֽי־אֲנִ֣י יְהוָ֔ה בִּנְטֹתִ֥י אֶת־יָדִ֖י עַל־מִצְרָ֑יִם וְהֹוצֵאתִ֥י אֶת־בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל מִתֹּוכָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲉⲙⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲉⲧⲥⲱⲟⲩⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲁϫⲓϫ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲭⲏⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲉⲛ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲟⲩⲙⲏϯ

And all the Egyptians shall know that I am the Lord, stretching out my hand upon Egypt, and I will bring out the children of Israel out of the midst of them.

και θελουσι γνωρισει οι Αιγυπτιοι οτι εγω ειμαι ο Κυριος, οταν εκτεινω την χειρα μου επι την Αιγυπτον και εξαγαγω τους υιους Ισραηλ εκ μεσου αυτων.

فَفَعَلَ مُوسَى وَهَارُونُ كَمَا أَمَرَهُمَا الرَّبُّ. هَكَذَا فَعَلاَ.

וַיַּ֥עַשׂ מֹשֶׁ֖ה וְאַהֲרֹ֑ן כַּאֲשֶׁ֨ר צִוָּ֧ה יְהוָ֛ה אֹתָ֖ם כֵּ֥ן עָשֽׂוּ׃

Ⲁϥⲓⲣⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲁⲩⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ

And Moses and Aaron did as the Lord commanded them, so did they.

Εκαμον δε ο Μωυσης και ο Ααρων καθως προσεταξεν εις αυτους ο Κυριος· ουτως εκαμον.

وَكَانَ مُوسَى ابْنَ ثَمَانِينَ سَنَةً، وَهَارُونُ ابْنَ ثَلاَثٍ وَثَمَانِينَ سَنَةً حِينَ كَلَّمَا فِرْعَوْنَ.

וּמֹשֶׁה֙ בֶּן־שְׁמֹנִ֣ים שָׁנָ֔ה וְאַֽהֲרֹ֔ן בֶּן־שָׁלֹ֥שׁ וּשְׁמֹנִ֖ים שָׁנָ֑ה בְּדַבְּרָ֖ם אֶל־פַּרְעֹֽה׃ פ

Ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲇⲉ ⲛⲁϥⲭⲏ ϧⲉⲛ ⲡ̅ ⲛ̀ⲣⲟⲙⲡⲓ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲁϥⲭⲏ ϧⲉⲛ ⲡ̅ⲅ̅ ⲛ̀ⲣⲟⲙⲡⲓ ⲡⲉ ϩⲟⲧⲉ ⲉⲧⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲫⲁⲣⲁⲱ

And Moses was eighty years old, and Aaron his brother was eighty-three years old, when he spoke to Pharao.

Ητο δε ο Μωυσης ηλικιας ογδοηκοντα ετων, ο δε Ααρων ογδοηκοντα τριων ετων, οτε ελαλησαν προς τον Φαραω.

عصا هارون تتحول إلى ثعبان

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى وَهَارُونَ قَائِلًا:

וַיֹּ֣אמֶר יְהוָ֔ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה וְאֶֽל־אַהֲרֹ֖ן לֵאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses and Aaron, saying,

Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, και προς τον Ααρων, λεγων,

«إِذَا كَلَّمَكُمَا فِرْعَوْنُ قَائِلًا: هَاتِيَا عَجِيبَةً، تَقُولُ لِهَارُونَ: خُذْ عَصَاكَ وَاطْرَحْهَا أَمَامَ فِرْعَوْنَ فَتَصِيرَ ثُعْبَانًا».

כִּי֩ יְדַבֵּ֨ר אֲלֵכֶ֤ם פַּרְעֹה֙ לֵאמֹ֔ר תְּנ֥וּ לָכֶ֖ם מֹופֵ֑ת וְאָמַרְתָּ֣ אֶֽל־אַהֲרֹ֗ן קַ֧ח אֶֽת־מַטְּךָ֛ וְהַשְׁלֵ֥ךְ לִפְנֵֽי־פַרְעֹ֖ה יְהִ֥י לְתַנִּֽין׃

Ϫⲉ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁϥϣⲁⲛⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲙⲁ ⲟⲩⲙⲏⲓⲛⲓ ⲛⲁⲛ ⲓⲉ ⲟⲩϣⲫⲏⲣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϫⲟⲥ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲡⲉⲕⲥⲟⲛ ϫⲉ ⲱⲗⲓ ⲙ̀ⲡⲓϣⲃⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲃⲉⲣⲃⲱⲣϥ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛⲉⲙ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ⲛⲉϥⲁⲗⲱⲟⲩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲉⲣ ⲟⲩⲇⲣⲁⲕⲱⲛ

Now if Pharao should speak to you, saying, Give us a sign or a wonder, then shalt thou say to thy brother Aaron, Take thy rod and cast it upon the ground before Pharao, and before his servants, and it shall become a serpent.

Οταν σας ειπη ο Φαραω, λεγων, Δειξατε σεις θαυμα· τοτε θελεις ειπει προς τον Ααρων, Λαβε την ραβδον σου και ριψον εμπροσθεν του Φαραω· και θελει γεινει οφις.

فَدَخَلَ مُوسَى وَهَارُونُ إِلَى فِرْعَوْنَ وَفَعَلاَ هَكَذَا كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ. طَرَحَ هَارُونُ عَصَاهُ أَمَامَ فِرْعَوْنَ وَأَمَامَ عَبِيدِهِ فَصَارَتْ ثُعْبَانًا.

וַיָּבֹ֨א מֹשֶׁ֤ה וְאַהֲרֹן֙ אֶל־פַּרְעֹ֔ה וַיַּ֣עַשׂוּ כֵ֔ן כַּאֲשֶׁ֖ר צִוָּ֣ה יְהוָ֑ה וַיַּשְׁלֵ֨ךְ אַהֲרֹ֜ן אֶת־מַטֵּ֗הוּ לִפְנֵ֥י פַרְעֹ֛ה וְלִפְנֵ֥י עֲבָדָ֖יו וַיְהִ֥י לְתַנִּֽין׃

Ⲁϥⲓ̀ ⲇⲉ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲛⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲃⲟⲣⲃⲉⲣ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲙ̀ⲡⲉϥϣⲃⲱⲧ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ⲛⲉϥⲁⲗⲱⲟⲩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲣ ⲟⲩⲇⲣⲁⲕⲱⲛ

And Moses and Aaron went in before Pharao, and before his servants, and they did so, as the Lord commanded them; and Aaron cast down his rod before Pharao, and before his servants, and it became a serpent.

Εισηλθον λοιπον ο Μωυσης και ο Ααρων προς τον Φαραω, και εκαμον ουτως ως προσεταξεν ο Κυριος· και ερριψεν ο Ααρων την ραβδον αυτου εμπροσθεν του Φαραω και εμπροσθεν των δουλων αυτου, και εγεινεν οφις.

فَدَعَا فِرْعَوْنُ أَيْضًا الْحُكَمَاءَ وَالسَّحَرَةَ، فَفَعَلَ عَرَّافُو مِصْرَ أَيْضًا بِسِحْرِهِمْ كَذَلِكَ.

וַיִּקְרָא֙ גַּם־פַּרְעֹ֔ה לַֽחֲכָמִ֖ים וְלַֽמְכַשְּׁפִ֑ים וַיַּֽעֲשׂ֨וּ גַם־הֵ֜ם חַרְטֻמֵּ֥י מִצְרַ֛יִם בְּלַהֲטֵיהֶ֖ם כֵּֽן׃

Ⲁϥⲙⲟⲩϯ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲉ̀ⲛⲓⲥⲁⲃⲉⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲫⲁⲣⲙⲁⲕⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲭⲏⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲓⲣⲓ ϩⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲣⲉϥϭⲓϣⲏⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲭⲏⲙⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲧⲫⲁⲣⲙⲁⲕⲟⲥ

But Pharao called together the wise men of Egypt, and the sorcerers, and the charmers also of the Egyptians did likewise with their sorceries.

Εκαλεσε δε και ο Φαραω τους σοφους και τους μαγους· και οι μαγοι της Αιγυπτου εκαμον και αυτοι ωσαυτως με τας επωδας αυτων.

طَرَحُوا كُلُّ وَاحِدٍ عَصَاهُ فَصَارَتِ الْعِصِيُّ ثَعَابِينَ. وَلكِنْ عَصَا هَارُونَ ابْتَلَعَتْ عِصِيَّهُمْ.

וַיַּשְׁלִ֙יכוּ֙ אִ֣ישׁ מַטֵּ֔הוּ וַיִּהְי֖וּ לְתַנִּינִ֑ם וַיִּבְלַ֥ע מַטֵּֽה־אַהֲרֹ֖ן אֶת־מַטֹּתָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲃⲟⲣⲃⲉⲣ ⲙ̀ⲡⲉϥϣⲃⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲉⲣ ϩⲁⲛⲇⲣⲁⲕⲱⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡϣⲃⲱⲧ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲱⲙⲕ ⲛ̀ⲛⲓϣⲃⲟϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲏ

And they cast down each his rod, and they became serpents, but the rod of Aaron swallowed up their rods.

Διοτι ερριψαν εκαστος την ραβδον αυτου, και εγειναν οφεις· η ραβδος ομως του Ααρων κατεπιε τας ραβδους εκεινων.

فَاشْتَدَّ قَلْبُ فِرْعَوْنَ فَلَمْ يَسْمَعْ لَهُمَا، كَمَا تَكَلَّمَ الرَّبُّ.

וַיֶּחֱזַק֙ לֵ֣ב פַּרְעֹ֔ה וְלֹ֥א שָׁמַ֖ע אֲלֵהֶ֑ם כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֥ר יְהוָֽה׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϫⲉⲙⲛⲟⲙϯ ⲛ̀ϫⲉ ⲡϩⲏⲧ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉϥⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲥⲱⲟⲩ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅

and the heart of Pharao was hardened, and he hearkened not to them, as the Lord charged them.

Και εσκληρυνθη η καρδια του Φαραω και δεν εισηκουσεν εις αυτους, καθως ελαλησεν ο Κυριος.

تحويل الماء إلى دم

ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «قَلْبُ فِرْعَوْنَ غَلِيظٌ. قَدْ أَبَى أَنْ يُطْلِقَ الشَّعْبَ.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה כָּבֵ֖ד לֵ֣ב פַּרְעֹ֑ה מֵאֵ֖ן לְשַׁלַּ֥ח הָעָֽם׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲁϥϩⲣⲟϣ ⲛ̀ϫⲉ ⲡϩⲏⲧ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲉ̀ϣ̀ⲧⲉⲙⲟⲩⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

and the Lord said to Moses, The heart of Pharao is made hard, so that he should not let the people go.

Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Εσκληρυνθη η καρδια του Φαραω, ωστε να μη εξαποστειλη τον λαον·

اِذْهَبْ إِلَى فِرْعَوْنَ فِي الصَّبَاحِ. إِنَّهُ يَخْرُجُ إِلَى الْمَاءِ، وَقِفْ لِلِقَائِهِ عَلَى حَافَةِ النَّهْرِ. وَالْعَصَا الَّتِي تَحَوَّلَتْ حَيَّةً تَأْخُذُهَا فِي يَدِكَ.

לֵ֣ךְ אֶל־פַּרְעֹ֞ה בַּבֹּ֗קֶר הִנֵּה֙ יֹצֵ֣א הַמַּ֔יְמָה וְנִצַּבְתָּ֥ לִקְרָאתֹ֖ו עַל־שְׂפַ֣ת הַיְאֹ֑ר וְהַמַּטֶּ֛ה אֲשֶׁר־נֶהְפַּ֥ךְ לְנָחָ֖שׁ תִּקַּ֥ח בְּיָדֶֽךָ׃

Ⲙⲁϣⲉ ⲛⲁⲕ ϩⲁ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛ̀ⲧⲟⲟⲩⲓ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲛ̀ⲑⲟϥ ϥⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲕ ⲛⲉⲙⲁϥ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲉⲛⲥⲫⲟⲧⲟⲩ ⲙ̀ⲫⲓⲁⲣⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓϣⲃⲱⲧ ⲉⲧⲁϥⲫⲟⲛϩϥ ⲁϥⲉⲣ ⲟⲩϩⲟϥ ⲉⲕⲉ̀ϭⲓⲧϥ ϧⲉⲛ ⲧⲉⲕϫⲓϫ

Go to Pharao early in the morning: behold, he goes forth to the water; and thou shalt meet him on the bank of the river, and thou shalt take in thine hand the rod that was turned into a serpent.

υπαγε προς τον Φαραω το πρωι· ιδου, εξερχεται εις το υδωρ· και θελεις σταθη παρα το χειλος του ποταμου, δια να συναντησης αυτον· και την ραβδον, την μεταβληθεισαν εις οφιν, θελεις κρατει εις την χειρα σου·

وَتَقُولُ لَهُ: الرَّبُّ إِلَهُ الْعِبْرَانِيِّينَ أَرْسَلَنِي إِلَيْكَ قَائِلًا: أَطْلِقْ شَعْبِي لِيَعْبُدُونِي فِي الْبَرِّيَّةِ. وَهُوَذَا حَتَّى الآنَ لَمْ تَسْمَعْ.

וְאָמַרְתָּ֣ אֵלָ֗יו יְהוָ֞ה אֱלֹהֵ֤י הָעִבְרִים֙ שְׁלָחַ֤נִי אֵלֶ֙יךָ֙ לֵאמֹ֔ר שַׁלַּח֙ אֶת־עַמִּ֔י וְיַֽעַבְדֻ֖נִי בַּמִּדְבָּ֑ר וְהִנֵּ֥ה לֹא־שָׁמַ֖עְתָּ עַד־כֹּֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϫⲟⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲫϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϩⲉⲃⲣⲉⲟⲥ ⲁϥⲟⲩⲟⲣⲡⲧ ϩⲁⲣⲟⲕ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲁⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣⲉⲙϣⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϩⲓ ⲡϣⲁϥⲉ ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲉⲕⲥⲱⲧⲉⲙ ϣⲁ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϯⲛⲟⲩ

And thou shalt say to him, The Lord God of the Hebrews has sent me to thee, saying, Send my people away, that they may serve me in the wilderness, and, behold, hitherto thou hast not hearkened.

και θελεις ειπει προς αυτον· Κυριος ο Θεος των Εβραιων με απεστειλε προς σε, λεγων, Εξαποστειλον τον λαον μου, δια να με λατρευση εν τη ερημω· αλλ' ιδου, δεν εισηκουσας εως του νυν·

هَكَذَا يَقُولُ الرَّبُّ: بِهَذَا تَعْرِفُ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ: هَا أَنَا أَضْرِبُ بِالْعَصَا الَّتِي فِي يَدِي عَلَى الْمَاءِ الَّذِي فِي النَّهْرِ فَيَتَحَوَّلُ دَمًا.

כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה בְּזֹ֣את תֵּדַ֔ע כִּ֖י אֲנִ֣י יְהוָ֑ה הִנֵּ֨ה אָנֹכִ֜י מַכֶּ֣ה ׀ בַּמַּטֶּ֣ה אֲשֶׁר־בְּיָדִ֗י עַל־הַמַּ֛יִם אֲשֶׁ֥ר בַּיְאֹ֖ר וְנֶהֶפְכ֥וּ לְדָֽם׃

Ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ϧⲉⲛ ⲫⲁⲓ ⲉⲕⲉ̀ⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯⲛⲁⲙⲓϣⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓϣⲃⲱⲧ ⲫⲏ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲧⲁϫⲓϫ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲱⲟⲩ ⲫⲏ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲫⲓⲁⲣⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲱⲧⲉⲃ ⲉϥⲉ̀ⲉⲣⲥⲛⲟϥ

These things saith the Lord: Hereby shalt thou know that I am the Lord: behold, I strike with the rod that is in my hand on the water which is in the river, and it shall change it into blood.

ουτω λεγει Κυριος· Με τουτο θελεις γνωρισει οτι εγω ειμαι ο Κυριος· ιδου, με την ραβδον την εν τη χειρι μου θελω κτυπησει επι τα υδατα του ποταμου και θελουσι μεταβληθη εις αιμα·

وَيَمُوتُ السَّمَكُ الَّذِي فِي النَّهْرِ وَيَنْتِنُ النَّهْرُ. فَيَعَافُ الْمِصْرِيُّونَ أَنْ يَشْرَبُوا مَاءً مِنَ النَّهْرِ».

וְהַדָּגָ֧ה אֲשֶׁר־בַּיְאֹ֛ר תָּמ֖וּת וּבָאַ֣שׁ הַיְאֹ֑ר וְנִלְא֣וּ מִצְרַ֔יִם לִשְׁתֹּ֥ות מַ֖יִם מִן־הַיְאֹֽר׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲧⲉⲃⲧ ⲛⲏ ⲉⲧⲭⲏ ϧⲉⲛ ⲫⲓⲁⲣⲟ ⲉⲩⲉ̀ⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲭⲱⲛⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲓⲁⲣⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲟⲩϣ̀ϫⲉⲙϫⲟⲙ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲉ̀ⲥⲉ ⲙⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲫⲓⲁⲣⲟ

And the fish that are in the river shall die, and the river shall stink thereupon, and the Egyptians shall not be able to drink water from the river.

και τα οψαρια τα εν τω ποταμω θελουσι τελευτησει, και ο ποταμος θελει βρωμησει, και οι Αιγυπτιοι θελουσιν αηδιασει να πιωσιν υδωρ εκ του ποταμου·

ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «قُلْ لِهَارُونَ: خُذْ عَصَاكَ وَمُدَّ يَدَكَ عَلَى مِيَاهِ الْمِصْرِيِّينَ، عَلَى أَنْهَارِهِمْ وَعَلَى سَوَاقِيهِمْ، وَعَلَى آجَامِهِمْ، وَعَلَى كُلِّ مُجْتَمَعَاتِ مِيَاهِهِمْ لِتَصِيرَ دَمًا. فَيَكُونَ دَمٌ فِي كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ فِي الأَخْشَابِ وَفِي الأَحْجَارِ».

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־מֹשֶׁ֗ה אֱמֹ֣ר אֶֽל־אַהֲרֹ֡ן קַ֣ח מַטְּךָ֣ וּנְטֵֽה־יָדְךָ֩ עַל־מֵימֵ֨י מִצְרַ֜יִם עַֽל־נַהֲרֹתָ֣ם ׀ עַל־יְאֹרֵיהֶ֣ם וְעַל־אַגְמֵיהֶ֗ם וְעַ֛ל כָּל־מִקְוֵ֥ה מֵימֵיהֶ֖ם וְיִֽהְיוּ־דָ֑ם וְהָ֤יָה דָם֙ בְּכָל־אֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם וּבָעֵצִ֖ים וּבָאֲבָנִֽים׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲁ̀ϫⲟⲥ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲡⲉⲕⲥⲟⲛ ϫⲉ ϭⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲕϣ̀ⲃⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲟⲩⲧⲉⲛ ⲧⲉⲕϫⲓϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲭⲏⲙⲓ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲟⲩⲓⲁⲣⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲟⲩⲓⲟⲣ ⲛ̀ϣⲓⲕ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲟⲩϩⲉⲗⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲙⲁⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲑⲟⲩⲏⲟⲩⲧ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲉⲣⲥⲛⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲭⲏⲙⲓ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲓϣⲉ ⲛⲉⲙ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲱⲛⲓ

And the Lord said to Moses, Say to thy brother Aaron, Take thy rod in thy hand, and stretch forth thy hand over the waters of Egypt, and over their rivers, and over their canals, and over their ponds, and over all their standing water, and it shall become blood: and there was blood in all the land of Egypt, both in vessels of wood and of stone.

Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Ειπε προς τον Ααρων, Λαβε την ραβδον σου και εκτεινον την χειρα σου επι τα υδατα της Αιγυπτου, επι τους ρυακας αυτων, επι τους ποταμους αυτων, επι τας λιμνας αυτων, και επι πασαν συναγωγην υδατος αυτων, και θελουσι γεινει αιμα· και θελει εισθαι αιμα καθ' ολην την γην της Αιγυπτου και εις τα ξυλινα και πετρινα αγγεια.

فَفَعَلَ هَكَذَا مُوسَى وَهَارُونُ كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ. رَفَعَ الْعَصَا وَضَرَبَ الْمَاءَ الَّذِي فِي النَّهْرِ أَمَامَ عَيْنَيْ فِرْعَوْنَ وَأَمَامَ عُيُونِ عَبِيدِهِ، فَتَحَوَّلَ كُلُّ الْمَاءِ الَّذِي فِي النَّهْرِ دَمًا.

וַיַּֽעֲשׂוּ־כֵן֩ מֹשֶׁ֨ה וְאַהֲרֹ֜ן כַּאֲשֶׁ֣ר ׀ צִוָּ֣ה יְהוָ֗ה וַיָּ֤רֶם בַּמַּטֶּה֙ וַיַּ֤ךְ אֶת־הַמַּ֙יִם֙ אֲשֶׁ֣ר בַּיְאֹ֔ר לְעֵינֵ֣י פַרְעֹ֔ה וּלְעֵינֵ֖י עֲבָדָ֑יו וַיֵּהָֽפְכ֛וּ כָּל־הַמַּ֥יִם אֲשֶׁר־בַּיְאֹ֖ר לְדָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϥⲁⲓ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲁϥⲙⲓϣⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥϣⲃⲱⲧ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲱⲟⲩ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲫⲓⲁⲣⲟ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ⲛⲉϥⲁⲗⲱⲟⲩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲩⲱⲧⲉⲃ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲙⲱⲟⲩ ⲧⲏⲣϥ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲫⲓⲁⲣⲟ ⲁϥⲉⲣⲥⲛⲟϥ

and Moses and Aaron did so, as the Lord commanded them; and Aaron having lifted up his hand with his rod, smote the water in the river before Pharao, and before his servants, and changed all the water in the river into blood.

Και εκαμον ουτως ο Μωυσης και ο Ααρων καθως προσεταξεν ο Κυριος· και υψωσας ο Ααρων την ραβδον, εκτυπησε τα υδατα του ποταμου ενωπιον του Φαραω και ενωπιον των θεραποντων αυτου· και μετεβληθησαν εις αιμα παντα τα υδατα του ποταμου.

وَمَاتَ السَّمَكُ الَّذِي فِي النَّهْرِ وَأَنْتَنَ النَّهْرُ، فَلَمْ يَقْدِرِ الْمِصْرِيُّونَ أَنْ يَشْرَبُوا مَاءً مِنَ النَّهْرِ. وَكَانَ الدَّمُ فِي كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ.

וְהַדָּגָ֨ה אֲשֶׁר־בַּיְאֹ֥ר מֵ֙תָה֙ וַיִּבְאַ֣שׁ הַיְאֹ֔ר וְלֹא־יָכְל֣וּ מִצְרַ֔יִם לִשְׁתֹּ֥ות מַ֖יִם מִן־הַיְאֹ֑ר וַיְהִ֥י הַדָּ֖ם בְּכָל־אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲧⲉⲃⲧ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲫⲓⲁⲣⲟ ⲁⲩⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲭⲱⲛⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲓⲁⲣⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϣ̀ϫⲉⲙϫⲟⲙ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲉ̀ⲥⲉ ⲙⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲫⲓⲁⲣⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥⲭⲏ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲭⲏⲙⲓ

And the fish in the river died, and the river stank thereupon; and the Egyptians could not drink water from the river, and the blood was in all the land of Egypt.

Και τα οψαρια τα εν τω ποταμω ετελευτησαν, και ο ποταμος εβρωμησεν, ωστε οι Αιγυπτιοι δεν ηδυναντο να πιωσιν υδωρ εκ του ποταμου· και ητο αιμα καθ' ολην την γην της Αιγυπτου.

وَفَعَلَ عَرَّافُو مِصْرَ كَذَلِكَ بِسِحْرِهِمْ. فَاشْتَدَّ قَلْبُ فِرْعَوْنَ فَلَمْ يَسْمَعْ لَهُمَا، كَمَا تَكَلَّمَ الرَّبُّ.

וַיַּֽעֲשׂוּ־כֵ֛ן חַרְטֻמֵּ֥י מִצְרַ֖יִם בְּלָטֵיהֶ֑ם וַיֶּחֱזַ֤ק לֵב־פַּרְעֹה֙ וְלֹא־שָׁמַ֣ע אֲלֵהֶ֔ם כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֥ר יְהוָֽה׃

Ⲁⲩⲓⲣⲓ ⲇⲉ ϩⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲣⲉϥϭⲓϣⲏⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲧⲫⲁⲣⲙⲁⲕⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲛϣⲟⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲡϩⲏⲧ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉϥⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲥⲱⲟⲩ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥϫⲟⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅

And the charmers also of the Egyptians did so with their sorceries; and the heart of Pharao was hardened, and he did not hearken to them, even as the Lord said.

Εκαμον δε το ομοιον και οι μαγοι της Αιγυπτου με τας επωδας αυτων· και εσκληρυνθη η καρδια του Φαραω και δεν εισηκουσεν εις αυτους, καθως ειπεν ο Κυριος.

ثُمَّ انْصَرَفَ فِرْعَوْنُ وَدَخَلَ بَيْتَهُ وَلَمْ يُوَجِّهْ قَلْبَهُ إِلَى هَذَا أَيْضًا.

וַיִּ֣פֶן פַּרְעֹ֔ה וַיָּבֹ֖א אֶל־בֵּיתֹ֑ו וְלֹא־שָׁ֥ת לִבֹּ֖ו גַּם־לָזֹֽאת׃

Ⲁϥⲕⲟⲧϥ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲉϥⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉϥⲟⲩⲉⲙϩⲑⲏϥ ⲟⲩⲇⲉ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲁⲓⲭⲉⲧ

And Pharao turned and entered into his house, nor did he fix his attention even on this thing.

Και επιστρεψας ο Φαραω, ηλθεν εις τον οικον αυτου, και δεν επεστησε την καρδιαν αυτου ουδε εις τουτο.

وَحَفَرَ جَمِيعُ الْمِصْرِيِّينَ حَوَالَيِ النَّهْرِ لأَجْلِ مَاءٍ لِيَشْرَبُوا، لأَنَّهُمْ لَمْ يَقْدِرُوا أَنْ يَشْرَبُوا مِنْ مَاءِ النَّهْرِ.

וַיַּחְפְּר֧וּ כָל־מִצְרַ֛יִם סְבִיבֹ֥ת הַיְאֹ֖ר מַ֣יִם לִשְׁתֹּ֑ות כִּ֣י לֹ֤א יָֽכְלוּ֙ לִשְׁתֹּ֔ת מִמֵּימֵ֖י הַיְאֹֽר׃

Ⲁⲩϣⲱⲕⲓ ⲇⲉ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲙ̀ⲡⲕⲱϯ ⲙ̀ⲫⲓⲁⲣⲟ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲥⲉ ⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩϣ̀ϫⲉⲙϫⲟⲙ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲉ̀ⲥⲉ ⲙⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲫⲓⲁⲣⲟ

And all the Egyptians dug round about the river, so as to drink water, for they could not drink water from the river.

Παντες δε οι Αιγυπτιοι εσκαπτον περιξ του ποταμου δια να πιωσιν υδωρ, διοτι δεν ηδυναντο να πιωσιν εκ του υδατος του ποταμου.

وَلَمَّا كَمُلَتْ سَبْعَةُ أَيَّامٍ بَعْدَ مَا ضَرَبَ الرَّبُّ النَّهْرَ.

וַיִּמָּלֵ֖א שִׁבְעַ֣ת יָמִ֑ים אַחֲרֵ֥י הַכֹּות־יְהוָ֖ה אֶת־הַיְאֹֽר׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲙⲟϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲑⲣⲉ ⲡ⳪̅ ϣⲁⲣⲓ ⲉ̀ⲫⲓⲁⲣⲟ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

and seven days were fulfilled after the Lord has smitten the river.

Και συνεπληρωθησαν επτα ημεραι, αφου ο Κυριος εκτυπησε τον ποταμον.

إصحاح 8

ضربة الضفادع

قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «ادْخُلْ إِلَى فِرْعَوْنَ وَقُلْ لَهُ: هَكَذَا يَقُولُ الرَّبُّ: أَطْلِقْ شَعْبِي لِيَعْبُدُونِي.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה בֹּ֖א אֶל־פַּרְעֹ֑ה וְאָמַרְתָּ֣ אֵלָ֗יו כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה שַׁלַּ֥ח אֶת־עַמִּ֖י וְיַֽעַבְדֻֽנִי׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲁⲕ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ϩⲁ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϫⲟⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ϫⲉ ⲟⲩⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲁⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣⲉⲙϣⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲓ

And the Lord said to Moses, Go in to Pharao, and thou shalt say to him, These things says the Lord: send forth my people, that they may serve me.

Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Υπαγε προς τον Φαραω, και ειπε προς αυτον, ουτω λεγει Κυριος, Εξαποστειλον τον λαον μου δια να με λατρευση·

وَإِنْ كُنْتَ تَأْبَى أَنْ تُطْلِقَهُمْ فَهَا أَنَا أَضْرِبُ جَمِيعَ تُخُومِكَ بِالضَّفَادِعِ.

וְאִם־מָאֵ֥ן אַתָּ֖ה לְשַׁלֵּ֑חַ הִנֵּ֣ה אָנֹכִ֗י נֹגֵ֛ף אֶת־כָּל־גְּבוּלְךָ֖ בַּֽצְפַרְדְּעִֽים׃

Ⲓⲥϫⲉ ⲇⲉ ⲕⲟⲩⲱϣ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲁⲛ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲣⲡϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉⲓⲉ̀ϣⲁⲣⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲕϭⲓⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲭⲣⲟⲩⲣ

And if thou wilt not send them forth, behold, I afflict all thy borders with frogs:

και αν δεν θελης να εξαποστειλης αυτον, ιδου, εγω θελω κτυπησει παντα τα ορια σου με βατραχους·

فَيَفِيضُ النَّهْرُ ضَفَادِعَ. فَتَصْعَدُ وَتَدْخُلُ إِلَى بَيْتِكَ وَإِلَى مِخْدَعِ فِرَاشِكَ وَعَلَى سَرِيرِكَ وَإِلَى بُيُوتِ عَبِيدِكَ وَعَلَى شَعْبِكَ وَإِلَى تَنَانِيرِكَ وَإِلَى مَعَاجِنِكَ.

וְשָׁרַ֣ץ הַיְאֹר֮ צְפַרְדְּעִים֒ וְעָלוּ֙ וּבָ֣אוּ בְּבֵיתֶ֔ךָ וּבַחֲדַ֥ר מִשְׁכָּבְךָ֖ וְעַל־מִטָּתֶ֑ךָ וּבְבֵ֤ית עֲבָדֶ֙יךָ֙ וּבְעַמֶּ֔ךָ וּבְתַנּוּרֶ֖יךָ וּבְמִשְׁאֲרֹותֶֽיךָ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲫⲓⲁⲣⲟ ⲃⲉⲃⲓ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲛ̀ϩⲁⲛⲭⲣⲟⲩⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϣⲁⲛⲓ̀ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉⲩⲉ̀ϣⲉ ⲛⲱⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲛⲉⲕⲏⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲛⲓⲧⲁⲙⲓⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲕⲕⲟⲓⲧⲱⲛ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲉⲕϭⲗⲟϫ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛⲏⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲁⲗⲱⲟⲩⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲕⲗⲁⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲕⲟⲩⲱϣⲉⲙ ⲛⲉⲙ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲕⲑⲣⲓⲣ

and the river shall teem with frogs, and they shall go up and enter into thy houses, and into thy bed-chambers, and upon thy beds, and upon the houses of thy servants, and of thy people and on thy dough, and on thine ovens.

και ο ποταμος θελει εξεμεσει βατραχους, οιτινες αναβαινοντες θελουσιν εισελθει εις τον οικον σου και εις τον κοιτωνα σου και επι της κλινης σου και εις τας οικιας των θεραποντων σου και επι τον λαον σου και εις τους κλιβανους σου και εις τας σκαφας σου·

عَلَيْكَ وَعَلَى شَعْبِكَ وَعَبِيدِكَ تَصْعَدُ الضَّفَادِعُ».

וּבְכָ֥ה וּֽבְעַמְּךָ֖ וּבְכָל־עֲבָדֶ֑יךָ יַעֲל֖וּ הַֽצְפַרְדְּעִֽים׃

Ⲛⲉⲙ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲕ ⲛⲉⲙ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲉⲕⲗⲁⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲉⲕⲁⲗⲱⲟⲩⲓ ⲉⲩⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲭⲣⲟⲩⲣ

And upon thee, and upon thy servants, and upon thy people, shall the frogs come up.

και επι σε και επι τον λαον σου και επι παντας τους θεραποντας σου θελουσιν αναβη οι βατραχοι.

فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «قُلْ لِهَارُونَ: مُدَّ يَدَكَ بِعَصَاكَ عَلَى الأَنْهَارِ وَالسَّوَاقِي وَالآجَامِ، وَأَصْعِدِ الضَّفَادِعَ عَلَى أَرْضِ مِصْرَ».

וַיֹּ֣אמֶר יְהוָה֮ אֶל־מֹשֶׁה֒ אֱמֹ֣ר אֶֽל־אַהֲרֹ֗ן נְטֵ֤ה אֶת־יָדְךָ֙ בְּמַטֶּ֔ךָ עַל־הַ֨נְּהָרֹ֔ת עַל־הַיְאֹרִ֖ים וְעַל־הָאֲגַמִּ֑ים וְהַ֥עַל אֶת־הַֽצְפַרְדְּעִ֖ים עַל־אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲁϫⲟⲥ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲡⲉⲕⲥⲟⲛ ϫⲉ ⲥⲟⲩⲧⲉⲛ ⲡⲉⲕϣⲃⲱⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲧⲉⲕϫⲓϫ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲓⲁⲣⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓϣⲁⲧⲥ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓϩⲉⲗⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲛⲓⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲭⲣⲟⲩⲣ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ

And the Lord said to Moses, Say to Aaron thy brother, Stretch forth with the hand thy rod over the rivers, and over the canals, and over the pools, and bring up the frogs.

Ειπε δε Κυριος προς τον Μωυσην, Ειπε προς τον Ααρων, Εκτεινον την χειρα σου με την ραβδον σου επι τους ρυακας, επι τους ποταμους και επι τας λιμνας και αναγαγε τους βατραχους επι την γην της Αιγυπτου.

فَمَدَّ هَارُونُ يَدَهُ عَلَى مِيَاهِ مِصْرَ، فَصَعِدَتِ الضَّفَادِعُ وَغَطَّتْ أَرْضَ مِصْرَ.

וַיֵּ֤ט אַהֲרֹן֙ אֶת־יָדֹ֔ו עַ֖ל מֵימֵ֣י מִצְרָ֑יִם וַתַּ֙עַל֙ הַצְּפַרְדֵּ֔עַ וַתְּכַ֖ס אֶת־אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲟⲩⲧⲉⲛ ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲭⲏⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲭⲣⲟⲩⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲱⲃⲥ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲭⲏⲙⲓ

And Aaron stretched forth his hand over the waters of Egypt, and brought up the frogs: and the frog was brought up, and covered the land of Egypt.

Και εξετεινεν ο Ααρων την χειρα αυτου επι τα υδατα της Αιγυπτου· και ανεβησαν οι βατραχοι και εκαλυψαν την γην της Αιγυπτου.

وَفَعَلَ كَذَلِكَ الْعَرَّافُونَ بِسِحْرِهِمْ وَأَصْعَدُوا الضَّفَادِعَ عَلَى أَرْضِ مِصْرَ.

וַיַּֽעֲשׂוּ־כֵ֥ן הַֽחֲרְטֻמִּ֖ים בְּלָטֵיהֶ֑ם וַיַּעֲל֥וּ אֶת־הַֽצְפַרְדְּעִ֖ים עַל־אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

Ⲁⲩⲓⲣⲓ ⲇⲉ ϩⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲣⲉϥϭⲓϣⲏⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲧⲫⲁⲣⲙⲁⲕⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲭⲣⲟⲩⲣ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

And the charmers of the Egyptians also did likewise with their sorceries, and brought up the frogs on the land of Egypt.

Και εκαμον ομοιως οι μαγοι με τας επωδας αυτων και ανηγαγον τους βατραχους επι την γην της Αιγυπτου.

فَدَعَا فِرْعَوْنُ مُوسَى وَهَارُونَ وَقَالَ: «صَلِّيَا إِلَى الرَّبِّ لِيَرْفَعَ الضَّفَادِعَ عَنِّي وَعَنْ شَعْبِي فَأُطْلِقَ الشَّعْبَ لِيَذْبَحُوا لِلرَّبِّ».

וַיִּקְרָ֨א פַרְעֹ֜ה לְמֹשֶׁ֣ה וּֽלְאַהֲרֹ֗ן וַיֹּ֙אמֶר֙ הַעְתִּ֣ירוּ אֶל־יְהוָ֔ה וְיָסֵר֙ הַֽצְפַרְדְּעִ֔ים מִמֶּ֖נִּי וּמֵֽעַמִּ֑י וַאֲשַׁלְּחָה֙ אֶת־הָעָ֔ם וְיִזְבְּח֖וּ לַיהוָֽה׃

Ⲁϥⲙⲟⲩϯ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲉ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲧⲱⲃϩ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲣⲉϥⲱⲗⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲭⲣⲟⲩⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁⲣⲟⲓ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲡⲁⲗⲁⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲁⲟⲩⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲉⲣϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And Pharao called Moses and Aaron, and said, Pray for me to the Lord, and let him take away the frogs from me and from my people; and I will send them away, and they shall sacrifice to the Lord.

Τοτε εκαλεσεν ο Φαραω τον Μωυσην και τον Ααρων και ειπε, Δεηθητε του Κυριου να σηκωση τους βατραχους απ' εμου και απο του λαου μου· και θελω εξαποστειλει τον λαον δια να θυσιασωσιν εις τον Κυριον.

فَقَالَ مُوسَى لِفِرْعَوْنَ: «عَيِّنْ لِي مَتَى أُصَلِّي لأَجْلِكَ وَلأَجْلِ عَبِيدِكَ وَشَعْبِكَ لِقَطْعِ الضَّفَادِعِ عَنْكَ وَعَنْ بُيُوتِكَ. وَلكِنَّهَا تَبْقَى فِي النَّهْرِ».

וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֣ה לְפַרְעֹה֮ הִתְפָּאֵ֣ר עָלַי֒ לְמָתַ֣י ׀ אַעְתִּ֣יר לְךָ֗ וְלַעֲבָדֶ֙יךָ֙ וּֽלְעַמְּךָ֔ לְהַכְרִית֙ הַֽצֲפַרְדְּעִ֔ים מִמְּךָ֖ וּמִבָּתֶּ֑יךָ רַ֥ק בַּיְאֹ֖ר תִּשָּׁאַֽרְנָה׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲇⲉ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ϫⲉ ⲥⲉⲙⲛⲏⲧⲥ ⲛⲉⲙⲏⲓ ϫⲉ ⲛ̀ⲧⲁⲧⲱⲃϩ ⲉⲑⲃⲏⲧⲕ ⲛ̀ⲑⲛⲁⲩ ⲛⲉⲙ ⲉⲑⲃⲉ ⲛⲉⲕⲁⲗⲱⲟⲩⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲕⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲧⲁⲕⲟ ⲛ̀ⲛⲓⲭⲣⲟⲩⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁⲣⲟⲕ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲡⲉⲕⲗⲁⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲛⲉⲧⲉⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲏⲗ ⲉⲛⲏ ⲉⲑⲛⲁⲥⲱϫⲡ ϧⲉⲛ ⲫⲓⲁⲣⲟ

And Moses said to Pharao, Appoint me a time when I shall pray for thee, and for thy servants, and for thy people, to cause the frogs to disappear from thee, and from thy people, and from your houses, only in the river shall they be left behind.

Και ειπεν ο Μωυσης προς τον Φαραω, Διορισον εις εμε, ποτε να δεηθω υπερ σου και υπερ των θεραποντων σου και υπερ του λαου σου· δια να εξαλειψη τους βατραχους απο σου, και απο των οικιων σου, και μονον εν τω ποταμω να μεινωσιν.

فَقَالَ: «غَدًا». فَقَالَ: «كَقَوْلِكَ. لِكَيْ تَعْرِفَ أَنْ لَيْسَ مِثْلُ الرَّبِّ إِلَهِنَا.

וַיֹּ֖אמֶר לְמָחָ֑ר וַיֹּ֙אמֶר֙ כִּדְבָ֣רְךָ֔ לְמַ֣עַן תֵּדַ֔ע כִּי־אֵ֖ין כַּיהוָ֥ה אֱלֹהֵֽינוּ׃

Ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲣⲁⲥϯ ⲡⲉϫⲁϥ ⲟⲩⲛ ϫⲉ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁⲕϫⲟⲥ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲕⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲏⲗ ⲉ̀ⲡ⳪̅

And he said, On the morrow: he said therefore, As thou has said; that thou mayest know, that there is no other God but the Lord.

Ο δε ειπεν, Αυριον. Και ειπε, Θελει γεινει κατα τον λογον σου· δια να γνωρισης οτι δεν ειναι ουδεις ως ο Κυριος ο Θεος ημων·

فَتَرْتَفِعُ الضَّفَادِعُ عَنْكَ وَعَنْ بُيُوتِكَ وَعَبِيدِكَ وَشَعْبِكَ، وَلكِنَّهَا تَبْقَى فِي النَّهْرِ».

וְסָר֣וּ הַֽצְפַרְדְּעִ֗ים מִמְּךָ֙ וּמִבָּ֣תֶּ֔יךָ וּמֵעֲבָדֶ֖יךָ וּמֵעַמֶּ֑ךָ רַ֥ק בַּיְאֹ֖ר תִּשָּׁאַֽרְנָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲱⲗⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲭⲣⲟⲩⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁⲣⲟⲕ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲛⲉⲧⲉⲛⲏⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲛⲉⲕⲁⲗⲱⲟⲩⲓ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲡⲉⲕⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲏⲗ ⲉ̀ⲛⲏ ⲉⲑⲛⲁⲥⲱϫⲡ ϧⲉⲛ ⲫⲓⲁⲣⲟ

And the frogs shall be removed away from thee, and from your houses and from the villages, and from thy servants, and from thy people, only in the river they shall be left.

και θελουσι σηκωθη οι βατραχοι απο σου και απο των οικιων σου και απο των θεραποντων σου και απο του λαου σου· μονον εν τω ποταμω θελουσι μεινει.

ثُمَّ خَرَجَ مُوسَى وَهَارُونُ مِنْ لَدُنْ فِرْعَوْنَ، وَصَرَخَ مُوسَى إِلَى الرَّبِّ مِنْ أَجْلِ الضَّفَادِعِ الَّتِي جَعَلَهَا عَلَى فِرْعَوْنَ،

וַיֵּצֵ֥א מֹשֶׁ֛ה וְאַהֲרֹ֖ן מֵעִ֣ם פַּרְעֹ֑ה וַיִּצְעַ֤ק מֹשֶׁה֙ אֶל־יְהוָ֔ה עַל־דְּבַ֥ר הַֽצְפַרְדְּעִ֖ים אֲשֶׁר־שָׂ֥ם לְפַרְעֹֽה׃

Ⲁϥⲓ̀ ⲇⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲱϣ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ϩⲁ ⲡ⳪̅ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉⲑⲃⲉ ϯⲛⲉⲓ ⲉⲧⲁϥⲧⲏⲓⲥ ϧⲁ ⲛⲓⲭⲣⲟⲩⲣ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥⲥⲉⲙⲛⲏⲧⲥ ⲛⲉⲙ ⲫⲁⲣⲁⲱ

And Moses and Aaron went forth from Pharao, and Moses cried to the Lord concerning the restriction of the frogs, as Pharao appointed him.

Τοτε εξηλθον ο Μωυσης και ο Ααρων απο του Φαραω· και εβοησεν ο Μωυσης προς τον Κυριον περι των βατραχων, τους οποιους εφερεν επι τον Φαραω.

فَفَعَلَ الرَّبُّ كَقَوْلِ مُوسَى. فَمَاتَتِ الضَّفَادِعُ مِنَ الْبُيُوتِ وَالدُّورِ وَالْحُقُولِ.

וַיַּ֥עַשׂ יְהוָ֖ה כִּדְבַ֣ר מֹשֶׁ֑ה וַיָּמֻ֙תוּ֙ הַֽצְפַרְדְּעִ֔ים מִן־הַבָּתִּ֥ים מִן־הַחֲצֵרֹ֖ת וּמִן־הַשָּׂדֹֽת׃

Ⲁϥⲓⲣⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥϫⲟⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲙⲟⲩⲛⲕ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲭⲣⲟⲩⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲏⲓ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲟϩⲓ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲛⲓⲕⲟⲓ

And the Lord did as Moses said, and the frogs died out of the houses, and out of the villages, and out of the fields.

Και εκαμεν ο Κυριος κατα τον λογον του Μωυσεως· και ετελευτησαν οι βατραχοι εκ των οικιων, εκ των επαυλεων και εκ των αγρων.

وَجَمَعُوهَا كُوَمًا كَثِيرَةً حَتَّى أَنْتَنَتِ الأَرْضُ.

וַיִּצְבְּר֥וּ אֹתָ֖ם חֳמָרִ֣ם חֳמָרִ֑ם וַתִּבְאַ֖שׁ הָאָֽרֶץ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲑⲟⲩⲱⲧⲟⲩ ⲁⲩⲁⲓⲧⲟⲩ ⲛ̀ϭⲛⲱⲟⲩ ϭⲛⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲭⲱⲛⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ

And they gathered them together in heaps, and the land stank.

Και συνηγαγον αυτους σωρους, και εβρωμησεν η γη.

فَلَمَّا رَأَى فِرْعَوْنُ أَنَّهُ قَدْ حَصَلَ الْفَرَجُ أَغْلَظَ قَلْبَهُ وَلَمْ يَسْمَعْ لَهُمَا، كَمَا تَكَلَّمَ الرَّبُّ.

וַיַּ֣רְא פַּרְעֹ֗ה כִּ֤י הָֽיְתָה֙ הָֽרְוָחָ֔ה וְהַכְבֵּד֙ אֶת־לִבֹּ֔ו וְלֹ֥א שָׁמַ֖ע אֲלֵהֶ֑ם כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֥ר יְהוָֽה׃ ס

Ⲉⲧⲁϥⲛⲁⲩ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ϫⲉ ⲁ ⲡⲓⲙⲧⲟⲛ ϣⲱⲡⲓ ⲁϥⲛ̀ϣⲟⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉϥϩⲏⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉϥⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲥⲱⲟⲩ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅

And when Pharao saw that there was relief, his heart was hardened, and he did not hearken to them, as the Lord spoke.

Ιδων δε ο Φαραω οτι εγεινεν αναψυχη, εσκληρυνε την καρδιαν αυτου, και δεν εισηκουσεν εις αυτους, καθως ελαλησεν ο Κυριος.

ضربة البعوض

ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «قُلْ لِهَارُونَ: مُدَّ عَصَاكَ وَاضْرِبْ تُرَابَ الأَرْضِ لِيَصِيرَ بَعُوضًا فِي جَمِيعِ أَرْضِ مِصْرَ».

וַיֹּ֣אמֶר יְהוָה֮ אֶל־מֹשֶׁה֒ אֱמֹר֙ אֶֽל־אַהֲרֹ֔ן נְטֵ֣ה אֶֽת־מַטְּךָ֔ וְהַ֖ךְ אֶת־עֲפַ֣ר הָאָ֑רֶץ וְהָיָ֥ה לְכִנִּ֖ם בְּכָל־אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲁϫⲟⲥ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲡⲉⲕⲥⲟⲛ ϫⲉ ⲥⲟⲩⲧⲉⲛ ⲡⲉⲕϣⲃⲱⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲉⲕϫⲓϫ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁ ⲟⲩϣⲁϣ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩⲁⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ϩⲁⲛⲗⲉⲗⲏⲙ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲛⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲛⲓϥⲧⲉⲫⲁⲧ ⲛⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲟⲩⲁⲛ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ

And the Lord said to Moses, Say to Aaron, Stretch forth thy rod with thy hand and smite the dust of the earth; and there shall be lice both upon man, and upon quadrupeds, and in all the land of Egypt.

Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Ειπε προς τον Ααρων, Εκτεινον την ραβδον σου και κτυπησον το χωμα της γης, δια να γεινη σκνιπες καθ' ολην την γην της Αιγυπτου.

فَفَعَلاَ كَذَلِكَ. مَدَّ هَارُونُ يَدَهُ بِعَصَاهُ وَضَرَبَ تُرَابَ الأَرْضِ، فَصَارَ الْبَعُوضُ عَلَى النَّاسِ وَعَلَى الْبَهَائِمِ. كُلُّ تُرَابِ الأَرْضِ صَارَ بَعُوضًا فِي جَمِيعِ أَرْضِ مِصْرَ.

וַיַּֽעֲשׂוּ־כֵ֗ן וַיֵּט֩ אַהֲרֹ֨ן אֶת־יָדֹ֤ו בְמַטֵּ֙הוּ֙ וַיַּךְ֙ אֶת־עֲפַ֣ר הָאָ֔רֶץ וַתְּהִי֙ הַכִּנָּ֔ם בָּאָדָ֖ם וּבַבְּהֵמָ֑ה כָּל־עֲפַ֥ר הָאָ֛רֶץ הָיָ֥ה כִנִּ֖ים בְּכָל־אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲥⲟⲩⲧⲉⲛ ⲡⲉϥϣⲃⲱⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲁϥϯ ⲛ̀ⲟⲩϣⲁϣ ⲛ̀ⲛⲓⲟⲩⲁⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲗⲉⲗⲏⲙ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲛⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲛⲓϥⲧⲉⲫⲁⲧ ⲛⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲟⲩⲁⲛ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

So Aaron stretched out his rod with his hand, and smote the dust of the earth; and the lice were on men and on quadrupeds, and in all the dust of the earth there were lice.

Και εκαμον ουτω· διοτι εξετεινεν ο Ααρων την χειρα αυτου με την ραβδον αυτου, και εκτυπησε το χωμα της γης, και εγεινε σκνιπες εις τους ανθρωπους και εις τα κτηνη· ολον το χωμα της γης εγεινε σκνιπες καθ' ολην την γην της Αιγυπτου.

وَفَعَلَ كَذَلِكَ الْعَرَّافُونَ بِسِحْرِهِمْ لِيُخْرِجُوا الْبَعُوضَ فَلَمْ يَسْتَطِيعُوا. وَكَانَ الْبَعُوضُ عَلَى النَّاسِ وَعَلَى الْبَهَائِمِ.

וַיַּעֲשׂוּ־כֵ֨ן הַחַרְטֻמִּ֧ים בְּלָטֵיהֶ֛ם לְהֹוצִ֥יא אֶת־הַכִּנִּ֖ים וְלֹ֣א יָכֹ֑לוּ וַתְּהִי֙ הַכִּנָּ֔ם בָּאָדָ֖ם וּבַבְּהֵמָֽה׃

Ⲁⲩⲓⲣⲓ ⲇⲉ ϩⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲣⲉϥϭⲓϣⲏⲙ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲧⲫⲁⲣⲙⲁⲕⲟⲥ ⲉⲑⲣⲟⲩⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲛⲓⲗⲉⲗⲏⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲟⲩϣϫⲉⲙϫⲟⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲗⲉⲗⲏⲙ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲛⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲛⲓϥⲧⲉⲫⲁⲧ

And the charmers also did so with their sorceries, to bring forth the louse, and they could not. And the lice were both on the men and on the quadrupeds.

Και εκαμον ομοιως οι μαγοι με τας επωδας αυτων δια να εκβαλωσι σκνιπας· πλην δεν ηδυνηθησαν· οι σκνιπες λοιπον ησαν επι τους ανθρωπους και επι τα κτηνη.

فَقَالَ الْعَرَّافُونَ لِفِرْعَوْنَ: «هَذَا إِصْبَعُ اللهِ». وَلكِنِ اشْتَدَّ قَلْبُ فِرْعَوْنَ فَلَمْ يَسْمَعْ لَهُمِا، كَمَا تَكَلَّمَ الرَّبُّ.

וַיֹּאמְר֤וּ הַֽחַרְטֻמִּים֙ אֶל־פַּרְעֹ֔ה אֶצְבַּ֥ע אֱלֹהִ֖ים הִ֑וא וַיֶּחֱזַ֤ק לֵב־פַּרְעֹה֙ וְלֹֽא־שָׁמַ֣ע אֲלֵהֶ֔ם כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֥ר יְהוָֽה׃ ס

Ⲡⲉϫⲉ ⲛⲓⲣⲉϥϭⲓϣⲏⲙ ⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ϫⲉ ⲟⲩⲧⲏⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲡⲉ ⲫⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲛ̀ϣⲟⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲡϩⲏⲧ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉϥⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲥⲱⲟⲩ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ϫⲟⲥ

So the charmers said to Pharao, This is the finger of God. But the heart of Pharao was hardened, and he hearkened not to them, as the Lord said.

Τοτε ειπον οι μαγοι προς τον Φαραω, Δακτυλος Θεου ειναι τουτο. Η καρδια ομως του Φαραω εσκληρυνθη και δεν εισηκουσεν εις αυτους, καθως ελαλησεν ο Κυριος.

ضربة الذبان

ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «بَكِّرْ فِي الصَّبَاحِ وَقِفْ أَمَامَ فِرْعَوْنَ. إِنَّهُ يَخْرُجُ إِلَى الْمَاءِ. وَقُلْ لَهُ: هَكَذَا يَقُولُ الرَّبُّ: أَطْلِقْ شَعْبِي لِيَعْبُدُونِي.

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־מֹשֶׁ֗ה הַשְׁכֵּ֤ם בַּבֹּ֙קֶר֙ וְהִתְיַצֵּב֙ לִפְנֵ֣י פַרְעֹ֔ה הִנֵּ֖ה יֹוצֵ֣א הַמָּ֑יְמָה וְאָמַרְתָּ֣ אֵלָ֗יו כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה שַׁלַּ֥ח עַמִּ֖י וְיַֽעַבְדֻֽנִי׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ϣⲟⲣⲡⲕ ⲛ̀ⲧⲟⲟⲩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲕ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲛ̀ⲑⲟϥ ϥⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϫⲟⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ϫⲉ ⲟⲩⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲁⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣⲉⲙϣⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϩⲓ ⲡϣⲁϥⲉ

And the Lord said to Moses, Rise up early in the morning, and stand before Pharao: and behold, he will go forth to the water, and thou shalt say to him, These things says the Lord: Send away my people, that they may serve me in the wilderness.

Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Σηκωθητι ενωρις το πρωι και σταθητι ενωπιον του Φαραω· ιδου, εξερχεται εις το υδωρ· και ειπε προς αυτον, Ουτω λεγει Κυριος· Εξαποστειλον τον λαον μου δια να με λατρευση·

فَإِنَّهُ إِنْ كُنْتَ لَا تُطْلِقُ شَعْبِي، هَا أَنَا أُرْسِلُ عَلَيْكَ وَعَلَى عَبِيدِكَ وَعَلَى شَعْبِكَ وَعَلَى بُيُوتِكَ الذُّبَّانَ، فَتَمْتَلِئُ بُيُوتُ الْمِصْرِيِّينَ ذُبَّانًا. وَأَيْضًا الأَرْضُ الَّتِي هُمْ عَلَيْهَا.

כִּ֣י אִם־אֵינְךָ֮ מְשַׁלֵּ֣חַ אֶת־עַמִּי֒ הִנְנִי֩ מַשְׁלִ֨יחַ בְּךָ֜ וּבַעֲבָדֶ֧יךָ וּֽבְעַמְּךָ֛ וּבְבָתֶּ֖יךָ אֶת־הֶעָרֹ֑ב וּמָ֨לְא֜וּ בָּתֵּ֤י מִצְרַ֙יִם֙ אֶת־הֶ֣עָרֹ֔ב וְגַ֥ם הָאֲדָמָ֖ה אֲשֶׁר־הֵ֥ם עָלֶֽיהָ׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲕϣ̀ⲧⲉⲙⲟⲩⲱϣ ⲉ̀ⲟⲩⲱⲣⲡ ⲙⲡⲁⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯⲛⲁⲟⲩⲱⲣⲡ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲕ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲉⲕⲁⲗⲱⲟⲩⲓ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲉⲕⲗⲁⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲉⲕⲏⲟⲩ ⲛ̀ⲟⲩⲁϥ ⲛ̀ⲟⲩϩⲟⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲙⲟϩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲛⲏⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲁϥ ⲛ̀ⲟⲩϩⲟⲣ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲟⲩⲭⲏ ϩⲓϫⲱϥ

And if thou wilt not let my people go, behold, I send upon thee, and upon thy servants, and upon thy people, and upon your houses, the dog-fly; and the houses of the Egyptians shall be filled with the dog-fly, even throughout the land upon which they are.

διοτι εαν δεν εξαποστειλης τον λαον μου, ιδου, θελω στειλει επι σε και επι τους θεραποντας σου και επι τον λαον σου και επι τας οικιας σου κυνομυιαν, και αι οικιαι των Αιγυπτιων και η γη ετι επι της οποιας κατοικουσι θελουσι γεμισει απο κυνομυιαν·

وَلكِنْ أُمَيِّزُ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ أَرْضَ جَاسَانَ حَيْثُ شَعْبِي مُقِيمٌ حَتَّى لَا يَكُونُ هُنَاكَ ذُبَّانٌ. لِكَيْ تَعْلَمَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ فِي الأَرْضِ.

וְהִפְלֵיתִי֩ בַיֹּ֨ום הַה֜וּא אֶת־אֶ֣רֶץ גֹּ֗שֶׁן אֲשֶׁ֤ר עַמִּי֙ עֹמֵ֣ד עָלֶ֔יהָ לְבִלְתִּ֥י הֱיֹֽות־שָׁ֖ם עָרֹ֑ב לְמַ֣עַן תֵּדַ֔ע כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה בְּקֶ֥רֶב הָאָֽרֶץ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉϯⲱⲟⲩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲅⲉⲥⲉⲙ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲡⲁⲗⲁⲟⲥ ϣⲟⲡ ϩⲓϫⲱϥ ⲫⲁⲓ ⲛ̀ⲛⲉ ⲁϥ ⲛ̀ⲟⲩϩⲟⲣ ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲕⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲫϯ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲧⲏⲣϥ

and I will distinguish marvellously in that day the land of Gesem, on which my people dwell, in which the dog-fly shall not be: that thou mayest know that I am the Lord the God of all the earth.

θελω ομως εξαιρεσει εν εκεινη τη ημερα την γην Γεσεν, εν η κατοικει ο λαος μου, ωστε να μη ηναι εκει παντελως κυνομυια· δια να γνωρισης οτι εγω ειμαι ο Κυριος εν τω μεσω της γης·

وَأَجْعَلُ فَرْقًا بَيْنَ شَعْبِي وَشَعْبِكَ. غَدًا تَكُونُ هَذِهِ الآيَةُ».

וְשַׂמְתִּ֣י פְדֻ֔ת בֵּ֥ין עַמִּ֖י וּבֵ֣ין עַמֶּ֑ךָ לְמָחָ֥ר יִהְיֶ֖ה הָאֹ֥ת הַזֶּֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ϯ ⲛ̀ⲟⲩⲫⲱⲣϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲧⲉ ⲡⲁⲗⲁⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲧⲉ ⲡⲉⲕⲗⲁⲟⲥ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲣⲁⲥϯ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲁⲓⲙⲏⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ

And I will put a difference between my people and thy people, and on the morrow shall this be on the land. And the Lord did thus.

και θελω βαλει διαφοραν μεταξυ του λαου μου και του λαου σου· αυριον θελει γεινει το σημειον τουτο.

فَفَعَلَ الرَّبُّ هَكَذَا، فَدَخَلَتْ ذُبَّانٌ كَثِيرَةٌ إِلَى بَيْتِ فِرْعَوْنَ وَبُيُوتِ عَبِيدِهِ. وَفِي كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ خَرِبَتِ الأَرْضُ مِنَ الذُّبَّانِ.

וַיַּ֤עַשׂ יְהוָה֙ כֵּ֔ן וַיָּבֹא֙ עָרֹ֣ב כָּבֵ֔ד בֵּ֥יתָה פַרְעֹ֖ה וּבֵ֣ית עֲבָדָ֑יו וּבְכָל־אֶ֧רֶץ מִצְרַ֛יִם תִּשָּׁחֵ֥ת הָאָ֖רֶץ מִפְּנֵ֥י הֶעָרֹֽב׃

Ⲁϥⲓⲣⲓ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲁϥ ⲛ̀ⲟⲩϩⲟⲣ ⲉϥⲟϣ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉⲛⲉⲛⲏⲟⲩ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛⲏⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲉϥⲁⲗⲱⲟⲩⲓ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲭⲏⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϥⲱϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲁϥ ⲛ̀ⲟⲩϩⲟⲣ

And the dog-fly came in abundance into the houses of Pharao, and into the houses of his servants, and into all the land of Egypt; and the land was destroyed by the dog-fly.

Και εκαμε Κυριος ουτω· και ηλθε κυνομυια πληθος εις την οικιαν του Φαραω και εις τας οικιας των θεραποντων αυτου και εις ολην την γην της Αιγυπτου· η γη διεφθαρη εκ του πληθους της κυνομυιας.

فَدَعَا فِرْعَوْنُ مُوسَى وَهَارُونَ وَقَالَ: «اذْهَبُوا اذْبَحُوا لإِلَهِكُمْ فِي هَذِهِ الأَرْضِ».

וַיִּקְרָ֣א פַרְעֹ֔ה אֶל־מֹשֶׁ֖ה וּֽלְאַהֲרֹ֑ן וַיֹּ֗אמֶר לְכ֛וּ זִבְח֥וּ לֵֽאלֹהֵיכֶ֖ם בָּאָֽרֶץ׃

Ⲁϥⲙⲟⲩϯ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲉ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲁⲣⲓϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ

And Pharao called Moses and Aaron, saying, Go and sacrifice to the Lord your God in the land.

Και εκαλεσεν ο Φαραω τον Μωυσην και τον Ααρων και ειπεν, Υπαγετε, καμετε θυσιαν εις τον Θεον σας εν ταυτη τη γη.

فَقَالَ مُوسَى: «لاَ يَصْلَحُ أَنْ نَفْعَلَ هَكَذَا، لأَنَّنَا إِنَّمَا نَذْبَحُ رِجْسَ الْمِصْرِيِّينَ لِلرَّبِّ إِلَهِنَا. إِنْ ذَبَحْنَا رِجْسَ الْمِصْرِيِّينَ أَمَامَ عُيُونِهِمْ أَفَلَا يَرْجُمُونَنَا؟

וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֗ה לֹ֤א נָכֹון֙ לַעֲשֹׂ֣ות כֵּ֔ן כִּ֚י תֹּועֲבַ֣ת מִצְרַ֔יִם נִזְבַּ֖ח לַיהוָ֣ה אֱלֹהֵ֑ינוּ הֵ֣ן נִזְבַּ֞ח אֶת־תֹּועֲבַ֥ת מִצְרַ֛יִם לְעֵינֵיהֶ֖ם וְלֹ֥א יִסְקְלֻֽנוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣ̀ϫⲟⲙ ⲛ̀ⲧⲉⲥϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲛⲓⲃⲟϯ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲡⲉ ⲧⲉⲛⲛⲁϣⲁⲧⲟⲩ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲅⲁⲣ ⲁⲛϣⲁⲛϣⲁⲧ ⲛⲓⲃⲟϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲙ̀ⲑⲟ ⲥⲉⲛⲁϩⲓⲱⲛⲓ ⲉ̀ϫⲱⲛ

And Moses said, It cannot be so, for we shall sacrifice to the Lord our God the abominations of the Egyptians; for if we sacrifice the abominations of the Egyptians before them, we shall be stoned.

Ειπε δε ο Μωυσης, Δεν αρμοζει να γεινη ουτω· διοτι ημεις θυσιαζομεν εις Κυριον τον Θεον ημων θυσιας, τας οποιας οι Αιγυπτιοι βδελυττονται· ιδου, εαν ημεις θυσιασωμεν θυσιας, τας οποιας οι Αιγυπτιοι βδελυττονται, εμπροσθεν των οφθαλμων αυτων, δεν θελουσι μας λιθοβολησει;

نَذْهَبُ سَفَرَ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ فِي الْبَرِّيَّةِ وَنَذْبَحُ لِلرَّبِّ إِلَهِنَا كَمَا يَقُولُ لَنَا».

דֶּ֚רֶךְ שְׁלֹ֣שֶׁת יָמִ֔ים נֵלֵ֖ךְ בַּמִּדְבָּ֑ר וְזָבַ֙חְנוּ֙ לַֽיהוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ כַּאֲשֶׁ֖ר יֹאמַ֥ר אֵלֵֽינוּ׃

Ⲧⲉⲛⲛⲁϣⲉ ⲛⲁⲛ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲅ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲟϣⲓ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϩⲓ ⲡϣⲁϥⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲛϣⲉⲧ ϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥϫⲟⲥ ⲛⲁⲛ

We will go a journey of three days into the wilderness, and we will sacrifice to the Lord our God, as the Lord said to us.

θελομεν υπαγει οδον τριων ημερων εις την ερημον και θελομεν θυσιασει εις Κυριον τον Θεον ημων, καθως ειπε προς ημας.

فَقَالَ فِرْعَوْنُ: «أَنَا أُطْلِقُكُمْ لِتَذْبَحُوا لِلرَّبِّ إِلَهِكُمْ فِي الْبَرِّيَّةِ، وَلكِنْ لَا تَذْهَبُوا بَعِيدًا. صَلِّيَا لأَجْلِي».

וַיֹּ֣אמֶר פַּרְעֹ֗ה אָנֹכִ֞י אֲשַׁלַּ֤ח אֶתְכֶם֙ וּזְבַחְתֶּ֞ם לַיהוָ֤ה אֱלֹֽהֵיכֶם֙ בַּמִּדְבָּ֔ר רַ֛ק הַרְחֵ֥ק לֹא־תַרְחִ֖יקוּ לָלֶ֑כֶת הַעְתִּ֖ירוּ בַּעֲדִֽי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯⲛⲁⲟⲩⲟⲣⲡ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲣϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϩⲓ ⲡϣⲁϥⲉ ⲁⲗⲗⲁ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϣⲉ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϩⲓ ⲫⲟⲩⲉⲓ ⲧⲱⲃϩ ⲟⲩⲛ ⲉ̀ϫⲱⲓ ϩⲁ ⲡ⳪̅

And Pharao said, I will let you go, and do ye sacrifice to your God in the wilderness, but do not go very far away: pray then for me to the Lord.

Τοτε ειπεν ο Φαραω, Εγω θελω σας εξαποστειλει, δια να θυσιασητε εις Κυριον τον Θεον σας εν τη ερημω· μονον να μη υπαγητε πολυ μακραν· δεηθητε υπερ εμου.

فَقَالَ مُوسَى: «هَا أَنَا أَخْرُجُ مِنْ لَدُنْكَ وَأُصَلِّي إِلَى الرَّبِّ، فَتَرْتَفِعُ الذُّبَّانُ عَنْ فِرْعَوْنَ وَعَبِيدِهِ وَشَعْبِهِ غَدًا. وَلكِنْ لَا يَعُدْ فِرْعَوْنُ يُخَاتِلُ حَتَّى لَا يُطْلِقَ الشَّعْبَ لِيَذْبَحَ لِلرَّبِّ».

וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֗ה הִנֵּ֨ה אָנֹכִ֜י יֹוצֵ֤א מֵֽעִמָּךְ֙ וְהַעְתַּרְתִּ֣י אֶל־יְהוָ֔ה וְסָ֣ר הֶעָרֹ֗ב מִפַּרְעֹ֛ה מֵעֲבָדָ֥יו וּמֵעַמֹּ֖ו מָחָ֑ר רַ֗ק אַל־יֹסֵ֤ף פַּרְעֹה֙ הָתֵ֔ל לְבִלְתִּי֙ שַׁלַּ֣ח אֶת־הָעָ֔ם לִזְבֹּ֖חַ לַֽיהוָֽה׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲇⲉ ϫⲉ ⲓⲥ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯⲛⲁϣⲉ ⲛⲏⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲧⲱⲃϩ ⲙ̀ⲫϯ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲉ ⲛⲁϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲁϥ ⲛ̀ⲟⲩϩⲟⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲛⲉϥⲁⲗⲱⲟⲩⲓ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲡⲉϥⲗⲁⲟⲥ ⲛ̀ⲣⲁⲥϯ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉⲣⲟⲩⲁϩⲧⲟⲧⲕ ϫⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲉ̀ⲉⲣϩⲁⲗ ⲉ̀ϣ̀ⲧⲉⲙⲟⲩⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ⲉⲣϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And Moses said, I then will go forth from thee and pray to God, and the dog-fly shall depart both from thy servants, and from thy people to-morrow. Do not thou, Pharao, deceive again, so as not to send the people away to do sacrifice to the Lord.

Και ειπεν ο Μωυσης, Ιδου, εγω εξερχομαι απο σου και θελω δεηθη του Κυριου, ωστε η κυνομυια να σηκωθη αυριον απο του Φαραω, απο των θεραποντων αυτου και απο του λαου αυτου· πλην ας μη εξακολουθη ο Φαραω να απατα ημας, μη εξαποστελλων τον λαον, δια να θυσιαση εις τον Κυριον.

فَخَرَجَ مُوسَى مِنْ لَدُنْ فِرْعَوْنَ وَصَلَّى إِلَى الرَّبِّ.

וַיֵּצֵ֥א מֹשֶׁ֖ה מֵעִ֣ם פַּרְעֹ֑ה וַיֶּעְתַּ֖ר אֶל־יְהוָֽה׃

Ⲁϥⲓ̀ ⲇⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϩⲁ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲱⲃϩ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And Moses went out from Pharao, and prayed to God.

Τοτε εξηλθεν ο Μωυσης απο του Φαραω και εδεηθη του Κυριου.

فَفَعَلَ الرَّبُّ كَقَوْلِ مُوسَى، فَارْتَفَعَ الذُّبَّانُ عَنْ فِرْعَوْنَ وَعَبِيدِهِ وَشَعْبِهِ. لَمْ تَبْقَ وَاحِدَةٌ.

וַיַּ֤עַשׂ יְהוָה֙ כִּדְבַ֣ר מֹשֶׁ֔ה וַיָּ֙סַר֙ הֶעָרֹ֔ב מִפַּרְעֹ֖ה מֵעֲבָדָ֣יו וּמֵעַמֹּ֑ו לֹ֥א נִשְׁאַ֖ר אֶחָֽד׃

Ⲁϥⲓⲣⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥϫⲟⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲱⲗⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲁϥ ⲛ̀ⲟⲩϩⲟⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲛⲉϥⲁⲗⲱⲟⲩⲓ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲡⲉϥⲗⲁⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲥⲱϫⲡ

And the Lord did as Moses said, and removed the dog-fly from Pharao, and from his servants, and from his people, and there was not one left.

Και εκαμε Κυριος κατα τον λογον του Μωυσεως· και εσηκωσε την κυνομυιαν απο του Φαραω, απο των θεραποντων αυτου και απο του λαου αυτου· δεν εμεινεν ουδε μια.

وَلكِنْ أَغْلَظَ فِرْعَوْنُ قَلْبَهُ هَذِهِ الْمَرَّةَ أَيْضًا فَلَمْ يُطْلِقِ الشَّعْبَ.

וַיַּכְבֵּ֤ד פַּרְעֹה֙ אֶת־לִבֹּ֔ו גַּ֖ם בַּפַּ֣עַם הַזֹּ֑את וְלֹ֥א שִׁלַּ֖ח אֶת־הָעָֽם׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲑⲣⲉ ⲡⲉϥϩⲏⲧ ⲛ̀ϣⲟⲧ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲁⲓⲥⲏⲟⲩ ⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉϥⲟⲩⲱϣ ⲉ̀ⲟⲩⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

And Pharao hardened his heart, even on this occasion, and he would not send the people away.

Πλην ο Φαραω και ταυτην την φοραν εσκληρυνε την καρδιαν αυτου και δεν εξαπεστειλε τον λαον.

إصحاح 9

ضربة إهلاك الماشية

ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «ادْخُلْ إِلَى فِرْعَوْنَ وَقُلْ لَهُ: هَكَذَا يَقُولُ الرَّبُّ إِلَهُ الْعِبْرَانِيِّينَ: أَطْلِقْ شَعْبِي لِيَعْبُدُونِي.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה בֹּ֖א אֶל־פַּרְעֹ֑ה וְדִבַּרְתָּ֣ אֵלָ֗יו כֹּֽה־אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י הָֽעִבְרִ֔ים שַׁלַּ֥ח אֶת־עַמִּ֖י וְיַֽעַבְדֻֽנִי׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲁⲕ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ϩⲁ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϫⲟⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲫϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϩⲉⲃⲣⲉⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲁⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣⲉⲙϣⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲓ

And the Lord said to Moses, Go in to Pharao, and thou shalt say to him, These things saith the Lord God of the Hebrews; Send my people away that they may serve me.

Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Υπαγε προς τον Φαραω και ειπε προς αυτον, Ουτω λεγει Κυριος ο Θεος των Εβραιων. Εξαποστειλον τον λαον μου, δια να με λατρευση·

فَإِنَّهُ إِنْ كُنْتَ تَأْبَى أَنْ تُطْلِقَهُمْ وَكُنْتَ تُمْسِكُهُمْ بَعْدُ،

כִּ֛י אִם־מָאֵ֥ן אַתָּ֖ה לְשַׁלֵּ֑חַ וְעֹודְךָ֖ מַחֲזִ֥יק בָּֽם׃

Ⲓⲥϫⲉ ⲟⲩⲛ ⲭⲟⲩⲱϣ ⲁⲛ ⲉ̀ⲟⲩⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲁⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲁⲗⲗⲁ ⲉⲧⲓ ⲕⲁⲙⲁϩⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ

If however thou wilt not send my people away, but yet detainest them:

διοτι, εαν δεν θελης να εξαποστειλης και εαν ετι κρατης αυτους,

فَهَا يَدُ الرَّبِّ تَكُونُ عَلَى مَوَاشِيكَ الَّتِي فِي الْحَقْلِ، عَلَى الْخَيْلِ وَالْحَمِيرِ وَالْجِمَالِ وَالْبَقَرِ وَالْغَنَمِ، وَبَأً ثَقِيلًا جِدًّا.

הִנֵּ֨ה יַד־יְהוָ֜ה הֹויָ֗ה בְּמִקְנְךָ֙ אֲשֶׁ֣ר בַּשָּׂדֶ֔ה בַּסּוּסִ֤ים בַּֽחֲמֹרִים֙ בַּגְּמַלִּ֔ים בַּבָּקָ֖ר וּבַצֹּ֑אן דֶּ֖בֶר כָּבֵ֥ד מְאֹֽד׃

Ϩⲏⲡⲡⲉ ⲓⲥ ⲟⲩϫⲓϫ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲉⲕⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩⲓ ⲛⲏ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲧⲕⲟⲓ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲉⲕϩⲑⲱⲣ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲉⲕⲉϩⲉⲩ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲉⲕϫⲁⲙⲁⲩⲗⲓ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲉⲕⲉϩⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲕⲉⲥⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲙ̀ⲙⲟⲩ ⲉⲛⲁⲁϥ

behold, the hand of the Lord shall be upon thy cattle in the fields, both on the horses, and on the asses, and on the camels and oxen and sheep, a very great mortality.

ιδου, η χειρ του Κυριου θελει εισθαι επι τα κτηνη σου τα εν τω αγρω, επι τους ιππους, επι τους ονους, επι τας καμηλους, επι τους βοας, και επι τα προβατα· θανατικον βαρυ σφοδρα·

وَيُمَيِّزُ الرَّبُّ بَيْنَ مَوَاشِي إِسْرَائِيلَ وَمَوَاشِي الْمِصْرِيِّينَ. فَلَا يَمُوتُ مِنْ كُلِّ مَا لِبَنِي إِسْرَائِيلَ شَيْءٌ».

וְהִפְלָ֣ה יְהוָ֔ה בֵּ֚ין מִקְנֵ֣ה יִשְׂרָאֵ֔ל וּבֵ֖ין מִקְנֵ֣ה מִצְרָ֑יִם וְלֹ֥א יָמ֛וּת מִכָּל־לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל דָּבָֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ϯⲱⲟⲩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲟⲩⲧⲉ ⲛⲓⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲧⲉ ⲛⲓⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉ ϩⲗⲓ ⲙⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅

And I will make a marvellous distinction in that time between the cattle of the Egyptians, and the cattle of the children of Israel: nothing shall die of all that is of the children’s of Israel.

και θελει καμει ο Κυριος διακρισιν μεταξυ των κτηνων του Ισραηλ και των κτηνων των Αιγυπτιων· και εκ παντων των ανηκοντων εις τους υιους Ισραηλ δεν θελει αποθανει ουδε εν.

وَعَيَّنَ الرَّبُّ وَقْتًا قَائِلًا: «غَدًا يَفْعَلُ الرَّبُّ هَذَا الأَمْرَ فِي الأَرْضِ».

וַיָּ֥שֶׂם יְהוָ֖ה מֹועֵ֣ד לֵאמֹ֑ר מָחָ֗ר יַעֲשֶׂ֧ה יְהוָ֛ה הַדָּבָ֥ר הַזֶּ֖ה בָּאָֽרֶץ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲫϯ ϯ ⲛⲟⲩⲛⲉⲓ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲣⲁⲥϯ ⲉⲣⲉ ⲡ⳪̅ ⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲥⲁϫⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ

And God fixed a limit, saying, To-morrow the Lord will do this thing on the land.

Και διωρισεν ο Κυριος καιρον, λεγων, Αυριον θελει καμει ο Κυριος το πραγμα τουτο εν τη γη.

فَفَعَلَ الرَّبُّ هَذَا الأَمْرَ فِي الْغَدِ. فَمَاتَتْ جَمِيعُ مَوَاشِي الْمِصْرِيِّينَ. وَأَمَّا مَوَاشِي بَنِي إِسْرَائِيلَ فَلَمْ يَمُتْ مِنْهَا وَاحِدٌ.

וַיַּ֨עַשׂ יְהוָ֜ה אֶת־הַדָּבָ֤ר הַזֶּה֙ מִֽמָּחֳרָ֔ת וַיָּ֕מָת כֹּ֖ל מִקְנֵ֣ה מִצְרָ֑יִם וּמִמִּקְנֵ֥ה בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל לֹא־מֵ֥ת אֶחָֽד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓⲣⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲣⲁⲥϯ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲙⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲇⲉ ⲛ̀ⲑⲟϥ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲙ̀ⲡⲉ ϩⲗⲓ ⲙⲟⲩ

And the Lord did this thing on the next day, and all the cattle of the Egyptians died, but of the cattle of the children of Israel there died not one.

Και εκαμεν ο Κυριος το πραγμα τουτο την επαυριον, και απεθανον παντα τα κτηνη των Αιγυπτιων· εκ δε των κτηνων των υιων Ισραηλ δεν απεθανεν ουδε εν.

وَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ وَإِذَا مَوَاشِي إِسْرَائِيلَ لَمْ يَمُتْ مِنْهَا وَلَا وَاحِدٌ. وَلكِنْ غَلُظَ قَلْبُ فِرْعَوْنَ فَلَمْ يُطْلِقِ الشَّعْبَ.

וַיִּשְׁלַ֣ח פַּרְעֹ֔ה וְהִנֵּ֗ה לֹא־מֵ֛ת מִמִּקְנֵ֥ה יִשְׂרָאֵ֖ל עַד־אֶחָ֑ד וַיִּכְבַּד֙ לֵ֣ב פַּרְעֹ֔ה וְלֹ֥א שִׁלַּ֖ח אֶת־הָעָֽם׃ פ

Ⲉⲧⲁϥⲛⲁⲩ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ϫⲉ ⲙ̀ⲡⲉ ϩⲗⲓ ⲙⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲁϥϩⲣⲟϣ ⲛ̀ϫⲉ ⲡϩⲏⲧ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉϥⲟⲩⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

And when Pharao saw, that of all the cattle of the children of Israel there died not one, the heart of Pharao was hardened, and he did not let the people go.

Και απεστειλεν ο Φαραω να ιδωσι, και ιδου, εκ των κτηνων του Ισραηλ δεν απεθανεν ουδε εν· και εσκληρυνθη η καρδια του Φαραω και δεν εξαπεστειλε τον λαον.

ضربة الدمامل

ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى وَهَارُونَ: «خُذَا مِلْءَ أَيْدِيكُمَا مِنْ رَمَادِ الأَتُونِ، وَلْيُذَرِّهِ مُوسَى نَحْوَ السَّمَاءِ أَمَامَ عَيْنَيْ فِرْعَوْنَ،

וַיֹּ֣אמֶר יְהוָה֮ אֶל־מֹשֶׁ֣ה וְאֶֽל־אַהֲרֹן֒ קְח֤וּ לָכֶם֙ מְלֹ֣א חָפְנֵיכֶ֔ם פִּ֖יחַ כִּבְשָׁ֑ן וּזְרָקֹ֥ו מֹשֶׁ֛ה הַשָּׁמַ֖יְמָה לְעֵינֵ֥י פַרְעֹֽה׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ϭⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϫⲓϫ ⲉⲩⲙⲉϩ ⲛ̀ⲕⲉⲣⲙⲓ ⲛ̀ϩⲣⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲣⲉϥⲃⲉⲣⲃⲱⲣϥ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉⲧⲫⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ⲛⲉϥⲁⲗⲱⲟⲩⲓ

And the Lord spoke to Moses and Aaron, saying, Take you handfuls of ashes of the furnace, and let Moses scatter it toward heaven before Pharao, and before his servants.

Τοτε ειπεν ο Κυριος προς τον Μωυσην και προς τον Ααρων, Γεμισατε τας χειρας σας απο στακτην καμινου και ας σκορπιση αυτην ο Μωυσης προς τον ουρανον εμπροσθεν του Φαραω·

لِيَصِيرَ غُبَارًا عَلَى كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ. فَيَصِيرَ عَلَى النَّاسِ وَعَلَى الْبَهَائِمِ دَمَامِلَ طَالِعَةً بِبُثُورٍ فِي كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ».

וְהָיָ֣ה לְאָבָ֔ק עַ֖ל כָּל־אֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם וְהָיָ֨ה עַל־הָאָדָ֜ם וְעַל־הַבְּהֵמָ֗ה לִשְׁחִ֥ין פֹּרֵ֛חַ אֲבַעְבֻּעֹ֖ת בְּכָל־אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲣⲉϥϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩϣⲱⲓϣ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲭⲏⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ϩⲓ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲛⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲛⲓϥⲧⲉⲫⲁⲧ ⲛ̀ϫⲉ ϩⲁⲛϣⲁϣ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲕⲉⲗⲕⲁ ⲁⲩϫⲏϥ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲛⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲛⲓϥⲧⲉⲫⲁⲧ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

And let it become dust over all the land of Egypt, and there shall be upon men and upon beasts sore blains breaking forth both on men and on beasts, in all the land of Egypt.

και θελει γεινει λεπτος κονιορτος εφ' ολην την γην της Αιγυπτου· και θελει γεινει επι τους ανθρωπους και επι τα κτηνη καυσις αναδιδουσα ελκωδη εξανθηματα καθ' ολην την γην της Αιγυπτου.

فَأَخَذَا رَمَادَ الأَتُونِ وَوَقَفَا أَمَامَ فِرْعَوْنَ، وَذَرَّاهُ مُوسَى نَحْوَ السَّمَاءِ، فَصَارَ دَمَامِلَ بُثُورٍ طَالِعَةً فِي النَّاسِ وَفِي الْبَهَائِمِ.

וַיִּקְח֞וּ אֶת־פִּ֣יחַ הַכִּבְשָׁ֗ן וַיַּֽעַמְדוּ֙ לִפְנֵ֣י פַרְעֹ֔ה וַיִּזְרֹ֥ק אֹתֹ֛ו מֹשֶׁ֖ה הַשָּׁמָ֑יְמָה וַיְהִ֗י שְׁחִין֙ אֲבַעְבֻּעֹ֔ת פֹּרֵ֕חַ בָּאָדָ֖ם וּבַבְּהֵמָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϭⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲉⲣⲙⲓ ⲛ̀ϩⲣⲟ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲃⲉⲣⲃⲱⲣϥ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉ̀ⲧⲫⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ϩⲁⲛϣⲁϣ ⲛ̀ⲕⲉⲗⲕⲁ ⲉⲩϫⲏϥ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲛⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲛⲓϥⲧⲉⲫⲁⲧ

So he took of the ashes of the furnace before Pharao, and Moses scattered it toward heaven, and it became sore blains breaking forth both on men and on beasts.

Ελαβον λοιπον την στακτην της καμινου και εσταθησαν ενωπιον του Φαραω· και εσκορπισεν αυτην ο Μωυσης προς τον ουρανον, και εγεινε καυσις αναδιδουσα ελκωδη εξανθηματα επι τους ανθρωπους και επι τα κτηνη·

وَلَمْ يَسْتَطِعِ الْعَرَّافُونَ أَنْ يَقِفُوا أَمَامَ مُوسَى مِنْ أَجْلِ الدَّمَامِلِ، لأَنَّ الدَّمَامِلَ كَانَتْ فِي الْعَرَّافِينَ وَفِي كُلِّ الْمِصْرِيِّينَ.

וְלֹֽא־יָכְל֣וּ הַֽחַרְטֻמִּ֗ים לַעֲמֹ֛ד לִפְנֵ֥י מֹשֶׁ֖ה מִפְּנֵ֣י הַשְּׁחִ֑ין כִּֽי־הָיָ֣ה הַשְּׁחִ֔ין בַּֽחֲרְטֻמִּ֖ם וּבְכָל־מִצְרָֽיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩϣϫⲉⲙϫⲟⲙ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲫⲁⲣⲙⲁⲕⲟⲥ ⲉ̀ⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉⲑⲃⲉ ⲛⲓϣⲁϣ ⲛⲉ ⲁⲩϣⲱⲡⲓ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓϣⲁϣ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲫⲁⲣⲙⲁⲕⲟⲥ ⲛⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲭⲏⲙⲓ

And the sorcerers could not stand before Moses because of the sores, for the sores were on the sorcerers, and in all the land of Egypt.

και δεν ηδυναντο οι μαγοι να σταθωσιν εμπροσθεν του Μωυσεως εξ αιτιας της καυσεως· διοτι η καυσις ητο επι τους μαγους και επι παντας τους Αιγυπτιους.

وَلكِنْ شَدَّدَ الرَّبُّ قَلْبَ فِرْعَوْنَ فَلَمْ يَسْمَعْ لَهُمَا، كَمَا كَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى.

וַיְחַזֵּ֤ק יְהוָה֙ אֶת־לֵ֣ב פַּרְעֹ֔ה וְלֹ֥א שָׁמַ֖ע אֲלֵהֶ֑ם כַּאֲשֶׁ֛ר דִּבֶּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶֽׁה׃ ס

Ⲁ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲑⲣⲉ ⲡϩⲏⲧ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛ̀ϣⲟⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉϥⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲥⲱⲟⲩ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲏ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ

And the Lord hardened Pharao’s heart, and he hearkened not to them, as the Lord appointed.

Εσκληρυνε δε Κυριος την καρδιαν του Φαραω, και δεν εισηκουσεν εις αυτους, καθως ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην.

ضربة البرد

ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «بَكِّرْ فِي الصَّبَاحِ وَقِفْ أَمَامَ فِرْعَوْنَ وَقُلْ لَهُ: هَكَذَا يَقُولُ الرَّبُّ إِلَهُ الْعِبْرَانِيِّينَ: أَطْلِقْ شَعْبِي لِيَعْبُدُونِي.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה הַשְׁכֵּ֣ם בַּבֹּ֔קֶר וְהִתְיַצֵּ֖ב לִפְנֵ֣י פַרְעֹ֑ה וְאָמַרְתָּ֣ אֵלָ֗יו כֹּֽה־אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י הָֽעִבְרִ֔ים שַׁלַּ֥ח אֶת־עַמִּ֖י וְיַֽעַבְדֻֽנִי׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ϣⲟⲣⲡⲕ ⲛ̀ⲧⲟⲟⲩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲟϩⲓ ⲉⲣⲁⲧⲕ ⲙ̀ⲡⲉⲙⲑⲟ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϫⲟⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲫϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϩⲉⲃⲣⲉⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲁⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣⲉⲙϣⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲓ

And the Lord said to Moses, Rise up early in the morning, and stand before Pharao; and thou shalt say to him, These things saith the Lord God of the Hebrews, Send away my people that they may serve me.

Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Σηκωθητι ενωρις το πρωι και παρασταθητι εμπροσθεν του Φαραω και ειπε προς αυτον, ουτω λεγει Κυριος ο Θεος των Εβραιων· Εξαποστειλον τον λαον μου, δια να με λατρευση·

لأَنِّي هَذِهِ الْمَرَّةَ أُرْسِلُ جَمِيعَ ضَرَبَاتِي إِلَى قَلْبِكَ وَعَلَى عَبِيدِكَ وَشَعْبِكَ، لِكَيْ تَعْرِفَ أَنْ لَيْسَ مِثْلِي فِي كُلِّ الأَرْضِ.

כִּ֣י ׀ בַּפַּ֣עַם הַזֹּ֗את אֲנִ֨י שֹׁלֵ֜חַ אֶת־כָּל־מַגֵּפֹתַי֙ אֶֽל־לִבְּךָ֔ וּבַעֲבָדֶ֖יךָ וּבְעַמֶּ֑ךָ בַּעֲב֣וּר תֵּדַ֔ע כִּ֛י אֵ֥ין כָּמֹ֖נִי בְּכָל־הָאָֽרֶץ׃

Ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲅⲁⲣ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲥⲏⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲛⲟⲩ ⲉⲓⲉ̀ⲧⲁⲟⲩⲟ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲥⲩⲛⲁⲛⲧⲏⲙⲁ ⲛ̀ⲧⲏⲓ ⲉ̀ⲡⲉⲕϩⲏⲧ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲕⲁⲗⲱⲟⲩⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲕⲗⲁⲟⲥ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲕⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲕⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲣⲏϯ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲧⲏⲣϥ

For at this present time do I send forth all my plagues into thine heart, and the heart of thy servants and of thy people; that thou mayest know that there is not another such as I in all the earth.

διοτι ταυτην την φοραν εγω εξαποστελλω πασας μου τας πληγας επι την καρδιαν σου και επι τους θεραποντας σου και επι τον λαον σου· δια να γνωρισης οτι δεν ειναι ουδεις ομοιος μου εν παση τη γη·

فَإِنَّهُ الآنَ لَوْ كُنْتُ أَمُدُّ يَدِي وَأَضْرِبُكَ وَشَعْبَكَ بِالْوَبَإِ، لَكُنْتَ تُبَادُ مِنَ الأَرْضِ.

כִּ֤י עַתָּה֙ שָׁלַ֣חְתִּי אֶת־יָדִ֔י וָאַ֥ךְ אֹותְךָ֛ וְאֶֽת־עַמְּךָ֖ בַּדָּ֑בֶר וַתִּכָּחֵ֖ד מִן־הָאָֽרֶץ׃

Ϯⲛⲟⲩ ⲅⲁⲣ ϯⲛⲁⲟⲩⲱⲣⲡ ⲛ̀ⲧⲁϫⲓϫ ⲛ̀ⲧⲁϣⲁⲣⲓ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲕⲗⲁⲟⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϥⲱϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ

For now I will stretch forth my hand and smite thee and kill thy people, and thou shalt be consumed from off the earth.

επειδη τωρα θελω εκτεινει την χειρα μου και θελω παταξει σε και τον λαον σου με θανατικον, και θελεις απολεσθη απο της γης·

وَلكِنْ لأَجْلِ هَذَا أَقَمْتُكَ، لِكَيْ أُرِيَكَ قُوَّتِي، وَلِكَيْ يُخْبَرَ بِاسْمِي فِي كُلِّ الأَرْضِ.

וְאוּלָ֗ם בַּעֲב֥וּר זֹאת֙ הֶעֱמַדְתִּ֔יךָ בַּעֲב֖וּר הַרְאֹתְךָ֣ אֶת־כֹּחִ֑י וּלְמַ֛עַן סַפֵּ֥ר שְׁמִ֖י בְּכָל־הָאָֽרֶץ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ⲁⲩⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲁⲟⲩⲱⲛϩ ⲛ̀ⲧⲁϫⲟⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲫⲓⲣⲓ ⲉ̀ⲡⲁⲣⲁⲛ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲧⲏⲣϥ

And for this purpose hast thou been preserved, that I might display in thee my strength, and that my name might be published in all the earth.

και δια τουτο βεβαιως σε διετηρησα, δια να δειξω εν σοι την δυναμιν μου και να κηρυχθη το ονομα μου εν παση τη γη·

أَنْتَ مُعَانِدٌ بَعْدُ لِشَعْبِي حَتَّى لَا تُطْلِقَهُ.

עֹודְךָ֖ מִסְתֹּולֵ֣ל בְּעַמִּ֑י לְבִלְתִּ֖י שַׁלְּחָֽם׃

Ⲉⲧⲓ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲕⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ϣ̀ⲧⲉⲙⲟⲩⲱⲣⲡⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

Dost thou then yet exert thyself to hinder my people, so as not to let them go?

οτι επεγειρεσαι κατα του λαου μου, δια να μη εξαποστειλης αυτον;

هَا أَنَا غَدًا مِثْلَ الآنَ أُمْطِرُ بَرَدًا عَظِيمًا جِدًّا لَمْ يَكُنْ مِثْلُهُ فِي مِصْرَ مُنْذُ يَوْمِ تَأْسِيسِهَا إِلَى الآنَ.

הִנְנִ֤י מַמְטִיר֙ כָּעֵ֣ת מָחָ֔ר בָּרָ֖ד כָּבֵ֣ד מְאֹ֑ד אֲשֶׁ֨ר לֹא־הָיָ֤ה כָמֹ֙הוּ֙ בְּמִצְרַ֔יִם לְמִן־הַיֹּ֥ום הִוָּסְדָ֖ה וְעַד־עָֽתָּה׃

Ϩⲏⲡⲡⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯⲛⲁϩⲱⲟⲩ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲕ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲛⲁⲩ ⲛ̀ⲣⲁⲥϯ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲗ ⲉϥⲟϣ ⲉ̀ⲙⲁϣⲱ ⲙ̀ⲡⲉ ⲟⲩⲟⲛ ϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲣⲏϯ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲭⲏⲙⲓ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲁⲩⲥⲟⲛⲧϥ ϣⲁ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲁⲓⲉϩⲟⲟⲩ

Behold, to-morrow at this hour I will rain a very great hail, such as has not been in Egypt, from the time it was created until this day.

ιδου, αυριον περι την ωραν ταυτην θελω βρεξει χαλαζαν βαρειαν σφοδρα, οποια δεν εγεινε ποτε εν τη Αιγυπτω αφ' ης ημερας εθεμελιωθη μεχρι του νυν·

فَالآنَ أَرْسِلِ احْمِ مَوَاشِيَكَ وَكُلَّ مَا لَكَ فِي الْحَقْلِ. جَمِيعُ النَّاسِ وَالْبَهَائِمِ الَّذِينَ يُوجَدُونَ فِي الْحَقْلِ وَلَا يُجْمَعُونَ إِلَى الْبُيُوتِ، يَنْزِلُ عَلَيْهِمِ الْبَرَدُ فَيَمُوتُونَ».

וְעַתָּ֗ה שְׁלַ֤ח הָעֵז֙ אֶֽת־מִקְנְךָ֔ וְאֵ֛ת כָּל־אֲשֶׁ֥ר לְךָ֖ בַּשָּׂדֶ֑ה כָּל־הָאָדָ֨ם וְהַבְּהֵמָ֜ה אֲשֶֽׁר־יִמָּצֵ֣א בַשָּׂדֶ֗ה וְלֹ֤א יֵֽאָסֵף֙ הַבַּ֔יְתָה וְיָרַ֧ד עֲלֵהֶ֛ם הַבָּרָ֖ד וָמֵֽתוּ׃

Ϯⲛⲟⲩ ⲟⲩⲛ ⲓⲏⲥ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲕ ⲑⲱⲟⲩϯ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲉⲙ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉ ⲛ̀ⲧⲁⲕ ϧⲉⲛ ⲧⲕⲟⲓ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲅⲁⲣ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩⲓ ⲛⲏ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁϫⲉⲙⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲧⲕⲟⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣ̀ⲧⲉⲙⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲏⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲁⲗ ⲇⲉ ⲓ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲟⲩ ⲉⲩⲉ̀ⲙⲟⲩ

Now then hasten to gather thy cattle, and all that thou hast in the fields; for all the men and cattle as many as shall be found in the fields, and shall not enter into a house, (but the hail shall fall upon them,) shall die.

τωρα λοιπον αποστειλον να συναξης τα κτηνη σου και παντα οσα εχεις εν τοις αγροις· διοτι πας ανθρωπος και ζωον, το οποιον ευρεθη εν τοις αγροις και δεν φερθη εις οικιαν, και η χαλαζα καταβη επ' αυτα, θελουσιν αποθανει.

فَالَّذِي خَافَ كَلِمَةَ الرَّبِّ مِنْ عَبِيدِ فِرْعَوْنَ هَرَبَ بِعَبِيدِهِ وَمَوَاشِيهِ إِلَى الْبُيُوتِ.

הַיָּרֵא֙ אֶת־דְּבַ֣ר יְהוָ֔ה מֵֽעַבְדֵ֖י פַּרְעֹ֑ה הֵנִ֛יס אֶת־עֲבָדָ֥יו וְאֶת־מִקְנֵ֖הוּ אֶל־הַבָּתִּֽים׃

Ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲣϩⲟϯ ϧⲁⲧϩⲏ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲁⲗⲱⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲁϥⲑⲱⲟⲩϯ ⲛ̀ⲛⲉϥⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲛⲓⲏⲓ

He of the servants of Pharao that feared the word of the Lord, gathered his cattle into the houses.

Οστις εκ των θεραποντων του Φαραω εφοβηθη τον λογον του Κυριου, συνηγαγε ταχεως εις τας οικιας τους δουλους αυτου και τα κτηνη αυτου·

وَأَمَّا الَّذِي لَمْ يُوَجِّهْ قَلْبَهُ إِلَى كَلِمَةِ الرَّبِّ فَتَرَكَ عَبِيدَهُ وَمَوَاشِيَهُ فِي الْحَقْلِ.

וַאֲשֶׁ֥ר לֹא־שָׂ֛ם לִבֹּ֖ו אֶל־דְּבַ֣ר יְהוָ֑ה וַֽיַּעֲזֹ֛ב אֶת־עֲבָדָ֥יו וְאֶת־מִקְנֵ֖הוּ בַּשָּׂדֶֽה׃ פ

Ⲫⲏ ⲇⲉ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲉⲧⲉ ⲙ̀ⲡⲉϥϯϩⲑⲏϥ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥϩⲏⲧ ⲉ̀ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲁϥⲭⲱ ⲛ̀ⲛⲉϥⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩⲓ ϧⲉⲛ ⲧⲕⲟⲓ

And he that did not attend in his mind to the word of the Lord, left the cattle in the fields.

οστις ομως δεν επροσεξεν εις τον λογον του Κυριου, αφηκε τους δουλους αυτου και τα κτηνη αυτου εν τοις αγροις.

ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «مُدَّ يَدَكَ نَحْوَ السَّمَاءِ لِيَكُونَ بَرَدٌ فِي كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ: عَلَى النَّاسِ وَعَلَى الْبَهَائِمِ وَعَلَى كُلِّ عُشْبِ الْحَقْلِ فِي أَرْضِ مِصْرَ».

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־מֹשֶׁה נְטֵ֤ה אֶת־יָֽדְךָ֙ עַל־הַשָּׁמַ֔יִם וִיהִ֥י בָרָ֖ד בְּכָל־אֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם עַל־הָאָדָ֣ם וְעַל־הַבְּהֵמָ֗ה וְעַ֛ל כָּל־עֵ֥שֶׂב הַשָּׂדֶ֖ה בְּאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ϥⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉⲕϫⲓϫ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉ̀ⲧⲫⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲁⲗ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩⲓ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲥⲙⲉϩ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ

And the Lord said to Moses, Stretch out thine hand to heaven, and there shall be hail on all the land of Egypt, both on the men and on the cattle, and on all the herbage on the land.

Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Εκτεινον την χειρα σου προς τον ουρανον, και θελει γεινει χαλαζα εφ' ολην την γην της Αιγυπτου, επι ανθρωπους και επι κτηνη και επι παντα χορτον του αγρου εν τη γη της Αιγυπτου.

فَمَدَّ مُوسَى عَصَاهُ نَحْوَ السَّمَاءِ، فَأَعْطَى الرَّبُّ رُعُودًا وَبَرَدًا، وَجَرَتْ نَارٌ عَلَى الأَرْضِ، وَأَمْطَرَ الرَّبُّ بَرَدًا عَلَى أَرْضِ مِصْرَ.

וַיֵּ֨ט מֹשֶׁ֣ה אֶת־מַטֵּהוּ֮ עַל־הַשָּׁמַיִם֒ וַֽיהוָ֗ה נָתַ֤ן קֹלֹת֙ וּבָרָ֔ד וַתִּ֥הֲלַךְ אֵ֖שׁ אָ֑רְצָה וַיַּמְטֵ֧ר יְהוָ֛ה בָּרָ֖ד עַל־אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

Ⲁϥⲥⲟⲩⲧⲉⲛ ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉ̀ⲧⲫⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ϯ ⲛ̀ϩⲁⲛⲥⲙⲏ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲁⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥϭⲟϫⲓ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲭⲣⲱⲙ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲗ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲭⲏⲙⲓ

And Moses stretched forth his hand to heaven, and the Lord sent thunderings and hail; and the fire ran along upon the ground, and the Lord rained hail on all the land of Egypt.

Και εξετεινεν ο Μωυσης την ραβδον αυτου προς τον ουρανον, και ο Κυριος επεμψε βροντας και χαλαζαν και διετρεχε το πυρ επι την γην· και ο Κυριος εβρεξε χαλαζαν επι την γην της Αιγυπτου·

فَكَانَ بَرَدٌ، وَنَارٌ مُتَوَاصِلَةٌ فِي وَسَطِ الْبَرَدِ. شَيْءٌ عَظِيمٌ جِدًّا لَمْ يَكُنْ مِثْلُهُ فِي كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ مُنْذُ صَارَتْ أُمَّةً.

וַיְהִ֣י בָרָ֔ד וְאֵ֕שׁ מִתְלַקַּ֖חַת בְּתֹ֣וךְ הַבָּרָ֑ד כָּבֵ֣ד מְאֹ֔ד אֲ֠שֶׁר לֹֽא־הָיָ֤ה כָמֹ֙הוּ֙ בְּכָל־אֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם מֵאָ֖ז הָיְתָ֥ה לְגֹֽוי׃

Ⲛⲁϥϣⲟⲡ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲁⲗ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲭⲣⲱⲙ ⲛⲁϥϩⲓϣⲁϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲁⲗ ⲡⲉ ⲡⲓⲁⲗ ⲇⲉ ⲛⲁϥⲟϣ ⲉ̀ⲙⲁϣⲱ ⲉ̀ⲙⲁϣⲱ ⲙ̀ⲡⲉ ⲟⲩⲟⲛ ϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲣⲏϯ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲁ ⲉⲑⲛⲟⲥ ϣⲱⲡⲓ ϩⲓⲱⲧϥ

So there was hail and flaming fire mingled with hail; and the hail was very great, such as was not in Egypt, from the time there was a nation upon it.

ωστε ητο χαλαζα και πυρ φλογιζον εν τη χαλαζη, χαλαζα βαρεια, οποια δεν εγεινε ποτε εφ' ολην την γην της Αιγυπτου, αφου κατεσταθη εθνος.

فَضَرَبَ الْبَرَدُ فِي كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ جَمِيعَ مَا فِي الْحَقْلِ مِنَ النَّاسِ وَالْبَهَائِمِ. وَضَرَبَ الْبَرَدُ جَمِيعَ عُشْبِ الْحَقْلِ وَكَسَّرَ جَمِيعَ شَجَرِ الْحَقْلِ.

וַיַּ֨ךְ הַבָּרָ֜ד בְּכָל־אֶ֣רֶץ מִצְרַ֗יִם אֵ֚ת כָּל־אֲשֶׁ֣ר בַּשָּׂדֶ֔ה מֵאָדָ֖ם וְעַד־בְּהֵמָ֑ה וְאֵ֨ת כָּל־עֵ֤שֶׂב הַשָּׂדֶה֙ הִכָּ֣ה הַבָּרָ֔ד וְאֶת־כָּל־עֵ֥ץ הַשָּׂדֶ֖ה שִׁבֵּֽר׃

Ⲁϥϣⲁⲣⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲁⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲭⲏⲙⲓ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲫⲣⲱⲙⲓ ϣⲁ ⲧⲉⲃⲛⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲓⲙ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲧⲕⲟⲓ ⲁϥϣⲁⲣⲓ ⲉⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲁⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓϣϣⲏⲛ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲛⲓⲕⲟⲓ ⲁϥϧⲉⲙϧⲱⲙⲟⲩ

And the hail smote in all the land of Egypt both man and beast, and the hail smote all the grass in the field, and the hail broke in pieces all the trees in the field.

Και επαταξεν η χαλαζα εν παση τη γη της ιγυπτου παν το εν τοις αγροις, απο ανθρωπου εως κτηνους· και παντα τον χορτον του αγρου επαταξεν η χαλαζα και παντα τα δενδρα του αγρου συνετριψε.

إِلاَّ أَرْضَ جَاسَانَ حَيْثُ كَانَ بَنُو إِسْرَائِيلَ، فَلَمْ يَكُنْ فِيهَا بَرَدٌ.

רַ֚ק בְּאֶ֣רֶץ גֹּ֔שֶׁן אֲשֶׁר־שָׁ֖ם בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל לֹ֥א הָיָ֖ה בָּרָֽד׃

Ϣⲁⲧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲅⲉⲥⲉⲙ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲡⲓⲙⲁ ⲉ̀ⲛⲁⲩϣⲟⲡ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲙ̀ⲡⲉ ⲡⲓⲁⲗ ϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ

Only in the land of Gesem where the children of Israel were, the hail was not.

Μονον εν τη γη Γεσεν, οπου ησαν οι υιοι Ισραηλ, δεν εγεινε χαλαζα.

فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ وَدَعَا مُوسَى وَهَارُونَ وَقَالَ لَهُمَا: «أَخْطَأْتُ هَذِهِ الْمَرَّةَ. الرَّبُّ هُوَ الْبَارُّ وَأَنَا وَشَعْبِي الأَشْرَارُ.

וַיִּשְׁלַ֣ח פַּרְעֹ֗ה וַיִּקְרָא֙ לְמֹשֶׁ֣ה וּֽלְאַהֲרֹ֔ן וַיֹּ֥אמֶר אֲלֵהֶ֖ם חָטָ֣אתִי הַפָּ֑עַם יְהוָה֙ הַצַּדִּ֔יק וַאֲנִ֥י וְעַמִּ֖י הָרְשָׁעִֽים׃

Ⲁϥⲟⲩⲱⲣⲡ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲁϥⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲁⲓⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ϯⲛⲟⲩ ⲟⲩⲑⲙⲏⲓ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲇⲉ ⲛⲉⲙ ⲡⲁⲗⲁⲟⲥ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ϩⲁⲛϣⲁϥⲧ

And Pharao sent and called Moses and Aaron, and said to them, I have sinned this time: the Lord is righteous, and I and my people are wicked.

Τοτε ο Φαραω αποστειλας εκαλεσε τον Μωυσην και τον Ααρων και ειπε προς αυτους, Ταυτην την φοραν ημαρτησα· ο Κυριος ειναι δικαιος· εγω δε και ο λαος μου ειμεθα ασεβεις·

صَلِّيَا إِلَى الرَّبِّ، وَكَفَى حُدُوثُ رُعُودِ اللهِ وَالْبَرَدُ، فَأُطْلِقَكُمْ وَلَا تَعُودُوا تَلْبَثُونَ».

הַעְתִּ֙ירוּ֙ אֶל־יְהוָ֔ה וְרַ֕ב מִֽהְיֹ֛ת קֹלֹ֥ת אֱלֹהִ֖ים וּבָרָ֑ד וַאֲשַׁלְּחָ֣ה אֶתְכֶ֔ם וְלֹ֥א תֹסִפ֖וּן לַעֲמֹֽד׃

Ⲧⲱⲃϩ ⲟⲩⲛ ⲉⲑⲃⲏⲧ ϩⲁ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲣⲉϥⲗⲟϫϥ ⲉⲑⲣⲟⲩϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲥⲙⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲁⲗ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲭⲣⲱⲙ ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲁⲟⲩⲟⲣⲡ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲛ̀ⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲁϩⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲟϩⲓ

Pray then for me to the Lord, and let him cause the thunderings of God to cease, and the hail and the fire, and I will send you forth and ye shall remain no longer.

δεηθητε του Κυριου, ωστε να παυσωσι του να γινωνται βρονται Θεου και χαλαζα· και εγω θελω σας εξαποστειλει, και δεν θελετε μεινει πλεον.

فَقَالَ لَهُ مُوسَى: «عِنْدَ خُرُوجِي مِنَ الْمَدِينَةِ أَبْسِطُ يَدَيَّ إِلَى الرَّبِّ، فَتَنْقَطِعُ الرُّعُودُ وَلَا يَكُونُ الْبَرَدُ أَيْضًا، لِكَيْ تَعْرِفَ أَنَّ لِلرَّبِّ الأَرْضَ.

וַיֹּ֤אמֶר אֵלָיו֙ מֹשֶׁ֔ה כְּצֵאתִי֙ אֶת־הָעִ֔יר אֶפְרֹ֥שׂ אֶת־כַּפַּ֖י אֶל־יְהוָ֑ה הַקֹּלֹ֣ות יֶחְדָּל֗וּן וְהַבָּרָד֙ לֹ֣א יִֽהְיֶה־עֹ֔וד לְמַ֣עַן תֵּדַ֔ע כִּ֥י לַיהוָ֖ה הָאָֽרֶץ׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲇⲉ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲁⲓϣⲁⲛⲉⲣ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛ̀ϯⲃⲁⲕⲓ ⲉⲓⲉ̀ⲫⲱⲣϣ ⲛ̀ⲛⲁϫⲓϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲃⲉ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲗⲟϫⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲥⲙⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲁⲗ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲙⲟⲩⲛϩⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲉϥϣⲱⲡⲓ ϫⲉ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲕⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲫⲁ ⲡ⳪̅ ⲡⲉ

And Moses said to him, When I shall have departed from the city, I will stretch out my hands to the Lord, and the thunderings shall cease, and the hail and the rain shall be no longer, that thou mayest know that the earth is the Lord’s.

Και ειπεν ο Μωυσης προς αυτον, καθως εξελθω εκ της πολεως, θελω εκτεινει τας χειρας μου προς τον Κυριον· αι βρονται θελουσι παυσει και χαλαζα δεν θελει εισθαι πλεον· δια να γνωρισης οτι του Κυριου ειναι η γη·

وَأَمَّا أَنْتَ وَعَبِيدُكَ فَأَنَا أَعْلَمُ أَنَّكُمْ لَمْ تَخْشَوْا بَعْدُ مِنَ الرَّبِّ الإِلَهِ».

וְאַתָּ֖ה וַעֲבָדֶ֑יךָ יָדַ֕עְתִּי כִּ֚י טֶ֣רֶם תִּֽירְא֔וּן מִפְּנֵ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲕⲁⲗⲱⲟⲩⲓ ϯⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲉⲛⲉⲣϩⲟϯ ϧⲁⲧϩⲏ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉⲛⲉϩ

But as for thee and thy servants, I know that ye have not yet feared the Lord.

πλην συ και οι θεραποντες σου, εξευρω οτι ακομη δεν θελετε φοβηθη απο προσωπου Κυριου του Θεου.

فَالْكَتَّانُ وَالشَّعِيرُ ضُرِبَا. لأَنَّ الشَّعِيرَ كَانَ مُسْبِلًا وَالْكَتَّانُ مُبْزِرًا.

וְהַפִּשְׁתָּ֥ה וְהַשְּׂעֹרָ֖ה נֻכָּ֑תָה כִּ֤י הַשְּׂעֹרָה֙ אָבִ֔יב וְהַפִּשְׁתָּ֖ה גִּבְעֹֽל׃

Ⲡⲓⲙⲁϩⲓ ⲇⲉ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲓⲱⲧ ⲁⲩⲙⲓϣⲓ ⲡⲓⲓⲱⲧ ⲅⲁⲣ ⲛⲉ ⲁϥⲫⲟϩ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲙⲁϩⲓ ⲛⲉ ⲁϥⲉⲣϫⲣⲟϫ ⲡⲉ

And the flax and the barley were smitten, for the barley was advanced, and the flax was seeding.

Εκτυπηθησαν δε το λιναριον και η κριθη· διοτι η κριθη ητο σταχυωμενη και το λιναριον καλαμωμενον·

وَأَمَّا الْحِنْطَةُ وَالْقَطَانِيُّ فَلَمْ تُضْرَبْ لأَنَّهَا كَانَتْ مُتَأَخِّرَةً.

וְהַחִטָּ֥ה וְהַכֻּסֶּ֖מֶת לֹ֣א נֻכּ֑וּ כִּ֥י אֲפִילֹ֖ת הֵֽנָּה׃

Ⲡⲓⲥⲟⲩⲟ ⲇⲉ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲃⲱϯ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲙⲓϣⲓ ⲛⲉ ϩⲁⲛϧⲁⲉⲩ ⲅⲁⲣ ⲛⲉ

But the wheat and the rye were not smitten, for they were late.

ο σιτος ομως και η ζεα δεν εκτυπηθησαν, διοτι ησαν οψιμα.

فَخَرَجَ مُوسَى مِنَ الْمَدِينَةِ مِنْ لَدُنْ فِرْعَوْنَ وَبَسَطَ يَدَيْهِ إِلَى الرَّبِّ، فَانْقَطَعَتِ الرُّعُودُ وَالْبَرَدُ وَلَمْ يَنْصَبَّ الْمَطَرُ عَلَى الأَرْضِ.

וַיֵּצֵ֨א מֹשֶׁ֜ה מֵעִ֤ם פַּרְעֹה֙ אֶת־הָעִ֔יר וַיִּפְרֹ֥שׂ כַּפָּ֖יו אֶל־יְהוָ֑ה וַֽיַּחְדְּל֤וּ הַקֹּלֹות֙ וְהַבָּרָ֔ד וּמָטָ֖ר לֹא־נִתַּ֥ךְ אָֽרְצָה׃

Ⲁϥⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛ̀ϯⲃⲁⲕⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲫⲱⲣϣ ⲛ̀ⲛⲉϥϫⲓϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲃⲉ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲗⲟϫⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲙⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲙⲟⲩⲛ̀ϩⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲁⲗ ⲙ̀ⲡⲉϥⲑⲗⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ

And Moses went forth from Pharao out of the city, and stretched out his hands to the Lord, and the thunders ceased and the hail, and the rain did not drop on the earth.

Και εξηλθεν ο Μωυσης εξω της πολεως απο του Φαραω και εξετεινε τας χειρας αυτου προς τον Κυριον· και αι βρονται και η χαλαζα επαυσαν και βροχη δεν εσταξε πλεον επι της γης.

وَلكِنْ فِرْعَوْنُ لَمَّا رَأَى أَنَّ الْمَطَرَ وَالْبَرَدَ وَالرُّعُودَ انْقَطَعَتْ، عَادَ يُخْطِئُ وَأَغْلَظَ قَلْبَهُ هُوَ وَعَبِيدُهُ.

וַיַּ֣רְא פַּרְעֹ֗ה כִּֽי־חָדַ֨ל הַמָּטָ֧ר וְהַבָּרָ֛ד וְהַקֹּלֹ֖ת וַיֹּ֣סֶף לַחֲטֹ֑א וַיַּכְבֵּ֥ד לִבֹּ֖ו ה֥וּא וַעֲבָדָֽיו׃

Ⲉⲧⲁϥⲛⲁⲩ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ϫⲉ ⲁϥⲗⲟϫϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲙⲟⲩⲛ̀ϩⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲁⲗ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲙⲏ ⲁϥⲟⲩⲁϩⲧⲟⲧϥ ⲟⲛ ⲉ̀ⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲑⲣⲉ ⲡⲉϥϩⲏⲧ ⲛ̀ϣⲟⲧ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲁⲗⲱⲟⲩⲓ

And when Pharao saw that the rain and the hail and the thunders ceased, he continued to sin; and he hardened his heart, and the heart of his servants.

Και οτε ειδεν ο Φαραω οτι επαυσεν η βροχη και η χαλαζα και αι βρονται, εξηκολουθησε να αμαρτανη και εσκληρυνε την καρδιαν αυτου, αυτος και οι θεραποντες αυτου.

فَاشْتَدَّ قَلْبُ فِرْعَوْنَ فَلَمْ يُطْلِقْ بَنِي إِسْرَائِيلَ، كَمَا تَكَلَّمَ الرَّبُّ عَنْ يَدِ مُوسَى.

וַֽיֶּחֱזַק֙ לֵ֣ב פַּרְעֹ֔ה וְלֹ֥א שִׁלַּ֖ח אֶת־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל כַּאֲשֶׁ֛ר דִּבֶּ֥ר יְהוָ֖ה בְּיַד־מֹשֶֽׁה׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲛϣⲟⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲡϩⲏⲧ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉϥⲟⲩⲱⲣⲡ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ

And the heart of Pharao was hardened, and he did not send forth the children of Israel, as the Lord said to Moses.

Και εσκληρυνθη η καρδια του Φαραω και δεν εξαπεστειλε τους υιους Ισραηλ, καθως ελαλησε Κυριος δια του Μωυσεως.

إصحاح 10

ضربة الجراد

ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «ادْخُلْ إِلَى فِرْعَوْنَ، فَإِنِّي أَغْلَظْتُ قَلْبَهُ وَقُلُوبَ عَبِيدِهِ لِكَيْ أَصْنَعَ آيَاتِي هَذِهِ بَيْنَهُمْ.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה בֹּ֖א אֶל־פַּרְעֹ֑ה כִּֽי־אֲנִ֞י הִכְבַּ֤דְתִּי אֶת־לִבֹּו֙ וְאֶת־לֵ֣ב עֲבָדָ֔יו לְמַ֗עַן שִׁתִ֛י אֹתֹתַ֥י אֵ֖לֶּה בְּקִרְבֹּו׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲁⲕ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ϩⲁ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲅⲁⲣ ⲉⲓⲉ̀ⲑⲣⲉ ⲡⲉϥϩⲏⲧ ⲛ̀ϣⲟⲧ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲁⲗⲱⲟⲩⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲁⲙⲏⲓⲛⲓ ⲁⲓⲁⲓ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲛ̀ⲥⲁ ⲟⲩⲟⲛ

And the Lord spoke to Moses, saying, Go in to Pharao: for I have hardened his heart and the heart of his servants, that these signs may come upon them; in order

Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Εισελθε προς τον Φαραω· διοτι εγω εσκληρυνα την καρδιαν αυτου και την καρδιαν των θεραποντων αυτου, δια να δειξω τα σημεια μου ταυτα εν μεσω αυτων·

وَلِكَيْ تُخْبِرَ فِي مَسَامِعِ ابْنِكَ وَابْنِ ابْنِكَ بِمَا فَعَلْتُهُ فِي مِصْرَ، وَبِآيَاتِي الَّتِي صَنَعْتُهَا بَيْنَهُمْ، فَتَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ».

וּלְמַ֡עַן תְּסַפֵּר֩ בְּאָזְנֵ֨י בִנְךָ֜ וּבֶן־בִּנְךָ֗ אֵ֣ת אֲשֶׁ֤ר הִתְעַלַּ֙לְתִּי֙ בְּמִצְרַ֔יִם וְאֶת־אֹתֹתַ֖י אֲשֶׁר־שַׂ֣מְתִּי בָ֑ם וִֽידַעְתֶּ֖ם כִּי־אֲנִ֥י יְהוָֽה׃

Ϩⲟⲡⲱⲥ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲁϫⲓ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲛⲉⲛⲙⲁϣϫ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁⲓϣⲁⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲁⲙⲏⲓⲛⲓ ⲉⲧⲁⲓⲁⲓⲧⲟⲩ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅

that ye may relate in the ears of your children, and to your children’s children, in how many things I have mocked the Egyptians, and my wonders which I wrought among them; and ye shall know that I am the Lord.

και δια να διηγησαι εις τα ωτα του υιου σου και εις τον υιον του υιου σου, τα οσα επραξα εις τους Αιγυπτιους και τα σημεια μου οσα εκαμα εν μεσω αυτων, και να γνωρισητε οτι εγω ειμαι ο Κυριος.

فَدَخَلَ مُوسَى وَهَارُونُ إِلَى فِرْعَوْنَ وَقَالاَ لَهُ: «هَكَذَا يَقُولُ الرَّبُّ إِلَهُ الْعِبْرَانِيِّينَ: إِلَى مَتَى تَأْبَى أَنْ تَخْضَعَ لِي؟ أَطْلِقْ شَعْبِي لِيَعْبُدُونِي.

וַיָּבֹ֨א מֹשֶׁ֣ה וְאַהֲרֹן֮ אֶל־פַּרְעֹה֒ וַיֹּאמְר֣וּ אֵלָ֗יו כֹּֽה־אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י הָֽעִבְרִ֔ים עַד־מָתַ֣י מֵאַ֔נְתָּ לֵעָנֹ֖ת מִפָּנָ֑י שַׁלַּ֥ח עַמִּ֖י וְיַֽעַבְדֻֽנִי׃

Ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲇⲉ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲫϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϩⲉⲃⲣⲉⲟⲥ ϫⲉ ϣⲁ ⲑⲛⲁⲩ ϫⲉ ⲭⲟⲩⲱϣ ⲁⲛ ⲉ̀ϣⲫⲓⲧ ϧⲁⲧⲁϩⲏ ⲟⲩⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲁⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣⲉⲙϣⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲓ

And Moses and Aaron went in before Pharao, and they said to him, These things saith the Lord God of the Hebrews, How long dost thou refuse to reverence me? Send my people away, that they may serve me.

Εισηλθον δε ο Μωυσης και ο Ααρων προς τον Φαραω και ειπον προς αυτον, Ουτω λεγει Κυριος ο Θεος των Εβραιων· Εως ποτε αρνεισαι να ταπεινωθης εμπροσθεν μου; εξαποστειλον τον λαον μου δια να με λατρευση·

فَإِنَّهُ إِنْ كُنْتَ تَأْبَى أَنْ تُطْلِقَ شَعْبِي هَا أَنَا أَجِيءُ غَدًا بِجَرَادٍ عَلَى تُخُومِكَ،

כִּ֛י אִם־מָאֵ֥ן אַתָּ֖ה לְשַׁלֵּ֣חַ אֶת־עַמִּ֑י הִנְנִ֨י מֵבִ֥יא מָחָ֛ר אַרְבֶּ֖ה בִּגְבֻלֶֽךָ׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲕϣ̀ⲧⲉⲙⲟⲩⲱϣ ⲉ̀ⲟⲩⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲁⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯⲛⲁⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲛⲁⲩ ⲛ̀ⲣⲁⲥϯ ⲛⲟ̀ⲩϣϫⲉ ⲉϥⲟϣ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲉⲕϭⲓⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ

But if thou wilt not send my people away, behold, at this hour to-morrow I will bring an abundance of locusts upon all thy coasts.

διοτι εαν δεν θελης να εξαποστειλης τον λαον μου, ιδου, αυριον θελω φερει ακριδα επι τα ορια σου·

فَيُغَطِّي وَجْهَ الأَرْضِ حَتَّى لَا يُسْتَطَاعَ نَظَرُ الأَرْضِ. وَيَأْكُلُ الْفَضْلَةَ السَّالِمَةَ الْبَاقِيَةَ لَكُمْ مِنَ الْبَرَدِ. وَيَأْكُلُ جَمِيعَ الشَّجَرِ النَّابِتِ لَكُمْ مِنَ الْحَقْلِ.

וְכִסָּה֙ אֶת־עֵ֣ין הָאָ֔רֶץ וְלֹ֥א יוּכַ֖ל לִרְאֹ֣ת אֶת־הָאָ֑רֶץ וְאָכַ֣ל ׀ אֶת־יֶ֣תֶר הַפְּלֵטָ֗ה הַנִּשְׁאֶ֤רֶת לָכֶם֙ מִן־הַבָּרָ֔ד וְאָכַל֙ אֶת־כָּל־הָעֵ֔ץ הַצֹּמֵ֥חַ לָכֶ֖ם מִן־הַשָּׂדֶֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϩⲱⲃⲥ ⲙ̀ⲡϩⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲕϣ̀ϫⲉⲙϫⲟⲙ ⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲱⲙ ⲙ̀ⲡⲓϩⲟⲩⲟ ⲉⲧⲉϥⲥⲱϫⲡ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲥⲟϫⲡϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲁⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲱⲙ ⲛ̀ϣϣⲏⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲣⲏⲧ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ

And they shall cover the face of the earth, and thou shalt not be able to see the earth; and they shall devour all that is left of the abundance of the earth, which the hail has left you, and shall devour every tree that grows for you on the land.

και θελει σκεπασει το προσωπον της γης, ωστε να μη δυναται τις να ιδη την γην· και θελει καταφαγει το επιλοιπον το διασωθεν, οσον αφηκεν εις εσας η χαλαζα, και θελει καταφαγει παντα τα δενδρα τα φυομενα εις εσας εκ των αγρων·

وَيَمْلأُ بُيُوتَكَ وَبُيُوتَ جَمِيعِ عَبِيدِكَ وَبُيُوتَ جَمِيعِ الْمِصْرِيِّينَ، الأَمْرُ الَّذِي لَمْ يَرَهُ آبَاؤُكَ وَلَا آبَاءُ آبَائِكَ مُنْذُ يَوْمَ وُجِدُوا عَلَى الأَرْضِ إِلَى هَذَا الْيَوْمِ». ثُمَّ تَحَوَّلَ وَخَرَجَ مِنْ لَدُنْ فِرْعَوْنَ.

וּמָלְא֨וּ בָתֶּ֜יךָ וּבָתֵּ֣י כָל־עֲבָדֶיךָ֮ וּבָתֵּ֣י כָל־מִצְרַיִם֒ אֲשֶׁ֨ר לֹֽא־רָא֤וּ אֲבֹתֶ֙יךָ֙ וַאֲבֹו֣ת אֲבֹתֶ֔יךָ מִיֹּ֗ום הֱיֹותָם֙ עַל־הָ֣אֲדָמָ֔ה עַ֖ד הַיֹּ֣ום הַזֶּ֑ה וַיִּ֥פֶן וַיֵּצֵ֖א מֵעִ֥ם פַּרְעֹֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲙⲟϩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲕⲏⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛⲏⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲁⲗⲱⲟⲩⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲏⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲫⲁⲓ ⲉⲧⲉ ⲙ̀ⲡⲉ ⲛⲉⲕⲓⲟϯ ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲙ̀ⲡⲉϥⲣⲏϯ ⲉ̀ⲛⲉϩ ⲟⲩⲇⲉ ⲛⲉⲛⲓⲟϯ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲓⲟϯ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲁⲩϣⲱⲡⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ϣⲁ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲁⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲣⲓⲕⲓ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲫⲁⲣⲁⲱ

And thy houses shall be filled, and the houses of thy servants, and all the houses in all the land of the Egyptians; things which thy fathers have never seen, nor their forefathers, from the day that they were upon the earth until this day. And Moses turned away and departed from Pharao.

και θελουσι γεμισθη αι οικιαι σου και αι οικιαι παντων των θεραποντων σου και αι οικιαι παντων των Αιγυπτιων· το οποιον δεν ειδον οι πατερες σου ουτε οι πατερες των πατερων σου, αφ' ης ημερας υπηρξαν επι της γης μεχρι της σημερον. Επειτα στραφεις εξηλθεν απο του Φαραω.

فَقَالَ عَبِيدُ فِرْعَوْنَ لَهُ: «إِلَى مَتَى يَكُونُ هَذَا لَنَا فَخًّا؟ أَطْلِقِ الرِّجَالَ لِيَعْبُدُوا الرَّبَّ إِلَهَهُمْ. أَلَمْ تَعْلَمْ بَعْدُ أَنَّ مِصْرَ قَدْ خَرِبَتْ؟»

וַיֹּאמְרוּ֩ עַבְדֵ֨י פַרְעֹ֜ה אֵלָ֗יו עַד־מָתַי֙ יִהְיֶ֨ה זֶ֥ה לָ֙נוּ֙ לְמֹוקֵ֔שׁ שַׁלַּח֙ אֶת־הָ֣אֲנָשִׁ֔ים וְיַֽעַבְד֖וּ אֶת־יְהוָ֣ה אֱלֹהֵיהֶ֑ם הֲטֶ֣רֶם תֵּדַ֔ע כִּ֥י אָבְדָ֖ה מִצְרָֽיִם׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲛⲓⲁⲗⲱⲟⲩⲓ ⲇⲉ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛⲁϥ ϫⲉ ϣⲁ ⲑⲛⲁⲩ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ϭⲣⲟⲡ ⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⲛⲁⲛ ⲟⲩⲱⲣⲡ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣⲉⲙϣⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲟⲩⲛⲟⲩϯ ϣⲁ ⲛⲁⲕⲟⲩⲱϣ ⲉ̀ⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲁϥⲧⲁⲕⲟ ⲛ̀ϫⲉ ⲭⲏⲙⲓ

And the servants of Pharao say to him, How long shall this be a snare to us? send away the men, that they may serve their God; wilt thou know that Egypt is destroyed?

Και ειπον οι θεραποντες του Φαραω προς αυτον, Εως ποτε ουτος θελει εισθαι προσκομμα εις ημας; εξαποστειλον τους ανθρωπους, δια να λατρευσωσι Κυριον τον Θεον αυτων· ακομη δεν εξευρεις οτι ηφανισθη η Αιγυπτος;

فَرُدَّ مُوسَى وَهَارُونُ إِلَى فِرْعَوْنَ، فَقَالَ لَهُمَا: «اذْهَبُوا اعْبُدُوا الرَّبَّ إِلَهَكُمْ. وَلكِنْ مَنْ وَمَنْ هُمُ الَّذِينَ يَذْهَبُونَ؟»

וַיּוּשַׁ֞ב אֶת־מֹשֶׁ֤ה וְאֶֽת־אַהֲרֹן֙ אֶל־פַּרְעֹ֔ה וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵהֶ֔ם לְכ֥וּ עִבְד֖וּ אֶת־יְהוָ֣ה אֱלֹהֵיכֶ֑ם מִ֥י וָמִ֖י הַהֹלְכִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲧⲁⲥⲑⲟ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ϩⲁ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϣⲉⲙϣⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲛⲓⲙ ⲇⲉ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲙ ⲛⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲛⲁϣⲉ ⲛⲱⲟⲩ

And they brought back both Moses and Aaron to Pharao; and he said to them, Go and serve the Lord your God; but who are they that are going with you?

Τοτε εφεραν παλιν τον Μωυσην και τον Ααρων προς τον Φαραω· και ειπε προς αυτους, Υπαγετε, λατρευσατε τον Κυριον τον Θεον σας· αλλα ποιοι και ποιοι θελουσιν υπαγει;

فَقَالَ مُوسَى: «نَذْهَبُ بِفِتْيَانِنَا وَشُيُوخِنَا. نَذْهَبُ بِبَنِينَا وَبَنَاتِنَا، بِغَنَمِنَا وَبَقَرِنَا، لأَنَّ لَنَا عِيدًا لِلرَّبِّ».

וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֔ה בִּנְעָרֵ֥ינוּ וּבִזְקֵנֵ֖ינוּ נֵלֵ֑ךְ בְּבָנֵ֨ינוּ וּבִבְנֹותֵ֜נוּ בְּצֹאנֵ֤נוּ וּבִבְקָרֵ֙נוּ֙ נֵלֵ֔ךְ כִּ֥י חַג־יְהוָ֖ה לָֽנוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲧⲉⲛⲛⲁϣⲉ ⲛⲁⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϧⲉⲗϣⲓⲣⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϧⲉⲗⲗⲟⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲉⲣⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛⲉⲥⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛⲉϩⲱⲟⲩ ⲡϣⲁⲓ ⲅⲁⲣ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲡⲉ

And Moses said, We will go with the young and the old, with our sons, and daughters, and sheep, and oxen, for it is a feast of the Lord.

Και ειπεν ο Μωυσης· μετα των νεων ημων και μετα των γεροντων ημων θελομεν υπαγει, μετα των υιων ημων και μετα των θυγατερων ημων, μετα των προβατων ημων και μετα των βοων ημων θελομεν υπαγει διοτι εχομεν εορτην εις τον Κυριον.

فَقَالَ لَهُمَا: «يَكُونُ الرَّبُّ مَعَكُمْ هَكَذَا كَمَا أُطْلِقُكُمْ وَأَوْلاَدَكُمُ. انْظُرُوا، إِنَّ قُدَّامَ وُجُوهِكُمْ شَرًّا.

וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵהֶ֗ם יְהִ֨י כֵ֤ן יְהוָה֙ עִמָּכֶ֔ם כַּאֲשֶׁ֛ר אֲשַׁלַּ֥ח אֶתְכֶ֖ם וְאֶֽת־טַפְּכֶ֑ם רְא֕וּ כִּ֥י רָעָ֖ה נֶ֥גֶד פְּנֵיכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲙⲁⲣⲉⲥϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲡ⳪̅ ⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉ̀ϯⲟⲩⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲧⲉⲛⲕⲉⲥⲟⲃϯ ⲁⲛⲁⲩ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲡⲉⲧϩⲱⲟⲩ ⲭⲏ ϧⲁϫⲱⲧⲉⲛ

And he said to them, So let the Lord be with you: as I will send you away, must I send away you store also? see that evil is attached to you.

Ο δε ειπε προς αυτους, Ουτως ας ηναι ο Κυριος μεθ' υμων, καθως εγω θελω σας εξαποστειλει μετα των τεκνων σας· ιδετε· διοτι κακον προκειται εμπροσθεν σας·

لَيْسَ هَكَذَا. اِذْهَبُوا أَنْتُمُ الرِّجَالَ وَاعْبُدُوا الرَّبَّ. لأَنَّكُمْ لِهَذَا طَالِبُونَ». فَطُرِدَا مِنْ لَدُنْ فِرْعَوْنَ.

לֹ֣א כֵ֗ן לְכֽוּ־נָ֤א הַגְּבָרִים֙ וְעִבְד֣וּ אֶת־יְהוָ֔ה כִּ֥י אֹתָ֖הּ אַתֶּ֣ם מְבַקְשִׁ֑ים וַיְגָ֣רֶשׁ אֹתָ֔ם מֵאֵ֖ת פְּנֵ֥י פַרְעֹֽה׃ פ

Ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲁⲛ ⲙⲁⲣⲟⲩϣⲉ ⲛⲱⲟⲩ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲣⲟⲩϣⲉⲙϣⲓ ⲙ̀ⲫϯ ⲫⲁⲓ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲱϥ ⲁⲩϩⲓⲧⲟⲩ ⲇⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲡϩⲟ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ

Not so, but let the men go and serve God, for this ye yourselves seek; and they cast them out from the presence of Pharao.

ουχι ουτως, οι ανδρες υπαγετε τωρα, και λατρευσατε τον Κυριον, διοτι τουτο ζητειτε. Και εξεβαλεν αυτους ο Φαραω απ' εμπροσθεν αυτου.

ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «مُدَّ يَدَكَ عَلَى أَرْضِ مِصْرَ لأَجْلِ الْجَرَادِ، لِيَصْعَدَ عَلَى أَرْضِ مِصْرَ وَيَأْكُلَ كُلَّ عُشْبِ الأَرْضِ، كُلَّ مَا تَرَكَهُ الْبَرَدُ».

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־מֹשֶׁ֗ה נְטֵ֨ה יָדְךָ֜ עַל־אֶ֤רֶץ מִצְרַ֙יִם֙ בָּֽאַרְבֶּ֔ה וְיַ֖עַל עַל־אֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם וְיֹאכַל֙ אֶת־כָּל־עֵ֣שֶׂב הָאָ֔רֶץ אֵ֛ת כָּל־אֲשֶׁ֥ר הִשְׁאִ֖יר הַבָּרָֽד׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲥⲟⲩⲧⲉⲛ ⲧⲉⲕϫⲓϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲣⲉϥⲓ̀ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩϣϫⲉ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲱⲙ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲙⲉϩ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲟⲩⲧⲁϩ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϣϣⲏⲛ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲥⲉⲡⲓ ⲉ̀ⲡⲓⲁⲗ

And the Lord said to Moses, Stretch out thine hand over the land of Egypt, and let the locust come up on the land, and it shall devour every herb of the land, and all the fruit of the trees, which the hail left.

Ειπε δε Κυριος προς τον Μωυσην, Εκτεινον την χειρα σου επι την γην της Αιγυπτου δια την ακριδα, δια να αναβη επι την γην της Αιγυπτου και να καταφαγη παντα τον χορτον της γης, παν ο, τι η χαλαζα αφηκε.

فَمَدَّ مُوسَى عَصَاهُ عَلَى أَرْضِ مِصْرَ، فَجَلَبَ الرَّبُّ عَلَى الأَرْضِ رِيحًا شَرْقِيَّةً كُلَّ ذَلِكَ النَّهَارِ وَكُلَّ اللَّيْلِ. وَلَمَّا كَانَ الصَّبَاحُ، حَمَلَتِ الرِّيحُ الشَّرْقِيَّةُ الْجَرَادَ،

וַיֵּ֨ט מֹשֶׁ֣ה אֶת־מַטֵּהוּ֮ עַל־אֶ֣רֶץ מִצְרַיִם֒ וַֽיהוָ֗ה נִהַ֤ג ר֥וּחַ קָדִים֙ בָּאָ֔רֶץ כָּל־הַיֹּ֥ום הַה֖וּא וְכָל־הַלָּ֑יְלָה הַבֹּ֣קֶר הָיָ֔ה וְר֙וּחַ֙ הַקָּדִ֔ים נָשָׂ֖א אֶת־הָאַרְבֶּֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϥⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥϣⲃⲱⲧ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉ̀ⲧⲫⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲑⲟⲩⲣⲏⲥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲧⲏⲣϥ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲉϫⲱⲣϩ ⲧⲏⲣϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ϣⲱⲣⲡ ϣⲱⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϭⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲑⲟⲩⲣⲏⲥ ⲙ̀ⲡⲓϣϫⲉ

And Moses lifted up his rod towards heaven, and the Lord brought a south wind upon the earth, all that day and all that night: the morning dawned, and the south wind brought up the locusts,

Και εξετεινεν ο Μωυσης την ραβδον αυτου επι την γην της Αιγυπτον, και ο Κυριος επεφερεν επι την γην ολην την ημεραν εκεινην και ολην την νυκτα ανατολικον ανεμον· και το πρωι ο ανεμος ο ανατολικος εφερε την ακριδα.

فَصَعِدَ الْجَرَادُ عَلَى كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ، وَحَلَّ فِي جَمِيعِ تُخُومِ مِصْرَ. شَيْءٌ ثَقِيلٌ جِدًّا لَمْ يَكُنْ قَبْلَهُ جَرَادٌ هَكَذَا مِثْلَهُ، وَلَا يَكُونُ بَعْدَهُ كَذَلِكَ،

וַיַּ֣עַל הָֽאַרְבֶּ֗ה עַ֚ל כָּל־אֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם וַיָּ֕נַח בְּכֹ֖ל גְּב֣וּל מִצְרָ֑יִם כָּבֵ֣ד מְאֹ֔ד לְ֠פָנָיו לֹא־הָ֨יָה כֵ֤ן אַרְבֶּה֙ כָּמֹ֔הוּ וְאַחֲרָ֖יו לֹ֥א יִֽהְיֶה־כֵּֽן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉ̀ⲛϥ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲭⲏⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓϭⲓⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲭⲏⲙⲓ ⲉϥⲟϣ ⲉ̀ⲙⲁϣⲱ ⲙ̀ⲡⲉ ⲟⲩⲟⲛ ϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ϧⲁϫⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲱϥ ⲛ̀ⲛⲉ ⲟⲩⲟⲛ ϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ

and brought them up over all the land of Egypt. And they rested in very great abundance over all the borders of Egypt. Before them there were not such locusts, neither after them shall there be.

Και ανεβη η ακρις εφ' ολην την γην της Αιγυπτου και εκαθισεν επι παντα τα ορια της Αιγυπτου, πολλη σφοδρα· προτερον αυτης δεν υπηρξε τοιαυτη ακρις, ουδε θελει υπαρξει τοιαυτη μετ' αυτην·

وَغَطَّى وَجْهَ كُلِّ الأَرْضِ حَتَّى أَظْلَمَتِ الأَرْضُ. وَأَكَلَ جَمِيعَ عُشْبِ الأَرْضِ وَجَمِيعَ ثَمَرِ الشَّجَرِ الَّذِي تَرَكَهُ الْبَرَدُ، حَتَّى لَمْ يَبْقَ شَيْءٌ أَخْضَرُ فِي الشَّجَرِ وَلَا فِي عُشْبِ الْحَقْلِ فِي كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ».

וַיְכַ֞ס אֶת־עֵ֣ין כָּל־הָאָרֶץ֮ וַתֶּחְשַׁ֣ךְ הָאָרֶץ֒ וַיֹּ֜אכַל אֶת־כָּל־עֵ֣שֶׂב הָאָ֗רֶץ וְאֵת֙ כָּל־פְּרִ֣י הָעֵ֔ץ אֲשֶׁ֥ר הֹותִ֖יר הַבָּרָ֑ד וְלֹא־נֹותַ֨ר כָּל־יֶ֧רֶק בָּעֵ֛ץ וּבְעֵ֥שֶׂב הַשָּׂדֶ֖ה בְּכָל־אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲱⲃⲥ ⲡϩⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲁⲕⲉ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲩⲱⲙ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲓⲙ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲟⲩⲧⲁϩ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϣϣⲏⲛ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲥⲱϫⲡ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲡⲓⲁⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉ ϩⲗⲓ ⲛ̀ⲉⲛⲭⲁⲓ ⲉϥⲟⲩⲉⲧⲟⲩⲱⲧ ⲥⲱϫⲡ ϩⲓ ⲛⲓϣ̀ϣⲏⲛ ⲛⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲥⲙⲉϩ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲕⲟⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

And they covered the face of the earth, and the land was wasted, and they devoured all the herbage of the land, and all the fruit of the trees, which was left by the hail: there was no green thing left on the trees, nor on all the herbage of the field, in all the land of Egypt.

και εκαλυψε το προσωπον ολης της γης και εσκοτισθη η γη· και κατεφαγε παντα τον χορτον της γης και παντας τους καρπους των δενδρων, οσους η χαλαζα αφηκε, και δεν εμεινεν ουδεν χλωρον ουτε εις τα δενδρα ουτε εις τα χορτα του αγρου καθ' ολην την γην της Αιγυπτου.

فَدَعَا فِرْعَوْنُ مُوسَى وَهَارُونَ مُسْرِعًا وَقَالَ: «أَخْطَأْتُ إِلَى الرَّبِّ إِلَهِكُمَا وَإِلَيْكُمَا.

וַיְמַהֵ֣ר פַּרְעֹ֔ה לִקְרֹ֖א לְמֹשֶׁ֣ה וּֽלְאַהֲרֹ֑ן וַיֹּ֗אמֶר חָטָ֛אתִי לַיהוָ֥ה אֱלֹֽהֵיכֶ֖ם וְלָכֶֽם׃

Ⲁϥⲓⲏⲥ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲉ̀ⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲓⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲫϯ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ

And Pharao hasted to call Moses and Aaron, saying, I have sinned before the Lord your God, and against you;

Τοτε εσπευσεν ο Φαραω να καλεση τον Μωυσην και τον Ααρων και ειπεν, Ημαρτησα εις Κυριον τον Θεον σας και εις εσας·

وَالآنَ اصْفَحَا عَنْ خَطِيَّتِي هَذِهِ الْمَرَّةَ فَقَطْ، وَصَلِّيَا إِلَى الرَّبِّ إِلَهِكُمَا لِيَرْفَعَ عَنِّي هَذَا الْمَوْتَ فَقَطْ».

וְעַתָּ֗ה שָׂ֣א נָ֤א חַטָּאתִי֙ אַ֣ךְ הַפַּ֔עַם וְהַעְתִּ֖ירוּ לַיהוָ֣ה אֱלֹהֵיכֶ֑ם וְיָסֵר֙ מֵֽעָלַ֔י רַ֖ק אֶת־הַמָּ֥וֶת הַזֶּֽה׃

Ϯⲛⲟⲩ ϫⲉ ϣⲉⲡ ⲡⲁⲛⲟⲃⲓ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲕⲉⲥⲟⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲱⲃϩ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲣⲉϥⲉⲗ ⲡⲁⲓⲙⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁⲣⲟⲓ

pardon therefore my sin yet this time, and pray to the Lord your God, and let him take away from me this death.

πλην τωρα συγχωρησατε μοι, παρακαλω, το αμαρτημα μου, μονον ταυτην την φοραν, και δεηθητε Κυριου του Θεου υμων δια να σηκωση απ' εμου τον θανατον τουτον μονον.

فَخَرَجَ مُوسَى مِنْ لَدُنْ فِرْعَوْنَ وَصَلَّى إِلَى الرَّبِّ.

וַיֵּצֵ֖א מֵעִ֣ם פַּרְעֹ֑ה וַיֶּעְתַּ֖ר אֶל־יְהוָֽה׃

Ⲁϥⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲡϩⲟ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲱⲃϩ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And Moses went forth from Pharao, and prayed to God.

Και εξηλθεν ο Μωυσης απο του Φαραω και εδεηθη του Κυριου.

فَرَدَّ الرَّبُّ رِيحًا غَرْبِيَّةً شَدِيدَةً جِدًّا، فَحَمَلَتِ الْجَرَادَ وَطَرَحَتْهُ إِلَى بَحْرِ سُوفَ. لَمْ تَبْقَ جَرَادَةٌ وَاحِدَةٌ فِي كُلِّ تُخُومِ مِصْرَ.

וַיַּהֲפֹ֨ךְ יְהוָ֤ה רֽוּחַ־יָם֙ חָזָ֣ק מְאֹ֔ד וַיִּשָּׂא֙ אֶת־הָ֣אַרְבֶּ֔ה וַיִּתְקָעֵ֖הוּ יָ֣מָּה סּ֑וּף לֹ֤א נִשְׁאַר֙ אַרְבֶּ֣ה אֶחָ֔ד בְּכֹ֖ל גְּב֥וּל מִצְרָֽיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲩⲱⲧⲉⲃ ⲛ̀ⲟⲩⲑⲏⲟⲩ ⲉϥⲟϣ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲫⲓⲟⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϭⲓ ⲙ̀ⲡⲓϣϫⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲓⲧϥ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲫⲓⲟⲙ ⲛ̀ϣⲁⲣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉ ⲟⲩϣϫⲉ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲥⲱϫⲡ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲭⲏⲙⲓ

And the Lord brought in the opposite direction a strong wind from the sea, and took up the locusts and cast them into the Red Sea, and there was not one locust left in all the land of Egypt.

Και μετεφερεν ο Κυριος σφοδροτατον δυτικον ανεμον, οστις εσηκωσε την ακριδα και ερριψεν αυτην εις την Ερυθραν θαλασσαν· δεν εμεινεν ουδεμια ακρις επι παντα τα ορια της Αιγυπτου.

وَلكِنْ شَدَّدَ الرَّبُّ قَلْبَ فِرْعَوْنَ فَلَمْ يُطْلِقْ بَنِي إِسْرَائِيلَ.

וַיְחַזֵּ֥ק יְהוָ֖ה אֶת־לֵ֣ב פַּרְעֹ֑ה וְלֹ֥א שִׁלַּ֖ח אֶת־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲑⲣⲉ ⲡϩⲏⲧ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛ̀ϣⲟⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉϥⲟⲩⲱⲣⲡ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

And the Lord hardened the heart of Pharao, and he did not send away the children of Israel.

Πλην ο Κυριος εσκληρυνε την καρδιαν του Φαραω, και δεν εξαπεστειλε τους υιους Ισραηλ.

ضربة الظلام

ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «مُدَّ يَدَكَ نَحْوَ السَّمَاءِ لِيَكُونَ ظَلاَمٌ عَلَى أَرْضِ مِصْرَ، حَتَّى يُلْمَسُ الظَّلاَمُ».

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־מֹשֶׁ֗ה נְטֵ֤ה יָֽדְךָ֙ עַל־הַשָּׁמַ֔יִם וִ֥יהִי חֹ֖שֶׁךְ עַל־אֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם וְיָמֵ֖שׁ חֹֽשֶׁךְ׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲥⲟⲩⲧⲉⲛ ⲧⲉⲕϫⲓϫ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉ̀ⲧⲫⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲣⲉϥϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲭⲁⲕⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲟⲩⲭⲁⲕⲓ ⲛ̀ϫⲟⲙϫⲉⲙ

And the Lord said to Moses, Stretch out thy hand to heaven, and let there be darkness over the land of Egypt—darkness that may be felt.

Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Εκτεινον την χειρα σου προς τον ουρανον και θελει γεινει σκοτος επι την γην της Αιγυπτου και σκοτος ψηλαφητον.

فَمَدَّ مُوسَى يَدَهُ نَحْوَ السَّمَاءِ فَكَانَ ظَلاَمٌ دَامِسٌ فِي كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ.

וַיֵּ֥ט מֹשֶׁ֛ה אֶת־יָדֹ֖ו עַל־הַשָּׁמָ֑יִם וַיְהִ֧י חֹֽשֶׁךְ־אֲפֵלָ֛ה בְּכָל־אֶ֥רֶץ מִצְרַ֖יִם שְׁלֹ֥שֶׁת יָמִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲥⲟⲩⲧⲉⲛ ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉ̀ⲧⲫⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲭⲁⲕⲓ ⲛ̀ϫⲟⲙϫⲉⲙ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲛ̀ⲅ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ

And Moses stretched out his hand to heaven, and there was darkness very black, even a storm over all the land of Egypt three days.

Και εξετεινεν ο Μωυσης την χειρα αυτου προς τον ουρανον, και εγεινε σκοτος πυκνον εφ' ολην την γην της Αιγυπτου τρεις ημερας.

لَمْ يُبْصِرْ أَحَدٌ أَخَاهُ، وَلَا قَامَ أَحَدٌ مِنْ مَكَانِهِ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ. وَلكِنْ جَمِيعُ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَانَ لَهُمْ نُورٌ فِي مَسَاكِنِهِمْ.

לֹֽא־רָא֞וּ אִ֣ישׁ אֶת־אָחִ֗יו וְלֹא־קָ֛מוּ אִ֥ישׁ מִתַּחְתָּ֖יו שְׁלֹ֣שֶׁת יָמִ֑ים וּֽלְכָל־בְּנֵ֧י יִשְׂרָאֵ֛ל הָ֥יָה אֹ֖ור בְּמֹושְׁבֹתָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉ ϩⲗⲓ ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲉϥⲥⲟⲛ ⲟⲩⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲉ ϩⲗⲓ ⲧⲱⲛϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲉϥⲙⲁⲛ̀ⲛⲕⲟⲧ ⲛ̀ⲅ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲁⲣⲉ ⲫⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ϣⲟⲡ ⲛⲱⲟⲩ ⲡⲉ ϧⲉⲛ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉ̀ⲛⲁⲩϣⲟⲡ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅

And for three days no man saw his brother, and no man rose up from his bed for three days: but all the children of Israel had light in all the places where they were.

Δεν εβλεπεν ο εις τον αλλον· ουδε εσηκωθη τις απο του τοπου αυτου τρεις ημερας· εις παντας δε τους υιους Ισραηλ ητο φως εν ταις κατοικιαις αυτων.

فَدَعَا فِرْعَوْنُ مُوسَى وَقَالَ: «اذْهَبُوا اعْبُدُوا الرَّبَّ. غَيْرَ أَنَّ غَنَمَكُمْ وَبَقَرَكُمْ تَبْقَى. أَوْلاَدُكُمْ أَيْضًا تَذْهَبُ مَعَكُمْ».

וַיִּקְרָ֨א פַרְעֹ֜ה אֶל־מֹשֶׁ֗ה וַיֹּ֙אמֶר֙ לְכוּ֙ עִבְד֣וּ אֶת־יְהוָ֔ה רַ֛ק צֹאנְכֶ֥ם וּבְקַרְכֶ֖ם יֻצָּ֑ג גַּֽם־טַפְּכֶ֖ם יֵלֵ֥ךְ עִמָּכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲙⲟⲩϯ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲉ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϣⲉⲙϣⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲡⲗⲏⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛⲉⲥⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲧⲉⲛⲉϩⲱⲟⲩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲥⲟϫⲡⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉⲧⲉⲛⲥⲟⲃϯ ⲙⲁⲣⲉϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ

And Pharao called Moses and Aaron, saying, Go, serve the Lord your God, only leave your sheep and your oxen, and let your store depart with you.

Τοτε εκαλεσεν ο Φαραω τον Μωυσην και ειπεν, Υπαγετε, λατρευσατε τον Κυριον· μονον τα προβατα σας και οι βοες σας ας μεινωσι και τα τεκνα σας ας ελθωσι μεθ' υμων.

فَقَالَ مُوسَى: «أَنْتَ تُعْطِي أَيْضًا فِي أَيْدِينَا ذَبَائِحَ وَمُحْرَقَاتٍ لِنَصْنَعَهَا لِلرَّبِّ إِلَهِنَا،

וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֔ה גַּם־אַתָּ֛ה תִּתֵּ֥ן בְּיָדֵ֖נוּ זְבָחִ֣ים וְעֹלֹ֑ות וְעָשִׂ֖ינוּ לַיהוָ֥ה אֱלֹהֵֽינוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲁⲗⲗⲁ ⲛⲉⲙ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ϩⲱⲕ ⲉⲕⲉ̀ϯ ⲛⲁⲛ ⲛϩⲁⲛϭⲗⲓⲗ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲁⲓⲧⲟⲩ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲛⲛⲟⲩϯ

And Moses said, Nay, but thou shalt give to us whole burnt-offerings and sacrifices, which we will sacrifice to the Lord our God.

Και ειπεν ο Μωυσης, Αλλα και θυσιας και ολοκαυτωματα πρεπει συ να μας δωσης, δια να θυσιασωμεν εις Κυριον τον Θεον ημων·

فَتَذْهَبُ مَوَاشِينَا أَيْضًا مَعَنَا. لَا يَبْقَى ظِلْفٌ. لأَنَّنَا مِنْهَا نَأْخُذُ لِعِبَادَةِ الرَّبِّ إِلَهِنَا. وَنَحْنُ لَا نَعْرِفُ بِمَاذَا نَعْبُدُ الرَّبَّ حَتَّى نَأْتِيَ إِلَى هُنَاكَ».

וְגַם־מִקְנֵ֜נוּ יֵלֵ֣ךְ עִמָּ֗נוּ לֹ֤א תִשָּׁאֵר֙ פַּרְסָ֔ה כִּ֚י מִמֶּ֣נּוּ נִקַּ֔ח לַעֲבֹ֖ד אֶת־יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֑ינוּ וַאֲנַ֣חְנוּ לֹֽא־נֵדַ֗ע מַֽה־נַּעֲבֹד֙ אֶת־יְהוָ֔ה עַד־בֹּאֵ֖נוּ שָֽׁמָּה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉⲛⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩⲓ ⲉⲩⲉ̀ⲙⲟϣⲓ ⲛⲉⲙⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲛⲥⲉϫⲡ ⲟⲩϩⲓⲏⲃ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲁⲛⲛⲁϭⲓ ⲅⲁⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲡϣⲉⲙϣⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲇⲉ ⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲁϣⲉⲙϣⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲛⲛⲟⲩϯ ϣⲁⲧⲉⲛϣⲉ ⲛⲁⲛ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲙⲁⲩ

And our cattle shall go with us, and we will not leave a hoof behind, for of them we will take to serve the Lord our God: but we know not in what manner we shall serve the Lord our God, until we arrive there.

τα κτηνη ημων ομοιως θελουσιν υπαγει μεθ' ημων· δεν θελει μεινει οπισω ουδε ονυχιον· διοτι εκ τουτων πρεπει να λαβωμεν, δια να λατρευσωμεν Κυριον τον Θεον ημων· και ημεις δεν εξευρομεν με τι εχομεν να λατρευσωμεν τον Κυριον, εωσου να φθασωμεν εκει.

وَلكِنْ شَدَّدَ الرَّبُّ قَلْبَ فِرْعَوْنَ فَلَمْ يَشَأْ أَنْ يُطْلِقَهُمْ.

וַיְחַזֵּ֥ק יְהוָ֖ה אֶת־לֵ֣ב פַּרְעֹ֑ה וְלֹ֥א אָבָ֖ה לְשַׁלְּחָֽם׃

Ⲁ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲑⲣⲉ ⲡϩⲏⲧ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛ̀ϣⲟⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉϥⲟⲩⲱϣ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲣⲡⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

But the Lord hardened the heart of Pharao, and he would not let them go.

Αλλ' ο Κυριος εσκληρυνε την καρδιαν του Φαραω, και δεν ηθελησε να εξαποστειλη αυτους.

وَقَالَ لَهُ فِرْعَوْنُ: «اذْهَبْ عَنِّي. اِحْتَرِزْ. لَا تَرَ وَجْهِي أَيْضًا. إِنَّكَ يَوْمَ تَرَى وَجْهِي تَمُوتُ».

וַיֹּֽאמֶר־לֹ֥ו פַרְעֹ֖ה לֵ֣ךְ מֵעָלָ֑י הִשָּׁ֣מֶר לְךָ֗ אֶל־תֹּ֙סֶף֙ רְאֹ֣ות פָּנַ֔י כִּ֗י בְּיֹ֛ום רְאֹתְךָ֥ פָנַ֖י תָּמֽוּת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ϫⲉ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲁⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁⲣⲟⲓ ⲙⲁϩⲑⲏⲕ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ⲙ̀ⲡⲉⲣⲟⲩⲁϩⲧⲟⲧⲕ ϫⲉ ⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲁϩⲟ ⲡⲓⲉ̀ϩⲟⲟⲩ ⲇⲉ ⲉⲧⲉⲕⲛⲁⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲭⲛⲁⲙⲟⲩ

And Pharao says, Depart from me, beware of seeing my face again, for in what day thou shalt appear before me, thou shalt die.

Και ειπεν ο Φαραω προς αυτον, Φυγε απ' εμου· προσεχε εις σεαυτον, να μη ιδης πλεον το προσωπον μου· διοτι εις οποιαν ημεραν ιδης το προσωπον μου, θελεις αποθανει.

فَقَالَ مُوسَى: «نِعِمَّا قُلْتَ. أَنَا لَا أَعُودُ أَرَى وَجْهَكَ أَيْضًا».

וַיֹּ֥אמֶר מֹשֶׁ֖ה כֵּ֣ן דִּבַּ֑רְתָּ לֹא־אֹסִ֥ף עֹ֖וד רְאֹ֥ות פָּנֶֽיךָ׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲁⲕϫⲟⲥ ϫⲉ ⲛ̀ⲛⲁⲟⲩⲁϩⲧⲟⲧ ϫⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲙ̀ⲑⲟ

And Moses says, Thou hast said, I will not appear in thy presence again.

Και ειπεν ο Μωυσης, Καθως ειπας, δεν θελω ιδει πλεον το προσωπον σου.

إصحاح 11

ضربة موت الأبكار

ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «ضَرْبَةً وَاحِدَةً أَيْضًا أَجْلِبُ عَلَى فِرْعَوْنَ وَعَلَى مِصْرَ. بَعْدَ ذَلِكَ يُطْلِقُكُمْ مِنْ هُنَا. وَعِنْدَمَا يُطْلِقُكُمْ يَطْرُدُكُمْ طَرْدًا مِنْ هُنَا بِالتَّمَامِ.

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־מֹשֶׁ֗ה עֹ֣וד נֶ֤גַע אֶחָד֙ אָבִ֤יא עַל־פַּרְעֹה֙ וְעַל־מִצְרַ֔יִם אַֽחֲרֵי־כֵ֕ן יְשַׁלַּ֥ח אֶתְכֶ֖ם מִזֶּ֑ה כְּשַׁ֨לְּחֹ֔ו כָּלָ֕ה גָּרֵ֛שׁ יְגָרֵ֥שׁ אֶתְכֶ֖ם מִזֶּֽה׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲉⲧⲓ ⲕⲉⲉⲣϧⲟⲧ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲉϯⲛⲁⲉⲛϥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲭⲏⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲟⲣⲡ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲧⲁⲓ ϩⲟⲧⲁⲛ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛⲟⲩⲟⲣⲡ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉϥⲉ̀ϩⲓ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛⲉⲙ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲓⲟⲩⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

And the Lord said to Moses, I will yet bring one plague upon Pharao and upon Egypt, and after that he will send you forth thence; and whenever he sends you forth with every thing, he will indeed drive you out.

Ειπε δε Κυριος προς τον Μωυσην, Ετι μιαν πληγην θελω φερει επι τον Φαραω και επι την Αιγυπτον· μετα ταυτα θελει σας εξαποστειλει εντευθεν· εξαποστελλων υμας θελει βεβαιως και διωξει υμας ολοκληρως εντευθεν·

تَكَلَّمْ فِي مَسَامِعِ الشَّعْبِ أَنْ يَطْلُبَ كُلُّ رَجُلٍ مِنْ صَاحِبِهِ، وَكُلُّ امْرَأَةٍ مِنْ صَاحِبَتِهَا أَمْتِعَةَ فِضَّةٍ وَأَمْتِعَةَ ذَهَبٍ».

דַּבֶּר־נָ֖א בְּאָזְנֵ֣י הָעָ֑ם וְיִשְׁאֲל֞וּ אִ֣ישׁ ׀ מֵאֵ֣ת רֵעֵ֗הוּ וְאִשָּׁה֙ מֵאֵ֣ת רְעוּתָ֔הּ כְּלֵי־כֶ֖סֶף וּכְלֵ֥י זָהָֽב׃

Ⲥⲁϫⲓ ⲟⲩⲛ ⲛⲭⲱⲡ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲛⲙⲁϣϫ ⲙⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲣⲉ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲉⲣⲉⲧⲓⲛ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲡⲉϥϣⲫⲏⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲧⲉⲥϣⲫⲉⲣⲓ ⲛ̀ϩⲁⲛⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲛ̀ϩⲁⲧ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲛⲟⲩⲃ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϭⲓϩⲃⲟⲥ

Speak therefore secretly in the ears of the people, and let every one ask of his neighbour jewels of silver and gold, and raiment.

λαλησον τωρα εις τα ωτα του λαου, και ας ζητηση πας ανηρ παρα του γειτονος αυτου, και πασα γυνη παρα της γειτονος αυτης, σκευη αργυρα, και σκευη χρυσα.

وَأَعْطَى الرَّبُّ نِعْمَةً لِلشَّعْبِ فِي عُيُونِ الْمِصْرِيِّينَ. وَأَيْضًا الرَّجُلُ مُوسَى كَانَ عَظِيمًا جِدًّا فِي أَرْضِ مِصْرَ فِي عِيُونِ عَبِيدِ فِرْعَوْنَ وَعُيُونِ الشَّعْبِ.

וַיִּתֵּ֧ן יְהוָ֛ה אֶת־חֵ֥ן הָעָ֖ם בְּעֵינֵ֣י מִצְרָ֑יִם גַּ֣ם ׀ הָאִ֣ישׁ מֹשֶׁ֗ה גָּדֹ֤ול מְאֹד֙ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם בְּעֵינֵ֥י עַבְדֵֽי־פַרְעֹ֖ה וּבְעֵינֵ֥י הָעָֽם׃ ס

Ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲁϥϯ ⲛ̀ⲟⲩϩⲙⲟⲧ ⲙ̀ⲡⲉϥⲗⲁⲟⲥ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲧⲉⲛϩⲟⲩⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲁϥⲉⲣⲛⲓϣϯ ⲉ̀ⲙⲁϣⲱ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ⲛⲉϥⲁⲗⲱⲟⲩⲓ

And the Lord gave his people favour in the sight of the Egyptians, and they lent to them; and the man Moses was very great before the Egyptians, and before Pharao, and before his servants.

Και εδωκεν ο Κυριος χαριν εις τον λαον ενωπιον των Αιγυπτιων· ετι δε ο ανθρωπος ο Μωυσης ητο μεγας σφοδρα εν τη γη της Αιγυπτου εμπροσθεν των θεραποντων του Φαραω και εμπροσθεν του λαου.

وَقَالَ مُوسَى: «هَكَذَا يَقُولُ الرَّبُّ: إِنِّي نَحْوَ نِصْفِ اللَّيْلِ أَخْرُجُ فِي وَسَطِ مِصْرَ،

וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֔ה כֹּ֖ה אָמַ֣ר יְהוָ֑ה כַּחֲצֹ֣ת הַלַּ֔יְלָה אֲנִ֥י יֹוצֵ֖א בְּתֹ֥וךְ מִצְרָֽיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲁϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ϫⲉ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲁϣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲉϫⲱⲣϩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯⲛⲁⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ϧⲉⲛ ⲑⲙⲏϯ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

And Moses said, These things saith the Lord, About midnight I go forth into the midst of Egypt.

Και ειπεν ο Μωυσης, Ουτω λεγει ο Κυριος· Περι το μεσονυκτιον εγω θελω εξελθει εις το μεσον της Αιγυπτου·

فَيَمُوتُ كُلُّ بِكْرٍ فِي أَرْضِ مِصْرَ، مِنْ بِكْرِ فِرْعَوْنَ الْجَالِسِ عَلَى كُرْسِيِّهِ إِلَى بِكْرِ الْجَارِيَةِ الَّتِي خَلْفَ الرَّحَى، وَكُلُّ بِكْرِ بَهِيمَةٍ.

וּמֵ֣ת כָּל־בְּכֹור֮ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַיִם֒ מִבְּכֹ֤ור פַּרְעֹה֙ הַיֹּשֵׁ֣ב עַל־כִּסְאֹ֔ו עַ֚ד בְּכֹ֣ור הַשִּׁפְחָ֔ה אֲשֶׁ֖ר אַחַ֣ר הָרֵחָ֑יִם וְכֹ֖ל בְּכֹ֥ור בְּהֵמָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲙⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ϣⲁⲙⲓⲥⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲡϣⲟⲣⲡ ⲙ̀ⲙⲓⲥⲓ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲫⲏ ⲉⲧϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ϣⲁ ⲡϣⲟⲣⲡ ⲙ̀ⲙⲓⲥⲓ ⲛ̀ϯⲃⲱⲕⲓ ⲑⲏ ⲉⲧϩⲉⲙⲥⲓ ϧⲁⲧⲉⲛ ϯⲙⲟⲩⲗⲟⲛ ⲛⲉⲙ ϣⲁ ⲡϣⲟⲣⲡ ⲙ̀ⲙⲓⲥⲓ ⲛ̀ⲧⲉⲃⲛⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ

And every first-born in the land of Egypt shall die, from the first-born of Pharao that sits on the throne, even to the first-born of the woman-servant that is by the mill, and to the first-born of all cattle.

και παν πρωτοτοκον εν τη γη της Αιγυπτου θελει αποθανει, απο του πρωτοτοκου του Φαραω, οστις καθηται επι του θρονου αυτου, εως του πρωτοτοκου της δουλης, ητις δουλευει εν τω μυλω, και παν πρωτοτοκον των κτηνων·

وَيَكُونُ صُرَاخٌ عَظِيمٌ فِي كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ لَمْ يَكُنْ مِثْلُهُ وَلَا يَكُونُ مِثْلُهُ أَيْضًا.

וְהָֽיְתָ֛ה צְעָקָ֥ה גְדֹלָ֖ה בְּכָל־אֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם אֲשֶׁ֤ר כָּמֹ֙הוּ֙ לֹ֣א נִהְיָ֔תָה וְכָמֹ֖הוּ לֹ֥א תֹסִֽף׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ϧⲣⲱⲟⲩ ϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲫⲁⲓ ⲉⲧⲉ ⲙ̀ⲡⲉ ⲟⲩⲟⲛ ϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲣⲏϯ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲟⲩⲁϩⲧⲟⲧϥ ⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲣⲏϯ

And there shall be a great cry through all the land of Egypt, such as has not been, and such shall not be repeated any more.

και θελει εισθαι καθ' ολην την γην της Αιγυπτου κραυγη μεγαλη, οποια ποτε δεν εγεινεν, ουδε μετα ταυτα θελει γεινει τοιαυτη·

وَلكِنْ جَمِيعُ بَنِي إِسْرَائِيلَ لَا يُسَنِّنُ كَلْبٌ لِسَانَهُ إِلَيْهِمْ، لَا إِلَى النَّاسِ وَلَا إِلَى الْبَهَائِمِ. لِكَيْ تَعْلَمُوا أَنَّ الرَّبَّ يُمَيِّزُ بَيْنَ الْمِصْرِيِّينَ وَإِسْرَائِيلَ.

וּלְכֹ֣ל ׀ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל לֹ֤א יֶֽחֱרַץ־כֶּ֙לֶב֙ לְשֹׁנֹ֔ו לְמֵאִ֖ישׁ וְעַד־בְּהֵמָ֑ה לְמַ֙עַן֙ תֵּֽדְע֔וּן אֲשֶׁר֙ יַפְלֶ֣ה יְהוָ֔ה בֵּ֥ין מִצְרַ֖יִם וּבֵ֥ין יִשְׂרָאֵֽל׃

Ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲛ̀ⲛⲉ ⲟⲩⲟⲩϩⲟⲣ ⲟⲩⲁϩϥ ⲙ̀ⲡⲉϥⲗⲁⲥ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲫⲣⲱⲙⲓ ϣⲁ ⲡⲧⲉⲃⲛⲏ ϩⲟⲡⲱⲥ ⲛ̀ⲧⲉⲕⲛⲁⲩ ⲉ̀ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲛⲁϭⲓⲱⲟⲩ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲟⲩⲧⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲧⲉ ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅

But among all the children of Israel shall not a dog snarl with his tongue, either at man or beast; that thou mayest know how wide a distinction the Lord will make between the Egyptians and Israel.

επι παντας ομως τους υιους Ισραηλ δεν θελει κινησει σκυλος την γλωσσαν αυτου, απο ανθρωπου εως κτηνους· δια να γνωρισητε οτι ο Κυριος εκαμε διακρισιν μεταξυ των Αιγυπτιων και του Ισραηλ·

فَيَنْزِلُ إِلَيَّ جَمِيعُ عَبِيدِكَ هَؤُلاَءِ، وَيَسْجُدُونَ لِي قَائِلِينَ: اخْرُجْ أَنْتَ وَجَمِيعُ الشَّعْبِ الَّذِينَ فِي أَثَرِكَ. وَبَعْدَ ذَلِكَ أَخْرُجُ». ثُمَّ خَرَجَ مِنْ لَدُنْ فِرْعَوْنَ فِي حُمُوِّ الْغَضَبِ.

וְיָרְד֣וּ כָל־עֲבָדֶיךָ֩ אֵ֨לֶּה אֵלַ֜י וְהִשְׁתַּֽחֲוּוּ־לִ֣י לֵאמֹ֗ר צֵ֤א אַתָּה֙ וְכָל־הָעָ֣ם אֲשֶׁר־בְּרַגְלֶ֔יךָ וְאַחֲרֵי־כֵ֖ן אֵצֵ֑א וַיֵּצֵ֥א מֵֽעִם־פַּרְעֹ֖ה בָּחֳרִי־אָֽף׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ϩⲁⲣⲟⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲕⲁⲗⲱⲟⲩⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲟⲩⲱϣⲧ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲁⲕ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲕⲗⲁⲟⲥ ⲫⲏ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲉⲧⲉⲕⲙⲟϣⲓ ϧⲁϫⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ ⲉⲓⲉ̀ϣⲉ ⲛⲏⲓ ⲁϥⲓ̀ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲡϩⲟ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙ̀ⲃⲟⲛ

And all these thy servants shall come down to me, and do me reverence, saying, Go forth, thou and all the people over whom thou presidest, and afterwards I will go forth.

και παντες ουτοι οι δουλοι σου θελουσι καταβη προς εμε και θελουσι προσπεσει εμπροσθεν μου λεγοντες, Εξελθε συ και πας ο λαος ο ακολουθων σε· και μετα ταυτα θελω εξελθει. Και εξηλθεν ο Μωυσης απο του Φαραω μετα θυμου μεγαλου.

وَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «لاَ يَسْمَعُ لَكُمَا فِرْعَوْنُ لِكَيْ تَكْثُرَ عَجَائِبِي فِي أَرْضِ مِصْرَ».

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה לֹא־יִשְׁמַ֥ע אֲלֵיכֶ֖ם פַּרְעֹ֑ה לְמַ֛עַן רְבֹ֥ות מֹופְתַ֖י בְּאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛⲁⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲥⲁ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲁⲛ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲁⲑⲣⲉ ⲛ̀ⲁⲙⲏⲓⲛⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲁϣⲫⲏⲣⲓ ⲁϣⲁⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

And Moses went forth from Pharao with wrath. And the Lord said to Moses, Pharao will not hearken to you, that I may greatly multiply my signs and wonders in the land of Egypt.

Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Δεν θελει σας εισακουσει ο Φαραω, δια να πληθυνθωσι τα θαυμασια μου εν τη γη της Αιγυπτου.

وَكَانَ مُوسَى وَهَارُونُ يَفْعَلاَنِ كُلَّ هَذِهِ الْعَجَائِبِ أَمَامَ فِرْعَوْنَ، وَلكِنْ شَدَّدَ الرَّبُّ قَلْبَ فِرْعَوْنَ، فَلَمْ يُطْلِقْ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ أَرْضِهِ.

וּמֹשֶׁ֣ה וְאַהֲרֹ֗ן עָשׂ֛וּ אֶת־כָּל־הַמֹּפְתִ֥ים הָאֵ֖לֶּה לִפְנֵ֣י פַרְעֹ֑ה וַיְחַזֵּ֤ק יְהוָה֙ אֶת־לֵ֣ב פַּרְעֹ֔ה וְלֹֽא־שִׁלַּ֥ח אֶת־בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל מֵאַרְצֹֽו׃ פ

Ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲇⲉ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲁⲩⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲛⲁⲓⲙⲏⲓⲛⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲁⲓϣⲫⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲑⲣⲉ ⲡϩⲏⲧ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛ̀ϣⲟⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉϥⲟⲩⲱϣ ⲉ̀ⲟⲩⲱⲣⲡ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

And Moses and Aaron wrought all these signs and wonders in the land of Egypt before Pharao; and the Lord hardened the heart of Pharao, and he did not hearken to send forth the children of Israel out of the land of Egypt.

Ο Μωυσης δε και ο Ααρων εκαμον παντα τα θαυμασια ταυτα ενωπιον του Φαραω· ο δε Κυριος εσκληρυνε την καρδιαν του Φαραω, και δεν εξαπεστειλε τους υιους Ισραηλ εκ της γης αυτου.

إصحاح 12

الفصح

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى وَهَارُونَ فِي أَرْضِ مِصْرَ قَائِلًا:

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֣ה וְאֶֽל־אַהֲרֹ֔ן בְּאֶ֥רֶץ מִצְרַ֖יִם לֵאמֹֽר׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses and Aaron in the land of Egypt, saying,

Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην και προς τον Ααρων εν τη γη της Αιγυπτου, λεγων,

«هَذَا الشَّهْرُ يَكُونُ لَكُمْ رَأْسَ الشُّهُورِ. هُوَ لَكُمْ أَوَّلُ شُهُورِ السَّنَةِ.

הַחֹ֧דֶשׁ הַזֶּ֛ה לָכֶ֖ם רֹ֣אשׁ חֳדָשִׁ֑ים רִאשֹׁ֥ון הוּא֙ לָכֶ֔ם לְחָדְשֵׁ֖י הַשָּׁנָֽה׃

Ϫⲉ ⲡⲁⲓⲁⲃⲟⲧ ⲫⲁⲓ ⲧⲁⲣⲭⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲉⲃⲏⲧ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲡⲉ ⲫⲁⲓ ⲡⲓϩⲟⲩⲓⲧ ⲛ̀ⲁⲃⲟⲧ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲡⲉ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲉⲃⲏⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲣⲟⲙⲡⲓ

This month shall be to you the beginning of months: it is the first to you among the months of the year.

Ο μην ουτος θελει εισθαι εις εσας αρχη μηνων· θελει εισθαι εις εσας πρωτος των μηνων του ενιαυτου.

كَلِّمَا كُلَّ جَمَاعَةِ إِسْرَائِيلَ قَائِلَيْنِ: فِي الْعَاشِرِ مِنْ هَذَا الشَّهْرِ يَأْخُذُونَ لَهُمْ كُلُّ وَاحِدٍ شَاةً بِحَسَبِ بُيُوتِ الآبَاءِ، شَاةً لِلْبَيْتِ.

דַּבְּר֗וּ אֶֽל־כָּל־עֲדַ֤ת יִשְׂרָאֵל֙ לֵאמֹ֔ר בֶּעָשֹׂ֖ר לַחֹ֣דֶשׁ הַזֶּ֑ה וְיִקְח֣וּ לָהֶ֗ם אִ֛ישׁ שֶׂ֥ה לְבֵית־אָבֹ֖ת שֶׂ֥ה לַבָּֽיִת׃

Ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲧⲏⲣⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉⲕϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲥⲟⲩⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲃⲟⲧ ⲙⲁⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ϭⲓ ⲛⲁϥ ⲛ̀ⲟⲩⲉⲥⲱⲟⲩ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲉⲛⲏⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲓⲟϯ ⲟⲩⲉⲥⲱⲟⲩ ⲕⲁⲧⲁ ⲏⲓ

Speak to all the congregation of the children of Israel, saying, On the tenth of this month let them take each man a lamb according to the houses of their families, every man a lamb for his household.

Λαλησατε προς πασαν την συναγωγην του Ισραηλ, λεγοντες, Την δεκατην τουτου του μηνος ας λαβωσιν εις εαυτους εκαστος εν αρνιον κατα τους οικους των πατριων αυτων, εν αρνιον δι' εκαστον οικον.

وَإِنْ كَانَ الْبَيْتُ صَغِيرًا عَنْ أَنْ يَكُونَ كُفْوًا لِشَاةٍ، يَأْخُذُ هُوَ وَجَارُهُ الْقَرِيبُ مِنْ بَيْتِهِ بِحَسَبِ عَدَدِ النُّفُوسِ. كُلُّ وَاحِدٍ عَلَى حَسَبِ أُكْلِهِ تَحْسِبُونَ لِلشَّاةِ.

וְאִם־יִמְעַ֣ט הַבַּיִת֮ מִהְיֹ֣ת מִשֶּׂה֒ וְלָקַ֣ח ה֗וּא וּשְׁכֵנֹ֛ו הַקָּרֹ֥ב אֶל־בֵּיתֹ֖ו בְּמִכְסַ֣ת נְפָשֹׁ֑ת אִ֚ישׁ לְפִ֣י אָכְלֹ֔ו תָּכֹ֖סּוּ עַל־הַשֶּֽׂה׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲉⲩⲥⲃⲟⲕ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲏ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲡⲓⲏⲓ ϩⲱⲥⲧⲉ ⲉ̀ϣ̀ⲧⲉⲙⲣⲱϣⲓ ⲉ̀ⲡⲓⲉⲥⲱⲟⲩ ⲉϥⲉ̀ϭⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲑⲉϣⲉ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲛⲉⲙ ⲡⲉϥϣⲫⲏⲣ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲓⲏⲡⲓ ⲙ̀ⲯⲩⲭⲏ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲣⲱϣⲓ ⲉϥⲉ̀ϭⲓⲏⲡⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉ̀ⲟⲩⲉⲥⲱⲟⲩ

And if they be few in a household, so that there are not enough for the lamb, he shall take with himself his neighbour that lives near to him, —as to the number of souls, every one according to that which suffices him shall make a reckoning for the lamb.

Εαν ομως ηναι οι εν τω οικω ολιγοστοι δια το αρνιον, αυτος και ο γειτων αυτου ο πλησιεστερος της οικιας αυτου ας λαβωσιν αυτο κατα τον αριθμον των ψυχων· εκαστος θελει συναριθμεισθαι δια το αρνιον αναλογως με το αρκετον εις αυτον να φαγη.

تَكُونُ لَكُمْ شَاةً صَحِيحَةً ذَكَرًا ابْنَ سَنَةٍ، تَأْخُذُونَهُ مِنَ الْخِرْفَانِ أَوْ مِنَ الْمَوَاعِزِ.

שֶׂ֥ה תָמִ֛ים זָכָ֥ר בֶּן־שָׁנָ֖ה יִהְיֶ֣ה לָכֶ֑ם מִן־הַכְּבָשִׂ֥ים וּמִן־הָעִזִּ֖ים תִּקָּֽחוּ׃

Ⲟⲩⲉⲥⲱⲟⲩ ⲛ̀ϩⲱⲟⲩⲧ ⲉϥϫⲏⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϩⲓⲏⲃ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲃⲁⲉⲙⲡⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϭⲓ

It shall be to you a lamb unblemished, a male of a year old: ye shall take it of the lambs and the kids.

Το δε αρνιον σας θελει εισθαι τελειον, αρσενικον ενιαυσιον· εκ των προβατων η εκ των αιγων θελετε λαβει αυτο.

وَيَكُونُ عِنْدَكُمْ تَحْتَ الْحِفْظِ إِلَى الْيَوْمِ الرَّابِعَ عَشَرَ مِنْ هَذَا الشَّهْرِ. ثُمَّ يَذْبَحُهُ كُلُّ جُمْهُورِ جَمَاعَةِ إِسْرَائِيلَ فِي الْعَشِيَّةِ.

וְהָיָ֤ה לָכֶם֙ לְמִשְׁמֶ֔רֶת עַ֣ד אַרְבָּעָ֥ה עָשָׂ֛ר יֹ֖ום לַחֹ֣דֶשׁ הַזֶּ֑ה וְשָׁחֲט֣וּ אֹתֹ֗ו כֹּ֛ל קְהַ֥ל עֲדַֽת־יִשְׂרָאֵ֖ל בֵּ֥ין הָעַרְבָּֽיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϣⲁ ⲥⲟⲩⲓ̅ⲇ̅ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲃⲟⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲁⲧϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲙⲏϣ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲙ̀ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ⲣⲟⲩϩⲓ

And it shall be kept by you till the fourteenth of this month, and all the multitude of the congregation of the children of Israel shall kill it toward evening.

Και θελετε φυλαττει αυτο μεχρι της δεκατης τεταρτης του αυτου μηνος· και τοτε απαν το πληθος της συναγωγης του Ισραηλ θελει σφαξει αυτο προς το εσπερας.

وَيَأْخُذُونَ مِنَ الدَّمِ وَيَجْعَلُونَهُ عَلَى الْقَائِمَتَيْنِ وَالْعَتَبَةِ الْعُلْيَا فِي الْبُيُوتِ الَّتِي يَأْكُلُونَهُ فِيهَا.

וְלָֽקְחוּ֙ מִן־הַדָּ֔ם וְנָֽתְנ֛וּ עַל־שְׁתֵּ֥י הַמְּזוּזֹ֖ת וְעַל־הַמַּשְׁקֹ֑וף עַ֚ל הַבָּ֣תִּ֔ים אֲשֶׁר־יֹאכְל֥וּ אֹתֹ֖ו בָּהֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϭⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲭⲱ ϩⲓϫⲉⲛ ϯⲟⲩⲉϫⲣⲟ ⲃ̅ϯ ⲛⲉⲙ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲓⲑⲟⲩⲁⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲏⲓ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲟⲩⲟⲙⲟⲩ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ

And they shall take of the blood, and shall put it on the two door-posts, and on the lintel, in the houses in which soever they shall eat them.

Και θελουσι λαβει εκ του αιματος και βαλει επι τους δυο παραστατας και επι το ανωφλιον της θυρας των οικιων, οπου θελουσι φαγει αυτο.

وَيَأْكُلُونَ اللَّحْمَ تِلْكَ اللَّيْلَةَ مَشْوِيًّا بِالنَّارِ مَعَ فَطِيرٍ. عَلَى أَعْشَابٍ مُرَّةٍ يَأْكُلُونَهُ.

וְאָכְל֥וּ אֶת־הַבָּשָׂ֖ר בַּלַּ֣יְלָה הַזֶּ֑ה צְלִי־אֵ֣שׁ וּמַצֹּ֔ות עַל־מְרֹרִ֖ים יֹאכְלֻֽהוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲟⲩⲱⲙ ⲛ̀ⲛⲓⲁϥ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲉϫⲱⲣϩ ⲉⲩⲫⲟⲥⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ ⲟⲩⲟϩ ϩⲁⲛⲁⲧϣⲉⲙⲏⲣ ϩⲓ ϣⲁⲛϣⲁϣⲓ ⲉⲩⲉ̀ⲟⲩⲟⲙⲟⲩ

And they shall eat the flesh in this night roast with fire, and they shall eat unleavened bread with bitter herbs.

Και θελουσι φαγει το κρεας την νυκτα εκεινην, οπτον εν πυρι· με αζυμα, και με χορτα πικρα θελουσι φαγει αυτο·

لَا تَأْكُلُوا مِنْهُ نِيئًا أَوْ طَبِيخًا مَطْبُوخًا بِالْمَاءِ، بَلْ مَشْوِيًّا بِالنَّارِ. رَأْسَهُ مَعَ أَكَارِعِهِ وَجَوْفِهِ.

אַל־תֹּאכְל֤וּ מִמֶּ֙נּוּ֙ נָ֔א וּבָשֵׁ֥ל מְבֻשָּׁ֖ל בַּמָּ֑יִם כִּ֣י אִם־צְלִי־אֵ֔שׁ רֹאשֹׁ֥ו עַל־כְּרָעָ֖יו וְעַל־קִרְבֹּֽו׃

Ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲉϥⲟⲩⲱⲧ ⲟⲩⲇⲉ ⲉϥⲫⲟⲥⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲁⲗⲗⲁ ⲉϥϫⲉϥϫⲱϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ ϯⲁⲫⲉ ⲇⲉ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϭⲁⲗⲁⲩϫ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧⲥⲁϧⲟⲩⲛ

Ye shall not eat of it raw nor sodden in water, but only roast with fire, the head with the feet and the appurtenances.

μη φαγητε απ' αυτου ωμον, μηδε βραστον εν υδατι, αλλα οπτον εν πυρι· την κεφαλην αυτου μετα των ποδων αυτου και μετα των εντοσθιων αυτου·

وَلَا تُبْقُوا مِنْهُ إِلَى الصَّبَاحِ. وَالْبَاقِي مِنْهُ إِلَى الصَّبَاحِ، تُحْرِقُونَهُ بِالنَّارِ.

וְלֹא־תֹותִ֥ירוּ מִמֶּ֖נּוּ עַד־בֹּ֑קֶר וְהַנֹּתָ֥ר מִמֶּ֛נּוּ עַד־בֹּ֖קֶר בָּאֵ֥שׁ תִּשְׂרֹֽפוּ׃

Ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲭⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉ̀ⲥⲱϫⲡ ⲉ̀ϣⲱⲣⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲕⲁⲥ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲕⲁϣϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛⲏ ⲇⲉ ⲉⲑⲛⲁⲥⲱϫⲡ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉ̀ϣⲱⲣⲡ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲣⲟⲕϩⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ

Nothing shall be left of it till the morning, and a bone of it ye shall not break; but that which is left of it till the morning ye shall burn with fire.

και μη αφησητε υπολοιπον απ' αυτου εως το πρωι· ο, τι δε περισσευση απ' αυτου εως το πρωι, καυσατε εν πυρι.

وَهَكَذَا تَأْكُلُونَهُ: أَحْقَاؤُكُمْ مَشْدُودَةٌ، وَأَحْذِيَتُكُمْ فِي أَرْجُلِكُمْ، وَعِصِيُّكُمْ فِي أَيْدِيكُمْ. وَتَأْكُلُونَهُ بِعَجَلَةٍ. هُوَ فِصْحٌ لِلرَّبِّ.

וְכָכָה֮ תֹּאכְל֣וּ אֹתֹו֒ מָתְנֵיכֶ֣ם חֲגֻרִ֔ים נַֽעֲלֵיכֶם֙ בְּרַגְלֵיכֶ֔ם וּמַקֶּלְכֶ֖ם בְּיֶדְכֶ֑ם וַאֲכַלְתֶּ֤ם אֹתֹו֙ בְּחִפָּזֹ֔ון פֶּ֥סַח ה֖וּא לַיהוָֽה׃

Ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲟⲩⲟⲙⲟⲩ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲉⲩⲙⲏⲣ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛϯⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉⲧⲉⲛⲑⲱⲟⲩⲓ ⲉⲩϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛϭⲁⲗⲁⲩϫ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉⲧⲉⲛϣⲃⲟϯ ⲉⲩϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛϫⲓϫ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲟⲩⲟⲙϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲓⲱⲥ ⲟⲩⲡⲁⲥⲭⲁ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉ

And thus shall ye eat it: your loins girded, and your sandals on your feet, and your staves in your hands, and ye shall eat it in haste. It is a passover to the Lord.

Και ουτω θελετε φαγει αυτο· Εζωσμενοι τας οσφυας σας, εχοντες τα υποδηματα σας εις τους ποδας σας και την ραβδον σας εις την χειρα σας· και θελετε φαγει αυτο μετα σπουδης· ειναι πασχα του Κυριου.

فَإِنِّي أَجْتَازُ فِي أَرْضِ مِصْرَ هَذِهِ اللَّيْلَةَ، وَأَضْرِبُ كُلَّ بِكْرٍ فِي أَرْضِ مِصْرَ مِنَ النَّاسِ وَالْبَهَائِمِ. وَأَصْنَعُ أَحْكَامًا بِكُلِّ آلِهَةِ الْمِصْرِيِّينَ. أَنَا الرَّبُّ.

וְעָבַרְתִּ֣י בְאֶֽרֶץ־מִצְרַיִם֮ בַּלַּ֣יְלָה הַזֶּה֒ וְהִכֵּיתִ֤י כָל־בְּכֹור֙ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם מֵאָדָ֖ם וְעַד־בְּהֵמָ֑ה וּבְכָל־אֱלֹהֵ֥י מִצְרַ֛יִם אֶֽעֱשֶׂ֥ה שְׁפָטִ֖ים אֲנִ֥י יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲥⲓⲛⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲉϫⲱⲣϩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ϣⲁⲣⲓ ⲉ̀ϣⲁⲙⲓⲥⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲫⲣⲱⲙⲓ ϣⲁ ⲡⲧⲉⲃⲛⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲛⲟⲩϯ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲉⲓⲉ̀ⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓϭⲓⲙ̀ⲡϣⲓϣ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡ⳪̅

and I will go throughout the land of Egypt in that night, and will smite every first-born in the land of Egypt both man and beast, and on all the gods of Egypt will I execute vengeance: I am the Lord.

Διοτι την νυκτα ταυτην θελω περασει δια μεσου της γης της Αιγυπτου και θελω παταξει παν πρωτοτοκον εν τη γη της Αιγυπτου, απο ανθρωπου εως κτηνους· και θελω καμει κρισεις εναντιον παντων των θεων της Αιγυπτου. Εγω ο Κυριος.

وَيَكُونُ لَكُمُ الدَّمُ عَلاَمَةً عَلَى الْبُيُوتِ الَّتِي أَنْتُمْ فِيهَا، فَأَرَى الدَّمَ وَأَعْبُرُ عَنْكُمْ، فَلَا يَكُونُ عَلَيْكُمْ ضَرْبَةٌ لِلْهَلاَكِ حِينَ أَضْرِبُ أَرْضَ مِصْرَ.

וְהָיָה֩ הַדָּ֨ם לָכֶ֜ם לְאֹ֗ת עַ֤ל הַבָּתִּים֙ אֲשֶׁ֣ר אַתֶּ֣ם שָׁ֔ם וְרָאִ֙יתִי֙ אֶת־הַדָּ֔ם וּפָסַחְתִּ֖י עֲלֵכֶ֑ם וְלֹֽא־יִֽהְיֶ֨ה בָכֶ֥ם נֶ֙גֶף֙ לְמַשְׁחִ֔ית בְּהַכֹּתִ֖י בְּאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲏⲓⲛⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲓⲏⲓ ⲛⲏ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲭⲏ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ϩⲱⲃⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ϫⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉ ⲉⲣϧⲟⲧ ϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲡϧⲟⲙϧⲉⲙ ϩⲟⲧⲁⲛ ⲁⲓϣⲁⲛϣⲁⲣⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

And the blood shall be for a sign to you on the houses in which ye are, and I will see the blood, and will protect you, and there shall not be on you the plague of destruction, when I smite in the land of Egypt.

Και το αιμα θελει εισθαι εις εσας δια σημειον επι των οικιων, εις τας οποιας κατοικειτε· και οταν ιδω το αιμα, θελω σας παρατρεξει, και η πληγη δεν θελει εισθαι εις εσας δια να σας εξολοθρευση, οταν παταξω την γην της Αιγυπτου.

وَيَكُونُ لَكُمْ هَذَا الْيَوْمُ تَذْكَارًا فَتُعَيِّدُونَهُ عِيدًا لِلرَّبِّ. فِي أَجْيَالِكُمْ تُعَيِّدُونَهُ فَرِيضَةً أَبَدِيَّةً.

וְהָיָה֩ הַיֹּ֨ום הַזֶּ֤ה לָכֶם֙ לְזִכָּרֹ֔ון וְחַגֹּתֶ֥ם אֹתֹ֖ו חַ֣ג לַֽיהוָ֑ה לְדֹרֹ֣תֵיכֶ֔ם חֻקַּ֥ת עֹולָ֖ם תְּחָגֻּֽהוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ⲟⲩⲉⲣⲫⲙⲉⲩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲁⲓϥ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ϣⲁ ⲛⲉⲧⲉⲛϫⲱⲟⲩ ⲟⲩⲛⲟⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲁⲓϥ ⲛ̀ϣⲁⲓ

And this day shall be to you a memorial, and ye shall keep it a feast to the Lord through all your generations; ye shall keep it a feast for a perpetual ordinance.

Και η ημερα αυτη θελει εισθαι εις εσας εις μνημοσυνον· και θελετε εορταζει αυτην εορτην εις τον Κυριον εις τας γενεας σας· κατα νομον παντοτεινον θελετε εορταζει αυτην.

«سَبْعَةَ أَيَّامٍ تَأْكُلُونَ فَطِيرًا. الْيَوْمَ الأَوَّلَ تَعْزِلُونَ الْخَمِيرَ مِنْ بُيُوتِكُمْ، فَإِنَّ كُلَّ مَنْ أَكَلَ خَمِيرًا مِنَ الْيَوْمِ الأَوَّلِ إِلَى الْيَوْمِ السَّابِعِ تُقْطَعُ تِلْكَ النَّفْسُ مِنْ إِسْرَائِيلَ.

שִׁבְעַ֤ת יָמִים֙ מַצֹּ֣ות תֹּאכֵ֔לוּ אַ֚ךְ בַּיֹּ֣ום הָרִאשֹׁ֔ון תַּשְׁבִּ֥יתוּ שְּׂאֹ֖ר מִבָּתֵּיכֶ֑ם כִּ֣י ׀ כָּל־אֹכֵ֣ל חָמֵ֗ץ וְנִכְרְתָ֞ה הַנֶּ֤פֶשׁ הַהִוא֙ מִיִּשְׂרָאֵ֔ל מִיֹּ֥ום הָרִאשֹׁ֖ן עַד־יֹ֥ום הַשְּׁבִעִֽי׃

Ⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲟⲩⲉⲙ ⲁⲧϣⲉⲙⲏⲣ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ϩⲟⲩⲓⲧ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲧⲁⲕⲉ ⲟⲩϣⲉⲙⲏⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛⲏⲟⲩ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲑⲛⲁⲟⲩⲱⲙ ϣⲉⲙⲏⲣ ⲉⲩⲉ̀ϥⲱϯ ⲛ̀ϯⲯⲩⲭⲏ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ϩⲟⲩⲓⲧ ϣⲁ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲍ̅

Seven days ye shall eat unleavened bread, and from the first day ye shall utterly remove leaven from your houses: whoever shall eat leaven, that soul shall be utterly destroyed from Israel, from the first day until the seventh day.

Επτα ημερας θελετε τρωγει αζυμα· απο της πρωτης ημερας θελετε σηκωσει το προζυμιον εκ των οικιων σας· διοτι οστις φαγη ενζυμα απο της πρωτης εως της εβδομης ημερας, η ψυχη εκεινη θελει εξολοθρευθη εκ του Ισραηλ.

وَيَكُونُ لَكُمْ فِي الْيَوْمِ الأَوَّلِ مَحْفَلٌ مُقَدَّسٌ، وَفِي الْيَوْمِ السَّابِعِ مَحْفَلٌ مُقَدَّسٌ. لَا يُعْمَلُ فِيهِمَا عَمَلٌ مَا إِلاَّ مَا تَأْكُلُهُ كُلُّ نَفْسٍ، فَذَلِكَ وَحْدَهُ يُعْمَلُ مِنْكُمْ.

וּבַיֹּ֤ום הָרִאשֹׁון֙ מִקְרָא־קֹ֔דֶשׁ וּבַיֹּום֙ הַשְּׁבִיעִ֔י מִקְרָא־קֹ֖דֶשׁ יִהְיֶ֣ה לָכֶ֑ם כָּל־מְלָאכָה֙ לֹא־יֵעָשֶׂ֣ה בָהֶ֔ם אַ֚ךְ אֲשֶׁ֣ר יֵאָכֵ֣ל לְכָל־נֶ֔פֶשׁ ה֥וּא לְבַדֹּ֖ו יֵעָשֶׂ֥ה לָכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ϩⲟⲩⲓⲧ ⲉⲩⲉ̀ⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϫⲉ ϥⲟⲩⲁⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲍ̅ ⲉⲩⲉ̀ⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϫⲉ ϥⲟⲩⲁⲃ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ϣⲉⲙϣⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲁⲓⲧⲟⲩ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲏⲗ ⲉ̀ⲛⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲁⲩⲑⲁⲙⲓⲟ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲯⲩⲭⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲫⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲉⲩⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ

And the first day shall be called holy, and the seventh day shall be a holy convocation to you: ye shall do no servile work on them, only as many things as will necessarily be done by every soul, this only shall be done by you.

Και εν τη πρωτη ημερα θελει εισθαι συναξις αγια· και εν τη εβδομη ημερα συναξις αγια θελει εισθαι εις εσας· ουδεμια εργασια θελει γινεσθαι εν αυταις, εκτος ο, τι χρειαζεται εις εκαστον ανθρωπον δια να φαγη· τουτο μονον θελετε καμει.

وَتَحْفَظُونَ الْفَطِيرَ لأَنِّي فِي هَذَا الْيَوْمِ عَيْنِهِ أَخْرَجْتُ أَجْنَادَكُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ، فَتَحْفَظُونَ هَذَا الْيَوْمَ فِي أَجْيَالِكُمْ فَرِيضَةً أَبَدِيَّةً.

וּשְׁמַרְתֶּם֮ אֶת־הַמַּצֹּות֒ כִּ֗י בְּעֶ֙צֶם֙ הַיֹּ֣ום הַזֶּ֔ה הֹוצֵ֥אתִי אֶת־צִבְאֹותֵיכֶ֖ם מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם וּשְׁמַרְתֶּ֞ם אֶת־הַיֹּ֥ום הַזֶּ֛ה לְדֹרֹתֵיכֶ֖ם חֻקַּ֥ת עֹולָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲁⲣⲉϩ ⲉⲧⲁⲓⲉⲛⲧⲟⲗⲏ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲓⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛϫⲟⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲉϩⲟⲟⲩ ϣⲁ ⲛⲉⲧⲉⲛϫⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲟⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ

And ye shall keep this commandment, for on this day will I bring out your force out of the land of Egypt; and ye shall make this day a perpetual ordinance for you throughout your generations.

Θελετε φυλαξει λοιπον την εορτην των αζυμων· διοτι την αυτην ταυτην ημεραν θελω εξαγαγει τα ταγματα σας εκ της γης της Αιγυπτου· οθεν κατα νομον παντοτεινον θελετε φυλαττει την ημεραν ταυτην εις τας γενεας σας·

فِي الشَّهْرِ الأَوَّلِ، فِي الْيَوْمِ الرَّابِعَ عَشَرَ مِنَ الشَّهْرِ، مَسَاءً، تَأْكُلُونَ فَطِيرًا إِلَى الْيَوْمِ الْحَادِي وَالْعِشْرِينَ مِنَ الشَّهْرِ مَسَاءً.

בָּרִאשֹׁ֡ן בְּאַרְבָּעָה֩ עָשָׂ֨ר יֹ֤ום לַחֹ֙דֶשׁ֙ בָּעֶ֔רֶב תֹּאכְל֖וּ מַצֹּ֑ת עַ֠ד יֹ֣ום הָאֶחָ֧ד וְעֶשְׂרִ֛ים לַחֹ֖דֶשׁ בָּעָֽרֶב׃

Ⲉⲩⲛⲁⲉⲣϩⲏⲧⲥ ⲛ̀ⲥⲟⲩⲓ̅ⲇ̅ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲃⲟⲧ ⲛ̀ϩⲟⲩⲓⲧ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲣⲟⲩϩⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲟⲩⲉⲙ ⲁⲧϣⲉⲙⲏⲣ ϣⲁ ⲥⲟⲩⲕⲁ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲃⲟⲧ ϣⲁⲧⲉ ⲣⲟⲩϩⲓ ϣⲱⲡⲓ

Beginning the fourteenth day of the first month, ye shall eat unleavened bread from evening, till the twenty-first day of the month, till evening.

αρχομενοι απο της δεκατης τεταρτης ημερας του μηνος αφ' εσπερας, θελετε τρωγει αζυμα εως της εικοστης πρωτης ημερας του μηνος την εσπεραν·

سَبْعَةَ أَيَّامٍ لَا يُوجَدْ خَمِيرٌ فِي بُيُوتِكُمْ. فَإِنَّ كُلَّ مَنْ أَكَلَ مُخْتَمِرًا تُقْطَعُ تِلْكَ النَّفْسُ مِنْ جَمَاعَةِ إِسْرَائِيلَ، الْغَرِيبُ مَعَ مَوْلُودِ الأَرْضِ.

שִׁבְעַ֣ת יָמִ֔ים שְׂאֹ֕ר לֹ֥א יִמָּצֵ֖א בְּבָתֵּיכֶ֑ם כִּ֣י ׀ כָּל־אֹכֵ֣ל מַחְמֶ֗צֶת וְנִכְרְתָ֞ה הַנֶּ֤פֶשׁ הַהִוא֙ מֵעֲדַ֣ת יִשְׂרָאֵ֔ל בַּגֵּ֖ר וּבְאֶזְרַ֥ח הָאָֽרֶץ׃

Ⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲟⲩϫⲉⲙ ϣⲉⲙⲏⲣ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛⲏⲟⲩ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲑⲛⲁⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ϣⲉⲙⲏⲣ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉⲩⲉ̀ϥⲱϯ ⲛ̀ϯⲯⲩⲭⲏ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ϧⲉⲛ ⲛⲓϣⲉⲙⲙⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛϯⲙⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ

Seven days leaven shall not be found in your houses; whosoever shall eat anything leavened, that soul shall be cut off from the congregation of Israel, both among the occupiers of the land and the original inhabitants.

επτα ημερας δεν θελει ευρισκεσθαι προζυμιον εν ταις οικιαις υμων· διοτι οστις φαγη ενζυμα, η ψυχη εκεινη θελει εξολοθρευθη εκ της συναγωγης του Ισραηλ, ειτε ξενος ειναι ειτε αυτοχθων·

لَا تَأْكُلُوا شَيْئًا مُخْتَمِرًا. فِي جَمِيعِ مَسَاكِنِكُمْ تَأْكُلُونَ فَطِيرًا».

כָּל־מַחְמֶ֖צֶת לֹ֣א תֹאכֵ֑לוּ בְּכֹל֙ מֹושְׁבֹ֣תֵיכֶ֔ם תֹּאכְל֖וּ מַצֹּֽות׃ פ

Ⲛⲛⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲱⲙ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ϣⲉⲙⲏⲣ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϧⲉⲛ ⲙⲁⲛ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲱⲧⲉⲛ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲱⲙ ⲁⲧϣⲉⲙⲏⲣ

Ye shall eat nothing leavened, but in every habitation of your ye shall eat unleavened bread.

ουδεν ενζυμον θελετε φαγει· εν πασαις ταις κατοικιαις υμων αζυμα θελετε τρωγει.

فَدَعَا مُوسَى جَمِيعَ شُيُوخِ إِسْرَائِيلَ وَقَالَ لَهُمُ: «اسْحَبُوا وَخُذُوا لَكُمْ غَنَمًا بِحَسَبِ عَشَائِرِكُمْ وَاذْبَحُوا الْفِصْحَ.

וַיִּקְרָ֥א מֹשֶׁ֛ה לְכָל־זִקְנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵהֶ֑ם מִֽשְׁכ֗וּ וּקְח֨וּ לָכֶ֥ם צֹ֛אן לְמִשְׁפְּחֹתֵיכֶ֖ם וְשַׁחֲט֥וּ הַפָּֽסַח׃

Ⲁϥⲙⲟⲩϯ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ⲛⲓϧⲉⲗⲗⲟⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϭⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲉⲥⲱⲟⲩ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲉⲧⲉⲛⲥⲩⲅⲅⲉⲛⲓⲁ ⲟⲩⲟϩ ϣⲱⲧ ⲙ̀ⲡⲓⲡⲁⲥⲭⲁ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And Moses called all the elders of the children of Israel, and said to them, Go away and take to yourselves a lamb according to your kindreds, and slay the passover.

Τοτε εκαλεσεν ο Μωυσης παντας τους πρεσβυτερους του Ισραηλ και ειπε προς αυτους, Εκλεξατε και λαβετε εις εαυτους εν αρνιον, κατα τας οικογενειας σας, και θυσατε το πασχα·

وَخُذُوا بَاقَةَ زُوفَا وَاغْمِسُوهَا فِي الدَّمِ الَّذِي فِي الطَّسْتِ وَمُسُّوا الْعَتَبَةَ الْعُلْيَا وَالْقَائِمَتَيْنِ بِالدَّمِ الَّذِي فِي الطَّسْتِ. وَأَنْتُمْ لَا يَخْرُجْ أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنْ بَابِ بَيْتِهِ حَتَّى الصَّبَاحِ،

וּלְקַחְתֶּ֞ם אֲגֻדַּ֣ת אֵזֹ֗וב וּטְבַלְתֶּם֮ בַּדָּ֣ם אֲשֶׁר־בַּסַּף֒ וְהִגַּעְתֶּ֤ם אֶל־הַמַּשְׁקֹוף֙ וְאֶל־שְׁתֵּ֣י הַמְּזוּזֹ֔ת מִן־הַדָּ֖ם אֲשֶׁ֣ר בַּסָּ֑ף וְאַתֶּ֗ם לֹ֥א תֵצְא֛וּ אִ֥ישׁ מִפֶּֽתַח־בֵּיתֹ֖ו עַד־בֹּֽקֶר׃

Ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϭⲓ ⲇⲉ ⲛⲟ̀ⲩϣⲟⲗ ⲛ̀ϩⲩⲥⲱⲡⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲥⲱⲡ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲫⲏ ⲉⲧϧⲁⲧⲉⲛ ⲡⲓⲣⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲗⲁⲗⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛⲑⲟⲩⲁⲓ ⲛⲉⲙ ϯⲟⲩⲉϫⲣⲟ ⲥⲛⲟⲩϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲉⲧϧⲁⲧⲉⲛ ⲡⲓⲣⲟ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲇⲉ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲏⲓ ϣⲁ ϩⲁⲛⲁⲧⲟⲟⲩⲓ

And ye shall take a bunch of hyssop, and having dipped it into some of the blood that is by the door, ye shall touch the lintel, and shall put it upon both door-posts, even of the blood which is by the door; but ye shall not go out every one from the door of his house till the morning.

επειτα θελετε λαβει δεσμην υσσωπου και θελετε εμβαψει αυτην εις το αιμα, το οποιον θελει εισθαι εις λεκανην· και απο του αιματος του εν τη λεκανη θελετε κτυπησει το ανωφλιον και τους δυο παραστατας των θυρων· και ουδεις απο σας θελει εξελθει εκ της θυρας της οικιας αυτου εως το πρωι·

فَإِنَّ الرَّبَّ يَجْتَازُ لِيَضْرِبَ الْمِصْرِيِّينَ. فَحِينَ يَرَى الدَّمَ عَلَى الْعَتَبَةِ الْعُلْيَا وَالْقَائِمَتَيْنِ يَعْبُرُ الرَّبُّ عَنِ الْبَابِ وَلَا يَدَعُ الْمُهْلِكَ يَدْخُلُ بُيُوتَكُمْ لِيَضْرِبَ.

וְעָבַ֣ר יְהוָה֮ לִנְגֹּ֣ף אֶת־מִצְרַיִם֒ וְרָאָ֤ה אֶת־הַדָּם֙ עַל־הַמַּשְׁקֹ֔וף וְעַ֖ל שְׁתֵּ֣י הַמְּזוּזֹ֑ת וּפָסַ֤ח יְהוָה֙ עַל־הַפֶּ֔תַח וְלֹ֤א יִתֵּן֙ הַמַּשְׁחִ֔ית לָבֹ֥א אֶל־בָּתֵּיכֶ֖ם לִנְגֹּֽף׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲥⲓⲛⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲉ̀ϣⲁⲣⲓ ⲉ̀ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲑⲟⲩⲁⲓ ⲛⲉⲙ ϩⲓϫⲉⲛ ϯⲟⲩⲉϫⲣⲟ ⲃ̅ϯ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡ⳪̅ ⲥⲉⲛ ⲡⲓⲣⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉϥⲭⲁ ⲡⲓⲣⲉϥⲧⲁⲕⲟ ⲉ̀ⲓ ̀ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ϣⲁⲣⲓ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ

And the Lord shall pass by to smite the Egyptians, and shall see the blood upon the lintel, and upon both the door-posts; and the Lord shall pass by the door, and shall not suffer the destroyer to enter into your houses to smite you.

διοτι ο Κυριος θελει περασει δια να παταξη τους Αιγυπτιους· και οταν ιδη το αιμα επι το ανωφλιον και επι τους δυο παραστατας, ο Κυριος θελει παρατρεξει την θυραν, και δεν θελει αφησει τον εξολοθρευτην να εισελθη εις τας οικιας σας, δια να παταξη.

فَتَحْفَظُونَ هَذَا الأَمْرَ فَرِيضَةً لَكَ وَلأَوْلاَدِكَ إِلَى الأَبَدِ.

וּשְׁמַרְתֶּ֖ם אֶת־הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֑ה לְחָק־לְךָ֥ וּלְבָנֶ֖יךָ עַד־עֹולָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲡⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲟⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ ⲛⲁⲕ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲕϣⲏⲣⲓ ϣⲁ ⲉ̀ⲛⲉϩ

And keep ye this thing as an ordinance for thyself and for thy children for ever.

Και θελετε φυλαξει το πραγμα τουτο ως νομον, εις σεαυτον και εις τους υιους σου, εως αιωνος.

وَيَكُونُ حِينَ تَدْخُلُونَ الأَرْضَ الَّتِي يُعْطِيكُمُ الرَّبُّ كَمَا تَكَلَّمَ، أَنَّكُمْ تَحْفَظُونَ هَذِهِ الْخِدْمَةَ.

וְהָיָ֞ה כִּֽי־תָבֹ֣אוּ אֶל־הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁ֨ר יִתֵּ֧ן יְהוָ֛ה לָכֶ֖ם כַּאֲשֶׁ֣ר דִּבֵּ֑ר וּשְׁמַרְתֶּ֖ם אֶת־הָעֲבֹדָ֥ה הַזֹּֽאת׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲁⲛϣⲉ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲛⲁⲧⲏⲓϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲡⲁⲓϣⲉⲙϣⲓ

And if ye should enter into the land, which the Lord shall give you, as he has spoken, keep this service.

Και οταν εισελθητε εις την γην, την οποιαν ο Κυριος θελει σας δωσει καθως ελαλησε, θελετε φυλαξει την λατρειαν ταυτην.

وَيَكُونُ حِينَ يَقُولُ لَكُمْ أَوْلاَدُكُمْ: مَا هَذِهِ الْخِدْمَةُ لَكُمْ؟

וְהָיָ֕ה כִּֽי־יֹאמְר֥וּ אֲלֵיכֶ֖ם בְּנֵיכֶ֑ם מָ֛ה הָעֲבֹדָ֥ה הַזֹּ֖את לָכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲁⲩϣⲁⲛϫⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛϣⲏⲣⲓ ϫⲉ ⲡⲁⲓϣⲉⲙϣⲓ ⲟⲩ ⲡⲉ

And it shall come to pass, if your sons say to you, What is this service?

Και οταν σας λεγωσιν οι υιοι σας, Τι σημαινει εις εσας η λατρεια αυτη;

أَنَّكُمْ تَقُولُونَ: هِيَ ذَبِيحَةُ فِصْحٍ لِلرَّبِّ الَّذِي عَبَرَ عَنْ بُيُوتِ بَنِي إِسْرَائِيلَ فِي مِصْرَ لَمَّا ضَرَبَ الْمِصْرِيِّينَ وَخَلَّصَ بُيُوتَنَا». فَخَرَّ الشَّعْبُ وَسَجَدُوا.

וַאֲמַרְתֶּ֡ם זֶֽבַח־פֶּ֨סַח ה֜וּא לַֽיהוָ֗ה אֲשֶׁ֣ר פָּ֠סַח עַל־בָּתֵּ֤י בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ בְּמִצְרַ֔יִם בְּנָגְפֹּ֥ו אֶת־מִצְרַ֖יִם וְאֶת־בָּתֵּ֣ינוּ הִצִּ֑יל וַיִּקֹּ֥ד הָעָ֖ם וַיִּֽשְׁתַּחֲוּֽוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϫⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉ ⲡⲁⲓⲡⲁⲥⲭⲁ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥⲧⲟⲩϫⲟ ⲛ̀ⲛⲉⲛⲏⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ϧⲉⲛ ⲭⲏⲙⲓ ϩⲟⲧⲉ ⲉⲧⲁϥϣⲁⲣⲓ ⲉ̀ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲛⲉⲛⲏⲟⲩ ⲇⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲁϥⲛⲁϩⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲓⲧϥ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲁϥⲟⲩⲱϣⲧ

that ye shall say to them, This passover is a sacrifice to the Lord, as he defended the houses of the children of Israel in Egypt, when he smote the Egyptians, but delivered our houses.

θελετε αποκρινεσθαι, Τουτο ειναι θυσια του πασχα εις τον Κυριον, διοτι παρετρεξε τας οικιας των υιων Ισραηλ εν Αιγυπτω, οτε επαταξε τους Αιγυπτιους και εσωσε τας οικιας ημων. Τοτε ο λαος κυψας προσεκυνησε.

وَمَضَى بَنُو إِسْرَائِيلَ وَفَعَلُوا كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى وَهَارُونَ. هَكَذَا فَعَلُوا.

וַיֵּלְכ֥וּ וַיַּֽעֲשׂ֖וּ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל כַּאֲשֶׁ֨ר צִוָּ֧ה יְהוָ֛ה אֶת־מֹשֶׁ֥ה וְאַהֲרֹ֖ן כֵּ֥ן עָשֽׂוּ׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϣⲉ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲁⲩⲓⲣⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲉ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲁⲩⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ

And the people bowed and worshipped. And the children of Israel departed and did as the Lord commanded Moses and Aaron, so did they.

Και αναχωρησαντες οι υιοι Ισραηλ, εκαμον καθως προσεταξεν ο Κυριος εις τον Μωυσην και τον Ααρων· ουτως εκαμον.

فَحَدَثَ فِي نِصْفِ اللَّيْلِ أَنَّ الرَّبَّ ضَرَبَ كُلَّ بِكْرٍ فِي أَرْضِ مِصْرَ، مِنْ بِكْرِ فِرْعَوْنَ الْجَالِسِ عَلَى كُرْسِيِّهِ إِلَى بِكْرِ الأَسِيرِ الَّذِي فِي السِّجْنِ، وَكُلَّ بِكْرِ بَهِيمَةٍ.

וַיְהִ֣י ׀ בַּחֲצִ֣י הַלַּ֗יְלָה וַֽיהוָה֮ הִכָּ֣ה כָל־בְּכֹור֮ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַיִם֒ מִבְּכֹ֤ר פַּרְעֹה֙ הַיֹּשֵׁ֣ב עַל־כִּסְאֹ֔ו עַ֚ד בְּכֹ֣ור הַשְּׁבִ֔י אֲשֶׁ֖ר בְּבֵ֣ית הַבֹּ֑ור וְכֹ֖ל בְּכֹ֥ור בְּהֵמָֽה׃

Ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲇⲉ ⲉⲧⲁ ⲧⲫⲁϣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲉϫⲱⲣϩ ϣⲱⲡⲓ ⲁ ⲡ⳪̅ ϣⲁⲣⲓ ⲉ̀ϣⲁⲙⲓⲥⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲭⲏⲙⲓ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲡϣⲟⲣⲡ ⲙ̀ⲙⲓⲥⲓ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲫⲏ ⲉⲧϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲑⲣⲟⲛⲟⲥ ϣⲁ ⲡϣⲟⲣⲡ ⲙ̀ⲙⲓⲥⲓ ⲛ̀ϯⲉⲭⲙⲁⲗⲱⲧⲟⲥ ⲑⲏ ⲉⲧⲭⲏ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲗⲁⲕⲕⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡϣⲟⲣⲡ ⲙⲙⲓⲥⲓ ⲛ̀ⲧⲉⲃⲛⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ

And it came to pass at midnight that the Lord smote all the first-born in the land of Egypt, from the first-born of Pharao that sat on the throne, to the first-born of the captive-maid in the dungeon, and the first-born of all cattle.

Κατα δε το μεσονυκτιον ο Κυριος επαταξε παν πρωτοτοκον εν τη γη της Αιγυπτου· απο του πρωτοτοκου του Φαραω οστις καθηται επι του θρονου αυτου, εως του πρωτοτοκου του αιχμαλωτου του εν τω δεσμωτηριω· και παντα τα πρωτοτοκα των κτηνων.

فَقَامَ فِرْعَوْنُ لَيْلًا هُوَ وَكُلُّ عَبِيدِهِ وَجَمِيعُ الْمِصْرِيِّينَ. وَكَانَ صُرَاخٌ عَظِيمٌ فِي مِصْرَ، لأَنَّهُ لَمْ يَكُنْ بَيْتٌ لَيْسَ فِيهِ مَيْتٌ.

וַיָּ֨קָם פַּרְעֹ֜ה לַ֗יְלָה ה֤וּא וְכָל־עֲבָדָיו֙ וְכָל־מִצְרַ֔יִם וַתְּהִ֛י צְעָקָ֥ה גְדֹלָ֖ה בְּמִצְרָ֑יִם כִּֽי־אֵ֣ין בַּ֔יִת אֲשֶׁ֥ר אֵֽין־שָׁ֖ם מֵֽת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲱⲛϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛ̀ϫⲱⲣϩ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲁⲗⲱⲟⲩⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ϧⲣⲱⲟⲩ ϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲭⲏⲙⲓ ⲛⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲏⲓ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⲙ̀ⲡⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲙⲟⲩ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ

And Pharao rose up by night, and his servants, and all the Egyptians; and there was a great cry in all the land of Egypt, for there was not a house in which there was not one dead.

Και εσηκωθη ο Φαραω την νυκτα, αυτος και παντες οι θεραποντες αυτου και παντες οι Αιγυπτιοι· και εγεινε βοη μεγαλη εν τη Αιγυπτω· διοτι δεν ητο οικια εις την οποιαν δεν υπηρχε νεκρος.

الخروج

فَدَعَا مُوسَى وَهَارُونَ لَيْلًا وَقَالَ: «قُومُوا اخْرُجُوا مِنْ بَيْنِ شَعْبِي أَنْتُمَا وَبَنُو إِسْرَائِيلَ جَمِيعًا، وَاذْهَبُوا اعْبُدُوا الرَّبَّ كَمَا تَكَلَّمْتُمْ.

וַיִּקְרָא֩ לְמֹשֶׁ֨ה וּֽלְאַהֲרֹ֜ן לַ֗יְלָה וַיֹּ֙אמֶר֙ ק֤וּמוּ צְּאוּ֙ מִתֹּ֣וךְ עַמִּ֔י גַּם־אַתֶּ֖ם גַּם־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וּלְכ֛וּ עִבְד֥וּ אֶת־יְהוָ֖ה כְּדַבֶּרְכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲙⲟⲩϯ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲉ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛ̀ϫⲱⲣϩ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲗⲁⲟⲥ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϣⲉⲙϣⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And Pharao called Moses and Aaron by night, and said to them, Rise and depart from my people, both ye and the children of Israel. Go and serve the Lord your God, even as ye say.

Και εκαλεσε τον Μωυσην και τον Ααρων δια νυκτος και ειπε, Σηκωθητε, εξελθετε εκ μεσου του λαου μου και σεις και οι υιοι του Ισραηλ· και υπαγετε, λατρευσατε τον Κυριον, καθως ειπετε·

خُذُوا غَنَمَكُمْ أَيْضًا وَبَقَرَكُمْ كَمَا تَكَلَّمْتُمْ وَاذْهَبُوا. وَبَارِكُونِي أَيْضًا».

גַּם־צֹאנְכֶ֨ם גַּם־בְּקַרְכֶ֥ם קְח֛וּ כַּאֲשֶׁ֥ר דִּבַּרְתֶּ֖ם וָלֵ֑כוּ וּבֵֽרַכְתֶּ֖ם גַּם־אֹתִֽי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉⲧⲉⲛⲉⲥⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲧⲉⲛⲉϩⲱⲟⲩ ϭⲓⲧⲟⲩ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲉⲣⲉⲧⲉⲛϫⲟⲥ ⲥⲙⲟⲩ ⲇⲉ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ϩⲱ

And take with you your sheep, and your oxen: bless me also, I pray you.

και τα ποιμνια σας και τας αγελας σας λαβετε, καθως ειπετε, και απελθετε· ευλογησατε δε και εμε.

وَأَلَحَّ الْمِصْرِيُّونَ عَلَى الشَّعْبِ لِيُطْلِقُوهُمْ عَاجِلًا مِنَ الأَرْضِ، لأَنَّهُمْ قَالُوا: «جَمِيعُنَا أَمْوَاتٌ».

וַתֶּחֱזַ֤ק מִצְרַ֙יִם֙ עַל־הָעָ֔ם לְמַהֵ֖ר לְשַׁלְּחָ֣ם מִן־הָאָ֑רֶץ כִּ֥י אָמְר֖וּ כֻּלָּ֥נוּ מֵתִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲣⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ϭⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲛ̀ϫⲟⲛⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲓⲱⲥ ⲉ̀ϩⲓⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲁⲩϫⲟⲥ ⲅⲁⲣ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲧⲏⲣⲉⲛ ⲧⲉⲛⲛⲁⲙⲟⲩ

And the Egyptians constrained the people, so that they cast them out of the land with haste, for they said, We all shall die.

Και εβιαζον οι Αιγυπτιοι τον λαον δια να εκβαλωσιν αυτον ταχεως εκ του τοπου· διοτι ειπον, Ημεις παντες αποθνησκομεν.

فَحَمَلَ الشَّعْبُ عَجِينَهُمْ قَبْلَ أَنْ يَخْتَمِرَ، وَمَعَاجِنُهُمْ مَصْرُورَةٌ فِي ثِيَابِهِمْ عَلَى أَكْتَافِهِمْ.

וַיִּשָּׂ֥א הָעָ֛ם אֶת־בְּצֵקֹ֖ו טֶ֣רֶם יֶחְמָ֑ץ מִשְׁאֲרֹתָ֛ם צְרֻרֹ֥ת בְּשִׂמְלֹתָ֖ם עַל־שִׁכְמָֽם׃

Ⲁϥϭⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲙ̀ⲡⲓⲛⲓϣϯ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲟⲩϭⲓϣⲉⲙⲏⲣ ⲛ̀ϫⲉ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲩⲱϣⲉⲙ ⲉⲩⲙⲏⲣ ϧⲉⲛ ⲛⲟⲩϩⲃⲱⲥ ϩⲓ ⲧⲟⲩⲛⲁϩⲃⲓ

And the people took their dough before their meal was leavened, bound up as it was in their garments, on their shoulders.

Και εσηκωσεν ο λαος την ζυμην αυτου πριν αναβη, εχων εκαστος την σκαφην αυτου επι τους ωμους αυτου, εντετυλιγμενην εις τα φορεματα αυτου.

وَفَعَلَ بَنُو إِسْرَائِيلَ بِحَسَبِ قَوْلِ مُوسَى. طَلَبُوا مِنَ الْمِصْرِيِّينَ أَمْتِعَةَ فِضَّةٍ وَأَمْتِعَةَ ذَهَبٍ وَثِيَابًا.

וּבְנֵי־יִשְׂרָאֵ֥ל עָשׂ֖וּ כִּדְבַ֣ר מֹשֶׁ֑ה וַֽיִּשְׁאֲלוּ֙ מִמִּצְרַ֔יִם כְּלֵי־כֶ֛סֶף וּכְלֵ֥י זָהָ֖ב וּשְׂמָלֹֽת׃

Ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲁⲩⲓⲣⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲛⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲉⲣⲉⲧⲓⲛ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲛ̀ϩⲁⲛⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲛ̀ϩⲁⲧ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϭⲓϩⲃⲱⲥ

And the children of Israel did as Moses commanded them, and they asked of the Egyptians articles of silver and gold and apparel.

Και εκαμον οι υιοι του Ισραηλ κατα τον λογον του Μωυσεως και εζητησαν παρα των Αιγυπτιων σκευη αργυρα και σκευη χρυσα, και ενδυματα·

وَأَعْطَى الرَّبُّ نِعْمَةً لِلشَّعْبِ فِي عِيُونِ الْمِصْرِيِّينَ حَتَّى أَعَارُوهُمْ. فَسَلَبُوا الْمِصْرِيِّينَ.

וַֽיהוָ֞ה נָתַ֨ן אֶת־חֵ֥ן הָעָ֛ם בְּעֵינֵ֥י מִצְרַ֖יִם וַיַּשְׁאִל֑וּם וַֽיְנַצְּל֖וּ אֶת־מִצְרָֽיִם׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ϯ ⲛ̀ⲟⲩϩⲙⲟⲧ ⲙ̀ⲡⲉϥⲗⲁⲟⲥ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϯ ⲛⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϣⲉⲗ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

And the Lord gave his people favour in the sight of the Egyptians, and they lent to them; and they spoiled the Egyptians.

και ο Κυριος εδωκεν εις τον λαον χαριν ενωπιον των Αιγυπτιων, και εδανεισαν εις αυτους οσα εζητησαν· και εγυμνωσαν τους Αιγυπτιους.

فَارْتَحَلَ بَنُو إِسْرَائِيلَ مِنْ رَعَمْسِيسَ إِلَى سُكُّوتَ، نَحْوَ سِتِّ مِئَةِ أَلْفِ مَاشٍ مِنَ الرِّجَالِ عَدَا الأَوْلاَدِ.

וַיִּסְע֧וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֛ל מֵרַעְמְסֵ֖ס סֻכֹּ֑תָה כְּשֵׁשׁ־מֵאֹ֨ות אֶ֧לֶף רַגְלִ֛י הַגְּבָרִ֖ים לְבַ֥ד מִטָּֽף׃

Ⲁⲩⲟⲩⲱⲧⲉⲃ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲣⲁⲙⲁⲥⲥⲏ ⲉ̀ⲥⲟⲕⲭⲱⲑ ⲭ̅ ⲛ̀ϣⲟ ⲛ̀ⲣⲉⲙⲛ̀ⲣⲁⲧⲟⲩ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲥⲟⲃϯ

And the children Israel departed from Ramesses to Socchoth, to the full number of six hundred thousand footmen, even men, besides the baggage.

Ανεχωρησαν δε οι υιοι Ισραηλ απο Ραμεσση εις Σοκχωθ, περιπου εξακοσιαι χιλιαδες ανδρες πεζοι χωρις των παιδιων.

وَصَعِدَ مَعَهُمْ لَفِيفٌ كَثِيرٌ أَيْضًا مَعَ غَنَمٍ وَبَقَرٍ، مَوَاشٍ وَافِرَةٍ جِدًّا.

וְגַם־עֵ֥רֶב רַ֖ב עָלָ֣ה אִתָּ֑ם וְצֹ֣אן וּבָקָ֔ר מִקְנֶ֖ה כָּבֵ֥ד מְאֹֽד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲙ̀ⲙⲏϣ ⲉϥⲙⲟϫⲧ ⲁⲩϣⲉ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲉⲥⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲉϩⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩⲓ ⲉⲩⲟϣ ⲉ̀ⲙⲁϣⲱ ⲉⲩⲥⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ

And a great mixed company went up with them, and sheep and oxen and very much cattle.

Μετ' αυτων συνανεβη και μεγα πληθος συμμικτον ανθρωπων και ποιμνια και αγελαι, κτηνη πολλα σφοδρα.

وَخَبَزُوا الْعَجِينَ الَّذِي أَخْرَجُوهُ مِنْ مِصْرَ خُبْزَ مَلَّةٍ فَطِيرًا، إِذْ كَانَ لَمْ يَخْتَمِرْ. لأَنَّهُمْ طُرِدُوا مِنْ مِصْرَ وَلَمْ يَقْدِرُوا أَنْ يَتَأَخَّرُوا، فَلَمْ يَصْنَعُوا لأَنْفُسِهِمْ زَادًا.

וַיֹּאפ֨וּ אֶת־הַבָּצֵ֜ק אֲשֶׁ֨ר הֹוצִ֧יאוּ מִמִּצְרַ֛יִם עֻגֹ֥ת מַצֹּ֖ות כִּ֣י לֹ֣א חָמֵ֑ץ כִּֽי־גֹרְשׁ֣וּ מִמִּצְרַ֗יִם וְלֹ֤א יָֽכְלוּ֙ לְהִתְמַהְמֵ֔הַּ וְגַם־צֵדָ֖ה לֹא־עָשׂ֥וּ לָהֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϫⲱϫ ⲙ̀ⲡⲓϣⲱϯ ⲫⲏ ⲉⲧⲁⲩⲉⲛϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲛ̀ϩⲁⲛⲕⲉⲛⲉⲫⲓⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲁⲧϣⲉⲙⲏⲣ ⲛⲉ ⲙ̀ⲡⲉϥϭⲓϣⲉⲙⲏⲣ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⲁⲩϩⲓⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲓⲱⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲟⲩϣϫⲉⲙϫⲟⲙ ⲛ̀ⲟϩⲓ ⲟⲩⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲑⲁⲙⲓⲉ ϧⲣⲉ ⲛⲱⲟⲩ ϩⲓ ⲫⲙⲱⲓⲧ

And they baked the dough which they brought out of Egypt, unleavened cakes, for it had not been leavened; for the Egyptians cast them out, and they could not remain, neither did they prepare provision for themselves for the journey.

Και εκ της ζυμης, την οποιαν εφεραν εξ Αιγυπτου, εψησαν εγκρυφιας αζυμους· διοτι δεν ητο προζυμιον, επειδη εδιωχθησαν εξ Αιγυπτου και δεν εδυνηθησαν να βραδυνωσιν, ουδε εφοδιον προητοιμασαν εις εαυτους.

وَأَمَّا إِقَامَةُ بَنِي إِسْرَائِيلَ الَّتِي أَقَامُوهَا فِي مِصْرَ فَكَانَتْ أَرْبَعَ مِئَةٍ وَثَلاَثِينَ سَنَةً.

וּמֹושַׁב֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֥ר יָשְׁב֖וּ בְּמִצְרָ֑יִם שְׁלֹשִׁ֣ים שָׁנָ֔ה וְאַרְבַּ֥ע מֵאֹ֖ות שָׁנָֽה׃

Ⲡⲓϫⲓⲛϫⲱⲓⲗⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉⲧⲁⲩⲉⲣⲣⲉⲙⲛ̀ϫⲱⲓⲗⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲛⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲁⲛⲁⲁⲛ ⲛ̀ⲑⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲟⲩⲓⲟϯ ⲩ̅ⲗ̅ ⲛ̀ⲣⲟⲙⲡⲓ ⲛⲉ

And the sojourning of the children of Israel, while they sojourned in the land of Egypt and the land of Chanaan, was four hundred and thirty years.

Ο καιρος δε της παροικιας των υιων Ισραηλ, την οποιαν παρωκησαν εν Αιγυπτω, ητο τετρακοσια και τριακοντα ετη.

وَكَانَ عِنْدَ نِهَايَةِ أَرْبَعِ مِئَةٍ وَثَلاَثِينَ سَنَةً، فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ عَيْنِهِ، أَنَّ جَمِيعَ أَجْنَادِ الرَّبِّ خَرَجَتْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ.

וַיְהִ֗י מִקֵּץ֙ שְׁלֹשִׁ֣ים שָׁנָ֔ה וְאַרְבַּ֥ע מֵאֹ֖ות שָׁנָ֑ה וַיְהִ֗י בְּעֶ֙צֶם֙ הַיֹּ֣ום הַזֶּ֔ה יָֽצְא֛וּ כָּל־צִבְאֹ֥ות יְהוָ֖ה מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ϯⲩ̅ⲗ̅ ⲛ̀ⲣⲟⲙⲡⲓ ⲁⲥⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ϯϫⲟⲙ ⲧⲏⲣⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲛ̀ϫⲱⲣϩ

And it came to pass after the four hundred and thirty years, all the forces of the Lord came forth out of the land of Egypt by night.

Και μετα τα τετρακοσια και τριακοντα ετη, την αυτην εκεινην ημεραν εξηλθον παντα τα ταγματα του Κυριου εκ γης Αιγυπτου.

هِيَ لَيْلَةٌ تُحْفَظُ لِلرَّبِّ لإِخْرَاجِهِ إِيَّاهُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ. هَذِهِ اللَّيْلَةُ هِيَ لِلرَّبِّ. تُحْفَظُ مِنْ جَمِيعِ بَنِي إِسْرَائِيلَ فِي أَجْيَالِهِمْ.

לֵ֣יל שִׁמֻּרִ֥ים הוּא֙ לַֽיהוָ֔ה לְהֹוצִיאָ֖ם מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם הֽוּא־הַלַּ֤יְלָה הַזֶּה֙ לַֽיהוָ֔ה שִׁמֻּרִ֛ים לְכָל־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לְדֹרֹתָֽם׃ פ

Ⲟⲩⲟⲩⲉⲣϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲧⲉ ϩⲱⲥⲧⲉ ⲉ̀ⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲉϫⲱⲣϩ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲑⲁⲓ ⲟⲩⲟⲩⲉⲣϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲧⲉ ϩⲱⲥⲧⲉ ⲛ̀ⲧⲉⲥϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ϣⲁ ⲛⲟⲩϫⲱⲟⲩ

It is a watch kept to the Lord, so that he should bring them out of the land of Egypt; that very night is a watch kept to the Lord, so that it should be to all the children of Israel to their generations.

Αυτη ειναι νυξ, ητις πρεπει να φυλαττηται εις τον Κυριον, διοτι εξηγαγεν αυτους εκ γης Αιγυπτου· αυτη ειναι η νυξ εκεινη του Κυριου, ητις πρεπει να φυλαττηται παρα παντων των υιων Ισραηλ εις τας γενεας αυτων.

فرائض الفصح

وَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى وَهَارُونَ: «هَذِهِ فَرِيضَةُ الْفِصْحِ: كُلُّ ابْنِ غَرِيبٍ لَا يَأْكُلُ مِنْهُ.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֣ה וְאַהֲרֹ֔ן זֹ֖את חֻקַּ֣ת הַפָּ֑סַח כָּל־בֶּן־נֵכָ֖ר לֹא־יֹ֥אכַל בֹּֽו׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ϫⲉ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲫⲛⲟⲙⲟⲥ ⲙ̀ⲡⲓⲡⲁⲥⲭⲏ ⲁⲗⲗⲟⲅⲉⲛⲏⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲛⲉϥⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ

And the Lord said to Moses and Aaron, This is the law of the passover: no stranger shall eat of it.

Ειπε δε Κυριος προς τον Μωυσην και Ααρων, Ουτος ειναι ο νομος του πασχα· ουδεις αλλογενης θελει φαγει απ' αυτου·

وَلكِنْ كُلُّ عَبْدِ رَجُلٍ مُبْتَاعٍ بِفِضَّةٍ تَخْتِنُهُ ثُمَّ يَأْكُلُ مِنْهُ.

וְכָל־עֶ֥בֶד אִ֖ישׁ מִקְנַת־כָּ֑סֶף וּמַלְתָּ֣ה אֹתֹ֔ו אָ֖ז יֹ֥אכַל בֹּֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲃⲱⲕ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲛⲉⲙ ϣⲱⲡ ϧⲁ ϩⲁⲧ ⲉⲕⲉ̀ⲥⲟⲩⲃⲏⲧϥ ⲧⲟⲧⲉ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ

And every slave or servant bought with money—him thou shalt circumcise, and then shall he eat of it.

και εκαστος δουλος αργυρωνητος αφου περιτμηθη, τοτε θελει φαγει απ' αυτου·

النَّزِيلُ وَالأَجِيرُ لَا يَأْكُلَانِ مِنْهُ.

תֹּושָׁ֥ב וְשָׂכִ֖יר לֹא־יֹ֥אכַל־בֹּֽו׃

Ⲟⲩⲣⲉⲙⲛ̀ϫⲱⲓⲗⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲣⲉⲙⲃⲉⲭⲉ ⲛ̀ⲛⲉϥⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ

A sojourner or hireling shall not eat of it.

ο ξενος δε και ο μισθωτος δεν θελουσι φαγει απ' αυτου.

فِي بَيْتٍ وَاحِدٍ يُؤْكَلُ. لَا تُخْرِجْ مِنَ اللَّحْمِ مِنَ الْبَيْتِ إِلَى خَارِجٍ، وَعَظْمًا لَا تَكْسِرُوا مِنْهُ.

בְּבַ֤יִת אֶחָד֙ יֵאָכֵ֔ל לֹא־תֹוצִ֧יא מִן־הַבַּ֛יִת מִן־הַבָּשָׂ֖ר ח֑וּצָה וְעֶ֖צֶם לֹ֥א תִשְׁבְּרוּ־בֹֽו׃

Ϧⲉⲛ ⲟⲩⲏⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲟⲩⲟⲙϥ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲥⲱϫⲡ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲁϥ ⲉ̀ϩⲁⲛⲁⲧⲟⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲁϥⲟⲩⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲕⲁⲥ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲕⲁϣϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ

In one house shall it be eaten, and ye shall not carry of the flesh out from the house; and a bone of it ye shall not break.

Εν τη αυτη οικια θελει φαγωθη· απο του κρεατος δεν θελετε φερει εξω της οικιας, και οστουν δεν θελετε συντριψει απ' αυτου.

كُلُّ جَمَاعَةِ إِسْرَائِيلَ يَصْنَعُونَهُ.

כָּל־עֲדַ֥ת יִשְׂרָאֵ֖ל יַעֲשׂ֥וּ אֹתֹֽו׃

Ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲧⲏⲣⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉⲩⲉ̀ⲉⲣ ⲫⲁⲓ

All the congregation of the children of Israel shall keep it.

Πασα η συναγωγη του Ισραηλ θελει καμει τουτο.

وَإِذَا نَزَلَ عِنْدَكَ نَزِيلٌ وَصَنَعَ فِصْحًا لِلرَّبِّ، فَلْيُخْتَنْ مِنْهُ كُلُّ ذَكَرٍ، ثُمَّ يَتَقَدَّمُ لِيَصْنَعَهُ، فَيَكُونُ كَمَوْلُودِ الأَرْضِ. وَأَمَّا كُلُّ أَغْلَفَ فَلَا يَأْكُلُ مِنْهُ.

וְכִֽי־יָג֨וּר אִתְּךָ֜ גֵּ֗ר וְעָ֣שָׂה פֶסַח֮ לַיהוָה֒ הִמֹּ֧ול לֹ֣ו כָל־זָכָ֗ר וְאָז֙ יִקְרַ֣ב לַעֲשֹׂתֹ֔ו וְהָיָ֖ה כְּאֶזְרַ֣ח הָאָ֑רֶץ וְכָל־עָרֵ֖ל לֹֽא־יֹ֥אכַל בֹּֽו׃

Ⲉϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛⲓ̀ ϩⲁⲣⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩϣⲉⲙⲙⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲡⲁⲥⲭⲁ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉⲕⲉ̀ⲥⲟⲩⲃⲉ ϩⲱⲟⲩⲧ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲟⲧⲉ ⲉϥⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲁⲓϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲙ̀ⲡⲓⲣⲉⲙⲛ̀ϯⲙⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲁⲧⲥⲉⲃⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲛⲉϥⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ

And if any proselyte shall come to you to keep the passover to the Lord, thou shalt circumcise every male of him, and then shall he approach to sacrifice it, and he shall be even as the original inhabitant of the land; no uncircumcised person shall eat of it.

Και εαν τις ξενος, παροικων μετα σου, θελη να καμη το πασχα εις τον Κυριον, ας περιτμηθωσι παντα τα αρσενικα αυτου, και τοτε ας πλησιαση δια να καμη αυτο· και θελει εισθαι ως ο αυτοχθων της γης· διοτι ουδεις απεριτμητος θελει φαγει απ' αυτου.

تَكُونُ شَرِيعَةٌ وَاحِدَةٌ لِمَوْلُودِ الأَرْضِ وَلِلنَّزِيلِ النَّازِلِ بَيْنَكُمْ».

תֹּורָ֣ה אַחַ֔ת יִהְיֶ֖ה לָֽאֶזְרָ֑ח וְלַגֵּ֖ר הַגָּ֥ר בְּתֹוכְכֶֽם׃

Ⲟⲩⲛⲟⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲣⲉⲙⲛϯⲙⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϣⲉⲙ̀ⲙⲟ ⲉⲑⲛⲁⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ

There shall be one law to the native, and to the proselyte coming among you.

Ο αυτος νομος θελει εισθαι δια τον αυτοχθονα και δια τον ξενον τον παροικουντα μεταξυ σας.

فَفَعَلَ جَمِيعُ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى وَهَارُونَ. هَكَذَا فَعَلُوا.

וַיַּֽעֲשׂ֖וּ כָּל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל כַּאֲשֶׁ֨ר צִוָּ֧ה יְהוָ֛ה אֶת־מֹשֶׁ֥ה וְאֶֽת־אַהֲרֹ֖ן כֵּ֥ן עָשֽׂוּ׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲓⲣⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲉ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲁⲩⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ

And the children of Israel did as the Lord commanded Moses and Aaron for them, so they did.

Και εκαμον παντες οι υιοι του Ισραηλ καθως προσεταξεν ο Κυριος εις τον Μωυσην και τον Ααρων· ουτως εκαμον.

وَكَانَ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ عَيْنِهِ أَنَّ الرَّبَّ أَخْرَجَ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ بِحَسَبِ أَجْنَادِهِمْ.

וַיְהִ֕י בְּעֶ֖צֶם הַיֹּ֣ום הַזֶּ֑ה הֹוצִ֨יא יְהוָ֜ה אֶת־בְּנֵ֧י יִשְׂרָאֵ֛ל מֵאֶ֥רֶץ מִצְרַ֖יִם עַל־צִבְאֹתָֽם׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲉⲛ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲛⲉⲙ ⲧⲟⲩϫⲟⲙ

And it came to pass in that day that the Lord brought out the children of Israel from the land of Egypt with their forces.

Και την αυτην εκεινην ημεραν εξηγαγεν ο Κυριος τους υιους Ισραηλ εκ γης Αιγυπτου κατα τα ταγματα αυτων.

إصحاح 13

تكريس الأبكار

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«قَدِّسْ لِي كُلَّ بِكْرٍ، كُلَّ فَاتِحِ رَحِمٍ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ، مِنَ النَّاسِ وَمِنَ الْبَهَائِمِ. إِنَّهُ لِي».

קַדֶּשׁ־לִ֨י כָל־בְּכֹ֜ור פֶּ֤טֶר כָּל־רֶ֙חֶם֙ בִּבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל בָּאָדָ֖ם וּבַבְּהֵמָ֑ה לִ֖י הֽוּא׃

Ϫⲉ ⲙⲁⲧⲟⲩⲃⲉ ϣⲟⲣⲡ ⲙ̀ⲙⲓⲥⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲏⲓ ⲛ̀ϣⲁⲙⲓⲥⲓ ⲉⲑⲛⲁⲟⲩⲱⲛ ⲉⲧⲟϯ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲫⲣⲱⲙⲓ ϣⲁ ⲡⲧⲉⲃⲛⲏ ⲛⲟⲩⲓ ⲛⲉ

Sanctify to me every first-born, first produced, opening every womb among the children of Israel both of man and beast: it is mine.

Καθιερωσον εις εμε παν πρωτοτοκον διανοιγον πασαν μητραν μεταξυ των υιων Ισραηλ, απο ανθρωπου εως κτηνους· ιδικον μου ειναι τουτο.

وَقَالَ مُوسَى لِلشَّعْبِ: «اذْكُرُوا هَذَا الْيَوْمَ الَّذِي فِيهِ خَرَجْتُمْ مِنْ مِصْرَ مِنْ بَيْتِ الْعُبُودِيَّةِ، فَإِنَّهُ بِيَدٍ قَوِيَّةٍ أَخْرَجَكُمُ الرَّبُّ مِنْ هُنَا. وَلَا يُؤْكَلُ خَمِيرٌ.

וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֜ה אֶל־הָעָ֗ם זָכֹ֞ור אֶת־הַיֹּ֤ום הַזֶּה֙ אֲשֶׁ֨ר יְצָאתֶ֤ם מִמִּצְרַ֙יִם֙ מִבֵּ֣ית עֲבָדִ֔ים כִּ֚י בְּחֹ֣זֶק יָ֔ד הֹוצִ֧יא יְהֹוָ֛ה אֶתְכֶ֖ם מִזֶּ֑ה וְלֹ֥א יֵאָכֵ֖ל חָמֵֽץ׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲣⲓⲫⲙⲉⲩⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲏⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲃⲱⲕ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ⲅⲁⲣ ϧⲉⲛ ⲟⲩϫⲓϫ ⲉⲥⲁⲙⲁϩⲓ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲛⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲱⲙ ϣⲉⲙⲏⲣ

And Moses said to the people, Remember this day, in which ye came forth out of the land of Egypt, out of the house of bondage, for with a strong hand the Lord brought you forth thence; and leaven shall not be eaten.

Και ειπεν ο Μωυσης προς τον λαον, Εχετε εις την μνημην σας την ημεραν ταυτην, καθ' ην εξηλθετε εξ Αιγυπτου εξ οικου δουλειας· διοτι ο Κυριος δια χειρος κραταιας εξηγαγεν υμας εκειθεν· ουδεις θελει φαγει ενζυμα.

اَلْيَوْمَ أَنْتُمْ خَارِجُونَ فِي شَهْرِ أَبِيبَ.

הַיֹּ֖ום אַתֶּ֣ם יֹצְאִ֑ים בְּחֹ֖דֶשׁ הָאָבִֽיב׃

Ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ⲅⲁⲣ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲁⲃⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲃⲉⲣⲓ

For on this day ye go forth in the month of new corn.

Σημερον εξερχεσθε κατα τον μηνα Αβιβ.

وَيَكُونُ مَتَى أَدْخَلَكَ الرَّبُّ أَرْضَ الْكَنْعَانِيِّينَ وَالْحِثِّيِّينَ وَالأَمُورِيِّينَ وَالْحِوِّيِّينَ وَالْيَبُوسِيِّينَ الَّتِي حَلَفَ لآبَائِكَ أَنْ يُعْطِيَكَ، أَرْضًا تَفِيضُ لَبَنًا وَعَسَلًا، أَنَّكَ تَصْنَعُ هَذِهِ الْخِدْمَةَ فِي هَذَا الشَّهْرِ.

וְהָיָ֣ה כִֽי־יְבִֽיאֲךָ֣ יְהוָ֡ה אֶל־אֶ֣רֶץ הַֽ֠כְּנַעֲנִי וְהַחִתִּ֨י וְהָאֱמֹרִ֜י וְהַחִוִּ֣י וְהַיְבוּסִ֗י אֲשֶׁ֨ר נִשְׁבַּ֤ע לַאֲבֹתֶ֙יךָ֙ לָ֣תֶת לָ֔ךְ אֶ֛רֶץ זָבַ֥ת חָלָ֖ב וּדְבָ֑שׁ וְעָבַדְתָּ֛ אֶת־הָעֲבֹדָ֥ה הַזֹּ֖את בַּחֹ֥דֶשׁ הַזֶּֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲕⲛⲟⲩϯ ⲟⲗⲕ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲭⲁⲛⲁⲛⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲭⲉⲧⲧⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲁⲙⲟⲣⲣⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲫⲉⲣⲉⲍⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲉⲃⲟⲩⲥⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲉⲩⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲅⲉⲣⲅⲉⲥⲉⲟⲥ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲱⲣⲕ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲓⲟϯ ⲉ̀ϯ ⲛⲁⲕ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲉⲧϧⲁϯ ⲛ̀ⲉⲣⲱϯ ⲛⲉⲙ ⲉⲃⲓⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓϣⲉⲙϣⲓ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲁⲃⲟⲧ

And it shall come to pass when the Lord thy God shall have brought thee into the land of the Chananites, and the Chettites, and Amorites, and Evites, and Jebusites, and Gergesites, and Pherezites, which he sware to thy fathers to give thee, a land flowing with milk and honey, that thou shalt perform this service in this month.

Οταν λοιπον ο Κυριος σε φερη εις την γην των Χαναναιων και των Χετταιων και των Αμορραιων και των Ευαιων και των Ιεβουσαιων, την οποιαν ωμοσε προς τους πατερας σου οτι θελει σοι δωσει, γην ρεουσαν γαλα και μελι, τοτε θελεις καμει την λατρειαν ταυτην κατα τουτον τον μηνα.

سَبْعَةَ أَيَّامٍ تَأْكُلُ فَطِيرًا، وَفِي الْيَوْمِ السَّابِعِ عِيدٌ لِلرَّبِّ.

שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים תֹּאכַ֣ל מַצֹּ֑ת וּבַיֹּום֙ הַשְּׁבִיעִ֔י חַ֖ג לַיהוָֽה׃

Ⲋ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲟⲩⲉⲙ ⲁⲧϣⲉⲙⲏⲣ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲁϩⲍ̅ ⲡϣⲁⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉ

Six days ye shall eat unleavened bread, and on the seventh day is a feast to the Lord.

Επτα ημερας θελεις τρωγει αζυμα· εις δε την εβδομην ημεραν θελει εισθαι εορτη εις τον Κυριον.

فَطِيرٌ يُؤْكَلُ السَّبْعَةَ الأَيَّامِ، وَلَا يُرَى عِنْدَكَ مُخْتَمِرٌ، وَلَا يُرَى عِنْدَكَ خَمِيرٌ فِي جَمِيعِ تُخُومِكَ.

מַצֹּות֙ יֵֽאָכֵ֔ל אֵ֖ת שִׁבְעַ֣ת הַיָּמִ֑ים וְלֹֽא־יֵרָאֶ֨ה לְךָ֜ חָמֵ֗ץ וְלֹֽא־יֵרָאֶ֥ה לְךָ֛ שְׂאֹ֖ר בְּכָל־גְּבֻלֶֽךָ׃

Ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲟⲩⲱⲙ ⲁⲧϣⲉⲙⲏⲣ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲉϥⲟⲩⲟⲛϩϥ ⲛⲁⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ϣⲉⲙⲏⲣ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲇⲉ ⲛ̀ⲛⲉ ⲟⲩϣⲉⲙⲏⲣ ϣⲱⲡⲓ ⲛⲁⲕ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲕϭⲓⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ

Seven days shall ye eat unleavened bread; nothing leavened shall be seen with thee, neither shalt thou have leaven in all thy borders.

Αζυμα θελουσι τρωγεσθαι τας επτα ημερας· και δεν θελει φανη παρα σοι ενζυμον ουδε θελει φανη παρα σοι προζυμιον καθ' ολα τα ορια σου.

«وَتُخْبِرُ ابْنَكَ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ قَائِلًا: مِنْ أَجْلِ مَا صَنَعَ إِلَيَّ الرَّبُّ حِينَ أَخْرَجَنِي مِنْ مِصْرَ.

וְהִגַּדְתָּ֣ לְבִנְךָ֔ בַּיֹּ֥ום הַה֖וּא לֵאמֹ֑ר בַּעֲב֣וּר זֶ֗ה עָשָׂ֤ה יְהוָה֙ לִ֔י בְּצֵאתִ֖י מִמִּצְרָֽיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲧⲁⲙⲉ ⲡⲉⲕϣⲏⲣⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉⲕϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ⲁϥⲓⲣⲓ ⲛⲏⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲫϯ ⲙ̀ⲡⲓⲣⲏϯ ⲉⲓⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

And thou shalt tell thy son in that day, saying, Therefore the Lord dealt thus with me, as I was going out of Egypt.

Και κατ' εκεινην την ημεραν θελεις αναγγειλει προς τον υιον σου, λεγων, Τουτο γινεται δι' εκεινο, το οποιον ο Κυριος εκαμεν εις εμε, οτε εξηλθον εξ Αιγυπτου.

وَيَكُونُ لَكَ عَلاَمَةً عَلَى يَدِكَ، وَتَذْكَارًا بَيْنَ عَيْنَيْكَ، لِكَيْ تَكُونَ شَرِيعَةُ الرَّبِّ فِي فَمِكَ. لأَنَّهُ بِيَدٍ قَوِيَّةٍ أَخْرَجَكَ الرَّبُّ مِنْ مِصْرَ.

וְהָיָה֩ לְךָ֨ לְאֹ֜ות עַל־יָדְךָ֗ וּלְזִכָּרֹון֙ בֵּ֣ין עֵינֶ֔יךָ לְמַ֗עַן תִּהְיֶ֛ה תֹּורַ֥ת יְהוָ֖ה בְּפִ֑יךָ כִּ֚י בְּיָ֣ד חֲזָקָ֔ה הֹוצִֽאֲךָ֥ יְהֹוָ֖ה מִמִּצְרָֽיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲁⲕ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲏⲓⲛⲓ ϩⲓ ⲧⲉⲕϫⲓϫ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲙⲉⲩⲓ ⲛⲁϩⲣⲉⲛ ⲛⲉⲕⲃⲁⲗ ϩⲟⲡⲱⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲛⲟⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲣⲱⲕ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ⲅⲁⲣ ϧⲉⲛ ⲟⲩϫⲓϫ ⲉⲥⲁⲙⲁϩⲓ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲉⲛⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

And it shall be to thee a sign upon thy hand and a memorial before thine eyes, that the law of the Lord may be in thy mouth, for with a strong hand the Lord God brought thee out of Egypt.

Και τουτο θελει εισθαι εις σε δια σημειον επι της χειρος σου και δια ενθυμησιν μεταξυ των οφθαλμων σου, δια να ηναι ο νομος του Κυριου εν τω στοματι σου· διοτι δια χειρος κραταιας σε εξηγαγεν ο Κυριος εξ Αιγυπτου.

فَتَحْفَظُ هَذِهِ الْفَرِيضَةَ فِي وَقْتِهَا مِنْ سَنَةٍ إِلَى سَنَةٍ.

וְשָׁמַרְתָּ֛ אֶת־הַחֻקָּ֥ה הַזֹּ֖את לְמֹועֲדָ֑הּ מִיָּמִ֖ים יָמִֽימָה׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲡⲁⲓⲛⲟⲙⲟⲥ ⲕⲁⲧⲁ ϩⲁⲛⲥⲏⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛⲟⲩⲛⲱⲟⲩⲓ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲉ̀ϩⲟⲟⲩ ϣⲁ ⲉ̀ϩⲟⲟⲩ

And preserve ye this law according to the times of the seasons, from year to year.

Θελεις φυλαττει λοιπον τον νομον τουτον εν τω καιρω αυτου κατ' ετος.

«وَيَكُونُ مَتَى أَدْخَلَكَ الرَّبُّ أَرْضَ الْكَنْعَانِيِّينَ كَمَا حَلَفَ لَكَ وَلآبَائِكَ، وَأَعْطَاكَ إِيَّاهَا،

וְהָיָ֞ה כִּֽי־יְבִֽאֲךָ֤ יְהוָה֙ אֶל־אֶ֣רֶץ הַֽכְּנַעֲנִ֔י כַּאֲשֶׁ֛ר נִשְׁבַּ֥ע לְךָ֖ וְלַֽאֲבֹתֶ֑יךָ וּנְתָנָ֖הּ לָֽךְ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲕⲛⲟⲩϯ ⲟⲗⲕ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲭⲁⲛⲁⲛⲉⲟⲥ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥⲱⲣⲕ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲓⲟϯ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲧⲏⲓϥ ⲛⲁⲕ

And it shall come to pass when the Lord thy God shall bring thee into the land of the Chananites, as he sware to thy fathers, and shall give it thee,

Και οταν ο Κυριος σε φερη εις την γην των Χαναναιων, καθως ωμοσε προς σε και προς τους πατερας σου, και δωση αυτην εις σε,

أَنَّكَ تُقَدِّمُ لِلرَّبِّ كُلَّ فَاتِحِ رَحِمٍ، وَكُلَّ بِكْرٍ مِنْ نِتَاجِ الْبَهَائِمِ الَّتِي تَكُونُ لَكَ. الذُّكُورُ لِلرَّبِّ.

וְהַעֲבַרְתָּ֥ כָל־פֶּֽטֶר־רֶ֖חֶם לַֽיהֹוָ֑ה וְכָל־פֶּ֣טֶר ׀ שֶׁ֣גֶר בְּהֵמָ֗ה אֲשֶׁ֨ר יִהְיֶ֥ה לְךָ֛ הַזְּכָרִ֖ים לַיהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲟⲩⲱϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲛⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲑⲛⲁⲟⲩⲱⲛ ⲛ̀ⲧⲟϯ ⲛⲓϩⲱⲟⲩⲧ ⲉⲩⲉ̀ⲉⲣ ⲛⲁ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲛⲁⲟⲩⲱⲛ ⲉⲧⲟϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲉϩⲱⲟⲩ ⲓⲉ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲕⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲑⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⲛⲁⲕ ⲛⲓϩⲱⲟⲩⲧ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲩⲉ̀ⲉⲣ ⲛⲁ ⲡ⳪̅

that thou shalt set apart every offspring opening the womb, the males to the Lord, every one that opens the womb out of the herds or among thy cattle, as many as thou shalt have: thou shalt sanctify the males to the Lord.

τοτε θελεις αποχωρισει δια τον Κυριον παν το ανοιγον μητραν και παν πρωτοτοκον των ζωων σου οσα εχεις· τα αρσενικα θελουσιν εισθαι του Κυριου.

وَلكِنَّ كُلَّ بِكْرِ حِمَارٍ تَفْدِيهِ بِشَاةٍ. وَإِنْ لَمْ تَفْدِهِ فَتَكْسِرُ عُنُقَهُ. وَكُلُّ بِكْرِ إِنْسَانٍ مِنْ أَوْلاَدِكَ تَفْدِيهِ.

וְכָל־פֶּ֤טֶר חֲמֹר֙ תִּפְדֶּ֣ה בְשֶׂ֔ה וְאִם־לֹ֥א תִפְדֶּ֖ה וַעֲרַפְתֹּ֑ו וְכֹ֨ל בְּכֹ֥ור אָדָ֛ם בְּבָנֶ֖יךָ תִּפְדֶּֽה׃

Ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲑⲛⲁⲟⲩⲱⲛ ⲉⲧⲟϯ ⲛ̀ⲟⲩⲉⲱ ⲉⲕⲉ̀ϣⲟⲃⲧϥ ϧⲁ ⲟⲩⲉⲥⲱⲟⲩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲕϣ̀ⲧⲉⲙϣⲟⲃⲧϥ ⲉⲕⲉ̀ⲥⲟⲧϥ ϣⲟⲣⲡ ⲙ̀ⲙⲓⲥⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲕϣⲏⲣⲓ ⲉⲕⲉ̀ⲥⲟⲧϥ

Every offspring opening the womb of the ass thou shalt change for a sheep; and if thou wilt not change it, thou shalt redeem it: every first-born of man of thy sons shalt thou redeem.

Και παν πρωτοτοκον ονου θελεις εξαγοραζει με αρνιον· και αν δεν εξαγορασης αυτο, τοτε θελεις λαιμοτομησει αυτο· και παν πρωτοτοκον ανθρωπου μεταξυ των υιων σου θελεις εξαγοραζει.

«وَيَكُونُ مَتَى سَأَلَكَ ابْنُكَ غَدًا قَائِلًا: مَا هَذَا؟ تَقُولُ لَهُ: بِيَدٍ قَوِيَّةٍ أَخْرَجَنَا الرَّبُّ مِنْ مِصْرَ مِنْ بَيْتِ الْعُبُودِيَّةِ.

וְהָיָ֞ה כִּֽי־יִשְׁאָלְךָ֥ בִנְךָ֛ מָחָ֖ר לֵאמֹ֣ר מַה־זֹּ֑את וְאָמַרְתָּ֣ אֵלָ֔יו בְּחֹ֣זֶק יָ֗ד הֹוצִיאָ֧נוּ יְהוָ֛ה מִמִּצְרַ֖יִם מִבֵּ֥ית עֲבָדִֽים׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛϣⲉⲛⲕ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉⲕϣⲏⲣⲓ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉ ⲫⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϫⲟⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩϫⲓϫ ⲉⲥⲁⲙⲁϩⲓ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲉⲛⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲏⲓ ⲛ̀ϯⲙⲉⲧⲃⲱⲕ

And if thy son should ask thee hereafter, saying, What is this? then thou shalt say to him, With a strong hand the Lord brought us out of Egypt, out of the house of bondage.

Και οταν εις το μελλον σε ερωτηση ο υιος σου, λεγων, Τι ειναι τουτο; θελεις ειπει προς αυτον, Δια κραταιας χειρος εξηγαγεν ημας ο Κυριος εξ Αιγυπτου, εξ οικου δουλειας·

وَكَانَ لَمَّا تَقَسَّى فِرْعَوْنُ عَنْ إِطْلاَقِنَا أَنَّ الرَّبَّ قَتَلَ كُلَّ بِكْرٍ فِي أَرْضِ مِصْرَ، مِنْ بِكْرِ النَّاسِ إِلَى بِكْرِ الْبَهَائِمِ. لِذَلِكَ أَنَا أَذْبَحُ لِلرَّبِّ الذُّكُورَ مِنْ كُلِّ فَاتِحِ رَحِمٍ، وَأَفْدِي كُلَّ بِكْرٍ مِنْ أَوْلاَدِي.

וַיְהִ֗י כִּֽי־הִקְשָׁ֣ה פַרְעֹה֮ לְשַׁלְּחֵנוּ֒ וַיַּהֲרֹ֨ג יְהֹוָ֤ה כָּל־בְּכֹור֙ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם מִבְּכֹ֥ר אָדָ֖ם וְעַד־בְּכֹ֣ור בְּהֵמָ֑ה עַל־כֵּן֩ אֲנִ֨י זֹבֵ֜חַ לַֽיהוָ֗ה כָּל־פֶּ֤טֶר רֶ֙חֶם֙ הַזְּכָרִ֔ים וְכָל־בְּכֹ֥ור בָּנַ֖י אֶפְדֶּֽה׃

Ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲇⲉ ⲉⲧⲁ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛ̀ϣⲟⲧ ⲉ̀ϣ̀ⲧⲉⲙⲭⲁⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲁϥϧⲱⲧⲉⲃ ⲛ̀ϣⲟⲣⲡ ⲙ̀ⲙⲓⲥⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲡϣⲟⲣⲡ ⲙ̀ⲙⲓⲥⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ϣⲁ ⲡϣⲟⲣⲡ ⲙ̀ⲙⲓⲥⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩⲓ ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯϣⲱⲧ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲛ̀ϩⲱⲟⲩⲧ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲑⲛⲁⲟⲩⲱⲛ ⲉⲧⲟϯ ⲟⲩⲟϩ ϣⲟⲣⲡ ⲙ̀ⲙⲓⲥⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲁϣⲏⲣⲓ ϯⲛⲁⲥⲟⲧⲟⲩ

And when Pharao hardened his heart so as not to send us away, he slew every first-born in the land of Egypt, both the first-born of man and the first-born of beast; therefore do I sacrifice every offspring that opens the womb, the males to the Lord, and every first-born of my sons I will redeem.

και οτε ο Φαραω επεμεινεν εις το να μη μας εξαποστειλη, ο Κυριος εθανατωσε παν πρωτοτοκον εν τη γη της Αιγυπτου, απο πρωτοτοκου ανθρωπου εως πρωτοτοκου κτηνους· δια τουτο θυσιαζω εις τον Κυριον παν αρσενικον το οποιον ανοιγει την μητραν, και παν πρωτοτοκον των υιων μου εξαγοραζω.

فَيَكُونُ عَلاَمَةً عَلَى يَدِكَ، وَعِصَابَةً بَيْنَ عَيْنَيْكَ. لأَنَّهُ بِيَدٍ قَوِيَّةٍ أَخْرَجَنَا الرَّبُّ مِنْ مِصْرَ».

וְהָיָ֤ה לְאֹות֙ עַל־יָ֣דְכָ֔ה וּלְטֹוטָפֹ֖ת בֵּ֣ין עֵינֶ֑יךָ כִּ֚י בְּחֹ֣זֶק יָ֔ד הֹוצִיאָ֥נוּ יְהוָ֖ה מִמִּצְרָֽיִם׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲏⲓⲛⲓ ϩⲓ ⲧⲉⲕϫⲓϫ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲧⲕⲓⲙ ⲛⲁϩⲣⲉⲛ ⲛⲉⲕⲃⲁⲗ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲅⲁⲣ ϧⲉⲛ ⲟⲩϫⲓϫ ⲉⲥⲁⲙⲁϩⲓ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲉⲛⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

And it shall be for a sign upon thy hand, and immovable before thine eyes, for with a strong hand the Lord brought thee out of Egypt.

Και τουτο θελει εισθαι δια σημειον επι της χειρος σου και δια προμετωπιδιον μεταξυ των οφθαλμων σου· επειδη δια κραταιας χειρος εξηγαγεν ημας ο Κυριος εξ Αιγυπτου.

الارتحال

وَكَانَ لَمَّا أَطْلَقَ فِرْعَوْنُ الشَّعْبَ أَنَّ اللهَ لَمْ يَهْدِهِمْ فِي طَرِيقِ أَرْضِ الْفَلَسْطِينِيِّينَ مَعَ أَنَّهَا قَرِيبَةٌ، لأَنَّ اللهَ قَالَ: «لِئَلاَّ يَنْدَمَ الشَّعْبُ إِذَا رَأَوْا حَرْبًا وَيَرْجِعُوا إِلَى مِصْرَ».

וַיְהִ֗י בְּשַׁלַּ֣ח פַּרְעֹה֮ אֶת־הָעָם֒ וְלֹא־נָחָ֣ם אֱלֹהִ֗ים דֶּ֚רֶךְ אֶ֣רֶץ פְּלִשְׁתִּ֔ים כִּ֥י קָרֹ֖וב ה֑וּא כִּ֣י ׀ אָמַ֣ר אֱלֹהִ֗ים פֶּֽן־יִנָּחֵ֥ם הָעָ֛ם בִּרְאֹתָ֥ם מִלְחָמָ֖ה וְשָׁ֥בוּ מִצְרָֽיְמָה׃

Ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲇⲉ ⲉⲧⲁ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲟⲩⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡⲉϥϭⲓⲙⲱⲓⲧ ϧⲁϫⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲫϯ ϧⲉⲛ ⲫⲙⲱⲓⲧ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲫⲩⲗⲓⲥⲧⲓⲓⲙ ϫⲉ ⲛⲁϥϧⲉⲛⲧ ⲡⲉ ⲁϥϫⲟⲥ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ϫⲉ ⲫϯ ϫⲉ ⲙⲏⲡⲟⲧⲉ ⲛ̀ⲧⲉϥⲟⲩⲱⲙ ⲛ̀ϩⲑⲏϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲁϥϣⲁⲛⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲟⲩⲃⲱⲧⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲧⲁⲥⲑⲟ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲭⲏⲙⲓ

And when Pharao sent forth the people, God led them not by the way of the land of the Phylistines, because it was near; for God said, Lest at any time the people repent when they see war, and return to Egypt.

Οτε δε ο Φαραω εξαπεστειλε τον λαον, ο Θεος δεν ωδηγησεν αυτους δια της οδου της γης των Φιλισταιων, αν και ητο η συντομωτερα· διοτι ο Θεος ειπε, Μηποτε ο λαος ιδων πολεμον μεταμεληθη, και επιστρεψη εις Αιγυπτον.

فَأَدَارَ اللهُ الشَّعْبَ فِي طَرِيقِ بَرِّيَّةِ بَحْرِ سُوفٍ. وَصَعِدَ بَنُو إِسْرَائِيلَ مُتَجَهِّزِينَ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ.

וַיַּסֵּ֨ב אֱלֹהִ֧ים ׀ אֶת־הָעָ֛ם דֶּ֥רֶךְ הַמִּדְבָּ֖ר יַם־ס֑וּף וַחֲמֻשִׁ֛ים עָל֥וּ בְנֵי־יִשְׂרָאֵ֖ל מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲕⲱϯ ⲛ̀ϫⲉ ⲫϯ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ϩⲓ ⲫⲙⲱⲓⲧ ⲙ̀ⲡϣⲁϥⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲫⲓⲟⲙ ⲛ̀ϣⲁⲣⲓ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲫⲙⲁϩⲉ̅ ⲛ̀ϫⲱⲟⲩ ⲁⲩⲓ̀ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

And God led the people round by the way to the wilderness, to the Red Sea: and in the fifth generation the children of Israel went up out of the land of Egypt.

Αλλ' ο Θεος περιεφερε τον λαον δια της οδου της ερημου προς την Ερυθραν θαλασσαν· και ανεβησαν οι υιοι Ισραηλ εκ της γης Αιγυπτου παρατεταγμενοι.

وَأَخَذَ مُوسَى عِظَامَ يُوسُفَ مَعَهُ، لأَنَّهُ كَانَ قَدِ اسْتَحْلَفَ بَنِي إِسْرَائِيلَ بِحَلْفٍ قَائِلًا: «إِنَّ اللهَ سَيَفْتَقِدُكُمْ فَتُصْعِدُونَ عِظَامِي مِنْ هُنَا مَعَكُمْ».

וַיִּקַּ֥ח מֹשֶׁ֛ה אֶת־עַצְמֹ֥ות יֹוסֵ֖ף עִמֹּ֑ו כִּי֩ הַשְׁבֵּ֨עַ הִשְׁבִּ֜יעַ אֶת־בְּנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ לֵאמֹ֔ר פָּקֹ֨ד יִפְקֹ֤ד אֱלֹהִים֙ אֶתְכֶ֔ם וְהַעֲלִיתֶ֧ם אֶת־עַצְמֹתַ֛י מִזֶּ֖ה אִתְּכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲱⲗⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲛⲕⲁⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲓⲱⲥⲏⲫ ⲛⲉⲙⲁϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲁⲛⲁϣ ⲅⲁⲣ ⲁ ⲓⲱⲥⲏⲫ ⲧⲁⲣⲕⲉ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩϣⲓⲛⲓ ⲡ⳪̅ ⲛⲁϣⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲱⲗⲓ ⲛ̀ⲛⲁⲕⲁⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲧⲁⲓ ⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ

And Moses took the bones of Joseph with him, for he had solemnly adjured the children of Israel, saying, God will surely visit you, and ye shall carry up my bones hence with you.

Και ελαβε μεθ' εαυτου ο Μωυσης τα οστα του Ιωσηφ· διοτι ειχεν ορκισει μεθ' ορκου τους υιους Ισραηλ, λεγων· Ο Θεος βεβαιως θελει σας επισκεφθη· και θελετε αναβιβασει τα οστα μου εντευθεν μεθ' υμων.

وَارْتَحَلُوا مِنْ سُكُّوتَ وَنَزَلُوا فِي إِيثَامَ فِي طَرَفِ الْبَرِّيَّةِ.

וַיִּסְע֖וּ מִסֻּכֹּ֑ת וַיַּחֲנ֣וּ בְאֵתָ֔ם בִּקְצֵ֖ה הַמִּדְבָּֽר׃

Ⲁⲩϥⲁⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲥⲟⲕⲭⲱⲑ ⲁⲩⲑⲱⲟⲩϯ ⲉ̀ⲟⲑⲟⲙ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲡϣⲁϥⲉ

And the children of Israel departed from Socchoth, and encamped in Othom by the wilderness.

Και αναχωρησαντες απο Σοκχωθ, εστρατοπεδευσαν εν Εθαμ κατα τα ακρα της ερημου.

وَكَانَ الرَّبُّ يَسِيرُ أَمَامَهُمْ نَهَارًا فِي عَمُودِ سَحَابٍ لِيَهْدِيَهُمْ فِي الطَّرِيقِ، وَلَيْلًا فِي عَمُودِ نَارٍ لِيُضِيءَ لَهُمْ. لِكَيْ يَمْشُوا نَهَارًا وَلَيْلًا.

וַֽיהוָ֡ה הֹלֵךְ֩ לִפְנֵיהֶ֨ם יֹומָ֜ם בְּעַמּ֤וּד עָנָן֙ לַנְחֹתָ֣ם הַדֶּ֔רֶךְ וְלַ֛יְלָה בְּעַמּ֥וּד אֵ֖שׁ לְהָאִ֣יר לָהֶ֑ם לָלֶ֖כֶת יֹומָ֥ם וָלָֽיְלָה׃

Ⲫϯ ⲇⲉ ⲛⲁϥϭⲓⲙⲱⲓⲧ ϧⲁϫⲱⲟⲩ ⲡⲉ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ⲙⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲟⲩⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲛ̀ϭⲏⲡⲓ ⲉϥⲧⲁⲙⲟ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲓⲙⲱⲓⲧ ⲙ̀ⲡⲓⲉϫⲱⲣϩ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲭⲣⲱⲙ

And God led them, in the day by a pillar of cloud, to show them the way, and in the night by a pillar of fire.

Ο δε Κυριος προεπορευετο αυτων, την ημεραν εν στυλω νεφελης, δια να οδηγη αυτους εν τη οδω, την δε νυκτα εν στυλω πυρος, δια να φεγγη εις αυτους· ωστε να οδοιπορωσιν ημεραν και νυκτα·

لَمْ يَبْرَحْ عَمُودُ السَّحَابِ نَهَارًا وَعَمُودُ النَّارِ لَيْلًا مِنْ أَمَامِ الشَّعْبِ.

לֹֽא־יָמִ֞ישׁ עַמּ֤וּד הֶֽעָנָן֙ יֹומָ֔ם וְעַמּ֥וּד הָאֵ֖שׁ לָ֑יְלָה לִפְנֵ֖י הָעָֽם׃ פ

Ⲙ̀ⲡⲉϥⲙⲟⲩⲛⲕ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲛ̀ϭⲏⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲭⲣⲱⲙ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϫⲱⲣϩ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ

And the pillar of cloud failed not by day, nor the pillar of fire by night, before all the people.

δεν απεμακρυνεν απο της οψεως του λαου τον στυλον της νεφελης την ημεραν, ουτε τον στυλον του πυρος την νυκτα.

إصحاح 14

تابع: الارتحال

وَكَلَّمَ الرَّبُ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהֹוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«كَلِّمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنْ يَرْجِعُوا وَيَنْزِلُوا أَمَامَ فَمِ الْحِيرُوثِ بَيْنَ مَجْدَلَ وَالْبَحْرِ، أَمَامَ بَعْلَ صَفُونَ. مُقَابِلَهُ تَنْزِلُونَ عِنْدَ الْبَحْرِ.

דַּבֵּר֮ אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ וְיָשֻׁ֗בוּ וְיַחֲנוּ֙ לִפְנֵי֙ פִּ֣י הַחִירֹ֔ת בֵּ֥ין מִגְדֹּ֖ל וּבֵ֣ין הַיָּ֑ם לִפְנֵי֙ בַּ֣עַל צְפֹ֔ן נִכְחֹ֥ו תַחֲנ֖וּ עַל־הַיָּֽם׃

Ϫⲉ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲣⲟⲩⲟⲩⲱⲧⲉⲃ ⲛ̀ⲥⲉⲑⲱⲟⲩϯ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ϯⲉⲣⲃⲓ ⲟⲩⲧⲉ ⲙⲉϣⲧⲱⲗ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲧⲉ ⲫⲓⲟⲙ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲃⲉⲗⲥⲉⲫⲱⲛ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲱⲟⲩϯ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲙⲑⲟ ϩⲓϫⲉⲛ ⲫⲓⲟⲙ

Speak to the children of Israel, and let them turn and encamp before the village, between Magdol and the sea, opposite Beel-sepphon: before them shalt thou encamp by the sea.

Ειπε προς τους υιους Ισραηλ να στρεψωσι και να στρατοπεδευσωσιν απεναντι Πι-αιρωθ μεταξυ Μιγδωλ και της θαλασσης, καταντικρυ Βεελ-σεφων· καταντικρυ τουτου θελετε στρατοπεδευσει πλησιον της θαλασσης·

فَيَقُولُ فِرْعَوْنُ عَنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ: هُمْ مُرْتَبِكُونَ فِي الأَرْضِ. قَدِ اسْتَغْلَقَ عَلَيْهِمِ الْقَفْرُ.

וְאָמַ֤ר פַּרְעֹה֙ לִבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל נְבֻכִ֥ים הֵ֖ם בָּאָ֑רֶץ סָגַ֥ר עֲלֵיהֶ֖ם הַמִּדְבָּֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϫⲟⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲙ̀ⲡⲉϥⲗⲁⲟⲥ ⲉⲑⲃⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ϫⲉ ⲥⲉⲥⲟⲣⲉⲙ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲁⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲁϥⲙⲁϣⲑⲁⲙ ⲅⲁⲣ ⲉ̀ϩⲣⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡϣⲁϥⲉ

And Pharao will say to his people, As for these children of Israel, they are wandering in the land, for the wilderness has shut them in.

διοτι ο Φαραω θελει ειπει περι των υιων Ισραηλ, Αυτοι πλανωνται εν τη γη· συνεκλεισεν αυτους η ερημος·

وَأُشَدِّدُ قَلْبَ فِرْعَوْنَ حَتَّى يَسْعَى وَرَاءَهُمْ، فَأَتَمَجَّدُ بِفِرْعَوْنَ وَبِجَمِيعِ جَيْشِهِ، وَيَعْرِفُ الْمِصْرِيُّونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ». فَفَعَلُوا هَكَذَا.

וְחִזַּקְתִּ֣י אֶת־לֵב־פַּרְעֹה֮ וְרָדַ֣ף אַחֲרֵיהֶם֒ וְאִכָּבְדָ֤ה בְּפַרְעֹה֙ וּבְכָל־חֵילֹ֔ו וְיָדְע֥וּ מִצְרַ֖יִם כִּֽי־אֲנִ֣י יְהוָ֑ה וַיַּֽעֲשׂוּ־כֵֽן׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲇⲉ ⲉⲓⲉ̀ⲑⲣⲉ ⲡϩⲏⲧ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛ̀ϣⲟⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϭⲟϫⲓ ⲥⲁⲫⲁϩⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ϭⲓⲱⲟⲩ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛⲉⲙ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲉϥⲙⲁⲧⲟⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲉⲙⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ

And I will harden the heart of Pharao, and he shall pursue after them; and I will be glorified in Pharao, and in all his host, and all the Egyptians shall know that I am the Lord. And they did so.

και εγω θελω σκληρυνει την καρδιαν του Φαραω, ωστε να καταδιωξη οπισω αυτων· και θελω δοξασθη επι τον Φαραω και επι παν το στρατευμα αυτου· και οι Αιγυπτιοι θελουσι γνωρισει οτι εγω ειμαι ο Κυριος. Και εκαμον ουτω.

مطاردة فرعون لهم

فَلَمَّا أُخْبِرَ مَلِكُ مِصْرَ أَنَّ الشَّعْبَ قَدْ هَرَبَ، تَغَيَّرَ قَلْبُ فِرْعَوْنَ وَعَبِيدِهِ عَلَى الشَّعْبِ. فَقَالُوا: «مَاذَا فَعَلْنَا حَتَّى أَطْلَقْنَا إِسْرَائِيلَ مِنْ خِدْمَتِنَا؟»

וַיֻּגַּד֙ לְמֶ֣לֶךְ מִצְרַ֔יִם כִּ֥י בָרַ֖ח הָעָ֑ם וַ֠יֵּהָפֵךְ לְבַ֨ב פַּרְעֹ֤ה וַעֲבָדָיו֙ אֶל־הָעָ֔ם וַיֹּֽאמרוּ֙ מַה־זֹּ֣את עָשִׂ֔ינוּ כִּֽי־שִׁלַּ֥חְנוּ אֶת־יִשְׂרָאֵ֖ל מֵעָבְדֵֽנוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϭⲓ ⲙ̀ⲡⲓϣⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲟⲩϩⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ϫⲉ ⲁϥⲫⲱⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲫⲱⲛϩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡϩⲏⲧ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲁⲗⲱⲟⲩⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲏϣ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉ ⲫⲁⲓ ⲉⲧⲁⲛⲁⲓϥ ⲉⲧⲁⲛⲟⲩⲱⲣⲡ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ϣ̀ⲧⲉⲙⲑⲣⲟⲩⲉⲣⲃⲱⲕ ⲛⲁⲛ

And it was reported to the king of the Egyptians that the people had fled: and the heart of Pharao was turned, and that of his servants against the people; and they said, What is this that we have done, to let the children of Israel go, so that they should not serve us?

Ανηγγελθη δε προς τον βασιλεα της Αιγυπτου οτι εφυγεν ο λαος· και η καρδια του Φαραω και των θεραποντων αυτου μετεβληθη κατα του λαου και ειπον, Δια τι εκαμομεν τουτο, ωστε να εξαποστειλωμεν τον Ισραηλ και να μη μας δουλευη πλεον;

فَشَدَّ مَرْكَبَتَهُ وَأَخَذَ قَوْمَهُ مَعَهُ.

וַיֶּאְסֹ֖ר אֶת־רִכְבֹּ֑ו וְאֶת־עַמֹּ֖ו לָקַ֥ח עִמֹּֽו׃

Ⲁϥⲛⲟϩⲉⲃ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛ̀ⲛⲉϥⲃⲉⲣⲉϭⲱⲟⲩⲧⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϥⲙⲏϣ ⲧⲏⲣϥ ⲁϥⲟⲗϥ ⲛⲉⲙⲁϥ

So Pharao yoked his chariots, and led off all his people with himself:

Εζευξε λοιπον την αμαξαν αυτου και παρελαβε τον λαον αυτου μεθ' εαυτου·

وَأَخَذَ سِتَّ مِئَةِ مَرْكَبَةٍ مُنْتَخَبَةٍ وَسَائِرَ مَرْكَبَاتِ مِصْرَ وَجُنُودًا مَرْكَبِيَّةً عَلَى جَمِيعِهَا.

וַיִּקַּ֗ח שֵׁשׁ־מֵאֹ֥ות רֶ֙כֶב֙ בָּח֔וּר וְכֹ֖ל רֶ֣כֶב מִצְרָ֑יִם וְשָׁלִשִׁ֖ם עַל־כֻּלֹּֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϭⲓ ⲛ̀ⲭ̅ ⲙ̀ⲃⲉⲣⲉϭⲱⲟⲩⲧⲥ ⲉⲩⲥⲟⲧⲡ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϩⲑⲱⲣ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲧⲣⲓⲥⲧⲁⲧⲏⲥ ⲉⲩⲭⲏ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲟⲩ ⲧⲏⲣⲟⲩ

having also taken six hundred chosen chariots, and all the cavalry of the Egyptians, and rulers over all.

ελαβε δε εξακοσιας αμαξας εκλεκτας, και πασας τας αμαξας της Αιγυπτου, και αρχηγους επι παντων.

وَشَدَّدَ الرَّبُّ قَلْبَ فِرْعَوْنَ مَلِكِ مِصْرَ حَتَّى سَعَى وَرَاءَ بَنِي إِسْرَائِيلَ، وَبَنُو إِسْرَائِيلَ خَارِجُونَ بِيَدٍ رَفِيعَةٍ.

וַיְחַזֵּ֣ק יְהֹוָ֗ה אֶת־לֵ֤ב פַּרְעֹה֙ מֶ֣לֶךְ מִצְרַ֔יִם וַיִּרְדֹּ֕ף אַחֲרֵ֖י בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וּבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל יֹצְאִ֖ים בְּיָ֥ד רָמָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲑⲣⲉ ⲡϩⲏⲧ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛ̀ϣⲟⲧ ⲡⲟⲩⲣⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲁⲗⲱⲟⲩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϭⲟϫⲓ ⲥⲁⲫⲁϩⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲛⲁⲩⲙⲟϣⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲡⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩϫⲓϫ ⲉⲥϭⲟⲥⲓ

And the Lord hardened the heart of Pharao king of Egypt, and of his servants, and he pursued after the children of Israel; and the children of Israel went forth with a high hand.

Και εσκληρυνε Κυριος την καρδιαν Φαραω του βασιλεως της Αιγυπτου, και κατεδιωξεν οπισω των υιων Ισραηλ· οι δε υιοι Ισραηλ εξηρχοντο δια χειρος υψηλης.

فَسَعَى الْمِصْرِيُّونَ وَرَاءَهُمْ وَأَدْرَكُوهُمْ. جَمِيعُ خَيْلِ مَرْكَبَاتِ فِرْعَوْنَ وَفُرْسَانِهِ وَجَيْشِهِ، وَهُمْ نَازِلُونَ عِنْدَ الْبَحْرِ عِنْدَ فَمِ الْحِيرُوثِ، أَمَامَ بَعْلَ صَفُونَ.

וַיִּרְדְּפ֨וּ מִצְרַ֜יִם אַחֲרֵיהֶ֗ם וַיַּשִּׂ֤יגוּ אֹותָם֙ חֹנִ֣ים עַל־הַיָּ֔ם כָּל־סוּס֙ רֶ֣כֶב פַּרְעֹ֔ה וּפָרָשָׁ֖יו וְחֵילֹ֑ו עַל־פִּי֙ הַֽחִירֹ֔ת לִפְנֵ֖י בַּ֥עַל צְפֹֽן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϭⲟϫⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲥⲁⲫⲁϩⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϫⲉⲙⲟⲩ ⲉⲥⲕⲉⲛ ⲫⲓⲟⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓϩⲑⲱⲣ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϩⲁⲣⲙⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲙⲁⲧⲟⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϭⲁⲥⲓϩⲑⲟ ⲁⲩⲑⲱⲟⲩϯ ⲙ̀ⲡⲉⲙⲑⲟ ⲛ̀ϯⲉⲣⲃⲓ ⲑⲏ ⲉⲧⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲃⲉⲗⲥⲉⲫⲱⲛ

And the Egyptians pursued after them, and found them encamped by the sea; and all the cavalry and the chariots of Pharao, and the horsemen, and his host were before the village, over against Beel-sepphon.

Και κατεδιωξαν οι Αιγυπτιοι οπισω αυτων, παντες οι ιπποι, αι αμαξαι του Φαραω, και οι ιππεις αυτου, και το στρατευμα αυτου· και εφθασαν αυτους εστρατοπεδευμενους πλησιον της θαλασσης απεναντι Πι-αιρωθ, καταντικρυ Βεελ-σεφων.

فَلَمَّا اقْتَرَبَ فِرْعَوْنُ رَفَعَ بَنُو إِسْرَائِيلَ عُيُونَهُمْ، وَإِذَا الْمِصْرِيُّونَ رَاحِلُونَ وَرَاءَهُمْ. فَفَزِعُوِا جِدًّا، وَصَرَخَ بَنُو إِسْرَائِيلَ إِلَى الرَّبِّ.

וּפַרְעֹ֖ה הִקְרִ֑יב וַיִּשְׂאוּ֩ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֨ל אֶת־עֵינֵיהֶ֜ם וְהִנֵּ֥ה מִצְרַ֣יִם ׀ נֹסֵ֣עַ אַחֲרֵיהֶ֗ם וַיִּֽירְאוּ֙ מְאֹ֔ד וַיִּצְעֲק֥וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל אֶל־יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥ ϧⲁϫⲱⲟⲩ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϫⲟⲩϣⲧ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃⲁⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲁⲩⲛⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲓⲥ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲁⲩⲑⲱⲟⲩϯ ϩⲓⲫⲁϩⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲉⲣϩⲟϯ ⲉⲙⲁϣⲱ ⲁⲩⲱϣ ⲇⲉ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ϩⲁ ⲡ⳪̅ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅

And Pharao approached, and the children of Israel having looked up, beheld, and the Egyptians encamped behind them: and they were very greatly terrified, and the children of Israel cried to the Lord;

Και οτε επλησιασεν ο Φαραω, οι υιοι Ισραηλ υψωσαν τους οφθαλμους αυτων, και ιδου, οι Αιγυπτιοι ηρχοντο οπισω αυτων· και εφοβηθησαν σφοδρα· και ανεβοησαν οι υιοι Ισραηλ προς τον Κυριον.

وَقَالُوا لِمُوسَى: «هَلْ لأَنَّهُ لَيْسَتْ قُبُورٌ فِي مِصْرَ أَخَذْتَنَا لِنَمُوتَ فِي الْبَرِّيَّةِ؟ مَاذَا صَنَعْتَ بِنَا حَتَّى أَخْرَجْتَنَا مِنْ مِصْرَ؟

וַיֹּאמְרוּ֮ אֶל־מֹשֶׁה֒ הַֽמִבְּלִ֤י אֵין־קְבָרִים֙ בְּמִצְרַ֔יִם לְקַחְתָּ֖נוּ לָמ֣וּת בַּמִּדְבָּ֑ר מַה־זֹּאת֙ עָשִׂ֣יתָ לָּ֔נוּ לְהֹוצִיאָ֖נוּ מִמִּצְרָֽיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲁⲛ ⲉⲧⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲙ̀ϩⲁⲩ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲁⲕⲉⲛⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ϧⲟⲑⲃⲉⲛ ϩⲓ ⲡϣⲁϥⲉ ⲟⲩ ⲡⲉ ⲫⲁⲓ ⲉⲧⲁⲕⲁⲓϥ ⲛⲁⲛ ⲉ̀ⲁⲕⲉⲛⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

and said to Moses, Because there were no graves in the land of Egypt, hast thou brought us forth to slay us in the wilderness? What is this that thou hast done to us, having brought us out of Egypt?

Και ειπον προς τον Μωυσην, Διοτι δεν ησαν μνηματα εν Αιγυπτω, εξηγαγες ημας δια να αποθανωμεν εν τη ερημω; Δια τι εκαμες εις ημας τουτο και εξηγαγες ημας εξ Αιγυπτου;

أَلَيْسَ هَذَا هُوَ الْكَلاَمُ الَّذِي كَلَّمْنَاكَ بِهِ فِي مِصْرَ قَائِلِينَ: كُفَّ عَنَّا فَنَخْدِمَ الْمِصْرِيِّينَ؟ لأَنَّهُ خَيْرٌ لَنَا أَنْ نَخْدِمَ الْمِصْرِيِّينَ مِنْ أَنْ نَمُوتَ فِي الْبَرِّيَّةِ».

הֲלֹא־זֶ֣ה הַדָּבָ֗ר אֲשֶׁר֩ דִּבַּ֨רְנוּ אֵלֶ֤יךָ בְמִצְרַ֙יִם֙ לֵאמֹ֔ר חֲדַ֥ל מִמֶּ֖נּוּ וְנַֽעַבְדָ֣ה אֶת־מִצְרָ֑יִם כִּ֣י טֹ֥וב לָ֙נוּ֙ עֲבֹ֣ד אֶת־מִצְרַ֔יִם מִמֻּתֵ֖נוּ בַּמִּדְבָּֽר׃

Ⲁⲛ ⲫⲁⲓ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲉⲧⲁⲛϫⲟϥ ⲛⲁⲕ ϧⲉⲛ ⲭⲏⲙⲓ ⲉⲛϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲭⲁⲛ ⲙⲁⲣⲉⲛⲉⲣⲃⲱⲕ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲛⲁⲛⲉⲥ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉⲛⲉⲣⲃⲱⲕ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲉ̀ϩⲟⲧⲉ ⲛ̀ⲧⲉⲛⲙⲟⲩ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓϣⲁϥⲉ

Is not this the word which we spoke to thee in Egypt, saying, Let us alone that we may serve the Egyptians? for it is better for us to serve the Egyptians than to die in this wilderness.

δεν ειναι ουτος ο λογος τον οποιον σοι ειπομεν εν Αιγυπτω, λεγοντες, Αφες ημας και ας δουλευωμεν τους Αιγυπτιους; διοτι καλητερον ητο εις ημας να δουλευωμεν τους Αιγυπτιους, παρα να αποθανωμεν εν τη ερημω.

فَقَالَ مُوسَى لِلشَّعْبِ: «لاَ تَخَافُوا. قِفُوا وَانْظُرُوا خَلاَصَ الرَّبِّ الَّذِي يَصْنَعُهُ لَكُمُ الْيَوْمَ. فَإِنَّهُ كَمَا رَأَيْتُمُ الْمِصْرِيِّينَ الْيَوْمَ، لَا تَعُودُونَ تَرَوْنَهُمْ أَيْضًا إِلَى الأَبَدِ.

וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֣ה אֶל־הָעָם֮ אַל־תִּירָאוּ֒ הִֽתְיַצְב֗וּ וּרְאוּ֙ אֶת־יְשׁוּעַ֣ת יְהוָ֔ה אֲשֶׁר־יַעֲשֶׂ֥ה לָכֶ֖ם הַיֹּ֑ום כִּ֗י אֲשֶׁ֨ר רְאִיתֶ֤ם אֶת־מִצְרַ֙יִם֙ הַיֹּ֔ום לֹ֥א תֹסִ֛יפוּ לִרְאֹתָ֥ם עֹ֖וד עַד־עֹולָֽם׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲏϣ ϫⲉ ϫⲉⲙⲛⲟⲙϯ ⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲓⲟⲩϫⲁⲓ ⲉⲑⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡ⳪̅ ⲫⲏ ⲉⲧⲉϥⲛⲁⲁⲓϥ ⲛⲁⲛ ⲙ̀ⲫⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲅⲁⲣ ⲉⲧⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲙ̀ⲫⲟⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲁϩⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϫⲉ ⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ϣⲁ ⲡⲥⲏⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲛⲉϩ

And Moses said to the people, Be of good courage: stand and see the salvation which is from the Lord, which he will work for us this day; for as ye have seen the Egyptians to-day, ye shall see them again no more for ever.

Και ειπεν ο Μωυσης προς τον λαον, Μη φοβεισθε· σταθητε και βλεπετε την σωτηριαν του Κυριου, την οποιαν θελει καμει εις εσας σημερον· διοτι τους Αιγυπτιους, τους οποιους ειδετε σημερον, δεν θελετε ιδει αυτους πλεον εις τον αιωνα·

الرَّبُّ يُقَاتِلُ عَنْكُمْ وَأَنْتُمْ تَصْمُتُونَ».

יְהוָ֖ה יִלָּחֵ֣ם לָכֶ֑ם וְאַתֶּ֖ם תַּחֲרִישֽׁוּן׃ פ

Ⲡ⳪̅ ⲡⲉ ⲉⲧϯ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲭⲁⲣⲱⲧⲉⲛ

The Lord shall fight for you, and ye shall hold your peace.

ο Κυριος θελει πολεμησει δια σας· σεις δε θελετε μενει ησυχοι.

عبور البحر

فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «مَا لَكَ تَصْرُخُ إِلَيَّ؟ قُلْ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ أَنْ يَرْحَلُوا.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה מַה־תִּצְעַ֖ק אֵלָ֑י דַּבֵּ֥ר אֶל־בְּנֵי־יִשְׂרָאֵ֖ל וְיִסָּֽעוּ׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲕⲱϣ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ϩⲁⲣⲟⲓ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲣⲟⲩⲥⲉⲃⲧⲱⲧⲟⲩ

and the Lord said to Moses, Why criest thou to me? speak to the children of Israel, and let them proceed.

Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Τι βοας προς εμε; ειπε προς τους υιους Ισραηλ να κινησωσι·

وَارْفَعْ أَنْتَ عَصَاكَ وَمُدَّ يَدَكَ عَلَى الْبَحْرِ وَشُقَّهُ، فَيَدْخُلَ بَنُو إِسْرَائِيلَ فِي وَسَطِ الْبَحْرِ عَلَى الْيَابِسَةِ.

וְאַתָּ֞ה הָרֵ֣ם אֶֽת־מַטְּךָ֗ וּנְטֵ֧ה אֶת־יָדְךָ֛ עַל־הַיָּ֖ם וּבְקָעֵ֑הוּ וְיָבֹ֧אוּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֛ל בְּתֹ֥וךְ הַיָּ֖ם בַּיַּבָּשָֽׁה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ϥⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲕϣⲃⲱⲧ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲟⲩⲧⲉⲛ ⲧⲉⲕϫⲓϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲫⲓⲟⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲟⲣϫϥ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲣⲟⲩⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ϧⲉⲛ ⲑⲙⲏϯ ⲙ̀ⲫⲓⲟⲙ ⲉ̀ⲡⲉⲧϣⲟⲩⲱⲟⲩ

And do thou lift up thy rod, and stretch forth thy hand over the sea, and divide it, and let the children of Israel enter into the midst of the sea on the dry land.

συ δε υψωσον την ραβδον σου και εκτεινον την χειρα σου επι την θαλασσαν και σχισον αυτην, και ας διελθωσιν οι υιοι Ισραηλ δια ξηρας εν μεσω της θαλασσης·

وَهَا أَنَا أُشَدِّدُ قُلُوبَ الْمِصْرِيِّينَ حَتَّى يَدْخُلُوا وَرَاءَهُمْ، فَأَتَمَجَّدُ بِفِرْعَوْنَ وَكُلِّ جَيْشِهِ، بِمَرْكَبَاتِهِ وَفُرْسَانِهِ.

וַאֲנִ֗י הִנְנִ֤י מְחַזֵּק֙ אֶת־לֵ֣ב מִצְרַ֔יִם וְיָבֹ֖אוּ אַחֲרֵיהֶ֑ם וְאִכָּבְדָ֤ה בְּפַרְעֹה֙ וּבְכָל־חֵילֹ֔ו בְּרִכְבֹּ֖ו וּבְפָרָשָֽׁיו׃

Ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯⲛⲁⲑⲣⲉ ⲡϩⲏⲧ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛ̀ϣⲟⲧ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ϩⲓⲫⲁϩⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ϭⲓⲱⲟⲩ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛⲉⲙ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲉϥⲙⲁⲧⲟⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲉϥϩⲁⲣⲙⲁ ⲛⲉⲙ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲉϥϩⲑⲱⲣ

And lo! I will harden the heart of Pharao and of all the Egyptians, and they shall go in after them; and I will be glorified upon Pharao, and on all his host, and on his chariots and his horses.

και εγω, ιδου, θελω σκληρυνει την καρδιαν των Αιγυπτιων, και θελουσιν εμβη κατοπιν αυτων· και θελω δοξασθη επι τον Φαραω και επι παν το στρατευμα αυτου, επι τας αμαξας αυτου και επι τους ιππεις αυτου·

فَيَعْرِفُ الْمِصْرِيُّونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ حِينَ أَتَمَجَّدُ بِفِرْعَوْنَ وَمَرْكَبَاتِهِ وَفُرْسَانِهِ».

וְיָדְע֥וּ מִצְרַ֖יִם כִּי־אֲנִ֣י יְהוָ֑ה בְּהִכָּבְדִ֣י בְּפַרְעֹ֔ה בְּרִכְבֹּ֖ו וּבְפָרָשָֽׁיו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲉⲙⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲁⲓϣⲁⲛϭⲓⲱⲟⲩ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲃⲉⲣⲉϭⲱⲟⲩⲧⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϩⲑⲱⲣ

And all the Egyptians shall know that I am the Lord, when I am glorified upon Pharao and upon his chariots and his horses.

και θελουσι γνωρισει οι Αιγυπτιοι οτι εγω ειμαι ο Κυριος, οταν δοξασθω επι τον Φαραω, επι τας αμαξας αυτου και επι τους ιππεις αυτου.

فَانْتَقَلَ مَلاَكُ اللهِ السَّائِرُ أَمَامَ عَسْكَرِ إِسْرَائِيلَ وَسَارَ وَرَاءَهُمْ، وَانْتَقَلَ عَمُودُ السَّحَابِ مِنْ أَمَامِهِمْ وَوَقَفَ وَرَاءَهُمْ.

וַיִּסַּ֞ע מַלְאַ֣ךְ הָאֱלֹהִ֗ים הַהֹלֵךְ֙ לִפְנֵי֙ מַחֲנֵ֣ה יִשְׂרָאֵ֔ל וַיֵּ֖לֶךְ מֵאַחֲרֵיהֶ֑ם וַיִּסַּ֞ע עַמּ֤וּד הֶֽעָנָן֙ מִפְּנֵיהֶ֔ם וַיַּֽעֲמֹ֖ד מֵאַחֲרֵיהֶֽם׃

Ⲁϥⲟⲩⲱⲧⲉⲃ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲫⲏ ⲉⲧⲥⲱⲕ ϧⲁϫⲱⲥ ⲛ̀ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲙⲟϣⲓ ϩⲓⲫⲁϩⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲁϥⲟⲩⲱⲧⲉⲃ ⲇⲉ ⲟⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲕⲉⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯϭⲏⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲁϫⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ϩⲓⲫⲁϩⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ

And the angel of God that went before the camp of the children of Israel removed and went behind, and the pillar of the cloud also removed from before them and stood behind them.

Τοτε ο αγγελος του Θεου, ο προπορευομενος του στρατευματος του Ισραηλ, εσηκωθη και ηλθεν οπισω αυτων· και ο στυλος της νεφελης εσηκωθη απ' εμπροσθεν αυτων, και εσταθη οπισθεν αυτων·

فَدَخَلَ بَيْنَ عَسْكَرِ الْمِصْرِيِّينَ وَعَسْكَرِ إِسْرَائِيلَ، وَصَارَ السَّحَابُ وَالظَّلاَمُ وَأَضَاءَ اللَّيْلَ. فَلَمْ يَقْتَرِبْ هَذَا إِلَى ذَاكَ كُلَّ اللَّيْلِ.

וַיָּבֹ֞א בֵּ֣ין ׀ מַחֲנֵ֣ה מִצְרַ֗יִם וּבֵין֙ מַחֲנֵ֣ה יִשְׂרָאֵ֔ל וַיְהִ֤י הֶֽעָנָן֙ וְהַחֹ֔שֶׁךְ וַיָּ֖אֶר אֶת־הַלָּ֑יְלָה וְלֹא־קָרַ֥ב זֶ֛ה אֶל־זֶ֖ה כָּל־הַלָּֽיְלָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲟⲩⲧⲉ ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲧⲉ ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲅⲛⲟⲫⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲭⲁⲕⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲓⲛⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲉϫⲱⲣϩ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲙⲟⲩϫⲧ ⲛⲉⲙ ⲛⲟⲩⲉⲣⲏⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲓⲉϫⲱⲣϩ ⲧⲏⲣϥ

And it went between the camp of the Egyptians and the camp of Israel, and stood; and there was darkness and blackness; and the night passed, and they came not near to one another during the whole night.

και ηλθε μεταξυ του στρατευματος των Αιγυπτιων και του στρατευματος του Ισραηλ· και εις εκεινους μεν ητο νεφος σκοτιζον, εις τουτους δε φωτιζον την νυκτα· ωστε το εν δεν επλησιασε το αλλο καθ' ολην την νυκτα.

وَمَدَّ مُوسَى يَدَهُ عَلَى الْبَحْرِ، فَأَجْرَى الرَّبُّ الْبَحْرَ بِرِيحٍ شَرْقِيَّةٍ شَدِيدَةٍ كُلَّ اللَّيْلِ، وَجَعَلَ الْبَحْرَ يَابِسَةً وَانْشَقَّ الْمَاءُ.

וַיֵּ֨ט מֹשֶׁ֣ה אֶת־יָדֹו֮ עַל־הַיָּם֒ וַיֹּ֣ולֶךְ יְהוָ֣ה ׀ אֶת־הַ֠יָּם בְּר֨וּחַ קָדִ֤ים עַזָּה֙ כָּל־הַלַּ֔יְלָה וַיָּ֥שֶׂם אֶת־הַיָּ֖ם לֶחָרָבָ֑ה וַיִּבָּקְע֖וּ הַמָּֽיִם׃

Ⲁϥⲥⲟⲩⲧⲉⲛ ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲫⲓⲟⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲫⲓⲟⲙ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲑⲟⲩⲣⲏⲥ ⲛ̀ϫⲟⲛⲥ ⲙ̀ⲡⲓⲉϫⲱⲣϩ ⲧⲏⲣϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲑⲣⲉ ⲫⲓⲟⲙ ϣⲱⲟⲩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲫⲱⲣϫ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲙⲱⲟⲩ

And Moses stretched forth his hand over the sea, and the Lord carried back the sea with a strong south wind all the night, and made the sea dry, and the water was divided.

Ο δε Μωυσης εξετεινε την χειρα αυτου επι την θαλασσαν· και εκαμεν ο Κυριος την θαλασσαν να συρθη ολην εκεινην την νυκτα υπο σφοδρου ανατολικου ανεμου και κατεστησε την θαλασσαν ξηραν, και τα υδατα διεχωρισθησαν.

فَدَخَلَ بَنُو إِسْرَائِيلَ فِي وَسَطِ الْبَحْرِ عَلَى الْيَابِسَةِ، وَالْمَاءُ سُورٌ لَهُمْ عَنْ يَمِينِهِمْ وَعَنْ يَسَارِهِمْ.

וַיָּבֹ֧אוּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֛ל בְּתֹ֥וךְ הַיָּ֖ם בַּיַּבָּשָׁ֑ה וְהַמַּ֤יִם לָהֶם֙ חֹמָ֔ה מִֽימִינָ֖ם וּמִשְּׂמֹאלָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉⲑⲙⲏϯ ⲙ̀ⲫⲓⲟⲙ ⲉ̀ⲡⲉⲧϣⲟⲩⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲣⲉ ⲡⲓⲙⲱⲟⲩ ⲟⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲟⲃⲧ ⲥⲁⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲛⲉⲙ ⲥⲁϫⲁϭⲏ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ

And the children of Israel went into the midst of the sea on the dry land, and the water of it was a wall on the right hand and a wall on the left.

Και εισηλθον οι υιοι του Ισραηλ εις το μεσον της θαλασσης κατα το ξηρον, και τα υδατα ησαν εις αυτους τοιχος εκ δεξιων και εξ αριστερων αυτων.

وَتَبِعَهُمُ الْمِصْرِيُّونَ وَدَخَلُوا وَرَاءَهُمْ. جَمِيعُ خَيْلِ فِرْعَوْنَ وَمَرْكَبَاتِهِ وَفُرْسَانِهِ إِلَى وَسَطِ الْبَحْرِ.

וַיִּרְדְּפ֤וּ מִצְרַ֙יִם֙ וַיָּבֹ֣אוּ אַחֲרֵיהֶ֔ם כֹּ֚ל ס֣וּס פַּרְעֹ֔ה רִכְבֹּ֖ו וּפָרָשָׁ֑יו אֶל־תֹּ֖וךְ הַיָּֽם׃

Ⲁⲩϭⲟϫⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ϩⲓⲫⲁϩⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓϩⲑⲱⲣ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϩⲁⲣⲙⲁ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϭⲁⲥⲓ ⲛ̀ϩⲑⲟ ⲉ̀ⲑⲙⲏϯ ⲙ̀ⲫⲓⲟⲙ

And the Egyptians pursued them and went in after them, and every horse of Pharao, and his chariots, and his horsemen, into the midst of the sea.

Κατεδιωξαν δε οι Αιγυπτιοι και εισηλθον κατοπιν αυτων, παντες οι ιπποι του Φαραω, αι αμαξαι αυτου και οι ιππεις αυτου, εν τω μεσω της θαλασσης.

وَكَانَ فِي هَزِيعِ الصُّبْحِ أَنَّ الرَّبَّ أَشْرَفَ عَلَى عَسْكَرِ الْمِصْرِيِّينَ فِي عَمُودِ النَّارِ وَالسَّحَابِ، وَأَزْعَجَ عَسْكَرَ الْمِصْرِيِّينَ،

וַֽיְהִי֙ בְּאַשְׁמֹ֣רֶת הַבֹּ֔קֶר וַיַּשְׁקֵ֤ף יְהוָה֙ אֶל־מַחֲנֵ֣ה מִצְרַ֔יִם בְּעַמּ֥וּד אֵ֖שׁ וְעָנָ֑ן וַיָּ֕הָם אֵ֖ת מַחֲנֵ֥ה מִצְרָֽיִם׃

Ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ϯⲟⲩⲉⲣϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛⲁⲧⲟⲟⲩⲓ ⲁϥϫⲟⲩϣⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲭⲣⲱⲙ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϭⲏⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲑⲟⲣⲧⲉⲣ ⲛ̀ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

And it came to pass in the morning watch that the Lord looked forth on the camp of the Egyptians through the pillar of fire and cloud, and troubled the camp of the Egyptians,

Και εν τη φυλακη τη πρωινη επεβλεψεν ο Κυριος εκ του στυλου του πυρος και της νεφελης επι το στρατευμα των Αιγυπτιων και συνεταραξε το στρατευμα των Αιγυπτιων·

وَخَلَعَ بَكَرَ مَرْكَبَاتِهِمْ حَتَّى سَاقُوهَا بِثَقْلَةٍ. فَقَالَ الْمِصْرِيُّونَ: «نَهْرُبُ مِنْ إِسْرَائِيلَ، لأَنَّ الرَّبَّ يُقَاتِلُ الْمِصْرِيِّينَ عَنْهُمْ».

וַיָּ֗סַר אֵ֚ת אֹפַ֣ן מַרְכְּבֹתָ֔יו וַֽיְנַהֲגֵ֖הוּ בִּכְבֵדֻ֑ת וַיֹּ֣אמֶר מִצְרַ֗יִם אָנ֙וּסָה֙ מִפְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל כִּ֣י יְהוָ֔ה נִלְחָ֥ם לָהֶ֖ם בְּמִצְרָֽיִם ׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲱⲛϩ ⲛ̀ⲛⲓⲁⲩⲝⲱⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲟⲩⲃⲉⲣⲉϭⲱⲟⲩⲧⲥ ⲁϥⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲟⲛⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ϫⲉ ⲙⲁⲣⲉⲛⲫⲱⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲡϩⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲡ⳪̅ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⲉⲧϯ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲟⲩ ⲟⲩⲃⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

and bound the axle-trees of their chariots, and caused them to go with difficulty; and the Egyptians said, Let us flee from the face of Israel, for the Lord fights for them against the Egyptians.

και εξεβαλε τους τροχους των αμαξων αυτων, ωστε εσυροντο δυσκολως· και ειπον οι Αιγυπτιοι, Ας φυγωμεν απ' εμπροσθεν του Ισραηλ, διοτι ο Κυριος πολεμει τους Αιγυπτιους υπερ αυτων.

فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «مُدَّ يَدَكَ عَلَى الْبَحْرِ لِيَرْجِعَ الْمَاءُ عَلَى الْمِصْرِيِّينَ، عَلَى مَرْكَبَاتِهِمْ وَفُرْسَانِهِمْ».

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה נְטֵ֥ה אֶת־יָדְךָ֖ עַל־הַיָּ֑ם וְיָשֻׁ֤בוּ הַמַּ֙יִם֙ עַל־מִצְרַ֔יִם עַל־רִכְבֹּ֖ו וְעַל־פָּרָשָֽׁיו׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲥⲟⲩⲧⲉⲛ ⲧⲉⲕϫⲓϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲫⲓⲟⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲣⲉϥⲓ̀ ⲉ̀ⲡⲉϥⲙⲁ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲣⲉϥϩⲱⲃⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲃⲉⲣⲉϭⲱⲟⲩⲧⲥ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓϭⲁⲥⲓ ⲛ̀ϩⲑⲟ

And the Lord said to Moses, Stretch forth tine hand over the sea, and let the water be turned back to its place, and let it cover the Egyptians coming both upon the chariots and the riders.

Ο δε Κυριος ειπε προς τον Μωυσην, Εκτεινον την χειρα σου επι την θαλασσαν, και ας επαναστρεψωσι τα υδατα επι τους Αιγυπτιους, επι τας αμαξας αυτων και επι τους ιππεις αυτων.

فَمَدَّ مُوسَى يَدَهُ عَلَى الْبَحْرِ فَرَجَعَ الْبَحْرُ عِنْدَ إِقْبَالِ الصُّبْحِ إِلَى حَالِهِ الدَّائِمَةِ، وَالْمِصْرِيُّونَ هَارِبُونَ إِلَى لِقَائِهِ. فَدَفَعَ الرَّبُّ الْمِصْرِيِّينَ فِي وَسَطِ الْبَحْرِ.

וַיֵּט֩ מֹשֶׁ֨ה אֶת־יָדֹ֜ו עַל־הַיָּ֗ם וַיָּ֨שָׁב הַיָּ֜ם לִפְנֹ֥ות בֹּ֙קֶר֙ לְאֵ֣יתָנֹ֔ו וּמִצְרַ֖יִם נָסִ֣ים לִקְרָאתֹ֑ו וַיְנַעֵ֧ר יְהוָ֛ה אֶת־מִצְרַ֖יִם בְּתֹ֥וךְ הַיָּֽם׃

Ⲁϥⲥⲟⲩⲧⲉⲛ ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲫⲓⲟⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲡⲉϥⲙⲁ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲙⲱⲟⲩ ϣⲁ ⲟⲩⲉϩⲟⲟⲩ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲇⲉ ⲁⲩⲫⲱⲧ ϧⲁϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲃⲟⲣⲃⲉⲣ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ⲑⲙⲏϯ ⲙ̀ⲫⲓⲟⲙ

And Moses stretched forth his hand over the sea, and the water returned to its place toward day; and the Egyptians fled from the water, and the Lord shook off the Egyptians in the midst of the sea.

Και εξετεινεν ο Μωυσης την χειρα αυτου επι την θαλασσαν· και θαλασσα επανελαβε την ορμην αυτης περι την αυγην· οι δε Αιγυπτιοι φευγοντες απηντησαν αυτην· και κατεστρεψε Κυριος τους Αιγυπτιους εν τω μεσω της θαλασσης·

فَرَجَعَ الْمَاءُ وَغَطَّى مَرْكَبَاتِ وَفُرْسَانَ جَمِيعِ جَيْشِ فِرْعَوْنَ الَّذِي دَخَلَ وَرَاءَهُمْ فِي الْبَحْرِ. لَمْ يَبْقَ مِنْهُمْ وَلَا وَاحِدٌ.

וַיָּשֻׁ֣בוּ הַמַּ֗יִם וַיְכַסּ֤וּ אֶת־הָרֶ֙כֶב֙ וְאֶת־הַפָּ֣רָשִׁ֔ים לְכֹל֙ חֵ֣יל פַּרְעֹ֔ה הַבָּאִ֥ים אַחֲרֵיהֶ֖ם בַּיָּ֑ם לֹֽא־נִשְׁאַ֥ר בָּהֶ֖ם עַד־אֶחָֽד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲁⲥⲑⲟ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲙⲱⲟⲩ ⲁϥϩⲱⲃⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲃⲉⲣⲉϭⲱⲟⲩⲧⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϭⲁⲥⲓϩⲑⲟ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϯϫⲟⲙ ⲧⲏⲣⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲫⲓⲟⲙ ϩⲓⲫⲁϩⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲥⲱϫⲡ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ

and the water returned and covered the chariots and the riders, and all the forces of Pharao, who entered after them into the sea: and there was not left of them even one.

διοτι τα υδατα επαναστρεψαντα εσκεπασαν τας αμαξας και τους ιππεις, παν το στρατευμα του Φαραω, το οποιον ειχεν εμβη κατοπιν αυτων εις την θαλασσαν· δεν εμεινεν εξ αυτων ουδε εις.

وَأَمَّا بَنُو إِسْرَائِيلَ فَمَشَوْا عَلَى الْيَابِسَةِ فِي وَسَطِ الْبَحْرِ، وَالْمَاءُ سُورٌ لَهُمْ عَنْ يَمِينِهِمْ وَعَنْ يَسَارِهِمْ.

וּבְנֵ֧י יִשְׂרָאֵ֛ל הָלְכ֥וּ בַיַּבָּשָׁ֖ה בְּתֹ֣וךְ הַיָּ֑ם וְהַמַּ֤יִם לָהֶם֙ חֹמָ֔ה מִֽימִינָ֖ם וּמִשְּׂמֹאלָֽם ׃

Ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲁⲩⲙⲟϣⲓ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡⲉⲧϣⲟⲩⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲑⲙⲏϯ ⲙ̀ⲫⲓⲟⲙ ⲡⲓⲙⲱⲟⲩ ⲇⲉ ⲛⲁϥⲟⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲟⲃⲧ ⲛⲱⲟⲩ ⲥⲁⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲥⲟⲃⲧ ⲥⲁϫⲁϭⲏ

But the children of Israel went along dry land in the midst of the sea, and the water was to them a wall on the right hand, and a wall on the left.

Οι δε υιοι Ισραηλ επερασαν δια ξηρας εν μεσω της θαλασσης· και τα υδατα ησαν εις αυτους τοιχος εκ δεξιων αυτων και εξ αριστερων αυτων.

فَخَلَّصَ الرَّبُّ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ إِسْرَائِيلَ مِنْ يَدِ الْمِصْرِيِّينَ. وَنَظَرَ إِسْرَائِيلُ الْمِصْرِيِّينَ أَمْوَاتًا عَلَى شَاطِئِ الْبَحْرِ.

וַיֹּ֨ושַׁע יְהוָ֜ה בַּיֹּ֥ום הַה֛וּא אֶת־יִשְׂרָאֵ֖ל מִיַּ֣ד מִצְרָ֑יִם וַיַּ֤רְא יִשְׂרָאֵל֙ אֶת־מִצְרַ֔יִם מֵ֖ת עַל־שְׂפַ֥ת הַיָּֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲛⲟϩⲉⲙ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧϫⲓϫ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲛⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲉⲩⲙⲱⲟⲩⲧ ⲉⲥⲕⲉⲛ ⲛⲉⲛⲥⲫⲟⲧⲟⲩ ⲙ̀ⲫⲓⲟⲙ

So the Lord delivered Israel in that day from the hand of the Egyptians, and Israel saw the Egyptians dead by the shore of the sea.

Και εσωσε Κυριος εν τη ημερα εκεινη τον Ισραηλ εκ χειρος των Αιγυπτιων· και ειδεν ο Ισραηλ τους Αιγυπτιους νεκρους επι το χειλος της θαλασσης.

وَرَأَى إِسْرَائِيلُ الْفِعْلَ الْعَظِيمَ الَّذِي صَنَعَهُ الرَّبُّ بِالْمِصْرِيِّينَ، فَخَافَ الشَّعْبُ الرَّبَّ وَآمَنُوا بِالرَّبِّ وَبِعَبْدِهِ مُوسَى.

וַיַּ֨רְא יִשְׂרָאֵ֜ל אֶת־הַיָּ֣ד הַגְּדֹלָ֗ה אֲשֶׁ֨ר עָשָׂ֤ה יְהוָה֙ בְּמִצְרַ֔יִם וַיִּֽירְא֥וּ הָעָ֖ם אֶת־יְהוָ֑ה וַיַּֽאֲמִ֙ינוּ֙ בַּֽיהוָ֔ה וּבְמֹשֶׁ֖ה עַבְדֹּֽו׃ פ

Ⲁϥⲛⲁⲩ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ϯϫⲓϫ ⲉⲑⲛⲁⲁⲥ ⲛⲏ ⲉⲧⲁϥⲁⲓⲧⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲣϩⲟϯ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ϧⲁⲧϩⲏ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲫϯ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲡⲉϥⲁⲗⲟⲩ

And Israel saw the mighty hand, the things which the Lord did to the Egyptians; and the people feared the Lord, and they believed God and Moses his servant.

Και ειδεν ο Ισραηλ το μεγα εκεινο εργον, το οποιον εκαμεν ο Κυριος επι τους Αιγυπτιους· και εφοβηθη ο λαος τον Κυριον, και επιστευσεν εις τον Κυριον, και εις τον Μωυσην τον θεραποντα αυτου.

إصحاح 15

ترنيمة موسى ومريم

حِينَئِذٍ رَنَّمَ مُوسَى وَبَنُو إِسْرَائِيلَ هَذِهِ التَّسْبِيحَةَ لِلرَّبِّ وَقَالُوا: «أُرَنِّمُ لِلرَّبِّ فَإِنَّهُ قَدْ تَعَظَّمَ. الْفَرَسَ وَرَاكِبَهُ طَرَحَهُمَا فِي الْبَحْرِ.

אָ֣ז יָשִֽׁיר־מֹשֶׁה֩ וּבְנֵ֨י יִשְׂרָאֵ֜ל אֶת־הַשִּׁירָ֤ה הַזֹּאת֙ לַֽיהוָ֔ה וַיֹּאמְר֖וּ לֵאמֹ֑ר אָשִׁ֤ירָה לַֽיהוָה֙ כִּֽי־גָאֹ֣ה גָּאָ֔ה ס֥וּס וְרֹכְבֹ֖ו רָמָ֥ה בַיָּֽם׃

Ⲧⲟⲧⲉ ⲁϥϩⲱⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲛ̀ⲧⲁⲓϩⲱⲇⲏ ⲉ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϫⲟⲥ ⲉⲑⲣⲟⲩϫⲟⲥ ϫⲉ ⲙⲁⲣⲉⲛϩⲱⲥ ⲉ̀ⲡ⳪̅ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲱⲟⲩ ⲅⲁⲣ ⲁϥϭⲓⲱⲟⲩ ⲟⲩϩⲑⲟ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϭⲁⲥⲓϩⲑⲟ ⲁϥⲃⲉⲣⲃⲱⲣⲟⲩ ⲉ̀ⲫⲓⲟⲙ

Then sang Moses and the children of Israel this song to God, and spoke, saying, Let us sing to the Lord, for he is very greatly glorified: horse and rider he has thrown into the sea.

Τοτε εψαλεν ο Μωυσης και οι υιοι Ισραηλ την ωδην ταυτην προς τον Κυριον, και ειπον λεγοντες, Ας ψαλλω προς τον Κυριον· διοτι εδοξασθη ενδοξως· τον ιππον και τον αναβατην αυτου ερριψεν εις την θαλασσαν.

الرَّبُّ قُوَّتِي وَنَشِيدِي، وَقَدْ صَارَ خَلاَصِي. هَذَا إِلَهِي فَأُمَجِّدُهُ، إِلَهُ أَبِي فَأُرَفِّعُهُ.

עָזִּ֤י וְזִמְרָת֙ יָ֔הּ וַֽיְהִי־לִ֖י לִֽישׁוּעָ֑ה זֶ֤ה אֵלִי֙ וְאַנְוֵ֔הוּ אֱלֹהֵ֥י אָבִ֖י וַאֲרֹמְמֶֽנְהוּ׃

Ⲟⲩⲃⲟⲏⲑⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲣⲉϥϩⲱⲃⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓϫⲱⲓ ⲁϥϣⲱⲡⲓ ⲛⲏⲓ ⲉⲩⲥⲱⲧⲏⲣⲓⲁ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲁⲛⲟⲩϯ ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲁϯⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ⲫϯ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲁϭⲁⲥϥ

He was to me a helper and protector for salvation: this is my God and I will glorify him; my father’s God, and I will exalt him.

Ο Κυριος ειναι η δυναμις μου και το ασμα μου, και εσταθη η σωτηρια μου· αυτος ειναι Θεος μου και θελω δοξασει αυτον· Θεος του πατρος μου, και θελω υψωσει αυτον.

الرَّبُّ رَجُلُ الْحَرْبِ. الرَّبُّ اسْمُهُ.

יְהוָ֖ה אִ֣ישׁ מִלְחָמָ֑ה יְהוָ֖ה שְׁמֹֽו׃

Ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧϧⲟⲙϧⲉⲙ ⲛ̀ⲛⲓⲃⲱⲧⲥ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉ ⲡⲉϥⲣⲁⲛ

The Lord bringing wars to nought, the Lord is his name.

Ο Κυριος ειναι δυνατος πολεμιστης· Κυριος το ονομα αυτου.

مَرْكَبَاتُ فِرْعَوْنَ وَجَيْشُهُ أَلْقَاهُمَا فِي الْبَحْرِ، فَغَرِقَ أَفْضَلُ جُنُودِهِ الْمَرْكَبِيَّةِ فِي بَحْرِ سُوفَ،

מַרְכְּבֹ֥ת פַּרְעֹ֛ה וְחֵילֹ֖ו יָרָ֣ה בַיָּ֑ם וּמִבְחַ֥ר שָֽׁלִשָׁ֖יו טֻבְּע֥וּ בְיַם־סֽוּף׃

Ⲛⲓⲃⲉⲣⲉϭⲱⲟⲩⲧⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛⲉⲙ ⲧⲉϥϫⲟⲙ ⲁϥⲃⲉⲣⲃⲱⲣⲟⲩ ⲉ̀ⲫⲓⲟⲙ ϩⲁⲛⲥⲱⲧⲡ ⲛ̀ⲁⲛⲁⲃⲁⲧⲏⲥ ⲛ̀ⲧⲣⲓⲥⲧⲁⲧⲏⲥ ⲁϥϫⲟⲗⲕⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲫⲓⲟⲙ ⲛ̀ϣⲁⲣⲓ

He has cast the chariots of Pharao and his host into the sea, the chosen mounted captains: they were swallowed up in the Red Sea.

Του Φαραω τας αμαξας και το στρατευμα αυτου ερριψεν εις την θαλασσαν· και εκλεκτοι πολεμαρχοι αυτου κατεποντισθησαν εν τη Ερυθρα θαλασση.

تُغَطِّيهِمُ اللُّجَجُ. قَدْ هَبَطُوا فِي الأَعْمَاقِ كَحَجَرٍ.

תְּהֹמֹ֖ת יְכַסְיֻ֑מוּ יָרְד֥וּ בִמְצֹולֹ֖ת כְּמֹו־אָֽבֶן׃

Ⲁϥϩⲱⲃⲥ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲙⲱⲟⲩ ⲁⲩⲱⲙⲥ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲡⲉⲧϣⲏⲕ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲛⲓ

He covered them with the sea: they sank to the depth like a stone.

Αι αβυσσοι εσκεπασαν αυτους· ως πετρα κατεβυθισθησαν εις τα βαθη.

يَمِينُكَ يَا رَبُّ مُعْتَزَّةٌ بِالْقُدْرَةِ. يَمِينُكَ يَا رَبُّ تُحَطِّمُ الْعَدُوَّ.

יְמִֽינְךָ֣ יְהוָ֔ה נֶאְדָּרִ֖י בַּכֹּ֑חַ יְמִֽינְךָ֥ יְהוָ֖ה תִּרְעַ֥ץ אֹויֵֽב׃

Ⲧⲉⲕⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲡ⳪̅ ⲁⲥϭⲓⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩϫⲟⲙ ⲧⲉⲕϫⲓϫ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲡ⳪̅ ⲁⲥⲧⲁⲕⲉ ⲛⲉⲕϫⲁϫⲓ

Thy right hand, O God, has been glorified in strength; thy right hand, O God, has broken the enemies.

Η δεξια σου, Κυριε, εδοξασθη εις δυναμιν· η δεξια σου, Κυριε, συνετριψε τον εχθρον.

وَبِكَثْرَةِ عَظَمَتِكَ تَهْدِمُ مُقَاوِمِيكَ. تُرْسِلُ سَخَطَكَ فَيَأْكُلُهُمْ كَالْقَشِّ،

וּבְרֹ֥ב גְּאֹונְךָ֖ תַּהֲרֹ֣ס קָמֶ֑יךָ תְּשַׁלַּח֙ חֲרֹ֣נְךָ֔ יֹאכְלֵ֖מֹו כַּקַּֽשׁ׃

Ⲟⲩⲟϩ ϧⲉⲛ ⲡⲁϣⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲕⲱⲟⲩ ⲁⲕϧⲟⲙϧⲉⲙ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧϯ ⲟⲩⲃⲏⲛ ⲁⲕⲟⲩⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲉⲕϫⲱⲛⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲩⲟⲙⲟⲩ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ϩⲁⲛⲣⲱⲟⲩⲓ

And in the abundance of thy glory thou hast broken the adversaries to pieces: thou sentest forth thy wrath, it devoured them as stubble.

Και με το μεγεθος της υπεροχης σου εξωλοθρευσας τους υπεναντιους σου· εξαπεστειλας την οργην σου και κατεφαγεν αυτους ως καλαμην.

وَبِرِيحِ أَنْفِكَ تَرَاكَمَتِ الْمِيَاهُ. انْتَصَبَتِ الْمَجَارِيَ كَرَابِيَةٍ. تَجَمَّدَتِ اللُّجَجُ فِي قَلْبِ الْبَحْرِ.

וּבְר֤וּחַ אַפֶּ֙יךָ֙ נֶ֣עֶרְמוּ מַ֔יִם נִצְּב֥וּ כְמֹו־נֵ֖ד נֹזְלִ֑ים קָֽפְא֥וּ תְהֹמֹ֖ת בְּלֶב־יָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲕⲙ̀ⲃⲟⲛ ⲁϥⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲙⲱⲟⲩ ⲁⲩϭⲱⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲙⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲟⲃⲧ ⲁⲩϭⲱⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓϫⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲑⲙⲏϯ ⲙ̀ⲫⲓⲟⲙ

And by the breath of thine anger the water parted asunder; the waters were congealed as a wall, the waves were congealed in the midst of the sea.

Και με την πνοην του θυμου σου τα υδατα επεσωρευθησαν ομου· τα κυματα εσταθησαν ως σωρος, αι αβυσσοι επηξαν εν τω μεσω της θαλασσης.

قَالَ الْعَدُوُّ: أَتْبَعُ، أُدْرِكُ، أُقَسِّمُ غَنِيمَةً. تَمْتَلِئُ مِنْهُمْ نَفْسِي. أُجَرِّدُ سَيْفِي. تُفْنِيهِمْ يَدِي.

אָמַ֥ר אֹויֵ֛ב אֶרְדֹּ֥ף אַשִּׂ֖יג אֲחַלֵּ֣ק שָׁלָ֑ל תִּמְלָאֵ֣מֹו נַפְשִׁ֔י אָרִ֣יק חַרְבִּ֔י תֹּורִישֵׁ֖מֹו יָדִֽי׃

Ⲁϥϫⲟⲥ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϫⲁϫⲓ ϫⲉ ϯⲛⲁϭⲟϫⲓ ⲛ̀ⲧⲁⲧⲁϩⲟ ⲛ̀ⲧⲁⲫⲱϣ ⲛ̀ϩⲁⲛϣⲱⲗ ⲛ̀ⲧⲁⲧⲥⲓⲟ ⲛ̀ⲧⲁⲯⲩⲭⲏ ⲛ̀ⲧⲁϧⲱⲧⲉⲃ ϧⲉⲛ ⲧⲁⲥⲏϥⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲁϫⲓϫ ⲉⲣ⳪̅

The enemy said, I will pursue, I will overtake, I will divide the spoils; I will satisfy my soul, I will destroy with my sword, my hand shall have dominion.

Ο εχθρος ειπε, Θελω καταδιωξει, θελω καταφθασει, θελω διαμοιρασθη τα λαφυρα· η ψυχη μου θελει χορτασθη επ' αυτους· θελω συρει την μαχαιραν μου, η χειρ μου θελει αφανισει αυτους.

نَفَخْتَ بِرِيحِكَ فَغَطَّاهُمُ الْبَحْرُ. غَاصُوا كَالرَّصَاصِ فِي مِيَاهٍ غَامِرَةٍ.

נָשַׁ֥פְתָּ בְרוּחֲךָ֖ כִּסָּ֣מֹו יָ֑ם צָֽלֲלוּ֙ כַּֽעֹופֶ֔רֶת בְּמַ֖יִם אַדִּירִֽים׃

Ⲁⲕⲟⲩⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲁϥϩⲟⲃⲥⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲓⲟⲙ ⲁⲩⲱⲙⲥ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲧⲁⲧϩ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲙⲱⲟⲩ ⲉⲩⲟϣ

Thou sentest forth thy wind, the sea covered them; they sank like lead in the mighty water.

Εφυσησας με τον ανεμον σου και η θαλασσα εσκεπασεν αυτους· κατεβυθισθησαν ως μολυβδος εις τα φοβερα υδατα.

مَنْ مِثْلُكَ بَيْنَ الآلِهَةِ يَا رَبُّ؟ مَنْ مِثْلُكَ مُعْتَزًّا فِي الْقَدَاسَةِ، مَخُوفًا بِالتَّسَابِيحِ، صَانِعًا عَجَائِبَ؟

מִֽי־כָמֹ֤כָה בָּֽאֵלִם֙ יְהוָ֔ה מִ֥י כָּמֹ֖כָה נֶאְדָּ֣ר בַּקֹּ֑דֶשׁ נֹורָ֥א תְהִלֹּ֖ת עֹ֥שֵׂה פֶֽלֶא׃

Ⲛⲓⲙ ⲉⲧⲟⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲕ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲛⲟⲩϯ ⲡ⳪̅ ⲛⲓⲙ ⲉⲧⲟⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲕ ⲉⲩⲉ̀ϯⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲉⲩⲉⲣϣⲫⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲱⲟⲩ ⲉϥⲓⲣⲓ ⲛ̀ϩⲁⲛϣⲫⲏⲣⲓ

Who is like to thee among the gods, O Lord? who is like to thee? glorified in holiness, marvellous in glories, doing wonders.

Τις ομοιος σου Κυριε, μεταξυ των θεων; Τις ομοιος σου, ενδοξος εις αγιοτητα, θαυμαστος εις υμνους, ενεργων τεραστια;

تَمُدُّ يَمِينَكَ فَتَبْتَلِعُهُمُ الأَرْضُ.

נָטִ֙יתָ֙ יְמִ֣ינְךָ֔ תִּבְלָעֵ֖מֹו אָֽרֶץ׃

Ⲁⲕⲥⲟⲩⲧⲉⲛ ⲧⲉⲕⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲁϥⲟⲙⲕⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ

Thou stretchedst forth thy right hand, the earth swallowed them up.

Εξετεινας την δεξιαν σου, και η γη κατεπιεν αυτους.

تُرْشِدُ بِرَأْفَتِكَ الشَّعْبَ الَّذِي فَدَيْتَهُ. تَهْدِيهِ بِقُوَّتِكَ إِلَى مَسْكَنِ قُدْسِكَ.

נָחִ֥יתָ בְחַסְדְּךָ֖ עַם־ז֣וּ גָּאָ֑לְתָּ נֵהַ֥לְתָּ בְעָזְּךָ֖ אֶל־נְוֵ֥ה קָדְשֶֽׁךָ׃

Ⲁⲕϭⲓⲙⲱⲓⲧ ϧⲁϫⲱϥ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲗⲁⲟⲥ ϧⲉⲛ ⲧⲉⲕⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲫⲁⲓ ⲉⲧⲁⲕⲥⲟⲧⲡϥ ⲁⲕϯϫⲟⲙ ⲛⲁϥ ϧⲉⲛ ⲧⲉⲕⲛⲟⲙϯ ⲉⲩⲙⲁ ⲛ̀ⲉⲙⲧⲟⲛ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ ⲛⲁⲕ

Thou hast guided in thy righteousness this thy people whom thou hast redeemed, by thy strength thou hast called them into thy holy resting-place.

Με το ελεος σου ωδηγησας τον λαον τουτον, τον οποιον ελυτρωσας· ωδηγησας αυτον με την δυναμιν σου προς την κατοικιαν της αγιοτητος σου.

يَسْمَعُ الشُّعُوبُ فَيَرْتَعِدُونَ. تَأْخُذُ الرَّعْدَةُ سُكَّانَ فِلِسْطِينَ.

שָֽׁמְע֥וּ עַמִּ֖ים יִרְגָּז֑וּן חִ֣יל אָחַ֔ז יֹשְׁבֵ֖י פְּלָֽשֶׁת׃

Ⲁⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ϫⲉ ϩⲁⲛⲉⲑⲛⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϫⲱⲛⲧ ϩⲁⲛⲛⲁⲕϩⲓ ⲁⲩϭⲓ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧϣⲟⲡ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲫⲩⲗⲓⲥⲧⲓⲓⲙ

The nations heard and were angry, pangs have seized on the dwellers among the Phylistines.

Οι λαοι θελουσιν ακουσει και φριξει· πονοι θελουσι κατακυριευσει τους κατοικους της Παλαιστινης.

حِينَئِذٍ يَنْدَهِشُ أُمَرَاءُ أَدُومَ. أَقْوِيَاءُ مُوآبَ تَأْخُذُهُمُ الرَّجْفَةُ. يَذُوبُ جَمِيعُ سُكَّانِ كَنْعَانَ.

אָ֤ז נִבְהֲלוּ֙ אַלּוּפֵ֣י אֱדֹ֔ום אֵילֵ֣י מֹואָ֔ב יֹֽאחֲזֵ֖מֹו רָ֑עַד נָמֹ֕גוּ כֹּ֖ל יֹשְׁבֵ֥י כְנָֽעַן׃

Ⲧⲟⲧⲉ ⲁⲩⲓⲏⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓϩⲏⲅⲉⲙⲱⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲉ̀ⲇⲱⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲁⲣⲭⲱⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲙⲱⲁⲃⲓⲧⲏⲥ ⲟⲩⲥⲑⲉⲣⲧⲉⲣ ⲡⲉⲧⲁϥϭⲓⲧⲟⲩ ⲁⲩⲃⲱⲗ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧϣⲟⲡ ϧⲉⲛ ⲭⲁⲛⲁⲁⲛ

Then the princes of Edom, and the chiefs of the Moabites hasted; trembling took hold upon them, all the inhabitants of Chanaan melted away.

Τοτε θελουσιν εκπλαγη οι ηγεμονες Εδωμ· τρομος θελει καταλαβει τους αρχοντας του Μωαβ· παντες οι κατοικοι της Χανααν θελουσιν αναλυθη.

تَقَعُ عَلَيْهِمِ الْهَيْبَةُ وَالرُّعْبُ. بِعَظَمَةِ ذِرَاعِكَ يَصْمُتُونَ كَالْحَجَرِ حَتَّى يَعْبُرَ شَعْبُكَ يَا رَبُّ. حَتَّى يَعْبُرَ الشَّعْبُ الَّذِي اقْتَنَيْتَهُ.

תִּפֹּ֨ל עֲלֵיהֶ֤ם אֵימָ֙תָה֙ וָפַ֔חַד בִּגְדֹ֥ל זְרֹועֲךָ֖ יִדְּמ֣וּ כָּאָ֑בֶן עַד־יַעֲבֹ֤ר עַמְּךָ֙ יְהוָ֔ה עַֽד־יַעֲבֹ֖ר עַם־ז֥וּ קָנִֽיתָ׃

Ⲉϥⲉ̀ϩⲉⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲥⲑⲉⲣⲧⲉⲣ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϩⲟϯ ϧⲉⲛ ⲡⲁϣⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲕϫⲫⲟⲓ ⲙⲁⲣⲟⲩⲉⲣⲱⲛⲓ ϣⲁⲧⲉϥⲥⲓⲛⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉⲕⲗⲁⲟⲥ ⲡ⳪̅ ϣⲁⲧⲉϥⲥⲓⲛⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉⲕⲗⲁⲟⲥ ⲫⲁⲓ ⲉⲧⲁⲕϫⲫⲟϥ

Let trembling and fear fall upon them; by the greatness of thine arm, let them become as stone; till thy people pass over, O Lord, till this thy people pass over, whom thou hast purchased.

Φοβος και τρομος θελει επιπεσει επ' αυτους· απο του μεγεθους του βραχιονος σου θελουσιν απολιθωθη, εωσου περαση ο λαος σου, Κυριε, εωσου περαση ο λαος ουτος, τον οποιον απεκτησας.

تَجِيءُ بِهِمْ وَتَغْرِسُهُمْ فِي جَبَلِ مِيرَاثِكَ، الْمَكَانِ الَّذِي صَنَعْتَهُ يَا رَبُّ لِسَكَنِكَ الْمَقْدِسِ الَّذِي هَيَّأَتْهُ يَدَاكَ يَا رَبُّ.

תְּבִאֵ֗מֹו וְתִטָּעֵ֙מֹו֙ בְּהַ֣ר נַחֲלָֽתְךָ֔ מָכֹ֧ון לְשִׁבְתְּךָ֛ פָּעַ֖לְתָּ יְהוָ֑ה מִקְּדָ֕שׁ אֲדֹנָ֖י כֹּונְנ֥וּ יָדֶֽיךָ׃

Ⲁⲛⲓⲧⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲧⲟϫⲟⲩ ϩⲓϫⲉⲛ ⲟⲩⲧⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲉⲕⲕⲗⲏⲣⲟⲛⲟⲙⲓⲁ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲉⲕⲙⲁⲛ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲧⲥⲉⲃⲧⲱⲧ ⲫⲁⲓ ⲉⲧⲁⲕⲉⲣϩⲱⲃ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲕⲙⲁ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲡ⳪̅ ⲫⲁⲓ ⲉⲧⲁⲩⲥⲉⲃⲧⲱⲧϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲕϫⲓϫ

Bring them in and plant them in the mountain of their inheritance, in thy prepared habitation, which thou, O Lord, hast prepared; the sanctuary, O Lord, which thine hands have made ready.

Θελεις εισαγαγει αυτους και φυτευσει αυτους εις το ορος της κληρονομιας σου, τον τοπον, Κυριε, τον οποιον ητοιμασας δια κατοικιαν σου, το αγιαστηριον, Κυριε, το οποιον αι χειρες σου εστησαν.

الرَّبُّ يَمْلِكُ إِلَى الدَّهْرِ وَالأَبَدِ».

יְהוָ֥ה ׀ יִמְלֹ֖ךְ לְעֹלָ֥ם וָעֶֽד׃

Ⲡ⳪̅ ⲉⲕⲟⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲟ ϣⲁ ⲉ̀ⲛⲉϩ ⲛⲉⲙ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲡⲉ̀ⲛⲉϩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲓ

The Lord reigns for ever and ever and ever.

Ο Κυριος θελει βασιλευει εις τους αιωνας των αιωνων.

فَإِنَّ خَيْلَ فِرْعَوْنَ دَخَلَتْ بِمَرْكَبَاتِهِ وَفُرْسَانِهِ إِلَى الْبَحْرِ، وَرَدَّ الرَّبُّ عَلَيْهِمْ مَاءَ الْبَحْرِ. وَأَمَّا بَنُو إِسْرَائِيلَ فَمَشَوْا عَلَى الْيَابِسَةِ فِي وَسَطِ الْبَحْرِ.

כִּ֣י בָא֩ ס֨וּס פַּרְעֹ֜ה בְּרִכְבֹּ֤ו וּבְפָרָשָׁיו֙ בַּיָּ֔ם וַיָּ֧שֶׁב יְהוָ֛ה עֲלֵהֶ֖ם אֶת־מֵ֣י הַיָּ֑ם וּבְנֵ֧י יִשְׂרָאֵ֛ל הָלְכ֥וּ בַיַּבָּשָׁ֖ה בְּתֹ֥וךְ הַיָּֽם׃ פ

Ϫⲉ ⲁⲩⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲫⲓⲟⲙ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓϩⲑⲱⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲃⲉⲣⲉϭⲱⲟⲩⲧⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϭⲁⲥⲓϩⲑⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲉⲛ ⲡⲓⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲓⲟⲙ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲟⲩ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲁⲩⲙⲟϣⲓ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡⲉⲧϣⲟⲩⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲑⲙⲏϯ ⲙ̀ⲫⲓⲟⲙ

For the horse of Pharao went in with the chariots and horsemen into the sea, and the Lord brought upon them the water of the sea, but the children of Israel walked through dry land in the midst of the sea.

Διοτι εισηλθον οι ιπποι του Φαραω εις την θαλασσαν μετα των αμαξων αυτου και μετα των ιππεων αυτου, και ο Κυριος εστρεψεν επ' αυτους τα υδατα της θαλασσης· οι δε υιοι Ισραηλ επερασαν δια ξηρας εν τω μεσω της θαλασσης.

فَأَخَذَتْ مَرْيَمُ النَّبِيَّةُ أُخْتُ هَارُونَ الدُّفَّ بِيَدِهَا، وَخَرَجَتْ جَمِيعُ النِّسَاءِ وَرَاءَهَا بِدُفُوفٍ وَرَقْصٍ.

וַתִּקַּח֩ מִרְיָ֨ם הַנְּבִיאָ֜ה אֲחֹ֧ות אַהֲרֹ֛ן אֶת־הַתֹּ֖ף בְּיָדָ֑הּ וַתֵּצֶ֤אןָ כָֽל־הַנָּשִׁים֙ אַחֲרֶ֔יהָ בְּתֻפִּ֖ים וּבִמְחֹלֹֽת׃

Ⲁⲥϭⲓ ⲇⲉ ⲛⲁⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲁⲣⲓⲁⲙ ϯⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲧⲥⲱⲛⲓ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲉⲙⲕⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲧⲉⲥϫⲓϫ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲥⲁⲙⲉⲛϩⲏⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓϩⲓⲟⲙⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲕⲉⲙⲕⲉⲙ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϩⲱⲥ

And Mariam the prophetess, the sister of Aaron, having taken a timbrel in her hand—then there went forth all the women after her with timbrels and dances.

Μαριαμ δε η προφητις, η αδελφη του Ααρων ελαβε το τυμπανον εν τη χειρι αυτης και πασαι αι γυναικες εξηλθον κατοπιν αυτης μετα τυμπανων και χορων.

وَأَجَابَتْهُمْ مَرْيَمُ: «رَنِّمُوا لِلرَّبِّ فَإِنَّهُ قَدْ تَعَظَّمَ. الْفَرَسَ وَرَاكِبَهُ طَرَحَهُمَا فِي الْبَحْرِ».

וַתַּ֥עַן לָהֶ֖ם מִרְיָ֑ם שִׁ֤ירוּ לַֽיהוָה֙ כִּֽי־גָאֹ֣ה גָּאָ֔ה ס֥וּס וְרֹכְבֹ֖ו רָמָ֥ה בַיָּֽם׃ ס

Ⲁⲥⲉⲣϩⲏⲧⲥ ⲇⲉ ϧⲁϫⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲁⲣⲓⲁⲙ ⲉⲥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲙⲁⲣⲉⲛϩⲱⲥ ⲉⲡ⳪̅ ϫⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲱⲟⲩ ⲅⲁⲣ ⲁϥϭⲓⲱⲟⲩ ⲟⲩϩⲑⲟ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϭⲁⲥⲓϩⲑⲟ ⲁϥⲃⲉⲣⲃⲱⲣⲟⲩ ⲉ̀ⲫⲓⲟⲙ

And Mariam led them, saying, Let us sing to the Lord, for he has been very greatly glorified: the horse and rider has he cast into the sea.

Και η Μαριαμ ανταπεκρινετο προς αυτους, λεγουσα, Ψαλλετε εις τον Κυριον· διοτι εδοξασθη ενδοξως· τον ιππον και τον αναβατην αυτου ερριψεν εις θαλασσαν.

مياه مارة وإيليم

ثُمَّ ارْتَحَلَ مُوسَى بِإِسْرَائِيلَ مِنْ بَحْرِ سُوفَ وَخَرَجُوا إِلَى بَرِّيَّةِ شُورٍ. فَسَارُوا ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ فِي الْبَرِّيَّةِ وَلَمْ يَجِدُوا مَاءً.

וַיַּסַּ֨ע מֹשֶׁ֤ה אֶת־יִשְׂרָאֵל֙ מִיַּם־ס֔וּף וַיֵּצְא֖וּ אֶל־מִדְבַּר־שׁ֑וּר וַיֵּלְכ֧וּ שְׁלֹֽשֶׁת־יָמִ֛ים בַּמִּדְבָּ֖ר וְלֹא־מָ֥צְאוּ מָֽיִם׃

Ⲁϥⲟⲩⲱⲧⲉⲃ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲫⲓⲟⲙ ⲛϩⲁϩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲓϣⲁϥⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲥⲟⲩⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲙⲟϣⲓ ⲡⲉ ⲛ̀ⲅ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϩⲓ ⲡϣⲁϥⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩϫⲉⲙ ⲙⲱⲟⲩ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲉ̀ⲥⲱ

So Moses brought up the children of Israel from the Red Sea, and brought them into the wilderness of Sur; and they went three days in the wilderness, and found no water to drink.

Τοτε εσηκωσεν ο Μωυσης τους Ισραηλιτας απο της Ερυθρας θαλασσης, και εξηλθον εις την ερημον Σουρ· και περιεπατουν τρεις ημερας εν τη ερημω και δεν ευρισκον υδωρ.

فَجَاءُوا إِلَى مَارَّةَ، وَلَمْ يَقْدِرُوا أَنْ يَشْرَبُوا مَاءً مِنْ مَارَّةَ لأَنَّهُ مُرٌّ. لِذَلِكَ دُعِيَ اسْمُهَا «مَارَّةَ».

וַיָּבֹ֣אוּ מָרָ֔תָה וְלֹ֣א יָֽכְל֗וּ לִשְׁתֹּ֥ת מַ֙יִם֙ מִמָּרָ֔ה כִּ֥י מָרִ֖ים הֵ֑ם עַל־כֵּ֥ן קָרָֽא־שְׁמָ֖הּ מָרָֽה׃

Ⲁⲩⲓ̀ ⲇⲉ ⲉ̀ⲙⲉⲣⲣⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩϫⲉⲙϫⲟⲙ ⲉ̀ⲥⲉ ⲙⲱⲟⲩ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲙⲉⲣⲣⲁ ⲛⲁϥⲛ̀ϣⲁϣⲓ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲁⲓ ⲁⲩϯⲣⲉⲛ ⲫⲣⲁⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ϫⲉ ⲡϣⲁϣⲓ

and they came to Merrha, and could not drink of Merrha, for it was bitter; therefore he named the name of that place, Bitterness.

Και εκειθεν ηλθον εις Μερραν· δεν ηδυναντο ομως να πιωσιν εκ των υδατων της Μερρας, διοτι ησαν πικρα· δια τουτο και επωνομασθη Μερρα.

فَتَذَمَّرَ الشَّعْبُ عَلَى مُوسَى قَائِلِينَ: «مَاذَا نَشْرَبُ؟»

וַיִּלֹּ֧נוּ הָעָ֛ם עַל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹ֖ר מַה־נִּשְׁתֶּֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲭⲣⲉⲙⲣⲉⲙ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲛ̀ⲥⲁ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲥⲟϥ

And the people murmured against Moses, saying, What shall we drink?

Και εγογγυζεν ο λαος κατα του Μωυσεως, λεγων, Τι θελομεν πιει;

فَصَرَخَ إِلَى الرَّبِّ. فَأَرَاهُ الرَّبُّ شَجَرَةً فَطَرَحَهَا فِي الْمَاءِ فَصَارَ الْمَاءُ عَذْبًا. هُنَاكَ وَضَعَ لَهُ فَرِيضَةً وَحُكْمًا، وَهُنَاكَ امْتَحَنَهُ.

וַיִּצְעַ֣ק אֶל־יְהוָ֗ה וַיֹּורֵ֤הוּ יְהוָה֙ עֵ֔ץ וַיַּשְׁלֵךְ֙ אֶל־הַמַּ֔יִם וַֽיִּמְתְּק֖וּ הַמָּ֑יִם שָׁ֣ם שָׂ֥ם לֹ֛ו חֹ֥ק וּמִשְׁפָּ֖ט וְשָׁ֥ם נִסָּֽהוּ׃

Ⲁϥⲱϣ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲟⲩⲃⲉ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲧⲁⲙⲟϥ ⲉ̀ⲟⲩϣⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲓⲧϥ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲡⲓⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲗⲟϫ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲙⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲫϯ ⲥⲉⲙⲛⲓ ⲛⲁϥ ⲛ̀ϩⲁⲛⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϩⲁⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϭⲟⲛⲧϥ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ

And Moses cried to the Lord, and the Lord shewed him a tree, and he cast it into the water, and the water was sweetened: there he established to him ordinances and judgments, and there he proved him,

Ο δε Μωυσης εβοησε προς τον Κυριον· και εδειξεν εις αυτον ο Κυριος ξυλον, το οποιον οτε ερριψεν εις τα υδατα, τα υδατα εγλυκανθησαν. Εκει εδωκεν εις αυτους παραγγελιαν και διαταγμα, και εκει εδοκιμασεν αυτους·

فَقَالَ: «إِنْ كُنْتَ تَسْمَعُ لِصَوْتِ الرَّبِّ إِلَهِكَ، وَتَصْنَعُ الْحَقَّ فِي عَيْنَيْهِ، وَتَصْغَى إِلَى وَصَايَاهُ وَتَحْفَظُ جَمِيعَ فَرَائِضِهِ، فَمَرَضًا مَا مِمَّا وَضَعْتُهُ عَلَى الْمِصْرِيِّينَ لَا أَضَعُ عَلَيْكَ. فَإِنِّي أَنَا الرَّبُّ شَافِيكَ».

וַיֹּאמֶר֩ אִם־שָׁמֹ֨ועַ תִּשְׁמַ֜ע לְקֹ֣ול ׀ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֗יךָ וְהַיָּשָׁ֤ר בְּעֵינָיו֙ תַּעֲשֶׂ֔ה וְהַֽאֲזַנְתָּ֙ לְמִצְוֹתָ֔יו וְשָׁמַרְתָּ֖ כָּל־חֻקָּ֑יו כָּֽל־הַמַּֽחֲלָ֞ה אֲשֶׁר־שַׂ֤מְתִּי בְמִצְרַ֙יִם֙ לֹא־אָשִׂ֣ים עָלֶ֔יךָ כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה רֹפְאֶֽךָ׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲉ̀ϣⲱⲡ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲧⲉⲕⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲥⲁ ⲧⲥⲙⲏ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲕⲛⲟⲩϯ ⲛ̀ⲧⲉⲕⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲑⲣⲁⲛⲁϥ ⲙ̀ⲡⲉϥⲙ̀ⲑⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲕϭⲓⲥⲙⲏ ⲉ̀ⲛⲉϥⲉⲛⲧⲟⲗⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲕⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲛⲉϥⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ϣⲱⲛⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁⲓⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲛ̀ⲛⲁⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲕ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲕⲛⲟⲩϯ ⲫⲏ ⲉⲧⲧⲟⲩϫⲟ ⲙ̀ⲙⲟⲕ

and said, If thou wilt indeed hear the voice of the Lord thy God, and do things pleasing before him, and wilt hearken to his commands, and keep all his ordinances, no disease which I have brought upon the Egyptians will I bring upon thee, for I am the Lord thy God that heals thee.

και ειπεν, Εαν ακουσης επιμελως την φωνην Κυριου του Θεου σου και πραττης το αρεστον εις τους οφθαλμους αυτου και δωσης ακροασιν εις τας εντολας αυτου και φυλαξης παντα τα προσταγματα αυτου, δεν θελω φερει επι σε ουδεμιαν εκ των νοσων, τας οποιας εφερα κατα των Αιγυπτιων· διοτι εγω ειμαι ο Κυριος ο θεραπευων σε.

ثُمَّ جَاءُوا إِلَى إِيلِيمَ وَهُنَاكَ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنَ مَاءٍ وَسَبْعُونَ نَخْلَةً. فَنَزَلُوا هُنَاكَ عِنْدَ الْمَاءِ.

וַיָּבֹ֣אוּ אֵילִ֔מָה וְשָׁ֗ם שְׁתֵּ֥ים עֶשְׂרֵ֛ה עֵינֹ֥ת מַ֖יִם וְשִׁבְעִ֣ים תְּמָרִ֑ים וַיַּחֲנוּ־שָׁ֖ם עַל־הַמָּֽיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲓ̀ ⲉ̀ⲉⲗⲓⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲭⲏ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲓ̅ⲃ̅ ⲙ̀ⲙⲟⲩⲙⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲟ̅ ⲛ̀ⲭⲁϥ ⲙⲃⲉⲛⲓ ⲁⲩⲟⲩⲟϩ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲛⲓⲙⲱⲟⲩ

And they came to Ælim, and there were there twelve fountains of water, and seventy stems of palm-trees; and they encamped there by the waters.

Επειτα ηλθον εις Αιλειμ, οπου ησαν δωδεκα πηγαι υδατων και εβδομηκοντα δενδρα φοινικων· και εκει εστρατοπεδευσαν πλησιον των υδατων.

إصحاح 16

المن والسلوى

ثُمَّ ارْتَحَلُوا مِنْ إِيلِيمَ. وَأَتَى كُلُّ جَمَاعَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ إِلَى بَرِّيَّةِ سِينٍ، الَّتِي بَيْنَ إِيلِيمَ وَسِينَاءَ فِي الْيَوْمِ الْخَامِسَ عَشَرَ مِنَ الشَّهْرِ الثَّانِي بَعْدَ خُرُوجِهِمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ.

וַיִּסְעוּ֙ מֵֽאֵילִ֔ם וַיָּבֹ֜אוּ כָּל־עֲדַ֤ת בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ אֶל־מִדְבַּר־סִ֔ין אֲשֶׁ֥ר בֵּין־אֵילִ֖ם וּבֵ֣ין סִינָ֑י בַּחֲמִשָּׁ֨ה עָשָׂ֥ר יֹום֙ לַחֹ֣דֶשׁ הַשֵּׁנִ֔י לְצֵאתָ֖ם מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

Ⲁⲩϥⲁⲓ ⲇⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲉⲗⲓⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲧⲏⲣⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ⲡϣⲁϥⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲥⲓⲛⲁ ⲫⲏ ⲉⲧ ⲟⲩⲧⲉ ⲉⲗⲓⲙ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲧⲉ ⲥⲓⲛⲁ ϧⲉⲛ ⲥⲟⲩⲓ̅ⲉ̅ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲃⲟⲧ ⲙ̀ⲙⲁϩⲃ̅ ⲉⲧⲁⲩⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

And they departed from Ælim, and all the congregation of the children of Israel came to the wilderness of Sin, which is between Ælim and Sina; and on the fifteenth day, in the second month after their departure from the land of Egypt,

Εσηκωθησαν δε απο Αιλειμ· και ηλθον πασα η συναγωγη των υιων Ισραηλ εις την ερημον Σιν, την μεταξυ Αιλειμ και Σινα, την δεκατην πεμπτην ημεραν του δευτερου μηνος αφου εξηλθον εκ γης Αιγυπτου.

فَتَذَمَّرَ كُلُّ جَمَاعَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَى مُوسَى وَهَارُونَ فِي الْبَرِّيَّةِ.

[וַיִּלִּינוּ כ] (וַיִּלֹּ֜ונוּ ק) כָּל־עֲדַ֧ת בְּנֵי־יִשְׂרָאֵ֛ל עַל־מֹשֶׁ֥ה וְעַֽל־אַהֲרֹ֖ן בַּמִּדְבָּֽר׃

Ⲁⲥⲭⲣⲉⲙⲣⲉⲙ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲧⲏⲣⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ

all the congregation of the children of Israel murmured against Moses and Aaron.

Και εγογγυζε πασα η συναγωγη των υιων Ισραηλ κατα του Μωυσεως και κατα του Ααρων εν τη ερημω.

وَقَالَ لَهُمَا بَنُو إِسْرَائِيلَ: «لَيْتَنَا مُتْنَا بِيَدِ الرَّبِّ فِي أَرْضِ مِصْرَ، إِذْ كُنَّا جَالِسِينَ عِنْدَ قُدُورِ اللَّحْمِ نَأْكُلُ خُبْزًا لِلشَّبَعِ. فَإِنَّكُمَا أَخْرَجْتُمَانَا إِلَى هَذَا الْقَفْرِ لِكَيْ تُمِيتَا كُلَّ هَذَا الْجُمْهُورِ بِالْجُوعِ».

וַיֹּאמְר֨וּ אֲלֵהֶ֜ם בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל מִֽי־יִתֵּ֨ן מוּתֵ֤נוּ בְיַד־יְהוָה֙ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם בְּשִׁבְתֵּ֙נוּ֙ עַל־סִ֣יר הַבָּשָׂ֔ר בְּאָכְלֵ֥נוּ לֶ֖חֶם לָשֹׂ֑בַע כִּֽי־הֹוצֵאתֶ֤ם אֹתָ֙נוּ֙ אֶל־הַמִּדְבָּ֣ר הַזֶּ֔ה לְהָמִ֛ית אֶת־כָּל־הַקָּהָ֥ל הַזֶּ֖ה בָּרָעָֽב׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲁⲩⲃⲏⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ϫⲉ ⲁⲙⲟⲓ ⲉⲛⲉ ⲁⲛⲙⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲭⲏⲙⲓ ⲡⲉ ⲉ̀ⲁⲛϭⲓⲉⲣϧⲟⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡ⳪̅ ϩⲟⲧⲉ ⲁⲛϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲓⲗⲉⲃⲏⲥ ⲛⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ⲛⲟⲩⲉⲙ ⲱⲓⲕ ⲉ̀ⲡⲥⲓ ϫⲉ ⲁⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲛⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ⲡⲁⲓϣⲁϥⲉ ⲉ̀ϧⲱⲧⲉⲃ ⲛ̀ⲧⲁⲓⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲧⲏⲣⲥ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲡⲓϩⲕⲟ

And the children of Israel said to them, Would we had died smitten by the Lord in the land of Egypt, when we sat by the flesh-pots, and ate bread to satiety! for ye have brought us out into this wilderness, to slay all this congregation with hunger.

Και ειπον προς αυτους οι υιοι Ισραηλ, Ειθε να απεθνησκομεν υπο της χειρος του Κυριου εν τη γη της Αιγυπτου, οτε εκαθημεθα πλησιον των λεβητων του κρεατος και οτε ετρωγομεν αρτον εις χορτασμον· διοτι εξηγαγετε ημας εις την ερημον ταυτην, δια να θανατωσητε με την πειναν πασαν την συναγωγην ταυτην.

فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «هَا أَنَا أُمْطِرُ لَكُمْ خُبْزًا مِنَ السَّمَاءِ. فَيَخْرُجُ الشَّعْبُ وَيَلْتَقِطُونَ حَاجَةَ الْيَوْمِ بِيَوْمِهَا. لِكَيْ أَمْتَحِنَهُمْ، أَيَسْلُكُونَ فِي نَامُوسِي أَمْ لاَ.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה הִנְנִ֨י מַמְטִ֥יר לָכֶ֛ם לֶ֖חֶם מִן־הַשָּׁמָ֑יִם וְיָצָ֨א הָעָ֤ם וְלָֽקְטוּ֙ דְּבַר־יֹ֣ום בְּיֹומֹ֔ו לְמַ֧עַן אֲנַסֶּ֛נּוּ הֲיֵלֵ֥ךְ בְּתֹורָתִ֖י אִם־לֹֽא׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯⲛⲁϩⲱⲟⲩ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ϩⲁⲛⲱⲓⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲥⲱⲕⲓ ⲙ̀ⲫⲁ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲉ̀ⲡϫⲓⲛⲧⲁϭⲟⲛⲧⲟⲩ ϫⲉ ⲁⲛ ⲥⲉⲛⲁⲙⲟϣⲓ ⲛ̀ⲥⲁ ⲡⲁⲛⲟⲙⲟⲥ ϣⲁⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲛ

And the Lord said to Moses, Behold, I will rain bread upon you out of heaven: and the people shall go forth, and they shall gather their daily portion for the day, that I may try them whether they will walk in my law or not.

Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Ιδου, θελω βρεξει εις εσας αρτον εξ ουρανου· και θελει εξερχεσθαι ο λαος και συναγει καθ' ημεραν το αρκουν της ημερας, δια να δοκιμασω αυτους, αν θελωσι περιπατει εις τον νομον μου η ουχι·

وَيَكُونُ فِي الْيَوْمِ السَّادِسِ أَنَّهُمْ يُهَيِّئُونَ مَا يَجِيئُونَ بِهِ فَيَكُونُ ضِعْفَ مَا يَلْتَقِطُونَهُ يَوْمًا فَيَوْمًا».

וְהָיָה֙ בַּיֹּ֣ום הַשִּׁשִּׁ֔י וְהֵכִ֖ינוּ אֵ֣ת אֲשֶׁר־יָבִ֑יאוּ וְהָיָ֣ה מִשְׁנֶ֔ה עַ֥ל אֲשֶֽׁר־יִלְקְט֖וּ יֹ֥ום ׀ יֹֽום׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲋ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲥⲟⲃϯ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲉⲛϥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥⲕⲏⲃ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲑⲟⲩⲱⲧϥ ⲫⲁ ⲙ̀ⲙⲏⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲟⲩⲉϩⲟⲟⲩ

And it shall come to pass on the sixth day that they shall prepare whatsoever they have brought in, and it shall be double of what they shall have gathered for the day, daily.

την δε εκτην ημεραν ας ετοιμαζωσιν εκεινο το οποιον ηθελον εισαγαγει, και ας ηναι διπλασιον του οσον συναγουσι καθ' ημεραν.

فَقَالَ مُوسَى وَهَارُونُ لِجَمِيعِ بَنِي إِسْرَائِيلَ: «فِي الْمَسَاءِ تَعْلَمُونَ أَنَّ الرَّبَّ أَخْرَجَكُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ.

וַיֹּ֤אמֶר מֹשֶׁה֙ וְאַהֲרֹ֔ן אֶֽל־כָּל־בְּנֵ֖י יִשְׂרָאֵ֑ל עֶ֕רֶב וִֽידַעְתֶּ֕ם כִּ֧י יְהוָ֛ה הֹוצִ֥יא אֶתְכֶ֖ם מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲇⲉ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛ̀ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲧⲏⲣⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ϫⲉ ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲣⲟⲩϩⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉ ⲉⲧⲁϥⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

And Moses and Aaron said to all the congregation of the children of Israel, At even ye shall know that the Lord has brought you out of the land of Egypt;

Και ειπον ο Μωυσης και ο Ααρων προς παντας τους υιους Ισραηλ, Το εσπερας θελετε γνωρισει οτι ο Κυριος εξηγαγεν υμας εκ γης Αιγυπτου·

وَفِي الصَّبَاحِ تَرَوْنَ مَجْدَ الرَّبِّ لاسْتِمَاعِهِ تَذَمُّرَكُمْ عَلَى الرَّبِّ. وَأَمَّا نَحْنُ فَمَاذَا حَتَّى تَتَذَمَّرُوا عَلَيْنَا؟»

וּבֹ֗קֶר וּרְאִיתֶם֙ אֶת־כְּבֹ֣וד יְהוָ֔ה בְּשָׁמְעֹ֥ו אֶת־תְּלֻנֹּתֵיכֶ֖ם עַל־יְהוָ֑ה וְנַ֣חְנוּ מָ֔ה כִּ֥י [תַלֹּונוּ כ] (תַלִּ֖ינוּ ק) עָלֵֽינוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲧⲟⲟⲩⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲓⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ϧⲉⲛ ⲡϫⲓⲛⲑⲣⲉϥⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲉ̀ⲡⲉⲧⲉⲛⲭⲣⲉⲙⲣⲉⲙ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉ̀ⲫϯ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲟⲩ ⲅⲁⲣ ϫⲉ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲭⲣⲉⲙⲣⲉⲙ ϧⲁⲣⲟⲛ

and in the morning ye shall see the glory of the Lord, inasmuch as he hears your murmuring against God; and who are we, that ye continue to murmur against us?

και το πρωι θελετε ιδει την δοξαν του Κυριου, διοτι ηκουσε τους γογγυσμους σας εναντιον του Κυριου· επειδη ημεις τι ειμεθα, ωστε να γογγυζητε καθ' ημων;

وَقَالَ مُوسَى: «ذَلِكَ بِأَنَّ الرَّبَّ يُعْطِيكُمْ فِي الْمَسَاءِ لَحْمًا لِتَأْكُلُوا، وَفِي الصَّبَاحِ خُبْزًا لِتَشْبَعُوا، لاسْتِمَاعِ الرَّبِّ تَذَمُّرَكُمُ الَّذِي تَتَذَمَّرُونَ عَلَيْهِ. وَأَمَّا نَحْنُ فَمَاذَا؟ لَيْسَ عَلَيْنَا تَذَمُّرُكُمْ بَلْ عَلَى الرَّبِّ».

וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֗ה בְּתֵ֣ת יְהוָה֩ לָכֶ֨ם בָּעֶ֜רֶב בָּשָׂ֣ר לֶאֱכֹ֗ל וְלֶ֤חֶם בַּבֹּ֙קֶר֙ לִשְׂבֹּ֔עַ בִּשְׁמֹ֤עַ יְהוָה֙ אֶת־תְּלֻנֹּ֣תֵיכֶ֔ם אֲשֶׁר־אַתֶּ֥ם מַלִּינִ֖ם עָלָ֑יו וְנַ֣חְנוּ מָ֔ה לֹא־עָלֵ֥ינוּ תְלֻנֹּתֵיכֶ֖ם כִּ֥י עַל־יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ϧⲉⲛ ⲡϫⲓⲛⲑⲣⲉ ⲡ⳪̅ ϯ ⲁϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲣⲟⲩϩⲓ ⲉ̀ⲟⲩⲱⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲱⲓⲕ ⲉ̀ⲡⲥⲓ ⲙ̀ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲧⲟⲟⲩⲓ ⲉⲑⲃⲉϫⲉ ⲁϥⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲉ̀ⲡⲉⲧⲉⲛⲭⲣⲉⲙⲣⲉⲙ ⲫⲏ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲭⲣⲉⲙⲣⲉⲙ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϧⲁⲣⲟⲛ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲇⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲟⲩ ⲟⲩ ⲅⲁⲣ ⲛⲁϥϣⲟⲡ ϧⲁⲣⲟⲛ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛⲭⲣⲉⲙⲣⲉⲙ ⲁⲗⲗⲁ ϧⲁ ⲫϯ

And Moses said, This shall be when the Lord gives you in the evening flesh to eat, and bread in the morning to satiety, because the Lord has heard your murmuring, which ye murmur against us: and what are we? for your murmuring is not against us, but against God.

Και ειπεν ο Μωυσης, Τουτο θελει γεινει, οταν ο Κυριος δωση εις εσας το εσπερας κρεας να φαγητε και το πρωι αρτον εις χορτασμον· διοτι ηκουσε Κυριος τους γογγυσμους σας τους οποιους γογγυζετε κατ' αυτου· και τι ειμεθα ημεις; οι γογγυσμοι σας δεν ειναι καθ' ημων, αλλα κατα του Κυριου.

وَقَالَ مُوسَى لِهَارُونَ: «قُلْ لِكُلِّ جَمَاعَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ: اقْتَرِبُوا إِلَى أَمَامِ الرَّبِّ لأَنَّهُ قَدْ سَمِعَ تَذَمُّرَكُمْ».

וַיֹּ֤אמֶר מֹשֶׁה֙ אֶֽל־אַהֲרֹ֔ן אֱמֹ֗ר אֶֽל־כָּל־עֲדַת֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל קִרְב֖וּ לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה כִּ֣י שָׁמַ֔ע אֵ֖ת תְּלֻנֹּתֵיכֶֽם׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲇⲉ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ϫⲉ ⲁϫⲟⲥ ⲛ̀ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲧⲏⲣⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ϫⲉ ⲁⲙⲱⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲫϯ ⲁϥⲥⲱⲧⲉⲙ ⲅⲁⲣ ⲉ̀ⲡⲉⲧⲉⲛⲭⲣⲉⲙⲣⲉⲙ

And Moses said to Aaron, Say to all the congregation of the children of Israel, Come near before God; for he has heard your murmuring.

Και ειπεν ο Μωυσης προς τον Ααρων, Ειπε προς πασαν την συναγωγην των υιων Ισραηλ, Πλησιασατε εμπροσθεν του Κυριου· διοτι ηκουσε τους γογγυσμους σας.

فَحَدَثَ إِذْ كَانَ هَارُونُ يُكَلِّمُ كُلَّ جَمَاعَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنَّهُمُ الْتَفَتُوا نَحْوَ الْبَرِّيَّةِ، وَإِذَا مَجْدُ الرَّبِّ قَدْ ظَهَرَ فِي السَّحَابِ.

וַיְהִ֗י כְּדַבֵּ֤ר אַהֲרֹן֙ אֶל־כָּל־עֲדַ֣ת בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֔ל וַיִּפְנ֖וּ אֶל־הַמִּדְבָּ֑ר וְהִנֵּה֙ כְּבֹ֣וד יְהוָ֔ה נִרְאָ֖ה בֶּעָנָֽן׃ פ

Ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲇⲉ ⲉϥⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲧⲏⲣⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲕⲟⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲡϣⲁϥⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲁϥⲟⲩⲟⲛϩϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩϭⲏⲡⲓ

And when Aaron spoke to all the congregation of the children of Israel, and they turned toward the wilderness, then the glory of the Lord appeared in a cloud.

Και ενω ελαλει ο Ααρων προς πασαν την συναγωγην των υιων Ισραηλ, εστρεψαν το προσωπον προς την ερημον, και ιδου, η δοξα του Κυριου εφανη εν τη νεφελη.

فَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«سَمِعْتُ تَذَمُّرَ بَنِي إِسْرَائِيلَ. كَلِّمْهُمْ قَائِلًا: فِي الْعَشِيَّةِ تَأْكُلُونَ لَحْمًا، وَفِي الصَّبَاحِ تَشْبَعُونَ خُبْزًا، وَتَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ إِلَهُكُمْ».

שָׁמַ֗עְתִּי אֶת־תְּלוּנֹּת֮ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ דַּבֵּ֨ר אֲלֵהֶ֜ם לֵאמֹ֗ר בֵּ֤ין הָֽעַרְבַּ֙יִם֙ תֹּאכְל֣וּ בָשָׂ֔ר וּבַבֹּ֖קֶר תִּשְׂבְּעוּ־לָ֑חֶם וִֽידַעְתֶּ֕ם כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃

Ϫⲉ ⲁⲓⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲡⲭⲣⲉⲙⲣⲉⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲉⲕϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲣⲟⲩϩⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲟⲩⲉⲙ ⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲧⲟⲟⲩⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲥⲓ ⲛ̀ⲱⲓⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ

I have heard the murmuring of the children of Israel: speak to them, saying, Towards evening ye shall eat flesh, and in the morning ye shall be satisfied with bread; and ye shall know that I am the Lord your God.

Ηκουσα τους γογγυσμους των υιων Ισραηλ· λαλησον προς αυτους, λεγων, Το εσπερας θελετε φαγει κρεας, και το πρωι θελετε χορτασθη απο αρτου, και θελετε γνωρισει οτι εγω ειμαι Κυριος ο Θεος σας.

فَكَانَ فِي الْمَسَاءِ أَنَّ السَّلْوَى صَعِدَتْ وَغَطَّتِ الْمَحَلَّةَ. وَفِي الصَّبَاحِ كَانَ سَقِيطُ النَّدَى حَوَالَيِ الْمَحَلَّةِ.

וַיְהִ֣י בָעֶ֔רֶב וַתַּ֣עַל הַשְּׂלָ֔ו וַתְּכַ֖ס אֶת־הַֽמַּחֲנֶ֑ה וּבַבֹּ֗קֶר הָֽיְתָה֙ שִׁכְבַ֣ת הַטַּ֔ל סָבִ֖יב לַֽמַּחֲנֶֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲣⲟⲩϩⲓ ⲁⲥⲓ̀ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲙⲉⲥⲓⲱϯ ⲙ̀ⲡⲏⲣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϩⲱⲃⲥ ⲛ̀ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ ⲙ̀ⲫⲛⲁⲩ ⲇⲉ ⲛ̀ϣⲱⲣⲡ ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲉⲥⲛⲁⲓ̀ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲓⲱⲧ ⲙ̀ⲡⲕⲱϯ ⲛ̀ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ

And it was evening, and quails came up and covered the camp:

Και το εσπερας ανεβησαν ορτυκια και εσκεπασαν το στρατοπεδον· και το πρωι καθ' ολα τα περιξ του στρατοπεδου ητο στρωμα δροσου.

وَلَمَّا ارْتَفَعَ سَقِيطُ النَّدَى إِذَا عَلَى وَجْهِ الْبَرِّيَّةِ شَيْءٌ دَقِيقٌ مِثْلُ قُشُورٍ. دَقِيقٌ كَالْجَلِيدِ عَلَى الأَرْضِ.

וַתַּ֖עַל שִׁכְבַ֣ת הַטָּ֑ל וְהִנֵּ֞ה עַל־פְּנֵ֤י הַמִּדְבָּר֙ דַּ֣ק מְחֻסְפָּ֔ס דַּ֥ק כַּכְּפֹ֖ר עַל־הָאָֽרֶץ׃

Ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲛⲁϥⲭⲏ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡϩⲟ ⲙ̀ⲡϣⲁϥⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲛ̀ⲭⲁⲓ ⲉϥϣⲟⲙ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲃⲉⲣϣⲏⲟⲩ ⲉϥⲟⲩⲟⲃϣ ⲇⲉ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲱϯ ⲉ̀ⲁⲥϭⲱⲥ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ that, behold, on the face of the wilderness was a small thing like white coriander seed, as frost upon the earth.

in the morning it came to pass as the dew ceased round about the camp,

Και αφου το στρωμα της δροσου ανεβη, ιδου, επι το προσωπον της ερημου ητο λεπτον τι στρογγυλον, λεπτον ως παχνη επι της γης.

فَلَمَّا رَأَى بَنُو إِسْرَائِيلَ قَالُوا بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ: «مَنْ هُوَ؟» لأَنَّهُمْ لَمْ يَعْرِفُوا مَا هُوَ. فَقَالَ لَهُمْ مُوسَى: «هُوَ الْخُبْزُ الَّذِي أَعْطَاكُمُ الرَّبُّ لِتَأْكُلُوا.

וַיִּרְא֣וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֗ל וַיֹּ֨אמְר֜וּ אִ֤ישׁ אֶל־אָחִיו֙ מָ֣ן ה֔וּא כִּ֛י לֹ֥א יָדְע֖וּ מַה־ה֑וּא וַיֹּ֤אמֶר מֹשֶׁה֙ אֲלֵהֶ֔ם ה֣וּא הַלֶּ֔חֶם אֲשֶׁ֨ר נָתַ֧ן יְהוָ֛ה לָכֶ֖ם לְאָכְלָֽה׃

Ⲉⲧⲁⲩⲛⲁⲩ ⲇⲉ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲡⲉϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥϣⲏⲣⲓ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉ ⲫⲁⲓ ⲛⲁⲩⲥⲱⲟⲩⲛ ⲅⲁⲣ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲁⲛ ⲡⲉ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉ ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲇⲉ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲓⲱⲓⲕ ⲉⲧⲁϥⲧⲏⲓϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲙϥ

And when the children of Israel saw it, they said one to another, What is this? for they knew not what it was; and Moses said to them,

Και οτε ειδον οι υιοι Ισραηλ, ειπον προς αλληλους, Τι ειναι τουτο; διοτι δεν ηξευρον τι ητο. Και ο Μωυσης ειπε προς αυτους, Ουτος ειναι ο αρτος, τον οποιον ο Κυριος σας διδει δια να φαγητε·

هَذَا هُوَ الشَّيْءُ الَّذِي أَمَرَ بِهِ الرَّبُّ. اِلْتَقِطُوا مِنْهُ كُلُّ وَاحِدٍ عَلَى حَسَبِ أُكْلِهِ. عُمِرًا لِلرَّأْسِ عَلَى عَدَدِ نُفُوسِكُمْ تَأْخُذُونَ، كُلُّ وَاحِدٍ لِلَّذِينَ فِي خَيْمَتِهِ».

זֶ֤ה הַדָּבָר֙ אֲשֶׁ֣ר צִוָּ֣ה יְהוָ֔ה לִקְט֣וּ מִמֶּ֔נּוּ אִ֖ישׁ לְפִ֣י אָכְלֹ֑ו עֹ֣מֶר לַגֻּלְגֹּ֗לֶת מִסְפַּר֙ נַפְשֹׁ֣תֵיכֶ֔ם אִ֛ישׁ לַאֲשֶׁ֥ר בְּאָהֳלֹ֖ו תִּקָּֽחוּ׃

Ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲉⲧⲁϥⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ϫⲉ ⲑⲱⲟⲩϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲛⲟⲩϥ ⲟⲩⲅⲟⲙⲟⲣ ⲕⲁⲧⲁ ⲁⲫⲉ ⲕⲁⲧⲁ ⲧⲏⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛⲯⲩⲭⲏ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲉϥⲉ̀ⲥⲱⲕⲓ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲭⲏ ϧⲉⲛ ⲛⲉϥϣⲫⲏⲣ ⲛ̀ⲥⲕⲩⲛⲏ

This is the bread which the Lord has given you to eat. This is that which the Lord has appointed: gather of it each man for his family, a homer for each person, according to the number of your souls, gather each of you with his fellow-lodgers.

ουτος ειναι ο λογος τον οποιον προσεταξεν ο Κυριος, Συναξατε εξ αυτου εκαστος οσον χρειαζεται δια να φαγη, εν γομορ κατα κεφαλην, κατα τον αριθμον των ψυχων σας· λαβετε εκαστος δια τους ομοσκηνους αυτου.

فَفَعَلَ بَنُو إِسْرَائِيلَ هَكَذَا، وَالْتَقَطُوا بَيْنَ مُكَثِّرٍ وَمُقَلِّلٍ.

וַיַּעֲשׂוּ־כֵ֖ן בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַֽיִּלְקְט֔וּ הַמַּרְבֶּ֖ה וְהַמַּמְעִֽיט׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲥⲱⲕⲓ ⲫⲁ ⲡⲓϩⲟⲩⲟ ⲛⲉⲙ ⲫⲁ ⲡⲓⲕⲟⲩϫⲓ

And the children of Israel did so, and gathered some much and some less.

Και εκαμον ουτως οι υιοι Ισραηλ, και συνηγαγον αλλος πολυ και αλλος ολιγον.

وَلَمَّا كَالُوا بِالْعُمِرِ، لَمْ يُفْضِلِ الْمُكَثِّرُ وَالْمُقَلِّلُ لَمْ يُنْقِصْ. كَانُوا قَدِ الْتَقَطُوا كُلُّ وَاحِدٍ عَلَى حَسَبِ أُكْلِهِ.

וַיָּמֹ֣דּוּ בָעֹ֔מֶר וְלֹ֤א הֶעְדִּיף֙ הַמַּרְבֶּ֔ה וְהַמַּמְעִ֖יט לֹ֣א הֶחְסִ֑יר אִ֥ישׁ לְפִֽי־אָכְלֹ֖ו לָקָֽטוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϣⲓⲧⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲅⲟⲙⲟⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲁ ⲡⲓϩⲟⲩⲟ ⲙ̀ⲡⲉϥⲉⲣϩⲟⲩⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲁ ⲡⲓⲕⲟⲩϫⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥϣⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲥⲱⲕⲓ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲛⲏ ⲉⲧϣⲟⲡ ϧⲁⲧⲟⲧϥ

And having measured the homer full, he that gathered much had nothing over, and he that had gathered less had no lack; each gathered according to the need of those who belonged to him.

Και οτε εμετρησαν με το γομορ, οστις ειχε συναξει πολυ, δεν ελαμβανε πλειοτερον· και οστις ειχε συναξει ολιγον, δεν ελαμβανεν ολιγωτερον· εκαστος ελαμβανεν οσον εχρειαζετο εις αυτον δια τροφην.

وَقَالَ لَهُمْ مُوسَى: «لاَ يُبْقِ أَحَدٌ مِنْهُ إِلَى الصَّبَاحِ».

וַיֹּ֥אמֶר מֹשֶׁ֖ה אֲלֵהֶ֑ם אִ֕ישׁ אַל־יֹותֵ֥ר מִמֶּ֖נּוּ עַד־בֹּֽקֶר׃

Ⲡⲉϫⲁϥ ⲇⲉ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲑⲣⲉ ϩⲗⲓ ⲥⲱϫⲡ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϣⲁ ϩⲁⲛⲁⲧⲟⲟⲩⲓ

And Moses said to them, Let no man leave of it till the morning.

ειπε δε προς αυτους ο Μωυσης, Ας μη αφινη εξ αυτου μηδεις υπολοιπον εως πρωι.

لكِنَّهُمْ لَمْ يَسْمَعُوا لِمُوسَى، بَلْ أَبْقَى مِنْهُ أُنَاسٌ إِلَى الصَّبَاحِ، فَتَوَلَّدَ فِيهِ دُودٌ وَأَنْتَنَ. فَسَخَطَ عَلَيْهِمْ مُوسَى.

וְלֹא־שָׁמְע֣וּ אֶל־מֹשֶׁ֗ה וַיֹּותִ֨רוּ אֲנָשִׁ֤ים מִמֶּ֙נּוּ֙ עַד־בֹּ֔קֶר וַיָּ֥רֻם תֹּולָעִ֖ים וַיִּבְאַ֑שׁ וַיִּקְצֹ֥ף עֲלֵהֶ֖ם מֹשֶֽׁה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲥⲁ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲁⲗⲗⲁ ⲁⲩⲥⲱϫⲡ ⲛ̀ϫⲉ ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϣⲁ ϩⲁⲛⲁⲧⲟⲟⲩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲉⲣϥⲉⲛⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲭⲱⲛⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϫⲱⲛⲧ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ

But they did not hearken to Moses, but some left of it till the morning; and it bred worms and stank: and Moses was irritated with them.

Πλην δεν υπηκουσαν εις τον Μωυσην· αλλα αφηκαν τινες υπολοιπον εξ αυτου εως πρωι, και εγεννησε σκωληκας και εβρωμησε· και εθυμωθη εναντιον αυτων ο Μωυσης.

وَكَانُوا يَلْتَقِطُونَهُ صَبَاحًا فَصَبَاحًا كُلُّ وَاحِدٍ عَلَى حَسَبِ أُكْلِهِ. وَإِذَا حَمِيَتِ الشَّمْسُ كَانَ يَذُوبُ.

וַיִּלְקְט֤וּ אֹתֹו֙ בַּבֹּ֣קֶר בַּבֹּ֔קֶר אִ֖ישׁ כְּפִ֣י אָכְלֹ֑ו וְחַ֥ם הַשֶּׁ֖מֶשׁ וְנָמָֽס׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲥⲱⲕⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲧⲟⲟⲩⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲣⲱϣⲓ ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛϧⲙⲟⲙ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲣⲏ ϣⲁϥⲃⲱⲗ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

And they gathered it every morning, each man what he needed, and when the sun waxed hot it melted.

Και συνηγον αυτο καθ' εκαστην πρωιαν, εκαστος οσον εχρειαζετο δια τροφην αυτου· και οτε ο ηλιος εθερμαινε, διελυετο.

ثُمَّ كَانَ فِي الْيَوْمِ السَّادِسِ أَنَّهُمُ الْتَقَطُوا خُبْزًا مُضَاعَفًا، عُمِرَيْنِ لِلْوَاحِدِ. فَجَاءَ كُلُّ رُؤَسَاءِ الْجَمَاعَةِ وَأَخْبَرُوا مُوسَى.

וַיְהִ֣י ׀ בַּיֹּ֣ום הַשִּׁשִּׁ֗י לָֽקְט֥וּ לֶ֙חֶם֙ מִשְׁנֶ֔ה שְׁנֵ֥י הָעֹ֖מֶר לָאֶחָ֑ד וַיָּבֹ֙אוּ֙ כָּל־נְשִׂיאֵ֣י הָֽעֵדָ֔ה וַיַּגִּ֖ידוּ לְמֹשֶֽׁה׃

Ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲋ̅ ⲁⲩⲥⲱⲕⲓ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲣⲱϣⲓ ⲉϥⲕⲏⲃ ⲅⲟⲙⲟⲣ ⲃ ⲉ̀ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲁⲩⲓ̀ ⲇⲉ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲁⲣⲭⲱⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲧⲁⲙⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ

And it came to pass on the sixth day, they gathered double what was needed, two homers for one man; and all the chiefs of the synagogue went in and reported it to Moses.

Την δε εκτην ημεραν συνηγαγον τροφην διπλασιαν, δυο γομορ δι' ενα· και ηλθον παντες οι αρχοντες της συναγωγης και ανηγγειλαν τουτο προς τον Μωυσην.

فَقَالَ لَهُمْ: «هَذَا مَا قَالَ الرَّبُّ: غَدًا عُطْلَةٌ، سَبْتٌ مُقَدَّسٌ لِلرَّبِّ. اخْبِزُوا مَا تَخْبِزُونَ وَاطْبُخُوا مَا تَطْبُخُونَ. وَكُلُّ مَا فَضِلَ ضَعُوهُ عِنْدَكُمْ لِيُحْفَظَ إِلَى الْغَدِ».

וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵהֶ֗ם ה֚וּא אֲשֶׁ֣ר דִּבֶּ֣ר יְהוָ֔ה שַׁבָּתֹ֧ון שַׁבַּת־קֹ֛דֶשׁ לַֽיהוָ֖ה מָחָ֑ר אֵ֣ת אֲשֶׁר־תֹּאפ֞וּ אֵפ֗וּ וְאֵ֤ת אֲשֶֽׁר־תְּבַשְּׁלוּ֙ בַּשֵּׁ֔לוּ וְאֵת֙ כָּל־הָ֣עֹדֵ֔ף הַנִּ֧יחוּ לָכֶ֛ם לְמִשְׁמֶ֖רֶת עַד־הַבֹּֽקֶר׃

Ⲡⲉϫⲁϥ ⲇⲉ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϩⲁⲛⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲛ̀ⲉⲙⲧⲟⲛ ⲉⲩⲟⲩⲁⲃ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉ ⲧⲟⲟⲩⲓ ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϫⲟϫⲟⲩ ϫⲟϫⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲫⲁⲥⲟⲩ ⲫⲁⲥⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲧⲏⲣϥ ⲉⲑⲛⲁⲉⲣϩⲟⲩⲟ ⲥⲟϫⲡϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲟⲕⲓ ϣⲁ ϩⲁⲛⲁⲧⲟⲟⲩⲓ

And Moses said to them, Is not this the word which the Lord spoke? To-morrow is the sabbath, a holy rest to the Lord: bake that ye will bake, and seethe that ye will seethe, and all that is over leave to be laid by for the morrow.

Ο δε ειπε προς αυτους, Τουτο ειναι το οποιον ειπε Κυριος· Αυριον ειναι σαββατον, αναπαυσις αγια εις τον Κυριον· ψησατε ο, τι εχετε να ψησητε και βρασατε ο, τι εχετε να βρασητε· και παν το περισσευον εναποταμιευσατε εις εαυτους δια να φυλαττηται εως πρωι.

فَوَضَعُوهُ إِلَى الْغَدِ كَمَا أَمَرَ مُوسَى، فَلَمْ يُنْتِنْ وَلَا صَارَ فِيهِ دُودٌ.

וַיַּנִּ֤יחוּ אֹתֹו֙ עַד־הַבֹּ֔קֶר כַּאֲשֶׁ֖ר צִוָּ֣ה מֹשֶׁ֑ה וְלֹ֣א הִבְאִ֔ישׁ וְרִמָּ֖ה לֹא־הָ֥יְתָה בֹּֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲥⲱϫⲡ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲧⲟⲟⲩⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉϥⲭⲱⲛⲥ ⲟⲩⲇⲉ ⲙⲡⲉ ϥⲉⲛⲧ ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ

And they left of it till the morning, as Moses commanded them; and it stank not, neither was there a worm in it.

Και εναπεταμιευσαν αυτο εως πρωι, καθως προσεταξεν ο Μωυσης· και δεν εβρωμησεν ουδε εγεινε σκωληξ εν αυτω.

فَقَالَ مُوسَى: «كُلُوهُ الْيَوْمَ، لأَنَّ لِلرَّبِّ الْيَوْمَ سَبْتًا. الْيَوْمَ لَا تَجِدُونَهُ فِي الْحَقْلِ.

וַיֹּ֤אמֶר מֹשֶׁה֙ אִכְלֻ֣הוּ הַיֹּ֔ום כִּֽי־שַׁבָּ֥ת הַיֹּ֖ום לַיהוָ֑ה הַיֹּ֕ום לֹ֥א תִמְצָאֻ֖הוּ בַּשָּׂדֶֽה׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲇⲉ ϫⲉ ⲟⲩⲱⲙ ⲙ̀ⲫⲟⲟⲩ ϫⲉ ⲛⲉⲛⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉ ⲫⲟⲟⲩ ⲧⲉⲛⲛⲁϫⲓⲙⲓ ⲁⲛ ϧⲉⲛ ⲧⲕⲟⲓ

And Moses said, Eat that to-day, for to-day is a sabbath to the Lord: it shall not be found in the plain.

Και ειπεν ο Μωυσης, Φαγετε αυτο σημερον· διοτι σημερον ειναι σαββατον εις τον Κυριον· σημερον δεν θελετε ευρει αυτο εν τη πεδιαδι·

سِتَّةَ أَيَّامٍ تَلْتَقِطُونَهُ، وَأَمَّا الْيَوْمُ السَّابِعُ فَفِيهِ سَبْتٌ، لَا يُوجَدُ فِيهِ».

שֵׁ֥שֶׁת יָמִ֖ים תִּלְקְטֻ֑הוּ וּבַיֹּ֧ום הַשְּׁבִיעִ֛י שַׁבָּ֖ת לֹ֥א יִֽהְיֶה־בֹּֽו׃

Ⲋ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲥⲱⲕⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲁϩⲍ̅ ϩⲁⲛⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲛⲉ ⲛ̀ⲛⲉ ⲟⲩⲟⲛ ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ

Six days ye shall gather it, and on the seventh day is a sabbath, for there shall be none on that day.

εξ ημερας θελετε συναγει αυτο· εν τη εβδομη ομως ημερα, τω σαββατω, εν ταυτη δεν θελει ευρισκεσθαι.

وَحَدَثَ فِي الْيَوْمِ السَّابِعِ أَنَّ بَعْضَ الشَّعْبِ خَرَجُوا لِيَلْتَقِطُوا فَلَمْ يَجِدُوا.

וַֽיְהִי֙ בַּיֹּ֣ום הַשְּׁבִיעִ֔י יָצְא֥וּ מִן־הָעָ֖ם לִלְקֹ֑ט וְלֹ֖א מָצָֽאוּ׃ ס

Ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲍ̅ ⲁⲩⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲥⲱⲕⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲟⲩϫⲓⲙⲓ

And it came to pass on the seventh day that some of the people went forth to gather, and found none.

Τινες δε εκ του λαου εξηλθον την εβδομην ημεραν δια να συναξωσι, πλην δεν ευρον.

فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «إِلَى مَتَى تَأْبَوْنَ أَنْ تَحْفَظُوا وَصَايَايَ وَشَرَائِعِي؟

וַיֹּ֥אמֶר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֑ה עַד־אָ֙נָה֙ מֵֽאַנְתֶּ֔ם לִשְׁמֹ֥ר מִצְוֹתַ֖י וְתֹורֹתָֽי׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ϣⲁ ⲑⲛⲁⲩ ϫⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲱϣ ⲁⲛ ⲉ̀ⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲥⲁ ⲛⲁⲉⲛⲧⲟⲗⲏ ⲛⲉⲙ ⲛⲁⲛⲟⲙⲟⲥ

And the Lord said to Moses, How long are ye unwilling to hearken to my commands and my law?

Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Εως ποτε δεν θελετε να φυλαττητε τας εντολας μου και τους νομους μου;

اُنْظُرُوا! إِنَّ الرَّبَّ أَعْطَاكُمُ السَّبْتَ. لِذَلِكَ هُوَ يُعْطِيكُمْ فِي الْيَوْمِ السَّادِسِ خُبْزَ يَوْمَيْنِ. اجْلِسُوا كُلُّ وَاحِدٍ فِي مَكَانِهِ. لَا يَخْرُجْ أَحَدٌ مِنْ مَكَانِهِ فِي الْيَوْمِ السَّابِعِ».

רְא֗וּ כִּֽי־יְהוָה֮ נָתַ֣ן לָכֶ֣ם הַשַּׁבָּת֒ עַל־כֵּ֠ן ה֣וּא נֹתֵ֥ן לָכֶ֛ם בַּיֹּ֥ום הַשִּׁשִּׁ֖י לֶ֣חֶם יֹומָ֑יִם שְׁב֣וּ ׀ אִ֣ישׁ תַּחְתָּ֗יו אַל־יֵ֥צֵא אִ֛ישׁ מִמְּקֹמֹ֖ו בַּיֹּ֥ום הַשְּׁבִיעִֽי׃

Ⲁⲛⲁⲩ ⲡ⳪̅ ⲅⲁⲣ ⲁϥϯ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲁϥϯ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲋ̅ ⲙ̀ⲡⲱⲓⲕ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲃ̅ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϩⲉⲙⲥⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲙⲁ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲑⲣⲉ ϩⲗⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲙⲁ ⲙ̀ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲍ̅

See, for the Lord has given you this day as the sabbath, therefore he has given you on the sixth day the bread of two days: ye shall sit each of you in your houses; let no one go forth from his place on the seventh day.

ιδετε οτι ο Κυριος εδωκεν εις εσας το σαββατον, δια τουτο την εκτην ημεραν σας διδει αρτον δυο ημερων· καθισατε εκαστος εις τον τοπον αυτου· ας μη εξερχεται μηδεις εκ του τοπου αυτου την εβδομην ημεραν.

فَاسْتَرَاحَ الشَّعْبُ فِي الْيَوْمِ السَّابِعِ.

וַיִּשְׁבְּת֥וּ הָעָ֖ם בַּיֹּ֥ום הַשְּׁבִעִֽי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲣⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲓⲍⲓⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲍ̅

And the people kept sabbath on the seventh day.

Και εκαμε καταπαυσιν ο λαος την εβδομην ημεραν.

وَدَعَا بَيْتُ إِسْرَائِيلَ اسْمَهُ «مَنًّا». وَهُوَ كَبِزْرِ الْكُزْبَرَةِ، أَبْيَضُ، وَطَعْمُهُ كَرِقَاقٍ بِعَسَلٍ.

וַיִּקְרְא֧וּ בֵֽית־יִשְׂרָאֵ֛ל אֶת־שְׁמֹ֖ו מָ֑ן וְה֗וּא כְּזֶ֤רַע גַּד֙ לָבָ֔ן וְטַעְמֹ֖ו כְּצַפִּיחִ֥ת בִּדְבָֽשׁ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϯⲣⲉⲛϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ϫⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛⲛⲁ ⲛⲁϥⲟⲓ ⲇⲉ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩϫⲣⲟϫ ⲙ̀ⲃⲉⲣϣⲏⲟⲩ ⲉϥⲟⲩⲟⲃϣ ⲧⲉϥϯⲡⲓ ⲇⲉ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲉⲅⲕⲣⲓⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲉⲃⲓⲱ

And the children of Israel called the name of it Man; and it was as white coriander seed, and the taste of it as a wafer with honey.

Και εκαλεσεν ο οικος του Ισραηλ το ονομα αυτου Μαν· ητο δε ομοιον με σπορον κοριανδρου λευκον· και η γευσις αυτου ως πλακουντιον με μελι.

وَقَالَ مُوسَى: «هَذَا هُوَ الشَّيْءُ الَّذِي أَمَرَ بِهِ الرَّبُّ. مِلْءُ الْعُمِرِ مِنْهُ يَكُونُ لِلْحِفْظِ فِي أَجْيَالِكُمْ. لِكَيْ يَرَوْا الْخُبْزَ الَّذِي أَطْعَمْتُكُمْ فِي الْبَرِّيَّةِ حِينَ أَخْرَجْتُكُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ».

וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֗ה זֶ֤ה הַדָּבָר֙ אֲשֶׁ֣ר צִוָּ֣ה יְהוָ֔ה מְלֹ֤א הָעֹ֙מֶר֙ מִמֶּ֔נּוּ לְמִשְׁמֶ֖רֶת לְדֹרֹתֵיכֶ֑ם לְמַ֣עַן ׀ יִרְא֣וּ אֶת־הַלֶּ֗חֶם אֲשֶׁ֨ר הֶאֱכַ֤לְתִּי אֶתְכֶם֙ בַּמִּדְבָּ֔ר בְּהֹוצִיאִ֥י אֶתְכֶ֖ם מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲇⲉ ϫⲉ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲉⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϫⲉ ⲙⲟϩ ⲛ̀ⲟⲩⲅⲟⲙⲟⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛⲛⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲭⲁϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲟⲕⲓ ϣⲁ ⲛⲉⲧⲉⲛϫⲱⲟⲩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲓⲱⲓⲕ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲟⲙϥ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ϩⲓ ⲡϣⲁϥⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲣⲏϯ ⲉⲧⲉϥⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

And Moses said, This is the thing which the Lord hath commanded, Fill an homer with manna, to be laid up for your generations; that they may see the bread which ye ate in the wilderness, when the Lord led you forth out of the land of Egypt.

Και ειπεν ο Μωυσης, Ουτος ειναι ο λογος τον οποιον προσεταξεν ο Κυριος· Γεμισατε εξ αυτου εν γομορ, δια να φυλαττηται εις τας γενεας σας, δια να βλεπωσι τον αρτον με τον οποιον εθρεψα υμας εν τη ερημω, αφου εξηγαγον υμας εκ γης Αιγυπτου.

وَقَالَ مُوسَى لِهَارُونَ: «خُذْ قِسْطًا وَاحِدًا وَاجْعَلْ فِيهِ مِلْءَ الْعُمِرِ مَنًّا، وَضَعْهُ أَمَامَ الرَّبِّ لِلْحِفْظِ فِي أَجْيَالِكُمْ».

וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֜ה אֶֽל־אַהֲרֹ֗ן קַ֚ח צִנְצֶ֣נֶת אַחַ֔ת וְתֶן־שָׁ֥מָּה מְלֹֽא־הָעֹ֖מֶר מָ֑ן וְהַנַּ֤ח אֹתֹו֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה לְמִשְׁמֶ֖רֶת לְדֹרֹתֵיכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ϫⲉ ϭⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲧⲁⲙⲛⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲟⲓ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ⲟⲩⲅⲟⲙⲟⲣ ⲉϥⲙⲉϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛⲛⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲁϥ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲫϯ ⲉⲡ̀ⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϣⲁ ⲛⲉⲧⲉⲛⲅⲉⲛⲉⲁ

And Moses said to Aaron, Take a golden pot, and cast into it one full homer of manna; and thou shalt lay it up before God, to be kept for your generations,

Και ειπεν ο Μωυσης προς τον Ααρων, Λαβε μιαν σταμνον, και βαλε εν αυτη εν γομορ πληρες απο μαννα, και θες αυτην εμπροσθεν του Κυριου, δια να φυλαττηται εις τας γενεας σας.

كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى وَضَعَهُ هَارُونُ أَمَامَ الشَّهَادَةِ لِلْحِفْظِ.

כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֑ה וַיַּנִּיחֵ֧הוּ אַהֲרֹ֛ן לִפְנֵ֥י הָעֵדֻ֖ת לְמִשְׁמָֽרֶת׃

Ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲉ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲭⲁϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲉ̀ⲡⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲣⲟϥ

as the Lord commanded Moses: and Aaron laid it up before the testimony to be kept.

Και εθεσεν αυτην ο Ααρων εμπροσθεν του Μαρτυριου, δια να φυλαττηται, καθως προσεταξεν ο Κυριος εις τον Μωυσην.

وَأَكَلَ بَنُو إِسْرَائِيلَ الْمَنَّ أَرْبَعِينَ سَنَةً حَتَّى جَاءُوا إِلَى أَرْضٍ عَامِرَةٍ. أَكَلُوا الْمَنَّ حَتَّى جَاءُوا إِلَى طَرَفِ أَرْضِ كَنْعَانَ.

וּבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל אָֽכְל֤וּ אֶת־הַמָּן֙ אַרְבָּעִ֣ים שָׁנָ֔ה עַד־בֹּאָ֖ם אֶל־אֶ֣רֶץ נֹושָׁ֑בֶת אֶת־הַמָּן֙ אָֽכְל֔וּ עַד־בֹּאָ֕ם אֶל־קְצֵ֖ה אֶ֥רֶץ כְּנָֽעַן׃

Ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲁⲩⲟⲩⲱⲙ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲛⲛⲁ ⲛ̀ϩⲙⲉ ⲛⲣⲟⲙⲡⲓ ϣⲁⲧⲟⲩⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲟⲩⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲙⲁⲛϣⲱⲡⲓ ⲁⲩⲟⲩⲱⲙ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲛⲛⲁ ϣⲁⲧⲟⲩⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲟⲩⲙⲉⲣⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲫⲟⲓⲛⲓⲕⲏ

And the children of Israel ate manna forty years, until they came to the land they ate the manna, until they came to the region of Phoenicia.

Και ετρωγον οι υιοι Ισραηλ το μαννα τεσσαρακοντα ετη, εωσου ηλθον εις γην κατοικουμενην· ετρωγον το μαννα, εωσου ηλθον εις τα ορια της γης Χανααν.

وَأَمَّا الْعُمِرُ فَهُوَ عُشْرُ الإِيفَةِ.

וְהָעֹ֕מֶר עֲשִׂרִ֥ית הָאֵיפָ֖ה הֽוּא׃ פ

Ⲡⲓⲅⲟⲙⲟⲣ ⲇⲉ ⲛⲉ ⲟⲩⲣⲉⲙⲏⲧ ⲡⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲅ̅ ⲛ̀ϣⲓ

Now the homer was the tenth part of three measures.

Το δε γομορ ειναι το δεκατον του εφα.

إصحاح 17

ماء من الصخرة

ثُمَّ ارْتَحَلَ كُلُّ جَمَاعَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ بَرِّيَّةِ سِينٍ بِحَسَبِ مَرَاحِلِهِمْ عَلَى مُوجِبِ أَمْرِ الرَّبِّ، وَنَزَلُوا فِي رَفِيدِيمَ. وَلَمْ يَكُنْ مَاءٌ لِيَشْرَبَ الشَّعْبُ.

וַ֠יִּסְעוּ כָּל־עֲדַ֨ת בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֧ל מִמִּדְבַּר־סִ֛ין לְמַסְעֵיהֶ֖ם עַל־פִּ֣י יְהוָ֑ה וַֽיַּחֲנוּ֙ בִּרְפִידִ֔ים וְאֵ֥ין מַ֖יִם לִשְׁתֹּ֥ת הָעָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥⲧⲱⲛⲥ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲧⲏⲣⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡϣⲁϥⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲥⲓⲛⲁ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲟⲩⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϩⲓⲕⲟⲧ ϧⲉⲛ ⲣⲁⲫⲁⲍⲓⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲙⲱⲟⲩ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲑⲣⲉϥⲥⲱ

And all the congregation of the children of Israel departed from the wilderness of Sin, according to their encampments, by the word of the Lord; and they encamped in Raphidin: and there was no water for the people to drink.

Και εσηκωθη πασα η συναγωγη των υιων Ισραηλ εκ της ερημου Σιν, ακολουθουντες τας οδοιπορειας αυτων κατα την προσταγην του Κυριου, και εστρατοπεδευσαν εν Ραφιδειν· οπου δεν ητο υδωρ δια να πιη ο λαος.

فَخَاصَمَ الشَّعْبُ مُوسَى وَقَالُوا: «أَعْطُونَا مَاءً لِنَشْرَبَ.» فَقَالَ لَهُمْ مُوسَى: «لِمَاذَا تُخَاصِمُونَنِي؟ لِمَاذَا تُجَرِّبُونَ الرَّبَّ؟»

וַיָּ֤רֶב הָעָם֙ עִם־מֹשֶׁ֔ה וַיֹּ֣אמְר֔וּ תְּנוּ־לָ֥נוּ מַ֖יִם וְנִשְׁתֶּ֑ה וַיֹּ֤אמֶר לָהֶם֙ מֹשֶׁ֔ה מַה־תְּרִיבוּן֙ עִמָּדִ֔י מַה־תְּנַסּ֖וּן אֶת־יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥϩⲱⲟⲩϣ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲙⲁ ⲙⲱⲟⲩ ⲛⲁⲛ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲛⲥⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲧⲉⲧⲉⲛϩⲱⲟⲩϣ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲧⲉⲧⲉⲛϭⲱⲛⲧ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And the people reviled Moses, saying, Give us water, that we may drink; and Moses said to them, Why do ye revile me, and why tempt ye the Lord?

Και ελοιδορει ο λαος κατα του Μωυσεως, λεγοντες, Δος εις ημας υδωρ δια να πιωμεν. Και ειπε προς αυτους ο Μωυσης, Δια τι λοιδορειτε κατ' εμου; δια τι πειραζετε τον Κυριον;

وَعَطِشَ هُنَاكَ الشَّعْبُ إِلَى الْمَاءِ، وَتَذَمَّرَ الشَّعْبُ عَلَى مُوسَى وَقَالُوا: «لِمَاذَا أَصْعَدْتَنَا مِنْ مِصْرَ لِتُمِيتَنَا وَأَوْلاَدَنَا وَمَوَاشِيَنَا بِالْعَطَشِ؟»

וַיִּצְמָ֨א שָׁ֤ם הָעָם֙ לַמַּ֔יִם וַיָּ֥לֶן הָעָ֖ם עַל־מֹשֶׁ֑ה וַיֹּ֗אמֶר לָ֤מָּה זֶּה֙ הֶעֱלִיתָ֣נוּ מִמִּצְרַ֔יִם לְהָמִ֥ית אֹתִ֛י וְאֶת־בָּנַ֥י וְאֶת־מִקְנַ֖י בַּצָּמָֽא׃

Ⲁϥⲓⲃⲓ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲛ̀ⲥⲁ ⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲭⲣⲉⲙⲣⲉⲙ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲁⲕⲉⲛⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲭⲏⲙⲓ ⲉ̀ϧⲟⲑⲃⲉⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲡⲓⲓⲃⲓ

And the people thirsted there for water, and there the people murmured against Moses, saying, Why is this? hast thou brought us up out of Egypt to slay us and our children and our cattle with thirst?

Και εδιψησεν ο λαος εκει δια υδωρ· και εγογγυζεν ο λαος κατα του Μωυσεως, λεγοντες, Δια τι τουτο; ανεβιβασας ημας εξ Αιγυπτου, δια να θανατωσης ημας και τα τεκνα ημων και τα κτηνη ημων με την διψαν;

فَصَرَخَ مُوسَى إِلَى الرَّبِّ قَائِلًا: «مَاذَا أَفْعَلُ بِهَذَا الشَّعْبِ؟ بَعْدَ قَلِيلٍ يَرْجُمُونَنِي».

וַיִּצְעַ֤ק מֹשֶׁה֙ אֶל־יְהוָ֣ה לֵאמֹ֔ר מָ֥ה אֶעֱשֶׂ֖ה לָעָ֣ם הַזֶּ֑ה עֹ֥וד מְעַ֖ט וּסְקָלֻֽנִי׃

Ⲁϥⲱϣ ⲇⲉ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ϩⲁ ⲡ⳪̅ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉϯⲛⲁⲁⲓϥ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲗⲁⲟⲥ ⲉⲧⲓ ⲕⲉⲕⲟⲩϫⲓ ⲥⲉⲛⲁϩⲓⲱⲛⲓ ⲉ̀ϫⲱⲓ

And Moses cried to the Lord, saying, What shall I do to this people? yet a little while and they will stone me.

Και εβοησεν ο Μωυσης προς τον Κυριον, λεγων, Τι να καμω εις τουτον τον λαον; ολιγον λειπει να με λιθοβολησωσι.

فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «مُرَّ قُدَّامَ الشَّعْبِ، وَخُذْ مَعَكَ مِنْ شُيُوخِ إِسْرَائِيلَ. وَعَصَاكَ الَّتِي ضَرَبْتَ بِهَا النَّهْرَ خُذْهَا فِي يَدِكَ وَاذْهَبْ.

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־מֹשֶׁ֗ה עֲבֹר֙ לִפְנֵ֣י הָעָ֔ם וְקַ֥ח אִתְּךָ֖ מִזִּקְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וּמַטְּךָ֗ אֲשֶׁ֨ר הִכִּ֤יתָ בֹּו֙ אֶת־הַיְאֹ֔ר קַ֥ח בְּיָדְךָ֖ וְהָלָֽכְתָּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲙⲟϣⲓ ϧⲁϫⲱϥ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ϭⲓ ⲛⲉⲙⲁⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϧⲉⲗⲗⲟⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓϣⲃⲱⲧ ⲫⲏ ⲉⲧⲁⲕⲙⲉϣ ⲫⲓⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϭⲓⲧϥ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲧⲉⲕϫⲓϫ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲟϣⲓ ϧⲁϫⲱⲟⲩ ϣⲁ ϯⲡⲉⲧⲣⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲭⲱⲣⲏⲃ

And the Lord said to Moses, Go before this people, and take to thyself of the elders of the people; and the rod with which thou smotest the river, take in thine hand, and thou shalt go.

Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Διαβα εμπροσθεν του λαου, και λαβε μετα σεαυτου εκ των πρεσβυτερων του Ισραηλ· και την ραβδον, σου, με την οποιαν εκτυπησας τον ποταμον, λαβε εν τη χειρι σου και υπαγε·

هَا أَنَا أَقِفُ أَمَامَكَ هُنَاكَ عَلَى الصَّخْرَةِ فِي حُورِيبَ، فَتَضْرِبُ الصَّخْرَةَ فَيَخْرُجُ مِنْهَا مَاءٌ لِيَشْرَبَ الشَّعْبُ». فَفَعَلَ مُوسَى هَكَذَا أَمَامَ عُيُونِ شُيُوخِ إِسْرَائِيلَ.

הִנְנִ֣י עֹמֵד֩ לְפָנֶ֨יךָ שָּׁ֥ם ׀ עַֽל־הַצּוּר֮ בְּחֹרֵב֒ וְהִכִּ֣יתָ בַצּ֗וּר וְיָצְא֥וּ מִמֶּ֛נּוּ מַ֖יִם וְשָׁתָ֣ה הָעָ֑ם וַיַּ֤עַשׂ כֵּן֙ מֹשֶׁ֔ה לְעֵינֵ֖י זִקְנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲇⲉ ⲉⲓⲉ̀ⲟϩⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ϧⲁϫⲱⲕ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϯⲡⲉⲧⲣⲁ ϧⲉⲛ ⲭⲱⲣⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲙⲉϣ ϯⲡⲉⲧⲣⲁ ϧⲉⲛ ⲡⲓϣⲃⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲥⲱ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅

Behold, I stand there before thou come, on the rock in Choreb, and thou shalt smite the rock, and water shall come out from it, and the people shall drink. And Moses did so before the sons of Israel.

ιδου, εγω θελω σταθη εκει εμπροσθεν σου επι της πετρας εν Χωρηβ, και θελεις κτυπησει την πετραν και θελει εξελθει υδωρ εξ αυτης δια να πιη ο λαος. Και εκαμεν ουτως ο Μωυσης ενωπιον των πρεσβυτερων του Ισραηλ.

وَدَعَا اسْمَ الْمَوْضِعِ «مَسَّةَ وَمَرِيبَةَ» مِنْ أَجْلِ مُخَاصَمَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ، وَمِنْ أَجْلِ تَجْرِبَتِهِمْ لِلرَّبِّ قَائِلِينَ: «أَفِي وَسْطِنَا الرَّبُّ أَمْ لاَ؟»

וַיִּקְרָא֙ שֵׁ֣ם הַמָּקֹ֔ום מַסָּ֖ה וּמְרִיבָ֑ה עַל־רִ֣יב ׀ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל וְעַ֨ל נַסֹּתָ֤ם אֶת־יְהוָה֙ לֵאמֹ֔ר הֲיֵ֧שׁ יְהוָ֛ה בְּקִרְבֵּ֖נוּ אִם־אָֽיִן׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϯⲣⲉⲛ ⲫⲣⲁⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ϫⲉ ⲡϭⲱⲛⲧ ⲛⲉⲙ ⲡϩⲱⲟⲩϣ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ϫⲉ ⲁⲩϭⲉⲛⲧ ⲡ⳪̅ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲛ ⲡ⳪̅ ϣⲟⲡ ⲛ̀ϧⲏⲧⲉⲛ ϣⲁⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲛ

And he called the name of that place, Temptation, and Reviling, because of the reviling of the children of Israel, and because they tempted the Lord, saying, Is the Lord among us or not?

Και εκαλεσε το ονομα του τοπου Μασσα, και Μεριβα, δια την λοιδοριαν των υιων Ιαραηλ, και διοτι επειρασαν τον Κυριον, λεγοντες, Ειναι ο Κυριος μεταξυ ημων η ουχι;

وَأَتَى عَمَالِيقُ وَحَارَبَ إِسْرَائِيلَ فِي رَفِيدِيمَ.

וַיָּבֹ֖א עֲמָלֵ֑ק וַיִּלָּ֥חֶם עִם־יִשְׂרָאֵ֖ל בִּרְפִידִֽם׃

Ⲁϥⲓ̀ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲁⲙⲁⲗⲏⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥⲃⲟⲧⲥ ⲟⲩⲃⲉ ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ϧⲉⲛ ⲣⲁⲫⲁⲍⲓⲛ

And Amalec came and fought with Israel in Raphidin.

Τοτε ηλθεν ο Αμαληκ και επολεμησε με τον Ισραηλ εν Ραφιδειν.

فَقَالَ مُوسَى لِيَشُوعَ: «انْتَخِبْ لَنَا رِجَالًا وَاخْرُجْ حَارِبْ عَمَالِيقَ. وَغَدًا أَقِفُ أَنَا عَلَى رَأْسِ التَّلَّةِ وَعَصَا اللهِ فِي يَدِي».

וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֤ה אֶל־יְהֹושֻׁ֙עַ֙ בְּחַר־לָ֣נוּ אֲנָשִׁ֔ים וְצֵ֖א הִלָּחֵ֣ם בַּעֲמָלֵ֑ק מָחָ֗ר אָנֹכִ֤י נִצָּב֙ עַל־רֹ֣אשׁ הַגִּבְעָ֔ה וּמַטֵּ֥ה הָאֱלֹהִ֖ים בְּיָדִֽי׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲇⲉ ⲛ̀ⲓⲏⲥⲟⲩ ϫⲉ ⲥⲱⲧⲡ ⲛⲁⲕ ⲛ̀ϩⲁⲛⲣⲱⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲁⲕ ϯ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲁⲙⲁⲗⲏⲕ ⲛ̀ⲣⲁⲥϯ ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϩⲏⲡⲡⲉ ϯⲛⲁⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧ ϩⲓϫⲉⲛ ⲧⲁⲫⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓϣⲃⲱⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲉϥⲭⲏ ϧⲉⲛ ⲧⲁϫⲓϫ

And Moses said to Joshua, Choose out for thyself mighty men, and go forth and set the army in array against Amalec to-morrow; and, behold, I shall stand on the top of the hill, and the rod of God will be in my hand.

Και ειπεν ο Μωυσης προς τον Ιησουν, Εκλεξον εις ημας ανδρας και εξελθων πολεμησον με τον Αμαληκ· αυριον εγω θελω σταθη επι της κορυφης του βουνου, κρατων εν τη χειρι μου την ραβδον του Θεου.

فَفَعَلَ يَشُوعُ كَمَا قَالَ لَهُ مُوسَى لِيُحَارِبَ عَمَالِيقَ. وَأَمَّا مُوسَى وَهَارُونُ وَحُورُ فَصَعِدُوا عَلَى رَأْسِ التَّلَّةِ.

וַיַּ֣עַשׂ יְהֹושֻׁ֗עַ כַּאֲשֶׁ֤ר אָֽמַר־לֹו֙ מֹשֶׁ֔ה לְהִלָּחֵ֖ם בַּעֲמָלֵ֑ק וּמֹשֶׁה֙ אַהֲרֹ֣ן וְח֔וּר עָל֖וּ רֹ֥אשׁ הַגִּבְעָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓⲣⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲓⲏⲥⲟⲩ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥϫⲟⲥ ⲛⲁϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲁϥϯ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲁⲙⲁⲗⲏⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲱⲣ ⲁⲩϣⲉ ⲛⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲁⲫⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ

And Joshua did as Moses said to him, and he went out and set the army in array against Amalec, and Moses and Aaron and Or went up to the top of the hill.

Και εκαμεν ο Ιησους καθως ειπε προς αυτον ο Μωυσης και επολεμησε με τον Αμαληκ· ο δε Μωυσης, ο Ααρων και ο Ωρ ανεβησαν επι την κορυφην του βουνου.

وَكَانَ إِذَا رَفَعَ مُوسَى يَدَهُ أَنَّ إِسْرَائِيلَ يَغْلِبُ، وَإِذَا خَفَضَ يَدَهُ أَنَّ عَمَالِيقَ يَغْلِبُ.

וְהָיָ֗ה כַּאֲשֶׁ֨ר יָרִ֥ים מֹשֶׁ֛ה יָדֹ֖ו וְגָבַ֣ר יִשְׂרָאֵ֑ל וְכַאֲשֶׁ֥ר יָנִ֛יחַ יָדֹ֖ו וְגָבַ֥ר עֲמָלֵֽק׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϥⲁⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϫⲓϫ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ϣⲁϥϫⲉⲙⲛⲟⲙϯ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛⲭⲱ ⲛ̀ⲛⲉϥϫⲓϫ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ϣⲁϥϫⲉⲙⲛⲟⲙϯ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲁⲙⲁⲗⲏⲕ

And it came to pass, when Moses lifted up his hands, Israel prevailed; and when he let down his hands, Amalec prevailed.

Και οποτε ο Μωυσης υψονε την χειρα αυτου, ενικα ο Ισραηλ· οποτε δε κατεβιβαζε την χειρα αυτου, ενικα ο Αμαληκ.

فَلَمَّا صَارَتْ يَدَا مُوسَى ثَقِيلَتَيْنِ، أَخَذَا حَجَرًا وَوَضَعَاهُ تَحْتَهُ فَجَلَسَ عَلَيْهِ. وَدَعَمَ هَارُونُ وَحُورُ يَدَيْهِ، الْوَاحِدُ مِنْ هُنَا وَالآخَرُ مِنْ هُنَاكَ. فَكَانَتْ يَدَاهُ ثَابِتَتَيْنِ إِلَى غُرُوبِ الشَّمْسِ.

וִידֵ֤י מֹשֶׁה֙ כְּבֵדִ֔ים וַיִּקְחוּ־אֶ֛בֶן וַיָּשִׂ֥ימוּ תַחְתָּ֖יו וַיֵּ֣שֶׁב עָלֶ֑יהָ וְאַהֲרֹ֨ן וְח֜וּר תָּֽמְכ֣וּ בְיָדָ֗יו מִזֶּ֤ה אֶחָד֙ וּמִזֶּ֣ה אֶחָ֔ד וַיְהִ֥י יָדָ֛יו אֱמוּנָ֖ה עַד־בֹּ֥א הַשָּֽׁמֶשׁ׃

Ⲛⲉⲛϫⲓϫ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉ ⲁⲩϩⲣⲟϣ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϭⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲛⲓ ⲁⲩⲭⲁϥ ϧⲁⲣⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲱⲣ ⲁⲩⲧⲁϫⲣⲟ ⲛ̀ⲛⲉϥϫⲓϫ ⲟⲩⲁⲓ ⲥⲁⲙ̀ⲛⲁⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲁⲓ ⲥⲁⲙ̀ⲛⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲛϫⲓϫ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉⲩⲧⲁϫⲣⲏⲟⲩⲧ ϣⲁⲧⲉ ⲫⲣⲏ ϩⲱⲧⲡ

But the hands of Moses were heavy, and they took a stone and put it under him, and he sat upon it; and Aaron and Or supported his hands one on this side and the other on that, and the hands of Moses were supported till the going down of the sun.

Αι χειρες δε του Μωυσεως ησαν βεβαρημεναι· οθεν λαβοντες λιθον, εθεσαν υποκατω αυτου και εκαθισεν επ' αυτου· ο δε Ααρων και ο Ωρ, εις εκ του ενος μερους και εις εκ του αλλου, υπεστηριζον τας χειρας αυτου· και αι χειρες αυτου εμενον εστηριγμεναι μεχρι δυσεως ηλιου.

فَهَزَمَ يَشُوعُ عَمَالِيقَ وَقَوْمَهُ بِحَدِّ السَّيْفِ.

וַיַּחֲלֹ֧שׁ יְהֹושֻׁ֛עַ אֶת־עֲמָלֵ֥ק וְאֶת־עַמֹּ֖ו לְפִי־חָֽרֶב׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲓⲏⲥⲟⲩ ϧⲱⲧⲉⲃ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲙⲁⲗⲏⲕ ⲛⲉⲙ ⲡⲉϥⲙⲏϣ ⲧⲏⲣϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩϧⲱⲧⲉⲃ ⲛ̀ⲧⲥⲏϥⲓ

And Joshua routed Amalec and all his people with the slaughter of the sword.

Και κατεστρεψεν ο Ιησους τον Αμαληκ και τον λαον αυτου, εν στοματι μαχαιρας.

فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «اكْتُبْ هَذَا تَذْكَارًا فِي الْكِتَابِ، وَضَعْهُ فِي مَسَامِعِ يَشُوعَ. فَإِنِّي سَوْفَ أَمْحُو ذِكْرَ عَمَالِيقَ مِنْ تَحْتِ السَّمَاءِ».

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־מֹשֶׁ֗ה כְּתֹ֨ב זֹ֤את זִכָּרֹון֙ בַּסֵּ֔פֶר וְשִׂ֖ים בְּאָזְנֵ֣י יְהֹושֻׁ֑עַ כִּֽי־מָחֹ֤ה אֶמְחֶה֙ אֶת־זֵ֣כֶר עֲמָלֵ֔ק מִתַּ֖חַת הַשָּׁמָֽיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲥ̀ϧⲉ ⲫⲁⲓ ϩⲓ ⲟⲩϫⲱⲙ ⲉ̀ⲫⲙⲉⲩⲓ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲏⲓϥ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲛⲉⲛϫⲓϫ ⲛ̀ⲓⲏⲥⲟⲩ ϫⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩϥⲱϯ ϯⲛⲁϥⲱϯ ⲙ̀ⲫⲙⲉⲩⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲙⲁⲗⲏⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲥⲁⲡⲉⲥⲏⲧ ⲛ̀ⲧⲫⲉ

And the Lord said to Moses, Write this for a memorial in a book, and speak this in the ears of Joshua; for I will utterly blot out the memorial of Amalec from under heaven.

Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Γραψον τουτο εν βιβλιω προς μνημοσυνον, και παραδος εις τα ωτα του Ιησου· οτι θελω εξαλειψει εξαπαντος την μνημην του Αμαληκ εκ της υπο τον ουρανον.

فَبَنَى مُوسَى مَذْبَحًا وَدَعَا اسْمَهُ «يَهْوَهْ نِسِّي».

וַיִּ֥בֶן מֹשֶׁ֖ה מִזְבֵּ֑חַ וַיִּקְרָ֥א שְׁמֹ֖ו יְהוָ֥ה ׀ נִסִּֽי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲕⲱⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϯⲣⲉⲛ ⲡⲉϥⲣⲁⲛ ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉ ⲡⲁⲙⲁⲛⲫⲱⲧ

And Moses built an altar to the Lord, and called the name of it, The Lord my Refuge.

Και ωκοδομησεν εκει ο Μωυσης θυσιαστηριον και εκαλεσε το ονομα αυτου Ιεοβα-Νισσι·

وَقَالَ: «إِنَّ الْيَدَ عَلَى كُرْسِيِّ الرَّبِّ. لِلرَّبِّ حَرْبٌ مَعَ عَمَالِيقَ مِنْ دَوْرٍ إِلَى دَوْرٍ».

וַיֹּ֗אמֶר כִּֽי־יָד֙ עַל־כֵּ֣ס יָ֔הּ מִלְחָמָ֥ה לַיהוָ֖ה בַּֽעֲמָלֵ֑ק מִדֹּ֖ר דֹּֽר׃ פ

Ϫⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩϫⲓϫ ⲉⲥϩⲏⲡ ⲡ⳪̅ ⲛⲁϯ ⲟⲩⲃⲉ ⲡⲓⲁⲙⲁⲗⲏⲕ ⲓⲥϫⲉⲛ ϫⲱⲟⲩ ϣⲁ ϫⲱⲟⲩ

For with a secret hand the Lord wages war upon Amalec to all generations.

και ειπεν, Επειδη χειρ υψωθη κατα του θρονου του Κυριου, θελει εισθαι πολεμος του Κυριου προς τον Αμαληκ απο γενεας εις γενεαν.

إصحاح 18

يثرون يزور موسى

فَسَمِعَ يَثْرُونُ كَاهِنُ مِدْيَانَ، حَمُو مُوسَى، كُلَّ مَا صَنَعَ اللهُ إِلَى مُوسَى وَإِلَى إِسْرَائِيلَ شَعْبِهِ: أَنَّ الرَّبَّ أَخْرَجَ إِسْرَائِيلَ مِنْ مِصْرَ.

וַיִּשְׁמַ֞ע יִתְרֹ֨ו כֹהֵ֤ן מִדְיָן֙ חֹתֵ֣ן מֹשֶׁ֔ה אֵת֩ כָּל־אֲשֶׁ֨ר עָשָׂ֤ה אֱלֹהִים֙ לְמֹשֶׁ֔ה וּלְיִשְׂרָאֵ֖ל עַמֹּ֑ו כִּֽי־הֹוצִ֧יא יְהוָ֛ה אֶת־יִשְׂרָאֵ֖ל מִמִּצְרָֽיִם׃

Ⲁϥⲥⲱⲧⲉⲙ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲓⲟⲑⲟⲣ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲙⲁⲇⲓⲁⲙ ⲡϣⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁϥⲁⲓⲧⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲙ̀ⲡⲉϥⲗⲁⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ϫⲉ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲉⲛ ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲭⲏⲙⲓ

And Jothor the priest of Madiam, the father-in-law of Moses, heard of all that the Lord did to his people Israel; for the Lord brought Israel out of Egypt.

Ηκουσε δε ο Ιοθορ, ο ιερευς της Μαδιαμ, ο πενθερος του Μωυσεως, παντα οσα εκαμεν ο Θεος εις τον Μωυσην και εις τον Ισραηλ τον λαον αυτου, οτι εξηγαγεν ο Κυριος τον Ισραηλ εξ Αιγυπτου.

فَأَخَذَ يَثْرُونُ حَمُو مُوسَى صَفُّورَةَ امْرَأَةَ مُوسَى بَعْدَ صَرْفِهَا

וַיִּקַּ֗ח יִתְרֹו֙ חֹתֵ֣ן מֹשֶׁ֔ה אֶת־צִפֹּרָ֖ה אֵ֣שֶׁת מֹשֶׁ֑ה אַחַ֖ר שִׁלּוּחֶֽיהָ׃

Ⲁϥⲱⲗⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲓⲟⲑⲟⲣ ⲡϣⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛ̀ⲥⲉⲡⲫⲱⲣⲁ ⲧⲥϩⲓⲙⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲑⲣⲉϥⲭⲁⲥ

And Jothor the father-in-law of Moses, took Sepphora the wife of Moses after she had been sent away,

Και ελαβεν ο Ιοθορ, ο πενθερος του Μωυσεως, Σεπφωραν την γυναικα του Μωυσεως, την οποιαν ειχε πεμψει οπισω,

وَابْنَيْهَا، اللَّذَيْنِ اسْمُ أَحَدِهِمَا جِرْشُومُ، لأَنَّهُ قَالَ: «كُنْتُ نَزِيلًا فِي أَرْضٍ غَرِيبَةٍ».

וְאֵ֖ת שְׁנֵ֣י בָנֶ֑יהָ אֲשֶׁ֨ר שֵׁ֤ם הָֽאֶחָד֙ גֵּֽרְשֹׁ֔ם כִּ֣י אָמַ֔ר גֵּ֣ר הָיִ֔יתִי בְּאֶ֖רֶץ נָכְרִיָּֽה׃

Ⲛⲉⲙ ⲡⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲃ̅ ⲫⲣⲁⲛ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲡⲉ ⲅⲏⲣⲥⲁⲙ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲛⲁⲓⲟⲓ ⲛ̀ⲣⲉⲙⲛ̀ϫⲱⲓⲗⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ϣⲉⲙⲙⲟ

and her two sons: the name of the one was Gersam, his father saying, I was a sojourner in a strange land; —

και τους δυο αυτης υιους, εκ των οποιων του ενος το ονομα ητο Γηρσωμ, Διοτι παροικος, ειπεν, εσταθην εν ξενη γη·

وَاسْمُ الآخَرِ أَلِيعَازَرُ، لأَنَّهُ قَالَ: «إِلَهُ أَبِي كَانَ عَوْنِي وَأَنْقَذَنِي مِنْ سَيْفِ فِرْعَوْنَ».

וְשֵׁ֥ם הָאֶחָ֖ד אֱלִיעֶ֑זֶר כִּֽי־אֱלֹהֵ֤י אָבִי֙ בְּעֶזְרִ֔י וַיַּצִּלֵ֖נִי מֵחֶ֥רֶב פַּרְעֹֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲣⲁⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁϩⲃ̅ ⲡⲉ ⲉⲗⲓⲉⲍⲉⲣ ⲫϯ ⲅⲁⲣ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲡⲉ ⲡⲁⲃⲟⲏⲑⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲛⲁϩⲙⲉⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧϫⲓϫ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ

and the name of the second Eliezer, saying, For the God of my father is my helper, and he has rescued me out of the hand of Pharao.

του δε αλλου το ονομα Ελιεζερ, Διοτι ο Θεος, ειπε, του πατρος μου εσταθη βοηθος μου και με εσωσεν εκ της μαχαιρας του Φαραω·

وَأَتَى يَثْرُونُ حَمُو مُوسَى وَابْنَاهُ وَامْرَأَتُهُ إِلَى مُوسَى إِلَى الْبَرِّيَّةِ حَيْثُ كَانَ نَازِلًا عِنْدَ جَبَلِ اللهِ.

וַיָּבֹ֞א יִתְרֹ֨ו חֹתֵ֥ן מֹשֶׁ֛ה וּבָנָ֥יו וְאִשְׁתֹּ֖ו אֶל־מֹשֶׁ֑ה אֶל־הַמִּדְבָּ֗ר אֲשֶׁר־ה֛וּא חֹנֶ֥ה שָׁ֖ם הַ֥ר הָאֱלֹהִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲓⲟⲑⲟⲣ ⲡϣⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲛⲉⲙ ⲧⲉϥⲥϩⲓⲙⲓ ϩⲁ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲡϣⲁϥⲉ ⲉ̀ⲡⲓⲙⲁ ⲉⲧⲁϥⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϩⲓ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ

And Jothor the father-in-law of Moses, and his sons and his wife, went forth to Moses into the wilderness, where he encamped on the mount of God.

και ηλθεν ο Ιοθορ ο πενθερος του Μωυσεως προς τον Μωυσην μετα των υιων αυτου και μετα της γυναικος αυτου εις την ερημον, οπου ητο εστρατοπεδευμενος εις το ορος του Θεου·

فَقَالَ لِمُوسَى: «أَنَا حَمُوكَ يَثْرُونُ، آتٍ إِلَيْكَ وَامْرَأَتُكَ وَابْنَاهَا مَعَهَا».

וַיֹּ֙אמֶר֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה אֲנִ֛י חֹתֶנְךָ֥ יִתְרֹ֖ו בָּ֣א אֵלֶ֑יךָ וְאִ֨שְׁתְּךָ֔ וּשְׁנֵ֥י בָנֶ֖יהָ עִמָּֽהּ׃

Ⲁⲩⲧⲁⲙⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲇⲉ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲓⲥ ⲓⲟⲑⲟⲣ ⲡⲉⲕϣⲟⲙ ⲛⲏⲟⲩ ϩⲁⲣⲟⲕ ⲛⲉⲙ ⲧⲉⲕⲥϩⲓⲙⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲕϣⲏⲣⲓ ⲃ̅ ⲛⲉⲙⲁϥ

And it was told Moses, saying, Behold, thy father-in-law Jothor is coming to thee, and thy wife and two sons with him.

και ανηγγειλε προς τον Μωυσην, Εγω Ιοθορ ο πενθερος σου ερχομαι προς σε και η γυνη σου και οι δυο υιοι αυτης μετ' αυτης.

فَخَرَجَ مُوسَى لاسْتِقْبَالِ حَمِيهِ وَسَجَدَ وَقَبَّلَهُ. وَسَأَلَ كُلُّ وَاحِدٍ صَاحِبَهُ عَنْ سَلاَمَتِهِ، ثُمَّ دَخَلاَ إِلَى الْخَيْمَةِ.

וַיֵּצֵ֨א מֹשֶׁ֜ה לִקְרַ֣את חֹֽתְנֹ֗ו וַיִּשְׁתַּ֙חוּ֙ וַיִּשַּׁק־לֹ֔ו וַיִּשְׁאֲל֥וּ אִישׁ־לְרֵעֵ֖הוּ לְשָׁלֹ֑ום וַיָּבֹ֖אוּ הָאֹֽהֱלָה׃

Ⲁϥⲓ̀ ⲇⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ϩⲣⲉⲛ ⲡⲉϥϣⲟⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲩⲱϣⲧ ⲛⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϯⲫⲓ ⲉ̀ⲣⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϣⲉⲡⲧⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲉⲣⲏⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ

And Moses went forth to meet his father-in-law, and did him reverence, and kissed him, and they embraced each other, and he brought them into the tent.

Και εξηλθεν ο Μωυσης εις συναντησιν του πενθερου αυτου και προσεκυνησεν αυτον και εφιλησεν αυτον· και ηρωτησαν ο εις τον αλλον περι της υγειας αυτων, και εισηλθον εις την σκηνην.

فَقَصَّ مُوسَى عَلَى حَمِيهِ كُلَّ مَا صَنَعَ الرَّبُّ بِفِرْعَوْنَ وَالْمِصْرِيِّينَ مِنْ أَجْلِ إِسْرَائِيلَ، وَكُلَّ الْمَشَقَّةِ الَّتِي أَصَابَتْهُمْ فِي الطَّرِيقِ فَخَلَّصَهُمُ الرَّبُّ.

וַיְסַפֵּ֤ר מֹשֶׁה֙ לְחֹ֣תְנֹ֔ו אֵת֩ כָּל־אֲשֶׁ֨ר עָשָׂ֤ה יְהוָה֙ לְפַרְעֹ֣ה וּלְמִצְרַ֔יִם עַ֖ל אֹודֹ֣ת יִשְׂרָאֵ֑ל אֵ֤ת כָּל־הַתְּלָאָה֙ אֲשֶׁ֣ר מְצָאָ֣תַם בַּדֶּ֔רֶךְ וַיַּצִּלֵ֖ם יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϧⲁⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲡⲉϥϣⲟⲙ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁϥⲁⲓⲧⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϧⲓⲥⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲉⲧⲁϥϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϩⲓ ⲡⲓⲙⲱⲓⲧ ⲟⲩⲟϩ ϫⲉ ⲁϥⲛⲁϩⲙⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅

And Moses related to his father-in-law all things that the Lord did to Pharao and all the Egyptians for Israel’s sake, and all the labour that had befallen them in the way, and that the Lord had rescued them out of the hand of Pharao, and out of the hand of the Egyptians.

Και διηγηθη ο Μωυσης προς τον πενθερον αυτου παντα οσα ο Κυριος εκαμεν εις τον Φαραω και εις τους Αιγυπτιους υπερ του Ισραηλ, παντας τους μοχθους οιτινες συνεβησαν εις αυτους καθ' οδον, και ηλευθερωσεν αυτους ο Κυριος.

فَفَرِحَ يَثْرُونُ بِجَمِيعِ الْخَيْرِ الَّذِي صَنَعَهُ إِلَى إِسْرَائِيلَ الرَّبُّ، الَّذِي أَنْقَذَهُ مِنْ أَيْدِي الْمِصْرِيِّينَ.

וַיִּ֣חַדְּ יִתְרֹ֔ו עַ֚ל כָּל־הַטֹּובָ֔ה אֲשֶׁר־עָשָׂ֥ה יְהוָ֖ה לְיִשְׂרָאֵ֑ל אֲשֶׁ֥ר הִצִּילֹ֖ו מִיַּ֥ד מִצְרָֽיִם׃

Ⲁϥⲉⲣϣⲫⲏⲣⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲓⲟⲑⲟⲣ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲡⲉⲑⲛⲁⲛⲉⲩ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲏ ⲉⲧⲁϥⲁⲓⲧⲟⲩ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ϫⲉ ⲁϥⲛⲁϩⲙⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲛϫⲓϫ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧϫⲓϫ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ

And Jothor was amazed at all the good things which the Lord did to them, forasmuch as he rescued them out of the hand of the Egyptians and out of the hand of Pharao.

Υπερεχαρη δε ο Ιοθορ δια παντα τα αγαθα οσα ο Κυριος εκαμεν εις τον Ισραηλ, τον οποιον ηλευθερωσεν εκ χειρος των Αιγυπτιων.

وَقَالَ يَثْرُونُ: «مُبَارَكٌ الرَّبُّ الَّذِي أَنْقَذَكُمْ مِنْ أَيْدِي الْمِصْرِيِّينَ وَمِنْ يَدِ فِرْعَوْنَ. اَلَّذِي أَنْقَذَ الشَّعْبَ مِنْ تَحْتِ أَيْدِي الْمِصْرِيِّينَ.

וַיֹּאמֶר֮ יִתְרֹו֒ בָּר֣וּךְ יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֨ר הִצִּ֥יל אֶתְכֶ֛ם מִיַּ֥ד מִצְרַ֖יִם וּמִיַּ֣ד פַּרְעֹ֑ה אֲשֶׁ֤ר הִצִּיל֙ אֶת־הָעָ֔ם מִתַּ֖חַת יַד־מִצְרָֽיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲓⲟⲑⲟⲣ ϫⲉ ϥⲥⲙⲁⲣⲱⲟⲩⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ϫⲉ ⲁϥⲛⲟϩⲉⲙ ⲙ̀ⲡⲉϥⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧϫⲓϫ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧϫⲓϫ ⲙ̀ⲫⲁⲣⲁⲱ

And Jothor said, Blessed be the Lord, because he has rescued them out of the hand of the Egyptians and out of the hand of Pharao.

Και ειπεν ο Ιοθορ, Ευλογητος Κυριος, οστις σας ηλευθερωσεν εκ χειρος των Αιγυπτιων και εκ χειρος του Φαραω· οστις ηλευθερωσε τον λαον υποκατωθεν της χειρος των Αιγυπτιων·

الآنَ عَلِمْتُ أَنَّ الرَّبَّ أَعْظَمُ مِنْ جَمِيعِ الآلِهَةِ، لأَنَّهُ فِي الشَّيْءِ الَّذِي بَغَوْا بِهِ كَانَ عَلَيْهِمْ».

עַתָּ֣ה יָדַ֔עְתִּי כִּֽי־גָדֹ֥ול יְהוָ֖ה מִכָּל־הָאֱלֹהִ֑ים כִּ֣י בַדָּבָ֔ר אֲשֶׁ֥ר זָד֖וּ עֲלֵיהֶֽם׃

Ϯⲛⲟⲩ ⲁⲓⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲧⲉ ⲛⲓⲛⲟⲩϯ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ϫⲉ ⲁⲩⲟⲩⲁϩⲟⲩ ⲉ̀ϫⲱⲟⲩ

Now know I that the Lord is great above all gods, because of this, wherein they attacked them.

τωρα γνωριζω οτι ο Κυριος ειναι μεγας υπερ παντας τους θεους· διοτι εις το πραγμα, εις το οποιον υπερηφανευθησαν, εσταθη ανωτερος αυτων.

فَأَخَذَ يَثْرُونُ حَمُو مُوسَى مُحْرَقَةً وَذَبَائِحَ للهِ. وَجَاءَ هَارُونُ وَجَمِيعُ شُيُوخِ إِسْرَائِيلَ لِيَأْكُلُوا طَعَامًا مَعَ حَمِي مُوسَى أَمَامَ اللهِ.

וַיִּקַּ֞ח יִתְרֹ֨ו חֹתֵ֥ן מֹשֶׁ֛ה עֹלָ֥ה וּזְבָחִ֖ים לֵֽאלֹהִ֑ים וַיָּבֹ֨א אַהֲרֹ֜ן וְכֹ֣ל ׀ זִקְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל לֶאֱכָל־לֶ֛חֶם עִם־חֹתֵ֥ן מֹשֶׁ֖ה לִפְנֵ֥י הָאֱלֹהִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϭⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲓⲟⲑⲟⲣ ⲡϣⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛ̀ϩⲁⲛϭⲗⲓⲗ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲙ̀ⲫϯ ⲁϥⲓ̀ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϧⲉⲗⲗⲟⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ⲟⲩⲱⲙ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲓⲕ ⲛⲉⲙ ⲡϣⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲫϯ

And Jothor the father-in-law of Moses took whole burnt-offerings and sacrifices for God, for Aaron and all the elders of Israel came to eat bread with the father-in-law of Moses before God.

Ελαβεν επειτα ο Ιοθορ, ο πενθερος του Μωυσεως, ολοκαυτωματα και θυσιας δια να προσφερη εις τον Θεον· και ηλθεν ο Ααρων, και παντες οι πρεσβυτεροι του Ισραηλ, να φαγωσιν αρτον μετα του πενθερου του Μωυσεως, εμπροσθεν του Θεου.

وَحَدَثَ فِي الْغَدِ أَنَّ مُوسَى جَلَسَ لِيَقْضِيَ لِلشَّعْبِ. فَوَقَفَ الشَّعْبُ عِنْدَ مُوسَى مِنَ الصَّبَاحِ إِلَى الْمَسَاءِ.

וַיְהִי֙ מִֽמָּחֳרָ֔ת וַיֵּ֥שֶׁב מֹשֶׁ֖ה לִשְׁפֹּ֣ט אֶת־הָעָ֑ם וַיַּעֲמֹ֤ד הָעָם֙ עַל־מֹשֶׁ֔ה מִן־הַבֹּ֖קֶר עַד־הָעָֽרֶב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲡⲉϥⲣⲁⲥϯ ⲁϥϩⲉⲙⲥⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ϯϩⲁⲡ ⲉ̀ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲛⲁϥⲟϩⲓ ⲇⲉ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ ⲙ̀ⲡⲕⲱϯ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲓⲥϫⲉⲛ ϣⲱⲣⲡ ϣⲁ ⲣⲟⲩϩⲓ

And it came to pass after the morrow that Moses sat to judge the people, and all the people stood by Moses from morning till evening.

Και την επαυριον εκαθισεν ο Μωυσης δια να κρινη τον λαον. και παριστατο ο λαος εμπροσθεν του Μωυσεως απο πρωιας εως εσπερας.

فَلَمَّا رَأَى حَمُو مُوسَى كُلَّ مَا هُوَ صَانِعٌ لِلشَّعْبِ، قَالَ: «مَا هَذَا الأَمْرُ الَّذِي أَنْتَ صَانِعٌ لِلشَّعْبِ؟ مَا بَالُكَ جَالِسًا وَحْدَكَ وَجَمِيعُ الشَّعْبِ وَاقِفٌ عِنْدَكَ مِنَ الصَّبَاحِ إِلَى الْمَسَاءِ؟»

וַיַּרְא֙ חֹתֵ֣ן מֹשֶׁ֔ה אֵ֛ת כָּל־אֲשֶׁר־ה֥וּא עֹשֶׂ֖ה לָעָ֑ם וַיֹּ֗אמֶר מָֽה־הַדָּבָ֤ר הַזֶּה֙ אֲשֶׁ֨ר אַתָּ֤ה עֹשֶׂה֙ לָעָ֔ם מַדּ֗וּעַ אַתָּ֤ה יֹושֵׁב֙ לְבַדֶּ֔ךָ וְכָל־הָעָ֛ם נִצָּ֥ב עָלֶ֖יךָ מִן־בֹּ֥קֶר עַד־עָֽרֶב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥⲛⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲓⲟⲑⲟⲣ ⲉ̀ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉ̀ⲛⲁϥⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉ ⲫⲁⲓ ⲉⲧⲉⲕⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲗⲁⲟⲥ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧⲕ ⲉⲕϩⲉⲙⲥⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ ⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ⲥⲁⲡϣⲱⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲕ ⲓⲥϫⲉⲛ ϣⲱⲣⲡ ϣⲁ ⲣⲟⲩϩⲓ

And Jothor having seen all that Moses did to the people, says, What is this that thou doest to the people? wherefore sittest thou alone, and all the people stand by thee from morning till evening?

Και ιδων ο πενθερος του Μωυσεως παντα οσα εκαμνεν εις τον λαον, ειπε, Τι ειναι τουτο το πραγμα, το οποιον καμνεις εις τον λαον; δια τι συ καθησαι μονος, απας δε ο λαος παρισταται εμπροσθεν σου απο πρωιας εως εσπερας;

فَقَالَ مُوسَى لِحَمِيهِ: «إِنَّ الشَّعْبَ يَأْتِي إِلَيَّ لِيَسْأَلَ اللهَ.

וַיֹּ֥אמֶר מֹשֶׁ֖ה לְחֹתְנֹ֑ו כִּֽי־יָבֹ֥א אֵלַ֛י הָעָ֖ם לִדְרֹ֥שׁ אֱלֹהִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲙ̀ⲡⲉϥϣⲟⲙ ϫⲉ ⲟⲩⲏⲓ ϥⲛⲏⲟⲩ ϩⲁⲣⲟⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲁ ϩⲁⲡ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲫϯ

And Moses says to his father-in-law, Because the people come to me to seek judgment from God.

Και ειπεν ο Μωυσης προς τον πενθερον αυτου, διοτι ο λαος ερχεται προς εμε δια να ερωτηση τον Θεον·

إِذَا كَانَ لَهُمْ دَعْوَى يَأْتُونَ إِلَيَّ فَأَقْضِي بَيْنَ الرَّجُلِ وَصَاحِبِهِ، وَأُعَرِّفُهُمْ فَرَائِضَ اللهِ وَشَرَائِعَهُ».

כִּֽי־יִהְיֶ֨ה לָהֶ֤ם דָּבָר֙ בָּ֣א אֵלַ֔י וְשָׁ֣פַטְתִּ֔י בֵּ֥ין אִ֖ישׁ וּבֵ֣ין רֵעֵ֑הוּ וְהֹודַעְתִּ֛י אֶת־חֻקֵּ֥י הָאֱלֹהִ֖ים וְאֶת־תֹּורֹתָֽיו׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲅⲁⲣ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲟⲩⲁⲛⲧⲓⲗⲟⲅⲓⲁ ϣⲱⲡⲓ ⲟⲩⲧⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲓ ϩⲁⲣⲟⲓ ϣⲁⲓⲛⲉⲧϥ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲁⲧⲥⲁⲃⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲛⲓⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲛⲉⲙ ⲡⲉϥⲛⲟⲙⲟⲥ

For whenever there is a dispute among them, and they come to me, I give judgment upon each, and I teach them the ordinances of God and his law.

οταν εχωσιν υποθεσιν τινα, ερχονται προς εμε και εγω κρινω μεταξυ του ενος και του αλλου· και δεικνυω εις αυτους τα προσταγματα του Θεου και τους νομους αυτου.

فَقَالَ حَمُو مُوسَى لَهُ: «لَيْسَ جَيِّدًا الأَمْرُ الَّذِي أَنْتَ صَانِعٌ.

וַיֹּ֛אמֶר חֹתֵ֥ן מֹשֶׁ֖ה אֵלָ֑יו לֹא־טֹוב֙ הַדָּבָ֔ר אֲשֶׁ֥ר אַתָּ֖ה עֹשֶֽׂה׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡϣⲟⲙ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲕⲓⲣⲓ ⲁⲛ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲥⲁϫⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲥⲱⲟⲩⲧⲉⲛ

And the father-in-law of Moses said to him, Thou dost not this thing rightly,

Και ειπεν ο πενθερος του Μωυσεως προς αυτον, Δεν ειναι καλον το πραγμα, το οποιον καμνεις·

إِنَّكَ تَكِلُّ أَنْتَ وَهَذَا الشَّعْبُ الَّذِي مَعَكَ جَمِيعًا، لأَنَّ الأَمْرَ أَعْظَمُ مِنْكَ. لَا تَسْتَطِيعُ أَنْ تَصْنَعَهُ وَحْدَكَ.

נָבֹ֣ל תִּבֹּ֔ל גַּם־אַתָּ֕ה גַּם־הָעָ֥ם הַזֶּ֖ה אֲשֶׁ֣ר עִמָּ֑ךְ כִּֽי־כָבֵ֤ד מִמְּךָ֙ הַדָּבָ֔ר לֹא־תוּכַ֥ל עֲשֹׂ֖הוּ לְבַדֶּֽךָ׃

Ϧⲉⲛ ⲟⲩⲧⲁⲕⲟ ⲭⲛⲁⲧⲁⲕⲟ ⲛ̀ⲧⲉⲕϣ̀ⲧⲉⲙⲙⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲛⲉⲙ ⲡⲁⲓⲗⲁⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ ⲉⲑⲛⲉⲙⲁⲕ ϥϩⲟⲣϣ ⲛⲁⲕ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣϫⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲟⲕ ⲉ̀ⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲫⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧⲕ

thou wilt wear away with intolerable weariness, both those and all this people which is with thee: this thing is hard, thou wilt not be able to endure it thyself alone.

βεβαιως και συ θελεις αποκαμει και ο λαος ουτος ο μετα σου· διοτι το πραγμα ειναι πολυ βαρυ δια σε· δεν δυνασαι μονος να καμνης τουτο.

اَلآنَ اسْمَعْ لِصَوْتِي فَأَنْصَحَكَ. فَلْيَكُنِ اللهُ مَعَكَ. كُنْ أَنْتَ لِلشَّعْبِ أَمَامَ اللهِ، وَقَدِّمْ أَنْتَ الدَّعَاوِيَ إِلَى اللهِ،

עַתָּ֞ה שְׁמַ֤ע בְּקֹלִי֙ אִיעָ֣צְךָ֔ וִיהִ֥י אֱלֹהִ֖ים עִמָּ֑ךְ הֱיֵ֧ה אַתָּ֣ה לָעָ֗ם מ֚וּל הָֽאֱלֹהִ֔ים וְהֵבֵאתָ֥ אַתָּ֛ה אֶת־הַדְּבָרִ֖ים אֶל־הָאֱלֹהִֽים׃

Ϯⲛⲟⲩ ϫⲉ ⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲥⲱⲓ ⲛⲧⲁϯ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲟϭⲛⲓ ⲛⲁⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲫϯ ϣⲱⲡⲓ ⲛⲉⲙⲁⲕ ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲫϯ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲉⲛ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲁϫⲓ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ϩⲁ ⲫϯ

Now then hearken to me, and I will advise thee, and God shall be with thee: be thou to the people in the things pertaining to God, and thou shalt bring their matters to God.

Ακουσον λοιπον την φωνην μου· θελω σε συμβουλευσει και ο Θεος θελει εισθαι μετα σου· συ μεν εσο ενωπιον του Θεου υπερ του λαου, δια να αναφερης τας υποθεσεις προς τον Θεον·

وَعَلِّمْهُمُ الْفَرَائِضَ وَالشَّرَائِعَ، وَعَرِّفْهُمُ الطَّرِيقَ الَّذِي يَسْلُكُونَهُ، وَالْعَمَلَ الَّذِي يَعْمَلُونَهُ.

וְהִזְהַרְתָּ֣ה אֶתְהֶ֔ם אֶת־הַחֻקִּ֖ים וְאֶת־הַתֹּורֹ֑ת וְהֹודַעְתָּ֣ לָהֶ֗ם אֶת־הַדֶּ֙רֶךְ֙ יֵ֣לְכוּ בָ֔הּ וְאֶת־הַֽמַּעֲשֶׂ֖ה אֲשֶׁ֥ר יַעֲשֽׂוּן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲓⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲛⲉⲙ ⲡⲉϥⲛⲟⲙⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲧⲁⲙⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲛⲓⲙⲱⲓⲧ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲙⲟϣⲓ ϩⲓⲱⲧⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲁⲓⲧⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ

And thou shalt testify to them the ordinances of God and his law, and thou shalt shew to them the ways in which they shall walk, and the works which they shall do.

και διδασκε αυτους τα προσταγματα και τους νομους και δεικνυε προς αυτους την οδον εις την οποιαν πρεπει να περιπατωσι, και τα εργα τα οποια πρεπει να πραττωσι·

وَأَنْتَ تَنْظُرُ مِنْ جَمِيعِ الشَّعْبِ ذَوِي قُدْرَةٍ خَائِفِينَ اللهَ، أُمَنَاءَ مُبْغِضِينَ الرَّشْوَةَ، وَتُقِيمُهُمْ عَلَيْهِمْ رُؤَسَاءَ أُلُوفٍ، وَرُؤَسَاءَ مِئَاتٍ، وَرُؤَسَاءَ خَمَاسِينَ، وَرُؤَسَاءَ عَشَرَاتٍ،

וְאַתָּ֣ה תֶחֱזֶ֣ה מִכָּל־הָ֠עָם אַנְשֵׁי־חַ֜יִל יִרְאֵ֧י אֱלֹהִ֛ים אַנְשֵׁ֥י אֱמֶ֖ת שֹׂ֣נְאֵי בָ֑צַע וְשַׂמְתָּ֣ עֲלֵהֶ֗ם שָׂרֵ֤י אֲלָפִים֙ שָׂרֵ֣י מֵאֹ֔ות שָׂרֵ֥י חֲמִשִּׁ֖ים וְשָׂרֵ֥י עֲשָׂרֹֽת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ϫⲉⲙⲡ̀ϣⲓⲛⲓ ⲛⲁⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ϩⲁⲛⲣⲱⲙⲓ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ϣ̀ϫⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲑⲉⲟⲥⲉⲃⲏⲥ ϩⲁⲛⲣⲱⲙⲓ ⲛ̀ⲑⲙⲏⲓ ⲉⲩⲉⲣϩⲟϯ ⲉⲩⲉⲣϩⲟϯ ϧⲁⲧϩⲏ ⲙ̀ⲫϯ ⲉⲩⲙⲟⲥϯ ⲛ̀ϯⲙⲉⲧⲣⲉϥϩⲓⲡϩⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲁⲩ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲟⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲛϣⲟ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲁⲛⲣ̅ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲁⲛⲛ̅ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲁⲛⲓ̅ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲥⲁϧ

And do thou look out for thyself out of all the people able men, fearing God, righteous men, hating pride, and thou shalt set over the people captains of thousands and captains of hundreds, and captains of fifties, and captains of tens.

πλην εκλεξον εκ παντος του λαου ανδρας αξιους, φοβουμενους τον Θεον, ανδρας φιλαληθεις, μισουντας την φιλαργυριαν· και καταστησον αυτους επ' αυτων χιλιαρχους, εκατονταρχους, πεντηκονταρχους και δεκαρχους·

فَيَقْضُونَ لِلشَّعْبِ كُلَّ حِينٍ. وَيَكُونُ أَنَّ كُلَّ الدَّعَاوِي الْكَبِيرَةِ يَجِيئُونَ بِهَا إِلَيْكَ، وَكُلَّ الدَّعَاوِي الصَّغِيرَةِ يَقْضُونَ هُمْ فِيهَا. وَخَفِّفْ عَنْ نَفْسِكَ، فَهُمْ يَحْمِلُونَ مَعَكَ.

וְשָׁפְט֣וּ אֶת־הָעָם֮ בְּכָל־עֵת֒ וְהָיָ֞ה כָּל־הַדָּבָ֤ר הַגָּדֹל֙ יָבִ֣יאוּ אֵלֶ֔יךָ וְכָל־הַדָּבָ֥ר הַקָּטֹ֖ן יִשְׁפְּטוּ־הֵ֑ם וְהָקֵל֙ מֵֽעָלֶ֔יךָ וְנָשְׂא֖וּ אִתָּֽךְ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϯϩⲁⲡ ⲉ̀ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲇⲉ ⲉⲧϩⲟⲣϣ ⲉⲩⲉ̀ⲉⲛϥ ϩⲁⲣⲟⲕ ⲛⲓⲕⲟⲩϫⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ϩⲁⲡ ⲉⲩⲉ̀ϯϩⲁⲡ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲑⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲁⲥⲓⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁⲣⲟⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϯⲧⲟⲧⲟⲩ ⲛⲉⲙⲁⲕ

And they shall judge the people at all times, and the too burdensome matter they shall bring to thee, but they shall judge the smaller cases; so they shall relieve thee and help thee.

και ας κρινωσι τον λαον παντοτε· και πασαν μεν μεγαλην υποθεσιν ας αναφερωσι προς σε· πασαν δε μικραν υποθεσιν ας κρινωσιν αυτοι· ουτω θελεις ανακουφισθη, και θελουσι βασταζει το βαρος μετα σου.

إِنْ فَعَلْتَ هَذَا الأَمْرَ وَأَوْصَاكَ اللهُ تَسْتَطِيعُ الْقِيَامَ. وَكُلُّ هَذَا الشَّعْبِ أَيْضًا يَأْتِي إِلَى مَكَانِهِ بِالسَّلاَمِ».

אִ֣ם אֶת־הַדָּבָ֤ר הַזֶּה֙ תַּעֲשֶׂ֔ה וְצִוְּךָ֣ אֱלֹהִ֔ים וְיָֽכָלְתָּ֖ עֲמֹ֑ד וְגַם֙ כָּל־הָעָ֣ם הַזֶּ֔ה עַל־מְקֹמֹ֖ו יָבֹ֥א בְשָׁלֹֽום׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲕϣⲁⲛⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϯϫⲟⲙ ⲛⲁⲕ ⲛ̀ϫⲉ ⲫϯ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϫⲉⲙϫⲟⲙ ⲛ̀ⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ ⲉϥⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ⲡⲉϥⲙⲁ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲓⲣⲏⲛⲏ

If thou wilt do this thing, God shall strengthen thee, and thou shalt be able to attend, and all this people shall come with peace into their own place.

εαν καμης τουτο το πραγμα και ο Θεος σε προσταζη ουτω, τοτε θελεις δυνηθη να ανθεξης, και προσετι πας ο λαος ουτος θελει φθασει εις τον τοπον αυτου εν ειρηνη.

فَسَمِعَ مُوسَى لِصَوْتِ حَمِيهِ وَفَعَلَ كُلَّ مَا قَالَ.

וַיִּשְׁמַ֥ע מֹשֶׁ֖ה לְקֹ֣ול חֹתְנֹ֑ו וַיַּ֕עַשׂ כֹּ֖ל אֲשֶׁ֥ר אָמָֽר׃

Ⲁϥⲥⲱⲧⲉⲙ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛ̀ⲥⲁ ⲡϧⲣⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉϥϣⲟⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓⲣⲓ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁϥϫⲟⲧⲟⲩ ⲛⲁϥ

And Moses hearkened to the voice of his father-in-law, and did whatsoever he said to him.

Και ηκουσεν ο Μωυσης την φωνην του πενθερου αυτου και εκαμε παντα οσα ειπε.

وَاخْتَارَ مُوسَى ذَوِي قُدْرَةٍ مِنْ جَمِيعِ إِسْرَائِيلَ وَجَعَلَهُمْ رُؤُوسًا عَلَى الشَّعْبِ، رُؤَسَاءَ أُلُوفٍ، وَرُؤَسَاءَ مِئَاتٍ، وَرُؤَسَاءَ خَمَاسِينَ، وَرُؤَسَاءَ عَشَرَاتٍ.

וַיִּבְחַ֨ר מֹשֶׁ֤ה אַנְשֵׁי־חַ֙יִל֙ מִכָּל־יִשְׂרָאֵ֔ל וַיִּתֵּ֥ן אֹתָ֛ם רָאשִׁ֖ים עַל־הָעָ֑ם שָׂרֵ֤י אֲלָפִים֙ שָׂרֵ֣י מֵאֹ֔ות שָׂרֵ֥י חֲמִשִּׁ֖ים וְשָׂרֵ֥י עֲשָׂרֹֽת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲱⲧⲡ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛ̀ϩⲁⲛⲣⲱⲙⲓ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ϣ̀ϫⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲧⲏⲣϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲭⲁⲩ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲟⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲛϣⲟ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲁⲛⲣ̅ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲁⲛⲛ̅ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲁⲛⲓ̅ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲥⲁϧ

And Moses chose out able men out of all Israel, and he made them captains of thousands and captains of hundreds, and captains of fifties and captains of tens over the people.

Και εκλεξεν ο Μωυσης εκ παντος του Ισραηλ ανδρας αξιους και κατεστησεν αυτους αρχηγους επι του λαου, χιλιαρχους, εκατονταρχους, πεντηκονταρχους και δεκαρχους·

فَكَانُوا يَقْضُونَ لِلشَّعْبِ كُلَّ حِينٍ. الدَّعَاوِي الْعَسِرَةُ يَجِيئُونَ بِهَا إِلَى مُوسَى، وَكُلُّ الدَّعَاوِي الصَّغِيرَةِ يَقْضُونَ هُمْ فِيهَا.

וְשָׁפְט֥וּ אֶת־הָעָ֖ם בְּכָל־עֵ֑ת אֶת־הַדָּבָ֤ר הַקָּשֶׁה֙ יְבִיא֣וּן אֶל־מֹשֶׁ֔ה וְכָל־הַדָּבָ֥ר הַקָּטֹ֖ן יִשְׁפּוּט֥וּ הֵֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩϯϩⲁⲡ ⲉ̀ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲇⲉ ⲉⲧϩⲟⲣϣ ϣⲁⲩⲉⲛϥ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ϩⲁ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲥⲁϫⲓ ⲇⲉ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁⲥⲓⲱⲟⲩ ϣⲁⲩϯϩⲁⲡ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲑⲱⲟⲩ

And they judged the people at all times; and every too burdensome matter they brought to Moses, but every light matter they judged themselves.

και εκρινον τον λαον εν παντι καιρω· τας μεν υποθεσεις τας δυσκολους ανεφερον προς τον Μωυσην, πασαν δε μικραν υποθεσιν εκρινον αυτοι.

ثُمَّ صَرَفَ مُوسَى حَمَاهُ فَمَضَى إِلَى أَرْضِهِ.

וַיְשַׁלַּ֥ח מֹשֶׁ֖ה אֶת־חֹתְנֹ֑ו וַיֵּ֥לֶךְ לֹ֖ו אֶל־אַרְצֹֽו׃ פ

Ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲇⲉ ⲁϥⲟⲩⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲉϥϣⲟⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲡⲉϥⲕⲁϩⲓ

And Moses dismissed his father-in-law, and he returned to his own land.

Επειτα προεπεμψεν ο Μωυσης τον πενθερον αυτου και απηλθεν εις την γην αυτου.

إصحاح 19

على جبل سيناء

فِي الشَّهْرِ الثَّالِثِ بَعْدَ خُرُوجِ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ، فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ جَاءُوا إِلَى بَرِّيَّةِ سِينَاءَ.

בַּחֹ֙דֶשׁ֙ הַשְּׁלִישִׁ֔י לְצֵ֥את בְּנֵי־יִשְׂרָאֵ֖ל מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם בַּיֹּ֣ום הַזֶּ֔ה בָּ֖אוּ מִדְבַּ֥ר סִינָֽי׃

Ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁϩⲅ̅ ⲛ̀ⲁⲃⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡϫⲓⲛⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲁⲩⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲡϣⲁϥⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲥⲓⲛⲁ

And in the third month of the departure of the children of Israel out of the land of Egypt, on the same day, they came into the wilderness of Sina.

Εις τον τριτον μηνα της εξοδου των υιων Ισραηλ εκ της Αιγυπτου, την ημεραν ταυτην ηλθον εις την ερημον Σινα.

ارْتَحَلُوا مِنْ رَفِيدِيمَ وَجَاءُوا إِلَى بَرِّيَّةِ سِينَاءَ فَنَزَلُوا فِي الْبَرِّيَّةِ. هُنَاكَ نَزَلَ إِسْرَائِيلُ مُقَابِلَ الْجَبَلِ.

וַיִּסְע֣וּ מֵרְפִידִ֗ים וַיָּבֹ֙אוּ֙ מִדְבַּ֣ר סִינַ֔י וַֽיַּחֲנ֖וּ בַּמִּדְבָּ֑ר וַיִּֽחַן־שָׁ֥ם יִשְׂרָאֵ֖ל נֶ֥גֶד הָהָֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϥⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲣⲁⲫⲁⲍⲓⲛ ⲁⲩⲓ ⲉ̀ⲡϣⲁϥⲉ ⲛ̀ⲥⲓⲛⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ

And they departed from Raphidin, and came into the wilderness of Sina, and there Israel encamped before the mountain.

Εσηκωθησαν δε απο Ραφιδειν και ηλθον εις την ερημον Σινα και εστρατοπεδευσαν εν τη ερημω· και εκει κατεσκηνωσεν ο Ισραηλ απεναντι του ορους.

وَأَمَّا مُوسَى فَصَعِدَ إِلَى اللهِ. فَنَادَاهُ الرَّبُّ مِنَ الْجَبَلِ قَائِلًا: «هَكَذَا تَقُولُ لِبَيْتِ يَعْقُوبَ، وَتُخْبِرُ بَنِي إِسْرَائِيلَ:

וּמֹשֶׁ֥ה עָלָ֖ה אֶל־הָאֱלֹהִ֑ים וַיִּקְרָ֨א אֵלָ֤יו יְהוָה֙ מִן־הָהָ֣ר לֵאמֹ֔ר כֹּ֤ה תֹאמַר֙ לְבֵ֣ית יַעֲקֹ֔ב וְתַגֵּ֖יד לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲫϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲉⲧⲉⲕⲉ̀ϫⲟⲧⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲏⲓ ⲛ̀ⲓⲁⲕⲱⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲧⲁⲙⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ

And Moses went up to the mount of God, and God called him out of the mountain, saying, These things shalt thou say to the house of Jacob, and thou shalt report them to the children of Israel.

Ο δε Μωυσης ανεβη προς τον Θεον· και εκαλεσεν αυτον ο Κυριος εκ του ορους, λεγων, Ουτω θελεις ειπει προς τον οικον Ιακωβ, και αναγγειλει προς τους υιους Ισραηλ.

أَنْتُمْ رَأَيْتُمْ مَا صَنَعْتُ بِالْمِصْرِيِّينَ. وَأَنَا حَمَلْتُكُمْ عَلَى أَجْنِحَةِ النُّسُورِ وَجِئْتُ بِكُمْ إِلَيَّ.

אַתֶּ֣ם רְאִיתֶ֔ם אֲשֶׁ֥ר עָשִׂ֖יתִי לְמִצְרָ֑יִם וָאֶשָּׂ֤א אֶתְכֶם֙ עַל־כַּנְפֵ֣י נְשָׁרִ֔ים וָאָבִ֥א אֶתְכֶ֖ם אֵלָֽי׃

Ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲡⲉ ⲉⲧⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲩ ⲉ̀ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁⲓⲁⲓⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓϭⲓ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ϩⲓϫⲉⲛ ϩⲁⲛⲧⲉⲛϩ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛⲁϧⲱⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲥⲉⲕ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϩⲁⲣⲟⲓ

Ye have seen all that I have done to the Egyptians, and I took you up as upon eagles’ wings, and I brought you near to myself.

Σεις ειδετε οσα εκαμα εις τους Αιγυπτιους, και σας εσηκωσα ως επι πτερυγων αετου και σας εφερα προς εμαυτον·

فَالآنَ إِنْ سَمِعْتُمْ لِصَوْتِي، وَحَفِظْتُمْ عَهْدِي تَكُونُونَ لِي خَاصَّةً مِنْ بَيْنِ جَمِيعِ الشُّعُوبِ. فَإِنَّ لِي كُلَّ الأَرْضِ.

וְעַתָּ֗ה אִם־שָׁמֹ֤ועַ תִּשְׁמְעוּ֙ בְּקֹלִ֔י וּשְׁמַרְתֶּ֖ם אֶת־בְּרִיתִ֑י וִהְיִ֨יתֶם לִ֤י סְגֻלָּה֙ מִכָּל־הָ֣עַמִּ֔ים כִּי־לִ֖י כָּל־הָאָֽרֶץ׃

Ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲟⲩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲥⲁ ⲧⲁⲥⲙⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲧⲁⲇⲓⲁⲑⲏⲕⲏ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲏⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲗⲁⲟⲥ ⲉϥⲥⲟⲩⲃⲏⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲧⲉ ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲫⲱⲓ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲧⲏⲣϥ

And now if ye will indeed hear my voice, and keep my covenant, ye shall be to me a peculiar people above all nations; for the whole earth is mine.

τωρα λοιπον εαν τωοντι υπακουσητε εις την φωνην μου, και φυλαξητε την διαθηκην μου, θελετε εισθαι εις εμε ο εκλεκτος απο παντων των λαων· διοτι ιδικη μου ειναι πασα η γη·

وَأَنْتُمْ تَكُونُونَ لِي مَمْلَكَةَ كَهَنَةٍ وَأُمَّةً مُقَدَّسَةً. هَذِهِ هِيَ الْكَلِمَاتُ الَّتِي تُكَلِّمُ بِهَا بَنِي إِسْرَائِيلَ».

וְאַתֶּ֧ם תִּהְיוּ־לִ֛י מַמְלֶ֥כֶת כֹּהֲנִ֖ים וְגֹ֣וי קָדֹ֑ושׁ אֵ֚לֶּה הַדְּבָרִ֔ים אֲשֶׁ֥ר תְּדַבֵּ֖ר אֶל־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃

Ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲇⲉ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲏⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⲉⲥⲟⲩⲁⲃ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲉⲑⲛⲟⲥ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲓⲥⲁϫⲓ ⲉⲧⲉⲕⲉ̀ϫⲟⲧⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲏⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅

And ye shall be to me a royal priesthood and a holy nation: these words shalt thou speak to the children of Israel.

και σεις θελετε εισθαι εις εμε βασιλειον ιερατευμα και εθνος αγιον. Ουτοι ειναι οι λογοι, τους οποιους θελεις ειπει προς τους υιους Ισραηλ.

فَجَاءَ مُوسَى وَدَعَا شُيُوخَ الشَّعْبِ وَوَضَعَ قُدَّامَهُمْ كُلَّ هَذِهِ الْكَلِمَاتِ الَّتِي أَوْصَاهُ بِهَا الرَّبُّ.

וַיָּבֹ֣א מֹשֶׁ֔ה וַיִּקְרָ֖א לְזִקְנֵ֣י הָעָ֑ם וַיָּ֣שֶׂם לִפְנֵיהֶ֗ם אֵ֚ת כָּל־הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֔לֶּה אֲשֶׁ֥ר צִוָּ֖הוּ יְהוָֽה׃

Ⲁϥⲓ̀ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲛⲓⲡⲣⲉⲥⲃⲩⲧⲉⲣⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲭⲱ ϧⲁⲧⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲁⲓ ⲉⲧⲁϥⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲫϯ

And Moses came and called the elders of the people, and he set before them all these words, which God appointed them.

Και ηλθεν ο Μωυσης και εκαλεσε τους πρεσβυτερους του λαου και εθεσεν εμπροσθεν αυτων παντας εκεινους τους λογους, τους οποιους προσεταξεν εις αυτον ο Κυριος.

فَأَجَابَ جَمِيعُ الشَّعْبِ مَعًا وَقَالُوا: «كُلُّ مَا تَكَلَّمَ بِهِ الرَّبُّ نَفْعَلُ». فَرَدَّ مُوسَى كَلاَمَ الشَّعْبِ إِلَى الرَّبِّ.

וַיַּעֲנ֨וּ כָל־הָעָ֤ם יַחְדָּו֙ וַיֹּ֣אמְר֔וּ כֹּ֛ל אֲשֶׁר־דִּבֶּ֥ר יְהוָ֖ה נַעֲשֶׂ֑ה וַיָּ֧שֶׁב מֹשֶׁ֛ה אֶת־דִּבְרֵ֥י הָעָ֖ם אֶל־יְהוָֽה׃

Ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ ⲉⲩⲥⲟⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ϫⲉ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉϥⲛⲁϫⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲫϯ ⲧⲉⲛⲛⲁⲁⲓⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲛⲛⲁⲥⲟⲑⲙⲟⲩ ⲁ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲇⲉ ⲉⲛ ⲛⲉⲛⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ϩⲁ ⲫϯ

And all the people answered with one accord, and said, All things that God has spoken, we will do and hearken to: and Moses reported these words to God.

Και απεκριθη ομοφωνως πας ο λαος, λεγων, Παντα οσα ειπεν ο Κυριος θελομεν πραξει. Και ανεφερεν ο Μωυσης προς τον Κυριον τους λογους του λαου.

فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «هَا أَنَا آتٍ إِلَيْكَ فِي ظَلاَمِ السَّحَابِ لِكَيْ يَسْمَعَ الشَّعْبُ حِينَمَا أَتَكَلَّمُ مَعَكَ، فَيُؤْمِنُوا بِكَ أَيْضًا إِلَى الأَبَدِ». وَأَخْبَرَ مُوسَى الرَّبَّ بِكَلَامِ الشَّعْبِ.

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־מֹשֶׁ֗ה הִנֵּ֨ה אָנֹכִ֜י בָּ֣א אֵלֶיךָ֮ בְּעַ֣ב הֶֽעָנָן֒ בַּעֲב֞וּר יִשְׁמַ֤ע הָעָם֙ בְּדַבְּרִ֣י עִמָּ֔ךְ וְגַם־בְּךָ֖ יַאֲמִ֣ינוּ לְעֹולָ֑ם וַיַּגֵּ֥ד מֹשֶׁ֛ה אֶת־דִּבְרֵ֥י הָעָ֖ם אֶל־יְהוָֽה׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯⲛⲁⲓ ϩⲁⲣⲟⲕ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲛ̀ϭⲏⲡⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲉⲓⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲁⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ϣⲁ ⲉ̀ⲛⲉϩ ⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲛⲁϩⲣⲉⲛ ⲫϯ

And the Lord said to Moses, Lo! I come to thee in a pillar of a cloud, that the people may hear me speaking to thee, and may believe thee for ever: and Moses reported the words of the people to the Lord.

Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Ιδου, εγω ερχομαι προς σε εν νεφελη πυκνη, δια να ακουση ο λαος οταν λαλησω προς σε, και ετι να πιστευη εις σε παντοτε. Ανηγγειλε δε ο Μωυσης προς τον Κυριον τους λογους του λαου.

فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «اذْهَبْ إِلَى الشَّعْبِ وَقَدِّسْهُمُ الْيَوْمَ وَغَدًا، وَلْيَغْسِلُوا ثِيَابَهُمْ،

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֤ה אֶל־מֹשֶׁה֙ לֵ֣ךְ אֶל־הָעָ֔ם וְקִדַּשְׁתָּ֥ם הַיֹּ֖ום וּמָחָ֑ר וְכִבְּס֖וּ שִׂמְלֹתָֽם׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲁⲕ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲁⲣⲉ ⲙⲉⲑⲣⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲣⲟⲩⲧⲟⲩⲃⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲫⲟⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲣⲁⲥϯ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲣⲟⲩⲣⲱϧⲓ ⲛ̀ⲛⲟⲩϩⲃⲱⲥ

And the Lord said to Moses, Go down and solemnly charge the people, and sanctify them to-day and to-morrow, and let them wash their garments.

Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Υπαγε προς τον λαον και αγιασον αυτους σημερον και αυριον, και ας πλυνωσι τα ιματια αυτων·

وَيَكُونُوا مُسْتَعِدِّينَ لِلْيَوْمِ الثَّالِثِ. لأَنَّهُ فِي الْيَوْمِ الثَّالِثِ يَنْزِلُ الرَّبُّ أَمَامَ عِيُونِ جَمِيعِ الشَّعْبِ عَلَى جَبَلِ سِينَاءَ.

וְהָי֥וּ נְכֹנִ֖ים לַיֹּ֣ום הַשְּׁלִישִׁ֑י כִּ֣י ׀ בַּיֹּ֣ום הַשְּׁלִישִׁ֗י יֵרֵ֧ד יְהוָ֛ה לְעֵינֵ֥י כָל־הָעָ֖ם עַל־הַ֥ר סִינָֽי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲣⲟⲩϣⲱⲡⲓ ⲉⲩⲥⲉⲃⲧⲱⲧ ⲉ̀ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲅ̅ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲅⲁⲣ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲅ̅ ϥⲛⲁⲓ̀ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲧⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲥⲓⲛⲁ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ

And let them be ready against the third day, for on the third day the Lord will descend upon mount Sina before all the people.

και ας ηναι ετοιμοι εις την ημεραν την τριτην· διοτι εν τη ημερα τη τριτη θελει καταβη ο Κυριος επι το ορος Σινα ενωπιον παντος του λαου·

وَتُقِيمُ لِلشَّعْبِ حُدُودًا مِنْ كُلِّ نَاحِيَةٍ، قَائِلًا: احْتَرِزُوا مِنْ أَنْ تَصْعَدُوا إِلَى الْجَبَلِ أَوْ تَمَسُّوا طَرَفَهُ. كُلُّ مَنْ يَمَسُّ الْجَبَلَ يُقْتَلُ قَتْلًا.

וְהִגְבַּלְתָּ֤ אֶת־הָעָם֙ סָבִ֣יב לֵאמֹ֔ר הִשָּׁמְר֥וּ לָכֶ֛ם עֲלֹ֥ות בָּהָ֖ר וּנְגֹ֣עַ בְּקָצֵ֑הוּ כָּל־הַנֹּגֵ֥עַ בָּהָ֖ר מֹ֥ות יוּמָֽת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲟⲩⲱϯ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉϥⲕⲱϯ ⲉⲕϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲙⲁϩⲑⲏⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ ⲉϣ̀ⲧⲉⲙⲓ̀ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲟⲩⲇⲉ ⲉϣ̀ⲧⲉⲙϭⲓ ⲛⲉⲙ ϩⲗⲓ ⲛ̀ⲧⲁϥ ⲟⲩⲟⲛ ⲅⲁⲣ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲑⲛⲁϭⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲟⲩ ⲉϥⲉ̀ⲙⲟⲩ

And thou shalt separate the people round about, saying, Take heed to yourselves that ye go not up into the mountain, nor touch any part of it: every one that touches the mountain shall surely die.

και θελεις βαλει εις τον λαον ορια κυκλοθεν, λεγων, Προσεχετε εις εαυτους μη αναβητε εις το ορος η εγγισητε εις τα ακρα αυτου· οστις εγγιση το ορος, θελει εξαπαντος θανατωθη·

لَا تَمَسُّهُ يَدٌ بَلْ يُرْجَمُ رَجْمًا أَوْ يُرْمَى رَمْيًا. بَهِيمَةً كَانَ أَمْ إِنْسَانًا لَا يَعِيشُ. أَمَّا عِنْدَ صَوْتِ الْبُوقِ فَهُمْ يَصْعَدُونَ إِلَى الْجَبَلِ».

לֹא־תִגַּ֨ע בֹּ֜ו יָ֗ד כִּֽי־סָקֹ֤ול יִסָּקֵל֙ אֹו־יָרֹ֣ה יִיָּרֶ֔ה אִם־בְּהֵמָ֥ה אִם־אִ֖ישׁ לֹ֣א יִחְיֶ֑ה בִּמְשֹׁךְ֙ הַיֹּבֵ֔ל הֵ֖מָּה יַעֲל֥וּ בָהָֽר׃

Ⲛ̀ⲛⲉ ϫⲓϫ ϭⲓ ⲛⲉⲙⲁϥ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲱⲛⲓ ⲅⲁⲣ ⲥⲉⲛⲁⲥⲉⲧ ⲱⲛⲓ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲓⲉ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲥⲟⲑⲛⲉϥ ⲥⲉⲛⲁϭⲉⲗⲕ ⲥⲟⲑⲛⲉϥ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲓⲥϫⲉ ⲟⲩⲧⲉⲃⲛⲏ ⲡⲉ ⲓⲉ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲡⲉ ⲛ̀ⲛⲉϥⲱⲛϧ ϩⲟⲧⲁⲛ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲛⲓⲥⲙⲏ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲁⲗⲡⲓⲅⲝ ⲛⲉⲙ ϯϭⲏⲡⲓ ϣⲉ ⲛⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲛⲏ ϩⲱⲟⲩ ⲙⲁⲣⲟⲩⲓ̀ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ

A hand shall not touch it, for every one that touches shall be stoned with stones or shot through with a dart, whether beast or whether man, it shall not live: when the voices and trumpets and cloud depart from off the mountain, they shall come up on the mountain.

δεν θελει εγγισει εις αυτον χειρ, διοτι με λιθους θελει λιθοβοληθη η με βελη θελει κατατοξευθη· ειτε ζωον ειναι ειτε ανθρωπος, δεν θελει ζησει. Οταν η σαλπιγξ ηχηση, τοτε θελουσιν αναβη επι το ορος.

فَانْحَدَرَ مُوسَى مِنَ الْجَبَلِ إِلَى الشَّعْبِ، وَقَدَّسَ الشَّعْبَ وَغَسَلُوا ثِيَابَهُمْ.

וַיֵּ֧רֶד מֹשֶׁ֛ה מִן־הָהָ֖ר אֶל־הָעָ֑ם וַיְקַדֵּשׁ֙ אֶת־הָעָ֔ם וַֽיְכַבְּס֖וּ שִׂמְלֹתָֽם׃

Ⲁϥⲓ̀ ⲇⲉ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϩⲁ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲟⲩⲃⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲣⲱϧⲓ ⲛ̀ⲛⲟⲩϩⲃⲱⲥ

And Moses went down from the mountain to the people, and sanctified them, and they washed their clothes.

Και κατεβη ο Μωυσης απο του ορους προς τον λαον και ηγιασε τον λαον· και επλυναν τα ιματια αυτων.

وَقَالَ لِلشَّعْبِ: «كُونُوا مُسْتَعِدِّينَ لِلْيَوْمِ الثَّالِثِ. لَا تَقْرُبُوا امْرَأَةً».

וַיֹּ֙אמֶר֙ אֶל־הָעָ֔ם הֱי֥וּ נְכֹנִ֖ים לִשְׁלֹ֣שֶׁת יָמִ֑ים אַֽל־תִּגְּשׁ֖וּ אֶל־אִשָּֽׁה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ϫⲉ ϣⲱⲡⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲥⲉⲃⲧⲱⲧ ⲛ̀ⲅ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲣⲧⲱⲙⲓ ⲉ̀ⲥϩⲓⲙⲓ

And he said to the people, Be ready: for three days come not near to a woman.

Και ειπε προς τον λαον, Γινεσθε ετοιμοι δια την ημεραν την τριτην· μη πλησιασητε εις γυναικα.

وَحَدَثَ فِي الْيَوْمِ الثَّالِثِ لَمَّا كَانَ الصَّبَاحُ أَنَّهُ صَارَتْ رُعُودٌ وَبُرُوقٌ وَسَحَابٌ ثَقِيلٌ عَلَى الْجَبَلِ، وَصَوْتُ بُوقٍ شَدِيدٌ جِدًّا. فَارْتَعَدَ كُلُّ الشَّعْبِ الَّذِي فِي الْمَحَلَّةِ.

וַיְהִי֩ בַיֹּ֨ום הַשְּׁלִישִׁ֜י בִּֽהְיֹ֣ת הַבֹּ֗קֶר וַיְהִי֩ קֹלֹ֨ת וּבְרָקִ֜ים וְעָנָ֤ן כָּבֵד֙ עַל־הָהָ֔ר וְקֹ֥ל שֹׁפָ֖ר חָזָ֣ק מְאֹ֑ד וַיֶּחֱרַ֥ד כָּל־הָעָ֖ם אֲשֶׁ֥ר בַּֽמַּחֲנֶֽה׃

Ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲅ̅ ⲉⲧⲁ ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϣⲱⲣⲡ ϣⲱⲡⲓ ⲁⲩϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ϩⲁⲛⲥⲙⲏ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲥⲉⲧⲉⲃⲣⲏϫ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϭⲏⲡⲓ ⲛ̀ⲅⲛⲟⲫⲟⲥ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲧⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲥⲓⲛⲁ ⲧⲥⲙⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲁⲗⲡⲓⲅⲅⲟⲥ ⲛⲁⲥⲟⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲥⲉⲛⲥⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲛⲟⲩϣⲡ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ ⲉⲧϧⲉⲛ ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ

And it came to pass on the third day, as the morning drew nigh, there were voices and lightnings and a dark cloud on mount Sina: the voice of the trumpet sounded loud, and all the people in the camp trembled.

Και εν τη ημερα τη τριτη το πρωι εγειναν βρονται και αστραπαι, και νεφελη πυκνη ητο επι του ορους, και φωνη σαλπιγγος δυνατη σφοδρα· και ετρεμε πας ο λαος ο εν τω στρατοπεδω.

وَأَخْرَجَ مُوسَى الشَّعْبَ مِنَ الْمَحَلَّةِ لِمُلاَقَاةِ اللهِ، فَوَقَفُوا فِي أَسْفَلِ الْجَبَلِ.

וַיֹּוצֵ֨א מֹשֶׁ֧ה אֶת־הָעָ֛ם לִקְרַ֥את הָֽאֱלֹהִ֖ים מִן־הַֽמַּחֲנֶ֑ה וַיִּֽתְיַצְּב֖וּ בְּתַחְתִּ֥ית הָהָֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉⲛ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ϩⲣⲉⲛ ⲫϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲥⲕⲉⲛ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ

And Moses led the people forth out of the camp to meet God, and they stood by under the camp.

Τοτε εξηγαγεν ο Μωυσης τον λαον εκ του στρατοπεδου εις την συναντησιν του Θεου· και εσταθησαν υπο το ορος.

وَكَانَ جَبَلُ سِينَاءَ كُلُّهُ يُدَخِّنُ مِنْ أَجْلِ أَنَّ الرَّبَّ نَزَلَ عَلَيْهِ بِالنَّارِ، وَصَعِدَ دُخَانُهُ كَدُخَانِ الأَتُونِ، وَارْتَجَفَ كُلُّ الْجَبَلِ جِدًّا.

וְהַ֤ר סִינַי֙ עָשַׁ֣ן כֻּלֹּ֔ו מִ֠פְּנֵי אֲשֶׁ֨ר יָרַ֥ד עָלָ֛יו יְהוָ֖ה בָּאֵ֑שׁ וַיַּ֤עַל עֲשָׁנֹו֙ כְּעֶ֣שֶׁן הַכִּבְשָׁ֔ן וַיֶּחֱרַ֥ד כָּל־הָהָ֖ר מְאֹֽד׃

Ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲥⲓⲛⲁ ⲛⲁϥⲟⲓ ⲛ̀ⲭⲣⲉⲙⲧⲥ ⲧⲏⲣϥ ⲉⲑⲃⲉϫⲉ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲫϯ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ ⲛⲁϥⲛⲏⲟⲩ ⲇⲉ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲭⲣⲉⲙⲧⲥ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲭⲣⲉⲙⲧⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩϩⲣⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲱⲙⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ ⲉ̀ⲙⲁϣⲱ

The mount of Sina was altogether on a smoke, because God had descended upon it in fire; and the smoke went up as the smoke of a furnace, and the people were exceedingly amazed.

Το δε ορος Σινα ητο ολον καπνος, διοτι κατεβη ο Κυριος εν πυρι επ' αυτο· ανεβαινε δε ο καπνος αυτου ως καπνος καμινου και ολον το ορος εσειετο σφοδρα.

فَكَانَ صَوْتُ الْبُوقِ يَزْدَادُ اشْتِدَادًا جِدًّا، وَمُوسَى يَتَكَلَّمُ وَاللهُ يُجِيبُهُ بِصَوْتٍ.

וַיְהִי֙ קֹ֣ול הַשֹּׁופָ֔ר הֹולֵ֖ךְ וְחָזֵ֣ק מְאֹ֑ד מֹשֶׁ֣ה יְדַבֵּ֔ר וְהָאֱלֹהִ֖ים יַעֲנֶ֥נּוּ בְקֹֽול׃

Ⲛⲁⲩϣⲟⲡ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲥⲙⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲁⲗⲡⲓⲅⲅⲟⲥ ⲉⲩⲙⲟϣⲓ ⲉⲧϩⲏ ⲉⲩϫⲟⲣ ⲉ̀ⲙⲁϣⲱ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲇⲉ ⲛⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲫϯ ⲇⲉ ⲛⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲛⲁϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲥⲙⲏ

And the sounds of the trumpet were waxing very much louder. Moses spoke, and God answered him with a voice.

Και οτε η φωνη της σαλπιγγος προεβαινεν αυξανομενη σφοδρα, ο Μωυσης ελαλει και ο Θεος απεκρινετο προς αυτον μετα φωνης.

وَنَزَلَ الرَّبُّ عَلَى جَبَلِ سِينَاءَ، إِلَى رَأْسِ الْجَبَلِ، وَدَعَا اللهُ مُوسَى إِلَى رَأْسِ الْجَبَلِ. فَصَعِدَ مُوسَى.

וַיֵּ֧רֶד יְהוָ֛ה עַל־הַ֥ר סִינַ֖י אֶל־רֹ֣אשׁ הָהָ֑ר וַיִּקְרָ֨א יְהוָ֧ה לְמֹשֶׁ֛ה אֶל־רֹ֥אשׁ הָהָ֖ר וַיַּ֥עַל מֹשֶֽׁה׃

Ⲁϥⲓ̀ ⲇⲉ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲥⲓⲛⲁ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲁⲫⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲁⲫⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ

And the Lord came down upon mount Sina on the top of the mountain; and the Lord called Moses to the top of the mountain, and Moses went up.

Και κατεβη ο Κυριος επι το ορος Σινα, επι την κορυφην του ορους· και εκαλεσε Κυριος τον Μωυσην επι την κορυφην του ορους, και ανεβη ο Μωυσης.

فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «انْحَدِرْ حَذِّرِ الشَّعْبَ لِئَلاَّ يَقْتَحِمُوا إِلَى الرَّبِّ لِيَنْظُرُوا، فَيَسْقُطَ مِنْهُمْ كَثِيرُونَ.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה רֵ֖ד הָעֵ֣ד בָּעָ֑ם פֶּן־יֶהֶרְס֤וּ אֶל־יְהוָה֙ לִרְאֹ֔ות וְנָפַ֥ל מִמֶּ֖נּוּ רָֽב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲫϯ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲁⲕ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲁⲣⲓⲙⲉⲑⲣⲉ ⲙⲏⲡⲟⲧⲉ ⲛ̀ⲧⲟⲩϧⲱⲛⲧ ϩⲁ ⲫϯ ⲉ̀ϯⲛⲓⲁⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲟⲩϩⲉⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲙⲏϣ

And God spoke to Moses, saying, Go down, and solemnly charge the people, lest at any time they draw nigh to God to gaze, and a multitude of them fall.

Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Καταβας, διαμαρτυρηθητι προς τον λαον, μηποτε υπερβωσι τα ορια και αναβωσι προς τον Κυριον δια να περιεργασθωσι και πεσωσι πολλοι εξ αυτων·

وَلْيَتَقَدَّسْ أَيْضًا الْكَهَنَةُ الَّذِينَ يَقْتَرِبُونَ إِلَى الرَّبِّ لِئَلاَّ يَبْطِشَ بِهِمِ الرَّبُّ».

וְגַ֧ם הַכֹּהֲנִ֛ים הַנִּגָּשִׁ֥ים אֶל־יְהוָ֖ה יִתְקַדָּ֑שׁוּ פֶּן־יִפְרֹ֥ץ בָּהֶ֖ם יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉⲧϧⲱⲛⲧ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲉⲡ⳪̅ ⲫϯ ⲙⲁⲣⲟⲩⲧⲟⲩⲃⲱⲟⲩ ⲙⲏⲡⲱⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲧⲁⲕⲉ ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ

And let the priests that draw nigh to the Lord God sanctify themselves, lest he destroy some of them.

και οι ιερεις δε οι πλησιαζοντες προς τον Κυριον ας αγιασθωσι, δια να μη εξορμηση ο Κυριος επ' αυτους.

فَقَالَ مُوسَى لِلرَّبِّ: «لاَ يَقْدِرُ الشَّعْبُ أَنْ يَصْعَدَ إِلَى جَبَلِ سِينَاءَ، لأَنَّكَ أَنْتَ حَذَّرْتَنَا قَائِلًا: أَقِمْ حُدُودًا لِلْجَبَلِ وَقَدِّسْهُ».

וַיֹּ֤אמֶר מֹשֶׁה֙ אֶל־יְהוָ֔ה לֹא־יוּכַ֣ל הָעָ֔ם לַעֲלֹ֖ת אֶל־הַ֣ר סִינָ֑י כִּֽי־אַתָּ֞ה הַעֵדֹ֤תָה בָּ֙נוּ֙ לֵאמֹ֔ר הַגְבֵּ֥ל אֶת־הָהָ֖ר וְקִדַּשְׁתֹּֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲙ̀ⲫϯ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣ̀ϫⲟⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲓ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲥⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲅⲁⲣ ⲁⲕⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛⲁⲛ ⲉⲕϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩⲉⲧ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲧⲟⲩⲃⲟϥ

And Moses said to God, The people will not be able to approach to the mount of Sina, for thou hast solemnly charged us, saying, Set bounds to the mountain and sanctify it.

Και ειπεν ο Μωυσης προς τον Κυριον, Ο λαος δεν δυναται να αναβη εις το ορος Σινα· διοτι συ προσεταξας εις ημας, λεγων, Βαλε ορια κυκλοθεν του ορους και αγιασον αυτο.

فَقَالَ لَهُ الرَّبُّ: «اذْهَبِ انْحَدِرْ ثُمَّ اصْعَدْ أَنْتَ وَهَارُونُ مَعَكَ. وَأَمَّا الْكَهَنَةُ وَالشَّعْبُ فَلَا يَقْتَحِمُوا لِيَصْعَدُوا إِلَى الرَّبِّ لِئَلاَّ يَبْطِشَ بِهِمْ».

וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֤יו יְהוָה֙ לֶךְ־רֵ֔ד וְעָלִ֥יתָ אַתָּ֖ה וְאַהֲרֹ֣ן עִמָּ֑ךְ וְהַכֹּהֲנִ֣ים וְהָעָ֗ם אַל־יֶֽהֶרְס֛וּ לַעֲלֹ֥ת אֶל־יְהוָ֖ה פֶּן־יִפְרָץ־בָּֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲙⲟϣⲓ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲁⲕ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲙⲟⲩ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙⲁⲕ ⲛⲓⲟⲩⲏⲃ ⲇⲉ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲑⲣⲟⲩⲓ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ϩⲁ ⲫϯ ⲙⲏⲡⲱⲥ ⲛ̀ⲧⲉϥⲧⲁⲕⲟ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅

And the Lord said to him, Go, descend, and come up thou and Aaron with thee; but let not the priests and the people force their way to come up to God, lest the Lord destroy some of them. (ⲕ̅ⲉ̅) ⲁϥⲓ̀ ⲇⲉ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϩⲁ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϫⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ (25) And Moses went down to the people, and spoke to them.

Και ειπε Κυριος προς αυτον, Υπαγε, καταβα· επειτα θελεις αναβη, συ και ο Ααρων μετα σου· οι ιερεις ομως και ο λαος ας μη υπερβωσι τα ορια δια να αναβωσι προς τον Κυριον, δια να μη εξορμηση επ' αυτους.

فَانْحَدَرَ مُوسَى إِلَى الشَّعْبِ وَقَالَ لَهُمْ.

וַיֵּ֥רֶד מֹשֶׁ֖ה אֶל־הָעָ֑ם וַיֹּ֖אמֶר אֲלֵהֶֽם׃ ס

-

Και κατεβη ο Μωυσης προς τον λαον και ωμιλησε προς αυτους.

إصحاح 20

الوصايا العشر

ثُمَّ تَكَلَّمَ اللهُ بِجَمِيعِ هَذِهِ الْكَلِمَاتِ قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֣ר אֱלֹהִ֔ים אֵ֛ת כָּל־הַדְּבָרִ֥ים הָאֵ֖לֶּה לֵאמֹֽר׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲛ̀ⲛⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke all these words, saying:

Και ελαλησεν ο Θεος παντας τους λογους τουτους, λεγων,

«أَنَا الرَّبُّ إِلَهُكَ الَّذِي أَخْرَجَكَ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ مِنْ بَيْتِ الْعُبُودِيَّةِ.

אָֽנֹכִ֖י֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑֔יךָ אֲשֶׁ֧ר הֹוצֵאתִ֛יךָ מֵאֶ֥רֶץ מִצְרַ֖יִם מִבֵּ֣֥ית עֲבָדִֽ֑ים׃

Ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲕⲛⲟⲩϯ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲉⲛⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲏⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲃⲱⲕ

I am the Lord thy God, who brought thee out of the land of Egypt, out of the house of bondage.

Εγω ειμαι Κυριος ο Θεος σου, ο εξαγαγων σε εκ γης Αιγυπτου, εξ οικου δουλειας.

لَا يَكُنْ لَكَ آلِهَةٌ أُخْرَى أَمَامِي.

לֹֽ֣א יִהְיֶֽה־לְךָ֛֩ אֱלֹהִ֥֨ים אֲחֵרִ֖֜ים עַל־פָּנָֽ֗יַ ׃

Ⲛ̀ⲛⲟⲩϣⲱⲡⲓ ⲛⲁⲕ ⲛ̀ϫⲉ ϩⲁⲛⲕⲉⲛⲟⲩϯ ⲉ̀ⲃⲏⲗ ⲉ̀ⲣⲟⲓ

Thou shalt have no other gods beside me.

Μη εχης αλλους θεους πλην εμου.

لَا تَصْنَعْ لَكَ تِمْثَالًا مَنْحُوتًا، وَلَا صُورَةً مَا مِمَّا فِي السَّمَاءِ مِنْ فَوْقُ، وَمَا فِي الأَرْضِ مِنْ تَحْتُ، وَمَا فِي الْمَاءِ مِنْ تَحْتِ الأَرْضِ.

לֹֽ֣א תַֽעֲשֶׂ֨ה־לְךָ֥֣ פֶ֣֙סֶל֙ ׀ וְכָל־תְּמוּנָ֡֔ה אֲשֶׁ֤֣ר בַּשָּׁמַ֣֙יִם֙ ׀ מִמַּ֡֔עַל וַֽאֲשֶׁ֥ר֩ בָּאָ֖֨רֶץ מִתַָּ֑֜חַת וַאֲשֶׁ֥֣ר בַּמַּ֖֣יִם ׀ מִתַּ֥֣חַת לָאָֽ֗רֶץ ׃

Ⲛ̀ⲛⲉⲕⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛⲁⲕ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲇⲱⲗⲟⲛ ⲟⲩⲇⲉ ⲥⲙⲟⲧ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲛⲓⲙⲱⲟⲩ ⲥⲁⲡⲉⲥⲏⲧ ⲙ̀ⲡⲕⲁϩⲓ

Thou shalt not make to thyself an idol, nor likeness of anything, whatever things are in the heaven above, and whatever are in the earth beneath, and whatever are in the waters under the earth.

Μη καμης εις σεαυτον ειδωλον, μηδε ομοιωμα τινος, οσα ειναι εν τω ουρανω ανω, η οσα εν τη γη κατω, οσα εν τοις υδασιν υποκατω της γης·

لَا تَسْجُدْ لَهُنَّ وَلَا تَعْبُدْهُنَّ، لأَنِّي أَنَا الرَّبَّ إِلَهَكَ إِلَهٌ غَيُورٌ، أَفْتَقِدُ ذُنُوبَ الآبَاءِ فِي الأَبْنَاءِ فِي الْجِيلِ الثَّالِثِ وَالرَّابِعِ مِنْ مُبْغِضِيَّ،

לֹֽא־תִשְׁתַּחְוֶ֥֣ה לָהֶ֖ם֮ וְלֹ֣א תָעָבְדֵ֑ם֒ כִּ֣י אָֽנֹכִ֞י יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ אֵ֣ל קַנָּ֔א פֹּ֠קֵד עֲוֹ֨ן אָבֹ֧ת עַל־בָּנִ֛ים עַל־שִׁלֵּשִׁ֥ים וְעַל־רִבֵּעִ֖ים לְשֹׂנְאָֽ֑י׃

Ⲛ̀ⲛⲉⲕⲟⲩⲱϣⲧ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲇⲉ ⲛ̀ⲛⲉⲕϣⲉⲙϣⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲕⲛⲟⲩϯ ⲟⲩⲛⲟⲩϯ ⲛ̀ⲣⲉϥⲭⲟϩ ⲉϥⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲛⲟⲃⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲓⲟϯ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓϣⲏⲣⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϯⲙⲁϩⲅ̅ϯ ⲛⲉⲙ ϯⲙⲁϩⲇ̅ ⲛ̀ⲅⲉⲛⲉⲁ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲑⲙⲟⲥϯ ⲙ̀ⲙⲟⲓ

Thou shalt not bow down to them, nor serve them; for I am the Lord thy God, a jealous God, recompensing the sins of the fathers upon the children, to the third and fourth generation to them that hate me,

μη προσκυνησης αυτα μηδε λατρευσης αυτα· διοτι εγω Κυριος ο Θεος σου ειμαι Θεος ζηλοτυπος, ανταποδιδων τας αμαρτιας των πατερων επι τα τεκνα, εως τριτης και τεταρτης γενεας των μισουντων με·

وَأَصْنَعُ إِحْسَانًا إِلَى أُلُوفٍ مِنْ مُحِبِّيَّ وَحَافِظِي وَصَايَايَ.

וְעֹ֥֤שֶׂה חֶ֖֙סֶד֙ לַאֲלָפִ֑֔ים לְאֹהֲבַ֖י וּלְשֹׁמְרֵ֥י מִצְוֹתָֽי׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲁⲓ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲛϣⲟ ⲛ̀ϫⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲣⲁⲅⲁⲡⲁⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲛⲁⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ

and bestowing mercy on them that love me to thousands of them, and on them that keep my commandments.

και καμνων ελεος εις χιλιαδας γενεων των αγαπωντων με και φυλαττοντων τα προσταγματα μου.

لَا تَنْطِقْ بِاسْمِ الرَّبِّ إِلَهِكَ بَاطِلًا، لأَنَّ الرَّبَّ لَا يُبْرِئُ مَنْ نَطَقَ بِاسْمِهِ بَاطِلًا.

לֹ֥א תִשָּׂ֛א אֶת־שֵֽׁם־יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ לַשָּׁ֑וְא כִּ֣י לֹ֤א יְנַקֶּה֙ יְהוָ֔ה אֵ֛ת אֲשֶׁר־יִשָּׂ֥א אֶת־שְׁמֹ֖ו לַשָּֽׁוְא׃ פ

Ⲛ̀ⲛⲉⲕϭⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲁⲛ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲕⲛⲟⲩϯ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲧⲉⲫⲗⲏⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲉ ⲡ⳪̅ ⲅⲁⲣ ⲧⲟⲩⲃⲟ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧϭⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲣⲁⲛ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲧⲉⲫⲗⲏⲟⲩ

Thou shalt not take the name of the Lord thy God in vain; for the Lord thy God will not acquit him that takes his name in vain.

Μη λαβης το ονομα Κυριου του Θεου σου επι ματαιω· διοτι δεν θελει αθωωσει ο Κυριος τον λαμβανοντα επι ματαιω το ονομα αυτου.

اُذْكُرْ يَوْمَ السَّبْتِ لِتُقَدِّسَهُ.

זָכֹ֛ור֩ אֶת־יֹ֥֨ום הַשַּׁבָּ֖֜ת לְקַדְּשֹֽׁ֗ו ׃

Ⲁⲣⲓⲫⲙⲉⲩⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲉⲧⲟⲩⲃⲟϥ

Remember the sabbath day to keep it holy.

Ενθυμου την ημεραν του σαββατου, δια να αγιαζης αυτην·

سِتَّةَ أَيَّامٍ تَعْمَلُ وَتَصْنَعُ جَمِيعَ عَمَلِكَ،

שֵׁ֤֣שֶׁת יָמִ֣ים֙ תַּֽעֲבֹ֔ד֮ וְעָשִׂ֖֣יתָ כָּל־מְלַאכְתֶּֽךָ֒ ׃

Ⲋ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲡⲉ ⲉⲧⲉⲕⲉ̀ⲉⲣϩⲱⲃ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲕϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ

Six days thou shalt labour, and shalt perform all thy work.

εξ ημερας εργαζου και καμνε παντα τα εργα σου·

وَأَمَّا الْيَوْمُ السَّابِعُ فَفِيهِ سَبْتٌ لِلرَّبِّ إِلَهِكَ. لَا تَصْنَعْ عَمَلًا مَا أَنْتَ وَابْنُكَ وَابْنَتُكَ وَعَبْدُكَ وَأَمَتُكَ وَبَهِيمَتُكَ وَنَزِيلُكَ الَّذِي دَاخِلَ أَبْوَابِكَ.

וְיֹ֙ום֙ הַשְּׁבִיעִ֔֜י שַׁבָּ֖֣ת ׀ לַיהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑֗יךָ לֹֽ֣א־תַעֲשֶׂ֣֨ה כָל־מְלָאכָ֡֜ה אַתָּ֣ה ׀ וּבִנְךָֽ֣־וּ֠בִתֶּ֗ךָ עַבְדְּךָ֤֨ וַאֲמָֽתְךָ֜֙ וּבְהֶמְתֶּ֔֗ךָ וְגֵרְךָ֖֙ אֲשֶׁ֥֣ר בִּשְׁעָרֶֽ֔יךָ ׃

Ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲁϩⲍ̅ ⲛⲉⲛⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲕⲛⲟⲩϯ ⲛⲉ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲓⲣⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲕϣⲏⲣⲓ ⲛⲉⲙ ⲧⲉⲕϣⲉⲣⲓ ⲡⲉⲕⲃⲱⲕ ⲛⲉⲙ ⲧⲉⲕⲃⲱⲕⲓ ⲧⲉⲕⲉϩⲉ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲕⲓⲱ ⲛⲉⲙ ⲧⲉⲃⲛⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉ ⲛ̀ⲧⲁⲕ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϣⲉⲙ̀ⲙⲟ ⲉⲧⲟⲓ ⲛ̀ⲣⲉⲙⲛ̀ϫⲱⲓⲗⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲕ

But on the seventh day is the sabbath of the Lord thy God; on it thou shalt do no work, thou, nor thy son, nor thy daughter, thy servant nor thy maidservant, thine ox nor thine ass, nor any cattle of thine, nor the stranger that sojourns with thee.

η ημερα ομως η εβδομη ειναι σαββατον Κυριου του Θεου σου· μη καμης εν ταυτη ουδεν εργον, μητε συ, μητε ο υιος σου, μητε η θυγατηρ σου, μητε ο δουλος σου, μητε η δουλη σου, μητε το κτηνος σου, μητε ο ξενος σου, ο εντος των πυλων σου·

لأَنْ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ صَنَعَ الرَّبُّ السَّمَاءَ وَالأَرْضَ وَالْبَحْرَ وَكُلَّ مَا فِيهَا، وَاسْتَرَاحَ فِي الْيَوْمِ السَّابِعِ. لِذَلِكَ بَارَكَ الرَّبُّ يَوْمَ السَّبْتِ وَقَدَّسَهُ.

כִּ֣י שֵֽׁשֶׁת־יָמִים֩ עָשָׂ֨ה יְהוָ֜ה אֶת־הַשָּׁמַ֣יִם וְאֶת־הָאָ֗רֶץ אֶת־הַיָּם֙ וְאֶת־כָּל־אֲשֶׁר־בָּ֔ם וַיָּ֖נַח בַּיֹּ֣ום הַשְּׁבִיעִ֑י עַל־כֵּ֗ן בֵּרַ֧ךְ יְהוָ֛ה אֶת־יֹ֥ום הַשַּׁבָּ֖ת וַֽיְקַדְּשֵֽׁהוּ׃ ס

Ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ⲅⲁⲣ ϧⲉⲛ ⲋ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲧⲫⲉ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲛⲉⲙ ⲫⲓⲟⲙ ⲛⲉⲙ ⲛ̀ⲭⲁⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲙ̀ⲧⲟⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲍ̅ ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ⲁϥⲥⲙⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲉ̀ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲍ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲟⲩⲃⲟϥ

For in six days the Lord made the heaven and the earth, and the sea and all things in them, and rested on the seventh day; therefore the Lord blessed the seventh day, and hallowed it.

διοτι εις εξ ημερας εποιησεν ο Κυριος τον ουρανον και την γην, την θαλασσαν και παντα τα εν αυτοις· εν δε τη ημερα τη εβδομη κατεπαυσε· δια τουτο ευλογησε Κυριος την ημεραν του σαββατου και ηγιασεν αυτην.

أَكْرِمْ أَبَاكَ وَأُمَّكَ لِكَيْ تَطُولَ أَيَّامُكَ عَلَى الأَرْضِ الَّتِي يُعْطِيكَ الرَّبُّ إِلَهُكَ.

כַּבֵּ֥ד אֶת־אָבִ֖יךָ וְאֶת־אִמֶּ֑ךָ לְמַ֙עַן֙ יַאֲרִכ֣וּן יָמֶ֔יךָ עַ֚ל הָאֲדָמָ֔ה אֲשֶׁר־יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ נֹתֵ֥ן לָֽךְ׃ ס

Ⲙⲁⲧⲁⲓⲉ ⲡⲉⲕⲓⲱⲧ ⲛⲉⲙ ⲧⲉⲕⲙⲁⲩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲡⲉⲑⲛⲁⲛⲉϥ ϫⲉⲙⲕ ⲟⲩⲟϩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲕϣⲱⲡⲓ ⲉⲕⲟⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲃⲁϩⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲉⲑⲛⲁⲛⲉϥ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲕⲛⲟⲩϯ ⲛⲁⲧⲏⲓϥ ⲛⲁⲕ

Honour thy father and thy mother, that it may be well with thee, and that thou mayest live long on the good land, which the Lord thy God gives to thee.

Τιμα τον πατερα σου και την μητερα σου, δια να γεινης μακροχρονιος επι της γης, την οποιαν σοι διδει Κυριος ο Θεος σου.

لَا تَقْتُلْ.

לֹ֥֖א תִּֿרְצָֽ֖ח׃ ס

Ⲛ̀ⲛⲉⲕϧⲱⲧⲉⲃ

Thou shalt not commit adultery.

Μη φονευσης.

لَا تَزْنِ.

לֹ֣֖א תִּֿנְאָֽ֑ף׃ ס

Ⲛ̀ⲛⲉⲕⲉⲣⲛⲱⲓⲕ

Thou shalt not steal.

Μη μοιχευσης.

لَا تَسْرِقْ.

לֹ֣֖א תִּֿגְנֹֽ֔ב׃ ס

Ⲛ̀ⲛⲉⲕϭⲓⲟⲩⲓ

Thou shalt not kill.

Μη κλεψης.

لَا تَشْهَدْ عَلَى قَرِيبِكَ شَهَادَةَ زُورٍ.

לֹֽא־תַעֲנֶ֥ה בְרֵעֲךָ֖ עֵ֥ד שָֽׁקֶר׃ ס

Ⲛ̀ⲛⲉⲕⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛ̀ⲛⲟⲩϫ ϧⲁ ⲡⲉⲕϣⲫⲏⲣ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛ̀ⲛⲟⲩϫ

Thou shalt not bear false witness against thy neighbour.

Μη ψευδομαρτυρησης κατα του πλησιον σου μαρτυριαν ψευδη.

لَا تَشْتَهِ بَيْتَ قَرِيبِكَ. لَا تَشْتَهِ امْرَأَةَ قَرِيبِكَ، وَلَا عَبْدَهُ، وَلَا أَمَتَهُ، وَلَا ثَوْرَهُ، وَلَا حِمَارَهُ، وَلَا شَيْئًا مِمَّا لِقَرِيبِكَ».

לֹ֥א תַחְמֹ֖ד בֵּ֣ית רֵעֶ֑ךָ לֹֽא־תַחְמֹ֞ד אֵ֣שֶׁת רֵעֶ֗ךָ וְעַבְדֹּ֤ו וַאֲמָתֹו֙ וְשֹׁורֹ֣ו וַחֲמֹרֹ֔ו וְכֹ֖ל אֲשֶׁ֥ר לְרֵעֶֽךָ׃ פ

Ⲛ̀ⲛⲉⲕⲉⲣⲉⲡⲓⲑⲩⲙⲓⲛ ⲉ̀ⲧⲥϩⲓⲙⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲕϣⲫⲏⲣ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲉⲣⲉⲡⲓⲑⲩⲙⲓⲛ ⲉ̀ⲡⲏⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲕϣⲫⲏⲣ ⲟⲩⲇⲉ ⲡⲉϥⲓⲟϩⲓ ⲟⲩⲇⲉ ⲡⲉϥⲃⲱⲕ ⲟⲩⲇⲉ ⲧⲉϥⲃⲱⲕⲓ ⲟⲩⲇⲉ ⲧⲉϥⲉϩⲉ ⲟⲩⲇⲉ ⲡⲉϥⲓⲱ ⲟⲩⲇⲉ ⲧⲉⲃⲛⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉ ⲛ̀ⲧⲁϥ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲟⲩⲇⲉ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲕϣⲫⲏⲣ

Thou shalt not covet thy neighbour’s wife; thou shalt not covet thy neighbour’s house; nor his field, nor his servant, nor his maid, nor his ox, nor his ass, nor any of his cattle, nor whatever belongs to thy neighbour.

Μη επιθυμησης την οικιαν του πλησιον σου· μη επιθυμησης την γυναικα του πλησιον σου· μηδε τον δουλον αυτου· μηδε την δουλην αυτου, μηδε τον βουν αυτου, μηδε τον ονον αυτου, μηδε παν ο, τι ειναι του πλησιον σου.

وَكَانَ جَمِيعُ الشَّعْبِ يَرَوْنَ الرُّعُودَ وَالْبُرُوقَ وَصَوْتَ الْبُوقِ، وَالْجَبَلَ يُدَخِّنُ. وَلَمَّا رَأَى الشَّعْبُ ارْتَعَدُوا وَوَقَفُوا مِنْ بَعِيدٍ،

וְכָל־הָעָם֩ רֹאִ֨ים אֶת־הַקֹּולֹ֜ת וְאֶת־הַלַּפִּידִ֗ם וְאֵת֙ קֹ֣ול הַשֹּׁפָ֔ר וְאֶת־הָהָ֖ר עָשֵׁ֑ן וַיַּ֤רְא הָעָם֙ וַיָּנֻ֔עוּ וַיַּֽעַמְד֖וּ מֵֽרָחֹֽק׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ ⲛⲁϥⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ϯⲥⲙⲏ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲗⲁⲙⲡⲁⲥ ⲛⲉⲙ ⲧⲥⲙⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲁⲗⲡⲓⲅⲅⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ⲭⲣⲉⲙⲧⲥ ⲉⲧⲁϥⲉⲣϩⲟϯ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ ⲁⲩⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲟⲩ ϩⲓ ⲫⲟⲩⲉⲓ

And all the people perceived the thundering, and the flashes, and the voice of the trumpet, and the mountain smoking; and all the people feared and stood afar off,

Και πας ο λαος εβλεπε τας βροντας και τας αστραπας και την φωνην της σαλπιγγος και το ορος καπνιζον· και οτε ο λαος ειδε ταυτα, απεσυρθησαν και εσταθησαν μακροθεν.

وَقَالُوا لِمُوسَى: «تَكَلَّمْ أَنْتَ مَعَنَا فَنَسْمَعَ. وَلَا يَتَكَلَّمْ مَعَنَا اللهُ لِئَلاَّ نَمُوتَ».

וַיֹּֽאמְרוּ֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה דַּבֵּר־אַתָּ֥ה עִמָּ֖נוּ וְנִשְׁמָ֑עָה וְאַל־יְדַבֵּ֥ר עִמָּ֛נוּ אֱלֹהִ֖ים פֶּן־נָמֽוּת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲛⲉⲙⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲑⲣⲉ ⲫϯ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲁⲛ ⲙⲏⲡⲱⲥ ⲛ̀ⲧⲉⲛⲙⲟⲩ

and said to Moses, Speak thou to us, and let not God speak to us, lest we die.

Και ειπον προς τον Μωυσην, συ λαλησον προς ημας και θελομεν ακουσει και ας μη λαληση προς ημας ο Θεος, δια να μη αποθανωμεν.

فَقَالَ مُوسَى لِلشَّعْبِ: «لاَ تَخَافُوا. لأَنَّ اللهَ إِنَّمَا جَاءَ لِكَيْ يَمْتَحِنَكُمْ، وَلِكَيْ تَكُونَ مَخَافَتُهُ أَمَامَ وُجُوهِكُمْ حَتَّى لَا تُخْطِئُوا».

וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֣ה אֶל־הָעָם֮ אַל־תִּירָאוּ֒ כִּ֗י לְבַֽעֲבוּר֙ נַסֹּ֣ות אֶתְכֶ֔ם בָּ֖א הָאֱלֹהִ֑ים וּבַעֲב֗וּר תִּהְיֶ֧ה יִרְאָתֹ֛ו עַל־פְּנֵיכֶ֖ם לְבִלְתִּ֥י תֶחֱטָֽאוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ϫⲉⲙⲛⲟⲙϯ ϩⲓⲛⲁ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉϥⲉⲣⲡⲓⲣⲁⲍⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲫϯ ⲁϥⲓ̀ ⲙ̀ⲛⲁⲓ ϩⲁⲣⲱⲧⲉⲛ ϩⲟⲡⲱⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲉϥϩⲟϯ ϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϫⲉ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲉ̀ⲣⲟϥ

And Moses says to them, Be of good courage, for God is come to you to try you, that his fear may be among you, that ye sin not.

Και ειπεν ο Μωυσης προς τον λαον, Μη φοβεισθε· διοτι ο Θεος ηλθε δια να σας δοκιμαση, και δια να ηναι ο φοβος αυτου εμπροσθεν σας δια να μη αμαρτανητε.

فَوَقَفَ الشَّعْبُ مِنْ بَعِيدٍ، وَأَمَّا مُوسَى فَاقْتَرَبَ إِلَى الضَّبَابِ حَيْثُ كَانَ اللهُ.

וַיַּעֲמֹ֥ד הָעָ֖ם מֵרָחֹ֑ק וּמֹשֶׁה֙ נִגַּ֣שׁ אֶל־הָֽעֲרָפֶ֔ל אֲשֶׁר־שָׁ֖ם הָאֱלֹהִֽים׃ פ

Ⲛⲁϥⲟϩⲓ ⲇⲉ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ϩⲓ ⲫⲟⲩⲉⲓ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲇⲉ ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲓⲅⲛⲟⲫⲟⲥ ⲡⲓⲙⲁ ⲉⲧⲉ ⲫϯ ⲭⲏ ⲙ̀ⲙⲟϥ

And the people stood afar off, and Moses went into the darkness where God was.

Και εσταθη ο λαος μακροθεν· ο δε Μωυσης επλησιασεν εις την ομιχλην οπου ητο ο Θεος.

أصنام ومذابح

فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «هَكَذَا تَقُولُ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ: أَنْتُمْ رَأَيْتُمْ أَنَّنِي مِنَ السَّمَاءِ تَكَلَّمْتُ مَعَكُمْ.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה כֹּ֥ה תֹאמַ֖ר אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל אַתֶּ֣ם רְאִיתֶ֔ם כִּ֚י מִן־הַשָּׁמַ֔יִם דִּבַּ֖רְתִּי עִמָּכֶֽם׃

Ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲉⲧⲉⲕⲉ̀ϫⲟⲧⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲏⲓ ⲛ̀ⲓⲁⲕⲱⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲧⲁⲙⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲩ ϫⲉ ⲉⲧⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ

And the Lord said to Moses, Thus shalt thou say to the house of Jacob, and thou shalt report it to the children of Israel, Ye have seen that I have spoken to you from heaven.

Ειπε δε Κυριος προς τον Μωυσην, Ουτως ειπε προς τους υιους Ισραηλ· Σεις ειδετε οτι εκ του ουρανου ελαλησα με σας·

لَا تَصْنَعُوا مَعِي آلِهَةَ فِضَّةٍ، وَلَا تَصْنَعُوا لَكُمْ آلِهَةَ ذَهَبٍ.

לֹ֥א תַעֲשׂ֖וּן אִתִּ֑י אֱלֹ֤הֵי כֶ֙סֶף֙ וֵאלֹהֵ֣י זָהָ֔ב לֹ֥א תַעֲשׂ֖וּ לָכֶֽם׃

Ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ϩⲁⲛⲛⲟⲩϯ ⲛ̀ϩⲁⲧ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲛⲟⲩϯ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ

Ye shall not make to yourselves gods of silver, and gods of gold ye shall not make to yourselves.

μη καμητε θεους μετ' εμου αργυρους· μηδε καμητε εις εαυτους θεους χρυσους·

مَذْبَحًا مِنْ تُرَابٍ تَصْنَعُ لِي وَتَذْبَحُ عَلَيْهِ مُحْرَقَاتِكَ وَذَبَائِحَ سَلاَمَتِكَ، غَنَمَكَ وَبَقَرَكَ. فِي كُلِّ الأَمَاكِنِ الَّتِي فِيهَا أَصْنَعُ لاسْمِي ذِكْرًا آتِي إِلَيْكَ وَأُبَارِكُكَ.

מִזְבַּ֣ח אֲדָמָה֮ תַּעֲשֶׂה־לִּי֒ וְזָבַחְתָּ֣ עָלָ֗יו אֶת־עֹלֹתֶ֙יךָ֙ וְאֶת־שְׁלָמֶ֔יךָ אֶת־צֹֽאנְךָ֖ וְאֶת־בְּקָרֶ֑ךָ בְּכָל־הַמָּקֹום֙ אֲשֶׁ֣ר אַזְכִּ֣יר אֶת־שְׁמִ֔י אָבֹ֥וא אֵלֶ֖יךָ וּבֵרַכְתִּֽיךָ׃

Ⲟⲩⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲕⲁϩⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟϥ ⲛⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϣⲱⲧ ϩⲓϫⲱϥ ⲛ̀ⲛⲓϭⲗⲓⲗ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲧⲉⲛⲟⲩϫⲁⲓ ⲛⲉⲧⲉⲛⲉⲥⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲧⲉⲛⲙⲁⲥⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲁⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲡⲁⲣⲁⲛ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲓ̀ ϧⲁⲣⲟⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲥⲙⲟⲩ ⲉ̀ⲣⲟⲕ

Ye shall make to me an altar of earth; and upon it ye shall sacrifice your whole burnt-offerings, and your peace-offerings, and your sheep and your calves in every place, where I shall record my name; and I will come to thee and bless thee.

θυσιαστηριον εκ γης καμε εις εμε· και θυσιαζε επ' αυτου τα ολοκαυτωματα σου και τας ειρηνικας προσφορας σου, τα προβατα σου και τους βοας σου· εν παντι τοπω οπου αναμνησω το ονομα μου, θελω ερχεσθαι προς σε και θελω σε ευλογει·

وَإِنْ صَنَعْتَ لِي مَذْبَحًا مِنْ حِجَارَةٍ فَلَا تَبْنِهِ مِنْهَا مَنْحُوتَةً. إِذَا رَفَعْتَ عَلَيْهَا إِزْمِيلَكَ تُدَنِّسُهَا.

וְאִם־מִזְבַּ֤ח אֲבָנִים֙ תַּֽעֲשֶׂה־לִּ֔י לֹֽא־תִבְנֶ֥ה אֶתְהֶ֖ן גָּזִ֑ית כִּ֧י חַרְבְּךָ֛ הֵנַ֥פְתָּ עָלֶ֖יהָ וַתְּחַֽלְלֶֽהָ׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲉⲕⲛⲁⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛⲏⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲱⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲕⲟⲧϥ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲉ̀ⲁⲩⲟⲩⲁⲥⲟⲩ ⲫⲏ ⲅⲁⲣ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁϩⲓ ⲃⲉⲛⲓⲡⲓ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϥⲥⲟϥ

And if thou wilt make to me an altar of stones, thou shalt not build them hewn stones; for thou hast lifted up thy tool upon them, and they are defiled.

εαν δε εκ λιθων καμης θυσιαστηριον εις εμε, δεν θελεις οικοδομησει αυτο εκ πετρας πελεκητης· διοτι εαν περασης επανω αυτου το εργαλειον σου, θελεις μολυνει αυτο·

وَلَا تَصْعَدْ بِدَرَجٍ إِلَى مَذْبَحِي كَيْلاَ تَنْكَشِفَ عَوْرَتُكَ عَلَيْهِ.

וְלֹֽא־תַעֲלֶ֥ה בְמַעֲלֹ֖ת עַֽל־מִזְבְּחִ֑י אֲשֶׁ֛ר לֹֽא־תִגָּלֶ֥ה עֶרְוָתְךָ֖ עָלָֽיו׃ פ

Ⲛ̀ⲛⲉⲕⲓ̀ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲧⲱⲧⲉⲣ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲁⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ϩⲟⲡⲱⲥ ⲛ̀ⲧⲉⲕϣ̀ⲧⲉⲙⲃⲱϣ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲃⲱϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲱⲧϥ

Thou shalt not go up to my altar by steps, that thou mayest not uncover thy nakedness upon it.

και μη αναβης δι' αναβαθμιδων επι το θυσιαστηριον μου, δια να μη αποκαλυφθη επ' αυτου η γυμνωσις σου.

إصحاح 21

العبيد العبرانيون

«وَهَذِهِ هِيَ الأَحْكَامُ الَّتِي تَضَعُ أَمَامَهُمْ:

וְאֵ֙לֶּה֙ הַמִּשְׁפָּטִ֔ים אֲשֶׁ֥ר תָּשִׂ֖ים לִפְנֵיהֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲓⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲉⲧⲉⲕⲛⲁⲭⲁⲩ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲙ̀ⲑⲟ

And these are the ordinances which thou shalt set before them.

Αυται δε ειναι αι κρισεις, τας οποιας θελεις εκθεσει εμπροσθεν αυτων.

إِذَا اشْتَرَيْتَ عَبْدًا عِبْرَانِيًّا، فَسِتَّ سِنِينَ يَخْدِمُ، وَفِي السَّابِعَةِ يَخْرُجُ حُرًّا مَجَّانًا.

כִּ֤י תִקְנֶה֙ עֶ֣בֶד עִבְרִ֔י שֵׁ֥שׁ שָׁנִ֖ים יַעֲבֹ֑ד וּבַ֨שְּׁבִעִ֔ת יֵצֵ֥א לַֽחָפְשִׁ֖י חִנָּֽם׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲕϣⲁⲛϫⲫⲟ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲗⲟⲩ ⲛ̀ϩⲉⲃⲣⲉⲟⲥ ⲉϥⲉ̀ⲉⲣⲃⲱⲕ ⲛⲁⲕ ⲛ̀ⲋ̅ ⲛ̀ⲣⲟⲙⲡⲓ ϧⲉⲛ ϯⲙⲁϩⲍ̅ ⲇⲉ ⲛ̀ⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉⲕⲉ̀ⲟⲩⲟⲣⲡϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ⲣⲉⲙϩⲉ ⲛ̀ϫⲓⲛϫⲏ

If thou buy a Hebrew servant, six years shall he serve thee, and in the seventh year he shall go forth free for nothing.

Εαν αγορασης δουλον Εβραιον, εξ ετη θελει δουλευσει· εν δε τω εβδομω θελει εξελθει ελευθερος, δωρεαν.

إِنْ دَخَلَ وَحْدَهُ فَوَحْدَهُ يَخْرُجُ. إِنْ كَانَ بَعْلَ امْرَأَةٍ، تَخْرُجُ امْرَأَتُهُ مَعَهُ.

אִם־בְּגַפֹּ֥ו יָבֹ֖א בְּגַפֹּ֣ו יֵצֵ֑א אִם־בַּ֤עַל אִשָּׁה֙ ה֔וּא וְיָצְאָ֥ה אִשְׁתֹּ֖ו עִמֹּֽו׃

Ⲓⲥϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉϥⲉ̀ϣⲉ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲟⲛ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲉⲥⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲥϩⲓⲙⲓ

If he should have come in alone, he shall also go forth alone; and if his wife should have gone in together with him, his wife also shall go out.

Εαν εισηλθε μονος, μονος θελει εξελθει· εαν ειχε γυναικα, τοτε η γυνη αυτου θελει εξελθει μετ' αυτου.

إِنْ أَعْطَاهُ سَيِّدُهُ امْرَأَةً وَوَلَدَتْ لَهُ بَنِينَ أَوْ بَنَاتٍ، فَالْمَرْأَةُ وَأَوْلاَدُهَا يَكُونُونَ لِسَيِّدِهِ، وَهُوَ يَخْرُجُ وَحْدَهُ.

אִם־אֲדֹנָיו֙ יִתֶּן־לֹ֣ו אִשָּׁ֔ה וְיָלְדָה־לֹ֥ו בָנִ֖ים אֹ֣ו בָנֹ֑ות הָאִשָּׁ֣ה וִילָדֶ֗יהָ תִּהְיֶה֙ לַֽאדֹנֶ֔יהָ וְה֖וּא יֵצֵ֥א בְגַפֹּֽו׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ϯ ⲛ̀ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲛⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲥⲙⲓⲥⲓ ⲛⲁϥ ⲛ̀ϩⲁⲛϣⲏⲣⲓ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϣⲉⲣⲓ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲁⲗⲱⲟⲩⲓ ⲉⲩⲉ̀ⲉⲣ ⲛⲁ ⲡⲉⲥ⳪̅ ⲡⲓϩⲁⲓ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲉϥⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

Moreover, if his master give him a wife, and she have born him sons or daughters, the wife and the children shall be his master’s; and he shall go forth alone.

Εαν ο κυριος αυτου εδωκεν εις αυτον γυναικα, και εγεννησεν εις αυτον υιους η θυγατερας, η γυνη και τα τεκνα αυτης θελουσιν εισθαι του κυριου αυτης, αυτος δε θελει εξελθει μονος.

وَلكِنْ إِنْ قَالَ الْعَبْدُ: أُحِبُّ سَيِّدِي وَامْرَأَتِي وَأَوْلاَدِي، لَا أَخْرُجُ حُرًّا،

וְאִם־אָמֹ֤ר יֹאמַר֙ הָעֶ֔בֶד אָהַ֙בְתִּי֙ אֶת־אֲדֹנִ֔י אֶת־אִשְׁתִּ֖י וְאֶת־בָּנָ֑י לֹ֥א אֵצֵ֖א חָפְשִֽׁי׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛⲉⲣⲟⲩⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϫⲟⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲁⲗⲟⲩ ϫⲉ ⲁⲓⲙⲉⲛⲣⲉ ⲡⲁ⳪̅ ⲛⲉⲙ ⲧⲁⲥϩⲓⲙⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲁϣⲏⲣⲓ ϯⲛⲁϣⲉ ⲛⲏⲓ ⲁⲛ ⲉⲓⲟⲓ ⲛ̀ⲣⲉⲙϩⲉ

And if the servant should answer and say, I love my master and wife and children, I will not go away free;

Αλλ' εαν ο δουλος ειπη φανερα, Αγαπω τον κυριον μου, την γυναικα μου και τα τεκνα μου, δεν θελω εξελθει ελευθερος·

يُقَدِّمُهُ سَيِّدُهُ إِلَى اللهِ، وَيُقَرِّبُهُ إِلَى الْبَابِ أَوْ إِلَى الْقَائِمَةِ، وَيَثْقُبُ سَيِّدُهُ أُذْنَهُ بِالْمِثْقَبِ، فَيَخْدِمُهُ إِلَى الأَبَدِ.

וְהִגִּישֹׁ֤ו אֲדֹנָיו֙ אֶל־הָ֣אֱלֹהִ֔ים וְהִגִּישֹׁו֙ אֶל־הַדֶּ֔לֶת אֹ֖ו אֶל־הַמְּזוּזָ֑ה וְרָצַ֨ע אֲדֹנָ֤יו אֶת־אָזְנֹו֙ בַּמַּרְצֵ֔עַ וַעֲבָדֹ֖ו לְעֹלָֽם׃ ס

Ⲉϥⲉ̀ⲉⲛϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉϥ⳪̅ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ϯϩⲁⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲟⲧⲉ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛϥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲡⲓⲣⲟ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲣⲟ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϯⲃⲉⲛⲛⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲉϥ⳪̅ ⲟⲩⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲡⲉϥⲙⲁϣϫ ϧⲉⲛ ϯⲧⲣⲁⲡⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲉⲣⲃⲱⲕ ⲛⲁϥ ϣⲁ ⲉⲛⲉϩ

his master shall bring him to the judgment-seat of God, and then shall he bring him to the door, —to the door-post, and his master shall bore his ear through with an awl, and he shall serve him for ever.

τοτε ο κυριος αυτου θελει φερει αυτον προς τους κριτας· και θελει φερει αυτον εις την θυραν η εις τον παραστατην της θυρας, και ο κυριος αυτου θελει τρυπησει το ωτιον αυτου με τρυπητηριον· και θελει δουλευει αυτον διαπαντος.

وَإِذَا بَاعَ رَجُلٌ ابْنَتَهُ أَمَةً، لَا تَخْرُجُ كَمَا يَخْرُجُ الْعَبِيدُ.

וְכִֽי־יִמְכֹּ֥ר אִ֛ישׁ אֶת־בִּתֹּ֖ו לְאָמָ֑ה לֹ֥א תֵצֵ֖א כְּצֵ֥את הָעֲבָדִֽים׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲁⲓ ϯ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲉⲣⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲁ ⲃⲱⲕⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲥϣⲉ ⲛⲁⲥ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲟⲩϭⲟϫⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲃⲱⲕⲓ

And if any one sell his daughter as a domestic, she shall not depart as the maid-servants depart.

Και εαν τις πωληση την θυγατερα αυτου δια δουλην, δεν θελει εξελθει καθως εξερχονται οι δουλοι.

إِنْ قَبُحَتْ فِي عَيْنَيْ سَيِّدِهَا الَّذِي خَطَبَهَا لِنَفْسِهِ، يَدَعُهَا تُفَكُّ. وَلَيْسَ لَهُ سُلْطَانٌ أَنْ يَبِيعَهَا لِقَوْمٍ أَجَانِبَ لِغَدْرِهِ بِهَا.

אִם־רָעָ֞ה בְּעֵינֵ֧י אֲדֹנֶ֛יהָ אֲשֶׁר־ [לֹא כ] (לֹ֥ו ק) יְעָדָ֖הּ וְהֶפְדָּ֑הּ לְעַ֥ם נָכְרִ֛י לֹא־יִמְשֹׁ֥ל לְמָכְרָ֖הּ בְּבִגְדֹו־בָֽהּ׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲥϣ̀ⲧⲉⲙⲣⲁⲛⲁϥ ⲙ̀ⲡⲉⲥ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲑⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉϥϣ̀ⲧⲉⲙⲟⲩⲁϣⲥ ⲉϥⲉ̀ⲥⲟⲧⲥ ⲕⲉⲉⲑⲛⲟⲥ ⲇⲉ ⲛ̀ϣⲉⲙⲙⲟ ϥⲟⲓ ⲛ̀ϭⲟⲓⲥ ⲁⲛ ⲉ̀ⲧⲏⲓⲥ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϫⲉ ⲁϥϣⲱϣϥ ⲛ̀ϧⲏⲧⲥ

If she be not pleasing to her master, after she has betrothed herself to him, he shall let her go free; but he is not at liberty to sell her to a foreign nation, because he has trifled with her.

Εαν δεν αρεση εις τον κυριον αυτης, οστις ηρραβωνισθη αυτην εις εαυτον, τοτε θελει απολυτρωσει αυτην· εις ξενον εθνος δεν θελει εχει εξουσιαν να πωληση αυτην, επειδη εφερθη προς αυτην απιστως.

وَإِنْ خَطَبَهَا لابْنِهِ فَبِحَسَبِ حَقِّ الْبَنَاتِ يَفْعَلُ لَهَا.

וְאִם־לִבְנֹ֖ו יִֽיעָדֶ֑נָּה כְּמִשְׁפַּ֥ט הַבָּנֹ֖ות יַעֲשֶׂה־לָּֽהּ׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛⲟⲩⲟⲛϩⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ⲧⲏⲓⲥ ⲙ̀ⲡⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲉϥⲉ̀ⲓⲣⲓ ⲛⲁⲥ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲓⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϣⲉⲣⲓ

And if he should have betrothed her to his son, he shall do to her according to the right of daughters.

Αν ομως ηρραβωνισεν αυτην με τον υιον αυτου, θελει καμει προς αυτην κατα το δικαιωμα των θυγατερων.

إِنِ اتَّخَذَ لِنَفْسِهِ أُخْرَى، لَا يُنَقِّصُ طَعَامَهَا وَكِسْوَتَهَا وَمُعَاشَرَتَهَا.

אִם־אַחֶ֖רֶת יִֽקַּֽח־לֹ֑ו שְׁאֵרָ֛הּ כְּסוּתָ֥הּ וְעֹנָתָ֖הּ לֹ֥א יִגְרָֽע׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛϭⲓ ⲛⲁϥ ⲛ̀ⲕⲉⲟⲩⲓ ⲛⲏ ⲉⲧⲥⲉⲙⲡϣⲁ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲥϭⲓϩⲃⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲥⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϥⲟϫⲥ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ

And if he take another to himself, he shall not deprive her of necessaries and her apparel, and her companionship with him.

Εαν λαβη εις εαυτον αλλην, δεν θελει στερησει την τροφην αυτης, τα ενδυματα αυτης, και το προς αυτην χρεος του γαμου.

وَإِنْ لَمْ يَفْعَلْ لَهَا هَذِهِ الثَّلاَثَ تَخْرُجُ مَجَّانًا بِلاَ ثَمَنٍ.

וְאִם־שְׁלָ֨שׁ־אֵ֔לֶּה לֹ֥א יַעֲשֶׂ֖ה לָ֑הּ וְיָצְאָ֥ה חִנָּ֖ם אֵ֥ין כָּֽסֶף׃ ס

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣ̀ⲧⲉⲙⲓⲣⲓ ⲛⲁⲥ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲅ̅ ⲉⲥⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲓⲛϫⲏ ⲛ̀ⲁⲧϩⲁⲧ

And if he will not do these three things to her, she shall go out free without money.

Εαν ομως δεν καμνη εις αυτην τα τρια ταυτα, τοτε θελει εξελθει δωρεαν ανευ αργυριου.

الضرر بالأشخاص

«مَنْ ضَرَبَ إِنْسَانًا فَمَاتَ يُقْتَلُ قَتْلًا.

מַכֵּ֥ה אִ֛ישׁ וָמֵ֖ת מֹ֥ות יוּמָֽת׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲟⲩⲁⲓ ϯ ⲛ̀ⲟⲩϣⲁϣ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲙⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲟⲩ ⲙⲁⲣⲉϥⲙⲟⲩ

And if any man smite another and he die, let him be certainly put to death.

Οστις παταξη ανθρωπον, και αποθανη, θελει εξαπαντος θανατωθη·

وَلكِنَّ الَّذِي لَمْ يَتَعَمَّدْ، بَلْ أَوْقَعَ اللهُ فِي يَدِهِ، فَأَنَا أَجْعَلُ لَكَ مَكَانًا يَهْرُبُ إِلَيْهِ.

וַאֲשֶׁר֙ לֹ֣א צָדָ֔ה וְהָאֱלֹהִ֖ים אִנָּ֣ה לְיָדֹ֑ו וְשַׂמְתִּ֤י לְךָ֙ מָקֹ֔ום אֲשֶׁ֥ר יָנ֖וּס שָֽׁמָּה׃ ס

Ⲫⲏ ⲇⲉ ⲉⲧⲉϩⲛⲁϥ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲁⲗⲗⲁ ⲫϯ ⲁϥⲧⲏⲓϥ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲛⲉϥϫⲓϫ ⲉⲓⲉ̀ϯ ⲛⲁⲕ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲁ ⲉ̀ⲑⲣⲉϥⲫⲱⲧ ⲉ̀ⲙⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥϧⲱⲧⲉⲃ

But as for him that did it not willingly, but God delivered him into his hands, I will give thee a place whither the slayer may flee.

εαν ομως δεν παρεμονευσεν, αλλ' ο Θεος παρεδωκεν αυτον εις την χειρα αυτου, τοτε εγω θελω σοι διορισει τοπον, οπου θελει καταφυγει·

وَإِذَا بَغَى إِنْسَانٌ عَلَى صَاحِبِهِ لِيَقْتُلَهُ بِغَدْرٍ فَمِنْ عِنْدِ مَذْبَحِي تَأْخُذُهُ لِلْمَوْتِ.

וְכִי־יָזִ֥ד אִ֛ישׁ עַל־רֵעֵ֖הוּ לְהָרְגֹ֣ו בְעָרְמָ֑ה מֵעִ֣ם מִזְבְּחִ֔י תִּקָּחֶ֖נּוּ לָמֽוּת׃ ס

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲟⲩⲁϩϥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲉϥϣⲫⲏⲣ ⲛ̀ⲧⲉϥϧⲟⲑⲃⲉϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲭⲣⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉϥⲫⲱⲧ ⲉⲕⲉ̀ϭⲓⲧϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲡⲁⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉ̀ϧⲟⲑⲃⲉϥ

And if any one lie in wait for his neighbour to slay him by craft, and he go for refuge, thou shalt take him from my altar to put him to death.

εαν δε τις εγερθη κατα του πλησιον αυτου δια να δολοφονηση αυτον, απο του θυσιαστηριου μου θελεις αποσπασει αυτον δια να θανατωθη.

وَمَنْ ضَرَبَ أَبَاهُ أَوْ أُمَّهُ يُقْتَلُ قَتْلًا.

וּמַכֵּ֥ה אָבִ֛יו וְאִמֹּ֖ו מֹ֥ות יוּמָֽת׃

Ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁϯ ⲛ̀ⲟⲩϣⲁϣ ⲙ̀ⲡⲉϥⲓⲱⲧ ⲓⲉ ⲧⲉϥⲙⲁⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲟⲩ ⲙⲁⲣⲉϥⲙⲟⲩ

Whoever smites his father or his mother, let him be certainly put to death.

Και οστις παταξη τον πατερα αυτου η την μητερα αυτου, θελει εξαπαντος θανατωθη.

وَمَنْ سَرَقَ إِنْسَانًا وَبَاعَهُ، أَوْ وُجِدَ فِي يَدِهِ، يُقْتَلُ قَتْلًا.

וְגֹנֵ֨ב אִ֧ישׁ וּמְכָרֹ֛ו וְנִמְצָ֥א בְיָדֹ֖ו מֹ֥ות יוּמָֽת׃ ס

Ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁϫⲉ ⲟⲩⲥⲁϫⲓ ⲉϥϩⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲥⲁ ⲡⲉϥⲓⲱⲧ ⲓⲉ ⲧⲉϥⲙⲁⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲟⲩ ⲙⲁⲣⲉϥⲙⲟⲩ

Whosoever shall steal one of the children of Israel, and prevail over him and sell him, and he be found with him, let him certainly die.

Και οστις κλεψη ανθρωπον και πωληση αυτον, η εαν ευρεθη εις τας χειρας αυτου, θελει εξαπαντος θανατωθη.

وَمَنْ شَتَمَ أَبَاهُ أَوْ أُمَّهُ يُقْتَلُ قَتْلًا.

וּמְקַלֵּ֥ל אָבִ֛יו וְאִמֹּ֖ו מֹ֥ות יוּמָֽת׃ ס

Ⲫⲏ ⲉⲧⲛⲁⲱⲗⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ϭⲓⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϭⲉⲡϫⲱⲣⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲛ̀ⲧⲉϥⲧⲏⲓϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲟⲩϫⲉⲙϥ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲟⲩ ⲙⲁⲣⲉϥⲙⲟⲩ

He that reviles his father or his mother shall surely die.

Και οστις κακολογη τον πατερα αυτου η την μητερα αυτου, θελει εξαπαντος θανατωθη.

وَإِذَا تَخَاصَمَ رَجُلاَنِ فَضَرَبَ أَحَدُهُمَا الآخَرَ بِحَجَرٍ أَوْ بِلَكْمَةٍ وَلَمْ يُقْتَلْ بَلْ سَقَطَ فِي الْفِرَاشِ،

וְכִֽי־יְרִיבֻ֣ן אֲנָשִׁ֔ים וְהִכָּה־אִישׁ֙ אֶת־רֵעֵ֔הוּ בְּאֶ֖בֶן אֹ֣ו בְאֶגְרֹ֑ף וְלֹ֥א יָמ֖וּת וְנָפַ֥ל לְמִשְׁכָּֽב׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲣⲱⲙⲓ ⲃ̅ ⲉⲩϩⲱⲟⲩϣ ⲛⲉⲙ ⲛⲟⲩⲉⲣⲏⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ϯ ⲛ̀ⲟⲩϣⲁϣ ⲙ̀ⲡⲉϥϣⲫⲏⲣ ϧⲉⲛ ⲡⲱⲛⲓ ⲓⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲉⲣϧⲟⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϣ̀ⲧⲉⲙⲙⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲛⲕⲟⲧ ⲇⲉ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲉϥⲙⲁⲛ̀ⲉⲛⲕⲟⲧ

And if two men revile each other and smite the one the other with a stone or his fist, and he die not, but be laid upon his bed;

Και εαν ανθρωποι λογομαχωσι μετ' αλληλων και ο εις παταξη τον αλλον με λιθον η με γρονθον, και δεν αποθανη αλλα γεινη κλινηρης,

فَإِنْ قَامَ وَتَمَشَّى خَارِجًا عَلَى عُكَّازِهِ يَكُونُ الضَّارِبُ بَرِيئًا. إِلاَّ أَنَّهُ يُعَوِّضُ عُطْلَتَهُ، وَيُنْفِقُ عَلَى شِفَائِهِ.

אִם־יָק֞וּם וְהִתְהַלֵּ֥ךְ בַּח֛וּץ עַל־מִשְׁעַנְתֹּ֖ו וְנִקָּ֣ה הַמַּכֶּ֑ה רַ֥ק שִׁבְתֹּ֛ו יִתֵּ֖ן וְרַפֹּ֥א יְרַפֵּֽא׃ ס

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛⲧⲱⲛϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲛ̀ⲧⲉϥⲙⲟϣⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉϥⲟⲩⲉϩ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲟⲩϣⲃⲱⲧ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥϯ ⲙ̀ⲡⲓⲉⲣϧⲟⲧ ⲡⲗⲏⲛ ⲫⲁ ⲡⲉϥⲕⲱⲣϥ ⲛⲉⲙ ⲡⲉϥϩⲟⲙⲧ ⲛ̀ⲥⲏⲓⲛⲓ ⲉϥⲉ̀ⲧⲏⲓⲧⲟⲩ

if the man arise and walk abroad on his staff, he that smote him shall be clear; only he shall pay for his loss of time, and for his healing.

εαν σηκωθη και περιπατηση εξω με την βακτηριαν αυτου, τοτε θελει εισθαι ελευθερος ο παταξας· μονον θελει αποζημιωσει αυτον δια την αργιαν αυτου και θελει επιμεληθη την τελειαν θεραπειαν αυτου.

وَإِذَا ضَرَبَ إِنْسَانٌ عَبْدَهُ أَوْ أَمَتَهُ بِالْعَصَا فَمَاتَ تَحْتَ يَدِهِ يُنْتَقَمُ مِنْهُ.

וְכִֽי־יַכֶּה֩ אִ֨ישׁ אֶת־עַבְדֹּ֜ו אֹ֤ו אֶת־אֲמָתֹו֙ בַּשֵּׁ֔בֶט וּמֵ֖ת תַּ֣חַת יָדֹ֑ו נָקֹ֖ם יִנָּקֵֽם׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲟⲩⲁⲓ ϯ ⲛ̀ⲟⲩϣⲁϣ ⲙ̀ⲡⲉϥⲃⲱⲕ ⲓⲉ ⲧⲉϥⲃⲱⲕⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩϣⲃⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲙⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲛⲉϥϫⲓϫ ϧⲉⲛ ⲟⲩϭⲓⲙⲡϣⲓϣ ⲉⲩⲉ̀ϭⲓⲙⲡ̀ϣⲓϣ ⲙ̀ⲙⲟϥ

And if a man smite his man-servant or his maid-servant, with a rod, and the party die under his hands, he shall be surely punished.

Και εαν τις παταξη τον δουλον αυτου η την δουλην αυτου με ραβδον, και αποθανη υπο τας χειρας αυτου, θελει εξαπαντος τιμωρηθη.

لكِنْ إِنْ بَقِيَ يَوْمًا أَوْ يَوْمَيْنِ لَا يُنْتَقَمُ مِنْهُ لأَنَّهُ مَالُهُ.

אַ֥ךְ אִם־יֹ֛ום אֹ֥ו יֹומַ֖יִם יַעֲמֹ֑ד לֹ֣א יֻקַּ֔ם כִּ֥י כַסְפֹּ֖ו הֽוּא׃ ס

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛⲥⲓⲛⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲉϩⲟⲟⲩ ⲓⲉ ⲃ̅ ⲛ̀ⲛⲟⲩϭⲓⲙ̀ⲡϣⲓϣ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϫⲉ ⲟⲩⲏⲓ ⲅⲁⲣ ⲡⲉϥϩⲁⲧ ⲡⲉ

But if the servant continue to live a day or two, let not the master be punished; for he is his money.

Αν ομως ζηση μιαν ημεραν η δυο, δεν θελει τιμωρηθη· διοτι ειναι αργυριον αυτου.

وَإِذَا تَخَاصَمَ رِجَالٌ وَصَدَمُوا امْرَأَةً حُبْلَى فَسَقَطَ وَلَدُهَا وَلَمْ تَحْصُلْ أَذِيَّةٌ، يُغَرَّمُ كَمَا يَضَعُ عَلَيْهِ زَوْجُ الْمَرْأَةِ، وَيَدْفَعُ عَنْ يَدِ الْقُضَاةِ.

וְכִֽי־יִנָּצ֣וּ אֲנָשִׁ֗ים וְנָ֨גְפ֜וּ אִשָּׁ֤ה הָרָה֙ וְיָצְא֣וּ יְלָדֶ֔יהָ וְלֹ֥א יִהְיֶ֖ה אָסֹ֑ון עָנֹ֣ושׁ יֵעָנֵ֗שׁ כַּֽאֲשֶׁ֨ר יָשִׁ֤ית עָלָיו֙ בַּ֣עַל הָֽאִשָּׁ֔ה וְנָתַ֖ן בִּפְלִלִֽים׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲩϣⲁⲛϯ ⲛ̀ϫⲉ ⲣⲱⲙⲓ ⲃ̅ ⲛⲉⲙ ⲛⲟⲩⲉⲣⲏⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ϯ ⲛ̀ⲟⲩϣⲁϣ ⲛ̀ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲉⲥⲉⲙⲃⲟⲕⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲁⲗⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲉϥϫⲱⲕ ⲛ̀ⲥⲱⲛⲧ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲟⲥⲓ ⲉϥⲉ̀ϯⲟⲥⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲡϩⲁⲓ ⲛ̀ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲛⲁϩⲓⲧϥ ⲉ̀ϩⲣⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲏⲓϥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϯϩⲟ

And if two men strive and smite a woman with child, and her child be born imperfectly formed, he shall be forced to pay a penalty: as the woman’s husband may lay upon him, he shall pay with a valuation.

Εαν μαχωνται ανδρες και παταξωσι γυναικα εγκυον και εξελθη το παιδιον αυτης, δεν συμβη ομως συμφορα· θελει εξαπαντος καμει αποζημιωσιν ο παταξας, οποιαν ο ανηρ της γυναικος επιβαλη εις αυτον· και θελει πληρωσει κατα την αποφασιν των κριτων.

وَإِنْ حَصَلَتْ أَذِيَّةٌ تُعْطِي نَفْسًا بِنَفْسٍ،

וְאִם־אָסֹ֖ון יִהְיֶ֑ה וְנָתַתָּ֥ה נֶ֖פֶשׁ תַּ֥חַת נָֽפֶשׁ׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛϫⲱⲕ ⲛ̀ⲥⲱⲛⲧ ⲉϥⲉ̀ϯ ⲛ̀ⲟⲩⲯⲩⲭⲏ ϧⲁ ⲟⲩⲯⲩⲭⲏ

But if it be perfectly formed, he shall give life for life,

Αν ομως συμβη συμφορα, τοτε θελεις δωσει ζωην αντι ζωης,

وَعَيْنًا بِعَيْنٍ، وَسِنًّا بِسِنٍّ، وَيَدًا بِيَدٍ، وَرِجْلًا بِرِجْلٍ،

עַ֚יִן תַּ֣חַת עַ֔יִן שֵׁ֖ן תַּ֣חַת שֵׁ֑ן יָ֚ד תַּ֣חַת יָ֔ד רֶ֖גֶל תַּ֥חַת רָֽגֶל׃

Ⲟⲩⲃⲁⲗ ϧⲁ ⲟⲩⲃⲁⲗ ⲟⲩⲛⲁϫϩⲓ ϧⲁ ⲟⲩⲛⲁϫϩⲓ ⲟⲩϫⲓϫ ϧⲁ ⲟⲩϫⲓϫ ⲟⲩⲫⲁⲧ ϧⲁ ⲟⲩⲫⲁⲧ

eye for eye, tooth for tooth, hand for hand, foot for foot,

οφθαλμον αντι οφθαλμου, οδοντα αντι οδοντος, χειρα αντι χειρος, ποδα αντι ποδος,

وَكَيًّا بِكَيٍّ، وَجُرْحًا بِجُرْحٍ، وَرَضًّا بِرَضٍّ.

כְּוִיָּה֙ תַּ֣חַת כְּוִיָּ֔ה פֶּ֖צַע תַּ֣חַת פָּ֑צַע חַבּוּרָ֕ה תַּ֖חַת חַבּוּרָֽה׃ ס

Ⲟⲩϫⲱϥ ϧⲁ ⲟⲩϫⲱϥ ⲟⲩⲫⲱϧ ϧⲁ ⲟⲩⲫⲱϧ ⲟⲩⲗⲉⲗⲉⲭⲏⲙⲓ ϧⲁ ⲟⲩⲗⲉⲗⲉⲭⲏⲙⲓ

burning for burning, wound for wound, stripe for stripe.

καυσιμον αντι καυσιματος, πληγην αντι πληγης, κτυπημα αντι κτυπηματος.

وَإِذَا ضَرَبَ إِنْسَانٌ عَيْنَ عَبْدِهِ، أَوْ عَيْنَ أَمَتِهِ فَأَتْلَفَهَا، يُطْلِقُهُ حُرًّا عِوَضًا عَنْ عَيْنِهِ.

וְכִֽי־יַכֶּ֨ה אִ֜ישׁ אֶת־עֵ֥ין עַבְדֹּ֛ו אֹֽו־אֶת־עֵ֥ין אֲמָתֹ֖ו וְשִֽׁחֲתָ֑הּ לַֽחָפְשִׁ֥י יְשַׁלְּחֶ֖נּוּ תַּ֥חַת עֵינֹֽו׃ ס

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲟⲩⲁⲓ ϯ ⲛ̀ⲟⲩϣⲱϣ ϧⲉⲛ ⲫⲃⲁⲗ ⲙ̀ⲡⲉϥⲃⲱⲕ ⲓⲉ ⲫⲃⲁⲗ ⲛ̀ⲧⲉϥⲃⲱⲕⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲉⲣⲃⲉⲗⲗⲉ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲟⲣⲡⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲩⲟⲓ ⲛ̀ⲣⲉⲙϩⲉ ⲛ̀ⲧϣⲉⲃⲓⲱ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲃⲁⲗ

And if one smite the eye of his man-servant, or the eye of his maid-servant, and put it out, he shall let them go free for their eye’s sake.

Εαν τις παταξη τον οφθαλμον του δουλου αυτου η τον οφθαλμον της δουλης αυτου και τυφλωση αυτον, θελει αφησει αυτον ελευθερον εξ αιτιας του οφθαλμου αυτου.

وَإِنْ أَسْقَطَ سِنَّ عَبْدِهِ أَوْ سِنَّ أَمَتِهِ يُطْلِقُهُ حُرًّا عِوَضًا عَنْ سِنِّهِ.

וְאִם־שֵׁ֥ן עַבְדֹּ֛ו אֹֽו־שֵׁ֥ן אֲמָתֹ֖ו יַפִּ֑יל לַֽחָפְשִׁ֥י יְשַׁלְּחֶ֖נּוּ תַּ֥חַת שִׁנֹּֽו׃ פ

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉϥⲉⲗ ⲑⲛⲁϫϩⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲃⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲓⲉ ⲑⲛⲁϫϩⲓ ⲛ̀ⲧⲉϥⲃⲱⲕⲓ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲟⲣⲡⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲩⲟⲓ ⲛ̀ⲣⲉⲙϩⲉ ⲛ̀ⲧϣⲉⲃⲓⲱ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲛⲁϫϩⲓ

And if he should smite out the tooth of his man-servant, or the tooth of his maid-servant, he shall send them away free for their tooth’s sake.

Και εαν εκβαλη τον οδοντα του δουλον αυτου η τον οδοντα της δουλης αυτου, θελει αφησει αυτον ελευθερον εξ αιτιας του οδοντος αυτου.

«وَإِذَا نَطَحَ ثَوْرٌ رَجُلًا أَوِ امْرَأَةً فَمَاتَ، يُرْجَمُ الثَّوْرُ وَلَا يُؤْكَلُ لَحْمُهُ. وَأَمَّا صَاحِبُ الثَّوْرِ فَيَكُونُ بَرِيئًا.

וְכִֽי־יִגַּ֨ח שֹׁ֥ור אֶת־אִ֛ישׁ אֹ֥ו אֶת־אִשָּׁ֖ה וָמֵ֑ת סָקֹ֨ול יִסָּקֵ֜ל הַשֹּׁ֗ור וְלֹ֤א יֵאָכֵל֙ אֶת־בְּשָׂרֹ֔ו וּבַ֥עַל הַשֹּׁ֖ור נָקִֽי׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲟⲩⲙⲁⲥⲓ ϧⲟⲗϧⲉⲗ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲓⲉ ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲙⲟⲩ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲱⲛⲓ ⲉⲩⲉ̀ⲥⲉⲧ ⲱⲛⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲟⲩⲱⲙ ⲛ̀ⲛⲉϥⲁϥⲟⲩⲓ ⲡ⳪̅ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ

And if a bull gore a man or woman and they die, the bull shall be stoned with stones, and his flesh shall not be eaten; but the owner of the bull shall be clear.

Εαν βους κερατιση ανδρα η γυναικα, και αποθανη, τοτε ο βους θελει λιθοβοληθη με λιθους και δεν θελει τρωγεσθαι το κρεας αυτου· ο κυριος δε του βοος θελει εισθαι αθωος.

وَلكِنْ إِنْ كَانَ ثَوْرًا نَطَّاحًا مِنْ قَبْلُ، وَقَدْ أُشْهِدَ عَلَى صَاحِبِهِ وَلَمْ يَضْبِطْهُ، فَقَتَلَ رَجُلًا أَوِ امْرَأَةً، فَالثَّوْرُ يُرْجَمُ وَصَاحِبُهُ أَيْضًا يُقْتَلُ.

וְאִ֡ם שֹׁור֩ נַגָּ֨ח ה֜וּא מִתְּמֹ֣ל שִׁלְשֹׁ֗ם וְהוּעַ֤ד בִּבְעָלָיו֙ וְלֹ֣א יִשְׁמְרֶ֔נּוּ וְהֵמִ֥ית אִ֖ישׁ אֹ֣ו אִשָּׁ֑ה הַשֹּׁור֙ יִסָּקֵ֔ל וְגַם־בְּעָלָ֖יו יוּמָֽת׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲟⲩⲣⲉϥϧⲟⲗϧⲉⲗ ⲡⲉ ϧⲁϫⲉⲛ ⲥⲁϥ ⲛⲉⲙ ϧⲁϫⲉⲛ ⲅ̅ ⲉ̀ⲫⲟⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ⲙ̀ⲡⲉϥⲛⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϣ̀ⲧⲉⲙⲧⲁⲕⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉϥϧⲱⲧⲉⲃ ⲇⲉ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲓⲉ ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲉⲩⲉ̀ⲥⲉⲧ ⲱⲛⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲙⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉϥⲕⲉⲛⲏⲃ

But if the bull should have been given to goring in former time, and men should have told his owner, and he have not removed him, but he should have slain a man or woman, the bull shall be stoned, and his owner shall die also.

Εαν ομως ο βους ητο κερατιστης απο προτερον, και εγεινε διαμαρτυρια εις τον κυριον αυτου και δεν εφυλαξεν αυτον, εαν θανατωση ανδρα η γυναικα, ο βους θελει λιθοβοληθη και ακομη ο κυριος αυτου θελει θανατωθη.

إِنْ وُضِعَتْ عَلَيْهِ فِدْيَةٌ، يَدْفَعُ فِدَاءَ نَفْسِهِ كُلُّ مَا يُوضَعُ عَلَيْهِ.

אִם־כֹּ֖פֶר יוּשַׁ֣ת עָלָ֑יו וְנָתַן֙ פִּדְיֹ֣ן נַפְשֹׁ֔ו כְּכֹ֥ל אֲשֶׁר־יוּשַׁ֖ת עָלָֽיו׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲟⲩϩⲓ ⲟⲩⲟⲥⲓ ⲉ̀ϩⲣⲁϥ ⲉϥⲉ̀ϯ ⲛ̀ⲛⲉⲛⲥⲱϯ ⲛ̀ⲧⲉϥⲯⲩⲭⲏ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁϩⲓⲧϥ ⲛ̀ⲥⲱϥ

And if a ransom should be imposed on him, he shall pay for the ransom of his soul as much as they shall lay upon him.

Εαν επιβληθη εις αυτον τιμη εξαγορασεως, θελει δωσει δια την εξαγορασιν της ζωης αυτου οσα ηθελον επιβληθη εις αυτον.

أَوْ إِذَا نَطَحَ ابْنًا أَوْ نَطَحَ ابْنَةً فَبِحَسَبِ هَذَا الْحُكْمِ يُفْعَلُ بِهِ.

אֹו־בֵ֥ן יִגָּ֖ח אֹו־בַ֣ת יִגָּ֑ח כַּמִּשְׁפָּ֥ט הַזֶּ֖ה יֵעָ֥שֶׂה לֹּֽו׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛϧⲟⲗϧⲉⲗ ⲛ̀ⲟⲩϣⲏⲣⲓ ⲓⲉ ⲟⲩϣⲉⲣⲓ ⲉⲩⲉ̀ⲓⲣⲓ ⲛⲁϥ ⲕⲁⲧⲁ ⲧⲁⲓⲙⲉⲑⲙⲏⲓ

And if the bull gore a son or daughter, let them do to him according to this ordinance.

Ειτε υιον κερατιση, ειτε θυγατερα κερατιση, κατα την κρισιν ταυτην θελει γεινει εις αυτον.

إِنْ نَطَحَ الثَّوْرُ عَبْدًا أَوْ أَمَةً، يُعْطِي سَيِّدَهُ ثَلاَثِينَ شَاقِلَ فِضَّةٍ، وَالثَّوْرُ يُرْجَمُ.

אִם־עֶ֛בֶד יִגַּ֥ח הַשֹּׁ֖ור אֹ֣ו אָמָ֑ה כֶּ֣סֶף ׀ שְׁלֹשִׁ֣ים שְׁקָלִ֗ים יִתֵּן֙ לַֽאדֹנָ֔יו וְהַשֹּׁ֖ור יִסָּקֵֽל׃ ס

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ϧⲟⲗϧⲉⲗ ⲛ̀ⲟⲩⲃⲱⲕ ⲓⲉ ⲟⲩⲃⲱⲕⲓ ⲉϥⲉ̀ϯ ⲛ̀ⲗ̅ ⲛ̀ⲕⲓϯ ⲛ̀ϩⲁⲧ ⲙ̀ⲡⲟⲩ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲥⲉⲧ ⲱⲛⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ

And if the bull gore a man-servant or maid-servant, he shall pay to their master thirty silver didrachms, and the bull shall be stoned.

Εαν ο βους κερατιση δουλον η δουλην, θελει δωσει εις τον κυριον αυτων τριακοντα σικλους αργυριου· ο δε βους θελει λιθοβοληθη.

وَإِذَا فَتَحَ إِنْسَانٌ بِئْرًا، أَوْ حَفَرَ إِنْسَانٌ بِئْرًا وَلَمْ يُغَطِّهِ، فَوَقَعَ فِيهِ ثَوْرٌ أَوْ حِمَارٌ،

וְכִֽי־יִפְתַּ֨ח אִ֜ישׁ בֹּ֗ור אֹ֠ו כִּֽי־יִכְרֶ֥ה אִ֛ישׁ בֹּ֖ר וְלֹ֣א יְכַסֶּ֑נּוּ וְנָֽפַל־שָׁ֥מָּה שֹּׁ֖ור אֹ֥ו חֲמֹֽור׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲟⲩⲁⲓ ⲟⲩⲱⲛ ⲛ̀ⲟⲩⲗⲁⲕⲕⲟⲥ ⲓⲉ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲱⲕⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲗⲁⲕⲕⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϣ̀ⲧⲉⲙϩⲟⲃⲥϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϩⲉⲓ ⲉ̀ⲙⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲙⲁⲥⲓ ⲓⲉ ⲟⲩⲓⲱ

And if any one open a pit or dig a cavity in stone, and cover it not, and an ox or an ass fall in there,

Και εαν τις ανοιξη λακκον η εαν τις σκαψη λακκον και δεν σκεπαση αυτον, και πεση εις αυτον βους η ονος,

فَصَاحِبُ الْبِئْرِ يُعَوِّضُ وَيَرُدُّ فِضَّةً لِصَاحِبِهِ، وَالْمَيْتُ يَكُونُ لَهُ.

בַּ֤עַל הַבֹּור֙ יְשַׁלֵּ֔ם כֶּ֖סֶף יָשִׁ֣יב לִבְעָלָ֑יו וְהַמֵּ֖ת יִֽהְיֶה־לֹּֽו׃ ס

Ⲡ⳪̅ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲁⲕⲕⲟⲥ ⲉϥⲉ̀ⲧⲏⲓϥ ⲉϥⲉ̀ϯ ⲛ̀ⲟⲩϩⲁⲧ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲛⲏⲃ ⲫⲏ ⲇⲉ ⲉⲧⲁϥⲙⲟⲩ ⲉϥⲉ̀ⲉⲣ ⲫⲱϥ

the owner of the pit shall make compensation; he shall give money to their owner, and the dead shall be his own.

ο κυριος του λακκου θελει καμει αποζημιωσιν, αργυριον θελει αποδωσει εις τον κυριον αυτων· το δε θανατωθεν θελει εισθαι αυτου.

وَإِذَا نَطَحَ ثَوْرُ إِنْسَانٍ ثَوْرَ صَاحِبِهِ فَمَاتَ، يَبِيعَانِ الثَّوْرَ الْحَيَّ وَيَقْتَسِمَانِ ثَمَنَهُ. وَالْمَيْتُ أَيْضًا يَقْتَسِمَانِهِ.

וְכִֽי־יִגֹּ֧ף שֹֽׁור־אִ֛ישׁ אֶת־שֹׁ֥ור רֵעֵ֖הוּ וָמֵ֑ת וּמָ֨כְר֜וּ אֶת־הַשֹּׁ֤ור הַחַי֙ וְחָצ֣וּ אֶת־כַּסְפֹּ֔ו וְגַ֥ם אֶת־הַמֵּ֖ת יֶֽחֱצֽוּן׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲟⲩⲙⲁⲥⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲁⲓ ϧⲟⲗϧⲉⲗ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲁⲥⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥϣⲫⲏⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲙⲟⲩ ⲉⲩⲉ̀ϯ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲉⲧⲟⲛϧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲫⲱϣ ⲙ̀ⲡⲉϥϩⲁⲧ ⲉ̀ϩⲣⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲉⲧⲁϥⲙⲟⲩ ⲉⲩⲉ̀ⲫⲁϣϥ ⲉ̀ϩⲣⲁⲩ

And if any man’s bull gore the bull of his neighbour, and it die, they shall sell the living bull and divide the money, and they shall divide the dead bull.

Και εαν ο βους τινος κερατιση τον βουν του πλησιον αυτου και θανατωθη, τοτε θελουσι πωλησει τον ζωντα βουν, και θελουσι μοιρασθη το αργυριον αυτου και τον θανατωθεντα ομοιως θελουσι μοιρασθη.

لكِنْ إِذَا عُلِمَ أَنَّهُ ثَوْرٌ نَطَّاحٌ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ يَضْبِطْهُ صَاحِبُهُ، يُعَوِّضُ عَنِ الثَّوْرِ بِثَوْرٍ، وَالْمَيْتُ يَكُونُ لَهُ.

אֹ֣ו נֹודַ֗ע כִּ֠י שֹׁ֣ור נַגָּ֥ח הוּא֙ מִתְּמֹ֣ול שִׁלְשֹׁ֔ם וְלֹ֥א יִשְׁמְרֶ֖נּוּ בְּעָלָ֑יו שַׁלֵּ֨ם יְשַׁלֵּ֥ם שֹׁור֙ תַּ֣חַת הַשֹּׁ֔ור וְהַמֵּ֖ת יִֽהְיֶה־לֹּֽו׃ ס

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲩϣⲁⲛⲥⲟⲩⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ϫⲉ ⲟⲩⲣⲉϥϧⲟⲗϧⲉⲗ ⲡⲉ ϧⲁϫⲉⲛ ⲥⲁϥ ⲛⲉⲙ ϧⲁϫⲉⲛ ⲅ ⲉ̀ⲫⲟⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ⲙ̀ⲡⲉϥⲛⲏⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϣ̀ⲧⲉⲙⲧⲁⲕⲟϥ ⲉϥⲉ̀ϯ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲁⲥⲓ ⲛ̀ⲧϣⲉⲃⲓⲱ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲁⲥⲓ ⲫⲏ ⲇⲉ ⲉⲧⲁϥⲙⲟⲩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲁϥ

But if the bull be known to have been given to goring in time past, and they have testified to his owner, and he have not removed him, he shall repay bull for bull, but the dead shall be his own.

Εαν ομως ηναι γνωστον οτι ο βους ητο κερατιστης απο προτερον, και ο κυριος αυτου δεν εφυλαξεν αυτον, θελει εξαπαντος πληρωσει βουν αντι βοος· ο δε θανατωθεις θελει εισθαι αυτου.

إصحاح 22

حماية الأملاك

«إِذَا سَرَقَ إِنْسَانٌ ثَوْرًا أَوْ شَاةً فَذَبَحَهُ أَوْ بَاعَهُ، يُعَوِّضُ عَنِ الثَّوْرِ بِخَمْسَةِ ثِيرَانٍ، وَعَنِ الشَّاةِ بِأَرْبَعَةٍ مِنَ الْغَنَمِ.

כִּ֤י יִגְנֹֽב־אִישׁ֙ שֹׁ֣ור אֹו־שֶׂ֔ה וּטְבָחֹ֖ו אֹ֣ו מְכָרֹ֑ו חֲמִשָּׁ֣ה בָקָ֗ר יְשַׁלֵּם֙ תַּ֣חַת הַשֹּׁ֔ור וְאַרְבַּע־צֹ֖אן תַּ֥חַת הַשֶּֽׂה׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲟⲩⲁⲓ ⲉⲗ ⲟⲩⲙⲁⲥⲓ ⲛ̀ϭⲓⲟⲩⲓ ⲓⲉ ⲟⲩⲉⲥⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉϥϧⲉⲗϧⲱⲗϥ ⲓⲉ ⲛ̀ⲧⲉϥⲧⲏⲓϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉϥⲉ̀ϯ ⲛ̀ⲉ̅ ⲙ̀ⲙⲁⲥⲓ ⲛ̀ⲧϣⲉⲃⲓⲱ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲇ̅ ⲛ̀ⲉⲥⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧϣⲉⲃⲓⲱ ⲙ̀ⲡⲓⲉⲥⲱⲟⲩ

And if one steal an ox or a sheep, and kill it or sell it, he shall pay five calves for a calf, and four sheep for a sheep.

Εαν τις κλεψη βουν η προβατον και σφαξη αυτο η πωληση αυτο, θελει πληρωσει πεντε βοας αντι του βοος και τεσσαρα προβατα αντι του προβατου.

إِنْ وُجِدَ السَّارِقُ وَهُوَ يَنْقُبُ، فَضُرِبَ وَمَاتَ، فَلَيْسَ لَهُ دَمٌ.

אִם־בַּמַּחְתֶּ֛רֶת יִמָּצֵ֥א הַגַּנָּ֖ב וְהֻכָּ֣ה וָמֵ֑ת אֵ֥ין לֹ֖ו דָּמִֽים׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲩϣⲁⲛϫⲉⲙ ⲡⲓⲣⲉϥϭⲓⲟⲩⲓ ϧⲉⲛ ϯϣⲁⲧⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲟⲩϯ ⲛ̀ⲟⲩⲉⲣϧⲟⲧ ⲛⲁϥ ⲛ̀ⲧⲉϥⲙⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲉⲡ ⲡⲓⲙⲟⲩ ⲉ̀ⲣⲟϥ

And if the thief be found in the breach made by himself and be smitten and die, there shall not be blood shed for him.

Εαν ο κλεπτης ευρεθη καμνων ρηξιν και κτυπηθη και αποθανη, δεν θελει χυθη αιμα δι' αυτον.

وَلكِنْ إِنْ أَشْرَقَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ، فَلَهُ دَمٌ. إِنَّهُ يُعَوِّضُ. إِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ يُبَعْ بِسَرِقَتِهِ.

אִם־זָרְחָ֥ה הַשֶּׁ֛מֶשׁ עָלָ֖יו דָּמִ֣ים לֹ֑ו שַׁלֵּ֣ם יְשַׁלֵּ֔ם אִם־אֵ֣ין לֹ֔ו וְנִמְכַּ֖ר בִּגְנֵבָתֹֽו׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛϣⲁⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲣⲏ ϥⲣⲁⲟⲩⲏⲟⲩⲧ ⲉϥⲉ̀ⲙⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲉⲃⲓⲱ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛⲧⲁϥ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲏⲓϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧϣⲉⲃⲓⲱ ⲛ̀ϯϭⲟⲩⲱ

But if the sun be risen upon him, he is guilty, he shall die instead; and if a thief have nothing, let him be sold in compensation for what he has stolen.

Εαν ομως ο ηλιος ανατειλη επανω αυτου, θελει χυθη αιμα δι' αυτον· πρεπει να καμη ανταποδοσιν· και αν δεν εχη, θελει πωληθη δια την κλοπην αυτου.

إِنْ وُجِدَتِ السَّرِقَةُ فِي يَدِهِ حَيَّةً، ثَوْرًا كَانَتْ أَمْ حِمَارًا أَمْ شَاةً، يُعَوِّضُ بِاثْنَيْنِ.

אִֽם־הִמָּצֵא֩ תִמָּצֵ֨א בְיָדֹ֜ו הַגְּנֵבָ֗ה מִשֹּׁ֧ור עַד־חֲמֹ֛ור עַד־שֶׂ֖ה חַיִּ֑ים שְׁנַ֖יִם יְשַׁלֵּֽם׃ ס

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲧⲁϩⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲟⲩϫⲉⲙ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲟⲗϥ ⲛ̀ϭⲓⲟⲩⲓ ϧⲉⲛ ⲧⲉϥϫⲓϫ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲟⲩⲓⲱ ϣⲁ ⲟⲩⲉⲥⲱⲟⲩ ⲉϥⲟⲛϧ ⲉϥⲉ̀ⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ⲉⲩⲕⲏⲃ

And if the thing stolen be left and be in his hand alive, whether ox or sheep, he shall restore them two-fold.

Εαν το κλοπιμαιον ευρεθη εις τας χειρας αυτου ζων, ειτε βους ειτε ονος ειτε προβατον, θελει αποδωσει το διπλουν.

«إِذَا رَعَى إِنْسَانٌ حَقْلًا أَوْ كَرْمًا وَسَرَّحَ مَوَاشِيَهُ فَرَعَتْ فِي حَقْلِ غَيْرِهِ، فَمِنْ أَجْوَدِ حَقْلِهِ، وَأَجْوَدِ كَرْمِهِ يُعَوِّضُ.

כִּ֤י יַבְעֶר־אִישׁ֙ שָׂדֶ֣ה אֹו־כֶ֔רֶם וְשִׁלַּח֙ אֶת־ [בְּעִירָה כ] (בְּעִירֹ֔ו ק) וּבִעֵ֖ר בִּשְׂדֵ֣ה אַחֵ֑ר מֵיטַ֥ב שָׂדֵ֛הוּ וּמֵיטַ֥ב כַּרְמֹ֖ו יְשַׁלֵּֽם׃ ס

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲉϥⲙⲟⲛⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲁⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲓⲟϩⲓ ⲓⲉ ⲟⲩⲓⲁϩⲁⲗⲟⲗⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲭⲱ ⲙ̀ⲡⲉϥⲧⲉⲃⲛⲏ ⲉ̀ⲙⲟⲛⲓ ϧⲉⲛ ⲕⲉⲓⲟϩⲓ ⲉϥⲉ̀ϯ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣⲉⲃⲓⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲓⲟϩⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲉϥⲟⲩⲧⲁϩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛⲙⲟⲛⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲓⲟϩⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲛⲓⲥⲱⲧⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲓⲟϩⲓ ⲓⲉ ⲛⲓⲥⲱⲧⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲓⲁϩⲁⲗⲟⲗⲓ ⲉϥⲉ̀ⲧⲏⲓⲧⲟⲩ

And if any one should feed down a field or a vineyard, and should send in his beast to feed down another field, he shall make compensation of his own field according to his produce; and if he shall have fed down the whole field, he shall pay for compensation the best of his own field and the best of his vineyard.

Εαν τις καταβοσκηση αγρον η αμπελωνα και αφηση το κτηνος αυτου να βοσκηθη εν αγρω ξενου ανθρωπου, θελει καμει ανταποδοσιν εκ του καλητερου του αγρου αυτου και εκ του καλητερου του αμπελωνος αυτου.

إِذَا خَرَجَتْ نَارٌ وَأَصَابَتْ شَوْكًا فَاحْتَرَقَتْ أَكْدَاسٌ أَوْ زَرْعٌ أَوْ حَقْلٌ، فَالَّذِي أَوْقَدَ الْوَقِيدَ يُعَوِّضُ.

כִּֽי־תֵצֵ֨א אֵ֜שׁ וּמָצְאָ֤ה קֹצִים֙ וְנֶאֱכַ֣ל גָּדִ֔ישׁ אֹ֥ו הַקָּמָ֖ה אֹ֣ו הַשָּׂדֶ֑ה שַׁלֵּ֣ם יְשַׁלֵּ֔ם הַמַּבְעִ֖ר אֶת־הַבְּעֵרָֽה׃ ס

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ ⲛ̀ⲧⲉϥϫⲉⲙ ϩⲁⲛⲥⲟⲩⲣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲧϩⲉⲙⲙⲟ ⲛ̀ⲟⲩϭⲛⲱⲟⲩ ⲓⲉ ϩⲁⲛϧⲉⲙⲥ ⲓⲉ ⲟⲩⲕⲟⲓ ⲉϥⲉ̀ⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥϭⲉⲣⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲭⲣⲱⲙ

And if fire have gone forth and caught thorns, and should also set on fire threshing-floors or ears of corn or a field, he that kindled the fire shall make compensation.

Εαν εξελθη πυρ και ευρη ακανθας, και καωσι θημωνιαι σιτου η ασταχυα ισταμενα η αγρος, ο αναψας το πυρ θελει εξαπαντος καμει ανταποδοσιν.

إِذَا أَعْطَى إِنْسَانٌ صَاحِبَهُ فِضَّةً أَوْ أَمْتِعَةً لِلْحِفْظِ، فَسُرِقَتْ مِنْ بَيْتِ الإِنْسَانِ، فَإِنْ وُجِدَ السَّارِقُ، يُعَوِّضُ بِاثْنَيْنِ.

כִּֽי־יִתֵּן֩ אִ֨ישׁ אֶל־רֵעֵ֜הוּ כֶּ֤סֶף אֹֽו־כֵלִים֙ לִשְׁמֹ֔ר וְגֻנַּ֖ב מִבֵּ֣ית הָאִ֑ישׁ אִם־יִמָּצֵ֥א הַגַּנָּ֖ב יְשַׁלֵּ֥ם שְׁנָֽיִם׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲟⲩⲁⲓ ϯ ⲛ̀ⲟⲩϩⲁⲧ ⲙ̀ⲡⲉϥϣⲫⲏⲣ ⲓⲉ ϩⲁⲛⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ϫⲉ ⲛ̀ⲧⲉϥⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲕⲟⲗⲡⲟⲩ ⲛ̀ϭⲓⲟⲩⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲏⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲩϣⲁⲛⲧⲁϩⲉ ⲡⲓⲣⲉϥϭⲓⲟⲩⲓ ⲉϥⲉ̀ⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ⲉⲩⲕⲏⲃ

And if any one give to his neighbour money r goods to keep, and they be stolen out of the man’s house, if the thief be found he shall repay double.

Εαν τις παραδωση εις τον πλησιον αυτου αργυριον η σκευη δια να φυλαττη αυτα, και κλαπωσιν εκ της οικιας του ανθρωπου, αν ευρεθη ο κλεπτης, θελει αποδωσει το διπλουν·

وَإِنْ لَمْ يُوجَدِ السَّارِقُ يُقَدَّمُ صَاحِبُ الْبَيْتِ إِلَى اللهِ لِيَحْكُمَ هَلْ لَمْ يَمُدَّ يَدَهُ إِلَى مُلْكِ صَاحِبِهِ.

אִם־לֹ֤א יִמָּצֵא֙ הַגַּנָּ֔ב וְנִקְרַ֥ב בַּֽעַל־הַבַּ֖יִת אֶל־הָֽאֱלֹהִ֑ים אִם־לֹ֥א שָׁלַ֛ח יָדֹ֖ו בִּמְלֶ֥אכֶת רֵעֵֽהוּ׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲩϣ̀ⲧⲉⲙⲧⲁϩⲉ ⲡⲓⲣⲉϥϭⲓⲟⲩⲓ ⲉϥⲉ̀ⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲛⲏⲃ ⲙ̀ⲡⲓⲏⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲫϯ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲱⲣⲕ ϫⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲉⲣ ⲡⲉⲧϩⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲛⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲁ ⲡⲁϣⲫⲏⲣ ϫⲁⲗⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲣⲟⲓ

But if the thief be not found, the master of the house shall come forward before God, and shall swear that surely he has not wrought wickedly in regard of any part of his neighbour’s deposit,

αν ο κλεπτης δεν ευρεθη, τοτε ο κυριος της οικιας θελει φερθη εμπροσθεν των κριτων, δια να εξετασθη αν δεν εβαλε την χειρα αυτου επι τα κτηματα του πλησιον αυτου.

فِي كُلِّ دَعْوَى جِنَايَةٍ، مِنْ جِهَةِ ثَوْرٍ أَوْ حِمَارٍ أَوْ شَاةٍ أَوْ ثَوْبٍ أَوْ مَفْقُودٍ مَا، يُقَالُ: إِنَّ هَذَا هُوَ، تُقَدَّمُ إِلَى اللهِ دَعْوَاهُمَا. فَالَّذِي يَحْكُمُ اللهُ بِذَنْبِهِ، يُعَوِّضُ صَاحِبَهُ بِاثْنَيْنِ.

עַֽל־כָּל־דְּבַר־פֶּ֡שַׁע עַל־שֹׁ֡ור עַל־חֲ֠מֹור עַל־שֶׂ֨ה עַל־שַׂלְמָ֜ה עַל־כָּל־אֲבֵדָ֗ה אֲשֶׁ֤ר יֹאמַר֙ כִּי־ה֣וּא זֶ֔ה עַ֚ד הָֽאֱלֹהִ֔ים יָבֹ֖א דְּבַר־שְׁנֵיהֶ֑ם אֲשֶׁ֤ר יַרְשִׁיעֻן֙ אֱלֹהִ֔ים יְשַׁלֵּ֥ם שְׁנַ֖יִם לְרֵעֵֽהוּ׃ ס

Ⲕⲁⲧⲁ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ϭⲓⲛ̀ϫⲟⲛⲥ ⲉⲑⲃⲉ ⲟⲩⲙⲁⲥⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲓⲱ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲉⲥⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϩⲃⲱⲥ ⲛⲉⲙ ⲧⲁⲕⲟ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁϫⲉⲙ ⲁⲣⲓⲕⲓ ⲉⲑⲃⲏⲧⲟⲩ ⲫⲏ ⲟⲩⲛ ϫⲉ ⲛⲟⲩϩⲗⲓ ⲡϩⲁⲡ ⲙ̀ⲡⲓⲃ̅ ⲉϥⲉ̀ⲓ̀ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲫϯ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲧⲁϩⲟϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲫϯ ⲉϥⲉ̀ⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ⲉⲩⲕⲏⲃ ⲙ̀ⲡⲉϥϣⲫⲏⲣ

according to every injury alleged, both concerning a calf, and an ass, and a sheep, and a garment, and every alleged loss, whatsoever in fact it may be, —the judgment of both shall proceed before God, and he that is convicted by God shall repay to his neighbour double.

Περι παντος ειδους αδικηματος, περι βοος, περι ονου, περι προβατου, περι ενδυματος, περι παντος πραγματος χαμενου, το οποιον αλλος ηθελε διαφιλονεικει οτι ειναι αυτου, η κρισις αμφοτερων θελει ελθει εμπροσθεν των κριτων· και οντινα καταδικασωσιν οι κριται, εκεινος θελει αποδωσει το διπλουν εις τον πλησιον αυτου.

إِذَا أَعْطَى إِنْسَانٌ صَاحِبَهُ حِمَارًا أَوْ ثَوْرًا أَوْ شَاةً أَوْ بَهِيمَةً مَا لِلْحِفْظِ، فَمَاتَ أَوِ انْكَسَرَ أَوْ نُهِبَ وَلَيْسَ نَاظِرٌ،

כִּֽי־יִתֵּן֩ אִ֨ישׁ אֶל־רֵעֵ֜הוּ חֲמֹ֨ור אֹו־שֹׁ֥ור אֹו־שֶׂ֛ה וְכָל־בְּהֵמָ֖ה לִשְׁמֹ֑ר וּמֵ֛ת אֹו־נִשְׁבַּ֥ר אֹו־נִשְׁבָּ֖ה אֵ֥ין רֹאֶֽה׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲟⲩⲁⲓ ϯ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲱ ⲙ̀ⲡⲉϥϣⲫⲏⲣ ⲓⲉ ⲟⲩⲉⲥⲱⲟⲩ ⲓⲉ ⲟⲩⲙⲁⲥⲓ ⲓⲉ ⲧⲉⲃⲛⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϫⲉ ⲛ̀ⲧⲉϥⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲙⲟⲩ ⲓⲉ ⲛ̀ⲧⲉϥⲕⲱϣ ⲓⲉ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲉⲣⲉⲭⲙⲁⲗⲱⲧⲉⲩⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϣ̀ⲧⲉⲙ ϩⲗⲓ ⲉⲙⲓ

And if any one give to his neighbour to keep a calf or sheep or any beast, and it be wounded or die or be taken, and no one know,

Εαν τις παραδωση εις τον πλησιον αυτου ονον η βουν η προβατον η οποιονδηποτε κτηνος, δια να φυλαττη αυτο, και αποθανη η συντριφθη η αρπαχθη χωρις να ιδη τις,

فَيَمِينُ الرَّبِّ تَكُونُ بَيْنَهُمَا، هَلْ لَمْ يَمُدَّ يَدَهُ إِلَى مُلْكِ صَاحِبِهِ. فَيَقْبَلُ صَاحِبُهُ. فَلَا يُعَوِّضُ.

שְׁבֻעַ֣ת יְהוָ֗ה תִּהְיֶה֙ בֵּ֣ין שְׁנֵיהֶ֔ם אִם־לֹ֥א שָׁלַ֛ח יָדֹ֖ו בִּמְלֶ֣אכֶת רֵעֵ֑הוּ וְלָקַ֥ח בְּעָלָ֖יו וְלֹ֥א יְשַׁלֵּֽם׃

Ⲟⲩⲁⲛⲁϣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲡⲉ ⲉⲧⲉϥⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⲟⲩⲧⲉ ⲡⲓⲃ̅ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲉⲧⲁϥⲉⲣ ⲡⲉⲧϩⲱⲟⲩ ϧⲁ ⲡⲓϫⲱⲓⲗⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥϣⲫⲏⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲉϥⲉ̀ⲧⲉⲛϩⲟⲩⲧϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉϥϣⲫⲏⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉϥϯϣⲉⲃⲓⲱ

an oath of God shall be between both, each swearing that he has surely not at all been guilty in the matter of his neighbour’s deposit; and so his master shall hold him guiltless, and he shall not make compensation.

ορκος Θεου θελει γεινει ανα μεσον αμφοτερων αυτων, οτι δεν εβαλε την χειρα αυτου επι το κτημα του πλησιον αυτου· και ο κυριος αυτου θελει λαβει αυτο, ο δε αλλος δεν θελει καμει ανταποδοσιν.

وَإِنْ سُرِقَ مِنْ عِنْدِهِ يُعَوِّضُ صَاحِبَهُ.

וְאִם־גָּנֹ֥ב יִגָּנֵ֖ב מֵעִמֹּ֑ו יְשַׁלֵּ֖ם לִבְעָלָֽיו׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲟⲗϥ ⲛ̀ϭⲓⲟⲩⲓ ⲉϥⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲉϥⲉ̀ϯ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲉⲃⲓⲱ ⲙ̀ⲡⲉϥⲛⲏⲃ

And if it be stolen from him, he shall make compensation to the owner.

Εαν ομως εκλεφθη παρ' αυτου, θελει καμει ανταποδοσιν εις τον κυριον αυτου.

إِنِ افْتُرِسَ يُحْضِرُهُ شَهَادَةً. لَا يُعَوِّضُ عَنِ الْمُفْتَرَسِ.

אִם־טָרֹ֥ף יִטָּרֵ֖ף יְבִאֵ֣הוּ עֵ֑ד הַטְּרֵפָ֖ה לֹ֥א יְשַׁלֵּֽם׃ פ

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲡⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲟⲩⲟⲙϥ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛϥ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϯϣⲟⲗϩⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉϥϯ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲉⲃⲓⲱ

And if it be seized of beasts, he shall bring him to witness the prey, and he shall not make compensation.

Εαν εγεινε θηριαλωτον, θελει φερει αυτο δια μαρτυριαν και δεν θελει πληρωσει το θηριαλωτον.

وَإِذَا اسْتَعَارَ إِنْسَانٌ مِنْ صَاحِبِهِ شَيْئًا فَانْكَسَرَ أَوْ مَاتَ، وَصَاحِبُهُ لَيْسَ مَعَهُ، يُعَوِّضُ.

וְכִֽי־יִשְׁאַ֥ל אִ֛ישׁ מֵעִ֥ם רֵעֵ֖הוּ וְנִשְׁבַּ֣ר אֹו־מֵ֑ת בְּעָלָ֥יו אֵין־עִמֹּ֖ו שַׁלֵּ֥ם יְשַׁלֵּֽם׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲟⲩⲁⲓ ϭⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲱ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥϣⲫⲏⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲕⲱϣ ⲓⲉ ⲛ̀ⲧⲉϥⲙⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉϥⲛⲏⲃ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲁⲛ ⲉϥⲉ̀ϯ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲉⲃⲓⲱ

And if any one borrow ought of his neighbour, and it be wounded or die or be carried away, and the owner of it be not with it, he shall make compensation.

Και εαν τις δανεισθη ζωον παρα του πλησιον αυτου, και συντριφθη η αποθανη, ο δε κυριος αυτου δεν ηναι μετ' αυτου, θελει εξαπαντος πληρωσει αυτο.

وَإِنْ كَانَ صَاحِبُهُ مَعَهُ لَا يُعَوِّضُ. إِنْ كَانَ مُسْتَأْجَرًا أَتَى بِأُجْرَتِهِ.

אִם־בְּעָלָ֥יו עִמֹּ֖ו לֹ֣א יְשַׁלֵּ֑ם אִם־שָׂכִ֣יר ה֔וּא בָּ֖א בִּשְׂכָרֹֽו׃ ס

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲉ̀ⲟⲩⲣⲉⲙⲃⲉⲭⲉ ⲡⲉ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲁϥ ⲛ̀ⲧϣⲉⲃⲓⲱ ⲙ̀ⲡⲉϥⲃⲉⲭⲉ

But if the owner be with it, he shall not make compensation: but if it be a hired thing, there shall be a compensation to him instead of his hire.

Εαν ομως ο κυριος αυτου ηναι μετ' αυτου, δεν θελει πληρωσει· αν ητο μεμισθωμενον, ηλθε δια τον μισθον αυτου.

المسئولية الاجتماعية

«وَإِذَا رَاوَدَ رَجُلٌ عَذْرَاءَ لَمْ تُخْطَبْ، فَاضْطَجَعَ مَعَهَا يَمْهُرُهَا لِنَفْسِهِ زَوْجَةً.

וְכִֽי־יְפַתֶּ֣ה אִ֗ישׁ בְּתוּלָ֛ה אֲשֶׁ֥ר לֹא־אֹרָ֖שָׂה וְשָׁכַ֣ב עִמָּ֑הּ מָהֹ֛ר יִמְהָרֶ֥נָּה לֹּ֖ו לְאִשָּֽׁה׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲟⲩⲁⲓ ⲥⲉⲡⲥⲉⲡ ⲟⲩⲁⲗⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲁⲣⲑⲉⲛⲟⲥ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲟⲩⲱⲡ ⲛ̀ⲥⲱⲥ ⲛ̀ⲧⲉϥⲛ̀ⲕⲟⲧ ⲛⲉⲙⲁⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩϭⲣⲏϫⲓ ⲉϥⲉ̀ϯ ϭⲣⲏϫⲓ ⲛⲁⲥ ⲉⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲛⲁϥ

And if any one deceive a virgin that is not betrothed, and lie with her, he shall surely endow her for a wife to himself.

Και εαν τις απατηση παρθενον μη ηρραβωνισμενην, και κοιμηθη μετ' αυτης, θελει εξαπαντος προικισει αυτην με προικα δια γυναικα εις εαυτον.

إِنْ أَبَى أَبُوهَا أَنْ يُعْطِيَهُ إِيَّاهَا، يَزِنُ لَهُ فِضَّةً كَمَهْرِ الْعَذَارَى.

אִם־מָאֵ֧ן יְמָאֵ֛ן אָבִ֖יהָ לְתִתָּ֣הּ לֹ֑ו כֶּ֣סֶף יִשְׁקֹ֔ל כְּמֹ֖הַר הַבְּתוּלֹֽת׃ ס

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲧⲁⲧⲑⲱⲧ ⲛ̀ⲧⲉϥϣ̀ⲧⲉⲙⲑⲱⲧ ⲛ̀ϩⲏⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥϣ̀ⲧⲉⲙⲟⲩⲱϣ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉⲥⲓⲱⲧ ⲉ̀ⲧⲏⲓⲥ ⲛⲁϥ ⲉⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲉϥⲉ̀ϯ ⲛ̀ⲟⲩϩⲁⲧ ⲛⲁϥ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲏ ⲉ̀ϣⲁⲩⲧⲏⲓϥ ⲛ̀ϭⲣⲏϫⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲡⲁⲣⲑⲉⲛⲟⲥ

And if her father positively refuse, and will not consent to give her to him for a wife, he shall pay compensation to her father according to the amount of the dowry of virgins.

Εαν ομως ο πατηρ αυτης δεν στεργη να δωση αυτην εις αυτον, αργυριον θελει πληρωσει κατα την προικα των παρθενων.

لَا تَدَعْ سَاحِرَةً تَعِيشُ.

מְכַשֵּׁפָ֖ה לֹ֥א תְחַיֶּֽה׃ ס

Ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲉⲣϣⲫⲏⲣ ⲛ̀ⲱⲛϧ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲫⲁⲣⲙⲁⲅⲟⲥ

Ye shall not save the lives of sorcerers.

Μαγισσαν δεν θελεις αφησει να ζη.

كُلُّ مَنِ اضْطَجَعَ مَعَ بَهِيمَةٍ يُقْتَلُ قَتْلًا.

כָּל־שֹׁכֵ֥ב עִם־בְּהֵמָ֖ה מֹ֥ות יוּמָֽת׃ ס

Ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲑⲛⲁⲛⲕⲟⲧ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲧⲉⲃⲛⲏ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϧⲟⲑⲃⲟⲩ

Every one that lies with a beast ye shall surely put to death.

Οστις συνευρεθη με κτηνος, θελει εξαπαντος θανατωθη.

مَنْ ذَبَحَ لآلِهَةٍ غَيْرِ الرَّبِّ وَحْدَهُ، يُهْلَكُ.

זֹבֵ֥חַ לָאֱלֹהִ֖ים יָֽחֳרָ֑ם בִּלְתִּ֥י לַיהוָ֖ה לְבַדֹּֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁⲉⲣϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ϩⲁⲛⲕⲉⲛⲟⲩϯ ⲉ̀ⲃⲏⲗ ⲉ̀ⲡ⳪̅ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲉⲩⲉ̀ϥⲟⲧϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

He that sacrifices to any gods but to the Lord alone, shall be destroyed by death.

Ο θυσιαζων εις θεους, εκτος εις μονον τον Κυριον, θελει εξολοθρευθη.

«وَلاَ تَضْطَهِدِ الْغَرِيبَ وَلَا تُضَايِقْهُ، لأَنَّكُمْ كُنْتُمْ غُرَبَاءَ فِي أَرْضِ مِصْرَ.

וְגֵ֥ר לֹא־תֹונֶ֖ה וְלֹ֣א תִלְחָצֶ֑נּוּ כִּֽי־גֵרִ֥ים הֱיִיתֶ֖ם בְּאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩϣⲉⲙ̀ⲙⲟ ⲛ̀ⲣⲉⲙⲛ̀ϫⲱⲓⲗⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϯⲙ̀ⲕⲁϩ ⲛⲁϥ ⲟⲩⲇⲉ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϩⲉϫϩⲱϫϥ ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲟⲩⲛ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲯⲩⲭⲏ ⲙ̀ⲡⲓϣⲉⲙ̀ⲙⲟ ⲛⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲟⲓ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ϣⲉⲙ̀ⲙⲟ ϩⲱⲧⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

And ye shall not hurt a stranger, nor afflict him; for ye were strangers in the land of Egypt.

Και ξενον δεν θελεις κακοποιησει ουδε θελεις καταδυναστευσει αυτον· διοτι ξενοι εσταθητε εν τη γη της Αιγυπτου.

لَا تُسِيءْ إِلَى أَرْمَلَةٍ مَا وَلَا يَتِيمٍ.

כָּל־אַלְמָנָ֥ה וְיָתֹ֖ום לֹ֥א תְעַנּֽוּן׃

Ⲭⲏⲣⲁ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲣⲫⲁⲛⲟⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϯⲙ̀ⲕⲁϩ ⲛⲱⲟⲩ

Ye shall hurt no widow or orphan.

Ουδεμιαν χηραν η ορφανον δεν θελετε καταθλιψει.

إِنْ أَسَأْتَ إِلَيْهِ فَإِنِّي إِنْ صَرَخَ إِلَيَّ أَسْمَعُ صُرَاخَهُ،

אִם־עַנֵּ֥ה תְעַנֶּ֖ה אֹתֹ֑ו כִּ֣י אִם־צָעֹ֤ק יִצְעַק֙ אֵלַ֔י שָׁמֹ֥עַ אֶשְׁמַ֖ע צַעֲקָתֹֽו׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛϯⲙ̀ⲕⲁϩ ⲛⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲱϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ϩⲁⲣⲟⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉⲓⲉ̀ⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲡⲟⲩϧⲣⲱⲟⲩ

And if ye should afflict them by ill-treatment, and they should cry aloud to me, I will surely hear their voice.

Εαν καταθλιψητε αυτους οπωσδηποτε και βοησωσι προς εμε, θελω εξαπαντος εισακουσει της φωνης αυτων,

فَيَحْمَى غَضَبِي وَأَقْتُلُكُمْ بِالسَّيْفِ، فَتَصِيرُ نِسَاؤُكُمْ أَرَامِلَ، وَأَوْلاَدُكُمْ يَتَامَى.

וְחָרָ֣ה אַפִּ֔י וְהָרַגְתִּ֥י אֶתְכֶ֖ם בֶּחָ֑רֶב וְהָי֤וּ נְשֵׁיכֶם֙ אַלְמָנֹ֔ות וּבְנֵיכֶ֖ם יְתֹמִֽים׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ϫⲱⲛⲧ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙ̀ⲃⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ϧⲉⲧⲉⲃ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲥⲏϥⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲣⲁ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛϩⲓⲟⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉⲧⲉⲛⲁⲗⲱⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲟⲣⲫⲁⲛⲟⲥ

And I will be very angry, and will slay you with the sword, and your wives shall be widows and your children orphans.

και ο θυμος μου θελει εξαφθη και θελω σας θανατωσει εν μαχαιρα· και αι γυναικες σας θελουσιν εισθαι χηραι και τα τεκνα σας ορφανα.

إِنْ أَقْرَضْتَ فِضَّةً لِشَعْبِي الْفَقِيرِ الَّذِي عِنْدَكَ فَلَا تَكُنْ لَهُ كَالْمُرَابِي. لَا تَضَعُوا عَلَيْهِ رِبًا.

אִם־כֶּ֣סֶף ׀ תַּלְוֶ֣ה אֶת־עַמִּ֗י אֶת־הֶֽעָנִי֙ עִמָּ֔ךְ לֹא־תִהְיֶ֥ה לֹ֖ו כְּנֹשֶׁ֑ה לֹֽא־תְשִׂימ֥וּן עָלָ֖יו נֶֽשֶׁךְ׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲕϣⲁⲛϯ ⲛ̀ϩⲁⲛϩⲁⲧ ⲉ̀ⲑⲙⲏⲥⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲛ̀ϩⲏⲕⲓ ⲉⲧϧⲉⲛⲧ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ⲛ̀ⲛⲉⲕϣⲱⲡⲓ ⲉ̀ⲕⲓⲏⲥ ⲛ̀ⲥⲱϥ ⲛ̀ⲧⲉϥⲧⲁⲗⲉ ⲙⲏⲥⲓ ⲉ̀ⲣⲟϥ

And if thou shouldest lend money to thy poor brother who is by thee, thou shalt not be hard upon him thou shalt not exact usury of him.

Εαν δανεισης αργυριον εις τον πτωχον γειτονα σου μεταξυ του λαου μου, δεν θελεις φερθη προς αυτον ως τοκιστης, δεν θελεις επιβαλει επ' αυτον τοκον.

إِنِ ارْتَهَنْتَ ثَوْبَ صَاحِبِكَ فَإِلَى غُرُوبِ الشَّمْسِ تَرُدُّهُ لَهُ،

אִם־חָבֹ֥ל תַּחְבֹּ֖ל שַׂלְמַ֣ת רֵעֶ֑ךָ עַד־בֹּ֥א הַשֶּׁ֖מֶשׁ תְּשִׁיבֶ֥נּוּ לֹֽו׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲁⲟⲩⲱ ⲛ̀ⲧⲉⲕϭⲓ ⲙ̀ⲡⲓϩⲃⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲕϣⲫⲏⲣ ⲛⲁⲟⲩⲱ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲉ ⲫⲣⲏ ϩⲱⲧⲡ ⲉⲕⲉ̀ⲧⲁⲥⲑⲟϥ ⲉ̀ⲣⲟϥ

And if thou take thy neighbour’s garment for a pledge, thou shalt restore it to him before sunset.

Εαν λαβης ενεχυρον το ενδυμα του πλησιον σου, θελεις επιστρεψει αυτο προς αυτον πριν δυση ο ηλιος·

لأَنَّهُ وَحْدَهُ غِطَاؤُهُ، هُوَ ثَوْبُهُ لِجِلْدِهِ، فِي مَاذَا يَنَامُ؟ فَيَكُونُ إِذَا صَرَخَ إِلَيَّ أَنِّي أَسْمَعُ، لأَنِّي رَؤُوفٌ.

כִּ֣י הִ֤וא [כְסוּתָה כ] (כְסוּתֹו֙ ק) לְבַדָּ֔הּ הִ֥וא שִׂמְלָתֹ֖ו לְעֹרֹ֑ו בַּמֶּ֣ה יִשְׁכָּ֔ב וְהָיָה֙ כִּֽי־יִצְעַ֣ק אֵלַ֔י וְשָׁמַעְתִּ֖י כִּֽי־חַנּ֥וּן אָֽנִי׃ ס

Ⲫⲁⲓ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⲡⲉϥϩⲃⲟⲥ ⲛ̀ϫⲟⲗϩ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲓϩⲃⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥⲃⲱϣ ⲁϥⲛⲁⲛ̀ⲕⲟⲧ ϧⲉⲛ ⲟⲩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲟⲩⲛ ⲁϥϣⲁⲛⲱϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲃⲏⲓ ⲉⲓⲉ̀ⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲅⲁⲣ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲟⲩⲣⲉϥϣⲉⲛϩⲏⲧ

For this is his clothing, this is the only covering of his nakedness; wherein shall he sleep? If then he shall cry to me, I will hearken to him, for I am merciful.

διοτι τουτο μονον ειναι το σκεπασμα αυτου, τουτο το ενδυμα του δερματος αυτου· με τι θελει κοιμηθη; και οταν βοηση προς εμε, θελω εισακουσει· διοτι εγω ειμαι ελεημων.

«لاَ تَسُبَّ اللهَ، وَلَا تَلْعَنْ رَئِيسًا فِي شَعْبِكَ.

אֱלֹהִ֖ים לֹ֣א תְקַלֵּ֑ל וְנָשִׂ֥יא בְעַמְּךָ֖ לֹ֥א תָאֹֽר׃

Ⲛ̀ⲛⲉⲕⲥⲁϫⲓ ⲉϥϩⲱⲟⲩ ϧⲁ ϩⲁⲛⲛⲟⲩϯ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲁⲣⲭⲱⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲕⲗⲁⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲥⲱϥ ⲛ̀ⲕⲁⲕⲱⲥ

Thou shalt not revile the gods, nor speak ill of the ruler of thy people.

Δεν θελεις κακολογησει κριτας, ουδε θελεις καταρασθη αρχοντα του λαου σου.

لَا تُؤَخِّرْ مِلْءَ بَيْدَرِكَ، وَقَطْرَ مِعْصَرَتِكَ، وَأَبْكَارَ بَنِيكَ تُعْطِينِي.

מְלֵאָתְךָ֥ וְדִמְעֲךָ֖ לֹ֣א תְאַחֵ֑ר בְּכֹ֥ור בָּנֶ֖יךָ תִּתֶּן־לִּֽי ׃

Ⲛⲓⲁⲡⲁⲣⲭⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲕϭⲛⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲕϩⲣⲱⲧ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲑⲣⲟⲩⲉⲣϧⲁⲉ ⲛⲓϣⲟⲣⲡ ⲙ̀ⲙⲓⲥⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲕϣⲏⲣⲓ ⲉⲕⲉ̀ⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ⲛⲏⲓ

Thou shalt not keep back the first-fruits of thy threshing floor and press. The first-born of thy sons thou shalt give to me.

Τας απαρχας του αλωνιου σου και του ληνου σου δεν θελεις καθυστερησει· τον πρωτοτοκον σου εκ των υιων σου θελεις δωσει εις εμε·

كَذَلِكَ تَفْعَلُ بِبَقَرِكَ وَغَنَمِكَ. سَبْعَةَ أَيَّامٍ يَكُونُ مَعَ أُمِّهِ، وَفِي الْيَوْمِ الثَّامِنِ تُعْطِينِي إِيَّاهُ.

כֵּֽן־תַּעֲשֶׂ֥ה לְשֹׁרְךָ֖ לְצֹאנֶ֑ךָ שִׁבְעַ֤ת יָמִים֙ יִהְיֶ֣ה עִם־אִמֹּ֔ו בַּיֹּ֥ום הַשְּׁמִינִ֖י תִּתְּנֹו־לִֽי׃

Ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲡⲉ ⲉⲧⲉⲕⲉ̀ⲁⲓϥ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲙⲁⲥⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲕⲉⲥⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲕⲓⲱ ⲉϥⲉ̀ⲉⲣ ⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ϧⲁⲣⲁⲧⲥ ⲛ̀ⲧⲉϥⲙⲁⲩ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲏ̅ ⲉⲕⲉ̀ⲧⲏⲓϥ ⲛⲏⲓ

So shalt thou do with thy calf and thy sheep and thine ass; seven days shall it be under the mother, and the eighth day thou shalt give it to me.

ομοιως θελεις καμει δια τον βουν σου και δια το προβατον σου· επτα ημερας θελει εισθαι μετα της μητρος αυτου, την ογδοην ημεραν θελεις δωσει αυτο εις εμε.

وَتَكُونُونَ لِي أُنَاسًا مُقَدَّسِينَ. وَلَحْمَ فَرِيسَةٍ فِي الصَّحْرَاءِ لَا تَأْكُلُوا. لِلْكِلَابِ تَطْرَحُونَهُ.

וְאַנְשֵׁי־קֹ֖דֶשׁ תִּהְי֣וּן לִ֑י וּבָשָׂ֨ר בַּשָּׂדֶ֤ה טְרֵפָה֙ לֹ֣א תֹאכֵ֔לוּ לַכֶּ֖לֶב תַּשְׁלִכ֥וּן אֹתֹֽו׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲏⲓ ⲛ̀ϩⲁⲛⲣⲱⲙⲓ ⲉⲩⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲁϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲟⲩⲱⲙ ⲛ̀ⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲉⲟⲩⲟⲙⲟⲩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲃⲉⲣⲃⲱⲣⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩϩⲟⲣ

And ye shall be holy men to me; and ye shall not eat flesh taken of beasts, ye shall cast it to the dog.

Και ανδρες αγιοι θελετε εισθαι εις εμε· και κρεας θηριαλωτον εν τω αγρω δεν θελετε φαγει· εις τον σκυλον θελετε ριψει αυτο.

إصحاح 23

أحكام العدل والرحمة

«لاَ تَقْبَلْ خَبَرًا كَاذِبًا، وَلَا تَضَعْ يَدَكَ مَعَ الْمُنَافِقِ لِتَكُونَ شَاهِدَ ظُلْمٍ.

לֹ֥א תִשָּׂ֖א שֵׁ֣מַע שָׁ֑וְא אַל־תָּ֤שֶׁת יָֽדְךָ֙ עִם־רָשָׁ֔ע לִהְיֹ֖ת עֵ֥ד חָמָֽס׃ ס

Ⲛ̀ⲛⲉⲕϣⲉⲡ ⲟⲩϫⲓⲛⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲉⲫⲏⲗⲟⲩ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲉⲣϣⲫⲏⲣⲓ ⲛ̀ϩⲉⲙⲥⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲣⲉϥϭⲓⲛ̀ϫⲟⲛⲥ ⲉ̀ⲉⲣ ⲟⲩⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛ̀ⲟϫⲓ

Thou shalt not receive a vain report: thou shalt not agree with the unjust man to become an unjust witness.

Δεν θελεις διαδωσει ψευδη φημην· δεν θελεις συμφωνησει μετα του αδικου δια να γεινης ψευδομαρτυς.

لَا تَتْبَعِ الْكَثِيرِينَ إِلَى فِعْلِ الشَّرِّ، وَلَا تُجِبْ فِي دَعْوَى مَائِلًا وَرَاءَ الْكَثِيرِينَ لِلتَّحْرِيفِ.

לֹֽא־תִהְיֶ֥ה אַחֲרֵֽי־רַבִּ֖ים לְרָעֹ֑ת וְלֹא־תַעֲנֶ֣ה עַל־רִ֗ב לִנְטֹ֛ת אַחֲרֵ֥י רַבִּ֖ים לְהַטֹּֽת׃

Ⲛ̀ⲛⲉⲕϣⲱⲡⲓ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲙⲏϣ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲟⲩⲕⲁⲕⲓⲁ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲧⲟⲩϩⲟⲕ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲙⲏϣ ⲉ̀ⲣⲓⲕⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲙⲏϣ ϩⲱⲥⲧⲉ ⲉ̀ⲣⲓⲕⲓ ⲛ̀ⲟⲩϩⲁⲡ

Thou shalt not associate with the multitude for evil; thou shalt not join thyself with a multitude to turn aside with the majority so as to shut out judgment.

Δεν θελεις ακολουθησει τους πολλους επι κακω· ουδε θελεις ομιλησει εν κρισολογια, ωστε να κλινης κατοπιν πολλων δια να διαστρεψης κρισιν·

وَلَا تُحَابِ مَعَ الْمِسْكِينِ فِي دَعْوَاهُ.

וְדָ֕ל לֹ֥א תֶהְדַּ֖ר בְּרִיבֹֽו׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩϩⲏⲕⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲛⲁⲓ ⲛⲁϥ ϧⲉⲛ ⲡϩⲁⲡ

And thou shalt not spare a poor man in judgment.

ουδε θελεις αποβλεψει εις προσωπον πτωχου εν τη κρισει αυτου.

إِذَا صَادَفْتَ ثَوْرَ عَدُوِّكَ أَوْ حِمَارَهُ شَارِدًا، تَرُدُّهُ إِلَيْهِ.

כִּ֣י תִפְגַּ֞ע שֹׁ֧ור אֹֽיִבְךָ֛ אֹ֥ו חֲמֹרֹ֖ו תֹּעֶ֑ה הָשֵׁ֥ב תְּשִׁיבֶ֖נּוּ לֹֽו׃ ס

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲕϣⲁⲛϯⲙⲁϯ ⲉ̀ⲧⲉϩⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲕϫⲁϫⲓ ⲓⲉ ⲙ̀ⲡⲉϥⲓⲱ ⲉⲩⲥⲟⲣⲉⲙ ⲉⲕⲉ̀ⲧⲁⲥⲑⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉⲕⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ⲛⲁϥ

And if thou meet thine enemy’s ox or his ass going astray, thou shalt turn them back and restore them to him.

Εαν απαντησης τον βουν του εχθρου σου η τον ονον αυτου πλανωμενον, θελεις εξαπαντος επιστρεψει αυτον προς αυτον.

إِذَا رَأَيْتَ حِمَارَ مُبْغِضِكَ وَاقِعًا تَحْتَ حِمْلِهِ وَعَدَلْتَ عَنْ حَلِّهِ، فَلَا بُدَّ أَنْ تَحُلَّ مَعَهُ.

כִּֽי־תִרְאֶ֞ה חֲמֹ֣ור שֹׂנַאֲךָ֗ רֹבֵץ֙ תַּ֣חַת מַשָּׂאֹ֔ו וְחָדַלְתָּ֖ מֵעֲזֹ֣ב לֹ֑ו עָזֹ֥ב תַּעֲזֹ֖ב עִמֹּֽו׃ ס

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲕϣⲁⲛⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲫⲓⲱ ⲙ̀ⲡⲉⲕϫⲁϫⲓ ⲉ̀ⲁϥϩⲉⲓ ϧⲁ ⲡⲉϥⲁⲑⲁϩ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲥⲉⲛϥ ⲁⲗⲗⲁ ⲉⲕⲉ̀ⲧⲟⲩⲛⲟⲥϥ ⲛⲉⲙⲁϥ

And if thou see thine enemy’s ass fallen under its burden, thou shalt not pass by it, but shalt help to raise it with him.

Εαν ιδης τον ονον του μισουντος σε πεπτωκοτα υπο το φορτιον αυτου και ηθελες αποφυγει να βοηθησης αυτον, εξαπαντος θελεις συμβοηθησει αυτον.

لَا تُحَرِّفْ حَقَّ فَقِيرِكَ فِي دَعْوَاهُ.

לֹ֥א תַטֶּ֛ה מִשְׁפַּ֥ט אֶבְיֹנְךָ֖ בְּרִיבֹֽו׃

Ⲛ̀ⲛⲉⲕⲫⲉⲛϩ ⲡϩⲁⲡ ⲛ̀ⲟⲩϩⲏⲕⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥϩⲁⲡ

Thou shalt not wrest the sentence of the poor in his judgment.

Δεν θελεις διαστρεψει το δικαιον του πενητος σου εν τη κρισει αυτου.

اِبْتَعِدْ عَنْ كَلاَمِ الْكَذِبِ، وَلَا تَقْتُلِ الْبَرِيءَ وَالْبَارَّ، لأَنِّي لَا أُبَرِّرُ الْمُذْنِبَ.

מִדְּבַר־שֶׁ֖קֶר תִּרְחָ֑ק וְנָקִ֤י וְצַדִּיק֙ אַֽל־תַּהֲרֹ֔ג כִּ֥י לֹא־אַצְדִּ֖יק רָשָֽׁע׃

Ⲥⲁϫⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ϭⲓⲛ̀ϫⲟⲛⲥ ⲉⲕⲉ̀ϩⲉⲛⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲡⲉⲧⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲙⲏⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲕϧⲟⲑⲃⲉϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲑⲙⲁⲓⲉ ⲡⲓⲁⲥⲉⲃⲏⲥ

Thou shalt abstain from every unjust thing: thou shalt not slay the innocent and just, and thou shalt not justify the wicked for gifts.

Απεχε απο αδικου υποθεσεως· και μη γεινης αιτια να θανατωθη ο αθωος και ο δικαιος· διοτι εγω δεν θελω δικαιωσει τον ασεβη.

وَلَا تَأْخُذْ رَشْوَةً، لأَنَّ الرَّشْوَةَ تُعْمِي الْمُبْصِرِينَ، وَتُعَوِّجُ كَلاَمَ الأَبْرَارِ.

וְשֹׁ֖חַד לֹ֣א תִקָּ֑ח כִּ֤י הַשֹּׁ֙חַד֙ יְעַוֵּ֣ר פִּקְחִ֔ים וִֽיסַלֵּ֖ף דִּבְרֵ֥י צַדִּיקִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲕϭⲓ ⲇⲱⲣⲟⲛ ⲛ̀ⲓⲇⲱⲣⲟⲛ ⲅⲁⲣ ϣⲁⲩϣⲑⲁⲙ ⲛ̀ⲛⲉⲛⲃⲁⲗ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲑⲛⲁⲩ ⲙ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁⲩⲧⲁⲕⲟ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲑⲙⲏⲓ

And thou shalt not receive gifts; for gifts blind the eyes of the seeing, and corrupt just words.

Και δωρα δεν θελεις λαβει· διοτι τα δωρα τυφλονουσι και τους σοφους, και διαστρεφουσι τους λογους των δικαιων.

وَلَا تُضَايِقِ الْغَرِيبَ فَإِنَّكُمْ عَارِفُونَ نَفْسَ الْغَرِيبِ، لأَنَّكُمْ كُنْتُمْ غُرَبَاءَ فِي أَرْضِ مِصْرَ.

וְגֵ֖ר לֹ֣א תִלְחָ֑ץ וְאַתֶּ֗ם יְדַעְתֶּם֙ אֶת־נֶ֣פֶשׁ הַגֵּ֔ר כִּֽי־גֵרִ֥ים הֱיִיתֶ֖ם בְּאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲡⲣⲟⲥⲏⲗⲓⲧⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϯⲙ̀ⲕⲁϩ ⲛⲁϥ ⲟⲩⲇⲉ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϩⲉϫϩⲱϫϥ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲅⲁⲣ ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲧⲯⲩⲭⲏ ⲙ̀ⲡⲓⲡⲣⲟⲥⲏⲗⲓⲧⲟⲥ ⲛⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲟⲓ ⲅⲁⲣ ⲙ̀ⲡⲣⲟⲥⲏⲗⲓⲧⲟⲥ ϩⲱⲧⲉⲛ ⲡⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

And ye shall not afflict a stranger, for ye know the heart of a stranger; for ye were yourselves strangers in the land of Egypt.

Και ξενον δεν θελεις καταδυναστευσει διοτι σεις γνωριζετε την ψυχην του ξενου, επειδη ξενοι εσταθητε εν τη γη της Αιγυπτου.

فرائض السبت والأعياد السنوية الثلاث

«وَسِتَّ سِنِينَ تَزْرَعُ أَرْضَكَ وَتَجْمَعُ غَلَّتَهَا،

וְשֵׁ֥שׁ שָׁנִ֖ים תִּזְרַ֣ע אֶת־אַרְצֶ֑ךָ וְאָסַפְתָּ֖ אֶת־תְּבוּאָתָֽהּ׃

Ⲋ̅ ⲛ̀ⲣⲟⲙⲡⲓ ⲡⲉ ⲉⲧⲉⲕⲉ̀ⲥⲓϯ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲕⲁϩⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲱⲟⲩϯ ⲛ̀ⲛⲉϥⲟⲩⲧⲁϩ

Six years thou shalt sow thy land, and gather in the fruits of it.

Και εξ ετη θελεις σπειρει την γην σου και θελεις συναγει τα γεννηματα αυτης·

وَأَمَّا فِي السَّابِعَةِ فَتُرِيحُهَا وَتَتْرُكُهَا لِيَأْكُلَ فُقَرَاءُ شَعْبِكَ. وَفَضْلَتُهُمْ تَأْكُلُهَا وُحُوشُ الْبَرِّيَّةِ. كَذَلِكَ تَفْعَلُ بِكَرْمِكَ وَزَيْتُونِكَ.

וְהַשְּׁבִיעִ֞ת תִּשְׁמְטֶ֣נָּה וּנְטַשְׁתָּ֗הּ וְאָֽכְלוּ֙ אֶבְיֹנֵ֣י עַמֶּ֔ךָ וְיִתְרָ֕ם תֹּאכַ֖ל חַיַּ֣ת הַשָּׂדֶ֑ה כֵּֽן־תַּעֲשֶׂ֥ה לְכַרְמְךָ֖ לְזֵיתֶֽךָ׃

Ϧⲉⲛ ϯⲙⲁϩⲍ̅ ⲇⲉ ⲛ̀ⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉⲕⲉ̀ⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲭⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϯ ⲙ̀ⲧⲟⲛ ⲛⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲟⲩⲟⲙϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓϩⲏⲕⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲕⲉⲑⲛⲟⲥ ⲛⲏ ⲇⲉ ⲉⲑⲛⲁⲥⲱϫⲡ ⲉⲩⲉ̀ⲟⲩⲟⲙⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲛ̀ⲁⲅⲣⲓⲟⲛ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲡⲉ ⲉⲧⲉⲕⲉ̀ⲁⲓϥ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲓⲁϩⲁⲗⲟⲗⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲕⲓⲁϩϫⲱⲓⲧ

But in the seventh year thou shalt let it rest, and leave it, and the poor of thy nation shall feed; and the wild beasts of the field shall eat that which remains: thus shalt thou do to thy vineyard and to thine oliveyard.

το δε εβδομον θελεις αφησει αυτην να αναπαυθη και να μενη αργη, δια να τρωγωσιν οι πτωχοι του λαου σου· και το εναπολειφθεν αυτων ας τρωγωσι τα ζωα του αγρου. Ουτω θελεις καμει δια τον αμπελωνα σου και δια τον ελαιωνα σου.

سِتَّةَ أَيَّامٍ تَعْمَلُ عَمَلَكَ. وَأَمَّا الْيَوْمُ السَّابِعُ فَفِيهِ تَسْتَرِيحُ، لِكَيْ يَسْتَرِيحَ ثَوْرُكَ وَحِمَارُكَ، وَيَتَنَفَّسَ ابْنُ أَمَتِكَ وَالْغَرِيبُ.

שֵׁ֤שֶׁת יָמִים֙ תַּעֲשֶׂ֣ה מַעֲשֶׂ֔יךָ וּבַיֹּ֥ום הַשְּׁבִיעִ֖י תִּשְׁבֹּ֑ת לְמַ֣עַן יָנ֗וּחַ שֹֽׁורְךָ֙ וַחֲמֹרֶ֔ךָ וְיִנָּפֵ֥שׁ בֶּן־אֲמָתְךָ֖ וְהַגֵּֽר׃

Ⲋ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲡⲉ ⲉⲧⲉⲕⲉ̀ⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲕϩⲃⲏⲟⲩⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲁϩⲍ̅ ⲉⲕⲉ̀ⲙ̀ⲧⲟⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲕ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲥⲙ̀ⲧⲟⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲧⲉⲕⲉϩⲉ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲕⲓⲱ ⲟⲩⲟϩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥⲙ̀ⲧⲟⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲉⲕⲃⲱⲕⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲡⲣⲟⲥⲏⲗⲓⲧⲟⲥ

Six days shalt thou do thy works, and on the seventh day there shall be rest, that thine ox and thine ass may rest, and that the son of thy maid-servant and the stranger may be refreshed.

Εξ ημερας θελεις καμνει τας εργασιας σου· την δε εβδομην ημεραν θελεις αναπαυεσθαι, δια να αναπαυθη ο βους σου και ο οινος σου και να λαβη αναψυχην ο υιος της δουλης σου και ο ξενος.

وَكُلُّ مَا قُلْتُ لَكُمُ احْتَفِظُوا بِهِ، وَلَا تَذْكُرُوا اسْمَ آلِهَةٍ أُخْرَى، وَلَا يُسْمَعْ مِنْ فَمِكَ.

וּבְכֹ֛ל אֲשֶׁר־אָמַ֥רְתִּי אֲלֵיכֶ֖ם תִּשָּׁמֵ֑רוּ וְשֵׁ֨ם אֱלֹהִ֤ים אֲחֵרִים֙ לֹ֣א תַזְכִּ֔ירוּ לֹ֥א יִשָּׁמַ֖ע עַל־פִּֽיךָ׃

Ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ ⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲣⲁⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛⲕⲉⲛⲟⲩϯ ⲛ̀ϣⲉⲙⲙⲟ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲉⲣ ⲡⲟⲩⲙⲉⲩⲓ ⲟⲩⲇⲉ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲥⲟⲑⲙⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲣⲱⲧⲉⲛ

Observe all things whatsoever I have commanded you; and ye shall make no mention of the name of other gods, neither shall they be heard out of your mouth.

Και εις παντα οσα ελαλησα προς εσας, θελετε προσεξει· και ονομα αλλων θεων δεν θελετε αναφερει, ουδε θελει ακουσθη εκ του στοματος σου.

«ثَلاَثَ مَرَّاتٍ تُعَيِّدُ لِي فِي السَّنَةِ.

שָׁלֹ֣שׁ רְגָלִ֔ים תָּחֹ֥ג לִ֖י בַּשָּׁנָֽה׃

Ⲅ̅ ⲛ̀ⲥⲏⲟⲩ ⲛ̀ϯⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲁⲓⲧⲟⲩ ⲛ̀ϣⲁⲓ ⲛⲏⲓ

Keep ye a feast to me three times in the year.

Τρις του ενιαυτου θελεις καμνει εορτην εις εμε.

تَحْفَظُ عِيدَ الْفَطِيرِ. تَأْكُلُ فَطِيرًا سَبْعَةَ أَيَّامٍ كَمَا أَمَرْتُكَ فِي وَقْتِ شَهْرِ أَبِيبَ، لأَنَّهُ فِيهِ خَرَجْتَ مِنْ مِصْرَ. وَلَا يَظْهَرُوا أَمَامِي فَارِغِينَ.

אֶת־חַ֣ג הַמַּצֹּות֮ תִּשְׁמֹר֒ שִׁבְעַ֣ת יָמִים֩ תֹּאכַ֨ל מַצֹּ֜ות כַּֽאֲשֶׁ֣ר צִוִּיתִ֗ךָ לְמֹועֵד֙ חֹ֣דֶשׁ הָֽאָבִ֔יב כִּי־בֹ֖ו יָצָ֣אתָ מִמִּצְרָ֑יִם וְלֹא־יֵרָא֥וּ פָנַ֖י רֵיקָֽם׃

Ⲡϣⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲁⲧϣⲉⲙⲏⲣ ⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲟⲩⲉⲙ ⲁⲧϣⲉⲙⲏⲣ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁⲓϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲛⲁⲕ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲓⲥⲏⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲁⲃⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲃⲉⲣⲓ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲁⲕⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲟⲩⲟⲛϩⲕ ⲙ̀ⲡⲁⲙⲑⲟ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲕϣⲟⲩⲓⲧ

Take heed to keep the feast of unleavened bread: seven days ye shall eat unleavened bread, as I charged thee at the season of the month of new corn, for in it thou camest out of Egypt: thou shalt not appear before me empty.

Θελεις φυλαττει την εορτην των αζυμων· επτα ημερας θελεις τρωγει αζυμα, καθως προσεταξα εις σε, κατα τον διωρισμενον καιρον του μηνος Αβιβ· διοτι εν τουτω εξηλθες εξ Αιγυπτου· και ουδεις θελει φανη ενωπιον μου κενος·

وَعِيدَ الْحَصَادِ أَبْكَارِ غَلاَّتِكَ الَّتِي تَزْرَعُ فِي الْحَقْلِ. وَعِيدَ الْجَمْعِ فِي نِهَايَةِ السَّنَةِ عِنْدَمَا تَجْمَعُ غَلاَّتِكَ مِنَ الْحَقْلِ.

וְחַ֤ג הַקָּצִיר֙ בִּכּוּרֵ֣י מַעֲשֶׂ֔יךָ אֲשֶׁ֥ר תִּזְרַ֖ע בַּשָּׂדֶ֑ה וְחַ֤ג הָֽאָסִף֙ בְּצֵ֣את הַשָּׁנָ֔ה בְּאָסְפְּךָ֥ אֶֽת־מַעֲשֶׂ֖יךָ מִן־הַשָּׂדֶֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡϣⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲱⲥϧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲕϣⲟⲣⲡ ⲛ̀ⲟⲩⲧⲁϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲕϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲉⲕⲉ̀ⲁⲓϥ ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲕⲛⲁⲥⲁⲧⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲕⲓⲟϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡϣⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡϫⲓⲛⲙⲟϣⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲣⲟⲙⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲡϫⲓⲛⲑⲱⲟⲩϯ ⲛ̀ⲛⲉⲕϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲕⲓⲟϩⲓ

And thou shalt keep the feast of the harvest of first-fruits of thy labours, whatsoever thou shalt have sown in thy field, and the feast of completion at the end of the year in the gathering in of thy fruits out of thy field.

και την εορτην του θερισμου, των πρωτογεννηματων των κοπων σου, τα οποια εσπειρας εις τον αγρον· και την εορτην της συγκομιδης των καρπων, εις το τελος του ενιαυτου, αφου συναξης τους καρπους σου εκ του αγρου.

ثَلاَثَ مَرَّاتٍ فِي السَّنَةِ يَظْهَرُ جَمِيعُ ذُكُورِكَ أَمَامَ السَّيِّدِ الرَّبِّ.

שָׁלֹ֥שׁ פְּעָמִ֖ים בַּשָּׁנָ֑ה יֵרָאֶה֙ כָּל־זְכ֣וּרְךָ֔ אֶל־פְּנֵ֖י הָאָדֹ֥ן ׀ יְהוָֽה׃

Ⲅ̅ ⲛ̀ⲥⲏⲟⲩ ⲛ̀ϯⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲟⲛϩϥ ⲛ̀ϫⲉ ϩⲱⲟⲩⲧ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲁⲕ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲕⲛⲟⲩϯ

Three times in the year shall all thy males appear before the Lord thy God.

Τρις του ενιαυτου θελει εμφανιζεσθαι παν αρσενικον σου ενωπιον Κυριου του Θεου.

لَا تَذْبَحْ عَلَى خَمِيرٍ دَمَ ذَبِيحَتِي، وَلَا يَبِتْ شَحْمُ عِيدِي إِلَى الْغَدِ.

לֹֽא־תִזְבַּ֥ח עַל־חָמֵ֖ץ דַּם־זִבְחִ֑י וְלֹֽא־יָלִ֥ין חֵֽלֶב־חַגִּ֖י עַד־בֹּֽקֶר׃

Ϩⲟⲧⲁⲛ ⲅⲁⲣ ⲁⲓϣⲁⲛϩⲓⲟⲩⲓ ⲛ̀ϩⲁⲛⲉⲑⲛⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲁⲧϩⲏ ⲙ̀ⲡⲉⲕϩⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲁⲟⲩⲟⲥⲑⲉⲛ ⲛ̀ⲛⲉⲕϭⲓⲏ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲛⲉⲕϣⲱⲧ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲟⲩϣⲉⲙⲏⲣ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲛⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲧⲏⲓ ⲟⲩⲇⲉ ⲛ̀ⲛⲉϥⲉⲛⲕⲟⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲱⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲁϣⲁⲓ ϣⲁ ϩⲁⲛⲁⲧⲟⲟⲩⲓ

For when I shall have cast out the nations from before thee, and shall have widened thy borders, thou shalt not offer the blood of my sacrifice with leaven, neither must the fat of my feast abide till the morning.

Δεν θελεις προσφερει το αιμα της θυσιας μου με αρτον ενζυμον· ουδε θελει μενει το παχος της εορτης μου εως πρωι.

أَوَّلَ أَبْكَارِ أَرْضِكَ تُحْضِرُهُ إِلَى بَيْتِ الرَّبِّ إِلَهِكَ. لَا تَطْبُخْ جَدْيًا بِلَبَنِ أُمِّهِ.

רֵאשִׁ֗ית בִּכּוּרֵי֙ אַדְמָ֣תְךָ֔ תָּבִ֕יא בֵּ֖ית יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ לֹֽא־תְבַשֵּׁ֥ל גְּדִ֖י בַּחֲלֵ֥ב אִמֹּֽו׃ ס

Ⲛⲓⲁⲡⲁⲣⲭⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϣⲟⲣⲡ ⲛ̀ⲟⲩⲧⲁϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲕⲕⲁϩⲓ ⲉⲕⲉ̀ⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲏⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲕⲛⲟⲩϯ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲫⲉⲥ ⲟⲩϩⲓⲏⲃ ϧⲉⲛ ⲧⲉⲣⲱϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲉϥⲙⲁⲩ

Thou shalt bring the first-offerings of the first-fruits of thy land into the house of the Lord thy God. Thou shalt not seethe a lamb in its mother’s milk.

Τας απαρχας των πρωτογεννηματων της γης σου θελεις φερει εις τον οικον Κυριου του Θεου σου. Δεν θελεις ψησει εριφιον εν τω γαλακτι της μητρος αυτου.

«هَا أَنَا مُرْسِلٌ مَلاَكًا أَمَامَ وَجْهِكَ لِيَحْفَظَكَ فِي الطَّرِيقِ، وَلِيَجِيءَ بِكَ إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي أَعْدَدْتُهُ.

הִנֵּ֨ה אָנֹכִ֜י שֹׁלֵ֤חַ מַלְאָךְ֙ לְפָנֶ֔יךָ לִשְׁמָרְךָ֖ בַּדָּ֑רֶךְ וְלַהֲבִ֣יאֲךָ֔ אֶל־הַמָּקֹ֖ום אֲשֶׁ֥ר הֲכִנֹֽתִי׃

Ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲡⲡⲉ ϯⲛⲁⲟⲩⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲁⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ϧⲁϫⲱⲕ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ϩⲓ ⲡⲓⲙⲱⲓⲧ ϩⲟⲡⲱⲥ ⲛ̀ⲧⲉϥⲟⲗⲕ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲁⲓⲥⲉⲃⲧⲱⲧϥ ⲛⲁⲕ

And, behold, I send my angel before thy face, that he may keep thee in the way, that he may bring thee into the land which I have prepared for thee.

Ιδου, εγω αποστελλω αγγελον εμπροσθεν σου δια να σε φυλαττη εν τη οδω, και να σε φερη εις τον τοπον τον οποιον προητοιμασα·

اِحْتَرِزْ مِنْهُ وَاسْمَعْ لِصَوْتِهِ وَلَا تَتَمَرَّدْ عَلَيْهِ، لأَنَّهُ لَا يَصْفَحُ عَنْ ذُنُوبِكُمْ، لأَنَّ اسْمِي فِيهِ.

הִשָּׁ֧מֶר מִפָּנָ֛יו וּשְׁמַ֥ע בְּקֹלֹ֖ו אַל־תַּמֵּ֣ר בֹּ֑ו כִּ֣י לֹ֤א יִשָּׂא֙ לְפִשְׁעֲכֶ֔ם כִּ֥י שְׁמִ֖י בְּקִרְבֹּֽו׃

Ⲙⲁϩⲑⲏⲕ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲥⲱϥ ⲙ̀ⲡⲉⲣⲉⲣⲁⲧⲑⲱⲧ ⲛ̀ϩⲏⲧ ⲛⲉⲙⲁϥ ϫⲉ ⲟⲩⲏⲓ ⲅⲁⲣ ϥⲛⲁϩⲟⲡϥ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ⲁⲛ ⲡⲁⲣⲁⲛ ⲅⲁⲣ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲱϥ

Take heed to thyself and hearken to him, and disobey him not; for he will not give way to thee, for my name is on him.

φοβου αυτον, και υπακουε εις την φωνην αυτου· μη παροργισης αυτον· διοτι δεν θελει συγχωρησει τας παραβασεις σας· επειδη το ονομα μου ειναι εν αυτω.

وَلكِنْ إِنْ سَمِعْتَ لِصَوْتِهِ وَفَعَلْتَ كُلَّ مَا أَتَكَلَّمُ بِهِ، أُعَادِي أَعْدَاءَكَ، وَأُضَايِقُ مُضَايِقِيكَ.

כִּ֣י אִם־שָׁמֹ֤עַ תִּשְׁמַע֙ בְּקֹלֹ֔ו וְעָשִׂ֕יתָ כֹּ֖ל אֲשֶׁ֣ר אֲדַבֵּ֑ר וְאָֽיַבְתִּי֙ אֶת־אֹ֣יְבֶ֔יךָ וְצַרְתִּ֖י אֶת־צֹרְרֶֽיךָ׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲥⲁ ⲧⲁⲥⲙⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲓⲣⲓ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉ̀ϯⲛⲁϩⲉⲛϩⲱⲛⲕ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲧⲁⲇⲓⲁⲑⲏⲕⲏ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲏⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲗⲁⲟⲥ ⲉϥⲥⲟⲧⲡ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲧⲉ ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲫⲱⲓ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲇⲉ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲏⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⲉⲥⲟⲩⲁⲃ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲉⲑⲛⲟⲥ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩϯ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲓⲥⲁϫⲓ ⲉⲧⲉⲕⲉ̀ϫⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ϣⲱⲡ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲥⲁ ⲧⲁⲥⲙⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲕⲓⲣⲓ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉ̀ϯⲛⲁϫⲟⲧⲟⲩ ⲛⲁⲕ ⲉⲓⲉ̀ⲉⲣϫⲁϫⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲕϫⲁϫⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧ ⲟⲩⲃⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲟⲩ ⲟⲩⲃⲏⲕ

If ye will indeed hear my voice, and if thou wilt do all the things I shall charge thee with, and keep my covenant, ye shall be to me a peculiar people above all nations, for the whole earth is mine; and ye shall be to me a royal priesthood, and a holy nation: these words shall ye speak to the children of Israel, If ye shall indeed hear my voice, and do all the things I shall tell thee, I will be an enemy to thine enemies, and an adversary to thine adversaries.

Εαν ομως προσεχης να υπακουης εις την φωνην αυτου και πραττης παντα οσα λεγω, τοτε εγω θελω εισθαι εχθρος των εχθρων σου και εναντιος των εναντιων σου.

فَإِنَّ مَلاَكِي يَسِيرُ أَمَامَكَ وَيَجِيءُ بِكَ إِلَى الأَمُورِيِّينَ وَالْحِثِّيِّينَ وَالْفِرِزِّيِّينَ وَالْكَنْعَانِيِّينَ وَالْحِوِّيِّينَ وَالْيَبُوسِيِّينَ، فَأُبِيدُهُمْ.

כִּֽי־יֵלֵ֣ךְ מַלְאָכִי֮ לְפָנֶיךָ֒ וֶהֱבִֽיאֲךָ֗ אֶל־הָֽאֱמֹרִי֙ וְהַ֣חִתִּ֔י וְהַפְּרִזִּי֙ וְהַֽכְּנַעֲנִ֔י הַחִוִּ֖י וְהַיְבוּסִ֑י וְהִכְחַדְתִּֽיו׃

Ⲉϥⲉ̀ⲙⲟϣⲓ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲁⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ϩⲏⲅⲟⲩⲙⲉⲛⲟⲥ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲟⲗⲕ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ϩⲁ ⲡⲓⲁⲙⲟⲣⲣⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲭⲉⲧⲧⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲫⲉⲣⲉⲥⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲭⲁⲛⲁⲛⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲅⲉⲣⲅⲉⲥⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲉⲩⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲉⲃⲟⲩⲥⲉⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϥⲟⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

For my angel shall go as thy leader, and shall bring thee to the Amorite, and Chettite, and Pherezite, and Chananite, and Gergesite, and Evite, and Jebusite, and I will destroy them.

Διοτι ο αγγελος μου θελει προπορευσθαι εμπροσθεν σου, και θελει σε εισαγαγει εις τους Αμορραιους και Χετταιους και Φερεζαιους και Χαναναιους, Ευαιους και Ιεβουσαιους· και θελω εξολοθρευσει αυτους.

لَا تَسْجُدْ لآلِهَتِهِمْ، وَلَا تَعْبُدْهَا، وَلَا تَعْمَلْ كَأَعْمَالِهِمْ، بَلْ تُبِيدُهُمْ وَتَكْسِرُ أَنْصَابَهُمْ.

לֹֽא־תִשְׁתַּחֲוֶ֤ה לֵאלֹֽהֵיהֶם֙ וְלֹ֣א תָֽעָבְדֵ֔ם וְלֹ֥א תַעֲשֶׂ֖ה כְּמַֽעֲשֵׂיהֶ֑ם כִּ֤י הָרֵס֙ תְּהָ֣רְסֵ֔ם וְשַׁבֵּ֥ר תְּשַׁבֵּ֖ר מַצֵּבֹתֵיהֶֽם׃

Ⲛ̀ⲛⲉⲕⲟⲩⲱϣⲧ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲛⲟⲩϯ ⲟⲩⲇⲉ ⲛ̀ⲛⲉⲕϣⲉⲙϣⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲇⲉ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲓⲣⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲟⲩϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲁⲗⲗⲁ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲟⲩⲱϫⲡ ⲉⲕⲉ̀ⲟⲩⲟϫⲡⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ϧⲉⲛ ⲟⲩϣⲟⲣϣⲉⲣ ⲉⲕⲉ̀ϣⲟⲣϣⲉⲣ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲥⲧⲩⲗⲏ ⲛⲉⲙ ⲛⲟⲩϫⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲥϧⲁⲓ

Thou shalt not worship their gods, nor serve them: thou shalt not do according to their works, but shalt utterly destroy them, and break to pieces their pillars.

Δεν θελεις προσκυνησει τους θεους αυτων, ουδε θελεις λατρευσει αυτους, ουδε θελεις πραξει κατα τα εργα εκεινων· αλλα θελεις εξολοθρευσει αυτους, και θελεις κατασυντριψει τα ειδωλα αυτων.

وَتَعْبُدُونَ الرَّبَّ إِلَهَكُمْ، فَيُبَارِكُ خُبْزَكَ وَمَاءَكَ، وَأُزِيلُ الْمَرَضَ مِنْ بَيْنِكُمْ.

וַעֲבַדְתֶּ֗ם אֵ֚ת יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֔ם וּבֵרַ֥ךְ אֶֽת־לַחְמְךָ֖ וְאֶת־מֵימֶ֑יךָ וַהֲסִרֹתִ֥י מַחֲלָ֖ה מִקִּרְבֶּֽךָ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϣⲉⲙϣⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲕⲛⲟⲩϯ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲥⲙⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲉⲕⲱⲓⲕ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲕⲏⲣⲡ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲕⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲧⲁⲥⲑⲟ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲁⲃⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁⲣⲱⲧⲉⲛ

And thou shalt serve the Lord thy God, and I will bless thy bread and thy wine and thy water, and I will turn away sickness from you.

Και θελετε λατρευει Κυριον τον Θεον σας, και αυτος θελει ευλογει τον αρτον σου, και το υδωρ σου· και θελω απομακρυνει πασαν νοσον εκ μεσου σου·

لَا تَكُونُ مُسْقِطَةٌ وَلَا عَاقِرٌ فِي أَرْضِكَ، وَأُكَمِّلُ عَدَدَ أَيَّامِكَ.

לֹ֥א תִהְיֶ֛ה מְשַׁכֵּלָ֥ה וַעֲקָרָ֖ה בְּאַרְצֶ֑ךָ אֶת־מִסְפַּ֥ר יָמֶ֖יךָ אֲמַלֵּֽא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲉⲛ ϥⲛⲁⲙⲓⲥⲓ ⲁⲛ ⲟⲩⲇⲉ ⲁϭⲣⲏⲛ ϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲕⲕⲁϩⲓ ⲧⲏⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲕⲉϩⲟⲟⲩ ϯⲛⲁⲙⲁϩⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

There shall not be on thy land one that is impotent or barren. I will surely fulfil the number of thy days.

και δεν θελει εισθαι αγονος και στειρα επι της γης σου· τον αριθμον των ημερων σου θελω καμει πληρη.

أُرْسِلُ هَيْبَتِي أَمَامَكَ، وَأُزْعِجُ جَمِيعَ الشُّعُوبِ الَّذِينَ تَأْتِي عَلَيْهِمْ، وَأُعْطِيكَ جَمِيعَ أَعْدَائِكَ مُدْبِرِينَ.

אֶת־אֵֽימָתִי֙ אֲשַׁלַּ֣ח לְפָנֶ֔יךָ וְהַמֹּתִי֙ אֶת־כָּל־הָעָ֔ם אֲשֶׁ֥ר תָּבֹ֖א בָּהֶ֑ם וְנָתַתִּ֧י אֶת־כָּל־אֹיְבֶ֛יךָ אֵלֶ֖יךָ עֹֽרֶף׃

Ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲁⲟⲩⲱⲣⲡ ⲛ̀ϯϩⲟϯ ⲉⲥⲟⲓ ⲛ̀ϩⲏⲅⲟⲩⲙⲉⲛⲟⲥ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲑⲣⲉ ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲧⲱⲙⲧ ⲛⲏ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲉⲧⲉⲕⲛⲁϣⲉ ⲛⲁⲕ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧϯ ⲟⲩⲃⲏⲕ ⲉⲓⲉ̀ⲑⲣⲟⲩⲫⲱⲧ

And I will send terror before thee, and I will strike with amazement all the nations to which thou shalt come, and I will make all thine enemies to flee.

τον φοβον μου θελει στειλει εμπροσθεν σου και θελω καταστρεψει παντα λαον επι τον οποιον ερχεσαι και θελω καμει παντας τους εχθρους σου να στρεψωσι τα νωτα εις σε·

وَأُرْسِلُ أَمَامَكَ الزَّنَابِيرَ. فَتَطْرُدُ الْحِوِّيِّينَ وَالْكَنْعَانِيِّينَ وَالْحِثِّيِّينَ مِنْ أَمَامِكَ.

וְשָׁלַחְתִּ֥י אֶת־הַצִּרְעָ֖ה לְפָנֶ֑יךָ וְגֵרְשָׁ֗ה אֶת־הַחִוִּ֧י אֶת־הַֽכְּנַעֲנִ֛י וְאֶת־הַחִתִּ֖י מִלְּפָנֶֽיךָ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲟⲩⲱⲣⲡ ⲛ̀ⲛⲓⲁϥ ⲙ̀ⲃⲓⲟⲩ ⲛ̀ϣⲟⲣⲡ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ϩⲓⲟⲩⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁⲣⲟⲕ ⲛ̀ⲛⲓⲁⲙⲟⲣⲣⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲉⲩⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲭⲁⲛⲁⲛⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲭⲉⲧⲧⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲫⲉⲣⲉⲥⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲅⲉⲣⲅⲉⲥⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲉⲃⲟⲩⲥⲉⲟⲥ

And I will send hornets before thee, and thou shalt cast out the Amorites and the Evites, and the Chananites and the Chettites from thee.

και θελω στειλει εμπροσθεν σου σφηκας, και θελουσιν εκδιωξει τους Ευαιους, τους Χαναναιους και τους Χετταιους απ' εμπροσθεν σου.

لَا أَطْرُدُهُمْ مِنْ أَمَامِكَ فِي سَنَةٍ وَاحِدَةٍ، لِئَلاَّ تَصِيرَ الأَرْضُ خَرِبَةً، فَتَكْثُرَ عَلَيْكَ وُحُوشُ الْبَرِّيَّةِ.

לֹ֧א אֲגָרְשֶׁ֛נּוּ מִפָּנֶ֖יךָ בְּשָׁנָ֣ה אֶחָ֑ת פֶּן־תִּהְיֶ֤ה הָאָ֙רֶץ֙ שְׁמָמָ֔ה וְרַבָּ֥ה עָלֶ֖יךָ חַיַּ֥ת הַשָּׂדֶֽה׃

Ⲛ̀ⲛⲁϩⲓⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲣⲟⲙⲡⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϣ̀ⲧⲉⲙ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲉⲣϣⲁϥⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲁϣⲁⲓ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲕ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ

I will not cast them out in one year, lest the land become desolate, and the beasts of the field multiply against thee.

Δεν θελω εκδιωξει αυτους απ' εμπροσθεν σου εις εν ετος, δια να μη γεινη ερημος η γη και πληθυνθωσι τα θηρια του αγρου εναντιον σου·

قَلِيلًا قَلِيلًا أَطْرُدُهُمْ مِنْ أَمَامِكَ إِلَى أَنْ تُثْمِرَ وَتَمْلِكَ الأَرْضَ.

מְעַ֥ט מְעַ֛ט אֲגָרְשֶׁ֖נּוּ מִפָּנֶ֑יךָ עַ֚ד אֲשֶׁ֣ר תִּפְרֶ֔ה וְנָחַלְתָּ֖ אֶת־הָאָֽרֶץ׃

Ⲁⲗⲗⲁ ⲕⲁⲧⲁ ⲕⲟⲩϫⲓ ⲕⲟⲩϫⲓ ⲉⲓⲉ̀ϩⲓⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁⲣⲟⲕ ϣⲁⲧⲉⲕⲁⲓⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲕⲉⲣⲕⲗⲏⲣⲟⲛⲟⲙⲓⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁϩⲓ

By little and little I will cast them out from before thee, until thou shalt be increased and inherit the earth.

ολιγον κατ' ολιγον θελω εκδιωξει αυτους απ' εμπροσθεν σου, εωσου αυξηθης και κυριευσης την γην.

وَأَجْعَلُ تُخُومَكَ مِنْ بَحْرِ سُوفٍ إِلَى بَحْرِ فِلِسْطِينَ، وَمِنَ الْبَرِّيَّةِ إِلَى النَّهْرِ. فَإِنِّي أَدْفَعُ إِلَى أَيْدِيكُمْ سُكَّانَ الأَرْضِ، فَتَطْرُدُهُمْ مِنْ أَمَامِكَ.

וְשַׁתִּ֣י אֶת־גְּבֻלְךָ֗ מִיַּם־סוּף֙ וְעַד־יָ֣ם פְּלִשְׁתִּ֔ים וּמִמִּדְבָּ֖ר עַד־הַנָּהָ֑ר כִּ֣י ׀ אֶתֵּ֣ן בְּיֶדְכֶ֗ם אֵ֚ת יֹשְׁבֵ֣י הָאָ֔רֶץ וְגֵרַשְׁתָּ֖מֹו מִפָּנֶֽיךָ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲭⲱ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲑⲟϣ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲫⲓⲟⲙ ⲛ̀ϩⲁϩ ϣⲁ ⲫⲓⲟⲙ ⲛ̀ⲛⲓⲫⲩⲗⲓⲥⲧⲓⲓⲙ ⲛⲉⲙ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲡϣⲁϥⲉ ϣⲁ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲫⲓⲁⲣⲟ ⲡⲓⲛⲓϣϯ ⲡⲓⲉⲩⲫⲣⲁⲧⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏ ⲉⲧϩⲉⲙⲥⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲉⲓⲉ̀ⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲛⲉⲕϫⲓϫ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ϩⲓⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁⲣⲟⲕ

And I will set thy borders from the Red Sea, to the sea of the Phylistines, and from the wilderness to the great river Euphrates; and I will give into your hand those that dwell in the land, and will cast them out from thee.

Και θελω θεσει τα ορια σου απο της Ερυθρας θαλασσης μεχρι της θαλασσης των Φιλισταιων, και απο της ερημου μεχρι του ποταμου· διοτι εις τας χειρας υμων θελω παραδωσει τους κατοικους του τοπου, και θελεις εκδιωξει αυτους απ' εμπροσθεν σου.

لَا تَقْطَعْ مَعَهُمْ وَلَا مَعَ آلِهَتِهِمْ عَهْدًا.

לֹא־תִכְרֹ֥ת לָהֶ֛ם וְלֵאלֹֽהֵיהֶ֖ם בְּרִֽית׃

Ⲛ̀ⲛⲉⲕⲥⲉⲙⲛⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲇⲓⲁⲑⲏⲕⲏ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲇⲉ ⲛⲉⲙ ⲛⲟⲩⲛⲟⲩϯ

Thou shalt make no covenant with them and their gods.

Δεν θελεις καμει μετ' αυτων, ουδε μετα των θεων αυτων, συνθηκην·

لَا يَسْكُنُوا فِي أَرْضِكَ لِئَلاَّ يَجْعَلُوكَ تُخْطِئُ إِلَيَّ. إِذَا عَبَدْتَ آلِهَتَهُمْ فَإِنَّهُ يَكُونُ لَكَ فَخًّا».

לֹ֤א יֵשְׁבוּ֙ בְּאַרְצְךָ֔ פֶּן־יַחֲטִ֥יאוּ אֹתְךָ֖ לִ֑י כִּ֤י תַעֲבֹד֙ אֶת־אֱלֹ֣הֵיהֶ֔ם כִּֽי־יִהְיֶ֥ה לְךָ֖ לְמֹוקֵֽשׁ׃ פ

Ⲟⲩⲇⲉ ⲛ̀ⲛⲟⲩϩⲉⲙⲥⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲕⲕⲁϩⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣ̀ⲧⲉⲙⲑⲣⲉⲕⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲅⲁⲣ ⲁⲕϣⲁⲛⲉⲣⲃⲱⲕ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲛⲟⲩϯ ⲛⲁⲓ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲁⲕ ⲛ̀ⲟⲩϭⲣⲟⲡ

And they shall not dwell in thy land, lest they cause thee to sin against me; for if thou shouldest serve their gods, these will be an offence to thee.

δεν θελουσι κατοικει εν τη γη σου, δια να μη σε καμωσι να αμαρτησης εις εμε· διοτι αν λατρευσης τους θεους αυτων, τουτο θελει εξαπαντος εισθαι παγις εις σε.

إصحاح 24

تأكيد العهد

وَقَالَ لِمُوسَى: «اصْعَدْ إِلَى الرَّبِّ أَنْتَ وَهَارُونُ وَنَادَابُ وَأَبِيهُو، وَسَبْعُونَ مِنْ شُيُوخِ إِسْرَائِيلَ، وَاسْجُدُوا مِنْ بَعِيدٍ.

וְאֶל־מֹשֶׁ֨ה אָמַ֜ר עֲלֵ֣ה אֶל־יְהוָ֗ה אַתָּה֙ וְאַהֲרֹן֙ נָדָ֣ב וַאֲבִיה֔וּא וְשִׁבְעִ֖ים מִזִּקְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וְהִשְׁתַּחֲוִיתֶ֖ם מֵרָחֹֽק׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲁⲙⲟⲩ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ϩⲁ ⲡ⳪̅ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲁⲇⲁⲃ ⲛⲉⲙ ⲁⲃⲓⲟⲩⲇ ⲛⲉⲙ ⲟ̅ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲡⲣⲉⲥⲃⲩⲧⲉⲣⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲣⲟⲩⲟⲩⲱϣⲧ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ϩⲓ ⲫⲟⲩⲉⲓ

And to Moses he said, Go up to the Lord, thou and Aaron and Nadab and Abiud, and seventy of the elders of Israel: and they shall worship the Lord from a distance.

Μετα ταυτα ειπε προς τον Μωυσην, Αναβα προς τον Κυριον, συ και Ααρων, Ναδαβ και Αβιουδ, και εβδομηκοντα εκ των πρεσβυτερων του Ισραηλ, και προσκυνησατε μακροθεν·

وَيَقْتَرِبُ مُوسَى وَحْدَهُ إِلَى الرَّبِّ، وَهُمْ لَا يَقْتَرِبُونَ. وَأَمَّا الشَّعْبُ فَلَا يَصْعَدْ مَعَهُ».

וְנִגַּ֨שׁ מֹשֶׁ֤ה לְבַדֹּו֙ אֶל־יְהוָ֔ה וְהֵ֖ם לֹ֣א יִגָּ֑שׁוּ וְהָעָ֕ם לֹ֥א יַעֲל֖וּ עִמֹּֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲉϥⲉ̀ϧⲱⲛⲧ ϩⲁ ⲫϯ ⲛⲏ ⲇⲉ ⲛ̀ⲛⲟⲩϧⲱⲛⲧ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲇⲉ ⲛ̀ⲛⲉϥⲓ̀ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ

And Moses alone shall draw nigh to God; and they shall not draw nigh, and the people shall not come up with them.

και ο Μωυσης μονος θελει πλησιασει προς τον Κυριον, αυτοι ομως δεν θελουσι πλησιασει ουδε ο λαος θελει αναβη μετ' αυτου.

فَجَاءَ مُوسَى وَحَدَّثَ الشَّعْبَ بِجَمِيعِ أَقْوَالِ الرَّبِّ وَجَمِيعِ الأَحْكَامِ، فَأَجَابَ جَمِيعُ الشَّعْبِ بِصَوْتٍ وَاحِدٍ وَقَالُوا: «كُلُّ الأَقْوَالِ الَّتِي تَكَلَّمَ بِهَا الرَّبُّ نَفْعَلُ».

וַיָּבֹ֣א מֹשֶׁ֗ה וַיְסַפֵּ֤ר לָעָם֙ אֵ֚ת כָּל־דִּבְרֵ֣י יְהוָ֔ה וְאֵ֖ת כָּל־הַמִּשְׁפָּטִ֑ים וַיַּ֨עַן כָּל־הָעָ֜ם קֹ֤ול אֶחָד֙ וַיֹּ֣אמְר֔וּ כָּל־הַדְּבָרִ֛ים אֲשֶׁר־דִּבֶּ֥ר יְהוָ֖ה נַעֲשֶֽׂה׃

Ⲁϥⲓ̀ ⲇⲉ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲁϥⲥⲁϫⲓ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲁϫⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲥⲙⲏ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲧⲉⲛⲛⲁⲁⲓⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲛⲛⲁⲥⲟⲑⲙⲟⲩ

And Moses went in and related to the people all the words of God and the ordinances; and all the people answered with one voice, saying, All the words which the Lord has spoken, we will do and be obedient.

Και ηλθεν ο Μωυσης και διηγηθη προς τον λαον παντας τους λογους του Κυριου και παντα τα δικαιωματα αυτου· απεκριθη δε πας ο λαος ομοφωνως και ειπε, Παντας τους λογους, τους οποιους ελαλησεν ο Κυριος, θελομεν καμει.

فَكَتَبَ مُوسَى جَمِيعَ أَقْوَالِ الرَّبِّ. وَبَكَّرَ فِي الصَّبَاحِ وَبَنَى مَذْبَحًا فِي أَسْفَلِ الْجَبَلِ، وَاثْنَيْ عَشَرَ عَمُودًا لأَسْبَاطِ إِسْرَائِيلَ الاثْنَيْ عَشَرَ.

וַיִּכְתֹּ֣ב מֹשֶׁ֗ה אֵ֚ת כָּל־דִּבְרֵ֣י יְהוָ֔ה וַיַּשְׁכֵּ֣ם בַּבֹּ֔קֶר וַיִּ֥בֶן מִזְבֵּ֖חַ תַּ֣חַת הָהָ֑ר וּשְׁתֵּ֤ים עֶשְׂרֵה֙ מַצֵּבָ֔ה לִשְׁנֵ֥ים עָשָׂ֖ר שִׁבְטֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲥϧⲉ ⲛⲓⲥⲁϫⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲁϥϣⲟⲣⲡϥ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲧⲟⲟⲩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲕⲱⲧ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲁⲛⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ϧⲁⲣⲁⲧϥ ⲙ̀ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲓ̅ⲃ̅ ⲛ̀ⲱⲛⲓ ⲉ̀ϯⲓ̅ⲃ̅ ⲙ̀ⲫⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅

And Moses wrote all the words of the Lord; and Moses rose up early in the morning, and built an altar under the mountain, and set up twelve stones for the twelve tribes of Israel.

Και εγραψεν ο Μωυσης παντας τους λογους του Κυριου· και σηκωθεις ενωρις το πρωι, ωκοδομησε θυσιαστηριον υπο το ορος, και εστησε δωδεκα στηλας κατα τας δωδεκα φυλας του Ισραηλ.

وَأَرْسَلَ فِتْيَانَ بَنِي إِسْرَائِيلَ، فَأَصْعَدُوا مُحْرَقَاتٍ، وَذَبَحُوا ذَبَائِحَ سَلاَمَةٍ لِلرَّبِّ مِنَ الثِّيرَانِ.

וַיִּשְׁלַ֗ח אֶֽת־נַעֲרֵי֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וַיַּֽעֲל֖וּ עֹלֹ֑ת וַֽיִּזְבְּח֞וּ זְבָחִ֧ים שְׁלָמִ֛ים לַיהוָ֖ה פָּרִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲩⲱⲣⲡ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲛⲓϧⲉⲗϣⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲛ̀ϩⲁⲛϭⲗⲓⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϣⲱⲧ ⲛ̀ϩⲁⲛⲙⲁⲥⲓ ⲛ̀ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲟⲩϫⲁⲓ ⲙ̀ⲫϯ

And he sent forth the young men of the children of Israel, and they offered whole burnt-offerings, and they sacrificed young calves as a peace-offering to God.

Και απεστειλε τους νεανισκους των υιων Ισραηλ, και προσεφεραν ολοκαυτωματα και εθυσιασαν θυσιας ειρηνικας εις τον Κυριον, μοσχαρια.

فَأَخَذَ مُوسَى نِصْفَ الدَّمِ وَوَضَعَهُ فِي الطُّسُوسِ. وَنِصْفَ الدَّمِ رَشَّهُ عَلَى الْمَذْبَحِ.

וַיִּקַּ֤ח מֹשֶׁה֙ חֲצִ֣י הַדָּ֔ם וַיָּ֖שֶׂם בָּאַגָּנֹ֑ת וַחֲצִ֣י הַדָּ֔ם זָרַ֖ק עַל־הַמִּזְבֵּֽחַ׃

Ⲁϥϭⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛ̀ⲧⲫⲁϣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲁϥϫⲟϣϥ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲟⲩⲕⲣⲁⲧⲏⲣ ϯⲕⲉⲫⲁϣⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲁϥϫⲟϣϥ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ

And Moses took half the blood and poured it into bowls, and half the blood he poured out upon the altar.

Λαβων δε ο Μωυσης το ημισυ του αιματος, εβαλεν εις λεκανας· και το ημισυ του αιματος ερραντισεν επι το θυσιαστηριον.

وَأَخَذَ كِتَابَ الْعَهْدِ وَقَرَأَ فِي مَسَامِعِ الشَّعْبِ، فَقَالُوا: «كُلُّ مَا تَكَلَّمَ بِهِ الرَّبُّ نَفْعَلُ وَنَسْمَعُ لَهُ».

וַיִּקַּח֙ סֵ֣פֶר הַבְּרִ֔ית וַיִּקְרָ֖א בְּאָזְנֵ֣י הָעָ֑ם וַיֹּ֣אמְר֔וּ כֹּ֛ל אֲשֶׁר־דִּבֶּ֥ר יְהוָ֖ה נַעֲשֶׂ֥ה וְנִשְׁמָֽע׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϭⲓ ⲙ̀ⲡⲓϫⲱⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲇⲓⲁⲑⲏⲕⲏ ⲁϥⲱϣ ⲉ̀ⲛⲉⲛⲙⲁϣϫ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ϫⲉ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲧⲉⲛⲛⲁⲁⲓⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲛⲛⲁⲥⲟⲑⲙⲟⲩ

And he took the book of the covenant and read it in the ears of the people, and they said, All things whatsoever the Lord has spoken we will do and hearken therein.

Επειτα λαβων το βιβλιον της διαθηκης, ανεγνωσεν εις τα ωτα του λαου· οι δε ειπον, Παντα οσα ελαλησεν ο Κυριος, θελομεν καμνει και θελομεν υπακουει.

وَأَخَذَ مُوسَى الدَّمَ وَرَشَّ عَلَى الشَّعْبِ وَقَالَ: «هُوَذَا دَمُ الْعَهْدِ الَّذِي قَطَعَهُ الرَّبُّ مَعَكُمْ عَلَى جَمِيعِ هَذِهِ الأَقْوَالِ».

וַיִּקַּ֤ח מֹשֶׁה֙ אֶת־הַדָּ֔ם וַיִּזְרֹ֖ק עַל־הָעָ֑ם וַיֹּ֗אמֶר הִנֵּ֤ה דַֽם־הַבְּרִית֙ אֲשֶׁ֨ר כָּרַ֤ת יְהוָה֙ עִמָּכֶ֔ם עַ֥ל כָּל־הַדְּבָרִ֖ים הָאֵֽלֶּה׃

Ⲁϥϭⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲁϥⲛⲟⲩϫϧ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲓⲥ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲇⲓⲁⲑⲏⲕⲏ ⲑⲏ ⲉⲧⲁϥⲥⲉⲙⲛⲏⲧⲥ ⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲉⲑⲃⲉ ⲛⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ

And Moses took the blood and sprinkled it upon the people, and said, Behold the blood of the covenant, which the Lord has made with you concerning all these words.

Και λαβων ο Μωυσης το αιμα, ερραντισεν επι τον λαον, και ειπεν, Ιδου, το αιμα της διαθηκης, την οποιαν ο Κυριος εκαμε προς εσας κατα παντας τουτους τους λογους.

ثُمَّ صَعِدَ مُوسَى وَهَارُونُ وَنَادَابُ وَأَبِيهُو وَسَبْعُونَ مِنْ شُيُوخِ إِسْرَائِيلَ،

וַיַּ֥עַל מֹשֶׁ֖ה וְאַהֲרֹ֑ן נָדָב֙ וַאֲבִיה֔וּא וְשִׁבְעִ֖ים מִזִּקְנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲁⲇⲁⲃ ⲛⲉⲙ ⲁⲃⲓⲟⲩⲇ ⲛⲉⲙ ⲟ̅ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲡⲣⲉⲥⲃⲩⲧⲉⲣⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅

And Moses went up, and Aaron, and Nadab and Abiud, and seventy of the elders of Israel.

Τοτε ανεβη Μωυσης και Ααρων, Ναδαβ και Αβιουδ και εβδομηκοντα εκ των πρεσβυτερων του Ισραηλ·

وَرَأَوْا إِلَهَ إِسْرَائِيلَ، وَتَحْتَ رِجْلَيْهِ شِبْهُ صَنْعَةٍ مِنَ الْعَقِيقِ الأَزْرَقِ الشَّفَّافِ، وَكَذَاتِ السَّمَاءِ فِي النَّقَاوَةِ.

וַיִּרְא֕וּ אֵ֖ת אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וְתַ֣חַת רַגְלָ֗יו כְּמַעֲשֵׂה֙ לִבְנַ֣ת הַסַּפִּ֔יר וּכְעֶ֥צֶם הַשָּׁמַ֖יִם לָטֹֽהַר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲓⲙⲁ ⲫⲏ ⲉ̀ⲛⲁϥⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲫϯ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏ ⲉⲧⲥⲁⲡⲉⲥⲏⲧ ⲛ̀ⲛⲉϥϭⲁⲗⲁⲩϫ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩϩⲱⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲧⲱⲃⲓ ⲛ̀ⲥⲁⲡⲫⲓⲣⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲙ̀ⲡⲁⲟⲩⲁⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲧⲉⲣⲉⲱⲙⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲫⲉ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲫⲓⲣⲓ ⲉⲧⲉ ϥⲟⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ

And they saw the place where the God of Israel stood; and under his feet was as it were a work of sapphire slabs, and as it were the appearance of the firmament of heaven in its purity.

και ειδον τον Θεον του Ισραηλ· και υπο τους ποδας αυτου ως εδαφος εστρωμενον εκ λιθου σαπφειρου και ως το στερεωμα του ουρανου κατα την καθαροτητα·

وَلكِنَّهُ لَمْ يَمُدَّ يَدَهُ إِلَى أَشْرَافِ بَنِي إِسْرَائِيلَ. فَرَأَوْا اللهَ وَأَكَلُوا وَشَرِبُوا.

וְאֶל־אֲצִילֵי֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל לֹ֥א שָׁלַ֖ח יָדֹ֑ו וַֽיֶּחֱזוּ֙ אֶת־הָ֣אֱלֹהִ֔ים וַיֹּאכְל֖וּ וַיִּשְׁתּֽוּ׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲥⲱⲧⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲙ̀ⲡⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛϧⲏⲧⲟⲩ ⲧⲁⲕⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲟⲩⲟⲛϩⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲟⲩⲱⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲥⲱ

And of the chosen ones of Israel there was not even one missing, and they appeared in the place of God, and did eat and drink.

και επι τους εκλεκτους των υιων Ισραηλ δεν εβαλε την χειρα αυτου· και ειδον τον Θεον, και εφαγον και επιον.

وَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «اصْعَدْ إِلَيَّ إِلَى الْجَبَلِ، وَكُنْ هُنَاكَ، فَأُعْطِيَكَ لَوْحَيِ الْحِجَارَةِ وَالشَّرِيعَةِ وَالْوَصِيَّةِ الَّتِي كَتَبْتُهَا لِتَعْلِيمِهِمْ».

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־מֹשֶׁ֗ה עֲלֵ֥ה אֵלַ֛י הָהָ֖רָה וֶהְיֵה־שָׁ֑ם וְאֶתְּנָ֨ה לְךָ֜ אֶת־לֻחֹ֣ת הָאֶ֗בֶן וְהַתֹּורָה֙ וְהַמִּצְוָ֔ה אֲשֶׁ֥ר כָּתַ֖בְתִּי לְהֹורֹתָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲁⲙⲟⲩ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ϩⲁⲣⲟⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲁϯ ⲛⲁⲕ ⲛ̀ⲛⲓⲡⲗⲁⲝ ⲛ̀ⲱⲛⲓ ⲡⲓⲛⲟⲙⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲉⲛⲧⲟⲗⲏ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲓⲥϧⲏⲧⲟⲩ ⲉ̀ϯⲥⲃⲱ ⲛⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ

And the Lord said to Moses, Come up to me into the mountain, and be there; and I will give thee the tables of stone, the law and the commandments, which I have written to give them laws.

Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Αναβα προς εμε εις το ορος και εσο εκει· και θελω σοι δωσει τας πλακας τας λιθινας, και τον νομον, και τας εντολας τας οποιας εγραψα, δια να διδασκης αυτους.

فَقَامَ مُوسَى وَيَشُوعُ خَادِمُهُ. وَصَعِدَ مُوسَى إِلَى جَبَلِ اللهِ.

וַיָּ֣קָם מֹשֶׁ֔ה וִיהֹושֻׁ֖עַ מְשָׁרְתֹ֑ו וַיַּ֥עַל מֹשֶׁ֖ה אֶל־הַ֥ר הָאֱלֹהִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲱⲛϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲓⲏⲥⲟⲩ ⲫⲏ ⲉⲧⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ⲛⲁϩⲣⲁϥ ⲁⲩⲓ̀ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ

And Moses rose up and Joshua his attendant, and they went up into the mount of God.

Και εσηκωθη ο Μωυσης μετα Ιησου του θεραποντος αυτου, και ανεβη ο Μωυσης επι το ορος του Θεου.

وَأَمَّا الشُّيُوخُ فَقَالَ لَهُمُ: «اجْلِسُوا لَنَا هَهُنَا حَتَّى نَرْجِعَ إِلَيْكُمْ. وَهُوَذَا هَارُونُ وَحُورُ مَعَكُمْ. فَمَنْ كَانَ صَاحِبَ دَعْوَى فَلْيَتَقَدَّمْ إِلَيْهِمَا».

וְאֶל־הַזְּקֵנִ֤ים אָמַר֙ שְׁבוּ־לָ֣נוּ בָזֶ֔ה עַ֥ד אֲשֶׁר־נָשׁ֖וּב אֲלֵיכֶ֑ם וְהִנֵּ֨ה אַהֲרֹ֤ן וְחוּר֙ עִמָּכֶ֔ם מִי־בַ֥עַל דְּבָרִ֖ים יִגַּ֥שׁ אֲלֵהֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛ̀ⲛⲓⲡⲣⲉⲥⲃⲩⲧⲉⲣⲟⲥ ϫⲉ ⲟϩⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲙⲁ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲣⲱⲟⲩ ϣⲁⲧⲉⲛⲧⲁⲥⲑⲟ ϩⲁⲣⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲓⲥ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲱⲣ ⲥⲉⲭⲏ ⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲟⲩϩⲁⲡ ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲓ ⲙⲁⲣⲟⲩϣⲉ ⲛⲱⲟⲩ ϩⲁⲣⲱⲟⲩ

And to the elders they said, Rest there till we return to you; and behold, Aaron and Or are with you: if any man have a cause to be tried, let them go to them.

Προς δε τους πρεσβυτερους ειπε, Περιμενετε ημας εδω, εωσου επιστρεψωμεν προς εσας· και ιδου, Ααρων και Ωρ ειναι μεθ' υμων· εαν τις εχη υποθεσιν, ας ερχηται προς αυτους.

فَصَعِدَ مُوسَى إِلَى الْجَبَلِ، فَغَطَّى السَّحَابُ الْجَبَلَ،

וַיַּ֥עַל מֹשֶׁ֖ה אֶל־הָהָ֑ר וַיְכַ֥ס הֶעָנָ֖ן אֶת־הָהָֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉ̀ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲓⲏⲥⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ϯϭⲏⲡⲓ ϩⲱⲃⲥ ⲙ̀ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ

And Moses and Joshua went up to the mountain, and the cloud covered the mountain.

Ο Μωυσης λοιπον ανεβη επι το ορος, και η νεφελη εσκεπασε το ορος.

وَحَلَّ مَجْدُ الرَّبِّ عَلَى جَبَلِ سِينَاءَ، وَغَطَّاهُ السَّحَابُ سِتَّةَ أَيَّامٍ. وَفِي الْيَوْمِ السَّابِعِ دُعِيَ مُوسَى مِنْ وَسَطِ السَّحَابِ.

וַיִּשְׁכֹּ֤ן כְּבֹוד־יְהוָה֙ עַל־הַ֣ר סִינַ֔י וַיְכַסֵּ֥הוּ הֶעָנָ֖ן שֵׁ֣שֶׁת יָמִ֑ים וַיִּקְרָ֧א אֶל־מֹשֶׁ֛ה בַּיֹּ֥ום הַשְּׁבִיעִ֖י מִתֹּ֥וךְ הֶעָנָֽן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲫϯ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲥⲓⲛⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϩⲟⲃⲥϥ ⲛ̀ϫⲉ ϯϭⲏⲡⲓ ⲛ̀ⲋ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲙⲟⲩϯ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲉ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁϩⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲑⲙⲏϯ ⲛ̀ϯϭⲏⲡⲓ

And the glory of God came down upon the mount Sina, and the cloud covered it six days; and the Lord called Moses on the seventh day out of the midst of the cloud.

Και εκαθησεν η δοξα του Κυριου επι του ορους Σινα, και η νεφελη εσκεπασεν αυτο εξ ημερας· και την εβδομην ημεραν εκαλεσεν ο Κυριος τον Μωυσην εκ μεσου της νεφελης.

وَكَانَ مَنْظَرُ مَجْدِ الرَّبِّ كَنَارٍ آكِلَةٍ عَلَى رَأْسِ الْجَبَلِ أَمَامَ عُيُونِ بَنِي إِسْرَائِيلَ.

וּמַרְאֵה֙ כְּבֹ֣וד יְהוָ֔ה כְּאֵ֥שׁ אֹכֶ֖לֶת בְּרֹ֣אשׁ הָהָ֑ר לְעֵינֵ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃

Ⲡⲓⲛⲓ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲛⲁϥⲟⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲭⲣⲱⲙⲓ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ϣⲁϩ ϩⲓϫⲉⲛ ⲧⲁⲫⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅

And the appearance of the glory of the Lord was as burning fire on the top of the mountain, before the children of Israel.

Και η θεα της δοξης του Κυριου ητο, εις τους οφθαλμους των υιων Ισραηλ, ως πυρ κατατρωγον επι της κορυφης του ορους.

وَدَخَلَ مُوسَى فِي وَسَطِ السَّحَابِ وَصَعِدَ إِلَى الْجَبَلِ. وَكَانَ مُوسَى فِي الْجَبَلِ أَرْبَعِينَ نَهَارًا وَأَرْبَعِينَ لَيْلَةً.

וַיָּבֹ֥א מֹשֶׁ֛ה בְּתֹ֥וךְ הֶעָנָ֖ן וַיַּ֣עַל אֶל־הָהָ֑ר וַיְהִ֤י מֹשֶׁה֙ בָּהָ֔ר אַרְבָּעִ֣ים יֹ֔ום וְאַרְבָּעִ֖ים לָֽיְלָה׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲑⲙⲏϯ ⲛ̀ϯϭⲏⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉ̀ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥⲭⲏ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲡⲉ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲙ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲙ̅ ⲛ̀ⲉϫⲱⲣϩ

And Moses went into the midst of the cloud, and went up to the mountain, and was there in the mountain forty days and forty nights.

Και εισηλθεν ο Μωυσης εις το μεσον της νεφελης και ανεβη επι το ορος· και εσταθη ο Μωυσης επι του ορους τεσσαρακοντα ημερας και τεσσαρακοντα νυκτας.

إصحاح 25

التقدمات لخيمة الاجتماع

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«كَلِّمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنْ يَأْخُذُوا لِي تَقْدِمَةً. مِنْ كُلِّ مَنْ يَحِثُّهُ قَلْبُهُ تَأْخُذُونَ تَقْدِمَتِي.

דַּבֵּר֙ אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְיִקְחוּ־לִ֖י תְּרוּמָ֑ה מֵאֵ֤ת כָּל־אִישׁ֙ אֲשֶׁ֣ר יִדְּבֶ֣נּוּ לִבֹּ֔ו תִּקְח֖וּ אֶת־תְּרוּמָתִֽי׃

Ϫⲉ ⲁϫⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲣⲟⲩϭⲓ ⲛⲏⲓ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲡⲁⲣⲭⲏ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉⲥⲛⲁⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲟⲩϩⲏⲧ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϭⲓ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲡⲁⲣⲭⲏ

Speak to the children of Israel, and take first-fruits of all, who may be disposed in their heart to give; and ye shall take my first-fruits.

Ειπε προς τους υιους Ισραηλ να φερωσι προς εμε προσφοραν· παρα παντος ανθρωπου προαιρουμενου εν τη καρδια αυτου θελετε λαβει την προσφοραν μου.

وَهَذِهِ هِيَ التَّقْدِمَةُ الَّتِي تَأْخُذُونَهَا مِنْهُمْ: ذَهَبٌ وَفِضَّةٌ وَنُحَاسٌ،

וְזֹאת֙ הַתְּרוּמָ֔ה אֲשֶׁ֥ר תִּקְח֖וּ מֵאִתָּ֑ם זָהָ֥ב וָכֶ֖סֶף וּנְחֹֽשֶׁת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲑⲁⲓ ⲧⲉ ϯⲁⲡⲁⲣⲭⲏ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϭⲓⲧⲥ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲟⲩ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϩⲁⲧ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϩⲟⲙⲧ

And this is the offering which ye shall take of them; gold and silver and brass,

Και αυτη ειναι η προσφορα, την οποιαν θελετε λαβει παρ' αυτων· χρυσιον και αργυριον και χαλκος,

وَأَسْمَانْجُونِيٌّ وَأُرْجُوَانٌ وَقِرْمِزٌ وَبُوصٌ وَشَعْرُ مِعْزَى،

וּתְכֵ֧לֶת וְאַרְגָּמָ֛ן וְתֹולַ֥עַת שָׁנִ֖י וְשֵׁ֥שׁ וְעִזִּֽים׃

Ⲛⲉⲙ ⲟⲩϩⲩⲁⲕⲓⲛⲑⲓⲛⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϭⲏϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲕⲟⲕⲕⲟⲥ ⲉϥⲕⲏⲃ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϣⲉⲛⲥ ⲉϥⲥⲁϯ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϥⲱⲓ ⲙ̀ⲃⲁⲉⲙⲡⲓ

and blue, and purple, and double scarlet, and fine spun linen, and goats’ hair,

και κυανουν και πορφυρουν και κοκκινον και βυσσος και τριχες αιγων,

وَجُلُودُ كِبَاشٍ مُحَمَّرَةٌ وَجُلُودُ تُخَسٍ وَخَشَبُ سَنْطٍ،

וְעֹרֹ֨ת אֵילִ֧ם מְאָדָּמִ֛ים וְעֹרֹ֥ת תְּחָשִׁ֖ים וַעֲצֵ֥י שִׁטִּֽים׃

Ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϣⲁⲣ ⲛ̀ⲱⲓⲗⲓ ⲉⲩⲑⲣⲉϣⲣⲱϣ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϣⲁⲣ ⲛ̀ϩⲩⲁⲕⲓⲛⲑⲓⲛⲟⲛ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϣⲉ ⲛ̀ⲁⲧⲉⲣϩⲟⲗⲓ

and rams’ skins dyed red, and blue skins, and incorruptible wood,

και δερματα κριων κοκκινοβαφη και δερματα θωων και ξυλον σιττιμ,

وَزَيْتٌ لِلْمَنَارَةِ وَأَطْيَابٌ لِدُهْنِ الْمَسْحَةِ وَلِلْبَخُورِ الْعَطِرِ،

שֶׁ֖מֶן לַמָּאֹ֑ר בְּשָׂמִים֙ לְשֶׁ֣מֶן הַמִּשְׁחָ֔ה וְלִקְטֹ֖רֶת הַסַּמִּֽים׃

Ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲱⲛⲓ ⲛ̀ⲥⲁⲣⲇⲓⲛⲟⲛ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲱⲛⲓ ⲉ̀ⲡⲓⲫⲱⲧϩ ⲉ̀ϯⲉⲡⲱⲙⲓⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲡⲟⲧⲏⲣ

and oil for the light, incense for anointing oil, and for the composition of incense,

ελαιον δια το φως, αρωματα δια το ελαιον του χρισματος και δια το ευωδες θυμιαμα,

وَحِجَارَةُ جَزْعٍ وَحِجَارَةُ تَرْصِيعٍ لِلرِّدَاءِ وَالصُّدْرَةِ.

אַבְנֵי־שֹׁ֕הַם וְאַבְנֵ֖י מִלֻּאִ֑ים לָאֵפֹ֖ד וְלַחֹֽשֶׁן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛⲏⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲁⲛ̀ⲧⲟⲩⲃⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲟⲩⲟⲛϩⲧ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ

and sardius stones, and stones for the carved work of the breast-plate, and the full-length robe.

λιθοι ονυχιται και λιθοι δια να εντεθωσιν εις το εφοδ και εις το περιστηθιον.

فَيَصْنَعُونَ لِي مَقْدِسًا لأَسْكُنَ فِي وَسَطِهِمْ.

וְעָ֥שׂוּ לִ֖י מִקְדָּ֑שׁ וְשָׁכַנְתִּ֖י בְּתֹוכָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛⲏⲓ ⲕⲁⲧⲁ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉ̀ϯⲛⲁⲧⲁⲙⲟⲕ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲡⲓⲥⲙⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲥⲙⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲥⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ

And thou shalt make me a sanctuary, and I will appear among you.

Και ας καμωσιν εις εμε αγιαστηριον, δια να κατοικω μεταξυ αυτων.

بِحَسَبِ جَمِيعِ مَا أَنَا أُرِيكَ مِنْ مِثَالِ الْمَسْكَنِ، وَمِثَالِ جَمِيعِ آنِيَتِهِ هَكَذَا تَصْنَعُونَ.

כְּכֹ֗ל אֲשֶׁ֤ר אֲנִי֙ מַרְאֶ֣ה אֹותְךָ֔ אֵ֚ת תַּבְנִ֣ית הַמִּשְׁכָּ֔ן וְאֵ֖ת תַּבְנִ֣ית כָּל־כֵּלָ֑יו וְכֵ֖ן תַּעֲשֽׂוּ׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲟⲩⲕⲓⲃⲱⲧⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛϣⲉ ⲛ̀ⲁⲧⲉⲣϩⲟⲗⲓ ⲉⲥⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲁϩⲓ ⲃ̅ ⲟⲩϫⲟⲥ ⲛ̀ϣⲓⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲙⲁϩⲓ ⲟⲩϫⲟⲥ ⲉ̀ⲡⲓⲟⲩⲟⲥⲑⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲙⲁϩⲓ ⲟⲩϫⲟⲥ ⲉ̀ⲡⲓϭⲓⲥⲓ

And thou shalt make for me according to all things which I shew thee in the mountain; even the pattern of the tabernacle, and the pattern of all its furniture: so shalt thou make it.

Κατα παντα οσα εγω δεικνυω προς σε, κατα το παραδειγμα της σκηνης, και κατα το παραδειγμα παντων των σκευων αυτης, ουτω θελετε καμει.

تابوت العهد

«فَيَصْنَعُونَ تَابُوتًا مِنْ خَشَبِ السَّنْطِ، طُولُهُ ذِرَاعَانِ وَنِصْفٌ، وَعَرْضُهُ ذِرَاعٌ وَنِصْفٌ، وَارْتِفَاعُهُ ذِرَاعٌ وَنِصْفٌ.

וְעָשׂ֥וּ אֲרֹ֖ון עֲצֵ֣י שִׁטִּ֑ים אַמָּתַ֨יִם וָחֵ֜צִי אָרְכֹּ֗ו וְאַמָּ֤ה וָחֵ֙צִי֙ רָחְבֹּ֔ו וְאַמָּ֥ה וָחֵ֖צִי קֹמָתֹֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲟϣϫⲥ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ⲥⲁϧⲟⲩⲛ ⲛⲉⲙ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲉⲕⲉ̀ⲟϥⲧⲥ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛⲁⲥ ⲛ̀ϩⲁⲛϩⲟⲧⲡ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲉⲩⲫⲟⲛϩ ⲙ̀ⲡⲉⲥⲕⲱϯ

And thou shalt make the ark of testimony of incorruptible wood; the length of two cubits and a half, and the breadth of a cubit and a half, and the height of a cubit and a half.

Και θελουσι κατασκευασει κιβωτον εκ ξυλου σιττιμ· δυο πηχων και ημισειας το μηκος αυτης, και μιας πηχης και ημισειας το πλατος αυτης, και μιας πηχης και ημισειας το υψος αυτης·

وَتُغَشِّيهِ بِذَهَبٍ نَقِيٍّ. مِنْ دَاخِلٍ وَمِنْ خَارِجٍ تُغَشِّيهِ، وَتَصْنَعُ عَلَيْهِ إِكْلِيلًا مِنْ ذَهَبٍ حَوَالَيْهِ.

וְצִפִּיתָ֤ אֹתֹו֙ זָהָ֣ב טָהֹ֔ור מִבַּ֥יִת וּמִח֖וּץ תְּצַפֶּ֑נּוּ וְעָשִׂ֧יתָ עָלָ֛יו זֵ֥ר זָהָ֖ב סָבִֽיב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛⲁⲥ ⲛ̀ⲇ̅ ⲛ̀ϣϭⲟⲩⲣ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲛ̀ϫⲁϫϩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲱ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲇ̅ ⲛ̀ⲕⲗⲓⲧⲟⲥ ⲛ̀ϣϭⲟⲩⲣ ⲃ̅ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲕⲗⲓⲧⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ϣϭⲟⲩⲣ ⲃ̅ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲗⲓⲧⲟⲥ ⲙ̀ⲙⲁϩⲃ̅

And thou shalt gild it with pure gold, thou shalt gild it within and without; and thou shalt make for it golden wreaths twisted round about.

και θελεις περικαλυψει αυτην με καθαρον χρυσιον, εσωθεν και εξωθεν θελεις περικαλυψει αυτην, και επ' αυτης θελεις καμει χρυσην στεφανην κυκλω.

وَتَسْبِكُ لَهُ أَرْبَعَ حَلَقَاتٍ مِنْ ذَهَبٍ، وَتَجْعَلُهَا عَلَى قَوَائِمِهِ الأَرْبَعِ. عَلَى جَانِبِهِ الْوَاحِدِ حَلْقَتَانِ، وَعَلَى جَانِبِهِ الثَّانِي حَلْقَتَانِ.

וְיָצַ֣קְתָּ לֹּ֗ו אַרְבַּע֙ טַבְּעֹ֣ת זָהָ֔ב וְנָ֣תַתָּ֔ה עַ֖ל אַרְבַּ֣ע פַּעֲמֹתָ֑יו וּשְׁתֵּ֣י טַבָּעֹ֗ת עַל־צַלְעֹו֙ הָֽאֶחָ֔ת וּשְׁתֵּי֙ טַבָּעֹ֔ת עַל־צַלְעֹ֖ו הַשֵּׁנִֽית׃

Ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲇⲉ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲛⲁⲫⲟⲣⲟⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛϣⲉ ⲛ̀ⲁⲧⲉⲣϩⲟⲗⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲟϥⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ

And thou shalt cast for it four golden rings, and shalt put them on the four sides; two rings on the one side, and two rings on the other side.

Και θελεις χυσει δι' αυτην τεσσαρας κρικους χρυσους και θελεις βαλει αυτους εις τας τεσσαρας γωνιας αυτης· δυο μεν κρικους εις την μιαν πλευραν αυτης, δυο δε κρικους εις την αλλην πλευραν αυτης.

وَتَصْنَعُ عَصَوَيْنِ مِنْ خَشَبِ السَّنْطِ وَتُغَشِّيهِمَا بِذَهَبٍ.

וְעָשִׂ֥יתָ בַדֵּ֖י עֲצֵ֣י שִׁטִּ֑ים וְצִפִּיתָ֥ אֹתָ֖ם זָהָֽב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϩⲓⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲁⲛⲁⲫⲟⲣⲟⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϣϭⲟⲩⲣ ⲛⲏ ⲉⲧⲭⲏ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲕⲗⲓⲧⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲕⲓⲃⲱⲧⲟⲥ ⲉ̀ϥⲁⲓ ⲛ̀ϯⲕⲓⲃⲱⲧⲟⲥ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ

And thou shalt make staves of incorruptible wood, and shalt gild them with gold.

Και θελεις καμει μοχλους εκ ξυλου σιττιμ, και θελεις περικαλυψει αυτους με χρυσιον·

وَتُدْخِلُ الْعَصَوَيْنِ فِي الْحَلَقَاتِ عَلَى جَانِبَيِ التَّابُوتِ لِيُحْمَلَ التَّابُوتُ بِهِمَا.

וְהֵבֵאתָ֤ אֶת־הַבַּדִּים֙ בַּטַּבָּעֹ֔ת עַ֖ל צַלְעֹ֣ת הָאָרֹ֑ן לָשֵׂ֥את אֶת־הָאָרֹ֖ן בָּהֶֽם׃

Ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓϣϭⲟⲩⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲇⲓⲁⲑⲏⲕⲏ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲁⲛⲁⲫⲟⲣⲟⲛ ⲉⲩⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲧⲕⲓⲙ

And thou shalt put the staves into the rings on the sides of the ark, to bear the ark with them.

και θελεις εισαξει τους μοχλους εις τους κρικους των πλευρων της κιβωτου, δια να βασταζηται η κιβωτος δι' αυτων·

تَبْقَى الْعَصَوَانِ فِي حَلَقَاتِ التَّابُوتِ. لَا تُنْزَعَانِ مِنْهَا.

בְּטַבְּעֹת֙ הָאָרֹ֔ן יִהְי֖וּ הַבַּדִּ֑ים לֹ֥א יָסֻ֖רוּ מִמֶּֽנּוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϩⲓⲟⲩⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϯⲕⲓⲃⲱⲧⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲓⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉⲩ ⲛⲏ ⲉ̀ϯⲛⲁⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ⲛⲁⲕ

The staves shall remain fixed in the rings of the ark.

εν τοις κρικοις της κιβωτου θελουσι μενει οι μοχλοι· δεν θελουσι μετακινεισθαι απ' αυτης.

وَتَضَعُ فِي التَّابُوتِ الشَّهَادَةَ الَّتِي أُعْطِيكَ.

וְנָתַתָּ֖ אֶל־הָאָרֹ֑ן אֵ֚ת הָעֵדֻ֔ת אֲשֶׁ֥ר אֶתֵּ֖ן אֵלֶֽיךָ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲗⲁⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ ⲛ̀ⲉⲡⲓⲑⲉⲙⲁ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ⲙⲁϩⲓ ⲃ̅ ⲟⲩϫⲟⲥ ⲉ̀ϯϣⲓⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲙⲁϩⲓ ⲟⲩϫⲟⲥ ⲉ̀ⲡⲓⲟⲩⲟⲥⲑⲉⲛ

And thou shalt put into the ark the testimonies which I shall give thee.

και θελεις θεσει εν τη κιβωτω τα μαρτυρια τα οποια θελω δωσει εις σε.

غطاء التابوت

«وَتَصْنَعُ غِطَاءً مِنْ ذَهَبٍ نَقِيٍّ طُولُهُ ذِرَاعَانِ وَنِصْفٌ، وَعَرْضُهُ ذِرَاعٌ وَنِصْفٌ،

וְעָשִׂ֥יתָ כַפֹּ֖רֶת זָהָ֣ב טָהֹ֑ור אַמָּתַ֤יִם וָחֵ֙צִי֙ אָרְכָּ֔הּ וְאַמָּ֥ה וָחֵ֖צִי רָחְבָּֽהּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲉ̀ⲭⲉⲣⲟⲩⲃⲓⲙ ⲃ̅ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲙ̀ⲫⲱⲧϩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲁⲩ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲗⲓⲧⲟⲥ ⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲓⲗⲁⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ

And thou shalt make a propitiatory, a lid of pure gold; the length of two cubits and a half, and the breadth of a cubit and a half.

Και θελεις καμει ιλαστηριον εκ χρυσιου καθαρου· δυο πηχων και ημισειας το μηκος αυτου, και μιας πηχης και ημισειας το πλατος αυτου.

وَتَصْنَعُ كَرُوبَيْنِ مِنْ ذَهَبٍ. صَنْعَةَ خِرَاطَةٍ تَصْنَعُهُمَا عَلَى طَرَفَيِ الْغِطَاءِ.

וְעָשִׂ֛יתָ שְׁנַ֥יִם כְּרֻבִ֖ים זָהָ֑ב מִקְשָׁה֙ תַּעֲשֶׂ֣ה אֹתָ֔ם מִשְּׁנֵ֖י קְצֹ֥ות הַכַּפֹּֽרֶת׃

Ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩⲑⲁⲙⲓⲏⲟⲩⲧ ⲟⲩⲭⲉⲣⲟⲩⲃⲓⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲕⲗⲓⲧⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲭⲉⲣⲟⲩⲃⲓⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲕⲗⲓⲧⲟⲥ ⲙ̀ⲙⲁϩⲃ̅ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲓⲗⲁⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲭⲉⲣⲟⲩⲃⲓⲙ ⲃ̅ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲓⲕⲗⲓⲧⲟⲥ ⲃ̅

And thou shalt make two cherubs graven in gold, and thou shalt put them on both sides of the propitiatory.

Και θελεις καμει δυο χερουβειμ εκ χρυσιου· σφυρηλατα θελεις καμει αυτα, επι των δυο ακρων του ιλαστηριου·

فَاصْنَعْ كَرُوبًا وَاحِدًا عَلَى الطَّرَفِ مِنْ هُنَا، وَكَرُوبًا آخَرَ عَلَى الطَّرَفِ مِنْ هُنَاكَ. مِنَ الْغِطَاءِ تَصْنَعُونَ الْكَرُوبَيْنِ عَلَى طَرَفَيْهِ.

וַ֠עֲשֵׂה כְּר֨וּב אֶחָ֤ד מִקָּצָה֙ מִזֶּ֔ה וּכְרוּב־אֶחָ֥ד מִקָּצָ֖ה מִזֶּ֑ה מִן־הַכַּפֹּ֛רֶת תַּעֲשׂ֥וּ אֶת־הַכְּרֻבִ֖ים עַל־שְׁנֵ֥י קְצֹותָֽיו׃

Ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲭⲉⲣⲟⲩⲃⲓⲙ ⲉⲣⲉ ⲛⲟⲩⲧⲉⲛϩ ⲫⲟⲣϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲥⲁⲡϣⲱⲓ ⲉⲩⲉ̀ⲉⲣϧⲏⲓⲃⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲟⲩⲧⲉⲛϩ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲓⲗⲁⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉ ⲡⲟⲩϩⲟ ϫⲟⲩϣⲧ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉϩⲣⲉⲛ ⲛⲟⲩⲉⲣⲏⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲓⲗⲁⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓϩⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲭⲉⲣⲟⲩⲃⲓⲙ

They shall be made, one cherub on this side, and another cherub on the other side of the propitiatory; and thou shalt make the two cherubs on the two sides.

και καμε εν χερουβ επι του ενος ακρου, και εν χερουβ επι του αλλου ακρου· εκ του ιλαστηριου θελεις καμει τα χερουβειμ επι των δυο ακρων αυτου·

وَيَكُونُ الْكَرُوبَانِ بَاسِطَيْنِ أَجْنِحَتَهُمَا إِلَى فَوْقُ، مُظَلِّلَيْنِ بِأَجْنِحَتِهِمَا عَلَى الْغِطَاءِ، وَوَجْهَاهُمَا كُلُّ وَاحِدٍ إِلَى الآخَرِ. نَحْوَ الْغِطَاءِ يَكُونُ وَجْهَا الْكَرُوبَيْنِ.

וְהָי֣וּ הַכְּרֻבִים֩ פֹּרְשֵׂ֨י כְנָפַ֜יִם לְמַ֗עְלָה סֹכְכִ֤ים בְּכַנְפֵיהֶם֙ עַל־הַכַּפֹּ֔רֶת וּפְנֵיהֶ֖ם אִ֣ישׁ אֶל־אָחִ֑יו אֶל־הַכַּפֹּ֔רֶת יִהְי֖וּ פְּנֵ֥י הַכְּרֻבִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲱ ⲙ̀ⲡⲓⲓⲗⲁⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ ⲥⲁⲡϣⲱⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ϯⲕⲓⲃⲱⲧⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϩⲓⲟⲩⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϯⲕⲓⲃⲱⲧⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲓⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉⲩ ⲛⲏ ⲉ̀ϯⲛⲁⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ⲛⲁⲕ

The cherubs shall stretch forth their wings above, overshadowing the propitiatory with their wings; and their faces shall be toward each other, the faces of the cherubs shall be toward the propitiatory.

και θελουσιν εκτεινει τα χερουβειμ επανωθεν τας πτερυγας, επικαλυπτοντα με τας πτερυγας αυτων το ιλαστηριον· και τα προσωπα αυτων θελουσι βλεπει το εν προς το αλλο· προς το ιλαστηριον θελουσιν εισθαι τα προσωπα των χερουβειμ.

وَتَجْعَلُ الْغِطَاءَ عَلَى التَّابُوتِ مِنْ فَوْقُ، وَفِي التَّابُوتِ تَضَعُ الشَّهَادَةَ الَّتِي أُعْطِيكَ.

וְנָתַתָּ֧ אֶת־הַכַּפֹּ֛רֶת עַל־הָאָרֹ֖ן מִלְמָ֑עְלָה וְאֶל־הָ֣אָרֹ֔ן תִּתֵּן֙ אֶת־הָ֣עֵדֻ֔ת אֲשֶׁ֥ר אֶתֵּ֖ן אֵלֶֽיךָ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲟⲩⲟⲛϩⲧ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲁⲕ ⲥⲁⲡϣⲱⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲓⲗⲁⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ ⲟⲩⲧⲉ ⲡⲓⲭⲉⲣⲟⲩⲃⲓⲙ ⲃ̅ ⲛⲏ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ϯⲕⲓⲃⲱⲧⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛⲉⲙ ⲕⲁⲧⲁ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉ̀ϯⲛⲁϩⲉⲛϩⲱⲛⲕ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲉ̀ϫⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅

And thou shalt set the propitiatory on the ark above, and thou shalt put into the ark the testimonies which I shall give thee.

Και θελεις επιθεσει το ιλαστηριον επι της κιβωτου ανωθεν· και θελεις θεσει εν τη κιβωτω τα μαρτυρια, τα οποια θελω δωσει εις σε·

وَأَنَا أَجْتَمِعُ بِكَ هُنَاكَ وَأَتَكَلَّمُ مَعَكَ، مِنْ عَلَى الْغِطَاءِ مِنْ بَيْنِ الْكَرُوبَيْنِ اللَّذَيْنِ عَلَى تَابُوتِ الشَّهَادَةِ، بِكُلِّ مَا أُوصِيكَ بِهِ إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ.

וְנֹועַדְתִּ֣י לְךָ֮ שָׁם֒ וְדִבַּרְתִּ֨י אִתְּךָ֜ מֵעַ֣ל הַכַּפֹּ֗רֶת מִבֵּין֙ שְׁנֵ֣י הַכְּרֻבִ֔ים אֲשֶׁ֖ר עַל־אֲרֹ֣ן הָעֵדֻ֑ת אֵ֣ת כָּל־אֲשֶׁ֧ר אֲצַוֶּ֛ה אֹותְךָ֖ אֶל־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲟⲩⲧⲣⲁⲡⲉⲍⲁ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ⲙⲁϩⲓ ⲃ̅ ⲉ̀ϯϣⲓⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲙⲁϩⲓ ⲉ̀ϯⲟⲩⲏϣⲥⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲙⲁϩⲓ ⲟⲩϫⲟⲥ ⲉ̀ⲡⲓϭⲓⲥⲓ

And I will make myself known to thee from thence, and I will speak to thee above the propitiatory between the two cherubs, which are upon the ark of testimony, even in all things which I shall charge thee concerning the children of Israel.

και εκει θελω γνωρισθη προς σε· και επανωθεν του ιλαστηριου, εκ του μεσου των δυο χερουβειμ, των επι της κιβωτου του μαρτυριου, θελω λαλησει προς σε περι παντων οσα θελω προσταξει εις σε να ειπης προς τους υιους Ισραηλ.

مائدة خبز الوجوه

«وَتَصْنَعُ مَائِدَةً مِنْ خَشَبِ السَّنْطِ طُولُهَا ذِرَاعَانِ، وَعَرْضُهَا ذِرَاعٌ، وَارْتِفَاعُهَا ذِرَاعٌ وَنِصْفٌ.

וְעָשִׂ֥יתָ שֻׁלְחָ֖ן עֲצֵ֣י שִׁטִּ֑ים אַמָּתַ֤יִם אָרְכֹּו֙ וְאַמָּ֣ה רָחְבֹּ֔ו וְאַמָּ֥ה וָחֵ֖צִי קֹמָתֹֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛⲁⲥ ⲛ̀ⲟⲩϩⲟⲧⲡ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ̅ ⲙ̀ⲙⲟⲛⲙⲉⲛ ⲙ̀ⲡⲉⲥⲕⲱϯ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛⲁⲥ ⲛ̀ⲟⲩⲭⲗⲟⲙ ⲉϥⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲟⲩϣⲟⲡ ⲉϥⲕⲱϯ ⲉ̀ⲣⲟⲥ

And thou shalt make a golden table of pure gold, in length two cubits, and in breadth a cubit, and in height a cubit and a half.

Και θελεις καμει τραπεζαν εκ ξυλου σιττιμ· δυο πηχων το μηκος αυτης, και μιας πηχης το πλατος αυτης, το δε υψος αυτης μιας πηχης και ημισειας·

وَتُغَشِّيهَا بِذَهَبٍ نَقِيٍّ، وَتَصْنَعُ لَهَا إِكْلِيلًا مِنْ ذَهَبٍ حَوَالَيْهَا.

וְצִפִּיתָ֥ אֹתֹ֖ו זָהָ֣ב טָהֹ֑ור וְעָשִׂ֥יתָ לֹּ֛ו זֵ֥ר זָהָ֖ב סָבִֽיב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲟⲩϩⲟⲧⲡ ⲙ̀ⲙⲟⲛⲙⲉⲛ ⲉ̀ⲡⲓⲭⲗⲟⲙ ⲉϥⲕⲱϯ

And thou shalt make for it golden wreaths twisted round about, and thou shalt make for it a crown of an hand-breadth round about.

και θελεις περικαλυψει αυτην με χρυσιον καθαρον, και θελεις καμει εις αυτην χρυσην στεφανην κυκλω.

وَتَصْنَعُ لَهَا حَاجِبًا عَلَى شِبْرٍ حَوَالَيْهَا، وَتَصْنَعُ لِحَاجِبِهَا إِكْلِيلًا مِنْ ذَهَبٍ حَوَالَيْهَا.

וְעָשִׂ֨יתָ לֹּ֥ו מִסְגֶּ֛רֶת טֹ֖פַח סָבִ֑יב וְעָשִׂ֧יתָ זֵר־זָהָ֛ב לְמִסְגַּרְתֹּ֖ו סָבִֽיב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛⲇ ⲛ̀ϣϭⲟⲩⲣ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲱ ⲙ̀ⲡⲓⲇ̅ ⲛ̀ϣϭⲟⲩⲣ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲇ̅ ⲙ̀ⲙⲉⲣⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲥⲗⲁⲕϩ ⲥⲁⲡⲉⲥⲏⲧ ⲙ̀ⲡⲓⲭⲗⲟⲙ

And thou shalt make a twisted wreath for the crown round about.

Και θελεις καμει εις αυτην χειλος κυκλω μιας παλαμης το πλατος και θελεις καμει επι το χειλος αυτης στεφανην χρυσην κυκλω.

وَتَصْنَعُ لَهَا أَرْبَعَ حَلَقَاتٍ مِنْ ذَهَبٍ، وَتَجْعَلُ الْحَلَقَاتِ عَلَى الزَّوَايَا الأَرْبَعِ الَّتِي لِقَوَائِمِهَا الأَرْبَعِ.

וְעָשִׂ֣יתָ לֹּ֔ו אַרְבַּ֖ע טַבְּעֹ֣ת זָהָ֑ב וְנָתַתָּ֙ אֶת־הַטַּבָּעֹ֔ת עַ֚ל אַרְבַּ֣ע הַפֵּאֹ֔ת אֲשֶׁ֖ר לְאַרְבַּ֥ע רַגְלָֽיו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓϣϭⲟⲩⲣ ⲉⲩϩⲓⲟⲩⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲓⲁⲛⲁⲫⲟⲣⲟⲛ ϩⲱⲥⲧⲉ ⲉ̀ϥⲁⲓ ⲛ̀ϯⲧⲣⲁⲡⲉⲍⲁ

And thou shalt make four golden rings; and thou shalt put the four rings upon the four parts of its feet under the crown.

Και θελεις καμει εις αυτην τεσσαρας κρικους χρυσους και θελεις βαλει τους κρικους επι τας τεσσαρας γωνιας, τας επι των τεσσαρων ποδων αυτης·

عِنْدَ الْحَاجِبِ تَكُونُ الْحَلَقَاتُ بُيُوتًا لِعَصَوَيْنِ لِحَمْلِ الْمَائِدَةِ.

לְעֻמַּת֙ הַמִּסְגֶּ֔רֶת תִּהְיֶ֖יןָ הַטַּבָּעֹ֑ת לְבָתִּ֣ים לְבַדִּ֔ים לָשֵׂ֖את אֶת־הַשֻּׁלְחָֽן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲛⲓⲁⲛⲁⲫⲟⲣⲟⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛϣⲉ ⲛ̀ⲁⲧⲉⲣϩⲟⲗⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲟϥⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ⲉⲩϥⲁⲓ ⲛ̀ϯⲧⲣⲁⲡⲉⲍⲁ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ

And the rings shall be for bearings for the staves, that they may bear the table with them.

οι κρικοι θελουσιν εισθαι υπο το χειλος θηκαι των μοχλων, δια να βασταζηται η τραπεζα.

وَتَصْنَعُ الْعَصَوَيْنِ مِنْ خَشَبِ السَّنْطِ وَتُغَشِّيهِمَا بِذَهَبٍ، فَتُحْمَلُ بِهِمَا الْمَائِدَةُ.

וְעָשִׂ֤יתָ אֶת־הַבַּדִּים֙ עֲצֵ֣י שִׁטִּ֔ים וְצִפִּיתָ֥ אֹתָ֖ם זָהָ֑ב וְנִשָּׂא־בָ֖ם אֶת־הַשֻּׁלְחָֽן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲛⲉⲥⲃⲓⲛⲁϫ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϫⲏ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲙⲟⲕⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϣⲡⲗⲟⲕ ⲛⲏ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲟⲩⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ

And thou shalt make the staves of incorruptible wood, and thou shalt gild them with pure gold; and the table shall be borne with them.

Και θελεις καμει τους μοχλους εκ ξυλου σιττιμ, και θελεις περικαλυψει αυτους με χρυσιον, δια να βασταζηται η τραπεζα δι' αυτων.

وَتَصْنَعُ صِحَافَهَا وَصُحُونَهَا وَكَأْسَاتِهَا وَجَامَاتِهَا الَّتِي يُسْكَبُ بِهَا. مِنْ ذَهَبٍ نَقِيٍّ تَصْنَعُهَا.

וְעָשִׂ֨יתָ קְּעָרֹתָ֜יו וְכַפֹּתָ֗יו וּקְשֹׂותָיו֙ וּמְנַקִּיֹּתָ֔יו אֲשֶׁ֥ר יֻסַּ֖ךְ בָּהֵ֑ן זָהָ֥ב טָהֹ֖ור תַּעֲשֶׂ֥ה אֹתָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲱ ϩⲓϫⲉⲛ ϯⲧⲣⲁⲡⲉⲍⲁ ⲛ̀ϩⲁⲛⲱⲓⲕ ⲛⲁϩⲣⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲙⲑⲟ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲥⲏⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ

And thou shalt make its dishes and its censers, and its bowls, and its cups, with which thou shalt offer drink-offerings: of pure gold shalt thou make them.

Και θελεις καμει τους δισκους αυτης και τους θυμιαματοδοχους αυτης και τα σπονδεια αυτης και τας λεκανας αυτης, δια να γινωνται δι' αυτων αι σπονδαι· εκ χρυσιου καθαρου θελεις καμει αυτα.

وَتَجْعَلُ عَلَى الْمَائِدَةِ خُبْزَ الْوُجُوهِ أَمَامِي دَائِمًا.

וְנָתַתָּ֧ עַֽל־הַשֻּׁלְחָ֛ן לֶ֥חֶם פָּנִ֖ים לְפָנַ֥י תָּמִֽיד׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲟⲩⲗⲩⲭⲛⲓⲁ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ ⲛ̀ⲕⲁⲑⲁⲣⲟⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ ⲙ̀ⲫⲱⲧϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ϯⲗⲩⲭⲛⲓⲁ ⲡⲉⲥⲕⲁⲩⲗⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲕⲁⲗⲁⲙⲓⲥⲕⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲕⲣⲁⲧⲏⲣ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲫⲉⲣⲱⲧⲏⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓϩⲣⲏⲣⲓ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And thou shalt set upon the table shewbread before me continually.

Και θελεις θεσει επι της τραπεζης αρτους προθεσεως ενωπιον μου διαπαντος.

المنارة

«وَتَصْنَعُ مَنَارَةً مِنْ ذَهَبٍ نَقِيٍّ. عَمَلَ الْخِرَاطَةِ تُصْنَعُ الْمَنَارَةُ، قَاعِدَتُهَا وَسَاقُهَا. تَكُونُ كَأْسَاتُهَا وَعُجَرُهَا وَأَزْهَارُهَا مِنْهَا.

וְעָשִׂ֥יתָ מְנֹרַ֖ת זָהָ֣ב טָהֹ֑ור מִקְשָׁ֞ה תֵּעָשֶׂ֤ה הַמְּנֹורָה֙ יְרֵכָ֣הּ וְקָנָ֔הּ גְּבִיעֶ֛יהָ כַּפְתֹּרֶ֥יהָ וּפְרָחֶ֖יהָ מִמֶּ֥נָּה יִהְיֽוּ׃

Ⲋ̅ ⲇⲉ ⲛ̀ⲕⲁⲗⲁⲙⲓⲥⲕⲟⲥ ⲉⲩⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲥⲫⲓⲣⲱⲟⲩⲓ ⲅ̅ ⲛ̀ⲕⲁⲗⲁⲙⲓⲥⲕⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲗⲩⲭⲛⲓⲁ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲕⲗⲓⲧⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲁⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲅ̅ ⲛ̀ⲕⲁⲗⲁⲙⲓⲥⲕⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲗⲩⲭⲛⲓⲁ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲗⲓⲧⲟⲥ ⲙ̀ⲙⲁϩⲃ̅

And thou shalt make a candlestick of pure gold; thou shalt make the candlestick of graven work: its stem and its branches, and its bowls and its knops and its lilies shall be of one piece.

Και θελεις καμει λυχνιαν εκ χρυσιου καθαρου· σφυρηλατον θελεις καμει την λυχνιαν· ο κορμος αυτης και οι κλαδοι αυτης, αι λεκαναι αυτης, οι κομβοι αυτης και τα ανθη αυτης, θελουσιν εισθαι εν σωμα μετ' αυτης.

وَسِتُّ شُعَبٍ خَارِجَةٌ مِنْ جَانِبَيْهَا. مِنْ جَانِبِهَا الْوَاحِدِ ثَلاَثُ شُعَبِ مَنَارَةٍ، وَمِنْ جَانِبِهَا الثَّانِي ثَلاَثُ شُعَبِ مَنَارَةٍ.

וְשִׁשָּׁ֣ה קָנִ֔ים יֹצְאִ֖ים מִצִּדֶּ֑יהָ שְׁלֹשָׁ֣ה ׀ קְנֵ֣י מְנֹרָ֗ה מִצִּדָּהּ֙ הָאֶחָ֔ד וּשְׁלֹשָׁה֙ קְנֵ֣י מְנֹרָ֔ה מִצִּדָּ֖הּ הַשֵּׁנִֽי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲅ̅ ⲛ̀ⲕⲣⲁⲧⲏⲣ ⲉⲩⲟⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲙⲟⲧ ⲛ̀ϩⲁⲛⲕⲁⲣⲓⲁ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲕⲁⲗⲁⲙⲓⲥⲕⲟⲥ ⲟⲩⲥⲫⲉⲣⲱⲧⲏⲣ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲕⲣⲓⲛⲟⲛ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁϩⲋ̅ ⲛ̀ⲕⲁⲗⲁⲙⲓⲥⲕⲟⲥ ⲛⲏ ⲉⲑⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲗⲩⲭⲛⲓⲁ

And six branches proceeding sideways, three branches of the candlestick from one side of it, and three branches of the candlestick from the other side.

Και θελουσιν εξερχεσθαι εξ κλαδοι εκ των πλαγιων αυτης· τρεις κλαδοι της λυχνιας εκ του ενος πλαγιου, και τρεις κλαδοι της λυχνιας εκ του αλλου πλαγιου·

فِي الشُّعْبَةِ الْوَاحِدَةِ ثَلاَثُ كَأْسَاتٍ لَوْزِيَّةٍ بِعُجْرَةٍ وَزَهْرٍ، وَفِي الشُّعْبَةِ الثَّانِيَةِ ثَلاَثُ كَأْسَاتٍ لَوْزِيَّةٍ بِعُجْرَةٍ وَزَهْرٍ، وَهَكَذَا إِلَى السِّتِّ الشُّعَبِ الْخَارِجَةِ مِنَ الْمَنَارَةِ.

שְׁלֹשָׁ֣ה גְ֠בִעִים מְֽשֻׁקָּדִ֞ים בַּקָּנֶ֣ה הָאֶחָד֮ כַּפְתֹּ֣ר וָפֶרַח֒ וּשְׁלֹשָׁ֣ה גְבִעִ֗ים מְשֻׁקָּדִ֛ים בַּקָּנֶ֥ה הָאֶחָ֖ד כַּפְתֹּ֣ר וָפָ֑רַח כֵּ֚ן לְשֵׁ֣שֶׁת הַקָּנִ֔ים הַיֹּצְאִ֖ים מִן־הַמְּנֹרָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ϯⲗⲩⲭⲛⲓⲁ ⲇ̅ ⲛ̀ⲕⲣⲁⲧⲏⲣ ⲉⲩⲟⲓ ⲙ̀ⲡⲥⲙⲟⲧ ⲛ̀ϩⲁⲛⲕⲁⲣⲓⲁ ⲛⲓⲥⲫⲉⲣⲱⲧⲏⲣ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲥⲕⲣⲓⲛⲟⲛ

And three bowls fashioned like almonds, on each branch a knop and a lily; so to the six branches proceeding from the candlestick,

εις τον ενα κλαδον θελουσιν εισθαι τρεις λεκαναι αμυγδαλοειδεις, εις κομβος και εν ανθος· και εις τον αλλον κλαδον τρεις λεκαναι αμυγδαλοειδεις, εις κομβος και εν ανθος· ουτω θελει γεινει εις τους εξ κλαδους, τους εξερχομενους εκ της λυχνιας.

وَفِي الْمَنَارَةِ أَرْبَعُ كَأْسَاتٍ لَوْزِيَّةٍ بِعُجَرِهَا وَأَزْهَارِهَا.

וּבַמְּנֹרָ֖ה אַרְבָּעָ֣ה גְבִעִ֑ים מְשֻׁקָּדִ֔ים כַּפְתֹּרֶ֖יהָ וּפְרָחֶֽיהָ׃

Ⲟⲩⲥⲫⲉⲣⲱⲧⲏⲣ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲥⲁⲡⲉⲥⲏⲧ ⲛ̀ⲕⲁⲗⲁⲙⲓⲥⲕⲟⲥ ⲃ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲥⲫⲉⲣⲱⲧⲏⲣ ⲉϥⲥⲁⲡⲉⲥⲏⲧ ⲛ̀ⲕⲁⲗⲁⲙⲓⲥⲕⲟⲥ ⲃ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲥ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲟⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲋ̅ ⲛ̀ⲕⲁⲗⲁⲙⲓⲥⲕⲟⲥ ⲛⲏ ⲉⲑⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲗⲩⲭⲛⲓⲁ

and in the candlestick four bowls fashioned like almonds, in each branch knops and the flowers of the same.

Και εις την λυχνιαν θελουσιν εισθαι τεσσαρες λεκαναι αμυγδαλοειδεις, οι κομβοι αυτων και τα ανθη αυτων.

وَتَحْتَ الشُّعْبَتَيْنِ مِنْهَا عُجْرَةٌ، وَتَحْتَ الشُّعْبَتَيْنِ مِنْهَا عُجْرَةٌ، وَتَحْتَ الشُّعْبَتَيْنِ مِنْهَا عُجْرَةٌ إِلَى السِّتِّ الشُّعَبِ الْخَارِجَةِ مِنَ الْمَنَارَةِ.

וְכַפְתֹּ֡ר תַּחַת֩ שְׁנֵ֨י הַקָּנִ֜ים מִמֶּ֗נָּה וְכַפְתֹּר֙ תַּ֣חַת שְׁנֵ֤י הַקָּנִים֙ מִמֶּ֔נָּה וְכַפְתֹּ֕ר תַּחַת־שְׁנֵ֥י הַקָּנִ֖ים מִמֶּ֑נָּה לְשֵׁ֙שֶׁת֙ הַקָּנִ֔ים הַיֹּצְאִ֖ים מִן־הַמְּנֹרָֽה׃

-

A knop under two branches out of it, and a knop under four branches out of it; so to the six branches proceeding from the candlestick; and in the candlestick four bowls fashioned like almonds.

Και θελει εισθαι εις κομβος υπο τους δυο κλαδους εξ αυτης, και εις κομβος υπο τους δυο κλαδους εξ αυτης, και εις κομβος υπο τους δυο κλαδους εξ αυτης, εις τους εξ κλαδους τους εξερχομενους εκ της λυχνιας.

تَكُونُ عُجَرُهَا وَشُعَبُهَا مِنْهَا. جَمِيعُهَا خِرَاطَةٌ وَاحِدَةٌ مِنْ ذَهَبٍ نَقِيٍّ.

כַּפְתֹּרֵיהֶ֥ם וּקְנֹתָ֖ם מִמֶּ֣נָּה יִהְי֑וּ כֻּלָּ֛הּ מִקְשָׁ֥ה אַחַ֖ת זָהָ֥ב טָהֹֽור׃

Ⲛⲓⲥⲫⲉⲣⲱⲧⲏⲣ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲕⲁⲗⲁⲙⲓⲥⲕⲟⲥ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲥ ⲉⲥⲫⲟⲧϩ ⲧⲏⲣⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ

Let the knops and the branches be of one piece, altogether graven of one piece of pure gold.

Οι κομβοι αυτων και οι κλαδοι αυτων θελουσιν εισθαι εν σωμα μετ' αυτης· το ολον αυτης εν σφυρηλατον εκ χρυσιου καθαρου.

وَتَصْنَعُ سُرُجَهَا سَبْعَةً، فَتُصْعَدُ سُرُجُهَا لِتُضِيءَ إِلَى مُقَابِلِهَا.

וְעָשִׂ֥יתָ אֶת־נֵרֹתֶ֖יהָ שִׁבְעָ֑ה וְהֶֽעֱלָה֙ אֶת־נֵ֣רֹתֶ֔יהָ וְהֵאִ֖יר עַל־עֵ֥בֶר פָּנֶֽיהָ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲛⲉⲥϧⲏⲃⲥ ⲉⲩⲟⲓ ⲛ̀ⲍ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲥⲉⲙⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲥϧⲏⲃⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲉⲣⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ϩⲟ

And thou shalt make its seven lamps: and thou shalt set on it the lamps, and they shall shine from one front.

Και θελεις καμει τους λυχνους αυτης επτα· και θελουσιν αναπτει τους λυχνους αυτης, δια να φεγγωσιν εμπροσθεν αυτης,

وَمَلاَقِطُهَا وَمَنَافِضُهَا مِنْ ذَهَبٍ نَقِيٍّ.

וּמַלְקָחֶ֥יהָ וּמַחְתֹּתֶ֖יהָ זָהָ֥ב טָהֹֽור׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉⲥⲉⲡⲁⲣⲓⲥⲧⲏⲣ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧⲧⲱⲟⲩⲛ ϧⲁⲣⲟⲥ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ ⲛ̀ⲕⲁⲑⲁⲣⲟⲥ

And thou shalt make its funnel and its snuff-dishes of pure gold.

Και τα λυχνοψαλιδα αυτης και τα υποθεματα αυτης θελουσιν εισθαι εκ χρυσιου καθαρου.

مِنْ وَزْنَةِ ذَهَبٍ نَقِيٍّ تُصْنَعُ مَعَ جَمِيعِ هَذِهِ الأَوَانِي.

כִּכָּ֛ר זָהָ֥ב טָהֹ֖ור יַעֲשֶׂ֣ה אֹתָ֑הּ אֵ֥ת כָּל־הַכֵּלִ֖ים הָאֵֽלֶּה׃

Ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲛⲉⲥⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲟⲩϫⲓⲛϭⲱⲣ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ

All these articles shall be a talent of pure gold.

Εξ ενος ταλαντου χρυσιου καθαρου θελει κατασκευασθη αυτη και παντα ταυτα τα σκευη.

وَانْظُرْ فَاصْنَعْهَا عَلَى مِثَالِهَا الَّذِي أُظْهِرَ لَكَ فِي الْجَبَلِ.

וּרְאֵ֖ה וַעֲשֵׂ֑ה בְּתַ֨בְנִיתָ֔ם אֲשֶׁר־אַתָּ֥ה מָרְאֶ֖ה בָּהָֽר׃ ס

Ⲁⲛⲁⲩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲓⲧⲩⲡⲟⲥ ⲉⲧⲁⲩⲧⲁⲙⲟϥ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ

See, thou shalt make them according to the pattern shewed thee in the mount.

Και προσεχε να καμης κατα τον τυπον αυτων τον δειχθεντα εις σε επι του ορους.

إصحاح 26

خيمة الاجتماع

«وَأَمَّا الْمَسْكَنُ فَتَصْنَعُهُ مِنْ عَشَرِ شُقَقِ بُوصٍ مَبْرُومٍ وَأَسْمَانْجُونِيٍّ وَأُرْجُوَانٍ وَقِرْمِزٍ. بِكَرُوبِيمَ صَنْعَةَ حَائِكٍ حَاذِقٍ تَصْنَعُهَا.

וְאֶת־הַמִּשְׁכָּ֥ן תַּעֲשֶׂ֖ה עֶ֣שֶׂר יְרִיעֹ֑ת שֵׁ֣שׁ מָשְׁזָ֗ר וּתְכֵ֤לֶת וְאַרְגָּמָן֙ וְתֹלַ֣עַת שָׁנִ֔י כְּרֻבִ֛ים מַעֲשֵׂ֥ה חֹשֵׁ֖ב תַּעֲשֶׂ֥ה אֹתָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ϯⲥⲕⲏⲛⲏ ⲛⲓ̅ ⲛ̀ⲁⲩⲗⲏ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩϣⲉⲛⲥ ⲉϥⲥⲁϯ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϩⲩⲁⲕⲓⲛⲑⲓⲛⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϭⲏϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲕⲟⲕⲕⲓⲛⲟⲛ ⲉϥⲥⲁϯ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲥⲱϧⲓ ⲛ̀ⲭⲉⲣⲟⲩⲃⲓⲙ

And thou shalt make the tabernacle, ten curtains of fine linen spun, and blue and purple, and scarlet spun with cherubs; thou shalt make them with work of a weaver.

Και θελεις καμει την σκηνην, δεκα παραπετασματα εκ βυσσου κεκλωσμενης και κυανου και πορφυρου και κοκκινου· με χερουβειμ εντεχνως ενειργασμενα θελεις καμει αυτα.

طُولُ الشُّقَّةِ الْوَاحِدَةِ ثَمَانٍ وَعِشْرُونَ ذِرَاعًا، وَعَرْضُ الشُّقَّةِ الْوَاحِدَةِ أَرْبَعُ أَذْرُعٍ. قِيَاسًا وَاحِدًا لِجَمِيعِ الشُّقَقِ.

אֹ֣רֶךְ ׀ הַיְרִיעָ֣ה הָֽאַחַ֗ת שְׁמֹנֶ֤ה וְעֶשְׂרִים֙ בָּֽאַמָּ֔ה וְרֹ֙חַב֙ אַרְבַּ֣ע בָּאַמָּ֔ה הַיְרִיעָ֖ה הָאֶחָ֑ת מִדָּ֥ה אַחַ֖ת לְכָל־הַיְרִיעֹֽת׃

Ⲧϣⲓⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲁⲩⲗⲏ ⲕ̅ⲏ̅ ⲙ̀ⲙⲁϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲇ̅ ⲙ̀ⲙⲁϩⲓ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉ̀ϯⲟⲩⲏϣⲥⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲁⲩⲗⲏ ⲡⲁⲓϣⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ ⲡⲉ ⲉⲧⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲁⲩⲗⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ

The length of one curtain shall be eight and twenty cubits, and one curtain shall be the breadth of four cubits: there shall be the same measure to all the curtains.

Το μηκος του ενος παραπετασματος εικοσιοκτω πηχων, και το πλατος του ενος παραπετασματος τεσσαρων πηχων· παντα τα παραπετασματα του αυτου μετρου.

تَكُونُ خَمْسٌ مِنَ الشُّقَقِ بَعْضُهَا مَوْصُولٌ بِبَعْضٍ، وَخَمْسُ شُقَقٍ بَعْضُهَا مَوْصُولٌ بِبَعْضٍ.

חֲמֵ֣שׁ הַיְרִיעֹ֗ת תִּֽהְיֶ֙יןָ֙ חֹֽבְרֹ֔ת אִשָּׁ֖ה אֶל־אֲחֹתָ֑הּ וְחָמֵ֤שׁ יְרִיעֹת֙ חֹֽבְרֹ֔ת אִשָּׁ֖ה אֶל־אֲחֹתָֽהּ׃

Ⲉ̅ ⲇⲉ ⲛ̀ⲁⲩⲗⲏ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲟⲩⲉⲣⲏⲟⲩ ⲉⲩⲧⲟⲙⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲓ ⲉ̀ⲟⲩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲕⲉⲉ̅ ⲛ̀ⲁⲩⲗⲏ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩⲧⲟⲙⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲓ ⲉ̀ⲟⲩⲓ

And the five curtains shall be joined one to another, and the other five curtains shall be closely connected the one with the other.

Τα πεντε παραπετασματα θελουσι συναπτεσθαι το εν μετα του αλλου· και τα αλλα πεντε παραπετασματα θελουσι συναπτεσθαι το εν μετα του αλλου.

وَتَصْنَعُ عُرًى مِنْ أَسْمَانْجُونِيٍّ عَلَى حَاشِيَةِ الشُّقَّةِ الْوَاحِدَةِ فِي الطَّرَفِ مِنَ الْمُوَصَّلِ الْوَاحِدِ. وَكَذَلِكَ تَصْنَعُ فِي حَاشِيَةِ الشُّقَّةِ الطَّرَفِيَّةِ مِنَ الْمُوَصَّلِ الثَّانِي.

וְעָשִׂ֜יתָ לֻֽלְאֹ֣ת תְּכֵ֗לֶת עַ֣ל שְׂפַ֤ת הַיְרִיעָה֙ הָאֶחָ֔ת מִקָּצָ֖ה בַּחֹבָ֑רֶת וְכֵ֤ן תַּעֲשֶׂה֙ בִּשְׂפַ֣ת הַיְרִיעָ֔ה הַקִּ֣יצֹונָ֔ה בַּמַּחְבֶּ֖רֶת הַשֵּׁנִֽית׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲅⲕⲩⲗⲏ ⲛ̀ϩⲩⲁⲕⲓⲛⲑⲓⲛⲟⲛ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲁⲛⲣⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲁⲩⲗⲏ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲣⲟⲥ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ ⲉ̀ⲡⲧⲱⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲁⲛⲣⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲁⲩⲗⲏ ⲉⲧⲥⲁⲃⲟⲗ ⲉ̀ⲡⲧⲱⲙⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲁϩⲥⲛⲟⲩϯ

And thou shalt make for them loops of blue on the edge of one curtain, on one side for the coupling, and so shalt thou make on the edge of the outer curtain for the second coupling.

Και θελεις καμει θηλυκωτηρια κυανα επι της ακρας του πρωτου παραπετασματος, κατα το πλαγιον οπου γινεται η ενωσις· ομοιως θελεις καμει και επι της τελευταιας ακρας του δευτερου παραπετασματος, οπου γινεται η ενωσις του δευτερου·

خَمْسِينَ عُرْوَةً تَصْنَعُ فِي الشُّقَّةِ الْوَاحِدَةِ، وَخَمْسِينَ عُرْوَةً تَصْنَعُ فِي طَرَفِ الشُّقَّةِ الَّذِي فِي الْمُوَصَّلِ الثَّانِي. تَكُونُ الْعُرَى بَعْضُهَا مُقَابِلٌ لِبَعْضٍ.

חֲמִשִּׁ֣ים לֻֽלָאֹ֗ת תַּעֲשֶׂה֮ בַּיְרִיעָ֣ה הָאֶחָת֒ וַחֲמִשִּׁ֣ים לֻֽלָאֹ֗ת תַּעֲשֶׂה֙ בִּקְצֵ֣ה הַיְרִיעָ֔ה אֲשֶׁ֖ר בַּמַּחְבֶּ֣רֶת הַשֵּׁנִ֑ית מַקְבִּילֹת֙ הַלֻּ֣לָאֹ֔ת אִשָּׁ֖ה אֶל־אֲחֹתָֽהּ׃

Ⲛ̅ ⲇⲉ ⲛ̀ⲁⲅⲕⲩⲗⲏ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ ⲉ̀ϯⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲁⲩⲗⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̅ ⲛ̀ⲁⲅⲕⲩⲗⲏ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲉⲣⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲁⲩⲗⲏ ⲕⲁⲧⲁ ϯⲥⲩⲙⲃⲟⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲁϩⲥⲛⲟⲩϯ ⲉⲣⲉ ⲡϩⲟ ⲛ̀ϯⲟⲩⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ϫⲟⲩϣⲧ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϩⲣⲉⲛ ⲛⲟⲩⲉⲣⲏⲟⲩ

Fifty loops shalt thou make for one curtain, and fifty loops shalt thou make on the part of the curtain answering to the coupling of the second, opposite each other, corresponding to each other at each point.

πεντηκοντα θηλυκωτηρια θελεις καμει εις το εν παραπετασμα, και πεντηκοντα θηλυκωτηρια θελεις καμει εις την ακραν του παραπετασματος την κατα την ενωσιν του δευτερου, δια να αντικρυζωσι τα θηλυκωτηρια προς αλληλα.

وَتَصْنَعُ خَمْسِينَ شِظَاظًا مِنْ ذَهَبٍ، وَتَصِلُ الشُّقَّتَيْنِ بَعْضَهُمَا بِبَعْضٍ بِالأَشِظَّةِ. فَيَصِيرُ الْمَسْكَنُ وَاحِدًا.

וְעָשִׂ֕יתָ חֲמִשִּׁ֖ים קַרְסֵ֣י זָהָ֑ב וְחִבַּרְתָּ֙ אֶת־הַיְרִיעֹ֜ת אִשָּׁ֤ה אֶל־אֲחֹתָהּ֙ בַּקְּרָסִ֔ים וְהָיָ֥ה הַמִּשְׁכָּ֖ן אֶחָֽד׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲛ̅ ⲛ̀ⲕⲣⲓⲕⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲧⲱⲙⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲁⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲟⲩⲓ ⲉ̀ⲟⲩⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲕⲣⲓⲕⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ

And thou shalt make fifty golden rings; and thou shalt join the curtains to each other with the rings, and it shall be one tabernacle.

Και θελεις καμει πεντηκοντα περονας χρυσας, και με τας περονας θελεις συναψει τα παραπετασματα προς αλληλα· ουτως η σκηνη θελει εισθαι μια.

«وَتَصْنَعُ شُقَقًا مِنْ شَعْرِ مِعْزَى خَيْمَةً عَلَى الْمَسْكَنِ. إِحْدَى عَشْرَةَ شُقَّةً تَصْنَعُهَا.

וְעָשִׂ֙יתָ֙ יְרִיעֹ֣ת עִזִּ֔ים לְאֹ֖הֶל עַל־הַמִּשְׁכָּ֑ן עַשְׁתֵּי־עֶשְׂרֵ֥ה יְרִיעֹ֖ת תַּעֲשֶׂ֥ה אֹתָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ϩⲁⲛⲉⲣϣⲱⲛ ⲛ̀ϥⲱⲓ ⲉ̀ϩⲱⲃⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲓⲁ ⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲛ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ

And thou shalt make for a covering of the tabernacle skins with the hair on, thou shalt make them eleven skins.

Και θελεις καμει παραπετασματα εκ τριχων αιγων, δια να ηναι καλυμμα επι της σκηνης· ενδεκα θελεις καμει τα παραπετασματα ταυτα·

طُولُ الشُّقَّةِ الْوَاحِدَةِ ثَلاَثُونَ ذِرَاعًا، وَعَرْضُ الشُّقَّةِ الْوَاحِدَةِ أَرْبَعُ أَذْرُعٍ. قِيَاسًا وَاحِدًا لِلإِحْدَى عَشْرَةَ شُقَّةً.

אֹ֣רֶךְ ׀ הַיְרִיעָ֣ה הָֽאַחַ֗ת שְׁלֹשִׁים֙ בָּֽאַמָּ֔ה וְרֹ֙חַב֙ אַרְבַּ֣ע בָּאַמָּ֔ה הַיְרִיעָ֖ה הָאֶחָ֑ת מִדָּ֣ה אַחַ֔ת לְעַשְׁתֵּ֥י עֶשְׂרֵ֖ה יְרִיעֹֽת׃

Ⲧϣⲓⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲛ ⲙⲁⲣⲉϥϣⲱⲡⲓ ⲉϥⲟⲓ ⲙ̀ⲗ̅ ⲙ̀ⲙⲁϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲇ̅ ⲙ̀ⲙⲁϩⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲏϣⲥⲓ ⲉ̀ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲛ ⲡⲁⲓϣⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲓ̅ⲁ̅ ⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲛ

The length of one skin thirty cubits, and the breadth of one skin four cubits: there shall be the same measure to the eleven skins.

το μηκος του ενος παραπετασματος τριακοντα πηχων, και το πλατος του ενος παραπετασματος τεσσαρων πηχων· του αυτου μετρου θελουσιν εισθαι τα ενδεκα παραπετασματα.

وَتَصِلُ خَمْسًا مِنَ الشُّقَقِ وَحْدَهَا، وَسِتًّا مِنَ الشُّقَقِ وَحْدَهَا. وَتَثْنِي الشُّقَّةَ السَّادِسَةَ فِي وَجْهِ الْخَيْمَةِ.

וְחִבַּרְתָּ֞ אֶת־חֲמֵ֤שׁ הַיְרִיעֹת֙ לְבָ֔ד וְאֶת־שֵׁ֥שׁ הַיְרִיעֹ֖ת לְבָ֑ד וְכָפַלְתָּ֙ אֶת־הַיְרִיעָ֣ה הַשִּׁשִּׁ֔ית אֶל־מ֖וּל פְּנֵ֥י הָאֹֽהֶל׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϩⲱⲧⲡ ⲙ̀ⲡⲓⲉ̅ ⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲛ ϩⲓ ⲟⲩⲙⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲋ̅ ⲉⲕⲉ̀ϩⲟⲧⲡⲟⲩ ϩⲓ ⲟⲩⲙⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲙⲁϩⲋ̅ ⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲛ ⲉⲕⲉ̀ⲁⲓϥ ⲛ̀ⲇⲓⲡⲗⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ

And thou shalt join the five skins together, and the six skins together; and thou shalt double the sixth skin in front of the tabernacle.

Και θελεις συναψει τα πεντε παραπετασματα χωριστα, και τα εξ παραπετασματα χωριστα· το εκτον ομως παραπετασμα θελεις επιδιπλωσει κατα το προσωπον της σκηνης.

وَتَصْنَعُ خَمْسِينَ عُرْوَةً عَلَى حَاشِيَةِ الشُّقَّةِ الْوَاحِدَةِ الطَّرَفِيَّةِ مِنَ الْمُوَصَّلِ الْوَاحِدِ، وَخَمْسِينَ عُرْوَةً عَلَى حَاشِيَةِ الشُّقَّةِ مِنَ الْمُوَصَّلِ الثَّانِي.

וְעָשִׂ֜יתָ חֲמִשִּׁ֣ים לֻֽלָאֹ֗ת עַ֣ל שְׂפַ֤ת הַיְרִיעָה֙ הָֽאֶחָ֔ת הַקִּיצֹנָ֖ה בַּחֹבָ֑רֶת וַחֲמִשִּׁ֣ים לֻֽלָאֹ֗ת עַ֚ל שְׂפַ֣ת הַיְרִיעָ֔ה הַחֹבֶ֖רֶת הַשֵּׁנִֽית׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲛ̅ ⲛ̀ⲁⲅⲕⲩⲗⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲥⲫⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲛ ⲫⲏ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲑⲙⲏϯ ⲕⲁⲧⲁ ϯⲥⲩⲙⲃⲟⲗⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̅ ⲛ̀ⲁⲅⲕⲩⲗⲏ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲥⲫⲟⲧⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲓⲉⲣϣⲱⲛ ⲉⲧⲧⲟⲙⲓ ⲉ̀ⲡⲓⲙⲁϩⲃ̅

And thou shalt make fifty loops on the border of one skin, which is in the midst for the joinings; and thou shalt make fifty loops on the edge of the second skin that joins it.

Και θελεις καμει πεντηκοντα θηλυκωτηρια επι της ακρας του ενος παραπετασματος του τελευταιου κατα την ενωσιν, και πεντηκοντα θηλυκωτηρια επι της ακρας του παραπετασματος, το οποιον ενονεται με το δευτερον.

وَتَصْنَعُ خَمْسِينَ شِظَاظًا مِنْ نُحَاسٍ، وَتُدْخِلُ الأَشِظَّةَ فِي الْعُرَى، وَتَصِلُ الْخَيْمَةَ فَتَصِيرُ وَاحِدَةً.

וְעָשִׂ֛יתָ קַרְסֵ֥י נְחֹ֖שֶׁת חֲמִשִּׁ֑ים וְהֵבֵאתָ֤ אֶת־הַקְּרָסִים֙ בַּלֻּ֣לָאֹ֔ת וְחִבַּרְתָּ֥ אֶת־הָאֹ֖הֶל וְהָיָ֥ה אֶחָֽד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲛ̅ ⲛ̀ⲕⲣⲓⲕⲟⲥ ⲛ̀ϩⲟⲙⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲧⲱⲙⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲕⲣⲓⲕⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲁⲅⲑⲩⲗⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲣϣⲱⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲉⲣⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ

And thou shalt make fifty brazen rings; and thou shalt join the rings by the loops, and thou shalt join the skins, and they shall be one.

Θελεις καμει και πεντηκοντα περονας χαλκινας, και θελεις εμβαλει τας περονας εις τα θηλυκωτηρια, και θελεις συναψει την σκηνην, ωστε να ηναι μια.

وَأَمَّا الْمُدَلَّى الْفَاضِلُ مِنْ شُقَقِ الْخَيْمَةِ، نِصْفُ الشُّقَّةِ الْمُوَصَّلَةِ الْفَاضِلُ، فَيُدَلَّى عَلَى مُؤَخَّرِ الْمَسْكَنِ.

וְסֶ֙רַח֙ הָעֹדֵ֔ף בִּירִיעֹ֖ת הָאֹ֑הֶל חֲצִ֤י הַיְרִיעָה֙ הָעֹדֶ֔פֶת תִּסְרַ֕ח עַ֖ל אֲחֹרֵ֥י הַמִּשְׁכָּֽן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲱ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁⲉⲣϩⲟⲩⲟ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲉⲣϣⲱⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲧⲫⲁϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲉⲣϣⲱⲛ ⲉⲑⲛⲁⲥⲱϫⲡ ⲉⲕⲉ̀ϩⲱⲃⲥ ⲙ̀ⲡⲥⲉⲡⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲣϣⲱⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲉⲕⲉ̀ϩⲱⲃⲥ ⲉ̀ⲫⲁϩⲟⲩ ⲛ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ

And thou shalt fix at the end that which is over in the skins of the tabernacle; the half of the skin that is left shalt thou fold over, according to the overplus of the skins of the tabernacle; thou shalt fold it over behind the tabernacle.

Το δε υπολοιπον, το περισσευον εκ των παραπετασματων της σκηνης, το ημισυ του παραπετασματος του εναπολειπομενου, θελει κρεμασθαι επι τα οπισθεν της σκηνης.

وَالذِّرَاعُ مِنْ هُنَا وَالذِّرَاعُ مِنْ هُنَاكَ، مِنَ الْفَاضِلِ فِي طُولِ شُقَقِ الْخَيْمَةِ، تَكُونَانِ مُدَلاَّتَيْنِ عَلَى جَانِبَيِ الْمَسْكَنِ مِنْ هُنَا وَمِنْ هُنَاكَ لِتَغْطِيَتِهِ.

וְהָאַמָּ֨ה מִזֶּ֜ה וְהָאַמָּ֤ה מִזֶּה֙ בָּעֹדֵ֔ף בְּאֹ֖רֶךְ יְרִיעֹ֣ת הָאֹ֑הֶל יִהְיֶ֨ה סָר֜וּחַ עַל־צִדֵּ֧י הַמִּשְׁכָּ֛ן מִזֶּ֥ה וּמִזֶּ֖ה לְכַסֹּתֹֽו׃

Ⲟⲩⲙⲁϩⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲫⲁⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲙⲁϩⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲫⲁⲓ ⲡⲓϩⲟⲩⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲉⲣϣⲱⲛ ⲧϣⲓⲏ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲉⲣϣⲱⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲥϩⲃⲱⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲥⲫⲓⲣⲱⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲥϩⲱⲃⲥ ⲥⲁⲙ̀ⲛⲁⲓ ⲛⲉⲙ ⲥⲁⲙ̀ⲛⲁⲓ

A cubit an this side, and a cubit on that side of that which remains of the skins, of the length of the skins of the tabernacle: it shall be folding over the sides of the tabernacle on this side and that side, that it may cover it.

Και μια πηχη εκ του ενος πλαγιου και μια πηχη εκ του αλλου πλαγιου εκ του εναπολειπομενου εις το μηκος των παραπετασματων της σκηνης θελει κρεμασθαι επανωθεν επι τα πλαγια της σκηνης εντευθεν και εντευθεν, δια να καλυπτη αυτην.

وَتَصْنَعُ غِطَاءً لِلْخَيْمَةِ مِنْ جُلُودِ كِبَاشٍ مُحَمَّرَةٍ، وَغِطَاءً مِنْ جُلُودِ تُخَسٍ مِنْ فَوْقُ.

וְעָשִׂ֤יתָ מִכְסֶה֙ לָאֹ֔הֶל עֹרֹ֥ת אֵילִ֖ם מְאָדָּמִ֑ים וּמִכְסֵ֛ה עֹרֹ֥ת תְּחָשִׁ֖ים מִלְמָֽעְלָה׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲟⲩⲕⲁⲗⲩⲙⲙⲁ ⲛ̀ϯⲥⲕⲏⲛⲏ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛϣⲁⲣ ⲛ̀ⲱⲓⲗⲓ ⲉⲩⲑⲣⲉϣⲣⲱϣ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϩⲱⲃⲥ ⲛ̀ϣⲁⲣ ⲛ̀ϩⲩⲁⲕⲓⲛⲑⲓⲛⲟⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲥⲁⲡϣⲱⲓ

And thou shalt make for a covering of the tabernacle rams’ skins dyed red, and blue skins as coverings above.

Και θελεις καμει κατακαλυμμα δια την σκηνην εκ δερματων κριων κοκκινοβαφων και επικαλυμμα υπερανωθεν εκ δερματων θωων.

«وَتَصْنَعُ الأَلْوَاحَ لِلْمَسْكَنِ مِنْ خَشَبِ السَّنْطِ قَائِمَةً.

וְעָשִׂ֥יתָ אֶת־הַקְּרָשִׁ֖ים לַמִּשְׁכָּ֑ן עֲצֵ֥י שִׁטִּ֖ים עֹמְדִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲋ̅ ⲛ̀ⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲉ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛϣⲉ ⲛ̀ⲁⲧⲉⲣϩⲟⲗⲓ

And thou shalt make the posts of the tabernacle of incorruptible wood.

Και θελεις καμει δια την σκηνην σανιδας εκ ξυλου σιττιμ ορθιας·

طُولُ اللَّوْحِ عَشَرُ أَذْرُعٍ، وَعَرْضُ اللَّوْحِ الْوَاحِدِ ذِرَاعٌ وَنِصْفٌ.

עֶ֥שֶׂר אַמֹּ֖ות אֹ֣רֶךְ הַקָּ֑רֶשׁ וְאַמָּה֙ וַחֲצִ֣י הָֽאַמָּ֔ה רֹ֖חַב הַקֶּ֥רֶשׁ הָאֶחָֽד׃

Ⲓ̅ ⲙ̀ⲙⲁϩⲓ ⲉ̀ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲙⲁϩⲓ ⲟⲩϫⲟⲥ ⲙ̀ⲡⲗⲁⲧⲟⲥ ⲉ̀ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ

Of ten cubits shalt thou make one post, and the breadth of one post of a cubit and a half.

δεκα πηχων το μηκος της μιας σανιδος, και μιας πηχης και ημισειας το πλατος της μιας σανιδος.

وَلِلَّوْحِ الْوَاحِدِ رِجْلَانِ مَقْرُونَةٌ إِحْدَاهُمَا بِالأُخْرَى. هَكَذَا تَصْنَعُ لِجَمِيعِ أَلْوَاحِ الْمَسْكَنِ.

שְׁתֵּ֣י יָדֹ֗ות לַקֶּ֙רֶשׁ֙ הָאֶחָ֔ד מְשֻׁלָּבֹ֔ת אִשָּׁ֖ה אֶל־אֲחֹתָ֑הּ כֵּ֣ן תַּעֲשֶׂ֔ה לְכֹ֖ל קַרְשֵׁ֥י הַמִּשְׁכָּֽן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲗⲁⲕϩ ⲃ̅ ⲉ̀ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲉⲩⲣⲟⲧⲉⲃ ⲟⲩⲁⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϩⲣⲉⲛ ⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲡⲉ ⲉⲧⲉⲕⲛⲁⲁⲓϥ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ

Two joints shalt thou make in one post, answering the one to the other: so shalt thou do to all the posts of the tabernacle.

Δυο αγκωνισκοι θελουσιν εισθαι εις την μιαν σανιδα αντικρυζοντες προς αλληλους· ουτω θελεις καμει εις πασας τας σανιδας της σκηνης.

وَتَصْنَعُ الأَلْوَاحَ لِلْمَسْكَنِ عِشْرِينَ لَوْحًا إِلَى جِهَةِ الْجَنُوبِ نَحْوَ التَّيْمَنِ.

וְעָשִׂ֥יתָ אֶת־הַקְּרָשִׁ֖ים לַמִּשְׁכָּ֑ן עֶשְׂרִ֣ים קֶ֔רֶשׁ לִפְאַ֖ת נֶ֥גְבָּה תֵימָֽנָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ϩⲁⲛⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲉ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲕ̅ ⲛ̀ⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲉ̀ⲡⲓⲥⲫⲓⲣ ⲉⲧⲥⲁⲡⲉⲙϩⲓⲧ

And thou shalt make posts to the tabernacle, twenty posts on the north side.

Και θελεις καμει τας σανιδας δια την σκηνην, εικοσι σανιδας απο το νοτιον μερος προς μεσημβριαν.

وَتَصْنَعُ أَرْبَعِينَ قَاعِدَةً مِنْ فِضَّةٍ تَحْتَ الْعِشْرِينَ لَوْحًا. تَحْتَ اللَّوْحِ الْوَاحِدِ قَاعِدَتَانِ لِرِجْلَيْهِ، وَتَحْتَ اللَّوْحِ الْوَاحِدِ قَاعِدَتَانِ لِرِجْلَيْهِ.

וְאַרְבָּעִים֙ אַדְנֵי־כֶ֔סֶף תַּעֲשֶׂ֕ה תַּ֖חַת עֶשְׂרִ֣ים הַקָּ֑רֶשׁ שְׁנֵ֨י אֲדָנִ֜ים תַּֽחַת־הַקֶּ֤רֶשׁ הָאֶחָד֙ לִשְׁתֵּ֣י יְדֹתָ֔יו וּשְׁנֵ֧י אֲדָנִ֛ים תַּֽחַת־הַקֶּ֥רֶשׁ הָאֶחָ֖ד לִשְׁתֵּ֥י יְדֹתָֽיו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲙ̅ ⲙ̀ⲃⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ϩⲁⲧ ⲉ̀ⲡⲓⲕ̅ ⲛ̀ⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲃⲁⲥⲓⲥ ⲥⲛⲟⲩϯ ⲉ̀ⲡⲓⲙⲉⲣⲟⲥ ⲃ̅ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲃⲁⲥⲓⲥ ⲥⲛⲟⲩϯ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲉⲣⲟⲥ ⲃ̅ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ

And thou shalt make to the twenty posts forty silver sockets; two sockets to one post on both its sides, and two sockets to the other post on both its sides.

και υποκατω των εικοσι σανιδων θελεις καμει τεσσαρακοντα υποβασια αργυρα· δυο υποβασια υποκατω της μιας σανιδος δια τους δυο αγκωνισκους αυτης, και δυο υποβασια υποκατω της αλλης σανιδος δια τους δυο αγκωνισκους αυτης.

وَلِجَانِبِ الْمَسْكَنِ الثَّانِي إِلَى جِهَةِ الشِّمَالِ عِشْرِينَ لَوْحًا.

וּלְצֶ֧לַע הַמִּשְׁכָּ֛ן הַשֵּׁנִ֖ית לִפְאַ֣ת צָפֹ֑ון עֶשְׂרִ֖ים קָֽרֶשׁ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲥⲫⲓⲣ ⲙ̀ⲙⲁϩⲃ̅ ⲉⲧⲥⲁⲫⲣⲏⲥ ⲕ̀ ⲛ̀ⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ

And for the next side, toward the south, twenty posts,

Και δια το δευτερον μερος της σκηνης το προς βορραν, θελεις καμει εικοσι σανιδας.

وَأَرْبَعِينَ قَاعِدَةً لَهَا مِنْ فِضَّةٍ. تَحْتَ اللَّوْحِ الْوَاحِدِ قَاعِدَتَانِ، وَتَحْتَ اللَّوْحِ الْوَاحِدِ قَاعِدَتَانِ.

וְאַרְבָּעִ֥ים אַדְנֵיהֶ֖ם כָּ֑סֶף שְׁנֵ֣י אֲדָנִ֗ים תַּ֚חַת הַקֶּ֣רֶשׁ הָֽאֶחָ֔ד וּשְׁנֵ֣י אֲדָנִ֔ים תַּ֖חַת הַקֶּ֥רֶשׁ הָאֶחָֽד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲙ̅ ⲙ̀ⲃⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ϩⲁⲧ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲃⲁⲥⲓⲥ ⲥⲛⲟⲩϯ ⲉ̀ⲡⲓⲙⲉⲣⲟⲥ ⲃ̅ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲃⲁⲥⲓⲥ ⲥⲛⲟⲩϯ ⲉⲡⲓⲙⲉⲣⲟⲥ ⲃ̅ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ

and their forty silver sockets: two sockets to one post on both its sides, and two sockets to the other post on both its sides.

και τα τεσσαρακοντα αυτων υποβασια αργυρα, δυο υποβασια υποκατω της μιας σανιδος, και δυο υποβασια υποκατω της αλλης σανιδος.

وَلِمُؤَخَّرِ الْمَسْكَنِ نَحْوَ الْغَرْبِ تَصْنَعُ سِتَّةَ أَلْوَاحٍ.

וּֽלְיַרְכְּתֵ֥י הַמִּשְׁכָּ֖ן יָ֑מָּה תַּעֲשֶׂ֖ה שִׁשָּׁ֥ה קְרָשִֽׁים׃

Ⲟⲩⲟϩ ϩⲓⲫⲁϩⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲥⲁⲡⲥⲁ ⲙ̀ⲫⲓⲟⲙ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲋ̅ ⲛ̀ⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ

And on the back of the tabernacle at the part which is toward the west thou shalt make six posts.

Και δια τα οπισθεν μερη της σκηνης τα προς δυσμας θελεις καμει εξ σανιδας.

وَتَصْنَعُ لَوْحَيْنِ لِزَاوِيَتَيِ الْمَسْكَنِ فِي الْمُؤَخَّرِ،

וּשְׁנֵ֤י קְרָשִׁים֙ תַּעֲשֶׂ֔ה לִמְקֻצְעֹ֖ת הַמִּשְׁכָּ֑ן בַּיַּרְכָתָֽיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲃ̅ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲓⲗⲁⲕϩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲥⲁⲙⲉⲛϩⲏⲥ

And thou shalt make two posts on the corners of the tabernacle behind.

Θελεις καμει και δυο σανιδας δια τας γωνιας της σκηνης εις τα οπισθεν μερη·

وَيَكُونَانِ مُزْدَوِجَيْنِ مِنْ أَسْفَلُ. وَعَلَى سَوَاءٍ يَكُونَانِ مُزْدَوِجَيْنِ إِلَى رَأْسِهِ إِلَى الْحَلَقَةِ الْوَاحِدَةِ. هَكَذَا يَكُونُ لِكِلَيْهِمَا. يَكُونَانِ لِلزَّاوِيَتَيْنِ.

וְיִֽהְי֣וּ תֹֽאֲמִים֮ מִלְּמַטָּה֒ וְיַחְדָּ֗ו יִהְי֤וּ תַמִּים֙ עַל־רֹאשֹׁ֔ו אֶל־הַטַּבַּ֖עַת הָאֶחָ֑ת כֵּ֚ן יִהְיֶ֣ה לִשְׁנֵיהֶ֔ם לִשְׁנֵ֥י הַמִּקְצֹעֹ֖ת יִהְיֽוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩⲟⲓ ⲛ̀ϣⲱϣ ⲥⲁϧⲣⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲁⲓ ⲫⲁⲓ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩϣⲏϣ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲕⲉⲫⲁⲗⲓⲥ ⲉⲩⲟⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲓ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲡⲉⲧⲉⲕⲉ̀ⲁⲓϥ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲁⲕϩ ⲃ̅ ⲙⲁⲣⲟⲩϣⲱⲡⲓ ⲉⲩϣⲏϣ

And it shall be equal below, they shall be equal toward the same part from the heads to one joining; so shalt thou make to both the two corners, let them be equal.

και θελουσιν ενωθη κατωθεν και θελουσιν ενωθη ομου ανωθεν δι' ενος κρικου· ουτω θελει εισθαι δι' αυτας αμφοτερας· δια τας δυο γωνιας θελουσιν εισθαι.

فَتَكُونُ ثَمَانِيَةَ أَلْوَاحٍ، وَقَوَاعِدُهَا مِنْ فِضَّةٍ سِتَّ عَشْرَةَ قَاعِدَةً. تَحْتَ اللَّوْحِ الْوَاحِدِ قَاعِدَتَانِ، وَتَحْتَ اللَّوْحِ الْوَاحِدِ قَاعِدَتَانِ.

וְהָיוּ֙ שְׁמֹנָ֣ה קְרָשִׁ֔ים וְאַדְנֵיהֶ֣ם כֶּ֔סֶף שִׁשָּׁ֥ה עָשָׂ֖ר אֲדָנִ֑ים שְׁנֵ֣י אֲדָנִ֗ים תַּ֚חַת הַקֶּ֣רֶשׁ הָאֶחָ֔ד וּשְׁנֵ֣י אֲדָנִ֔ים תַּ֖חַת הַקֶּ֥רֶשׁ הָאֶחָֽד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲏ̅ ⲛ̀ⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲓ̅ⲋ̅ ⲙ̀ⲃⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ϩⲁⲧ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲃⲁⲥⲓⲥ ⲥⲛⲟⲩϯ ⲉ̀ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲃⲁⲥⲓⲥ ⲥⲛⲟⲩϯ ⲉ̀ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲉ̀ⲡⲉϥⲙⲉⲣⲟⲥ ⲃ̅

And there shall be eight posts, and their sixteen silver sockets; two sockets to one post on both its sides, and two sockets to the other post.

και θελουσιν εισθαι οκτω σανιδες και τα αργυρα υποβασια αυτων, δεκαεξ υποβασια· δυο υποβασια υποκατω της μιας σανιδος και δυο υποβασια υποκατω της αλλης σανιδος.

«وَتَصْنَعُ عَوَارِضَ مِنْ خَشَبِ السَّنْطِ، خَمْسًا لأَلْوَاحِ جَانِبِ الْمَسْكَنِ الْوَاحِدِ،

וְעָשִׂ֥יתָ בְרִיחִ֖ם עֲצֵ֣י שִׁטִּ֑ים חֲמִשָּׁ֕ה לְקַרְשֵׁ֥י צֶֽלַע־הַמִּשְׁכָּ֖ן הָאֶחָֽד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ϩⲁⲛⲙⲟⲭⲗⲟⲩⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛϣⲉ ⲛ̀ⲁⲧⲉⲣϩⲟⲗⲓ ⲉ̅ ⲉ̀ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲣⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ

And thou shalt make bars of incorruptible wood; five to one post on one side of the tabernacle,

Και θελεις καμει μοχλους εκ ξυλου σιττιμ· πεντε δια τας σανιδας του ενος μερους της σκηνης,

وَخَمْسَ عَوَارِضَ لأَلْوَاحِ جَانِبِ الْمَسْكَنِ الثَّانِي، وَخَمْسَ عَوَارِضَ لأَلْوَاحِ جَانِبِ الْمَسْكَنِ فِي الْمُؤَخَّرِ نَحْوَ الْغَرْبِ.

וַחֲמִשָּׁ֣ה בְרִיחִ֔ם לְקַרְשֵׁ֥י צֶֽלַע־הַמִּשְׁכָּ֖ן הַשֵּׁנִ֑ית וַחֲמִשָּׁ֣ה בְרִיחִ֗ם לְקַרְשֵׁי֙ צֶ֣לַע הַמִּשְׁכָּ֔ן לַיַּרְכָתַ֖יִם יָֽמָּה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲕⲉⲉ̅ ⲙ̀ⲙⲟⲭⲗⲟⲩⲥ ⲉ̀ⲡⲓⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲫⲓⲣ ⲙ̀ⲙⲁϩⲃ̅ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲏⲛⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲉ̅ ⲙ̀ⲙⲟⲭⲗⲟⲩⲥ ⲉ̀ⲡⲓⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲫⲓⲣ ⲉⲧⲥⲁⲫⲁϩⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲥⲁⲡⲥⲁ ⲙ̀ⲫⲓⲟⲙ

and five bars to one post on the second side of the tabernacle, and five bars to the hinder posts, on the side of the tabernacle toward the sea.

και πεντε μοχλους δια τας σανιδας του αλλου μερους της σκηνης, και πεντε μοχλους δια τας σανιδας του μερους της σκηνης δια το πλαγιον το προς δυσμας.

وَالْعَارِضَةُ الْوُسْطَى فِي وَسَطِ الأَلْوَاحِ تَنْفُذُ مِنَ الطَّرَفِ إِلَى الطَّرَفِ.

וְהַבְּרִ֥יחַ הַתִּיכֹ֖ן בְּתֹ֣וךְ הַקְּרָשִׁ֑ים מַבְרִ֕חַ מִן־הַקָּצֶ֖ה אֶל־הַקָּצֶֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲙⲟⲭⲗⲟⲩⲥ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲑⲙⲏϯ ⲙⲁⲣⲉϥϣⲱⲡⲓ ⲉϥⲥⲟⲩⲧⲱⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲑⲙⲏϯ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲥⲫⲓⲣ ⲉ̀ⲡⲓⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲥⲫⲓⲣ

And let the bar in the middle between the posts go through from the one side to the other side.

και ο μεσος μοχλος, ο εν τω μεσω των σανιδων, θελει διαπερα απ' ακρου εως ακρου.

وَتُغَشِّي الأَلْوَاحَ بِذَهَبٍ، وَتَصْنَعُ حَلَقَاتِهَا مِنْ ذَهَبٍ بُيُوتًا لِلْعَوَارِضِ، وَتُغَشِّي الْعَوَارِضَ بِذَهَبٍ.

וְֽאֶת־הַקְּרָשִׁ֞ים תְּצַפֶּ֣ה זָהָ֗ב וְאֶת־טַבְּעֹֽתֵיהֶם֙ תַּעֲשֶׂ֣ה זָהָ֔ב בָּתִּ֖ים לַבְּרִיחִ֑ם וְצִפִּיתָ֥ אֶת־הַבְּרִיחִ֖ם זָהָֽב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲉⲕⲉ̀ⲗⲁⲗⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ̅ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓϣϭⲟⲩⲣ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲕⲛⲁϩⲓⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲙⲟⲭⲗⲟⲩⲥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲗⲁⲗⲱ ⲛ̀ⲛⲓⲙⲟⲭⲗⲟⲩⲥ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ

And thou shalt gild the posts with gold; and thou shalt make golden rings, into which thou shalt introduce the bars, and thou shalt gild the bars with gold.

Και τας σανιδας θελεις περικαλυψει με χρυσιον και τους κρικους αυτων θελεις καμει χρυσους, δια να ηναι θηκαι των μοχλων. και θελεις περικαλυψει τους μοχλους με χρυσιον.

وَتُقِيمُ الْمَسْكَنَ كَرَسْمِهِ الَّذِي أُظْهِرَ لَكَ فِي الْجَبَلِ.

וַהֲקֵמֹתָ֖ אֶת־הַמִּשְׁכָּ֑ן כְּמִ֨שְׁפָּטֹ֔ו אֲשֶׁ֥ר הָרְאֵ֖יתָ בָּהָֽר׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲧⲁϩⲟ ⲛ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲥ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲓⲥⲙⲟⲧ ⲉⲧⲁⲩⲧⲁⲙⲟⲕ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ

And thou shalt set up the tabernacle according to the pattern shewed thee in the mount.

Και θελεις ανεγειρει την σκηνην κατα το σχεδιον αυτης το δειχθεν εις σε επι του ορους.

الحجاب

«وَتَصْنَعُ حِجَابًا مِنْ أَسْمَانْجُونِيٍّ وَأُرْجُوَانٍ وَقِرْمِزٍ وَبُوصٍ مَبْرُومٍ. صَنْعَةَ حَائِكٍ حَاذِقٍ يَصْنَعُهُ بِكَرُوبِيمَ.

וְעָשִׂ֣יתָ פָרֹ֗כֶת תְּכֵ֧לֶת וְאַרְגָּמָ֛ן וְתֹולַ֥עַת שָׁנִ֖י וְשֵׁ֣שׁ מָשְׁזָ֑ר מַעֲשֵׂ֥ה חֹשֵׁ֛ב יַעֲשֶׂ֥ה אֹתָ֖הּ כְּרֻבִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲟⲩⲕⲁⲧⲁⲡⲉⲧⲁⲥⲙⲁ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲩⲁⲕⲓⲛⲑⲓⲛⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϭⲏϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲕⲟⲕⲕⲟⲥ ⲉϥⲥⲁϯ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϣⲉⲛⲥ ⲉϥⲉⲣϩⲓⲏⲃ ⲟⲩϩⲱⲃ ⲛ̀ⲥⲱϧⲓ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟϥ ⲛ̀ⲭⲉⲣⲟⲩⲃⲓⲙ

And thou shalt make a veil of blue and purple and scarlet woven, and fine linen spun: thou shalt make it cherubs in woven work.

Και θελεις καμει καταπετασμα εκ κυανου και πορφυρου και κοκκινου και βυσσου κεκλωσμενης, εντεχνου εργασιας· με χερουβειμ θελει εισθαι κατεσκευασμενον.

وَتَجْعَلُهُ عَلَى أَرْبَعَةِ أَعْمِدَةٍ مِنْ سَنْطٍ مُغَشَّاةٍ بِذَهَبٍ. رُزَزُهَا مِنْ ذَهَبٍ. عَلَى أَرْبَعِ قَوَاعِدَ مِنْ فِضَّةٍ.

וְנָתַתָּ֣ה אֹתָ֗הּ עַל־אַרְבָּעָה֙ עַמּוּדֵ֣י שִׁטִּ֔ים מְצֻפִּ֣ים זָהָ֔ב וָוֵיהֶ֖ם זָהָ֑ב עַל־אַרְבָּעָ֖ה אַדְנֵי־כָֽסֶף׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲁϥ ϩⲓϫⲉⲛ ⲇ̅ ⲛ̀ⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲁⲧⲉⲣϩⲟⲗⲓ ⲉⲩⲟϥⲧ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲕⲉⲫⲁⲗⲓⲥ ⲉⲩⲟⲓ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲟⲩⲇ̅ ⲙ̀ⲃⲁⲥⲓⲥ ⲉⲩⲟⲓ ⲛ̀ϩⲁⲧ

And thou shalt set it upon four posts of incorruptible wood overlaid with gold; and their tops shall be gold, and their four sockets shall be of silver.

Και θελεις κρεμασει αυτο επι τεσσαρων στυλων εκ σιττιμ περικεκαλυμμενων με χρυσιον· τα αγκιστρα αυτων θελουσιν εισθαι χρυσα, επι των τεσσαρων αργυρων υποβασιων.

وَتَجْعَلُ الْحِجَابَ تَحْتَ الأَشِظَّةِ. وَتُدْخِلُ إِلَى هُنَاكَ دَاخِلَ الْحِجَابِ تَابُوتَ الشَّهَادَةِ، فَيَفْصِلُ لَكُمُ الْحِجَابُ بَيْنَ الْقُدْسِ وَقُدْسِ الأَقْدَاسِ.

וְנָתַתָּ֣ה אֶת־הַפָּרֹכֶת֮ תַּ֣חַת הַקְּרָסִים֒ וְהֵבֵאתָ֥ שָׁ֙מָּה֙ מִבֵּ֣ית לַפָּרֹ֔כֶת אֵ֖ת אֲרֹ֣ון הָעֵד֑וּת וְהִבְדִּילָ֤ה הַפָּרֹ֙כֶת֙ לָכֶ֔ם בֵּ֣ין הַקֹּ֔דֶשׁ וּבֵ֖ין קֹ֥דֶשׁ הַקֳּדָשִֽׁים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲱ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁⲧⲁⲡⲉⲧⲁⲥⲙⲁ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲓⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲱⲗⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲙⲁⲩ ⲥⲁϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲓⲕⲁⲧⲁⲡⲉⲧⲥⲙⲁ ⲛ̀ϯⲕⲓⲃⲱⲧⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲱϯ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲕⲁⲧⲁⲡⲉⲧⲁⲥⲙⲁ ⲟⲩⲧⲉ ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲧⲉ ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ

And thou shalt put the veil on the posts, and thou shalt carry in thither within the veil the ark of the testimony; and the veil shall make a separation for you between the holy and the holy of holies.

Και θελεις κρεμασει το καταπετασμα υπο τας περονας, δια να φερης εκει, εσωθεν του καταπετασματος, την κιβωτον του μαρτυριου· και το καταπετασμα θελει καμνει εις εσας χωρισμα μεταξυ του αγιου και του αγιου των αγιων.

وَتَجْعَلُ الْغِطَاءَ عَلَى تَابُوتِ الشَّهَادَةِ فِي قُدْسِ الأَقْدَاسِ.

וְנָתַתָּ֙ אֶת־הַכַּפֹּ֔רֶת עַ֖ל אֲרֹ֣ון הָעֵדֻ֑ת בְּקֹ֖דֶשׁ הַקֳּדָשִֽׁים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϩⲱⲃⲥ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁⲧⲁⲡⲉⲧⲁⲥⲙⲁ ⲛ̀ϯⲕⲓⲃⲱⲧⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ

And thou shalt screen with the veil the ark of the testimony in the holy of holies.

Και θελεις επιθεσει το ιλαστηριον επι της κιβωτου του μαρτυριου εν τω αγιω των αγιων.

وَتَضَعُ الْمَائِدَةَ خَارِجَ الْحِجَابِ، وَالْمَنَارَةَ مُقَابِلَ الْمَائِدَةِ عَلَى جَانِبِ الْمَسْكَنِ نَحْوَ التَّيْمَنِ، وَتَجْعَلُ الْمَائِدَةَ عَلَى جَانِبِ الشِّمَالِ.

וְשַׂמְתָּ֤ אֶת־הַשֻּׁלְחָן֙ מִח֣וּץ לַפָּרֹ֔כֶת וְאֶת־הַמְּנֹרָה֙ נֹ֣כַח הַשֻּׁלְחָ֔ן עַ֛ל צֶ֥לַע הַמִּשְׁכָּ֖ן תֵּימָ֑נָה וְהַ֨שֻּׁלְחָ֔ן תִּתֵּ֖ן עַל־צֶ֥לַע צָפֹֽון׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲱ ⲛ̀ϯⲧⲣⲁⲡⲉⲍⲁ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁⲧⲁⲡⲉⲧⲁⲥⲙⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲱ ⲛ̀ϯⲗⲩⲭⲛⲓⲁ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ϯⲧⲣⲁⲡⲉⲍⲁ ϩⲓ ⲡⲥⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲣⲏⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲱ ⲛ̀ϯⲧⲣⲁⲡⲉⲍⲁ ⲥⲁⲡⲉⲙϩⲓⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ

And thou shalt set the table outside the veil, and the candlestick opposite the table on the south side of the tabernacle; and thou shalt put the table on the north side of the tabernacle.

Και θελεις θεσει την τραπεζαν εξωθεν του καταπετασματος και την λυχνιαν αντικρυ της τραπεζης προς το νοτιον μερος της σκηνης· την δε τραπεζαν θελεις θεσει προς το βορειον μερος.

السجف

«وَتَصْنَعُ سَجْفًا لِمَدْخَلِ الْخَيْمَةِ مِنْ أَسْمَانْجُونِيٍّ وَأُرْجُوَانٍ وَقِرْمِزٍ وَبُوصٍ مَبْرُومٍ صَنْعَةَ الطَّرَّازِ.

וְעָשִׂ֤יתָ מָסָךְ֙ לְפֶ֣תַח הָאֹ֔הֶל תְּכֵ֧לֶת וְאַרְגָּמָ֛ן וְתֹולַ֥עַת שָׁנִ֖י וְשֵׁ֣שׁ מָשְׁזָ֑ר מַעֲשֵׂ֖ה רֹקֵֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲟⲩϩⲃⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲩⲁⲕⲓⲛⲑⲓⲛⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϭⲏϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲕⲟⲕⲕⲟⲥ ⲉϥⲥⲁϯ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϣⲉⲛⲥ ⲉϥⲉⲣϩⲓⲏⲃ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲙ̀ⲡⲟⲓⲕⲓⲗⲧⲟⲛ

And thou shalt make a screen for the door of the tabernacle of blue, and purple, and spun scarlet and fine linen spun, the work of the embroiderer.

Και θελεις καμει δια την θυραν της σκηνης ταπητα εκ κυανου και πορφυρου και κοκκινου και βυσσου κεκλωσμενης, κατεσκευασμενον με εργασιαν κεντητου.

وَتَصْنَعُ لِلسَّجْفِ خَمْسَةَ أَعْمِدَةٍ مِنْ سَنْطٍ وَتُغَشِّيهَا بِذَهَبٍ. رُزَزُهَا مِنْ ذَهَبٍ، وَتَسْبِكُ لَهَا خَمْسَ قَوَاعِدَ مِنْ نُحَاسٍ.

וְעָשִׂ֣יתָ לַמָּסָ֗ךְ חֲמִשָּׁה֙ עַמּוּדֵ֣י שִׁטִּ֔ים וְצִפִּיתָ֤ אֹתָם֙ זָהָ֔ב וָוֵיהֶ֖ם זָהָ֑ב וְיָצַקְתָּ֣ לָהֶ֔ם חֲמִשָּׁ֖ה אַדְנֵ֥י נְחֹֽשֶׁת׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲉ̅ ⲛ̀ⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲉ̀ⲡⲓⲕⲁⲧⲁⲡⲉⲧⲁⲥⲙⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲗⲁⲗⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲟⲩⲕⲉⲫⲁⲗⲓⲥ ⲉⲩⲟⲓ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛⲱⲟⲩ ⲛⲉ ⲙ̀ⲃⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ϩⲟⲙⲧ

And thou shalt make for the veil five posts, and thou shalt gild them with gold; and their chapiters shall be gold; and thou shalt cast for them five brazen sockets.

Και θελεις καμει δια τον ταπητα πεντε στυλους εκ σιττιμ, και θελεις περικαλυψει αυτους με χρυσιον· τα αγκιστρα αυτων θελουσιν εισθαι χρυσα· και θελεις χυσει δι' αυτους πεντε υποβασια χαλκινα.

إصحاح 27

مذبح المحرقة

«وَتَصْنَعُ الْمَذْبَحَ مِنْ خَشَبِ السَّنْطِ، طُولُهُ خَمْسُ أَذْرُعٍ، وَعَرْضُهُ خَمْسُ أَذْرُعٍ. مُرَبَّعًا يَكُونُ الْمَذْبَحُ. وَارْتِفَاعُهُ ثَلاَثُ أَذْرُعٍ.

וְעָשִׂ֥יתָ אֶת־הַמִּזְבֵּ֖חַ עֲצֵ֣י שִׁטִּ֑ים חָמֵשׁ֩ אַמֹּ֨ות אֹ֜רֶךְ וְחָמֵ֧שׁ אַמֹּ֣ות רֹ֗חַב רָב֤וּעַ יִהְיֶה֙ הַמִּזְבֵּ֔חַ וְשָׁלֹ֥שׁ אַמֹּ֖ות קֹמָתֹֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛϣⲉ ⲛ̀ⲁⲧⲉⲣϩⲟⲗⲓ ⲉ̅ ⲙ̀ⲙⲁϩⲓ ⲛ̀ϣⲓⲏ ⲛⲉⲙ ⲉ̅ ⲙ̀ⲙⲁϩⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲏϣⲥⲓ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲣⲁⲅⲱⲛⲟⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϥϭⲓⲥⲓ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ⲅ̅ ⲙ̀ⲙⲁϩⲓ

And thou shalt make an altar of incorruptible wood, of five cubits in the length, and five cubits in the breadth; the altar shall be square, and the height of it shall be of three cubits.

Και θελεις καμει θυσιαστηριον εκ ξυλου σιττιμ, πεντε πηχων το μηκος και πεντε πηχων το πλατος· τετραγωνον θελει εισθαι το θυσιαστηριον· και το υψος αυτου τριων πηχων·

وَتَصْنَعُ قُرُونَهُ عَلَى زَوَايَاهُ الأَرْبَعِ. مِنْهُ تَكُونُ قُرُونُهُ، وَتُغَشِّيهِ بِنُحَاسٍ.

וְעָשִׂ֣יתָ קַרְנֹתָ֗יו עַ֚ל אַרְבַּ֣ע פִּנֹּתָ֔יו מִמֶּ֖נּוּ תִּהְיֶ֣יןָ קַרְנֹתָ֑יו וְצִפִּיתָ֥ אֹתֹ֖ו נְחֹֽשֶׁת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲛⲓⲧⲁⲡ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲇ̅ ⲛ̀ⲗⲁⲕϩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲧⲁⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϩⲟϥⲧⲟⲩ ⲛ̀ϩⲟⲙⲧ

And thou shalt make the horns on the four corners; the horns shall be of the same piece, and thou shalt overlay them with brass.

και θελεις καμει τα κερατα αυτου επι των τεσσαρων γωνιων αυτου· τα κερατα αυτου θελουσιν εισθαι εκ του αυτου και θελεις περικαλυψει αυτο με χαλκον.

وَتَصْنَعُ قُدُورَهُ لِرَفْعِ رَمَادِهِ، وَرُفُوشَهُ وَمَرَاكِنَهُ وَمَنَاشِلَهُ وَمَجَامِرَهُ. جَمِيعَ آنِيَتِهِ تَصْنَعُهَا مِنْ نُحَاسٍ.

וְעָשִׂ֤יתָ סִּֽירֹתָיו֙ לְדַשְּׁנֹ֔ו וְיָעָיו֙ וּמִזְרְקֹתָ֔יו וּמִזְלְגֹתָ֖יו וּמַחְתֹּתָ֑יו לְכָל־כֵּלָ֖יו תַּעֲשֶׂ֥ה נְחֹֽשֶׁת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲟⲩⲭⲗⲟⲙ ⲉ̀ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϥⲕⲁⲗⲩⲡⲧⲱⲣ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲫⲩⲁⲗⲏ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲕⲣⲉⲁⲅⲣⲁ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲉϭⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ ⲛ̀ϩⲟⲙⲧ

And thou shalt make a rim for the altar; and its covering and its cups, and its flesh-hooks, and its fire-pan, and all its vessels shalt thou make of brass.

Και θελεις καμει τους στακτοδοχους λεβητας αυτου και τα πτυαρια αυτου και τας λεκανας αυτου και τας κρεαγρας αυτου και τα πυροδοχα αυτου· χαλκινα θελεις καμει παντα τα σκευη αυτου.

وَتَصْنَعُ لَهُ شُبَّاكَةً صَنْعَةَ الشَّبَكَةِ مِنْ نُحَاسٍ، وَتَصْنَعُ عَلَى الشَّبَكَةِ أَرْبَعَ حَلَقَاتٍ مِنْ نُحَاسٍ عَلَى أَرْبَعَةِ أَطْرَافِهِ.

וְעָשִׂ֤יתָ לֹּו֙ מִכְבָּ֔ר מַעֲשֵׂ֖ה רֶ֣שֶׁת נְחֹ֑שֶׁת וְעָשִׂ֣יתָ עַל־הָרֶ֗שֶׁת אַרְבַּע֙ טַבְּעֹ֣ת נְחֹ֔שֶׁת עַ֖ל אַרְבַּ֥ע קְצֹותָֽיו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛⲁϥ ⲛ̀ⲟⲩⲉⲥⲭⲁⲣⲁ ⲛ̀ϩⲟⲙⲧ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲛ̀ϣⲛⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ϯⲉⲥⲭⲁⲣⲁ ⲛ̀ⲇ̅ ⲛ̀ϣϭⲟⲩⲣ ⲛ̀ϩⲟⲙⲧ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲇ̅ ⲛ̀ⲥⲫⲓⲣ

And thou shalt make for it a brazen grate with net-work; and thou shalt make for the grate four brazen rings under the four sides.

Και θελεις καμει δι' αυτο χαλκινην εσχαραν δικτυωτης εργασιας· και επι του δικτυου θελεις καμει τεσσαρας κρικους χαλκινους επι των τεσσαρων γωνιων αυτου.

وَتَجْعَلُهَا تَحْتَ حَاجِبِ الْمَذْبَحِ مِنْ أَسْفَلُ، وَتَكُونُ الشَّبَكَةُ إِلَى نِصْفِ الْمَذْبَحِ.

וְנָתַתָּ֣ה אֹתָ֗הּ תַּ֛חַת כַּרְכֹּ֥ב הַמִּזְבֵּ֖חַ מִלְּמָ֑טָּה וְהָיְתָ֣ה הָרֶ֔שֶׁת עַ֖ד חֲצִ֥י הַמִּזְבֵּֽחַ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲁⲩ ⲥⲁϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϯⲉⲥⲭⲁⲣⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ϩⲓⲡⲉⲥⲏⲧ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲉⲥⲭⲁⲣⲁ ϣⲁ ⲧⲫⲁϣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ

And thou shalt put them below under the grate of the altar, and the grate shall extend to the middle of the altar.

Και θελεις θεσει αυτην υπο την περιοχην του θυσιαστηριου κατωθεν, ωστε το δικτυον να ηναι μεχρι του μεσου του θυσιαστηριου.

وَتَصْنَعُ عَصَوَيْنِ لِلْمَذْبَحِ، عَصَوَيْنِ مِنْ خَشَبِ السَّنْطِ وَتُغَشِّيهِمَا بِنُحَاسٍ.

וְעָשִׂ֤יתָ בַדִּים֙ לַמִּזְבֵּ֔חַ בַּדֵּ֖י עֲצֵ֣י שִׁטִּ֑ים וְצִפִּיתָ֥ אֹתָ֖ם נְחֹֽשֶׁת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲛⲁⲫⲟⲣⲟⲛ ⲉ̀ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛϣⲉ ⲛ̀ⲁⲧⲉⲣϩⲟⲗⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲗⲁⲗⲱⲟⲩ ⲛ̀ϩⲟⲙⲧ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲟⲙⲧ

And thou shalt make for the altar staves of incorruptible wood, and thou shalt overlay them with brass.

Και θελεις καμει μοχλους δια το θυσιαστηριον, μοχλους εκ ξυλου σιττιμ, και θελεις περικαλυψει αυτους με χαλκον·

وَتُدْخَلُ عَصَوَاهُ فِي الْحَلَقَاتِ، فَتَكُونُ الْعَصَوَانِ عَلَى جَانِبَيِ الْمَذْبَحِ حِينَمَا يُحْمَلُ.

וְהוּבָ֥א אֶת־בַּדָּ֖יו בַּטַּבָּעֹ֑ת וְהָי֣וּ הַבַּדִּ֗ים עַל־שְׁתֵּ֛י צַלְעֹ֥ת הַמִּזְבֵּ֖חַ בִּשְׂאֵ֥ת אֹתֹֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϩⲓⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲁⲛⲁⲫⲟⲣⲟⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϣϭⲟⲩⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲁⲛⲁⲫⲟⲣⲟⲛ ⲥⲁ ⲡⲥⲫⲓⲣ ⲃ̅ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ϧⲉⲛ ⲡϫⲓⲛⲑⲣⲟⲩϥⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ

And thou shalt put the staves into the rings; and let the staves be on the sides of the altar to carry it.

και οι μοχλοι θελουσι τεθη εντος των κρικων και θελουσιν εισθαι οι μοχλοι επι των δυο πλευρων του θυσιαστηριου, δια να βασταζωσιν αυτο.

مُجَوَّفًا تَصْنَعُهُ مِنْ أَلْوَاحٍ، كَمَا أُظْهِرَ لَكَ فِي الْجَبَلِ هَكَذَا يَصْنَعُونَهُ.

נְב֥וּב לֻחֹ֖ת תַּעֲשֶׂ֣ה אֹתֹ֑ו כַּאֲשֶׁ֨ר הֶרְאָ֥ה אֹתְךָ֛ בָּהָ֖ר כֵּ֥ן יַעֲשֽׂוּ׃ ס

Ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛⲁϥ ⲛ̀ⲥⲁⲛⲓⲥ ⲉϥⲥⲕⲉⲣⲕⲱⲣ ⲛ̀ⲕⲟⲓⲗⲟⲛ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲏ ⲉⲧⲁⲩⲧⲁⲙⲟⲕ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟϥ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ

Thou shalt make it hollow with boards: according to what was shewed thee in the mount, so thou shalt make it.

Κοιλον σανιδωτον θελεις καμει αυτο, καθως εδειχθη εις σε επι του ορους· ουτω θελουσι καμει.

الدار الخارجية

«وَتَصْنَعُ دَارَ الْمَسْكَنِ. إِلَى جِهَةِ الْجَنُوبِ نَحْوَ التَّيْمَنِ لِلدَّارِ أَسْتَارٌ مِنْ بُوصٍ مَبْرُومٍ مِئَةُ ذِرَاعٍ طُولًا إِلَى الْجِهَةِ الْوَاحِدَةِ.

וְעָשִׂ֕יתָ אֵ֖ת חֲצַ֣ר הַמִּשְׁכָּ֑ן לִפְאַ֣ת נֶֽגֶב־תֵּ֠ימָנָה קְלָעִ֨ים לֶחָצֵ֜ר שֵׁ֣שׁ מָשְׁזָ֗ר מֵאָ֤ה בָֽאַמָּה֙ אֹ֔רֶךְ לַפֵּאָ֖ה הָאֶחָֽת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲩⲗⲏ ⲉ̀ϯⲥⲕⲏⲛⲏ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲫⲓⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲥⲁⲫⲣⲏⲥ ⲛⲓⲓⲥⲧⲓⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲁⲩⲗⲏ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩϣⲉⲛⲥ ⲉϥⲥⲁϯ ⲣ̅ ⲙ̀ⲙⲁϩⲓ ⲛ̀ϣⲓⲏ ⲉ̀ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲥⲫⲓⲣ

And thou shalt make a court for the tabernacle, curtains of the court of fine linen spun on the south side, the length of a hundred cubits for one side.

Και θελεις καμει την αυλην της σκηνης· απο το νοτιον μερος προς μεσημβριαν θελουσιν εισθαι παραπετασματα δια την αυλην εκ βυσσου κεκλωσμενης, το μηκος εκατον πηχων δια το εν πλευρον.

وَأَعْمِدَتُهَا عِشْرُونَ، وَقَوَاعِدُهَا عِشْرُونَ مِنْ نُحَاسٍ. رُزَزُ الأَعْمِدَةِ وَقُضْبَانُهَا مِنْ فِضَّةٍ.

וְעַמֻּדָ֣יו עֶשְׂרִ֔ים וְאַדְנֵיהֶ֥ם עֶשְׂרִ֖ים נְחֹ֑שֶׁת וָוֵ֧י הָעַמֻּדִ֛ים וַחֲשֻׁקֵיהֶ֖ם כָּֽסֶף׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲕ̅ ⲛ̀ⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲕ̅ ⲙ̀ⲃⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ϩⲟⲙⲧ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲟⲩⲕⲣⲓⲕⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲟⲩⲯⲁⲗⲓⲥ ⲉⲩⲟⲓ ⲛ̀ϩⲁⲧ

And their pillars twenty, and twenty brazen sockets for them, and their rings and their clasps of silver.

Και οι εικοσι στυλοι αυτης και τα εικοσι υποβασια τουτων θελουσιν εισθαι χαλκινα· τα αγκιστρα των στυλων και αι ζωναι αυτων αργυρα.

وَكَذَلِكَ إِلَى جِهَةِ الشِّمَالِ فِي الطُّولِ أَسْتَارٌ مِئَةُ ذِرَاعٍ طُولًا. وَأَعْمِدَتُهَا عِشْرُونَ، وَقَوَاعِدُهَا عِشْرُونَ مِنْ نُحَاسٍ. رُزَزُ الأَعْمِدَةِ وَقُضْبَانُهَا مِنْ فِضَّةٍ.

וְכֵ֨ן לִפְאַ֤ת צָפֹון֙ בָּאֹ֔רֶךְ קְלָעִ֖ים מֵ֣אָה אֹ֑רֶךְ [וְעַמְדּוּ כ] (וְעַמּוּדָ֣יו ק) עֶשְׂרִ֗ים וְאַדְנֵיהֶ֤ם עֶשְׂרִים֙ נְחֹ֔שֶׁת וָוֵ֧י הָֽעַמֻּדִ֛ים וַחֲשֻׁקֵיהֶ֖ם כָּֽסֶף׃

Ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲡⲉ ⲉⲧⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲫⲓⲣ ⲉⲧⲥⲁⲡⲉⲙϩⲓⲧ ⲛⲓⲓⲥⲧⲓⲟⲛ ⲣ̅ ⲙⲙⲁϩⲓ ⲛ̀ϣⲓⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲕ̅ ⲛ̀ⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲕ̅ ⲙ̀ⲃⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ϩⲟⲙⲧ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲟⲩⲕⲣⲓⲕⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲟⲩⲯⲁⲗⲓⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲃⲁⲥⲓⲥ ⲉⲩⲟⲓ ⲛ̀ⲓⲉⲃⲛϩⲁⲧ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲁⲧ

Thus shall there be to the side toward the north curtains of a hundred cubits in length; and their pillars twenty, and their sockets twenty of brass, and the rings and the clasps of the pillars, and their sockets overlaid with silver.

Και ομοιως κατα το βορειον πλευρον κατα μηκος θελουσιν εισθαι παραπετασματα, μηκος εκατον πηχων, και οι εικοσι στυλοι αυτων και τα εικοσι αυτων χαλκινα υποβασια· τα δε αγκιστρα των στυλων και αι ζωναι αυτων αργυρα.

وَفِي عَرْضِ الدَّارِ إِلَى جِهَةِ الْغَرْبِ أَسْتَارٌ خَمْسُونَ ذِرَاعًا. أَعْمِدَتُهَا عَشْرَةٌ، وَقَوَاعِدُهَا عَشْرٌ.

וְרֹ֤חַב הֶֽחָצֵר֙ לִפְאַת־יָ֔ם קְלָעִ֖ים חֲמִשִּׁ֣ים אַמָּ֑ה עַמֻּדֵיהֶ֣ם עֲשָׂרָ֔ה וְאַדְנֵיהֶ֖ם עֲשָׂרָֽה׃

Ϯⲟⲩⲏϣⲥⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲁⲩⲗⲏ ⲥⲁⲡⲥⲁ ⲙ̀ⲫⲓⲟⲙ ⲛ̀ⲛⲓⲓⲥⲧⲓⲟⲛ ⲉⲩⲟⲓ ⲛ̀ⲛ̅ ⲙ̀ⲙⲁϩⲓ ⲓ ⲛ̀ⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲓ̅ ⲙ̀ⲃⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ϩⲁⲧ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ

And in the breadth of the tabernacle toward the west curtains of fifty cubits, their pillars ten and their sockets ten.

Και δια το πλατος της αυλης κατα το δυτικον πλευρον θελουσιν εισθαι παραπετασματα πεντηκοντα πηχων· στυλοι αυτων δεκα και υποβασια αυτων δεκα.

وَعَرْضُ الدَّارِ إِلَى جِهَةِ الشَّرْقِ نَحْوَ الشُّرُوقِ خَمْسُونَ ذِرَاعًا.

וְרֹ֣חַב הֶֽחָצֵ֗ר לִפְאַ֛ת קֵ֥דְמָה מִזְרָ֖חָה חֲמִשִּׁ֥ים אַמָּֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ϯⲟⲩⲏϣⲥⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲁⲩⲗⲏ ⲉⲧⲥⲁⲛⲓⲙⲁⲛ̀ϣⲁⲓ ⲛ ⲙ̀ⲙⲁϩⲓ ⲓ ⲛ̀ⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲓ̅ ⲙ̀ⲃⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ

And in the breadth of the tabernacle toward the south, curtains of fifty cubits; their pillars ten, and their sockets ten.

Και το πλατος της αυλης κατα το ανατολικον πλευρον το προς ανατολας θελει εισθαι πεντηκοντα πηχων.

وَخَمْسَ عَشْرَةَ ذِرَاعًا مِنَ الأَسْتَارِ لِلْجَانِبِ الْوَاحِدِ. أَعْمِدَتُهَا ثَلاَثَةٌ وَقَوَاعِدُهَا ثَلاَثٌ.

וַחֲמֵ֨שׁ עֶשְׂרֵ֥ה אַמָּ֛ה קְלָעִ֖ים לַכָּתֵ֑ף עַמֻּדֵיהֶ֣ם שְׁלֹשָׁ֔ה וְאַדְנֵיהֶ֖ם שְׁלֹשָֽׁה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲓ̅ⲉ̅ ⲙ̀ⲙⲁϩⲓ ⲉ̀ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲥⲫⲓⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡϭⲓⲥⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲓⲥⲧⲓⲟⲛ ⲅ̅ ⲛ̀ⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲅ̅ ⲙ̀ⲃⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ

And the height of the curtains shall be of fifty cubits for the one side of the gate; their pillars three, and their sockets three.

Και τα παραπετασματα του ενος μερους της πυλης θελουσιν εισθαι δεκαπεντε πηχων· στυλοι αυτων τρεις και υποβασια αυτων τρια.

وَلِلْجَانِبِ الثَّانِي خَمْسَ عَشْرَةَ ذِرَاعًا مِنَ الأَسْتَارِ. أَعْمِدَتُهَا ثَلاَثَةٌ وَقَوَاعِدُهَا ثَلاَثٌ.

וְלַכָּתֵף֙ הַשֵּׁנִ֔ית חְמֵ֥שׁ עֶשְׂרֵ֖ה קְלָעִ֑ים עַמֻּדֵיהֶ֣ם שְׁלֹשָׁ֔ה וְאַדְנֵיהֶ֖ם שְׁלֹשָֽׁה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲥⲫⲓⲣ ⲙ̀ⲙⲁϩⲃ̅ ⲓ̅ⲉ̅ ⲙ̀ⲙⲁϩⲓ ⲉ̀ⲡϭⲓⲥⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲓⲥⲧⲓⲟⲛ ⲅ ⲛ̀ⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲅ̅ ⲙ̀ⲃⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ

And for the second side the height of the curtains shall be of fifteen cubits; their pillars three, and their sockets three.

Και εις το αλλο μερος θελουσιν εισθαι παραπετασματα δεκαπεντε πηχων· στυλοι αυτων τρεις και υποβασια αυτων τρια.

وَلِبَابِ الدَّارِ سَجْفٌ عِشْرُونَ ذِرَاعًا مِنْ أَسْمَانْجُونِيٍّ وَأُرْجُوَانٍ وَقِرْمِزٍ وَبُوصٍ مَبْرُومٍ صَنْعَةَ الطَّرَّازِ. أَعْمِدَتُهُ أَرْبَعَةٌ، وَقَوَاعِدُهَا أَرْبَعٌ.

וּלְשַׁ֨עַר הֶֽחָצֵ֜ר מָסָ֣ךְ ׀ עֶשְׂרִ֣ים אַמָּ֗ה תְּכֵ֨לֶת וְאַרְגָּמָ֜ן וְתֹולַ֧עַת שָׁנִ֛י וְשֵׁ֥שׁ מָשְׁזָ֖ר מַעֲשֵׂ֣ה רֹקֵ֑ם עַמֻּֽדֵיהֶם֙ אַרְבָּעָ֔ה וְאַדְנֵיהֶ֖ם אַרְבָּעָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ϯⲡⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲁⲩⲗⲏ ⲙⲁⲣⲉϥϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉⲥⲕⲁⲗⲩⲙⲙⲁ ⲉϥⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲕ̅ ⲙ̀ⲙⲁϩⲓ ⲛ̀ϭⲓⲥⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲩⲁⲕⲓⲛⲑⲓⲛⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϭⲏϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲕⲟⲕⲕⲟⲥ ⲉϥⲥⲁϯ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϣⲉⲛⲥ ⲉϥⲉⲣⲓⲏⲃ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲑⲟ ⲛ̀ⲣⲏϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲣⲉϥⲑⲱⲣⲡ ⲇ̅ ⲛ̀ⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲇ̅ ⲙ̀ⲃⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ

And a veil for the door of the court, the height of it of twenty cubits of blue linen, and of purple, and spun scarlet, and of fine linen spun with the art of the embroiderer; their pillars four, and their sockets four.

Δια δε την πυλην της αυλης θελει εισθαι καταπετασμα εικοσι πηχων, εκ κυανου και πορφυρου και κοκκινου και βυσσου κεκλωσμενης, κατεσκευασμενον με εργασιαν κεντητου· στυλοι αυτων τεσσαρες και υποβασια τουτων τεσσαρα.

لِكُلِّ أَعْمِدَةِ الدَّارِ حَوَالَيْهَا قُضْبَانٌ مِنْ فِضَّةٍ. رُزَزُهَا مِنْ فِضَّةٍ، وَقَوَاعِدُهَا مِنْ نُحَاسٍ.

כָּל־עַמּוּדֵ֨י הֶֽחָצֵ֤ר סָבִיב֙ מְחֻשָּׁקִ֣ים כֶּ֔סֶף וָוֵיהֶ֖ם כָּ֑סֶף וְאַדְנֵיהֶ֖ם נְחֹֽשֶׁת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲁⲩⲗⲏ ⲉϥⲕⲱϯ ⲉⲩⲟⲓ ⲛ̀ⲓⲉⲃⲛ̀ϩⲁⲧ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲁⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲟⲩⲕⲉⲫⲁⲗⲓⲥ ⲉⲩⲟⲓ ⲛ̀ϩⲁⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲟⲩⲃⲁⲥⲓⲥ ⲉⲩⲟⲓ ⲛ̀ϩⲟⲙⲧ

All the pillars of the court round about overlaid with silver, and their chapiters silver and their brass sockets.

Παντες οι στυλοι κυκλω της αυλης θελουσιν εισθαι εζωσμενοι με αργυρον, τα αγκιστρα αυτων αργυρα και τα υποβασια αυτων χαλκινα.

طُولُ الدَّارِ مِئَةُ ذِرَاعٍ، وَعَرْضُهَا خَمْسُونَ فَخَمْسُونَ، وَارْتِفَاعُهَا خَمْسُ أَذْرُعٍ مِنْ بُوصٍ مَبْرُومٍ، وَقَوَاعِدُهَا مِنْ نُحَاسٍ.

אֹ֣רֶךְ הֶֽחָצֵר֩ מֵאָ֨ה בָֽאַמָּ֜ה וְרֹ֣חַב ׀ חֲמִשִּׁ֣ים בַּחֲמִשִּׁ֗ים וְקֹמָ֛ה חָמֵ֥שׁ אַמֹּ֖ות שֵׁ֣שׁ מָשְׁזָ֑ר וְאַדְנֵיהֶ֖ם נְחֹֽשֶׁת׃

Ϯϣⲓⲏ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲁⲩⲗⲏ ⲣ̅ ϧⲉⲛ ⲣ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲥⲟⲩⲏϣⲥⲓ ⲛ̅ ϧⲉⲛ ⲛ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉⲥϭⲓⲥⲓ ⲉϥⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲉ̅ ⲙ̀ⲙⲁϩⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩϣⲉⲛⲥ ⲉϥⲥⲁϯ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲟⲩⲃⲁⲥⲓⲥ ⲉⲩⲟⲓ ⲛ̀ϩⲟⲙⲧ

And the length of the court shall be a hundred cubits on each side, and the breadth fifty on each side, and the height five cubits of fine linen spun, and their sockets of brass.

Το μηκος της αυλης θελει εισθαι εκατον πηχων και το πλατος εκατερωθεν πεντηκοντα και το υψος πεντε πηχων, εκ βυσσου κεκλωσμενης, και τα υποβασια αυτων χαλκινα.

جَمِيعُ أَوَانِي الْمَسْكَنِ فِي كُلِّ خِدْمَتِهِ وَجَمِيعُ أَوْتَادِهِ وَجَمِيعُ أَوْتَادِ الدَّارِ مِنْ نُحَاسٍ.

לְכֹל֙ כְּלֵ֣י הַמִּשְׁכָּ֔ן בְּכֹ֖ל עֲבֹדָתֹ֑ו וְכָל־יְתֵדֹתָ֛יו וְכָל־יִתְדֹ֥ת הֶחָצֵ֖ר נְחֹֽשֶׁת׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲥⲟⲃϯ ⲧⲏⲣϥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϣⲙⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲁⲩⲗⲏ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲓⲉⲃⲛ̀ϩⲟⲙⲧ

And all the furniture and all the instruments and the pins of the court shall be of brass.

Παντα τα σκευη της σκηνης δια πασαν την υπηρεσιαν αυτης και παντες οι πασσαλοι αυτης και παντες οι πασσαλοι της αυλης θελουσιν εισθαι χαλκινοι.

زيت المنارة

«وَأَنْتَ تَأْمُرُ بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنْ يُقَدِّمُوا إِلَيْكَ زَيْتَ زَيْتُونٍ مَرْضُوضٍ نَقِيًّا لِلضَّوْءِ لإِصْعَادِ السُّرُجِ دَائِمًا.

וְאַתָּ֞ה תְּצַוֶּ֣ה ׀ אֶת־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל וְיִקְח֨וּ אֵלֶ֜יךָ שֶׁ֣מֶן זַ֥יִת זָ֛ךְ כָּתִ֖ית לַמָּאֹ֑ור לְהַעֲלֹ֥ת נֵ֖ר תָּמִֽיד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲉ̀ⲧⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲣⲟⲩϭⲓ ⲛⲁⲕ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲉϩ ⲛ̀ⲁⲧⲥⲟⲣⲉⲙ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ⲉϥⲥⲁϧⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁⲛϫⲱⲓⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲱⲡⲓ ⲉϥⲙⲟϩ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩϧⲏⲃⲥ ⲛ̀ⲥⲏⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ

And do thou charge the children of Israel, and let them take for thee refined pure olive-oil beaten to burn for light, that a lamp may burn continually

Και συ προσταξον τους υιους Ισραηλ να φερωσι προς σε καθαρον ελαιον απο ελαιας κοπανισμενας δια το φως, δια να καιη παντοτε ο λυχνος.

فِي خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ، خَارِجَ الْحِجَابِ الَّذِي أَمَامَ الشَّهَادَةِ، يُرَتِّبُهَا هَارُونُ وَبَنُوهُ مِنَ الْمَسَاءِ إِلَى الصَّبَاحِ أَمَامَ الرَّبِّ. فَرِيضَةً دَهْرِيَّةً فِي أَجْيَالِهِمْ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ.

בְּאֹ֣הֶל מֹועֵד֩ מִח֨וּץ לַפָּרֹ֜כֶת אֲשֶׁ֣ר עַל־הָעֵדֻ֗ת יַעֲרֹךְ֩ אֹתֹ֨ו אַהֲרֹ֧ן וּבָנָ֛יו מֵעֶ֥רֶב עַד־בֹּ֖קֶר לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה חֻקַּ֤ת עֹולָם֙ לְדֹ֣רֹתָ֔ם מֵאֵ֖ת בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ ס

Ϧⲉⲛ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁⲧⲁⲡⲉⲧⲁⲥⲙⲁ ⲫⲏ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ϯⲇⲓⲁⲑⲏⲕⲏ ⲉϥⲥⲁϩϯ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲣⲟⲩϩⲓ ϣⲁ ϣⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲟⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛⲅⲉⲛⲉⲁ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅

in the tabernacle of the testimony, without the veil that is before the ark of the covenant, shall Aaron and his sons burn it from evening until morning, before the Lord: it is a perpetual ordinance throughout your generations of the children of Israel.

Εν τη σκηνη του μαρτυριου εξωθεν του καταπετασματος, το οποιον ειναι εμπροσθεν του μαρτυριου, ο Ααρων και οι υιοι αυτου θελουσι διαθεσει αυτον αφ' εσπερας εως πρωι εμπροσθεν του Κυριου· τουτο θελει εισθαι νομος παντοτεινος εις τους υιους Ισραηλ κατα τας γενεας αυτων.

إصحاح 28

ثياب كهنوتية

«وَقَرِّبْ إِلَيْكَ هَارُونَ أَخَاكَ وَبَنِيهِ مَعَهُ مِنْ بَيْنِ بَنِي إِسْرَائِيلَ لِيَكْهَنَ لِي. هَارُونَ نَادَابَ وَأَبِيهُوَ أَلِعَازَارَ وَإِيثَامَارَ بَنِي هَارُونَ.

וְאַתָּ֡ה הַקְרֵ֣ב אֵלֶיךָ֩ אֶת־אַהֲרֹ֨ן אָחִ֜יךָ וְאֶת־בָּנָ֣יו אִתֹּ֔ו מִתֹּ֛וךְ בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לְכַהֲנֹו־לִ֑י אַהֲרֹ֕ן נָדָ֧ב וַאֲבִיה֛וּא אֶלְעָזָ֥ר וְאִיתָמָ֖ר בְּנֵ֥י אַהֲרֹֽן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲁⲛⲓⲟⲩⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ϩⲁⲣⲟⲕ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲡⲉⲕⲥⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉⲑⲣⲟⲩⲉⲣⲟⲩⲏⲃ ⲛⲏⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲁⲇⲁⲃ ⲛⲉⲙ ⲁⲃⲓⲟⲩⲇ ⲛⲉⲙ ⲉⲗⲉⲁⲍⲁⲣ ⲛⲉⲙ ⲓⲑⲁⲙⲁⲣ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ

And do thou take to thyself both Aaron thy brother, and his sons, even them of the children of Israel; so that Aaron, and Nadab and Abiud, and Eleazar and Ithamar, sons of Aaron, may minister to me.

Και συ προσαγαγε προς σεαυτον Ααρων τον αδελφον σου και τους υιους αυτου μετ' αυτου, εκ μεσου των υιων Ισραηλ, δια να ιερατευωσιν εις εμε, Ααρων, Ναδαβ και Αβιουδ, Ελεαζαρ και Ιθαμαρ, τους υιους του Ααρων.

وَاصْنَعْ ثِيَابًا مُقَدَّسَةً لِهَارُونَ أَخِيكَ لِلْمَجْدِ وَالْبَهَاءِ.

וְעָשִׂ֥יתָ בִגְדֵי־קֹ֖דֶשׁ לְאַהֲרֹ֣ן אָחִ֑יךָ לְכָבֹ֖וד וּלְתִפְאָֽרֶת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲧⲟⲗⲏ ⲉⲥⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲡⲉⲕⲥⲟⲛ ⲉ̀ⲟⲩⲧⲓⲙⲏ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲱⲟⲩ

And thou shalt make holy apparel for Aaron thy brother, for honour and glory.

Και θελεις καμει στολην αγιαν εις τον Ααρων τον αδελφον σου προς δοξαν και τιμην.

وَتُكَلِّمُ جَمِيعَ حُكَمَاءِ الْقُلُوبِ الَّذِينَ مَلأْتُهُمْ رُوحَ حِكْمَةٍ، أَنْ يَصْنَعُوا ثِيَابَ هَارُونَ لِتَقْدِيسِهِ لِيَكْهَنَ لِي.

וְאַתָּ֗ה תְּדַבֵּר֙ אֶל־כָּל־חַכְמֵי־לֵ֔ב אֲשֶׁ֥ר מִלֵּאתִ֖יו ר֣וּחַ חָכְמָ֑ה וְעָשׂ֞וּ אֶת־בִּגְדֵ֧י אַהֲרֹ֛ן לְקַדְּשֹׁ֖ו לְכַהֲנֹו־לִֽי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲁⲃⲉⲩ ⲧⲏⲣⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲡⲟⲩϩⲏⲧ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲓⲙⲁϩⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲕⲛⲁϯ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ϯⲥⲧⲟⲗⲏ ⲉⲥⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲑⲏ ⲉⲧⲉϥⲛⲁⲉⲣⲟⲩⲏⲃ ⲛⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲥ

And speak thou to all those who are wise in understanding, whom I have filled with the spirit of wisdom and perception; and they shall make the holy apparel of Aaron for the sanctuary, in which apparel he shall minister to me as priest.

Και συ λαλησον προς παντας τους σοφους την καρδιαν, τους οποιους εγω ενεπλησα απο πνευματος σοφιας, να καμωσι την στολην του Ααρων, δια να καθιερωσης αυτον, ωστε να ιερατευη εις εμε.

وَهَذِهِ هِيَ الثِّيَابُ الَّتِي يَصْنَعُونَهَا: صُدْرَةٌ وَرِدَاءٌ وَجُبَّةٌ وَقَمِيصٌ مُخَرَّمٌ وَعِمَامَةٌ وَمِنْطَقَةٌ. فَيَصْنَعُونَ ثِيَابًا مُقَدَّسَةً لِهَارُونَ أَخِيكَ وَلِبَنِيهِ لِيَكْهَنَ لِي.

וְאֵ֨לֶּה הַבְּגָדִ֜ים אֲשֶׁ֣ר יַעֲשׂ֗וּ חֹ֤שֶׁן וְאֵפֹוד֙ וּמְעִ֔יל וּכְתֹ֥נֶת תַּשְׁבֵּ֖ץ מִצְנֶ֣פֶת וְאַבְנֵ֑ט וְעָשׂ֨וּ בִגְדֵי־קֹ֜דֶשׁ לְאַהֲרֹ֥ן אָחִ֛יךָ וּלְבָנָ֖יו לְכַהֲנֹו־לִֽי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲓⲥⲧⲟⲗⲏ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ ⲫⲏ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ϯⲙⲉⲥⲧⲉⲛϩⲏⲧ ⲛⲉⲙ ϯⲉⲡⲱⲙⲓⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲡⲟⲇⲏⲣⲏ ⲛⲉⲙ ϯϣⲑⲏⲛ ⲉⲧⲟⲓ ⲛ̀ⲗⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲕⲓⲇⲁⲣⲓⲥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲙⲟϫϧ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ϩⲁⲛⲥⲧⲟⲗⲏ ⲛ̀ϩⲁⲅⲓⲟⲛ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲉⲑⲣⲟⲩⲉⲣⲟⲩⲏⲃ ⲛⲏⲓ

And these are the garments which they shall make: the breast-plate, and the shoulder-piece, and the full-length robe, and the tunic with a fringe, and the tire, and the girdle; and they shall make holy garments for Aaron and his sons to minister to me as priests.

Και αυτη ειναι η στολη την οποιαν θελουσι καμει· περιστηθιον και εφοδ και ποδηρης και χιτων κεντητος, μιτρα και ζωνη· και θελουσι καμει στολας αγιας εις τον Ααρων τον αδελφον σου, και εις τους υιους αυτου, δια να ιερατευωσιν εις εμε.

وَهُمْ يَأْخُذُونَ الذَّهَبَ وَالأَسْمَانْجُونِيَّ وَالأُرْجُوَانَ وَالْقِرْمِزَ وَالْبُوصَ.

וְהֵם֙ יִקְח֣וּ אֶת־הַזָּהָ֔ב וְאֶת־הַתְּכֵ֖לֶת וְאֶת־הָֽאַרְגָּמָ֑ן וְאֶת־תֹּולַ֥עַת הַשָּׁנִ֖י וְאֶת־הַשֵּֽׁשׁ׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲱⲟⲩ ⲉⲩⲉ̀ϭⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲛⲟⲩⲃ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϩⲩⲁⲕⲓⲛⲑⲓⲛⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϭⲏϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲕⲟⲕⲕⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϣⲉⲛⲥ

And they shall take the gold, and the blue, and the purple, and the scarlet, and the fine linen.

Και αυτοι θελουσι λαβει το χρυσιον και το κυανουν και το πορφυρουν και το κοκκινον και την βυσσον.

الرداء

«فَيَصْنَعُونَ الرِّدَاءَ مِنْ ذَهَبٍ وَأَسْمَانْجُونِيٍّ وَأُرْجُوَانٍ وَقِرْمِزٍ وَبُوصٍ مَبْرُومٍ صَنْعَةَ حَائِكٍ حَاذِقٍ.

וְעָשׂ֖וּ אֶת־הָאֵפֹ֑ד זָ֠הָב תְּכֵ֨לֶת וְאַרְגָּמָ֜ן תֹּולַ֧עַת שָׁנִ֛י וְשֵׁ֥שׁ מָשְׁזָ֖ר מַעֲשֵׂ֥ה חֹשֵֽׁב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ϯⲉⲡⲱⲙⲓⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩϣⲉⲛⲥ ⲉϥⲥⲁϯ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲛ̀ⲥⲱϧⲓ ⲙ̀ⲡⲟⲓⲕⲓⲗⲧⲟⲛ

And they shall make the shoulder-piece of fine linen spun, the woven work of the embroiderer.

Και θελουσι καμει το εφοδ εκ χρυσιου, εκ κυανου και πορφυρου, εκ κοκκινου και βυσσου κεκλωσμενης, εντεχνου εργασιας·

يَكُونُ لَهُ كَتِفَانِ مَوْصُولاَنِ فِي طَرَفَيْهِ لِيَتَّصِلَ.

שְׁתֵּ֧י כְתֵפֹ֣ת חֹֽבְרֹ֗ת יִֽהְיֶה־לֹּ֛ו אֶל־שְׁנֵ֥י קְצֹותָ֖יו וְחֻבָּֽר׃

Ⲉ̀ⲡⲱⲙⲓⲥ ⲥⲛⲟⲩϯ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲁϥ ⲉⲩϧⲉⲛⲧ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲟⲩⲓ ⲟⲩⲃⲉ ⲟⲩⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲉⲩⲥⲉⲃⲧⲱⲧ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲉⲣⲟⲥ ⲃ̅

It shall have two shoulder-pieces joined together, fastened on the two sides.

θελει εχει τας δυο επωμιδας αυτου συναπτας κατα τα δυο ακρα αυτου, ωστε να συναπτωνται.

وَزُنَّارُ شَدِّهِ الَّذِي عَلَيْهِ يَكُونُ مِنْهُ كَصَنْعَتِهِ. مِنْ ذَهَبٍ وَأَسْمَانْجُونِيٍّ وَقِرْمِزٍ وَبُوصٍ مَبْرُومٍ.

וְחֵ֤שֶׁב אֲפֻדָּתֹו֙ אֲשֶׁ֣ר עָלָ֔יו כְּמַעֲשֵׂ֖הוּ מִמֶּ֣נּוּ יִהְיֶ֑ה זָהָ֗ב תְּכֵ֧לֶת וְאַרְגָּמָ֛ן וְתֹולַ֥עַת שָׁנִ֖י וְשֵׁ֥שׁ מָשְׁזָֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲥⲱϧⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲉⲡⲱⲙⲓⲥ ⲉⲧϩⲓⲱⲧϥ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲓⲑⲁⲙⲓⲟ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϩⲩⲁⲕⲓⲛⲑⲓⲛⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϭⲏϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲕⲟⲕⲕⲟⲥ ⲉϥⲙⲟⲩⲛⲕ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϣⲉⲛⲥ ⲉϥⲥⲁϯ

And the woven work of the shoulder-pieces which is upon it, shall be of one piece according to the work, of pure gold and blue and purple, and spun scarlet and fine twined linen.

Και η κεντητη ζωνη του εφοδ, η επ' αυτο, θελει εισθαι εκ του αυτου, κατα την εργασιαν αυτου· εκ χρυσιου, εκ κυανου και πορφυρου και κοκκινου και βυσσου κεκλωσμενης.

وَتَأْخُذُ حَجَرَيْ جَزْعٍ وَتُنَقِّشُ عَلَيْهِمَا أَسْمَاءَ بَنِي إِسْرَائِيلَ.

וְלָ֣קַחְתָּ֔ אֶת־שְׁתֵּ֖י אַבְנֵי־שֹׁ֑הַם וּפִתַּחְתָּ֣ עֲלֵיהֶ֔ם שְׁמֹ֖ות בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϭⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲱⲛⲓ ⲃ̅ ⲙ̀ⲥⲙⲁⲣⲁⲅⲇⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲫⲱⲧϩ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϩⲓⲱⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲁⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅

And thou shalt take the two stones, the stones of emerald, and thou shalt grave on them the names of the children of Israel.

Και θελεις λαβει δυο ονυχιτας λιθους, και θελεις εγχαραξει επ' αυτους τα ονοματα των υιων Ισραηλ·

سِتَّةً مِنْ أَسْمَائِهِمْ عَلَى الْحَجَرِ الْوَاحِدِ، وَأَسْمَاءَ السِّتَّةِ الْبَاقِينَ عَلَى الْحَجَرِ الثَّانِي حَسَبَ مَوَالِيدِهِمْ.

שִׁשָּׁה֙ מִשְּׁמֹתָ֔ם עַ֖ל הָאֶ֣בֶן הָאֶחָ֑ת וְאֶת־שְׁמֹ֞ות הַשִּׁשָּׁ֧ה הַנֹּותָרִ֛ים עַל־הָאֶ֥בֶן הַשֵּׁנִ֖ית כְּתֹולְדֹתָֽם׃

Ⲋ̅ ⲛ̀ⲣⲁⲛ ϩⲓ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲱⲛⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲕⲉⲋ̅ ⲛ̀ⲣⲁⲛ ϩⲓ ⲡⲓⲱⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲁϩⲃ̅ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲟⲩϫⲓⲛⲙⲓⲥⲓ

Six names on the first stone, and the other six names on the second stone, according to their births.

εξ εκ των ονοματων αυτων επι του ενος λιθου και τα λοιπα εξ ονοματα επι του αλλου λιθου, κατα τας γενεσεις αυτων·

صَنْعَةَ نَقَّاشِ الْحِجَارَةِ نَقْشَ الْخَاتِمِ تُنَقِّشُ الْحَجَرَيْنِ عَلَى حَسَبِ أَسْمَاءِ بَنِي إِسْرَائِيلَ. مُحَاطَيْنِ بِطَوْقَيْنِ مِنْ ذَهَبٍ تَصْنَعُهُمَا.

מַעֲשֵׂ֣ה חָרַשׁ֮ אֶבֶן֒ פִּתּוּחֵ֣י חֹתָ֗ם תְּפַתַּח֙ אֶת־שְׁתֵּ֣י הָאֲבָנִ֔ים עַל־שְׁמֹ֖ת בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל מֻסַבֹּ֛ת מִשְׁבְּצֹ֥ות זָהָ֖ב תַּעֲשֶׂ֥ה אֹתָֽם׃

Ⲟⲩϩⲱⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲧⲉⲭⲛⲏ ⲛ̀ⲱⲛⲓ ⲟⲩⲫⲱⲧϩ ⲛ̀ⲥⲫⲣⲁⲅⲓⲥ ⲉⲕⲉ̀ⲫⲱⲧϩ ⲙ̀ⲡⲓⲱⲛⲓ ⲃ̅ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲣⲁⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅

It shall be the work of the stone-engraver’s art; as the graving of a seal thou shalt engrave the two stones with the names of the children of Israel.

με εργασιαν λιθογλυφου κατα την γλυφην της σφραγιδος, θελεις εγχαραξει τους δυο λιθους με τα ονοματα των υιων Ισραηλ· θελεις εναρμοσει αυτους εις χρυσους οικισκους.

وَتَضَعُ الْحَجَرَيْنِ عَلَى كَتِفَيِ الرِّدَاءِ حَجَرَيْ تَذْكَارٍ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ. فَيَحْمِلُ هَارُونُ أَسْمَاءَهُمْ أَمَامَ الرَّبِّ عَلَى كَتِفَيْهِ لِلتَّذْكَارِ.

וְשַׂמְתָּ֞ אֶת־שְׁתֵּ֣י הָאֲבָנִ֗ים עַ֚ל כִּתְפֹ֣ת הָֽאֵפֹ֔ד אַבְנֵ֥י זִכָּרֹ֖ן לִבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וְנָשָׂא֩ אַהֲרֹ֨ן אֶת־שְׁמֹותָ֜ם לִפְנֵ֧י יְהוָ֛ה עַל־שְׁתֵּ֥י כְתֵפָ֖יו לְזִכָּרֹֽן׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲱ ⲙ̀ⲡⲓⲱⲛⲓ ⲃ̅ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲓⲛⲁϩⲃⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲉⲡⲱⲙⲓⲥ ϩⲁⲛⲱⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲉⲣⲫⲙⲉⲩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲁⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ϩⲓϫⲉⲛ ⲧⲉϥⲛⲁϩⲃⲓ ⲃ̅ϯ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲉⲩⲓ ⲉⲑⲃⲏⲧⲟⲩ

And thou shalt put the two stones on the shoulders of the shoulder-piece: they are memorial-stones for the children of Israel: and Aaron shall bear the names of the children of Israel before the Lord on his two shoulders, a memorial for them.

Και θελεις θεσει τους δυο λιθους επι των επωμιδων του εφοδ, λιθους μνημοσυνης εις τους υιους Ισραηλ· και ο Ααρων θελει βασταζει τα ονοματα αυτων ενωπιον του Κυριου επι των δυο ωμων αυτου εις μνημοσυνον.

وَتَصْنَعُ طَوْقَيْنِ مِنْ ذَهَبٍ،

וְעָשִׂ֥יתָ מִשְׁבְּצֹ֖ת זָהָֽב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲥⲡⲓⲇⲓⲥⲕⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ

And thou shalt make circlets of pure gold;

Και θελεις καμει οικισκους χρυσους·

وَسِلْسِلَتَيْنِ مِنْ ذَهَبٍ نَقِيٍّ. مَجْدُولَتَيْنِ تَصْنَعُهُمَا صَنْعَةَ الضَّفْرِ، وَتَجْعَلُ سِلْسِلَتَيِ الضَّفَائِرِ فِي الطَّوْقَيْنِ.

וּשְׁתֵּ֤י שַׁרְשְׁרֹת֙ זָהָ֣ב טָהֹ֔ור מִגְבָּלֹ֛ת תַּעֲשֶׂ֥ה אֹתָ֖ם מַעֲשֵׂ֣ה עֲבֹ֑ת וְנָתַתָּ֛ה אֶת־שַׁרְשְׁרֹ֥ת הָעֲבֹתֹ֖ת עַל־הַֽמִּשְׁבְּצֹֽת׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲕⲣⲟⲥⲱⲧⲟⲛ ⲃ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ⲉϥⲙⲟϫⲧ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲑⲉⲥⲓⲛ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲙ̀ⲡⲗⲟⲕⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲱ ⲛ̀ⲛⲓⲕⲣⲟⲥⲱⲧⲟⲛ ⲉⲩⲟⲗⲕ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲁⲥⲡⲓⲇⲟⲥⲕⲟⲥ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲓⲡⲁⲣⲱⲙⲓⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲧⲥⲁⲧϩⲏ

and thou shalt make two fringes of pure gold, variegated with flowers wreathen work; and thou shalt put the wreathen fringes on the circlets, fastening them on their shoulder-pieces in front.

και δυο αλυσεις εκ καθαρου χρυσιου επι των ακρων· εργασιαν πλεκτην θελεις καμει αυτας, και θελεις συναψει τας πλεκτας αλυσεις με τους οικισκους.

الصدرة

«وَتَصْنَعُ صُدْرَةَ قَضَاءٍ. صَنْعَةَ حَائِكٍ حَاذِقٍ كَصَنْعَةِ الرِّدَاءِ تَصْنَعُهَا. مِنْ ذَهَبٍ وَأَسْمَانْجُونِيٍّ وَأُرْجُوَانٍ وَقِرْمِزٍ وَبُوصٍ مَبْرُومٍ تَصْنَعُهَا.

וְעָשִׂ֜יתָ חֹ֤שֶׁן מִשְׁפָּט֙ מַעֲשֵׂ֣ה חֹשֵׁ֔ב כְּמַעֲשֵׂ֥ה אֵפֹ֖ד תַּעֲשֶׂ֑נּוּ זָ֠הָב תְּכֵ֨לֶת וְאַרְגָּמָ֜ן וְתֹולַ֧עַת שָׁנִ֛י וְשֵׁ֥שׁ מָשְׁזָ֖ר תַּעֲשֶׂ֥ה אֹתֹֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲟⲩⲗⲟⲅⲓⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϩⲁⲡ ⲟⲩϩⲱⲃ ⲙ̀ⲡⲟⲓⲕⲓⲗⲧⲟⲛ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟϥ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲓϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲉⲡⲱⲙⲓⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϩⲩⲁⲕⲓⲛⲑⲓⲛⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϭⲏϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲕⲟⲕⲕⲟⲥ ⲉϥⲥⲁϯ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϣⲉⲛⲥ ⲉϥⲉⲣⲓⲏⲃ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟϥ

And thou shalt make the oracle of judgment, the work of the embroiderer: in keeping with the ephod, thou shalt make it of gold, and blue and purple, and spun scarlet, and fine linen spun.

Και θελεις καμει το περιστηθιον της κρισεως εντεχνου εργασιας· κατα την εργασιαν του εφοδ θελεις καμει αυτο· εκ χρυσιου, κυανου, και πορφυρου και κοκκινου και βυσσου κεκλωσμενης θελεις καμει αυτο·

تَكُونُ مُرَبَّعَةً مَثْنِيَّةً، طُولُهَا شِبْرٌ وَعَرْضُهَا شِبْرٌ.

רָב֥וּעַ יִֽהְיֶ֖ה כָּפ֑וּל זֶ֥רֶת אָרְכֹּ֖ו וְזֶ֥רֶת רָחְבֹּֽו׃

Ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲣⲁⲅⲱⲛⲟⲛ ⲛ̀ⲇⲓⲡⲗⲟⲩⲛ ⲟⲩⲉⲣⲧⲱ ⲛ̀ϣⲓⲏ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲉⲣⲧⲱ ⲛ̀ⲟⲩⲏϣⲥⲓ

Thou shalt make it square: it shall be double; of a span the length of it, and of a span the breadth.

τετραγωνον θελει εισθαι διπλουν· μιας σπιθαμης το μηκος αυτου και μιας σπιθαμης το πλατος αυτου.

وَتُرَصِّعُ فِيهَا تَرْصِيعَ حَجَرٍ أَرْبَعَةَ صُفُوفِ حِجَارَةٍ. صَفُّ: عَقِيقٍ أَحْمَرَ وَيَاقُوتٍ أَصْفَرَ وَزُمُرُّدٍ، الصَّفُّ الأَوَّلُ.

וּמִלֵּאתָ֥ בֹו֙ מִלֻּ֣אַת אֶ֔בֶן אַרְבָּעָ֖ה טוּרִ֣ים אָ֑בֶן ט֗וּר אֹ֤דֶם פִּטְדָה֙ וּבָרֶ֔קֶת הַטּ֖וּר הָאֶחָֽד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲥⲱϧⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲱϧⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲟⲩⲱⲛⲓ ⲛ̀ⲇ̅ ⲛ̀ⲥⲧⲓⲭⲟⲛ ⲟⲩⲥⲧⲓⲭⲟⲛ ⲛ̀ⲱⲛⲓ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲟⲩⲥⲁⲣⲇⲓⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲧⲟⲡⲁⲍⲓⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲥⲙⲁⲣⲁⲅⲇⲟⲥ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲥⲧⲩⲭⲟⲥ

And thou shalt interweave with it a texture of four rows of stone; there shall be a row of stones, a sardius, a topaz, and emerald, the first row.

Και θελεις εναρμοσει εις αυτο λιθους, τεσσαρας σειρας λιθων· σειρα σαρδιου, τοπαζιου και σμαραγδου θελει εισθαι πρωτη σειρα·

وَالصَّفُّ الثَّانِي: بَهْرَمَانٌ وَيَاقُوتٌ أَزْرَقُ وَعَقِيقٌ أَبْيَضُ.

וְהַטּ֖וּר הַשֵּׁנִ֑י נֹ֥פֶךְ סַפִּ֖יר וְיָהֲלֹֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲥⲧⲩⲭⲟⲥ ⲙ̀ⲙⲁϩⲃ̅ ⲟⲩⲁⲛⲑⲣⲁⲝ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲥⲁⲡⲫⲓⲣⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲓⲁⲥⲡⲓⲥ

And the second row, a carbuncle, a sapphire, and a jasper.

και η δευτερα σειρα, ανθραξ, σαπφειρος και αδαμας·

وَالصَّفُّ الثَّالِثُ: عَيْنُ الْهِرِّ وَيَشْمٌ وَجَمَشْتٌ.

וְהַטּ֖וּר הַשְּׁלִישִׁ֑י לֶ֥שֶׁם שְׁבֹ֖ו וְאַחְלָֽמָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲥⲧⲩⲭⲟⲥ ⲙ̀ⲙⲁϩⲅ̅ ⲟⲩⲗⲓⲅⲓⲣⲓⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲁⲭⲁⲧⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲁⲙⲉⲑⲓⲥⲧⲟⲥ

And the third row, a ligure, an agate, an amethyst:

και η τριτη σειρα, λιγυριον, αχατης και αμεθυστος·

وَالصَّفُّ الرَّابِعُ: زَبَرْجَدٌ وَجَزْعٌ وَيَشْبٌ. تَكُونُ مُطَوَّقَةً بِذَهَبٍ فِي تَرْصِيعِهَا.

וְהַטּוּר֙ הָרְבִיעִ֔י תַּרְשִׁ֥ישׁ וְשֹׁ֖הַם וְיָשְׁפֵ֑ה מְשֻׁבָּצִ֥ים זָהָ֛ב יִהְי֖וּ בְּמִלּוּאֹתָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲥⲧⲩⲭⲟⲥ ⲙ̀ⲙⲁϩⲇ̅ ⲟⲩⲭⲣⲓⲥⲟⲗⲓⲑⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲃⲏⲣⲓⲗⲗⲓⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲟⲛⲓⲭⲓⲟⲛ ⲉⲩⲧⲁⲕⲧⲏⲟⲩⲧ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲣⲟⲩϣⲱⲡⲓ ⲉⲩⲥⲟⲛϩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲟⲩⲥⲧⲓⲭⲟⲥ

and the fourth row, a chrysolite, and a beryl, and an onyx stone, set round with gold, bound together with gold: let them be according to their row.

και η τεταρτη σειρα, βηρυλλιον και ονυξ και ιασπις· ενηρμοσμενοι θελουσιν εισθαι εις τους χρυσους οικισκους αυτων·

وَتَكُونُ الْحِجَارَةُ عَلَى أَسْمَاءِ بَنِي إِسْرَائِيلَ، اثْنَيْ عَشَرَ عَلَى أَسْمَائِهِمْ. كَنَقْشِ الْخَاتِمِ كُلُّ وَاحِدٍ عَلَى اسْمِهِ تَكُونُ لِلاثْنَيْ عَشَرَ سِبْطًا.

וְ֠הָאֲבָנִים תִּֽהְיֶ֜יןָ עַל־שְׁמֹ֧ת בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֛ל שְׁתֵּ֥ים עֶשְׂרֵ֖ה עַל־שְׁמֹתָ֑ם פִּתּוּחֵ֤י חֹותָם֙ אִ֣ישׁ עַל־שְׁמֹ֔ו תִּֽהְיֶ֕יןָ לִשְׁנֵ֥י עָשָׂ֖ר שָֽׁבֶט׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲱⲛⲓ ⲙⲁⲣⲟⲩϣⲱⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲣⲁⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲓⲃ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲟⲩϫⲓⲛⲙⲓⲥⲓ ϩⲁⲛⲫⲱⲧϩ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛⲥⲫⲣⲁⲅⲓⲥ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲉϥⲣⲁⲛ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉ̀ϯⲓ̅ⲃ̅ ⲙ̀ⲫⲩⲗⲏ

And let the stones of the names of the children of Israel be twelve according to their names, engravings as of seals: let them be for the twelve tribes each according to the name.

και οι λιθοι θελουσιν εισθαι με τα ονοματα των υιων Ισραηλ, δωδεκα, κατα τα ονοματα αυτων, κατα την γλυφην της σφραγιδος· εκαστος με το ονομα αυτου θελουσιν εισθαι κατα τας δωδεκα φυλας

«وَتَصْنَعُ عَلَى الصُّدْرَةِ سَلاَسِلَ مَجْدُولَةً صَنْعَةَ الضَّفْرِ مِنْ ذَهَبٍ نَقِيٍّ.

וְעָשִׂ֧יתָ עַל־הַחֹ֛שֶׁן שַֽׁרְשֹׁ֥ת גַּבְלֻ֖ת מַעֲשֵׂ֣ה עֲבֹ֑ת זָהָ֖ב טָהֹֽור׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲗⲟⲅⲓⲟⲛ ⲛ̀ϩⲁⲛϣⲧⲁϯ ⲉⲩϣⲟⲛⲧ ⲟⲩϩⲱⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩϩⲁⲗⲩⲥⲓⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ

And thou shalt make on the oracle woven fringes, a chain-work of pure gold.

Και θελεις καμει επι το περιστηθιον αλυσεις κατα τα ακρα, πλεκτης εργασιας εκ χρυσιου καθαρου.

وَتَصْنَعُ عَلَى الصُّدْرَةِ حَلْقَتَيْنِ مِنْ ذَهَبٍ، وَتَجْعَلُ الْحَلْقَتَيْنِ عَلَى طَرَفَيِ الصُّدْرَةِ.

וְעָשִׂ֙יתָ֙ עַל־הַחֹ֔שֶׁן שְׁתֵּ֖י טַבְּעֹ֣ות זָהָ֑ב וְנָתַתָּ֗ אֶת־שְׁתֵּי֙ הַטַּבָּעֹ֔ות עַל־שְׁנֵ֖י קְצֹ֥ות הַחֹֽשֶׁן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϭⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲁⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲗⲟⲅⲓⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϩⲁⲡ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲉϥⲙⲉⲥⲧⲉⲛϩⲏⲧ ⲉϥⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲉⲩⲙⲉⲩⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲫϯ

And Aaron shall take the names of the children of Israel, on the oracle of judgment on his breast; a memorial before God for him as he goes into the sanctuary.

Και θελεις καμει επι το περιστηθιον δυο κρικους χρυσους, και θελεις περασει τους δυο κρικους εις τα δυο ακρα του περιστηθιου.

وَتَجْعَلُ ضَفِيرَتَيِ الذَّهَبِ فِي الْحَلْقَتَيْنِ عَلَى طَرَفَيِ الصُّدْرَةِ.

וְנָתַתָּ֗ה אֶת־שְׁתֵּי֙ עֲבֹתֹ֣ת הַזָּהָ֔ב עַל־שְׁתֵּ֖י הַטַּבָּעֹ֑ת אֶל־קְצֹ֖ות הַחֹֽשֶׁן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲱ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲗⲟⲅⲓⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡϩⲁⲡ ⲛ̀ⲛⲓϣⲧⲁϯ ⲛ̀ⲛⲓⲁⲗⲩⲥⲓⲇⲱⲧⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲁⲩ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲥⲫⲓⲣ ⲃ̅ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲗⲟⲅⲓⲟⲛ

And thou shalt put the fringes on the oracle of judgment; thou shalt put the wreaths on both sides of the oracle,

Και θελεις περασει τας δυο πλεκτας αλυσεις χρυσας εις τους δυο κρικους, τους εις τα ακρα του περιστηθιου.

وَتَجْعَلُ طَرَفَيِ الضَّفِيرَتَيْنِ الآخَرَيْنِ فِي الطَّوْقَيْنِ، وَتَجْعَلُهُمَا عَلَى كَتِفَيِ الرِّدَاءِ إِلَى قُدَّامِهِ.

וְאֵ֨ת שְׁתֵּ֤י קְצֹות֙ שְׁתֵּ֣י הָעֲבֹתֹ֔ת תִּתֵּ֖ן עַל־שְׁתֵּ֣י הַֽמִּשְׁבְּצֹ֑ות וְנָתַתָּ֛ה עַל־כִּתְפֹ֥ות הָאֵפֹ֖ד אֶל־מ֥וּל פָּנָֽיו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲁⲥⲡⲓⲇⲓⲥⲕⲟⲥ ⲃ̅ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲁⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ϩⲓϫⲉⲛ ϯⲛⲁϩⲡⲓ ⲥⲛⲟⲩϯ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲉⲡⲱⲙⲓⲥ

and thou shalt put the two circlets on both the shoulders of the ephod in front.

Και τα αλλα δυο ακρα των δυο πλεκτων αλυσεων θελεις συναψει με τους δυο οικισκους και θελεις βαλει αυτους εις τας επωμιδας του εφοδ εμπροσθεν αυτου.

وَتَصْنَعُ حَلْقَتَيْنِ مِنْ ذَهَبٍ وَتَضَعُهُمَا عَلَى طَرَفَيِ الصُّدْرَةِ عَلَى حَاشِيَتِهَا الَّتِي إِلَى جِهَةِ الرِّدَاءِ مِنْ دَاخِلٍ.

וְעָשִׂ֗יתָ שְׁתֵּי֙ טַבְּעֹ֣ות זָהָ֔ב וְשַׂמְתָּ֣ אֹתָ֔ם עַל־שְׁנֵ֖י קְצֹ֣ות הַחֹ֑שֶׁן עַל־שְׂפָתֹ֕ו אֲשֶׁ֛ר אֶל־עֵ֥בֶר הָאֵפֹ֖ד בָּֽיְתָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲱ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲗⲟⲅⲓⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡϩⲁⲡ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩⲱⲛϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛⲉⲙ ϯⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲑⲙⲉⲥⲧⲉⲛϩⲏⲧ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ϩⲟⲧⲁⲛ ⲁϥϣⲁⲛⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛ̀ⲛⲓϩⲁⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲉϥⲙⲉⲥⲧⲉⲛϩⲏⲧ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲛ̀ⲥⲏⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ

And thou shalt put the Manifestation and the Truth on the oracle of judgment; and it shall be on the breast of Aaron, when he goes into the holy place before the Lord; and Aaron shall bear the judgments of the children of Israel on his breast before the Lord continually.

Και θελεις καμει δυο κρικους χρυσους και θελεις βαλει αυτους επι των δυο ακρων του περιστηθιου εις το χειλος αυτου, το οποιον ειναι κατα το μερος του εφοδ εσωθεν·

وَتَصْنَعُ حَلْقَتَيْنِ مِنْ ذَهَبٍ، وَتَجْعَلُهُمَا عَلَى كَتِفَيِ الرِّدَاءِ مِنْ أَسْفَلُ مِنْ قُدَّامِهِ عِنْدَ وَصْلِهِ مِنْ فَوْقِ زُنَّارِ الرِّدَاءِ.

וְעָשִׂיתָ֮ שְׁתֵּ֣י טַבְּעֹ֣ות זָהָב֒ וְנָתַתָּ֣ה אֹתָ֡ם עַל־שְׁתֵּי֩ כִתְפֹ֨ות הָאֵפֹ֤וד מִלְּמַ֙טָּה֙ מִמּ֣וּל פָּנָ֔יו לְעֻמַּ֖ת מֶחְבַּרְתֹּ֑ו מִמַּ֕עַל לְחֵ֖שֶׁב הָאֵפֹֽוד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲟⲩϣⲑⲏⲛ ⲙ̀ⲡⲟⲇⲏⲣⲏ ⲛ̀ϩⲩⲁⲕⲓⲛⲑⲓⲛⲟⲛ ⲧⲏⲣⲥ

And thou shalt make the full-length tunic all of blue.

και θελεις καμει δυο αλλους κρικους χρυσους, και θελεις βαλει αυτους εις τα δυο πλαγια του εφοδ κατωθεν, προς το εμπροσθινον μερος αυτου, αντικρυ της αλλης ενωσεως αυτου, ανωθεν της κεντητης ζωνης του εφοδ.

وَيَرْبُطُونَ الصُّدْرَةَ بِحَلْقَتَيْهَا إِلَى حَلْقَتَيِ الرِّدَاءِ بِخَيْطٍ مِنْ أَسْمَانْجُونِيٍّ لِتَكُونَ عَلَى زُنَّارِ الرِّدَاءِ، وَلَا تُنْزَعُ الصُّدْرَةُ عَنِ الرِّدَاءِ.

וְיִרְכְּס֣וּ אֶת־הַ֠חֹשֶׁן [מִטַּבְּעֹתֹו כ] (מִֽטַּבְּעֹתָ֞יו ק) אֶל־טַבְּעֹ֤ת הָאֵפֹד֙ בִּפְתִ֣יל תְּכֵ֔לֶת לִֽהְיֹ֖ות עַל־חֵ֣שֶׁב הָאֵפֹ֑וד וְלֹֽא־יִזַּ֣ח הַחֹ֔שֶׁן מֵעַ֖ל הָאֵפֹֽוד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ϩⲑⲏⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϧⲉⲛ ⲧⲉⲥⲙⲏϯ ⲉⲣⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲥⲱⲃⲓ ⲕⲱϯ ⲉ̀ϩⲑⲏⲥ ⲛ̀ⲥⲱϧⲓ ⲉⲥⲥⲏϧⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲥⲓⲙⲃⲟⲗⲏ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲥϣ̀ⲧⲉⲙⲫⲱϧ

And the opening of it shall be in the middle having a fringe round about the opening, the work of the weaver, woven together in the joining of the same piece that it might not be rent.

Και θελουσι δενει το περιστηθιον δια των κρικων αυτου εις τους κρικους του εφοδ με ταινιαν εκ κυανου, δια να ηναι ανωθεν της κεντητης ζωνης του εφοδ και δια να μη ηναι το περιστηθιον κεχωρισμενον απο του εφοδ.

فَيَحْمِلُ هَارُونُ أَسْمَاءَ بَنِي إِسْرَائِيلَ فِي صُدْرَةِ الْقَضَاءِ عَلَى قَلْبِهِ عِنْدَ دُخُولِهِ إِلَى الْقُدْسِ لِلتَّذْكَارِ أَمَامَ الرَّبِّ دَائِمًا.

וְנָשָׂ֣א אַ֠הֲרֹן אֶת־שְׁמֹ֨ות בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֜ל בְּחֹ֧שֶׁן הַמִּשְׁפָּ֛ט עַל־לִבֹּ֖ו בְּבֹאֹ֣ו אֶל־הַקֹּ֑דֶשׁ לְזִכָּרֹ֥ן לִפְנֵֽי־יְהוָ֖ה תָּמִֽיד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲗⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯϣⲑⲏⲛ ⲥⲁϧⲣⲏⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲃⲱ ⲛ̀ⲉⲣⲙⲁⲛ ⲉⲥⲫⲟⲣⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϩⲁⲛⲉⲣⲙⲁⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲩⲁⲕⲓⲛⲑⲓⲛⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϭⲏϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲕⲟⲕⲕⲟⲥ ⲉϥⲉⲣϩⲓⲏⲃ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϣⲉⲛⲥ ⲉϥⲥⲁϯ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲗⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯϣⲑⲏⲛ ⲉϥⲕⲱϯ ⲛ̀ϩⲁⲛⲉⲣⲙⲁⲛ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲥⲙⲟⲧ ⲣⲱ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϣⲕⲉⲗⲕⲓⲗ ϧⲉⲛ ⲑⲙⲏϯ ⲛ̀ⲛⲁⲓ ⲉϥⲕⲱϯ

And under the fringe of the robe below thou shalt make as it were pomegranates of a flowering pomegranate tree, of blue, and purple, and spun scarlet, and fine linen spun, under the fringe of the robe round about: golden pomegranates of the same shape, and bells round about between these.

Και ο Ααρων θελει βασταζει τα ονοματα των υιων Ισραηλ εν τω περιστηθιω της κρισεως επι της καρδιας αυτου, οταν εισερχηται εις το αγιον, εις μνημοσυνον ενωπιον του Κυριου διαπαντος.

وَتَجْعَلُ فِي صُدْرَةِ الْقَضَاءِ الأُورِيمَ وَالتُّمِّيمَ لِتَكُونَ عَلَى قَلْبِ هَارُونَ عِنْدَ دُخُولِهِ أَمَامَ الرَّبِّ. فَيَحْمِلُ هَارُونُ قَضَاءَ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَى قَلْبِهِ أَمَامَ الرَّبِّ دَائِمًا.

וְנָתַתָּ֞ אֶל־חֹ֣שֶׁן הַמִּשְׁפָּ֗ט אֶת־הָאוּרִים֙ וְאֶת־הַתֻּמִּ֔ים וְהָיוּ֙ עַל־לֵ֣ב אַהֲרֹ֔ן בְּבֹאֹ֖ו לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה וְנָשָׂ֣א אַ֠הֲרֹן אֶת־מִשְׁפַּ֨ט בְּנֵי־יִשְׂרָאֵ֧ל עַל־לִבֹּ֛ו לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה תָּמִֽיד׃ ס

Ⲟⲩϣⲕⲉⲗⲕⲓⲗ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲟⲩⲉⲣⲙⲁⲛ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϩⲣⲏⲣⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲗⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯϣⲑⲏⲛ ⲉϥⲕⲱϯ

A bell by the side of a golden pomegranate, and flower-work on the fringe of the robe round about.

Και θελεις βαλει εις το περιστηθιον της κρισεως το Ουριμ και το Θουμμιμ, και θελουσιν εισθαι επι της καρδιας του Ααρων, οταν εισερχηται ενωπιον του Κυριου· και ο Ααρων θελει βασταζει την κρισιν των υιων Ισραηλ επι της καρδιας αυτου ενωπιον του Κυριου διαπαντος.

جبة الرداء

«وَتَصْنَعُ جُبَّةَ الرِّدَاءِ كُلَّهَا مِنْ أَسْمَانْجُونِيٍّ،

וְעָשִׂ֛יתָ אֶת־מְעִ֥יל הָאֵפֹ֖וד כְּלִ֥יל תְּכֵֽלֶת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ϧⲉⲛ ⲡϫⲓⲛⲑⲣⲉϥϣⲉⲙϣⲓ ⲉⲩⲉ̀ⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲧⲉϥⲥⲙⲏ ⲉϥⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲛⲉⲙ ⲉϥⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥϣ̀ⲧⲉⲙⲙⲟⲩ

And the sound of Aaron shall be audible when he ministers, as he goes into the sanctuary before the Lord, and has he goes out, that he die not.

Και θελεις καμει τον ποδηρη του εφοδ ολον εκ κυανου.

وَتَكُونُ فَتْحَةُ رَأْسِهَا فِي وَسَطِهَا، وَيَكُونُ لِفَتْحَتِهَا حَاشِيَةٌ حَوَالَيْهَا صَنْعَةَ الْحَائِكِ. كَفَتْحَةِ الدِّرْعِ يَكُونُ لَهَا. لَا تُشَقُّ.

וְהָיָ֥ה פִֽי־רֹאשֹׁ֖ו בְּתֹוכֹ֑ו שָׂפָ֡ה יִֽהְיֶה֩ לְפִ֨יו סָבִ֜יב מַעֲשֵׂ֣ה אֹרֵ֗ג כְּפִ֥י תַחְרָ֛א יִֽהְיֶה־לֹּ֖ו לֹ֥א יִקָּרֵֽעַ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲟⲩⲡⲉⲧⲁⲗⲟⲛ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲫⲱⲧϩ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲛ̀ⲟⲩⲫⲱⲧϩ ⲛ̀ⲥⲫⲣⲁⲅⲓⲥ ⲛ̀ϩⲁⲅⲓⲁⲥⲙⲁ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And thou shalt make a plate of pure gold, and thou shalt grave on it as the graving of a signet, Holiness of the Lord.

Και θελει εισθαι εις την κορυφην αυτου ανοιγμα κατα το μεσον αυτου· θελει εχει ταινιαν υφαντην κυκλω του ανοιγματος αυτου, καθως ειναι το ανοιγμα του θωρακος, δια να μη σχιζηται.

وَتَصْنَعُ عَلَى أَذْيَالِهَا رُمَّانَاتٍ مِنْ أَسْمَانْجُونِيٍّ وَأُرْجُوانٍ وَقِرْمِزٍ، عَلَى أَذْيَالِهَا حَوَالَيْهَا، وَجَلاَجِلَ مِنْ ذَهَبٍ بَيْنَهَا حَوَالَيْهَا.

וְעָשִׂ֣יתָ עַל־שׁוּלָ֗יו רִמֹּנֵי֙ תְּכֵ֤לֶת וְאַרְגָּמָן֙ וְתֹולַ֣עַת שָׁנִ֔י עַל־שׁוּלָ֖יו סָבִ֑יב וּפַעֲמֹנֵ֥י זָהָ֛ב בְּתֹוכָ֖ם סָבִֽיב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲁϥ ϩⲓϫⲉⲛ ⲟⲩϩⲩⲁⲕⲓⲛⲑⲓⲛⲟⲛ ⲉϥⲥⲁϯ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ϯⲙⲓⲧⲣⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ϯⲙⲓⲧⲣⲁ

And thou shalt put it on the spun blue cloth, and it shall be on the mitre: it shall be in the front of the mitre.

Και θελεις καμει επι των κρασπεδων αυτου ροδια εκ κυανου και πορφυρου και κοκκινου επι των κρασπεδων αυτου κυκλω· και κωδωνας χρυσους μεταξυ αυτων κυκλω·

جُلْجُلَ ذَهَبٍ وَرُمَّانَةً، جُلْجُلَ ذَهَبٍ وَرُمَّانَةً، عَلَى أَذْيَالِ الْجُبَّةِ حَوَالَيْهَا.

פַּעֲמֹ֤ן זָהָב֙ וְרִמֹּ֔ון פַּֽעֲמֹ֥ן זָהָ֖ב וְרִמֹּ֑ון עַל־שׁוּלֵ֥י הַמְּעִ֖יל סָבִֽיב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ϯⲧⲉϩⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲱⲗⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛ̀ⲛⲓⲛⲟⲃⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛⲏ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲧⲟⲩⲃⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲧⲁⲓⲟ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲙⲓⲧⲣⲁ ϩⲓϫⲉⲛ ⲧⲧⲉϩⲛⲓ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛ̀ⲥⲏⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲥϣⲏⲡ ⲛⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And it shall be on the forehead of Aaron; and Aaron shall bear away the sins of their holy things, all that the children of Israel shall sanctify of every gift of their holy things, and it shall be on the forehead of Aaron continually acceptable for them before the Lord.

χρυσουν κωδωνα και ροδιον, χρυσουν κωδωνα και ροδιον, επι των κρασπεδων του ποδηρους κυκλω.

فَتَكُونُ عَلَى هَارُونَ لِلْخِدْمَةِ لِيُسْمَعَ صَوْتُهَا عِنْدَ دُخُولِهِ إِلَى الْقُدْسِ أَمَامَ الرَّبِّ، وَعِنْدَ خُرُوجِهِ، لِئَلاَّ يَمُوتَ.

וְהָיָ֥ה עַֽל־אַהֲרֹ֖ן לְשָׁרֵ֑ת וְנִשְׁמַ֣ע קֹ֠ולֹו בְּבֹאֹ֨ו אֶל־הַקֹּ֜דֶשׁ לִפְנֵ֧י יְהוָ֛ה וּבְצֵאתֹ֖ו וְלֹ֥א יָמֽוּת׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲕⲟⲥⲩⲙⲃⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϣⲑⲏⲛ ⲙⲁⲣⲟⲩϣⲱⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩϣⲉⲛⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲟⲩⲕⲓⲇⲁⲣⲓⲥ ⲛ̀ϣⲉⲛⲥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲙⲟϫϧ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲙ̀ⲡⲟⲓⲕⲓⲗⲧⲟⲛ

And the fringes of the garments shall be of fine linen; and thou shalt make a tire of fine linen, and thou shalt make a girdle, the work of the embroiderer.

Και θελει εισθαι επι του Ααρων δια να λειτουργη· και ο ηχος αυτου θελει εισθαι ακουστος, οταν εισερχηται εις το αγιον ενωπιον του Κυριου και οταν εξερχηται, δια να μη αποθανη.

صفيحة الذهب والقميص والعمامة

«وَتَصْنَعُ صَفِيحَةً مِنْ ذَهَبٍ نَقِيٍّ، وَتُنَقِّشُ عَلَيْهَا نَقْشَ خَاتِمٍ: «قُدْسٌ لِلرَّبِّ».

וְעָשִׂ֥יתָ צִּ֖יץ זָהָ֣ב טָהֹ֑ור וּפִתַּחְתָּ֤ עָלָיו֙ פִּתּוּחֵ֣י חֹתָ֔ם קֹ֖דֶשׁ לַֽיהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛϣⲑⲏⲛ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲙⲟϫϧ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲕⲩⲇⲁⲣⲓⲥ ⲉ̀ⲟⲩⲧⲁⲓⲟ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲱⲟⲩ

And for the sons of Aaron thou shalt make tunics and girdles, and thou shalt make for them tires for honour and glory.

Και θελεις καμει πεταλον εκ χρυσιου καθαρου και θελεις εγχαραξει επ' αυτο, ως χαραγμα σφραγιδος, ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ.

وَتَضَعُهَا عَلَى خَيْطٍ أَسْمَانْجُونِيٍّ لِتَكُونَ عَلَى الْعِمَامَةِ. إِلَى قُدَّامِ الْعِمَامَةِ تَكُونُ.

וְשַׂמְתָּ֤ אֹתֹו֙ עַל־פְּתִ֣יל תְּכֵ֔לֶת וְהָיָ֖ה עַל־הַמִּצְנָ֑פֶת אֶל־מ֥וּל פְּנֵֽי־הַמִּצְנֶ֖פֶת יִהְיֶֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ϩⲓ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲡⲉⲕⲥⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁϩⲥⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲙⲟϩ ⲛ̀ⲛⲟⲩϫⲓϫ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲱⲟⲩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲥⲉⲉⲣⲟⲩⲏⲃ ⲛⲏⲓ

And thou shalt put them on Aaron thy brother, and his sons with him, and thou shalt anoint them and fill their hands: and thou shalt sanctify them, that they may minister to me in the priest’s office.

Και θελεις βαλει αυτο επι κυανης ταινιας, δια να ηναι επι της μιτρας· εις το εμπροσθεν μερος της μιτρας θελει εισθαι.

فَتَكُونُ عَلَى جِبْهَةِ هَارُونَ، فَيَحْمِلُ هَارُونُ إِثْمَ الأَقْدَاسِ الَّتِي يُقَدِّسُهَا بَنُو إِسْرَائِيلَ، جَمِيعِ عَطَايَا أَقْدَاسِهِمْ. وَتَكُونُ عَلَى جِبْهَتِهِ دَائِمًا لِلرِّضَا عَنْهُمْ أَمَامَ الرَّبِّ.

וְהָיָה֮ עַל־מֵ֣צַח אַהֲרֹן֒ וְנָשָׂ֨א אַהֲרֹ֜ן אֶת־עֲוֹ֣ן הַקֳּדָשִׁ֗ים אֲשֶׁ֤ר יַקְדִּ֙ישׁוּ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל לְכָֽל־מַתְּנֹ֖ת קָדְשֵׁיהֶ֑ם וְהָיָ֤ה עַל־מִצְחֹו֙ תָּמִ֔יד לְרָצֹ֥ון לָהֶ֖ם לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲡⲉⲣⲓⲥⲕⲉⲗⲏ ⲛ̀ⲓⲁⲩ ⲉ̀ϩⲱⲃⲥ ⲙ̀ⲡⲓϣⲓⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲟⲩⲁⲛⲟⲙ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲓⲥϫⲉⲛ ϯϯⲡⲓ ϣⲁ ⲛⲓⲁⲗⲱϫ

And thou shalt make for them linen drawers to cover the nakedness of their flesh; they shall reach from the loins to the thighs.

Και θελει εισθαι επι του μετωπου του Ααρων, δια να σηκονη ο Ααρων την ανομιαν των αγιων πραγματων, τα οποια οι υιοι του Ισραηλ θελουσιν αγιαζει εις πασας αυτων τας αγιας προσφορας· και θελει εισθαι διαπαντος επι του μετωπου αυτου, δια να ηναι δεκται ενωπιον του Κυριου.

وَتُخَرِّمُ الْقَمِيصَ مِنْ بُوصٍ، وَتَصْنَعُ الْعِمَامَةَ مِنْ بُوصٍ، وَالْمِنْطَقَةُ تَصْنَعُهَا صَنْعَةَ الطَّرَّازِ.

וְשִׁבַּצְתָּ֙ הַכְּתֹ֣נֶת שֵׁ֔שׁ וְעָשִׂ֖יתָ מִצְנֶ֣פֶת שֵׁ֑שׁ וְאַבְנֵ֥ט תַּעֲשֶׂ֖ה מַעֲשֵׂ֥ה רֹקֵֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϭⲓⲧⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲉⲩⲛⲁⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲓⲉ ⲉⲩⲛⲁⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϣⲉⲙϣⲓ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲉⲛ ⲛⲟⲃⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲟⲩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣⲧⲉⲙ̀ⲙⲟⲩ ⲟⲩⲛⲟⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ ⲛⲁϥ ⲡⲉ ⲛⲉⲙ ⲡⲉϥϫⲣⲟϫ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲱϥ

And Aaron shall have them, and his sons, whenever they enter into the tabernacle of witness, or when they shall advance to the altar of the sanctuary to minister, so they shall not bring sin upon themselves, lest they die: it is a perpetual statute for him, and for his seed after him.

Και θελεις υφανει τον χιτωνα εκ βυσσου και θελεις καμει μιτραν εκ βυσσου και θελεις καμει ζωνην εργασιας κεντητου.

أقمصة ومناطق وقلانس وسراويل

«وَلِبَنِي هَارُونَ تَصْنَعُ أَقْمِصَةً، وَتَصْنَعُ لَهُمْ مَنَاطِقَ، وَتَصْنَعُ لَهُمْ قَلاَنِسَ لِلْمَجْدِ وَالْبَهَاءِ.

וְלִבְנֵ֤י אַהֲרֹן֙ תַּעֲשֶׂ֣ה כֻתֳּנֹ֔ת וְעָשִׂ֥יתָ לָהֶ֖ם אַבְנֵטִ֑ים וּמִגְבָּעֹות֙ תַּעֲשֶׂ֣ה לָהֶ֔ם לְכָבֹ֖וד וּלְתִפְאָֽרֶת׃

-

Και δια τους υιους του Ααρων θελεις καμει χιτωνας και θελεις καμει δι' αυτους ζωνας και μιτριδια θελεις καμει δι' αυτους προς δοξαν και τιμην.

وَتُلْبِسُ هَارُونَ أَخَاكَ إِيَّاهَا وَبَنِيهِ مَعَهُ، وَتَمْسَحُهُمْ، وَتَمْلأُ أَيَادِيهِمْ، وَتُقَدِّسُهُمْ لِيَكْهَنُوا لِي.

וְהִלְבַּשְׁתָּ֤ אֹתָם֙ אֶת־אַהֲרֹ֣ן אָחִ֔יךָ וְאֶת־בָּנָ֖יו אִתֹּ֑ו וּמָשַׁחְתָּ֨ אֹתָ֜ם וּמִלֵּאתָ֧ אֶת־יָדָ֛ם וְקִדַּשְׁתָּ֥ אֹתָ֖ם וְכִהֲנ֥וּ לִֽי׃

-

Και θελεις ενδυσει αυτα τον Ααρων τον αδελφον σου και τους υιους αυτου μετ' αυτου, και θελεις χρισει αυτους και θελεις καθιερωσει αυτους και αγιασει αυτους, δια να ιερατευωσιν εις εμε.

وَتَصْنَعُ لَهُمْ سَرَاوِيلَ مِنْ كَتَّانٍ لِسَتْرِ الْعَوْرَةِ. مِنَ الْحَقَوَيْنِ إِلَى الْفَخْذَيْنِ تَكُونُ.

וַעֲשֵׂ֤ה לָהֶם֙ מִכְנְסֵי־בָ֔ד לְכַסֹּ֖ות בְּשַׂ֣ר עֶרְוָ֑ה מִמָּתְנַ֥יִם וְעַד־יְרֵכַ֖יִם יִהְיֽוּ׃

-

Και θελεις καμει εις αυτους λινα περισκελη, δια να σκεπαζωσι την γυμνωσιν της σαρκος αυτων· απο της οσφυος μεχρι των μηρων θελουσι φθανει·

فَتَكُونُ عَلَى هَارُونَ وَبَنِيهِ عِنْدَ دُخُولِهِمْ إِلَى خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ، أَوْ عِنْدَ اقْتِرَابِهِمْ إِلَى الْمَذْبَحِ لِلْخِدْمَةِ فِي الْقُدْسِ، لِئَلاَّ يَحْمِلُوا إِثْمًا وَيَمُوتُوا. فَرِيضَةً أَبَدِيَّةً لَهُ وَلِنَسْلِهِ مِنْ بَعْدِهِ.

וְהָיוּ֩ עַל־אַהֲרֹ֨ן וְעַל־בָּנָ֜יו בְּבֹאָ֣ם ׀ אֶל־אֹ֣הֶל מֹועֵ֗ד אֹ֣ו בְגִשְׁתָּ֤ם אֶל־הַמִּזְבֵּ֙חַ֙ לְשָׁרֵ֣ת בַּקֹּ֔דֶשׁ וְלֹא־יִשְׂא֥וּ עָוֹ֖ן וָמֵ֑תוּ חֻקַּ֥ת עֹולָ֛ם לֹ֖ו וּלְזַרְעֹ֥ו אַחֲרָֽיו׃ ס

-

και θελουσιν εισθαι επι του Ααρων και επι των υιων αυτου, οταν εισερχωνται εις την σκηνην του μαρτυριου η οταν πλησιαζωσιν εις το θυσιαστηριον δια να λειτουργησωσιν εν τω αγιω, δια να μη φερωσιν εφ' εαυτους ανομιαν και αποθανωσι τουτο θελει εισθαι νομος παντοτεινος εις αυτον και εις το σπερμα αυτου μετ' αυτον.

إصحاح 29

تكريس الكهنة

«وَهَذَا مَا تَصْنَعُهُ لَهُمْ لِتَقْدِيسِهِمْ لِيَكْهَنُوا لِي: خُذْ ثَوْرًا وَاحِدًا ابْنَ بَقَرٍ، وَكَبْشَيْنِ صَحِيحَيْنِ،

וְזֶ֨ה הַדָּבָ֜ר אֲשֶֽׁר־תַּעֲשֶׂ֥ה לָהֶ֛ם לְקַדֵּ֥שׁ אֹתָ֖ם לְכַהֵ֣ן לִ֑י לְ֠קַח פַּ֣ר אֶחָ֧ד בֶּן־בָּקָ֛ר וְאֵילִ֥ם שְׁנַ֖יִם תְּמִימִֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲕⲛⲁⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ ⲛⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲱⲟⲩ ϩⲱⲥⲧⲉ ⲉⲑⲣⲟⲩⲉⲣⲟⲩⲏⲃ ⲛⲏⲓ ⲉⲕⲉ̀ϭⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲁⲥⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲉϩⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲱⲓⲗⲓ ⲃ̅ ⲛ̀ⲁⲧⲁϭⲛⲓ

And these are the things which thou shalt do to them: thou shalt sanctify them, so that they shall serve me in the priesthood; and thou shalt take one young calf from the herd, and two unblemished rams;

Και τουτο ειναι το πραγμα, το οποιον θελεις καμει εις αυτους δια να αγιασης αυτους, ωστε να ιερατευωσιν εις εμε. Λαβε εν μοσχαριον βοος και δυο κριους αμωμους,

وَخُبْزَ فَطِيرٍ، وَأَقْرَاصَ فَطِيرٍ مَلْتُوتَةً بِزَيْتٍ، وَرِقَاقَ فَطِيرٍ مَدْهُونَةً بِزَيْتٍ. مِنْ دَقِيقِ حِنْطَةٍ تَصْنَعُهَا.

וְלֶ֣חֶם מַצֹּ֗ות וְחַלֹּ֤ת מַצֹּת֙ בְּלוּלֹ֣ת בַּשֶּׁ֔מֶן וּרְקִיקֵ֥י מַצֹּ֖ות מְשֻׁחִ֣ים בַּשָּׁ֑מֶן סֹ֥לֶת חִטִּ֖ים תַּעֲשֶׂ֥ה אֹתָֽם׃

Ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲱⲓⲕ ⲛ̀ⲁⲧϣⲉⲙⲏⲣ ⲉⲩⲟⲩⲟϣⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲉϩ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲗⲁⲅⲁⲛⲟⲛ ⲛ̀ⲁⲧϣⲉⲙⲏⲣ ⲉⲩⲑⲁϩⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲉϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲉⲙⲉⲇⲁⲗⲓⲟⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲥⲟⲩⲟ

and unleavened loaves kneaded with oil, and unleavened cakes anointed with oil: thou shalt make them of fine flour of wheat.

και αζυμον αρτον και πηττας αζυμους εζυμωμενας με ελαιον και λαγανα αζυμα κεχρισμενα με ελαιον· εκ σεμιδαλεως σιτου θελεις καμει αυτα.

وَتَجْعَلُهَا فِي سَلَّةٍ وَاحِدَةٍ، وَتُقَدِّمُهَا فِي السَّلَّةِ مَعَ الثَّوْرِ وَالْكَبْشَيْنِ.

וְנָתַתָּ֤ אֹותָם֙ עַל־סַ֣ל אֶחָ֔ד וְהִקְרַבְתָּ֥ אֹתָ֖ם בַּסָּ֑ל וְאֶ֨ת־הַפָּ֔ר וְאֵ֖ת שְׁנֵ֥י הָאֵילִֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲁⲩ ϩⲓϫⲉⲛ ⲟⲩⲕⲁⲛⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁⲛⲟⲩⲛ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲓⲗⲓ ⲃ̅

And thou shalt put them on one basket, and thou shalt offer them on the basket, and the young calf and the two rams.

Και θελεις βαλει αυτα εις εν κανιστρον και θελεις φερει αυτα εν τω κανιστρω μετα του μοσχαριου και των δυο κριων.

«وَتُقَدِّمُ هَارُونَ وَبَنِيهِ إِلَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ وَتَغْسِلُهُمْ بِمَاءٍ.

וְאֶת־אַהֲרֹ֤ן וְאֶת־בָּנָיו֙ תַּקְרִ֔יב אֶל־פֶּ֖תַח אֹ֣הֶל מֹועֵ֑ד וְרָחַצְתָּ֥ אֹתָ֖ם בַּמָּֽיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲉⲕⲉ̀ⲉⲛⲟⲩ ϩⲁ ⲛⲓⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϫⲟⲕⲙⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ

And thou shalt bring Aaron and his sons to the doors of the tabernacle of testimony, and thou shalt wash them with water.

Και τον Ααρων και τους υιους αυτου θελεις προσαγαγει εις την θυραν της σκηνης του μαρτυριου και θελεις λουσει αυτους εν υδατι.

وَتَأْخُذُ الثِّيَابَ وَتُلْبِسُ هَارُونَ الْقَمِيصَ وَجُبَّةَ الرِّدَاءِ وَالرِّدَاءَ وَالصُّدْرَةَ، وَتَشُدُّهُ بِزُنَّارِ الرِّدَاءِ،

וְלָקַחְתָּ֣ אֶת־הַבְּגָדִ֗ים וְהִלְבַּשְׁתָּ֤ אֶֽת־אַהֲרֹן֙ אֶת־הַכֻּתֹּ֔נֶת וְאֵת֙ מְעִ֣יל הָאֵפֹ֔ד וְאֶת־הָאֵפֹ֖ד וְאֶת־הַחֹ֑שֶׁן וְאָפַדְתָּ֣ לֹ֔ו בְּחֵ֖שֶׁב הָאֵפֹֽד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϭⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲧⲟⲗⲏ ⲉⲕⲉ̀ⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ϩⲓ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲡⲉⲕⲥⲟⲛ ⲛⲉⲙ ϯϣⲑⲏⲛ ⲙ̀ⲡⲟⲧⲏⲣⲏ ⲛⲉⲙ ϯⲉⲡⲱⲙⲓⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲗⲟⲅⲓⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲧⲱⲙⲓ ⲛⲁϥ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲟⲅⲓⲟⲛ ⲉ̀ϯⲉⲡⲱⲙⲓⲥ

And having taken the garments, thou shalt put on Aaron thy brother both the full-length robe and the ephod and the oracle; and thou shalt join for him the oracle to the ephod.

Και θελεις λαβει τας στολας και θελεις ενδυσει τον Ααρων τον χιτωνα και τον ποδηρη του εφοδ και το εφοδ και το περιστηθιον, και θελεις ζωσει αυτον με την κεντητην ζωνην του εφοδ.

وَتَضَعُ الْعِمَامَةَ عَلَى رَأْسِهِ، وَتَجْعَلُ الإِكْلِيلَ الْمُقَدَّسَ عَلَى الْعِمَامَةِ،

וְשַׂמְתָּ֥ הַמִּצְנֶ֖פֶת עַל־רֹאשֹׁ֑ו וְנָתַתָּ֛ אֶת־נֵ֥זֶר הַקֹּ֖דֶשׁ עַל־הַמִּצְנָֽפֶת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲱ ⲛ̀ϯⲙⲓⲧⲣⲁ ϩⲓϫⲉⲛ ⲧⲉϥⲁⲫⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲱ ⲙ̀ⲡⲓⲡⲉⲧⲁⲗⲟⲛ ⲛ̀ϩⲁⲅⲓⲁⲥⲙⲁ ϩⲓϫⲉⲛ ϯⲙⲓⲧⲣⲁ

And thou shalt put the mitre on his head; and thou shalt put the plate, even the Holiness, on the mitre.

Και θελεις βαλει την μιτραν επι την κεφαλην αυτου και θελεις βαλει το αγιον διαδημα επι την μιτραν.

وَتَأْخُذُ دُهْنَ الْمَسْحَةِ وَتَسْكُبُهُ عَلَى رَأْسِهِ وَتَمْسَحُهُ.

וְלָֽקַחְתָּ֙ אֶת־שֶׁ֣מֶן הַמִּשְׁחָ֔ה וְיָצַקְתָּ֖ עַל־רֹאשֹׁ֑ו וּמָשַׁחְתָּ֖ אֹתֹֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϭⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲛⲉϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲑⲱϩⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϫⲟϣϥ ϩⲓϫⲉⲛ ⲧⲉϥⲁⲫⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁϩⲥϥ

And thou shalt take of the anointing oil, and thou shalt pour it on his head, and shalt anoint him,

Τοτε θελεις λαβει το ελαιον του χρισματος και θελεις χυσει εξ αυτου επι την κεφαλην αυτου και θελεις χρισει αυτον.

وَتُقَدِّمُ بَنِيهِ وَتُلْبِسُهُمْ أَقْمِصَةً.

וְאֶת־בָּנָ֖יו תַּקְרִ֑יב וְהִלְבַּשְׁתָּ֖ם כֻּתֳּנֹֽת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲉⲕⲉ̀ⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϯ ϩⲓⲱⲧⲟⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛϣⲑⲏⲛ

and thou shalt bring his sons, and put garments on them.

Και θελεις προσαγαγει τους υιους αυτου και ενδυσει αυτους χιτωνας·

وَتُنَطِّقُهُمْ بِمَنَاطِقَ، هَارُونَ وَبَنِيهِ، وَتَشُدُّ لَهُمْ قَلاَنِسَ. فَيَكُونُ لَهُمْ كَهَنُوتٌ فَرِيضَةً أَبَدِيَّةً. وَتَمْلأُ يَدَ هَارُونَ وَأَيْدِيَ بَنِيهِ.

וְחָגַרְתָּ֩ אֹתָ֨ם אַבְנֵ֜ט אַהֲרֹ֣ן וּבָנָ֗יו וְחָבַשְׁתָּ֤ לָהֶם֙ מִגְבָּעֹ֔ת וְהָיְתָ֥ה לָהֶ֛ם כְּהֻנָּ֖ה לְחֻקַּ֣ת עֹולָ֑ם וּמִלֵּאתָ֥ יַֽד־אַהֲרֹ֖ן וְיַד־בָּנָֽיו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϧⲟⲕⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲓⲙⲟϫϧ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϯ ⲉ̀ϫⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲓⲕⲩⲇⲁⲣⲓⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲉⲧⲟⲩⲏⲃ ⲛⲏⲓ ϣⲁ ⲉⲛⲉϩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϫⲱⲕ ⲛ̀ⲛⲉⲛϫⲓϫ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϫⲓϫ ⲛ̀ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ

And thou shalt gird them with the girdles, and put the tires upon them, and they shall have a priestly office to me for ever; and thou shalt fill the hands of Aaron and the hands of his sons.

και θελεις ζωσει αυτους με ζωνας, τον Ααρων και τους υιους αυτου, και θελεις περιθεσει εις αυτους μιτριδια, και η ιερατεια θελει εισθαι εις αυτους κατα νομον παντοτεινον· και θελεις καθιερωσει τον Ααρων και τους υιους αυτου.

«وَتُقَدِّمُ الثَّوْرَ إِلَى قُدَّامِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ، فَيَضَعُ هَارُونُ وَبَنُوهُ أَيْدِيَهُمْ عَلَى رَأْسِ الثَّوْرِ.

וְהִקְרַבְתָּ֙ אֶת־הַפָּ֔ר לִפְנֵ֖י אֹ֣הֶל מֹועֵ֑ד וְסָמַ֨ךְ אַהֲרֹ֧ן וּבָנָ֛יו אֶת־יְדֵיהֶ֖ם עַל־רֹ֥אשׁ הַפָּֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ϩⲓⲣⲉⲛ ⲛⲓⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲉⲩⲉ̀ⲧⲁⲗⲟ ⲛ̀ⲛⲟⲩϫⲓϫ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲁⲫⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲛⲓⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲏⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ

And thou shalt bring the calf to the door of the tabernacle of witness; and Aaron and his sons shall lay their hands on the head of the calf, before the Lord, by the doors of the tabernacle of witness.

Και θελεις προσαγαγει το μοσχαριον εμπροσθεν της σκηνης του μαρτυριου, και ο Ααρων και οι υιοι αυτου θελουσιν επιθεσει τας χειρας αυτων επι την κεφαλην του μοσχαριου·

فَتَذْبَحُ الثَّوْرَ أَمَامَ الرَّبِّ عِنْدَ بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ.

וְשָׁחַטְתָּ֥ אֶת־הַפָּ֖ר לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה פֶּ֖תַח אֹ֥הֶל מֹועֵֽד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϧⲟⲗϧⲉⲗ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲛⲓⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ

And thou shalt slay the calf before the Lord, by the doors of the tabernacle of witness.

και θελεις σφαξει το μοσχαριον ενωπιον Κυριου παρα την θυραν της σκηνης του μαρτυριου.

وَتَأْخُذُ مِنْ دَمِ الثَّوْرِ وَتَجْعَلُهُ عَلَى قُرُونِ الْمَذْبَحِ بِإِصْبِعِكَ، وَسَائِرَ الدَّمِ تَصُبُّهُ إِلَى أَسْفَلِ الْمَذْبَحِ.

וְלָֽקַחְתָּ֙ מִדַּ֣ם הַפָּ֔ר וְנָתַתָּ֛ה עַל־קַרְנֹ֥ת הַמִּזְבֵּ֖חַ בְּאֶצְבָּעֶ֑ךָ וְאֶת־כָּל־הַדָּ֣ם תִּשְׁפֹּ֔ךְ אֶל־יְסֹ֖וד הַמִּזְבֵּֽחַ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϭⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲗⲁⲗⲱ ⲛ̀ⲛⲉⲛⲧⲁⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲧⲏⲃ ⲡⲥⲱϫⲡ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲧⲏⲣϥ ⲉⲕⲉ̀ϫⲟϣϥ ϧⲁⲧⲉⲛ ϯⲃⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ

And thou shalt take of the blood of the calf, and put it on the horns of the altar with thy finger, but all the rest of the blood thou shalt pour out at the foot of the altar.

Και θελεις λαβει εκ του αιματος του μοσχαριου και θεσει επι των κερατων του θυσιαστηριου με τον δακτυλον σου· και θελεις χυσει ολον το αιμα παρα την βασιν του θυσιαστηριου.

وَتَأْخُذُ كُلَّ الشَّحْمِ الَّذِي يُغَشِّي الْجَوْفَ، وَزِيَادَةَ الْكَبِدِ وَالْكُلْيَتَيْنِ وَالشَّحْمَ الَّذِي عَلَيْهِمَا، وَتُوقِدُهَا عَلَى الْمَذْبَحِ.

וְלָֽקַחְתָּ֗ אֶֽת־כָּל־הַחֵלֶב֮ הַֽמְכַסֶּ֣ה אֶת־הַקֶּרֶב֒ וְאֵ֗ת הַיֹּתֶ֙רֶת֙ עַל־הַכָּבֵ֔ד וְאֵת֙ שְׁתֵּ֣י הַכְּלָיֹ֔ת וְאֶת־הַחֵ֖לֶב אֲשֶׁ֣ר עֲלֵיהֶ֑ן וְהִקְטַרְתָּ֖ הַמִּזְבֵּֽחָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϭⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲱⲧ ⲧⲏⲣϥ ⲉⲧϩⲓϫⲉⲛ ϯⲛⲉϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲗⲟⲃⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϩⲩⲡⲁⲣ ⲛⲉⲙ ϯϭⲗⲱⲧ ⲥⲛⲟⲩϯ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲧ ⲉⲧϩⲓⲱⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲁⲩ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ

And thou shalt take all the fat that is on the belly, and the lobe of the liver, and the two kidneys, and the fat that is upon them, and shalt put them upon the altar.

Και θελεις λαβει ολον το στεαρ το περικαλυπτον τα εντοσθια και τον επανω λοβον του ηπατος και τους δυο νεφρους και το στεαρ το επ' αυτων και θελεις καυσει αυτα επι του θυσιαστηριου.

وَأَمَّا لَحْمُ الثَّوْرِ وَجِلْدُهُ وَفَرْثُهُ فَتَحْرِقُهَا بِنَارٍ خَارِجَ الْمَحَلَّةِ. هُوَ ذَبِيحَةُ خَطِيَّةٍ.

וְאֶת־בְּשַׂ֤ר הַפָּר֙ וְאֶת־עֹרֹ֣ו וְאֶת־פִּרְשֹׁ֔ו תִּשְׂרֹ֣ף בָּאֵ֔שׁ מִח֖וּץ לַֽמַּחֲנֶ֑ה חַטָּ֖את הֽוּא׃

Ⲛⲓⲁϥ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲉϥϣⲁⲣ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϩⲱⲓⲣⲓ ⲉⲕⲉ̀ⲣⲟⲕϩⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛ̀ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ ⲫⲁⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ

But the flesh of the calf, and his skin, and his dung, shalt thou burn with fire without the camp; for it is an offering on account of sin.

Το δε κρεας του μοσχαριου και το δερμα αυτου και την κοπρον αυτου θελεις καυσει εν πυρι εξω του στρατοπεδου· τουτο ειναι θυσια περι αμαρτιας.

«وَتَأْخُذُ الْكَبْشَ الْوَاحِدَ، فَيَضَعُ هَارُونُ وَبَنُوهُ أَيْدِيَهُمْ عَلَى رَأْسِ الْكَبْشِ.

וְאֶת־הָאַ֥יִל הָאֶחָ֖ד תִּקָּ֑ח וְסָ֨מְכ֜וּ אַהֲרֹ֧ן וּבָנָ֛יו אֶת־יְדֵיהֶ֖ם עַל־רֹ֥אשׁ הָאָֽיִל׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϭⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲱⲓⲗⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲉⲩⲉ̀ⲧⲁⲗⲟ ⲛ̀ⲛⲟⲩϫⲓϫ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲁⲫⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲱⲓⲗⲓ

And thou shalt take one ram, and Aaron and his sons shall lay their hands on the head of the ram.

Και τον κριον τον ενα θελεις λαβει, και θελουσιν επιθεσει ο Ααρων και οι υιοι αυτου τας χειρας αυτων επι την κεφαλην του κριου·

فَتَذْبَحُ الْكَبْشَ وَتَأْخُذُ دَمَهُ وَتَرُشُّهُ عَلَى الْمَذْبَحِ مِنْ كُلِّ نَاحِيَةٍ.

וְשָׁחַטְתָּ֖ אֶת־הָאָ֑יִל וְלָֽקַחְתָּ֙ אֶת־דָּמֹ֔ו וְזָרַקְתָּ֥ עַל־הַמִּזְבֵּ֖חַ סָבִֽיב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϧⲟⲗϧⲉⲗ ⲙ̀ⲡⲓⲱⲓⲗⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϭⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲉⲕⲉ̀ϫⲟϣϥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉϥⲕⲱϯ

And thou shalt kill it, and take the blood and pour it on the altar round about.

και θελεις σφαξει τον κριον και θελεις λαβει το αιμα αυτου και ραντισει επι το θυσιαστηριον κυκλω·

وَتَقْطَعُ الْكَبْشَ إِلَى قِطَعِهِ، وَتَغْسِلُ جَوْفَهُ وَأَكَارِعَهُ وَتَجْعَلُهَا عَلَى قِطَعِهِ وَعَلَى رَأْسِهِ،

וְאֶ֨ת־הָאַ֔יִל תְּנַתֵּ֖חַ לִנְתָחָ֑יו וְרָחַצְתָּ֤ קִרְבֹּו֙ וּכְרָעָ֔יו וְנָתַתָּ֥ עַל־נְתָחָ֖יו וְעַל־רֹאשֹֽׁו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲫⲱϣ ⲙ̀ⲡⲓⲱⲓⲗⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲙⲉⲗⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲱⲗⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥⲙⲁϣϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲓⲱⲓ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲥⲁϧⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲫⲁⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲱ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲧⲫⲏϣ ⲛⲉⲙ ϯⲁⲫⲉ

And thou shalt divide the ram by his several limbs, and thou shalt wash the inward parts and the feet with water, and thou shalt put them on the divided parts with the head.

και θελεις διαμελισει τον κριον εις τμηματα και θελεις πλυνει τα εντοσθια αυτου και τους ποδας αυτου, και βαλει αυτα μετα των τμηματων αυτου και μετα της κεφαλης αυτου·

وَتُوقِدُ كُلَّ الْكَبْشِ عَلَى الْمَذْبَحِ. هُوَ مُحْرَقَةٌ لِلرَّبِّ. رَائِحَةُ سَرُورٍ، وَقُودٌ هُوَ لِلرَّبِّ.

וְהִקְטַרְתָּ֤ אֶת־כָּל־הָאַ֙יִל֙ הַמִּזְבֵּ֔חָה עֹלָ֥ה ה֖וּא לַֽיהוָ֑ה רֵ֣יחַ נִיחֹ֔וחַ אִשֶּׁ֥ה לַיהוָ֖ה הֽוּא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲱⲓⲗⲓ ⲧⲏⲣϥ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲟⲩϭⲗⲓⲗ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲥⲑⲟⲓ ⲛ̀ⲥⲑⲟⲓⲛⲟⲩϥⲓ ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉ

And thou shalt offer the whole ram on the altar, a whole burnt-offering to the Lord for a sweet-smelling savour: it is an offering of incense to the Lord.

και θελεις καυσει ολον τον κριον επι του θυσιαστηριου· τουτο ειναι ολοκαυτωμα εις τον Κυριον· ειναι οσμη ευωδιας, θυσια γινομενη δια πυρος εις τον Κυριον.

«وَتَأْخُذُ الْكَبْشَ الثَّانِي، فَيَضَعُ هَارُونُ وَبَنُوهُ أَيْدِيَهُمْ عَلَى رَأْسِ الْكَبْشِ.

וְלָ֣קַחְתָּ֔ אֵ֖ת הָאַ֣יִל הַשֵּׁנִ֑י וְסָמַ֨ךְ אַהֲרֹ֧ן וּבָנָ֛יו אֶת־יְדֵיהֶ֖ם עַל־רֹ֥אשׁ הָאָֽיִל׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϭⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲱⲓⲗⲓ ⲙ̀ⲙⲁϩⲃ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲉⲩⲉ̀ⲧⲁⲗⲟ ⲛ̀ⲛⲟⲩϫⲓϫ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲁⲫⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲱⲓⲗⲓ

And thou shalt take the second ram, and Aaron and his sons shall lay their hands on the head of the ram.

Και θελεις λαβει τον δευτερον κριον· και θελουσιν επιθεσει ο Ααρων και οι υιοι αυτου τας χειρας αυτων επι την κεφαλην του κριου·

فَتَذْبَحُ الْكَبْشَ وَتَأْخُذُ مِنْ دَمِهِ وَتَجْعَلُ عَلَى شَحْمَةِ أُذُنِ هَارُونَ، وَعَلَى شَحْمِ آذَانِ بَنِيهِ الْيُمْنَى، وَعَلَى أَبَاهِمِ أَيْدِيهِمِ الْيُمْنَى، وَعَلَى أَبَاهِمِ أَرْجُلِهِمِ الْيُمْنَى. وَتَرُشُّ الدَّمَ عَلَى الْمَذْبَحِ مِنْ كُلِّ نَاحِيَةٍ.

וְשָׁחַטְתָּ֣ אֶת־הָאַ֗יִל וְלָקַחְתָּ֤ מִדָּמֹו֙ וְנָֽתַתָּ֡ה עַל־תְּנוּךְ֩ אֹ֨זֶן אַהֲרֹ֜ן וְעַל־תְּנ֨וּךְ אֹ֤זֶן בָּנָיו֙ הַיְמָנִ֔ית וְעַל־בֹּ֤הֶן יָדָם֙ הַיְמָנִ֔ית וְעַל־בֹּ֥הֶן רַגְלָ֖ם הַיְמָנִ֑ית וְזָרַקְתָּ֧ אֶת־הַדָּ֛ם עַל־הַמִּזְבֵּ֖חַ סָבִֽיב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϧⲉⲗϧⲱⲗϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϭⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲥⲛⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲱ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲗⲟⲃⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲙⲁϣϫ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ϩⲓϫⲉⲛ ϩⲏⲧⲥ ⲛ̀ϯϫⲓϫ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲛⲉⲙ ϩⲓϫⲉⲛ ϩⲏⲧⲥ ⲛ̀ϯⲫⲁⲧ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲛⲉⲙ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲓⲗⲟⲃⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛⲙⲁϣϫ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲛⲉⲙ ϩⲓϫⲉⲛ ϩⲏⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲟⲩϫⲓϫ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲛⲉⲙ ϩⲓϫⲉⲛ ϩⲏⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲫⲁⲧ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ

And thou shalt kill it, and take of the blood of it, and put it on the tip of Aaron’s right ear, and on the thumb of his right hand, and on the great toe of his right foot, and on the tips of the right ears of his sons, and on the thumbs of their right hands, and on the great toes of their right feet.

τοτε θελεις σφαξει τον κριον και θελεις λαβει εκ του αιματος αυτου και θεσει επι τον λοβον του δεξιου ωτιου του Ααρων, και επι τον λοβον του δεξιου ωτιου των υιων αυτου, και επι τον αντιχειρα της δεξιας χειρος αυτων, και επι τον μεγαλον δακτυλον του δεξιου ποδος αυτων, και θελεις ραντισει το αιμα επι το θυσιαστηριον κυκλω.

وَتَأْخُذُ مِنَ الدَّمِ الَّذِي عَلَى الْمَذْبَحِ وَمِنْ دُهْنِ الْمَسْحَةِ، وَتَنْضِحُ عَلَى هَارُونَ وَثِيَابِهِ، وَعَلَى بَنِيهِ وَثِيَابِ بَنِيهِ مَعَهُ، فَيَتَقَدَّسُ هُوَ وَثِيَابُهُ وَبَنُوهُ وَثِيَابُ بَنِيهِ مَعَهُ.

וְלָקַחְתָּ֞ מִן־הַדָּ֨ם אֲשֶׁ֥ר עַֽל־הַמִּזְבֵּחַ֮ וּמִשֶּׁ֣מֶן הַמִּשְׁחָה֒ וְהִזֵּיתָ֤ עַֽל־אַהֲרֹן֙ וְעַל־בְּגָדָ֔יו וְעַל־בָּנָ֛יו וְעַל־בִּגְדֵ֥י בָנָ֖יו אִתֹּ֑ו וְקָדַ֥שׁ הוּא֙ וּבְגָדָ֔יו וּבָנָ֛יו וּבִגְדֵ֥י בָנָ֖יו אִתֹּֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϭⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲫⲏ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲛⲉϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲑⲱϩⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲛⲟⲩϫϧ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲉϥⲥⲧⲟⲗⲏ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲥⲧⲟⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲛⲉⲙ ⲧⲉϥⲥⲧⲟⲗⲏ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲧⲟⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲱⲓⲗⲓ ⲉⲕⲉ̀ϫⲟϣϥ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉϥⲕⲱϯ

And thou shalt take of the blood from the altar, and of the anointing oil; and thou shalt sprinkle it upon Aaron and on his garments, and on his sons and on his sons’ garments with him; and he shall be sanctified and his apparel, and his sons and his sons’ apparel with him: but the blood of the ram thou shalt pour round about upon the altar.

Και θελεις λαβει εκ του αιματος, του επι του θυσιαστηριου, και εκ του ελαιου του χρισματος, και θελεις ραντισει επι τον Ααρων, και επι τας στολας αυτου και επι τους υιους αυτου και επι τας στολας των υιων αυτου μετ' αυτου· και θελουσιν αγιασθη, αυτος, και αι στολαι αυτου, και οι υιοι αυτου, και αι στολαι των υιων αυτου μετ' αυτου.

ثُمَّ تَأْخُذُ مِنَ الْكَبْشِ: الشَّحْمَ وَالإِلْيَةَ وَالشَّحْمَ الَّذِي يُغَشِّي الْجَوْفَ، وَزِيَادَةَ الْكَبِدِ وَالْكُلْيَتَيْنِ، وَالشَّحْمَ الَّذِي عَلَيْهِمَا، وَالسَّاقَ الْيُمْنَى. فَإِنَّهُ كَبْشُ مِلْءٍ.

וְלָקַחְתָּ֣ מִן־הָ֠אַיִל הַחֵ֨לֶב וְהָֽאַלְיָ֜ה וְאֶת־הַחֵ֣לֶב ׀ הַֽמְכַסֶּ֣ה אֶת־הַקֶּ֗רֶב וְאֵ֨ת יֹתֶ֤רֶת הַכָּבֵד֙ וְאֵ֣ת ׀ שְׁתֵּ֣י הַכְּלָיֹ֗ת וְאֶת־הַחֵ֙לֶב֙ אֲשֶׁ֣ר עֲלֵהֶ֔ן וְאֵ֖ת שֹׁ֣וק הַיָּמִ֑ין כִּ֛י אֵ֥יל מִלֻּאִ֖ים הֽוּא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϭⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲱⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲱⲓⲗⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲧ ⲉⲧϩⲱⲃⲥ ⲛ̀ϯⲛⲉϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲗⲟⲃⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϩⲩⲡⲁⲣ ⲛⲉⲙ ϯϭⲗⲱⲧ ⲥⲛⲟⲩϯ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲧ ⲉⲧϩⲓⲱⲧⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϣⲱⲃϣ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲛⲁⲙ ⲫⲁⲓ ⲅⲁⲣ ⲟⲩϫⲱⲕ ⲡⲉ

And thou shalt take from the ram its fat, both the fat that covers the belly, and the lobe of the liver, and the two kidneys, and the fat that is upon them, and the right shoulder, for this is a consecration.

Και θελεις λαβει εκ του κριου το στεαρ και την ουραν και το στεαρ το περικαλυπτον τα εντοσθια και τον επανω λοβον του ηπατος και τους δυο νεφρους, και το στεαρ το επ' αυτων και τον δεξιον βραχιονα, διοτι ειναι κριος καθιερωσεως,

وَرَغِيفًا وَاحِدًا مِنَ الْخُبْزِ، وَقُرْصًا وَاحِدًا مِنَ الْخُبْزِ بِزَيْتٍ، وَرُقَاقَةً وَاحِدَةً مِنْ سَلَّةِ الْفَطِيرِ الَّتِي أَمَامَ الرَّبِّ.

וְכִכַּ֨ר לֶ֜חֶם אַחַ֗ת וַֽחַלַּ֨ת לֶ֥חֶם שֶׁ֛מֶן אַחַ֖ת וְרָקִ֣יק אֶחָ֑ד מִסַּל֙ הַמַּצֹּ֔ות אֲשֶׁ֖ר לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲱⲓⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲉϩ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲗⲁⲕⲁⲛⲟⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁⲛⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲁⲧϣⲉⲙⲏⲣ ⲛⲏ ⲉⲧⲭⲏ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And one cake made with oil, and one cake from the basket of unleavened bread set forth before the Lord.

και ενα ψωμον, και μιαν πητταν ελαιωμενην, και εν λαγανον εκ του κανιστρου των αζυμων των προτεθειμενων ενωπιον Κυριου·

وَتَضَعُ الْجَمِيعَ فِي يَدَيْ هَارُونَ وَفِي أَيْدِي بَنِيهِ، وَتُرَدِّدُهَا تَرْدِيدًا أَمَامَ الرَّبِّ.

וְשַׂמְתָּ֣ הַכֹּ֔ל עַ֚ל כַּפֵּ֣י אַהֲרֹ֔ן וְעַ֖ל כַּפֵּ֣י בָנָ֑יו וְהֵנַפְתָּ֥ אֹתָ֛ם תְּנוּפָ֖ה לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲁⲩ ⲧⲏⲣⲟⲩ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲉⲛϫⲓϫ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲉⲛϫⲓϫ ⲛ̀ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲟⲩⲟⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲟⲩⲱϯ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And thou shalt put them all on the hands of Aaron, and on the hands of his sons, and thou shalt separate them as a separate offering before the Lord.

και θελεις επιθεσει τα παντα εις τας χειρας του Ααρων και εις τας χειρας των υιων αυτου· και θελεις κινησει αυτα εις κινητην προσφοραν ενωπιον Κυριου.

ثُمَّ تَأْخُذُهَا مِنْ أَيْدِيهِمْ وَتُوقِدُهَا عَلَى الْمَذْبَحِ فَوْقَ الْمُحْرَقَةِ رَائِحَةَ سَرُورٍ أَمَامَ الرَّبِّ. وَقُودٌ هُوَ لِلرَّبِّ.

וְלָקַחְתָּ֤ אֹתָם֙ מִיָּדָ֔ם וְהִקְטַרְתָּ֥ הַמִּזְבֵּ֖חָה עַל־הָעֹלָ֑ה לְרֵ֤יחַ נִיחֹ֙וחַ֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה אִשֶּׁ֥ה ה֖וּא לַיהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϭⲓⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲟⲩϫⲓϫ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϭⲗⲓⲗ ⲟⲩⲥⲑⲟⲓ ⲛ̀ⲥⲑⲟⲓⲛⲟⲩϥⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉⲩϭⲗⲓⲗ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And thou shalt take them from their hands, and shalt offer them up on the altar of whole burnt-offering for a sweet-smelling savour before the Lord: it is an offering to the Lord.

Και θελεις λαβει αυτα εκ των χειρων αυτων και καυσει επι του θυσιαστηριου επανω του ολοκαυτωματος εις οσμην ευωδιας ενωπιον Κυριου· τουτο ειναι θυσια γινομενη δια πυρος εις τον Κυριον,

«ثُمَّ تَأْخُذُ الْقَصَّ مِنْ كَبْشِ الْمِلْءِ الَّذِي لِهَارُونَ، وَتُرَدِّدُهُ تَرْدِيدًا أَمَامَ الرَّبِّ، فَيَكُونُ لَكَ نَصِيبًا.

וְלָקַחְתָּ֣ אֶת־הֶֽחָזֶ֗ה מֵאֵ֤יל הַמִּלֻּאִים֙ אֲשֶׁ֣ר לְאַהֲרֹ֔ן וְהֵנַפְתָּ֥ אֹתֹ֛ו תְּנוּפָ֖ה לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה וְהָיָ֥ה לְךָ֖ לְמָנָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϭⲓ ⲛ̀ϯⲙⲉⲥⲧⲉⲛϩⲏⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲱⲓⲗⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲧⲉ ⲫⲁ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲫⲟⲣϫϥ ⲛ̀ⲟⲩⲫⲱⲣϫ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲁⲕ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲧⲟⲓ

And thou shalt take the breast from the ram of consecration which is Aaron’s, and thou shalt separate it as a separate offering before the Lord, and it shall be to thee for a portion.

Και θελεις λαβει το στηθος εκ του κριου της καθιερωσεως, οστις ειναι δια τον Ααρων, και θελεις κινησει αυτο εις κινητην προσφοραν ενωπιον Κυριου και θελει εισθαι μεριδιον σου.

وَتُقَدِّسُ قَصَّ التَّرْدِيدِ وَسَاقَ الرَّفِيعَةِ الَّذِي رُدِّدَ وَالَّذِي رُفِعَ مِنْ كَبْشِ الْمِلْءِ مِمَّا لِهَارُونَ وَلِبَنِيهِ،

וְקִדַּשְׁתָּ֞ אֵ֣ת ׀ חֲזֵ֣ה הַתְּנוּפָ֗ה וְאֵת֙ שֹׁ֣וק הַתְּרוּמָ֔ה אֲשֶׁ֥ר הוּנַ֖ף וַאֲשֶׁ֣ר הוּרָ֑ם מֵאֵיל֙ הַמִּלֻּאִ֔ים מֵאֲשֶׁ֥ר לְאַהֲרֹ֖ן וּמֵאֲשֶׁ֥ר לְבָנָֽיו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟ ⲛ̀ϯⲙⲉⲥⲧⲉⲛϩⲏⲧ ⲛ̀ⲟⲩⲫⲱⲣϫ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϣⲱⲃϣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲁⲫⲉⲣⲉⲙⲁ ⲫⲏ ⲉⲧⲁⲩⲫⲟⲣϫϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁⲩⲟⲗϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲱⲓⲗⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ

And thou shalt sanctify the separated breast and the shoulder of removal which has been separated, and which has been removed from the ram of consecration, of the portion of Aaron and of that of his sons.

Και θελεις αγιασει το στηθος της κινητης προσφορας και τον βραχιονα της προσφορας της υψωσεως, ητις εκινηθη και ητις υψωθη, εκ του κριου της καθιερωσεως, εξ εκεινου οστις ειναι δια τον Ααρων, και εξ εκεινου οστις ειναι δια τους υιους αυτου·

فَيَكُونَانِ لِهَارُونَ وَبَنِيهِ فَرِيضَةً أَبَدِيَّةً مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ لأَنَّهُمَا رَفِيعَةٌ. وَيَكُونَانِ رَفِيعَةً مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ ذَبَائِحِ سَلاَمَتِهِمْ، رَفِيعَتَهُمْ لِلرَّبِّ.

וְהָיָה֩ לְאַהֲרֹ֨ן וּלְבָנָ֜יו לְחָק־עֹולָ֗ם מֵאֵת֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל כִּ֥י תְרוּמָ֖ה ה֑וּא וּתְרוּמָ֞ה יִהְיֶ֨ה מֵאֵ֤ת בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ מִזִּבְחֵ֣י שַׁלְמֵיהֶ֔ם תְּרוּמָתָ֖ם לַיהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲟⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲫⲁⲓ ⲅⲁⲣ ⲟⲩⲁⲫⲉⲣⲉⲙⲁ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥⲫⲟⲣϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲟⲩϫⲁⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲫⲉⲣⲉⲙⲁ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And it shall be a perpetual statute of the children of Israel to Aaron and his sons, for this is a separate offering; and it shall be a special offering from the children of Israel, from the peace-offerings of the children of Israel, a special offering to the Lord.

και θελει εισθαι του Ααρων και των υιων αυτου κατα νομον παντοτεινον παρα των υιων Ισραηλ· διοτι ειναι προσφορα υψωσεως· και θελει εισθαι προσφορα υψωσεως παρα των υιων Ισραηλ εκ των ειρηνικων θυσιων αυτων, η υψουμενη προσφορα αυτων προς τον Κυριον.

«وَالثِّيَابُ الْمُقَدَّسَةُ الَّتِي لِهَارُونَ تَكُونُ لِبَنِيهِ بَعْدَهُ، لِيُمْسَحُوا فِيهَا، وَلِتُمْلأَ فِيهَا أَيْدِيهِمْ.

וּבִגְדֵ֤י הַקֹּ֙דֶשׁ֙ אֲשֶׁ֣ר לְאַהֲרֹ֔ן יִהְי֥וּ לְבָנָ֖יו אַחֲרָ֑יו לְמָשְׁחָ֣ה בָהֶ֔ם וּלְמַלֵּא־בָ֖ם אֶת־יָדָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ϯⲥⲧⲟⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲑⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲱϥ ⲉⲑⲣⲟⲩⲑⲁϩⲥⲟⲩ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲱⲕ ⲛ̀ⲛⲟⲩϫⲓϫ

And the apparel of the sanctuary which is Aaron’s shall be his son’s after him, for them to be anointed in them, and to fill their hands.

Και η αγια στολη του Ααρων θελει εισθαι των υιων αυτου μετ' αυτον, δια να χρισθωσιν εν αυτη και να καθιερωθωσιν εν αυτη.

سَبْعَةَ أَيَّامٍ يَلْبَسُهَا الْكَاهِنُ الَّذِي هُوَ عِوَضٌ عَنْهُ مِنْ بَنِيهِ، الَّذِي يَدْخُلُ خَيْمَةَ الاجْتِمَاعِ لِيَخْدِمَ فِي الْقُدْسِ.

שִׁבְעַ֣ת יָמִ֗ים יִלְבָּשָׁ֧ם הַכֹּהֵ֛ן תַּחְתָּ֖יו מִבָּנָ֑יו אֲשֶׁ֥ר יָבֹ֛א אֶל־אֹ֥הֶל מֹועֵ֖ד לְשָׁרֵ֥ת בַּקֹּֽדֶשׁ׃

Ⲉϥⲉ̀ⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ϩⲓⲱⲧϥ ⲛ̀ⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲉⲑⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲉⲃⲓⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲉ̀ϣⲉⲙϣⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ

The priest his successor from among his sons who shall go into the tabernacle of witness to minister in the holies, shall put them on seven days.

Επτα ημερας θελει ενδυεσθαι αυτην ο ιερευς, ο αντ' αυτου εκ των υιων αυτου, οστις εισερχεται εις την σκηνην του μαρτυριου δια να λειτουργηση εν τω αγιω.

«وَأَمَّا كَبْشُ الْمِلْءِ فَتَأْخُذُهُ وَتَطْبُخُ لَحْمَهُ فِي مَكَانٍ مُقَدَّسٍ.

וְאֵ֛ת אֵ֥יל הַמִּלֻּאִ֖ים תִּקָּ֑ח וּבִשַּׁלְתָּ֥ אֶת־בְּשָׂרֹ֖ו בְּמָקֹ֥ם קָדֹֽשׁ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϭⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲱⲓⲗⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲫⲓⲥⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲁϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲁ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ

And thou shalt take the ram of consecration, and thou shalt boil the flesh in the holy place.

Και θελεις λαβει τον κριον της καθιερωσεως και βρασει το κρεας αυτου εν τοπω αγιω.

فَيَأْكُلُ هَارُونُ وَبَنُوهُ لَحْمَ الْكَبْشِ وَالْخُبْزَ الَّذِي فِي السَّلَّةِ عِنْدَ بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ.

וְאָכַ֨ל אַהֲרֹ֤ן וּבָנָיו֙ אֶת־בְּשַׂ֣ר הָאַ֔יִל וְאֶת־הַלֶּ֖חֶם אֲשֶׁ֣ר בַּסָּ֑ל פֶּ֖תַח אֹ֥הֶל מֹועֵֽד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲟⲩⲱⲙ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲁϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲱⲓⲗⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲱⲓⲕ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁⲛⲟⲩⲛ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲛⲓⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲏⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ

And Aaron and his sons shall eat the flesh of the ram, and the loaves in the basket, by the doors of the tabernacle of witness.

Και θελουσι φαγει ο Ααρων και οι υιοι αυτου το κρεας του κριου και τον αρτον τον εν τω κανιστρω παρα την θυραν της σκηνης του μαρτυριου.

يَأْكُلُهَا الَّذِينَ كُفِّرَ بِهَا عَنْهُمْ لِمِلْءِ أَيْدِيهِمْ لِتَقْدِيسِهِمْ. وَأَمَّا الأَجْنَبِيُّ فَلَا يَأْكُلُ لأَنَّهَا مُقَدَّسَةٌ.

וְאָכְל֤וּ אֹתָם֙ אֲשֶׁ֣ר כֻּפַּ֣ר בָּהֶ֔ם לְמַלֵּ֥א אֶת־יָדָ֖ם לְקַדֵּ֣שׁ אֹתָ֑ם וְזָ֥ר לֹא־יֹאכַ֖ל כִּי־קֹ֥דֶשׁ הֵֽם׃

Ⲉⲩⲉ̀ⲟⲩⲟⲙⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲧⲟⲩⲃⲱⲟⲩ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲉ̀ϫⲱⲕ ⲛ̀ⲛⲟⲩϫⲓϫ ⲉⲧⲟⲩⲃⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲁⲗⲗⲟⲅⲉⲛⲏⲥ ⲛ̀ⲛⲉϥⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲥⲉⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ⲅⲁⲣ

They shall eat the offerings with which they were sanctified to fill their hands, to sanctify them; and a stranger shall not eat of them, for they are holy.

Και θελουσι φαγει εκεινα, δια των οποιων εγεινεν η εξιλεωσις, προς καθιερωσιν και αγιασμον αυτων· ξενος ομως δεν θελει φαγει, διοτι ειναι αγια·

وَإِنْ بَقِيَ شَيْءٌ مِنْ لَحْمِ الْمِلْءِ أَوْ مِنَ الْخُبْزِ إِلَى الصَّبَاحِ، تُحْرِقُ الْبَاقِيَ بِالنَّارِ. لَا يُؤْكَلُ لأَنَّهُ مُقَدَّسٌ.

וְֽאִם־יִוָּתֵ֞ר מִבְּשַׂ֧ר הַמִּלֻּאִ֛ים וּמִן־הַלֶּ֖חֶם עַד־הַבֹּ֑קֶר וְשָׂרַפְתָּ֤ אֶת־הַנֹּותָר֙ בָּאֵ֔שׁ לֹ֥א יֵאָכֵ֖ל כִּי־קֹ֥דֶשׁ הֽוּא׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲥⲱϫⲡ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲁϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲱⲓⲕ ϣⲁ ϣⲱⲣⲡ ⲉⲕⲉ̀ⲣⲱⲕϩ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲱϫⲡ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲟⲩⲟⲙⲟⲩ ⲟⲩⲧⲟⲩⲃⲟ ⲅⲁⲣ ⲁⲛ ⲡⲉ

And if aught be left of the flesh of the sacrifice of consecration and of the loaves until the morning, thou shalt burn the remainder with fire: it shall not be eaten, for it is a holy thing.

και αν μεινη τι εκ του κρεατος των καθιερωσεων η εκ του αρτου εως πρωι, τοτε θελεις καυσει το εναπολειφθεν εν πυρι· δεν θελει φαγωθη, διοτι ειναι αγιον.

وَتَصْنَعُ لِهَارُونَ وَبَنِيهِ هَكَذَا بِحَسَبِ كُلِّ مَا أَمَرْتُكَ. سَبْعَةَ أَيَّامٍ تَمْلأُ أَيْدِيَهِمْ.

וְעָשִׂ֜יתָ לְאַהֲרֹ֤ן וּלְבָנָיו֙ כָּ֔כָה כְּכֹ֥ל אֲשֶׁר־צִוִּ֖יתִי אֹתָ֑כָה שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים תְּמַלֵּ֥א יָדָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲕⲁⲧⲁ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁⲓϩⲉⲛϩⲱⲛⲕ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲕⲉ̀ϫⲱⲕ ⲛ̀ⲛⲟⲩϫⲓϫ

And thus shalt thou do for Aaron and for his sons according to all things that I have commanded thee; seven days shalt thou fill their hands.

Και ουτω θελεις καμει εις τον Ααρων και εις τους υιους αυτου κατα παντα οσα προσεταξα εις σε· επτα ημερας θελεις καθιερωσει αυτους·

وَتُقَدِّمُ ثَوْرَ خَطِيَّةٍ كُلَّ يَوْمٍ لأَجْلِ الْكَفَّارَةِ. وَتُطَهِّرُ الْمَذْبَحَ بِتَكْفِيرِكَ عَلَيْهِ، وَتَمْسَحُهُ لِتَقْدِيسِهِ.

וּפַ֨ר חַטָּ֜את תַּעֲשֶׂ֤ה לַיֹּום֙ עַל־הַכִּפֻּרִ֔ים וְחִטֵּאתָ֙ עַל־הַמִּזְבֵּ֔חַ בְּכַפֶּרְךָ֖ עָלָ֑יו וּמָֽשַׁחְתָּ֥ אֹתֹ֖ו לְקַדְּשֹֽׁו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲉ̀ϣⲁⲩⲉⲛϥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟϥ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲧⲟⲩⲃⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ϧⲉⲛ ⲡϫⲓⲛⲑⲣⲉⲕⲧⲟⲩⲃⲟ ϩⲓϫⲱϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁϩⲥϥ ϩⲱⲥⲧⲉ ⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟϥ

And thou shalt sacrifice the calf of the sin-offering on the day of purification, and thou shalt purify the altar when thou dost perform consecration upon it, and thou shalt anoint it so as to sanctify it.

και θελεις προσφερει πασαν ημεραν εν μοσχαριον εις προσφοραν περι αμαρτιας δια εξιλεωσιν. Και θελεις καθαριζει το θυσιαστηριον, καμνων εξιλεωσιν υπερ αυτου, και θελεις χρισει αυτο δια να αγιασης αυτο.

سَبْعَةَ أَيَّامٍ تُكَفِّرُ عَلَى الْمَذْبَحِ وَتُقَدِّسُهُ، فَيَكُونُ الْمَذْبَحُ قُدْسَ أَقْدَاسٍ. كُلُّ مَا مَسَّ الْمَذْبَحَ يَكُونُ مُقَدَّسًا.

שִׁבְעַ֣ת יָמִ֗ים תְּכַפֵּר֙ עַל־הַמִּזְבֵּ֔חַ וְקִדַּשְׁתָּ֖ אֹתֹ֑ו וְהָיָ֤ה הַמִּזְבֵּ֙חַ֙ קֹ֣דֶשׁ קָֽדָשִׁ֔ים כָּל־הַנֹּגֵ֥עַ בַּמִּזְבֵּ֖חַ יִקְדָּֽשׁ׃ ס

Ⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲕⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟϥ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲑⲛⲁϭⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉϥⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟ

Seven days shalt thou purify the altar and sanctify it; and the altar shall be most holy, every one that touches the altar shall be hallowed.

Επτα ημερας θελεις καμνει εξιλεωσιν υπερ του θυσιαστηριου και θελεις αγιαζει αυτο· και θελει εισθαι θυσιαστηριον αγιωτατον· παν το εγγιζον το θυσιαστηριον θελει εισθαι αγιον.

«وَهَذَا مَا تُقَدِّمُهُ عَلَى الْمَذْبَحِ: خَرُوفَانِ حَوْلِيَّانِ كُلَّ يَوْمٍ دَائِمًا.

וְזֶ֕ה אֲשֶׁ֥ר תַּעֲשֶׂ֖ה עַל־הַמִּזְבֵּ֑חַ כְּבָשִׂ֧ים בְּנֵֽי־שָׁנָ֛ה שְׁנַ֥יִם לַיֹּ֖ום תָּמִֽיד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲕⲛⲁⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ϩⲓⲏⲃ ⲃ̅ ⲛ̀ⲁⲧⲁϭⲛⲓ ⲉ̀ⲁⲩⲉⲣ ⲟⲩⲣⲟⲙⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲉϥⲙⲏⲛ ⲛ̀ⲟⲩϭⲗⲓⲗ ⲙ̀ⲙⲟⲩⲛ

And these are the offerings which thou shalt offer upon the altar; two unblemished lambs of a year old daily on the altar continually, a constant offering.

Τουτο δε ειναι εκεινο, το οποιον θελεις προσφερει επι του θυσιαστηριου· δυο αρνια ενιαυσια την ημεραν διαπαντος.

الْخَرُوفُ الْوَاحِدُ تُقَدِّمُهُ صَبَاحًا، وَالْخَرُوفُ الثَّانِي تُقَدِّمُهُ فِي الْعَشِيَّةِ.

אֶת־הַכֶּ֥בֶשׂ הָאֶחָ֖ד תַּעֲשֶׂ֣ה בַבֹּ֑קֶר וְאֵת֙ הַכֶּ֣בֶשׂ הַשֵּׁנִ֔י תַּעֲשֶׂ֖ה בֵּ֥ין הָעַרְבָּֽיִם׃

Ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ϩⲓⲏⲃ ⲉⲕⲉ̀ⲁⲓϥ ⲙ̀ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϣⲱⲣⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓϩⲓⲏⲃ ⲙ̀ⲙⲁϩⲃ̅ ⲉⲕⲉ̀ⲁⲓϥ ⲙ̀ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ⲣⲟⲩϩⲓ

One lamb thou shalt offer in the morning, and the second lamb thou shalt offer in the evening.

το εν αρνιον θελεις προσφερει το πρωι, και το αλλο αρνιον θελεις προσφερει το δειλινον·

وَعُشْرٌ مِنْ دَقِيقٍ مَلْتُوتٍ بِرُبْعِ الْهِينِ مِنْ زَيْتِ الرَّضِّ، وَسَكِيبٌ رُبْعُ الْهِينِ مِنَ الْخَمْرِ لِلْخَرُوفِ الْوَاحِدِ.

וְעִשָּׂרֹ֨ן סֹ֜לֶת בָּל֨וּל בְּשֶׁ֤מֶן כָּתִית֙ רֶ֣בַע הַהִ֔ין וְנֵ֕סֶךְ רְבִעִ֥ית הַהִ֖ין יָ֑יִן לַכֶּ֖בֶשׂ הָאֶחָֽד׃

Ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲣⲉⲙⲏⲧ ⲛ̀ⲥⲓⲙⲓⲇⲁⲗⲓⲟⲛ ⲉϥⲟⲩⲟϣⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲉϩ ⲉϥⲥⲁϩⲉⲛ ⲫⲣⲉⲇ̅ ⲛ̀ⲟⲩϩⲓⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲟⲩⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲫⲣⲉⲇ̅ ⲛ̀ⲟⲩϩⲓⲛ ⲛ̀ⲏⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ϩⲓⲏⲃ

And a tenth measure of fine flour mingled with the fourth part of an hin of beaten oil, and a drink-offering the fourth part of a hin of wine for one lamb.

και μετα του ενος αρνιου εν δεκατον σεμιδαλεως εζυμωμενης με το τεταρτον ενος ιν ελαιου κοπανισμενου· και το τεταρτον ενος ιν οινου δια σπονδην.

وَالْخَرُوفُ الثَّانِي تُقَدِّمُهُ فِي الْعَشِيَّةِ. مِثْلَ تَقْدِمَةِ الصَّبَاحِ وَسَكِيبِهِ تَصْنَعُ لَهُ. رَائِحَةُ سَرُورٍ، وَقُودٌ لِلرَّبِّ.

וְאֵת֙ הַכֶּ֣בֶשׂ הַשֵּׁנִ֔י תַּעֲשֶׂ֖ה בֵּ֣ין הָעַרְבָּ֑יִם כְּמִנְחַ֨ת הַבֹּ֤קֶר וּכְנִסְכָּהּ֙ תַּֽעֲשֶׂה־לָּ֔הּ לְרֵ֣יחַ נִיחֹ֔חַ אִשֶּׁ֖ה לַיהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓϩⲓⲏⲃ ⲙ̀ⲙⲁϩⲃ̅ ⲉⲕⲉ̀ⲁⲓϥ ⲙ̀ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ⲣⲟⲩϩⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲓϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲛⲁⲩ ⲛ̀ϣⲱⲣⲡ ⲛⲉⲙ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲉϥⲟⲩⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲕⲉ̀ⲁⲓϥ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲑⲟⲓⲛⲟⲩϥⲓ ⲛ̀ϭⲗⲓⲗ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And thou shalt offer the second lamb in the evening, after the manner of the morning-offering, and according to the drink-offering of the morning lamb; thou shalt offer it an offering to the Lord for a sweet-smelling savour,

και το δευτερον αρνιον θελεις προσφερει το δειλινον· κατα την προσφοραν της πρωιας, και κατα την σπονδην αυτης, θελεις καμει εις αυτο, εις οσμην ευωδιας, θυσιαν γινομενην δια πυρος προς τον Κυριον.

مُحْرَقَةٌ دَائِمَةٌ فِي أَجْيَالِكُمْ عِنْدَ بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ أَمَامَ الرَّبِّ، حَيْثُ أَجْتَمِعُ بِكُمْ لأُكَلِّمَكَ هُنَاكَ.

עֹלַ֤ת תָּמִיד֙ לְדֹרֹ֣תֵיכֶ֔ם פֶּ֥תַח אֹֽהֶל־מֹועֵ֖ד לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה אֲשֶׁ֨ר אִוָּעֵ֤ד לָכֶם֙ שָׁ֔מָּה לְדַבֵּ֥ר אֵלֶ֖יךָ שָֽׁם׃

Ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉϥⲙⲏⲛ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛⲅⲉⲛⲉⲁ ϩⲓⲣⲉⲛ ⲛⲓⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ϧⲉⲛ ⲛⲁⲓ ϯⲛⲁⲟⲩⲟⲛϩⲧ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ϩⲱⲥⲧⲉ ⲛ̀ⲧⲁⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲁⲕ

a perpetual sacrifice throughout your generations, at the door of the tabernacle of witness before the Lord; wherein I will be known to thee from thence, so as to speak to thee.

τουτο θελει εισθαι παντοτεινον ολοκαυτωμα εις τας γενεας σας παρα την θυραν της σκηνης του μαρτυριου ενωπιον Κυριου· οπου θελω εμφανιζεσθαι εις σας, δια να λαλω εκει προς σε.

وَأَجْتَمِعُ هُنَاكَ بِبَنِي إِسْرَائِيلَ فَيُقَدَّسُ بِمَجْدِي.

וְנֹעַדְתִּ֥י שָׁ֖מָּה לִבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וְנִקְדַּ֖שׁ בִּכְבֹדִֽי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲱⲟⲩ

And I will there give orders to the children of Israel, and I will be sanctified in my glory.

Και εκει θελει εμφανιζεσθαι εις τους υιους Ισραηλ, και η σκηνη θελει αγιαζεσθαι με την δοξαν μου.

وَأُقَدِّسُ خَيْمَةَ الاجْتِمَاعِ وَالْمَذْبَحَ، وَهَارُونُ وَبَنُوهُ أُقَدِّسُهُمْ لِكَيْ يَكْهَنُوا لِي.

וְקִדַּשְׁתִּ֛י אֶת־אֹ֥הֶל מֹועֵ֖ד וְאֶת־הַמִּזְבֵּ֑חַ וְאֶת־אַהֲרֹ֧ן וְאֶת־בָּנָ֛יו אֲקַדֵּ֖שׁ לְכַהֵ֥ן לִֽי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟ ⲛ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲉⲓⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲱⲟⲩ ⲉⲑⲣⲟⲩⲉⲣⲟⲩⲏⲃ ⲛⲏⲓ

And I will sanctify the tabernacle of testimony and the altar, and I will sanctify Aaron and his sons, to minister as priests to me.

Και θελω αγιαζει την σκηνην του μαρτυριου και το θυσιαστηριον· θελω αγιαζει και τον Ααρων και τους υιους αυτου, δια να ιερατευωσιν εις εμε.

وَأَسْكُنُ فِي وَسَطِ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَأَكُونُ لَهُمْ إِلَهًا،

וְשָׁ֣כַנְתִּ֔י בְּתֹ֖וךְ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וְהָיִ֥יתִי לָהֶ֖ם לֵאלֹהִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲟⲩϯ

And I will be called upon among the children of Israel, and will be their God.

Και θελω κατοικει εν μεσω των υιων Ισραηλ, και θελω εισθαι Θεος αυτων.

فَيَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ إِلَهُهُمُ الَّذِي أَخْرَجَهُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ لأَسْكُنَ فِي وَسْطِهِمْ. أَنَا الرَّبُّ إِلَهُهُمْ.

וְיָדְע֗וּ כִּ֣י אֲנִ֤י יְהוָה֙ אֱלֹ֣הֵיהֶ֔ם אֲשֶׁ֨ר הֹוצֵ֧אתִי אֹתָ֛ם מֵאֶ֥רֶץ מִצְרַ֖יִם לְשָׁכְנִ֣י בְתֹוכָ֑ם אֲנִ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיהֶֽם׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲟⲩⲛⲟⲩϯ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲉⲑⲣⲟⲩⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲉⲑⲣⲓϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲟⲩϯ

And they shall know that I am the Lord their God, who brought them forth out of the land of Egypt, to be called upon by them, and to be their God.

Και αυτοι θελουσι γνωριζει οτι εγω ειμαι Κυριος ο Θεος αυτων, ο εξαγαγων αυτους εκ γης Αιγυπτου δια να κατοικω εν μεσω αυτων· εγω Κυριος ο Θεος αυτων.

إصحاح 30

مذبح البخور

«وَتَصْنَعُ مَذْبَحًا لإِيقَادِ الْبَخُورِ. مِنْ خَشَبِ السَّنْطِ تَصْنَعُهُ.

וְעָשִׂ֥יתָ מִזְבֵּ֖חַ מִקְטַ֣ר קְטֹ֑רֶת עֲצֵ֥י שִׁטִּ֖ים תַּעֲשֶׂ֥ה אֹתֹֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲥⲑⲟⲓⲛⲟⲩϥⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛϣⲉ ⲛ̀ⲁⲧⲉⲣϩⲟⲗⲓ

And thou shalt make the altar of incense of incorruptible wood.

Και θελεις καμει θυσιαστηριον δια να θυμιαζης θυμιαμα· εκ ξυλου σιττιμ θελεις καμει αυτο.

طُولُهُ ذِرَاعٌ وَعَرْضُهُ ذِرَاعٌ. مُرَبَّعًا يَكُونُ. وَارْتِفَاعُهُ ذِرَاعَانِ. مِنْهُ تَكُونُ قُرُونُهُ.

אַמָּ֨ה אָרְכֹּ֜ו וְאַמָּ֤ה רָחְבֹּו֙ רָב֣וּעַ יִהְיֶ֔ה וְאַמָּתַ֖יִם קֹמָתֹ֑ו מִמֶּ֖נּוּ קַרְנֹתָֽיו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟϥ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲁϩⲓ ⲛ̀ϣⲓⲏ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲙⲁϩⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲏϣⲥⲓ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲣⲁⲅⲱⲛⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲙⲁϩⲓ ⲃ̅ ⲛ̀ϭⲓⲥⲓ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉϥⲧⲁⲡ

And thou shalt make it a cubit in length, and a cubit in breadth: it shall be square; and the height of it shall be of two cubits, its horns shall be of the same piece.

μιας πηχης το μηκος αυτου και μιας πηχης το πλατος αυτου τετραγωνον θελει εισθαι και δυο πηχων το υψος αυτου τα κερατα αυτου εκ του αυτου.

وَتُغَشِّيهِ بِذَهَبٍ نَقِيٍّ: سَطْحَهُ وَحِيطَانَهُ حَوَالَيْهِ وَقُرُونَهُ. وَتَصْنَعُ لَهُ إِكْلِيلًا مِنْ ذَهَبٍ حَوَالَيْهِ.

וְצִפִּיתָ֨ אֹתֹ֜ו זָהָ֣ב טָהֹ֗ור אֶת־גַּגֹּ֧ו וְאֶת־קִירֹתָ֛יו סָבִ֖יב וְאֶת־קַרְנֹתָ֑יו וְעָשִׂ֥יתָ לֹּ֛ו זֵ֥ר זָהָ֖ב סָבִֽיב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲗⲁⲗⲱϥ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ⲧⲉϥⲉⲥⲭⲁⲣⲁ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϫⲟⲓ ⲉϥⲕⲱϯ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲧⲁⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛⲁϥ ⲛ̀ⲟⲩⲭⲗⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲟⲛⲙⲉⲛ ⲉϥⲕⲱϯ

And thou shalt gild its grate with pure gold, and its sides round about, and its horns; and thou shalt make for it a wreathen border of gold round-about.

Και θελεις περικαλυψει αυτο με χρυσιον καθαρον, την κορυφην αυτου και τα πλαγια αυτου κυκλω και τα κερατα αυτου και θελεις καμει εις αυτο στεφανην χρυσην κυκλω.

وَتَصْنَعُ لَهُ حَلْقَتَيْنِ مِنْ ذَهَبٍ تَحْتَ إِكْلِيلِهِ عَلَى جَانِبَيْهِ. عَلَى الْجَانِبَيْنِ تَصْنَعُهُمَا، لِتَكُونَا بَيْتَيْنِ لِعَصَوَيْنِ لِحَمْلِهِ بِهِمَا.

וּשְׁתֵּי֩ טַבְּעֹ֨ת זָהָ֜ב תַּֽעֲשֶׂה־לֹּ֣ו ׀ מִתַּ֣חַת לְזֵרֹ֗ו עַ֚ל שְׁתֵּ֣י צַלְעֹתָ֔יו תַּעֲשֶׂ֖ה עַל־שְׁנֵ֣י צִדָּ֑יו וְהָיָה֙ לְבָתִּ֣ים לְבַדִּ֔ים לָשֵׂ֥את אֹתֹ֖ו בָּהֵֽמָּה׃

Ⲟⲩⲟϩ ϣϭⲟⲩⲣ ⲃ̅ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲉⲩⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ⲥⲁⲡⲉⲥⲏⲧ ⲙ̀ⲡⲉϥⲭⲗⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲟⲛⲙⲉⲛ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲁ ⲃ̅ ϧⲉⲛ ⲛⲉϥⲥⲫⲓⲣⲱⲟⲩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ϩⲁⲛⲁⲗⲁⲕ ⲉ̀ⲛⲓϣⲉⲛϩⲱϯ ϩⲱⲥⲧⲉ ⲉⲑⲣⲟⲩϥⲓⲧϥ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ

And thou shalt make under its wreathen border two rings of pure gold; thou shalt make it to the two corners on the two sides, and they shall be bearings for the staves, so as to bear it with them.

Και δυο χρυσους κρικους θελεις καμει εις αυτο υπο την στεφανην αυτου· πλησιον των δυο γωνιων αυτου επι τα δυο πλαγια αυτου θελεις καμει αυτους, και θελουσιν εισθαι θηκαι των μοχλων, ωστε να βασταζωσιν αυτο δι' αυτων.

وَتَصْنَعُ الْعَصَوَيْنِ مِنْ خَشَبِ السَّنْطِ وَتُغَشِّيهِمَا بِذَهَبٍ.

וְעָשִׂ֥יתָ אֶת־הַבַּדִּ֖ים עֲצֵ֣י שִׁטִּ֑ים וְצִפִּיתָ֥ אֹתָ֖ם זָהָֽב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ϩⲁⲛϣⲉⲛϩⲱϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛϣⲉ ⲛ̀ⲁⲧⲉⲣϩⲟⲗⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲗⲁⲗⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ

And thou shalt make the staves of incorruptible wood, and shalt gild them with gold.

Και θελεις καμει τους μοχλους εκ ξυλου σιττιμ, και θελεις περικαλυψει αυτους με χρυσιον.

وَتَجْعَلُهُ قُدَّامَ الْحِجَابِ الَّذِي أَمَامَ تَابُوتِ الشَّهَادَةِ. قُدَّامَ الْغِطَاءِ الَّذِي عَلَى الشَّهَادَةِ حَيْثُ أَجْتَمِعُ بِكَ.

וְנָתַתָּ֤ה אֹתֹו֙ לִפְנֵ֣י הַפָּרֹ֔כֶת אֲשֶׁ֖ר עַל־אֲרֹ֣ן הָעֵדֻ֑ת לִפְנֵ֣י הַכַּפֹּ֗רֶת אֲשֶׁר֙ עַל־הָ֣עֵדֻ֔ת אֲשֶׁ֛ר אִוָּעֵ֥ד לְךָ֖ שָֽׁמָּה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲁⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁⲧⲁⲡⲉⲧⲁⲥⲙⲁ ⲫⲏ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ϯⲕⲓⲃⲱⲧⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉϯⲛⲁⲟⲩⲟⲛϩⲧ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ⲙ̀ⲙⲁⲩ

And thou shalt set it before the veil that is over the ark of the testimonies, wherein I will make myself known to thee from thence.

Και θελεις βαλει αυτο απεναντι του καταπετασματος του ενωπιον της κιβωτου του μαρτυριου, αντικρυ του ιλαστηριου του επι του μαρτυριου, οπου θελω εμφανιζεσθαι εις σε.

فَيُوقِدُ عَلَيْهِ هَارُونُ بَخُورًا عَطِرًا كُلَّ صَبَاحٍ، حِينَ يُصْلِحُ السُّرُجَ يُوقِدُهُ.

וְהִקְטִ֥יר עָלָ֛יו אַהֲרֹ֖ן קְטֹ֣רֶת סַמִּ֑ים בַּבֹּ֣קֶר בַּבֹּ֗קֶר בְּהֵיטִיבֹ֛ו אֶת־הַנֵּרֹ֖ת יַקְטִירֶֽנָּה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛ ⲥⲑⲟⲓⲛⲟⲩϥⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲥⲑⲟⲓⲛⲟⲩϥⲓ ⲉϥⲙⲟϫⲧ ⲉϥϣⲟⲙ ⲛ̀ϣⲱⲣⲡ ϩⲟⲧⲁⲛ ⲁϥϣⲁⲛⲥⲉⲃⲧⲉ ⲛⲓϧⲏⲃⲥ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛ ⲥⲑⲟⲓⲛⲟⲩϥⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ

And Aaron shall burn upon it fine compound incense every morning; whensoever he trims the lamps he shall burn incense upon it.

Και θελει θυμιαζει ο Ααρων επ' αυτου θυμιαμα ευωδες καθ' εκαστην πρωιαν· οταν ετοιμαζη τους λυχνους, θελει θυμιαζει επ' αυτου.

وَحِينَ يُصْعِدُ هَارُونُ السُّرُجَ فِي الْعَشِيَّةِ يُوقِدُهُ. بَخُورًا دَائِمًا أَمَامَ الرَّبِّ فِي أَجْيَالِكُمْ.

וּבְהַעֲלֹ֨ת אַהֲרֹ֧ן אֶת־הַנֵּרֹ֛ת בֵּ֥ין הָעֲרְבַּ֖יִם יַקְטִירֶ֑נָּה קְטֹ֧רֶת תָּמִ֛יד לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה לְדֹרֹתֵיכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲁϥϣⲁⲛϭⲉⲣⲟ ⲛ̀ⲛⲓϧⲏⲃⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲣⲟⲩϩⲓ ⲉϥⲉ̀ⲉⲛ ⲥⲑⲟⲓⲛⲟⲩϥⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ϩⲓⲱⲧϥ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲑⲟⲓⲛⲟⲩϥⲓ ⲉϥⲙⲏⲛ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ϣⲁ ⲛⲟⲩϫⲱⲟⲩ

And when Aaron lights the lamps in the evening, he shall burn incense upon it; a constant incense-offering always before the Lord for their generations.

Και οταν αναπτη ο Ααρων τους λυχνους το εσπερας, θελει θυμιαζει επ' αυτου, θυμιαμα παντοτεινον ενωπιον του Κυριου εις τας γενεας σας.

لَا تُصْعِدُوا عَلَيْهِ بَخُورًا غَرِيبًا وَلَا مُحْرَقَةً أَوْ تَقْدِمَةً، وَلَا تَسْكُبُوا عَلَيْهِ سَكِيبًا.

לֹא־תַעֲל֥וּ עָלָ֛יו קְטֹ֥רֶת זָרָ֖ה וְעֹלָ֣ה וּמִנְחָ֑ה וְנֵ֕סֶךְ לֹ֥א תִסְּכ֖וּ עָלָֽיו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲕⲉⲥⲑⲟⲓⲛⲟⲩϥⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ ⲟⲩϭⲗⲓⲗ ⲛ̀ϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲟⲩⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲟⲑⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ

And thou shalt not offer strange incense upon it, nor and offering made by fire, nor a sacrifice; and thou shalt not pour a drink-offering upon it.

δεν θελετε προσφερει επ' αυτου ξενον θυμιαμα ουδε ολοκαυτωμα ουδε προσφοραν εξ αλφιτων ουδε θελετε χυσει επ' αυτου σπονδην.

وَيَصْنَعُ هَارُونُ كَفَّارَةً عَلَى قُرُونِهِ مَرَّةً فِي السَّنَةِ. مِنْ دَمِ ذَبِيحَةِ الْخَطِيَّةِ الَّتِي لِلْكَفَّارَةِ مَرَّةً فِي السَّنَةِ يَصْنَعُ كَفَّارَةً عَلَيْهِ فِي أَجْيَالِكُمْ. قُدْسُ أَقْدَاسٍ هُوَ لِلرَّبِّ».

וְכִפֶּ֤ר אַהֲרֹן֙ עַל־קַרְנֹתָ֔יו אַחַ֖ת בַּשָּׁנָ֑ה מִדַּ֞ם חַטַּ֣את הַכִּפֻּרִ֗ים אַחַ֤ת בַּשָּׁנָה֙ יְכַפֵּ֤ר עָלָיו֙ לְדֹרֹ֣תֵיכֶ֔ם קֹֽדֶשׁ־קָֽדָשִׁ֥ים ה֖וּא לַיהוָֽה׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲥⲉⲥⲃⲟϩ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲓⲧⲁⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ϯϣⲏⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲟⲡ ⲛ̀ϯⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲧⲟⲩⲃⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲛⲟⲃⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲉⲥⲃⲟϩ ⲟⲩⲥⲟⲡ ⲛ̀ϯⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉϥⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟϥ ϣⲁ ⲛⲉⲧⲉⲛⲅⲉⲛⲉⲁ ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉ

And once in the year Aaron shall make atonement on its horns, he shall purge it with the blood of purification for their generations: it is most holy to the Lord.

Και θελει καμνει ο Ααρων εξιλεωσιν επι των κερατων αυτου απαξ του ενιαυτου με το αιμα της περι αμαρτιας προσφορας της εξιλεωσεως· απαξ του ενιαυτου θελει καμνει εξιλεωσιν επ' αυτου εις τας γενεας σας· τουτο ειναι αγιωτατον προς τον Κυριον.

الفدية

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«إِذَا أَخَذْتَ كَمِّيَّةَ بَنِي إِسْرَائِيلَ بِحَسَبِ الْمَعْدُودِينَ مِنْهُمْ، يُعْطُونَ كُلُّ وَاحِدٍ فِدْيَةَ نَفْسِهِ لِلرَّبِّ عِنْدَمَا تَعُدُّهُمْ، لِئَلاَّ يَصِيرَ فِيهِمْ وَبَأٌ عِنْدَمَا تَعُدُّهُمْ.

כִּ֣י תִשָּׂ֞א אֶת־רֹ֥אשׁ בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֮ לִפְקֻדֵיהֶם֒ וְנָ֨תְנ֜וּ אִ֣ישׁ כֹּ֧פֶר נַפְשֹׁ֛ו לַיהוָ֖ה בִּפְקֹ֣ד אֹתָ֑ם וְלֹא־יִהְיֶ֥ה בָהֶ֛ם נֶ֖גֶף בִּפְקֹ֥ד אֹתָֽם׃

Ϫⲉ ⲉϣⲱⲡ ⲁⲕϣⲁⲛϭⲓ ⲛ̀ⲧⲏⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲧⲟⲩⲉⲡⲓⲥⲕⲟⲡⲏ ⲉⲣⲉ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ϯ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲱϯ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲉϥⲯⲩⲭⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉϥϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩϩⲉⲓ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲧⲟⲩⲉⲡⲓⲥⲕⲟⲡⲏ

If thou take account of the children of Israel in the surveying of them, and they shall give every one a ransom for his soul to the Lord, then there shall not be among them a destruction in the visiting of them.

Οταν λαμβανης το κεφαλαιον των υιων Ισραηλ κατα την απαριθμησιν αυτων, τοτε θελουσι δωσει πας ανθρωπος λυτρον δια την ψυχην αυτου προς τον Κυριον, οταν απαριθμης αυτους, δια να μη επελθη πληγη επ' αυτους, οταν απαριθμης αυτους·

هَذَا مَا يُعْطِيهِ كُلُّ مَنِ اجْتَازَ إِلَى الْمَعْدُودِينَ: نِصْفُ الشَّاقِلِ بِشَاقِلِ الْقُدْسِ. الشَّاقِلُ هُوَ عِشْرُونَ جِيرَةً. نِصْفُ الشَّاقِلِ تَقْدِمَةً لِلرَّبِّ.

זֶ֣ה ׀ יִתְּנ֗וּ כָּל־הָעֹבֵר֙ עַל־הַפְּקֻדִ֔ים מַחֲצִ֥ית הַשֶּׁ֖קֶל בְּשֶׁ֣קֶל הַקֹּ֑דֶשׁ עֶשְׂרִ֤ים גֵּרָה֙ הַשֶּׁ֔קֶל מַחֲצִ֣ית הַשֶּׁ֔קֶל תְּרוּמָ֖ה לַֽיהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲉⲧⲉ ⲉⲩⲉ̀ⲧⲏⲓϥ ⲛⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲑⲛⲁⲥⲉⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓϫⲉⲙⲡ̀ϣⲓⲛⲓ ⲧⲫⲁϣⲓ ⲛ̀ϯⲕⲓϯ ⲑⲏ ⲉⲧϣⲟⲡ ⲕⲁⲧⲁ ϯⲕⲓϯ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲕ̅ϯ ⲛ̀ⲧⲉⲃⲓ ⲡⲉ ϯⲕⲓϯ ⲧⲫⲁϣⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ϯⲕⲓϯ ⲉⲩⲉ̀ⲉⲛⲥ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And this is what they shall give, as many as pass the survey, half a didrachm which is according to the didrachm of the sanctuary: twenty oboli go to the didrachm, but the half of the didrachm is the offering to the Lord.

τουτο θελουσι διδει πας οστις περνα εις την απαριθμησιν, ημισυ του σικλου κατα τον σικλον του αγιου· ο σικλος ειναι εικοσι γερα· ημισυ του σικλου θελει εισθαι η προσφορα του Κυριου.

كُلُّ مَنِ اجْتَازَ إِلَى الْمَعْدُودِينَ مِنِ ابْنِ عِشْرِينَ سَنَةً فَصَاعِدًا يُعْطِي تَقْدِمَةً لِلرَّبِّ.

כֹּ֗ל הָעֹבֵר֙ עַל־הַפְּקֻדִ֔ים מִבֶּ֛ן עֶשְׂרִ֥ים שָׁנָ֖ה וָמָ֑עְלָה יִתֵּ֖ן תְּרוּמַ֥ת יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲑⲛⲁⲙⲟϣⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ⲡⲓϫⲉⲙⲡ̀ϣⲓⲛⲓ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲕ̅ ⲛ̀ⲣⲟⲙⲡⲓ ⲛⲉⲙ ⲥⲁⲡϣⲱⲓ ⲉⲩⲉ̀ϯ ⲛ̀ϯⲓⲥⲫⲟⲣⲁ ⲙ̀ⲡ⳪̅

Every one that passes the survey from twenty years old and upwards shall give the offering to the Lord.

πας οστις περνα εις την απαριθμησιν, απο εικοσι ετων ηλικιας και επανω, θελει δωσει προσφοραν εις τον Κυριον.

اَلْغَنِيُّ لَا يُكَثِّرُ وَالْفَقِيرُ لَا يُقَلِّلُ عَنْ نِصْفِ الشَّاقِلِ حِينَ تُعْطُونَ تَقْدِمَةَ الرَّبِّ لِلتَّكْفِيرِ عَنْ نُفُوسِكُمْ.

הֶֽעָשִׁ֣יר לֹֽא־יַרְבֶּ֗ה וְהַדַּל֙ לֹ֣א יַמְעִ֔יט מִֽמַּחֲצִ֖ית הַשָּׁ֑קֶל לָתֵת֙ אֶת־תְּרוּמַ֣ת יְהוָ֔ה לְכַפֵּ֖ר עַל־נַפְשֹׁתֵיכֶֽם׃

Ⲡⲓⲣⲁⲙⲁⲟ ⲛ̀ⲛⲉϥⲧⲟⲩϩⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓϩⲏⲕⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϫⲱϫⲉⲃ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲁϣⲓ ⲛ̀ϯⲕⲓϯ ϧⲉⲛ ⲡϫⲓⲛϯ ⲛ̀ϯⲓⲥⲫⲟⲣⲁ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉ̀ⲉⲣⲥⲉⲥⲃⲟϩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛⲯⲩⲭⲏ

The rich shall not give more, and the poor shall not give less than the half didrachm in giving the offering to the Lord, to make atonement for your souls.

Ο πλουσιος δεν θελει δωσει πλειοτερον, και ο πτωχος δεν θελει δωσει ολιγωτερον ημισεος σικλου, οταν διδωσι την προσφοραν εις τον Κυριον δια να καμωσιν εξιλεωσιν υπερ των ψυχων υμων.

وَتَأْخُذُ فِضَّةَ الْكَفَّارَةِ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ، وَتَجْعَلُهَا لِخِدْمَةِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ. فَتَكُونُ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ تَذْكَارًا أَمَامَ الرَّبِّ لِلتَّكْفِيرِ عَنْ نُفُوسِكُمْ».

וְלָקַחְתָּ֞ אֶת־כֶּ֣סֶף הַכִּפֻּרִ֗ים מֵאֵת֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְנָתַתָּ֣ אֹתֹ֔ו עַל־עֲבֹדַ֖ת אֹ֣הֶל מֹועֵ֑ד וְהָיָה֩ לִבְנֵ֨י יִשְׂרָאֵ֤ל לְזִכָּרֹון֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה לְכַפֵּ֖ר עַל־נַפְשֹׁתֵיכֶֽם׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϭⲓ ⲙ̀ⲡⲓϩⲁⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲓⲥⲫⲟⲣⲁ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲧⲏⲓϥ ⲉ̀ⲡϩⲱⲃ ⲛ̀ϯⲥⲕⲏⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲉⲩⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉ̀ⲉⲣⲥⲉⲥⲃⲟϩ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛⲯⲩⲭⲏ

And thou shalt take the money of the offering from the children of Israel, and shalt give it for the service of the tabernacle of testimony; and it shall be to the children of Israel a memorial before the Lord, to make atonement for your souls.

Και θελεις λαβει το αργυριον της εξιλεωσεως παρα των υιων Ισραηλ, και θελεις μεταχειρισθη αυτο εις την υπηρεσιαν της σκηνης του μαρτυριου, και θελει εισθαι εις τους υιους Ισραηλ εις μνημοσυνον ενωπιον του Κυριου, δια να γεινη εξιλεωσις υπερ των ψυχων υμων.

مرحضة للاغتسال

وَكَلَّمْ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«وَتَصْنَعُ مِرْحَضَةً مِنْ نُحَاسٍ، وَقَاعِدَتَهَا مِنْ نُحَاسٍ، لِلاغْتِسَالِ. وَتَجْعَلُهَا بَيْنَ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ وَالْمَذْبَحِ، وَتَجْعَلُ فِيهَا مَاءً.

וְעָשִׂ֜יתָ כִּיֹּ֥ור נְחֹ֛שֶׁת וְכַנֹּ֥ו נְחֹ֖שֶׁת לְרָחְצָ֑ה וְנָתַתָּ֣ אֹתֹ֗ו בֵּֽין־אֹ֤הֶל מֹועֵד֙ וּבֵ֣ין הַמִּזְבֵּ֔חַ וְנָתַתָּ֥ שָׁ֖מָּה מָֽיִם׃

Ϫⲉ ⲙⲁⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲟⲩⲗⲟⲩⲧⲏⲣ ⲛ̀ϩⲟⲙⲧ ⲛⲉⲙ ⲧⲉϥⲃⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ϩⲟⲙⲧ ϩⲱⲥⲧⲉ ⲉ̀ⲓⲱⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲁϥ ⲟⲩⲧⲉ ϯⲥⲕⲏⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϫⲉϣ ⲙⲱⲟⲩ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲣⲟϥ

Make a brazen laver, and a brazen base for it, for washing; and thou shalt put it between the tabernacle of witness and the altar, and thou shalt pour forth water into it.

Και θελεις καμει νιπτηρα χαλκινον και την βασιν αυτου χαλκινην, δια να νιπτωνται και θελεις θεσει αυτον μεταξυ της σκηνης του μαρτυριου και του θυσιαστηριου και θελεις βαλει υδωρ εις αυτον·

فَيَغْسِلُ هَارُونُ وَبَنُوهُ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ مِنْهَا.

וְרָחֲצ֛וּ אַהֲרֹ֥ן וּבָנָ֖יו מִמֶּ֑נּוּ אֶת־יְדֵיהֶ֖ם וְאֶת־רַגְלֵיהֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲉⲩⲉ̀ⲓⲱⲓ ⲛ̀ⲛⲟⲩϫⲓϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲉⲩⲉ̀ⲓⲱⲓ ⲛ̀ⲛⲟⲩϫⲓϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲛⲉⲙ ⲛⲟⲩⲫⲁⲧ

And Aaron and his sons shall wash their hands and their feet with water from it.

και θελουσι νιπτει ο Ααρων και οι υιοι αυτου τας χειρας αυτων και τους ποδας αυτων εξ αυτου·

عِنْدَ دُخُولِهِمْ إِلَى خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ يَغْسِلُونَ بِمَاءٍ لِئَلاَّ يَمُوتُوا، أَوْ عِنْدَ اقْتِرَابِهِمْ إِلَى الْمَذْبَحِ لِلْخِدْمَةِ لِيُوقِدُوا وَقُودًا لِلرَّبِّ.

בְּבֹאָ֞ם אֶל־אֹ֧הֶל מֹועֵ֛ד יִרְחֲצוּ־מַ֖יִם וְלֹ֣א יָמֻ֑תוּ אֹ֣ו בְגִשְׁתָּ֤ם אֶל־הַמִּזְבֵּ֙חַ֙ לְשָׁרֵ֔ת לְהַקְטִ֥יר אִשֶּׁ֖ה לַֽיהוָֽה׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲩϣⲁⲛⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲉⲩⲉ̀ⲓⲁⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲙⲟⲩ ⲓⲉ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲩϣⲁⲛⲓ̀ ϩⲁ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉ̀ϣⲉⲙϣⲓ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲛ̀ϩⲁⲛϭⲗⲓⲗ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅

Whensoever they shall go into the tabernacle of witness, they shall wash themselves with water, so they shall not die, whensoever they advance to the altar to do service and to offer the whole burnt-offerings to the Lord.

Οταν εισερχωνται εις την σκηνην του μαρτυριου, θελουσι νιπτεσθαι με υδωρ, δια να μη αποθανωσιν· η οταν πλησιαζωσιν εις το θυσιαστηριον δια να λειτουργησωσι, δια να καυσωσι θυσιαν γινομενην δια πυρος εις τον Κυριον·

يَغْسِلُونَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ لِئَلاَّ يَمُوتُوا. وَيَكُونُ لَهُمْ فَرِيضَةً أَبَدِيَّةً لَهُ وَلِنَسْلِهِ فِي أَجْيَالِهِمْ».

וְרָחֲצ֛וּ יְדֵיהֶ֥ם וְרַגְלֵיהֶ֖ם וְלֹ֣א יָמֻ֑תוּ וְהָיְתָ֨ה לָהֶ֧ם חָק־עֹולָ֛ם לֹ֥ו וּלְזַרְעֹ֖ו לְדֹרֹתָֽם׃ פ

Ⲉⲩⲉ̀ⲓⲱⲓ ⲛ̀ⲛⲟⲩϫⲓϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛⲉⲙ ⲛⲟⲩⲫⲁⲧ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣ̀ⲧⲉⲙ̀ⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲟⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ ⲛⲁϥ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲅⲉⲛⲉⲁ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲱϥ

They shall wash their hands and feet with water, whensoever they shall go into the tabernacle of witness; they shall wash themselves with water, that they die not; and it shall be for them a perpetual statute, for him and his posterity after him.

τοτε θελουσι νιπτει τας χειρας αυτων και τους ποδας αυτων, δια να μη αποθανωσι και τουτο θελει εισθαι νομος παντοτεινος εις αυτους, εις αυτον και εις το σπερμα αυτου εις τας γενεας αυτων.

زيت المسحة

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«وَأَنْتَ تَأْخُذُ لَكَ أَفْخَرَ الأَطْيَابِ: مُرًّا قَاطِرًا خَمْسَ مِئَةِ شَاقِلٍ، وَقِرْفَةً عَطِرَةً نِصْفَ ذَلِكَ: مِئَتَيْنِ وَخَمْسِينَ، وَقَصَبَ الذَّرِيرَةِ مِئَتَيْنِ وَخَمْسِينَ،

וְאַתָּ֣ה קַח־לְךָ֮ בְּשָׂמִ֣ים רֹאשׁ֒ מָר־דְּרֹור֙ חֲמֵ֣שׁ מֵאֹ֔ות וְקִנְּמָן־בֶּ֥שֶׂם מַחֲצִיתֹ֖ו חֲמִשִּׁ֣ים וּמָאתָ֑יִם וּקְנֵה־בֹ֖שֶׂם חֲמִשִּׁ֥ים וּמָאתָֽיִם׃

Ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ϭⲓ ⲛⲁⲕ ⲛ̀ϩⲁⲛⲥⲑⲟⲓ ⲟⲩϩⲣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩϣⲁⲗ ⲉϥⲥⲟⲧⲡ ⲫ̅ ⲛ̀ⲥⲓⲕⲗⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲕⲩⲛⲁⲙⲱⲙⲟⲛ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ⲥⲑⲟⲓⲛⲟⲩϥⲓ ⲧⲫⲁϣⲓ ⲙⲫⲁⲓ ⲥ̅ⲛ̅ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲥⲏⲃⲓ ⲛ̀ⲥⲑⲟⲓⲛⲟⲩϥⲓ ⲉⲩⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲥ̅ⲛ̅

Do thou also take sweet herbs, the flower of choice myrrh five hundred shekels, and the half of this two hundred and fifty shekels of sweet-smelling cinnamon, and two hundred and fifty shekels of sweet-smelling calamus,

Και συ λαβε εις σεαυτον εκλεκτα αρωματα, καθαρας σμυρνης πεντακοσιους σικλους και ευωδους κινναμωμου ημισυ αυτης, διακοσιους πεντηκοντα, και ευωδους καλαμου διακοσιους πεντηκοντα,

وَسَلِيخَةً خَمْسَ مِئَةٍ بِشَاقِلِ الْقُدْسِ، وَمِنْ زَيْتِ الزَّيْتُونِ هِينًا.

וְקִדָּ֕ה חֲמֵ֥שׁ מֵאֹ֖ות בְּשֶׁ֣קֶל הַקֹּ֑דֶשׁ וְשֶׁ֥מֶן זַ֖יִת הִֽין׃

Ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲓⲣⲓⲥ ⲉϥⲓⲣⲓ ⲛⲫ ⲛⲥⲓⲕⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϩⲓⲛ ⲛⲛⲉϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛϫⲱⲓⲧ

and of cassia five hundred shekels of the sanctuary, and a hin of olive oil.

και κασσιας πεντακοσιους, κατα τον σικλον του αγιου, και ελαιου ελαιας εν ιν·

وَتَصْنَعُهُ دُهْنًا مُقَدَّسًا لِلْمَسْحَةِ. عِطْرَ عِطَارَةٍ صَنْعَةَ الْعَطَّارِ. دُهْنًا مُقَدَّسًا لِلْمَسْحَةِ يَكُونُ.

וְעָשִׂ֣יתָ אֹתֹ֗ו מֶן מִשְׁחַת־קֹ֔דֶשׁ רֹ֥קַח מִרְקַ֖חַת מַעֲשֵׂ֣ה רֹקֵ֑חַ שֶׁ֥מֶן מִשְׁחַת־קֹ֖דֶשׁ יִהְיֶֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟϥ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲉϩ ⲛ̀ⲑⲱϩⲥ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ ⲟⲩⲥⲟϫⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲫⲁⲥ ⲥⲟϫⲉⲛ ⲟⲩⲧⲉⲭⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲫⲁⲥ ⲥⲟϫⲉⲛ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲟⲩⲛⲉϩ ⲛ̀ⲑⲱϩⲥ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ

And thou shalt make it a holy anointing oil, a perfumed ointment tempered by the art of the perfumer: it shall be a holy anointing oil.

και θελεις καμει αυτο ελαιον αγιου χρισματος, χρισμα μυρεψικον κατα την τεχνην του μυρεψου· αγιον χριστηριον ελαιον θελει εισθαι.

وَتَمْسَحُ بِهِ خَيْمَةَ الاجْتِمَاعِ، وَتَابُوتَ الشَّهَادَةِ،

וּמָשַׁחְתָּ֥ בֹ֖ו אֶת־אֹ֣הֶל מֹועֵ֑ד וְאֵ֖ת אֲרֹ֥ון הָעֵדֻֽת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲱϩⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛⲉⲙ ϯⲕⲓⲃⲱⲧⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ

And thou shalt anoint with it the tabernacle of witness, and the ark of the tabernacle of witness,

Και θελεις χρισει με αυτο την σκηνην του μαρτυριου και την κιβωτον του μαρτυριου,

وَالْمَائِدَةَ وَكُلَّ آنِيَتِهَا، وَالْمَنَارَةَ وَآنِيَتَهَا، وَمَذْبَحَ الْبَخُورِ،

וְאֶת־הַשֻּׁלְחָן֙ וְאֶת־כָּל־כֵּלָ֔יו וְאֶת־הַמְּנֹרָ֖ה וְאֶת־כֵּלֶ֑יהָ וְאֵ֖ת מִזְבַּ֥ח הַקְּטֹֽרֶת׃

Ⲛⲉⲙ ϯⲗⲩⲭⲛⲓⲁ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲥⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲑⲟⲓⲛⲟⲩϥⲓ

and all its furniture, and the candlestick and all its furniture, and the altar of incense,

και την τραπεζαν και παντα τα σκευη αυτης και την λυχνιαν και τα σκευη αυτης και το θυσιαστηριον του θυμιαματος,

وَمَذْبَحَ الْمُحْرَقَةِ وَكُلَّ آنِيَتِهِ، وَالْمِرْحَضَةَ وَقَاعِدَتَهَا.

וְאֶת־מִזְבַּ֥ח הָעֹלָ֖ה וְאֶת־כָּל־כֵּלָ֑יו וְאֶת־הַכִּיֹּ֖ר וְאֶת־כַּנֹּֽו׃

Ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϭⲗⲓⲗ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲉⲙ ϯⲧⲣⲁⲡⲉⲍⲁ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲥⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲗⲟⲩⲧⲏⲣ ⲛⲉⲙ ⲧⲉϥⲃⲁⲥⲓⲥ

and the altar of whole burnt-offerings and all its furniture, and the table and all its furniture, and the laver.

και το θυσιαστηριον του ολοκαυτωματος μετα παντων των σκευων αυτου και τον νιπτηρα και την βασιν αυτου.

وَتُقَدِّسُهَا فَتَكُونُ قُدْسَ أَقْدَاسٍ. كُلُّ مَا مَسَّهَا يَكُونُ مُقَدَّسًا.

וְקִדַּשְׁתָּ֣ אֹתָ֔ם וְהָי֖וּ קֹ֣דֶשׁ קָֽדָשִׁ֑ים כָּל־הַנֹּגֵ֥עַ בָּהֶ֖ם יִקְדָּֽשׁ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲑⲛⲁϭⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲉϥⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟ

And thou shalt sanctify them, and they shall be most holy: every one that touches them shall be hallowed.

Και θελεις αγιασει αυτα, δια να ηναι αγιωτατα· παν το εγγιζον αυτα θελει εισθαι αγιον.

وَتَمْسَحُ هَارُونَ وَبَنِيهِ وَتُقَدِّسُهُمْ لِيَكْهَنُوا لِي.

וְאֶת־אַהֲרֹ֥ן וְאֶת־בָּנָ֖יו תִּמְשָׁ֑ח וְקִדַּשְׁתָּ֥ אֹתָ֖ם לְכַהֵ֥ן לִֽי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁϩⲥⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲉⲣⲟⲩⲏⲃ ⲛⲏⲓ

And thou shalt anoint Aaron and his sons, and sanctify them that they may minister to me as priests.

Και τον Ααρων και τους υιους αυτου θελεις χρισει και θελεις αγιασει αυτους, δια να ιερατευωσιν εις εμε.

وَتُكَلِّمُ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَائِلًا: يَكُونُ هَذَا لِي دُهْنًا مُقَدَّسًا لِلْمَسْحَةِ فِي أَجْيَالِكُمْ.

וְאֶל־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל תְּדַבֵּ֣ר לֵאמֹ֑ר מֶן מִשְׁחַת־קֹ֨דֶשׁ יִהְיֶ֥ה זֶ֛ה לִ֖י לְדֹרֹתֵיכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉⲕϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩⲛⲉϩ ⲛ̀ⲑⲱϩⲥ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ ⲡⲉ ⲫⲁⲓ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϣⲁ ⲛⲉⲧⲉⲛⲅⲉⲛⲉⲁ

And thou shalt speak to the children of Israel, saying, This shall be to you a holy anointing oil throughout your generations.

Και θελεις λαλησει προς τους υιους Ισραηλ, λεγων, τουτο θελει εισθαι εις εμε αγιον χριστηριον ελαιον εις τας γενεας σας·

عَلَى جَسَدِ إِنْسَانٍ لَا يُسْكَبُ، وَعَلَى مَقَادِيرِهِ لَا تَصْنَعُوا مِثْلَهُ. مُقَدَّسٌ هُوَ، وَيَكُونُ مُقَدَّسًا عِنْدَكُمْ.

עַל־בְּשַׂ֤ר אָדָם֙ לֹ֣א יִיסָ֔ךְ וּבְמַ֨תְכֻּנְתֹּ֔ו לֹ֥א תַעֲשׂ֖וּ כָּמֹ֑הוּ קֹ֣דֶשׁ ה֔וּא קֹ֖דֶשׁ יִהְיֶ֥ה לָכֶֽם׃

Ⲛ̀ⲛⲟⲩⲑⲟϩⲥϥ ⲉ̀ⲧⲥⲁⲣⲝ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲁⲓⲥⲉⲙⲛⲓ ⲫⲁⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲟⲩⲧⲟⲩⲃⲟ

On man’s flesh it shall not be poured, and ye shall not make any for yourselves according to this composition: it is holy, and shall be holiness to you.

επι σαρκα ανθρωπου δεν θελει χυθη ουδε θελετε καμει ομοιον αυτου κατα την συνθεσιν αυτου· τουτο ειναι αγιον και αγιον θελει εισθαι εις εσας·

كُلُّ مَنْ رَكَّبَ مِثْلَهُ وَمَنْ جَعَلَ مِنْهُ عَلَى أَجْنَبِيٍّ يُقْطَعُ مِنْ شَعْبِهِ».

אִ֚ישׁ אֲשֶׁ֣ר יִרְקַ֣ח כָּמֹ֔הוּ וַאֲשֶׁ֥ר יִתֵּ֛ן מִמֶּ֖נּוּ עַל־זָ֑ר וְנִכְרַ֖ת מֵעַמָּֽיו׃ ס

Ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁⲑⲁⲙⲓⲟ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲗⲗⲟⲅⲉⲛⲏⲥ ⲉⲩⲉ̀ϥⲟⲧϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲗⲁⲟⲥ

Whosoever shall make it in like manner, and whosoever shall give of it to a stranger, shall be destroyed from among his people.

οστις συνθεση ομοιον αυτου η οστις βαλη εξ αυτου επι αλλογενη, θελει εξολοθρευθη εκ του λαου αυτου.

البخور

وَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «خُذْ لَكَ أَعْطَارًا: مَيْعَةً وَأَظْفَارًا وَقِنَّةً عَطِرَةً وَلُبَانًا نَقِيًّا. تَكُونُ أَجْزَاءً مُتَسَاوِيَةً،

וַיֹּאמֶר֩ יְהוָ֨ה אֶל־מֹשֶׁ֜ה קַח־לְךָ֣ סַמִּ֗ים נָטָ֤ף ׀ וּשְׁחֵ֙לֶת֙ וְחֶלְבְּנָ֔ה סַמִּ֖ים וּלְבֹנָ֣ה זַכָּ֑ה בַּ֥ד בְּבַ֖ד יִהְיֶֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ϭⲓ ⲛⲁⲕ ⲛ̀ϩⲁⲛⲥⲑⲟⲓⲛⲟⲩϥⲓ ⲟⲩⲥⲧⲁⲕⲧⲏ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲟⲛⲩⲝ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲭⲁⲗⲃⲁⲛⲏ ⲟⲩⲥⲑⲟⲓⲛⲟⲩϥⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲗⲓⲃⲁⲛⲟⲥ ⲉϥϯⲙⲟⲩⲉ ⲉⲩⲟⲓ ⲛ̀ϩⲩⲥⲟⲥ ϧⲉⲛ ⲡⲟⲩϣⲓ

And the Lord said to Moses, Take for thyself sweet herbs, stacte, onycha, sweet galbanum, and transparent frankincense; there shall be and equal weight of each.

Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Λαβε εις σεαυτον ευωδη αρωματα, στακτην και ονυχα και χαλβανην, ταυτα τα ευωδη αρωματα μετα καθαρου λιβανιου· ισου βαρους θελει εισθαι εκαστον.

فَتَصْنَعُهَا بَخُورًا عَطِرًا صَنْعَةَ الْعَطَّارِ، مُمَلَّحًا نَقِيًّا مُقَدَّسًا.

וְעָשִׂ֤יתָ אֹתָהּ֙ קְטֹ֔רֶת רֹ֖קַח מַעֲשֵׂ֣ה רֹוקֵ֑חַ מְמֻלָּ֖ח טָהֹ֥ור קֹֽדֶשׁ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟϥ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲑⲟⲓⲛⲟⲩϥⲓ ⲛ̀ⲥⲟϫⲉⲛ ⲉϥⲫⲟⲥⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲱⲃ ⲙ̀ⲫⲁⲥ ⲥⲟϫⲉⲛ ⲟⲩⲥⲉⲙⲛⲓ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ ⲟⲩϩⲱⲃ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ

And they shall make with it perfumed incense, tempered with the art of a perfumer, a pure holy work.

Και θελεις καμει τουτο θυμιαμα, συνθεσιν κατα την τεχνην του μυρεψου μεμιγμενον, καθαρον, αγιον·

وَتَسْحَقُ مِنْهُ نَاعِمًا، وَتَجْعَلُ مِنْهُ قُدَّامَ الشَّهَادَةِ فِي خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ حَيْثُ أَجْتَمِعُ بِكَ. قُدْسَ أَقْدَاسٍ يَكُونُ عِنْدَكُمْ.

וְשָֽׁחַקְתָּ֣ מִמֶּנָּה֮ הָדֵק֒ וְנָתַתָּ֨ה מִמֶּ֜נָּה לִפְנֵ֤י הָעֵדֻת֙ בְּאֹ֣הֶל מֹועֵ֔ד אֲשֶׁ֛ר אִוָּעֵ֥ד לְךָ֖ שָׁ֑מָּה קֹ֥דֶשׁ קָֽדָשִׁ֖ים תִּהְיֶ֥ה לָכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲧⲉⲛⲛⲟ ⲉϥϣⲟⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲱ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ⲛⲓⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉⲩ ϧⲉⲛ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲡⲓⲙⲁ ⲉ̀ϯⲛⲁⲟⲩⲟⲛϩⲧ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ

And of these thou shalt beat some small, and thou shalt put it before the testimonies in the tabernacle of testimony, whence I will make myself known to thee: it shall be to you a most holy incense.

και θελεις κοπανισει μερος εκ τουτου πολλα λεπτον, και θελεις βαλει εξ αυτου εμπροσθεν του μαρτυριου εν τη σκηνη του μαρτυριου, οπου θελω εμφανιζεσθαι εις σε· τουτο θελει εισθαι εις εσας αγιωτατον.

وَالْبَخُورُ الَّذِي تَصْنَعُهُ عَلَى مَقَادِيرِهِ لَا تَصْنَعُوا لأَنْفُسِكُمْ. يَكُونُ عِنْدَكَ مُقَدَّسًا لِلرَّبِّ.

וְהַקְּטֹ֙רֶת֙ אֲשֶׁ֣ר תַּעֲשֶׂ֔ה בְּמַ֨תְכֻּנְתָּ֔הּ לֹ֥א תַעֲשׂ֖וּ לָכֶ֑ם קֹ֛דֶשׁ תִּהְיֶ֥ה לְךָ֖ לַיהוָֽה׃

Ⲛⲟⲩⲥⲑⲟⲓⲛⲟⲩϥⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲁⲓⲥⲉⲙⲛⲓ ⲫⲁⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲟⲩⲧⲟⲩⲃⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅

Ye shall not make any for yourselves according to this composition; it shall be to you a holy thing for the Lord.

Κατα δε την συνθεσιν του θυμιαματος τουτου, το οποιον θελεις καμει, σεις δεν θελετε καμει εις εαυτους· αγιον θελει εισθαι εις σε δια τον Κυριον·

كُلُّ مَنْ صَنَعَ مِثْلَهُ لِيَشُمَّهُ يُقْطَعُ مِنْ شَعْبِهِ».

אִ֛ישׁ אֲשֶׁר־יַעֲשֶׂ֥ה כָמֹ֖והָ לְהָרִ֣יחַ בָּ֑הּ וְנִכְרַ֖ת מֵעַמָּֽיו׃ ס

Ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛⲁϥ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ϩⲱⲥⲧⲉ ⲉ̀ϣⲉⲗⲉⲙ ⲥⲑⲟⲓⲛⲟⲩϥⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲉⲩⲉ̀ⲧⲁⲕⲟϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲗⲁⲟⲥ

Whosoever shall make any in like manner, so as to smell it, shall perish from his people.

οστις καμη ομοιον αυτου δια να μυριζηται αυτο, θελει εξολοθρευθη εκ του λαου αυτου.

إصحاح 31

بصلئيل وأهوليآب

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲃⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«اُنْظُرْ. قَدْ دَعَوْتُ بَصَلْئِيلَ بْنَ أُورِي بْنَ حُورَ مِنْ سِبْطِ يَهُوذَا بِاسْمِهِ،

רְאֵ֖ה קָרָ֣אתִֽי בְשֵׁ֑ם בְּצַלְאֵ֛ל בֶּן־אוּרִ֥י בֶן־ח֖וּר לְמַטֵּ֥ה יְהוּדָֽה׃

Ϫⲉ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲁⲓⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲫⲣⲁⲛ ⲙ̀ⲃⲉⲥⲉⲗⲉⲏⲗ ⲫⲁ ⲟⲩⲣⲓ ⲡϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲱⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲫⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲓⲟⲩⲇⲁ

Behold, I have called by name Beseleel the son of Urias the son of Or, of the tribe of Juda.

Ιδε, εγω εκαλεσα εξ ονοματος Βεσελεηλ τον υιον του Ουρι, υιου του Ωρ, εκ της φυλης του Ιουδα·

وَمَلأْتُهُ مِنْ رُوحِ اللهِ بِالْحِكْمَةِ وَالْفَهْمِ وَالْمَعْرِفَةِ وَكُلِّ صَنْعَةٍ،

וָאֲמַלֵּ֥א אֹתֹ֖ו ר֣וּחַ אֱלֹהִ֑ים בְּחָכְמָ֛ה וּבִתְבוּנָ֥ה וּבְדַ֖עַת וּבְכָל־מְלָאכָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲙⲁϩϥ ⲙ̀ⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲥⲟⲫⲓⲁ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲕⲁϯ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲉⲡⲓⲥⲧⲏⲙⲏ ⲉ̀ⲑⲣⲉϥⲕⲁϯ ⲉ̀ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ

And I have filled him with a divine spirit of wisdom, and understanding, and knowledge, to invent in every work,

και ενεπλησα αυτον πνευματος θειου, σοφιας και συνεσεως και επιστημης και πασης καλλιτεχνιας,

لاخْتِرَاعِ مُخْتَرَعَاتٍ لِيَعْمَلَ فِي الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالنُّحَاسِ،

לַחְשֹׁ֖ב מַחֲשָׁבֹ֑ת לַעֲשֹׂ֛ות בַּזָּהָ֥ב וּבַכֶּ֖סֶף וּבַנְּחֹֽשֶׁת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ⲉⲣⲁⲣⲭⲏⲧⲉⲕⲧⲱⲛ ⲉ̀ⲉⲣϩⲱⲃ ⲙ̀ⲡⲓⲛⲟⲩⲃ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϩⲁⲧ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϩⲟⲙⲧ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϩⲩⲁⲕⲓⲛⲑⲓⲛⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϭⲏϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲕⲟⲕⲕⲟⲥ ⲉⲧⲉⲣϩⲓⲏⲃ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϣⲉⲛⲥ ⲉⲧⲥⲁϯ

and to frame works, to labour in gold, and silver, and brass, and blue, and purple, and spun scarlet,

δια να επινοη εντεχνα εργα, ωστε να εργαζηται εις χρυσον και εις αργυρον και εις χαλκον,

وَنَقْشِ حِجَارَةٍ لِلتَّرْصِيعِ، وَنِجَارَةِ الْخَشَبِ، لِيَعْمَلَ فِي كُلِّ صَنْعَةٍ.

וּבַחֲרֹ֥שֶׁת אֶ֛בֶן לְמַלֹּ֖את וּבַחֲרֹ֣שֶׁת עֵ֑ץ לַעֲשֹׂ֖ות בְּכָל־מְלָאכָֽה׃

Ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲓⲉⲃ ⲛ̀ⲱⲛⲓ ⲉ̀ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲓⲉⲃ ⲛ̀ⲁⲙϣⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϣⲉ ⲉ̀ⲉⲣϩⲱⲃ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ

and works in stone, and for artificers’ work in wood, to work at all works.

και να γλυφη λιθους ενθεσεως, και να σκαλιζη ξυλα δι' εργασιαν εις πασαν καλλιτεχνιαν.

وَهَا أَنَا قَدْ جَعَلْتُ مَعَهُ أُهُولِيآبَ بْنَ أَخِيسَامَاكَ مِنْ سِبْطِ دَانَ. وَفِي قَلْبِ كُلِّ حَكِيمِ الْقَلْبِ جَعَلْتُ حِكْمَةً، لِيَصْنَعُوا كُلَّ مَا أَمَرْتُكَ:

וַאֲנִ֞י הִנֵּ֧ה נָתַ֣תִּי אִתֹּ֗ו אֵ֣ת אָהֳלִיאָ֞ב בֶּן־אֲחִֽיסָמָךְ֙ לְמַטֵּה־דָ֔ן וּבְלֵ֥ב כָּל־חֲכַם־לֵ֖ב נָתַ֣תִּי חָכְמָ֑ה וְעָשׂ֕וּ אֵ֖ת כָּל־אֲשֶׁ֥ר צִוִּיתִֽךָ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲉⲧⲁⲓⲧⲏⲓϥ ⲛⲉⲙ ⲉⲗⲓⲁⲃ ⲫⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲁⲭⲓⲥⲁⲙⲁⲭ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲇⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲟⲓ ⲛ̀ⲕⲁⲧϩⲏⲧ ⲁⲓϯ ⲛⲁϥ ⲛ̀ⲟⲩⲕⲁϯ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁⲓϩⲉⲛϩⲱⲛⲕ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ

And I have appointed him and Eliab the son of Achisamach of the tribe of Dan, and to every one understanding in heart I have given understanding; and they shall make all things as many as I have appointed thee, —

Και εγω, ιδου, εδωκα εις αυτον Ελιαβ τον υιον του Αχισαμαχ, εκ της φυλης του Δαν· και εις παντα συνετον την καρδιαν εδωκα σοφιαν, δια να καμωσι παντα οσα προσεταξα εις σε·

خَيْمَةَ الاجْتِمَاعِ، وَتَابُوتَ الشَّهَادَةِ، وَالْغِطَاءَ الَّذِي عَلَيْهِ، وَكُلَّ آنِيَةِ الْخَيْمَةِ،

אֵ֣ת ׀ אֹ֣הֶל מֹועֵ֗ד וְאֶת־הָֽאָרֹן֙ לָֽעֵדֻ֔ת וְאֶת־הַכַּפֹּ֖רֶת אֲשֶׁ֣ר עָלָ֑יו וְאֵ֖ת כָּל־כְּלֵ֥י הָאֹֽהֶל׃

Ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛⲉⲙ ϯⲕⲓⲃⲱⲧⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲇⲓⲁⲑⲏⲕⲏ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲓⲗⲁⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲱⲥ ⲛⲉⲙ ϯⲇⲓⲁⲥⲕⲉⲩⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ

the tabernacle of witness, and the ark of the covenant, and the propitiatory that is upon it, and the furniture of the tabernacle,

την σκηνην του μαρτυριου, και την κιβωτον του μαρτυριου και το ιλαστηριον το επανωθεν αυτης και παντα τα σκευη της σκηνης,

وَالْمَائِدَةَ وَآنِيَتَهَا، وَالْمَنَارَةَ الطَّاهِرَةَ وَكُلَّ آنِيَتِهَا، وَمَذْبَحَ الْبَخُورِ،

וְאֶת־הַשֻּׁלְחָן֙ וְאֶת־כֵּלָ֔יו וְאֶת־הַמְּנֹרָ֥ה הַטְּהֹרָ֖ה וְאֶת־כָּל־כֵּלֶ֑יהָ וְאֵ֖ת מִזְבַּ֥ח הַקְּטֹֽרֶת׃

Ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛⲉⲙ ϯⲧⲣⲁⲡⲉⲍⲁ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲥⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲉⲙ ϯⲗⲩⲭⲛⲓⲁ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲥⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ

and the altars, and the table and all its furniture,

και την τραπεζαν και τα σκευη αυτης και την καθαραν λυχνιαν μετα παντων των σκευων αυτης και το θυσιαστηριον του θυμιαματος,

وَمَذْبَحَ الْمُحْرَقَةِ وَكُلَّ آنِيَتِهِ، وَالْمِرْحَضَةَ وَقَاعِدَتَهَا،

וְאֶת־מִזְבַּ֥ח הָעֹלָ֖ה וְאֶת־כָּל־כֵּלָ֑יו וְאֶת־הַכִּיֹּ֖ור וְאֶת־כַּנֹּֽו׃

Ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲗⲟⲩⲧⲏⲣ ⲛⲉⲙ ⲧⲉϥⲃⲁⲥⲓⲥ and the laver and its base,

and the pure candlestick and all its furniture,

και το θυσιαστηριον του ολοκαυτωματος μετα των σκευων αυτου και τον νιπτηρα και την βασιν αυτου,

وَالثِّيَابَ الْمَنْسُوجَةَ، وَالثِّيَابَ الْمُقَدَّسَةَ لِهَارُونَ الْكَاهِنِ وَثِيَابَ بَنِيهِ لِلْكَهَانَةِ،

וְאֵ֖ת בִּגְדֵ֣י הַשְּׂרָ֑ד וְאֶת־בִּגְדֵ֤י הַקֹּ֙דֶשׁ֙ לְאַהֲרֹ֣ן הַכֹּהֵ֔ן וְאֶת־בִּגְדֵ֥י בָנָ֖יו לְכַהֵֽן׃

Ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲧⲟⲗⲏ ⲙ̀ⲫⲱϣⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲧⲟⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲉ̀ⲑⲣⲟⲩⲉⲣⲟⲩⲏⲃ ⲛⲏⲓ

and Aaron’s robes of ministry, and the robes of his sons to minister to me as priests,

και τας στολας τας λειτουργικας, και τας αγιας στολας του Ααρων του ιερεως, και τας στολας των υιων αυτου, δια να ιερατευωσι,

وَدُهْنَ الْمَسْحَةِ وَالْبَخُورَ الْعَطِرَ لِلْقُدْسِ. حَسَبَ كُلِّ مَا أَمَرْتُكَ بِهِ يَصْنَعُونَ».

וְאֵ֨ת שֶׁ֧מֶן הַמִּשְׁחָ֛ה וְאֶת־קְטֹ֥רֶת הַסַּמִּ֖ים לַקֹּ֑דֶשׁ כְּכֹ֥ל אֲשֶׁר־צִוִּיתִ֖ךָ יַעֲשֽׂוּ׃ פ

Ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲛⲉϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲑⲱϩⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲥⲑⲟⲓⲛⲟⲩϥⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲉⲙⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲕⲁⲧⲁ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉ̀ϯⲛⲁϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲕ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉⲩⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ

and the anointing oil and the compound incense of the sanctuary; according to all that I have commanded thee shall they make them.

και το χριστηριον ελαιον, και το ευωδες θυμιαμα δια το αγιον· κατα παντα οσα προσεταξα εις σε θελουσι καμει.

السبت

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיֹּ֥אמֶר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲃⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«وَأَنْتَ تُكَلِّمُ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَائِلًا: سُبُوتِي تَحْفَظُونَهَا، لأَنَّهُ عَلاَمَةٌ بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ فِي أَجْيَالِكُمْ لِتَعْلَمُوا أَنِّي أَنَا الرَّبُّ الَّذِي يُقَدِّسُكُمْ،

וְאַתָּ֞ה דַּבֵּ֨ר אֶל־בְּנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ לֵאמֹ֔ר אַ֥ךְ אֶת־שַׁבְּתֹתַ֖י תִּשְׁמֹ֑רוּ כִּי֩ אֹ֨ות הִ֜וא בֵּינִ֤י וּבֵֽינֵיכֶם֙ לְדֹרֹ֣תֵיכֶ֔ם לָדַ֕עַת כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה מְקַדִּשְׁכֶֽם׃

Ϫⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉⲕϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲛⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲟⲩⲙⲏⲓⲛⲓ ⲅⲁⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧ ⲡⲉ ⲛⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϣⲁ ⲛⲉⲧⲉⲛⲅⲉⲛⲉⲁ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅ ⲫϯ ⲫⲏ ⲉⲧⲧⲟⲩⲃⲟ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ

Do thou also charge the children of Israel, saying, Take heed and keep my sabbaths; for they are a sign with me and among you throughout your generations, that ye may know that I am the Lord that sanctifies you.

Και συ λαλησον προς τους υιους Ισραηλ, λεγων, Προσεχετε να φυλαττητε τα σαββατα μου· διοτι τουτο ειναι σημειον μεταξυ εμου και υμων εις τας γενεας υμων, δια να γνωριζητε οτι εγω ειμαι Κυριος, ο αγιαζων υμας·

فَتَحْفَظُونَ السَّبْتَ لأَنَّهُ مُقَدَّسٌ لَكُمْ. مَنْ دَنَّسَهُ يُقْتَلُ قَتْلًا. إِنَّ كُلَّ مَنْ صَنَعَ فِيهِ عَمَلًا تُقْطَعُ تِلْكَ النَّفْسُ مِنْ بَيْنِ شَعْبِهَا.

וּשְׁמַרְתֶּם֙ אֶת־הַשַּׁבָּ֔ת כִּ֛י קֹ֥דֶשׁ הִ֖וא לָכֶ֑ם מְחַֽלְלֶ֙יהָ֙ מֹ֣ות יוּמָ֔ת כִּ֗י כָּל־הָעֹשֶׂ֥ה בָהּ֙ מְלָאכָ֔ה וְנִכְרְתָ֛ה הַנֶּ֥פֶשׁ הַהִ֖וא מִקֶּ֥רֶב עַמֶּֽיהָ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲡⲁⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ϫⲉ ⲫⲁⲓ ϥⲟⲩⲁⲃ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲛⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁⲥⲟϥϥ ⲉϥⲉ̀ⲙⲟⲩ ⲙ̀ⲫⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲑⲛⲁⲓⲣⲓ ⲛⲟⲩϩⲱⲃ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲉⲩⲉ̀ϥⲱϯ ⲛ̀ϯⲯⲩⲭⲏ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲥⲗⲁⲟⲥ

And ye shall keep the sabbaths, because this is holy to the Lord for you; he that profanes it shall surely be put to death: every one who shall do a work on it, that soul shall be destroyed from the midst of his people.

και θελετε φυλαττει το σαββατον, διοτι ειναι αγιον εις εσας· οστις βεβηλωση αυτο, θελει εξαπαντος θανατωθη· διοτι πας οστις καμη εργασιαν εν αυτω, η ψυχη εκεινη θελει εξολοθρευθη εκ μεσου του λαου αυτης.

سِتَّةَ أَيَّامٍ يُصْنَعُ عَمَلٌ، وَأَمَّا الْيَوْمُ الْسَّابِعُ فَفِيهِ سَبْتُ عُطْلَةٍ مُقَدَّسٌ لِلرَّبِّ. كُلُّ مَنْ صَنَعَ عَمَلًا فِي يَوْمِ السَّبْتِ يُقْتَلُ قَتْلًا.

שֵׁ֣שֶׁת יָמִים֮ יֵעָשֶׂ֣ה מְלָאכָה֒ וּבַיֹּ֣ום הַשְּׁבִיעִ֗י שַׁבַּ֧ת שַׁבָּתֹ֛ון קֹ֖דֶשׁ לַיהוָ֑ה כָּל־הָעֹשֶׂ֧ה מְלָאכָ֛ה בְּיֹ֥ום הַשַּׁבָּ֖ת מֹ֥ות יוּמָֽת׃

Ⲋ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲕⲉ̀ⲓⲣⲓ ⲛ̀ϩⲁⲛϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲁϩⲍ̅ ϩⲁⲛⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲛⲉ ⲙ̀ⲧⲟⲛ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲑⲛⲁⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲟⲩϩⲱⲃ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲉϥⲉ̀ⲙⲟⲩ ⲙ̀ⲫⲙⲟⲩ

Six days thou shalt do works, but the seventh day is the sabbath, a holy rest to the Lord; every one who shall do a work on the seventh day shall be put to death.

Εξ ημερας θελει γινεσθαι εργασια· εν δε τη εβδομη ημερα σαββατον θελει εισθαι, αναπαυσις αγια εις τον Κυριον· και οστις καμη εργασιαν εν τη ημερα του σαββατου θελει εξαπαντος θανατωθη.

فَيَحْفَظُ بَنُو إِسْرَائِيلَ السَّبْتَ لِيَصْنَعُوا السَّبْتَ فِي أَجْيَالِهِمْ عَهْدًا أَبَدِيًّا.

וְשָׁמְר֥וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל אֶת־הַשַּׁבָּ֑ת לַעֲשֹׂ֧ות אֶת־הַשַּׁבָּ֛ת לְדֹרֹתָ֖ם בְּרִ֥ית עֹולָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲁⲣⲉϩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ⲛⲓⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲉⲑⲣⲟⲩⲁⲓⲧⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲛⲟⲩⲅⲉⲛⲉⲁ ⲟⲩⲇⲓⲁⲑⲏⲕⲏ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ ⲧⲉ

And the children of Israel shall keep the sabbaths, to observe them throughout their generations.

Και θελουσι φυλαττει οι υιοι Ισραηλ το σαββατον, δια να εορταζωσιν αυτο εις τας γενεας αυτων εις διαθηκην αιωνιον.

هُوَ بَيْنِي وَبَيْنَ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلاَمَةٌ إِلَى الأَبَدِ. لأَنَّهُ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ صَنَعَ الرَّبُّ السَّمَاءَ وَالأَرْضَ، وَفِي الْيَوْمِ السَّابِعِ اسْتَرَاحَ وَتَنَفَّسَ».

בֵּינִ֗י וּבֵין֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֹ֥ות הִ֖וא לְעֹלָ֑ם כִּי־שֵׁ֣שֶׁת יָמִ֗ים עָשָׂ֤ה יְהוָה֙ אֶת־הַשָּׁמַ֣יִם וְאֶת־הָאָ֔רֶץ וּבַיֹּום֙ הַשְּׁבִיעִ֔י שָׁבַ֖ת וַיִּנָּפַֽשׁ׃ ס

Ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲙⲏⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲉⲛⲉϩ ⲡⲉ ϫⲉ ϧⲉⲛ ⲋ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲧⲫⲉ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲍ̅ ⲁϥⲕⲏⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲙ̀ⲧⲟⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ

It is a perpetual covenant with me and the children of Israel, it is a perpetual sign with me; for in six days the Lord made the heaven and the earth, and on the seventh day he ceased, and rested.

Τουτο ειναι σημειον μεταξυ εμου και των υιων Ισραηλ διαπαντος· διοτι εις εξ ημερας εποιησεν ο Κυριος τον ουρανον και την γην, εν δε τη εβδομη ημερα κατεπαυσε και ανεπαυθη.

ثُمَّ أَعْطَى مُوسَى عِنْدَ فَرَاغِهِ مِنَ الْكَلَامِ مَعَهُ فِي جَبَلِ سِينَاءَ لَوْحَيِ الشَّهَادَةِ: لَوْحَيْ حَجَرٍ مَكْتُوبَيْنِ بِإِصْبَعِ اللهِ.

וַיִּתֵּ֣ן אֶל־מֹשֶׁ֗ה כְּכַלֹּתֹו֙ לְדַבֵּ֤ר אִתֹּו֙ בְּהַ֣ר סִינַ֔י שְׁנֵ֖י לֻחֹ֣ת הָעֵדֻ֑ת לֻחֹ֣ת אֶ֔בֶן כְּתֻבִ֖ים בְּאֶצְבַּ֥ע אֱלֹהִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϯ ⲙ̀ⲡⲓⲛⲟⲙⲟⲥ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉⲧⲁϥⲕⲏⲛ ⲉϥⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲁϥ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲥⲓⲛⲁ ⲟⲩⲟϩ ϯⲡⲗⲁⲝ ⲃ̅ϯ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ϩⲁⲛⲡⲗⲁⲝ ⲛ̀ⲱⲛⲓ ⲉⲩⲥϧⲏⲟⲩⲧ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲧⲏⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ

And he gave to Moses when he left off speaking to him in mount Sina the two tables of testimony, tables of stone written upon with the finger of God.

Και εδωκεν εις τον Μωυσην, αφου ετελειωσε λαλων προς αυτον επι του ορους Σινα, δυο πλακας του μαρτυριου, πλακας λιθινας γεγραμμενας με τον δακτυλον του Θεου.

إصحاح 32

العجل الذهبي

وَلَمَّا رَأَى الشَّعْبُ أَنَّ مُوسَى أَبْطَأَ فِي النُّزُولِ مِنَ الْجَبَلِ، اجْتَمَعَ الشَّعْبُ عَلَى هَارُونَ وَقَالُوا لَهُ: «قُمِ اصْنَعْ لَنَا آلِهَةً تَسِيرُ أَمَامَنَا، لأَنَّ هَذَا مُوسَى الرَّجُلَ الَّذِي أَصْعَدَنَا مِنْ أَرْضِ مِصْرَ، لَا نَعْلَمُ مَاذَا أَصَابَهُ».

וַיַּ֣רְא הָעָ֔ם כִּֽי־בֹשֵׁ֥שׁ מֹשֶׁ֖ה לָרֶ֣דֶת מִן־הָהָ֑ר וַיִּקָּהֵ֨ל הָעָ֜ם עַֽל־אַהֲרֹ֗ן וַיֹּאמְר֤וּ אֵלָיו֙ ק֣וּם ׀ עֲשֵׂה־לָ֣נוּ אֱלֹהִ֗ים אֲשֶׁ֤ר יֵֽלְכוּ֙ לְפָנֵ֔ינוּ כִּי־זֶ֣ה ׀ מֹשֶׁ֣ה הָאִ֗ישׁ אֲשֶׁ֤ר הֶֽעֱלָ֙נוּ֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם לֹ֥א יָדַ֖עְנוּ מֶה־הָ֥יָה לֹֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥⲛⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ϫⲉ ⲁϥⲱⲥⲕ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲉϥⲓ̀ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲁϥⲑⲱⲟⲩϯ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲧⲱⲛⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛⲁⲛ ⲛ̀ϩⲁⲛⲛⲟⲩϯ ⲛⲁⲓ ⲉⲑⲛⲁⲥⲱⲕ ϧⲁϫⲱⲛ ⲫⲁⲓ ⲅⲁⲣ ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲡⲁⲓⲣⲱⲙⲓ ⲉⲧⲁϥⲉⲛⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲛ̀ⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉ ⲉⲧⲁϥϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ

And when the people saw that Moses delayed to come down from the mountain, the people combined against Aaron, and said to him, Arise and make us gods who shall go before us; for this Moses, the man who brought us forth out of the land of Egypt—we do not know what is become of him.

Και ιδων ο λαος οτι εβραδυνεν ο Μωυσης να καταβη εκ του ορους, συνηχθη ο λαος επι τον Ααρων και ελεγον προς αυτον, Σηκωθητι, καμε εις ημας θεους, οιτινες να προπορευωνται ημων· διοτι ουτος ο Μωυσης, ο ανθρωπος οστις εξηγαγεν ημας εκ γης Αιγυπτου, δεν εξευρομεν τι απεγεινεν αυτος.

فَقَالَ لَهُمْ هَارُونُ: «انْزِعُوا أَقْرَاطَ الذَّهَبِ الَّتِي فِي آذَانِ نِسَائِكُمْ وَبَنِيكُمْ وَبَنَاتِكُمْ وَاتُونِي بِهَا».

וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵהֶם֙ אַהֲרֹ֔ן פָּֽרְקוּ֙ נִזְמֵ֣י הַזָּהָ֔ב אֲשֶׁר֙ בְּאָזְנֵ֣י נְשֵׁיכֶ֔ם בְּנֵיכֶ֖ם וּבְנֹתֵיכֶ֑ם וְהָבִ֖יאוּ אֵלָֽי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲙ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲁⲗⲓⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲗⲉⲟⲛ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲛⲉⲛⲙⲁϣϫ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϩⲓⲟⲙⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲧⲉⲛϣⲉⲣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲓⲧⲟⲩ ϩⲁⲣⲟⲓ

And Aaron says to them, Take off the golden ear-rings which are in the ears of your wives and daughters, and bring them to me.

Και ειπε προς αυτους ο Ααρων, Αφαιρεσατε τα χρυσα ενωτια, τα οποια ειναι εις τα ωτα των γυναικων σας, των υιων σας και των θυγατερων σας, και φερετε προς εμε.

فَنَزَعَ كُلُّ الشَّعْبِ أَقْرَاطَ الذَّهَبِ الَّتِي فِي آذَانِهِمْ وَأَتَوْا بِهَا إِلَى هَارُونَ.

וַיִּתְפָּֽרְקוּ֙ כָּל־הָעָ֔ם אֶת־נִזְמֵ֥י הַזָּהָ֖ב אֲשֶׁ֣ר בְּאָזְנֵיהֶ֑ם וַיָּבִ֖יאוּ אֶֽל־אַהֲרֹֽן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲱⲗⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ⲛⲓⲗⲉⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲛⲏ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲛⲟⲩⲙⲁϣϫ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲉⲛⲟⲩ ϩⲁ ⲁⲁⲣⲱⲛ

And all the people took off the golden ear-rings that were in their ears, and brought them to Aaron.

Και αφηρεσε πας ο λαος τα χρυσα ενωτια, τα οποια ησαν εις τα ωτα αυτων, και εφεραν προς τον Ααρων.

فَأَخَذَ ذَلِكَ مِنْ أَيْدِيهِمْ وَصَوَّرَهُ بِالإِزْمِيلِ، وَصَنَعَهُ عِجْلًا مَسْبُوكًا. فَقَالُوا: «هَذِهِ آلِهَتُكَ يَا إِسْرَائِيلُ الَّتِي أَصْعَدَتْكَ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ».

וַיִּקַּ֣ח מִיָּדָ֗ם וַיָּ֤צַר אֹתֹו֙ בַּחֶ֔רֶט וַֽיַּעֲשֵׂ֖הוּ עֵ֣גֶל מַסֵּכָ֑ה וַיֹּ֣אמְר֔וּ אֵ֤לֶּה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֥ר הֶעֱל֖וּךָ מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϭⲓⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲟⲩϫⲓϫ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲣⲡⲗⲁⲍⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲅⲣⲁⲫⲓⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲑⲁⲙⲓⲟϥ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲁⲥⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧϩ ⲛⲟⲩϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲉⲕⲛⲟⲩϯ ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲉⲛⲕ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

And he received them at their hands, and formed them with a graving tool; and he made them a molten calf, and said, These are thy gods, O Israel, which have brought thee up out of the land of Egypt.

Και λαβων εκ των χειρων αυτων, διεμορφωσεν αυτο με εργαλειον εγχαρακτικον, και εκαμεν αυτο μοσχον χωνευτον· οι δε ειπον, Ουτοι ειναι οι θεοι σου, Ισραηλ, οιτινες σε ανεβιβασαν εκ γης Αιγυπτου.

فَلَمَّا نَظَرَ هَارُونُ بَنَى مَذْبَحًا أَمَامَهُ، وَنَادَى هَارُونُ وَقَالَ: «غَدًا عِيدٌ لِلرَّبِّ».

וַיַּ֣רְא אַהֲרֹ֔ן וַיִּ֥בֶן מִזְבֵּ֖חַ לְפָנָ֑יו וַיִּקְרָ֤א אַֽהֲרֹן֙ וַיֹּאמַ֔ר חַ֥ג לַיהוָ֖ה מָחָֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥⲛⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲁϥⲕⲱⲧ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲙ̀ⲑⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲓⲱⲓϣ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲡϣⲁⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉ ⲣⲁⲥϯ

And Aaron having seen it built an altar before it, and Aaron made proclamation saying, To-morrow is a feast of the Lord.

Και οτε ειδε τουτο ο Ααρων, ωκοδομησε θυσιαστηριον εμπροσθεν αυτου· και εκηρυξεν ο Ααρων, λεγων, Αυριον ειναι εορτη εις τον Κυριον.

فَبَكَّرُوا فِي الْغَدِ وَأَصْعَدُوا مُحْرَقَاتٍ وَقَدَّمُوا ذَبَائِحَ سَلاَمَةٍ. وَجَلَسَ الشَّعْبُ لِلأَكْلِ وَالشُّرْبِ ثُمَّ قَامُوا لِلَّعِبِ.

וַיַּשְׁכִּ֙ימוּ֙ מִֽמָּחֳרָ֔ת וַיַּעֲל֣וּ עֹלֹ֔ת וַיַּגִּ֖שׁוּ שְׁלָמִ֑ים וַיֵּ֤שֶׁב הָעָם֙ לֶֽאֱכֹ֣ל וְשָׁתֹ֔ו וַיָּקֻ֖מוּ לְצַחֵֽק׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲟⲣⲡϥ ⲙ̀ⲡⲉϥⲣⲁⲥϯ ⲁϥⲓⲛⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲛ̀ϩⲁⲛϭⲗⲓⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲟⲩϫⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲉⲙⲥⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲟⲩⲱⲙ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲥⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲧⲱⲟⲩⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲥⲱⲃⲓ

And having risen early on the morrow, he offered whole burnt-offerings, and offered a peace-offering; and the people sat down to eat and drink, and rose up to play.

Και σηκωθεντες ενωρις την επαυριον, προσεφεραν ολοκαυτωματα και εφεραν ειρηνικας προσφορας· και εκαθισεν ο λαος να φαγη και να πιη, και εσηκωθησαν να παιζωσι.

فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «اذْهَبِ انْزِلْ. لأَنَّهُ قَدْ فَسَدَ شَعْبُكَ الَّذِي أَصْعَدْتَهُ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ.

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֑ה לֶךְ־רֵ֕ד כִּ֚י שִׁחֵ֣ת עַמְּךָ֔ אֲשֶׁ֥ר הֶעֱלֵ֖יתָ מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲁⲕ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲛ̀ⲭⲱⲗⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲧⲁⲓ ⲁϥⲉⲣⲁⲛⲟⲙⲓⲛ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉⲕⲗⲁⲟⲥ ⲛⲁⲓ ⲉⲧⲁⲕⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

And the Lord spoke to Moses, saying, Go quickly, descend hence, for thy people whom thou broughtest out of the land of Egypt have transgressed;

Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Υπαγε, καταβηθι διοτι ηνομησεν ο λαος σου, τον οποιον εξηγαγες εκ γης Αιγυπτου·

زَاغُوا سَرِيعًا عَنِ الطَّرِيقِ الَّذِي أَوْصَيْتُهُمْ بِهِ. صَنَعُوا لَهُمْ عِجْلًا مَسْبُوكًا، وَسَجَدُوا لَهُ وَذَبَحُوا لَهُ وَقَالُوا: هَذِهِ آلِهَتُكَ يَا إِسْرَائِيلُ الَّتِي أَصْعَدَتْكَ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ».

סָ֣רוּ מַהֵ֗ר מִן־הַדֶּ֙רֶךְ֙ אֲשֶׁ֣ר צִוִּיתִ֔ם עָשׂ֣וּ לָהֶ֔ם עֵ֖גֶל מַסֵּכָ֑ה וַיִּשְׁתַּֽחֲווּ־לֹו֙ וַיִּזְבְּחוּ־לֹ֔ו וַיֹּ֣אמְר֔וּ אֵ֤לֶּה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֥ר הֶֽעֱל֖וּךָ מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

Ⲁⲩⲉⲣⲡⲁⲣⲁⲃⲉⲛⲓⲛ ⲛ̀ⲭⲱⲗⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲱⲓⲧ ⲫⲁⲓ ⲉⲧⲁⲕϩⲉⲛϩⲱⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲁⲩⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲁⲥⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲟⲩⲱϣⲧ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϣⲉⲧ ϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ

they have quickly gone out of the way which thou commandedst; they have made for themselves a calf, and worshipped it, and sacrificed to it, and said,

εξετραπησαν ταχεως εκ της οδου την οποιαν προσεταξα εις αυτους· εκαμαν εις εαυτους μοσχον χωνευτον και προσεκυνησαν αυτον και εθυσιασαν εις αυτον και ειπον, Ουτοι ειναι οι θεοι σου, Ισραηλ, οιτινες σε ανεβιβασαν εκ γης Αιγυπτου.

وَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «رَأَيْتُ هَذَا الشَّعْبَ وَإِذَا هُوَ شَعْبٌ صُلْبُ الرَّقَبَةِ.

וַיֹּ֥אמֶר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֑ה רָאִ֙יתִי֙ אֶת־הָעָ֣ם הַזֶּ֔ה וְהִנֵּ֥ה עַם־קְשֵׁה־עֹ֖רֶף הֽוּא׃

Ϫⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲉⲕⲛⲟⲩϯ ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲉⲛⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

These are thy gods, O Israel, who brought thee up out of the land of Egypt.

Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, ειδον τον λαον τουτον, και ιδου, ειναι λαος σκληροτραχηλος·

فَالآنَ اتْرُكْنِي لِيَحْمَى غَضَبِي عَلَيْهِمْ وَأُفْنِيَهُمْ، فَأُصَيِّرَكَ شَعْبًا عَظِيمًا».

וְעַתָּה֙ הַנִּ֣יחָה לִּ֔י וְיִֽחַר־אַפִּ֥י בָהֶ֖ם וַאֲכַלֵּ֑ם וְאֶֽעֱשֶׂ֥ה אֹותְךָ֖ לְגֹ֥וי גָּדֹֽול׃

Ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲟⲩ ⲭⲁⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲙⲃⲟⲛ ϧⲉⲛ ⲟⲩϫⲱⲛⲧ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲁϥⲟⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲁⲁⲓⲕ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲉⲑⲛⲟⲥ

And now let me alone, and I will be very angry with them and consume them, and I will make thee a great nation.

τωρα λοιπον, αφες με, και θελει εξαφθη η οργη μου εναντιον αυτων και θελω εξολοθρευσει αυτους· και θελω σε καταστησει εθνος μεγα.

فَتَضَرَّعَ مُوسَى أَمَامَ الرَّبِّ إِلَهِهِ، وَقَالَ: «لِمَاذَا يَا رَبُّ يَحْمَى غَضَبُكَ عَلَى شَعْبِكَ الَّذِي أَخْرَجْتَهُ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ بِقُوَّةٍ عَظِيمَةٍ وَيَدٍ شَدِيدَةٍ؟

וַיְחַ֣ל מֹשֶׁ֔ה אֶת־פְּנֵ֖י יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֑יו וַיֹּ֗אמֶר לָמָ֤ה יְהוָה֙ יֶחֱרֶ֤ה אַפְּךָ֙ בְּעַמֶּ֔ךָ אֲשֶׁ֤ר הֹוצֵ֙אתָ֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם בְּכֹ֥חַ גָּדֹ֖ול וּבְיָ֥ד חֲזָקָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲱⲃϩ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉϥⲛⲟⲩϯ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲡ⳪̅ ⲕⲉⲙⲃⲟⲛ ϧⲉⲛ ⲟⲩϫⲱⲛⲧ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲉⲕⲗⲁⲟⲥ ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲕⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ϫⲟⲙ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϣⲱⲃϣ ⲉϥϭⲟⲥⲓ

And Moses prayed before the Lord God, and said, Wherefore, O Lord, art thou very angry with thy people, whom thou broughtest out of the land of Egypt with great strength, and with thy high arm?

Και ικετευσεν ο Μωυσης Κυριον τον Θεον αυτου και ειπε, Δια τι, Κυριε, εξαπτεται η οργη σου εναντιον του λαου σου, τον οποιον εξηγαγες εκ γης Αιγυπτου μετα μεγαλης δυναμεως και κραταιας χειρος;

لِمَاذَا يَتَكَلَّمُ الْمِصْرِيُّونَ قَائِلِينَ: أَخْرَجَهُمْ بِخُبْثٍ لِيَقْتُلَهُمْ فِي الْجِبَالِ، وَيُفْنِيَهُمْ عَنْ وَجْهِ الأَرْضِ؟ اِرْجِعْ عَنْ حُمُوِّ غَضَبِكَ، وَانْدَمْ عَلَى الشَّرِّ بِشَعْبِكَ.

לָמָּה֩ יֹאמְר֨וּ מִצְרַ֜יִם לֵאמֹ֗ר בְּרָעָ֤ה הֹֽוצִיאָם֙ לַהֲרֹ֤ג אֹתָם֙ בֶּֽהָרִ֔ים וּ֨לְכַלֹּתָ֔ם מֵעַ֖ל פְּנֵ֣י הָֽאֲדָמָ֑ה וּב מֵחֲרֹ֣ון אַפֶּ֔ךָ וְהִנָּחֵ֥ם עַל־הָרָעָ֖ה לְעַמֶּֽךָ׃

Ⲙⲏⲡⲱⲥ ⲛ̀ⲧⲟⲩϫⲟⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲉⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲡⲟⲛⲏⲣⲓⲁ ⲁϥⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲉ̀ϧⲟⲑⲃⲟⲩ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϩⲓ ⲛⲓⲧⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ⲙⲟⲛⲕⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲙⲁⲧⲁϩⲛⲟ ⲙ̀ⲡϫⲱⲛⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲕⲉⲙⲃⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉⲕⲛⲁⲓ ⲙⲁⲣⲉϥϣⲱⲡⲓ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲕⲁⲕⲓⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲕⲗⲁⲟⲥ

Take heed lest at any time the Egyptians speak, saying, With evil intent he brought them out to slay them in the mountains, and to consume them from off the earth; cease from thy wrathful anger, and be merciful to the sin of thy people,

δια τι να ειπωσιν οι Αιγυπτιοι, λεγοντες, Με πονηριαν εξηγαγεν αυτους, δια να θανατωση αυτους εις τα ορη και να εξολοθρευση αυτους απο προσωπου της γης; επιστρεψον απο της εξαψεως της οργης σου και μεταμεληθητι περι του κακου του προς τον λαον σου·

اُذْكُرْ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَإِسْرَائِيلَ عَبِيدَكَ الَّذِينَ حَلَفْتَ لَهُمْ بِنَفْسِكَ وَقُلْتَ لَهُمْ: أُكَثِّرُ نَسْلَكُمْ كَنُجُومِ السَّمَاءِ، وَأُعْطِي نَسْلَكُمْ كُلَّ هَذِهِ الأَرْضِ الَّتِي تَكَلَّمْتُ عَنْهَا فَيَمْلِكُونَهَا إِلَى الأَبَدِ».

זְכֹ֡ר לְאַבְרָהָם֩ לְיִצְחָ֨ק וּלְיִשְׂרָאֵ֜ל עֲבָדֶ֗יךָ אֲשֶׁ֨ר נִשְׁבַּ֣עְתָּ לָהֶם֮ בָּךְ֒ וַתְּדַבֵּ֣ר אֲלֵהֶ֔ם אַרְבֶּה֙ אֶֽת־זַרְעֲכֶ֔ם כְּכֹוכְבֵ֖י הַשָּׁמָ֑יִם וְכָל־הָאָ֨רֶץ הַזֹּ֜את אֲשֶׁ֣ר אָמַ֗רְתִּי אֶתֵּן֙ לְזַרְעֲכֶ֔ם וְנָחֲל֖וּ לְעֹלָֽם׃

Ⲁⲣⲓⲫⲙⲉⲩⲓ ⲛ̀ⲁⲃⲣⲁⲁⲙ ⲛⲉⲙ ⲓⲥⲁⲁⲕ ⲛⲉⲙ ⲓⲁⲕⲱⲃ ⲛⲉⲕⲉⲃⲓⲁⲓⲕ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲕⲱⲣⲕ ⲛⲱⲟⲩ ⲛⲁϩⲣⲁⲕ ⲙ̀ⲙⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲕⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲉⲕϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲁϣⲁⲓ ⲉⲓⲉ̀ⲑⲣⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛϫⲣⲟϫ ⲁϣⲁⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲓⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲫⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲟⲩⲁϣⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲓⲕⲁϩⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲁⲕϫⲟⲥ ⲉ̀ⲧⲏⲓϥ ⲙ̀ⲡⲟⲩϫⲣⲟϫ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲑⲣⲟⲩⲁⲙⲟⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϣⲁ ⲉⲛⲉϩ

remembering Abraam and Isaac and Jacob thy servants, to whom thou hast sworn by thyself, and hast spoken to them, saying, I will greatly multiply your seed as the stars of heaven for multitude, and all this land which thou spokest of to give to them, so that they shall possess it for ever.

ενθυμηθητι τον Αβρααμ, τον Ισαακ και τον Ισραηλ, τους δουλους σου, προς τους οποιους ωμοσας επι σεαυτον και ειπας προς αυτους, Θελω πληθυνει το σπερμα σας ως τα αστρα του ουρανου· και πασαν την γην ταυτην περι της οποιας ελαλησα, θελω δωσει εις το σπερμα σας, και θελουσι κληρονομησει αυτην διαπαντος.

فَنَدِمَ الرَّبُّ عَلَى الشَّرِّ الَّذِي قَالَ إِنَّهُ يَفْعَلُهُ بِشَعْبِهِ.

וַיִּנָּ֖חֶם יְהוָ֑ה עַל־הָ֣רָעָ֔ה אֲשֶׁ֥ר דִּבֶּ֖ר לַעֲשֹׂ֥ות לְעַמֹּֽו׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲛⲁⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϯⲕⲁⲕⲓⲁ ⲑⲏ ⲉⲧⲁϥϫⲟⲥ ⲉ̀ⲁⲓⲥ ⲙ̀ⲡⲉϥⲗⲁⲟⲥ

And the Lord was prevailed upon to preserve his people.

Και μετεμεληθη ο Κυριος περι του κακου, το οποιον ειπε να καμη κατα του λαου αυτου.

فَانْصَرَفَ مُوسَى وَنَزَلَ مِنَ الْجَبَلِ وَلَوْحَا الشَّهَادَةِ فِي يَدِهِ: لَوْحَانِ مَكْتُوبَانِ عَلَى جَانِبَيْهِمَا. مِنْ هُنَا وَمِنْ هُنَا كَانَا مَكْتُوبَيْنِ.

וַיִּ֜פֶן וַיֵּ֤רֶד מֹשֶׁה֙ מִן־הָהָ֔ר וּשְׁנֵ֛י לֻחֹ֥ת הָעֵדֻ֖ת בְּיָדֹ֑ו לֻחֹ֗ת כְּתֻבִים֙ מִשְּׁנֵ֣י עֶבְרֵיהֶ֔ם מִזֶּ֥ה וּמִזֶּ֖ה הֵ֥ם כְּתֻבִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲕⲟⲧϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ϯⲡⲗⲁⲝ ⲥⲛⲟⲩϯ ⲛ̀ⲱⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛⲁⲩⲭⲏ ϧⲉⲛ ⲛⲉϥϫⲓϫ ϩⲁⲛⲡⲗⲁⲝ ⲛ̀ⲱⲛⲓ ⲉⲩⲥϧⲏⲟⲩⲧ ϧⲉⲛ ⲡⲟⲩⲥⲁ ⲃ̅ ⲛⲁⲩⲥϧⲏⲟⲩⲧ ⲡⲉ ⲥⲁⲙ̀ⲛⲁⲓ ⲛⲉⲙ ⲥⲁⲙ̀ⲛⲁⲓ

And Moses turned and went down from the mountain, and the two tables of testimony were in his hands, tables of stone written on both their sides: they were written within and without.

Και στραφεις ο Μωυσης κατεβη εκ του ορους, και αι δυο πλακες του μαρτυριου ησαν εν ταις χερσιν αυτου· πλακες γεγραμμεναι εξ αμφοτερων των μερων· εκ του ενος μερους και εκ του αλλου ησαν γεγραμμεναι.

وَاللَّوْحَانِ هُمَا صَنْعَةُ اللهِ، وَالْكِتَابَةُ كِتَابَةُ اللهِ مَنْقُوشَةٌ عَلَى اللَّوْحَيْنِ.

וְהַ֨לֻּחֹ֔ת מַעֲשֵׂ֥ה אֱלֹהִ֖ים הֵ֑מָּה וְהַמִּכְתָּ֗ב מִכְתַּ֤ב אֱלֹהִים֙ ה֔וּא חָר֖וּת עַל־הַלֻּחֹֽת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲡⲗⲁⲝ ⲛⲉ ⲟⲩϩⲱⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ϯⲅⲣⲁⲫⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲧⲉ ⲉⲥⲫⲟⲧϩ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲡⲗⲁⲝ

And the tables were the work of God, and the writing the writing of God written on the tables.

Και αι πλακες ησαν εργον Θεου και η γραφη ητο γραφη Θεου εγκεχαραγμενη επι τας πλακας.

وَسَمِعَ يَشُوعُ صَوْتَ الشَّعْبِ فِي هُتَافِهِ فَقَالَ لِمُوسَى: «صَوْتُ قِتَالٍ فِي الْمَحَلَّةِ».

וַיִּשְׁמַ֧ע יְהֹושֻׁ֛עַ אֶת־קֹ֥ול הָעָ֖ם בְּרֵעֹ֑ה וַיֹּ֙אמֶר֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה קֹ֥ול מִלְחָמָ֖ה בַּֽמַּחֲנֶה ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ϫⲉ ⲓⲏⲥⲟⲩ ⲉⲧⲥⲙⲏ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲉⲩⲱϣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲡⲉϫⲁϥ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲟⲩⲥⲙⲏ ⲙ̀ⲡⲟⲗⲉⲙⲟⲥ ⲉⲧⲭⲏ ϧⲉⲛ ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ

And Joshua having heard the voice of the people crying, says to Moses, There is a noise of war in the camp.

Και ακουσας ο Ιησους τον θορυβον του λαου αλαλαζοντος, ειπε προς τον Μωυσην, Θορυβος πολεμου ειναι εν τω στρατοπεδω.

فَقَالَ: «لَيْسَ صَوْتَ صِيَاحِ النُّصْرَةِ وَلَا صَوْتَ صِيَاحِ الْكَسْرَةِ، بَلْ صَوْتَ غِنَاءٍ أَنَا سَامِعٌ».

וַיֹּ֗אמֶר אֵ֥ין קֹול֙ עֲנֹ֣ות גְּבוּרָ֔ה וְאֵ֥ין קֹ֖ול עֲנֹ֣ות חֲלוּשָׁ֑ה קֹ֣ול עַנֹּ֔ות אָנֹכִ֖י שֹׁמֵֽעַ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲟⲩⲥⲙⲏ ⲁⲛ ⲧⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲁⲣⲭⲱⲛ ⲉⲩϫⲟⲣ ⲟⲩⲇⲉ ⲛⲟⲩⲥⲙⲏ ⲁⲛ ⲧⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲁⲣⲭⲱⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲃⲱⲧⲥ ⲁⲗⲗⲁ ⲟⲩⲥⲙⲏ ⲧⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲁⲣⲭⲱⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲏⲣⲡ ⲉϯⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲣⲟⲥ ⲁ̀ⲛⲟⲕ

And Moses says, It is not the voice of them that begin the battle, nor the voice of them that begin the cry of defeat, but the voice of them that begin the banquet of wine do I hear.

Ο δε ειπε, Δεν ειναι φωνη αλαλαζοντων δια νικην ουδε φωνη βοωντων δια ητταν· φωνην αδοντων εγω ακουω.

وَكَانَ عِنْدَمَا اقْتَرَبَ إِلَى الْمَحَلَّةِ أَنَّهُ أَبْصَرَ الْعِجْلَ وَالرَّقْصَ، فَحَمِيَ غَضَبُ مُوسَى، وَطَرَحَ اللَّوْحَيْنِ مِنْ يَدَيْهِ وَكَسَّرَهُمَا فِي أَسْفَلِ الْجَبَلِ.

וַֽיְהִ֗י כַּאֲשֶׁ֤ר קָרַב֙ אֶל־הַֽמַּחֲנֶ֔ה וַיַּ֥רְא אֶת־הָעֵ֖גֶל וּמְחֹלֹ֑ת וַיִּֽחַר־אַ֣ף מֹשֶׁ֗ה וַיַּשְׁלֵ֤ךְ [מִיָּדֹו כ] (מִיָּדָיו֙ ק) אֶת־הַלֻּחֹ֔ת וַיְשַׁבֵּ֥ר אֹתָ֖ם תַּ֥חַת הָהָֽר׃

Ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲇⲉ ⲉⲧⲁϥϧⲱⲛⲧ ⲉ̀ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ ⲁϥⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲭⲟⲣⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϫⲱⲛⲧ ⲛ̀ⲉⲙⲃⲟⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲁϥⲃⲟⲣⲃⲉⲣ ⲛ̀ϯⲡⲗⲁⲝ ⲥⲛⲟⲩϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉϥϫⲓϫ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϧⲉⲙϧⲱⲙⲟⲩ ⲥⲁⲡⲉⲥⲏⲧ ⲙ̀ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ

And when he drew nigh to the camp, he sees the calf and the dances; and Moses being very angry cast the two tables out of his hands, and broke them to pieces under the mountain.

Καθως δε επλησιασεν εις το στρατοπεδον, ειδε τον μοσχον και χορους· και εξηφθη ο θυμος του Μωυσεως, και ερριψε τας πλακας απο των χειρων αυτου και συνετριψεν αυτας υπο το ορος·

ثُمَّ أَخَذَ الْعِجْلَ الَّذِي صَنَعُوا وَأَحْرَقَهُ بِالنَّارِ، وَطَحَنَهُ حَتَّى صَارَ نَاعِمًا، وَذَرَّاهُ عَلَى وَجْهِ الْمَاءِ، وَسَقَى بَنِي إِسْرَائِيلَ.

וַיִּקַּ֞ח אֶת־הָעֵ֨גֶל אֲשֶׁ֤ר עָשׂוּ֙ וַיִּשְׂרֹ֣ף בָּאֵ֔שׁ וַיִּטְחַ֖ן עַ֣ד אֲשֶׁר־דָּ֑ק וַיִּ֙זֶר֙ עַל־פְּנֵ֣י הַמַּ֔יִם וַיַּ֖שְׁקְ אֶת־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϭⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲉⲧⲁⲩⲑⲁⲙⲓⲟϥ ⲁϥⲣⲟⲕϩϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲉⲛⲛⲟϥ ϣⲁⲧⲉϥϣⲙⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲁⲧϥ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲡⲓⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲥⲟ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲙ̀ⲙⲟϥ

And having taken the calf which they made, he consumed it with fire, and ground it very small, and scattered it on the water, and made the children of Israel to drink it.

και λαβων τον μοσχον, τον οποιον ειχον καμει, κατεκαυσεν εν πυρι, και συντριψας εωσου ελεπτυνθη, εσπειρεν επι το υδωρ και εποτισε τους υιους Ισραηλ.

وَقَالَ مُوسَى لِهَارُونَ: «مَاذَا صَنَعَ بِكَ هَذَا الشَّعْبُ حَتَّى جَلَبْتَ عَلَيْهِ خَطِيَّةً عَظِيمَةً؟»

וַיֹּ֤אמֶר מֹשֶׁה֙ אֶֽל־אַהֲרֹ֔ן מֶֽה־עָשָׂ֥ה לְךָ֖ הָעָ֣ם הַזֶּ֑ה כִּֽי־הֵבֵ֥אתָ עָלָ֖יו חֲטָאָ֥ה גְדֹלָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉ ⲉⲧⲁϥⲁⲓϥ ⲛⲁⲕ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲁⲓⲗⲁⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲕⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲛⲟⲃⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲟⲩ

And Moses said to Aaron, What has this people done to thee, that thou hast brought upon them a great sin?

Και ειπεν ο Μωυσης προς τον Ααρων, Τι εκαμεν εις σε ο λαος ουτος, ωστε επεφερες επ' αυτους αμαρτιαν μεγαλην;

فَقَالَ هَارُونُ: «لاَ يَحْمَ غَضَبُ سَيِّدِي. أَنْتَ تَعْرِفُ الشَّعْبَ أَنَّهُ فِي شَرٍّ.

וַיֹּ֣אמֶר אַהֲרֹ֔ן אַל־יִ֥חַר אַ֖ף אֲדֹנִ֑י אַתָּה֙ יָדַ֣עְתָּ אֶת־הָעָ֔ם כִּ֥י בְרָ֖ע הֽוּא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲣⲙⲃⲟⲛ ⲡⲁ⳪̅ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲅⲁⲣ ⲉⲧⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲟⲩⲟⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲗⲁⲟⲥ

And Aaron said to Moses, Be not angry, my lord, for thou knowest the impetuosity of this people.

Και ειπεν ο Ααρων, Ας μη εξαπτηται ο θυμος του κυριου μου· συ γνωριζεις τον λαον, οτι εγκειται εις την κακιαν·

فَقَالُوا لِيَ: اصْنَعْ لَنَا آلِهَةً تَسِيرُ أَمَامَنَا، لأَنَّ هَذَا مُوسَى الرَّجُلَ الَّذِي أَصْعَدَنَا مِنْ أَرْضِ مِصْرَ، لَا نَعْلَمُ مَاذَا أَصَابَهُ.

וַיֹּ֣אמְרוּ לִ֔י עֲשֵׂה־לָ֣נוּ אֱלֹהִ֔ים אֲשֶׁ֥ר יֵלְכ֖וּ לְפָנֵ֑ינוּ כִּי־זֶ֣ה ׀ מֹשֶׁ֣ה הָאִ֗ישׁ אֲשֶׁ֤ר הֶֽעֱלָ֙נוּ֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם לֹ֥א יָדַ֖עְנוּ מֶה־הָ֥יָה לֹֽו׃

Ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲅⲁⲣ ⲛⲏⲓ ϫⲉ ⲙⲁⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛⲁⲛ ⲛ̀ϩⲁⲛⲛⲟⲩϯ ⲛⲁⲓ ⲉⲑⲛⲁⲥⲱⲕ ϧⲁϫⲱⲛ ⲫⲁⲓ ⲅⲁⲣ ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲡⲁⲓⲣⲱⲙⲓ ⲉⲧⲁϥⲉⲛⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲛ̀ⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉ ⲉⲧⲁϥϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ

For they say to me, Make us gods, which shall go before us; for as for this man Moses, who brought us out of Egypt, we do not know what is become of him.

διοτι ειπον προς εμε, Καμε εις ημας θεους, οιτινες να προπορευωνται ημων· διοτι ουτος ο Μωυσης, ο ανθρωπος οστις εξηγαγεν ημας εκ γης Αιγυπτου, δεν εξευρομεν τι απεγεινεν αυτος·

فَقُلْتُ لَهُمْ: مَنْ لَهُ ذَهَبٌ فَلْيَنْزِعْهُ وَيُعْطِنِي. فَطَرَحْتُهُ فِي النَّارِ فَخَرَجَ هَذَا الْعِجْلُ».

וָאֹמַ֤ר לָהֶם֙ לְמִ֣י זָהָ֔ב הִתְפָּרָ֖קוּ וַיִּתְּנוּ־לִ֑י וָאַשְׁלִכֵ֣הוּ בָאֵ֔שׁ וַיֵּצֵ֖א הָעֵ֥גֶל הַזֶּֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲏⲓ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲛⲓⲙ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛⲧⲉϥ ⲛⲟⲩⲃ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲙⲁⲣⲉϥⲟⲗⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ⲛⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓⲧⲉⲛⲑⲱⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲓⲭⲣⲱⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲁⲓⲙⲁⲥⲓ

And I said to them, If any one has golden ornaments, take them off; and they gave them me, and I cast them into the fire, and there came out this calf.

και ειπα προς αυτους, Οστις εχει χρυσιον, ας αφαιρεσωσιν αυτο· και εδωκαν εις εμε· τοτε ερριψα αυτο εις το πυρ, και εξηλθεν ο μοσχος ουτος.

وَلَمَّا رَأَى مُوسَى الشَّعْبَ أَنَّهُ مُعَرًّى لأَنَّ هَارُونَ كَانَ قَدْ عَرَّاهُ لِلْهُزْءِ بَيْنَ مُقَاوِمِيهِ،

וַיַּ֤רְא מֹשֶׁה֙ אֶת־הָעָ֔ם כִּ֥י פָרֻ֖עַ ה֑וּא כִּֽי־פְרָעֹ֣ה אַהֲרֹ֔ן לְשִׁמְצָ֖ה בְּקָמֵיהֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲛⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ϫⲉ ⲁϥⲫⲱⲛϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲁϥⲫⲟⲛϩⲟⲩ ⲅⲁⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲉⲑⲣⲟⲩⲣⲁϣⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲟⲩϫⲁϫⲓ

And when Moses saw that the people was scattered, —for Aaron had scattered them so as to be a rejoicing to their enemies, —

Και ιδων ο Μωυσης τον λαον οτι ητο αχαλινωτος, διοτι ο Ααρων ειχε αφησει αυτους αχαλινωτους προς καταισχυνην, μεταξυ των εχθρων αυτων,

وَقَفَ مُوسَى فِي بَابِ الْمَحَلَّةِ، وَقَالَ: «مَنْ لِلرَّبِّ فَإِلَيَّ». فَاجْتَمَعَ إِلَيْهِ جَمِيعُ بَنِي لاَوِي.

וַיַּעֲמֹ֤ד מֹשֶׁה֙ בְּשַׁ֣עַר הַֽמַּחֲנֶ֔ה וַיֹּ֕אמֶר מִ֥י לַיהוָ֖ה אֵלָ֑י וַיֵּאָסְפ֥וּ אֵלָ֖יו כָּל־בְּנֵ֥י לֵוִֽי׃

Ⲁϥⲟϩⲓ ⲇⲉ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϩⲓϫⲉⲛ ϯⲡⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲑⲟⲩⲱϣ ⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡ⳪̅ ⲙⲁⲣⲉϥⲓ̀ ϩⲁⲣⲟⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲓ̀ ϩⲁⲣⲟϥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲗⲉⲩⲓ

then stood Moses at the gate of the camp, and said, Who is on the Lord’s side? let him come to me. Then all the sons of Levi came to him.

εσταθη ο Μωυσης παρα την πυλην του στρατοπεδου και ειπεν, Οστις ειναι του Κυριου, ας ελθη προς εμε. Και συνηχθησαν προς αυτον παντες οι υιοι του Λευι.

فَقَالَ لَهُمْ: «هَكَذَا قَالَ الرَّبُّ إِلَهُ إِسْرَائِيلَ: ضَعُوا كُلُّ وَاحِدٍ سَيْفَهُ عَلَى فَخِذِهِ وَمُرُّوا وَارْجِعُوا مِنْ بَابٍ إِلَى بَابٍ فِي الْمَحَلَّةِ، وَاقْتُلُوا كُلُّ وَاحِدٍ أَخَاهُ وَكُلُّ وَاحِدٍ صَاحِبَهُ وَكُلُّ وَاحِدٍ قَرِيبَهُ».

וַיֹּ֣אמֶר לָהֶ֗ם כֹּֽה־אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל שִׂ֥ימוּ אִישׁ־חַרְבֹּ֖ו עַל־יְרֵכֹ֑ו עִבְר֨וּ וָשׁ֜וּבוּ מִשַּׁ֤עַר לָשַׁ֙עַר֙ בַּֽמַּחֲנֶ֔ה וְהִרְג֧וּ אִֽישׁ־אֶת־אָחִ֛יו וְאִ֥ישׁ אֶת־רֵעֵ֖הוּ וְאִ֥ישׁ אֶת־קְרֹבֹֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲫϯ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ϫⲉ ⲙⲁⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲭⲱ ⲛ̀ⲧⲉϥⲥⲏϥⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲉϥⲁⲗⲱϫ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲓⲛⲓ ⲙⲁⲧⲁⲥⲑⲟ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲡⲩⲗⲏ ⲉ̀ⲡⲩⲗⲏ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲣⲉ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ϧⲱⲧⲉⲃ ⲙ̀ⲡⲉϥⲥⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲣⲉ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ϧⲱⲧⲉⲃ ⲙ̀ⲡⲉϥϣⲫⲏⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲙⲁⲣⲉϥϧⲱⲧⲉⲃ ⲙ̀ⲡⲉⲧϧⲉⲛⲧ ⲉ̀ⲣⲟϥ

And he says to them, Thus saith the Lord God of Israel, Put every one his sword on his thigh, and go through and return from gate to gate through the camp, and slay every one his brother, and every one his neighbour, and every one him that is nearest to him.

Και ειπε προς αυτους, Ουτω λεγει Κυριος ο Θεος του Ισραηλ· Ας βαλη εκαστος την ρομφαιαν αυτου επι τον μηρον αυτου· και διελθετε και εξελθετε απο πυλης εις πυλην δια του στρατοπεδου, και ας θανατωση εκαστος τον αδελφον αυτου και εκαστος τον φιλον αυτου και εκαστος τον πλησιον αυτου.

فَفَعَلَ بَنُو لاَوِي بِحَسَبِ قَوْلِ مُوسَى. وَوَقَعَ مِنَ الشَّعْبِ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ نَحْوُ ثَلاَثَةِ آلاَفِ رَجُلٍ.

וַיַּֽעֲשׂ֥וּ בְנֵֽי־לֵוִ֖י כִּדְבַ֣ר מֹשֶׁ֑ה וַיִּפֹּ֤ל מִן־הָעָם֙ בַּיֹּ֣ום הַה֔וּא כִּשְׁלֹ֥שֶׁת אַלְפֵ֖י אִֽישׁ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲓⲣⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲗⲉⲩⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϩⲉⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲕ̅ⲅ̅ ⲛ̀ϣⲟ ⲛ̀ⲣⲱⲙⲓ

And the sons of Levi did as Moses spoke to them, and there fell of the people in that day to the number of three thousand men.

Και εκαμον οι υιοι του Λευι κατα τον λογον του Μωυσεως· και επεσαν εκ του λαου εκεινην την ημεραν περιπου τρεις χιλιαδες ανδρες.

وَقَالَ مُوسَى: «امْلأُوا أَيْدِيَكُمُ الْيَوْمَ لِلرَّبِّ، حَتَّى كُلُّ وَاحِدٍ بِابْنِهِ وَبِأَخِيهِ، فَيُعْطِيَكُمُ الْيَوْمَ بَرَكَةً».

וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֗ה מִלְא֨וּ יֶדְכֶ֤ם הַיֹּום֙ לַֽיהוָ֔ה כִּ֛י אִ֥ישׁ בִּבְנֹ֖ו וּבְאָחִ֑יו וְלָתֵ֧ת עֲלֵיכֶ֛ם הַיֹּ֖ום בְּרָכָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϫⲱⲕ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϫⲓϫ ⲙ̀ⲫⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲛⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲥⲟⲛ ⲉ̀ϯ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲙⲟⲩ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ

And Moses said to them, Ye have filled your hands this day to the Lord each one on his son or on his brother, so that blessing should be given to you.

διοτι ειπεν ο Μωυσης, Καθιερωσατε εαυτους σημερον εις τον Κυριον, εκαστος επι τον υιον αυτου και εκαστος επι τον αδελφον αυτου, δια να δοθη εις εσας ευλογια σημερον.

وَكَانَ فِي الْغَدِ أَنَّ مُوسَى قَالَ لِلشَّعْبِ: «أَنْتُمْ قَدْ أَخْطَأْتُمْ خَطِيَّةً عَظِيمَةً، فَأَصْعَدُ الآنَ إِلَى الرَّبِّ لَعَلِّي أُكَفِّرُ خَطِيَّتَكُمْ».

וַיְהִי֙ מִֽמָּחֳרָ֔ת וַיֹּ֤אמֶר מֹשֶׁה֙ אֶל־הָעָ֔ם אַתֶּ֥ם חֲטָאתֶ֖ם חֲטָאָ֣ה גְדֹלָ֑ה וְעַתָּה֙ אֶֽעֱלֶ֣ה אֶל־יְהוָ֔ה אוּלַ֥י אֲכַפְּרָ֖ה בְּעַ֥ד חַטַּאתְכֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲡⲉϥⲣⲁⲥϯ ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲟⲩ ϯⲛⲁϣⲉ ⲛⲏⲓ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ϩⲁ ⲫϯ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲁⲥⲉⲥⲃⲟϩ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲃⲓ

And it came to pass after the morrow had begun, that Moses said to the people, Ye have sinned a great sin; and now I will go up to God, that I may make atonement for your sin.

Και την επαυριον ειπεν ο Μωυσης προς τον λαον, Σεις ημαρτησατε αμαρτιαν μεγαλην· και τωρα θελω αναβη προς τον Κυριον· ισως καμω εξιλεωσιν δια την αμαρτιαν σας.

فَرَجَعَ مُوسَى إِلَى الرَّبِّ، وَقَالَ: «آهِ، قَدْ أَخْطَأَ هَذَا الشَّعْبُ خَطِيَّةً عَظِيمَةً وَصَنَعُوا لأَنْفُسِهِمْ آلِهَةً مِنْ ذَهَبٍ.

וַיָּ֧שָׁב מֹשֶׁ֛ה אֶל־יְהוָ֖ה וַיֹּאמַ֑ר אָ֣נָּ֗א חָטָ֞א הָעָ֤ם הַזֶּה֙ חֲטָאָ֣ה גְדֹלָ֔ה וַיַּֽעֲשׂ֥וּ לָהֶ֖ם אֱלֹהֵ֥י זָהָֽב׃

Ⲁϥⲧⲁⲥⲑⲟ ⲇⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϩⲁ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ϯϯϩⲟ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ⲡⲁ⳪̅ ⲁϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲁⲓⲗⲁⲟⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲛⲟⲩϯ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ

And Moses returned to the Lord and said, I pray, O Lord, this people has sinned a great sin, and they have made for themselves golden gods.

Και επεστρεψεν ο Μωυσης προς τον Κυριον και ειπε, Δεομαι· ουτος ο λαος ημαρτησεν αμαρτιαν μεγαλην και εκαμον εις εαυτους θεους χρυσους·

وَالآنَ إِنْ غَفَرْتَ خَطِيَّتَهُمْ، وَإِلاَّ فَامْحُنِي مِنْ كِتَابِكَ الَّذِي كَتَبْتَ».

וְעַתָּ֖ה אִם־תִּשָּׂ֣א חַטָּאתָ֑ם וְאִם־אַ֕יִן מְחֵ֣נִי נָ֔א מִֽסִּפְרְךָ֖ אֲשֶׁ֥ר כָּתָֽבְתָּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲟⲩ ⲓⲥϫⲉ ⲭⲛⲁⲭⲁ ⲡⲟⲩⲛⲟⲃⲓ ⲛⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲭⲁϥ ⲓⲥϫⲉ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϥⲟⲧⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲕϫⲱⲙ ⲫⲏ ⲉⲧⲁⲕⲥϧⲏⲧϥ

And now if thou wilt forgive their sin, forgive it; and if not, blot me out of thy book, which thou hast written.

πλην τωρα, εαν συγχωρησης την αμαρτιαν αυτων· ει δε μη, εξαλειψον με, δεομαι, εκ της βιβλου σου, την οποιαν εγραψας.

فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «مَنْ أَخْطَأَ إِلَيَّ أَمْحُوهُ مِنْ كِتَابِي.

וַיֹּ֥אמֶר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֑ה מִ֚י אֲשֶׁ֣ר חָֽטָא־לִ֔י אֶמְחֶ֖נּוּ מִסִּפְרִֽי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲙ̀ⲑⲟ ϯⲛⲁϥⲟⲧϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓ ⲡⲁϫⲱⲙ

And the Lord said to Moses, If any one has sinned against me, I will blot them out of my book.

Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Οστις ημαρτησεν εναντιον εμου, τουτον θελω εξαλειψει εκ της βιβλου μου·

وَالآنَ اذْهَبِ اهْدِ الشَّعْبَ إِلَى حَيْثُ كَلَّمْتُكَ. هُوَذَا مَلاَكِي يَسِيرُ أَمَامَكَ. وَلكِنْ فِي يَوْمِ افْتِقَادِي أَفْتَقِدُ فِيهِمْ خَطِيَّتَهُمْ».

וְעַתָּ֞ה לֵ֣ךְ ׀ נְחֵ֣ה אֶת־הָעָ֗ם אֶ֤ל אֲשֶׁר־דִּבַּ֙רְתִּי֙ לָ֔ךְ הִנֵּ֥ה מַלְאָכִ֖י יֵלֵ֣ךְ לְפָנֶ֑יךָ וּבְיֹ֣ום פָּקְדִ֔י וּפָקַדְתִּ֥י עֲלֵיהֶ֖ם חַטָּאתָֽם׃

Ϯⲛⲟⲩ ⲇⲉ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲁⲕ ⲟⲩⲟϩ ϭⲓⲙⲱⲓⲧ ϧⲁϫⲱϥ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲡⲓⲙⲁ ⲉⲧⲁⲓϫⲟϥ ⲛⲁⲕ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲓⲥ ⲡⲁⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲉϥⲉ̀ⲉⲣϣⲟⲣⲡ ⲙ̀ⲙⲟϣⲓ ϧⲁϫⲱⲕ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲇⲉ ⲉ̀ϯⲛⲁϫⲉⲙⲡ̀ϣⲓⲛⲓ ϯⲛⲁⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲛⲟⲃⲓ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲟⲩ

And now go, descend, and lead this people into the place of which I spoke to thee: behold, my angel shall go before thy face; and in the day when I shall visit I will bring upon them their sin.

οθεν τωρα υπαγε, οδηγησον τον λαον εις τον τοπον περι του οποιου σε ειπα· ιδου, ο αγγελος μου θελει προπορευεσθαι εμπροσθεν σου' αλλ' ομως εν τη ημερα της ανταποδωσεως μου θελω ανταποδωσει την αμαρτιαν αυτων επ' αυτους.

فَضَرَبَ الرَّبُّ الشَّعْبَ، لأَنَّهُمْ صَنَعُوا الْعِجْلَ الَّذِي صَنَعَهُ هَارُونُ.

וַיִּגֹּ֥ף יְהוָ֖ה אֶת־הָעָ֑ם עַ֚ל אֲשֶׁ֣ר עָשׂ֣וּ אֶת־הָעֵ֔גֶל אֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה אַהֲרֹֽן׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ϣⲁⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲓⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲑⲁⲙⲓⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ

And the Lord smote the people for the making the calf, which Aaron made.

Και επαταξε Κυριος τον λαον, δια την κατασκευην του μοσχου τον οποιον κατεσκευασεν ο Ααρων.

إصحاح 33

مقدمة

وَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «اذْهَبِ اصْعَدْ مِنْ هُنَا أَنْتَ وَالشَّعْبُ الَّذِي أَصْعَدْتَهُ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ إِلَى الأَرْضِ الَّتِي حَلَفْتُ لإِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ قَائِلًا: لِنَسْلِكَ أُعْطِيهَا.

וַיְדַבֵּ֨ר יְהוָ֤ה אֶל־מֹשֶׁה֙ לֵ֣ךְ עֲלֵ֣ה מִזֶּ֔ה אַתָּ֣ה וְהָעָ֔ם אֲשֶׁ֥ר הֶֽעֱלִ֖יתָ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם אֶל־הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁ֣ר נִ֠שְׁבַּעְתִּי לְאַבְרָהָ֨ם לְיִצְחָ֤ק וּֽלְיַעֲקֹב֙ לֵאמֹ֔ר לְזַרְעֲךָ֖ אֶתְּנֶֽנָּה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲃⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲁⲕ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲧⲁⲓ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲕⲗⲁⲟⲥ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲕⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲉⲧⲁⲓⲱⲣⲕ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ⲁⲃⲣⲁⲁⲙ ⲛⲉⲙ ⲓⲥⲁⲁⲕ ⲛⲉⲙ ⲓⲁⲕⲱⲃ ⲉⲓϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ϯⲛⲁⲧⲏⲓϥ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲉⲛϫⲣⲟϫ

And the Lord said to Moses, Go forward, go up hence, thou and thy people, whom thou broughtest out of the land of Egypt, into the land which I swore to Abraam, and Isaac, and Jacob, saying, I will give it to your seed.

Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Υπαγε, αναβηθι εντευθεν συ και ο λαος τον οποιον εξηγαγες εκ γης Αιγυπτου, εις την γην την οποιαν ωμοσα προς τον Αβρααμ, προς τον Ισαακ και προς τον Ιακωβ, λεγων, Εις το σπερμα σου θελω δωσει αυτην·

وَأَنَا أُرْسِلُ أَمَامَكَ مَلاَكًا، وَأَطْرُدُ الْكَنْعَانِيِّينَ وَالأَمُورِيِّينَ وَالْحِثِّيِّينَ وَالْفِرِزِّيِّينَ وَالْحِوِّيِّينَ وَالْيَبُوسِيِّينَ.

וְשָׁלַחְתִּ֥י לְפָנֶ֖יךָ מַלְאָ֑ךְ וְגֵֽרַשְׁתִּ֗י אֶת־הַֽכְּנַעֲנִי֙ הָֽאֱמֹרִ֔י וְהַֽחִתִּי֙ וְהַפְּרִזִּ֔י הַחִוִּ֖י וְהַיְבוּסִֽי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲟⲩⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲡⲁⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ϧⲁϫⲱⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϩⲓⲟⲩⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡⲓⲭⲁⲛⲁⲛⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲁⲙⲟⲣⲣⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲭⲉⲧⲧⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲫⲉⲣⲉⲍⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲅⲉⲣⲅⲉⲥⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲉⲩⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲉⲃⲟⲩⲥⲉⲟⲥ

And I will send at the same time my angel before thy face, and he shall cast out the Amorite and the Chettite, and the Pherezite and Gergesite, and Evite, and Jebusite, and Chananite.

και θελω αποστειλει αγγελον εμπροσθεν σου και θελω εκδιωξει τον Χαναναιον, τον Αμορραιον και τον Χετταιον και τον Φερεζαιον τον Ευαιον και τον Ιεβουσαιον·

إِلَى أَرْضٍ تَفِيضُ لَبَنًا وَعَسَلًا. فَإِنِّي لَا أَصْعَدُ فِي وَسَطِكَ لأَنَّكَ شَعْبٌ صُلْبُ الرَّقَبَةِ، لِئَلاَّ أُفْنِيَكَ فِي الطَّرِيقِ».

אֶל־אֶ֛רֶץ זָבַ֥ת חָלָ֖ב וּדְבָ֑שׁ כִּי֩ לֹ֨א אֶֽעֱלֶ֜ה בְּקִרְבְּךָ֗ כִּ֤י עַם־קְשֵׁה־עֹ֙רֶף֙ אַ֔תָּה פֶּן־אֲכֶלְךָ֖ בַּדָּֽרֶךְ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲟⲗⲕ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲟⲩⲕⲁϩⲓ ⲉϥϧⲁϯ ⲛ̀ⲉⲣⲱϯ ϩⲓ ⲉⲃⲓⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲅⲁⲣ ϯⲛⲁⲓ̀ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲛⲉⲙⲁⲕ ⲁⲛ ⲉⲑⲃⲉϫⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲟⲩⲗⲁⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲁϣⲧⲛⲁϩⲃⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲁϣ̀ⲧⲉⲙϥⲟⲧⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓ ⲡⲓⲙⲱⲓⲧ

And I will bring thee into a land flowing with milk and honey; for I will not go up with thee, because thou art a stiff-necked people, lest I consume thee by the way.

εις γην ρεουσαν γαλα και μελι διοτι εγω δεν θελω αναβη εν τω μεσω σου, επειδη εισαι λαος σκληροτραχηλος, δια να μη σε εξολοθρευσω καθ' οδον.

فَلَمَّا سَمِعَ الشَّعْبُ هَذَا الْكَلاَمَ السُّوءَ نَاحُوا وَلَمْ يَضَعْ أَحَدٌ زِينَتَهُ عَلَيْهِ.

וַיִּשְׁמַ֣ע הָעָ֗ם אֶת־הַדָּבָ֥ר הָרָ֛ע הַזֶּ֖ה וַיִּתְאַבָּ֑לוּ וְלֹא־שָׁ֛תוּ אִ֥ישׁ עֶדְיֹ֖ו עָלָֽיו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲡⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲉⲧϩⲱⲟⲩ ⲁⲩⲉⲣϩⲏⲃⲓ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛϩⲏⲃⲓ

And the people having heard this grievous saying, mourned in mourning apparel.

Και οτε ηκουσεν ο λαος τον κακον τουτον λογον, κατεπενθησαν και ουδεις εβαλε τον στολισμον αυτου εφ' εαυτον.

وَكَانَ الرَّبُّ قَدْ قَالَ لِمُوسَى: «قُلْ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ: أَنْتُمْ شَعْبٌ صُلْبُ الرَّقَبَةِ. إِنْ صَعِدْتُ لَحْظَةً وَاحِدَةً فِي وَسَطِكُمْ أَفْنَيْتُكُمْ. وَلكِنِ الآنَ اخْلَعْ زِينَتَكَ عَنْكَ فَأَعْلَمَ مَاذَا أَصْنَعُ بِكَ».

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־מֹשֶׁ֗ה אֱמֹ֤ר אֶל־בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ אַתֶּ֣ם עַם־קְשֵׁה־עֹ֔רֶף רֶ֧גַע אֶחָ֛ד אֶֽעֱלֶ֥ה בְקִרְבְּךָ֖ וְכִלִּיתִ֑יךָ וְעַתָּ֗ה הֹורֵ֤ד עֶדְיְךָ֙ מֵֽעָלֶ֔יךָ וְאֵדְעָ֖ה מָ֥ה אֶֽעֱשֶׂה־לָּֽךְ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲗⲁⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲁϣⲧⲛⲁϩⲃⲓ ⲁⲛⲁⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲑⲣⲓⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲕⲉⲉⲣϧⲟⲧ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲁϥⲉⲧ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϯⲛⲟⲩ ⲟⲩⲛ ⲃⲉϣ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲥⲧⲟⲗⲏ ⲉⲧⲧⲁⲓⲏⲟⲩⲧ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲧⲉⲛⲥⲟⲗⲥⲉⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲁⲧⲁⲙⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲛⲏ ⲉ̀ϯⲛⲁⲁⲓⲧⲟⲩ ⲛⲱⲧⲉⲛ

For the Lord said to the children of Israel, Ye are a stiff-necked people; take heed lest I bring on you another plague, and destroy you: now then put off your glorious apparel, and your ornaments, and I will shew thee what I will do to thee.

Διοτι ο Κυριος ειπε προς τον Μωυσην, Ειπε προς τους υιους Ισραηλ, Σεις εισθε λαος σκληροτραχηλος· μιαν στιγμην εαν αναβω εις το μεσον σου, θελω σε εξολοθρευσει· οθεν τωρα εκδυθητι τους στολισμους σου απο σου, δια να γνωρισω τι θελω καμει εις σε.

فَنَزَعَ بَنُو إِسْرَائِيلَ زِينَتَهُمْ مِنْ جَبَلِ حُورِيبَ.

וַיִּֽתְנַצְּל֧וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֛ל אֶת־עֶדְיָ֖ם מֵהַ֥ר חֹורֵֽב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲃⲁϣⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲥⲟⲗⲥⲉⲗ ⲛⲉⲙ ⲧⲟⲩⲥⲧⲟⲗⲏ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲭⲱⲣⲏⲃ

So the sons of Israel took off their ornaments and their array at the mount of Choreb.

Και εξεδυθησαν οι υιοι του Ισραηλ τους στολισμους αυτων πλησιον του ορους Χωρηβ.

خيمة الاجتماع

وَأَخَذَ مُوسَى الْخَيْمَةَ وَنَصَبَهَا لَهُ خَارِجَ الْمَحَلَّةِ، بَعِيدًا عَنِ الْمَحَلَّةِ، وَدَعَاهَا «خَيْمَةَ الاجْتِمَاعِ». فَكَانَ كُلُّ مَنْ يَطْلُبُ الرَّبَّ يَخْرُجُ إِلَى خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ الَّتِي خَارِجَ الْمَحَلَّةِ.

וּמֹשֶׁה֩ יִקַּ֨ח אֶת־הָאֹ֜הֶל וְנָֽטָה־לֹ֣ו ׀ מִח֣וּץ לַֽמַּחֲנֶ֗ה הַרְחֵק֙ מִן־הַֽמַּחֲנֶ֔ה וְקָ֥רָא לֹ֖ו אֹ֣הֶל מֹועֵ֑ד וְהָיָה֙ כָּל־מְבַקֵּ֣שׁ יְהוָ֔ה יֵצֵא֙ אֶל־אֹ֣הֶל מֹועֵ֔ד אֲשֶׁ֖ר מִח֥וּץ לַֽמַּחֲנֶֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϭⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛ̀ⲧⲉϥⲥⲕⲩⲛⲏ ⲁϥⲧⲁϫⲣⲟⲥ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛ̀ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲥ ϫⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲁ ⲡ⳪̅ ϣⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛ̀ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ

And Moses took his tabernacle and pitched it without the camp, at a distance from the camp; and it was called the Tabernacle of Testimony: and it came to pass that every one that sought the Lord went forth to the tabernacle which was without the camp.

Και λαβων ο Μωυσης την σκηνην, εστησεν αυτην εξω του στρατοπεδου, μακραν του στρατοπεδου, και ωνομασεν αυτην Σκηνην του μαρτυριου· και πας ο ζητων τον Κυριον εξηρχετο προς την σκηνην του μαρτυριου την εξω του στρατοπεδου.

وَكَانَ جَمِيعُ الشَّعْبِ إِذَا خَرَجَ مُوسَى إِلَى الْخَيْمَةِ يَقُومُونَ وَيَقِفُونَ كُلُّ وَاحِدٍ فِي بَابِ خَيْمَتِهِ وَيَنْظُرُونَ وَرَاءَ مُوسَى حَتَّى يَدْخُلَ الْخَيْمَةَ.

וְהָיָ֗ה כְּצֵ֤את מֹשֶׁה֙ אֶל־הָאֹ֔הֶל יָק֙וּמוּ֙ כָּל־הָעָ֔ם וְנִ֨צְּב֔וּ אִ֖ישׁ פֶּ֣תַח אָהֳלֹ֑ו וְהִבִּ֙יטוּ֙ אַחֲרֵ֣י מֹשֶׁ֔ה עַד־בֹּאֹ֖ו הָאֹֽהֱלָה׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛⲙⲟϣⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲑⲏ ⲉⲧⲭⲏ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛ̀ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ ϣⲁϥⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ ⲉⲩϫⲟⲩϣⲧ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲛⲓⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲉϥⲥⲕⲩⲛⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩϯⲛⲓⲁⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲥⲁ ⲡⲓϫⲓⲛⲙⲟϣⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϣⲁⲧⲉϥⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ

And whenever Moses went into the tabernacle without the camp, all the people stood every one watching by the doors of his tent; and when Moses departed, they took notice until he entered into the tabernacle.

Και οτε εξηρχετο ο Μωυσης προς την σκηνην, πας ο λαος εσηκονετο και ιστατο εκαστος παρα την θυραν της σκηνης αυτου και εβλεπον κατοπιν του Μωυσεως, εωσου εισηρχετο εις την σκηνην.

وَكَانَ عَمُودُ السَّحَابِ إِذَا دَخَلَ مُوسَى الْخَيْمَةَ، يَنْزِلُ وَيَقِفُ عِنْدَ بَابِ الْخَيْمَةِ. وَيَتَكَلَّمُ الرَّبُّ مَعَ مُوسَى.

וְהָיָ֗ה כְּבֹ֤א מֹשֶׁה֙ הָאֹ֔הֱלָה יֵרֵד֙ עַמּ֣וּד הֶֽעָנָ֔ן וְעָמַ֖ד פֶּ֣תַח הָאֹ֑הֶל וְדִבֶּ֖ר עִם־מֹשֶֽׁה׃

Ⲉϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ϣⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯϭⲏⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁϥⲟϩⲓ ⲉⲣⲁⲧϥ ϩⲓⲣⲉⲛ ⲛⲓⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ

And when Moses entered into the tabernacle, the pillar of the cloud descended, and stood at the door of the tabernacle, and God talked to Moses.

Και καθως εισηρχετο ο Μωυσης εις την σκηνην, κατεβαινεν ο στυλος της νεφελης και ιστατο επι των θυρων της σκηνης· και ελαλει ο Κυριος μετα του Μωυσεως.

فَيَرَى جَمِيعُ الشَّعْبِ عَمُودَ السَّحَابِ، وَاقِفًا عِنْدَ بَابِ الْخَيْمَةِ، وَيَقُومُ كُلُّ الشَّعْبِ وَيَسْجُدُونَ كُلُّ وَاحِدٍ فِي بَابِ خَيْمَتِهِ.

וְרָאָ֤ה כָל־הָעָם֙ אֶת־עַמּ֣וּד הֶֽעָנָ֔ן עֹמֵ֖ד פֶּ֣תַח הָאֹ֑הֶל וְקָ֤ם כָּל־הָעָם֙ וְהִֽשְׁתַּחֲוּ֔וּ אִ֖ישׁ פֶּ֥תַח אָהֳלֹֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ϣⲁϥⲛⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ ⲉ̀ⲡⲓⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯϭⲏⲡⲓ ⲉϥⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ϩⲓⲣⲉⲛ ⲛⲓⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ ⲁⲩⲟⲩⲱϣⲧ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ϩⲓⲣⲉⲛ ⲫⲣⲟ ⲛ̀ⲧⲉϥⲥⲕⲩⲛⲏ

And all the people saw the pillar of the cloud standing by the door of the tabernacle, and all the people stood and worshipped every one at the door of his tent.

Και εβλεπε πας ο λαος τον στυλον της νεφελης ισταμενον επι των θυρων της σκηνης· και πας ο λαος ανισταμενος προσεκυνει, εκαστος απο της θυρας της σκηνης αυτου.

وَيُكَلِّمُ الرَّبُّ مُوسَى وَجْهًا لِوَجْهٍ، كَمَا يُكَلِّمُ الرَّجُلُ صَاحِبَهُ. وَإِذَا رَجَعَ مُوسَى إِلَى الْمَحَلَّةِ كَانَ خَادِمُهُ يَشُوعُ بْنُ نُونَ الْغُلاَمُ، لَا يَبْرَحُ مِنْ دَاخِلِ الْخَيْمَةِ.

וְדִבֶּ֨ר יְהוָ֤ה אֶל־מֹשֶׁה֙ פָּנִ֣ים אֶל־פָּנִ֔ים כַּאֲשֶׁ֛ר יְדַבֵּ֥ר אִ֖ישׁ אֶל־רֵעֵ֑הוּ וְשָׁב֙ אֶל־הַֽמַּחֲנֶ֔ה וּמְשָׁ֨רְתֹ֜ו יְהֹושֻׁ֤עַ בִּן־נוּן֙ נַ֔עַר לֹ֥א יָמִ֖ישׁ מִתֹּ֥וךְ הָאֹֽהֶל׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛ̀ϩⲟ ⲟⲩⲃⲉ ϩⲟ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲓ ⲉϥⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲉϥϣⲫⲏⲣ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁϥⲭⲁϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ ⲡⲓⲑⲉⲣⲁⲡⲱⲛ ⲇⲉ ⲓⲏⲥⲟⲩ ⲡϣⲏⲣⲓ ⲛⲁⲩⲏ ⲡⲉ ⲟⲩⲁⲗⲟⲩ ⲡⲉ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲉϥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ

And the Lord spoke to Moses face to face, as if one should speak to his friend; and he retired into the camp: but his servant Joshua the son of Naue, a young man, departed not forth from the tabernacle.

Και ελαλει ο Κυριος προς τον Μωυσην προσωπον προς προσωπον, καθως λαλει ανθρωπος προς τον φιλον αυτου. Και επεστρεφεν εις το στρατοπεδον· ο δε θεραπων αυτου νεος, Ιησους ο υιος του Ναυη, δεν ανεχωρει απο της σκηνης.

موسى ومجد الرب

وَقَالَ مُوسَى لِلرَّبِّ: «انْظُرْ. أَنْتَ قَائِلٌ لِي: أَصْعِدْ هَذَا الشَّعْبَ، وَأَنْتَ لَمْ تُعَرِّفْنِي مَنْ تُرْسِلُ مَعِي. وَأَنْتَ قَدْ قُلْتَ: عَرَفْتُكَ بِاسْمِكَ، وَوَجَدْتَ أَيْضًا نِعْمَةً فِي عَيْنَيَّ.

וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֜ה אֶל־יְהוָ֗ה רְ֠אֵה אַתָּ֞ה אֹמֵ֤ר אֵלַי֙ הַ֚עַל אֶת־הָעָ֣ם הַזֶּ֔ה וְאַתָּה֙ לֹ֣א הֹֽודַעְתַּ֔נִי אֵ֥ת אֲשֶׁר־תִּשְׁלַ֖ח עִמִּ֑י וְאַתָּ֤ה אָמַ֙רְתָּ֙ יְדַעְתִּ֣יךָֽ בְשֵׁ֔ם וְגַם־מָצָ֥אתָ חֵ֖ן בְּעֵינָֽי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ϫⲉ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲕϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲏⲓ ϫⲉ ⲁⲗⲓⲟⲩⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲧⲁⲙⲟⲓ ⲉ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲕⲛⲁⲟⲩⲟⲣⲡϥ ⲛⲉⲙⲏⲓ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲇⲉ ⲁⲕϫⲟⲥ ⲛⲏⲓ ϫⲉ ϯⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲟⲛⲧⲁⲕ ⲛ̀ⲟⲩϩⲙⲟⲧ ⲛⲁϩⲣⲁⲓ

And Moses said to the Lord, Lo! thou sayest to me, Lead on this people; but thou hast not shewed me whom thou wilt send with me, but thou hast said to me, I know thee above all, and thou hast favour with me.

Και ειπεν ο Μωυσης προς τον Κυριον, Ιδε, συ μοι λεγεις, Αναγαγε τον λαον τουτον· και συ δεν με εφανερωσας ποιον θελεις αποστειλει μετ' εμου· και συ ειπας, σε γνωριζω κατ' ονομα, και μαλιστα ευρηκας χαριν εμπροσθεν μου·

فَالآنَ إِنْ كُنْتُ قَدْ وَجَدْتُ نِعْمَةً فِي عَيْنَيْكَ فَعَلِّمْنِي طَرِيقَكَ حَتَّى أَعْرِفَكَ لِكَيْ أَجِدَ نِعْمَةً فِي عَيْنَيْكَ. وَانْظُرْ أَنَّ هَذِهِ الأُمَّةَ شَعْبُكَ».

וְעַתָּ֡ה אִם־נָא֩ מָצָ֨אתִי חֵ֜ן בְּעֵינֶ֗יךָ הֹודִעֵ֤נִי נָא֙ אֶת־דְּרָכֶ֔ךָ וְאֵדָ֣עֲךָ֔ לְמַ֥עַן אֶמְצָא־חֵ֖ן בְּעֵינֶ֑יךָ וּרְאֵ֕ה כִּ֥י עַמְּךָ֖ הַגֹּ֥וי הַזֶּֽה׃

Ⲓⲥϫⲉ ⲟⲩⲛ ⲁⲓϫⲓⲙⲓ ⲛ̀ⲟⲩϩⲙⲟⲧ ⲛⲁϩⲣⲁⲕ ⲟⲩⲟⲛϩⲕ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲥⲱⲟⲩⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲁⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ϩⲟⲡⲱⲥ ⲛ̀ⲧⲁϣⲱⲡⲓ ⲉ̀ⲁⲓϫⲓⲙⲓ ⲛ̀ⲟⲩϩⲙⲟⲧ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲙ̀ⲑⲟ ⲟⲩⲟϩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲁⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲡⲉⲕⲗⲁⲟⲥ ⲡⲉ ⲡⲁⲓⲛⲓϣϯ ⲛ̀ϣⲗⲟⲗ

If then I have found favour in thy sight, reveal thyself to me, that I may evidently see thee; that I may find favour in thy sight, and that I may know that this great nation is thy people.

τωρα λοιπον, εαν ευρηκα χαριν εμπροσθεν σου, δειξον μοι, δεομαι, την οδον σου, δια να σε γνωρισω, δια να ευρω χαριν ενωπιον σου· και ιδε οτι τουτο το εθνος ειναι ο λαος σου.

فَقَالَ: «وَجْهِي يَسِيرُ فَأُرِيحُكَ».

וַיֹּאמַ֑ר פָּנַ֥י יֵלֵ֖כוּ וַהֲנִחֹ֥תִי לָֽךְ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯⲛⲁⲙⲟϣⲓ ϧⲁϫⲱⲕ ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲁϯ ⲉⲙⲧⲟⲛ ⲛⲁⲕ

And he says, I myself will go before thee, and give thee rest.

και ειπεν, Η παρουσια μου θελει ελθει μετα σου και θελω σοι δωσει αναπαυσιν.

فَقَالَ لَهُ: «إِنْ لَمْ يَسِرْ وَجْهُكَ فَلَا تُصْعِدْنَا مِنْ هَهُنَا،

וַיֹּ֖אמֶר אֵלָ֑יו אִם־אֵ֤ין פָּנֶ֙יךָ֙ הֹלְכִ֔ים אַֽל־תַּעֲלֵ֖נוּ מִזֶּֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲉⲃⲏⲗ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲛ̀ⲧⲉⲕⲙⲟϣⲓ ⲛⲉⲙⲁⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲙ̀ⲡⲉⲣⲉⲛⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲧⲁⲓ

And he says to him, If thou go not up with us thyself, bring me not up hence.

Ο δε ειπε προς αυτον, Εαν η παρουσια σου δεν ελθη μετ' εμου, μη αναγαγης ημας εντευθεν·

فَإِنَّهُ بِمَاذَا يُعْلَمُ أَنِّي وَجَدْتُ نِعْمَةً فِي عَيْنَيْكَ أَنَا وَشَعْبُكَ؟ أَلَيْسَ بِمَسِيرِكَ مَعَنَا؟ فَنَمْتَازَ أَنَا وَشَعْبُكَ عَنْ جَمِيعِ الشُّعُوبِ الَّذِينَ عَلَى وَجْهِ الأَرْضِ».

וּבַמֶּ֣ה ׀ יִוָּדַ֣ע אֵפֹ֗וא כִּֽי־מָצָ֨אתִי חֵ֤ן בְּעֵינֶ֙יךָ֙ אֲנִ֣י וְעַמֶּ֔ךָ הֲלֹ֖וא בְּלֶכְתְּךָ֣ עִמָּ֑נוּ וְנִפְלֵ֙ינוּ֙ אֲנִ֣י וְעַמְּךָ֔ מִכָּ֨ל־הָעָ֔ם אֲשֶׁ֖ר עַל־פְּנֵ֥י הָאֲדָמָֽה׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲱⲥ ⲥⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⲉⲥⲟⲩⲟⲛϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲁⲫⲙⲏⲓ ϫⲉ ⲁⲓϫⲓⲙⲓ ⲛ̀ⲟⲩϩⲙⲟⲧ ⲛⲁϩⲣⲁⲕ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲕⲗⲁⲟⲥ ⲁⲗⲗⲁ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲡⲉ ⲉⲧⲉⲕⲉ̀ⲙⲟϣⲓ ⲛⲉⲙⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲛⲉϭⲓⲱⲟⲩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲕⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲧⲉ ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ

And how shall it be surely known, that both I and this people have found favour with thee, except only if thou go with us? So both I and thy people shall be glorified beyond all the nations, as many as are upon the earth.

διοτι πως θελει γνωρισθη τωρα, οτι ευρηκα χαριν ενωπιον σου εγω και ο λαος σου; ουχι δια της ελευσεως σου μεθ' ημων; ουτω θελομεν διακριθη, εγω και ο λαος σου, απο παντος λαου, του επι προσωπου της γης.

فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «هَذَا الأَمْرُ أَيْضًا الَّذِي تَكَلَّمْتَ عَنْهُ أَفْعَلُهُ، لأَنَّكَ وَجَدْتَ نِعْمَةً فِي عَيْنَيَّ، وَعَرَفْتُكَ بِاسْمِكَ».

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה גַּ֣ם אֶת־הַדָּבָ֥ר הַזֶּ֛ה אֲשֶׁ֥ר דִּבַּ֖רְתָּ אֶֽעֱשֶׂ֑ה כִּֽי־מָצָ֤אתָ חֵן֙ בְּעֵינַ֔י וָאֵדָעֲךָ֖ בְּשֵֽׁם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲡⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲉⲧⲁⲕϫⲟϥ ϯⲛⲁⲁⲓϥ ⲛⲁⲕ ⲁⲓϫⲓⲙⲓ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲟⲩϩⲙⲟⲧ ⲙ̀ⲡⲁⲙ̀ⲑⲟ ⲟⲩⲟϩ ϯⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ

And the Lord said to Moses, I will also do for thee this thing, which thou hast spoken; for thou hast found grace before me, and I know thee above all.

Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Και τουτο το πραγμα το οποιον ειπας, θελω καμει διοτι ευρηκας χαριν ενωπιον μου και σε γνωριζω κατ' ονομα.

فَقَالَ: «أَرِنِي مَجْدَكَ».

וַיֹּאמַ֑ר הַרְאֵ֥נִי נָ֖א אֶת־כְּבֹדֶֽךָ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲙⲁⲧⲁⲙⲟⲓ ⲉ̀ⲡⲉⲕⲱⲟⲩ

And Moses says, Manifest thyself to me.

Και ειπε, Δειξον μοι, δεομαι, την δοξαν σου.

فَقَالَ: «أُجِيزُ كُلَّ جُودَتِي قُدَّامَكَ. وَأُنَادِي بِاسْمِ الرَّبِّ قُدَّامَكَ. وَأَتَرَاءَفُ عَلَى مَنْ أَتَرَاءَفُ، وَأَرْحَمُ مَنْ أَرْحَمُ».

וַיֹּ֗אמֶר אֲנִ֨י אַעֲבִ֤יר כָּל־טוּבִי֙ עַל־פָּנֶ֔יךָ וְקָרָ֧אתִֽי בְשֵׁ֛ם יְהוָ֖ה לְפָנֶ֑יךָ וְחַנֹּתִי֙ אֶת־אֲשֶׁ֣ר אָחֹ֔ן וְרִחַמְתִּ֖י אֶת־אֲשֶׁ֥ר אֲרַחֵֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯⲛⲁⲥⲓⲛⲓ ϧⲁϫⲱⲕ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲙⲟⲩϯ ϧⲉⲛ ⲫⲣⲁⲛ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲙ̀ⲑⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲛⲁⲓ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉ̀ϯⲛⲁⲛⲁⲓ ⲛⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ϣⲉⲛϩⲏⲧ ϧⲁ ⲫⲏ ⲉ̀ϯⲛⲁϣⲉⲛϩⲏⲧ ϧⲁⲣⲟϥ

And God said, I will pass by before thee with my glory, and I will call by my name, the Lord, before thee; and I will have mercy on whom I will have mercy, and will have pity on whom I will have pity.

Ο δε ειπεν, Εγω θελω καμει να περαση εμπροσθεν σου ολη η αγαθοτης μου και θελω κηρυξει το ονομα του Κυριου εμπροσθεν σου και θελω ελεησει οντινα ελεω και θελω οικτειρησει οντινα οικτειρω.

وَقَالَ: «لاَ تَقْدِرُ أَنْ تَرَى وَجْهِي، لأَنَّ الإِنْسَانَ لَا يَرَانِي وَيَعِيشُ».

וַיֹּ֕אמֶר לֹ֥א תוּכַ֖ל לִרְאֹ֣ת אֶת־פָּנָ֑י כִּ֛י לֹֽא־יִרְאַ֥נִי הָאָדָ֖ם וָחָֽי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲛ̀ⲛⲉⲕϣ̀ϫⲉⲙϫⲟⲙ ⲛ̀ⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲁϩⲟ ⲟⲩ ⲅⲁⲣ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲣⲱⲙⲓ ⲛⲁⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲡⲁϩⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲱⲛϧ

And God said, Thou shalt not be able to see my face; for no man shall see my face, and live.

Και ειπε, δεν δυνασαι να ιδης το προσωπον μου· διοτι ανθρωπος δεν θελει με ιδει και ζησει.

وَقَالَ الرَّبُّ: «هُوَذَا عِنْدِي مَكَانٌ، فَتَقِفُ عَلَى الصَّخْرَةِ.

וַיֹּ֣אמֶר יְהוָ֔ה הִנֵּ֥ה מָקֹ֖ום אִתִּ֑י וְנִצַּבְתָּ֖ עַל־הַצּֽוּר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ϫⲉ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲙⲁ ⲭⲏ ϩⲁⲣⲟⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲕ ϩⲓϫⲉⲛ ϯⲡⲉⲧⲣⲁ

And the Lord said, Behold, there is a place by me: thou shalt stand upon the rock;

Και ειπεν ο Κυριος, Ιδου, τοπος πλησιον μου, και θελεις σταθη επι της πετρας·

وَيَكُونُ مَتَى اجْتَازَ مَجْدِي، أَنِّي أَضَعُكَ فِي نُقْرَةٍ مِنَ الصَّخْرَةِ، وَأَسْتُرُكَ بِيَدِي حَتَّى أَجْتَازَ.

וְהָיָה֙ בַּעֲבֹ֣ר כְּבֹדִ֔י וְשַׂמְתִּ֖יךָ בְּנִקְרַ֣ת הַצּ֑וּר וְשַׂכֹּתִ֥י כַפִּ֛י עָלֶ֖יךָ עַד־עָבְרִֽי׃

Ⲉϥⲛⲁⲥⲓⲛⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲁⲱⲟⲩ ⲉⲓⲉ̀ⲭⲁⲕ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲭⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲡⲉⲧⲣⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲉⲣⲥⲕⲉⲡⲁⲍⲓⲛ ⲉ̀ϫⲱⲕ ϧⲉⲛ ⲧⲁϫⲓϫ ϣⲁϯⲥⲓⲛⲓ

and when my glory shall pass by, then I will put thee into a hole of the rock; and I will cover thee over with my hand, until I shall have passed by.

και οταν η δοξα μου διαβαινη, θελω σε βαλει εις το σχισμα της πετρας και θελω σε σκεπασει με την χειρα μου, εωσου παρελθω·

ثُمَّ أَرْفَعُ يَدِي فَتَنْظُرُ وَرَائِي، وَأَمَّا وَجْهِي فَلَا يُرَى».

וַהֲסִרֹתִי֙ אֶת־כַּפִּ֔י וְרָאִ֖יתָ אֶת־אֲחֹרָ֑י וּפָנַ֖י לֹ֥א יֵרָאֽוּ׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲱⲗⲓ ⲛ̀ⲧⲁϫⲓϫ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲟⲧⲉ ⲉⲕⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲥⲁⲙⲉⲛϩⲏⲓ ⲡⲁϩⲟ ⲇⲉ ⲛ̀ⲛⲁⲟⲩⲟⲛϩϥ ⲉ̀ⲣⲟϥ

And I will remove my hand, and then shalt thou see my back parts; but my face shall not appear to thee.

και θελω σηκωσει την χειρα μου και θελεις ιδει τα οπισω μου· το δε προσωπον μου δεν θελεις ιδει.

إصحاح 34

ألواح حجرية جديدة

ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «انْحَتْ لَكَ لَوْحَيْنِ مِنْ حَجَرٍ مِثْلَ الأَوَّلَيْنِ، فَأَكْتُبَ أَنَا عَلَى اللَّوْحَيْنِ الْكَلِمَاتِ الَّتِي كَانَتْ عَلَى اللَّوْحَيْنِ الأَوَّلَيْنِ اللَّذَيْنِ كَسَرْتَهُمَا.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה פְּסָל־לְךָ֛ שְׁנֵֽי־לֻחֹ֥ת אֲבָנִ֖ים כָּרִאשֹׁנִ֑ים וְכָתַבְתִּי֙ עַל־הַלֻּחֹ֔ת אֶת־הַדְּבָרִ֔ים אֲשֶׁ֥ר הָי֛וּ עַל־הַלֻּחֹ֥ת הָרִאשֹׁנִ֖ים אֲשֶׁ֥ר שִׁבַּֽרְתָּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲙⲁⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛⲁⲕ ⲛ̀ⲕⲉⲡⲗⲁⲝ ⲥⲛⲟⲩϯ ⲛ̀ⲱⲛⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲛⲓϩⲟⲩⲁϯ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲙⲟⲩ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ϩⲁⲣⲟⲓ ⲉ̀ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲁⲥϧⲁⲓ ϩⲓ ⲛⲓⲡⲗⲁⲝ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲁϫⲓ ⲛⲏ ⲉ̀ⲛⲁⲩⲭⲏ ϩⲓ ⲛⲓⲡⲗⲁⲝ ⲛ̀ϩⲟⲩⲁϯ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲕϧⲉⲙϧⲱⲙⲟⲩ

And the Lord said to Moses, Hew for thyself two tables of stone, as also the first were, and come up to me to the mountain; and I will write upon the tables the words, which were on the first tables, which thou brokest.

Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Κοψον εις σεαυτον δυο πλακας λιθινας καθως τας πρωτας· και θελω γραψει επι των πλακων τους λογους, οιτινες ησαν επι των πρωτων πλακων, τας οποιας συνετριψας·

وَكُنْ مُسْتَعِدًّا لِلصَّبَاحِ. وَاصْعَدْ فِي الصَّبَاحِ إِلَى جَبَلِ سِينَاءَ، وَقِفْ عِنْدِي هُنَاكَ عَلَى رَأْسِ الْجَبَلِ.

וֶהְיֵ֥ה נָכֹ֖ון לַבֹּ֑קֶר וְעָלִ֤יתָ בַבֹּ֙קֶר֙ אֶל־הַ֣ר סִינַ֔י וְנִצַּבְתָּ֥ לִ֛י שָׁ֖ם עַל־רֹ֥אשׁ הָהָֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ϣⲱⲡⲓ ⲉⲕⲉ̀ⲥⲉⲃⲧⲱⲧ ⲛ̀ϣⲱⲣⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲥⲓⲛⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲕ ⲛⲏⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲗⲁⲕϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ

And be ready by the morning, and thou shalt go up to the mount Sina, and shalt stand there for me on the top of the mountain.

και γινου ετοιμος το πρωι, και αναβηθι το πρωι επι το ορος Σινα, και παραστηθι εκει ενωπιον μου επι της κορυφης του ορους·

وَلَا يَصْعَدْ أَحَدٌ مَعَكَ، وَأَيْضًا لَا يُرَ أَحَدٌ فِي كُلِّ الْجَبَلِ. الْغَنَمُ أَيْضًا وَالْبَقَرُ لَا تَرْعَ إِلَى جِهَةِ ذَلِكَ الْجَبَلِ».

וְאִישׁ֙ לֹֽא־יַעֲלֶ֣ה עִמָּ֔ךְ וְגַם־אִ֥ישׁ אַל־יֵרָ֖א בְּכָל־הָהָ֑ר גַּם־הַצֹּ֤אן וְהַבָּקָר֙ אַל־יִרְע֔וּ אֶל־מ֖וּל הָהָ֥ר הַהֽוּא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲑⲣⲉ ϩⲗⲓ ⲓ̀ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲛⲉⲙⲁⲕ ⲟⲩⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲑⲣⲉ ϩⲗⲓ ⲟⲩⲱⲛϩ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲧⲏⲣϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲉⲥⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲉϩⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲑⲣⲟⲩⲙⲟⲛⲓ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲁⲩ

And let no one go up with thee, nor be seen in all the mountain; and let not the sheep and oxen feed near that mountain.

και ουδεις θελει αναβη μετα σου ουδε θελει φανη τις καθ' ολον το ορος· και τα ποιμνια και αι αγελαι δεν θελουσι βοσκηθη εμπροσθεν του ορους εκεινου.

فَنَحَتَ لَوْحَيْنِ مِنْ حَجَرٍ كَالأَوَّلَيْنِ. وَبَكَّرَ مُوسَى فِي الصَّبَاحِ وَصَعِدَ إِلَى جَبَلِ سِينَاءَ كَمَا أَمَرَهُ الرَّبُّ، وَأَخَذَ فِي يَدِهِ لَوْحَيِ الْحَجَرِ.

וַיִּפְסֹ֡ל שְׁנֵֽי־לֻחֹ֨ת אֲבָנִ֜ים כָּרִאשֹׁנִ֗ים וַיַּשְׁכֵּ֨ם מֹשֶׁ֤ה בַבֹּ֙קֶר֙ וַיַּ֙עַל֙ אֶל־הַ֣ר סִינַ֔י כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֹתֹ֑ו וַיִּקַּ֣ח בְּיָדֹ֔ו שְׁנֵ֖י לֻחֹ֥ת אֲבָנִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ϯⲡⲗⲁⲝ ⲥⲛⲟⲩϯ ⲛ̀ⲱⲛⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲛⲓϩⲟⲩⲁϯ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲟⲣⲡϥ ⲛ̀ⲧⲟⲟⲩⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲥⲓⲛⲁ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲛⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲱⲗⲓ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛ̀ϯⲡⲗⲁⲝ ⲥⲛⲟⲩϯ ⲛ̀ⲱⲛⲓ

And Moses hewed two tables of stone, as also the first were; and Moses having arisen early, went up to the mount Sina, as the Lord appointed him; and Moses took the two tables of stone.

Και εκοψε δυο πλακας λιθινας καθως τας πρωτας· και σηκωθεις ο Μωυσης ενωρις το πρωι, ανεβη επι το ορος Σινα, καθως προσεταξεν εις αυτον ο Κυριος, και ελαβεν εις τας χειρας αυτου τας δυο πλακας τας λιθινας.

فَنَزَلَ الرَّبُّ فِي السَّحَابِ، فَوَقَفَ عِنْدَهُ هُنَاكَ وَنَادَى بِاسْمِ الرَّبِّ.

וַיֵּ֤רֶד יְהוָה֙ בֶּֽעָנָ֔ן וַיִּתְיַצֵּ֥ב עִמֹּ֖ו שָׁ֑ם וַיִּקְרָ֥א בְשֵׁ֖ם יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓ̀ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ϧⲉⲛ ⲟⲩϭⲏⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲙⲟⲩϯ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ⲫⲣⲁⲛ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And the Lord descended in a cloud, and stood near him there, and called by the name of the Lord.

Και κατεβη ο Κυριος εν νεφελη και εσταθη μετ' αυτου εκει και εκηρυξε το ονομα του Κυριου.

فَاجْتَازَ الرَّبُّ قُدَّامَهُ، وَنَادَى الرَّبُّ: «الرَّبُّ إِلَهٌ رَحِيمٌ وَرَؤُوفٌ، بَطِيءُ الْغَضَبِ وَكَثِيرُ الإِحْسَانِ وَالْوَفَاءِ.

וַיַּעֲבֹ֨ר יְהוָ֥ה ׀ עַל־פָּנָיו֮ וַיִּקְרָא֒ יְהוָ֣ה ׀ יְהוָ֔ה אֵ֥ל רַח֖וּם וְחַנּ֑וּן אֶ֥רֶךְ אַפַּ֖יִם וְרַב־חֶ֥סֶד וֶאֱמֶֽת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲓⲛⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲙ̀ⲡⲉϥⲙ̀ⲑⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲙⲟⲩϯ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲡ⳪̅ ⲫϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲙⲉⲧϣⲉⲛϩⲏⲧ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲙⲉⲑⲛⲁⲏⲧ ⲡⲓⲣⲉϥⲱⲟⲩⲛ̀ϩⲏⲧ ⲫⲁ ⲡⲓⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲛⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲁⲗⲏⲑⲓⲛⲟⲥ

And the Lord passed by before his face, and proclaimed, The Lord God, pitiful and merciful, longsuffering and very compassionate, and true,

Και παρηλθε Κυριος εμπροσθεν αυτου και εκηρυξε, Κυριος, Κυριος ο Θεος, οικτιρμων και ελεημων, μακροθυμος και πολυελεος, και αληθινος,

حَافِظُ الإِحْسَانِ إِلَى أُلُوفٍ. غَافِرُ الإِثْمِ وَالْمَعْصِيَةِ وَالْخَطِيَّةِ. وَلكِنَّهُ لَنْ يُبْرِئَ إِبْرَاءً. مُفْتَقِدٌ إِثْمَ الآبَاءِ فِي الأَبْنَاءِ، وَفِي أَبْنَاءِ الأَبْنَاءِ، فِي الْجِيلِ الثَّالِثِ وَالرَّابِعِ».

נֹצֵ֥ר חֶ֙סֶד֙ לָאֲלָפִ֔ים נֹשֵׂ֥א עָוֹ֛ן וָפֶ֖שַׁע וְחַטָּאָ֑ה וְנַקֵּה֙ לֹ֣א יְנַקֶּ֔ה פֹּקֵ֣ד ׀ עֲוֹ֣ן אָבֹ֗ות עַל־בָּנִים֙ וְעַל־בְּנֵ֣י בָנִ֔ים עַל־שִׁלֵּשִׁ֖ים וְעַל־רִבֵּעִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲟⲩⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲁⲓ ϣⲁ ϩⲁⲛϣⲟ ⲉϥⲱⲗⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲁⲛⲟⲙⲓⲁ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲁⲇⲓⲕⲓⲁ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉϥⲧⲟⲩⲃⲟ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲟⲓ ⲛ̀ⲉⲛⲟⲭⲟⲥ ⲉϥⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲛⲟⲃⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲓⲟϯ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓϣⲏⲣⲓ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϣⲏⲣⲓ ϣⲁ ϯⲙⲁϩⲅ̅ ⲛⲉⲙ ϯⲙⲁϩⲇ̅ ⲛ̀ⲅⲉⲛⲉⲁ

and keeping justice and mercy for thousands, taking away iniquity, and unrighteousness, and sins; and he will not clear the guilty; bringing the iniquity of the fathers upon the children, and to the children’s children, to the third and fourth generation.

φυλαττων ελεος εις χιλιαδας, συγχωρων ανομιαν και παραβασιν και αμαρτιαν και ουδολως αθωονων τον ενοχον· ανταποδιδων την ανομιαν των πατερων επι τα τεκνα και επι τα τεκνα των τεκνων, εως τριτης και τεταρτης γενεας.

فَأَسْرَعَ مُوسَى وَخَرَّ إِلَى الأَرْضِ وَسَجَدَ.

וַיְמַהֵ֖ר מֹשֶׁ֑ה וַיִּקֹּ֥ד אַ֖רְצָה וַיִּשְׁתָּֽחוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓⲏⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲁϥϩⲓⲧϥ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲁϥⲟⲩⲱϣⲧ

And Moses hasted, and bowed to the earth and worshipped;

Και εσπευσεν ο Μωυσης και κυψας εις την γην, προσεκυνησε·

وَقَالَ: «إِنْ وَجَدْتُ نِعْمَةً فِي عَيْنَيْكَ أَيُّهَا السَّيِّدُ فَلْيَسِرِ السَّيِّدُ فِي وَسَطِنَا، فَإِنَّهُ شَعْبٌ صُلْبُ الرَّقَبَةِ. وَاغْفِرْ إِثْمَنَا وَخَطِيَّتَنَا وَاتَّخِذْنَا مُلْكًا».

וַיֹּ֡אמֶר אִם־נָא֩ מָצָ֨אתִי חֵ֤ן בְּעֵינֶ֙יךָ֙ אֲדֹנָ֔י יֵֽלֶךְ־נָ֥א אֲדֹנָ֖י בְּקִרְבֵּ֑נוּ כִּ֤י עַם־קְשֵׁה־עֹ֙רֶף֙ ה֔וּא וְסָלַחְתָּ֛ לַעֲוֹנֵ֥נוּ וּלְחַטָּאתֵ֖נוּ וּנְחַלְתָּֽנוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲓⲥϫⲉ ⲁⲓϫⲓⲙⲓ ⲛ̀ⲟⲩϩⲙⲟⲧ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲙ̀ⲑⲟ ⲙⲁⲣⲉ ⲡⲁ⳪̅ ⲙⲟϣⲓ ⲛⲉⲙⲁⲛ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲅⲁⲣ ⲟⲩⲛⲁϣⲧⲛⲁϩⲃⲓ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲱⲗⲓ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲛ̀ⲛⲉⲛⲁⲛⲟⲙⲓⲁ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲉⲙⲁⲕ

and said, If I have found grace before thee, let my Lord go with us; for the people is stiff-necked: and thou shalt take away our sins and our iniquities, and we will be thine.

και ειπεν, Εαν τωρα ευρηκα χαριν ενωπιον σου, Κυριε, ας ελθη, δεομαι, ο Κυριος μου εν τω μεσω ημων· διοτι ο λαος ουτος ειναι σκληροτραχηλος· και συγχωρησον την ανομιαν ημων και την αμαρτιαν ημων και λαβε ημας εις κληρονομιαν σου.

فَقَالَ: «هَا أَنَا قَاطِعٌ عَهْدًا. قُدَّامَ جَمِيعِ شَعْبِكَ أَفْعَلُ عَجَائِبَ لَمْ تُخْلَقْ فِي كُلِّ الأَرْضِ وَفِي جَمِيعِ الأُمَمِ، فَيَرَى جَمِيعُ الشَّعْبِ الَّذِي أَنْتَ فِي وَسَطِهِ فِعْلَ الرَّبِّ. إِنَّ الَّذِي أَنَا فَاعِلُهُ مَعَكَ رَهِيبٌ.

וַיֹּ֗אמֶר הִנֵּ֣ה אָנֹכִי֮ כֹּרֵ֣ת בְּרִית֒ נֶ֤גֶד כָּֽל־עַמְּךָ֙ אֶעֱשֶׂ֣ה נִפְלָאֹ֔ת אֲשֶׁ֛ר לֹֽא־נִבְרְא֥וּ בְכָל־הָאָ֖רֶץ וּבְכָל־הַגֹּויִ֑ם וְרָאָ֣ה כָל־הָ֠עָם אֲשֶׁר־אַתָּ֨ה בְקִרְבֹּ֜ו אֶת־מַעֲשֵׂ֤ה יְהוָה֙ כִּֽי־נֹורָ֣א ה֔וּא אֲשֶׁ֥ר אֲנִ֖י עֹשֶׂ֥ה עִמָּֽךְ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉⲓⲉ̀ⲥⲉⲙⲛⲓ ⲛⲉⲙⲁⲕ ⲛ̀ⲟⲩⲇⲓⲁⲑⲏⲕⲏ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲗⲁⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲓⲣⲓ ⲛ̀ϩⲁⲛⲙⲉⲑⲛⲓϣϯ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲱⲟⲩ ⲛⲁⲓ ⲉⲧⲉ ⲙ̀ⲡⲟⲩϣⲱⲡⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲛⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲉⲑⲛⲟⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲛⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ ⲛⲏ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲉⲧⲉⲕⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ϫⲉ ϩⲁⲛϣⲫⲏⲣⲓ ⲛⲉ ⲛⲏ ⲉ̀ϯⲛⲁⲁⲓⲧⲟⲩ ⲛⲁⲕ

And the Lord said to Moses, Behold, I establish a covenant for thee in the presence of all thy people; I will do glorious things, which have not been done in all the earth, or in any nation; and all the people among whom thou art shall see the works of the Lord, that they are wonderful, which I will do for thee.

Και ειπεν, Ιδου, εγω καμνω διαθηκην· εμπροσθεν παντος του λαου σου θελω καμει θαυμασια, οποια δεν εγειναν καθ' ολην την γην και εις ουδεν εθνος· και πας ο λαος, εν μεσω του οποιου εισαι, θελει ιδει το εργον του Κυριου· διοτι φοβερον ειναι εκεινο, το οποιον εγω θελω καμει μετα σου.

«اِحْفَظْ مَا أَنَا مُوصِيكَ الْيَوْمَ. هَا أَنَا طَارِدٌ مِنْ قُدَّامِكَ الأَمُورِيِّينَ وَالْكَنْعَانِيِّينَ وَالْحِثِّيِّينَ وَالْفِرِزِّيِّينَ وَالْحِوِّيِّينَ وَالْيَبُوسِيِّينَ.

שְׁמָ֨ר־לְךָ֔ אֵ֛ת אֲשֶׁ֥ר אָנֹכִ֖י מְצַוְּךָ֣ הַיֹּ֑ום הִנְנִ֧י גֹרֵ֣שׁ מִפָּנֶ֗יךָ אֶת־הָאֱמֹרִי֙ וְהַֽכְּנַעֲנִ֔י וְהַחִתִּי֙ וְהַפְּרִזִּ֔י וְהַחִוִּ֖י וְהַיְבוּסִֽי׃

Ⲙⲁϩⲑⲏⲕ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ϧⲉⲛ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉ̀ϯⲛⲁϩⲉⲛϩⲱⲛⲕ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉⲓⲉ̀ϩⲓⲟⲩⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲁϫⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲙⲟⲣⲣⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲭⲁⲛⲁⲛⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲭⲉⲧⲧⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲫⲉⲣⲉⲥⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲉⲩⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲅⲉⲣⲅⲉⲥⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲉⲃⲟⲩⲥⲉⲟⲥ

Do thou take heed to all things whatsoever I command thee: behold, I cast out before your face the Amorite and the Chananite and the Pherezite, and the Chettite, and Evite, and Gergesite and Jebusite:

Φυλαξον εκεινο, το οποιον εγω σε προσταζω σημερον· ιδου, εγω εκβαλλω απ' εμπροσθεν σου τον Αμορραιον και τον Χαναναιον και τον Χετταιον και τον Φερεζαιον και τον Ευαιον και τον Ιεβουσαιον.

اِحْتَرِزْ مِنْ أَنْ تَقْطَعَ عَهْدًا مَعَ سُكَّانِ الأَرْضِ الَّتِي أَنْتَ آتٍ إِلَيْهَا لِئَلاَّ يَصِيرُوا فَخًّا فِي وَسَطِكَ،

הִשָּׁ֣מֶר לְךָ֗ פֶּן־תִּכְרֹ֤ת בְּרִית֙ לְיֹושֵׁ֣ב הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֥ר אַתָּ֖ה בָּ֣א עָלֶ֑יהָ פֶּן־יִהְיֶ֥ה לְמֹוקֵ֖שׁ בְּקִרְבֶּֽךָ׃

Ⲙⲁϩⲑⲏⲕ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ⲙⲏⲡⲱⲥ ⲛ̀ⲧⲉⲕⲭⲱ ⲛ̀ⲟⲩⲇⲓⲁⲑⲏⲕⲏ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲉⲧⲉⲕⲛⲁϣⲉ ⲛⲁⲕ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲙⲏⲡⲱⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩϭⲣⲟⲡ ϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ

take heed to thyself, lest at any time thou make a covenant with the dwellers on the land, into which thou art entering, lest it be to thee a stumbling-block among you.

Προσεχε εις σεαυτον, μη καμης συνθηκην μετα των κατοικων της γης εις την οποιαν υπαγεις, μηποτε γεινη παγις εν τω μεσω σου·

بَلْ تَهْدِمُونَ مَذَابِحَهُمْ، وَتُكَسِّرُونَ أَنْصَابَهُمْ، وَتَقْطَعُونَ سَوَارِيَهُمْ.

כִּ֤י אֶת־מִזְבְּחֹתָם֙ תִּתֹּצ֔וּן וְאֶת־מַצֵּבֹתָ֖ם תְּשַׁבֵּר֑וּן וְאֶת־אֲשֵׁרָ֖יו תִּכְרֹתֽוּן׃

Ⲛⲟⲩϣⲏⲟⲩⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲟⲩⲟϫⲡⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲧⲩⲗⲏ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ϧⲉⲙϧⲱⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲟⲩϣϣⲏⲛ ⲛ̀ⲁⲗⲥⲟⲥ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲕⲟⲣϫⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲫⲱⲧϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲟⲩⲛⲟⲩϯ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉ̀ⲣⲟⲕϩⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲭⲣⲱⲙ

Ye shall destroy their altars, and break in pieces their pillars, and ye shall cut down their groves, and the graven images of their gods ye shall burn with fire.

αλλα τους βωμους αυτων θελεις καταστρεψει και τα ειδωλα αυτων θελεις συντριψει και τα αλση αυτων θελεις κατακοψει.

فَإِنَّكَ لَا تَسْجُدُ لإِلَهٍ آخَرَ، لأَنَّ الرَّبَّ اسْمُهُ غَيُورٌ. إِلَهٌ غَيُورٌ هُوَ.

כִּ֛י לֹ֥א תִֽשְׁתַּחֲוֶ֖ה לְאֵ֣ל אַחֵ֑ר כִּ֤י יְהוָה֙ קַנָּ֣א שְׁמֹ֔ו אֵ֥ל קַנָּ֖א הֽוּא׃

Ⲟⲩⲇⲉ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲱϣⲧ ⲛ̀ⲕⲉⲛⲟⲩϯ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲅⲁⲣ ⲫϯ ⲟⲩⲣⲁⲛ ⲛ̀ⲣⲉϥⲭⲟϩ ⲡⲉ ⲟⲩⲛⲟⲩϯ ⲛ̀ⲣⲉϥⲭⲟϩ ⲡⲉ

For ye shall not worship strange gods, for the Lord God, a jealous name, is a jealous God;

Διοτι δεν θελεις προσκυνησει αλλον θεον· επειδη ο Κυριος, του οποιου το ονομα ειναι Ζηλοτυπος, ειναι Θεος ζηλοτυπος·

اِحْتَرِزْ مِنْ أَنْ تَقْطَعَ عَهْدًا مَعَ سُكَّانِ الأَرْضِ، فَيَزْنُونَ وَرَاءَ آلِهَتِهِمْ وَيَذْبَحُونَ لآلِهَتِهِمْ، فَتُدْعَى وَتَأْكُلُ مِنْ ذَبِيحَتِهِمْ،

פֶּן־תִּכְרֹ֥ת בְּרִ֖ית לְיֹושֵׁ֣ב הָאָ֑רֶץ וְזָנ֣וּ ׀ אַחֲרֵ֣י אֱלֹֽהֵיהֶ֗ם וְזָבְחוּ֙ לֵאלֹ֣הֵיהֶ֔ם וְקָרָ֣א לְךָ֔ וְאָכַלְתָּ֖ מִזִּבְחֹֽו׃

Ⲙⲏⲡⲟⲧⲉ ⲛ̀ⲧⲉⲕⲥⲉⲙⲛⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲇⲓⲁⲑⲏⲕⲏ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧϩⲉⲙⲥⲓ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲡⲟⲣⲛⲉⲩⲓⲛ ⲥⲁⲫⲁϩⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲛⲟⲩϯ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣⲉⲧ ϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲛⲟⲩϯ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲕⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲟⲩϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ

lest at any time thou make a covenant with the dwellers on the land, and they go a whoring after their gods, and sacrifice to their gods, and they call thee, and thou shouldest eat of their feasts,

μηποτε καμης συνθηκην μετα των κατοικων της γης, και οταν πορνευσωσι κατοπιν των θεων αυτων και θυσιασωσι προς τους θεους αυτων, σε προσκαλεση τις και φαγης απο της θυσιας αυτου·

وَتَأْخُذُ مِنْ بَنَاتِهِمْ لِبَنِيكَ، فَتَزْنِي بَنَاتُهُمْ وَرَاءَ آلِهَتِهِنَّ، وَيَجْعَلْنَ بَنِيكَ يَزْنُونَ وَرَاءَ آلِهَتِهِنَّ.

וְלָקַחְתָּ֥ מִבְּנֹתָ֖יו לְבָנֶ֑יךָ וְזָנ֣וּ בְנֹתָ֗יו אַחֲרֵי֙ אֱלֹ֣הֵיהֶ֔ן וְהִזְנוּ֙ אֶת־בָּנֶ֔יךָ אַחֲרֵ֖י אֱלֹהֵיהֶֽן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲕϭⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲟⲩϣⲉⲣⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲕϣⲏⲣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲕϯ ⲛ̀ⲛⲟⲩϣⲏⲣⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲕϣⲉⲣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲉⲣⲡⲟⲣⲛⲉⲩⲓⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲕϣⲉⲣⲓ ⲥⲁⲫⲁϩⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲛⲟⲩϯ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲑⲣⲉ ⲛⲉⲕϣⲏⲣⲓ ⲉⲣⲡⲟⲣⲛⲉⲩⲓⲛ ⲥⲁⲫⲁϩⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲛⲟⲩϯ

and thou shouldest take of their daughters to thy sons, and thou shouldest give of thy daughters to their sons; and thy daughters should go a whoring after their gods, and thy sons should go a whoring after their gods.

και μηποτε λαβης εκ των θυγατερων αυτου εις τους υιους σου, και οταν αι θυγατερες αυτου πορνευσωσι κατοπιν των θεων αυτων, καμωσι τους υιους σου να πορνευσωσι κατοπιν των θεων αυτων.

«لاَ تَصْنَعْ لِنَفْسِكَ آلِهَةً مَسْبُوكَةً.

אֱלֹהֵ֥י מַסֵּכָ֖ה לֹ֥א תַעֲשֶׂה־לָּֽךְ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛⲁⲕ ⲛ̀ϩⲁⲛⲛⲟⲩϯ ⲙ̀ⲫⲱⲧϩ

And thou shalt not make to thyself molten gods.

Θεους χωνευτους δεν θελεις καμει εις σεαυτον.

تَحْفَظُ عِيدَ الْفَطِيرِ. سَبْعَةَ أَيَّامٍ تَأْكُلُ فَطِيرًا كَمَا أَمَرْتُكَ فِي وَقْتِ شَهْرِ أَبِيبَ، لأَنَّكَ فِي شَهْرِ أَبِيبَ خَرَجْتَ مِنْ مِصْرَ.

אֶת־חַ֣ג הַמַּצֹּות֮ תִּשְׁמֹר֒ שִׁבְעַ֨ת יָמִ֜ים תֹּאכַ֤ל מַצֹּות֙ אֲשֶׁ֣ר צִוִּיתִ֔ךָ לְמֹועֵ֖ד חֹ֣דֶשׁ הָאָבִ֑יב כִּ֚י בְּחֹ֣דֶשׁ הָֽאָבִ֔יב יָצָ֖אתָ מִמִּצְרָֽיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡϣⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲁⲧϣⲉⲙⲏⲣ ⲉⲕⲉ̀ⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲍ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲕⲉ̀ⲟⲩⲉⲙ ⲁⲧϣⲉⲙⲏⲣ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁⲓϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲛⲁⲕ ϧⲉⲛ ⲡⲥⲏⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲁⲃⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲃⲉⲣⲓ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ⲅⲁⲣ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲁⲃⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲃⲉⲣⲓ ⲁⲕⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ

And thou shalt keep the feast of unleavened bread: seven days shalt thou eat unleavened bread, as I have charged thee, at the season in the month of new corn; for in the month of new corn thou camest out from Egypt.

Την εορτην των αζυμων θελεις φυλαττει. Επτα ημερας θελεις τρωγει αζυμα, καθως προσεταξα εις σε, κατα τον καιρον του μηνος Αβιβ· διοτι κατα τον μηνα Αβιβ εξηλθες εξ Αιγυπτου.

لِي كُلُّ فَاتِحِ رَحِمٍ، وَكُلُّ مَا يُولَدُ ذَكَرًا مِنْ مَوَاشِيكَ بِكْرًا مِنْ ثَوْرٍ وَشَاةٍ.

כָּל־פֶּ֥טֶר רֶ֖חֶם לִ֑י וְכָֽל־מִקְנְךָ֙ תִּזָּכָ֔ר פֶּ֖טֶר שֹׁ֥ור וָשֶֽׂה׃

Ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲑⲛⲁⲟⲩⲱⲛ ⲉ̀ⲧⲟϯ ⲛⲓϩⲱⲟⲩⲧ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲏⲓ ⲟⲩϣⲁⲙⲓⲥⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲙⲁⲥⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϣⲁⲙⲓⲥⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲉⲥⲱⲟⲩ

The males are mine, everything that opens the womb; every first-born of oxen, and every first-born of sheep.

Παν το διανοιγον μητραν ειναι ιδικον μου· και παν πρωτοτοκον αρσενικον μεταξυ των κτηνων σου, ειτε βους ειτε προβατον.

وَأَمَّا بِكْرُ الْحِمَارِ فَتَفْدِيهِ بِشَاةٍ، وَإِنْ لَمْ تَفْدِهِ تَكْسِرُ عُنُقَهُ. كُلُّ بِكْرٍ مِنْ بَنِيكَ تَفْدِيهِ، وَلَا يَظْهَرُوا أَمَامِي فَارِغِينَ.

וּפֶ֤טֶר חֲמֹור֙ תִּפְדֶּ֣ה בְשֶׂ֔ה וְאִם־לֹ֥א תִפְדֶּ֖ה וַעֲרַפְתֹּ֑ו כֹּ֣ל בְּכֹ֤ור בָּנֶ֙יךָ֙ תִּפְדֶּ֔ה וְלֹֽא־יֵרָא֥וּ פָנַ֖י רֵיקָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩϣⲁⲙⲓⲥⲓ ⲛ̀ⲓⲱ ⲉⲕⲉ̀ⲥⲟⲧϥ ϧⲁ ⲟⲩⲉⲥⲱⲟⲩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲕϣ̀ⲧⲉⲙⲥⲟⲧϥ ⲉⲕⲉ̀ϯ ⲛ̀ⲧⲉϥⲧⲓⲙⲏ ϣⲟⲣⲡ ⲙ̀ⲙⲓⲥⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲕϣⲏⲣⲓ ⲉⲕⲉ̀ⲥⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲟⲩⲟⲛϩⲕ ⲙ̀ⲡⲁⲙ̀ⲑⲟ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲕϣⲟⲩⲓⲧ

And the first-born of an ass thou shalt redeem with a sheep, and if thou wilt not redeem it thou shalt pay a price: every first-born of thy sons shalt thou redeem: thou shalt not appear before me empty.

Το δε πρωτοτοκον της ονου θελεις εξαγοραζει με αρνιον· και εαν δεν εξαγορασης αυτο, τοτε θελεις λαιμοτομησει αυτο. Παντας τους πρωτοτοκους των υιων σου θελεις εξαγοραζει. Και ουδεις θελει φανη ενωπιον μου κενος.

سِتَّةَ أَيَّامٍ تَعْمَلُ، وَأَمَّا الْيَوْمُ السَّابِعُ فَتَسْتَرِيحُ فِيهِ. فِي الْفَلَاحَةِ وَفِي الْحَصَادِ تَسْتَرِيحُ.

שֵׁ֤שֶׁת יָמִים֙ תַּעֲבֹ֔ד וּבַיֹּ֥ום הַשְּׁבִיעִ֖י תִּשְׁבֹּ֑ת בֶּחָרִ֥ישׁ וּבַקָּצִ֖יר תִּשְׁבֹּֽת׃

Ⲋ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲡⲉ ⲉⲧⲉⲕⲉ̀ⲉⲣϩⲱⲃ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲁϩⲍ̅ ⲉⲕⲉ̀ⲙⲧⲟⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲕ ϧⲉⲛ ⲡⲥⲓϯ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲱⲥϧ ⲉⲕⲉ̀ⲉⲙⲧⲟⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲕ

Six days thou shalt work, but on the seventh day thou shalt rest: there shall be rest in seed-time and harvest.

Εξ ημερας θελεις εργαζεσθαι την δε εβδομην ημεραν θελεις αναπαυεσθαι κατα τον σπορητον και κατα τον θερισμον θελεις αναπαυεσθαι.

وَتَصْنَعُ لِنَفْسِكَ عِيدَ الأَسَابِيعِ أَبْكَارِ حِصَادِ الْحِنْطَةِ. وَعِيدَ الْجَمْعِ فِي آخِرِ السَّنَةِ.

וְחַ֤ג שָׁבֻעֹת֙ תַּעֲשֶׂ֣ה לְךָ֔ בִּכּוּרֵ֖י קְצִ֣יר חִטִּ֑ים וְחַג֙ הָֽאָסִ֔יף תְּקוּפַ֖ת הַשָּׁנָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓϣⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲁⲛⲁⲛⲍ̅ ⲉⲕⲉ̀ⲁⲓϥ ⲛⲏⲓ ⲧⲁⲣⲭⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲱⲥϧ ⲥⲟⲩⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓϣⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲑⲱⲟⲩϯ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ϧⲉⲛ ⲑⲙⲏϯ ⲛ̀ϯⲣⲟⲙⲡⲓ

And thou shalt keep to me the feast of weeks, the beginning of wheat-harvest; and the feast of ingathering in the middle of the year.

Και θελεις φυλαττει την εορτην των εβδομαδων, των απαρχων του θερισμου του σιτου, και την εορτην της συγκομιδης εις την επιστροφην του ενιαυτου.

ثَلاَثَ مَرَّاتٍ فِي السَّنَةِ يَظْهَرُ جَمِيعُ ذُكُورِكَ أَمَامَ السَّيِّدِ الرَّبِّ إِلَهِ إِسْرَائِيلَ.

שָׁלֹ֥שׁ פְּעָמִ֖ים בַּשָּׁנָ֑ה יֵרָאֶה֙ כָּל־זְכ֣וּרְךָ֔ אֶת־פְּנֵ֛י הָֽאָדֹ֥ן ׀ יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃

Ⲅ̅ ⲛ̀ⲥⲏⲟⲩ ⲛ̀ϯⲣⲟⲙⲡⲓ ⲉⲩⲉ̀ⲟⲩⲟⲛϩⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ϩⲱⲟⲩⲧ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲁⲕ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲫϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅

Three times in the year shall every male of thine appear before the Lord the God of Israel.

Τρις του ενιαυτου θελει εμφανιζεσθαι παν αρσενικον σου ενωπιον Κυριου, Κυριου του Θεου του Ισραηλ.

فَإِنِّي أَطْرُدُ الأُمَمَ مِنْ قُدَّامِكَ وَأُوَسِّعُ تُخُومَكَ، وَلَا يَشْتَهِي أَحَدٌ أَرْضَكَ حِينَ تَصْعَدُ لِتَظْهَرَ أَمَامَ الرَّبِّ إِلَهِكَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ فِي السَّنَةِ.

כִּֽי־אֹורִ֤ישׁ גֹּויִם֙ מִפָּנֶ֔יךָ וְהִרְחַבְתִּ֖י אֶת־גְּבוּלֶ֑ךָ וְלֹא־יַחְמֹ֥ד אִישׁ֙ אֶֽת־אַרְצְךָ֔ בַּעֲלֹֽתְךָ֗ לֵרָאֹות֙ אֶת־פְּנֵי֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ שָׁלֹ֥שׁ פְּעָמִ֖ים בַּשָּׁנָֽה׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲅⲁⲣ ⲁⲓϣⲁⲛϩⲓⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲁϫⲱⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲁⲑⲣⲉ ⲛⲉⲕϭⲓⲏⲟⲩ ⲟⲩⲟⲥⲑⲉⲛ ⲛ̀ⲛⲉ ϩⲗⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲕⲕⲁϩⲓ ⲉⲣⲉⲡⲓⲑⲩⲙⲓⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲕϫⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛϩⲕ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲕⲛⲟⲩϯ ⲅ̅ ⲛ̀ⲥⲏⲟⲩ ⲛ̀ϯⲣⲟⲙⲡⲓ

For when I shall have cast out the nations before thy face, and shall have enlarged thy coasts, no one shall desire thy land, whenever thou mayest go up to appear before the Lord thy God, three times in the year.

Διοτι αφου εκδιωξω τα εθνη απ' εμπροσθεν σου και πλατυνω τα ορια σου, δεν θελει επιθυμησει ουδεις την γην σου, οταν αναβαινης δια να εμφανισθης εμπροσθεν Κυριου του Θεου σου τρις του ενιαυτου.

لَا تَذْبَحْ عَلَى خَمِيرٍ دَمَ ذَبِيحَتِي، وَلَا تَبِتْ إِلَى الْغَدِ ذَبِيحَةُ عِيدِ الْفِصْحِ.

לֹֽא־תִשְׁחַ֥ט עַל־חָמֵ֖ץ דַּם־זִבְחִ֑י וְלֹא־יָלִ֣ין לַבֹּ֔קֶר זֶ֖בַח חַ֥ג הַפָּֽסַח׃

Ⲛ̀ⲛⲉⲕϣⲱⲧ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲟⲩϣⲉⲙⲏⲣ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲛⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲧⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲛⲉϥⲛ̀ⲕⲟⲧ ⲉ̀ⲧⲟⲟⲩⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩϣⲱⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡϣⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲡⲁⲥⲭⲁ

Thou shalt not offer the blood of my sacrifices with leaven, neither shall the sacrifices of the feast of the passover remain till the morning.

Δεν θελεις προσφερει το αιμα της θυσιας μου με ενζυμα· και η θυσια της εορτης του πασχα δεν θελει μεινει εως το πρωι.

أَوَّلُ أَبْكَارِ أَرْضِكَ تُحْضِرُهُ إِلَى بَيْتِ الرَّبِّ إِلَهِكَ. لَا تَطْبُخْ جَدْيًا بِلَبَنِ أُمِّهِ».

רֵאשִׁ֗ית בִּכּוּרֵי֙ אַדְמָ֣תְךָ֔ תָּבִ֕יא בֵּ֖ית יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ לֹא־תְבַשֵּׁ֥ל גְּדִ֖י בַּחֲלֵ֥ב אִמֹּֽו׃ פ

Ⲛⲓϩⲟⲩⲁϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲟⲩⲧⲁϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲕⲕⲁϩⲓ ⲉⲕⲉ̀ⲉⲛⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲏⲓ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲕⲛⲟⲩϯ ⲛ̀ⲛⲉⲕⲫⲉⲥ ⲟⲩϩⲓⲏⲃ ϧⲉⲛ ⲧⲉⲣⲱϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲉϥⲙⲁⲩ

The first-fruits of thy land shalt thou put into the house of the Lord thy God: thou shalt not boil a lamb in his mother’s milk.

Τα πρωτογεννηματα της γης σου θελεις φερει εις τον οικον Κυριου του Θεου σου. Δεν θελεις ψησει εριφιον εν τω γαλακτι της μητρος αυτου.

وَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: «اكْتُبْ لِنَفْسِكَ هَذِهِ الْكَلِمَاتِ، لأَنَّنِي بِحَسَبِ هَذِهِ الْكَلِمَاتِ قَطَعْتُ عَهْدًا مَعَكَ وَمَعَ إِسْرَائِيلَ».

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה כְּתָב־לְךָ֖ אֶת־הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֑לֶּה כִּ֞י עַל־פִּ֣י ׀ הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֗לֶּה כָּרַ֧תִּי אִתְּךָ֛ בְּרִ֖ית וְאֶת־יִשְׂרָאֵֽל׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲥϧⲁⲓ ⲛⲁⲕ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲁϫⲓ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲅⲁⲣ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲁⲓⲥⲉⲙⲛⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲇⲓⲁⲑⲏⲕⲏ ⲛⲉⲙⲁⲕ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅

And the Lord said to Moses, Write these words for thyself, for on these words I have established a covenant with thee and with Israel.

Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Γραψον εις σεαυτον τους λογους τουτους· διοτι κατα τους λογους τουτους εκαμα διαθηκην προς σε και προς τον Ισραηλ,

وَكَانَ هُنَاكَ عِنْدَ الرَّبِّ أَرْبَعِينَ نَهَارًا وَأَرْبَعِينَ لَيْلَةً، لَمْ يَأْكُلْ خُبْزًا وَلَمْ يَشْرَبْ مَاءً. فَكَتَبَ عَلَى اللَّوْحَيْنِ كَلِمَاتِ الْعَهْدِ، الْكَلِمَاتِ الْعَشَرَ.

וַֽיְהִי־שָׁ֣ם עִם־יְהוָ֗ה אַרְבָּעִ֥ים יֹום֙ וְאַרְבָּעִ֣ים לַ֔יְלָה לֶ֚חֶם לֹ֣א אָכַ֔ל וּמַ֖יִם לֹ֣א שָׁתָ֑ה וַיִּכְתֹּ֣ב עַל־הַלֻּחֹ֗ת אֵ֚ת דִּבְרֵ֣י הַבְּרִ֔ית עֲשֶׂ֖רֶת הַדְּבָרִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥⲭⲏ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲙ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲙ̅ ⲛ̀ⲉϫⲱⲣϩ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲱⲓⲕ ⲙ̀ⲡⲉϥⲟⲩⲱⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉϥⲥⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥϧⲁⲓ ϩⲓ ⲛⲓⲡⲗⲁⲝ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲇⲓⲁⲑⲏⲕⲏ ⲡⲓⲓ̅ ⲛ̀ⲥⲁϫⲓ

And Moses was there before the Lord forty days, and forty nights; he did not eat bread, and he did not drink water; and he wrote upon the tables these words of the covenant, the ten sayings.

Και ητο εκει μετα του Κυριου τεσσαρακοντα ημερας και τεσσαρακοντα νυκτας· αρτον δεν εφαγε και υδωρ δεν επιε. Και εγραψεν επι των πλακων τους λογους της διαθηκης, τας δεκα εντολας.

وجه موسَى يلمع

وَكَانَ لَمَّا نَزَلَ مُوسَى مِنْ جَبَلِ سِينَاءَ وَلَوْحَا الشَّهَادَةِ فِي يَدِ مُوسَى، عِنْدَ نُزُولِهِ مِنَ الْجَبَلِ، أَنَّ مُوسَى لَمْ يَعْلَمْ أَنَّ جِلْدَ وَجْهِهِ صَارَ يَلْمَعُ فِي كَلاَمِهِ مَعَهُ.

וַיְהִ֗י בְּרֶ֤דֶת מֹשֶׁה֙ מֵהַ֣ר סִינַ֔י וּשְׁנֵ֨י לֻחֹ֤ת הָֽעֵדֻת֙ בְּיַד־מֹשֶׁ֔ה בְּרִדְתֹּ֖ו מִן־הָהָ֑ר וּמֹשֶׁ֣ה לֹֽא־יָדַ֗ע כִּ֥י קָרַ֛ן עֹ֥ור פָּנָ֖יו בְּדַבְּרֹ֥ו אִתֹּֽו׃

Ϩⲱⲥ ⲇⲉ ⲉϥⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲥⲓⲛⲁ ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲛⲁⲣⲉ ϯⲡⲗⲁⲝ ⲥⲛⲟⲩϯ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲛϫⲓϫ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥⲛⲏⲟⲩ ⲇⲉ ⲉ̀ⲡⲉⲥⲏⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥⲉⲙⲓ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲁϥϭⲓⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡϩⲟ ⲙ̀ⲡⲁⲛⲟⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥϩⲟ ϧⲉⲛ ⲡϫⲓⲛⲑⲣⲉ ⲫϯ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲁϥ

And when Moses went down from the mountain, there were the two tables in the hands of Moses, —as then he went down from the mountain, Moses knew not that the appearance of the skin of his face was glorified, when God spoke to him.

Και οτε κατεβαινεν ο Μωυσης απο του ορους Σινα, και αι δυο πλακες του μαρτυριου ησαν εις την χειρα του Μωυσεως, οτε κατεβαινεν απο του ορους, ο Μωυσης δεν ηξευρεν οτι το δερμα του προσωπου αυτου εγεινε λαμπρον ενω ελαλει μετ' αυτου.

فَنَظَرَ هَارُونُ وَجَمِيعُ بَنِي إِسْرَائِيلَ مُوسَى وَإِذَا جِلْدُ وَجْهِهِ يَلْمَعُ، فَخَافُوا أَنْ يَقْتَرِبُوا إِلَيْهِ.

וַיַּ֨רְא אַהֲרֹ֜ן וְכָל־בְּנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ אֶת־מֹשֶׁ֔ה וְהִנֵּ֥ה קָרַ֖ן עֹ֣ור פָּנָ֑יו וַיִּֽירְא֖וּ מִגֶּ֥שֶׁת אֵלָֽיו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲛⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥⲙⲉϩ ⲛⲱⲟⲩ ⲡⲉ ⲛ̀ϫⲉ ⲡϩⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲁⲛⲟⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥϩⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲉⲣϩⲟϯ ⲉ̀ϧⲱⲛⲧ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲡⲉ

And Aaron and all the elders of Israel saw Moses, and the appearance of the skin of his face was made glorious, and they feared to approach him.

Και ειδεν ο Ααρων και παντες οι υιοι Ισραηλ τον Μωυσην, και ιδου, το δερμα του προσωπου αυτου ελαμπε· και εφοβηθησαν να πλησιασωσιν εις αυτον.

فَدَعَاهُمْ مُوسَى. فَرَجَعَ إِلَيْهِ هَارُونُ وَجَمِيعُ الرُّؤَسَاءِ فِي الْجَمَاعَةِ، فَكَلَّمَهُمْ مُوسَى.

וַיִּקְרָ֤א אֲלֵהֶם֙ מֹשֶׁ֔ה וַיָּשֻׁ֧בוּ אֵלָ֛יו אַהֲרֹ֥ן וְכָל־הַנְּשִׂאִ֖ים בָּעֵדָ֑ה וַיְדַבֵּ֥ר מֹשֶׁ֖ה אֲלֵהֶֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲁⲥⲑⲟ ϩⲁⲣⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲁⲣⲭⲱⲛ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ

And Moses called them, and Aaron and all the rulers of the synagogue turned towards him, and Moses spoke to them.

Και εκαλεσεν αυτους ο Μωυσης· και επεστραφησαν προς αυτον ο Ααρων και παντες οι αρχοντες της συναγωγης, και ελαλησε προς αυτους ο Μωυσης.

وَبَعْدَ ذَلِكَ اقْتَرَبَ جَمِيعُ بَنِي إِسْرَائِيلَ، فَأَوْصَاهُمْ بِكُلِّ مَا تَكَلَّمَ بِهِ الرَّبُّ مَعَهُ فِي جَبَلِ سِينَاءَ.

וְאַחֲרֵי־כֵ֥ן נִגְּשׁ֖וּ כָּל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיְצַוֵּ֕ם אֵת֩ כָּל־אֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֧ר יְהוָ֛ה אִתֹּ֖ו בְּהַ֥ר סִינָֽי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ ⲁⲩⲓ̀ ϩⲁⲣⲟϥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙⲁϥ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲧⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲥⲓⲛⲁ

And afterwards all the children of Israel came to him, and he commanded them all things, whatsoever the Lord had commanded him in the mount of Sina.

Και μετα ταυτα παντες οι υιοι Ισραηλ προσηλθον· και προσεταξεν εις αυτους παντα οσα ελαλησεν ο Κυριος προς αυτον επι του ορους Σινα.

وَلَمَّا فَرَغَ مُوسَى مِنَ الْكَلَامِ مَعَهُمْ، جَعَلَ عَلَى وَجْهِهِ بُرْقُعًا.

וַיְכַ֣ל מֹשֶׁ֔ה מִדַּבֵּ֖ר אִתָּ֑ם וַיִּתֵּ֥ן עַל־פָּנָ֖יו מַסְוֶֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲉⲧⲁϥⲟⲩⲱ ⲉϥⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲁϥϯ ⲛ̀ⲟⲩⲕⲁⲗⲩⲙⲙⲁ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲉϥϩⲟ

And when he ceased speaking to them, he put a veil on his face.

Και ετελειωσεν ο Μωυσης λαλων προς αυτους· ειχε δε καλυμμα επι το προσωπον αυτου.

وَكَانَ مُوسَى عِنْدَ دُخُولِهِ أَمَامَ الرَّبِّ لِيَتَكَلَّمَ مَعَهُ يَنْزِعُ الْبُرْقُعَ حَتَّى يَخْرُجَ، ثُمَّ يَخْرُجُ وَيُكَلِّمُ بَنِي إِسْرَائِيلَ بِمَا يُوصَى.

וּבְבֹ֨א מֹשֶׁ֜ה לִפְנֵ֤י יְהוָה֙ לְדַבֵּ֣ר אִתֹּ֔ו יָסִ֥יר אֶת־הַמַּסְוֶ֖ה עַד־צֵאתֹ֑ו וְיָצָ֗א וְדִבֶּר֙ אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֵ֖ת אֲשֶׁ֥ר יְצֻוֶּֽה׃

Ⲉϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉ̀ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲁϥ ϣⲁϥⲱⲗⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁⲗⲩⲙⲙⲁ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ϣⲁⲧⲉϥⲛⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲁⲛⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϣⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ϩⲉⲛϩⲱⲛϥ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ

And whenever Moses went in before the Lord to speak to him, he took off the veil till he went out, and he went forth and spoke to all the children of Israel whatsoever the Lord commanded him.

Και οτε εισηρχετο ο Μωυσης ενωπιον του Κυριου δια να λαληση μετ' αυτου, εσηκονε το καλυμμα, εωσου εξελθη. Και εξηρχετο και ελαλει προς τους υιους Ισραηλ ο, τι ητο προστεταγμενος.

فَإِذَا رَأَى بَنُو إِسْرَائِيلَ وَجْهَ مُوسَى أَنَّ جِلْدَهُ يَلْمَعُ كَانَ مُوسَى يَرُدُّ الْبُرْقُعَ عَلَى وَجْهِهِ حَتَّى يَدْخُلَ لِيَتَكَلَّمَ مَعَهُ.

וְרָא֤וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ אֶת־פְּנֵ֣י מֹשֶׁ֔ה כִּ֣י קָרַ֔ן עֹ֖ור פְּנֵ֣י מֹשֶׁ֑ה וְהֵשִׁ֨יב מֹשֶׁ֤ה אֶת־הַמַּסְוֶה֙ עַל־פָּנָ֔יו עַד־בֹּאֹ֖ו לְדַבֵּ֥ר אִתֹּֽו׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲛⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉⲡϩⲟ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲁϥϭⲓⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϯ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁⲗⲩⲙⲙⲁ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲉϥϩⲟ ϣⲁ ⲡⲓⲛⲁⲩ ⲉⲧⲉϥⲛⲁϣⲉ ⲉ̀ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲡ⳪̅

And the children of Israel saw the face of Moses, that it was glorified; and Moses put the veil over his face, till he went in to speak with him.

Και ειδον οι υιοι Ισραηλ το προσωπον του Μωυσεως, οτι το δερμα του προσωπου του Μωυσεως ελαμπε· και εβαλλε παλιν ο Μωυσης το καλυμμα επι το προσωπον αυτου, εωσου εισελθη δια να λαληση μετ' αυτου.

إصحاح 35

فرائض السبت

وَجَمَعَ مُوسَى كُلَّ جَمَاعَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَقَالَ لَهُمْ: «هَذِهِ هِيَ الْكَلِمَاتُ الَّتِي أَمَرَ الرَّبُّ أَنْ تُصْنَعَ:

וַיַּקְהֵ֣ל מֹשֶׁ֗ה אֶֽת־כָּל־עֲדַ֛ת בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵהֶ֑ם אֵ֚לֶּה הַדְּבָרִ֔ים אֲשֶׁר־צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה לַעֲשֹׂ֥ת אֹתָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲑⲱⲟⲩϯ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛ̀ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲧⲏⲣⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲓⲥⲁϫⲓ ⲉⲧⲁϥϫⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲉ̀ⲁⲓⲧⲟⲩ

And Moses gathered all the congregation of the children of Israel together, and said, These are the words which the Lord has spoken for you to do them.

Και συνηθροισεν ο Μωυσης πασαν την συναγωγην των υιων Ισραηλ, και ειπε προς αυτους, Ουτοι ειναι οι λογοι, τους οποιους προσεταξεν ο Κυριος, δια να καμνητε αυτους.

سِتَّةَ أَيَّامٍ يُعْمَلُ عَمَلٌ، وَأَمَّا الْيَوْمُ الْسَّابِعُ فَفِيهِ يَكُونُ لَكُمْ سَبْتُ عُطْلَةٍ مُقَدَّسٌ لِلرَّبِّ. كُلُّ مَنْ يَعْمَلُ فِيهِ عَمَلًا يُقْتَلُ.

שֵׁ֣שֶׁת יָמִים֮ תֵּעָשֶׂ֣ה מְלָאכָה֒ וּבַיֹּ֣ום הַשְּׁבִיעִ֗י יִהְיֶ֨ה לָכֶ֥ם קֹ֛דֶשׁ שַׁבַּ֥ת שַׁבָּתֹ֖ון לַיהוָ֑ה כָּל־הָעֹשֶׂ֥ה בֹ֛ו מְלָאכָ֖ה יוּמָֽת׃

Ⲋ̅ ⲛ̀ⲉϩⲟⲟⲩ ⲡⲉ ⲉⲧⲉⲕⲉ̀ⲉⲣϩⲱⲃ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲁϩⲍ̅ ⲡⲉⲙⲧⲟⲛ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ ⲡⲉ ⲛ̀ⲉⲙⲧⲟⲛ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲑⲛⲁⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲟⲩϩⲱⲃ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲙⲁⲣⲉϥⲙⲟⲩ

Six days shalt thou perform works, but on the seventh day shall be rest—a holy sabbath—a rest for the Lord: every one that does work on it, let him die.

Εξ ημερας θελει γινεσθαι εργασια· η δε εβδομη ημερα θελει εισθαι εις εσας αγια, σαββατον αναπαυσεως εις τον Κυριον· πας οστις καμη εν αυτη εργασιαν θελει θανατωθη·

لَا تُشْعِلُوا نَارًا فِي جَمِيعِ مَسَاكِنِكُمْ يَوْمَ السَّبْتِ».

לֹא־תְבַעֲר֣וּ אֵ֔שׁ בְּכֹ֖ל מֹשְׁבֹֽתֵיכֶ֑ם בְּיֹ֖ום הַשַּׁבָּֽת׃ פ

Ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛϭⲉⲣⲟ ⲛ̀ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛⲙⲁⲛ̀ϣⲱⲡⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲡⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲡ⳪̅

Ye shall not burn a fire in any of your dwellings on the sabbath-day; I am the Lord.

δεν θελετε αναπτει πυρ εν πασαις ταις κατοικιαις υμων την ημεραν του σαββατου.

مواد لبناء خيمة الاجتماع

وَكَلَّمَ مُوسَى كُلَّ جَمَاعَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَائِلًا: «هَذَا هُوَ الشَّيْءُ الَّذِي أَمَرَ بِهِ الرَّبُّ قَائِلًا:

וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֔ה אֶל־כָּל־עֲדַ֥ת בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר זֶ֣ה הַדָּבָ֔ר אֲשֶׁר־צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה לֵאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲟⲩⲃⲉ ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲧⲏⲣⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲉⲧⲁϥⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And Moses spoke to all the congregation of the children of Israel, saying, This is the thing which the Lord has appointed you, saying,

Και ελαλησεν ο Μωυσης προς πασαν την συναγωγην των υιων Ισραηλ, λεγων, τουτο ειναι το πραγμα το οποιον ο Κυριος προσεταξε, λεγων,

خُذُوا مِنْ عِنْدِكُمْ تَقْدِمَةً لِلرَّبِّ. كُلُّ مَنْ قَلْبُهُ سَمُوحٌ فَلْيَأْتِ بِتَقْدِمَةِ الرَّبِّ: ذَهَبًا وَفِضَّةً وَنُحَاسًا،

קְח֨וּ מֵֽאִתְּכֶ֤ם תְּרוּמָה֙ לַֽיהוָ֔ה כֹּ֚ל נְדִ֣יב לִבֹּ֔ו יְבִיאֶ֕הָ אֵ֖ת תְּרוּמַ֣ת יְהוָ֑ה זָהָ֥ב וָכֶ֖סֶף וּנְחֹֽשֶׁת׃

Ϫⲉ ⲙⲁⲣⲉ ⲟⲩⲟⲛ ϭⲓ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟⲛ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲫⲉⲣⲉⲙⲁ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲑⲛⲁⲥⲉⲙⲛⲏⲧⲥ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥϩⲏⲧ ⲉⲩⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲛⲓⲁⲡⲁⲣⲭⲏ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϩⲁⲧ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϩⲟⲙⲧ

Take of yourselves an offering for the Lord: every one that engages in his heart shall bring the first-fruits to the Lord; gold, silver, brass,

Λαβετε απο ο, τι εχετε προσφοραν εις τον Κυριον· οστις προαιρειται εν τη καρδια αυτου, ας φερη την προσφοραν του Κυριου· χρυσιον και αργυριον και χαλκον,

وَأَسْمَانْجُونِيًّا وَأُرْجُوَانًا وَقِرْمِزًا وَبُوصًا وَشَعْرَ مِعْزًى،

וּתְכֵ֧לֶת וְאַרְגָּמָ֛ן וְתֹולַ֥עַת שָׁנִ֖י וְשֵׁ֥שׁ וְעִזִּֽים׃

Ⲛⲉⲙ ⲟⲩϩⲩⲁⲕⲓⲛⲑⲓⲛⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϭⲏϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲕⲟⲕⲕⲟⲥ ⲛ̀ⲇⲓⲡⲗⲟⲩⲛ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϣⲉⲛⲥ ⲉϥⲥⲁϯ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϥⲱⲓ ⲙ̀ⲃⲁⲙⲡⲓ

blue, purple, double scarlet spun, and fine linen spun, and goats’ hair,

και κυανουν και πορφυρουν και κοκκινον και βυσσον και τριχας αιγων,

وَجُلُودَ كِبَاشٍ مُحَمَّرَةً وَجُلُودَ تُخَسٍ وَخَشَبَ سَنْطٍ،

וְעֹרֹ֨ת אֵילִ֧ם מְאָדָּמִ֛ים וְעֹרֹ֥ת תְּחָשִׁ֖ים וַעֲצֵ֥י שִׂטִּֽים ׃

Ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϣⲁⲣ ⲛ̀ⲱⲓⲗⲓ ⲉⲩⲑⲣⲉϣⲣⲱϣ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϣⲁⲣ ⲛ̀ϩⲩⲁⲕⲓⲛⲑⲓⲛⲟⲛ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϣⲉ ⲛ̀ⲁⲧⲉⲣϩⲟⲗⲓ

and rams’ skins dyed red, and skins dyed blue, and incorruptible wood,

και δερματα κριων κοκκινοβαφη και δερματα θωων και ξυλον σιττιμ,

وَزَيْتًا لِلضَّوْءِ وَأَطْيَابًا لِدُهْنِ الْمَسْحَةِ وَلِلْبَخُورِ الْعَطِرِ،

וְשֶׁ֖מֶן לַמָּאֹ֑ור וּבְשָׂמִים֙ לְשֶׁ֣מֶן הַמִּשְׁחָ֔ה וְלִקְטֹ֖רֶת הַסַּמִּֽים׃

Ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲱⲛⲓ ⲛ̀ⲥⲁⲣⲇⲓⲛⲟⲛ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲱⲛⲓ ⲉ̀ⲛⲓⲫⲱⲧϩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲉⲡⲱⲙⲓⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲡⲟⲧⲏⲣⲏ

and sardine stones, and stones for engraving for the shoulder-piece and full-length robe.

και ελαιον δια το φως και αρωματα δια το χριστηριον ελαιον και δια το ευωδες θυμιαμα,

وَحِجَارَةَ جَزْعٍ وَحِجَارَةَ تَرْصِيعٍ لِلرِّدَاءِ وَالصُّدْرَةِ.

וְאַ֨בְנֵי־שֹׁ֔הַם וְאַבְנֵ֖י מִלֻּאִ֑ים לָאֵפֹ֖וד וְלַחֹֽשֶׁן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲥⲟⲫⲟⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥϩⲏⲧ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲙⲁⲣⲉϥⲓ̀ ⲛ̀ⲧⲉϥⲉⲣϩⲱⲃ ⲉ̀ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ

And every man that is wise in heart among you, let him come and work all things whatsoever the Lord has commanded.

και λιθους ονυχιτας και λιθους δια να εντεθωσιν εις το εφοδ και εις το περιστηθιον.

وَكُلُّ حَكِيمِ الْقَلْبِ بَيْنَكُمْ فَلْيَأْتِ وَيَصْنَعْ كُلَّ مَا أَمَرَ بِهِ الرَّبُّ:

וְכָל־חֲכַם־לֵ֖ב בָּכֶ֑ם יָבֹ֣אוּ וְיַעֲשׂ֔וּ אֵ֛ת כָּל־אֲשֶׁ֥ר צִוָּ֖ה יְהוָֽה׃

Ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲡⲁⲣⲁⲣⲩⲙⲁⲧⲁ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲕⲁⲗⲩⲙⲙⲙⲁ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϣⲉ ⲉⲧⲧⲁⲓⲏⲟⲩⲧ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲙⲟⲭⲗⲟⲩⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ

The tabernacle, and the cords, and the coverings, and the rings, and the bars, and the posts,

Και πας συνετος την καρδιαν μεταξυ σας θελει ελθει και καμει παντα οσα προσεταξεν ο Κυριος·

الْمَسْكَنَ وَخَيْمَتَهُ وَغِطَاءَهُ وَأَشِظَّتَهُ وَأَلْوَاحَهُ وَعَوَارِضَهُ وَأَعْمِدَتَهُ وَقَوَاعِدَهُ،

אֶת־הַ֨מִּשְׁכָּ֔ן אֶֽת־אָהֳלֹ֖ו וְאֶת־מִכְסֵ֑הוּ אֶת־קְרָסָיו֙ וְאֶת־קְרָשָׁ֔יו אֶת־בְּרִיחָ֕ו אֶת־עַמֻּדָ֖יו וְאֶת־אֲדָנָֽיו׃

Ⲛⲉⲙ ϯⲕⲓⲃⲱⲧⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲁⲛⲁⲫⲟⲣⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲁⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲓⲗⲁⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲁⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲕⲁⲧⲁⲡⲉⲧⲁⲥⲙⲁ

and the ark of the testimony, and its staves, and its propitiatory, and the veil,

την σκηνην, το περικαλυμμα αυτης και την σκεπην αυτης, τας περονας αυτης και τας σανιδας αυτης, τους μοχλους αυτης, τους στυλους αυτης και τα υποβασια αυτης,

وَالتَّابُوتَ وَعَصَوَيْهِ، وَالْغِطَاءَ وَحِجَابَ السَّجْفِ،

אֶת־הָאָרֹ֥ן וְאֶת־בַּדָּ֖יו אֶת־הַכַּפֹּ֑רֶת וְאֵ֖ת פָּרֹ֥כֶת הַמָּסָֽךְ׃

Ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲓⲥⲧⲓⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲁⲩⲗⲏ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲥⲙⲟⲭⲗⲟⲩⲥ

and the curtains of the court, and its posts,

την κιβωτον και τους μοχλους αυτης, το ιλαστηριον και το καλυπτηριον καταπετασμα,

وَالْمَائِدَةَ وَعَصَوَيْهَا وَكُلَّ آنِيَتِهَا، وَخُبْزَ الْوُجُوهِ،

אֶת־הַשֻּׁלְחָ֥ן וְאֶת־בַּדָּ֖יו וְאֶת־כָּל־כֵּלָ֑יו וְאֵ֖ת לֶ֥חֶם הַפָּנִֽים׃

Ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲱⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲙⲁⲣⲁⲅⲇⲟⲥ

and the emerald stones,

την τραπεζαν και τους μοχλους αυτης και παντα τα σκευη αυτης και τον αρτον της προθεσεως,

وَمَنَارَةَ الضَّوْءِ وَآنِيَتَهَا وَسُرُجَهَا وَزَيْتَ الضَّوْءِ،

וְאֶת־מְנֹרַ֧ת הַמָּאֹ֛ור וְאֶת־כֵּלֶ֖יהָ וְאֶת־נֵרֹתֶ֑יהָ וְאֵ֖ת שֶׁ֥מֶן הַמָּאֹֽור׃

and the incense, and the anointing oil,

και την λυχνιαν δια το φως και τα σκευη αυτης και τους λυχνους αυτης και το ελαιον του φωτος,

وَمَذْبَحَ الْبَخُورِ وَعَصَوَيْهِ، وَدُهْنَ الْمَسْحَةِ وَالْبَخُورَ الْعَطِرَ، وَسَجْفَ الْبَابِ لِمَدْخَلِ الْمَسْكَنِ،

וְאֶת־מִזְבַּ֤ח הַקְּטֹ֙רֶת֙ וְאֶת־בַּדָּ֔יו וְאֵת֙ שֶׁ֣מֶן הַמִּשְׁחָ֔ה וְאֵ֖ת קְטֹ֣רֶת הַסַּמִּ֑ים וְאֶת־מָסַ֥ךְ הַפֶּ֖תַח לְפֶ֥תַח הַמִּשְׁכָּֽן׃

and the table and all its furniture,

και το θυσιαστηριον του θυμιαματος, και τους μοχλους αυτου και το χριστηριον ελαιον και το ευωδες θυμιαμα και τον ταπητα της θυρας της εισοδου της σκηνης,

وَمَذْبَحَ الْمُحْرَقَةِ وَشُبَّاكَةَ النُّحَاسِ الَّتِي لَهُ وَعَصَوَيْهِ وَكُلَّ آنِيَتِهِ، وَالْمِرْحَضَةَ وَقَاعِدَتَهَا،

אֵ֣ת ׀ מִזְבַּ֣ח הָעֹלָ֗ה וְאֶת־מִכְבַּ֤ר הַנְּחֹ֙שֶׁת֙ אֲשֶׁר־לֹ֔ו אֶת־בַּדָּ֖יו וְאֶת־כָּל־כֵּלָ֑יו אֶת־הַכִּיֹּ֖ר וְאֶת־כַּנֹּֽו׃

and the candle-stick for the light and all its furniture,

το θυσιαστηριον του ολοκαυτωματος και την χαλκινην εσχαραν αυτου τους μοχλους αυτου και παντα τα σκευη αυτου, τον νιπτηρα και την βασιν αυτου,

وَأَسْتَارَ الدَّارِ وَأَعْمِدَتَهَا وَقَوَاعِدَهَا، وَسَجْفَ بَابِ الدَّارِ،

אֵ֚ת קַלְעֵ֣י הֶחָצֵ֔ר אֶת־עַמֻּדָ֖יו וְאֶת־אֲדָנֶ֑יהָ וְאֵ֕ת מָסַ֖ךְ שַׁ֥עַר הֶחָצֵֽר׃

Ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ

and the altar and all its furniture;

τα παραπετασματα της αυλης, τους στυλους αυτης και τα υποβασια αυτων και το παραπετασμα της θυρας της αυλης,

وَأَوْتَادَ الْمَسْكَنِ، وَأَوْتَادَ الدَّارِ وَأَطْنَابَهَا،

אֶת־יִתְדֹ֧ת הַמִּשְׁכָּ֛ן וְאֶת־יִתְדֹ֥ת הֶחָצֵ֖ר וְאֶת־מֵיתְרֵיהֶֽם׃

Ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲧⲟⲗⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲧⲟⲗⲏ ⲉ̀ϣⲁⲩⲫⲱϣⲉⲛ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ

and the holy garments of Aaron the priest, and the garments in which they shall do service;

τους πασσαλους της σκηνης και τους πασσαλους της αυλης και τα σχοινια αυτων,

وَالثِّيَابَ الْمَنْسُوجَةَ لِلْخِدْمَةِ فِي الْمَقْدِسِ، وَالثِّيَابَ الْمُقَدَّسَةَ لِهَارُونَ الْكَاهِنِ، وَثِيَابَ بَنِيهِ لِلْكَهَانَةِ».

אֶת־בִּגְדֵ֥י הַשְּׂרָ֖ד לְשָׁרֵ֣ת בַּקֹּ֑דֶשׁ אֶת־בִּגְדֵ֤י הַקֹּ֙דֶשׁ֙ לְאַהֲרֹ֣ן הַכֹּהֵ֔ן וְאֶת־בִּגְדֵ֥י בָנָ֖יו לְכַהֵֽן׃

Ⲛⲉⲙ ϯϣⲑⲏⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲟⲩⲏⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲛⲉϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲑⲱϩⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲥⲧⲟⲓⲛⲟⲩϥⲓ ⲉ̀ϣⲁⲩⲧⲏⲓϥ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ

and the garments of priesthood for the sons of Aaron and the anointing oil, and the compound incense.

τας λειτουργικας στολας δια να λειτουργωσιν εν τω αγιω, τας αγιας στολας δια τον Ααρων τον ιερεα και τας στολας των υιων αυτου, δια να ιερατευωσι.

فَخَرَجَ كُلُّ جَمَاعَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ قُدَّامِ مُوسَى،

וַיֵּ֥צְא֛וּ כָּל־עֲדַ֥ת בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל מִלִּפְנֵ֥י מֹשֶֽׁה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲧⲏⲣⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲡϩⲟ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ

And all the congregation of the children of Israel went out from Moses.

Και εξηλθε πασα η συναγωγη των υιων Ισραηλ απ' εμπροσθεν του Μωυσεως.

ثُمَّ جَاءَ كُلُّ مَنْ أَنْهَضَهُ قَلْبُهُ، وَكُلُّ مَنْ سَمَّحَتْهُ رُوحُهُ. جَاءُوا بِتَقْدِمَةِ الرَّبِّ لِعَمَلِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ وَلِكُلِّ خِدْمَتِهَا وَلِلثِّيَابِ الْمُقَدَّسَةِ.

וַיָּבֹ֕אוּ כָּל־אִ֖ישׁ אֲשֶׁר־נְשָׂאֹ֣ו לִבֹּ֑ו וְכֹ֡ל אֲשֶׁר֩ נָדְבָ֨ה רוּחֹ֜ו אֹתֹ֗ו הֵ֠בִיאוּ אֶת־תְּרוּמַ֨ת יְהוָ֜ה לִמְלֶ֨אכֶת אֹ֤הֶל מֹועֵד֙ וּלְכָל־עֲבֹ֣דָתֹ֔ו וּלְבִגְדֵ֖י הַקֹּֽדֶשׁ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓⲛⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉ̀ϣⲁⲣⲉ ⲡⲉϥϩⲏⲧ ⲑⲱⲧ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏ ⲉ̀ϣⲁⲩϯⲙⲁϯ ϧⲉⲛ ⲛⲟⲩⲯⲩⲭⲏ ⲁⲩⲓⲛⲓ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲫⲉⲣⲉⲙⲁ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉ̀ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛⲉⲙ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲉⲥϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲧⲟⲗⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ And they brought, they whose heart prompted them, and they to whomsoever it seemed good in their mind, each and offering:

and they brought an offering to the Lord for all the works of the tabernacle of witness, and all its services, and for all the robes of the sanctuary.

Και ηλθον, πας ανθρωπος του οποιου η καρδια διηγειρεν αυτον· και πας τις τον οποιον το πνευμα αυτου εκαμε προθυμον, εφεραν την προσφοραν του Κυριου δια το εργον της σκηνης του μαρτυριου και δια πασαν την υπηρεσιαν αυτης και δια τας αγιας στολας.

وَجَاءَ الرِّجَالُ مَعَ النِّسَاءِ، كُلُّ سَمُوحِ الْقَلْبِ، جَاءَ بِخَزَائِمَ وَأَقْرَاطٍ وَخَوَاتِمَ وَقَلاَئِدِ، كُلِّ مَتَاعٍ مِنَ الذَّهَبِ. وَكُلُّ مَنْ قَدَّمَ تَقْدِمَةَ ذَهَبٍ لِلرَّبِّ.

וַיָּבֹ֥אוּ הָאֲנָשִׁ֖ים עַל־הַנָּשִׁ֑ים כֹּ֣ל ׀ נְדִ֣יב לֵ֗ב הֵ֠בִיאוּ חָ֣ח וָנֶ֜זֶם וְטַבַּ֤עַת וְכוּמָז֙ כָּל־כְּלִ֣י זָהָ֔ב וְכָל־אִ֕ישׁ אֲשֶׁ֥ר הֵנִ֛יף תְּנוּפַ֥ת זָהָ֖ב לַיהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲓⲛⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲓϩⲓⲟⲙⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁϥⲑⲱⲧ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲙⲉⲩⲓ ⲁⲩⲓⲛⲓ ⲛ̀ϩⲁⲛⲥⲫⲣⲁⲅⲓⲥ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲗⲉⲟⲛ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϣϭⲟⲩⲣ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲉⲙⲡⲗⲟⲅⲓⲟⲛ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲡⲉⲣⲓⲇⲉⲝⲓⲟⲛ ⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉ̀ⲛⲁⲩⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲫⲉⲣⲉⲙⲁ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And the men, even every one to whom it seemed good in his heart, brought from the women, even brought seals and ear-rings, and finger-rings, and necklaces, and bracelets, every article of gold.

Και ηλθον, ανδρες τε και γυναικες, οσοι ησαν προθυμου καρδιας, φεροντες βραχιολια και ενωτια και δακτυλιδια και περιδεραια, παν σκευος χρυσουν· και παντες οσοι προσεφεραν προσφοραν χρυσιον εις τον Κυριον.

وَكُلُّ مَنْ وُجِدَ عِنْدَهُ أَسْمَانْجُونِيٌّ وَأُرْجُوانٌ وَقِرْمِزٌ وَبُوصٌ وَشَعْرُ مِعْزًى وَجُلُودُ كِبَاشٍ مُحَمَّرَةٌ وَجُلُودُ تُخَسٍ، جَاءَ بِهَا.

וְכָל־אִ֞ישׁ אֲשֶׁר־נִמְצָ֣א אִתֹּ֗ו תְּכֵ֧לֶת וְאַרְגָּמָ֛ן וְתֹולַ֥עַת שָׁנִ֖י וְשֵׁ֣שׁ וְעִזִּ֑ים וְעֹרֹ֨ת אֵילִ֧ם מְאָדָּמִ֛ים וְעֹרֹ֥ת תְּחָשִׁ֖ים הֵבִֽיאוּ׃

Ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁⲩϫⲓⲙⲓ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲛ̀ϩⲁⲛϣⲁⲣ ⲛ̀ⲱⲓⲗⲓ ⲉⲩⲑⲣⲉϣⲣⲱϣ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϣⲁⲣ ⲛ̀ϩⲩⲁⲕⲓⲛⲑⲓⲛⲟⲛ ⲁⲩⲓⲛⲓ

And all as many as brought ornaments of gold to the Lord, and with whomsoever fine linen was found; and they brought skins dyed blue, and rams’ skins dyed red.

Και πας ανθρωπος εις τον οποιον ευρισκετο κυανουν και πορφυρουν και κοκκινον και βυσσος και τριχες αιγων και δερματα κριων κοκκινοβαφη και δερματα θωων, εφεραν αυτα.

كُلُّ مَنْ قَدَّمَ تَقْدِمَةَ فِضَّةٍ وَنُحَاسٍ جَاءَ بِتَقْدِمَةِ الرَّبِّ. وَكُلُّ مَنْ وُجِدَ عِنْدَهُ خَشَبُ سَنْطٍ لِصَنْعَةٍ مَا مِنَ الْعَمَلِ جَاءَ بِهِ.

כָּל־מֵרִ֗ים תְּר֤וּמַת כֶּ֙סֶף֙ וּנְחֹ֔שֶׁת הֵבִ֕יאוּ אֵ֖ת תְּרוּמַ֣ת יְהוָ֑ה וְכֹ֡ל אֲשֶׁר֩ נִמְצָ֨א אִתֹּ֜ו עֲצֵ֥י שִׁטִּ֛ים לְכָל־מְלֶ֥אכֶת הָעֲבֹדָ֖ה הֵבִֽיאוּ׃

Ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲁⲫⲉⲣⲉⲙⲁ ⲛ̀ϩⲁⲧ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϩⲟⲙⲧ ⲁⲩⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲁⲫⲉⲣⲉⲙⲁ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩϫⲓⲙⲓ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛϣⲉ ⲛ̀ⲁⲧⲉⲣϩⲟⲗⲓ ⲁⲩⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲟⲃϯ

And every one that offered an offering brought silver and brass, the offerings to the Lord; and they with whom was found incorruptible wood; and they brought offerings for all the works of the preparation.

Πας οστις ηδυνατο να καμη προσφοραν αργυριου και χαλκου, εφεραν την προσφοραν του Κυριου· και πας ανθρωπος, εις τον οποιον ευρισκετο ξυλον σιττιμ δια παν εργον της υπηρεσιας, εφεραν αυτο.

وَكُلُّ النِّسَاءِ الْحَكِيمَاتِ الْقَلْبِ غَزَلْنَ بِأَيْدِيهِنَّ وَجِئْنَ مِنَ الْغَزْلِ بِالأَسْمَانْجُونِيِّ وَالأُرْجُوَانِ وَالْقِرْمِزِ وَالْبُوصِ.

וְכָל־אִשָּׁ֥ה חַכְמַת־לֵ֖ב בְּיָדֶ֣יהָ טָו֑וּ וַיָּבִ֣יאוּ מַטְוֶ֗ה אֶֽת־הַתְּכֵ֙לֶת֙ וְאֶת־הָֽאַרְגָּמָ֔ן אֶת־תֹּולַ֥עַת הַשָּׁנִ֖י וְאֶת־הַשֵּֽׁשׁ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲥϩⲓⲙⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲥⲁⲃⲏ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲥⲙⲉⲩⲓ ⲉ̀ⲉⲣⲓⲟⲡⲏ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲥϫⲓϫ ⲁⲩⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲡⲓϩⲩⲁⲕⲓⲛⲑⲓⲛⲟⲛ ⲉϥⲥⲁϯ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϭⲏϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲕⲟⲕⲕⲓⲛⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϣⲉⲛⲥ

And every woman skilled in her heart to spin with her hands, brought spun articles, the blue, and purple, and scarlet and fine linen.

Και πασα γυνη συνετη την καρδιαν εκλωθον με τας χειρας αυτων και εφερον κεκλωσμενα, το κυανουν και το πορφυρουν, το κοκκινον και την βυσσον.

وَكُلُّ النِّسَاءِ اللَّوَاتِي أَنْهَضَتْهُنَّ قُلُوبُهُنَّ بِالْحِكْمَةِ غَزَلْنَ شَعْرَ الْمِعْزَى.

וְכָל־הַ֨נָּשִׁ֔ים אֲשֶׁ֨ר נָשָׂ֥א לִבָּ֛ן אֹתָ֖נָה בְּחָכְמָ֑ה טָו֖וּ אֶת־הָעִזִּֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓϩⲓⲟⲙⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲁⲩⲑⲱⲧ ϧⲉⲛ ⲡⲟⲩⲙⲉⲩⲓ ⲁⲩϩⲓⲥⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲥⲟⲫⲓⲁ ⲛ̀ⲛⲓϥⲱⲓ ⲙ̀ⲃⲁⲉⲙⲡⲓ

And all the women to whom it seemed good in their heart in their wisdom, spun the goats’ hair.

Και πασαι αι γυναικες, των οποιων η καρδια διηγειρεν αυτας εις ευμηχανιαν, εκλωσαν τας τριχας των αιγων.

وَالرُّؤَسَاءُ جَاءُوا بِحِجَارَةِ الْجَزْعِ وَحِجَارَةِ التَّرْصِيعِ لِلرِّدَاءِ وَالصُّدْرَةِ،

וְהַנְּשִׂאִ֣ם הֵבִ֔יאוּ אֵ֚ת אַבְנֵ֣י הַשֹּׁ֔הַם וְאֵ֖ת אַבְנֵ֣י הַמִּלֻּאִ֑ים לָאֵפֹ֖וד וְלַחֹֽשֶׁן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲁⲣⲭⲱⲛ ⲁⲩⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲛⲓⲱⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲙⲁⲣⲁⲅⲇⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲱⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϫⲱⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲉⲡⲱⲙⲓⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲗⲟⲅⲓⲟⲛ

And the rulers brought the emerald stones, and the stones for setting in the ephod, and the oracle,

Και οι αρχοντες εφεραν τους λιθους τους ονυχιτας και τους λιθους της ενθεσεως δια το εφοδ και δια το περιστηθιον·

وَبِالطِّيبِ وَالزَّيْتِ لِلضَّوْءِ وَلِدُهْنِ الْمَسْحَةِ وَلِلْبَخُورِ الْعَطِرِ.

וְאֶת־הַבֹּ֖שֶׂם וְאֶת־הַשָּׁ֑מֶן לְמָאֹ֕ור וּלְשֶׁ֙מֶן֙ הַמִּשְׁחָ֔ה וְלִקְטֹ֖רֶת הַסַּמִּֽים׃

Ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲥⲉⲙⲛⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲛⲉϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲑⲱϩⲥ ⲛⲉⲙ ϯⲥⲩⲛⲑⲉⲥⲓⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲑⲟⲓⲛⲟⲩϥⲓ

and the compounds both for the anointing oil, and the composition of the incense.

και τα αρωματα, και το ελαιον δια το φως και δια το χριστηριον ελαιον και δια το ευωδες θυμιαμα.

بَنُو إِسْرَائِيلَ، جَمِيعُ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ الَّذِينَ سَمَّحَتْهُمْ قُلُوبُهُمْ أَنْ يَأْتُوا بِشَيْءٍ لِكُلِّ الْعَمَلِ الَّذِي أَمَرَ الرَّبُّ أَنْ يُصْنَعَ عَلَى يَدِ مُوسَى، جَاءُوا بِهِ تَبَرُّعًا إِلَى الرَّبِّ.

כָּל־אִ֣ישׁ וְאִשָּׁ֗ה אֲשֶׁ֨ר נָדַ֣ב לִבָּם֮ אֹתָם֒ לְהָבִיא֙ לְכָל־הַמְּלָאכָ֔ה אֲשֶׁ֨ר צִוָּ֧ה יְהוָ֛ה לַעֲשֹׂ֖ות בְּיַד־מֹשֶׁ֑ה הֵבִ֧יאוּ בְנֵי־יִשְׂרָאֵ֛ל נְדָבָ֖ה לַיהוָֽה׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲣⲱⲙⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲓⲉ ⲥϩⲓⲙⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉ̀ϣⲁⲩⲑⲱⲧ ⲛ̀ϩⲏⲧ ϧⲉⲛ ⲡⲟⲩⲙⲉⲩⲓ ⲙⲁⲣⲟⲩⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲥⲉⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲉⲑⲃⲏⲧⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲁⲩⲉⲛ ⲟⲩⲁⲫⲉⲣⲉⲙⲁ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅

And every man and woman whose mind inclined them to come in and do all the works as many as the Lord appointed them to do by Moses—they the children of Israel brought an offering to the Lord.

Οι υιοι Ισραηλ εφεραν προαιρετικην προσφοραν εις τον Κυριον, πας ανηρ και γυνη, των οποιων η καρδια εκαμεν αυτους προθυμους εις το να φερωσι δια πασαν την εργασιαν, την οποιαν προσεταξεν ο Κυριος να γεινη δια χειρος του Μωυσεως.

بصلئيل وأهوليآب

وَقَالَ مُوسَى لِبَنِي إِسْرَائِيلَ: «انْظُرُوا. قَدْ دَعَا الرَّبُّ بَصَلْئِيلَ بْنَ أُورِي بْنَ حُورَ مِنْ سِبْطِ يَهُوذَا بِاسْمِهِ،

וַיֹּ֤אמֶר מֹשֶׁה֙ אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל רְא֛וּ קָרָ֥א יְהוָ֖ה בְּשֵׁ֑ם בְּצַלְאֵ֛ל בֶּן־אוּרִ֥י בֶן־ח֖וּר לְמַטֵּ֥ה יְהוּדָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛ̀ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ϫⲉ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲁϥⲙⲟⲩϯ ⲛ̀ϫⲉ ⲫϯ ⲉ̀ⲫⲣⲁⲛ ⲙ̀ⲃⲉⲥⲉⲗⲉⲏⲗ ⲫⲁ ⲟⲩⲣⲓ ⲡϣⲏⲣⲓ ⲛ̀ⲱⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲓⲟⲩⲇⲁ

And Moses said to the children of Israel, Behold, God has called by name Beseleel the son of Urias the son of Or, of the tribe of Juda,

Και ειπεν ο Μωυσης προς τους υιους Ισραηλ, Ιδετε, ο Κυριος εκαλεσεν εξ ονοματος Βεσελεηλ τον υιον του Ουρι, υιου του Ωρ, εκ φυλης Ιουδα·

وَمَلأَهُ مِنْ رُوحِ اللهِ بِالْحِكْمَةِ وَالْفَهْمِ وَالْمَعْرِفَةِ وَكُلِّ صَنْعَةٍ،

וַיְמַלֵּ֥א אֹתֹ֖ו ר֣וּחַ אֱלֹהִ֑ים בְּחָכְמָ֛ה בִּתְבוּנָ֥ה וּבְדַ֖עַת וּבְכָל־מְלָאכָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲙⲁϩϥ ⲙ̀ⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲛ̀ⲕⲁϯ ⲛ̀ⲥⲟⲫⲓⲁ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲕⲁϯ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲉⲡⲓⲥⲧⲏⲙⲏ

and has filled him with a divine spirit of wisdom and understanding, and knowledge of all things,

και ενεπλησεν αυτον πνευματος θειου, σοφιας συνεσεως και επιστημης και πασης καλλιτεχνιας·

وَلاخْتِرَاعِ مُخْتَرَعَاتٍ، لِيَعْمَلَ فِي الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالنُّحَاسِ،

וְלַחְשֹׁ֖ב מַֽחַשָׁבֹ֑ת לַעֲשֹׂ֛ת בַּזָּהָ֥ב וּבַכֶּ֖סֶף וּבַנְּחֹֽשֶׁת׃

Ⲉ̀ⲉⲣⲁⲣⲭⲓⲧⲉⲕⲧⲱⲛ ⲉ̀ⲉⲛⲭⲁⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲁⲣⲭⲓⲧⲉⲕⲧⲱⲛ ⲉⲑⲣⲉϥⲑⲁⲙⲓⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲛⲟⲩⲃ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϩⲁⲧ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϩⲟⲙⲧ

to labour skillfully in all works of cunning workmanship, to form the gold and the silver and the brass,

και δια να επινοη εντεχνα εργα, ωστε να εργαζηται εις χρυσιον και εις αργυριον και εις χαλκον·

وَنَقْشِ حِجَارَةٍ لِلتَّرْصِيعِ، وَنِجَارَةِ الْخَشَبِ، لِيَعْمَلَ فِي كُلِّ صَنْعَةٍ مِنَ الْمُخْتَرَعَاتِ.

וּבַחֲרֹ֥שֶׁת אֶ֛בֶן לְמַלֹּ֖את וּבַחֲרֹ֣שֶׁת עֵ֑ץ לַעֲשֹׂ֖ות בְּכָל־מְלֶ֥אכֶת מַחֲשָֽׁבֶת׃

Ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲱⲛⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ⲑⲣⲉϥⲉⲣϩⲱⲃ ⲉ̀ⲡⲓϣⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲥⲟⲫⲓⲁ

and to work in stone, and to fashion the wood, and to work in every work of wisdom.

και να γλυφη λιθους ενθεσεως και να σκαλιζη ξυλα δι' εργασιαν, δια παν εντεχνον εργον.

وَجَعَلَ فِي قَلْبِهِ أَنْ يُعَلِّمَ هُوَ وَأُهُولِيآبُ بْنَ أَخِيسَامَاكَ مِنْ سِبْطِ دَانَ.

וּלְהֹורֹ֖ת נָתַ֣ן בְּלִבֹּ֑ו ה֕וּא וְאָֽהֳלִיאָ֥ב בֶּן־אֲחִיסָמָ֖ךְ לְמַטֵּה־דָֽן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲣϣⲟⲣⲡ ⲛ̀ϯ ⲙⲡ̀ⲓⲙⲱⲓⲧ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲡⲉϥⲙⲉⲩⲓ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲛⲉⲙ ⲉⲗⲓⲁⲃ ⲫⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲁⲭⲓⲥⲁⲙⲁⲭ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲇⲁⲛ

And God gave improvement in understanding both to him, and to Eliab the son of Achisamach of the tribe of Dan.

Και εδωκεν εις την καρδιαν αυτου το να διδασκη, αυτος και Ελιαβ ο υιος του Αχισαμαχ, εκ φυλης Δαν.

قَدْ مَلأَهُمَا حِكْمَةَ قَلْبٍ لِيَصْنَعَا كُلَّ عَمَلِ النَّقَّاشِ وَالْحَائِكِ الْحَاذِقِ وَالطَّرَّازِ فِي الأَسْمَانْجُونِيِّ وَالأُرْجُوَانِ وَالْقِرْمِزِ وَالْبُوصِ وَكُلَّ عَمَلِ النَّسَّاجِ. صَانِعِي كُلِّ صَنْعَةٍ وَمُخْتَرِعِي الْمُخْتَرَعَاتِ.

מִלֵּ֨א אֹתָ֜ם חָכְמַת־לֵ֗ב לַעֲשֹׂות֮ כָּל־מְלֶ֣אכֶת חָרָ֣שׁ ׀ וְחֹשֵׁב֒ וְרֹקֵ֞ם בַּתְּכֵ֣לֶת וּבָֽאַרְגָּמָ֗ן בְּתֹולַ֧עַת הַשָּׁנִ֛י וּבַשֵּׁ֖שׁ וְאֹרֵ֑ג עֹשֵׂי֙ כָּל־מְלָאכָ֔ה וְחֹשְׁבֵ֖י מַחֲשָׁבֹֽת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲙⲁϩⲟⲩ ⲉ̀ⲙⲉⲩⲓ ⲛ̀ⲥⲟⲫⲓⲁ ⲉ̀ⲡϫⲓⲛⲕⲁϯ ⲉⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛⲓⲓⲉⲡ ⲛ̀ⲥⲱϧⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲡⲟⲓⲕⲓⲗⲧⲟⲛ ⲉ̀ⲥⲁϧⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲟⲕⲕⲓⲛⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϣⲉⲛⲥ ⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲁⲣⲭⲓⲧⲉⲕⲧⲱⲛ ⲉⲧⲥⲉⲗⲥⲱⲗ

And God filled them with wisdom, understanding and perception, to understand to work all the works of the sanctuary, and to weave the woven and embroidered work with scarlet and fine linen, to do all work of curious workmanship and embroidery.

Τουτους ενεπλησε συνεσεως καρδιας, δια να εργαζωνται παν εργον εγχαρακτου και καλλιτεχνου και κεντητου εις κυανουν και εις πορφυρουν, εις κοκκινον και εις βυσσον, και υφαντου, των εργαζομενων παν εργον και επινοουντων εντεχνα εργα.

إصحاح 36

تابع: بصلئيل وأهوليآب

«فَيَعْمَلُ بَصَلْئِيلُ وَأُهُولِيآبُ وَكُلُّ إِنْسَانٍ حَكِيمِ الْقَلْبِ، قَدْ جَعَلَ فِيهِ الرَّبُّ حِكْمَةً وَفَهْمًا لِيَعْرِفَ أَنْ يَصْنَعَ صَنْعَةً مَا مِنْ عَمَلِ الْمَقْدِسِ، بِحَسَبِ كُلِّ مَا أَمَرَ الرَّبُّ».

וְעָשָׂה֩ בְצַלְאֵ֨ל וְאָהֳלִיאָ֜ב וְכֹ֣ל ׀ אִ֣ישׁ חֲכַם־לֵ֗ב אֲשֶׁר֩ נָתַ֨ן יְהוָ֜ה חָכְמָ֤ה וּתְבוּנָה֙ בָּהֵ֔מָּה לָדַ֣עַת לַעֲשֹׂ֔ת אֶֽת־כָּל־מְלֶ֖אכֶת עֲבֹדַ֣ת הַקֹּ֑דֶשׁ לְכֹ֥ל אֲשֶׁר־צִוָּ֖ה יְהוָֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓⲣⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲃⲉⲥⲉⲗⲉⲏⲗ ⲛⲉⲙ ⲉⲗⲓⲁⲃ ⲛⲉⲙ ⲥⲟⲫⲟⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲙⲉⲩⲓ ⲫⲏ ⲉⲧⲁⲩϯ ⲛⲁϥ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲟⲫⲓⲁ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲉⲡⲓⲥⲧⲏⲙⲏ ⲉ̀ⲕⲁϯ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲥⲙⲟⲛⲧ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛⲉⲙ ⲕⲁⲧⲁ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁϥⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅

And Beseleel wrought, and Eliab and every one wise in understanding, to whom was given wisdom and knowledge, to understand to do all the works according to the holy offices, according to all things which the Lord appointed.

Και εκαμεν ο Βεσελεηλ και ο Ελιαβ και πας σοφος την καρδιαν, εις τον οποιον ο Κυριος εδωκε σοφιαν και συνεσιν δια να εξευρη να εργαζηται παν το εργον της υπηρεσιας του αγιαστηριου, κατα παντα οσα προσεταξεν ο Κυριος.

فَدَعَا مُوسَى بَصَلْئِيلَ وَأُهُولِيآبَ وَكُلَّ رَجُلٍ حَكِيمِ الْقَلْبِ، قَدْ جَعَلَ الرَّبُّ حِكْمَةً فِي قَلْبِهِ، كُلَّ مَنْ أَنْهَضَهُ قَلْبُهُ أَنْ يَتَقَدَّمَ إِلَى الْعَمَلِ لِيَصْنَعَهُ.

וַיִּקְרָ֣א מֹשֶׁ֗ה אֶל־בְּצַלְאֵל֮ וְאֶל־אָֽהֳלִיאָב֒ וְאֶל֙ כָּל־אִ֣ישׁ חֲכַם־לֵ֔ב אֲשֶׁ֨ר נָתַ֧ן יְהוָ֛ה חָכְמָ֖ה בְּלִבֹּ֑ו כֹּ֚ל אֲשֶׁ֣ר נְשָׂאֹ֣ו לִבֹּ֔ו לְקָרְבָ֥ה אֶל־הַמְּלָאכָ֖ה לַעֲשֹׂ֥ת אֹתָֽהּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲙⲟⲩϯ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ⲃⲉⲥⲉⲗⲉⲏⲗ ⲛⲉⲙ ⲉⲗⲓⲁⲃ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧⲉ ⲡⲓⲕⲁϯ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲫⲏ ⲉⲧⲁ ⲫϯ ϯ ⲛⲁϥ ⲛ̀ⲟⲩⲉⲡⲓⲥⲧⲏⲙⲏ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥϩⲏⲧ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲑⲟⲩⲱϣ ⲉⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲟⲩⲱϣ ϩⲁ ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ ϩⲱⲥⲧⲉ ⲉ̀ϫⲟⲕⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

And Moses called Beseleel and Eliab, and all that had wisdom, to whom God gave knowledge in their heart, and all who were freely willing to come forward to the works, to perform them.

Και εκαλεσεν ο Μωυσης τον Βεσελεηλ και τον Ελιαβ και παντα σοφον την καρδιαν, εις του οποιου την καρδιαν ο Κυριος εδωκε σοφιαν, παντα ανθρωπον του οποιου η καρδια διηγειρεν αυτον εις το να ελθη προς το εργον δια να καμη αυτο.

فَأَخَذُوا مِنْ قُدَّامِ مُوسَى كُلَّ التَّقْدِمَةِ الَّتِي جَاءَ بِهَا بَنُو إِسْرَائِيلَ لِصَنْعَةِ عَمَلِ الْمَقْدِسِ لِكَيْ يَصْنَعُوهُ. وَهُمْ جَاءُوا إِلَيْهِ أَيْضًا بِشَيْءٍ تَبَرُّعًا كُلَّ صَبَاحٍ.

וַיִּקְח֞וּ מִלִּפְנֵ֣י מֹשֶׁ֗ה אֵ֤ת כָּל־הַתְּרוּמָה֙ אֲשֶׁ֨ר הֵבִ֜יאוּ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל לִמְלֶ֛אכֶת עֲבֹדַ֥ת הַקֹּ֖דֶשׁ לַעֲשֹׂ֣ת אֹתָ֑הּ וְ֠הֵם הֵבִ֨יאוּ אֵלָ֥יו עֹ֛וד נְדָבָ֖ה בַּבֹּ֥קֶר בַּבֹּֽקֶר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϭⲓ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛ̀ⲛⲓⲁⲫⲉⲣⲉⲙⲁ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲉⲛⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉⲑⲣⲟⲩⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲱⲟⲩ ⲛⲁⲩϭⲓ ⲉⲧⲓ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉ̀ⲛⲁⲩⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧⲟⲩ ⲛⲏ ⲉ̀ⲛⲁⲩⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ϩⲁⲛⲁⲧⲟⲟⲩⲓ ⲛ̀ϣⲱⲣⲡ ⲙ̀ⲙⲏⲛⲓ

And they received from Moses all the offerings, which the children of Israel brought for all the works of the sanctuary to do them; and they continued to receive the gifts brought, from those who brought them in the morning.

Και ελαβον απ' εμπροσθεν του Μωυσεως πασας τας προσφορας, τας οποιας εφεραν οι υιοι Ισραηλ δια το εργον της υπηρεσιας του αγιαστηριου, δια να καμωσιν αυτο. Και εφερον ετι προς αυτον αυτοπροαιρετους προσφορας καθ' εκαστην πρωιαν.

فَجَاءَ كُلُّ الْحُكَمَاءِ الصَّانِعِينَ كُلَّ عَمَلِ الْمَقْدِسِ، كُلُّ وَاحِدٍ مِنْ عَمَلِهِ الَّذِي هُمْ يَصْنَعُونَهُ.

וַיָּבֹ֙אוּ֙ כָּל־הַ֣חֲכָמִ֔ים הָעֹשִׂ֕ים אֵ֖ת כָּל־מְלֶ֣אכֶת הַקֹּ֑דֶשׁ אִֽישׁ־אִ֥ישׁ מִמְּלַאכְתֹּ֖ו אֲשֶׁר־הֵ֥מָּה עֹשִֽׂים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲥⲟⲫⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲏ ⲉⲧⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲉϥϩⲱⲃ ⲉ̀ⲛⲁⲩⲉⲣϩⲱⲃ ⲉ̀ⲣⲟϥ

And there came all the wise men who wrought the works of the sanctuary, each according to his own work, which they wrought.

Και ηλθον παντες οι σοφοι οι εργαζομενοι παν το εργον του αγιαστηριου, εκαστος απο του εργου αυτου, το οποιον εκαμνον·

وَكَلَّمُوا مُوسَى قَائِلِينَ: «يَجِيءُ الشَّعْبُ بِكَثِيرٍ فَوْقَ حَاجَةِ الْعَمَلِ لِلصَّنْعَةِ الَّتِي أَمَرَ الرَّبُّ بِصُنْعِهَا».

וַיֹּאמְרוּ֙ אֶל־מֹשֶׁ֣ה לֵּאמֹ֔ר מַרְבִּ֥ים הָעָ֖ם לְהָבִ֑יא מִדֵּ֤י הָֽעֲבֹדָה֙ לַמְּלָאכָ֔ה אֲשֶׁר־צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה לַעֲשֹׂ֥ת אֹתָֽהּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲛⲁϣⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲓⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲡⲁⲣⲁ ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ

And one said to Moses, The people bring an abundance too great in proportion to all the works which the Lord has appointed them to do.

και ειπον προς τον Μωυσην, λεγοντες, Ο λαος φερει πλειοτερον παρα το ικανον δια την υπηρεσιαν του εργον, το οποιον ο Κυριος προσεταξε να γεινη.

فَأَمَرَ مُوسَى أَنْ يُنْفِذُوا صَوْتًا فِي الْمَحَلَّةِ قَائِلِينَ: «لاَ يَصْنَعْ رَجُلٌ أَوِ امْرَأَةٌ عَمَلًا أَيْضًا لِتَقْدِمَةِ الْمَقْدِسِ». فَامْتَنَعَ الشَّعْبُ عَنِ الْجَلَبِ.

וַיְצַ֣ו מֹשֶׁ֗ה וַיַּעֲבִ֨ירוּ קֹ֥ול בַּֽמַּחֲנֶה֮ לֵאמֹר֒ אִ֣ישׁ וְאִשָּׁ֗ה אַל־יַעֲשׂוּ־עֹ֛וד מְלָאכָ֖ה לִתְרוּמַ֣ת הַקֹּ֑דֶשׁ וַיִּכָּלֵ֥א הָעָ֖ם מֵהָבִֽיא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲓⲱⲓϣ ϧⲉⲛ ϯⲡⲁⲣⲉⲙⲃⲟⲗⲏ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲣⲱⲙⲓ ⲛⲉⲙ ⲥϩⲓⲙⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲑⲣⲟⲩⲉⲣϩⲱⲃ ϫⲉ ⲉ̀ⲛⲓⲁⲡⲁⲣⲭⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲁϩⲛⲟ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲉϣ̀ⲧⲉⲙⲓⲛⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ϫⲉ

And Moses commanded, and proclaimed in the camp, saying, Let neither man nor woman any longer labour for the offerings of the sanctuary; and the people were restrained from bringing any more.

Και προσεταξεν ο Μωυσης και εκηρυξαν εν τω στρατοπεδω, λεγοντες, Μηδεις ανηρ μητε γυνη, ας μη καμνη πλεον εργασιαν δια την προσφοραν του αγιαστηριου. Και ο λαος επαυσεν απο του να φερη·

وَالْمَوَادُّ كَانَتْ كِفَايَتَهُمْ لِكُلِّ الْعَمَلِ لِيَصْنَعُوهُ وَأَكْثَرَ.

וְהַמְּלָאכָ֗ה הָיְתָ֥ה דַיָּ֛ם לְכָל־הַמְּלָאכָ֖ה לַעֲשֹׂ֣ות אֹתָ֑הּ וְהֹותֵֽר׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲛⲁⲩⲣⲱϣⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲡⲉ ⲉ̀ⲡⲓⲥⲟⲃϯ ⲉ̀ⲑⲁⲙⲓⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲟⲩⲟⲛ ⲉⲣϩⲟⲩⲟ

And they had materials sufficient for making the furniture, and they left some besides.

διοτι η υλη, την οποιαν ειχον, ητο ικανη δι' ολον το εργον, ωστε να καμωσιν αυτο, και επερισσευεν.

خيمة الاجتماع

فَصَنَعُوا كُلُّ حَكِيمِ قَلْبٍ مِنْ صَانِعِي الْعَمَلِ الْمَسْكَنَ عَشَرَ شُقَقٍ مِنْ بُوصٍ مَبْرُومٍ وَأَسْمَانْجُونِيٍّ وَأُرْجُوانٍ وَقِرْمِزٍ بِكَرُوبِيمَ، صَنْعَةَ حَائِكٍ حَاذِقٍ صَنَعَهَا.

וַיַּעֲשׂ֨וּ כָל־חֲכַם־לֵ֜ב בְּעֹשֵׂ֧י הַמְּלָאכָ֛ה אֶת־הַמִּשְׁכָּ֖ן עֶ֣שֶׂר יְרִיעֹ֑ת שֵׁ֣שׁ מָשְׁזָ֗ר וּתְכֵ֤לֶת וְאַרְגָּמָן֙ וְתֹולַ֣עַת שָׁנִ֔י כְּרֻבִ֛ים מַעֲשֵׂ֥ה חֹשֵׁ֖ב עָשָׂ֥ה אֹתָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ϫⲉ ⲥⲟⲫⲟⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲣϩⲱⲃ ⲉ̀ⲛⲓⲥⲧⲟⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛⲏ ⲉⲑⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲡⲓⲟⲩⲏⲃ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲉ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ

And every wise one among those that wrought made the robes of the holy places, which belong to Aaron the priest, as the Lord commanded Moses.

Και πας σοφος την καρδιαν εκ των εργαζομενων το εργον της σκηνης εκαμον δεκα παραπετασματα εκ βυσσου κεκλωσμενης και κυανου και πορφυρου και κοκκινου· με χερουβειμ εντεχνου εργασιας εκαμον αυτα·

طُولُ الشُّقَّةِ الْوَاحِدَةِ ثَمَانٍ وَعِشْرُونَ ذِرَاعًا، وَعَرْضُ الشُّقَّةِ الْوَاحِدَةِ أَرْبَعُ أَذْرُعٍ. قِيَاسًا وَاحِدًا لِجَمِيعِ الشُّقَقِ.

אֹ֜רֶךְ הַיְרִיעָ֣ה הָֽאַחַ֗ת שְׁמֹנֶ֤ה וְעֶשְׂרִים֙ בָּֽאַמָּ֔ה וְרֹ֙חַב֙ אַרְבַּ֣ע בָּֽאַמָּ֔ה הַיְרִיעָ֖ה הָאֶחָ֑ת מִדָּ֥ה אַחַ֖ת לְכָל־הַיְרִיעֹֽת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ϯⲉⲡⲱⲙⲓⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϩⲩⲁⲕⲓⲛⲑⲓⲛⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϭⲏϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲕⲟⲕⲕⲟⲥ ⲉϥⲉⲣϩⲓⲏⲃ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϣⲉⲛⲥ ⲉϥⲥⲁϯ

And he made the ephod of gold, and blue, and purple, and spun scarlet, and fine linen twined.

το μηκος του ενος παραπετασματος εικοσιοκτω πηχων και το πλατος του ενος παραπετασματος τεσσαρων πηχων· παντα τα παραπετασματα του αυτου μετρου·

وَوَصَلَ خَمْسًا مِنَ الشُّقَقِ بَعْضَهَا بِبَعْضٍ. وَوَصَلَ خَمْسًا مِنَ الشُّقَقِ بَعْضَهَا بِبَعْضٍ.

וַיְחַבֵּר֙ אֶת־חֲמֵ֣שׁ הַיְרִיעֹ֔ת אַחַ֖ת אֶל־אֶחָ֑ת וְחָמֵ֤שׁ יְרִיעֹת֙ חִבַּ֔ר אַחַ֖ת אֶל־אֶחָֽת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϣⲉⲛⲧ ⲛⲓⲡⲉⲧⲁⲗⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲛⲟⲩⲃ ⲛ̀ϩⲁⲛϥⲱⲓ ϩⲱⲥⲧⲉ ⲉ̀ⲥⲁϧⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϩⲩⲁⲕⲓⲛⲑⲓⲛⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϭⲏϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲕⲟⲕⲕⲓⲛⲟⲛ ⲉⲧⲉⲣϩⲓⲏⲃ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϣⲉⲛⲥ ⲉϥⲥⲁϯ ⲁⲩⲑⲁⲙⲓⲟϥ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲛ̀ⲥⲱϧⲓ

And the plates were divided, the threads of gold, so as to interweave with the blue and purple, and with the spun scarlet, and the fine linen twined, they made it a woven work;

και συνηψε τα πεντε παραπετασματα το εν μετα του αλλου· και τα αλλα πεντε παραπετασματα συνηψε το εν μετα του αλλου.

وَصَنَعَ عُرًى مِنْ أَسْمَانْجُونِيٍّ عَلَى حَاشِيَةِ الشُّقَّةِ الْوَاحِدَةِ فِي الطَّرَفِ مِنَ الْمُوَصَّلِ الْوَاحِدِ. كَذَلِكَ صَنَعَ فِي حَاشِيَةِ الشُّقَّةِ الطَّرَفِيَّةِ مِنَ الْمُوَصَّلِ الثَّانِي.

וַיַּ֜עַשׂ לֻֽלְאֹ֣ת תְּכֵ֗לֶת עַ֣ל שְׂפַ֤ת הַיְרִיעָה֙ הָֽאֶחָ֔ת מִקָּצָ֖ה בַּמַּחְבָּ֑רֶת כֵּ֤ן עָשָׂה֙ בִּשְׂפַ֣ת הַיְרִיעָ֔ה הַקִּ֣יצֹונָ֔ה בַּמַּחְבֶּ֖רֶת הַשֵּׁנִֽית׃

Ϩⲁⲛⲉⲡⲱⲙⲓⲥ ⲉⲩϣⲟⲛⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲥⲁ ⲃ̅ ⲟⲩϩⲱⲃ ⲛ̀ⲥⲱϧⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲛⲟⲩⲉⲣⲏⲟⲩ ⲉⲩϣⲟⲛⲧ ϧⲁⲣⲓ ϧⲁⲣⲟϥ

shoulder-pieces joined from both sides, a work woven by mutual twisting of the parts into one another.

Και εκαμε θυλειας κυανα επι της ακρας του ενος παραπετασματος κατα το πλαγιον οπου εγεινεν η ενωσις· ομοιως εκαμεν επι της τελευταιας ακρας του δευτερου παραπετασματος, οπου εγεινεν η ενωσις του δευτερου·

خَمْسِينَ عُرْوَةً صَنَعَ فِي الشُّقَّةِ الْوَاحِدَةِ، وَخَمْسِينَ عُرْوَةً صَنَعَ فِي طَرَفِ الشُّقَّةِ الَّذِي فِي الْمُوَصَّلِ الثَّانِي. مُقَابِلَةً كَانَتِ الْعُرَى بَعْضُهَا لِبَعْضٍ.

חֲמִשִּׁ֣ים לֻלָאֹ֗ת עָשָׂה֮ בַּיְרִיעָ֣ה הָאֶחָת֒ וַחֲמִשִּׁ֣ים לֻלָאֹ֗ת עָשָׂה֙ בִּקְצֵ֣ה הַיְרִיעָ֔ה אֲשֶׁ֖ר בַּמַּחְבֶּ֣רֶת הַשֵּׁנִ֑ית מַקְבִּילֹת֙ הַלֻּ֣לָאֹ֔ת אַחַ֖ת אֶל־אֶחָֽת׃

Ⲁⲩⲑⲁⲙⲓⲟ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲉϥⲑⲁⲙⲓⲟ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϩⲩⲁⲕⲓⲛⲑⲓⲛⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϭⲏϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲕⲟⲕⲕⲓⲛⲟⲛ ⲉϥⲉⲣϩⲓⲏⲃ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϣⲉⲛⲥ ⲉϥⲥⲁϯ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲉ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ

They made it of the same material according to the making of it, of gold, and blue, and purple, and spun scarlet, and fine linen twined, as the Lord commanded Moses;

πεντηκοντα θυλειας εκαμεν εις το εν παραπετασμα και πεντηκοντα θυλειας εκαμεν επι της ακρας του παραπετασματος, οπου εγεινεν η ενωσις του δευτερου, δια να αντικρυζωσι αι θυλειαι προς αλληλα.

وَصَنَعَ خَمْسِينَ شِظَاظًا مِنْ ذَهَبٍ، وَوَصَلَ الشُّقَّتَيْنِ بَعْضَهُمَا بِبَعْضٍ بِالأَشِظَّةِ، فَصَارَ الْمَسْكَنُ وَاحِدًا.

וַיַּ֕עַשׂ חֲמִשִּׁ֖ים קַרְסֵ֣י זָהָ֑ב וַיְחַבֵּ֨ר אֶת־הַיְרִעֹ֜ת אַחַ֤ת אֶל־אַחַת֙ בַּקְּרָסִ֔ים וַֽיְהִ֥י הַמִּשְׁכָּ֖ן אֶחָֽד׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲑⲁⲙⲓⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲱⲛⲓ ⲃ̅ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲙⲁⲣⲁⲅⲇⲟⲥ ⲉⲩϣⲏϣ ⲛⲉⲙ ⲛⲟⲩⲉⲣⲏⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲗⲁⲗⲏⲟⲩⲧ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲫⲟⲧϩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲫⲱⲧϩ ⲛ̀ⲥⲫⲣⲁⲅⲓⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲣⲁⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅

and they made the two emerald stones clasped together and set in gold, graven and cut after the cutting of a seal with the names of the children of Israel;

Και εκαμε πεντηκοντα περονας χρυσας και συνηψε τα παραπετασματα προς αλληλα με τας περονας. και εγεινεν η σκηνη μια.

وَصَنَعَ شُقَقًا مِنْ شَعْرِ مِعْزًى خَيْمَةً فَوْقَ الْمَسْكَنِ. إِحْدَى عَشْرَةَ شُقَّةً صَنَعَهَا.

וַיַּ֙עַשׂ֙ יְרִיעֹ֣ת עִזִּ֔ים לְאֹ֖הֶל עַל־הַמִּשְׁכָּ֑ן עַשְׁתֵּֽי־עֶשְׂרֵ֥ה יְרִיעֹ֖ת עָשָׂ֥ה אֹתָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲉⲙⲛⲏⲧⲟⲩ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲓⲛⲁϩⲃⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲉⲡⲱⲙⲓⲥ ⲛ̀ϩⲁⲛⲱⲛⲓ ⲛ̀ⲉⲣⲫⲙⲉⲩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲉ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ

and he put them on the shoulder-pieces of the ephod, as stones of memorial of the children of Israel, as the Lord appointed Moses.

Και εκαμε παραπετασματα εκ τριχων αιγων δια να ηναι καλυμμα επι της σκηνης· ενδεκα παραπετασματα εκαμεν αυτα·

طُولُ الشُّقَّةِ الْوَاحِدَةِ ثَلاَثُونَ ذِرَاعًا، وَعَرْضُ الشُّقَّةِ الْوَاحِدَةِ أَرْبَعُ أَذْرُعٍ. قِيَاسًا وَاحِدًا لِلإِحْدَى عَشْرَةَ شُقَّةً.

אֹ֜רֶךְ הַיְרִיעָ֣ה הָאַחַ֗ת שְׁלֹשִׁים֙ בָּֽאַמָּ֔ה וְאַרְבַּ֣ע אַמֹּ֔ות רֹ֖חַב הַיְרִיעָ֣ה הָאֶחָ֑ת מִדָּ֣ה אַחַ֔ת לְעַשְׁתֵּ֥י עֶשְׂרֵ֖ה יְרִיעֹֽת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲑⲁⲙⲓⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲟⲅⲓⲟⲛ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲛ̀ⲥⲱϧⲓ ⲉϥⲥⲉⲗⲥⲱⲗ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲓϩⲱⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲉⲡⲱⲙⲓⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϩⲩⲁⲕⲓⲛⲑⲓⲛⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϭⲏϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲕⲟⲕⲕⲓⲛⲟⲛ ⲉϥⲉⲣϩⲓⲏⲃ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϣⲉⲛⲥ ⲉϥⲥⲁϯ

And they made the oracle, a work woven with embroidery, according to the work of the ephod, of gold, and blue, and purple, and spun scarlet, and fine linen twined.

το μηκος του ενος παραπετασματος τριακοντα πηχων και το πλατος του ενος παραπετασματος τεσσαρων πηχων· τα ενδεκα παραπετασματα του αυτου μετρου·

وَوَصَلَ خَمْسًا مِنَ الشُّقَقِ وَحْدَهَا، وَسِتًّا مِنَ الشُّقَقِ وَحْدَهَا.

וַיְחַבֵּ֛ר אֶת־חֲמֵ֥שׁ הַיְרִיעֹ֖ת לְבָ֑ד וְאֶת־שֵׁ֥שׁ הַיְרִיעֹ֖ת לְבָֽד׃

Ⲁⲩⲑⲁⲙⲓⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲟⲅⲓⲟⲛ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲣⲁⲅⲱⲛⲟⲛ ⲛ̀ⲇⲓⲡⲗⲟⲩⲛ ⲉϥⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲉⲣⲧⲱ ⲛ̀ϣⲓⲏ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲉⲣⲧⲱ ⲛ̀ⲟⲩⲏϣⲥⲓ ⲛ̀ⲇⲓⲡⲗⲟⲩⲛ

They made the oracle square and double, the length of a span, and the breadth of a span, —double.

και συνηψε τα πεντε παραπετασματα χωριστα, και τα εξ παραπετασματα χωριστα.

وَصَنَعَ خَمْسِينَ عُرْوَةً عَلَى حَاشِيَةِ الشُّقَّةِ الطَّرَفِيَّةِ مِنَ الْمُوَصَّلِ الْوَاحِدِ. وَصَنَعَ خَمْسِينَ عُرْوَةً عَلَى حَاشِيَةِ الشُّقَّةِ الْمُوَصَّلَةِ الثَّانِيَةِ.

וַיַּ֜עַשׂ לֻֽלָאֹ֣ת חֲמִשִּׁ֗ים עַ֚ל שְׂפַ֣ת הַיְרִיעָ֔ה הַקִּיצֹנָ֖ה בַּמַּחְבָּ֑רֶת וַחֲמִשִּׁ֣ים לֻלָאֹ֗ת עָשָׂה֙ עַל־שְׂפַ֣ת הַיְרִיעָ֔ה הַחֹבֶ֖רֶת הַשֵּׁנִֽית׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲥⲱϧⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲱϧⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲟⲩⲱⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲣⲁⲥⲭⲓⲛⲟⲛ ⲟⲩⲥⲧⲓⲭⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛⲱⲛⲓ ⲛ̀ⲥⲁⲣⲇⲓⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲧⲟⲡⲁⲍⲓⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲥⲙⲁⲣⲁⲅⲇⲟⲥ ⲉ̀ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲥⲧⲩⲭⲟⲥ

And there was interwoven with it a woven work of four rows of stones, a series of stones, the first row, a sardius and topaz and emerald;

Και εκαμε πεντηκοντα θυλειας επι της τελευταιας ακρας του παραπετασματος κατα την ενωσιν, και πεντηκοντα θυλειας εκαμεν επι της ακρας του παραπετασματος, κατα την ενωσιν του δευτερου.

وَصَنَعَ خَمْسِينَ شِظَاظًا مِنْ نُحَاسٍ لِيَصِلَ الْخَيْمَةَ لِتَصِيرَ وَاحِدَةً.

וַיַּ֛עַשׂ קַרְסֵ֥י נְחֹ֖שֶׁת חֲמִשִּׁ֑ים לְחַבֵּ֥ר אֶת־הָאֹ֖הֶל לִהְיֹ֥ת אֶחָֽד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲥⲧⲩⲭⲟⲥ ⲙ̀ⲙⲁϩⲃ̅ ⲟⲩⲁⲛⲇⲣⲁⲝ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲥⲁⲡⲫⲓⲣⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲓⲁⲥⲡⲓⲥ

and the second row, a carbuncle and sapphire and jasper;

Εκαμεν ετι πεντηκοντα περονας χαλκινας, δια να συναψη την σκηνην, ωστε να ηναι μια.

وَصَنَعَ غِطَاءً لِلْخَيْمَةِ مِنْ جُلُودِ كِبَاشٍ مُحَمَّرَةً، وَغِطَاءً مِنْ جُلُودِ تُخَسٍ مِنْ فَوْقُ.

וַיַּ֤עַשׂ מִכְסֶה֙ לָאֹ֔הֶל עֹרֹ֥ת אֵלִ֖ים מְאָדָּמִ֑ים וּמִכְסֵ֛ה עֹרֹ֥ת תְּחָשִׁ֖ים מִלְמָֽעְלָה׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲥⲧⲩⲭⲟⲥ ⲙ̀ⲙⲁϩⲅ̅ ⲟⲩⲗⲓⲅⲓⲣⲓⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲁⲭⲁⲧⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲁⲙⲉⲑⲩⲥⲧⲟⲥ

and the third row, a ligure and agate and amethyst;

Και εκαμε επικαλυμμα δια την σκηνην εκ δερματων κριων κοκκινοβαφων, και επικαλυμμα υπερανωθεν εκ δερματων θωων.

وَصَنَعَ الأَلْوَاحَ لِلْمَسْكَنِ مِنْ خَشَبِ السَّنْطِ قَائِمَةً.

וַיַּ֥עַשׂ אֶת־הַקְּרָשִׁ֖ים לַמִּשְׁכָּ֑ן עֲצֵ֥י שִׁטִּ֖ים עֹמְדִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲥⲧⲩⲭⲟⲥ ⲙ̀ⲙⲁϩⲇ̅ ⲟⲩⲭⲣⲓⲥⲟⲗⲓⲑⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲃⲏⲣⲓⲗⲗⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲟⲛⲩⲭⲓⲟⲛ ⲉⲩⲧⲁⲕⲧⲏⲟⲩⲧ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲥⲟⲛϩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ

and the fourth row a chrysolite and beryl and onyx set round about with gold, and fastened with gold.

Και εκαμε τας σανιδας δια την σκηνην εκ ξυλου σιττιμ, ορθιας·

طُولُ اللَّوْحِ عَشْرُ أَذْرُعٍ، وَعَرْضُ اللَّوْحِ الْوَاحِدِ ذِرَاعٌ وَنِصْفٌ.

עֶ֥שֶׂר אַמֹּ֖ת אֹ֣רֶךְ הַקָּ֑רֶשׁ וְאַמָּה֙ וַחֲצִ֣י הָֽאַמָּ֔ה רֹ֖חַב הַקֶּ֥רֶשׁ הָאֶחָֽד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲱⲛⲓ ⲛⲉ ϩⲁⲛⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲣⲁⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲛⲉ ⲓ̅ⲃ̅ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲟⲩⲣⲁⲛ ⲉⲩⲫⲟⲧϩ ⲛ̀ⲥⲫⲣⲁⲅⲓⲥ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲣⲁⲛ ⲉ̀ϯⲓ̅ⲃ̅ ⲙ̀ⲫⲩⲗⲏ

And the stones were twelve according to the names of the children of Israel, graven according to their names like seals, each according to his own name for the twelve tribes.

το μηκος της μιας σανιδος δεκα πηχων, και το πλατος της μιας σανιδος μιας πηχης και ημισειας·

وَلِلَّوْحِ الْوَاحِدِ رِجْلَانِ، مَقْرُونَةٌ إِحْدَاهُمَا بِالأُخْرَى. هَكَذَا صَنَعَ لِجَمِيعِ أَلْوَاحِ الْمَسْكَنِ.

שְׁתֵּ֣י יָדֹ֗ת לַקֶּ֙רֶשׁ֙ הָֽאֶחָ֔ד מְשֻׁלָּבֹ֔ת אַחַ֖ת אֶל־אֶחָ֑ת כֵּ֣ן עָשָׂ֔ה לְכֹ֖ל קַרְשֵׁ֥י הַמִּשְׁכָּֽן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲑⲁⲙⲓⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲟⲅⲓⲟⲛ ⲛ̀ϩⲁⲛϣⲧⲁϯ ⲉⲩϣⲟⲛⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ

And they made on the oracle turned wreaths, wreathen work, of pure gold,

μια σανις ειχε δυο αγκωνισκους αντικρυζοντας προς αλληλους· ουτως εκαμε δι' ολας τας σανιδας της σκηνης.

وَصَنَعَ الأَلْوَاحَ لِلْمَسْكَنِ عِشْرِينَ لَوْحًا إِلَى جِهَةِ الْجَنُوبِ نَحْوَ التَّيْمَنِ.

וַיַּ֥עַשׂ אֶת־הַקְּרָשִׁ֖ים לַמִּשְׁכָּ֑ן עֶשְׂרִ֣ים קְרָשִׁ֔ים לִפְאַ֖ת נֶ֥גֶב תֵּימָֽנָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛⲁϥ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲥⲡⲓⲇⲓⲥⲕⲟⲥ ⲃ̅ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲛⲉⲙ ϣϭⲟⲩⲣ ⲃ̅ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ

and they made two golden circlets and two golden rings.

Και εκαμε τας σανιδας δια την σκηνην, εικοσι σανιδας απο του νοτιου μερους προς τα δεξια.

وَصَنَعَ أَرْبَعِينَ قَاعِدَةً مِنْ فِضَّةٍ تَحْتَ الْعِشْرِينَ لَوْحًا، تَحْتَ اللَّوْحِ الْوَاحِدِ قَاعِدَتَانِ لِرِجْلَيْهِ، وَتَحْتَ اللَّوْحِ الْوَاحِدِ قَاعِدَتَانِ لِرِجْلَيْهِ.

וְאַרְבָּעִים֙ אַדְנֵי־כֶ֔סֶף עָשָׂ֕ה תַּ֖חַת עֶשְׂרִ֣ים הַקְּרָשִׁ֑ים שְׁנֵ֨י אֲדָנִ֜ים תַּֽחַת־הַקֶּ֤רֶשׁ הָאֶחָד֙ לִשְׁתֵּ֣י יְדֹתָ֔יו וּשְׁנֵ֧י אֲדָנִ֛ים תַּֽחַת־הַקֶּ֥רֶשׁ הָאֶחָ֖ד לִשְׁתֵּ֥י יְדֹתָֽיו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲭⲱ ⲙ̀ⲡⲓϣϭⲟⲩⲣ ⲃ̅ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϯⲁⲣⲭⲏ ⲥⲛⲟⲩϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲗⲟⲅⲓⲟⲛ

And they put the two golden rings on both the upper corners of the oracle;

Και τεσσαρακοντα υποβασια αργυρα εκαμεν υποκατω των εικοσι σανιδων· δυο υποβασια υποκατω της μιας σανιδος δια τους δυο αγκωνισκους αυτης και δυο υποβασια υποκατω της αλλης σανιδος δια τους δυο αγκωνισκους αυτης.

وَلِجَانِبِ الْمَسْكَنِ الثَّانِي إِلَى جِهَةِ الشِّمَالِ صَنَعَ عِشْرِينَ لَوْحًا،

וּלְצֶ֧לַע הַמִּשְׁכָּ֛ן הַשֵּׁנִ֖ית לִפְאַ֣ת צָפֹ֑ון עָשָׂ֖ה עֶשְׂרִ֥ים קְרָשִֽׁים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲭⲱ ⲛ̀ⲛⲓϣⲱⲛⲧ ⲛⲓⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲛⲟⲩⲃ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓϣϭⲟⲩⲣ ⲃ̅ ⲥⲁⲡⲓⲥⲁ ⲃ̅ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲗⲟⲅⲓⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓϩⲱⲗⲕ ⲃ̅ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϯⲥⲩⲙⲃⲟⲗⲏ ⲥⲛⲟⲩϯ

and they put the golden wreaths on the rings on both sides of the oracle, and the two wreaths into the two couplings.

Και δια το δευτερον μερος της σκηνης, το προς βορραν, εκαμεν εικοσι σανιδας,

وَأَرْبَعِينَ قَاعِدَةً لَهَا مِنْ فِضَّةٍ. تَحْتَ اللَّوْحِ الْوَاحِدِ قَاعِدَتَانِ، وَتَحْتَ اللَّوْحِ الْوَاحِدِ قَاعِدَتَانِ.

וְאַרְבָּעִ֥ים אַדְנֵיהֶ֖ם כָּ֑סֶף שְׁנֵ֣י אֲדָנִ֗ים תַּ֚חַת הַקֶּ֣רֶשׁ הָאֶחָ֔ד וּשְׁנֵ֣י אֲדָנִ֔ים תַּ֖חַת הַקֶּ֥רֶשׁ הָאֶחָֽד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲭⲁⲩ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲁⲥⲡⲓⲇⲓⲥⲕⲟⲥ ⲃ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲥⲉⲙⲛⲏⲧⲟⲩ ⲉ̀ϫⲉⲛ ϯⲛⲁϩⲡⲓ ⲥⲛⲟⲩϯ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲉⲡⲱⲙⲓⲥ ⲟⲩⲃⲉ ⲛⲟⲩⲉⲣⲏⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉϥⲙ̀ⲑⲟ

And they put them on the two circlets, and they put them on the shoulders of the ephod opposite each other in front.

και τα τεσσαρακοντα αυτων υποβασια αργυρα· δυο υποβασια υποκατω της μιας σανιδος και δυο υποβασια υποκατω της αλλης σανιδος.

وَلِمُؤَخَّرِ الْمَسْكَنِ نَحْوَ الْغَرْبِ صَنَعَ سِتَّةَ أَلْوَاحٍ.

וּֽלְיַרְכְּתֵ֥י הַמִּשְׁכָּ֖ן יָ֑מָּה עָשָׂ֖ה שִׁשָּׁ֥ה קְרָשִֽׁים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ϣϭⲟⲩⲣ ⲃ̅ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲥⲉⲙⲛⲏⲧⲟⲩ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲧⲉⲛϩ ⲃ̅ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲡⲓⲗⲁⲕϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲗⲟⲅⲓⲟⲛ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲗⲁⲕϩ ⲃ̅ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲓⲫⲁϩⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲉⲡⲱⲙⲓⲥ ⲥⲁⲡⲥⲁ ⲛ̀ϧⲟⲩⲛ

And they made two golden rings, and put them on the two projections on the top of the oracle, and on the top of the hinder part of the ephod within.

Και δια τα μερη της σκηνης τα προς δυσμας εκαμεν εξ σανιδας.

وَصَنَعَ لَوْحَيْنِ لِزَاوِيَتَيِ الْمَسْكَنِ فِي الْمُؤَخَّرِ.

וּשְׁנֵ֤י קְרָשִׁים֙ עָשָׂ֔ה לִמְקֻצְעֹ֖ת הַמִּשְׁכָּ֑ן בַּיַּרְכָתָֽיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ϣϭⲟⲩⲣ ⲃ̅ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲭⲁⲩ ϩⲓϫⲉⲛ ϯⲛⲁϩⲃⲓ ⲥⲛⲟⲩϯ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲉⲡⲱⲙⲓⲥ ⲥⲁⲡⲉⲥⲏⲧ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲃⲉ ⲛⲟⲩϩⲟ ⲕⲁⲧⲁ ϯⲥⲩⲙⲃⲟⲗⲏ ⲥⲁⲡϣⲱⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲱϧⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲉⲡⲱⲙⲓⲥ

And they made two golden rings, and put them on both the shoulders of the ephod under it, in front by the coupling above the connexion of the ephod.

Και δυο σανιδας εκαμε δια τας γωνιας της σκηνης εις τα δυο πλαγια·

وَكَانَا مُزْدَوِجَيْنِ مِنْ أَسْفَلُ، وَعَلَى سَوَاءٍ كَانَا مُزْدَوِجَيْنِ إِلَى رَأْسِهِ إِلَى الْحَلْقَةِ الْوَاحِدَةِ. هَكَذَا صَنَعَ لِكِلْتَيْهِمَا، لِكِلْتَا الزَّاوِيَتَيْنِ.

וְהָי֣וּ תֹואֲמִם֮ מִלְּמַטָּה֒ וְיַחְדָּ֗ו יִהְי֤וּ תַמִּים֙ אֶל־רֹאשֹׁ֔ו אֶל־הַטַּבַּ֖עַת הָאֶחָ֑ת כֵּ֚ן עָשָׂ֣ה לִשְׁנֵיהֶ֔ם לִשְׁנֵ֖י הַמִּקְצֹעֹֽת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϭⲱⲗⲕ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲟⲅⲓⲟⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϣϭⲟⲩⲣ ⲛⲏ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲱϥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲛⲓϣϭⲟⲩⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲉⲡⲱⲙⲓⲥ ⲉⲩⲧⲟⲙⲓ ⲉ̀ⲛⲟⲩⲉⲣⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓϩⲩⲁⲕⲓⲛⲑⲓⲛⲟⲛ ⲉⲩϣⲟⲛⲧ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲓⲥⲱϧⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲉⲡⲱⲙⲓⲥ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩϣ̀ⲧⲉⲙⲭⲱ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲟⲅⲓⲟⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓ ϯⲉ̀ⲡⲱⲙⲓⲥ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲉ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ

And he fastened the oracle by the rings that were on it to the rings of the ephod, which were fastened with a string of blue, joined together with the woven work of the ephod; that the oracle should not be loosed from the ephod, as the Lord commanded Moses.

και ηνωθησαν κατωθεν και ηνωθησαν ομου ανωθεν δια του ενος κρικου· ουτως εκαμε δι' αυτας αμφοτερας δια τας δυο γωνιας.

فَكَانَتْ ثَمَانِيَةَ أَلْوَاحٍ وَقَوَاعِدُهَا مِنْ فِضَّةٍ سِتَّ عَشْرَةَ قَاعِدَةً. قَاعِدَتَيْنِ قَاعِدَتَيْنِ تَحْتَ اللَّوْحِ الْوَاحِدِ.

וְהָיוּ֙ שְׁמֹנָ֣ה קְרָשִׁ֔ים וְאַדְנֵיהֶ֣ם כֶּ֔סֶף שִׁשָּׁ֥ה עָשָׂ֖ר אֲדָנִ֑ים שְׁנֵ֤י אֲדָנִים֙ שְׁנֵ֣י אֲדָנִ֔ים תַּ֖חַת הַקֶּ֥רֶשׁ הָאֶחָֽד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ϯϣⲑⲏⲛ ⲛ̀ϩⲓⲡⲟⲇⲓⲧⲏⲥ ⲥⲁⲡⲉⲥⲏⲧ ⲛ̀ϯⲉⲡⲱⲙⲓⲥ ⲟⲩϩⲱⲃ ⲛ̀ⲥⲱϧⲓ ⲛ̀ϩⲩⲁⲕⲓⲛⲑⲓⲛⲟⲛ ⲧⲏⲣϥ

And they made the tunic under the ephod, woven work, all of blue.

Και ησαν οκτω σανιδες· και τα υποβασια αυτων δεκαεξ υποβασια αργυρα, ανα δυο υποβασια υποκατω εκαστης σανιδος.

وَصَنَعَ عَوَارِضَ مِنْ خَشَبِ السَّنْطِ، خَمْسًا لأَلْوَاحِ جَانِبِ الْمَسْكَنِ الْوَاحِدِ،

וַיַּ֥עַשׂ בְּרִיחֵ֖י עֲצֵ֣י שִׁטִּ֑ים חֲמִשָּׁ֕ה לְקַרְשֵׁ֥י צֶֽלַע־הַמִּשְׁכָּ֖ן הָאֶחָֽת׃

Ϩⲑⲏⲥ ⲇⲉ ⲛ̀ϯϣⲑⲏⲛ ⲛⲁⲥ ϧⲉⲛ ⲧⲉⲥⲙⲏϯ ⲉϥⲥⲏϧⲓ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲛ̀ϣⲱⲛⲧ ⲉⲣⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲥⲱⲃⲓ ⲛ̀ⲁⲧϯⲟⲩⲱ ⲕⲱϯ ⲉ̀ϩⲑⲏⲥ

And the opening of the tunic in the midst woven closely together, the opening having a fringe round about, that it might not be rent.

Και εκαμε τους μοχλους εκ ξυλου σιττιμ· πεντε δια τας σανιδας του ενος μερους της σκηνης,

وَخَمْسَ عَوَارِضَ لأَلْوَاحِ جَانِبِ الْمَسْكَنِ الثَّانِي، وَخَمْسَ عَوَارِضَ لأَلْوَاحِ الْمَسْكَنِ فِي الْمُؤَخَّرِ نَحْوَ الْغَرْبِ.

וַחֲמִשָּׁ֣ה בְרִיחִ֔ם לְקַרְשֵׁ֥י צֶֽלַע־הַמִּשְׁכָּ֖ן הַשֵּׁנִ֑ית וַחֲמִשָּׁ֤ה בְרִיחִם֙ לְקַרְשֵׁ֣י הַמִּשְׁכָּ֔ן לַיַּרְכָתַ֖יִם יָֽמָּה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲑⲁⲙⲓⲟ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲗⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯϣⲑⲏⲛ ⲥⲁⲡⲉⲥⲏⲧ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲃⲱ ⲛ̀ⲉⲣⲙⲁⲛ ⲉⲥⲫⲟⲣⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϩⲁⲛⲉⲣⲙⲁⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲩⲁⲕⲓⲛⲑⲓⲛⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϭⲏϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲕⲟⲕⲕⲓⲛⲟⲛ ⲉϥⲉⲣϩⲓⲏⲃ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϣⲉⲛⲥ ⲉϥⲥⲁϯ

And they made on the border of the tunic below pomegranates as of a flowering pomegranate tree, of blue, and purple, and spun scarlet, and fine linen twined.

και πεντε μοχλους δια τας σανιδας του αλλου μερους της σκηνης και πεντε μοχλους δια τας σανιδας της σκηνης, δια τα οπισθεν μερη τα προς δυσμας·

وَصَنَعَ الْعَارِضَةَ الْوُسْطَى لِتَنْفُذَ فِي وَسَطِ الأَلْوَاحِ مِنَ الطَّرَفِ إِلَى الطَّرَفِ.

וַיַּ֖עַשׂ אֶת־הַבְּרִ֣יחַ הַתִּיכֹ֑ן לִבְרֹ֙חַ֙ בְּתֹ֣וךְ הַקְּרָשִׁ֔ים מִן־הַקָּצֶ֖ה אֶל־הַקָּצֶֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ϩⲁⲛϣⲕⲉⲗⲕⲓⲗ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲭⲱ ⲛ̀ⲛⲓϣⲕⲉⲗⲕⲓⲗ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲗⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯϣⲑⲏⲛ ⲉϥⲕⲱϯ ⲟⲩⲧⲉ ⲑⲙⲏϯ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲣⲙⲁⲛ

And they made golden bells, and put the bells on the border of the tunic round about between the pomegranates:

και εκαμε τον μεσον μοχλον δια να διαπερα δια των σανιδων απ' ακρου εως ακρου.

وَغَشَّى الأَلْوَاحَ بِذَهَبٍ. وَصَنَعَ حَلَقَاتِهَا مِنْ ذَهَبٍ بُيُوتًا لِلْعَوَارِضِ، وَغَشَّى الْعَوَارِضَ بِذَهَبٍ.

וְֽאֶת־הַקְּרָשִׁ֞ים צִפָּ֣ה זָהָ֗ב וְאֶת־טַבְּעֹתָם֙ עָשָׂ֣ה זָהָ֔ב בָּתִּ֖ים לַבְּרִיחִ֑ם וַיְצַ֥ף אֶת־הַבְּרִיחִ֖ם זָהָֽב׃

Ⲟⲩϣⲕⲉⲗⲕⲓⲗ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲉⲣⲙⲁⲛ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲗⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯϣⲑⲏⲛ ⲉϥⲕⲱϯ ⲉⲩϣⲟⲡ ⲉ̀ⲡⲓⲫⲱϣⲉⲛ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲉ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ

a golden bell and a pomegranate on the border of the tunic round about, for the ministration, as the Lord commanded Moses.

Και περιεκαλυψε τας σανιδας με χρυσιον και εκαμε τους κρικους αυτων χρυσους δια να ηναι θηκαι των μοχλων, και περιεκαλυψε τους μοχλους με χρυσιον.

وَصَنَعَ الْحِجَابَ مِنْ أَسْمَانْجُونِيٍّ وَأُرْجُوَانٍ وَقِرْمِزٍ وَبُوصٍ مَبْرُومٍ. صَنْعَةَ حَائِكٍ حَاذِقٍ صَنَعَهُ بِكَرُوبِيمَ.

וַיַּ֙עַשׂ֙ אֶת־הַפָּרֹ֔כֶת תְּכֵ֧לֶת וְאַרְגָּמָ֛ן וְתֹולַ֥עַת שָׁנִ֖י וְשֵׁ֣שׁ מָשְׁזָ֑ר מַעֲשֵׂ֥ה חֹשֵׁ֛ב עָשָׂ֥ה אֹתָ֖הּ כְּרֻבִֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ϩⲁⲛϣⲑⲏⲛ ⲛ̀ϣⲉⲛⲥ ⲟⲩϩⲱⲃ ⲛⲥ̀ⲱϧⲓ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ

And they made vestments of fine linen, a woven work, for Aaron and his sons,

Και εκαμε το καταπετασμα εκ κυανου και πορφυρου και κοκκινου και βυσσου κεκλωσμενης· εντεχνου εργασιας εκαμεν αυτο με χερουβειμ.

وَصَنَعَ لَهُ أَرْبَعَةَ أَعْمِدَةٍ مِنْ سَنْطٍ، وَغَشَّاهَا بِذَهَبٍ. رُزَزُهَا مِنْ ذَهَبٍ. وَسَبَكَ لَهَا أَرْبَعَ قَوَاعِدَ مِنْ فِضَّةٍ.

וַיַּ֣עַשׂ לָ֗הּ אַרְבָּעָה֙ עַמּוּדֵ֣י שִׁטִּ֔ים וַיְצַפֵּ֣ם זָהָ֔ב וָוֵיהֶ֖ם זָהָ֑ב וַיִּצֹ֣ק לָהֶ֔ם אַרְבָּעָ֖ה אַדְנֵי־כָֽסֶף׃

Ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲕⲩⲇⲁⲣⲓⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩϣⲉⲛⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲙⲓⲧⲣⲁ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩϣⲉⲛⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲡⲉⲣⲓⲥⲕⲉⲗⲏ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩϣⲉⲛⲥ ⲉϥⲥⲁϯ

and the tires of fine linen, and the mitre of fine linen, and the drawers of fine linen twined;

Και εκαμεν εις αυτο τους τεσσαρας στυλους εκ ξυλου σιττιμ και περιεκαλυψεν αυτους με χρυσιον· τα αγκιστρα αυτων χρυσα· και εχυσε δι' αυτους τεσσαρα υποβασια αργυρα.

وَصَنَعَ سَجْفًا لِمَدْخَلِ الْخَيْمَةِ مِنْ أَسْمَانْجُونِيٍّ وَأُرْجُوَانٍ وَقِرْمِزٍ وَبُوصٍ مَبْرُومٍ صَنْعَةَ الطَّرَّازِ.

וַיַּ֤עַשׂ מָסָךְ֙ לְפֶ֣תַח הָאֹ֔הֶל תְּכֵ֧לֶת וְאַרְגָּמָ֛ן וְתֹולַ֥עַת שָׁנִ֖י וְשֵׁ֣שׁ מָשְׁזָ֑ר מַעֲשֵׂ֖ה רֹקֵֽם׃

Ⲛⲉⲙ ⲛⲟⲩⲙⲟϫϧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩϣⲉⲛⲥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϩⲩⲁⲕⲓⲛⲑⲓⲛⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϭⲏϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲕⲟⲕⲕⲓⲛⲟⲛ ⲉϥⲉⲣϩⲓⲏⲃ ⲟⲩϩⲱⲃ ⲙ̀ⲡⲟⲓⲕⲓⲗⲧⲟⲛ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲉ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ

and their girdles of fine linen, and blue, and purple, and scarlet spun, the work of an embroiderer, according as the Lord commanded Moses.

Και εκαμε τον ταπητα δια την θυραν της σκηνης εκ κυανου και πορφυρου και κοκκινου και βυσσου κεκλωσμενης, εργασιας κεντητου·

وَأَعْمِدَتَهُ خَمْسَةً وَرُزَزَهَا. وَغَشَّى رُؤُوسَهَا وَقُضْبَانَهَا بِذَهَبٍ، وَقَوَاعِدَهَا خَمْسًا مِنْ نُحَاسٍ.

וְאֶת־עַמּוּדָ֤יו חֲמִשָּׁה֙ וְאֶת־וָ֣וֵיהֶ֔ם וְצִפָּ֧ה רָאשֵׁיהֶ֛ם וַחֲשֻׁקֵיהֶ֖ם זָהָ֑ב וְאַדְנֵיהֶ֥ם חֲמִשָּׁ֖ה נְחֹֽשֶׁת׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲑⲁⲙⲓⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲡⲉⲧⲁⲗⲟⲛ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲫⲟⲣⲓⲥⲙⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ

And they made the golden plate, a dedicated thing of the sanctuary, of pure gold;

και τους πεντε στυλους αυτης και τα αγκιστρα αυτων· και περιεκαλυψε τα κιονοκρανα αυτων και τας ταινιας αυτων με χρυσιον· τα πεντε ομως υποβασια αυτων ησαν χαλκινα.

إصحاح 37

تابوت العهد

وَصَنَعَ بَصَلْئِيلُ التَّابُوتَ مِنْ خَشَبِ السَّنْطِ، طُولُهُ ذِرَاعَانِ وَنِصْفٌ، وَعَرْضُهُ ذِرَاعٌ وَنِصْفٌ، وَارْتِفَاعُهُ ذِرَاعٌ وَنِصْفٌ.

וַיַּ֧עַשׂ בְּצַלְאֵ֛ל אֶת־הָאָרֹ֖ן עֲצֵ֣י שִׁטִּ֑ים אַמָּתַ֨יִם וָחֵ֜צִי אָרְכֹּ֗ו וְאַמָּ֤ה וָחֵ֙צִי֙ רָחְבֹּ֔ו וְאַמָּ֥ה וָחֵ֖צִי קֹמָתֹֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲓ̅ ⲛ̀ⲁⲩⲗⲏ

And they made ten curtains for the tabernacle;

Και εκαμεν ο Βεσελεηλ την κιβωτον εκ ξυλου σιττιμ· δυο πηχων και ημισειας το μηκος αυτης και μιας πηχης και ημισειας το πλατος αυτης και μιας πηχης και ημισειας το υψος αυτης·

وَغَشَّاهُ بِذَهَبٍ نَقِيٍّ مِنْ دَاخِلٍ وَمِنْ خَارِجٍ. وَصَنَعَ لَهُ إِكْلِيلًا مِنْ ذَهَبٍ حَوَالَيْهِ.

וַיְצַפֵּ֛הוּ זָהָ֥ב טָהֹ֖ור מִבַּ֣יִת וּמִח֑וּץ וַיַּ֥עַשׂ לֹ֛ו זֵ֥ר זָהָ֖ב סָבִֽיב׃

Ⲉⲥⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲕ̅ⲏ̅ ⲙ̀ⲙⲁϩⲓ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲁⲩⲗⲏ ⲡⲁⲓϣⲓ ⲣⲱ ⲡⲉⲧϣⲟⲡ ⲛ̀ⲛⲓⲁⲩⲗⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲇ̅ ⲙ̀ⲙⲁϩⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲏϣⲥⲓ ⲉ̀ϯⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲁⲩⲗⲏ

of eight and twenty cubits the length of one curtain: the same measure was to all, and the breadth of one curtain was of four cubits.

και περιεκαλυψεν αυτην με καθαρον χρυσιον εσωθεν και εξωθεν και εκαμεν εις αυτην στεφανην χρυσην κυκλω.

وَسَبَكَ لَهُ أَرْبَعَ حَلَقَاتٍ مِنْ ذَهَبٍ عَلَى أَرْبَعِ قَوَائِمِهِ. عَلَى جَانِبِهِ الْوَاحِدِ حَلْقَتَانِ، وَعَلَى جَانِبِهِ الثَّانِي حَلْقَتَانِ.

וַיִּצֹ֣ק לֹ֗ו אַרְבַּע֙ טַבְּעֹ֣ת זָהָ֔ב עַ֖ל אַרְבַּ֣ע פַּעֲמֹתָ֑יו וּשְׁתֵּ֣י טַבָּעֹ֗ת עַל־צַלְעֹו֙ הָֽאֶחָ֔ת וּשְׁתֵּי֙ טַבָּעֹ֔ות עַל־צַלְעֹ֖ו הַשֵּׁנִֽית׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲑⲁⲙⲓⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁⲧⲁⲡⲉⲧⲁⲥⲙⲁ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲩⲁⲕⲓⲛⲑⲓⲛⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϭⲏϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲕⲟⲕⲕⲓⲛⲟⲛ ⲉϥⲉⲣϩⲓⲏⲃ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϣⲉⲛⲥ ⲉϥⲥⲁϯ ⲟⲩϩⲱⲃ ⲛ̀ⲥⲱϧⲓ ⲛ̀ⲭⲉⲣⲟⲩⲃⲓⲙ

And they made the veil of blue, and purple, and spun scarlet, and fine linen twined, the woven work with cherubs.

Και εχυσε δι' αυτην τεσσαρας κρικους χρυσους δια τας τεσσαρας γωνιας αυτης· δυο μεν κρικους εις το εν πλαγιον αυτης δυο δε κρικους εις το αλλο πλαγιον αυτης.

وَصَنَعَ عَصَوَيْنِ مِنْ خَشَبِ السَّنْطِ وَغَشَّاهُمَا بِذَهَبٍ.

וַיַּ֥עַשׂ בַּדֵּ֖י עֲצֵ֣י שִׁטִּ֑ים וַיְצַ֥ף אֹתָ֖ם זָהָֽב׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲥⲉⲙⲛⲏⲧϥ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲇ̅ ⲛ̀ⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲁⲧⲉⲣϩⲟⲗⲓ ⲉⲩⲗⲁⲗⲏⲟⲩⲧ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲟⲩⲕⲉⲫⲁⲗⲓⲥ ϩⲁⲛⲛⲟⲩⲃ ⲛⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲟⲩⲇ̅ ⲙ̀ⲃⲁⲥⲓⲥ ⲉⲩⲟⲓ ⲛ̀ϩⲁⲧ

And they put it on four posts of incorruptible wood overlaid with gold; and their chapiters were gold, and their four sockets were silver.

Και εκαμε μοχλους εκ ξυλου σιττιμ και περιεκαλυψεν αυτους με χρυσιον·

وَأَدْخَلَ الْعَصَوَيْنِ فِي الْحَلَقَاتِ عَلَى جَانِبَيِ التَّابُوتِ، لِحَمْلِ التَّابُوتِ.

וַיָּבֵ֤א אֶת־הַבַּדִּים֙ בַּטַּבָּעֹ֔ת עַ֖ל צַלְעֹ֣ת הָאָרֹ֑ן לָשֵׂ֖את אֶת־הָאָרֹֽן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲑⲁⲙⲓⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁⲧⲁⲕⲁⲗⲩⲙⲙⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲣⲟ ⲛ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲩⲁⲕⲓⲛⲑⲓⲛⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϭⲏϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲕⲟⲕⲕⲓⲛⲟⲛ ⲉϥⲉⲣϩⲓⲏⲃ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϣⲉⲛⲥ ⲉϥⲥⲁϯ ⲟⲩϩⲱⲃ ⲛ̀ⲥⲱϧⲓ ⲛ̀ⲭⲉⲣⲟⲩⲃⲓⲙ

And they made the veil of the door of the tabernacle of witness of blue, and purple, and spun scarlet, and fine linen twined, woven work with cherubs,

και εισηγαγε τους μοχλους εις τους κρικους κατα τα πλαγια της κιβωτου, δια να βασταζωσι την κιβωτον.

غطاء التابوت

وَصَنَعَ غِطَاءً مِنْ ذَهَبٍ نَقِيٍّ، طُولُهُ ذِرَاعَانِ وَنِصْفٌ، وَعَرْضُهُ ذِرَاعٌ وَنِصْفٌ.

וַיַּ֥עַשׂ כַּפֹּ֖רֶת זָהָ֣ב טָהֹ֑ור אַמָּתַ֤יִם וָחֵ֙צִי֙ אָרְכָּ֔הּ וְאַמָּ֥ה וָחֵ֖צִי רָחְבָּֽהּ׃

Ⲛⲉⲙ ⲉ̅ ⲛ̀ⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲁϥ ⲛⲉⲙ ⲛⲟⲩⲕⲣⲓⲕⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲟⲩⲕⲉⲫⲁⲗⲓⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲟⲩⲯⲁⲗⲓⲥ ⲉⲩⲗⲁⲗⲏⲟⲩⲧ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ ⲛⲉⲙ ⲉ̅ ⲙ̀ⲃⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲉⲩⲟⲓ ⲛ̀ϩⲟⲙⲧ

and their posts five, and the rings; and they gilded their chapiters and their clasps with gold, and they had five sockets of brass.

Και εκαμε το ιλαστηριον εκ χρυσιου καθαρου· δυο πηχων και ημισειας το μηκος αυτου και μιας πηχης και ημισειας το πλατος αυτου.

وَصَنَعَ كَرُوبَيْنِ مِنْ ذَهَبٍ صَنْعَةَ الْخِرَاطَةِ، صَنَعَهُمَا عَلَى طَرَفَيِ الْغِطَاءِ.

וַיַּ֛עַשׂ שְׁנֵ֥י כְרֻבִ֖ים זָהָ֑ב מִקְשָׁה֙ עָשָׂ֣ה אֹתָ֔ם מִשְּׁנֵ֖י קְצֹ֥ות הַכַּפֹּֽרֶת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ϯⲁⲩⲗⲏ ⲉ̀ⲡⲓⲥⲁ ⲉⲧϩⲓⲫⲣⲏⲥ ⲛⲓⲓⲥⲧⲓⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲁⲩⲗⲏ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩϣⲉⲛⲥ ⲉϥⲥⲁϯ ⲣ̅ ϧⲉⲛ ⲣ̅

And they made the court toward the south; the curtains of the court of fine linen twined, a hundred cubits every way,

Και εκαμε δυο χερουβειμ εκ χρυσιου· σφυρηλατα εκαμεν αυτα, επι των δυο ακρων του ιλαστηριου·

كَرُوبًا وَاحِدًا عَلَى الطَّرَفِ مِنْ هُنَا، وَكَرُوبًا وَاحِدًا عَلَى الطَّرَفِ مِنْ هُنَاكَ. مِنَ الْغِطَاءِ صَنَعَ الْكَرُوبَيْنِ عَلَى طَرَفَيْهِ.

כְּרוּב־אֶחָ֤ד מִקָּצָה֙ מִזֶּ֔ה וּכְרוּב־אֶחָ֥ד מִקָּצָ֖ה מִזֶּ֑ה מִן־הַכַּפֹּ֛רֶת עָשָׂ֥ה אֶת־הַכְּרֻבִ֖ים מִשְּׁנֵ֥י [קִצְוֹותֹו כ] (קְצֹותָֽיו׃ ק)

Ⲛⲉⲙ ⲕ̅ ⲛ̀ⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲕ̅ ⲙ̀ⲃⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲉⲩⲟⲓ ⲛ̀ϩⲟⲙⲧ

and their posts twenty, and their sockets twenty;

εν χερουβ επι του ενος ακρου, και εν χερουβ επι του αλλου ακρου· επι του ιλαστηριου εκαμε τα χερουβειμ επι των δυο ακρων αυτου·

وَكَانَ الْكَرُوبَانِ بَاسِطَيْنِ أَجْنِحَتَهُمَا إِلَى فَوْقُ، مُظَلِّلَيْنِ بِأَجْنِحَتِهِمَا فَوْقَ الْغِطَاءِ، وَوَجْهَاهُمَا كُلُّ الْوَاحِدِ إِلَى الآخَرِ. نَحْوَ الْغِطَاءِ كَانَ وَجْهَا الْكَرُوبَيْنِ.

וַיִּהְי֣וּ הַכְּרֻבִים֩ פֹּרְשֵׂ֨י כְנָפַ֜יִם לְמַ֗עְלָה סֹֽכְכִ֤ים בְּכַנְפֵיהֶם֙ עַל־הַכַּפֹּ֔רֶת וּפְנֵיהֶ֖ם אִ֣ישׁ אֶל־אָחִ֑יו אֶל־הַכַּפֹּ֔רֶת הָי֖וּ פְּנֵ֥י הַכְּרֻבִֽים׃ פ

and on the north side a hundred every way, and on the south side a hundred every way, and their posts twenty and their sockets twenty.

και τα χερουβειμ εξετεινον τας πτερυγας ανωθεν, επικαλυπτοντα με τας πτερυγας αυτων το ιλαστηριον και τα προσωπα αυτων εβλεπον το εν προς το αλλο· προς το ιλαστηριον ησαν τα προσωπα των χερουβειμ.

المائدة

وَصَنَعَ الْمَائِدَةَ مِنْ خَشَبِ السَّنْطِ، طُولُهَا ذِرَاعَانِ، وَعَرْضُهَا ذِرَاعٌ، وَارْتِفَاعُهَا ذِرَاعٌ وَنِصْفٌ.

וַיַּ֥עַשׂ אֶת־הַשֻּׁלְחָ֖ן עֲצֵ֣י שִׁטִּ֑ים אַמָּתַ֤יִם אָרְכֹּו֙ וְאַמָּ֣ה רָחְבֹּ֔ו וְאַמָּ֥ה וָחֵ֖צִי קֹמָתֹֽו׃

And on the west side curtains of fifty cubits, their posts ten and their sockets ten.

Και εκαμε την τραπεζαν εκ ξυλου σιττιμ· δυο πηχων το μηκος αυτης και μιας πηχης το πλατος αυτης, το δε υψος αυτης μιας πηχης και ημισειας·

وَغَشَّاهَا بِذَهَبٍ نَقِيٍّ، وَصَنَعَ لَهَا إِكْلِيلًا مِنْ ذَهَبٍ حَوَالَيْهَا.

וַיְצַ֥ף אֹתֹ֖ו זָהָ֣ב טָהֹ֑ור וַיַּ֥עַשׂ לֹ֛ו זֵ֥ר זָהָ֖ב סָבִֽיב׃

And on the east side curtains of fifty cubits of fifteen cubits behind,

και περιεκαλυψεν αυτην με χρυσιον καθαρον, και εκαμεν εις αυτην στεφανην χρυσην κυκλω.

وَصَنَعَ لَهَا حَاجِبًا عَلَى شِبْرٍ حَوَالَيْهَا، وَصَنَعَ لِحَاجِبِهَا إِكْلِيلًا مِنْ ذَهَبٍ حَوَالَيْهَا.

וַיַּ֨עַשׂ לֹ֥ו מִסְגֶּ֛רֶת טֹ֖פַח סָבִ֑יב וַיַּ֧עַשׂ זֵר־זָהָ֛ב לְמִסְגַּרְתֹּ֖ו סָבִֽיב׃

and their pillars three, and their sockets three.

Εκαμεν ετι εις αυτην χειλος κυκλω, μιας παλαμης το πλατος· και επι το χειλος αυτης κυκλω εκαμε στεφανην χρυσην.

وَسَبَكَ لَهَا أَرْبَعَ حَلَقَاتٍ مِنْ ذَهَبٍ، وَجَعَلَ الْحَلَقَاتِ عَلَى الزَّوَايَا الأَرْبَعِ الَّتِي لِقَوَائِمِهَا الأَرْبَعِ.

וַיִּצֹ֣ק לֹ֔ו אַרְבַּ֖ע טַבְּעֹ֣ת זָהָ֑ב וַיִּתֵּן֙ אֶת־הַטַּבָּעֹ֔ת עַ֚ל אַרְבַּ֣ע הַפֵּאֹ֔ת אֲשֶׁ֖ר לְאַרְבַּ֥ע רַגְלָֽיו׃

And at the second back on this side and on that by the gate of the court, curtains of fifteen cubits, their pillars three and their sockets three;

Και εχυσε δι' αυτην τεσσαρας κρικους χρυσους, και εβαλε τους κρικους επι τας τεσσαρας γωνιας, τας επι των τεσσαρων ποδων αυτης.

عِنْدَ الْحَاجِبِ كَانَتِ الْحَلَقَاتُ بُيُوتًا لِلْعَصَوَيْنِ لِحَمْلِ الْمَائِدَةِ.

לְעֻמַּת֙ הַמִּסְגֶּ֔רֶת הָי֖וּ הַטַּבָּעֹ֑ת בָּתִּים֙ לַבַּדִּ֔ים לָשֵׂ֖את אֶת־הַשֻּׁלְחָֽן׃

all the curtains of the tabernacle of fine linen twined.

υπο το χειλος ησαν οι κρικοι, θηκαι των μοχλων, δια να βασταζωσι την τραπεζαν.

وَصَنَعَ الْعَصَوَيْنِ مِنْ خَشَبِ السَّنْطِ، وَغَشَّاهُمَا بِذَهَبٍ لِحَمْلِ الْمَائِدَةِ.

וַיַּ֤עַשׂ אֶת־הַבַּדִּים֙ עֲצֵ֣י שִׁטִּ֔ים וַיְצַ֥ף אֹתָ֖ם זָהָ֑ב לָשֵׂ֖את אֶת־הַשֻּׁלְחָֽן׃

And the sockets of their pillars of brass, and their hooks of silver, and their chapiters overlaid with silver, and all the posts of the court overlaid with silver:

και εκαμε τους μοχλους εκ ξυλου σιττιμ, και περιεκαλυψεν αυτους με χρυσιον, δια να βασταζωσι την τραπεζαν.

وَصَنَعَ الأَوَانِيَ الَّتِي عَلَى الْمَائِدَةِ، صِحَافَهَا وَصُحُونَهَا وَجَامَاتِهَا وَكَأْسَاتِهَا الَّتِي يُسْكَبُ بِهَا مِنْ ذَهَبٍ نَقِيٍّ.

וַיַּ֜עַשׂ אֶֽת־הַכֵּלִ֣ים ׀ אֲשֶׁ֣ר עַל־הַשֻּׁלְחָ֗ן אֶת־קְעָרֹתָ֤יו וְאֶת־כַּפֹּתָיו֙ וְאֵת֙ מְנַקִּיֹּתָ֔יו וְאֶת־הַקְּשָׂוֹ֔ת אֲשֶׁ֥ר יֻסַּ֖ךְ בָּהֵ֑ן זָהָ֖ב טָהֹֽור׃ פ

and the veil of the gate of the court, the work of an embroiderer of blue, and purple, and spun scarlet, and fine linen twined; the length of twenty cubits, and the height and the breadth of five cubits, made equal to the curtains of the court;

και εκαμε τα σκευη τα επι της τραπεζης, τους δισκους αυτης και τους θυμιαματοδοχους αυτης και τας λεκανας αυτης και τα σπονδεια, δια να γινωνται δι' αυτων αι σπονδαι, εκ χρυσιου καθαρου.

المنارة

وَصَنَعَ الْمَنَارَةَ مِنْ ذَهَبٍ نَقِيٍّ. صَنْعَةَ الْخِرَاطَةِ صَنَعَ الْمَنَارَةَ، قَاعِدَتَهَا وَسَاقَهَا. كَانَتْ كَأْسَاتُهَا وَعُجَرُهَا وَأَزْهَارُهَا مِنْهَا.

וַיַּ֥עַשׂ אֶת־הַמְּנֹרָ֖ה זָהָ֣ב טָהֹ֑ור מִקְשָׁ֞ה עָשָׂ֤ה אֶת־הַמְּנֹרָה֙ יְרֵכָ֣הּ וְקָנָ֔הּ גְּבִיעֶ֛יהָ כַּפְתֹּרֶ֥יהָ וּפְרָחֶ֖יהָ מִמֶּ֥נָּה הָיֽוּ׃

and their pillars four, and their sockets four of brass, and their hooks of silver, and their chapiters overlaid with silver.

και εκαμε την λυχνιαν εκ χρυσιου καθαρου· σφυρηλατον εκαμε την λυχνιαν· ο κορμος αυτης και οι κλαδοι αυτης, αι λεκαναι αυτης, οι κομβοι αυτης και τα ανθη αυτης ησαν εν σωμα μετ' αυτης.

وَسِتُّ شُعَبٍ خَارِجَةٌ مِنْ جَانِبَيْهَا. مِنْ جَانِبِهَا الْوَاحِدِ ثَلاَثُ شُعَبِ مَنَارَةٍ، وَمِنْ جَانِبِهَا الثَّانِي ثَلاَثُ شُعَبِ مَنَارَةٍ.

וְשִׁשָּׁ֣ה קָנִ֔ים יֹצְאִ֖ים מִצִּדֶּ֑יהָ שְׁלֹשָׁ֣ה ׀ קְנֵ֣י מְנֹרָ֗ה מִצִּדָּהּ֙ הָֽאֶחָ֔ד וּשְׁלֹשָׁה֙ קְנֵ֣י מְנֹרָ֔ה מִצִּדָּ֖הּ הַשֵּׁנִֽי׃

And all the pins of the court round about of brass, and they were overlaid with silver.

και εξ κλαδοι εξηρχοντο εκ των πλαγιων αυτης· τρεις κλαδοι της λυχνιας εκ του ενος πλαγιου αυτης και τρεις κλαδοι της λυχνιας εκ του αλλου πλαγιου αυτης·

فِي الشُّعْبَةِ الْوَاحِدَةِ ثَلاَثُ كَأْسَاتٍ لَوْزِيَّةٍ بِعُجْرَةٍ وَزَهْرٍ، وَفِي الشُّعْبَةِ الثَّانِيَةِ ثَلاَثُ كَأْسَاتٍ لَوْزِيَّةٍ بِعُجْرَةٍ وَزَهْرٍ، وَهَكَذَا إِلَى السِّتِّ الشُّعَبِ الْخَارِجَةِ مِنَ الْمَنَارَةِ.

שְׁלֹשָׁ֣ה גְ֠בִעִים מְֽשֻׁקָּדִ֞ים בַּקָּנֶ֣ה הָאֶחָד֮ כַּפְתֹּ֣ר וָפֶרַח֒ וּשְׁלֹשָׁ֣ה גְבִעִ֗ים מְשֻׁקָּדִ֛ים בְּקָנֶ֥ה אֶחָ֖ד כַּפְתֹּ֣ר וָפָ֑רַח כֵּ֚ן לְשֵׁ֣שֶׁת הַקָּנִ֔ים הַיֹּצְאִ֖ים מִן־הַמְּנֹרָֽה׃

And this was the construction of the tabernacle of witness, accordingly as it was appointed to Moses; so that the public service should belong to the Levites, through Ithamar the son of Aaron the priest.

τρεις λεκαναι αμυγδαλοειδεις εις τον ενα κλαδον, εις κομβος και εν ανθος· και τρεις λεκαναι αμυγδαλοειδεις εις τον αλλον κλαδον, εις κομβος και εν ανθος· ουτως εκαμεν εις τους εξ κλαδους τους εξερχομενους εκ της λυχνιας.

وَفِي الْمَنَارَةِ أَرْبَعُ كَأْسَاتٍ لَوْزِيَّةٍ بِعُجَرِهَا وَأَزْهَارِهَا.

וּבַמְּנֹרָ֖ה אַרְבָּעָ֣ה גְבִעִ֑ים מְשֻׁ֨קָּדִ֔ים כַּפְתֹּרֶ֖יהָ וּפְרָחֶֽיהָ׃

And Beseleel the son of Urias of the tribe of Juda, did as the Lord commanded Moses.

Και εις την λυχνιαν ησαν τεσσαρες λεκαναι αμυγδαλοειδεις, οι κομβοι αυτων και τα ανθη αυτων.

وَتَحْتَ الشُّعْبَتَيْنِ مِنْهَا عُجْرَةٌ، وَتَحْتَ الشُّعْبَتَيْنِ مِنْهَا عُجْرَةٌ، وَتَحْتَ الشُّعْبَتَيْنِ مِنْهَا عُجْرَةٌ. إِلَى السِّتِّ الشُّعَبِ الْخَارِجَةِ مِنْهَا.

וְכַפְתֹּ֡ר תַּחַת֩ שְׁנֵ֨י הַקָּנִ֜ים מִמֶּ֗נָּה וְכַפְתֹּר֙ תַּ֣חַת שְׁנֵ֤י הַקָּנִים֙ מִמֶּ֔נָּה וְכַפְתֹּ֕ר תַּֽחַת־שְׁנֵ֥י הַקָּנִ֖ים מִמֶּ֑נָּה לְשֵׁ֙שֶׁת֙ הַקָּנִ֔ים הַיֹּצְאִ֖ים מִמֶּֽנָּה׃

-

And Eliab the son of Achisamach of the tribe of Dan was there, who was chief artificer in the woven works and needle-works and embroideries, in weaving with the scarlet and fine linen.

Και εις κομβος υπο τους δυο κλαδους εξ αυτης και εις κομβος υπο τους δυο κλαδους εξ αυτης και εις κομβος υπο τους δυο κλαδους εξ αυτης, εις τους εξ κλαδους τους εξερχομενους εξ αυτης.

كَانَتْ عُجَرُهَا وَشُعَبُهَا مِنْهَا، جَمِيعُهَا خِرَاطَةٌ وَاحِدَةٌ مِنْ ذَهَبٍ نَقِيٍّ.

כַּפְתֹּרֵיהֶ֥ם וּקְנֹתָ֖ם מִמֶּ֣נָּה הָי֑וּ כֻּלָּ֛הּ מִקְשָׁ֥ה אַחַ֖ת זָהָ֥ב טָהֹֽור׃

-

Οι κομβοι αυτων και οι κλαδοι αυτων ησαν εν σωμα μετ' αυτης· το ολον αυτης εν σφυρηλατον εκ χρυσιου καθαρου.

وَصَنَعَ سُرُجَهَا سَبْعَةً، وَمَلاَقِطَهَا وَمَنَافِضَهَا مِنْ ذَهَبٍ نَقِيٍّ.

וַיַּ֥עַשׂ אֶת־נֵרֹתֶ֖יהָ שִׁבְעָ֑ה וּמַלְקָחֶ֥יהָ וּמַחְתֹּתֶ֖יהָ זָהָ֥ב טָהֹֽור׃

-

Και εκαμε τους επτα λυχνους αυτης, και τα λυχνοψαλιδα αυτης και τα υποθεματα αυτης εκ χρυσιου καθαρου.

مِنْ وَزْنَةِ ذَهَبٍ نَقِيٍّ صَنَعَهَا وَجَمِيعَ أَوَانِيهَا.

כִּכָּ֛ר זָהָ֥ב טָהֹ֖ור עָשָׂ֣ה אֹתָ֑הּ וְאֵ֖ת כָּל־כֵּלֶֽיהָ׃ פ

-

Εξ ενος ταλαντου χρυσιου καθαρου εκαμεν αυτην και παντα τα σκευη αυτης.

مذبح البخور

وَصَنَعَ مَذْبَحَ الْبَخُورِ مِنْ خَشَبِ السَّنْطِ، طُولُهُ ذِرَاعٌ، وَعَرْضُهُ ذِرَاعٌ، مُرَبَّعًا. وَارْتِفَاعُهُ ذِرَاعَانِ. مِنْهُ كَانَتْ قُرُونُهُ.

וַיַּ֛עַשׂ אֶת־מִזְבַּ֥ח הַקְּטֹ֖רֶת עֲצֵ֣י שִׁטִּ֑ים אַמָּ֣ה אָרְכֹּו֩ וְאַמָּ֨ה רָחְבֹּ֜ו רָב֗וּעַ וְאַמָּתַ֙יִם֙ קֹֽמָתֹ֔ו מִמֶּ֖נּוּ הָי֥וּ קַרְנֹתָֽיו׃

-

Και εκαμε το θυσιαστηριον του θυμιαματος εκ ξυλου σιττιμ· το μηκος αυτου μιας πηχης και το πλατος αυτου μιας πηχης, τετραγωνον· και δυο πηχων το υψος αυτου· τα κερατα αυτου ησαν εκ του αυτου.

وَغَشَّاهُ بِذَهَبٍ نَقِيٍّ: سَطْحَهُ وَحِيطَانَهُ حَوَالَيْهِ وَقُرُونَهُ. وَصَنَعَ لَهُ إِكْلِيلًا مِنْ ذَهَبٍ حَوَالَيْهِ.

וַיְצַ֨ף אֹתֹ֜ו זָהָ֣ב טָהֹ֗ור אֶת־גַּגֹּ֧ו וְאֶת־קִירֹתָ֛יו סָבִ֖יב וְאֶת־קַרְנֹתָ֑יו וַיַּ֥עַשׂ לֹ֛ו זֵ֥ר זָהָ֖ב סָבִֽיב׃

-

Και περιεκαλυψεν αυτο με χρυσιον καθαρον, την κορυφην αυτου και τα πλαγια αυτου κυκλω και τα κερατα αυτου· και εκαμεν εις αυτο στεφανην χρυσην κυκλω.

وَصَنَعَ لَهُ حَلْقَتَيْنِ مِنْ ذَهَبٍ تَحْتَ إِكْلِيلِهِ عَلَى جَانِبَيْهِ، عَلَى الْجَانِبَيْنِ بَيْتَيْنِ لِعَصَوَيْنِ لِحَمْلِهِ بِهِمَا.

וּשְׁתֵּי֩ טַבְּעֹ֨ת זָהָ֜ב עָֽשָׂה־לֹ֣ו ׀ מִתַּ֣חַת לְזֵרֹ֗ו עַ֚ל שְׁתֵּ֣י צַלְעֹתָ֔יו עַ֖ל שְׁנֵ֣י צִדָּ֑יו לְבָתִּ֣ים לְבַדִּ֔ים לָשֵׂ֥את אֹתֹ֖ו בָּהֶֽם׃

-

Και δυο κρικους χρυσους εκαμε δι' αυτο υπο την στεφανην αυτου πλησιον των δυο γωνιων αυτου επι τα δυο πλαγια αυτου, δια να ηναι θηκαι των μοχλων, ωστε να βασταζωσιν αυτο δι' αυτων.

وَصَنَعَ الْعَصَوَيْنِ مِنْ خَشَبِ السَّنْطِ وَغَشَّاهُمَا بِذَهَبٍ.

וַיַּ֥עַשׂ אֶת־הַבַּדִּ֖ים עֲצֵ֣י שִׁטִּ֑ים וַיְצַ֥ף אֹתָ֖ם זָהָֽב׃

-

Και εκαμε τους μοχλους εκ ξυλου σιττιμ και περιεκαλυψεν αυτους με χρυσιον.

وَصَنَعَ دُهْنَ الْمَسْحَةِ مُقَدَّسًا، وَالْبَخُورَ الْعَطِرَ نَقِيًّا صَنْعَةَ الْعَطَّارِ.

וַיַּ֜עַשׂ אֶת־שֶׁ֤מֶן הַמִּשְׁחָה֙ קֹ֔דֶשׁ וְאֶת־קְטֹ֥רֶת הַסַּמִּ֖ים טָהֹ֑ור מַעֲשֵׂ֖ה רֹקֵֽחַ׃ פ

-

Και εκαμε το αγιον χριστηριον ελαιον και το καθαρον ευωδες θυμιαμα κατα την τεχνην του μυρεψου.

إصحاح 38

مذبح المحرقة

وَصَنَعَ مَذْبَحَ الْمُحْرَقَةِ مِنْ خَشَبِ السَّنْطِ، طُولُهُ خَمْسُ أَذْرُعٍ، وَعَرْضُهُ خَمْسُ أَذْرُعٍ، مُرَبَّعًا. وَارْتِفَاعُهُ ثَلاَثُ أَذْرُعٍ.

וַיַּ֛עַשׂ אֶת־מִזְבַּ֥ח הָעֹלָ֖ה עֲצֵ֣י שִׁטִּ֑ים חָמֵשׁ֩ אַמֹּ֨ות אָרְכֹּ֜ו וְחָֽמֵשׁ־אַמֹּ֤ות רָחְבֹּו֙ רָב֔וּעַ וְשָׁלֹ֥שׁ אַמֹּ֖ות קֹמָתֹֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ϫⲉ ⲃⲉⲥⲉⲗⲉⲏⲗ ⲛ̀ϯⲕⲩⲃⲱⲧⲟⲥ

And Beseleel made the ark,

Και εκαμε το θυσιαστηριον του ολοκαυτωματος εκ ξυλου σιττιμ· πεντε πηχων το μηκος αυτου και πεντε πηχων το πλατος αυτου, τετραγωνον· και το υψος αυτου τριων πηχων·

وَصَنَعَ قُرُونَهُ عَلَى زَوَايَاهُ الأَرْبَعِ. مِنْهُ كَانَتْ قُرُونُهُ. وَغَشَّاهُ بِنُحَاسٍ.

וַיַּ֣עַשׂ קַרְנֹתָ֗יו עַ֚ל אַרְבַּ֣ע פִּנֹּתָ֔יו מִמֶּ֖נּוּ הָי֣וּ קַרְנֹתָ֑יו וַיְצַ֥ף אֹתֹ֖ו נְחֹֽשֶׁת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲟϥⲧⲥ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ⲥⲁϧⲟⲩⲛ ⲛⲉⲙ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲑⲁⲙⲓⲟ ⲉ̀ⲣⲟⲥ ⲛ̀ⲟⲩϩⲟⲧⲡ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲉϥⲕⲱϯ

and overlaid it with pure gold within and without;

και εκαμε τα κερατα αυτου επι των τεσσαρων γωνιων αυτου· τα κερατα αυτου ησαν εκ του αυτου· και περιεκαλυψεν αυτο χαλκον.

وَصَنَعَ جَمِيعَ آنِيَةِ الْمَذْبَحِ: الْقُدُورَ وَالرُّفُوشَ وَالْمَرَاكِنَ وَالْمَنَاشِلَ وَالْمَجَامِرَ، جَمِيعَ آنِيَتِهِ صَنَعَهَا مِنْ نُحَاسٍ.

וַיַּ֜עַשׂ אֶֽת־כָּל־כְּלֵ֣י הַמִּזְבֵּ֗חַ אֶת־הַסִּירֹ֤ת וְאֶת־הַיָּעִים֙ וְאֶת־הַמִּזְרָקֹ֔ת אֶת־הַמִּזְלָגֹ֖ת וְאֶת־הַמַּחְתֹּ֑ת כָּל־כֵּלָ֖יו עָשָׂ֥ה נְחֹֽשֶׁת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛⲁⲥ ⲛ̀ⲇ̅ ⲛ̀ϣϭⲟⲩⲣ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲉⲥⲇ̅ ⲛ̀ⲥⲫⲓⲣ ⲃ̅ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲥⲫⲓⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲃ̅ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲥⲫⲓⲣ ⲙ̀ⲙⲁϩⲃ̅

and he cast for it four golden rings, two on the one side, and two on the other,

Και εκαμε παντα τα σκευη του θυσιαστηριου, τους λεβητας και τα πτυαρια και τας λεκανας, τας κρεαγρας και τα πυροδοχα· παντα τα σκευη αυτου εκαμε χαλκινα.

وَصَنَعَ لِلْمَذْبَحِ شُبَّاكَةً صَنْعَةَ الشَّبَكَةِ مِنْ نُحَاسٍ، تَحْتَ حَاجِبِهِ مِنْ أَسْفَلُ إِلَى نِصْفِهِ.

וַיַּ֤עַשׂ לַמִּזְבֵּ֙חַ֙ מִכְבָּ֔ר מַעֲשֵׂ֖ה רֶ֣שֶׁת נְחֹ֑שֶׁת תַּ֧חַת כַּרְכֻּבֹּ֛ו מִלְּמַ֖טָּה עַד־חֶצְיֹֽו׃

Ⲉⲩϩⲱⲟⲩⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓϣⲉⲛϩⲱϯ ϩⲱⲥⲧⲉ ⲉ̀ⲑⲣⲟⲩϥⲓⲧⲥ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ

wide enough for the staves, so that men should bear the ark with them.

Και εκαμε δια το θυσιαστηριον χαλκινην εσχαραν δικτυωτης εργασιας υπο την περιοχην αυτου κατωθεν εως του μεσου αυτου.

وَسَبَكَ أَرْبَعَ حَلَقَاتٍ فِي الأَرْبَعَةِ الأَطْرَافِ لِشُبَّاكَةِ النُّحَاسِ بُيُوتًا لِلْعَصَوَيْنِ.

וַיִּצֹ֞ק אַרְבַּ֧ע טַבָּעֹ֛ת בְּאַרְבַּ֥ע הַקְּצָוֹ֖ת לְמִכְבַּ֣ר הַנְּחֹ֑שֶׁת בָּתִּ֖ים לַבַּדִּֽים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲑⲁⲙⲓⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲓⲗⲁⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ ⲥⲁⲡϣⲱⲓ ⲛ̀ϯⲕⲓⲃⲱⲧⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ

And he made the propitiatory over the ark of pure gold,

Και εχυσε τεσσαρας κρικους δια τα τεσσαρα ακρα της χαλκινης εσχαρας, δια να ηναι θηκαι των μοχλων.

وَصَنَعَ الْعَصَوَيْنِ مِنْ خَشَبِ السَّنْطِ وَغَشَّاهُمَا بِنُحَاسٍ.

וַיַּ֥עַשׂ אֶת־הַבַּדִּ֖ים עֲצֵ֣י שִׁטִּ֑ים וַיְצַ֥ף אֹתָ֖ם נְחֹֽשֶׁת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲭⲉⲣⲟⲩⲃⲓⲙ ⲃ̅ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ

and the two cherubs of gold;

Και εκαμε τους μοχλους εκ ξυλου σιττιμ, και περιεκαλυψεν αυτους με χαλκον.

وَأَدْخَلَ الْعَصَوَيْنِ فِي الْحَلَقَاتِ عَلَى جَانِبَيِ الْمَذْبَحِ لِحَمْلِهِ بِهِمَا. مُجَوَّفًا صَنَعَهُ مِنْ أَلْوَاحٍ.

וַיָּבֵ֨א אֶת־הַבַּדִּ֜ים בַּטַּבָּעֹ֗ת עַ֚ל צַלְעֹ֣ת הַמִּזְבֵּ֔חַ לָשֵׂ֥את אֹתֹ֖ו בָּהֶ֑ם נְב֥וּב לֻחֹ֖ת עָשָׂ֥ה אֹתֹֽו׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲭⲉⲣⲟⲩⲃⲓⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲗⲁⲕϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲓⲗⲁⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲭⲉⲣⲟⲩⲃⲓⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲗⲁⲕϩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲃ̅ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲓⲗⲁⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ

one cherub on the one end of the propitiatory, and another cherub on the other end of the propitiatory,

Και εισηξε τους μοχλους εις τους κρικους κατα τα πλαγια του θυσιαστηριου, δια να βασταζωσιν αυτο δι' αυτων· κοιλον σανιδωτον εκαμεν αυτο.

مرحضة الاغتسال

وَصَنَعَ الْمِرْحَضَةَ مِنْ نُحَاسٍ وَقَاعِدَتَهَا مِنْ نُحَاسٍ. مِنْ مَرَائِي الْمُتَجَنِّدَاتِ اللَّوَاتِي تَجَنَّدْنَ عِنْدَ بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ.

וַיַּ֗עַשׂ אֵ֚ת הַכִּיֹּ֣ור נְחֹ֔שֶׁת וְאֵ֖ת כַּנֹּ֣ו נְחֹ֑שֶׁת בְּמַרְאֹת֙ הַצֹּ֣בְאֹ֔ת אֲשֶׁ֣ר צָֽבְא֔וּ פֶּ֖תַח אֹ֥הֶל מֹועֵֽד׃ ס

Ⲉⲩⲉⲣϧⲏⲓⲃⲓ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲧⲉⲛϩ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲓⲗⲁⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ

overshadowing the propitiatory with their wings.

Και εκαμε τον νιπτηρα χαλκινον και την βασιν αυτου χαλκινην εκ των κατοπτρων των συναθροιζομενων γυναικων, αιτινες συνηθροιζοντο παρα την θυραν της σκηνης του μαρτυριου.

الدار الخارجية

وَصَنَعَ الدَّارَ: إِلَى جِهَةِ الْجَنُوبِ نَحْوَ التَّيْمَنِ، أَسْتَارُ الدَّارِ مِنْ بُوصٍ مَبْرُومٍ مِئَةُ ذِرَاعٍ،

וַיַּ֖עַשׂ אֶת־הֶחָצֵ֑ר לִפְאַ֣ת ׀ נֶ֣גֶב תֵּימָ֗נָה קַלְעֵ֤י הֶֽחָצֵר֙ שֵׁ֣שׁ מָשְׁזָ֔ר מֵאָ֖ה בָּאַמָּֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ϯⲧⲣⲁⲡⲉⲍⲁ ⲑⲏ ⲉⲧⲭⲏ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ

And he made the set table of pure gold,

Και εκαμε την αυλην· κατα το πλευρον το προς μεσημβριαν τα παραπετασματα της αυλης ησαν εκ βυσσου κεκλωσμενης, εκατον πηχων.

أَعْمِدَتُهَا عِشْرُونَ، وَقَوَاعِدُهَا عِشْرُونَ مِنْ نُحَاسٍ. رُزَزُ الأَعْمِدَةِ وَقُضْبَانُهَا مِنْ فِضَّةٍ.

עַמּוּדֵיהֶ֣ם עֶשְׂרִ֔ים וְאַדְנֵיהֶ֥ם עֶשְׂרִ֖ים נְחֹ֑שֶׁת וָוֵ֧י הָעַמֻּדִ֛ים וַחֲשֻׁקֵיהֶ֖ם כָּֽסֶף׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲑⲁⲙⲓⲟ ⲉ̀ⲣⲟⲥ ⲛ̀ⲇ̅ ⲛ̀ϣϭⲟⲩⲣ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲛ̀ϣϭⲟⲩⲣ ⲃ̅ ⲉ̀ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲥⲫⲓⲣ ⲟⲩⲟϩ ϣϭⲟⲩⲣ ⲃ̅ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓⲥⲫⲓⲣ ⲙ̀ⲙⲁϩⲃ̅ ⲉⲩϩⲱⲟⲩⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓϣⲉⲛϩⲱϯ ϩⲱⲥⲧⲉ ⲉⲑⲣⲟⲩϥⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ

and cast for it four rings: two on the one side and two on the other side, broad, so that men should lift it with the staves in them.

Οι στυλοι αυτων ησαν εικοσι και τα χαλκινα αυτων υποβασια εικοσι τα αγκιστρα των στυλων και αι ζωναι αυτων αργυρα.

وَإِلَى جِهَةِ الشِّمَالِ، مِئَةُ ذِرَاعٍ، أَعْمِدَتُهَا عِشْرُونَ وَقَوَاعِدُهَا عِشْرُونَ مِنْ نُحَاسٍ. رُزَزُ الأَعْمِدَةِ وَقُضْبَانُهَا مِنْ فِضَّةٍ.

וְלִפְאַ֤ת צָפֹון֙ מֵאָ֣ה בָֽאַמָּ֔ה עַמּוּדֵיהֶ֣ם עֶשְׂרִ֔ים וְאַדְנֵיהֶ֥ם עֶשְׂרִ֖ים נְחֹ֑שֶׁת וָוֵ֧י הָֽעַמּוּדִ֛ים וַחֲשֻׁקֵיהֶ֖ם כָּֽסֶף׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓϣⲉⲛϩⲱϯ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲕⲩⲃⲱⲧⲟⲥ ⲛⲉⲙ ϯⲧⲣⲁⲡⲉⲍⲁ ⲁϥⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲗⲁⲗⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ

And he made the staves of the ark and of the table, and gilded them with gold.

Και κατα το βορειον πλευρον τα παραπετασματα ησαν εκατον πηχων· οι στυλοι αυτων εικοσι και τα χαλκινα υποβασια αυτων εικοσι τα αγκιστρα των στυλων και αι ζωναι αυτων αργυρα.

وَإِلَى جِهَةِ الْغَرْبِ أَسْتَارٌ، خَمْسُونَ ذِرَاعًا، أَعْمِدَتُهَا عَشْرَةٌ وَقَوَاعِدُهَا عَشْرٌ. رُزَزُ الأَعْمِدَةِ وَقُضْبَانُهَا مِنْ فِضَّةٍ.

וְלִפְאַת־יָ֗ם קְלָעִים֙ חֲמִשִּׁ֣ים בָּֽאַמָּ֔ה עַמּוּדֵיהֶ֥ם עֲשָׂרָ֔ה וְאַדְנֵיהֶ֖ם עֲשָׂרָ֑ה וָוֵ֧י הָעַמֻּדִ֛ים וַחֲשׁוּקֵיהֶ֖ם כָּֽסֶף׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲧⲣⲁⲡⲉⲍⲁ ⲛⲓⲧⲣⲓⲃⲗⲓⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϫⲏ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϣⲡⲗⲟⲕ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲙⲟⲕⲓ ⲛⲟⲩⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛⲏ ⲉ̀ϣⲁⲩⲟⲩⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲁϥⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ

And he made the furniture of the table, both the dishes, and the censers, and the cups, and the bowls with which he should offer drink-offerings, of gold.

Και κατα το δυτικον πλευρον ησαν παραπετασματα πεντηκοντα πηχων· οι στυλοι αυτων δεκα και τα υποβασια αυτων δεκα· τα αγκιστρα των στυλων και αι ζωναι αυτων αργυρα.

وَإِلَى جِهَةِ الشَّرْقِ نَحْوَ الشُّرُوقِ، خَمْسُونَ ذِرَاعًا.

וְלִפְאַ֛ת קֵ֥דְמָה מִזְרָ֖חָה חֲמִשִּׁ֥ים אַמָּֽה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ϯⲗⲩⲭⲛⲓⲁ ⲑⲏ ⲉⲧⲉⲣⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲉⲥϫⲟⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ

And he made the candlestick which gives light, of gold;

Και κατα το ανατολικον πλευρον το προς ανατολας, πεντηκοντα πηχων.

لِلْجَانِبِ الْوَاحِدِ أَسْتَارٌ خَمْسَ عَشْرَةَ ذِرَاعًا، أَعْمِدَتُهَا ثَلاَثَةٌ وَقَوَاعِدُهَا ثَلاَثٌ.

קְלָעִ֛ים חֲמֵשׁ־עֶשְׂרֵ֥ה אַמָּ֖ה אֶל־הַכָּתֵ֑ף עַמּוּדֵיהֶ֣ם שְׁלֹשָׁ֔ה וְאַדְנֵיהֶ֖ם שְׁלֹשָֽׁה׃

Ⲡⲓⲗⲁϧⲉⲙ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲕⲁⲗⲁⲙⲓⲥⲕⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲥⲥⲫⲓⲣ ⲃ̅ ⲉⲩⲛⲏⲟⲩ

the stem solid, and the branches from both its sides;

Τα παραπετασματα του ενος μερους της πυλης ησαν δεκαπεντε πηχων· οι στυλοι αυτων τρεις και τα υποβασια αυτων τρια.

وَلِلْجَانِبِ الثَّانِي مِنْ بَابِ الدَّارِ إِلَى هُنَا وَإِلَى هُنَا أَسْتَارٌ خَمْسَ عَشَرَةَ ذِرَاعًا، أَعْمِدَتُهَا ثَلاَثَةٌ وَقَوَاعِدُهَا ثَلاَثٌ.

וְלַכָּתֵ֣ף הַשֵּׁנִ֗ית מִזֶּ֤ה וּמִזֶּה֙ לְשַׁ֣עַר הֶֽחָצֵ֔ר קְלָעִ֕ים חֲמֵ֥שׁ עֶשְׂרֵ֖ה אַמָּ֑ה עַמֻּדֵיהֶ֣ם שְׁלֹשָׁ֔ה וְאַדְנֵיהֶ֖ם שְׁלֹשָֽׁה׃

Ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲥⲕⲁⲗⲁⲙⲓⲥⲕⲟⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲫⲟⲣⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉⲩⲥⲟⲩⲧⲱⲛ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲛ̀ⲥϣⲣⲓⲕⲓ ⲅ̅ ⲛ̀ⲥⲁⲙ̀ⲛⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲅ̅ ⲛ̀ⲥⲁⲙ̀ⲛⲁⲓ ⲉⲩϣⲏϣ ⲛⲉⲙ ⲛⲟⲩⲉⲣⲏⲟⲩ

and blossoms proceeding from its branches, three on this side, and three on the other, made equal to each other.

Και εις το αλλο μερος της πυλης της αυλης εκατερωθεν ησαν παραπετασματα δεκαπεντε πηχων· οι στυλοι αυτων τρεις και τα υποβασια αυτων τρια.

جَمِيعُ أَسْتَارِ الدَّارِ حَوَالَيْهَا مِنْ بُوصٍ مَبْرُومٍ،

כָּל־קַלְעֵ֧י הֶחָצֵ֛ר סָבִ֖יב שֵׁ֥שׁ מָשְׁזָֽר׃

Ⲛⲉⲙ ⲛⲟⲩⲗⲁⲙⲡⲁⲥ ⲉⲩⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ⲛⲟⲩⲗⲁⲕϩ ⲉⲩⲟⲓ ⲛ̀ⲥⲙⲟⲧ ⲛ̀ⲕⲁⲣⲓⲁ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲙⲁⲛ̀ⲭⲁϧⲏⲃⲥ ⲉⲩⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲥⲉⲙⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲓϧⲏⲃⲥ ϩⲓⲱⲧⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲙⲁⲛⲭⲁϧⲏⲃⲥ ⲙ̀ⲙⲁϩⲍ̅ ⲉⲧϩⲓ ⲡⲓⲗⲁⲕϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲗⲁⲙⲡⲁⲥ ϩⲓϫⲉⲛ ϯⲁⲫⲉ ⲥⲁⲡϣⲱⲓ ⲉϥϫⲟⲣ ⲧⲏⲣϥ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ

And as to their lamps, which are on the ends, knops proceeded from them; and sockets proceeding from them, that the lamps might be upon them; and the seventh socket, on the top of the candlestick, on the summit above, entirely of solid gold.

Παντα τα παραπετασματα της αυλης κυκλω ησαν εκ βυσσου κεκλωσμενης.

وَقَوَاعِدُ الأَعْمِدَةِ مِنْ نُحَاسٍ. رُزَزُ الأَعْمِدَةِ وَقُضْبَانُهَا مِنْ فِضَّةٍ وَتَغْشِيَةُ رُؤُوسِهَا مِنْ فِضَّةٍ وَجَمِيعُ أَعْمِدَةِ الدَّارِ مَوْصُولَةٌ بِقُضْبَانٍ مِنْ فِضَّةٍ.

וְהָאֲדָנִ֣ים לָֽעַמֻּדִים֮ נְחֹשֶׁת֒ וָוֵ֨י הָֽעַמּוּדִ֜ים וַחֲשׁוּקֵיהֶם֙ כֶּ֔סֶף וְצִפּ֥וּי רָאשֵׁיהֶ֖ם כָּ֑סֶף וְהֵם֙ מְחֻשָּׁקִ֣ים כֶּ֔סֶף כֹּ֖ל עַמֻּדֵ֥י הֶחָצֵֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉⲥⲍ̅ ⲛ̀ϧⲏⲃⲥ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲉⲩⲭⲏ ϩⲓϫⲱⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲥⲉϭⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉ̀ϣⲁⲩϩⲟⲃⲥⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ

And on the candlestick seven golden lamps, and its snuffers gold, and its funnels gold.

Και τα υποβασια δια τους στυλους ησαν χαλκινα· τα αγκιστρα των στυλων και αι ζωναι αυτων αργυρα· και τα κιονοκρανα αυτων ησαν περικεκαλυμμενα με αργυριον· και παντες οι στυλοι της αυλης ησαν εζωσμενοι με αργυριον.

وَسَجْفُ بَابِ الدَّارِ صَنْعَةَ الطَّرَّازِ مِنْ أَسْمَانْجُونِيٍّ وَأُرْجُوَانٍ وَقِرْمِزٍ وَبُوصٍ مَبْرُومٍ، وَطُولُهُ عِشْرُونَ ذِرَاعًا، وَارْتِفَاعُهُ بِالْعَرْضِ خَمْسُ أَذْرُعٍ بِسَوِيَّةِ أَسْتَارِ الدَّارِ،

וּמָסַ֞ךְ שַׁ֤עַר הֶחָצֵר֙ מַעֲשֵׂ֣ה רֹקֵ֔ם תְּכֵ֧לֶת וְאַרְגָּמָ֛ן וְתֹולַ֥עַת שָׁנִ֖י וְשֵׁ֣שׁ מָשְׁזָ֑ר וְעֶשְׂרִ֤ים אַמָּה֙ אֹ֔רֶךְ וְקֹומָ֤ה בְרֹ֙חַב֙ חָמֵ֣שׁ אַמֹּ֔ות לְעֻמַּ֖ת קַלְעֵ֥י הֶחָצֵֽר׃

Ⲫⲁⲓ ⲁϥⲗⲁⲗⲱ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲛ̀ϩⲁⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ϩⲁⲛϣϭⲟⲩⲣ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲗⲁⲗⲱ ⲛ̀ⲛⲓⲙⲟⲭⲗⲟⲩⲥ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲕⲁⲧⲁⲡⲉⲧⲁⲥⲙⲁ ⲁϥϩⲟϥⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲟⲩⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲛⲓⲁⲅⲕⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ

He overlaid the posts with silver, and cast for each post golden rings, and gilded the bars with gold; and he gilded the posts of the veil with gold, and made the hooks of gold.

Και το καταπετασμα δια την πυλην της αυλης ητο εργασιας κεντητου εκ κυανου και πορφυρου και κοκκινου και βυσσου κεκλωσμενης· και ητο εικοσι πηχων το μηκος και το υψος εις το πλατος πεντε πηχων, καθως εις τα παραπετασματα της αυλης.

وَأَعْمِدَتُهَا أَرْبَعَةٌ، وَقَوَاعِدُهَا أَرْبَعٌ مِنْ نُحَاسٍ. رُزَزُهَا مِنْ فِضَّةٍ، وَتَغْشِيَةُ رُؤُوسِهَا وَقُضْبَانِهَا مِنْ فِضَّةٍ.

וְעַמֻּֽדֵיהֶם֙ אַרְבָּעָ֔ה וְאַדְנֵיהֶ֥ם אַרְבָּעָ֖ה נְחֹ֑שֶׁת וָוֵיהֶ֣ם כֶּ֔סֶף וְצִפּ֧וּי רָאשֵׁיהֶ֛ם וַחֲשֻׁקֵיהֶ֖ם כָּֽסֶף׃

Ⲫⲁⲓ ⲁϥⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲛⲓⲕⲣⲓⲕⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲕⲣⲓⲕⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲁⲩⲗⲏ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲕⲣⲓⲕⲟⲥ ⲛ̀ϩⲟⲙⲧ ⲉ̀ⲡⲥⲱⲕ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁⲧⲁⲕⲁⲗⲩⲙⲙⲁ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ

He made also the rings of the tabernacle of gold; and the rings of the court, and the rings for drawing out the veil above of brass.

Και οι στυλοι αυτων τεσσαρες και τα χαλκινα υποβασια αυτων τεσσαρα· τα αγκιστρα αυτων αργυρα, και τα κιονοκρανα αυτων περικεκαλυμμενα με αργυριον και αι ζωναι αυτων αργυραι.

وَجَمِيعُ أَوْتَادِ الْمَسْكَنِ وَالدَّارِ حَوَالَيْهَا مِنْ نُحَاسٍ.

וְֽכָל־הַיְתֵדֹ֞ת לַמִּשְׁכָּ֧ן וְלֶחָצֵ֛ר סָבִ֖יב נְחֹֽשֶׁת׃ ס

Ⲫⲁⲓ ⲁϥⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲛⲓⲕⲉⲫⲁⲗⲓⲥ ⲛ̀ϩⲁⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲕⲉⲫⲁⲗⲓⲥ ⲛ̀ϩⲟⲙⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲣⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛⲉⲙ ϯⲡⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲁⲩⲗⲏ ⲟⲩⲟϩ ϩⲁⲛⲁⲅⲕⲩⲗⲏ ⲛ̀ϩⲁⲧ ⲁϥⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲫⲁⲓ ⲁϥⲗⲁⲗⲱⲟⲩ ⲛ̀ϩⲁⲧ

He cast the silver chapiters of the tabernacle, and the brazen chapiters of the door of the tabernacle, and the gate of the court; and he made silver hooks for the posts, he overlaid them with silver on the posts.

Και παντες οι πασσαλοι της σκηνης και της αυλης κυκλω χαλκινοι.

المواد المُستخدمة

هَذَا هُوَ الْمَحْسُوبُ لِلْمَسْكَنِ، مَسْكَنِ الشَّهَادَةِ الَّذِي حُسِبَ بِمُوجَبِ أَمْرِ مُوسَى بِخِدْمَةِ اللاَّوِيِّينَ عَلَى يَدِ إِيثَامَارَ بْنِ هَارُونَ الْكَاهِنِ.

אֵ֣לֶּה פְקוּדֵ֤י הַמִּשְׁכָּן֙ מִשְׁכַּ֣ן הָעֵדֻ֔ת אֲשֶׁ֥ר פֻּקַּ֖ד עַל־פִּ֣י מֹשֶׁ֑ה עֲבֹדַת֙ הַלְוִיִּ֔ם בְּיַד֙ אִֽיתָמָ֔ר בֶּֽן־אַהֲרֹ֖ן הַכֹּהֵֽן׃

Ⲫⲁⲓ ⲁϥⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲛⲓϣⲙⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϣⲱⲟⲩ ⲛ̀ϩⲟⲙⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲁⲩⲗⲏ

He made the pins of the tabernacle and the pins of the court of brass.

Αυτη ειναι η απαριθμησις των πραγματων της σκηνης, της σκηνης του μαρτυριου, καθως ηριθμηθησαν κατα την προσταγην του Μωυσεως, δια την υπηρεσιαν των Λευιτων δια χειρος του Ιθαμαρ, υιου του Ααρων του ιερεως.

وَبَصَلْئِيلُ بْنُ أُورِي بْنِ حُورَ مِنْ سِبْطِ يَهُوذَا صَنَعَ كُلَّ مَا أَمَرَ بِهِ الرَّبُّ مُوسَى.

וּבְצַלְאֵ֛ל בֶּן־אוּרִ֥י בֶן־ח֖וּר לְמַטֵּ֣ה יְהוּדָ֑ה עָשָׂ֕ה אֵ֛ת כָּל־אֲשֶׁר־צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־מֹשֶֽׁה׃

Ⲫⲁⲓ ⲁϥⲑⲁⲙⲓⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ϩⲟⲙⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϣⲟⲩⲣⲏ ⲛ̀ϩⲟⲙⲧ ⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲉⲧⲁⲩⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓϣⲑⲟⲣⲧⲉⲣ ⲛⲉⲙ ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲕⲟⲣⲉ

He made the brazen altar of the brazen censers, which belonged to the men engaged in sedition with the gathering of Core.

Και ο Βεσελεηλ ο υιος του Ουρι, υιου του Ωρ, εκ φυλης Ιουδα, εκαμε παντα οσα προσεταξεν ο Κυριος εις τον Μωυσην.

وَمَعَهُ أُهُولِيآبُ بْنُ أَخِيسَامَاكَ مِنْ سِبْطِ دَانَ، نَقَّاشٌ وَمُوَشٍّ وَطَرَّازٌ بِالأَسْمَانْجُونِيِّ وَالأُرْجُوَانِ وَالْقِرْمِزِ وَالْبُوصِ.

וְאִתֹּ֗ו אָהֳלִיאָ֞ב בֶּן־אֲחִיסָמָ֛ךְ לְמַטֵּה־דָ֖ן חָרָ֣שׁ וְחֹשֵׁ֑ב וְרֹקֵ֗ם בַּתְּכֵ֙לֶת֙ וּבָֽאַרְגָּמָ֔ן וּבְתֹולַ֥עַת הַשָּׁנִ֖י וּבַשֵּֽׁשׁ׃ ס

Ⲫⲁⲓ ⲁϥⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲧⲉϥⲃⲁⲥⲓⲥ ⲛⲉⲙ ⲧⲉϥϣⲟⲩⲣⲏ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲕⲣⲉⲁⲅⲣⲁ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲫⲩⲁⲗⲏ ⲛ̀ϩⲟⲙⲧ

He made all the vessels of the altar and its grate, and its base, and its bowls, and the brazen flesh-hooks.

Και ητο μετ' αυτου Ελιαβ, ο υιος του Αχισαμαχ, εκ φυλης Δαν, εγχαρακτης και ευμηχανος τεχνιτης και κεντητης εις κυανουν και εις πορφυρουν και εις κοκκινον και εις βυσσον.

كُلُّ الذَّهَبِ الْمَصْنُوعِ لِلْعَمَلِ فِي جَمِيعِ عَمَلِ الْمَقْدِسِ، وَهُوَ ذَهَبُ التَّقْدِمَةِ: تِسْعٌ وَعِشْرُونَ وَزْنَةً وَسَبْعُ مِئَةِ شَاقِلٍ وَثَلاَثُونَ شَاقِلًا بِشَاقِلِ الْمَقْدِسِ.

כָּל־הַזָּהָ֗ב הֶֽעָשׂוּי֙ לַמְּלָאכָ֔ה בְּכֹ֖ל מְלֶ֣אכֶת הַקֹּ֑דֶשׁ וַיְהִ֣י ׀ זְהַ֣ב הַתְּנוּפָ֗ה תֵּ֤שַׁע וְעֶשְׂרִים֙ כִּכָּ֔ר וּשְׁבַ֨ע מֵאֹ֧ות וּשְׁלֹשִׁ֛ים שֶׁ֖קֶל בְּשֶׁ֥קֶל הַקֹּֽדֶשׁ׃

Ⲫⲁⲓ ⲁϥⲑⲁⲙⲓⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲟⲩϫⲟⲗϩϥ ⲛ̀ϩⲟⲙⲧ ⲟⲩϩⲱⲃ ⲛ̀ϣⲛⲉ ⲥⲁⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϯϣⲟⲩⲣⲏ ⲥⲁⲡⲉⲥⲏⲧ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉϥⲛⲏⲟⲩ ϣⲁⲧⲉϥⲫⲁϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲭⲱ ϩⲓϫⲱϥ ⲛ̀ⲇ̅ ⲛ̀ϣϭⲟⲩⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲡⲓⲕ̅ ⲙ̀ⲙⲉⲣⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϫⲟⲗϩϥ ⲛ̀ϩⲟⲙⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉⲩⲟⲓ ⲛ̀ϩⲟⲙⲧ ⲉⲩϩⲱⲟⲩⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲙⲟⲭⲗⲟⲩⲥ ϩⲱⲥⲧⲉ ⲉ̀ϥⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ

He made an appendage for the altar of network under the grate, beneath it as far as the middle of it; and he fastened to it four brazen rings on the four parts of the appendage of the altar, wide enough for the bars, so as to bear the altar with them.

Παν το χρυσιον το δαπανηθεν δια την εργασιαν εις ολον το εργον του αγιαστηριου, το χρυσιον της προσφορας, ητο εικοσιεννεα ταλαντα και επτακοσιοι τριακοντα σικλοι, κατα τον σικλον του αγιαστηριου.

وَفِضَّةُ الْمَعْدُودِينَ مِنَ الْجَمَاعَةِ مِئَةُ وَزْنَةٍ وَأَلْفٌ وَسَبْعُ مِئَةِ شَاقِلٍ وَخَمْسَةٌ وَسَبْعُونَ شَاقِلًا بِشَاقِلِ الْمَقْدِسِ.

וְכֶ֛סֶף פְּקוּדֵ֥י הָעֵדָ֖ה מְאַ֣ת כִּכָּ֑ר וְאֶלֶף֩ וּשְׁבַ֨ע מֵאֹ֜ות וַחֲמִשָּׁ֧ה וְשִׁבְעִ֛ים שֶׁ֖קֶל בְּשֶׁ֥קֶל הַקֹּֽדֶשׁ׃

Ⲫⲁⲓ ⲁϥⲑⲁⲙⲓⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲛⲉϩ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲑⲱϩⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲥⲉⲙⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲑⲟⲓⲛⲟⲩϥⲓ ⲉϥⲧⲟⲩⲃⲏⲟⲩⲧ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲙ̀ⲫⲁⲥ ⲥⲟϫⲉⲛ

He made the holy anointing oil and the composition of the incense, the pure work of the perfumer.

Και το αργυριον των απαριθμηθεντων εκ της συναγωγης εκατον ταλαντα, και χιλιοι επτακοσιοι και εβδομηκοντα πεντε σικλοι, κατα τον σικλον του αγιαστηριου·

لِلرَّأْسِ نِصْفٌ، نِصْفُ الشَّاقِلِ بِشَاقِلِ الْمَقْدِسِ. لِكُلِّ مَنِ اجْتَازَ إِلَى الْمَعْدُودِينَ مِنِ ابْنِ عِشْرِينَ سَنَةً فَصَاعِدًا، لِسِتِّ مِئَةِ أَلْفٍ وَثَلاَثَةِ آلاَفٍ وَخَمْسِ مِئَةٍ وَخَمْسِينَ.

בֶּ֚קַע לַגֻּלְגֹּ֔לֶת מַחֲצִ֥ית הַשֶּׁ֖קֶל בְּשֶׁ֣קֶל הַקֹּ֑דֶשׁ לְכֹ֨ל הָעֹבֵ֜ר עַל־הַפְּקֻדִ֗ים מִבֶּ֨ן עֶשְׂרִ֤ים שָׁנָה֙ וָמַ֔עְלָה לְשֵׁשׁ־מֵאֹ֥ות אֶ֙לֶף֙ וּשְׁלֹ֣שֶׁת אֲלָפִ֔ים וַחֲמֵ֥שׁ מֵאֹ֖ות וַחֲמִשִּֽׁים׃

Ⲫⲁⲓ ⲁϥⲑⲁⲙⲓⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲟⲩⲧⲏⲣ ⲛ̀ϩⲟⲙⲧ ⲛⲉⲙ ⲧⲉϥⲃⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ϩⲟⲙⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲓⲁⲗ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲣⲛⲏⲥⲧⲓⲁ ⲉⲧⲁⲩⲉⲣⲛⲏⲥⲧⲉⲩⲓⲛ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲛⲓⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲁⲩⲥⲉⲙⲛⲏⲧⲥ

He made the brazen laver, and the brazen base of it of the mirrors of the women that fasted, who fasted by the doors of the tabernacle of witness, in the day in which he set it up.

εν βεκαχ κατα κεφαλην, το ημισυ του σικλου, κατα τον σικλον του αγιαστηριου, δια παντα περνωντα εις την απαριθμησιν, απο εικοσι ετων ηλικιας και επανω, δια εξακοσιας και τρεις χιλιαδας και πεντακοσιους και πεντηκοντα ανθρωπους.

وَكَانَتْ مِئَةُ وَزْنَةٍ مِنَ الْفِضَّةِ لِسَبْكِ قَوَاعِدِ الْمَقْدِسِ وَقَوَاعِدِ الْحِجَابِ. مِئَةُ قَاعِدَةٍ لِلْمِئَةِ وَزْنَةٍ. وَزْنَةٌ لِلْقَاعِدَةِ.

וַיְהִ֗י מְאַת֙ כִּכַּ֣ר הַכֶּ֔סֶף לָצֶ֗קֶת אֵ֚ת אַדְנֵ֣י הַקֹּ֔דֶשׁ וְאֵ֖ת אַדְנֵ֣י הַפָּרֹ֑כֶת מְאַ֧ת אֲדָנִ֛ים לִמְאַ֥ת הַכִּכָּ֖ר כִּכָּ֥ר לָאָֽדֶן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲑⲁⲙⲓⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲗⲟⲩⲧⲏⲣ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲥⲉⲓⲱⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲛ̀ⲛⲟⲩϫⲓϫ ⲛⲉⲙ ⲛⲟⲩⲫⲁⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲉⲩⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ϩⲓⲛⲁ ϩⲟⲧⲁⲛ ⲁⲩϣⲁⲛⲓ̀ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ϣⲁⲩⲓⲁⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲉ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ

And he made the laver, that at it Moses and Aaron and his sons might wash their hands and their feet: when they went into the tabernacle of witness, or whensoever they should advance to the altar to do service, they washed at it, as the Lord commanded Moses.

Και εκ του αργυριου των εκατον ταλαντων εχυθησαν τα υποβασια του αγιαστηριου και τα υποβασια του καταπετασματος· εκατον υποβασια απο εκατον ταλαντων, εν ταλαντον δι' εν υποβασιον.

وَالأَلْفُ وَالسَّبْعُ مِئَةِ شَاقِلٍ وَالْخَمْسَةُ وَالسَّبْعُونَ شَاقِلًا صَنَعَ مِنْهَا رُزَزًا لِلأَعْمِدَةِ وَغَشَّى رُؤُوسَهَا وَوَصَلَهَا بِقُضْبَانٍ.

וְאֶת־הָאֶ֜לֶף וּשְׁבַ֤ע הַמֵּאֹות֙ וַחֲמִשָּׁ֣ה וְשִׁבְעִ֔ים עָשָׂ֥ה וָוִ֖ים לָעַמּוּדִ֑ים וְצִפָּ֥ה רָאשֵׁיהֶ֖ם וְחִשַּׁ֥ק אֹתָֽם׃

-

Και απο των χιλιων επτακοσιων εβδομηκοντα πεντε σικλων εκαμεν αγκιστρα δια τους στυλους και περιεκαλυψε τα κιονοκρανα αυτων και εζωσεν αυτους.

وَنُحَاسُ التَّقْدِمَةِ سَبْعُونَ وَزْنَةً وَأَلْفَانِ وَأَرْبَعُ مِئَةِ شَاقِلٍ.

וּנְחֹ֥שֶׁת הַתְּנוּפָ֖ה שִׁבְעִ֣ים כִּכָּ֑ר וְאַלְפַּ֥יִם וְאַרְבַּע־מֵאֹ֖ות שָֽׁקֶל׃

-

Και ο χαλκος της προσφορας ητο εβδομηκοντα ταλαντα και δυο χιλιαδες και τετρακοσιοι σικλοι.

وَمِنْهُ صَنَعَ قَوَاعِدَ بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ وَمَذْبَحَ النُّحَاسِ وَشُبَّاكَةَ النُّحَاسِ الَّتِي لَهُ وَجَمِيعَ آنِيَةِ الْمَذْبَحِ

וַיַּ֣עַשׂ בָּ֗הּ אֶת־אַדְנֵי֙ פֶּ֚תַח אֹ֣הֶל מֹועֵ֔ד וְאֵת֙ מִזְבַּ֣ח הַנְּחֹ֔שֶׁת וְאֶת־מִכְבַּ֥ר הַנְּחֹ֖שֶׁת אֲשֶׁר־לֹ֑ו וְאֵ֖ת כָּל־כְּלֵ֥י הַמִּזְבֵּֽחַ׃

-

Και εκ τουτου εκαμε τα υποβασια εις την θυραν της σκηνης του μαρτυριου και το χαλκινον θυσιαστηριον και την χαλκινην εσχαραν δι' αυτο, και παντα τα σκευη του θυσιαστηριου,

وَقَوَاعِدَ الدَّارِ حَوَالَيْهَا وَقَوَاعِدَ بَابِ الدَّارِ وَجَمِيعَ أَوْتَادِ الْمَسْكَنِ وَجَمِيعَ أَوْتَادِ الدَّارِ حَوَالَيْهَا.

וְאֶת־אַדְנֵ֤י הֶֽחָצֵר֙ סָבִ֔יב וְאֶת־אַדְנֵ֖י שַׁ֣עַר הֶחָצֵ֑ר וְאֵ֨ת כָּל־יִתְדֹ֧ת הַמִּשְׁכָּ֛ן וְאֶת־כָּל־יִתְדֹ֥ת הֶחָצֵ֖ר סָבִֽיב׃

-

και τα υποβασια της αυλης κυκλω και τα υποβασια της πυλης της αυλης και παντας τους πασσαλους της σκηνης και παντας τους πασσαλους της αυλης κυκλω.

إصحاح 39

الثياب الكهنوتية

وَمِنَ الأَسْمَانْجُونِيِّ وَالأُرْجُوَانِ وَالْقِرْمِزِ صَنَعُوا ثِيَابًا مَنْسُوجَةً لِلْخِدْمَةِ فِي الْمَقْدِسِ، وَصَنَعُوا الثِّيَابَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِي لِهَارُونَ، كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.

וּמִן־הַתְּכֵ֤לֶת וְהָֽאַרְגָּמָן֙ וְתֹולַ֣עַת הַשָּׁנִ֔י עָשׂ֥וּ בִגְדֵי־שְׂרָ֖ד לְשָׁרֵ֣ת בַּקֹּ֑דֶשׁ וַֽיַּעֲשׂ֞וּ אֶת־בִּגְדֵ֤י הַקֹּ֙דֶשׁ֙ אֲשֶׁ֣ר לְאַהֲרֹ֔ן כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־מֹשֶֽׁה׃ פ

Ⲡⲓⲛⲟⲩⲃ ⲧⲏⲣϥ ⲫⲏ ⲉⲧⲁⲩⲉⲣϩⲱⲃ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϧⲉⲛ ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲓⲉⲣϩⲱⲃ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲁϥϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲛⲟⲩⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲁⲡⲁⲣⲭⲏ ⲕ̅ⲑ̅ ⲛ̀ϫⲓⲛϭⲱⲣ ⲛⲉⲙ ⲯ̅ⲗ̅ ⲛ̀ⲥⲓⲕⲗⲟⲥ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲓⲥⲓⲕⲗⲟⲥ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ

All the gold that was employed for the works according to all the fabrication of the holy things, was of the gold of the offerings, twenty-nine talents, and seven hundred and twenty shekels according to the holy shekel.

Και εκ του κυανου και πορφυρου και κοκκινου εκαμον στολας λειτουργικας δια να λειτουργωσιν εν τω αγιω, και εκαμον τας αγιας στολας δια τον Ααρων, καθως προσεταξεν ο Κυριος εις τον Μωυσην.

الرداء

فَصَنَعَ الرِّدَاءَ مِنْ ذَهَبٍ وَأَسْمَانْجُونِيٍّ وَأُرْجُوَانٍ وَقِرْمِزٍ وَبُوصٍ مَبْرُومٍ.

וַיַּ֖עַשׂ אֶת־הָאֵפֹ֑ד זָהָ֗ב תְּכֵ֧לֶת וְאַרְגָּמָ֛ן וְתֹולַ֥עַת שָׁנִ֖י וְשֵׁ֥שׁ מָשְׁזָֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓϩⲁⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲁⲫⲉⲣⲉⲙⲁ ⲫⲏ ⲉⲧⲁⲩϭⲓⲧϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲉⲧⲁⲩϫⲉⲙ ⲡⲟⲩϣⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲣ̅ ⲛ̀ϫⲓⲛϭⲱⲣ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϣⲟ ⲛⲉⲙ ⲯ̅ ⲛⲉⲙ ⲟ̅ⲉ̅ ⲛ̀ⲥⲓⲕⲗⲟⲥ ⲓ ⲟⲩⲕⲓϯ ⲉⲧⲁⲫⲉ ⲧⲫⲁϣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲓⲕⲗⲟⲥ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲓⲥⲓⲕⲗⲟⲥ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ

And the offering of silver from the men that were numbered of the congregation a hundred talents, and a thousand seven hundred and seventy-five shekels, one drachm apiece, even the half shekel, according to the holy shekel.

Και εκαμε το εφοδ εκ χρυσιου, εκ κυανου και πορφυρου και κοκκινου και βυσσου κεκλωσμενης.

وَمَدُّوا الذَّهَبَ صَفَائِحَ وَقَدُّوهَا خُيُوطًا لِيَصْنَعُوهَا فِي وَسَطِ الأَسْمَانْجُونِيِّ وَالأُرْجُوَانِ وَالْقِرْمِزِ وَالْبُوصِ، صَنْعَةَ الْمُوَشِّي.

וַֽיְרַקְּע֞וּ אֶת־פַּחֵ֣י הַזָּהָב֮ וְקִצֵּ֣ץ פְּתִילִם֒ לַעֲשֹׂ֗ות בְּתֹ֤וךְ הַתְּכֵ֙לֶת֙ וּבְתֹ֣וךְ הָֽאַרְגָּמָ֔ן וּבְתֹ֛וךְ תֹּולַ֥עַת הַשָּׁנִ֖י וּבְתֹ֣וךְ הַשֵּׁ֑שׁ מַעֲשֵׂ֖ה חֹשֵֽׁב׃

Ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲑⲙⲟϣⲓ ⲉ̀ⲡϫⲉⲙⲡϣⲓⲛⲓ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲕ̅ ⲛ̀ⲣⲟⲙⲡⲓ ⲛⲉⲙ ⲥⲁⲡϣⲱⲓ ⲉ̀ⲡⲓⲝ̅ ⲛ̀ⲑⲃⲁ ⲛⲉⲙ ⲅ̅ ⲛ̀ϣⲟ ⲛⲉⲙ ⲫ̅ ⲛⲉⲙ ⲛ̅

Every one that passed the survey from twenty years old and upwards to the number of six hundred thousand, and three thousand five hundred and fifty.

Και εσφυρηλατησαν το χρυσιον εις λεπτας πλακας και εκοψαν αυτο εις συρματα, δια να εργασθωσιν αυτο εις το κυανουν και εις το πορφυρουν και εις το κοκκινον και εις την βυσσον με εντεχνον εργασιαν.

وَصَنَعُوا لَهُ كَتِفَيْنِ مَوْصُولَيْنِ. عَلَى طَرَفَيْهِ اتَّصَلَ.

כְּתֵפֹ֥ת עָֽשׂוּ־לֹ֖ו חֹבְרֹ֑ת עַל־שְׁנֵ֥י [קִצְוֹותֹו כ] (קְצֹותָ֖יו ק) חֻבָּֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲣ̅ ⲛ̀ϫⲓⲛϭⲱⲣ ⲛ̀ϩⲁⲧ ⲉ̀ⲡⲓⲑⲁⲙⲓⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲕⲉⲫⲁⲗⲓⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲕⲉⲫⲁⲗⲓⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲕⲁⲧⲁⲡⲉⲧⲁⲥⲙⲁ

And the hundred talents of silver went to the casting of the hundred chapiters of the tabernacle, and to the chapiters of the veil;

Εκαμον επωμιδας συναπτας δι' αυτο· συναπτομενας επι των δυο ακρων αυτου.

وَزُنَّارُ شَدِّهِ الَّذِي عَلَيْهِ كَانَ مِنْهُ كَصَنْعَتِهِ مِنْ ذَهَبٍ وَأَسْمَانْجُونِيٍّ وَقِرْمِزٍ وَبُوصٍ مَبْرُومٍ، كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.

וְחֵ֨שֶׁב אֲפֻדָּתֹ֜ו אֲשֶׁ֣ר עָלָ֗יו מִמֶּ֣נּוּ הוּא֮ כְּמַעֲשֵׂהוּ֒ זָהָ֗ב תְּכֵ֧לֶת וְאַרְגָּמָ֛ן וְתֹולַ֥עַת שָׁנִ֖י וְשֵׁ֣שׁ מָשְׁזָ֑ר כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־מֹשֶֽׁה׃

Ⲣ̅ ⲛ̀ⲕⲉⲫⲁⲗⲓⲥ ⲉⲡⲓⲣ ⲛ̀ϫⲓⲛϭⲱⲣ ⲟⲩϫⲓⲛϭⲱⲣ ⲉ̀ⲟⲩⲕⲉⲫⲁⲗⲓⲥ

a hundred chapiters to the hundred talents, a talent to a chapiter.

Και η κεντητη ζωνη του εφοδ επ' αυτο ητο εκ του αυτου κατα την εργασιαν αυτου· εκ χρυσιου, εκ κυανου και πορφυρου και κοκκινου και βυσσου κεκλωσμενης, καθως προσεταξεν ο Κυριος εις τον Μωυσην.

وَصَنَعُوا حَجَرَيِ الْجَزْعِ مُحَاطَيْنِ بِطَوْقَيْنِ مِنْ ذَهَبٍ مَنْقُوشَيْنِ نَقْشَ الْخَاتِمِ عَلَى حَسَبِ أَسْمَاءِ بَنِي إِسْرَائِيلَ.

וַֽיַּעֲשׂוּ֙ אֶת־אַבְנֵ֣י הַשֹּׁ֔הַם מֻֽסַבֹּ֖ת מִשְׁבְּצֹ֣ת זָהָ֑ב מְפֻתָּחֹת֙ פִּתּוּחֵ֣י חֹותָ֔ם עַל־שְׁמֹ֖ות בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓϣⲟ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲯ̅ⲟ̅ⲉ̅ ⲛ̀ⲥⲓⲕⲗⲟⲥ ⲁⲩⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲛⲓⲁⲅⲕⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲟⲩⲕⲉⲫⲁⲗⲓⲥ ⲁⲩⲗⲁⲗⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲥⲉⲗⲥⲱⲗⲟⲩ

And the thousand seven hundred and seventy-five shekels he formed into hooks for the pillars, and he gilt their chapiters and adorned them.

Και ειργασθησαν τους ονυχιτας λιθους ενηρμοσμενους εν οικισκοις χρυσοις, εγκεχαραγμενους, καθως εγχαραττονται αι σφραγιδες, με τα ονοματα των υιων Ισραηλ.

وَوَضَعَهُمَا عَلَى كَتِفَيِ الرِّدَاءِ حَجَرَيْ تَذْكَارٍ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ، كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.

וַיָּ֣שֶׂם אֹתָ֗ם עַ֚ל כִּתְפֹ֣ת הָאֵפֹ֔ד אַבְנֵ֥י זִכָּרֹ֖ון לִבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־מֹשֶֽׁה׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓϩⲟⲙⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲁⲫⲉⲣⲉⲙⲁ ⲩ̅ⲟ̅ ⲛ̀ϫⲓⲛϭⲱⲣ ⲛⲉⲙ ⲕ̅ⲇ̅ ⲛ̀ϣⲉ ⲛ̀ⲥⲓⲕⲗⲟⲥ

And the brass of the offering was seventy talents, and a thousand five hundred shekels;

Και εθεσεν αυτους επι των επωμιδων του εφοδ, λιθους μνημοσυνου εις τους υιους Ισραηλ, καθως προσεταξεν ο Κυριος εις τον Μωυσην.

الصدرة

وَصَنَعَ الصُّدْرَةَ صَنْعَةَ الْمُوَشِّي كَصَنْعَةِ الرِّدَاءِ مِنْ ذَهَبٍ وَأَسْمَانْجُونِيٍّ وَأُرْجُوَانٍ وَقِرْمِزٍ وَبُوصٍ مَبْرُومٍ.

וַיַּ֧עַשׂ אֶת־הַחֹ֛שֶׁן מַעֲשֵׂ֥ה חֹשֵׁ֖ב כְּמַעֲשֵׂ֣ה אֵפֹ֑ד זָהָ֗ב תְּכֵ֧לֶת וְאַרְגָּמָ֛ן וְתֹולַ֥עַת שָׁנִ֖י וְשֵׁ֥שׁ מָשְׁזָֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲑⲁⲙⲓⲟ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲛ̀ⲛⲓⲃⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲣⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ

and they made of it the bases of the door of the tabernacle of witness,

Και εκαμε το περιστηθιον εντεχνου εργασιας, κατα την εργασιαν του εφοδ, εκ χρυσιου, εκ κυανου και πορφυρου και κοκκινου και βυσσου κεκλωσμενης.

كَانَتْ مُرَبَّعَةً. مَثْنِيَّةً صَنَعُوا الصُّدْرَةَ. طُولُهَا شِبْرٌ وَعَرْضُهَا شِبْرٌ مَثْنِيَّةً.

רָב֧וּעַ הָיָ֛ה כָּפ֖וּל עָשׂ֣וּ אֶת־הַחֹ֑שֶׁן זֶ֧רֶת אָרְכֹּ֛ו וְזֶ֥רֶת רָחְבֹּ֖ו כָּפֽוּל׃

Ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲃⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲉϥⲕⲱϯ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲃⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲡⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲁⲩⲗⲏ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϣⲙⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲁⲩⲗⲏ ⲉϥⲕⲱϯ

and the bases of the court round about, and the bases of the gate of the court, and the pins of the tabernacle, and the pins of the court round about;

Τετραγωνον ητο· διπλουν εκαμον το περιστηθιον· μιας σπιθαμης το μηκος αυτου και μιας σπιθαμης το πλατος αυτου, διπλου.

وَرَصَّعُوا فِيهَا أَرْبَعَةَ صُفُوفِ حِجَارَةٍ. صَفُّ: عَقِيقٌ أَحْمَرُ وَيَاقُوتٌ أَصْفَرُ وَزُمُرُّدٌ، الصَّفُّ الأَوَّلُ.

וַיְמַלְאוּ־בֹ֔ו אַרְבָּעָ֖ה ט֣וּרֵי אָ֑בֶן ט֗וּר אֹ֤דֶם פִּטְדָה֙ וּבָרֶ֔קֶת הַטּ֖וּר הָאֶחָֽד׃

Ⲛⲉⲙ ⲡⲓϫⲟⲗϩϥ ⲛ̀ϩⲟⲙⲧ ⲙ̀ⲡⲕⲱϯ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲑⲃⲁⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ

and the brazen appendage of the altar, and all the vessels of the altar, and all the instruments of the tabernacle of witness.

Και ενηρμοσαν εις αυτο τεσσαρας σειρας λιθων· σειρα σαρδιου, τοπαζιου και σμαραγδου ητο η σειρα η πρωτη.

وَالصَّفُّ الثَّانِي: بَهْرَمَانُ وَيَاقُوتٌ أَزْرَقُ وَعَقِيقٌ أَبْيَضُ.

וְהַטּ֖וּר הַשֵּׁנִ֑י נֹ֥פֶךְ סַפִּ֖יר וְיָהֲלֹֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲓⲣⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲉ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲁⲩⲓⲣⲓ

And the children of Israel did as the Lord commanded Moses, so did they.

Και η δευτερα σειρα, ανθραξ, σαπφειρος και αδαμας.

وَالصَّفُّ الثَّالِثُ: عَيْنُ الْهِرِّ وَيَشْمٌ وَجَمَسْتُ.

וְהַטּ֖וּר הַשְּׁלִישִׁ֑י לֶ֥שֶׁם שְׁבֹ֖ו וְאַחְלָֽמָה׃

Ⲡⲥⲉⲡⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲛⲟⲩⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲁⲫⲉⲣⲉⲙⲁ ⲁⲩⲑⲁⲙⲓⲟϥ ⲛ̀ϩⲁⲛⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲉⲑⲣⲟⲩϣⲉⲙϣⲓ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅

And of the gold that remained of the offering they made vessels to minister with before the Lord.

Και η τριτη σειρα, λιγυριον, αχατης και αμεθυστος.

وَالصَّفُّ الرَّابِعُ: زَبَرْجَدٌ وَجَزْعٌ وَيَشْبٌ. مُحَاطَةٌ بِأَطْوَاقٍ مِنْ ذَهَبٍ فِي تَرْصِيعِهَا.

וְהַטּוּר֙ הָֽרְבִיעִ֔י תַּרְשִׁ֥ישׁ שֹׁ֖הַם וְיָשְׁפֵ֑ה מֽוּסַבֹּ֛ת מִשְׁבְּצֹ֥ות זָהָ֖ב בְּמִלֻּאֹתָֽם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲥⲉⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲓϩⲩⲁⲕⲓⲛⲑⲓⲛⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲡⲓϭⲏϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲕⲟⲕⲕⲟⲥ ⲁⲩⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲥⲧⲟⲗⲏ ⲛ̀ϣⲉⲙϣⲓ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ϩⲱⲥⲧⲉ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲉⲙϣⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ

And the blue that was left, and the purple, and the scarlet they made into garments of ministry for Aaron, so that he should minister with them in the sanctuary;

Και η τεταρτη σειρα, βηρυλλιον, ονυξ και ιασπις· ουτοι ησαν ενηρμοσμενοι εν οικισκοις χρυσοις εις τα περικλεισματα αυτων.

وَالْحِجَارَةُ كَانَتْ عَلَى أَسْمَاءِ بَنِي إِسْرَائِيلَ، اثْنَيْ عَشَرَ عَلَى أَسْمَائِهِمْ كَنَقْشِ الْخَاتِمِ. كُلُّ وَاحِدٍ عَلَى اسْمِهِ لِلاثْنَيْ عَشَرَ سِبْطًا.

וְ֠הָאֲבָנִים עַל־שְׁמֹ֨ת בְּנֵי־יִשְׂרָאֵ֥ל הֵ֛נָּה שְׁתֵּ֥ים עֶשְׂרֵ֖ה עַל־שְׁמֹתָ֑ם פִּתּוּחֵ֤י חֹתָם֙ אִ֣ישׁ עַל־שְׁמֹ֔ו לִשְׁנֵ֥ים עָשָׂ֖ר שָֽׁבֶט׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲧⲟⲗⲏ ϩⲁ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛⲉⲙ ϯⲥⲕⲏⲛⲏ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲥⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϩⲁⲗⲩⲥⲓⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲥⲙⲟⲭⲗⲟⲩⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲥⲃⲁⲥⲓⲥ

and they brought the garments to Moses, and the tabernacle, and its furniture, its bases and its bars and the posts;

Και οι λιθοι ησαν κατα τα ονοματα των υιων Ισραηλ, δωδεκα, κατα τα ονοματα αυτων, κατα την γλυφην της σφραγιδος, εκαστος με το ονομα αυτου κατα τας δωδεκα φυλας.

وَصَنَعُوا عَلَى الصُّدْرَةِ سَلاَسِلَ مَجْدُولَةً صَنْعَةَ الضَّفْرِ مِنْ ذَهَبٍ نَقِيٍّ.

וַיַּעֲשׂ֧וּ עַל־הַחֹ֛שֶׁן שַׁרְשְׁרֹ֥ת גַּבְלֻ֖ת מַעֲשֵׂ֣ה עֲבֹ֑ת זָהָ֖ב טָהֹֽור׃

Ⲛⲉⲙ ϯⲕⲓⲃⲱⲧⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲇⲓⲁⲑⲏⲕⲏ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲥϣⲉⲛϩⲱϯ

and the ark of the covenant, and its bearers,

Και εκαμον επι το περιστηθιον αλυσεις κατα τα ακρα, πλεκτης εργασιας εκ χρυσιου καθαρου.

وَصَنَعُوا طَوْقَيْنِ مِنْ ذَهَبٍ وَحَلْقَتَيْنِ مِنْ ذَهَبٍ، وَجَعَلُوا الْحَلْقَتَيْنِ عَلَى طَرَفَيِ الصُّدْرَةِ.

וַֽיַּעֲשׂ֗וּ שְׁתֵּי֙ מִשְׁבְּצֹ֣ת זָהָ֔ב וּשְׁתֵּ֖י טַבְּעֹ֣ת זָהָ֑ב וַֽיִּתְּנ֗וּ אֶת־שְׁתֵּי֙ הַטַּבָּעֹ֔ת עַל־שְׁנֵ֖י קְצֹ֥ות הַחֹֽשֶׁן׃

Ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲛⲉϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲑⲱϩⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲥⲑⲟⲓⲛⲟⲩϥⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲉⲙⲛⲓ ⲛⲉⲙ ϯⲗⲩⲭⲛⲓⲁ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ and the altar and all its furniture.

And they made the anointing oil, and the incense of composition, and the pure candlestick,

Και εκαμον δυο οικισκους χρυσους και δυο κρικους χρυσους και επερασαν τους δυο κρικους εις τα δυο ακρα του περιστηθιου.

وَجَعَلُوا ضَفِيرَتَيِ الذَّهَبِ فِي الْحَلْقَتَيْنِ عَلَى طَرَفَيِ الصُّدْرَةِ.

וַֽיִּתְּנ֗וּ שְׁתֵּי֙ הָעֲבֹתֹ֣ת הַזָּהָ֔ב עַל־שְׁתֵּ֖י הַטַּבָּעֹ֑ת עַל־קְצֹ֖ות הַחֹֽשֶׁן׃

Ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲥϧⲏⲃⲥ ϩⲁⲛϧⲏⲃⲥ ⲉ̀ϣⲁⲩⲙⲟϩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲛⲉϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲟⲩⲱⲓⲛⲓ

and its lamps, lamps for burning, and oil for the light,

Και επερασαν τας δυο πλεκτας χρυσας αλυσεις εις τους δυο κρικους τους εις τα ακρα του περιστηθιου.

وَطَرَفَا الضَّفِيرَتَيْنِ جَعَلُوهُمَا فِي الطَّوْقَيْنِ، وَجَعَلُوهُمَا عَلَى كَتِفَيِ الرِّدَاءِ إِلَى قُدَّامِهِ.

וְאֵ֨ת שְׁתֵּ֤י קְצֹות֙ שְׁתֵּ֣י הָֽעֲבֹתֹ֔ת נָתְנ֖וּ עַל־שְׁתֵּ֣י הַֽמִּשְׁבְּצֹ֑ת וַֽיִּתְּנֻ֛ם עַל־כִּתְפֹ֥ת הָאֵפֹ֖ד אֶל־מ֥וּל פָּנָֽיו׃

Ⲛⲉⲙ ϯⲧⲣⲁⲡⲉⲍⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲡⲣⲟⲑⲉⲥⲓⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲥⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲱⲓⲕ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲱⲥ

and the table of shewbread, and all its furniture, and the shewbread upon it,

Και τα δυο ακρα των δυο πλεκτων αλυσεων συνηψαν με τους δυο οικισκους και εβαλον αυτους επι των επωμιδων του εφοδ, εις το εμπροσθεν μερος αυτου.

وَصَنَعُوا حَلْقَتَيْنِ مِنْ ذَهَبٍ وَوَضَعُوهُمَا عَلَى طَرَفَيِ الصُّدْرَةِ. عَلَى حَاشِيَتِهَا الَّتِي إِلَى جِهَةِ الرِّدَاءِ مِنْ دَاخِلٍ.

וַֽיַּעֲשׂ֗וּ שְׁתֵּי֙ טַבְּעֹ֣ת זָהָ֔ב וַיָּשִׂ֕ימוּ עַל־שְׁנֵ֖י קְצֹ֣ות הַחֹ֑שֶׁן עַל־שְׂפָתֹ֕ו אֲשֶׁ֛ר אֶל־עֵ֥בֶר הָאֵפֹ֖ד בָּֽיְתָה׃

Ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲧⲟⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲧⲟⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲉ̀ϯⲙⲉⲑⲟⲩⲏⲃ

and the garments of the sanctuary which belong to Aaron, and the garments of his sons, for the priestly ministry;

Και εκαμον δυο κρικους χρυσους και εβαλον αυτους επι των δυο ακρων του περιστηθιου, εις το χειλος αυτου, το οποιον ητο κατα το μερος του εφοδ εσωθεν.

وَصَنَعُوا حَلْقَتَيْنِ مِنْ ذَهَبٍ وَجَعَلُوهُمَا عَلَى كَتِفَيِ الرِّدَاءِ مِنْ أَسْفَلُ مِنْ قُدَّامِهِ عِنْدَ وَصْلِهِ فَوْقَ زُنَّارِ الرِّدَاءِ.

וַֽיַּעֲשׂוּ֮ שְׁתֵּ֣י טַבְּעֹ֣ת זָהָב֒ וַֽיִּתְּנֻ֡ם עַל־שְׁתֵּי֩ כִתְפֹ֨ת הָאֵפֹ֤ד מִלְמַ֙טָּה֙ מִמּ֣וּל פָּנָ֔יו לְעֻמַּ֖ת מֶחְבַּרְתֹּ֑ו מִמַּ֕עַל לְחֵ֖שֶׁב הָאֵפֹֽד׃

Ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲓⲥⲧⲓⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲁⲩⲗⲏ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲥⲃⲁⲥⲓⲥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲕⲁⲧⲁⲡⲉⲧⲁⲥⲙⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲣⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛⲉⲙ ϯⲡⲩⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲁⲩⲗⲏ

and the curtains of the court, and the posts, and the veil of the door of the tabernacle, and the gate of the court,

Και εκαμον δυο αλλους κρικους χρυσους και εβαλον αυτους εις τα δυο πλαγια του εφοδ κατωθεν, προς το εμπροσθινον μερος αυτου αντικρυ της αλλης ενωσεως αυτου ανωθεν της κεντητης ζωνης του εφοδ.

وَرَبَطُوا الصُّدْرَةَ بِحَلْقَتَيْهَا إِلَى حَلْقَتَيِ الرِّدَاءِ بِخَيْطٍ مِنْ أَسْمَانْجُونِيٍّ لِيَكُونَ عَلَى زُنَّارِ الرِّدَاءِ، وَلَا تُنْزَعُ الصُّدْرَةُ عَنِ الرِّدَاءِ، كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.

וַיִּרְכְּס֣וּ אֶת־הַחֹ֡שֶׁן מִטַּבְּעֹתָיו֩ אֶל־טַבְּעֹ֨ת הָאֵפֹ֜ד בִּפְתִ֣יל תְּכֵ֗לֶת לִֽהְיֹת֙ עַל־חֵ֣שֶׁב הָאֵפֹ֔ד וְלֹֽא־יִזַּ֣ח הַחֹ֔שֶׁן מֵעַ֖ל הָאֵפֹ֑ד כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־מֹשֶֽׁה׃

Ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲥⲥⲑⲃⲁⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲇⲓⲡⲑⲉⲣⲁ ⲛ̀ϣⲁⲣ ⲛ̀ⲱⲓⲗⲓ ⲉⲩⲑⲣⲉϣⲣⲱϣ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲕⲁⲧⲁⲕⲁⲗⲩⲙⲙⲁ ⲛ̀ϣⲁⲣ ⲛ̀ϩⲩⲁⲕⲓⲛⲑⲓⲛⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲥⲱϫⲡ ⲛ̀ⲉⲡⲓⲕⲁⲗⲩⲙⲙⲁ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϣⲙⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲑⲃⲁⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉ̀ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ

and all the vessels of the tabernacle and all its instruments: and the skins, even rams’ skins dyed red, and the blue coverings, and the coverings of the other things, and the pins, and all the instruments for the works of the tabernacle of witness.

Και εδεσαν το περιστηθιον δια των κρικων αυτου εις τους κρικους του εφοδ με ταινιαν εκ κυανου, δια να ηναι ανωθεν της κεντητης ζωνης του εφοδ, και δια να μη ηναι το περιστηθιον κεχωρισμενον απο του εφοδ· καθως προσεταξεν ο Κυριος εις τον Μωυσην.

ثياب كهنوتية أخرى

وَصَنَعَ جُبَّةَ الرِّدَاءِ صَنْعَةَ النَّسَّاجِ، كُلَّهَا مِنْ أَسْمَانْجُونِيٍّ.

וַיַּ֛עַשׂ אֶת־מְעִ֥יל הָאֵפֹ֖ד מַעֲשֵׂ֣ה אֹרֵ֑ג כְּלִ֖יל תְּכֵֽלֶת׃

Ⲛⲏ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲁⲩⲓⲣⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲉ̀ⲡⲓⲥⲟⲃϯ ⲧⲏⲣϥ

Whatsoever things the Lord appointed Moses, so did the children of Israel make all the furniture.

Και εκαμε τον ποδηρη του εφοδ εργασιας υφαντης, ολον εκ κυανου.

وَفَتْحَةُ الْجُبَّةِ فِي وَسَطِهَا كَفَتْحَةِ الدِّرْعِ، وَلِفَتْحَتِهَا حَاشِيَةٌ حَوَالَيْهَا. لَا تَنْشَقُّ.

וּפִֽי־הַמְּעִ֥יל בְּתֹוכֹ֖ו כְּפִ֣י תַחְרָ֑א שָׂפָ֥ה לְפִ֛יו סָבִ֖יב לֹ֥א יִקָּרֵֽעַ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲛⲁⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉ ⲁⲩⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ ⲡⲉ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲉ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲁⲩⲑⲁⲙⲓⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲙⲟⲩ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ

And Moses saw all the works; and they had done them all as the Lord commanded Moses, so had they made them; and Moses blessed them.

Και ητο ανοιγμα εν τω μεσω του ποδηρους, ως ανοιγμα θωρακος, με ταινιαν κυκλω του ανοιγματος, δια να μη σχιζηται.

وَصَنَعُوا عَلَى أَذْيَالِ الْجُبَّةِ رُمَّانَاتٍ مِنْ أَسْمَانْجُونِيٍّ وَأُرْجُوَانٍ وَقِرْمِزٍ مَبْرُومٍ.

וַֽיַּעֲשׂוּ֙ עַל־שׁוּלֵ֣י הַמְּעִ֔יל רִמֹּונֵ֕י תְּכֵ֥לֶת וְאַרְגָּמָ֖ן וְתֹולַ֣עַת שָׁנִ֑י מָשְׁזָֽר׃

-

Και εκαμον επι των κρασπεδων του ποδηρους ροδια εκ κυανου και πορφυρου και κοκκινου και βυσσου κεκλωσμενης.

وَصَنَعُوا جَلاَجِلَ مِنْ ذَهَبٍ نَقِيٍّ، وَجَعَلُوا الْجَلاَجِلَ فِي وَسَطِ الرُّمَّانَاتِ عَلَى أَذْيَالِ الْجُبَّةِ حَوَالَيْهَا فِي وَسَطِ الرُّمَّانَاتِ.

וַיַּעֲשׂ֥וּ פַעֲמֹנֵ֖י זָהָ֣ב טָהֹ֑ור וַיִּתְּנ֨וּ אֶת־הַפַּֽעֲמֹנִ֜ים בְּתֹ֣וךְ הָרִמֹּנִ֗ים עַל־שׁוּלֵ֤י הַמְּעִיל֙ סָבִ֔יב בְּתֹ֖וךְ הָרִמֹּנִֽים׃

-

Και εκαμον κωδωνας εκ χρυσιου καθαρου και εβαλον τους κωδωνας μεταξυ των ροδιων επι του κρασπεδου του ποδηρους κυκλω μεταξυ των ροδιων·

جُلْجُلٌ وَرُمَّانَةٌ. جُلْجُلٌ وَرُمَّانَةٌ. عَلَى أَذْيَالِ الْجُبَّةِ حَوَالَيْهَا لِلْخِدْمَةِ، كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.

פַּעֲמֹ֤ן וְרִמֹּן֙ פַּעֲמֹ֣ן וְרִמֹּ֔ן עַל־שׁוּלֵ֥י הַמְּעִ֖יל סָבִ֑יב לְשָׁרֵ֕ת כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־מֹשֶֽׁה׃ ס

-

κωδωνα και ροδιον, κωδωνα και ροδιον, επι των κρασπεδων του ποδηρους του λειτουργικου κυκλω καθως προσεταξεν ο Κυριος εις τον Μωυσην.

وَصَنَعُوا الأَقْمِصَةَ مِنْ بُوصٍ صَنْعَةَ النَّسَّاجِ لِهَارُونَ وَبَنِيهِ.

וַֽיַּעֲשׂ֛וּ אֶת־הַכָּתְנֹ֥ת שֵׁ֖שׁ מַעֲשֵׂ֣ה אֹרֵ֑ג לְאַהֲרֹ֖ן וּלְבָנָֽיו׃

-

Και εκαμον τους χιτωνας εκ βυσσου υφαντης εργασιας, δια τον Ααρων και δια τους υιους αυτου,

وَالْعِمَامَةَ مِنْ بُوصٍ، وَعَصَائِبَ الْقَلاَنِسِ مِنْ بُوصٍ، وَسَرَاوِيلَ الْكَتَّانِ مِنْ بُوصٍ مَبْرُومٍ.

וְאֵת֙ הַמִּצְנֶ֣פֶת שֵׁ֔שׁ וְאֶת־פַּאֲרֵ֥י הַמִּגְבָּעֹ֖ת שֵׁ֑שׁ וְאֶת־מִכְנְסֵ֥י הַבָּ֖ד שֵׁ֥שׁ מָשְׁזָֽר׃

-

και την μιτραν εκ βυσσου και τα μιτριδια κεκοσμημενα εκ βυσσου και τα λινα περισκελη εκ βυσσου κεκλωσμενης,

وَالْمِنْطَقَةَ مِنْ بُوصٍ مَبْرُومٍ وَأَسْمَانْجُونِيٍّ وَأُرْجُوَانٍ وَقِرْمِزٍ صَنْعَةَ الطَّرَّازِ، كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.

וְֽאֶת־הָאַבְנֵ֞ט שֵׁ֣שׁ מָשְׁזָ֗ר וּתְכֵ֧לֶת וְאַרְגָּמָ֛ן וְתֹולַ֥עַת שָׁנִ֖י מַעֲשֵׂ֣ה רֹקֵ֑ם כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־מֹשֶֽׁה׃ ס

-

και την ζωνην εκ βυσσου κεκλωσμενης και κυανου και πορφυρου και κοκκινου, κεντητης εργασιας· καθως προσεταξεν ο Κυριος εις τον Μωυσην.

وَصَنَعُوا صَفِيحَةَ الإِكْلِيلِ الْمُقَدَّسِ مِنْ ذَهَبٍ نَقِيٍّ، وَكَتَبُوا عَلَيْهَا كِتَابَةَ نَقْشِ الْخَاتِمِ: «قُدْسٌ لِلرَّبِّ».

וַֽיַּעֲשׂ֛וּ אֶת־צִ֥יץ נֵֽזֶר־הַקֹּ֖דֶשׁ זָהָ֣ב טָהֹ֑ור וַיִּכְתְּב֣וּ עָלָ֗יו מִכְתַּב֙ פִּתּוּחֵ֣י חֹותָ֔ם קֹ֖דֶשׁ לַיהוָֽה׃

-

Και εκαμον το πεταλον του ιερου στεμματος εκ χρυσιου καθαρου και ενεχαραξαν επ' αυτο γραμματα ως χαραγμα σφραγιδος, ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ.

وَجَعَلُوا عَلَيْهَا خَيْطَ أَسْمَانْجُونِيٍّ لِتُجْعَلَ عَلَى الْعِمَامَةِ مِنْ فَوْقُ، كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.

וַיִּתְּנ֤וּ עָלָיו֙ פְּתִ֣יל תְּכֵ֔לֶת לָתֵ֥ת עַל־הַמִּצְנֶ֖פֶת מִלְמָ֑עְלָה כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־מֹשֶֽׁה׃ ס

-

Και εδεσαν εις αυτο ταινιαν κυανην, δια να συναψωσιν αυτο ανωθεν επι της μιτρας· καθως προσεταξεν ο Κυριος εις τον Μωυσην.

موسى يتفحص الخيمة

فَكَمُلَ كُلُّ عَمَلِ مَسْكَنِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ. وَصَنَعَ بَنُو إِسْرَائِيلَ بِحَسَبِ كُلِّ مَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى. هَكَذَا صَنَعُوا.

וַתֵּ֕כֶל כָּל־עֲבֹדַ֕ת מִשְׁכַּ֖ן אֹ֣הֶל מֹועֵ֑ד וַֽיַּעֲשׂוּ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל כְּ֠כֹל אֲשֶׁ֨ר צִוָּ֧ה יְהוָ֛ה אֶת־מֹשֶׁ֖ה כֵּ֥ן עָשֽׂוּ׃ פ

-

Ουτως ετελειωθη απαν το εργον της σκηνης του μαρτυριου· και εκαμον οι υιοι Ισραηλ κατα παντα οσα προσεταξεν ο Κυριος εις τον Μωυσην· ουτως εκαμον.

وَجَاءُوا إِلَى مُوسَى بِالْمَسْكَنِ: الْخَيْمَةِ وَجَمِيعِ أَوَانِيهَا، أَشِظَّتِهَا وَأَلْوَاحِهَا وَعَوَارِضِهَا وَأَعْمِدَتِهَا وَقَوَاعِدِهَا،

וַיָּבִ֤יאוּ אֶת־הַמִּשְׁכָּן֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה אֶת־הָאֹ֖הֶל וְאֶת־כָּל־כֵּלָ֑יו קְרָסָ֣יו קְרָשָׁ֔יו [בְּרִיחֹו כ] (בְּרִיחָ֖יו ק) וְעַמֻּדָ֥יו וַאֲדָנָֽיו׃

-

Και εφεραν την σκηνην προς τον Μωυσην· την σκηνην, και παντα τα σκευη αυτης, τας περονας αυτης, τας σανιδας αυτης, τους μοχλους αυτης και τους στυλους αυτης, και τα υποβασια αυτης,

وَالْغِطَاءِ مِنْ جُلُودِ الْكِبَاشِ الْمُحَمَّرَةِ، وَالْغِطَاءِ مِنْ جُلُودِ التُّخَسِ، وَحِجَابِ السَّجْفِ،

וְאֶת־מִכְסֵ֞ה עֹורֹ֤ת הָֽאֵילִם֙ הַמְאָדָּמִ֔ים וְאֶת־מִכְסֵ֖ה עֹרֹ֣ת הַתְּחָשִׁ֑ים וְאֵ֖ת פָּרֹ֥כֶת הַמָּסָֽךְ׃

-

και το επικαλυμμα το εκ δερματων κριων κοκκινοβαφων και το επικαλυμμα το εκ δερματων θωων και το καλυπτηριον καταπετασμα,

وَتَابُوتِ الشَّهَادَةِ وَعَصَوَيْهِ، وَالْغِطَاءِ،

אֶת־אֲרֹ֥ן הָעֵדֻ֖ת וְאֶת־בַּדָּ֑יו וְאֵ֖ת הַכַּפֹּֽרֶת׃

-

την κιβωτον του μαρτυριου και τους μοχλους αυτης και το ιλαστηριον,

وَالْمَائِدَةِ وَكُلِّ آنِيَتِهَا، وَخُبْزِ الْوُجُوهِ،

אֶת־הַשֻּׁלְחָן֙ אֶת־כָּל־כֵּלָ֔יו וְאֵ֖ת לֶ֥חֶם הַפָּנִֽים׃

-

την τραπεζαν, παντα τα σκευη αυτης και τους αρτους της προθεσεως,

وَالْمَنَارَةِ الطَّاهِرَةِ وَسُرُجِهَا: السُّرُجِ لِلتَّرْتِيبِ، وَكُلِّ آنِيَتِهَا وَالزَّيْتِ لِلضَّوْءِ،

אֶת־הַמְּנֹרָ֨ה הַטְּהֹרָ֜ה אֶת־נֵרֹתֶ֗יהָ נֵרֹ֛ת הַמַּֽעֲרָכָ֖ה וְאֶת־כָּל־כֵּלֶ֑יהָ וְאֵ֖ת שֶׁ֥מֶן הַמָּאֹֽור׃

-

την καθαραν λυχνιαν, τους λυχνους αυτης, τους λυχνους κατα την διαταξιν αυτων και παντα τα σκευη αυτης και το ελαιον του φωτος,

وَمَذْبَحِ الذَّهَبِ، وَدُهْنِ الْمَسْحَةِ، وَالْبَخُورِ الْعَطِرِ، وَالسَّجْفِ لِمَدْخَلِ الْخَيْمَةِ،

וְאֵת֙ מִזְבַּ֣ח הַזָּהָ֔ב וְאֵת֙ שֶׁ֣מֶן הַמִּשְׁחָ֔ה וְאֵ֖ת קְטֹ֣רֶת הַסַּמִּ֑ים וְאֵ֕ת מָסַ֖ךְ פֶּ֥תַח הָאֹֽהֶל׃

-

και το χρυσουν θυσιαστηριον και το χριστηριον ελαιον και το ευωδες θυμιαμα και τον ταπητα δια την θυραν της σκηνης,

وَمَذْبَحِ النُّحَاسِ، وَشُبَّاكَةِ النُّحَاسِ الَّتِي لَهُ وَعَصَوَيْهِ وَكُلِّ آنِيَتِهِ، وَالْمِرْحَضَةِ وَقَاعِدَتِهَا،

אֵ֣ת ׀ מִזְבַּ֣ח הַנְּחֹ֗שֶׁת וְאֶת־מִכְבַּ֤ר הַנְּחֹ֙שֶׁת֙ אֲשֶׁר־לֹ֔ו אֶת־בַּדָּ֖יו וְאֶת־כָּל־כֵּלָ֑יו אֶת־הַכִּיֹּ֖ר וְאֶת־כַּנֹּֽו׃

-

το χαλκινον θυσιαστηριον και την χαλκινην εσχαραν αυτου, τους μοχλους αυτου και παντα τα σκευη αυτου, τον νιπτηρα και την βασιν αυτου,

وَأَسْتَارِ الدَّارِ وَأَعْمِدَتِهَا وَقَوَاعِدِهَا، وَالسَّجْفِ لِبَابِ الدَّارِ وَأَطْنَابِهَا وَأَوْتَادِهَا، وَجَمِيعِ أَوَانِي خِدْمَةِ الْمَسْكَنِ لِخَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ،

אֵת֩ קַלְעֵ֨י הֶחָצֵ֜ר אֶת־עַמֻּדֶ֣יהָ וְאֶת־אֲדָנֶ֗יהָ וְאֶת־הַמָּסָךְ֙ לְשַׁ֣עַר הֶֽחָצֵ֔ר אֶת־מֵיתָרָ֖יו וִיתֵדֹתֶ֑יהָ וְאֵ֗ת כָּל־כְּלֵ֛י עֲבֹדַ֥ת הַמִּשְׁכָּ֖ן לְאֹ֥הֶל מֹועֵֽד׃

-

τα παραπετασματα της αυλης, τους στυλους αυτης και τα υποβασια αυτης και το καταπετασμα δια την πυλην της αυλης, τα σχοινια αυτης και τους πασσαλους αυτης και παντα τα σκευη της υπηρεσιας της σκηνης δια την σκηνην του μαρτυριου,

وَالثِّيَابِ الْمَنْسُوجَةِ لِلْخِدْمَةِ فِي الْمَقْدِسِ، وَالثِّيَابِ الْمُقَدَّسَةِ لِهَارُونَ الْكَاهِنِ وَثِيَابِ بَنِيهِ لِلْكَهَانَةِ.

אֶת־בִּגְדֵ֥י הַשְּׂרָ֖ד לְשָׁרֵ֣ת בַּקֹּ֑דֶשׁ אֶת־בִּגְדֵ֤י הַקֹּ֙דֶשׁ֙ לְאַהֲרֹ֣ן הַכֹּהֵ֔ן וְאֶת־בִּגְדֵ֥י בָנָ֖יו לְכַהֵֽן׃

-

τας λειτουργικας στολας, δια να λειτουργωσιν εν τω αγιω, και τας αγιας στολας δια τον Ααρων τον ιερεα και τας στολας των υιων αυτου, δια να ιερατευωσι.

بِحَسَبِ كُلِّ مَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى هَكَذَا صَنَعَ بَنُو إِسْرَائِيلَ كُلَّ الْعَمَلِ.

כְּכֹ֛ל אֲשֶׁר־צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־מֹשֶׁ֑ה כֵּ֤ן עָשׂוּ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֵ֖ת כָּל־הָעֲבֹדָֽה׃

-

Κατα παντα οσα προσεταξεν ο Κυριος εις τον Μωυσην, ουτως εκαμον οι υιοι Ισραηλ απαν το εργον.

فَنَظَرَ مُوسَى جَمِيعَ الْعَمَلِ، وَإِذَا هُمْ قَدْ صَنَعُوهُ كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ. هَكَذَا صَنَعُوا. فَبَارَكَهُمْ مُوسَى.

וַיַּ֨רְא מֹשֶׁ֜ה אֶת־כָּל־הַמְּלָאכָ֗ה וְהִנֵּה֙ עָשׂ֣וּ אֹתָ֔הּ כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה כֵּ֣ן עָשׂ֑וּ וַיְבָ֥רֶךְ אֹתָ֖ם מֹשֶֽׁה׃ פ

-

Και ειδεν ο Μωυσης απαν το εργον και ιδου, ειχον καμει αυτο καθως προσεταξεν ο Κυριος· ουτως εκαμον· και ευλογησεν αυτους ο Μωυσης.

إصحاح 40

إقامة خيمة الاجتماع

وَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲃⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

And the Lord spoke to Moses, saying,

Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

«فِي الشَّهْرِ الأَوَّلِ، فِي الْيَوْمِ الأَوَّلِ مِنَ الشَّهْرِ، تُقِيمُ مَسْكَنَ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ،

בְּיֹום־הַחֹ֥דֶשׁ הָרִאשֹׁ֖ון בְּאֶחָ֣ד לַחֹ֑דֶשׁ תָּקִ֕ים אֶת־מִשְׁכַּ֖ן אֹ֥הֶל מֹועֵֽד׃

Ϫⲉ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲁⲃⲟⲧ ⲛ̀ϩⲟⲩⲓⲧ ⲛ̀ⲥⲟⲩⲁⲓ ⲉⲕⲉ̀ⲧⲁϩⲟ ⲛ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ

On the first day of the first month, at the new moon, thou shalt set up the tabernacle of witness,

Την πρωτην ημεραν του πρωτου μηνος θελεις στησει την σκηνην, την σκηνην του μαρτυριου.

وَتَضَعُ فِيهِ تَابُوتَ الشَّهَادَةِ. وَتَسْتُرُ التَّابُوتَ بِالْحِجَابِ.

וְשַׂמְתָּ֣ שָׁ֔ם אֵ֖ת אֲרֹ֣ון הָעֵד֑וּת וְסַכֹּתָ֥ עַל־הָאָרֹ֖ן אֶת־הַפָּרֹֽכֶת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲱ ⲛ̀ϯⲕⲓⲃⲱⲧⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϩⲱⲃⲥ ⲛ̀ϯⲕⲓⲃⲱⲧⲟⲥ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁⲧⲁⲡⲉⲧⲁⲥⲙⲁ

and thou shalt place in it the ark of the testimony, and shalt cover the ark with the veil,

Και θελεις θεσει εκει την κιβωτον του μαρτυριου, και σκεπασει την κιβωτον με το καταπετασμα.

وَتُدْخِلُ الْمَائِدَةَ وَتُرَتِّبُ تَرْتِيبَهَا. وَتُدْخِلُ الْمَنَارَةَ وَتُصْعِدُ سُرُجَهَا.

וְהֵבֵאתָ֙ אֶת־הַשֻּׁלְחָ֔ן וְעָרַכְתָּ֖ אֶת־עֶרְכֹּ֑ו וְהֵבֵאתָ֙ אֶת־הַמְּנֹרָ֔ה וְהַעֲלֵיתָ֖ אֶת־נֵרֹתֶֽיהָ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲛ̀ϯⲧⲣⲁⲡⲉⲍⲁ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲫⲱⲣϣ ⲛ̀ϯⲡⲣⲟⲑⲉⲥⲓⲥ ϩⲓϫⲱⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲛ̀ϯⲗⲩⲭⲛⲓⲁ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲱ ⲛ̀ⲛⲉⲥϧⲏⲃⲥ ϩⲓϫⲱⲥ

and thou shalt bring in the table and shalt set forth that which is to be set forth on it; and thou shalt bring in the candlestick and place its lamps on it.

Και θελεις εισαξει την τραπεζαν και διαταξει τα διατακτεα επ' αυτης· και θελεις εισαξει την λυχνιαν και αναψει τους λυχνους αυτης.

وَتَجْعَلُ مَذْبَحَ الذَّهَبِ لِلْبَخُورِ أَمَامَ تَابُوتِ الشَّهَادَةِ. وَتَضَعُ سَجْفَ الْبَابِ لِلْمَسْكَنِ.

וְנָתַתָּ֞ה אֶת־מִזְבַּ֤ח הַזָּהָב֙ לִקְטֹ֔רֶת לִפְנֵ֖י אֲרֹ֣ון הָעֵדֻ֑ת וְשַׂמְתָּ֛ אֶת־מָסַ֥ךְ הַפֶּ֖תַח לַמִּשְׁכָּֽן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲱ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ⲉ̀ϯ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲑⲟⲓⲛⲟⲩϥⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲛ̀ϯⲕⲓⲃⲱⲧⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲱ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁⲗⲩⲙⲙⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲕⲁⲧⲁⲡⲉⲧⲁⲥⲙⲁ ϩⲓⲣⲉⲛ ⲫⲣⲟ ⲛ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ

And thou shalt place the golden altar, to burn incense before the ark; and thou shalt put a covering of a veil on the door of the tabernacle of witness.

Και θελεις θεσει το χρυσουν θυσιαστηριον του θυμιαματος εμπροσθεν της κιβωτου του μαρτυριου και επιβαλει τον ταπητα της θυρας εις την σκηνην.

وَتَجْعَلُ مَذْبَحَ الْمُحْرَقَةِ قُدَّامَ بَابِ مَسْكَنِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ.

וְנָ֣תַתָּ֔ה אֵ֖ת מִזְבַּ֣ח הָעֹלָ֑ה לִפְנֵ֕י פֶּ֖תַח מִשְׁכַּ֥ן אֹֽהֶל־מֹועֵֽד׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϭⲗⲓⲗ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲁϥ ϩⲓⲣⲉⲛ ⲫⲣⲟ ⲛ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲭⲱ ⲛ̀ϯⲗⲩⲙⲛⲓⲁ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲱϯ

And thou shalt put the altar of burnt-offerings by the doors of the tabernacle of witness, and thou shalt set up the tabernacle round about, and thou shalt hallow all that belongs to it round about.

Και θελεις θεσει το θυσιαστηριον του ολοκαυτωματος εμπροσθεν της θυρας της σκηνης, της σκηνης του μαρτυριου.

وَتَجْعَلُ الْمِرْحَضَةَ بَيْنَ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ وَالْمَذْبَحِ، وَتَجْعَلُ فِيهَا مَاءً.

וְנָֽתַתָּ֙ אֶת־הַכִּיֹּ֔ר בֵּֽין־אֹ֥הֶל מֹועֵ֖ד וּבֵ֣ין הַמִּזְבֵּ֑חַ וְנָתַתָּ֥ שָׁ֖ם מָֽיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϭⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲛⲉϩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲑⲱϩⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲱϩⲥ ⲛ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛⲉⲙ ⲛ̀ⲭⲁⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉ ⲛ̀ϧⲏⲧⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲥⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉⲥⲟⲩⲁⲃ

-

Και θελεις θεσει τον νιπτηρα μεταξυ της σκηνης του μαρτυριου και του θυσιαστηριου και βαλει υδωρ εν αυτω.

وَتَضَعُ الدَّارَ حَوْلَهُنَّ، وَتَجْعَلُ السَّجْفَ لِبَابِ الدَّارِ.

וְשַׂמְתָּ֥ אֶת־הֶחָצֵ֖ר סָבִ֑יב וְנָ֣תַתָּ֔ אֶת־מָסַ֖ךְ שַׁ֥עַר הֶחָצֵֽר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲱϩⲥ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϭⲗⲓⲗ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ

-

Και θελεις στησει την αυλην κυκλω και κρεμασει το καταπετασμα της πυλης της αυλης.

وَتَأْخُذُ دُهْنَ الْمَسْحَةِ وَتَمْسَحُ الْمَسْكَنَ وَكُلَّ مَا فِيهِ، وَتُقَدِّسُهُ وَكُلَّ آنِيَتِهِ لِيَكُونَ مُقَدَّسًا.

וְלָקַחְתָּ֙ אֶת־שֶׁ֣מֶן הַמִּשְׁחָ֔ה וּמָשַׁחְתָּ֥ אֶת־הַמִּשְׁכָּ֖ן וְאֶת־כָּל־אֲשֶׁר־בֹּ֑ו וְקִדַּשְׁתָּ֥ אֹתֹ֛ו וְאֶת־כָּל־כֵּלָ֖יו וְהָ֥יָה קֹֽדֶשׁ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ and thou shalt hallow the altar, and the altar shall be most holy.

And thou shalt take the anointing oil, and shalt anoint the tabernacle, and all things in it; and shalt sanctify it, and all its furniture, and it shall be holy.

Και θελεις λαβει το χριστηριον ελαιον και χρισει την σκηνην και παντα τα εν αυτη, και θελεις αγιασει αυτην και παντα τα σκευη αυτης και θελει εισθαι αγια.

وَتَمْسَحُ مَذْبَحَ الْمُحْرَقَةِ وَكُلَّ آنِيَتِهِ، وَتُقَدِّسُ الْمَذْبَحَ لِيَكُونَ الْمَذْبَحُ قُدْسَ أَقْدَاسٍ.

וּמָשַׁחְתָּ֛ אֶת־מִזְבַּ֥ח הָעֹלָ֖ה וְאֶת־כָּל־כֵּלָ֑יו וְקִדַּשְׁתָּ֙ אֶת־הַמִּזְבֵּ֔חַ וְהָיָ֥ה הַמִּזְבֵּ֖חַ קֹ֥דֶשׁ קָֽדָשִֽׁים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲛⲓⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϫⲟⲕⲙⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲙⲱⲟⲩ

And thou shalt anoint the altar of burnt-offerings, and all its furniture;

Και θελεις χρισει το θυσιαστηριον του ολοκαυτωματος και παντα τα σκευη αυτου και θελεις αγιασει το θυσιαστηριον· και θελει εισθαι θυσιαστηριον αγιωτατον.

وَتَمْسَحُ الْمِرْحَضَةَ وَقَاعِدَتَهَا وَتُقَدِّسُهَا.

וּמָשַׁחְתָּ֥ אֶת־הַכִּיֹּ֖ר וְאֶת־כַּנֹּ֑ו וְקִדַּשְׁתָּ֖ אֹתֹֽו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ϯ ϩⲓ ⲁⲁⲣⲱⲛ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲧⲟⲗⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁϩⲥϥ ⲉⲕⲉ̀ⲧⲟⲩⲃⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥⲉ̀ⲉⲣⲟⲩⲏⲃ ⲛⲏⲓ

-

Και θελεις χρισει τον νιπτηρα και την βασιν αυτου και αγιασει αυτον.

وَتُقَدِّمُ هَارُونَ وَبَنِيهِ إِلَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ وَتَغْسِلُهُمْ بِمَاءٍ.

וְהִקְרַבְתָּ֤ אֶֽת־אַהֲרֹן֙ וְאֶת־בָּנָ֔יו אֶל־פֶּ֖תַח אֹ֣הֶל מֹועֵ֑ד וְרָחַצְתָּ֥ אֹתָ֖ם בַּמָּֽיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉⲕⲉ̀ϯ ϩⲓⲱⲧⲟⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛϣⲑⲏⲛ

And thou shalt bring Aaron and his sons to the doors of the tabernacle of witness, and thou shalt wash them with water.

Και θελεις προσαγαγει τον Ααρων και τους υιους αυτου εις την θυραν της σκηνης του μαρτυριου και νιψει αυτους με υδωρ.

وَتُلْبِسُ هَارُونَ الثِّيَابَ الْمُقَدَّسَةَ وَتَمْسَحُهُ وَتُقَدِّسُهُ لِيَكْهَنَ لِي.

וְהִלְבַּשְׁתָּ֙ אֶֽת־אַהֲרֹ֔ן אֵ֖ת בִּגְדֵ֣י הַקֹּ֑דֶשׁ וּמָשַׁחְתָּ֥ אֹתֹ֛ו וְקִדַּשְׁתָּ֥ אֹתֹ֖ו וְכִהֵ֥ן לִֽי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉⲕⲉ̀ⲑⲁϩⲥⲟⲩ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁⲕⲑⲱϩⲥ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲓⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲉ̀ⲉⲣⲟⲩⲏⲃ ⲛⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ϩⲱⲥⲧⲉ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲟⲩⲑⲱϩⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲟⲩⲏⲃ ϣⲁ ⲉⲛⲉϩ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛⲅⲉⲛⲉⲁ

And thou shalt put on Aaron the holy garments, and thou shalt anoint him, and thou shalt sanctify him, and he shall minister to me as priest.

Και θελεις ενδυσει τον Ααρων τας αγιας στολας και θελεις χρισει αυτον, και αγιασει αυτον, και θελει ιερατευει εις εμε.

وَتُقَدِّمُ بَنِيهِ وَتُلْبِسُهُمْ أَقْمِصَةً.

וְאֶת־בָּנָ֖יו תַּקְרִ֑יב וְהִלְבַּשְׁתָּ֥ אֹתָ֖ם כֻּתֳּנֹֽת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓⲣⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲛ̀ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ϩⲉⲛϩⲱⲛϥ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲁϥⲓⲣⲓ

And thou shalt bring up his sons, and shalt put garments on them.

Και θελεις προσαγαγει τους υιους αυτου και ενδυσει αυτους χιτωνας.

وَتَمْسَحُهُمْ كَمَا مَسَحْتَ أَبَاهُمْ لِيَكْهَنُوا لِي. وَيَكُونُ ذَلِكَ لِتَصِيرَ لَهُمْ مَسْحَتُهُمْ كَهَنُوتًا أَبَدِيًّا فِي أَجْيَالِهِمْ.

וּמָשַׁחְתָּ֣ אֹתָ֗ם כַּאֲשֶׁ֤ר מָשַׁ֙חְתָּ֙ אֶת־אֲבִיהֶ֔ם וְכִהֲנ֖וּ לִ֑י וְ֠הָיְתָה לִהְיֹ֨ת לָהֶ֧ם מָשְׁחָתָ֛ם לִכְהֻנַּ֥ת עֹולָ֖ם לְדֹרֹתָֽם ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲁⲃⲟⲧ ⲛ̀ϩⲟⲩⲓⲧ ⲛ̀ϯⲣⲟⲙⲡⲓ ⲙ̀ⲙⲁϩⲥⲛⲟⲩϯ ⲉⲧⲁⲩⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ ⲛ̀ⲥⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲁⲃⲟⲧ ⲁⲥⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲥ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ

And thou shalt anoint them as thou didst anoint their father, and they shall minister to me as priests; and it shall be that they shall have an everlasting anointing of priesthood, throughout their generations.

Και θελεις χρισει αυτους, καθως εχρισας τον πατερα αυτων, και θελουσιν ιερατευει εις εμε· και θελει εισθαι εις αυτους το χρισμα αυτων προς παντοτεινην ιερατειαν εις τας γενεας αυτων.

فَفَعَلَ مُوسَى بِحَسَبِ كُلِّ مَا أَمَرَهُ الرَّبُّ. هَكَذَا فَعَلَ.

וַיַּ֖עַשׂ מֹשֶׁ֑ה כְּ֠כֹל אֲשֶׁ֨ר צִוָּ֧ה יְהוָ֛ה אֹתֹ֖ו כֵּ֥ן עָשָֽׂה׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲁϩⲟ ⲛ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲁϫⲣⲉ ⲛⲓⲕⲉⲫⲁⲗⲓⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲱⲧⲡ ⲛ̀ⲛⲉⲥⲙⲟⲭⲗⲟⲩⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧϩⲟ ⲛ̀ⲛⲉⲥⲥⲧⲩⲗⲗⲟⲥ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲟⲩ

And Moses did all things whatsoever the Lord commanded him, so did he.

Και εκαμεν ο Μωυσης κατα παντα οσα προσεταξεν ο Κυριος εις αυτον· ουτως εκαμε.

وَكَانَ فِي الشَّهْرِ الأَوَّلِ مِنَ السَّنَةِ الثَّانِيَةِ فِي أَوَّلِ الشَّهْرِ أَنَّ الْمَسْكَنَ أُقِيمَ.

וַיְהִ֞י בַּחֹ֧דֶשׁ הָרִאשֹׁ֛ון בַּשָּׁנָ֥ה הַשֵּׁנִ֖ית בְּאֶחָ֣ד לַחֹ֑דֶשׁ הוּקַ֖ם הַמִּשְׁכָּֽן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲫⲱⲣϣ ⲛ̀ⲛⲓⲁⲩⲗⲏ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲥⲕⲩⲛⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲭⲱ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁⲗⲩⲙⲙⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲥ ⲥⲁⲡϣⲱⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲉ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ

And it came to pass in the first month, in the second year after their going forth out of Egypt, at the new moon, that the tabernacle was set up.

Και τον πρωτον μηνα του δευτερου ετους, την πρωτην του μηνος, εστηθη η σκηνη.

أَقَامَ مُوسَى الْمَسْكَنَ، وَجَعَلَ قَوَاعِدَهُ وَوَضَعَ أَلْوَاحَهُ وَجَعَلَ عَوَارِضَهُ وَأَقَامَ أَعْمِدَتَهُ.

וַיָּ֨קֶם מֹשֶׁ֜ה אֶת־הַמִּשְׁכָּ֗ן וַיִּתֵּן֙ אֶת־אֲדָנָ֔יו וַיָּ֙שֶׂם֙ אֶת־קְרָשָׁ֔יו וַיִּתֵּ֖ן אֶת־בְּרִיחָ֑יו וַיָּ֖קֶם אֶת־עַמּוּדָֽיו׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϭⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲁϥϩⲓⲧⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϯⲕⲓⲃⲱⲧⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲭⲱ ⲛ̀ⲛⲓϣⲉⲛϩⲱϯ ⲥⲁⲡⲉⲥⲏⲧ ⲛϯⲕⲓⲃⲱⲧⲟⲥ

And Moses set up the tabernacle, and put on the chapiters, and put the bars into their places, and set up the posts.

Και εστησεν ο Μωυσης την σκηνην και εβαλε τα υποβασια αυτης και εστησε τας σανιδας αυτης και εβαλε τους μοχλους αυτης και εστησε τους στυλους αυτης.

وَبَسَطَ الْخَيْمَةَ فَوْقَ الْمَسْكَنِ، وَوَضَعَ غِطَاءَ الْخَيْمَةِ عَلَيْهَا مِنْ فَوْقُ، كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.

וַיִּפְרֹ֤שׂ אֶת־הָאֹ֙הֶל֙ עַל־הַמִּשְׁכָּ֔ן וַיָּ֜שֶׂם אֶת־מִכְסֵ֥ה הָאֹ֛הֶל עָלָ֖יו מִלְמָ֑עְלָה כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־מֹשֶֽׁה׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲓⲛⲓ ⲛ̀ϯⲕⲓⲃⲱⲧⲟⲥ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲭⲱ ϩⲓⲱⲧⲥ ⲛ̀ⲛⲓⲕⲁⲧⲁⲕⲁⲗⲩⲙⲙⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲕⲁⲧⲁⲡⲉⲧⲁⲥⲙⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲱⲃⲥ ⲛ̀ϯⲕⲓⲃⲱⲧⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲉ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ

And he stretched out the curtains over the tabernacle, and put the veil of the tabernacle on it above as the Lord commanded Moses.

Και εξηπλωσε τα παραπετασματα επι την σκηνην, και εβαλε το επικαλυμμα της σκηνης επ' αυτην ανωθεν· καθως προσεταξεν ο Κυριος εις τον Μωυσην.

وَأَخَذَ الشَّهَادَةَ وَجَعَلَهَا فِي التَّابُوتِ، وَوَضَعَ الْعَصَوَيْنِ عَلَى التَّابُوتِ مِنْ فَوْقُ.

וַיִּקַּ֞ח וַיִּתֵּ֤ן אֶת־הָעֵדֻת֙ אֶל־הָ֣אָרֹ֔ן וַיָּ֥שֶׂם אֶת־הַבַּדִּ֖ים עַל־הָאָרֹ֑ן וַיִּתֵּ֧ן אֶת־הַכַּפֹּ֛רֶת עַל־הָאָרֹ֖ן מִלְמָֽעְלָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲭⲱ ⲛ̀ϯⲧⲣⲁⲡⲉⲍⲁ ϧⲉⲛ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ϩⲓ ⲡⲥⲫⲓⲣ ⲛ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲥⲁⲡⲉⲙϩⲓⲧ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁⲧⲁⲡⲉⲧⲁⲥⲙⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ

And he took the testimonies, and put them into the ark; and he put the staves by the sides of the ark.

Και λαβων το μαρτυριον εθεσεν εν τη κιβωτω, και εβαλε τους μοχλους εις την κιβωτον, και εβαλε το ιλαστηριον επι την κιβωτον ανωθεν,

وَأَدْخَلَ التَّابُوتَ إِلَى الْمَسْكَنِ، وَوَضَعَ حِجَابَ السَّجْفِ وَسَتَرَ تَابُوتَ الشَّهَادَةِ، كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.

וַיָּבֵ֣א אֶת־הָאָרֹן֮ אֶל־הַמִּשְׁכָּן֒ וַיָּ֗שֶׂם אֵ֚ת פָּרֹ֣כֶת הַמָּסָ֔ךְ וַיָּ֕סֶךְ עַ֖ל אֲרֹ֣ון הָעֵד֑וּת כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־מֹשֶֽׁה׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲭⲱ ϩⲓϫⲱⲥ ⲛ̀ϩⲁⲛⲱⲓⲕ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲡⲣⲟⲑⲉⲥⲓⲥ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲉ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ

And he brought the ark into the tabernacle, and put on it the covering of the veil, and covered the ark of the testimony, as the Lord commanded Moses.

και εφερε την κιβωτον εις την σκηνην, και επεθηκε το καλυπτηριον καταπετασμα και εσκεπασε την κιβωτον του μαρτυριου· καθως προσεταξεν ο Κυριος εις τον Μωυσην.

وَجَعَلَ الْمَائِدَةَ فِي خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ فِي جَانِبِ الْمَسْكَنِ نَحْوَ الشِّمَالِ خَارِجَ الْحِجَابِ.

וַיִּתֵּ֤ן אֶת־הַשֻּׁלְחָן֙ בְּאֹ֣הֶל מֹועֵ֔ד עַ֛ל יֶ֥רֶךְ הַמִּשְׁכָּ֖ן צָפֹ֑נָה מִח֖וּץ לַפָּרֹֽכֶת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲭⲱ ⲛ̀ϯⲗⲩⲭⲛⲓⲁ ϧⲉⲛ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲥⲁ ⲡⲓⲥⲫⲓⲣ ⲉⲧⲥⲁⲫⲣⲏⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ

And he put the table in the tabernacle of witness, on the north side without the veil of the tabernacle.

Και εθεσε την τραπεζαν εν τη σκηνη του μαρτυριου κατα το μερος της σκηνης το προς βορραν εξωθεν του καταπετασματος,

وَرَتَّبَ عَلَيْهَا تَرْتِيبَ الْخُبْزِ أَمَامَ الرَّبِّ، كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.

וַיַּעֲרֹ֥ךְ עָלָ֛יו עֵ֥רֶךְ לֶ֖חֶם לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־מֹשֶֽׁה׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲉⲙⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲥϧⲏⲃⲥ ϩⲓⲱⲧⲥ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲉ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ

And he put on it the shewbread before the Lord, as the Lord commanded Moses.

και διεταξεν επ' αυτης τους αρτους τους διατεταγμενους, ενωπιον Κυριου· καθως προσεταξεν ο Κυριος εις τον Μωυσην.

وَوَضَعَ الْمَنَارَةَ فِي خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ مُقَابِلَ الْمَائِدَةِ فِي جَانِبِ الْمَسْكَنِ نَحْوَ الْجَنُوبِ.

וַיָּ֤שֶׂם אֶת־הַמְּנֹרָה֙ בְּאֹ֣הֶל מֹועֵ֔ד נֹ֖כַח הַשֻּׁלְחָ֑ן עַ֛ל יֶ֥רֶךְ הַמִּשְׁכָּ֖ן נֶֽגְבָּה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲭⲱ ⲙ̀ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲃ ϧⲉⲛ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲁⲧⲁⲡⲉⲧⲁⲥⲙⲁ

And he put the candlestick into the tabernacle of witness, on the side of the tabernacle toward the south.

Και εθεσε την λυχνιαν εν τη σκηνη του μαρτυριου απεναντι της τραπεζης κατα το μερος της σκηνης το προς μεσημβριαν,

وَأَصْعَدَ السُّرُجَ أَمَامَ الرَّبِّ، كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.

וַיַּ֥עַל הַנֵּרֹ֖ת לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־מֹשֶֽׁה׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲛ ⲥⲑⲟⲓⲛⲟⲩϥⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ϩⲓⲱⲧϥ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲑⲟⲓ ⲛ̀ⲥⲑⲟⲓⲛⲟⲩϥⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲉⲙⲛⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲉ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ

And he put on it its lamps before the Lord, as the Lord had commanded Moses.

και ανηψε τους λυχνους ενωπιον Κυριου· καθως προσεταξεν ο Κυριος εις τον Μωυσην.

وَوَضَعَ مَذْبَحَ الذَّهَبِ فِي خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ قُدَّامَ الْحِجَابِ،

וַיָּ֛שֶׂם אֶת־מִזְבַּ֥ח הַזָּהָ֖ב בְּאֹ֣הֶל מֹועֵ֑ד לִפְנֵ֖י הַפָּרֹֽכֶת׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϭⲗⲓⲗ ⲁϥⲭⲁϥ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲛⲓⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ

And he put the golden altar in the tabernacle of witness before the veil;

Και εθεσε το χρυσουν θυσιαστηριον εν τη σκηνη του μαρτυριου απεναντι του καταπετασματος,

وَبَخَّرَ عَلَيْهِ بِبَخُورٍ عَطِرٍ، كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.

וַיַּקְטֵ֥ר עָלָ֖יו קְטֹ֣רֶת סַמִּ֑ים כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־מֹשֶֽׁה׃ פ

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲁϩⲟ ⲛ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲥ ⲙ̀ⲡⲕⲱϯ ⲛ̀ϯⲁⲩⲗⲏ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ϫⲱⲕ ⲛ̀ⲛⲓϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

and he burnt on it incense of composition, as the Lord commanded Moses.

και εθυμιασεν επ' αυτου ευωδες θυμιαμα· καθως προσεταξεν ο Κυριος εις τον Μωυσην.

وَوَضَعَ سَجْفَ الْبَابِ لِلْمَسْكَنِ.

וַיָּ֛שֶׂם אֶת־מָסַ֥ךְ הַפֶּ֖תַח לַמִּשְׁכָּֽן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ ϯϭⲏⲡⲓ ϩⲱⲃⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓϫⲉⲛ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥⲙⲟϩ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅

-

Και επεθηκε τον ταπητα εις την θυραν της σκηνης.

وَوَضَعَ مَذْبَحَ الْمُحْرَقَةِ عِنْدَ بَابِ مَسْكَنِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ، وَأَصْعَدَ عَلَيْهِ الْمُحْرَقَةَ وَالتَّقْدِمَةَ، كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.

וְאֵת֙ מִזְבַּ֣ח הָעֹלָ֔ה שָׂ֕ם פֶּ֖תַח מִשְׁכַּ֣ן אֹֽהֶל־מֹועֵ֑ד וַיַּ֣עַל עָלָ֗יו אֶת־הָעֹלָה֙ וְאֶת־הַמִּנְחָ֔ה כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־מֹשֶֽׁה׃ ס

Ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉϥϣ̀ϫⲉⲙϫⲟⲙ ⲛ̀ϫⲉ ⲙⲱⲩ̀ⲥⲏⲥ ⲉ̀ϣⲉ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ϫⲉ ⲁⲥⲉⲣϧⲏⲓⲃⲓ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲥ ⲛ̀ϫⲉ ϯϭⲏⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥⲙⲟϩ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅

And he put the altar of the burnt-offerings by the doors of the tabernacle.

Και το θυσιαστηριον του ολοκαυτωματος εθεσε παρα την θυραν της σκηνης, της σκηνης του μαρτυριου, και προσεφερεν επ' αυτου το ολοκαυτωμα και την εξ αλφιτων προσφοραν· καθως προσεταξεν ο Κυριος εις τον Μωυσην.

وَوَضَعَ الْمِرْحَضَةَ بَيْنَ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ وَالْمَذْبَحِ وَجَعَلَ فِيهَا مَاءً لِلاغْتِسَالِ،

וַיָּ֙שֶׂם֙ אֶת־הַכִּיֹּ֔ר בֵּֽין־אֹ֥הֶל מֹועֵ֖ד וּבֵ֣ין הַמִּזְבֵּ֑חַ וַיִּתֵּ֥ן שָׁ֛מָּה מַ֖יִם לְרָחְצָֽה׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲥϣⲁⲛϣⲉ ⲛⲁⲥ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲛ̀ϫⲉ ϯϭⲏⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ϣⲁⲩⲙⲟϣⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲛⲉⲙ ⲡⲟⲩⲥⲟⲃϯ ⲧⲏⲣϥ

And he made the laver, that at it Moses and Aaron and his sons might wash their hands and their feet: when they went into the tabernacle of witness, or whensoever they should advance to the altar to do service, they washed at it, as the Lord commanded Moses.

Και εθεσε τον νιπτηρα μεταξυ της σκηνης του μαρτυριου και του θυσιαστηριου και εβαλεν εν αυτω, υδωρ, δια να νιπτωνται·

لِيَغْسِلَ مِنْهَا مُوسَى وَهَارُونُ وَبَنُوهُ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ.

וְרָחֲצ֣וּ מִמֶּ֔נּוּ מֹשֶׁ֖ה וְאַהֲרֹ֣ן וּבָנָ֑יו אֶת־יְדֵיהֶ֖ם וְאֶת־רַגְלֵיהֶֽם׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲉⲥϣⲉ ⲛⲁⲥ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲛ̀ϫⲉ ϯϭⲏⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲩⲙⲟϣⲓ ϣⲁ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲉ̀ϣⲁⲥϣⲉ ⲛⲁⲥ ⲉ̀ⲡϣⲱⲓ ⲛ̀ϫⲉ ϯϭⲏⲡⲓ

-

και ενιπτον εξ αυτου ο Μωυσης και ο Ααρων και οι υιοι αυτου τας χειρας αυτων και τους ποδας αυτων.

عِنْدَ دُخُولِهِمْ إِلَى خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ وَعِنْدَ اقْتِرَابِهِمْ إِلَى الْمَذْبَحِ يَغْسِلُونَ، كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.

בְּבֹאָ֞ם אֶל־אֹ֣הֶל מֹועֵ֗ד וּבְקָרְבָתָ֛ם אֶל־הַמִּזְבֵּ֖חַ יִרְחָ֑צוּ כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־מֹשֶֽׁה׃ ס

Ⲛⲁⲣⲉ ϯϭⲏⲡⲓ ⲅⲁⲣ ⲭⲏ ϩⲓϫⲉⲛ ϯⲥⲕⲩⲛⲏ ⲙ̀ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ ⲛⲁϥⲭⲏ ϩⲓϫⲱⲥ ⲙ̀ⲡⲓⲉϫⲱⲣϩ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲙⲁⲛ̀ϣⲱⲡⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ

-

Οτε εισηρχοντο εις την σκηνην του μαρτυριου και οτε προσηρχοντο εις το θυσιαστηριον, ενιπτοντο καθως προσεταξεν ο Κυριος εις τον Μωυσην.

وَأَقَامَ الدَّارَ حَوْلَ الْمَسْكَنِ وَالْمَذْبَحِ وَوَضَعَ سَجْفَ بَابِ الدَّارِ. وَأَكْمَلَ مُوسَى الْعَمَلَ.

וַיָּ֣קֶם אֶת־הֶחָצֵ֗ר סָבִיב֙ לַמִּשְׁכָּ֣ן וְלַמִּזְבֵּ֔חַ וַיִּתֵּ֕ן אֶת־מָסַ֖ךְ שַׁ֣עַר הֶחָצֵ֑ר וַיְכַ֥ל מֹשֶׁ֖ה אֶת־הַמְּלָאכָֽה׃ פ

-

And he set up the court round about the tabernacle and the altar; and Moses accomplished all the works.

Και εστησε την αυλην κυκλω της σκηνης και του θυσιαστηριου και εκρεμασε τον ταπητα της πυλης της αυλης. Και συνετελεσεν ο Μωυσης το εργον.

مجد الرب

ثُمَّ غَطَّتِ السَّحَابَةُ خَيْمَةَ الاجْتِمَاعِ وَمَلأَ بَهَاءُ الرَّبِّ الْمَسْكَنَ.

וַיְכַ֥ס הֶעָנָ֖ן אֶת־אֹ֣הֶל מֹועֵ֑ד וּכְבֹ֣וד יְהוָ֔ה מָלֵ֖א אֶת־הַמִּשְׁכָּֽן׃

-

And the cloud covered the tabernacle of witness, and the tabernacle was filled with the glory of the Lord.

Τοτε εκαλυψεν η νεφελη την σκηνην του μαρτυριου και δοξα Κυριου ενεπλησε την σκηνην.

فَلَمْ يَقْدِرْ مُوسَى أَنْ يَدْخُلَ خَيْمَةَ الاجْتِمَاعِ، لأَنَّ السَّحَابَةَ حَلَّتْ عَلَيْهَا وَبَهَاءُ الرَّبِّ مَلأَ الْمَسْكَنَ.

וְלֹא־יָכֹ֣ל מֹשֶׁ֗ה לָבֹוא֙ אֶל־אֹ֣הֶל מֹועֵ֔ד כִּֽי־שָׁכַ֥ן עָלָ֖יו הֶעָנָ֑ן וּכְבֹ֣וד יְהוָ֔ה מָלֵ֖א אֶת־הַמִּשְׁכָּֽן׃

-

And Moses was not able to enter into the tabernacle of testimony, because the cloud overshadowed it, and the tabernacle was filled with the glory of the Lord.

Και δεν ηδυνηθη ο Μωυσης να εισελθη εις την σκηνην του μαρτυριου· διοτι η νεφελη εκαθητο επ' αυτην, και δοξα Κυριου ενεπλησε την σκηνην.

وَعِنْدَ ارْتِفَاعِ السَّحَابَةِ عَنِ الْمَسْكَنِ كَانَ بَنُو إِسْرَائِيلَ يَرْتَحِلُونَ فِي جَمِيعِ رِحْلاَتِهِمْ.

וּבְהֵעָלֹ֤ות הֶֽעָנָן֙ מֵעַ֣ל הַמִּשְׁכָּ֔ן יִסְע֖וּ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל בְּכֹ֖ל מַסְעֵיהֶֽם׃

-

And when the cloud went up from the tabernacle, the children of Israel prepared to depart with their baggage.

Και οτε η νεφελη ανεβαινεν επανωθεν της σκηνης, οι υιοι Ισραηλ εσηκονοντο καθ' ολας αυτων τας οδοιποριας·

وَإِنْ لَمْ تَرْتَفِعِ السَّحَابَةُ لَا يَرْتَحِلُونَ إِلَى يَوْمِ ارْتِفَاعِهَا،

וְאִם־לֹ֥א יֵעָלֶ֖ה הֶעָנָ֑ן וְלֹ֣א יִסְע֔וּ עַד־יֹ֖ום הֵעָלֹתֹֽו׃

-

And if the cloud went not up, they did not prepare to depart, till the day when the cloud went up.

αν ομως η νεφελη δεν ανεβαινε, τοτε δεν εσηκονοντο μεχρι της ημερας της αναβασεως αυτης.

لأَنَّ سَحَابَةَ الرَّبِّ كَانَتْ عَلَى الْمَسْكَنِ نَهَارًا. وَكَانَتْ فِيهَا نَارٌ لَيْلًا أَمَامَ عِيُونِ كُلِّ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ فِي جَمِيعِ رِحْلاَتِهِمْ.

כִּי֩ עֲנַ֨ן יְהוָ֤ה עַֽל־הַמִּשְׁכָּן֙ יֹומָ֔ם וְאֵ֕שׁ תִּהְיֶ֥ה לַ֖יְלָה בֹּ֑ו לְעֵינֵ֥י כָל־בֵּֽית־יִשְׂרָאֵ֖ל בְּכָל־מַסְעֵיהֶֽם׃

-

For a cloud was on the tabernacle by day, and fire was on it by night before all Israel, in all their journeyings.

διοτι η νεφελη του Κυριου ητο επι της σκηνης την ημεραν, και πυρ ητο επ' αυτης την νυκτα, ενωπιον παντος του οικου Ισραηλ· καθ' ολας αυτων τας οδοιποριας.

سفر الخروج – الإصحاح 21

الكتاب المقدس القبطي

Ⲡⲓϫⲱⲙ ⲛ̀ⲧⲉ Ϯⲉⲝⲟⲇⲟⲥ

قهر شعب إسرائيل

ميلاد موسى

هروب موسى إلى مديان

موسى والعليقة المشتعلة

علامات لموسى

عودة موسى إلى أرض مصر

مقابلة موسى وهارون لفرعون

الله يعد بالخلاص

تابع: الله يعد بالخلاص

نسب موسى وهارون

هارون يتكلم بالنيابة عن موسى

تابع: هارون يتكلم بالنيابة عن موسى

عصا هارون تتحول إلى ثعبان

تحويل الماء إلى دم

ضربة الضفادع

ضربة البعوض

ضربة الذبان

ضربة إهلاك الماشية

ضربة الدمامل

ضربة البرد

ضربة الجراد

ضربة الظلام

ضربة موت الأبكار

الفصح

الخروج

فرائض الفصح

تكريس الأبكار

الارتحال

تابع: الارتحال

مطاردة فرعون لهم

عبور البحر

ترنيمة موسى ومريم

مياه مارة وإيليم

المن والسلوى

ماء من الصخرة

يثرون يزور موسى

على جبل سيناء

الوصايا العشر

أصنام ومذابح

العبيد العبرانيون

الضرر بالأشخاص

حماية الأملاك

المسئولية الاجتماعية

أحكام العدل والرحمة

فرائض السبت والأعياد السنوية الثلاث

تأكيد العهد

التقدمات لخيمة الاجتماع

تابوت العهد

غطاء التابوت

مائدة خبز الوجوه

المنارة

خيمة الاجتماع

الحجاب

السجف

مذبح المحرقة

الدار الخارجية

زيت المنارة

ثياب كهنوتية

الرداء

الصدرة

جبة الرداء

صفيحة الذهب والقميص والعمامة

أقمصة ومناطق وقلانس وسراويل

تكريس الكهنة

مذبح البخور

الفدية

مرحضة للاغتسال

زيت المسحة

البخور

بصلئيل وأهوليآب

السبت

العجل الذهبي

مقدمة

خيمة الاجتماع

موسى ومجد الرب

ألواح حجرية جديدة