الكتاب المقدس القبطي

الرئيسية
مركز اللغة القبطية
الكتاب المقدس
رسالة كورنثوس الأولى – الإصحاح 16

رسالة كورنثوس الأولى

Ⲡⲣⲟⲥ Ⲕⲟⲣⲓⲛⲑⲓⲟⲩⲥ ⲁ̅

رسالة كورنثوس الأولى

إعدادات الكتاب المقدس

وضع العرض والصوت

الترجمات واللغات المعروضة

عربي (فانديك) الترجمة اليسوعية (1877 م) עברית (عبري) قبطي (بحيري) إنجليزي (عام • WEB) إنجليزي (عن القبطية) يوناني (السبعينية / الأصلية)

حجم الخط وتنسيق النص

حجم الخط

100%

عربي (فانديك)

עברית (عبري)

Bohairic Coptic • قبطي

English (WEB)

Coptic English

Greek • يوناني

إصحاح 1

Ⲡⲣⲟⲥ ⲕⲟⲣⲓⲛⲑⲓⲟⲩⲥ ⲁ ⲃ ⲁ

First Epistle to the Corinthians

مقدمة

بُولُسُ، الْمَدْعُوُّ رَسُولًا لِيَسُوعَ الْمَسِيحِ بِمَشِيئَةِ اللهِ، وَسُوسْتَانِيسُ الأَخُ،

פּוֹלוֹס שָׁלִיחַ מְקֹרָא שֶׁל־יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ בִּרְצוֹן אֱלֹהִים וְסוֹסְתְּנִיס אָחִינוּ׃

Ⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ⲡⲁⲡⲟⲥⲧⲟⲗⲟⲥ ⲉⲧⲑⲁϩⲉⲙ ⲛ̀ⲧⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲫⲟⲩⲱϣ ⲙ̀ⲫϯ ⲛⲉⲙ ⲥⲱⲥⲑⲉⲛⲏⲥ ⲡⲓⲥⲟⲛ

Paul (the) apostle, who is called, of Jesus Christ through (the) wish of God, and Sōsthenēs the brother,

Παυλος, προσκεκλημενος αποστολος Ιησου Χριστου δια θεληματος Θεου, και Σωσθενης ο αδελφος,

إِلَى كَنِيسَةِ اللهِ الَّتِي فِي كُورِنْثُوسَ، الْمُقَدَّسِينَ فِي الْمَسِيحِ يَسُوعَ، الْمَدْعُوِّينَ قِدِّيسِينَ مَعَ جَمِيعِ الَّذِينَ يَدْعُونَ بِاسْمِ رَبِّنَا يَسُوعَ الْمَسِيحِ فِي كُلِّ مَكَانٍ، لَهُمْ وَلَنَا:

אֶל־קְהִלַּת אֱלֹהִים אֲשֶׁר בְּקוֹרִנְתּוֹס לַמְקֻדָּשִׁים בַּמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ הַקְּדשִׁים הַקְּרוּאִים עִם כָּל־הַקֹּרְאִים בְּשֵׁם אֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ בְּכָל־מָקוֹם שֶׁלָּהֶם וְשֶׁלָּנוּ׃

Ⲛ̀ϯⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲑⲏ ⲉⲧϣⲟⲡ ϧⲉⲛ ⲕⲟⲣⲓⲛⲑⲟⲥ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲧⲟⲩⲃⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲏ ⲉⲧⲑⲁϩⲉⲙ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲑⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲫⲣⲁⲛ ⲙ̀ⲡⲉⲛ⳪̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ϧⲉⲛ ⲙⲁⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲧⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛ̀ⲧⲁⲛ

to the church of God which is in Korinthos, they who were sanctified in Christ Jesus, they who are called, who are holy, with all who call on (the) name of our Lord Jesus Christ in every place, theirs and ours:

προς την εκκλησιαν του Θεου την ουσαν εν Κορινθω, τους ηγιασμενους εν Χριστω Ιησου, τους προσκεκλημενους αγιους, μετα παντων των επικαλουμενων εν παντι τοπω το ονομα Ιησου Χριστου του Κυριου ημων, αυτων τε και ημων·

نِعْمَةٌ لَكُمْ وَسَلاَمٌ مِنَ اللهِ أَبِينَا وَالرَّبِّ يَسُوعَ الْمَسِيحِ.

חֶסֶד לָכֶם וְשָׁלוֹם מֵאֵת הָאֱלֹהִים אָבִינוּ וַאֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ׃

Ⲡϩⲙⲟⲧ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛⲉⲙ ⲧϩⲓⲣⲏⲛⲏ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲫϯ ⲡⲉⲛⲓⲱⲧ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲛ⳪̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅

(the) grace to you and (the) peace from God our Father, and our Lord Jesus Christ.

χαρις ειη υμιν και ειρηνη απο Θεου Πατρος ημων και Κυριου Ιησου Χριστου.

الشكر

أَشْكُرُ إِلَهِي فِي كُلِّ حِينٍ مِنْ جِهَتِكُمْ عَلَى نِعْمَةِ اللهِ الْمُعْطَاةِ لَكُمْ فِي يَسُوعَ الْمَسِيحِ،

אוֹדֶה לֵאלֹהַי בַּעֲבוּרְכֶם בְּכָל־עֵת עַל־חֶסֶד הָאֱלֹהִים הַנִּתָּן לָכֶם בַּמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ׃

Ϯϣⲉⲡϩⲙⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲡⲁⲛⲟⲩϯ ⲛ̀ⲥⲏⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲓϩⲙⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲉⲧⲁⲩⲧⲏⲓϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϧⲉⲛ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅

I give thanks to my God always for you, and for the grace of God which was given to you in Christ Jesus;

Ευχαριστω παντοτε εις τον Θεον μου δια σας, δια την χαριν του Θεου την δοθεισαν εις εσας δια του Ιησου Χριστου·

أَنَّكُمْ فِي كُلِّ شَيْءٍ اسْتَغْنَيْتُمْ فِيهِ فِي كُلِّ كَلِمَةٍ وَكُلِّ عِلْمٍ،

אֲשֶׁר עֲשַׁרְתֶּם־בּוֹ בַּכֹּל בְּדִבּוּר וּבְדָעַת׃

Ϫⲉ ϧⲉⲛ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲁⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲣⲁⲙⲁⲟ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ϧⲉⲛ ⲥⲁϫⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲉⲙ ⲉⲙⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ

that in everything ye were enriched in him, in all word and all knowledge;

οτι κατα παντα επλουτισθητε δι' αυτου, κατα παντα λογον και πασαν γνωσιν,

كَمَا ثُبِّتَتْ فِيكُمْ شَهَادَةُ الْمَسِيحِ،

בַּאֲשֶׁר עֵדוּת הַמָּשִׁיחַ הִתְחַזְּקָה בָכֶם׃

Ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ϯⲙⲉⲧⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛ̀ⲧⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲧⲁϫⲣⲟ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ

according as the witness of Christ was confirmed in you:

καθως η μαρτυρια του Χριστου εστηριχθη μεταξυ σας,

حَتَّى إِنَّكُمْ لَسْتُمْ نَاقِصِينَ فِي مَوْهِبَةٍ مَا، وَأَنْتُمْ مُتَوَقِّعُونَ اسْتِعْلاَنَ رَبِّنَا يَسُوعَ الْمَسِيحِ،

עַד אֲשֶׁר־לֹא חֲסַרְתֶּם כָּל־מַתַּן הֶחָסֶד וְהִנְּכֶם מְחַכִּים לְהִתְגַּלּוּת אֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ׃

Ϩⲱⲥⲧⲉ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛϣⲁⲧ ⲁⲛ ϧⲉⲛ ϩⲗⲓ ⲛ̀ϩⲙⲟⲧ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛϫⲟⲩϣⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲁⲧϩⲏ ⲙ̀ⲡⲓϭⲱⲣⲡ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲛ⳪̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅

so that ye become not lacking in any grace. Looking out for the revelation of our Lord Jesus Christ;

ωστε δεν μενετε οπισω εις ουδεν χαρισμα, προσμενοντες την αποκαλυψιν του Κυριου ημων Ιησου Χριστου·

الَّذِي سَيُثْبِتُكُمْ أَيْضًا إِلَى النِّهَايَةِ بِلاَ لَوْمٍ فِي يَوْمِ رَبِّنَا يَسُوعَ الْمَسِيحِ.

וְהוּא גַּם־יְכוֹנֵן אֶתְכֶם עַד־עֵת קֵץ לִהְיוֹת נְקִיִּים בְּיוֹם אֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ׃

Ⲫⲁⲓ ⲉⲧⲉ ⲉϥⲉ̀ⲧⲁϫⲣⲉ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϣⲁ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲁⲧⲁⲣⲓⲕⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲛ⳪̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅

he (lit. this) who shall confirm you unto the end, blameless in (the) day of our Lord Jesus Christ.

οστις και θελει σας στηριξει εως τελους αμεμπτους εν τη ημερα του Κυριου ημων Ιησου Χριστου.

أَمِينٌ هُوَ اللهُ الَّذِي بِهِ دُعِيتُمْ إِلَى شَرِكَةِ ابْنِهِ يَسُوعَ الْمَسِيحِ رَبِّنَا.

נֶאֱמָן הָאֱלֹהִים אֲשֶׁר עַל־פִּיו נִקְרֵאתֶם לְחֶבְרַת בְּנוֹ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ אֲדֹנֵינוּ׃

Ϥⲉⲛϩⲟⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲫϯ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲑⲁϩⲉⲙ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϯⲙⲉⲧϣⲫⲏⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥϣⲏⲣⲓ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲡⲉⲛ⳪̅

God is faithful, he who called you into the fellowship of his Son Jesus Christ our Lord.

Πιστος ο Θεος, δια του οποιου προσεκληθητε εις το να ησθε συγκοινωνοι του Υιου αυτου Ιησου Χριστου του Κυριου ημων.

الانقسامات في الكنيسة

وَلكِنَّنِي أَطْلُبُ إِلَيْكُمْ أَيُّهَا الإِخْوَةُ، بِاسْمِ رَبِّنَا يَسُوعَ الْمَسِيحِ، أَنْ تَقُولُوا جَمِيعُكُمْ قَوْلًا وَاحِدًا، وَلَا يَكُونَ بَيْنَكُمُ انْشِقَاقَاتٌ، بَلْ كُونُوا كَامِلِينَ فِي فِكْرٍ وَاحِدٍ وَرَأْيٍ وَاحِدٍ،

וְהִנְנִי מַזְהִיר אֶתְכֶם אַחַי בְּשֵׁם אֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ לִהְיוֹת כֻּלְּכֶם פֶּה אֶחָד וְלֹא תִּהְיֶינָה מַחֲלֹקוֹת בֵּינֵיכֶם כִּי אִם־תִּכּוֹנֲנוּ יַחַד בְּלֵב אֶחָד וּבְעֵצָה אֶחָת׃

Ϯϯϩⲟ ⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ ⲛⲁⲥⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲫⲣⲁⲛ ⲙ̀ⲡⲉⲛ⳪̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ϩⲓⲛⲁ ⲟⲩⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϣ̀ⲧⲉⲙ ϩⲁⲛⲫⲱⲣϫ ϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛϣⲱⲡⲓ ⲇⲉ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲥⲉⲃⲧⲱⲧ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲏⲧ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲅⲛⲱⲙⲏ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ

I beseech you, then, my brethren, through (the) name of our Lord Jesus Christ, that ye all (may) be saying the same thing, and that divisions may not be among you; but that ye may be made perfect in one heart and one opinion.

Σας παρακαλω δε, αδελφοι, δια του ονοματος του Κυριου ημων Ιησου Χριστου, να λεγητε παντες το αυτο, και να μη ηναι σχισματα μεταξυ σας, αλλα να ησθε εντελως ηνωμενοι εχοντες το αυτο πνευμα και την αυτην γνωμην.

لأَنِّي أُخْبِرْتُ عَنْكُمْ يَا إِخْوَتِي مِنْ أَهْلِ خُلُوِي أَنَّ بَيْنَكُمْ خُصُومَاتٍ.

כִּי בְּנֵי־בֵית כְּלוֹאָה הִגִּידוּ לִי עֲלֵיכֶם אֶחָי כִּי מְרִיבוֹת בֵּינֵיכֶם׃

Ⲁⲩⲧⲁⲙⲟⲓ ⲅⲁⲣ ⲉⲑⲃⲉ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲛⲁⲥⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲛⲁⲭⲗⲟⲏⲥ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ϩⲁⲛϣϭⲛⲏⲛ ϣⲟⲡ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ

For it was shown to me concerning you, my brethren, by them of Chloēs, that there are strifes among you.

Διοτι εφανερωθη εις εμε παρα των εκ της οικογενειας της Χλοης, περι υμων, αδελφοι μου, οτι ειναι εριδες μεταξυ σας·

فَأَنَا أَعْنِي هَذَا: أَنَّ كُلَّ وَاحِدٍ مِنْكُمْ يَقُولُ: «أَنَا لِبُولُسَ»، وَ«أَنَا لأَبُلُّوسَ»، وَ«أَنَا لِصَفَا»، وَ«أَنَا لِلْمَسِيحِ».

וְזֹאת אֲנִי אֹמֵר מִפְּנֵי שֶׁאִישׁ אִישׁ מִכֶּם אֹמֵר אֲנִי לְפוֹלוֹס וַאֲנִי לְאַפּוֹלוֹס וַאֲנִי לְכֵיפָא וַאֲנִי לַמָּשִׁיחַ הִנֵּנִי׃

Ⲫⲁⲓ ⲇⲉ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϫⲉ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲙⲉⲛ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲫⲁ ⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲇⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲫⲁ ⲁⲡⲟⲗⲗⲱ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲇⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲫⲁ ⲕⲏⲫⲁ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲇⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲫⲁ Ⲡⲭ̅ⲥ̅

But this I say, that each one of you saith: 'I indeed am of Paul, but I of Apollō, but I am of Kēpha, but I am of Christ.'

λεγω δε τουτο, διοτι εκαστος απο σας λεγει· Εγω μεν ειμαι του Παυλου, εγω δε του Απολλω, εγω δε του Κηφα, εγω δε του Χριστου.

هَلِ انْقَسَمَ الْمَسِيحُ؟ أَلَعَلَّ بُولُسَ صُلِبَ لأَجْلِكُمْ، أَمْ بِاسْمِ بُولُسَ اعْتَمَدْتُمْ؟

הֲכִי חֻלַּק הַמָּשִׁיחַ הֲכִי פוֹלוֹס נִצְלַב בַּעַדְכֶם אִם לְשֵׁם פּוֹלוֹס נִטְבַּלְתֶּם׃

Ⲁⲩⲫⲉϣ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲙⲏ ⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ⲁⲩⲁϣϥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲓⲉ ⲁⲛ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϭⲓⲱⲙⲥ ⲉ̀ⲫⲣⲁⲛ ⲙ̀ⲡⲁⲩⲗⲟⲥ

Christ was divided. Was Paul crucified for you, or were ye baptised unto (the) name of Paul?

Διεμερισθη ο Χριστος; μηπως ο Παυλος εσταυρωθη δια σας; η εις το ονομα του Παυλου εβαπτισθητε;

أَشْكُرُ اللهَ أَنِّي لَمْ أُعَمِّدْ أَحَدًا مِنْكُمْ إِلاَّ كِرِيسْبُسَ وَغَايُسَ،

אוֹדֶה לֵאלֹהִים שֶׁלּא טָבַלְתִּי אִישׁ מִכֶּם בִּלְתִּי קְרִסְפּוֹס וְגָיוֹס׃

Ϯϣⲉⲡϩⲙⲟⲧ ϫⲉ ⲙ̀ⲡⲓϯⲱⲙⲥ ⲛ̀ϩⲗⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲏⲗ ⲉ̀ⲕⲣⲓⲥⲡⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲅⲁⲓⲟⲥ

I give thanks, that I baptised not any of you except Krispos and Gaios;

Ευχαριστω εις τον Θεον οτι ουδενα απο σας εβαπτισα, ειμη Κρισπον και Γαιον,

حَتَّى لَا يَقُولَ أَحَدٌ إِنِّي عَمَّدْتُ بِاسْمِي.

פֶּן־יֹאמְרוּ כִּי־לִשְׁמִי טָבָלְתִּי׃

Ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϣ̀ⲧⲉⲙ ⲟⲩⲁⲓ ϫⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϭⲓⲱⲙⲥ ⲉ̀ⲡⲁⲣⲁⲛ

that one should not say, that ye were baptised unto my name.

δια να μη ειπη τις οτι εις το ονομα μου εβαπτισα.

وَعَمَّدْتُ أَيْضًا بَيْتَ اسْتِفَانُوسَ. عَدَا ذَلِكَ لَسْتُ أَعْلَمُ هَلْ عَمَّدْتُ أَحَدًا آخَرَ،

וְטָבַלְתִּי גַּם אֶת־בְּנֵי־בֵית אִסְטְפָנוֹס וּמִלְּבַד אֵלֶּה לֹא אֵדַע אִם־טָבַלְתִּי אִישׁ אַחֵר׃

Ⲁⲓϯⲱⲙⲥ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲕⲉⲏⲓ ⲛ̀ⲥⲧⲉⲫⲁⲛⲁ ⲗⲟⲓⲡⲟⲛ ⲛ̀ϯⲉⲙⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⲁⲛ ⲁⲓϯⲱⲙⲥ ⲛ̀ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ

But I baptised (the) house also of Stephana: further, I know not whether I baptised another.

Εβαπτισα δε και τον οικον του Στεφανα· εκτος τουτων δεν εξευρω εαν εβαπτισα αλλον τινα.

لأَنَّ الْمَسِيحَ لَمْ يُرْسِلْنِي لأُعَمِّدَ بَلْ لأُبَشِّرَ، لَا بِحِكْمَةِ كَلاَمٍ لِئَلاَّ يَتَعَطَّلَ صَلِيبُ الْمَسِيحِ.

כִּי לֹא שְׁלָחַנִי הַמָּשִׁיחַ לִטְבּוֹל כִּי אִם־לְבַשֵּׂר לֹא־בְחָכְמַת דְּבָרִים לְמַעַן אֲשֶׁר לֹא־יִהְיֶה צְלוּב הַמָּשִׁיחַ לָרִיק׃

Ⲛⲉⲧⲁϥⲧⲁⲟⲩⲟⲓ ⲅⲁⲣ ⲁⲛ ⲛ̀ϫⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲉ̀ϯⲱⲙⲥ ⲁⲗⲗⲁ ⲉ̀ϩⲓϣⲉⲛⲛⲟⲩϥⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲥⲃⲱ ⲛ̀ⲥⲁϫⲓ ⲁⲛ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥϣ̀ⲧⲉⲙϣⲱⲡⲓ ⲉϥϣⲟⲩⲓⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓ⳧ ⲛ̀ⲧⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅

For Christ sent me not to baptise, but to preach good tidings, not in a wisdom of word, that the cross of Christ should not become vain.

Διοτι δεν με απεστειλεν ο Χριστος δια να βαπτιζω, αλλα δια να κηρυττω το ευαγγελιον, ουχι εν σοφια λογου, δια να μη ματαιωθη ο σταυρος του Χριστου.

المسيح حكمة الله وقوته

فَإِنَّ كَلِمَةَ الصَّلِيبِ عِنْدَ الْهَالِكِينَ جَهَالَةٌ، وَأَمَّا عِنْدَنَا نَحْنُ الْمُخَلَّصِينَ فَهِيَ قُوَّةُ اللهِ،

כִּי־דְבַר הַצְּלוּב סִכְלוּת הוּא לָאֹבְדִים אֲבָל לָנוּ הַנּוֹשָׁעִים גְּבוּרַת אֱלֹהִים׃

Ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓ⳧ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲛⲏ ⲙⲉⲛ ⲉⲑⲛⲁⲧⲁⲕⲟ ⲟⲩⲙⲉⲧⲥⲟϫ ⲡⲉ ⲛⲁⲛ ⲇⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ϧⲁ ⲛⲏ ⲉⲑⲛⲁⲛⲟϩⲉⲙ ⲟⲩϫⲟⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲡⲉ

For the word of the cross to them indeed who will perish is a foolishness, but to us (pronoun) namely those who will be saved it is [a] power of God.

Διοτι ο λογος του σταυρου εις μεν τους απολλυμενους ειναι μωρια, εις ημας δε τους σωζομενους ειναι δυναμις Θεου.

لأَنَّهُ مَكْتُوبٌ: «سَأُبِيدُ حِكْمَةَ الْحُكَمَاءِ، وَأَرْفُضُ فَهْمَ الْفُهَمَاءِ».

כִּי־כֵן כָּתוּב אֲאַבֵּד חָכְמַת חֲכָמִים וּבִינַת נְבוֹנִים אַסְתִּיר׃

Ⲥⲥϧⲏⲟⲩⲧ ⲅⲁⲣ ϫⲉ ϯⲛⲁⲧⲁⲕⲟ ⲛ̀ⲧⲥⲟⲫⲓⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲥⲁⲃⲉⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉⲙⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲕⲁⲧϩⲏⲧ ϯⲛⲁϣⲟϣϥ

For it is written: I shall (lit. will) destroy (the) wisdom of the wise, and (the) knowledge of the understanding ones I shall (lit. will) reject.'

Επειδη ειναι γεγραμμενον· Θελω απολεσει την σοφιαν των σοφων, και θελω αθετησει την συνεσιν των συνετων.

أَيْنَ الْحَكِيمُ؟ أَيْنَ الْكَاتِبُ؟ أَيْنَ مُبَاحِثُ هَذَا الدَّهْرِ؟ أَلَمْ يُجَهِّلِ اللهُ حِكْمَةَ هَذَا الْعَالَمِ؟

אַיֵּה חָכָם אַיֵּה סֹפֵר אַיֵּה דֹּרֵשׁ הָעוֹלָם הַזֶּה הֲלֹא סִכֵּל הָאֳלֹהִים אֶת־חָכְמַת הָעוֹלָם הַזֶּה׃

Ⲁϥⲑⲱⲛ ⲟⲩⲥⲁⲃⲉ ⲁϥⲑⲱⲛ ⲟⲩⲥⲁϧ ⲁϥⲑⲱⲛ ⲟⲩⲣⲉϥϧⲟⲧϧⲉⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲁⲓⲉⲛⲉϩ ⲙⲏ ⲙ̀ⲡⲉ ⲫϯ ⲉⲣ ⲧⲥⲟⲫⲓⲁ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲥⲟϫ

Where was a wise man? Where was a scribe? Where was a searcher of this age? Did not God make (the) wisdom of the world foolish?

Που ο σοφος; που ο γραμματευς; που ο συζητητης του αιωνος τουτου; δεν εμωρανεν ο Θεος την σοφιαν του κοσμου τουτου;

لأَنَّهُ إِذْ كَانَ الْعَالَمُ فِي حِكْمَةِ اللهِ لَمْ يَعْرِفِ اللهَ بِالْحِكْمَةِ، اسْتَحْسَنَ اللهُ أَنْ يُخَلِّصَ الْمُؤْمِنِينَ بِجَهَالَةِ الْكِرَازَةِ.

כִּי אַחֲרֵי אֲשֶׁר בְּחָכְמַת הָאֱלֹהִים לֹא יָדַע הָעוֹלָם אֶת־הָאֱלֹהִים בְּחָכְמָה הָיָה רָצוֹן מִלְּפָנָיו לְהוֹשִׁיעַ בְּסִכְלוּת הַקְּרִיאָה אֶת הַמַּאֲמִינִים׃

Ⲉⲡⲓⲇⲏ ⲅⲁⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲥⲟⲫⲓⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲙ̀ⲡⲉ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲥⲟⲩⲉⲛ ⲫϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ϯⲥⲟⲫⲓⲁ ⲁϥϯⲙⲁϯ ⲛ̀ϫⲉ ⲫϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ϯⲙⲉⲧⲥⲟϫ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓϩⲓⲱⲓϣ ⲉ̀ⲛⲟϩⲉⲙ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲑⲛⲁϩϯ

For since from the wisdom of God the world knew not God through the wisdom, God was well pleased through the foolishness of the proclaiming to save them who believe.

Διοτι επειδη εν τη σοφια του Θεου ο κοσμος δεν εγνωρισε τον Θεον δια της σοφιας, ηυδοκησεν ο Θεος δια της μωριας του κηρυγματος να σωση τους πιστευοντας.

لأَنَّ الْيَهُودَ يَسْأَلُونَ آيَةً، وَالْيُونَانِيِّينَ يَطْلُبُونَ حِكْمَةً،

כִּי הַיְּהוּדִים שֹׁאֲלִים לָהֶם אוֹת וְהַיְּוָנִים מְבַקְשִׁים חָכְמָה׃

Ⲉⲡⲓⲇⲏ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲥⲉⲉⲣⲉⲧⲓⲛ ⲛ̀ϩⲁⲛⲙⲏⲓⲛⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲟⲩⲉⲓⲛⲓⲛ ⲥⲉⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲁ ϯⲥⲟⲫⲓⲁ

Since the Jews ask signs, and the Greeks seek for the wisdom:

Επειδη και οι Ιουδαιοι σημειον αιτουσι και οι Ελληνες σοφιαν ζητουσιν,

وَلكِنَّنَا نَحْنُ نَكْرِزُ بِالْمَسِيحِ مَصْلُوبًا: لِلْيَهُودِ عَثْرَةً، وَلِلْيُونَانِيِّينَ جَهَالَةً!

וַאֲנַחְנוּ מַשְׁמִיעִים אֶת־הַמָּשִׁיחַ הַצָּלוּב מִכְשׁוֹל לַיְהוּדִים וְסִכְלוּת לַיְּוָנִים׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲇⲉ ⲧⲉⲛϩⲓⲱⲓϣ ⲙ̀Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲉ̀ⲁⲩⲁϣϥ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲙⲉⲛ ⲟⲩⲥⲕⲁⲛⲇⲁⲗⲟⲛ ⲛⲱⲟⲩ ⲡⲉ ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ⲇⲉ ⲟⲩⲙⲉⲧⲥⲟϫ ⲡⲉ

but we (pron.) proclaim Christ crucified: the Jews indeed it is a scandal to them, but (to) the Gentiles it is a foolishness;

ημεις δε κηρυττομεν Χριστον εσταυρωμενον, εις μεν τους Ιουδαιους σκανδαλον, εις δε τους Ελληνας μωριαν,

وَأَمَّا لِلْمَدْعُوِّينَ: يَهُودًا وَيُونَانِيِّينَ، فَبِالْمَسِيحِ قُوَّةِ اللهِ وَحِكْمَةِ اللهِ.

אֲבָל לַמְקֹרָאִים בֵּין מִיהוּדִים בֵּין מִיוָנִים אֶת־הַמָּשִׁיחַ אֲשֶׁר הוּא גְּבוּרַת אֱלֹהִים וְחָכְמַת אֱלֹהִים׃

Ⲛⲁⲛ ⲇⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ϧⲁ ⲛⲏ ⲉⲑⲛⲁⲛⲟϩⲉⲙ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲟⲩⲉⲓⲛⲓⲛ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲟⲩϫⲟⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲡⲉ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲥⲟⲫⲓⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ

but to us (pron.), namely those who will be saved, the Jews and the Greeks, Christ is a power of God and a wisdom of God.

εις αυτους ομως τους προσκεκλημενους, Ιουδαιους τε και Ελληνας, Χριστον Θεου δυναμιν και Θεου σοφιαν·

لأَنَّ جَهَالَةَ اللهِ أَحْكَمُ مِنَ النَّاسِ! وَضَعْفَ اللهِ أَقْوَى مِنَ النَّاسِ!

יַעַן כִּי סִכְלוּת הָאֵל חֲכָמָה הִיא מֵאָדָם וְחֻלְשַׁת הָאֵל חֲזָקָה הִיא מֵאָדָם׃

Ϫⲉ ϯⲙⲉⲧⲥⲟϫ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲥⲟⲓ ⲛ̀ⲥⲁⲃⲉ ⲉ̀ϩⲟⲧⲉ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ϯⲙⲉⲧⲁⲥⲑⲏⲛⲏⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲥⲟⲓ ⲛ̀ϫⲱⲣⲓ ⲉ̀ϩⲟⲧⲉ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ

Because the foolishness of God is wiser than [the] men, and the weakness of God is stronger than [the] men.

διοτι το μωρον του Θεου ειναι σοφωτερον των ανθρωπων, και το ασθενες του Θεου ειναι ισχυροτερον των ανθρωπων.

فَانْظُرُوا دَعْوَتَكُمْ أَيُّهَا الإِخْوَةُ، أَنْ لَيْسَ كَثِيرُونَ حُكَمَاءَ حَسَبَ الْجَسَدِ، لَيْسَ كَثِيرُونَ أَقْوِيَاءَ، لَيْسَ كَثِيرُونَ شُرَفَاءَ،

כִּי רְאוּ־נָא אַחַי אֶת־קְרִיאַתְכֶם שֶׁלּא רַבִּים הַחֲכָמִים מִן־הַבָּשָׂר לֹא רַבִּים הַשַּׁלִּיטִים לֹא רַבִּים רָמֵי הַיַּחַשׂ׃

Ⲁⲛⲁⲩ ⲅⲁⲣ ⲉ̀ⲡⲉⲧⲉⲛⲑⲱϩⲉⲙ ⲛⲁⲥⲛⲏⲟⲩ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲛ̀ⲥⲁⲃⲉ ⲕⲁⲧⲁ ⲥⲁⲣⲝ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲛ̀ϫⲱⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲛⲉⲩⲅⲉⲛⲏⲥ

For see your calling, my brethren, that not many wise according to flesh, not many strong, not many noble:

Επειδη βλεπετε την προσκλησιν σας, αδελφοι, οτι εισθε ου πολλοι σοφοι κατα σαρκα, ου πολλοι δυνατοι, ου πολλοι ευγενεις.

بَلِ اخْتَارَ اللهُ جُهَّالَ الْعَالَمِ لِيُخْزِيَ الْحُكَمَاءَ. وَاخْتَارَ اللهُ ضُعَفَاءَ الْعَالَمِ لِيُخْزِيَ الأَقْوِيَاءَ.

כִּי אִם־בַּסָּכָל שֶׁבָּעוֹלָם בָּחַר הָאֵל לְמַעַן בַּיֵּשׁ אֶת־הַחֲכָמִים וּבֶחָלוּשׁ שֶׁבָּעוֹלָם בָּחַר הָאֵל לְמַעַן בַּיֵּשׁ אֶת־הֶחָזָק׃

Ⲁⲗⲗⲁ ⲛⲓⲥⲟϫ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲁϥⲥⲟⲧⲡⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲫϯ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥϯϣⲓⲡⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲁⲃⲉⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲙⲉⲧϫⲱⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲁϥⲥⲟⲧⲡⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲫϯ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥϯϣⲓⲡⲓ ⲛ̀ⲛⲓϫⲱⲣⲓ

but the fools of the world God chose, that he might put to shame the wise; and God chose the weaknesses of the world, that he might put to shame the strong;

Αλλα τα μωρα του κοσμου εξελεξεν ο Θεος δια να καταισχυνη τους σοφους, και τα ασθενη του κοσμου εξελεξεν ο Θεος δια να καταισχυνη τα ισχυρα,

وَاخْتَارَ اللهُ أَدْنِيَاءَ الْعَالَمِ وَالْمُزْدَرَى وَغَيْرَ الْمَوْجُودِ لِيُبْطِلَ الْمَوْجُودَ،

וּבְדַלַּת הָעוֹלָם בָּחַר הָאֵל וּבַנִּמְאָס וּבַאֲשֶׁר כְּאָיִן לְמַעַן בַּטֵּל אֵת אֲשֶׁר יֶשְׁנוֹ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲙⲉⲧⲁⲅⲉⲛⲏⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧϣⲟϣϥ ⲁϥⲥⲟⲧⲡⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲫϯ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲛ̀ⲥⲉϣⲟⲡ ⲁⲛ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥⲕⲟⲣϥ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧϣⲟⲡ

and the ignobilities of the world, and them who are despised, God chose, and them who are not, that he might do away with them who are:

και τα αγενη του κοσμου και τα εξουθενημενα εξελεξεν ο Θεος, και τα μη οντα, δια να καταργηση τα οντα,

لِكَيْ لَا يَفْتَخِرَ كُلُّ ذِي جَسَدٍ أَمَامَهُ.

כְּדֵי שֶׁלּא־יִתְהַלֵּל לְפָנָיו כָּל־בָּשָׂר׃

Ϩⲟⲡⲱⲥ ⲛ̀ⲧⲉϣ̀ⲧⲉⲙ ⲥⲁⲣⲝ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϣⲟⲩϣⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲙ̀ⲑⲟ ⲙ̀ⲫϯ

that no flesh should boast themselves before God.

δια να μη καυχηθη ουδεμια σαρξ ενωπιον αυτου.

وَمِنْهُ أَنْتُمْ بِالْمَسِيحِ يَسُوعَ، الَّذِي صَارَ لَنَا حِكْمَةً مِنَ اللهِ وَبِرًّا وَقَدَاسَةً وَفِدَاءً.

וּמִמֶּנּוּ אַתֶּם בַּמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ אֲשֶׁר הָיָה לָנוּ לְחָכְמָה מֵאֵת הָאֱלֹהִים וְלִצְדָקָה וְלִקְדֻשָּׁה וּלְפִדְיוֹם׃

Ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϩⲱⲧⲉⲛ ϧⲉⲛ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥϣⲱⲡⲓ ⲛⲁⲛ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲟⲫⲓⲁ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲫϯ ⲟⲩⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲧⲟⲩⲃⲟ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲥⲱϯ

From him (are) ye also in Christ Jesus, who became to us [a] wisdom from God, [a] righteousness and [a] sanctification and [a] redemption;

Αλλα σεις εισθε εξ αυτου εν Χριστω Ιησου, οστις εγενηθη εις ημας σοφια απο Θεου, δικαιοσυνη τε και αγιασμος και απολυτρωσις·

حَتَّى كَمَا هُوَ مَكْتُوبٌ: «مَنِ افْتَخَرَ فَلْيَفْتَخِرْ بِالرَّبِّ».

וִיהִי כַּכָּתוּב הַמִּתְהַלֵּל יִּתְהַלֵּל בַּיְהוָֹה׃

Ϩⲓⲛⲁ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲥϧⲏⲟⲩⲧ ϫⲉ ⲡⲉⲧϣⲟⲩϣⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲙⲁⲣⲉϥϣⲟⲩϣⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϧⲉⲛ ⲡ⳪̅

that according as it is written: He who boasteth himself, let him boast himself in the Lord.'

ωστε, καθως ειναι γεγραμμενον, Ο καυχωμενος εν Κυριω ας καυχαται.

إصحاح 2

تابع: المسيح حكمة الله وقوته

وَأَنَا لَمَّا أَتَيْتُ إِلَيْكُمْ أَيُّهَا الإِخْوَةُ، أَتَيْتُ لَيْسَ بِسُمُوِّ الْكَلَامِ أَوِ الْحِكْمَةِ مُنَادِيًا لَكُمْ بِشَهَادَةِ اللهِ،

וְגַם אָנֹכִי בְּבֹאִי אֲלֵיכֶם אַחַי לֹא בָאתִי בְּגֵאוּת הַדִבּוּר וְהַחָכְמָה לְהַגִּיד לָכֶם אֶת־עֵדוּת הָאֱלֹהִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϩⲱ ⲉⲧⲁⲓⲓ̀ ϩⲁⲣⲱⲧⲉⲛ ⲛⲁⲥⲛⲏⲟⲩ ⲛⲉⲧⲁⲓⲓ̀ ⲁⲛ ⲕⲁⲧⲁ ⲟⲩϭⲓⲥⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲥⲁϫⲓ ⲓⲉ ⲟⲩⲥⲟⲫⲓⲁ ⲁⲓⲧⲁⲙⲟ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲡⲓⲙⲩⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ

And I also having come to you, my brethren, came not according to an exaltation of [a] word, or [a] wisdom; I showed to you the mystery of God.

Και εγω, αδελφοι, οτε ηλθον προς εσας, ηλθον ουχι με υπεροχην λογου η σοφιας κηρυττων εις εσας την μαρτυριαν του Θεου.

لأَنِّي لَمْ أَعْزِمْ أَنْ أَعْرِفَ شَيْئًا بَيْنَكُمْ إِلاَّ يَسُوعَ الْمَسِيحَ وَإِيَّاهُ مَصْلُوبًا.

כִּי לֹא־אָמַרְתִּי לָדַעַת בְּתוֹכֲכֶם דָּבָר בִּלְתִּי אִם־יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ וְהוּא הַנִּצְלָב׃

Ⲙ̀ⲡⲓϯϩⲁⲡ ⲅⲁⲣ ⲉ̀ⲉⲙⲓ ⲉ̀ϩⲗⲓ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲏⲗ ⲉ̀Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲁⲓ ⲁⲩⲁϣϥ

For I decided not to know anything among you except Jesus Christ, and (that) be (lit. this) was crucified.

Διοτι απεφασισα να μη εξευρω μεταξυ σας αλλο τι ειμη Ιησουν Χριστον, και τουτον εσταυρωμενον.

وَأَنَا كُنْتُ عِنْدَكُمْ فِي ضَعْفٍ، وَخَوْفٍ، وَرِعْدَةٍ كَثِيرَةٍ.

וָאֶהִי עִמָּכֶם בְּחֻלְשָׁה וּבְיִרְאָה וּבְחַלְחָלָה רַבָּה׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϩⲱ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲧⲁⲥⲑⲉⲛⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϩⲟϯ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲥⲑⲉⲣⲧⲉⲣ ⲉ̀ⲛⲁϣⲱϥ ⲁⲓⲓ̀ ϩⲁⲣⲱⲧⲉⲛ

I also in [a] weakness and [a] fear and a great trembling came to you.

Και εγω ηλθον προς εσας με ασθενειαν και με φοβον και με τρομον πολυν,

وَكَلاَمِي وَكِرَازَتِي لَمْ يَكُونَا بِكَلَامِ الْحِكْمَةِ الإِنْسَانِيَّةِ الْمُقْنِعِ، بَلْ بِبُرْهَانِ الرُّوحِ وَالْقُوَّةِ،

וּדְבָרִי וּקְרִיאָתִי לֹא לְפַתּוֹת בְּאִמְרֵי חָכְמַת בְּנֵי־אָדָם כִּי אִם־בְּתוֹכַחַת הָרוּחַ וְהַגְּבוּרָה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲁϩⲓⲱⲓϣ ⲛⲁϥϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲑⲱⲧ ⲛ̀ϩⲏⲧ ⲁⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲥⲟⲫⲓⲁ ⲛ̀ⲣⲱⲙⲓ ⲁⲗⲗⲁ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲱⲛϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϫⲟⲙ

And my word and my proclaiming was being not in persuasions of words of wisdom of man, but n manifestation of a spirit and a power,

και ο λογος μου και το κηρυγμα μου δεν εγινοντο με καταπειστικους λογους ανθρωπινης σοφιας, αλλα με αποδειξιν Πνευματος και δυναμεως,

لِكَيْ لَا يَكُونَ إِيمَانُكُمْ بِحِكْمَةِ النَّاسِ بَلْ بِقُوَّةِ اللهِ.

לְמַעַן אֲשֶׁר לֹא־תִהְיֶה אֱמוּנַתְכֶם בְּחָכְמַת בְּנֵי אָדָם כִּי אִם־בִּגְבוּרַת אֱלֹהִים׃

Ϩⲓⲛⲁ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ ⲛ̀ⲧⲉϥϣ̀ⲧⲉⲙϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲥⲟⲫⲓⲁ ⲛ̀ⲣⲱⲙⲓ ⲁⲗⲗⲁ ϧⲉⲛ ⲟⲩϫⲟⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ

that your faith might not be in a wisdom of man, but in a power of God.

δια να ηναι η πιστις σας ουχι δια της σοφιας των ανθρωπων, αλλα δια της δυναμεως του Θεου.

الحكمة التي من الروح القدس

لكِنَّنَا نَتَكَلَّمُ بِحِكْمَةٍ بَيْنَ الْكَامِلِينَ، وَلكِنْ بِحِكْمَةٍ لَيْسَتْ مِنْ هَذَا الدَّهْرِ، وَلَا مِنْ عُظَمَاءِ هَذَا الدَّهْرِ، الَّذِينَ يُبْطَلُونَ.

אֲבָל חָכְמָה אֲנַחְנוּ מְדַבְּרִים בְּקֶרֶב הַשְּׁלֵמִים לֹא חָכְמַת הָעוֹלָם הַזֶּה גַּם־לֹא שֶׁל־שָׂרֵי הָעוֹלָם הַזֶּה אֲשֶׁר יֹאבֵדוּ׃

Ⲟⲩⲥⲟⲫⲓⲁ ⲇⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲧϫⲏⲕ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲥⲟⲫⲓⲁ ⲇⲉ ⲛ̀ⲑⲁ ⲡⲁⲓⲉⲛⲉϩ ⲁⲛ ⲧⲉ ⲟⲩⲇⲉ ⲛ̀ⲑⲁ ⲛⲓⲁⲣⲭⲱⲛ ⲁⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲁⲓⲉⲛⲉϩ ⲛⲁⲓ ⲉⲑⲛⲁⲕⲱⲣϥ

But we speak a wisdom among them who are complete: but a wisdom not of this age, nor of the rulers of this age, they (lit. these) who will be done away with:

Λαλουμεν δε σοφιαν μεταξυ των τελειων, σοφιαν ομως ουχι του αιωνος τουτου, ουδε των αρχοντων του αιωνος τουτου, των φθειρομενων·

بَلْ نَتَكَلَّمُ بِحِكْمَةِ اللهِ فِي سِرٍّ: الْحِكْمَةِ الْمَكْتُومَةِ، الَّتِي سَبَقَ اللهُ فَعَيَّنَهَا قَبْلَ الدُّهُورِ لِمَجْدِنَا،

כִּי אִם־נְדַבֵּר בַּסּוֹד חָכְמַת הָאֱלֹהִים הַנִּסְתָּרָה אֲשֶׁר הָאֱלֹהִים יְעָדָהּ לִכְבוֹדֵנוּ לִפְנֵי יְמוֹת עוֹלָם׃

Ⲁⲗⲗⲁ ⲟⲩⲥⲟⲫⲓⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲉⲧⲉⲛⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲩⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ ⲑⲏ ⲉⲧϩⲏⲡ ⲑⲏ ⲉⲧⲁϥⲉⲣϣⲟⲣⲡ ⲛ̀ⲑⲁϣⲥ ⲛ̀ϫⲉ ⲫϯ ϧⲁϫⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲛⲉϩ ⲉⲩⲱⲟⲩ ⲛⲁⲛ

but (it is) a wisdom of God which we speak in a mystery which is hidden, which God foreordained before the ages for a glory to us:

αλλα λαλουμεν σοφιαν Θεου μυστηριωδη, την αποκεκρυμμενην, την οποιαν προωρισεν ο Θεος προ των αιωνων εις δοξαν ημων,

الَّتِي لَمْ يَعْلَمْهَا أَحَدٌ مِنْ عُظَمَاءِ هَذَا الدَّهْرِ، لأَنْ لَوْ عَرَفُوا لَمَا صَلَبُوا رَبَّ الْمَجْدِ.

אֲשֶׁר לֹא יְדָעָהּ אִישׁ מִשָּׂרֵי הָעוֹלָם הַזֶּה כִּי אִלּוּ יְדָעוּהָ לֹא צָלְבוּ אֶת־אֲדוֹן הַכָּבוֹד׃

Ⲑⲏ ⲉⲧⲉ ⲙ̀ⲡⲉ ϩⲗⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲁⲣⲭⲱⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲁⲓⲉⲛⲉϩ ⲥⲟⲩⲱⲛⲥ ⲉⲛⲉⲁⲩⲥⲟⲩⲱⲛⲥ ⲅⲁⲣ ⲛⲁⲩⲛⲁⲉϣ ⲡ⳪̅ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲱⲟⲩ ⲁⲛ ⲡⲉ

which none of the rulers of this age knew: for if they had known it, they would not have crucified the Lord of (the) glory.

την οποιαν ουδεις των αρχοντων του αιωνος τουτου εγνωρισε· διοτι αν ηθελον γνωρισει, δεν ηθελον σταυρωσει τον Κυριον της δοξης·

بَلْ كَمَا هُوَ مَكْتُوبٌ: «مَا لَمْ تَرَ عَيْنٌ، وَلَمْ تَسْمَعْ أُذُنٌ، وَلَمْ يَخْطُرْ عَلَى بَالِ إِنْسَانٍ: مَا أَعَدَّهُ اللهُ لِلَّذِينَ يُحِبُّونَهُ».

כִּי אִם־כַּכָּתוּב אֲשֶׁר־עַיִן לֹא רָאֲתָה וְאֹזֶן לֹא שָׁמְעָה וְלֹא עָלָה עַל־לֵב אָדָם אֵת אֲשֶׁר־הֵכִין הָאֱלֹהִים לְאֹהֲבָיו׃

Ⲁⲗⲗⲁ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲥϧⲏⲟⲩⲧ ϫⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲙ̀ⲡⲉ ⲃⲁⲗ ⲛⲁⲩ ⲉⲣⲱⲟⲩ ⲟⲩⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲉ ⲙⲁϣϫ ⲥⲟⲑⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲟⲩϣⲉ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡϩⲏⲧ ⲛ̀ⲣⲱⲙⲓ ⲛⲏ ⲉⲧⲁ ⲫϯ ⲥⲉⲃⲧⲱⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲑⲛⲁⲙⲉⲛⲣⲓⲧϥ

But according as it is written: The things which eye saw not, nor ear heard [them], and they went not upon (the) heart of man,--the things which God prepared for them who will love him.'

αλλα καθως ειναι γεγραμμενον, Εκεινα τα οποια οφθαλμος δεν ειδε και ωτιον δεν ηκουσε και εις καρδιαν ανθρωπου δεν ανεβησαν, τα οποια ο Θεος ητοιμασεν εις τους αγαπωντας αυτον.

فَأَعْلَنَهُ اللهُ لَنَا نَحْنُ بِرُوحِهِ. لأَنَّ الرُّوحَ يَفْحَصُ كُلَّ شَيْءٍ حَتَّى أَعْمَاقَ اللهِ.

וְלָנוּ גִּלָּה הָאֱלֹהִים בְּרוּחוֹ כִּי הָרוּחַ חוֹקֵר אֶת־הַכֹּל גַּם אֶת־מַעֲמַקֵּי הָאֱלֹהִים׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲇⲉ ⲁϥϭⲟⲣⲡⲟⲩ ⲛⲁⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϫⲉ ⲫϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲅⲁⲣ ϥϧⲟⲧϧⲉⲧ ⲛ̀ⲉⲛⲭⲁⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲉⲧϣⲏⲕ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ

But to us (pron.) God revealed them through the spirit: for the spirit searcheth everything, and the things which are deep of God.

Εις ημας δε ο Θεος απεκαλυψεν αυτα δια του Πνευματος αυτου· επειδη το Πνευμα ερευνα τα παντα και τα βαθη του Θεου.

لأَنْ مَنْ مِنَ النَّاسِ يَعْرِفُ أُمُورَ الإِنْسَانِ إِلاَّ رُوحُ الإِنْسَانِ الَّذِي فِيهِ؟ هَكَذَا أَيْضًا أُمُورُ اللهِ لَا يَعْرِفُهَا أَحَدٌ إِلاَّ رُوحُ اللهِ.

כִּי מִי הוּא מִבְּנֵי אָדָם יֹדֵעַ אֵת אֲשֶׁר בָּאָדָם כִּי אִם־רוּחַ הָאָדָם אֲשֶׁר בְּקִרְבּוֹ וְכֵן אֵין אִישׁ יֹדֵעַ אֵת אֲשֶׁר בֵּאלֹהִים כִּי אִם־רוּחַ הָאֱלֹהִים׃

Ⲛⲓⲙ ⲅⲁⲣ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲉⲧⲥⲱⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲛⲁ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲉ̀ⲃⲏⲗ ⲉ̀ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲉⲧϣⲟⲡ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲟⲛ ⲛⲁ ⲫϯ ⲙ̀ⲡⲉ ϩⲗⲓ ⲉⲙⲓ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲏⲗ ⲉ̀ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ

For who among [the] men (is it) who knoweth the things of the man except the spirit of the man which is in him? thus also the things of God no one knoweth except the spirit of God.

Διοτι τις των ανθρωπων γινωσκει τα του ανθρωπου, ειμη το πνευμα του ανθρωπου το εν αυτω; Ουτω και τα του Θεου ουδεις γινωσκει ειμη το Πνευμα του Θεου.

وَنَحْنُ لَمْ نَأْخُذْ رُوحَ الْعَالَمِ، بَلِ الرُّوحَ الَّذِي مِنَ اللهِ، لِنَعْرِفَ الأَشْيَاءَ الْمَوْهُوبَةَ لَنَا مِنَ اللهِ،

וַאֲנַחְנוּ לֹא לָקַחְנוּ אֶת־רוּחַ הָעוֹלָם כִּי אִם־הָרוּחַ מֵאֵת הָאֱלֹהִים לְמַעַן נֵדַע אֶת־אֲשֶׁר נִתַּן לָנוּ מֵאֵת הָאֱלֹהִים בְּחַסְדּוֹ׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲇⲉ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲁⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲁⲛ ⲡⲉⲧⲁⲛϭⲓⲧϥ ⲁⲗⲗⲁ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲡⲓⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲫϯ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ⲉ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲁ ⲫϯ ⲧⲏⲓⲧⲟⲩ ⲛⲁⲛ ⲛ̀ϩⲙⲟⲧ

But we (pron.) received not the spirit of this world, but the spirit which is (lit. the) from God; that we may know the things which God granted to us.

Αλλ' ημεις δεν ελαβομεν το πνευμα του κοσμου, αλλα το πνευμα το εκ του Θεου, δια να γνωρισωμεν τα υπο του Θεου χαρισθεντα εις ημας.

الَّتِي نَتَكَلَّمُ بِهَا أَيْضًا، لَا بِأَقْوَالٍ تُعَلِّمُهَا حِكْمَةٌ إِنْسَانِيَّةٌ، بَلْ بِمَا يُعَلِّمُهُ الرُّوحُ الْقُدُسُ، قَارِنِينَ الرُّوحِيَّاتِ بِالرُّوحِيَّاتِ.

וְאֶת־זֹאת לֹא נוֹצִיא בְּלָשׁוֹן אֲשֶׁר תְּלַמֵּד חָכְמַת בְּנֵי אָדָם כִּי אִם־בְּלָשׁוֹן אֲשֶׁר רוּחַ הַקֹּדֶשׁ תְּלַמֵּד וּנְבָאֵר רוּחָנִיּוֹת בִּדְבָרִים רוּחַנִיּים׃

Ⲉⲧⲉ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲉⲧⲉⲛⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲙⲉⲧⲣⲉϥϯⲥⲃⲱ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲁⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲥⲟⲫⲓⲁ ⲁⲗⲗⲁ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲙⲉⲧⲣⲉϥϯⲥⲃⲱ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲉⲛⲉⲣⲥⲩⲛⲕⲣⲓⲛⲓⲛ ⲛ̀ϩⲁⲛⲡⲛ̅ⲁ̅ⲧⲓⲕⲟⲛ ⲛ̀ⲛⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ⲧⲓⲕⲟⲥ

Which are these which we speak, not in teachings of [the] men, of words of wisdom, but in teachings of the spirit; explaining spiritual things to the spiritual (persons).

Τα οποια και λαλουμεν ουχι με διδακτους λογους ανθρωπινης σοφιας, αλλα με διδακτους του Πνευματος του Αγιου, συγκρινοντες τα πνευματικα προς τα πνευματικα.

وَلكِنَّ الإِنْسَانَ الطَّبِيعِيَّ لَا يَقْبَلُ مَا لِرُوحِ اللهِ لأَنَّهُ عِنْدَهُ جَهَالَةٌ، وَلَا يَقْدِرُ أَنْ يَعْرِفَهُ لأَنَّهُ إِنَّمَا يُحْكَمُ فِيهِ رُوحِيًّا.

הֵן הָאָדָם הַטִּבְעִי אֵינֶנּוּ מְקַבֵּל אֶת־דִּבְרֵי רוּחַ אֱלֹהִים כִּי־הֵמָּה סִכְלוּת לוֹ וְלֹא יוּכַל לַהֲבִינָם בַּאֲשֶׁר הֵמָּה נְדוֹנִים בְּדֶרֶךְ הָרוּחַ׃

Ⲡⲓⲯⲩⲭⲓⲕⲟⲥ ⲇⲉ ⲛ̀ⲣⲱⲙⲓ ⲙ̀ⲡⲁϥϣⲉⲡ ⲛⲁ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲫϯ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲟⲩⲙⲉⲧⲥⲟϫ ⲅⲁⲣ ⲛⲁϥ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣϫⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉ̀ⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲁⲩϧⲟⲧϧⲉⲧ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲡⲛ̅ⲁ̅ⲧⲓⲕⲟⲥ

But the psychic man receiveth not the things of the spirit of God; for it is [a] foolishness to him, and it is not possible for him to know, because it was searched spiritually.

Ο φυσικος ομως ανθρωπος δεν δεχεται τα του Πνευματος του Θεου· διοτι ειναι μωρια εις αυτον, και δεν δυναται να γνωριση αυτα, διοτι πνευματικως ανακρινονται.

وَأَمَّا الرُّوحِيُّ فَيَحْكُمُ فِي كُلِّ شَيْءٍ، وَهُوَ لَا يُحْكَمُ فِيهِ مِنْ أَحَدٍ.

אֲבָל הָאָדָם הָרוּחָנִי יָדִין הַכֹּל וְאוֹתוֹ לֹא־יָדִין אִישׁ׃

Ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ⲧⲓⲕⲱⲥ ⲇⲉ ⲛ̀ⲑⲟϥ ϣⲁϥϧⲉⲧϧⲉⲧ ⲛ̀ⲉⲛⲭⲁⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲁⲣⲉ ϩⲗⲓ ϣ̀ϧⲉⲧϧⲱⲧϥ

But the spiritual (pron.) searcheth everything: but no one searcheth him.

Ο δε πνευματικος ανακρινει μεν παντα, αυτος δε υπ' ουδενος ανακρινεται.

«لأَنَّهُ مَنْ عَرَفَ فِكْرَ الرَّبِّ فَيُعَلِّمَهُ؟» وَأَمَّا نَحْنُ فَلَنَا فِكْرُ الْمَسِيحِ.

כִּי מִי־תִכֵּן אֶת־רוּחַ יְהוָֹה וּמִי יוֹדִיעֶנּוּ וַאֲנַחְנוּ הִנֵּה יֶשׁ־לָנוּ רוּחַ הַמָּשִׁיחַ׃

Ⲛⲓⲙ ⲅⲁⲣ ⲡⲉⲧⲁϥⲉⲙⲓ ⲉ̀ⲡϩⲏⲧ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲉⲙⲙⲟⲛ ⲛⲓⲙ ⲉⲑⲛⲁϣⲧⲥⲁⲃⲟϥ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲇⲉ ⲡϩⲏⲧ ⲙ̀Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲡⲉⲧⲉⲙ̀ⲙⲟⲛ

For who knew (the) heart of the Lord? Nay, who will be able to teach him? But we have the heart of Christ.

Διοτι τις εγνωρισε τον νουν του Κυριου, ωστε να διδαξη αυτον; ημεις ομως εχομεν νουν Χριστου.

إصحاح 3

الانقسامات في الكنيسة

وَأَنَا أَيُّهَا الإِخْوَةُ لَمْ أَسْتَطِعْ أَنْ أُكَلِّمَكُمْ كَرُوحِيِّينَ، بَلْ كَجَسَدِيِّينَ كَأَطْفَالٍ فِي الْمَسِيحِ،

וַאֲנִי לֹא יָכֹלְתִּי לְדַבֵּר עִמָּכֶם אַחַי כְּדַבֵּר עִם אַנְשֵׁי רוּחַ כִּי אִם כְּדַבֵּר עִם אַנְשֵׁי בָשָׂר כְּדַבֵּר עִם עוֹלֲלִים בַּמָּשִׁיחַ׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲇⲉ ϩⲱ ⲛⲁⲥⲛⲏⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲓϣ̀ϫⲉⲙϫⲟⲙ ⲉ̀ⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ϩⲁⲛⲡⲛⲁⲧⲓⲕⲱⲥ ⲁⲗⲗⲁ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ϩⲁⲛⲥⲁⲣⲕⲓⲕⲱⲥ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ϩⲁⲛⲕⲟⲩϫⲓ ⲛ̀ⲁⲗⲱⲟⲩⲓ ϧⲉⲛ Ⲡⲭ̅ⲥ̅

But I also, my brethren, could not speak to you as spiritual, but as carnal, as little children in Christ.

Και εγω, αδελφοι, δεν ηδυνηθην να λαλησω προς εσας ως προς πνευματικους, αλλ' ως προς σαρκικους, ως προς νηπια εν Χριστω.

سَقَيْتُكُمْ لَبَنًا لَا طَعَامًا، لأَنَّكُمْ لَمْ تَكُونُوا بَعْدُ تَسْتَطِيعُونَ، بَلِ الآنَ أَيْضًا لَا تَسْتَطِيعُونَ،

חָלָב הִשְׁקֵיתִי אֶתְכֶם וְלֹא־מַאֲכָל כִּי עֲדַיִן לֹא הֱיִיתֶם יְכוֹלִים וְגַם־עַתָּה אֵינְכֶם יְכוֹלִים כִּי עוֹדְכֶם שֶׁל־הַבָּשָׂר׃

Ⲁⲓⲧⲥⲉ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲛ̀ⲟⲩⲉⲣⲱϯ ⲛ̀ⲟⲩϧⲣⲉ ⲁⲛ ⲧⲉ ⲛⲉ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲉⲧⲉⲛϣ̀ϫⲉⲙϫⲟⲙ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⲁⲗⲗⲁ ⲟⲩⲇⲉ ϯⲛⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲉⲧⲉⲛϣ̀ϫⲉⲙϫⲟⲙ

I gave you milk to drink, not meat, for ye were not yet able: but not even now are ye yet able; for yet (are) ye carnal.

Γαλα σας εποτισα και ουχι στερεαν τροφην· διοτι δεν ηδυνασθε ετι να δεχθητε αυτην. Αλλ' ουδε τωρα δυνασθε ετι·

لأَنَّكُمْ بَعْدُ جَسَدِيُّونَ. فَإِنَّهُ إِذْ فِيكُمْ حَسَدٌ وَخِصَامٌ وَانْشِقَاقٌ، أَلَسْتُمْ جَسَدِيِّينَ وَتَسْلُكُونَ بِحَسَبِ الْبَشَرِ؟

כִּי בַּאֲשֶׁר קִנְאָה בֵּינֵיכֶם וּמְרִיבָה וּמַחֲלֹקוֹת הֲלֹא שֶׁל־הַבָּשָׂר אַתֶּם וְנֹהֲגִים מִנְהַג בְּנֵי אָדָם׃

Ⲉⲧⲓ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ϩⲁⲛⲥⲁⲣⲕⲓⲕⲟⲥ ϩⲱⲥ ⲅⲁⲣ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲭⲟϩ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϣϭⲛⲏⲛ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲙⲏ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ϩⲁⲛⲥⲁⲣⲕⲓⲕⲟⲥ ⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲧⲉⲧⲉⲛⲙⲟϣⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲣⲱⲙⲓ

For as there is [a] jealousy and [a] strife among you, (are) ye not carnal, and ye walked according to man?

επειδη ετι σαρκικοι εισθε. Διοτι ενω ειναι μεταξυ σας φθονος και ερις και διχονοιαι, δεν εισθε σαρκικοι και περιπατειτε κατα ανθρωπον;

لأَنَّهُ مَتَى قَالَ وَاحِدٌ: «أَنَا لِبُولُسَ» وَآخَرُ: «أَنَا لأَبُلُّوسَ» أَفَلَسْتُمْ جَسَدِيِّينَ؟

הֵן בֶּאֱמֹר זֶה אֲנִי לְפוֹלוֹס וְזֶה אֲנִי לְאַפּוֹלוֹס הֲלֹא שֶׁל־הַבָּשָׂר אַתֶּם׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲁⲓ ϫⲟⲥ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲙⲉⲛ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲫⲁ ⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲇⲉ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲫⲁ ⲁⲡⲟⲗⲗⲱ ⲟⲩⲭⲓ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ϩⲁⲛⲣⲱⲙⲓ

For if one saith: I indeed am of Paulos'; but another: 'I (am) of Apollō'; are ye not men?

Διοτι οταν λεγη τις, Εγω μεν ειμαι του Παυλου, αλλος δε, Εγω του Απολλω· δεν εισθε σαρκικοι;

فَمَنْ هُوَ بُولُسُ؟ وَمَنْ هُوَ أَبُلُّوسُ؟ بَلْ خَادِمَانِ آمَنْتُمْ بِوَاسِطَتِهِمَا، وَكَمَا أَعْطَى الرَّبُّ لِكُلِّ وَاحِدٍ:

מִי אֵפוֹא פוֹלוֹס וּמִי־הוּא אַפּוֹלוֹס אַךְ־מְשָׁרֲתִים אֲשֶׁר עַל־יָדָם בָּאתֶם לְהַאֲמִין אִישׁ אִישׁ כְּמַתְּנַת הָאָדוֹן אֲשֶׁר נָתַן לוֹ׃

Ⲟⲩ ⲟⲩⲛ ⲡⲉ ⲁⲡⲟⲗⲗⲱ ⲟⲩ ⲇⲉ ⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ϩⲁⲛⲇⲓⲁⲕⲱⲛ ⲛⲉ ⲉ̀ⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧⲟⲩ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ϯ ⲛⲁϥ

What, then, is Apollō? But what (is) Paulos? They are ministers through whom ye believed; each one according as God gave to him.

Τις λοιπον ειναι ο Παυλος, και τις ο Απολλως, παρα υπηρεται, δια των οποιων επιστευσατε και, οπως ο Κυριος εδωκεν εις εκαστον;

أَنَا غَرَسْتُ وَأَبُلُّوسُ سَقَى، لكِنَّ اللهَ كَانَ يُنْمِي.

אֲנִי נָטַעְתִּי וְאַפּוֹלוֹס הִשְׁקָה וְהָאֱלֹהִים הוּא הִצְמִיחַ׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲁⲓⲧⲱϫⲓ ⲁⲡⲟⲗⲗⲱ ⲁϥⲧⲥⲟ ⲁⲗⲗⲁ ⲫϯ ⲁϥⲑⲣⲟⲩⲁⲓⲁⲓ

I (pron.) planted, Apollo watered; but God caused them to grow.

Εγω εφυτευσα, ο Απολλως εποτισεν, αλλ' ο Θεος ηυξησεν·

إِذًا لَيْسَ الْغَارِسُ شَيْئًا وَلَا السَّاقِي، بَلِ اللهُ الَّذِي يُنْمِي.

עַל־כֵּן הַנֹּטֵעַ כְּאַיִן וְהַמַּשְׁקֶה כְּאָיִן כִּי אִם־אֱלֹהִים הַמַּצְמִיחַ׃

Ϩⲱⲥⲧⲉ ⲟⲩⲇⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲧⲱϫⲓ ⲟⲩⲇⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲧⲥⲟ ϩⲗⲓ ⲡⲉ ⲁⲗⲗⲁ ⲫϯ ⲉⲧⲑⲣⲟ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲁⲓⲁⲓ

Wherefore neither he who planteth, nor he who watereth is anything; but God causeth them to grow.

ωστε ουτε ο φυτευων ειναι τι ουτε ο ποτιζων, αλλ' ο Θεος ο αυξανων.

وَالْغَارِسُ وَالسَّاقِي هُمَا وَاحِدٌ، وَلكِنَّ كُلَّ وَاحِدٍ سَيَأْخُذُ أُجْرَتَهُ بِحَسَبِ تَعَبِهِ.

וְהַנֹּטֵעַ וְהַמַּשְׁקֶה כְּאֶחָד הֵמָּה וְכָל־אִישׁ יְקַבֵּל אֶת־שְׂכָרוֹ כְּפִי עֲמָלוֹ׃

Ⲫⲏ ⲇⲉ ⲉⲧⲧⲱϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲫⲏ ⲉⲧⲥⲟ ⲟⲩⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲇⲉ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ϥⲛⲁϭⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲃⲉⲭⲉ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲉϥϧⲓⲥⲓ ⲙ̀ⲙⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ

But he who planteth and he who watereth are one: but each one will receive his reward according to his own toil.

Ο φυτευων δε και ο ποτιζων ειναι εν· και εκαστος θελει λαβει τον εαυτου μισθον κατα τον κοπον αυτου.

فَإِنَّنَا نَحْنُ عَامِلاَنِ مَعَ اللهِ، وَأَنْتُمْ فَلَاحَةُ اللهِ، بِنَاءُ اللهِ.

כִּי עֹזְרִים לֵאלֹהִים בִּמְלַאכְתּוֹ אֲנָחְנוּ שְׂדֵה אֱלֹהִים אַתֶּם בִּנְיַן אֶלֹהִים אַתֶּם׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲛ ϩⲁⲛϣⲫⲏⲣ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲣⲉϥⲉⲣϩⲱⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲟⲩⲓⲉⲫⲟⲩⲱⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲕⲱⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ

For we (are) fellow-workers of God; an a husbandry of God ye (are) a building of God.

Διοτι του Θεου ειμεθα συνεργοι· σεις εισθε του Θεου αγρος, του Θεου οικοδομη.

حَسَبَ نِعْمَةِ اللهِ الْمُعْطَاةِ لِي كَبَنَّاءٍ حَكِيمٍ قَدْ وَضَعْتُ أَسَاسًا، وَآخَرُ يَبْنِي عَلَيْهِ. وَلكِنْ فَلْيَنْظُرْ كُلُّ وَاحِدٍ كَيْفَ يَبْنِي عَلَيْهِ.

וַאֲנִי כְּפִי חֶסֶד אֱלֹהִים הַנִּתָּן לִי כְּאָמָּן חָכָם שַׁתִּי יְסוֹד וְאַחֵר בּוֹנֶה עָלָיו אַךְ־יֵרֶא כָל־אִישׁ אֵיךְ הוּא־בֹנֶה עָלָיו׃

Ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲓϩⲙⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲉⲧⲧⲟⲓ ⲛⲏⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲁⲃⲉ ⲛ̀ⲁⲣⲭⲏⲇⲉⲕⲧⲱⲛ ⲁⲓⲭⲱ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲉⲛϯ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲡⲉⲑⲟⲩⲁϩⲉⲙ ⲕⲱⲧ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲇⲉ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲙⲁⲣⲉϥⲥⲟⲙⲥ ϫⲉ ⲁϥⲕⲱⲧ ⲛ̀ⲁϣ ⲛ̀ⲣⲏϯ

According to the grace of God which is given to me, as a wise master-builder, I laid a foundation; another goes on to build. But let each one see carefully in what manner he built.

Εγω κατα την χαριν του Θεου την δοθεισαν εις εμε ως σοφος αρχιτεκτων θεμελιον εθεσα, αλλος δε εποικοδομει· εκαστος ομως ας βλεπη πως εποικοδομει·

فَإِنَّهُ لَا يَسْتَطِيعُ أَحَدٌ أَنْ يَضَعَ أَسَاسًا آخَرَ غَيْرَ الَّذِي وُضِعَ، الَّذِي هُوَ يَسُوعُ الْمَسِيحُ.

כִּי לֹא־יוּכַל אִישׁ לָשִׁית יְסוֹד אַחֵר זוּלָתִי הַמּוּסָּד שֶׁהוּא יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ׃

Ⲕⲉⲥⲉⲛϯ ⲅⲁⲣ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣ̀ϫⲟⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲭⲁⲥ ⲉ̀ϧⲣⲏⲓ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲑⲏ ⲉⲧⲭⲏ ⲉⲧⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲡⲉ

For another foundation it is not possible that another should lay than (lit. outside of) that which is set; which is Jesus Christ.

διοτι θεμελιον αλλο ουδεις δυναται να θεση παρα το τεθεν, το οποιον ειναι ο Ιησους Χριστος.

وَلكِنْ إِنْ كَانَ أَحَدُ يَبْنِي عَلَى هَذَا الأَسَاسِ: ذَهَبًا، فِضَّةً، حِجَارَةً كَرِيمَةً، خَشَبًا، عُشْبًا، قَشًّا،

וְאִם־יִבְנֶה הַבּוֹנֶה עַל־הַיְסוֹד הַזֶּה זָהָב אוֹ כֶסֶף אוֹ אֲבָנִים יְקָרוֹת אוֹ־עֵץ אוֹ חָצִיר אוֹ קָשׁ׃

Ⲓⲥϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲡⲉⲧⲕⲱⲧ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲁⲓⲥⲉⲛϯ ⲛⲟⲩⲃ ϩⲁⲧ ⲁⲛⲁⲙⲏⲓ ⲣⲱⲕϩ ⲥⲱⲟⲩⲃⲉⲛ ⲣⲱⲟⲩⲓ

If there is he who buildeth upon this foundation gold, silver, precious stone, firewood, hay, straw;

Εαν δε τις εποικοδομη επι το θεμελιον τουτο χρυσον, αργυρον, λιθους τιμιους, ξυλα, χορτον, καλαμην·

فَعَمَلُ كُلِّ وَاحِدٍ سَيَصِيرُ ظَاهِرًا لأَنَّ الْيَوْمَ سَيُبَيِّنُهُ. لأَنَّهُ بِنَارٍ يُسْتَعْلَنُ، وَسَتَمْتَحِنُ النَّارُ عَمَلَ كُلِّ وَاحِدٍ مَا هُوَ.

יִגָּלֶה מַעֲשֵׂה כָל־אִישׁ כִּי־הַיּוֹם הוּא יְבָרֲרֵהוּ כִּי־בָאֵשׁ יֵרָאֶה וּמַה־מַּעֲשֵׂה כָּל־אִישׁ וָאִישׁ הָאֵשׁ תִּבְחָנֶנּוּ׃

Ⲡϩⲱⲃ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲉϥⲉ̀ⲟⲩⲱⲛϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲅⲁⲣ ϥⲛⲁⲟⲩⲟⲛϩϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϫⲉ ϥⲛⲁϭⲱⲣⲡ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲡϩⲱⲃ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲡⲓⲭⲣⲱⲙ ⲛⲁⲉⲣⲇⲟⲕⲓⲙⲁⲍⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϫⲉ ⲟⲩⲁϣ ⲛ̀ⲣⲏϯ ⲡⲉ

(the) work of each one shall be manifested: for the day will manifest it, because it will be revealed in [a] fire; and (the) work of each one the fire will prove of what sort it is.

εκαστου το εργον θελει φανερωθη· διοτι η ημερα θελει φανερωσει αυτο, επειδη δια πυρος ανακαλυπτεται· και το πυρ θελει δοκιμασει το εργον εκαστου οποιον ειναι.

إِنْ بَقِيَ عَمَلُ أَحَدٍ قَدْ بَنَاهُ عَلَيْهِ فَسَيَأْخُذُ أُجْرَةً.

אִם־יַעֲמֹד מַעֲשֵׂה אִישׁ אֲשֶׁר בָּנָה עָלָיו יְקַבֵּל שְׂכָרוֹ׃

Ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲡⲉϥϩⲱⲃ ⲛⲁⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ⲉⲧⲁϥⲕⲟⲧϥ ϥⲛⲁϭⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲃⲉⲭⲉ

He whose work will stand which he built, will receive his reward.

Εαν το εργον τινος, το οποιον επωκοδομησε μενη, θελει λαβει μισθον·

إِنِ احْتَرَقَ عَمَلُ أَحَدٍ فَسَيَخْسَرُ، وَأَمَّا هُوَ فَسَيَخْلُصُ، وَلكِنْ كَمَا بِنَارٍ.

וְאִם־יִשָׂרֵף מַעֲשֵׂהוּ יַפְסִידֶנּוּ וְהוּא יִוָּשֵׁעַ אַךְ כְּאוּד מֻצָּל מֵאֵשׁ׃

Ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲡⲉϥϩⲱⲃ ⲛⲁⲣⲱⲕϩ ϥⲛⲁϯⲟⲥⲓ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲇⲉ ϥⲛⲁⲛⲟϩⲉⲙ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲇⲉ ϩⲱⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲟⲩⲭⲣⲱⲙ

He whose work will be burnt, will suffer loss: but he himself will be saved, but thus as through [a] fire.

εαν το εργον τινος κατακαη, θελει ζημιωθη, αυτος ομως θελει σωθη, πλην ουτως ως δια πυρος.

أَمَا تَعْلَمُونَ أَنَّكُمْ هَيْكَلُ اللهِ، وَرُوحُ اللهِ يَسْكُنُ فِيكُمْ؟

הֲלֹא יְדַעְתֶּם כִּי הֵיכַל אֱלֹהִים אַתֶּם וְרוּחַ אֱלֹהִים שֹׁכֵן בְּקִרְבְּכֶם׃

Ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲉⲣⲫⲉⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲁϥϣⲟⲡ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ

Ye know not that ye (are) a temple of God, and the spirit of God dwelt in you.

Δεν εξευρετε οτι εισθε ναος Θεου και το Πνευμα του Θεου κατοικει εν υμιν;

إِنْ كَانَ أَحَدٌ يُفْسِدُ هَيْكَلَ اللهِ فَسَيُفْسِدُهُ اللهُ، لأَنَّ هَيْكَلَ اللهِ مُقَدَّسٌ الَّذِي أَنْتُمْ هُوَ.

וְאִישׁ אֲשֶׁר יַשְׁחִית אֶת־הֵיכַל אֱלֹהִים הָאֱלֹהִים יַשְׁחִית אֹתוֹ כִּי הֵיכַל אֱלֹהִים קָדוֹשׁ וְאַתֶּם הֵיכָלוֹ׃

Ⲫⲏ ⲟⲩⲛ ⲉⲑⲛⲁⲥⲉϥ ⲡⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲫⲁⲓ ⲫϯ ⲛⲁⲧⲁⲕⲟϥ ⲡⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ϥⲟⲩⲁⲃ ⲉⲧⲉ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲡⲉ

He, then, who will defile the temple of God, this (one) will God destroy; for the temple of God is holy, which ye are.

Εαν τις φθειρη τον ναον του Θεου, τουτον θελει φθειρει ο Θεος· διοτι ο ναος του Θεου ειναι αγιος, οστις εισθε σεις.

لَا يَخْدَعَنَّ أَحَدٌ نَفْسَهُ. إِنْ كَانَ أَحَدٌ يَظُنُّ أَنَّهُ حَكِيمٌ بَيْنَكُمْ فِي هَذَا الدَّهْرِ، فَلْيَصِرْ جَاهِلًا لِكَيْ يَصِيرَ حَكِيمًا!

אַל־יַשִּׂיא אִישׁ נַפְשׁוֹ מִי אֲשֶׁר חָכָם יֵחָשֵׁב בָּעוֹלָם הַזֶּה יְהִי לְסָכָל לְמַעַן יֶחְכָּם׃

Ⲙ̀ⲡⲉⲛⲑⲣⲉ ϩⲗⲓ ⲉⲣϩⲁⲗ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲫⲏ ⲉⲑⲙⲉⲩⲓ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϫⲉ ⲟⲩⲥⲁⲃⲉ ⲡⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲉⲛⲉϩ ⲙⲁⲣⲉϥⲉⲣⲥⲟϫ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥⲉⲣⲥⲁⲃⲉ

Let not any one deceive himself. He who thinketh among you that he is wise in this age, let him become foolish, that he may become wise.

Μηδεις ας μη εξαπατα εαυτον· εαν τις μεταξυ σας νομιζη οτι ειναι σοφος εν τω κοσμω τουτω, ας γεινη μωρος δια να γεινη σοφος.

لأَنَّ حِكْمَةَ هَذَا الْعَالَمِ هِيَ جَهَالَةٌ عِنْدَ اللهِ، لأَنَّهُ مَكْتُوبٌ: «الآخِذُ الْحُكَمَاءَ بِمَكْرِهِمْ».

כִּי־חָכְמַת הָעוֹלָם הַזֶּה סִכְלוּת לִפְנֵי הָאֱלֹהִים כַּכָּתוּב לֹכֵד חֲכָמִים בְּעָרְמָם׃

Ⲧⲥⲃⲱ ⲅⲁⲣ ⲙⲡⲁⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲟⲩⲙⲉⲧⲥⲟϫ ⲧⲉ ⲛⲁϩⲣⲉⲛ ⲫϯ ⲥⲥϧⲏⲟⲩⲧ ⲅⲁⲣ ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲁⲙⲁϩⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲁⲃⲉⲩ ϧⲉⲛ ⲧⲟⲩⲙⲉⲧⲥⲉⲃ

For (the) wisdom of this world is a foolishness with God. For it is written: 'He who overpowereth the wise in their craftiness';

Διοτι η σοφια του κοσμου τουτου ειναι μωρια παρα τω Θεω. Επειδη ειναι γεγραμμενον· Οστις συλλαμβανει τους σοφους εν τη πανουργια αυτων·

وَأَيْضًا: «الرَّبُّ يَعْلَمُ أَفْكَارَ الْحُكَمَاءِ أَنَّهَا بَاطِلَةٌ».

וְעוֹד כָּתוּב יְהוָֹה יֹדֵעַ מַחְשְׁבוֹת חֲכָמִים כִּי הֵמָּה הָבֶל׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲗⲓⲛ ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲥⲱⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲛⲓⲙⲟⲕⲙⲉⲕ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛⲥⲁⲃⲉⲩ ϫⲉ ϩⲁⲛⲉⲫⲗⲏⲟⲩ ⲛⲉ

and again: 'The Lord knoweth the reasonings of wise (men) that they are vain.'

και παλιν· Ο Κυριος γινωσκει τους διαλογισμους των σοφων, οτι ειναι ματαιοι.

إِذًا لَا يَفْتَخِرَنَّ أَحَدٌ بِالنَّاسِ! فَإِنَّ كُلَّ شَيْءٍ لَكُمْ:

עַל־כֵּן אַל־יִתְהַלֵּל אִישׁ בְּאָדָם כִּי הַכֹּל הוּא שֶׁלָּכֶם׃

Ϩⲱⲥⲧⲉ ⲙⲡⲉⲛⲑⲣⲉ ϩⲗⲓ ϣⲟⲩϣⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲉⲛⲭⲁⲓ ⲅⲁⲣ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲟⲩⲧⲉⲛ ⲛⲉ

Wherefore let not any one boast himself in [the] men. For all things are yours;

Ωστε μηδεις ας μη καυχαται εις ανθρωπους· διοτι τα παντα ειναι υμων,

أَبُولُسُ، أَمْ أَبُلُّوسُ، أَمْ صَفَا، أَمِ الْعَالَمُ، أَمِ الْحَيَاةُ، أَمِ الْمَوْتُ، أَمِ الأَشْيَاءُ الْحَاضِرَةُ، أَمِ الْمُسْتَقْبِلَةُ. كُلُّ شَيْءٍ لَكُمْ.

אִם־פּוֹלוֹס אִם־אַפּוֹלוֹס וְאִם־כֵּיפָא אִם־הָעוֹלָם אִם־הַחַיִּים וְאִם־הַמָּוֶת אִם־הַהוֶֹה וְאִם־הֶעָתִיד הַכֹּל הוּא שֶׁלָּכֶם׃

Ⲓⲧⲉ ⲡⲁⲩⲗⲟⲥ ⲓⲧⲉ ⲁⲡⲟⲗⲗⲱ ⲓⲧⲉ ⲕⲏⲫⲁ ⲓⲧⲉ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲓⲧⲉ ⲡⲱⲛϧ ⲓⲧⲉ ⲫⲙⲟⲩ ⲓⲧⲉ ⲛⲏ ⲉⲧϣⲟⲡ ⲓⲧⲉ ⲛⲏ ⲉⲑⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⲛⲟⲩⲧⲉⲛ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲉ

whether Paulos, or Apollō, or Kēpha, or the world, or (the) life, or (the) death, or the things which are, or the things which will be; all are yours;

ειτε Παυλος ειτε Απολλως ειτε Κηφας ειτε κοσμος ειτε ζωη ειτε θανατος ειτε παροντα ειτε μελλοντα, τα παντα ειναι υμων,

وَأَمَّا أَنْتُمْ فَلِلْمَسِيحِ، وَالْمَسِيحُ للهِ.

וְאַתֶּם שֶׁל־הַמָּשִׁיחַ וְהַמָּשִׁיחַ שֶׁל־אֱלֹהִים׃

Ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲇⲉ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲛⲁ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲇⲉ ⲫⲁ ⲫϯ ⲡⲉ

but ye are of Christ, but Christ is of God.

σεις δε του Χριστου, ο δε Χριστος του Θεου.

إصحاح 4

رسل المسيح

هَكَذَا فَلْيَحْسِبْنَا الإِنْسَانُ كَخُدَّامِ الْمَسِيحِ، وَوُكَلاَءِ سَرَائِرِ اللهِ،

כִּמְשָׁרֲתֵי הַמָּשִׁיחַ וְסֹכְנֵי רָזֵי אֵל כֵּן יַחֲשָׁב־אִישׁ אֹתָנוּ׃

Ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲟⲛ ⲙⲁⲣⲟⲩⲙⲉⲩⲓ ⲉ̀ⲣⲟⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ϩⲱⲥ ϩⲁⲛϩⲩⲡⲉⲣⲉⲧⲏⲥ ⲛ̀ⲧⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲟⲓⲕⲟⲛⲟⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲙⲩⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ

Thus also let [the] men think of us as officers of Christ, and stewards of the mysteries of God.

Ουτως ας μας θεωρη πας ανθρωπος ως υπηρετας του Χριστου και οικονομους των μυστηριων του Θεου.

ثُمَّ يُسْأَلُ فِي الْوُكَلاَءِ لِكَيْ يُوجَدَ الإِنْسَانُ أَمِينًا.

וְלָזֶה עוֹד יְבֻקַּשׁ מִן־הַסֹּכְנִים לְהִמָּצֵא נֶאֱמָן׃

Ⲗⲟⲓⲡⲟⲛ ⲥⲉⲕⲱϯ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲙⲁ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲟⲓⲕⲟⲛⲟⲙⲟⲥ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲥⲉϫⲉⲙ ⲟⲩⲁⲓ ⲉϥⲉⲛϩⲟⲧ

Further, they seek here in the stewards that one should be found faithful.

Το δε επιλοιπον ζητειται μεταξυ των οικονομων, να ευρεθη εκαστος πιστος.

وَأَمَّا أَنَا فَأَقَلُّ شَيْءٍ عِنْدِي أَنْ يُحْكَمَ فِيَّ مِنْكُمْ، أَوْ مِنْ يَوْمِ بَشَرٍ. بَلْ لَسْتُ أَحْكُمُ فِي نَفْسِي أَيْضًا.

וַאֲנִי נְקַלָּה הִיא בְּעֵינַי שֶׁאַתֶּם דָּנִים אֹתִי אוֹ־יוֹם דִּין שֶׁל־בְּנֵי אָדָם גַּם־אֲנִי לֹא אָדִין נַפְשִׁי׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲟⲩⲙⲉⲧⲕⲟⲩϫⲓ ⲛⲏⲓ ⲧⲉ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛϯϩⲁⲡ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲓⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲟⲩⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲙⲉⲧⲣⲱⲙⲓ ⲁⲗⲗⲁ ⲟⲩⲇⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲛ̀ϯϯϩⲁⲡ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲁⲛ

To me (pron.) it is a littleness that I should be judged by, you, or by a day of human (judgement): but I (pron.) judge not even myself.

Εις εμε δε ελαχιστον ειναι να ανακριθω υφ' υμων η υπο ανθρωπινης κρισεως· αλλ' ουδε ανακρινω εμαυτον.

فَإِنِّي لَسْتُ أَشْعُرُ بِشَيْءٍ فِي ذَاتِي. لكِنَّنِي لَسْتُ بِذَلِكَ مُبَرَّرًا. وَلكِنَّ الَّذِي يَحْكُمُ فِيَّ هُوَ الرَّبُّ.

כִּי אֵינֶנִּי יוֹדֵעַ בְּנַפְשִׁי מְאוּמָה רָע וּבְכָל־זֹאת לֹא אֶצְדָּק כִּי הָאָדוֹן הוּא הַדָּן אֹתִי׃

Ⲟⲩⲇⲉ ⲅⲁⲣ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲛ̀ϯⲥⲱⲟⲩⲛ ⲛ̀ϩⲗⲓ ⲁⲛ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛϧⲏⲧ ⲁⲗⲗⲁ ⲟⲩⲇⲉ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲫⲁⲓ ⲛ̀ϯⲑⲙⲁⲓⲏⲟⲩⲧ ⲁⲛ ⲫⲏ ⲇⲉ ⲉⲑⲛⲁϯϩⲁⲡ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲡ⳪̅ ⲡⲉ

For neither know I (pron.) anything in myself; but not even in this am I [not] justified: but he who will judge me is the Lord.

Διοτι η συνειδησις μου δεν με ελεγχει εις ουδεν· πλην με τουτο δεν ειμαι δεδικαιωμενος· αλλ' ο ανακρινων με ειναι ο Κυριος.

إِذًا لَا تَحْكُمُوا فِي شَيْءٍ قَبْلَ الْوَقْتِ، حَتَّى يَأْتِيَ الرَّبُّ الَّذِي سَيُنِيرُ خَفَايَا الظَّلاَمِ وَيُظْهِرُ آرَاءَ الْقُلُوبِ. وَحِينَئِذٍ يَكُونُ الْمَدْحُ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنَ اللهِ.

עַל־כֵּן אַל־תִּשְׁפְּטוּ דָבָר לִפְנֵי עִתּוֹ עַד כִּי־יָבוֹא הָאָדוֹן וְהוּא יוֹצִיא לָאוֹר אֶת־תַּעֲלֻמוֹת הַחשֶׁךְ וִיגַלֶּה אֶת־מְזִמּוֹת הַלְּבָבוֹת וְאָז תִּהְיֶה תְהִלָּה לְכָל־אִישׁ מֵאֵת הָאֱלֹהִים׃

Ϩⲱⲥⲧⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲣϯϩⲁⲡ ⲉ̀ϩⲗⲓ ϧⲁⲧϩⲏ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲏⲟⲩ ϣⲁⲧⲉϥⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲡ⳪̅ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁⲑⲣⲉ ⲛⲏ ⲉⲧϩⲏⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲭⲁⲕⲓ ⲉⲣⲟⲩⲱⲓⲛⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲟⲩⲟⲛϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲟϭⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϩⲏⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲟⲧⲉ ⲉⲣⲉ ⲡⲧⲁⲓⲟ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ϣⲱⲡⲓ ⲛⲁϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲫϯ

Wherefore judge not anything before the time, until the Lord come, who will cause the things which are hidden of (the) darkness to become light, and manifest the counsels of the hearts; and then shall (the) honour of each one be to him from God.

Ωστε μη κρινετε μηδεν προ καιρου, εως αν ελθη ο Κυριος, οστις και θελει φερει εις το φως τα κρυπτα του σκοτους και θελει φανερωσει τας βουλας των καρδιων, και τοτε ο επαινος θελει γεινει εις εκαστον απο του Θεου.

فَهَذَا أَيُّهَا الإِخْوَةُ حَوَّلْتُهُ تَشْبِيهًا إِلَى نَفْسِي وَإِلَى أَبُلُّوسَ مِنْ أَجْلِكُمْ، لِكَيْ تَتَعَلَّمُوا فِينَا: «أَنْ لَا تَفْتَكِرُوا فَوْقَ مَا هُوَ مَكْتُوبٌ»، كَيْ لَا يَنْتَفِخَ أَحَدٌ لأَجْلِ الْوَاحِدِ عَلَى الآخَرِ.

וְאֶת־זֹאת אַחַי הֲסִבֹּתִי עַל־עַצְמִי וְעַל־אַפּוֹלוֹס בַּעֲבוּרְכֶם לְמַעַן תִּלְמְדוּ בָנוּ שֶׁלּא־יִתְגַדֵּל אִישׁ עַל־מַה־שֶּׁכָּתוּב פֶּן־תִּתְגָּאוּ אִישׁ בְּשֵׁם אִישׁ לְנֶגֶד רֵעֵהוּ׃

Ⲛⲁⲓ ⲇⲉ ⲛⲁⲥⲛⲏⲟⲩ ⲁⲓϣⲟⲡⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲥⲭⲏⲙⲁ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲛⲉⲙ ⲁⲡⲟⲗⲗⲱ ⲉⲑⲃⲉ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛϭⲓⲥⲃⲱ ⲉ̀ϣ̀ⲧⲉⲙⲉⲣⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛⲛⲏ ⲉⲧⲥϧⲏⲟⲩⲧ ϩⲓⲛⲁ ϫⲉ ⲛ̀ⲛⲉ ⲟⲩⲁⲓ ϭⲓⲥⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉⲑⲃⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲉϥϣⲫⲏⲣ

But these things, my brethren, I took in form to myself and Apollō because of you, that in us ye might learn not to be beyond the things which are written, that one should not exalt himself for one against his neighbour.

Ταυτα δε, αδελφοι, μετεφερα παραδειγματικως εις εμαυτον και εις τον Απολλω δια σας, δια να μαθητε δια του παραδειγματος ημων να μη φρονητε υπερ ο, τι ειναι γεγραμμενον, δια να μη επαιρησθε εις υπερ του ενος κατα του αλλου.

لأَنَّهُ مَنْ يُمَيِّزُكَ؟ وَأَيُّ شَيْءٍ لَكَ لَمْ تَأْخُذْهُ؟ وَإِنْ كُنْتَ قَدْ أَخَذْتَ، فَلِمَاذَا تَفْتَخِرُ كَأَنَّكَ لَمْ تَأْخُذْ؟

כִּי מִי הִפְלִיא אוֹתְךָ וּמֶה בְיָדְךָ וְלֹא נִתַּן לָךְ וְאִם־נִתַּן לְְךָ לָמָּה תִתְהַלֵּל כְּמִי שֶׁלּא נִתַּן לוֹ׃

Ⲛⲓⲙ ⲅⲁⲣ ⲡⲉⲧⲉⲣⲇⲓⲁⲕⲣⲓⲛⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲕ ⲟⲩ ⲇⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛⲧⲟⲧⲕ ⲉⲧⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲕϭⲓⲧϥ ⲓⲥϫⲉ ⲇⲉ ⲁⲕⲉⲣ ⲡⲕⲉϭⲓ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲉⲕϣⲟⲩϣⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲟⲕ ϩⲱⲥ ⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲕϭⲓ

For who maketh thee to differ? But what hast thou which thou receivedst not? But if thou wast also the receiver, why boastest thou thyself as (being) one who (lit. thou) received not ?

Διοτι τις σε διακρινει απο του αλλου; και τι εχεις, το οποιον δεν ελαβες, εαν δε και ελαβες, τι καυχασαι ως μη λαβων;

إِنَّكُمْ قَدْ شَبِعْتُمْ! قَدِ اسْتَغْنَيْتُمْ! مَلَكْتُمْ بِدُونِنَا! وَلَيْتَكُمْ مَلَكْتُمْ لِنَمْلِكَ نَحْنُ أَيْضًا مَعَكُمْ!

הֵן כְּבָר שְׂבַַעְתֶּם כְּבָר עֲשַׁרְתֶּם וּבִלְעָדֵינוּ מְלַכְתֶּם וְלוּ מְלַכְתֶּם לְמַעַן נִמְלֹךְ אִתְּכֶם גַּם־אֲנָחְנוּ׃

Ϩⲏⲇⲏ ⲁⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲓ ϩⲏⲇⲏ ⲁⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲣⲁⲙⲁⲟ ⲁⲧϭⲛⲟⲩⲛ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲟⲩⲣⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲙⲟⲓ ⲛⲉ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲟⲩⲣⲟ ϩⲓⲛⲁ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ϩⲱⲛ ⲛ̀ⲧⲉⲛⲉⲣϣⲫⲏⲣ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲟ ⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ

Already ye were satisfied, already ye were made rich without us ye reigned: and I would that ye had reigned, that we also might share with you in reigning.

Τωρα εισθε κεχορτασμενοι, τωρα επλουτησατε, εβασιλευσατε χωρις ημων· και ειθε να εβασιλευητε, δια να συμβασιλευσωμεν και ημεις με σας.

فَإِنِّي أَرَى أَنَّ اللهَ أَبْرَزَنَا نَحْنُ الرُّسُلَ آخِرِينَ، كَأَنَّنَا مَحْكُومٌ عَلَيْنَا بِالْمَوْتِ. لأَنَّنَا صِرْنَا مَنْظَرًا لِلْعَالَمِ، لِلْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ.

כִּי אֹמֵר אֲנִי שֶׁהָאֱלֹהִים הִצִּיג אֹתָנוּ הַשְּׁלִיחִים שִׁפְלֵי הַשְּׁפָלִים כִּבְנֵי־תְמוּתָה כִּי הָיִינוּ לְרַאֲוָה לָעוֹלָם גַּם־לַמַּלְאָכִים גַּם־לִבְנֵי אָדָם׃

Ϯⲙⲉⲩⲓ ⲅⲁⲣ ϫⲉ ⲉⲧⲁ ⲫϯ ⲟⲩⲟⲛϩⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ϧⲁ ⲛⲓⲁⲡⲟⲥⲧⲟⲗⲟⲥ ⲛ̀ϩⲁⲛϧⲁⲉⲩ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ϩⲁⲛⲉⲡⲓⲑⲁⲛⲁⲧⲓⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲛⲉⲣⲑⲉⲁⲧⲣⲟⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ

For I think that God manifested us, namely, the apostles last, as sentenced to death, because we became a spectacle to the world and the angels and the men.

Διοτι νομιζω οτι ο Θεος απεδειξεν ημας τους αποστολους εσχατους ως καταδεδικασμενους εις θανατον· διοτι εγειναμεν θεατρον εις τον κοσμον, και εις αγγελους και εις ανθρωπους.

نَحْنُ جُهَّالٌ مِنْ أَجْلِ الْمَسِيحِ، وَأَمَّا أَنْتُمْ فَحُكَمَاءُ فِي الْمَسِيحِ! نَحْنُ ضُعَفَاءُ، وَأَمَّا أَنْتُمْ فَأَقْوِيَاءُ! أَنْتُمْ مُكَرَّمُونَ، وَأَمَّا نَحْنُ فَبِلاَ كَرَامَةٍ!

אֲנַחְנוּ סְכָלִים לְמַעַן הַמָּשִׁיחַ וְאַתֶּם חֲכָמִים בַּמָּשִׁיחַ אֲנַחְנוּ חַלָּשִׁים וְאַתֶּם גִּבּוֹרִים אַתֶּם נִכְבָּדִים וַאֲנַחְנוּ נִקְלִים׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲛ ϩⲁⲛⲥⲟϫ ⲉⲑⲃⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ϩⲁⲛⲥⲁⲃⲉⲩ ϧⲉⲛ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ϩⲁⲛϫⲱⲃ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲇⲉ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ϩⲁⲛϫⲱⲣⲓ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲧⲁⲓⲏⲟⲩⲧ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲇⲉ ⲧⲉⲛϣⲏϣ

We are fools because of Christ, ye are wise in Christ; we (are) weak, but ye are strong; ye are honoured, but we are despised.

ημεις μωροι δια τον Χριστον, σεις δε φρονιμοι εν Χριστω· ημεις ασθενεις, σεις δε ισχυροι· σεις ενδοξοι, ημεις δε ατιμοι.

إِلَى هَذِهِ السَّاعَةِ نَجُوعُ وَنَعْطَشُ وَنَعْرَى وَنُلْكَمُ وَلَيْسَ لَنَا إِقَامَةٌ،

וְעַד־הַשָּׁעָה הַזֹּאת הִנְנוּ רְעֵבִים גַּם־צְמֵאִים וַעֲרֻמִּים וּמֻכִּים בְּאֶגְרֹף וְאֵין מָנוֹחַ לָנוּ׃

Ϣⲁ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲧⲁⲓⲟⲩⲛⲟⲩ ⲧⲉⲛϩⲟⲕⲉⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲛⲟⲃⲓ ⲧⲉⲛⲃⲏϣ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲉϯⲕⲉϩ ⲛⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲛⲥⲉⲙⲛⲏⲟⲩⲧ ⲁⲛ

Up to this hour we hunger, and we thirst, we are naked, and we are buffeted, and we are not settled;

Εως της παρουσης ωρας και πεινωμεν και διψωμεν και γυμνητευομεν και ραπιζομεθα και περιπλανωμεθα

وَنَتْعَبُ عَامِلِينَ بِأَيْدِينَا. نُشْتَمُ فَنُبَارِكُ. نُضْطَهَدُ فَنَحْتَمِلُ.

וִיגֵעִים אֲנַחְנוּ בַּעֲמַל יָדֵינוּ מְקַלְּלִים אוֹתָנוּ וּנְבָרֵךְ מְחָרְפִים אֹתָנוּ וְנִסְבֹּל׃

Ⲧⲉⲛϧⲟⲥⲓ ⲉ̀ⲛⲉⲣϩⲱⲃ ⲛ̀ⲛⲉⲛϫⲓϫ ⲙ̀ⲙⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲥⲉϩⲱⲟⲩϣ ⲉ̀ⲣⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲛⲥⲙⲟⲩ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲉⲩϭⲟϫⲓ ⲛ̀ⲥⲱⲛ ⲧⲉⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ϩⲏⲧ

we toil, working with our own hands: they rail at us, and we bless them; being persecuted, we are longsuffering;

και κοπιωμεν, εργαζομενοι με τας ιδιας ημων χειρας· λοιδορουμενοι ευλογουμεν, διωκομενοι υποφερομεν,

يُفْتَرَى عَلَيْنَا فَنَعِظُ. صِرْنَا كَأَقْذَارِ الْعَالَمِ وَوَسَخِ كُلِّ شَيْءٍ إِلَى الآنَ.

גִּדְּפוּ אֹתָנוּ וְנִתְחַנָּן וַנְּהִי כְּגֶלֲלֵי הָעוֹלָם וְלִסְחִי לְכֻלָּם עַד־הַיּוֹם הַזֶּה׃

Ⲉⲩϫⲉⲟⲩⲁ ⲉ̀ⲣⲟⲛ ⲧⲉⲛϯϩⲟ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲁⲛⲉⲣ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ϩⲁⲛⲉⲡⲓⲕⲁⲑⲉⲣⲙⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲁⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲁⲛⲉⲣϣⲃⲉ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϣⲁ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲧⲁⲓⲟⲩⲛⲟⲩ

being blasphemed, we beseech them: we became as the rubbish of this world. We became the filth of every one up to this hour.

βλασφημουμενοι παρακαλουμεν· ως περικαθαρματα του κοσμου εγειναμεν, σκυβαλον παντων εως της σημερον.

لَيْسَ لِكَيْ أُخَجِّلَكُمْ أَكْتُبُ بِهَذَا، بَلْ كَأَوْلاَدِي الأَحِبَّاءِ أُنْذِرُكُمْ.

וְלֹא כָתַבְתִּי הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה לְבַיֵּשׁ אֶתְכֶם כִּי אִם־מַזְהִיר אֲנִי אֶתְכֶם כְּבָנַי הָאֲהוּבִים׃

Ⲛⲁⲓϫⲫⲓⲟ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲁⲛ ⲉⲓⲥϧⲁⲓ ⲛⲛⲁⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⲉⲓϯⲥⲃⲱ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ϩⲁⲛϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲉⲛⲣⲓⲧ ⲛ̀ⲧⲏⲓ

I was not reproaching you, writing these things to you, but teaching you as beloved sons of mine.

Δεν γραφω ταυτα προς εντροπην σας, αλλ' ως τεκνα μου αγαπητα νουθετω.

لأَنَّهُ وَإِنْ كَانَ لَكُمْ رَبَوَاتٌ مِنَ الْمُرْشِدِينَ فِي الْمَسِيحِ، لكِنْ لَيْسَ آبَاءٌ كَثِيرُونَ. لأَنِّي أَنَا وَلَدْتُكُمْ فِي الْمَسِيحِ يَسُوعَ بِالإِنْجِيلِ.

כִּי גַּם־אִם־הָיוּ לָכֶם רִבֲבוֹת אֹמְנִים בַּמָּשִׁיחַ אֵין לָכֶם אָבוֹת רַבִּים כִּי אָנֹכִי יָלַדְתִּי אֶתְכֶם בְּיֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ עַל־יְדֵי הַבְּשׂוֹרָה׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲅⲁⲣ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛⲧⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛ̀ⲟⲩⲑⲃⲁ ⲛ̀ϭⲁⲩⲙⲱⲓⲧ ϧⲉⲛ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲁⲗⲗⲁ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲏϣ ⲛ̀ⲓⲱⲧ ⲁⲛ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧϥ ⲙⲡⲓⲉⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲓⲟⲛ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲁⲓϫⲫⲉ ⲑⲏⲛⲟⲩ

For if ye have ten thousand guides in Christ, but not many fathers: in Christ Jesus through the Gospel I (pron.) begat you.

Διοτι εαν εχητε μυριους παιδαγωγους εν Χριστω, δεν εχετε ομως πολλους πατερας· επειδη εγω σας εγεννησα εν Χριστω Ιησου δια του ευαγγελιου.

فَأَطْلُبُ إِلَيْكُمْ أَنْ تَكُونُوا مُتَمَثِّلِينَ بِي.

עַל־כֵּן אֲנִי מְבַקֵּשׁ מִכֶּם לָלֶכֶת בְּעִקְּבוֹתָי׃

Ϯϯϩⲟ ⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ ϣⲱⲡⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲟⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲓ

I beseech you, then, be ye like me.

Σας παρακαλω, λοιπον, γινεσθε μιμηται μου.

لِذَلِكَ أَرْسَلْتُ إِلَيْكُمْ تِيمُوثَاوُسَ، الَّذِي هُوَ ابْنِي الْحَبِيبُ وَالأَمِينُ فِي الرَّبِّ، الَّذِي يُذَكِّرُكُمْ بِطُرُقِي فِي الْمَسِيحِ كَمَا أُعَلِّمُ فِي كُلِّ مَكَانٍ، فِي كُلِّ كَنِيسَةٍ.

וּבַעֲבוּר זֹאת שָׁלַחְתִּי אֲלֵיכֶם אֶת־טִימוֹתִיּוֹס בְּנִי הָאָהוּב וְהַנֶּאֱמָן בָּאָדוֹן וְהוּא יַזְכִּיר לָכֶם אֶת־דְּרָכַי בַּמָּשִׁיחַ כַּאֲשֶׁר מְלַמֵּד אָנֹכִי בְּכָל־מָקוֹם בְּכָל־קְהִלָּה וּקְהִלָּה׃

Ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲁⲓ ⲁⲓⲟⲩⲱⲣⲡ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲓⲙⲟⲑⲉⲟⲥ ⲉⲧⲉ ⲡⲁϣⲏⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲉⲛⲣⲓⲧ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲧⲟⲥ ϧⲉⲛ ⲡ⳪̅ ⲫⲁⲓ ⲉⲑⲛⲁⲑⲣⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲫⲙⲉⲩⲓ ⲛ̀ⲛⲁⲙⲱⲓⲧ ϧⲉⲛ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉ̀ϯϯⲥⲃⲱ ϧⲉⲛ ⲙⲁⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲧⲏⲣⲟⲩ

Therefore I sent to you Timotheos, who is my beloved child, and faithful in the Lord: he (lit. this) will remind you of my ways in Christ Jesus, according as I teach in every place in all the churches.

Δια τουτο σας επεμψα τον Τιμοθεον, οστις ειναι τεκνον μου αγαπητον και πιστον εν Κυριω, οστις θελει σας ενθυμισει τας οδους μου τας εν Χριστω, καθως διδασκω πανταχου εν παση εκκλησια.

فَانْتَفَخَ قَوْمٌ كَأَنِّي لَسْتُ آتِيًا إِلَيْكُمْ.

הֶן־יֵשׁ מִתְנַשְּׂאִים כְּאִלּוּ לֹא־אָבוֹא אֲלֵיכֶם׃

Ϩⲱⲥ ⲛ̀ϯⲛⲏⲟⲩ ⲇⲉ ϩⲁⲣⲱⲧⲉⲛ ⲁⲛ ⲁ ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ϭⲓⲥⲓ ⲛ̀ϩⲏⲧ

But as though I come not to you, some were proud.

Τινες ομως εφυσιωθησαν, ως εαν εγω δεν εμελλον να ελθω προς εσας·

وَلكِنِّي سَآتِي إِلَيْكُمْ سَرِيعًا إِنْ شَاءَ الرَّبُّ، فَسَأَعْرِفُ لَيْسَ كَلاَمَ الَّذِينَ انْتَفَخُوا بَلْ قُوَّتَهُمْ.

אֲבָל בּוֹא אָבוֹא אֲלֵיכֶם בִּזְמַן קָרוֹב אִם־יִרְצֶה יְהוָֹה וְלֹא אֶת־דִּבְרֵי הַמִּתְגָּאִים אֵדָעָה כִּי אִם־אֶת־גְּבוּרָתָם׃

Ⲉⲓⲉ̀ⲓ̀ ⲇⲉ ϩⲁⲣⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲭⲱⲗⲉⲙ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲉ̀ⲫⲟⲩⲱϣ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲓⲉ̀ⲉⲙⲓ ⲉ̀ⲡⲥⲁϫⲓ ⲁⲛ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩϭⲓⲥⲓ ⲛ̀ϩⲏⲧ ⲁⲗⲗⲁ ⲉ̀ⲧⲟⲩϫⲟⲙ

But I shall come to you quickly, if it be (the) wish of the Lord, and I shall know, not (the) word of them who were proud, but their power.

πλην θελω ελθει ταχεως προς εσας, εαν ο Κυριος θεληση, και θελω γνωρισει ουχι τον λογον των πεφυσιωμενων, αλλα την δυναμιν·

لأَنَّ مَلَكُوتَ اللهِ لَيْسَ بِكَلاَمٍ، بَلْ بِقُوَّةٍ.

כִּי לֹא בִּדְבַר שְׂפָתַיִם תִּכֹּן מַלְכוּת הָאֱלֹהִים כִּי אִם־בַּגְּבוּרָה׃

Ϯⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲛⲁⲥϧⲉⲛ ⲡⲥⲁϫⲓ ⲁⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⲁⲥϧⲉⲛ ⲟⲩϫⲟⲙ

For the kingdom of God was not being in (the) word, but it was in [a] power.

διοτι η βασιλεια του Θεου δεν ειναι εν λογω, αλλ' εν δυναμει.

مَاذَا تُرِيدُونَ؟ أَبِعَصًا آتِي إِلَيْكُمْ أَمْ بِالْمَحَبَّةِ وَرُوحِ الْوَدَاعَةِ؟

וּמָה־אַתֶּם רוֹצִים הֶאָבוֹא אֲלֵיכֶם בַּשֵּׁבֶט אִם בְּאַהֲבָה וּבְרוּחַ עֲנָוָה׃

Ⲟⲩ ϫⲉ ⲡⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲁϣϥ ⲛ̀ⲧⲁⲓ ϩⲁⲣⲱⲧⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲟⲩϣⲃⲱⲧ ϣⲁⲛ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲁⲅⲁⲡⲏ ⲙⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲙ̀ⲙⲉⲧⲣⲉⲙⲣⲁⲩϣ

What then wish ye? that I should come to you with (lit. in) a rod, or in [a] love of spirit of meekness?

Τι θελετε; με ραβδον να ελθω προς εσας, η με αγαπην και με πνευμα πραοτητος;

إصحاح 5

موقف الكنيسة من أخ يزني

يُسْمَعُ مُطْلَقًا أَنَّ بَيْنَكُمْ زِنًى! وَزِنًى هَكَذَا لَا يُسَمَّى بَيْنَ الأُمَمِ، حَتَّى أَنْ تَكُونَ لِلإِنْسَانِ امْرَأَةُ أَبِيهِ.

הַקּוֹל נִשְׁמַע בְּכָל־מָקוֹם שֶׁזְּנוּת בֵּינֵיכֶם וּזְנוּת אֲשֶׁר אֵין כָּמוֹהָ בַּגּוֹיִם עַד־שֶׁיִּקַּח אִישׁ אֶת־אֵשֶׁת אָבִיו׃

Ϩⲟⲗⲱⲥ ⲥⲉⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲟⲩⲡⲟⲣⲛⲓⲁ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲡⲟⲣⲛⲓⲁ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲑⲁⲓ ⲉⲧⲉⲛ̀ⲥϣⲟⲡ ⲁⲛ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲕⲉⲉⲑⲛⲟⲥ ϩⲱⲥⲧⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲁⲓ ϭⲓ ⲧⲥϩⲓⲙⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲓⲱⲧ

A fornication is actually heard of among you, and a fornication such as is not among the Gentiles even, so that one should take (the) wife of his father.

Γενικως ακουεται οτι ειναι μεταξυ σας πορνεια, και τοιαυτη πορνεια, ητις ουδε μεταξυ των εθνων ονομαζεται, ωστε να εχη τις την γυναικα του πατρος αυτου.

أَفَأَنْتُمْ مُنْتَفِخُونَ، وَبِالْحَرِيِّ لَمْ تَنُوحُوا حَتَّى يُرْفَعَ مِنْ وَسْطِكُمُ الَّذِي فَعَلَ هَذَا الْفِعْلَ؟

וְאַתֶּם מִתְגָּאִים תַּחַת אֲשֶׁר תִּתְאַבָּלוּ לְהָסִיר מִקִּרְבְּכֶם עֹשֵׂה הַמַּעֲשֶׂה הַזֶּה׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ϩⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛϭⲟⲥⲓ ⲛ̀ϩⲏⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲙⲁⲗⲗⲟⲛ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲉⲛⲉⲣϩⲏⲃⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲥⲉⲱⲗⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲙⲏϯ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓϩⲱⲃ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ

And ye also are proud: and why rather mourned ye not? That he who did such a thing might be taken away from your midst.

Και σεις εισθε πεφυσιωμενοι, και δεν επενθησατε μαλλον, δια να εκβληθη εκ μεσου υμων ο πραξας το εργον τουτο.

فَإِنِّي أَنَا كَأَنِّي غَائِبٌ بِالْجَسَدِ، وَلكِنْ حَاضِرٌ بِالرُّوحِ، قَدْ حَكَمْتُ كَأَنِّي حَاضِرٌ فِي الَّذِي فَعَلَ هَذَا، هَكَذَا:

וְאָנֹכִי הָרָחוֹק מִכֶּם בְּגוּפִי וְקָרוֹב בְּרוּחִי כְּבָר דַּנְתִּי כְּאִלּוּ הָיִיתִי אֶצְלְכֶם עַל־הָאִישׁ אֲשֶׁר־עָשָׂה כַּדָּבָר הַזֶּה׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲙⲉⲛ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ϯⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ ⲁⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲱⲙⲁ ϯⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ϩⲏⲇⲏ ⲉⲓϯϩⲁⲡ ϩⲱⲥ ⲉⲓⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓϩⲱⲃ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ

For I indeed am not with you in the body, but I am with you in the spirit, already judging, as though being with you about him who did such a thing;

Διοτι εγω ως απων κατα το σωμα, παρων ομως κατα το πνευμα, εκρινα ηδη ως παρων τον ουτω πραξαντα τουτο,

بِاسْمِ رَبِّنَا يَسُوعَ الْمَسِيحِ - إِذْ أَنْتُمْ وَرُوحِي مُجْتَمِعُونَ مَعَ قُوَّةِ رَبِّنَا يَسُوعَ الْمَسِيحِ -

בְּשֵׁם אֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ בְּהִקָּהֶלְכֶם יַחַד וְרוּחִי אִתְּכֶם עִם־גְּבוּרַת אֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ׃

Ϧⲉⲛ ⲫⲣⲁⲛ ⲙ̀ⲡⲉⲛ⳪̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲑⲱⲟⲩϯ ⲉⲩⲙⲁ ⲛⲉⲙ ⲡⲁⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲛⲉⲙ ϯϫⲟⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲛ⳪̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅

in (the) name of our Lord Jesus Christ that ye should assemble together, with my spirit, with the power of our Lord Jesus Christ,

εν τω ονοματι του Κυριου ημων Ιησου Χριστου αφου συναχθητε σεις και το εμον πνευμα με την δυναμιν του Κυριου ημων Ιησου Χριστου

أَنْ يُسَلَّمَ مِثْلُ هَذَا لِلشَّيْطَانِ لِهَلاَكِ الْجَسَدِ، لِكَيْ تَخْلُصَ الرُّوحُ فِي يَوْمِ الرَّبِّ يَسُوعَ.

לִמְסֹר אֶת־הָאִישׁ הַהוּא לַשָּׂטָן לְאַבֵּד אֶת־הַבָּשָׂר לְמַעַן יִוָּשַׁע הָרוּחַ בְּיוֹם הָאָדוֹן יֵשׁוּעַ׃

Ⲉ̀ϯ ⲙ̀ⲫⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲉ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲡⲥⲁⲧⲁⲛⲁⲥ ⲉ̀ⲡⲧⲁⲕⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲁⲣⲝ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲛⲟϩⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲡⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲛ⳪̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅

to deliver such an one to Satan for (the) destruction of the flesh, that the spirit may be saved in (the) day of our Lord Jesus Christ.

να παραδωσητε τον τοιουτον εις τον Σαταναν προς ολεθρον της σαρκος, δια να σωθη το πνευμα αυτου εν τη ημερα του Κυριου Ιησου.

لَيْسَ افْتِخَارُكُمْ حَسَنًا. أَلَسْتُمْ تَعْلَمُونَ أَنَّ خَمِيرَةً صَغِيرَةً تُخَمِّرُ الْعَجِينَ كُلَّهُ؟

לֹא־טוֹב הִתְהַלֶּלְכֶם הֲלֹא יְדַעְתֶּם כִּי מְעַט שְׂאֹר מְחַמֵּץ אֶת־כָּל־הָעִסָּה׃

Ⲛⲁⲛⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛϣⲟⲩϣⲟⲩ ⲁⲛ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⲟⲩⲕⲟⲩϫⲓ ⲛ̀ϣⲉⲙⲏⲣ ϣⲁϥⲑⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲱϣⲉⲙ ⲧⲏⲣϥ ϭⲓϣⲉⲙⲏⲣ

Your boasting is not good. Ye know not that a little leaven leaveneth the whole lump.

Δεν ειναι καλον το καυχημα σας. Δεν εξευρετε οτι ολιγη ζυμη καμνει ολον το φυραμα ενζυμον;

إِذًا نَقُّوا مِنْكُمُ الْخَمِيرَةَ الْعَتِيقَةَ، لِكَيْ تَكُونُوا عَجِينًا جَدِيدًا كَمَا أَنْتُمْ فَطِيرٌ. لأَنَّ فِصْحَنَا أَيْضًا الْمَسِيحَ قَدْ ذُبِحَ لأَجْلِنَا.

בַּעֲרוּ אֶת־הַשְּׂאוֹר הַיָּשָׁן לְמַעַן תִּהְיוּ עִסָּה חֲדָשָׁה הֲלֹא לֶחֶם מַצּוֹת אַתֶּם כִּי גַּם־לָנוּ פִסְחֵנוּ הַנִּזְבָּח בַּעֲדֵנוּ הוּא הַמָּשִׁיחַ׃

Ⲙⲁⲧⲟⲩⲃⲉ ⲡⲓϣⲉⲙⲏⲣ ⲛ̀ⲁⲡⲁⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲱϣⲉⲙ ⲙ̀ⲃⲉⲣⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲧϣⲉⲙⲏⲣ ⲕⲉ ⲅⲁⲣ ⲡⲉⲛⲡⲁⲥⲭⲁ ⲁⲩϣⲁⲧϥ Ⲡⲭ̅ⲥ̅

Cleanse the old leaven from you, that ye may be a new lump, according as ye are unleavened. For our Pascha also was slain, Christ:

Καθαρισθητε λοιπον απο της παλαιας ζυμης, δια να ησθε νεον φυραμα, καθως εισθε αζυμοι. Διοτι το πασχα ημων εθυσιασθη υπερ ημων, ο Χριστος·

إِذًا لِنُعَيِّدْ، لَيْسَ بِخَمِيرَةٍ عَتِيقَةٍ، وَلَا بِخَمِيرَةِ الشَّرِّ وَالْخُبْثِ، بَلْ بِفَطِيرِ الإِخْلاَصِ وَالْحَقِّ.

עַל־כֵּן נָחֹגָּה־נָּא הֶחָג לֹא־בִשְׂאֹר יָשָׁן וְלֹא־בִשְׂאֹר רָעָה וָרֶשַׁע כִּי אִם־בְּמַצּוֹת הַתֹּם וְהָאֱמֶת׃

Ϩⲱⲥⲧⲉ ⲙⲁⲣⲉⲛⲉⲣϣⲁⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩϣⲉⲙⲏⲣ ⲛ̀ⲁⲡⲁⲥ ⲁⲛ ⲟⲩⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩϣⲉⲙⲏⲣ ⲛ̀ⲕⲁⲕⲓⲁ ⲁⲛ ⲛⲉⲙ ⲡⲟⲛⲏⲣⲓⲁ ⲁⲗⲗⲁ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲙⲉⲧⲁⲧϣⲉⲙⲏⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲟⲩⲧⲟⲩⲃⲟ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲙⲉⲑⲙⲏⲓ

wherefore let us keep (our) feast not in an old leaven, nor in a leaven of malice and wickedness; but in unleavened (things) of [a] purity and [a] truth.

ωστε ας εορταζωμεν ουχι με ζυμην παλαιαν, ουδε με ζυμην κακιας και πονηριας, αλλα με ενζυμα ειλικρινειας και αληθειας.

كَتَبْتُ إِلَيْكُمْ فِي الرِّسَالَةِ أَنْ لَا تُخَالِطُوا الزُّنَاةَ.

כָּתַבְתִּי לָכֶם בָּאִגֶּרֶת שֶׁלּא תִתְעָרֲבוּ עִם־הַזֹּנִים׃

Ⲁⲓⲥϧⲁⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϩⲓ ϯⲉⲡⲓⲥⲧⲟⲗⲏ ⲉ̀ϣ̀ⲧⲉⲙⲙⲟⲩϫⲧ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲡⲟⲣⲛⲟⲥ

I wrote to you in the epistle not to mix with the fornicators:

Σας εγραψα εν τη επιστολη να μη συναναστρεφησθε με πορνους,

وَلَيْسَ مُطْلَقًا زُنَاةَ هَذَا الْعَالَمِ، أَوِ الطَّمَّاعِينَ، أَوِ الْخَاطِفِينَ، أَوْ عَبَدَةَ الأَوْثَانِ، وَإِلاَّ فَيَلْزَمُكُمْ أَنْ تَخْرُجُوا مِنَ الْعَالَمِ!

וְאֵין־דַּעְתִּי עַל־הַזֹּנִים בָּעוֹלָם אוֹ עַל־בֹּצְעֵי בֶצַע וְגַזְלָנִים וְעֹבְדֵי אֱלִילִים כִּי אִם־כֵּן סוֹפְכֶם לָצֵאת מִן־הָעוֹלָם׃

Ⲛⲁⲓϫⲉⲣⲉ ⲛⲓⲡⲟⲣⲛⲟⲥ ⲁⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲁⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲓⲉ ⲛⲓⲣⲉϥϭⲓⲛϫⲟⲛⲥ ⲓⲉ ⲛⲓⲣⲉϥϩⲱⲗⲉⲙ ⲓⲉ ⲛⲓⲣⲉϥϣⲁⲙϣⲉ ⲓⲇⲱⲗⲟⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲛⲁⲥⲙⲡϣⲁ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲡⲉ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ

I was not meaning the fornicators of this world, or the wrongdoers, or the extortioners, or the idolaters; otherwise ye ought (imperf.) to come out of this world:

και ουχι διολου με τους πορνους του κοσμου τουτου η με τους πλεονεκτας η αρπαγας η ειδωλολατρας· επειδη τοτε πρεπει να εξελθητε απο του κοσμου.

وَأَمَّا الآنَ فَكَتَبْتُ إِلَيْكُمْ: إِنْ كَانَ أَحَدٌ مَدْعُوٌّ أَخًا زَانِيًا أَوْ طَمَّاعًا أَوْ عَابِدَ وَثَنٍ أَوْ شَتَّامًا أَوْ سِكِّيرًا أَوْ خَاطِفًا، أَنْ لَا تُخَالِطُوا وَلَا تُؤَاكِلُوا مِثْلَ هَذَا.

אַךְ־זֹאת כָּתַבְתִּי לָכֶם לְבִלְתִּי הִתְעָרֵב עִם־מִי שֶׁנִּקְרָא אָח וְהוּא זֹנֶה אוֹ־בֹצֵעַ בֶּצַע אוֹ־עֹבֵד אֱלִילִים אוֹ מְגַדֵּף אוֹ סֹבֵא אוֹ גַזְלָן וְאַף לֹא לֶאֱכֹל עִם־הָאִישׁ אֲשֶׁר כָּזֶה׃

Ϯⲛⲟⲩ ⲇⲉ ⲁⲓⲥϧⲁⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ϣ̀ⲧⲉⲙ̀ⲙⲟⲩϫⲧ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲁⲓ ⲉⲩϯⲣⲁⲛ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϫⲉ ⲥⲟⲛ ⲉ̀ⲟⲩⲡⲟⲣⲛⲟⲥ ⲓⲉ ⲟⲩⲣⲉϥϭⲓⲛ̀ϫⲟⲛⲥ ⲓⲉ ⲟⲩⲣⲉϥϣⲁⲙϣⲉ ⲓⲇⲱⲗⲟⲛ ⲓⲉ ⲟⲩⲣⲉϥϩⲱⲟⲩϣ ⲓⲉ ⲟⲩⲣⲉϥⲑⲓϧⲓ ⲓⲉ ⲟⲩⲣⲉϥϩⲱⲗⲉⲙ ⲫⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲟⲩⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲣⲉⲣϣⲫⲏⲣ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲙ ⲛⲉⲙⲁϥ

but now I wrote to you not to mix with them. If there is one who is named 'Brother ' who (is) a fornicator, or a wrongdoer, or an idolater, or a railer, or a drunkard, or an extortioner, with such an one join not even in eating.

Αλλα τωρα σας εγραψα να μη συναναστρεφησθε, εαν τις αδελφος ονομαζομενος ηναι πορνος η πλεονεκτης η ειδωλολατρης η λοιδορος η μεθυσος η αρπαξ· με τον τοιουτον μηδε να συντρωγητε.

لأَنَّهُ مَاذَا لِي أَنْ أَدِينَ الَّذِينَ مِنْ خَارِجٍ؟ أَلَسْتُمْ أَنْتُمْ تَدِينُونَ الَّذِينَ مِنْ دَاخِلٍ؟

כִּי מַה־לִּי לִשְׁפֹּט אֶת־אֲשֶׁר בַּחוּץ הֲלֹא תִשְׁפְּטוּ אֵת אֲשֶׁר בַּבָּיִת׃

Ⲉⲣⲟⲩ ⲅⲁⲣ ⲛⲏⲓ ⲉ̀ϯϩⲁⲡ ⲉ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛⲏ ⲉⲧⲥⲁϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲙⲁϩⲁⲡ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ

For what have I to do to judge them who are outside? Judge ye them who are within,

Διοτι τι με μελει να κρινω και τους εξω; δεν κρινετε σεις τους εσω;

أَمَّا الَّذِينَ مِنْ خَارِجٍ فَاللهُ يَدِينُهُمْ. «فَاعْزِلُوا الْخَبِيثَ مِنْ بَيْنِكُمْ».

וַאֲשֶׁר בַּחוּץ הָאֱלֹהִים יִשְׁפְּטֵם וְאַתֶּם תְּבַעֲרוּ אֶת־הָרַע מִקִּרְבְּכֶם׃

Ⲛⲏ ⲉⲧⲥⲁⲃⲟⲗ ⲇⲉ ⲫϯ ⲉϥⲉ̀ϯϩⲁⲡ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲁⲗⲓⲟⲩⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲡⲉⲧϩⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ

but God shall judge them who are outside. Take away from you the evil (man).

Τους δε εξω ο Θεος θελει κρινει. Οθεν εκβαλετε τον κακον εκ μεσου υμων.

إصحاح 6

التقاضي بين المؤمنين

أَيَتَجَاسَرُ مِنْكُمْ أَحَدٌ لَهُ دَعْوَى عَلَى آخَرَ أَنْ يُحَاكَمَ عِنْدَ الظَّالِمِينَ، وَلَيْسَ عِنْدَ الْقِدِّيسِينَ؟

הֲיָרִיב אִישׁ מִכֶּם עִם־רֵעֵהוּ וְיָזִיד לְהָבִיא דִינוֹ לְפְנֵי הָרְשָׁעִים וְלֹא לִפְנֵי הַקְּדשִׁים׃

Ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲁⲓ ⲛⲁⲉⲣⲧⲟⲗⲙⲁⲛ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛⲧⲉϥ ⲟⲩϩⲱⲃ ⲟⲩⲧⲱϥ ⲛⲉⲙ ⲡⲉϥϣⲫⲏⲣ ⲉ̀ϭⲓϩⲁⲡ ϩⲓ ⲛⲓⲣⲉϥϭⲓⲛ̀ϫⲟⲛⲥ ⲟⲩⲟϩ ϩⲓ ⲛⲓⲁⲅⲓⲟⲥ ⲁⲛ

There is one (who) will dare among you, having a Matthewter between him and his neighbour, to take judgement from the wrongdoers, and not from the saints.

Τολμα τις απο σας, οταν εχη διαφοραν προς τον αλλον, να κρινηται ενωπιον των αδικων και ουχι ενωπιον των αγιων;

أَلَسْتُمْ تَعْلَمُونَ أَنَّ الْقِدِّيسِينَ سَيَدِينُونَ الْعَالَمَ؟ فَإِنْ كَانَ الْعَالَمُ يُدَانُ بِكُمْ، أَفَأَنْتُمْ غَيْرُ مُسْتَأْهِلِينَ لِلْمَحَاكِمِ الصُّغْرَى؟

הֲלֹא יְדַעְתֶּם כִּי הַקְּדֹשִׂים יָדִינוּ אֶת־הָעוֹלָם וְאִם־הָעוֹלָם יִדּוֹן עַל־יֶדְכֶם הֲלֹא רְאוּיִם אַתֶּם לָדִין דִּינִים קַלִּים׃

Ϣⲁⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⲛⲓⲁⲅⲓⲟⲥ ⲉⲑⲛⲁϯϩⲁⲡ ⲉ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲓⲥϫⲉ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲉⲩⲛⲁϯϩⲁⲡ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲛⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲙⲡϣⲁ ⲁⲛ ϫⲉ ⲛ̀ϩⲁⲛⲕⲟⲩϫⲓ ⲙ̀ⲙⲁ ⲛ̀ϯϩⲁⲡ

Or know ye not that the saints will judge the world? And if the world will be judged before you, ye were not being worthy then of small places of judgement.

Δεν εξευρετε οτι οι αγιοι θελουσι κρινει τον κοσμον; και εαν ο κοσμος κρινηται απο σας, αναξιοι εισθε να κρινητε ελαχιστα πραγματα;

أَلَسْتُمْ تَعْلَمُونَ أَنَّنَا سَنَدِينُ مَلاَئِكَةً؟ فَبِالأَوْلَى أُمُورَ هَذِهِ الْحَيَاةِ!

הֲלֹא יְדַעְתֶּם כִּי נָדִין דִּין־הַמַּלְאָכִים אַף כִּי־דִינֵי מָמוֹנוֹת׃

Ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⲉⲛⲛⲁϯϩⲁⲡ ⲉ̀ϩⲁⲛⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲙⲏⲧⲓ ⲅⲉ ϩⲁⲛϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲁⲓⲃⲓⲟⲥ

Ye know not that we shall (lit. will) judge angels. Much more then things of this life.

Δεν εξευρετε οτι αγγελους θελομεν κρινει; ποσω μαλλον βιωτικα;

فَإِنْ كَانَ لَكُمْ مَحَاكِمُ فِي أُمُورِ هَذِهِ الْحَيَاةِ، فَأَجْلِسُوا الْمُحْتَقَرِينَ فِي الْكَنِيسَةِ قُضَاةً!

וְאַתֶּם כְּשֶׁיֵּשׁ־לָכֶם דִּינֵי מָמוֹנוֹת מוֹשִׁיבִים אַתֶּם אֶת־הַנִּמְאָס בַּקָּהָל לְשֹׁפְטִים עֲלֵיכֶם׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲙⲉⲛ ⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛⲧⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛⲙⲁⲛ̀ϯϩⲁⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲁⲓⲃⲓⲟⲥ ⲛⲏ ⲉⲧϣⲏϣ ϧⲉⲛ ϯⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲛⲁⲓ ⲙⲁⲧϩⲉⲙⲥⲱⲟⲩ

If indeed then ye have places of judgement of this life, them who are despised in the church, these cause to sit (in judgement).

Βιωτικας λοιπον κρισεις εαν εχητε, τους εξουθενημενους εν τη εκκλησια τουτους καθιζετε κριτας.

لِتَخْجِيلِكُمْ أَقُولُ. أَهَكَذَا لَيْسَ بَيْنَكُمْ حَكِيمٌ، وَلَا وَاحِدٌ يَقْدِرُ أَنْ يَقْضِيَ بَيْنَ إِخْوَتِهِ؟

לְבָשְׁתְּכֶם אֲנִי אֹמֵר אֶת־זֹאת הֲכִי אֵין בָּכֶם חָכָם יֹדֵעַ לְהוֹכִיחַ בֵּין אִישׁ לְאָחִיו׃

Ⲉⲓϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲉⲩϫⲫⲓⲟ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϩⲗⲓ ⲛ̀ⲥⲁⲃⲉ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ϣ̀ϫⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉ̀ⲉⲣⲇⲓⲁⲕⲣⲓⲛⲓⲛ ⲟⲩⲧⲉ ⲡⲉϥⲥⲟⲛ

I am saying it for a reproach to you. Thus there is not any wise man among you for whom it is possible to decide between his brother.

Προς εντροπην σας λεγω τουτο. Ουτω δεν υπαρχει μεταξυ σας ουδε εις σοφος, οστις θελει δυνηθη να κρινη ανα μεσον του αδελφου αυτου,

لكِنَّ الأَخَ يُحَاكِمُ الأَخَ، وَذَلِكَ عِنْدَ غَيْرِ الْمُؤْمِنِينَ!

כִּי אָח בָּא לַדִּין עִם־אָחִיו וּבָא לִפְנֵי בְלִי־מַאֲמִינִים׃

Ⲁⲗⲗⲁ ⲟⲩⲥⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲥⲟⲛ ⲉϥϭⲓϩⲁⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲁⲓ ϩⲓ ⲛⲓⲁⲑⲛⲁϩϯ

But a brother with a brother is going to take judgement, and this before the unbelievers.

αλλα αδελφος κρινεται με αδελφον, και τουτο ενωπιον απιστων;

فَالآنَ فِيكُمْ عَيْبٌ مُطْلَقًا، لأَنَّ عِنْدَكُمْ مُحَاكَمَاتٍ بَعْضِكُمْ مَعَ بَعْضٍ. لِمَاذَا لَا تُظْلَمُونَ بِالْحَرِيِّ؟ لِمَاذَا لَا تُسْلَبُونَ بِالْحَرِيِّ؟

אַף־זֹאת יְרִידָה הִיא לָכֶם שֶׁתָּרִיבוּ זֶה עִם־זֶה וְלָמָּה לֹא תִבְחֲרוּ לִהְיוֹת מִן־הָעֲלוּבִים וְאֵינָם עוֹלְבִים וּמִן־הָעֲשׁוּקִים וְאֵינָם עוֹשְׁקִים׃

Ϩⲏⲇⲏ ⲙⲉⲛ ϩⲟⲗⲱⲥ ⲟⲩⲑⲉⲃⲓⲟ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲡⲉ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛⲧⲉⲧⲉⲛ ϩⲁⲡ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲟⲩⲧⲱⲧⲉⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲏⲟⲩ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲙⲁⲗⲗⲟⲛ ⲥⲉϭⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ϫⲟⲛⲥ ⲁⲛ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲙⲁⲗⲗⲟⲛ ⲥⲉϥⲱϫⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲁⲛ

Already indeed is it altogether a humiliation to you, that ye have judgement between one and another of you. Why rather do ye not suffer wrong Why not rather b be defrauded?

Τωρα λοιπον ειναι διολου ελαττωμα εις εσας οτι εχετε κρισεις μεταξυ σας. Δια τι μαλλον δεν αδικεισθε; δια τι μαλλον δεν αποστερεισθε;

لكِنْ أَنْتُمْ تَظْلِمُونَ وَتَسْلُبُونَ، وَذَلِكَ لِلإِخْوَةِ!

אֲבָל עוֹלְבִים אַתֶּם וְעשְׁקִים אַף אֶת־אֲחֵיכֶם׃

Ⲁⲗⲗⲁ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲉⲧϭⲓⲛϫⲟⲛⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧϥⲱϫⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲁⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲥⲛⲏⲟⲩ

But ye (are they) who do wrong, and who defraud, and this your brethren.

Αλλα σεις αδικειτε και αποστερειτε, και μαλιστα αδελφους.

أَمْ لَسْتُمْ تَعْلَمُونَ أَنَّ الظَّالِمِينَ لَا يَرِثُونَ مَلَكُوتَ اللهِ؟ لَا تَضِلُّوا: لَا زُنَاةٌ وَلَا عَبَدَةُ أَوْثَانٍ وَلَا فَاسِقُونَ وَلَا مَأْبُونُونَ وَلَا مُضَاجِعُو ذُكُورٍ،

הֲלֹא יְדַעְתֶּם כִּי הָרְשָׁעִים לֹא יִירְשׁוּ אֶת־מַלְכוּת הָאֱלֹהִים אַל־תַּשִּׂיאוּ נַפְשׁוֹתֵיכֶם לֹא הַזֹּנִים לֹא עֹבְדֵי אֱלִילִים לֹא הַמְנָאֲפִים וְלֹא הַקְּדֵשִׁים וְלֹא הַשֹּׁכְבִים אֶת־זָכָר׃

Ϣⲁⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲙⲓ̀ ⲁⲛ ϫⲉ ⲛⲓⲣⲉϥϭⲓⲛ̀ϫⲟⲛⲥ ϯⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲥⲉⲛⲁⲉⲣⲕⲗⲏⲣⲟⲛⲟⲙⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲁⲛ ⲙ̀ⲡⲉⲣⲥⲱⲣⲉⲙ ϫⲉ ⲟⲩⲇⲉ ⲡⲟⲣⲛⲟⲥ ⲟⲩⲇⲉ ⲣⲉϥϣⲁⲙϣⲉ ⲓⲇⲱⲗⲟⲛ ⲟⲩⲇⲉ ⲛⲱⲓⲕ ⲟⲩⲇⲉ ⲙⲁⲗⲁⲕⲟⲥ ⲟⲩⲇⲉ ⲣⲉϥⲉⲛⲕⲟⲧ ⲛⲉⲙ ϩⲱⲟⲩⲧ

Or know ye not that the wrongdoers will not inherit the kingdom of God? Go not astray then; neither fornicator, nor idolater, nor adulterer, nor effeminate, nor sleeper with male,

Η δεν εξευρετε οτι οι αδικοι δεν θελουσι κληρονομησει την βασιλειαν του Θεου; Μη πλανασθε· ουτε πορνοι ουτε ειδωλολατραι ουτε μοιχοι ουτε μαλακοι ουτε αρσενοκοιται

وَلَا سَارِقُونَ وَلَا طَمَّاعُونَ وَلَا سِكِّيرُونَ وَلَا شَتَّامُونَ وَلَا خَاطِفُونَ يَرِثُونَ مَلَكُوتَ اللهِ.

לֹא הַגַּנָּבִים וְלֹא־בֹצְעֵי בֶצַע לֹא הַסֹּבְאִים וְלֹא הַמְגַדְּפִים וְלֹא הַגַּזְלָנִים כָּל־אֵלֶּה לֹא יִירְשׁוּ אֶת־מַלְכוּת הָאֱלֹהִים׃

Ⲟⲩⲇⲉ ⲣⲉϥϭⲓⲟⲩⲓ ⲟⲩⲇⲉ ⲣⲉϥϭⲓⲛ̀ϫⲟⲛⲥ ⲟⲩⲇⲉ ⲣⲉϥⲑⲓϧⲓ ⲟⲩⲇⲉ ⲣⲉϥϯϣⲱϣ ⲟⲩⲇⲉ ⲣⲉϥϩⲱⲗⲉⲙ ϯⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲥⲉⲛⲁⲉⲣⲕⲗⲏⲣⲟⲛⲟⲙⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲁⲛ

nor thief, nor wrongdoer, nor drunkard, nor insolent, nor extortioner will inherit the kingdom of God.

ουτε κλεπται ουτε πλεονεκται ουτε μεθυσοι ουτε λοιδοροι ουτε αρπαγες θελουσι κληρονομησει την βασιλειαν του Θεου.

وَهَكَذَا كَانَ أُنَاسٌ مِنْكُمْ. لكِنِ اغْتَسَلْتُمْ، بَلْ تَقَدَّسْتُمْ، بَلْ تَبَرَّرْتُمْ بِاسْمِ الرَّبِّ يَسُوعَ وَبِرُوحِ إِلَهِنَا.

וְכָאֵלֶּה לְפָנִים הָיוּ מִקְצָתְכֶם אֲבָל רֻחַצְתֶּם אֲבָל קֻדַּשְׁתֶּם אֲבָל הָצְדַקְתֶּם בְּשֵׁם הָאָדוֹן יֵשׁוּעַ וּבְרוּחַ אֱלֹהֵינוּ׃

Ⲕⲉ ⲧⲁⲩⲧⲁ ⲛⲉ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲡⲉ ⲁⲗⲗⲁ ⲁⲩϫⲉⲕⲉⲙ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲁⲗⲗⲁ ⲁⲩⲧⲟⲩⲃⲉ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲁⲗⲗⲁ ⲁⲩⲑⲙⲁⲓⲉ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲫⲣⲁⲛ ⲙ̀ⲡⲉⲛ⳪̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲛⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲩϯ

And these things were some (of) you: but ye were washed, but ye were sanctified, but ye were justified in (the) name of our Lord Jesus Christ, and in the spirit of our God.

Και τοιουτοι υπηρχετε τινες· αλλα απελουσθητε, αλλα ηγιασθητε, αλλ' εδικαιωθητε δια του ονοματος του Κυριου Ιησου και δια του Πνευματος του Θεου ημων.

مجدوا الله في أجسادكم وفي أرواحكم

«كُلُّ الأَشْيَاءِ تَحِلُّ لِي»، لكِنْ لَيْسَ كُلُّ الأَشْيَاءِ تُوافِقُ. «كُلُّ الأَشْيَاءِ تَحِلُّ لِي»، لكِنْ لَا يَتَسَلَّطُ عَلَيَّ شَيْءٌ.

הַכֹּל רְשׁוּת לִי אֲבָל לֹא כָל־דָּבָר מוֹעִיל הַכֹּל רְשׁוּת לִי אֲבָל לֹא יְשַׁעְבְּדֵנִי דָּבָר׃

Ⲉⲝⲉⲥⲧⲓⲛ ⲛⲏⲓ ⲉ̀ⲉⲣϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⲥⲉⲉⲣⲛⲟϥⲣⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲁⲛ ⲉⲝⲉⲥⲧⲓⲛ ⲛⲏⲓ ⲉ̀ⲉⲣϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⲛ̀ⲛⲉϣ ϩⲗⲓ ⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲉⲣϣⲓϣⲓ

It is lawful for me as to everything, but all are not profitable: it is lawful for me to do everything, but no one shall be able to be in authority over me.

Παντα ειναι εις την εξουσιαν μου, πλην παντα δεν συμφερουσι· παντα ειναι εις την εξουσιαν μου, αλλ' εγω δεν θελω εξουσιασθη υπ' ουδενος.

الأَطْعِمَةُ لِلْجَوْفِ وَالْجَوْفُ لِلأَطْعِمَةِ، وَاللهُ سَيُبِيدُ هَذَا وَتِلْكَ. وَلكِنَّ الْجَسَدَ لَيْسَ لِلزِّنَا بَلْ لِلرَّبِّ، وَالرَّبُّ لِلْجَسَدِ.

הַמַּאֲכָל לַכְּרֵשׂ וְהַכְּרֵשׂ לַמַּאֲכָל וְהָאֱלֹהִים אֶת־זֶה וְאֶת־זֶה יְכַלֶּה וְהַגּוּף אַל־יְהִי לַזְּנוּת כִּי אִם־לָאָדוֹן וְהָאָדוֹן לַגּוּף׃

Ⲛⲓϧⲣⲏⲟⲩⲓ ⲁⲩⲭⲏ ⲛ̀ϯⲛⲉϫⲓ ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲉϫⲓ ⲛ̀ⲛⲓϧⲣⲏⲟⲩⲓ ⲑⲁⲓ ⲇⲉ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲕⲉⲭⲱⲟⲩⲛⲓ ⲫϯ ⲛⲁⲕⲟⲣϥⲟⲩ ⲡⲓⲥⲱⲙⲁ ⲇⲉ ⲛⲁϥⲭⲏ ⲛ̀ϯⲡⲟⲣⲛⲓⲁ ⲁⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲡ⳪̅ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲱⲙⲁ

The meats were for the belly, and the belly for the meats: but this (belly), and the others (i.e. the meats) God will do away with. But the body was not being for [the] fornication, but for the Lord; and the Lord for the body:

Τα φαγητα ειναι δια την κοιλιαν και η κοιλια δια τα φαγητα· πλην ο Θεος και ταυτην και ταυτα θελει καταργησει· το δε σωμα δεν ειναι δια την πορνειαν, αλλα δια τον Κυριον, και ο Κυριος δια το σωμα·

وَاللهُ قَدْ أَقَامَ الرَّبَّ، وَسَيُقِيمُنَا نَحْنُ أَيْضًا بِقُوَّتِهِ.

וְהָאֱלֹהִים הֵעִיר גַּם אֶת־אֲדֹנֵינוּ וְיָעִיר גַּם־אֶתְכֶם בִּגְבוּרָתוֹ׃

Ⲫϯ ⲇⲉ ⲁϥⲧⲟⲩⲛⲟⲥ ⲡⲉⲛ⳪̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ϩⲱⲛ ⲉϥⲉ̀ⲧⲟⲩⲛⲟⲥⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲧⲉϥϫⲟⲙ

but God raised our Lord, and us also shall he raise through his power.

ο δε Θεος και τον Κυριον ανεστησε και ημας θελει αναστησει δια της δυναμεως αυτου.

أَلَسْتُمْ تَعْلَمُونَ أَنَّ أَجْسَادَكُمْ هِيَ أَعْضَاءُ الْمَسِيحِ؟ أَفَآخُذُ أَعْضَاءَ الْمَسِيحِ وَأَجْعَلُهَا أَعْضَاءَ زَانِيَةٍ؟ حَاشَا!

הֲלֹא יְדַעְתֶּם כִּי גּוּפֹתֵיכֶם אֵבָרֵי הַמָּשִׁיחַ הֵמָּה הֲאֶקַּח אֶת־אֵבָרֵי הַמָּשִׁיחַ וְאֶעֱשֶׂה אֹתָם לְאֵבָרֵי זוֹנָה חָלִילָה׃

Ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲙⲁ ϩⲁⲛⲙⲉⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲛⲉ ⲛ̀ⲧⲁⲱⲗⲓ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲛⲓⲙⲉⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲛ̀ⲧⲁⲁⲓⲧⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲉⲗⲟⲥ ⲙ̀ⲡⲟⲣⲛⲏ ⲛ̀ⲛⲉⲥϣⲱⲡⲓ

Ye know not that your bodies are members of Christ. (Is it) that I should take away, then, the members of Christ, and make them members of (a) harlot? It shall not be.

Δεν εξευρετε οτι τα σωματα σας ειναι μελη του Χριστου; να λαβω λοιπον τα μελη του Χριστου και να καμω αυτα μελη πορνης; Μη γενοιτο.

أَمْ لَسْتُمْ تَعْلَمُونَ أَنَّ مَنِ الْتَصَقَ بِزَانِيَةٍ هُوَ جَسَدٌ وَاحِدٌ؟ لأَنَّهُ يَقُولُ: «يَكُونُ الاثْنَانِ جَسَدًا وَاحِدًا».

אוֹ הֲלֹא יְדַעְתֶּם כִּי הַדָּבֵק בַּזּוֹנָה גּוּף אֶחָד הוּא עִמָּהּ כִּי הַכָּתוּב אֹמֵר וְהָיוּ שְׁנֵיהֶם לְבָשָׂר אֶחָד׃

Ϣⲁⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲧⲱⲙⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉ̀ϯⲡⲟⲣⲛⲏ ⲟⲩⲥⲱⲙⲁ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ ⲡⲉ ⲉⲩⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲅⲁⲣ ⲡⲉϫⲁϥ ⲙ̀ⲡⲃ̅ ⲉⲩⲥⲁⲣⲝ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ

Or know ye not that he who joineth himself to the harlot is one body? For they two shall become, he said, one flesh.

Η δεν εξευρετε οτι ο προσκολλωμενος με την πορνην ειναι εν σωμα; διοτι θελουσιν εισθαι, λεγει, οι δυο εις σαρκα μιαν·

وَأَمَّا مَنِ الْتَصَقَ بِالرَّبِّ فَهُوَ رُوحٌ وَاحِدٌ.

אֲבָל הַדָּבֵק בָּאָדוֹן רוּחַ אֶחָד הוּא עִמּוֹ׃

Ⲫⲏ ⲉⲧⲧⲱⲙⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉ̀ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ

But he who joineth himself to the Lord (is) one spirit.

οστις ομως προσκολλαται με τον Κυριον ειναι εν πνευμα.

اُهْرُبُوا مِنَ الزِّنَا. كُلُّ خَطِيَّةٍ يَفْعَلُهَا الإِنْسَانُ هِيَ خَارِجَةٌ عَنِ الْجَسَدِ، لكِنَّ الَّذِي يَزْنِي يُخْطِئُ إِلَى جَسَدِهِ.

רַחֲקוּ מִן־הַזְּנוּת כָּל־חֵטְא אֲשֶׁר־יֶחֱטָא הָאָדָם מִחוּץ לְגוּפוֹ הוּא וְהַזּוֹנֶה חֹטֵא בְּעֶצֶם גּוּפוֹ׃

Ⲫⲱⲧ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲛ̀ϯⲡⲟⲣⲛⲓⲁ ⲛⲟⲃⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲛⲁⲁⲓϥ ϥⲥⲁⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲱⲙⲁ ⲫⲏ ⲇⲉ ⲉⲧⲉⲣⲡⲟⲣⲛⲉⲩⲓⲛ ⲁϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲉ̀ⲡⲉϥⲥⲱⲙⲁ ⲙ̀ⲙⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ

Flee from [the] fornication. Every sin which the man will do is outside of the body; but he who committeth fornication sinned against his own body.

Φευγετε την πορνειαν. Παν αμαρτημα, το οποιον ηθελε πραξει ο ανθρωπος, ειναι εκτος του σωματος· ο πορνευων ομως αμαρτανει εις το ιδιον αυτου σωμα.

أَمْ لَسْتُمْ تَعْلَمُونَ أَنَّ جَسَدَكُمْ هُوَ هَيْكَلٌ لِلرُّوحِ الْقُدُسِ الَّذِي فِيكُمُ، الَّذِي لَكُمْ مِنَ اللهِ، وَأَنَّكُمْ لَسْتُمْ لأَنْفُسِكُمْ؟

אוֹ הֲלֹא־יְדַעְתֶּם כִּי גוּפְכֶם הוּא הֵיכַל רוּחַ הַקֹּדֶשׁ הַשֹּׁכֵן בְּקִרְבְּכֶם אֲשֶׁר הָיָה לָכֶם מֵאֵת הָאֱלֹהִים וְלֹא־שֶׁלָּכֶם אַתֶּם׃

Ϣⲁⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲙⲁ ⲟⲩⲉⲣⲫⲉⲓ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ ⲡⲉ ⲫⲏ ⲉⲧϣⲟⲡ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲫⲏ ⲉⲧⲁⲣⲉⲧⲉⲛϭⲓⲧϥ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲫϯ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲫⲱⲧⲉⲧⲉⲛ ⲁⲛ

Or know ye not, that your bodies are a temple of the holy spirit which is in you, which ye received from God? And ye are not your own;

Η δεν εξευρετε οτι το σωμα σας ειναι ναος του Αγιου Πνευματος του εν υμιν, το οποιον εχετε απο Θεου, και δεν εισθε κυριοι εαυτων;

لأَنَّكُمْ قَدِ اشْتُرِيتُمْ بِثَمَنٍ. فَمَجِّدُوا اللهَ فِي أَجْسَادِكُمْ وَفِي أَرْوَاحِكُمُ الَّتِي هِيِ للهِ.

כִּי בִּמְחִיר נִקְנֵיתֶם עַל־כֵּן כַּבְּדוּ אֶת־הָאֱלֹהִים בְּגוּפְכֶם וּבְרוּחֲכֶם אֲשֶׁר לֵאלֹהִים הֵמָּה׃

Ⲁⲩϣⲉⲡ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϧⲁ ⲟⲩⲧⲓⲙⲏ ⲙⲁⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲫϯ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲙⲁ

ye were bought with a price: glorify God in your bodies.

Διοτι ηγορασθητε δια τιμης· δοξασατε λοιπον τον Θεον δια του σωματος σας και δια του πνευματος σας, τα οποια ειναι του Θεου.

إصحاح 7

الزواج

وَأَمَّا مِنْ جِهَةِ الأُمُورِ الَّتِي كَتَبْتُمْ لِي عَنْهَا: فَحَسَنٌ لِلرَّجُلِ أَنْ لَا يَمَسَّ امْرَأَةً.

וּלְעִנְיַן אֲשֶׁר כְּתַבְתֶּם אֵלָי הִנֵּה טוֹב לְאָדָם שֶׁלּא יִגַּע בְּאִשָּׁה׃

Ⲉⲑⲃⲉ ⲛⲏ ⲇⲉ ⲉⲧⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲥϧⲏⲧⲟⲩ ⲛⲏⲓ ⲛⲁⲛⲉⲥ ⲙ̀ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲉ̀ϣ̀ⲧⲉⲙϭⲓ ⲛⲉⲙ ⲥϩⲓⲙⲓ

But concerning the things which ye wrote to me: it is good for the man not to touch (a) woman.

Περι δε των οσων μοι εγραψατε, καλον ειναι εις τον ανθρωπον να μη εγγιση εις γυναικα·

وَلكِنْ لِسَبَبِ الزِّنَا، لِيَكُنْ لِكُلِّ وَاحِدٍ امْرَأَتُهُ، وَلْيَكُنْ لِكُلِّ وَاحِدَةٍ رَجُلُهَا.

אַךְ מִפְּנֵי הַזְּנוּת תְּהִי לְכָל־אִישׁ אִשְׁתּוֹ וִיהִי לְכָל־אִשָּׁה בַּעְלָהּ׃

Ⲉⲑⲃⲉ ⲛⲓⲡⲟⲣⲛⲓⲁ ⲇⲉ ⲙⲁⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲭⲁ ⲧⲉϥⲥϩⲓⲙⲓ ⲛⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲣⲉ ϯⲟⲩⲓ ϯⲟⲩⲓ ⲭⲁ ⲡⲉⲥϩⲁⲓ ⲛⲁⲥ

But because of the fornications, let each one have his wife, and let each one (fem.) have her husband.

δια τας πορνειας ομως ας εχη εκαστος την εαυτου γυναικα, και εκαστη ας εχη τον εαυτης ανδρα.

لِيُوفِ الرَّجُلُ الْمَرْأَةَ حَقَّهَا الْوَاجِبَ، وَكَذَلِكَ الْمَرْأَةُ أَيْضًا الرَّجُلَ.

הָאִישׁ יְהִי יוֹצֵא יְדֵי חוֹבָתוֹ עִם אִשְׁתּוֹ וּכְמוֹ־כֵן הָאִשָּׁה עִם בַּעְלָהּ׃

Ⲡⲓϩⲁⲓ ⲙⲁⲣⲉϥϯ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲉⲣⲟϥ ⲛ̀ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲟⲛ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲙⲁⲣⲉⲥϯ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲉⲣⲟⲥ ⲙ̀ⲡⲉⲥϩⲁⲓ

Let the husband give that which he ought to the wife: thus also the wife, let her give that which she ought to her husband.

Ο ανηρ ας αποδιδη εις την γυναικα την οφειλομενην ευνοιαν· ομοιως δε και η γυνη εις τον ανδρα.

لَيْسَ لِلْمَرْأَةِ تَسَلُّطٌ عَلَى جَسَدِهَا، بَلْ لِلرَّجُلِ. وَكَذَلِكَ الرَّجُلُ أَيْضًا لَيْسَ لَهُ تَسَلُّطٌ عَلَى جَسَدِهِ، بَلْ لِلْمَرْأَةِ.

הָאִשָּׁה אֵין גּוּפָהּ בִּרְשׁוּתָהּ אֶלָּא בִּרְשׁוּת בַּעְלָהּ וּכְמוֹ־כֵן הָאִישׁ אֵין גּוּפוֹ בִּרְשׁוּתוֹ אֶלָּא בִּרְשׁוּת אִשְׁתּוֹ׃

Ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲛⲧⲉⲥ ⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲥⲥⲱⲙⲁ ⲙ̀ⲙⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲁⲗⲗⲁ ⲡⲓϩⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲇⲉ ⲟⲛ ⲡⲓⲕⲉϩⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲛⲧⲉϥ ⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲙ̀ⲡⲉϥⲥⲱⲙⲁ ⲙ̀ⲙⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲁⲗⲗⲁ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲧⲉ

The wife hath not authority over her own body, but it is the husband: but thus also the husband hath not authority over his own body, but it is the wife.

Η γυνη δεν εξουσιαζει το εαυτης σωμα, αλλ' ο ανηρ· ομοιως δε και ο ανηρ δεν εξουσιαζει το εαυτου σωμα, αλλ' η γυνη.

لَا يَسْلُبْ أَحَدُكُمُ الآخَرَ، إِلاَّ أَنْ يَكُونَ عَلَى مُوافَقَةٍ، إِلَى حِينٍ، لِكَيْ تَتَفَرَّغُوا لِلصَّوْمِ وَالصَّلاَةِ، ثُمَّ تَجْتَمِعُوا أَيْضًا مَعًا لِكَيْ لَا يُجَرِّبَكُمُ الشَّيْطَانُ لِسَبَبِ عَدَمِ نَزَاهَتِكُمْ.

אַל־תִּפָּרְדוּ זֶה מִזֶּה כִּי אִם מִדַּעַת שְׁנֵיכֶם לְפִי שָׁעָה לַעֲמוֹד בְּתַעֲנִית וּ בִתְפִלָּה וְתָשׁוּבוּ וְתִתְאַחֲדוּ פֶּן־יְנַסֶּה אֶתְכֶם הַשָּׂטָן בִּפְרִיצוּתְכֶם׃

Ⲙ̀ⲡⲉⲣϥⲉϫ ⲛⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲏⲗ ⲁⲣⲏⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩϯⲙⲁϯ ⲡⲣⲟⲥⲟⲩⲥⲏⲟⲩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲣⲟϥⲧ ⲉ̀ϯⲡⲣⲟⲥⲉⲩⲭⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲗⲓⲛ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲓ̀ ⲉⲩⲙⲁ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϣ̀ⲧⲉⲙ ⲡⲥⲁⲧⲁⲛⲁⲥ ⲉⲣⲡⲓⲣⲁⲍⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲉⲑⲃⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛⲙⲉⲧⲁⲧⲑⲱⲧ

Defraud not one another, except perhaps in [a] consent for a time; that ye may devote (yourselves) to [the] prayer, and again come together, that Satan may not tempt you because of your incontinency.

Μη αποστερειτε αλληλους, εκτος εαν ηναι τι εκ συμφωνου προς καιρον, δια να καταγινησθε εις την νηστειαν και εις την προσευχην· και παλιν συνερχεσθε επι το αυτο, δια να μη σας πειραζη ο Σατανας δια την ακρατειαν σας.

وَلكِنْ أَقُولُ هَذَا عَلَى سَبِيلِ الإِذْنِ لَا عَلَى سَبِيلِ الأَمْرِ.

וַאֲנִי אֹמֵר זֹאת בְּדֶרֶךְ רְשׁוּת וְלֹא בְּדֶרֶךְ מִצְוָה׃

Ⲫⲁⲓ ⲇⲉ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲕⲁⲧⲁ ⲟⲩⲥⲩⲛⲅⲛⲱⲙⲏ ⲕⲁⲧⲁ ⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲁⲛ

But this I say according to a concession, not according to commandment.

Λεγω δε τουτο κατα συγγνωμην, ουχι κατα προσταγην.

لأَنِّي أُرِيدُ أَنْ يَكُونَ جَمِيعُ النَّاسِ كَمَا أَنَا. لكِنَّ كُلَّ وَاحِدٍ لَهُ مَوْهِبَتُهُ الْخَاصَّةُ مِنَ اللهِ. الْوَاحِدُ هَكَذَا وَالآخَرُ هَكَذَا.

כִּי מִי יִתֵּן וְהָיָה כָל־אָדָם כָּמֹנִי אֲבָל כָּל־אָדָם יֶשׁ־לוֹ מַתְּנָתוֹ מֵאֵת הָאֱלֹהִים זֶה בְּכֹה וְזֶה בְכֹה׃

Ϯⲟⲩⲱϣ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲣⲱⲙⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲣⲏϯ ⲁⲗⲗⲁ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲟⲩⲟⲛⲧⲉϥ ⲟⲩϩⲙⲟⲧ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲫϯ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲙⲉⲛ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲕⲉⲣⲏϯ

But I wish that every man should be like me, but each one has a grace from God; the one indeed in this manner, but another in this other manner.

Διοτι θελω παντας τους ανθρωπους να ηναι καθως και εμαυτον· αλλ' εκαστος εχει ιδιαιτερον χαρισμα εκ Θεου, αλλος μεν ουτως, αλλος δε ουτως.

وَلكِنْ أَقُولُ لِغَيْرِ الْمُتَزَوِّجِينَ وَلِلأَرَامِلِ، إِنَّهُ حَسَنٌ لَهُمْ إِذَا لَبِثُوا كَمَا أَنَا.

וְאֶל־הַפְּנוּיִם וְאֶל־הָאַלְמָנוֹת אֹמֵר אֲנִי כִּי־טוֹב לָהֶם לַעֲמֹד כָּכָה כְּמוֹ גַם־אָנִי׃

Ϯϫⲱ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲡⲟⲩϭⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲭⲏⲣⲁ ϫⲉ ⲛⲁⲛⲉⲥ ⲛⲱⲟⲩ ⲁⲩϣⲁⲛϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ

But I say to them who married (lit. 'took' thus again) not, and the widows, that it is good for them, should they abide thus.

Λεγω δε προς τους αγαμους και προς τας χηρας, καλον ειναι εις αυτους εαν μεινωσι καθως και εγω.

وَلكِنْ إِنْ لَمْ يَضْبُطُوا أَنْفُسَهُمْ، فَلْيَتَزَوَّجُوا. لأَنَّ التَّزَوُّجَ أَصْلَحُ مِنَ التَّحَرُّقِ.

אַךְ אִם־לֹא יוּכְלוּ לִכְבּשׁ אֶת־יִצְרָם יִשְׂאוּ כִּי־טוֹבִים נִשּׂוּאִין מֵאִישׁ לָהוּט אַחַר עֲבֵרָה׃

Ⲓⲥϫⲉ ⲇⲉ ⲥⲉⲛⲁϣ̀ⲉⲣⲉⲅⲕⲣⲁⲧⲉⲩⲉⲥⲑⲉ ⲁⲛ ⲙⲁⲣⲟⲩϭⲓ ⲛⲁⲛⲉⲥ ⲅⲁⲣ ⲉ̀ϭⲓ ⲉ̀ϩⲟⲧⲉ ⲛ̀ⲥⲉϭⲓⲭⲣⲱⲙ

But if they will not be able to contain, let them marry: for it is better (lit. good) to marry than to burn (lit. take fire).

Αλλ' εαν δεν εγκρατευωνται, ας νυμφευθωσι· διοτι καλητερον ειναι να νυμφευθωσι παρα να εξαπτωνται.

وَأَمَّا الْمُتَزَوِّجُونَ، فَأُوصِيهِمْ، لَا أَنَا بَلِ الرَّبُّ، أَنْ لَا تُفَارِقَ الْمَرْأَةُ رَجُلَهَا،

וְעַל־הַנְּשׂוֹּאִים אֲנִי מְצַוֶּה וְלֹא מֵעַצְמִי כִּי אִם־מִדַּעַת הָאָדוֹן שֶׁלּא־תִפְרשׁ אִשָּׁה מִבַּעְלָהּ׃

Ⲛⲏ ⲇⲉ ⲉⲧⲁⲩϭⲓ ϯϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲛⲱⲟⲩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲁⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⲡ⳪̅ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲛ̀ⲧⲉⲥϣ̀ⲧⲉⲙⲫⲱⲣϫ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲡⲉⲥϩⲁⲓ

But to them who married I order, not I but the Lord, the wife that she should not be separated from her husband:

Εις δε τους νενυμφευμενους παραγγελλω, ουχι εγω αλλ' ο Κυριος, να μη χωρισθη η γυνη απο του ανδρος αυτης·

وَإِنْ فَارَقَتْهُ، فَلْتَلْبَثْ غَيْرَ مُتَزَوِّجَةٍ، أَوْ لِتُصَالِحْ رَجُلَهَا. وَلَا يَتْرُكِ الرَّجُلُ امْرَأَتَهُ.

וְאִם־פָּרשׁ תִפְרֹשׂ מִמֶּנּוּ תֵּשֵׁב בְּלֹא אִישׁ אוֹ תִתְרַצֶּה לְבַעְלָהּ וְאִישׁ אַל־יְשַׁלַּח אֶת־אִשְׁתּוֹ׃

Ⲕⲁⲛ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲥϣⲁⲛⲫⲱⲣϫ ⲙⲁⲣⲉⲥⲟϩⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲉϣⲉⲛ ϭⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲙⲁⲣⲉⲥϩⲱⲧⲡ ⲉ̀ⲡⲉⲥϩⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓϩⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉϥϣ̀ⲧⲉⲙⲭⲁ ϯⲥϩⲓⲙⲓ

though, if she should be separated, let her stay without marrying; otherwise let her be reconciled to her husband; and the husband, that he should not put the wife (away).

αλλ' εαν και χωρισθη, ας μενη αγαμος η ας συνδιαλλαγη με τον ανδρα· και ο ανηρ να μη αφινη την εαυτου γυναικα.

وَأَمَّا الْبَاقُونَ، فَأَقُولُ لَهُمْ أَنَا، لَا الرَّبُّ: إِنْ كَانَ أَخٌ لَهُ امْرَأَةٌ غَيْرُ مُؤْمِنَةٍ، وَهِيَ تَرْتَضِي أَنْ تَسْكُنَ مَعَهُ، فَلَا يَتْرُكْهَا.

וְאֶל־הָאֲחֵרִים אֹמֵר אֲנִי שֶׁלּא מִדַּעַת הָאָדוֹן כִּי־תִהְיֶה לְאָח אִשָּׁה אֲשֶׁר אֵינֶנָּה מַאֲמִינָה וּרְצוֹנָהּ שֶׁתַּעֲמֹד עִמּוֹ אַל־יְשַׁלְּחֶנָּה׃

Ⲡⲥⲉⲡⲓ ⲇⲉ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡ⳪̅ ⲁⲛ ϫⲉ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲥⲟⲛ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛⲧⲉϥ ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲛ̀ⲁⲑⲛⲁϩϯ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲑⲁⲓ ⲉⲥϯⲙⲁϯ ⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲑⲣⲉϥⲭⲁⲥ ⲛ̀ⲥⲱϥ

But to (the) rest say I (pron.), not the Lord: If there is a brother who hath an unbelieving wife, and this (wife) consent to dwell with him, let him not leave her.

Προς δε τους λοιπους εγω λεγω, ουχι ο Κυριος· Εαν τις αδελφος εχη γυναικα απιστον, και αυτη συγκατανευη να συνοικη μετ' αυτου, ας μη αφινη αυτην·

وَالْمَرْأَةُ الَّتِي لَهَا رَجُلٌ غَيْرُ مُؤْمِنٍ، وَهُوَ يَرْتَضِي أَنْ يَسْكُنَ مَعَهَا، فَلَا تَتْرُكْهُ.

וְאֵשֶׁת אִישׁ אֲשֶׁר אֵינֶנּוּ מַאֲמִין וּרְצוֹנוֹ שֶׁיֵּשֵׁב עִמָּהּ אַל־תַּעַזְבֶנּוּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛⲧⲁⲥ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛ̀ⲟⲩϩⲁⲓ ⲛ̀ⲁⲧⲛⲁϩϯ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲁⲓ ⲉϥϯⲙⲁϯ ⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛⲉⲙⲁⲥ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲑⲣⲉⲥⲭⲁ ⲡⲓϩⲁⲓ ⲛ̀ⲥⲱⲥ

And a wife who hath an unbelieving husband, and this (man) is consenting to dwell with her, let her not leave the husband.'

και γυνη ητις εχει ανδρα απιστον, και αυτος συγκατανευει να συνοικη μετ' αυτης, ας μη αφινη αυτον.

لأَنَّ الرَّجُلَ غَيْرَ الْمُؤْمِنِ مُقَدَّسٌ فِي الْمَرْأَةِ، وَالْمَرْأَةُ غَيْرُ الْمُؤْمِنَةِ مُقَدَّسَةٌ فِي الرَّجُلِ. وَإِلاَّ فَأَوْلاَدُكُمْ نَجِسُونَ، وَأَمَّا الآنَ فَهُمْ مُقَدَّسُونَ.

כִּי הָאִישׁ אֲשֶׁר אֵינֶנּוּ מַאֲמִין יִקָּדֵשׁ בָּאִשָּׁה וְהָאִשָּׁה אֲשֶׁר אֵינֶנָּה מַּאֲמִינָה תִּקָּדֵשׁ בָּאִישׁ שֶׁאִם־לֹא כֵן הַדָּבָר בְּנֵיכֶם טְמֵאִים וְעַתָּה קְדוֹשִׁים הֵמָּה׃

Ⲁϥⲧⲟⲩⲃⲟ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓϩⲁⲓ ⲛ̀ⲁⲑⲛⲁϩϯ ϧⲉⲛ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥⲧⲟⲩⲃⲟ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲛ̀ⲁⲑⲛⲁϩϯ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲟⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϩⲁⲣⲁ ⲛⲉⲧⲉⲛϣⲏⲣⲓ ⲥⲉϭⲁϧⲉⲙ ϯⲛⲟⲩ ⲇⲉ ⲥⲉⲟⲩⲁⲃ

For the unbelieving husband was sanctified in the wife, and the unbelieving wife was sanctified in the brother: otherwise then your children are unclean; but now they are holy.

Διοτι ο ανηρ ο απιστος ηγιασθη δια της γυναικος, και η γυνη η απιστος ηγιασθη δια του ανδρος· επειδη αλλως τα τεκνα σας ηθελον εισθαι ακαθαρτα, αλλα τωρα ειναι αγια.

وَلكِنْ إِنْ فَارَقَ غَيْرُ الْمُؤْمِنِ، فَلْيُفَارِقْ. لَيْسَ الأَخُ أَوِ الأُخْتُ مُسْتَعْبَدًا فِي مِثْلِ هَذِهِ الأَحْوَالِ، وَلكِنَّ اللهَ قَدْ دَعَانَا فِي السَّلاَمِ.

וּמִי שֶׁאֵינֶנּוּ מַאֲמִין אִם בָּא לִפְרשׁ יִפְרשׁ וְהָאָח אוֹ הָאָחוֹת אֵינָם זְקוּקִים לָאֵלֶּה וַאֲנַחְנוּ לְשָׁלוֹם קְרָאָנוּ הָאֱלֹהִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲓⲥϫⲉ ⲡⲓⲁⲑⲛⲁϩϯ ⲛ̀ⲁⲫⲱⲣϫ ⲙⲁⲣⲉϥⲫⲱⲣϫ ⲛ̀ϥⲟⲓ ⲙ̀ⲃⲱⲕ ⲁⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲥⲟⲛ ⲓⲉ ϯⲥⲱⲛⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲫϯ ⲁϥⲑⲁϩⲉⲙ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲓⲣⲏⲛⲏ

And if the unbelieving will be separated, let him be separated: not in bondage (lit. servant) is the brother or the sister in such cases: God called you in [a] peace.

Εαν δε ο απιστος χωριζηται, ας χωρισθη. Ο αδελφος ομως η αδελφη δεν ειναι δεδουλωμενοι εις τα τοιαυτα· ο Θεος ομως προσεκαλεσεν ημας εις ειρηνην.

لأَنَّهُ كَيْفَ تَعْلَمِينَ أَيَّتُهَا الْمَرْأَةُ، هَلْ تُخَلِّصِينَ الرَّجُلَ؟ أَوْ كَيْفَ تَعْلَمُ أَيُّهَا الرَّجُلُ، هَلْ تُخَلِّصُ الْمَرْأَةَ؟

כִּי מַה־תֵּדְעִי אַתְּ הָאִשָּׁה אִם־תּוֹשִׁיעִי אֶת־הָאִישׁ וּמַה־תֵּדַע אַתָּה הָאִישׁ אִם־תּוֹשִׁיעַ אֶת־הָאִשָּׁה׃

Ⲁⲣⲉⲉⲙⲓ ⲅⲁⲣ ⲑⲱⲛ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ϫⲉ ⲁⲣⲏⲟⲩ ⲧⲉⲣⲁϣ̀ⲛⲟϩⲉⲙ ⲙ̀ⲡⲉϩⲁⲓ ⲓⲉ ⲁⲕⲥⲱⲟⲩⲛ ⲑⲱⲛ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ϫⲉ ⲁⲣⲏⲟⲩ ⲭⲛⲁϣ̀ⲛⲟϩⲉⲙ ⲛ̀ⲧⲉⲕⲥϩⲓⲙⲓ

For how (lit. where) knewest thou, [the] wife, that perhaps thou wilt be able to save thy husband? Or how (lit. where) knewest thou, [the] man, that perhaps thou wilt be able to save thy wife?

Διοτι τι εξευρεις, γυναι, αν μελλης να σωσης τον ανδρα; η τι εξευρεις, ανερ, αν μελλης να σωσης την γυναικα;

غَيْرَ أَنَّهُ كَمَا قَسَمَ اللهُ لِكُلِّ وَاحِدٍ، كَمَا دَعَا الرَّبُّ كُلَّ وَاحِدٍ، هَكَذَا لِيَسْلُكْ. وَهَكَذَا أَنَا آمُرُ فِي جَمِيعِ الْكَنَائِسِ.

רַק יִתְהַלֵּךְ כָּל־אִישׁ כְּפִי מַה־שֶּׁחָלַק לוֹ הָאֱלֹהִים וּכְפִי מַה־שֶּׁקָּרָא אֹתוֹ הָאָדוֹן וְכֵן־מְתַקֵּן אֲנִי בְּכָל־הַקְּהִלּוֹת׃

Ⲓⲙⲏϯ ⲉⲡⲓⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲡ⳪̅ ⲑⲁϣϥ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲫϯ ⲑⲁϩⲉⲙ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲙⲁⲣⲉϥⲙⲟϣⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲟⲛ ⲉ̀ϯⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲧⲏⲣⲟⲩ

(It must not be) except in the manner which God ordained for each one, as God called each, thus let him walk. Thus also I command in all the churches.

Αλλα καθως ο Θεος εμοιρασεν εις εκαστον, και καθως ο Κυριος προσεκαλεσεν εκαστον, ουτως ας περιπατη. Και ουτω διαταττω εις πασας τας εκκλησιας.

دُعِيَ أَحَدٌ وَهُوَ مَخْتُونٌ، فَلَا يَصِرْ أَغْلَفَ. دُعِيَ أَحَدٌ فِي الْغُرْلَةِ، فَلَا يَخْتَتِنْ.

אִם־נִמּוֹל הַמְקֹרָא אַל־יִמְשֹׁךְ לוֹ עָרְלָה וְאִם־עָרֵל הוּא אַל־יִמּוֹל׃

Ⲁⲩⲑⲁϩⲉⲙ ⲟⲩⲁⲓ ⲉϥⲥⲟⲩⲃⲏⲧ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲑⲣⲉϥⲥⲉⲕ ϯⲙⲉⲧⲁⲧⲥⲉⲃⲓ ⲛⲁϥ ⲁⲩⲑⲁϩⲉⲙ ⲟⲩⲁⲓ ϧⲉⲛ ϯⲙⲉⲧⲁⲧⲥⲉⲃⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲑⲣⲉϥⲥⲟⲩⲃⲏⲧϥ

One was called being circumcised. Let him not become uncircumcised. One was called in [the] uncircumcision. Let him not be circumcised.

Προσεκληθη τις εις την πιστιν περιτετμημενος; Ας μη καλυπτη την περιτομην. Προσεκληθη τις απεριτμητος; Ας μη περιτεμνηται.

لَيْسَ الْخِتَانُ شَيْئًا، وَلَيْسَتِ الْغُرْلَةُ شَيْئًا، بَلْ حِفْظُ وَصَايَا اللهِ.

אֵין־הַמִּילָה נֶחְשְׁבָה וְאֵין־הָעָרְלָה נֶחְשָׁבָה כִּי אִם־לִשְׁמֹר מִצְוֹת הָאֱלֹהִים׃

Ⲡⲥⲉⲡⲓ ⲅⲁⲣ ϩⲗⲓ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ϯⲙⲉⲧⲁⲧⲥⲉⲃⲓ ϩⲗⲓ ⲧⲉ ⲁⲗⲗⲁ ⲡⲓⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲛⲓⲉⲛⲧⲟⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ

For (the) circumcision is nothing, and [the] uncircumcision is nothing, but the keeping of the commandments of God.

Η περιτομη ειναι ουδεν, και η ακροβυστια ειναι ουδεν, αλλ' η τηρησις των εντολων του Θεου.

اَلدَّعْوَةُ الَّتِي دُعِيَ فِيهَا كُلُّ وَاحِدٍ فَلْيَلْبَثْ فِيهَا.

אִישׁ אִישׁ בְּמִשְׁמַרְתּוֹ שֶׁמִּתּוֹכָהּ נִקְרָא בָּהּ יַעֲמֹד׃

Ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲑⲱϩⲉⲙ ⲉⲧⲁⲩⲑⲁϩⲙⲉϥ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲙⲁⲣⲉϥϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ

Let each one, in the calling in which he was called, abide.

Εκαστος εν τη κλησει, καθ' ην εκληθη, εν ταυτη ας μενη.

دُعِيتَ وَأَنْتَ عَبْدٌ فَلَا يَهُمَّكَ. بَلْ وَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تَصِيرَ حُرًّا فَاسْتَعْمِلْهَا بِالْحَرِيِّ.

אִם־נִקְרֵאתָ וְאַתָּה עֶבֶד עַל־יֵרַע בְּעֵינֶךָ אֶלָּא אִם־תַּשִׂיג יָדְךָ לָצֵאת לַחָפְשִׁי בְּחַר בָּזֶה׃

Ⲁⲩⲑⲁϩⲙⲉⲕ ⲉⲕⲟⲓ ⲙ̀ⲃⲱⲕ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲑⲣⲉⲥⲉⲣⲙⲉⲗⲓ ⲛⲁⲕ ⲁⲗⲗⲁ ⲓⲥϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ϣ̀ϫⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲟⲕ ⲉ̀ⲉⲣⲣⲉⲙϩⲉ ⲙⲁⲗⲗⲟⲛ ⲁⲣⲓⲟⲩⲓ

Thou wast called being a servant. Let it not be a care to thee: but if it is possible for thee to become free, become it rather.

Εκληθης δουλος; μη σε μελη· αλλ' εαν δυνασαι να γεινης ελευθερος, μεταχειρισου τουτο καλητερα.

لأَنَّ مَنْ دُعِيَ فِي الرَّبِّ وَهُوَ عَبْدٌ، فَهُوَ عَتِيقُ الرَّبِّ. كَذَلِكَ أَيْضًا الْحُرُّ الْمَدْعُوُّ هُوَ عَبْدٌ لِلْمَسِيحِ.

כִּי־הַקָּרוּא בָאָדוֹן בִּהְיוֹתוֹ עֶבֶד מְשֻׁחֲרָר הוּא לָאָדוֹן וְכֵן הַקָּרוּא בִּהְיוֹתוֹ חָפְשִׁי עֶבֶד הוּא לַמָּשִׁיחַ׃

Ⲡⲓⲃⲱⲕ ⲅⲁⲣ ⲉⲧⲁⲩⲑⲁϩⲙⲉϥ ϧⲉⲛ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲁⲡⲉⲗⲉⲩⲑⲉⲣⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲟⲛ ⲡⲓⲣⲉⲙϩⲉ ⲉⲧⲁⲩⲑⲁϩⲙⲉϥ ⲟⲩⲃⲱⲕ ⲛ̀ⲧⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲡⲉ

For the servant who was called in the Lord is a freedman of the Lord: thus also the freeman who was called is a servant of Christ.

Διοτι οστις δουλος εκληθη εις τον Κυριον, ειναι απελευθερος του Κυριου· ομοιως και οστις ελευθερος εκληθη, δουλος ειναι του Χριστου.

قَدِ اشْتُرِيتُمْ بِثَمَنٍ، فَلَا تَصِيرُوا عَبِيدًا لِلنَّاسِ.

בִּמְחִיר נִקְנֵיתֶם אַל־תִּהְיוּ עֲבָדִים לִבְנֵי־אָדָם׃

Ⲁⲩϣⲉⲡ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϧⲁ ⲟⲩⲧⲓⲙⲏ ⲙ̀ⲡⲉⲣⲉⲣⲃⲱⲕ ⲛ̀ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ

Ye were bought with a price; become not servant to [the] men.

Δια τιμης ηγορασθητε· μη γινεσθε δουλοι ανθρωπων.

مَا دُعِيَ كُلُّ وَاحِدٍ فِيهِ أَيُّهَا الإِخْوَةُ فَلْيَلْبَثْ فِي ذَلِكَ مَعَ اللهِ.

אַחַי אִישׁ אִישׁ בַּמִּשְׁמֶרֶת שֶׁמִּתּוֹכָהּ נִקְרָא בָּהּ יַעֲמֹד לִפְנֵי הָאֱלֹהִים׃

Ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲛⲁⲥⲛⲏⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲫⲏ ⲉⲧⲁⲩⲑⲁϩⲙⲉϥ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ϧⲉⲛ ⲫⲁⲓ ⲙⲁⲣⲉϥϣⲱⲡⲓ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲫϯ

Let each one, my brethren, in that in which he was called, in this abide with God.

Εκαστος, αδελφοι, εις ο, τι εκληθη, εν τουτω ας μενη παρα τω Θεω.

غير المتزوجين والأرامل

وَأَمَّا الْعَذَارَى، فَلَيْسَ عِنْدِي أَمْرٌ مِنَ الرَّبِّ فِيهِنَّ، وَلكِنَّنِي أُعْطِي رَأْيًا كَمَنْ رَحِمَهُ الرَّبُّ أَنْ يَكُونَ أَمِينًا.

וְעַל־דְּבַר הַבְּתוּלוֹת אֵין־לִי מִצְוָה מִפִּי הָאָדוֹן רַק אֲחַוֶּה דַעְתִּי אַחֲרֵי אֲשֶׁר־חַנַּנִי הָאָדוֹן לִהְיוֹת נֶאֱמָן׃

Ⲉⲑⲃⲉ ⲛⲓⲡⲁⲣⲑⲉⲛⲟⲥ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛϯ ⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲅⲛⲱⲙⲏ ⲇⲉ ⲡⲉϯϯ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϩⲱⲥ ⲉ̀ⲁⲩⲛⲁⲓ ⲛⲏⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡ⳪̅ ⲉ̀ⲑⲣⲓϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲧⲟⲥ

But concerning the virgins I have not commandment from the Lord: but an opinion I give, as having had mercy (shown) me by the Lord to be faithful.

Περι δε των παρθενων προσταγην του Κυριου δεν εχω· αλλα γνωμην διδω ως ηλεημενος υπο του Κυριου να ημαι πιστος.

فَأَظُنُّ أَنَّ هَذَا حَسَنٌ لِسَبَبِ الضِّيقِ الْحَاضِرِ، أَنَّهُ حَسَنٌ لِلإِنْسَانِ أَنْ يَكُونَ هَكَذَا:

וַאֲנִי אֹמֵר כִּי־טוֹב לָאָדָם מִפְּנֵי הַצָּרָה הַקְּרוֹבָה כִּי־טוֹב לוֹ לַעֲמֹד כָּךְ׃

Ϯⲙⲉⲩⲓ ⲟⲩⲛ ϫⲉ ⲛⲁⲛⲉ ⲫⲁⲓ ⲉ̀ⲑⲣⲉϥϣⲱⲡⲓ ⲉⲑⲃⲉ ϯⲁⲛⲁⲅⲕⲏ ⲉⲧϣⲟⲡ ϫⲉ ⲛⲁⲛⲉⲥ ⲙ̀ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲉ̀ⲑⲣⲉϥϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ

I think, then, that this is good [a to be] because of the existing necessity, that it is good for the man to be thus.

Τουτο λοιπον νομιζω οτι ειναι καλον δια την παρουσαν αναγκην, οτι καλον ειναι εις τον ανθρωπον να ηναι ουτως.

أَنْتَ مُرْتَبِطٌ بِامْرَأَةٍ، فَلَا تَطْلُبِ الانْفِصَالَ. أَنْتَ مُنْفَصِلٌ عَنِ امْرَأَةٍ، فَلَا تَطْلُبِ امْرَأَةً.

אִם־זָקוּק אַתָּה לְאִשָּׁה אַל־תְּבַקֵּשׁ לְהִפָּטֵר וְאִם־נִפְטַרְתָּ אַל־תְּבַקֵּשׁ אִשָּׁה׃

Ⲕⲥⲟⲛϩ ⲉ̀ⲥϩⲓⲙⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲣⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲁ ⲃⲟⲗⲕ ⲕⲃⲏⲗ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲥϩⲓⲙⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲣⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲁ ⲥϩⲓⲙⲓ

Thou art bound to (a) wife: seek not for loosing thyself. Thou art loosed from (a) wife: seek not for (a) wife.

Εισαι δεδεμενος με γυναικα; μη ζητει λυσιν. Εισαι λελυμενος απο γυναικος; μη ζητει γυναικα.

لكِنَّكَ وَإِنْ تَزَوَّجْتَ لَمْ تُخْطِئْ. وَإِنْ تَزَوَّجَتِ الْعَذْرَاءُ لَمْ تُخْطِئْ. وَلكِنَّ مِثْلَ هَؤُلاَءِ يَكُونُ لَهُمْ ضِيقٌ فِي الْجَسَدِ. وَأَمَّا أَنَا فَإِنِّي أُشْفِقُ عَلَيْكُمْ.

וְגַם כִּי־תִּקַּח אִשָּׁה אֵין בְּךָ חֵטְא וְהַבְּתוּלָה כִּי־תִהְיֶה לְאִישׁ אֵין בָּהּ חֵטְא אֲבָל יְבֹאוּם צָרוֹת בִּבְשָׂרָם וַאֲנִי חָס עֲלֵיכֶם׃

Ⲕⲁⲛ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲕϣⲁⲛϭⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲕⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲥϣⲁⲛϭⲓ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲡⲁⲣⲑⲉⲛⲟⲥ ⲙ̀ⲡⲁⲥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲉⲩⲉ̀ϭⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ⲟⲩϩⲟϫϩⲉϫ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲥⲁⲣⲝ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲇⲉ ϯϯⲁⲥⲟ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ

If, however, thou shouldst marry, thou sinnedst not. And if the virgin should marry, she sinneth not. But such shall receive a tribulation of their flesh: but I (pron.) spare you.

Πλην και εαν νυμφευθης, δεν ημαρτησας· και εαν η παρθενος νυμφευθη, δεν ημαρτησεν· αλλ' οι τοιουτοι θελουσιν εχει θλιψιν εν τη σαρκι· εγω δε σας φειδομαι.

فَأَقُولُ هَذَا أَيُّهَا الإِخْوَةُ: الْوَقْتُ مُنْذُ الآنَ مُقَصَّرٌ، لِكَيْ يَكُونَ الَّذِينَ لَهُمْ نِسَاءٌ كَأَنْ لَيْسَ لَهُمْ،

וְזֹאת אֲנִי אֹמֵר אַחַי כִּי הַשָּׁעָה דְּחוּקָה מֵעָתָּה עַל־כֵּן יִהְיוּ הַנְּשׂוּאִים כְּאִלּוּ אֵין־לָהֶם נָשִׁים׃

Ⲫⲁⲓ ⲇⲉ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛⲁⲥⲛⲏⲟⲩ ϫⲉ ⲡⲥⲏⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲱⲣϥ ⲡⲉ ⲧⲟⲗⲟⲓⲡⲟⲛ ϩⲓⲛⲁ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛⲧⲟⲩ ⲥϩⲓⲙⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛ̀ⲥⲉⲉⲣ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛⲧⲱⲟⲩ

But this I say, my brethren, that (the) time is shortened, that henceforth they who have wives should be as they who have not;

Λεγω δε τουτο, αδελφοι, οτι ο επιλοιπος καιρος ειναι συντομος, ωστε και οι εχοντες γυναικας να ηναι ως μη εχοντες,

وَالَّذِينَ يَبْكُونَ كَأَنَّهُمْ لَا يَبْكُونَ، وَالَّذِينَ يَفْرَحُونَ كَأَنَّهُمْ لَا يَفْرَحُونَ، وَالَّذِينَ يَشْتَرُونَ كَأَنَّهُمْ لَا يَمْلِكُونَ،

וְהַבֹּכִים כְּאֵינָם בֹּכִים וְהַשְּׂמֵחִים כְּאֵינָם שְׂמֵחִים וְהַקּוֹנִים כְּאִלּוּ אֵין־קִנְיָן בְּיָדָם׃

Ⲛⲏ ⲉⲧⲣⲓⲙⲓ ϩⲱⲥ ⲛ̀ⲥⲉⲣⲓⲙⲓ ⲁⲛ ⲛⲏ ⲉⲧⲣⲁϣⲓ ϩⲱⲥ ⲛ̀ⲥⲉⲣⲁϣⲓ ⲁⲛ ⲛⲏ ⲉⲧϣⲱⲡ ϩⲱⲥ ⲛ̀ⲥⲉⲁⲙⲟⲛⲓ ⲁⲛ

they who weep, as that they weep not; they who rejoice, as that they rejoice not; they who buy, as that they lay not hold;

και οι κλαιοντες ως μη κλαιοντες, και οι χαιροντες ως μη χαιροντες, και οι αγοραζοντες ως μη εχοντες κατοχην,

وَالَّذِينَ يَسْتَعْمِلُونَ هَذَا الْعَالَمَ كَأَنَّهُمْ لَا يَسْتَعْمِلُونَهُ. لأَنَّ هَيْئَةَ هَذَا الْعَالَمِ تَزُولُ.

וְהַנֶּהֱנִים מִן־הָעוֹלָם הַזֶּה כְּאִלּוּ אֵין לָהֶם הֲנָאָה מִמֶּנּוּ כִּי תַעֲבֹר צוּרַת הָעוֹלָם הַזֶּה׃

Ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲣⲭⲣⲁⲥⲑⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ϩⲱⲥ ⲛ̀ⲥⲉⲉⲣⲕⲁⲧⲁⲭⲣⲁⲥⲑⲉ ⲁⲛ ϥⲛⲁⲥⲓⲛⲓ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲥⲭⲏⲙⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲁⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ

they who use the world, as that they use 'not to the full: for the fashion of this world will pass away.

και οι μεταχειριζομενοι τον κοσμον τουτον ως μηδολως μεταχειριζομενοι· διοτι το σχημα του κοσμου τουτου παρερχεται.

فَأُرِيدُ أَنْ تَكُونُوا بِلاَ هَمٍّ. غَيْرُ الْمُتَزَوِّجِ يَهْتَمُّ فِي مَا لِلرَّبِّ كَيْفَ يُرْضِي الرَّبَّ،

וַאֲנִי רְצוֹנִי שֶׁלּא תִהְיוּ נִטְרָדִים מִי שֶׁאֵין־לוֹ אִשָּׁה טָרוּד בַּאֲשֶׁר לָאָדוֹן אֵיךְ יִיטַב בְּעֵינֵי הָאָדוֹן׃

Ϯⲟⲩⲉϣ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲇⲉ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲧⲣⲱⲟⲩϣ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲡⲉϥϭⲓ ⲁϥϥⲓⲣⲱⲟⲩϣ ϧⲁ ⲛⲁ ⲡ⳪̅ ϫⲉ ⲡⲱⲥ ϥⲛⲁⲣⲁⲛⲁϥ ⲙ̀ⲡ⳪̅

But I wish you to be (lit. being) without care. He who married not was careful for the things of the Lord, how he will please the Lord:

Θελω δε να ησθε αμεριμνοι. Ο αγαμος μεριμνα τα του Κυριου, πως να αρεση εις τον Κυριον·

وَأَمَّا الْمُتَزَوِّجُ فَيَهْتَمُّ فِي مَا لِلْعَالَمِ كَيْفَ يُرْضِي امْرَأَتَهُ.

וּבַעַל אִשָּׁה טָרוּד בְּחֶפְצֵי הָעוֹלָם אֵיךְ יִיטַב בְּעֵינֵי הָאִשָּׁה וְאֵין לִבּוֹ תָּמִים׃

Ⲫⲏ ⲇⲉ ⲉⲧⲁϥϭⲓ ⲁϥϥⲓⲣⲱⲟⲩϣ ϧⲁ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲡⲱⲥ ϥⲛⲁⲣⲁⲛⲁⲥ ⲛ̀ⲧⲉϥⲥϩⲓⲙⲓ

but he who married was careful for the world, how he will please his wife,

ο δε νενυμφευμενος μεριμνα τα του κοσμου, πως να αρεση εις την γυναικα.

إِنَّ بَيْنَ الزَّوْجَةِ وَالْعَذْرَاءِ فَرْقًا: غَيْرُ الْمُتَزَوِّجَةِ تَهْتَمُّ فِي مَا لِلرَّبِّ لِتَكُونَ مُقَدَّسَةً جَسَدًا وَرُوحًا. وَأَمَّا الْمُتَزَوِّجَةُ فَتَهْتَمُّ فِي مَا لِلْعَالَمِ كَيْفَ تُرْضِي رَجُلَهَا.

וְאִשָּׁה פְנוּיָה וּבְתוּלָה טְרוּדָה בַּאֲשֶׁר לָאָדוֹן וְלִהְיוֹת קְדוֹשָׁה גַּם בְּגוּפָהּ גַּם בְּרוּחָהּ וּבְעוּלַת בַּעַל טְרוּדָה הִיא בְּחֶפְצֵי הָעוֹלָם שֶׁתִּיטַב בְּעֵינֵי בַעְלָהּ׃

Ⲟⲩⲟϩ ϥⲫⲏϣ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲡⲉⲥϭⲓ ⲛⲉⲙ ϯⲡⲁⲣⲑⲉⲛⲟⲥ ⲑⲏ ⲉⲧⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲥϭⲓ ⲁⲥϥⲓⲣⲱⲟⲩϣ ϧⲁ ⲛⲁ ⲡ⳪̅ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲥϣⲱⲡⲓ ⲉⲥⲟⲩⲁⲃ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲥⲥⲱⲙⲁ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲥⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲑⲏ ⲇⲉ ⲉⲧⲁⲥϭⲓ ⲁⲥϥⲓⲣⲱⲟⲩϣ ϧⲁ ⲛⲁ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲡⲱⲥ ⲥⲛⲁⲣⲁⲛⲁϥ ⲙ̀ⲡⲉⲥϩⲁⲓ

and he is divided. The wife who married not and the virgin. She who married not was careful for the things of the Lord, that she might be holy in her body and her spirit: but. she who married was careful for the things of the world, how she will please her husband.

Διαφερει η γυνη και η παρθενος. Η αγαμος μεριμνα τα του Κυριου, δια να ηναι αγια και το σωμα και το πνευμα· η δε νενυμφευμενη μεριμνα τα του κοσμου, πως να αρεση εις τον ανδρα.

هَذَا أَقُولُهُ لِخَيْرِكُمْ، لَيْسَ لِكَيْ أُلْقِيَ عَلَيْكُمْ وَهَقًا، بَلْ لأَجْلِ اللِّيَاقَةِ وَالْمُثَابَرَةِ لِلرَّبِّ مِنْ دُونِ ارْتِبَاكٍ.

וְכֵן אֲנִי אֹמֵר לְטוֹב לָכֶם וְלֹא לְהַשְׁלִיךְ פַּח עֲלֵיכֶם כִּי אִם־לְהַנְהָגָה טוֹבָה וּלְמַעַן תִּהְיוּ נְכוֹנִים תָּמִיד לִקְרַאת הָאָדוֹן בְּאֵין מַעְצוֹר׃

Ⲫⲁⲓ ⲇⲉ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲉⲧⲉⲣⲛⲟϥⲣⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲭⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲁϩⲓⲟⲩⲓ ⲛ̀ⲟⲩϩⲁϫⲓ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲁⲗⲗⲁ ϫⲉ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛⲥⲭⲏⲙⲁ ϣⲱⲡⲓ ⲉϥⲥⲟⲩⲃⲏⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲙⲧⲟⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲡ⳪̅ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲧⲁⲧϭⲓϩⲣⲁϥ

But this I say because of that which is profitable to you, not that I might cast a noose over you, but that your fashion may he seemly, and that ye may rest with perseverance on the Lord undistractedly.

Λεγω δε τουτο δια το συμφερον υμων αυτων, ουχι δια να βαλω εις εσας παγιδα, αλλα δια το σεμνοπρεπες, και δια να ησθε προσκεκολλημενοι εις τον Κυριον χωρις περισπασμους.

وَلكِنْ إِنْ كَانَ أَحَدٌ يَظُنُّ أَنَّهُ يَعْمَلُ بِدُونِ لِيَاقَةٍ نَحْوَ عَذْرَائِهِ إِذَا تَجَاوَزَتِ الْوَقْتَ، وَهَكَذَا لَزِمَ أَنْ يَصِيرَ، فَلْيَفْعَلْ مَا يُرِيدُ. إِنَّهُ لَا يُخْطِئُ. فَلْيَتَزَوَّجَا.

וְכִי־יֹאמַר אִישׁ שֶׁהוּא עֹשֶׂה בְּבִתּוֹ הַבְּתוּלָה שֶׁלּא כְהֹגֶן אִם־יַעֲבֹר עָלֶיהָ פִּרְקָהּ וּדְבַר צֹרֶךְ הוּא אָז יַעֲשֶׂה לָהּ כִּרְצוֹנוֹ אֵין בּוֹ חֵטְא יַשִּׂיאֶנָּה׃

Ⲓⲥϫⲉ ⲇⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲁⲓ ⲙⲉⲩⲓ ⲉ̀ϭⲓϣⲓⲡⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲉϥⲡⲁⲣⲑⲉⲛⲟⲥ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁϥϣⲁⲛⲉⲣⲁⲕⲙⲏ ⲛ̀ϩⲟⲩⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲁⲓ ⲡⲉⲧⲉⲙⲡϣⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲱⲡⲓ ⲡⲉⲧⲉϩⲛⲁϥ ⲙⲁⲣⲉϥⲁⲓϥ ⲛ̀ϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲁⲛ ⲙⲁⲣⲟⲩϭⲓ

But if there is one (who) thinks to receive shame about his virgin; if he should have passed the marriageable prime, and this is that which ought to be, let him do his will, he sinneth not; let them marry.

Αλλ' εαν τις νομιζη οτι ασχημονει προς την παρθενον αυτου, αν παρηλθεν η ακμη αυτης, και πρεπη να γεινη ουτως, ας καμη ο, τι θελει· δεν αμαρτανει· ας υπανδρευωνται.

وَأَمَّا مَنْ أَقَامَ رَاسِخًا فِي قَلْبِهِ، وَلَيْسَ لَهُ اضْطِرَارٌ، بَلْ لَهُ سُلْطَانٌ عَلَى إِرَادَتِهِ، وَقَدْ عَزَمَ عَلَى هَذَا فِي قَلْبِهِ أَنْ يَحْفَظَ عَذْرَاءَهُ، فَحَسَنًا يَفْعَلُ.

וּמִי שֶׁהוּא נָכוֹן בְּלִבּוֹ וְאֵינֶנּוּ מֻכְרָח כִּי אִם־יָכֹל לַעֲשׂוֹת כִּרְצוֹנוֹ וְגָמַר בְּלִבּוֹ לִשְׁמֹר אֶת בִּתּוֹ הַבְּתוּלָה טוֹב הוּא עֹשֶׂה׃

Ⲫⲏ ⲇⲉ ⲉⲧⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥϩⲏⲧ ⲉϥⲧⲁϫⲣⲏⲟⲩⲧ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲁⲛⲁⲅⲕⲏ ⲧⲟⲓ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲟⲩⲟⲛⲧⲉϥ ⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲉⲧⲉϩⲛⲁϥ ⲙ̀ⲙⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲁⲓ ϥϯϩⲁⲡ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲙ̀ⲙⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥϩⲏⲧ ⲉ̀ⲁⲣⲉϩ ⲉ̀ⲧⲉϥⲡⲁⲣⲑⲉⲛⲟⲥ ⲕⲁⲗⲱⲥ ϥⲛⲁⲁⲓⲥ

But he who standeth in his heart confirmed, no necessity affecting a him, having authority concerning his own will, and this very thing he judgeth in his heart, to keep his virgin, he will do well.

Οστις ομως στεκει στερεος εν τη καρδια, μη εχων αναγκην, εχει ομως εξουσιαν περι του ιδιου αυτου θεληματος, και απεφασισε τουτο εν τη καρδια αυτου, να φυλαττη την εαυτου παρθενον, πραττει καλως.

إِذًا، مَنْ زَوَّجَ فَحَسَنًا يَفْعَلُ، وَمَنْ لَا يُزَوِّجُ يَفْعَلُ أَحْسَنَ.

לָכֵן הַמַּשִּׂיא אֹתָהּ עֹשֶׂה טוֹב וַאֲשֶׁר אֵינֶנּוּ מַשִּׂיא עֹשֶׂה טוֹב מִמֶּנּוּ׃

Ϩⲱⲥⲧⲉ ⲫⲏ ⲉⲧϯ ⲛ̀ⲧⲉϥⲡⲁⲣⲑⲉⲛⲟⲥ ⲉⲩⲅⲁⲙⲟⲥ ⲕⲁⲗⲱⲥ ϥⲣⲁ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲛ̀ϥϯ ⲛ̀ⲑⲱϥ ⲁⲛ ⲟⲩϩⲟⲩⲟ ⲕⲁⲗⲱⲥ ⲡⲉⲧⲉϥⲛⲁⲁⲓϥ

Wherefore he who giveth his virgin unto a marriage will do well; and he who giveth not his (daughter) will do a betters thing.

Ωστε και οστις υπανδρευει πραττει καλως, αλλ' ο μη υπανδρευων πραττει καλητερα.

الْمَرْأَةُ مُرْتَبِطَةٌ بِالنَّامُوسِ مَا دَامَ رَجُلُهَا حَيًّا. وَلكِنْ إِنْ مَاتَ رَجُلُهَا، فَهِيَ حُرَّةٌ لِكَيْ تَتَزَوَّجَ بِمَنْ تُرِيدُ، فِي الرَّبِّ فَقَطْ.

הָאִשָּׁה זְקוּקָה לְבַעְלָהּ מִן־הַתּוֹרָה כָּל־זְמַן שֶׁהוּא חָי וּכְשֶׁמֵּת בַּעְלָהּ מֻתֶּרֶת הִיא לְהִנָּשֵׂא לְמִי שֶׁתִּרְצֶה וּבִלְבַד שֶׁתִּהְיֶה בָאָדוֹן׃

Ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲥⲟⲛϩ ⲉ̀ⲡⲉⲥϩⲁⲓ ⲉⲫⲟⲥⲟⲛ ⲭⲣⲟⲛⲟⲛ ⲉϥⲟⲛϧ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛⲉⲛⲕⲟⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉⲥϩⲁⲓ ⲟⲩⲣⲉⲙϩⲏ ⲧⲉ ⲉϭⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲉϩⲛⲁⲥ ⲙⲟⲛⲟⲛ ϧⲉⲛ ⲡ⳪̅

The wife is bound unto her husband for so long time as he liveth; but if her husband should have slept, she is (a) free to marry according to her will, only in the Lord.

Η γυνη ειναι δεδεμενη δια του νομου εφ' οσον καιρον ζη ο ανηρ αυτης· εαν δε ο ανηρ αυτης αποθανη, ειναι ελευθερα να υπανδρευθη με οντινα θελει, μονον να γινηται τουτο εν Κυριω.

وَلكِنَّهَا أَكْثَرُ غِبْطَةً إِنْ لَبِثَتْ هَكَذَا، بِحَسَبِ رَأْيِي. وَأَظُنُّ أَنِّي أَنَا أَيْضًا عِنْدِي رُوحُ اللهِ.

וְאַשְׁרֶיהָ אִם־תַּעֲמֹד פְּנוּיָה זֹאת דַּעְתִּי וְאֹמַר כִּי רוּחַ אֱלֹהִים גַּם־בִּי׃

Ⲱⲟⲩⲛⲓⲁⲧⲥ ⲇⲉ ⲛ̀ϩⲟⲩⲟ ⲁⲥϣⲁⲛⲟϩⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲕⲁⲧⲁ ⲧⲁⲅⲛⲱⲙⲏ ϯⲙⲉⲩⲓ ⲇⲉ ϩⲱ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧ

But more blessed is she if she should stay thus, according to my opinion: but I think also that there is a spirit of God in me.

Μακαριωτερα ομως ειναι εαν μεινη ουτω, κατα την εμην γνωμην· νομιζω δε οτι και εγω εχω Πνευμα Θεου.

إصحاح 8

الأطعمة المقدمة كذبيحة للأوثان

وَأَمَّا مِنْ جِهَةِ مَا ذُبِحَ لِلأَوْثَانِ: فَنَعْلَمُ أَنَّ لِجَمِيعِنَا عِلْمًا. الْعِلْمُ يَنْفُخُ، وَلكِنَّ الْمَحَبَّةَ تَبْنِي.

וְעַל־דְּבַר זִבְחֵי הָאֱלִילִים יָדַעְנוּ שֶׁכֻּלָּנוּ יֶשׁ־לָנוּ דָעַת הַדַּעַת תַּגְבִּיהַּ לֵב וְהָאַהֲבָה הִיא הַבּוֹנָה׃

Ⲉⲑⲃⲉ ⲛⲓϣⲱⲧ ⲇⲉ ⲛⲓⲇⲱⲗⲟⲛ ⲧⲉⲛⲥⲱⲟⲩⲛ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲉⲙⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧⲉⲛ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲡⲉⲙⲓ ϣⲁϥϭⲓⲥⲓ ϯⲁⲅⲁⲡⲏ ⲇⲉ ϣⲁⲥⲕⲱⲧ

But concerning the things slain for idols: we know that there is a knowledge in us all. (The) knowledge exalteth, but [the] love edifieth.

Περι δε των ειδωλοθυτων, εξευρομεν οτι παντες εχομεν γνωσιν, η γνωσις ομως φυσιοι, η δε αγαπη οικοδομει.

فَإِنْ كَانَ أَحَدٌ يَظُنُّ أَنَّهُ يَعْرِفُ شَيْئًا، فَإِنَّهُ لَمْ يَعْرِفْ شَيْئًا بَعْدُ كَمَا يَجِبُ أَنْ يَعْرِفَ!

הָאֹמֵר שֶׁהוּא יֹדֵעַ דָּבָר עוֹדֶנּוּ לֹא־יָדַע כַּאֲשֶׁר רָאוּי לוֹ׃

Ⲫⲏ ⲉⲧϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲓⲉⲙⲓ ⲉ̀ϩⲗⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲧⲉϥⲉⲙⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉ ⲧⲥϣⲉ ⲛ̀ⲉⲙⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ

He who saith: I knew something,' knoweth not yet according as it is right to know;

Και εαν τις νομιζη οτι εξευρει τι, δεν εμαθεν οτι ουδεν καθως πρεπει να μαθη·

وَلكِنْ إِنْ كَانَ أَحَدٌ يُحِبُّ اللهَ، فَهَذَا مَعْرُوفٌ عِنْدَهُ.

אֲבָל הָאֹהֵב אֶת־הָאֱלֹהִים הוּא נוֹדַע לוֹ׃

Ⲫⲏ ⲇⲉ ⲉⲧⲉⲣⲁⲅⲁⲡⲁⲛ ⲙ̀ⲫϯ ⲫⲁⲓ ⲁⲩⲥⲟⲩⲱⲛϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧϥ

but he who loveth God, the same (lit. this) was known by him,

αλλ' εαν τις αγαπα τον Θεον, ουτος γνωριζεται υπ' αυτου.

فَمِنْ جِهَةِ أَكْلِ مَا ذُبِحَ لِلأَوْثَانِ: نَعْلَمُ أَنْ لَيْسَ وَثَنٌ فِي الْعَالَمِ، وَأَنْ لَيْسَ إِلَهٌ آخَرُ إِلاَّ وَاحِدًا.

וְעַל־דְּבַר אֲכִילַת זִבְחֵי הָאֱֱלִילִים יָדַעְנוּ כִּי־אֵין אֱלִיל בָּעוֹלָם וְאֵין אֱלֹהִים בִּלְתִּי אֶחָד׃

Ⲉⲑⲃⲉ ⲛⲓϧⲣⲏⲟⲩⲓ ⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϣⲱⲧ ⲛ̀ⲓⲇⲱⲗⲟⲛ ⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ϫⲉ ϩⲗⲓ ⲡⲉ ⲛ̀ⲓⲇⲱⲗⲟⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϩⲗⲓ ⲛ̀ⲛⲟⲩϯ ⲉ̀ⲃⲏⲗ ⲉ̀ⲟⲩⲁⲓ

Concerning the meats, then, of the things slain for idols, we know that (an) idol is nothing in the world , and that there is no God except one.

Περι της βρωσεως λοιπον των ειδωλοθυτων, εξευρομεν οτι το ειδωλον ειναι ουδεν εν τω κοσμω, και οτι δεν υπαρχει ουδεις αλλος Θεος ειμη εις.

لأَنَّهُ وَإِنْ وُجِدَ مَا يُسَمَّى آلِهَةً، سِوَاءٌ كَانَ فِي السَّمَاءِ أَوْ عَلَى الأَرْضِ، كَمَا يُوجَدُ آلِهَةٌ كَثِيرُونَ وَأَرْبَابٌ كَثِيرُونَ.

וְאַף כִּי־יֵשׁ מִי שֶׁנִּקְרָאִים אֱלֹהִים בֵּין־בַּשָּׁמַיִם בֵּין־בָּאָרֶץ כַּאֲשֶׁר יֵשׁ אֱלֹהִים רַבִּים וַאֲדֹנִים רַבִּים׃

Ⲕⲉ ⲅⲁⲣ ⲓⲥϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲉⲩⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲛⲟⲩϯ ⲓⲧⲉ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲓⲧⲉ ϩⲓϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲛ̀ⲛⲟⲩϯ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲛ̀⳪̅

For even if there are some being called God,' whether in (the) heaven, or upon the earth; as there are many gods and many lords.

Διοτι αν και ηναι λεγομενοι θεοι ειτε εν τω ουρανω ειτε επι της γης, καθως και ειναι θεοι πολλοι και κυριοι πολλοι,

لكِنْ لَنَا إِلَهٌ وَاحِدٌ: الآبُ الَّذِي مِنْهُ جَمِيعُ الأَشْيَاءِ، وَنَحْنُ لَهُ. وَرَبٌّ وَاحِدٌ: يَسُوعُ الْمَسِيحُ، الَّذِي بِهِ جَمِيعُ الأَشْيَاءِ، وَنَحْنُ بِهِ.

אָמְנָם לָנוּ רַק־אֵל אֶחָד הָאָב אֲשֶׁר הַכֹּל מִמֶּנּוּ וַאֲנַחְנוּ אֵלָיו וְאָדוֹן אֶחָד יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ אֲשֶׁר הַכֹּל עַל־יָדוֹ וַאֲנַחְנוּ עַל־יָדוֹ׃

Ⲛⲁⲛ ⲇⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲟⲩⲁⲓ ⲡⲉ ⲫϯ ⲫⲓⲱⲧ ⲫⲏ ⲉⲧⲁ ⲉⲛⲭⲁⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϣⲱⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ϩⲱⲛ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲟⲩⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲉⲛ⳪̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲫⲏ ⲉⲧⲁ ⲉⲛⲭⲁⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϣⲱⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ϩⲱⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧϥ

But to us (pron.) one is God the Father, through whom are all things, and we also into him; one is our Lord Jesus Christ, through whom are all things, and we also through him.

αλλ' εις ημας ειναι εις Θεος ο Πατηρ, εξ ου τα παντα και ημεις εις αυτον, και εις Κυριος Ιησους Χριστος, δι' ου τα παντα και ημεις δι' αυτου.

وَلكِنْ لَيْسَ الْعِلْمُ فِي الْجَمِيعِ. بَلْ أُنَاسٌ بِالضَّمِيرِ نَحْوَ الْوَثَنِ إِلَى الآنَ يَأْكُلُونَ كَأَنَّهُ مِمَّا ذُبِحَ لِوَثَنٍ، فَضَمِيرُهُمْ إِذْ هُوَ ضَعِيفٌ يَتَنَجَّسُ.

אַךְ לֹא בְכֻלָּם הַדָּעַת כִּי יֵשׁ זֹכְרִים עוֹד אֶת־הָאֱלִיל וְאֹכְלִים כֶּאֱכֹל זֶבַח אֱלִיל וְלִבָּם הֶחָלוּשׁ יִתְגָּאָל׃

Ⲁⲗⲗⲁ ⲡⲉⲙⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲁⲛ ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲅⲁⲣ ϣⲁ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϯⲛⲟⲩ ϧⲉⲛ ϯⲕⲁϩⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲓⲇⲱⲗⲟⲛ ⲥⲉⲟⲩⲱⲙ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ϩⲁⲛϣⲱⲧ ⲛ̀ⲓⲇⲱⲗⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲟⲩⲥⲩⲛⲏⲇⲉⲥⲓⲥ ⲉⲥϣⲱⲛⲓ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ϣⲁⲥϭⲱϧⲉⲙ

But (the) knowledge (is) not in all. For some up to now in the custom of the idols eat it as a thing slain for idols; and their conscience being weak unto them is polluted.

Αλλα δεν ειναι εις παντας η γνωσις αυτη· τινες δε δια την συνειδησιν του ειδωλου εως σημερον τρωγουσι το ειδωλοθυτον ως ειδωλοθυτον, και η συνειδησις αυτων ασθενης ουσα μολυνεται.

وَلكِنَّ الطَّعَامَ لَا يُقَدِّمُنَا إِلَى اللهِ، لأَنَّنَا إِنْ أَكَلْنَا لَا نَزِيدُ وَإِنْ لَمْ نَأْكُلْ لَا نَنْقُصُ.

וְהַמַּאֲכָל לֹא יְקָרֵב אֹתָנוּ לֵאלֹהִים כִּי אִם־נֹאכַל אֵין־לָנוּ יִתְרוֹן וְאִם־לֹא נֹאכַל לֹא נִגָּרֵעַ׃

Ⲟⲩϧⲣⲉ ⲇⲉ ⲁⲛ ⲉⲑⲛⲁⲧⲁϩⲟⲛ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲫϯ ⲟⲩⲇⲉ ⲁⲛϣ̀ⲧⲉⲙⲟⲩⲱⲙ ⲧⲉⲛⲛⲁϭⲣⲟϩ ⲁⲛ ⲟⲩⲇⲉ ⲁⲛϣⲁⲛⲟⲩⲱⲙ ⲧⲉⲛⲛⲁⲉⲣϩⲟⲩⲟ ⲁⲛ

But (it is) not a meat which will commend us to God: neither, should we eat not, shall (lit. will) we be deficient; neither, should we eat, shall (lit. will) we abound.

το φαγητον ομως δεν συνιστα ημας εις τον Θεον· διοτι ουτε εαν φαγωμεν περισσευομεν, ουτε εαν δεν φαγωμεν ελαττουμεθα.

وَلكِنِ انْظُرُوا لِئَلاَّ يَصِيرَ سُلْطَانُكُمْ هَذَا مَعْثَرَةً لِلضُّعَفَاءِ.

אֲבָל הִזָּהֵרוּ פֶּן־יִהְיֶה אֹתוֹ הָרִשְׁיוֹן שֶׁלָּכֶם לְמִכְשֹׁל לַחַלָּשִׁים׃

Ⲁⲛⲁⲩ ⲇⲉ ⲙⲏⲡⲱⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲫⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉϥϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϭⲣⲟⲡ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧϣⲱⲛⲓ

But see lest by any means this your authority should be a stumbling-block to them who are weak;

Πλην προσεχετε μηπως αυτη η εξουσια σας γεινη προσκομμα εις τους ασθενεις.

لأَنَّهُ إِنْ رَآكَ أَحَدٌ يَا مَنْ لَهُ عِلْمٌ، مُتَّكِئًا فِي هَيْكَلِ وَثَنٍ، أَفَلَا يَتَقَوَّى ضَمِيرُهُ، إِذْ هُوَ ضَعِيفٌ، حَتَّى يَأْكُلَ مَا ذُبِحَ لِلأَوْثَانِ؟

כִּי הָרֹאֶה אֹתְךָ אֲשֶׁר לְךָ הַדַּעַת מֵסֵב בְּבֵית אֱלִילִים הֲלֹא הַחַלָּשׁ יָעֹז בְּרוּחוֹ לֶאֱכֹל מִזִּבְחֵי אֱלִילִים׃

Ⲁϥϣⲁⲛⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟⲕ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲁⲓ ϧⲁ ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲡⲉⲙⲓ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲉⲕⲣⲱⲧⲉⲃ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲁ ⲛ̀ⲓⲇⲱⲗⲟⲛ ⲟⲩⲭⲓ ⲧⲉϥⲥⲩⲛⲏⲇⲉⲥⲓⲥ ⲉⲥⲟⲓ ⲛ̀ⲣⲉϥϣⲱⲛⲓ ⲥⲛⲁⲕⲱⲧ ⲉ̀ⲡϫⲓⲛⲑⲣⲉϥⲟⲩⲉⲙ ϣⲱⲧ ⲛ̀ⲓⲇⲱⲗⲟⲛ

should one see thee, namely he who hath (the) knowledge, reclining in a place of idols. Will 'nct his conscience, being of one weak, be encouraged a to cause him to eat a thing slain for idols?

Διοτι εαν τις ιδη σε, τον εχοντα γνωσιν, οτι καθησαι εις τραπεζαν εντος ναου ειδωλων, δεν θελει ενθαρρυνθη η συνειδησις αυτου, ασθενουντος, εις το να τρωγη τα ειδωλοθυτα;

فَيَهْلِكَ بِسَبَبِ عِلْمِكَ الأَخُ الضَّعِيفُ الَّذِي مَاتَ الْمَسِيحُ مِنْ أَجْلِهِ.

וְיֹאבַד עַל־יְדֵי דַעְתְּךָ אָחִיךָ הַחַלָּשׁ אֲשֶׁר לְמַעֲנוֹ מֵת הַמָּשִׁיחַ׃

Ϣⲁϥⲧⲁⲕⲟ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ϫⲉ ⲫⲏ ⲉⲧϣⲱⲛⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲕⲉⲙⲓ ⲡⲓⲥⲟⲛ ⲉⲧⲁ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲙⲟⲩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ

For he who is weak is destroyed in thy knowledge, the brother for whom Christ died.

Και δια την γνωσιν σου θελει απολεσθη ο ασθενης αδελφος, δια τον οποιον ο Χριστος απεθανεν.

وَهَكَذَا إِذْ تُخْطِئُونَ إِلَى الإِخْوَةِ وَتَجْرَحُونَ ضَمِيرَهُمُ الضَّعِيفَ، تُخْطِئُونَ إِلَى الْمَسِيحِ.

וְאִם־כָּכָה תֶּחֶטְאוּ לַאֲחֵיכֶם וְתַכְאִיבוּ אֶת־רוּחָם הֶחָלוּשׁ לַמָּשִׁיחַ אַתֶּם חֹטְאִים׃

Ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲇⲉ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲉ̀ⲛⲓⲥⲛⲏⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲙⲓϣⲓ ⲉⲧⲟⲩⲥⲩⲛⲏⲇⲉⲥⲓⲥ ⲉⲧϣⲱⲛⲓ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲉ̀Ⲡⲭ̅ⲥ̅

But thus, sinning against (0 the brethren, and striking their weak conscience, ye sinned against (e) Christ.

Αμαρτανοντες δε ουτως εις τους αδελφους και προσβαλλοντες την ασθενη συνειδησιν αυτων, εις τον Χριστον αμαρτανετε.

لِذَلِكَ إِنْ كَانَ طَعَامٌ يُعْثِرُ أَخِي فَلَنْ آكُلَ لَحْمًا إِلَى الأَبَدِ، لِئَلاَّ أُعْثِرَ أَخِي.

עַל־כֵּן אִם־מַאֲכָלִי מַכְשִׁיל אֶת־אָחִי לֹא־אֹכַל בָּשָׂר לְעוֹלָם פֶּן־אַכְשִׁיל אֶת־אָחִי׃

Ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ⲓⲥϫⲉ ⲟⲩϧⲣⲉ ⲉⲑⲛⲁⲉⲣⲥⲕⲁⲛⲇⲁⲗⲓⲍⲓⲛ ⲙ̀ⲡⲁⲥⲟⲛ ⲛ̀ⲛⲁⲟⲩⲉⲙ ⲁϥ ϣⲁ ⲉⲛⲉϩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲁϣⲧⲉⲙⲉⲣⲥⲕⲁⲛⲇⲁⲗⲓⲍⲓⲛ ⲙ̀ⲡⲁⲥⲟⲛ

Therefore, if a meat will cause my brother to offend, I shall not eat flesh at all b, that I may not cause my brother to offend.

Δια τουτο, εαν το φαγητον σκανδαλιζη τον αδελφον μου, δεν θελω φαγει κρεας εις τον αιωνα, δια να μη σκανδαλισω τον αδελφον μου.

إصحاح 9

حقوق الرسول

أَلَسْتُ أَنَا رَسُولًا؟ أَلَسْتُ أَنَا حُرًّا؟ أَمَا رَأَيْتُ يَسُوعَ الْمَسِيحَ رَبَّنَا؟ أَلَسْتُمْ أَنْتُمْ عَمَلِي فِي الرَّبِّ؟

טהֲלֹא שָׁלִיחַ אָנֹכִי הֲלֹא חָפְשִׁי אָנֹכִי הֲלֹא רָאִיתִי אֶת־יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ אֲדֹנֵינוּ הֲלֹא פָּעֳלִי אַתֶּם בַּאֲדֹנֵינוּ׃

Ⲙⲏ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲟⲩⲣⲉⲙϩⲉ ⲁⲛ ⲙⲏ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲟⲩⲁⲡⲟⲥⲧⲟⲗⲟⲥ ⲁⲛ ⲙⲏ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲡⲉⲛ⳪̅ ⲙ̀ⲡⲓⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲙⲏ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲡⲁϩⲱⲃ ϧⲉⲛ ⲡ⳪̅

Am I not free? Am not I an apostle? Saw I not Jesus Christ our Lord? Are not ye my work in the Lord?

Δεν ειμαι αποστολος; δεν ειμαι ελευθερος; δεν ειδον τον Ιησουν Χριστον τον Κυριον ημων; δεν εισθε σεις το εργον μου εν Κυριω;

إِنْ كُنْتُ لَسْتُ رَسُولًا إِلَى آخَرِينَ، فَإِنَّمَا أَنَا إِلَيْكُمْ رَسُولٌ! لأَنَّكُمْ أَنْتُمْ خَتْمُ رِسَالَتِي فِي الرَّبِّ.

וְאִם־אֵינֶנִּי שָׁלִיחַ לַאֲחֵרִים לָכֶם שָׁלִיחַ אָנִי כִּי חוֹתַם שְׁלִיחוּתִי אַתֶּם בַּאֲדֹנֵינוּ׃

Ⲓⲥϫⲉ ϯⲟⲓ ⲛⲁⲡⲟⲥⲧⲟⲗⲟⲥ ⲁⲛ ⲛ̀ϩⲁⲛⲕⲉⲭⲱⲟⲩⲛⲓ ⲁⲗⲗⲁ ϯⲟⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϯⲥⲫⲣⲁⲅⲓⲥ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲁⲙⲉⲧⲁⲡⲟⲥⲧⲟⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲡⲉ ϧⲉⲛ ⲡ⳪̅

If I am not an apostle to others, but I am to you: for the seal of my apostleship are ye in the Lord.

Αν δεν ημαι εις αλλους αποστολος, αλλ' εις εσας τουλαχιστον ειμαι· διοτι η σφραγις της αποστολης μου σεις εισθε εν Κυριω.

هَذَا هُوَ احْتِجَاجِي عِنْدَ الَّذِينَ يَفْحَصُونَنِي:

וּכְנֶגֶד הַדָּנִים אוֹתִי אֲנִי אֹמֵר׃

Ⲧⲁⲁⲡⲟⲗⲟⲅⲓⲁ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧϧⲟⲧϧⲉⲧ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲑⲁⲓ ⲧⲉ

My defence to them who search me is this.

Η απολογια μου εις τους ανακρινοντας με ειναι αυτη·

أَلَعَلَّنَا لَيْسَ لَنَا سُلْطَانٌ أَنْ نَأْكُلَ وَنَشْرَبَ؟

הַאֵין רְשׁוּת בְּיָדֵנוּ לֶאֱכֹל וְלִשְׁתּוֹת׃

Ⲙⲏ ⲙ̀ⲙⲟⲛⲧⲉⲛ ⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲉ̀ⲟⲩⲱⲙ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲥⲱ

Have we not authority to eat and to drink?

μη δεν εχομεν εξουσιαν να φαγωμεν και να πιωμεν;

أَلَعَلَّنَا لَيْسَ لَنَا سُلْطَانٌ أَنْ نَجُولَ بِأُخْتٍ زَوْجَةً كَبَاقِي الرُّسُلِ وَإِخْوَةِ الرَّبِّ وَصَفَا؟

הַאֵַין רְשׁוּת בְּיָדֵנוּ לְהוֹלִיךְ עִמָּנוּ אָחוֹת לְאִשָּׁה כַּשְּׁלִיחִים הָאֲחֵרִים וְכַאֲחֵי הָאָדוֹן וּכְמוֹ כֵיפָא׃

Ⲙⲏ ⲟⲩⲟⲛⲧⲉⲛ ⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲉ̀ⲑⲣⲉ ⲟⲩⲥⲱⲛⲓ ⲛ̀ⲥϩⲓⲙⲓ ⲙⲟϣⲓ ⲛ̀ⲥⲱⲛ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲙ̀ⲡⲥⲉⲡⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲁⲡⲟⲥⲧⲟⲗⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲛⲏⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲛⲉⲙ ⲕⲏⲫⲁ

Have we authority to cause a sister as wife to walk after us, as (the) rest of the apostles, and the brethren of the Lord, and Kēpha?

μη δεν εχομεν εξουσιαν να συμπεριφερωμεν αδελφην γυναικα, ως και οι λοιποι αποστολοι και οι αδελφοι του Κυριου και ο Κηφας;

أَمْ أَنَا وَبَرْنَابَا وَحْدَنَا لَيْسَ لَنَا سُلْطَانٌ أَنْ لَا نَشْتَغِلَ؟

אִם־לִי לְבַדִּי וּלְבַר־נַבָּא לֹא נִתְּנָה רְשׁוּת לַחֲדֹל לַעֲשׂוֹת מְלָאכָה׃

Ϣⲁⲛ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧ ⲛⲉⲙ ⲃⲁⲣⲛⲁⲃⲁⲥ ⲉⲧⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛⲧⲉⲛ ⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉ̀ϣ̀ⲧⲉⲙⲉⲣϩⲱⲃ

Or I only and Barnabas, have not we authority not to work?

η μονος εγω και ο Βαρναβας δεν εχομεν εξουσιαν να μη εργαζωμεθα;

مَنْ تَجَنَّدَ قَطُّ بِنَفَقَةِ نَفْسِهِ؟ وَمَنْ يَغْرِسُ كَرْمًا وَمِنْ ثَمَرِهِ لَا يَأْكُلُ؟ أَوْ مَنْ يَرْعَى رَعِيَّةً وَمِنْ لَبَنِ الرَّعِيَّةِ لَا يَأْكُلُ؟

מִי יָצָא בַצָּבָא וּפַרְנַסְתּוֹ עָלָיו מִי נָטַע כֶּרֶם וְלֹא יֹאכַל אֶת־פִּרְיוֹ מִי רֹעֶה עֵדֶר וּמֵחֲלֵב הָעֵדֶר לֹא יֹאכַל׃

Ⲛⲓⲙ ⲉ̀ϣⲁϥⲉⲣⲙⲁⲧⲟⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛⲟⲩϥ ⲛ̀ⲟⲯⲱⲛⲓⲟⲛ ⲉⲛⲉϩ ⲛⲓⲙ ⲉ̀ϣⲁϥϭⲟ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲁϩⲁⲗⲟⲗⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲁϥⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲟⲩⲧⲁϩ ⲓⲉ ⲛⲓⲙ ⲉ̀ϣⲁϥⲙⲟⲛⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲟϩⲓ ⲛ̀ⲉⲥⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉϥϣ̀ⲧⲉⲙⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲣⲱϯ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲟϩⲓ

Who ever becometh soldier from his own pay? Who planteth a vineyard, and eateth from his fruit? Or who tendeth a flock of sheep, and eateth not from (the) milk of the flock?

Τις ποτε εκστρατευει με ιδια αυτου εξοδα; Τις φυτευει αμπελωνα και δεν τρωγει εκ του καρπου αυτου; η τις ποιμαινει ποιμνιον και δεν τρωγει εκ του γαλακτος του ποιμνιου;

أَلَعَلِّي أَتَكَلَّمُ بِهَذَا كَإِنْسَانٍ؟ أَمْ لَيْسَ النَّامُوسُ أَيْضًا يَقُولُ هَذَا؟

הַכְדֶרֶךְ בְּנֵי אָדָם אֲנִי מְדַבֵּר כָּזֹאת הֲלֹא גַם־הַתּוֹרָה אֹמֶרֶת כֵּן׃

Ⲙⲏ ⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲛⲁⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲣⲱⲙⲓ ϣⲁⲛ ⲡⲓⲕⲉⲛⲟⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲑⲟϥ ϥϫⲱ ⲛ̀ⲛⲁⲓ ⲁⲛ

Spake I these things according to man, or saith not the law also itself these things?

Μηπως κατα ανθρωπον λαλω ταυτα; η δεν λεγει ταυτα και ο νομος;

فَإِنَّهُ مَكْتُوبٌ فِي نَامُوسِ مُوسَى: «لاَ تَكُمَّ ثَوْرًا دَارِسًا». أَلَعَلَّ اللهَ تُهِمُّهُ الثِّيرَانُ؟

כִּי כָתוּב בְּתוֹרַת משֶׁה לֹא־תַחְסֹם שׁוֹר בְּדִישׁוֹ׃

Ⲥⲥϧⲏⲟⲩⲧ ⲅⲁⲣ ϧⲉⲛ ⲫⲛⲟⲙⲟⲥ ⲙ̀ⲙⲱⲩⲥⲏⲥ ϫⲉ ⲛ̀ⲛⲉⲕϯ ⲥⲁⲭⲟⲗ ⲉ̀ϩⲣⲉⲛ ⲉϩⲉ ⲉϥϩⲓ ⲙⲏ ⲁⲥⲉⲣⲙⲉⲗⲓⲛ ⲙ̀ⲫϯ ϧⲁ ⲛⲓⲉϩⲱⲟⲩ

For it is written in (the) law of Moses: 'Thou shalt not muzzle (the) ox, threshing.' Was it a care to God for the oxen?

διοτι εν τω νομω του Μωυσεως ειναι γεγραμμενον· Δεν θελεις εμφραξει το στομα βοος αλωνιζοντος. Μηπως μελει τον Θεον περι των βοων;

أَمْ يَقُولُ مُطْلَقًا مِنْ أَجْلِنَا؟ إِنَّهُ مِنْ أَجْلِنَا مَكْتُوبٌ. لأَنَّهُ يَنْبَغِي لِلْحَرَّاثِ أَنْ يَحْرُثَ عَلَى رَجَاءٍ، وَلِلدَّارِسِ عَلَى الرَّجَاءِ أَنْ يَكُونَ شَرِيكًا فِي رَجَائِهِ.

הֲלַשְּׁוָרִים חוֹשֵׁשׁ הָאֱלֹהִים אוֹ רַק־לְמַעֲנֵנוּ מְדַבֵּר אָכֵן לְמַעֲנֵנוּ נִכְתַּב כִּי הַחֹרֵשׁ יַחֲרֹשׂ אֱלֵי־תִקְוָה וְהַדָּשׁ יָדוּשׁ אֱלֵי־תִקְוָה לָקַחַת חֶלְקוֹ בַתִּקְוָה׃

Ϣⲁⲛ ⲡⲁⲛⲧⲱⲥ ⲁϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲉⲑⲃⲏⲧⲉⲛ ⲉⲧⲁⲩⲥϧⲏⲧⲟⲩ ⲅⲁⲣ ⲉⲑⲃⲏⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲥⲉⲙⲡϣⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲥⲭⲁⲓ ⲛ̀ⲧⲉϥⲥⲭⲁⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲉⲗⲡⲓⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲏ ⲉⲧϩⲓ ⲛ̀ⲧⲉϥⲉⲣϩⲉⲗⲡⲓⲥ ⲉ̀ϭⲓ

Or altogether he said it because of us? For it was written because of us: because it is worthy that he who plougheth should plough in [a] hope; and he who thresheth should hope to receive.

η δι' ημας βεβαιως λεγει τουτο; διοτι δι' ημας εγραφη, οτι ο αροτριων με ελπιδα πρεπει να αροτρια, και ο αλωνιζων με ελπιδα να μετεχη της ελπιδος αυτου.

إِنْ كُنَّا نَحْنُ قَدْ زَرَعْنَا لَكُمُ الرُّوحِيَّاتِ، أَفَعَظِيمٌ إِنْ حَصَدْنَا مِنْكُمُ الْجَسَدِيَّاتِ؟

אִם־זָרַעְנוּ בָכֶם עִנְיְנֵי הָרוּחַ הֲדָבָר גָּדוֹל הוּא שֶׁנִּקְצֹר מִכֶּם עִנְיְנֵי הַבָּשָׂר׃

Ⲓⲥϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲁⲛⲥⲓϯ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲛⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ⲧⲓⲕⲟⲛ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲡⲉ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲛϣⲁⲛⲱⲥϧ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲁⲣⲕⲓⲕⲟⲛ

If we (pron.) sowed to you the spiritual things, it is great if we should reap your earned thing.

Εαν ημεις εσπειραμεν εις εσας τα πνευματικα, μεγα ειναι εαν ημεις θερισωμεν τα σαρκικα σας;

إِنْ كَانَ آخَرُونَ شُرَكَاءَ فِي السُّلْطَانِ عَلَيْكُمْ، أَفَلَسْنَا نَحْنُ بِالأَوْلَى؟ لكِنَّنَا لَمْ نَسْتَعْمِلْ هَذَا السُّلْطَانَ، بَلْ نَتَحَمَّلُ كُلَّ شَيْءٍ لِئَلاَّ نَجْعَلَ عَائِقًا لإِنْجِيلِ الْمَسِيحِ.

וְאִם לַאֲחֵרִים יֵשׁ רְשׁוּת עֲלֵיכֶם הֲלֹא יוֹתֵר לָנוּ אֲבָל לֹא עָשִׂינוּ כָּרְשׁוּת הַזֹּאת כִּי אִם־סָבַלְנוּ אֶת־הַכֹּל לְבִלְתִּי־שׂוֹּם מַעְצֹר לִבְשׂוֹרַת הַמָּשִׁיחַ׃

Ⲓⲥϫⲉ ϩⲁⲛⲕⲉⲭⲱⲟⲩⲛⲓ ⲉⲧϭⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲧⲉⲛⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲛ̀ϩⲟⲩⲟ ⲙⲁⲗⲗⲟⲛ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲭⲣⲁⲥⲑⲉ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲉⲣϣⲓϣⲓ ⲁⲗⲗⲁ ⲧⲉⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ϩⲏⲧ ϧⲉⲛ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲛϣ̀ⲧⲉⲙϯ ϩⲗⲓ ⲛ̀ϭⲣⲟⲡ ⲙ̀ⲡⲓⲉⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲓⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅

If others have authority over you, much rather we. But (a) we used not this authority; but we are long-suffering in all things, that we may not give any stumbling-block to the Gospel of Christ.

Εαν αλλοι μετεχωσι της εφ' υμας εξουσιας, δεν πρεπει μαλλον ημεις; Αλλα δεν μετεχειρισθημεν την εξουσιαν ταυτην, αλλ' υποφερομεν παντα, δια να μη προξενησωμεν εμποδιον τι εις το ευαγγελιον του Χριστου.

أَلَسْتُمْ تَعْلَمُونَ أَنَّ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ فِي الأَشْيَاءِ الْمُقَدَّسَةِ، مِنَ الْهَيْكَلِ يَأْكُلُونَ؟ الَّذِينَ يُلاَزِمُونَ الْمَذْبَحَ يُشَارِكُونَ الْمَذْبَحَ؟

הֲלֹא יְדָעְתֶּם כִּי עֹבְדֵי עֲבֹדַת הַקֹּדֶשׁ אֹכְלִים מִן־הַקֳּדָשִׁים וּמְשָׁרֲתֵי הַמִּזְבֵּחַ לֹקְחִים חֶלְקָם בַּמִּזְבֵּחַ׃

Ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲣϩⲱⲃ ⲉ̀ⲛⲓⲉⲣⲫⲏⲟⲩⲓ ϣⲁⲩⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲁ ⲡⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏ ⲉⲑⲙⲏⲛ ⲉ̀ⲡⲓⲙⲁⲛⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ ϣⲁⲩⲫⲱϣ ⲉ̀ϩⲣⲁⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ

Ye know not that they who work (for) the temples eat from the things of the temple, and they who wait upon the altar are divided unto with the altar.

Δεν εξευρετε οτι οι εργαζομενοι τα ιερα εκ του ιερου τρωγουσιν, οι ενασχολουμενοι εις το θυσιαστηριον μετα του θυσιαστηριου λαμβανουσι μεριδιον;

هَكَذَا أَيْضًا أَمَرَ الرَّبُّ: أَنَّ الَّذِينَ يُنَادُونَ بِالإِنْجِيلِ، مِنَ الإِنْجِيلِ يَعِيشُونَ.

כֵּן תִּקֵּן אֲדֹנֵינוּ גַּם־הוּא שֶׁיִּחְיוּ הַמְבַשְּׂרִים מִן־הַבְּשׂוֹרָה׃

Ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ϩⲱϥ ⲡ⳪̅ ⲁϥⲑⲱϣ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧϩⲓⲱⲓϣ ⲙ̀ⲡⲓⲉⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲓⲟⲛ ⲉ̀ⲱⲛϧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲓⲟⲛ

Thus the Lord also ordained to them who proclaim the Gospel to live from the Gospel.

Ουτω και ο Κυριος διεταξεν, οι κηρυττοντες το ευαγγελιον να ζωσιν εκ του ευαγγελιου.

أَمَّا أَنَا فَلَمْ أَسْتَعْمِلْ شَيْئًا مِنْ هَذَا، وَلَا كَتَبْتُ هَذَا لِكَيْ يَصِيرَ فِيَّ هَكَذَا. لأَنَّهُ خَيْرٌ لِي أَنْ أَمُوتَ مِنْ أَنْ يُعَطِّلَ أَحَدٌ فَخْرِي.

וְאָנֹכִי לֹא עָשִׂיתִי כְּאַחַת מֵאֵלֶּה וְגַם לֹא־כָתַבְתִּי זֹאת לְמַעַן יֵעָשֶׂה־לִּי כֵּן כִּי־טוֹב לִי הַמָּוֶת מֵאֲשֶׁר יָשִׂים אִישׁ אֶת־תִּפְאַרְתִּי לָרִיק׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲓⲉⲣⲭⲣⲁⲥⲑⲉ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲛ̀ⲛⲁⲓ ⲛⲉⲧⲁⲓⲥϧⲉ ⲛⲁⲓ ⲇⲉ ⲁⲛ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲥⲉϣⲱⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ⲛ̀ϧⲏⲧ ⲛⲁⲛⲉⲥ ⲅⲁⲣ ⲛⲏⲓ ⲙⲁⲗⲗⲟⲛ ⲉ̀ⲙⲟⲩ ⲓⲉ ⲡⲁϣⲟⲩϣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉϣ̀ⲧⲉⲙ ϩⲗⲓ ϣⲟⲩⲱϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

But I used not any of these: but I wrote not these, that they should be done thus in me: for it is good for me rather to die than that any should [not] make my boast void.

Πλην εγω ουδεν τουτων μετεχειρισθην. Ουδε εγραψα ταυτα δια να γεινη ουτως εις εμε· διοτι καλον ειναι εις εμε να αποθανω μαλλον παρα να ματαιωση τις το καυχημα μου.

لأَنَّهُ إِنْ كُنْتُ أُبَشِّرُ فَلَيْسَ لِي فَخْرٌ، إِذِ الضَّرُورَةُ مَوْضُوعَةٌ عَلَيَّ، فَوَيْلٌ لِي إِنْ كُنْتُ لَا أُبَشِّرُ.

אִם־אֲבַשֵּׂר אֶת־הַבְּשׂוֹרָה אֵין־לִי לְהִתְפָּאֵר כִּי־הַחוֹבָה מֻטֶּלֶת עָלַי וְאוֹי לִי אִם־לֹא אֲבַשֵּׂר׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲅⲁⲣ ⲁⲓϣⲁⲛϩⲓϣⲉⲛⲛⲟⲩϥⲓ ⲛ̀ⲟⲩϣⲟⲩϣⲟⲩ ⲛⲏⲓ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲟⲩⲁⲛⲁⲅⲕⲏ ⲅⲁⲣ ⲉⲧⲭⲏ ϩⲓϫⲱⲓ ⲟⲩⲟⲓ ⲅⲁⲣ ⲛⲏⲓ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲓϣ̀ⲧⲉⲙϩⲓϣⲉⲛⲛⲟⲩϥⲓ

For if I should preach good tidings, it is not to me [a] boasting; for a necessity is laid upon me; for woe to me if I should not preach good tidings.

Διοτι εαν κηρυττω το ευαγγελιον, δεν ειναι εις εμε καυχημα· επειδη αναγκη επικειται εις εμε· ουαι δε ειναι εις εμε εαν δεν κηρυττω·

فَإِنَّهُ إِنْ كُنْتُ أَفْعَلُ هَذَا طَوْعًا فَلِي أَجْرٌ، وَلكِنْ إِنْ كَانَ كَرْهًا فَقَدِ اسْتُؤْمِنْتُ عَلَى وَكَالَةٍ.

כִּי אִם־בִּרְצוֹנִי אֶעֱשֶׂה יִהְיֶה־לִּי שָׂכָר וְאִם־שֶׁלּא בִרְצוֹנִי פְּקֻדַּת מִשְׁמַרְתִּי הִיא׃

Ⲓⲥϫⲉ ⲅⲁⲣ ⲁⲓⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲫⲁⲓ ⲉ̀ϩⲛⲏⲓ ⲓⲉ ⲟⲩⲟⲛϯ ⲃⲉⲭⲉ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲓⲥϫⲉ ⲉ̀ϩⲛⲏⲓ ⲁⲛ ⲓⲉ ⲟⲩⲟⲓⲕⲟⲛⲟⲙⲓⲁ ⲡⲉⲧⲁⲩⲧⲉⲛϩⲟⲩⲧ ⲉ̀ⲣⲟⲥ

For if I did this willingly, then I have reward: if not willingly, then I was entrusted with a stewardship.

επειδη εαν καμνω τουτο εκουσιως, εχω μισθον· εαν δε ακουσιως, ειμαι εμπεπιστευμενος οικονομιαν.

فَمَا هُوَ أَجْرِي؟ إِذْ وَأَنَا أُبَشِّرُ أَجْعَلُ إِنْجِيلَ الْمَسِيحِ بِلاَ نَفَقَةٍ، حَتَّى لَمْ أَسْتَعْمِلْ سُلْطَانِي فِي الإِنْجِيلِ.

וְעַתָּה מַה־שְּׂכָרִי הֲלֹא שֶׁאֲבַשֵּׂר בְּשׂוֹרַת הַמָּשִׁיחַ בְּלֹא־מְחִיר לְבִלְתִּי הִשְׁתַּמֵּשׁ לַהֲנָאַת עַצְמִי בָּרְשׁוּת הַנִּתְּנָה־־לִּי בַּבְּשׂוֹרָה׃

Ⲁϣ ⲟⲩⲛ ⲡⲉ ⲡⲁⲃⲉⲭⲉ ϩⲓⲛⲁ ⲉⲓϩⲓϣⲉⲛⲛⲟⲩϥⲓ ⲛ̀ⲧⲁⲭⲁ ⲡⲓⲉⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲓⲟⲛ ⲁϭⲛⲉ ⲧⲁⲡⲁⲛⲏ ⲉ̀ϣ̀ⲧⲉⲙⲉⲣⲭⲣⲁⲥⲑⲉ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲉⲣϣⲓϣⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲓⲟⲛ

What then is my reward? That, preaching good tidings, I may make the Gospel without expense, (so as) not to use this authority in the Gospel.

Τις λοιπον ειναι ο μισθος μου; το να καμω αδαπανον το ευαγγελιον του Χριστου δια της κηρυξεως μου, ωστε να μη καμνω καταχρησιν της εξουσιας μου εν τω ευαγγελιω.

فَإِنِّي إِذْ كُنْتُ حُرًّا مِنَ الْجَمِيعِ، اسْتَعْبَدْتُ نَفْسِي لِلْجَمِيعِ لأَرْبَحَ الأَكْثَرِينَ.

כִּי בִּהְיוֹתִי חָפְשִׁי מִכֹּל עָשִׂיתִי עַצְמִי עֶבֶד לְכָל־אָדָם לִקְנוֹת אֶת־הָרַבִּים׃

Ⲉⲓⲟⲓ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲣⲉⲙϩⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲁⲓⲁⲓⲧ ⲙ̀ⲃⲱⲕ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲁϫⲉⲙϩⲏⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲓϩⲟⲩⲟ

For being free from all, I made myself servant of all, that I might gain the more.

Διοτι ελευθερος ων παντων εις παντας εδουλωσα εμαυτον, δια να κερδησω τους πλειοτερους·

فَصِرْتُ لِلْيَهُودِ كَيَهُودِيٍّ لأَرْبَحَ الْيَهُودَ. وَلِلَّذِينَ تَحْتَ النَّامُوسِ كَأَنِّي تَحْتَ النَّامُوسِ لأَرْبَحَ الَّذِينَ تَحْتَ النَّامُوسِ.

וָאֶהִי לַיְּהוּדִים כִּיהוּדִי לִקְנוֹת הַיְּהוּדִים אֲשֶׁר הֵם תַּחַת הַתּוֹרָה לָהֶם הָיִיתִי כְּמִי שֶׁתַּחַת הַתּוֹרָה אַף כִּי־אֲנִי אֵינֶנִּי תַּחַת הַתּוֹרָה לְמַעַן קְנוֹת אוֹתָם שֶׁהֵם תַּחַת הַתּוֹרָה׃

Ⲁⲓϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲁϫⲉⲙϩⲏⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲁⲓϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲭⲏ ϧⲁ ⲫⲛⲟⲙⲟⲥ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛⲉⲓⲭⲏ ϧⲁ ⲫⲛⲟⲙⲟⲥ ⲛ̀ϯⲭⲏ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲁⲛ ϧⲁ ⲫⲛⲟⲙⲟⲥ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲁϫⲉⲙϩⲏⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲭⲏ ϧⲁ ⲫⲛⲟⲙⲟⲥ

I became to the Jews as a Jew, that I might gain the Jews; I became to them who are under (the) law as being under (the) law, (though) I am not under (the) law, that I might gain them who are under (the) law.

και εγεινα εις τους Ιουδαιους ως Ιουδαιος, δια να κερδησω τους Ιουδαιους· εις τους υπο νομον ως υπο νομον, δια να κερδησω τους υπο νομον·

وَلِلَّذِينَ بِلاَ نَامُوسٍ كَأَنِّي بِلاَ نَامُوسٍ - مَعَ أَنِّي لَسْتُ بِلاَ نَامُوسٍ للهِ، بَلْ تَحْتَ نَامُوسٍ لِلْمَسِيحِ - لأَرْبَحَ الَّذِينَ بِلاَ نَامُوسٍ.

לְאֹתָם שֶׁאֵין לָהֶם תּוֹרָה הָיִיתִי כְּמִי שֶׁאֵין לוֹ תּוֹרָה אַף עַל־פִּי שֶׁאֵינֶנִּי בְּלֹא־תוֹרַת אֱלֹהִים כִּי־תוֹרַת הַמָּשִׁיחַ תּוֹרָתִי לְמַעַן קְנוֹת אוֹתָם שֶׁאֵין לָהֶם תּוֹרָה׃

Ⲁⲓϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲁⲛⲟⲙⲟⲥ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲛⲟⲙⲟⲥ ⲉ̀ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲟⲩⲁⲛⲟⲙⲟⲥ ⲁⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲁⲗⲗⲁ ⲉⲓⲭⲏ ϧⲁ ⲫⲛⲟⲙⲟⲥ ⲙ̀Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲁϫⲉⲙϩⲏⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲓⲁⲛⲟⲙⲟⲥ

I became to them without law as one without law, though I am not one without law of God, but being under (the) law of Christ, that I might gain them without law.

εις τους ανομους ως ανομος, μη ων ανομος εις τον Θεον, αλλ' εννομος εις τον Χριστον, δια να κερδησω ανομους·

صِرْتُ لِلضُّعَفَاءِ كَضَعِيفٍ لأَرْبَحَ الضُّعَفَاءَ. صِرْتُ لِلْكُلِّ كُلَّ شَيْءٍ، لأُخَلِّصَ عَلَى كُلِّ حَالٍ قَوْمًا.

וְלַחַלָּשִׁים הָיִיתִי כְחַלָּשׁ לִקְנוֹת אֶת־הַחַלָּשִׁים הַכֹּל לְכֻלָּם נִהְיֵיתִי לְמַעַן אוֹשִׁיעַ אֲחָדִים עַל כָּל־פָּנִים׃

Ⲁⲓϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧϣⲱⲛⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲉϥϣⲱⲛⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲁϫⲉⲙϩⲏⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧϣⲱⲛⲓ ⲁⲓϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ⲣⲏϯ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϩⲓⲛⲁ ⲡⲁⲛⲧⲱⲥ ⲛ̀ⲧⲁⲛⲟϩⲉⲙ ⲛ̀ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ

I became to them who are weak as one weak, that I might gain them who are weak: I became to all men all kinds, that by all means I might save some.

εγεινα εις τους ασθενεις ως ασθενης, δια να κερδησω τους ασθενεις· εις παντας εγεινα τα παντα, δια να σωσω παντι τροπω τινας.

وَهَذَا أَنَا أَفْعَلُهُ لأَجْلِ الإِنْجِيلِ، لأَكُونَ شَرِيكًا فِيهِ.

וְאֶת־זֹאת אֲנִי עֹשֶׂה בַּעֲבוּר הַבְּשׂוֹרָה לְמַעַן יִהְיֶה חֶלְקִי בָּהּ׃

Ⲛⲁⲓ ⲇⲉ ⲧⲏⲣⲟⲩ ϯⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲓⲉⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲓⲟⲛ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲁⲉⲣϣⲫⲏⲣ ⲉ̀ⲣⲟϥ

But I do all these things because of the Gospel, that I may share it (with others).

Καμνω δε τουτο δια το ευαγγελιον, δια να γεινω συγκοινωνος αυτου.

أَلَسْتُمْ تَعْلَمُونَ أَنَّ الَّذِينَ يَرْكُضُونَ فِي الْمَيْدَانِ جَمِيعُهُمْ يَرْكُضُونَ، وَلكِنَّ وَاحِدًا يَأْخُذُ الْجَعَالَةَ؟ هَكَذَا ارْكُضُوا لِكَيْ تَنَالُوا.

הֲלֹא יְדַעְתֶּם כִּי־הָרָצִים בָּאִצְטַדְיוֹן כֻּלָּם רָצִים וְאֶחָד יִזְכֶּה בִּשְׂכַר הַנִּצָּחוֹן כֵּן רוּצוּ לְמַעַן תִּזְכּוּ בוֹ׃

Ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⲛⲏ ⲉⲧϭⲟϫⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲧⲁⲇⲓⲟⲛ ⲥⲉϭⲟϫⲓ ⲙⲉⲛ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲟⲩⲁⲓ ⲇⲉ ⲉ̀ϣⲁϥϭⲓ ⲙ̀ⲡⲓⲃⲁⲓ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲇⲉ ϭⲟϫⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲧⲁϩⲟ

Ye know not that they who run in the stadium, run indeed all, but one receiveth the palm. But thus run, that ye may attain.

Δεν εξευρετε οτι οι τρεχοντες εν τω σταδιω παντες μεν τρεχουσιν, εις ομως λαμβανει το βραβειον; ουτω τρεχετε, ωστε να λαβητε αυτο.

وَكُلُّ مَنْ يُجَاهِدُ يَضْبُطُ نَفْسَهُ فِي كُلِّ شَيْءٍ. أَمَّا أُولئِكَ فَلِكَيْ يَأْخُذُوا إِكْلِيلًا يَفْنَى، وَأَمَّا نَحْنُ فَإِكْلِيلًا لَا يَفْنَى.

וְכָל־הָעֹמֵד לְהִתְגּוֹשֵׁשׁ יִנָּזֵר מִכָּל־דָּבָר הֵמָּה לָקַחַת כֶּתֶר נִפְסָד וַאֲנַחְנוּ לָקַחַת כֶּתֶר אֲשֶׁר אֵינֶנּוּ נִפְסָד׃

Ⲟⲩⲟⲛ ⲇⲉ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉⲣⲁⲅⲱⲛⲓⲍⲉⲥⲑⲉ ϣⲁϥⲁⲙⲟⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϧⲉⲛ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲏ ⲙⲉⲛ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲥⲉϭⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲭⲗⲟⲙ ⲉϥⲛⲁⲧⲁⲕⲟ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲇⲉ ⲟⲩⲁⲧⲧⲁⲕⲟ

But every one who striveth for the mastery layeth hold on himself in everything: they indeed, that they may receive a crown which will perish; but we an imperishable.

Πας δε ο αγωνιζομενος εις παντα εγκρατευεται, εκεινοι μεν δια να λαβωσι φθαρτον στεφανον, ημεις δε αφθαρτον.

إِذًا، أَنَا أَرْكُضُ هَكَذَا كَأَنَّهُ لَيْسَ عَنْ غَيْرِ يَقِينٍ. هَكَذَا أُضَارِبُ كَأَنِّي لَا أَضْرِبُ الْهَوَاءَ.

לָכֵן הִנְנִי רָץ לֹא כְּמוֹ בַחֲשֵׁכָה הִנְנִי נִלְחָם לֹא כְּהוֹלֶם רוּחַ׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲇⲉ ϯϭⲟϫⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ϩⲱⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲱⲡ ⲁⲛ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ϯϯ ϩⲱⲥ ⲉⲓϩⲓⲟⲩⲓ ⲁⲛ ⲉ̀ⲡⲓⲁⲏⲣ

But I (pron.) run thus, as not covertly; thus I fight, not as beating the air:

Εγω λοιπον ουτω τρεχω, ουχι ως αβεβαιως, ουτω πυγμαχω, ουχι ως κτυπων τον αερα,

بَلْ أَقْمَعُ جَسَدِي وَأَسْتَعْبِدُهُ، حَتَّى بَعْدَ مَا كَرَزْتُ لِلآخَرِينَ لَا أَصِيرُ أَنَا نَفْسِي مَرْفُوضًا.

כִּי אִם־אֲדַכֵּא אֶת־גּוּפִי וַאֲשַׁעְבְּדֶנּוּ שֶּׁלּא־אֶהְיֶה אֲנִי הַקּוֹרֵא לַאֲחֵרִים נֶאֱלָח בְּעַצְמִי׃

Ⲁⲗⲗⲁ ϯⲱϥⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲥⲱⲙⲁ ⲟⲩⲟϩ ϯⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲙ̀ⲃⲱⲕ ⲙⲏⲡⲱⲥ ⲉ̀ⲁⲓϩⲓⲱⲓϣ ⲛ̀ϩⲁⲛⲕⲉⲭⲱⲟⲩⲛⲓ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϩⲱ ⲛ̀ⲥⲉϫⲉⲙⲧ ⲉⲓⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲇⲟⲕⲓⲙⲟⲥ

but I bruise my body, and I make it servant: lest by any means, having proclaimed to others, I myself should be found [being] reprobate.

αλλα δαμαζω το σωμα μου και δουλαγωγω, μηπως εις αλλους κηρυξας εγω γεινω αδοκιμος.

إصحاح 10

إنذارات من تاريخ إسرئيل

فَإِنِّي لَسْتُ أُرِيدُ أَيُّهَا الإِخْوَةُ أَنْ تَجْهَلُوا أَنَّ آبَاءَنَا جَمِيعَهُمْ كَانُوا تَحْتَ السَّحَابَةِ، وَجَمِيعَهُمُ اجْتَازُوا فِي الْبَحْرِ،

וְלֹא אֲכַחֵד מִכֶּם אֶחָי שֶׁאֲבוֹתֵינוּ הָיוּ כֻלָּם תַּחַת הֶעָנָן וְכֻלָּם עָבְרוּ בְּתוֹךְ הַיָּם׃

Ⲛ̀ϯⲟⲩⲉϣ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲅⲁⲣ ⲁⲛ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲧⲉⲙⲓ ⲛⲁⲥⲛⲏⲟⲩ ϫⲉ ⲛⲉⲛⲓⲟϯ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲁⲩⲭⲏ ϧⲁ ϯϭⲏⲡⲓ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲥⲓⲛⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲫⲓⲟⲙ

For I wish you not to be (lit. being) ignorant, my brethren, that all our fathers were being under the cloud, and they all passed through the sea;

Δεν θελω δε να αγνοητε, αδελφοι, οτι οι πατερες ημων ησαν παντες υπο την νεφελην, και παντες δια της θαλασσης διηλθον,

وَجَمِيعَهُمُ اعْتَمَدُوا لِمُوسَى فِي السَّحَابَةِ وَفِي الْبَحْرِ،

וְכֻלָּם נִטְבְּלוּ לְמשֶׁה בֶּעָנָן וּבַיָּם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϭⲓⲱⲙⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉ̀ⲙⲱⲩⲥⲏⲥ ϧⲉⲛ ϯϭⲏⲡⲓ ⲛⲉⲙ ϧⲉⲛ ⲫⲓⲟⲙ

and they were all baptised unto Moses in the cloud and in the sea;

και παντες εις τον Μωυσην εβαπτισθησαν εν τη νεφελη και εν τη θαλασση,

وَجَمِيعَهُمْ أَكَلُوا طَعَامًا وَاحِدًا رُوحِيًّا،

וְכֻלָּם אָכְלוּ מַאֲכָל אֶחָד רוּחָנִי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲧⲁⲓϧⲣⲉ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ ⲙ̀ⲡⲛ̅ⲁ̅ⲧⲓⲕⲟⲛ ⲁⲩⲟⲩⲟⲙⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ

and the same spiritual food they all ate;

και παντες την αυτην πνευματικην βρωσιν εφαγον,

وَجَمِيعَهُمْ شَرِبُوا شَرَابًا وَاحِدًا رُوحِيًّا، لأَنَّهُمْ كَانُوا يَشْرَبُونَ مِنْ صَخْرَةٍ رُوحِيَّةٍ تَابِعَتِهِمْ، وَالصَّخْرَةُ كَانَتِ الْمَسِيحَ.

וְכֻלָּם שָׁתוּ מַשְׁקֶה אֶחָד רוּחָנִי כִּי שָׁתוּ מִן־הַצּוּר הָרוּחָנִי הַהֹלֵךְ עִמָּהֶם וְהַצּוּר הַהוּא הַמָּשִׁיחַ׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲓⲥⲱ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ ⲙ̀ⲡⲛ̅ⲁ̅ⲧⲓⲕⲟⲛ ⲁⲩⲥⲟϥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲁⲩⲥⲱ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲡⲛ̅ⲁ̅ⲧⲓⲕⲏ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲣⲁ ⲉⲥⲙⲟϣⲓ ⲛⲥⲱⲟⲩ ϯⲡⲉⲧⲣⲁ ⲇⲉ ⲛⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲡⲉ

and the same spiritual drink they all drank: for they were drinking from a spiritual rock, following them: but the rock was Christ.

και παντες το αυτο πνευματικον ποτον επιον· διοτι επινον απο πνευματικης πετρας ακολουθουσης, η δε πετρα ητο ο Χριστος·

لكِنْ بِأَكْثَرِهِمْ لَمْ يُسَرَّ اللهُ، لأَنَّهُمْ طُرِحُوا فِي الْقَفْرِ.

אֲבָל רֻבָּם לֹא רָצָה בָם הָאֱלֹהִים וּפִגְרֵיהֶם נָפְלוּ בַמִּדְבָּר׃

Ⲁⲗⲗⲁ ⲙ̀ⲡⲉ ⲫϯ ϯⲙⲁϯ ϧⲉⲛ ⲡⲟⲩϩⲟⲩⲟ ⲁⲩⲫⲱϣ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ϩⲓ ⲡϣⲁϥⲉ

But God was not well pleased with most of them: for they were overthrown in (the) desert.

αλλα δεν ευηρεστηθη ο Θεος εις τους πλειοτερους εξ αυτων· διοτι κατεστρωθησαν εν τη ερημω.

وَهَذِهِ الأُمُورُ حَدَثَتْ مِثَالًا لَنَا، حَتَّى لَا نَكُونَ نَحْنُ مُشْتَهِينَ شُرُورًا كَمَا اشْتَهَى أُولئِكَ.

וְכָל־זֹאת הָיְתָה־לָּנוּ לְמוֹפֵת לְבִלְתִּי הִתְאַוֹּת לְרָעָה כַּאֲשֶׁר הִתְאַוּוּ גַּם־הֵמָּה׃

Ⲛⲁⲓ ⲇⲉ ⲁⲩϣⲱⲡⲓ ⲛⲁⲛ ⲛ̀ϩⲁⲛⲧⲩⲡⲟⲥ ϫⲉ ⲛ̀ⲧⲉⲛϣ̀ⲧⲉⲙϣⲱⲡⲓ ⲉⲛⲟⲓ ⲛ̀ⲣⲉϥⲉⲣⲉⲡⲓⲑⲩⲙⲓⲛ ⲛ̀ϩⲁⲛⲡⲉⲧϩⲱⲟⲩ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁ ⲛⲏ ⲉⲣⲉⲡⲓⲑⲩⲙⲓⲛ

But these things became to us types, that we should not be [being] lusters after evil things, according as those lusted.

Ταυτα δε εγειναν παραδειγματα ημων, δια να μη ημεθα ημεις επιθυμηται κακων, καθως και εκεινοι επεθυμησαν.

فَلَا تَكُونُوا عَبَدَةَ أَوْثَانٍ كَمَا كَانَ أُنَاسٌ مِنْهُمْ، كَمَا هُوَ مَكْتُوبٌ: «جَلَسَ الشَّعْبُ لِلأَكْلِ وَالشُّرْبِ، ثُمَّ قَامُوا لِلَّعِبِ».

וְלֹא תִהְיוּ עֹבְדֵי אֱלִילִים כַּאֲשֶׁר הָיוּ מִקְצָתָם כְּמוֹ שֶׁכָּתוּב וַיֵּשֶׁב הָעָם לֶאֱכֹל וְשָׁתוֹ וַיָּקֻמוּ לְצַחֵק׃

Ⲟⲩⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲣϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϣⲁⲙϣⲉ ⲓⲇⲱⲗⲟⲛ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲥϧⲏⲟⲩⲧ ϫⲉ ⲁϥϩⲉⲙⲥⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲉ̀ⲟⲩⲱⲙ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲥⲱ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲧⲱⲟⲩⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲥⲱⲃⲓ

Neither be ye idolaters, as some among them; as it is written: 'The people sat down to eat and to drink; and they arose to play.'

Μηδε γινεσθε ειδωλολατραι, καθως τινες εξ αυτων, ως ειναι γεγραμμενον· Εκαθησεν ο λαος δια να φαγη και να πιη, και εσηκωθησαν να παιζωσι.

وَلَا نَزْنِ كَمَا زَنَى أُنَاسٌ مِنْهُمْ، فَسَقَطَ فِي يَوْمٍ وَاحِدٍ ثَلاَثَةٌ وَعِشْرُونَ أَلْفًا.

וְלֹא־נִהְיֶה זֹנִים כַּאֲשֶׁר זָנוּ מִקְצָתָם וַיִּפְּלוּ בְּיוֹם אֶחָד שְׁלֹשָׁה וְעֶשְׂרִים אֶלֶף אִישׁ׃

Ⲟⲩⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲑⲣⲉⲛⲉⲣⲡⲟⲣⲛⲉⲩⲓⲛ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲁⲩⲉⲣⲡⲟⲣⲛⲉⲩⲓⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϩⲉⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲉϩⲟⲟⲩ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲕ̅ⲅ̅ ⲛ̀ϣⲟ

Neither let us commit fornication, as some among them committed, and twenty-three thousand fell in one day.

Μηδε ας πορνευωμεν, καθως τινες αυτων επορνευσαν και επεσον εν μια ημερα εικοσιτρεις χιλιαδες.

وَلَا نُجَرِّبِ الْمَسِيحَ كَمَا جَرَّبَ أَيْضًا أُنَاسٌ مِنْهُمْ، فَأَهْلَكَتْهُمُ الْحَيَّاتُ.

וְלֹא־נְנַסֶּה אֶת־יְהוָֹה כַּאֲשֶׁר נִסּוּהוּ מִקְצָתָם וַיְאַבְּדוּם הַנְּחָשִׁים׃

Ⲟⲩⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲑⲣⲉⲛⲉⲣⲡⲓⲣⲁⲍⲓⲛ ⲙ̀Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲁⲩⲉⲣⲡⲓⲣⲁⲍⲓⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲧⲁⲕⲟ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲓϩⲟϥ

Neither let us tempt Christ, according as some among them tempted; and they were destroyed by the serpents.

Μηδε ας πειραζωμεν τον Χριστον, καθως και τινες αυτων επειρασαν και απωλεσθησαν υπο των οφεων.

وَلَا تَتَذَمَّرُوا كَمَا تَذَمَّرَ أَيْضًا أُنَاسٌ مِنْهُمْ، فَأَهْلَكَهُمُ الْمُهْلِكُ.

גַּם־לֹא תַלִּינוּ כַּאֲשֶׁר הִלִּינוּ מִקְצָתָם וַיָּמוּתוּ בְּיַד הַמַּשְׁחִית׃

Ⲟⲩⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲉⲛⲑⲣⲉⲛⲉⲣⲣⲉϥⲉⲣⲭⲣⲉⲙⲣⲉⲙ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲉ̀ⲁⲩⲭⲣⲉⲙⲣⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲧⲁⲕⲟ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲡⲓⲣⲉϥⲧⲁⲕⲟ

Neither let us be murmurers, according as some among them murmured; and they were destroyed by the destroyer.

Μηδε γογγυζετε, καθως και τινες αυτων εγογγυσαν, και απωλεσθησαν υπο του εξολοθρευτου.

فَهَذِهِ الأُمُورُ جَمِيعُهَا أَصَابَتْهُمْ مِثَالًا، وَكُتِبَتْ لإِنْذَارِنَا نَحْنُ الَّذِينَ انْتَهَتْ إِلَيْنَا أَوَاخِرُ الدُّهُورِ.

כָּל־זֹאת מְצָאָתַם לִהְיוֹת לְמוֹפֵת וַתִּכָּתֵב לְמוּסָר לָנוּ אֲשֶׁר־הִגִּיעוּ אֵלֵינוּ קִצֵּי עוֹלָמִים׃

Ⲛⲁⲓ ⲇⲉ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲁⲩϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲩⲡⲟⲥ ⲛ̀ⲛⲏ ⲁⲩⲥϧⲏⲧⲟⲩ ⲇⲉ ⲛⲁⲛ ⲉⲩⲥⲃⲱ ϧⲁ ⲛⲏ ⲉⲧⲁ ⲡϫⲱⲕ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲛⲉϩ ⲉⲣⲕⲁⲧⲁⲛⲧⲁⲛ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ

But all these things happened as type to those; but they were written for us for a teaching, namely those to whom (the) end of the ages occurred.

Ταυτα δε παντα εγινοντο εις εκεινους παραδειγματα, και εγραφησαν προς νουθεσιαν ημων, εις τους οποιους τα τελη των αιωνων εφθασαν.

إِذًا مَنْ يَظُنُّ أَنَّهُ قَائِمٌ، فَلْيَنْظُرْ أَنْ لَا يَسْقُطَ.

לָכֵן הָאֹמֵר בְּנַפְשׁוֹ אֲנִי עֹמֵד יֵרֶא פֶּן־יִפּוֹל׃

Ϩⲱⲥⲧⲉ ⲫⲏ ⲉⲑⲙⲉⲩⲓ ϫⲉ ϥⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧϥ ⲙⲁⲣⲉϥⲛⲁⲩ ⲙⲏⲡⲱⲥ ⲛ̀ⲧⲉϥϩⲉⲓ

Wherefore he who thinketh that he standeth, let him see lest by any means he fall.

Ωστε ο νομιζων οτι ισταται ας βλεπη μη πεση.

لَمْ تُصِبْكُمْ تَجْرِبَةٌ إِلاَّ بَشَرِيَّةٌ. وَلكِنَّ اللهَ أَمِينٌ، الَّذِي لَا يَدَعُكُمْ تُجَرَّبُونَ فَوْقَ مَا تَسْتَطِيعُونَ، بَلْ سَيَجْعَلُ مَعَ التَّجْرِبَةِ أَيْضًا الْمَنْفَذَ، لِتَسْتَطِيعُوا أَنْ تَحْتَمِلُوا.

עֲדַיִן לֹא־בָא עֲלֵיכֶם נִסָּיוֹן בִּלְתִּי כְּדֶרֶךְ בְּנֵי־אָדָם כִּי־נֶאֱמָן הוּא הָאֱלֹהִים אֲשֶׁר לֹא יַנִּיחַ לְנַסּוֹת אֶתְכֶם יוֹתֵר עַל כֹּחֲכֶם כִּי אִם־יִתֵּן עִם־הַנִּסָּיוֹן גַּם־אַחֲרִיתוֹ כְּדֵי שֶׁתּוּכְלוּ שְׂאֵת׃

Ⲙ̀ⲡⲉ ⲡⲓⲣⲁⲥⲙⲟⲥ ⲧⲁϩⲉ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲏⲗ ⲉ̀ⲡⲓⲣⲁⲥⲙⲟⲥ ⲛ̀ⲣⲱⲙⲓ ϥⲉⲛϩⲟⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲫϯ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲛ̀ϥⲛⲁⲭⲁ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲁⲛ ⲉ̀ⲑⲣⲟⲩⲉⲣⲡⲓⲣⲁⲍⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ϣ̀ϫⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲁⲗⲗⲁ ⲉϥⲉ̀ϯⲧⲟⲧϥ ⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲣⲁⲥⲙⲟⲥ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛϣ̀ϫⲉⲙϫⲟⲙ ⲛ̀ϥⲁⲓ ϣⲁⲧⲉⲧⲉⲛⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ

The temptation took you not, except the temptation of man: faithful is God, who will not let you be tempted beyond that which it is possible for you (to bear); but he will help with you in the temptation, that ye may be able to bear until ye come out of it.

Πειρασμος δεν σας κατελαβεν ειμη ανθρωπινος· πιστος ομως ειναι ο Θεος, οστις δεν θελει σας αφησει να πειρασθητε υπερ την δυναμιν σας, αλλα μετα του πειρασμου θελει καμει και την εκβασιν, ωστε να δυνασθε να υποφερητε.

لِذَلِكَ يَا أَحِبَّائِي اهْرُبُوا مِنْ عِبَادَةِ الأَوْثَانِ.

עַל־כֵּן חֲבִיבָי רַחֲקוּ מֵעֲבוֹדַת אֱלִילִים׃

Ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲁⲓ ⲛⲁⲙⲉⲛⲣⲁϯ ⲫⲱⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲁ ϯⲙⲉⲧϣⲁⲙϣⲉ ⲓⲇⲱⲗⲟⲛ

Therefore, my beloved, flee from the idolatry.

Δια τουτο, αγαπητοι μου, φευγετε απο της ειδωλολατρειας.

الولائم الوثنية وعشاء الرب

أَقُولُ كَمَا لِلْحُكَمَاءِ: احْكُمُوا أَنْتُمْ فِي مَا أَقُولُ.

כְּדַבֵּר אֶל־נְבוֹנִים אֲנִי מְדַבֵּר וְאַתֶּם בִּינוּ אֵת אֲשֶׁר אֹמַר׃

Ⲁⲓϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ϩⲁⲛⲥⲁⲃⲉⲩ ⲙⲁϩⲁⲡ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲡⲉϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟϥ

I say it to you as (to) wise; judge ye that which I say.

Λεγω ως προς φρονιμους· κρινατε σεις τουτο το οποιον λεγω·

كَأْسُ الْبَرَكَةِ الَّتِي نُبَارِكُهَا، أَلَيْسَتْ هِيَ شَرِكَةَ دَمِ الْمَسِيحِ؟ الْخُبْزُ الَّذِي نَكْسِرُهُ، أَلَيْسَ هُوَ شَرِكَةَ جَسَدِ الْمَسِيحِ؟

כּוֹס שֶׁל־בְּרָכָה אֲשֶׁר אֲנַחְנוּ מְבָרֲכִים עָלָיו הֲלֹא הוּא מְחַבֵּר אֹתָנוּ לְדָמוֹ שֶׁל־הַמָּשִׁיחַ וְהַלֶּחֶם אֲשֶׁר אֲנַחְנוּ בֹצְעִים הֲלֹא הוּא מְחַבֵּר אֹתָנוּ לְגוּפוֹ שֶׁל־הַמָּשִׁיחַ׃

Ⲡⲓⲁⲫⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲉⲩⲗⲟⲅⲓⲁ ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲛⲥⲙⲟⲩ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲙⲏ ϯⲙⲉⲧϣⲫⲏⲣ ⲁⲛ ⲧⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲥⲛⲟϥ ⲙ̀Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲡⲓⲱⲓⲕ ⲉⲧⲉⲛⲫⲱϣ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲙⲏ ϯⲙⲉⲧϣⲫⲏⲣ ⲁⲛ ⲧⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲥⲱⲙⲁ ⲙ̀Ⲡⲭ̅ⲥ̅

The cup of the Eulogia which we bless, is it not the sharing of (the) blood of Christ? The loaf which we break, is it not the sharing of (the) body of Christ?

Το ποτηριον της ευλογιας, το οποιον ευλογουμεν, δεν ειναι κοινωνια του αιματος του Χριστου; Ο αρτος, τον οποιον κοπτομεν, δεν ειναι κοινωνια του σωματος του Χριστου;

فَإِنَّنَا نَحْنُ الْكَثِيرِينَ خُبْزٌ وَاحِدٌ، جَسَدٌ وَاحِدٌ، لأَنَّنَا جَمِيعَنَا نَشْتَرِكُ فِي الْخُبْزِ الْوَاحِدِ.

כִּי־לֶחֶם אֶחָד הוּא לָכֵן גּוּף אֶחָד אֲנַחְנוּ הָרַבִּים מִפְּנֵי שֶׂחֵלֶק לְכֻלָּנוּ בַּלֶּחֶם הָאֶחָד׃

Ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲧⲉⲛⲟⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲓⲕ ⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲥⲱⲙⲁ ϧⲁ ⲛⲓⲙⲏϣ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲅⲁⲣ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲧⲉⲛϭⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲱⲓⲕ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ

Because we (pron.) are one loaf, one body, namely the many: for we (pron.) all receive from the same loaf.

διοτι εις αρτος, εν σωμα ειμεθα οι πολλοι· επειδη παντες εκ του ενος αρτου μετεχομεν.

انْظُرُوا إِسْرَائِيلَ حَسَبَ الْجَسَدِ. أَلَيْسَ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الذَّبَائِحَ هُمْ شُرَكَاءَ الْمَذْبَحِ؟

הַבִּיטוּ אֶל־יִשְׂרָאֵל שֶׁלְּפִי הַבָּשָׂר הֲלֹא אֹכְלֵי הַזְּבָחִים חַבְרֵי הַמִּזְבֵּחַ הֵמָּה׃

Ⲁⲛⲁⲩ ⲉⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲕⲁⲧⲁ ⲥⲁⲣⲝ ⲙⲏ ⲛⲏ ⲁⲛ ⲉⲑⲟⲩⲱⲙ ⲛ̀ⲛⲓϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲉⲧⲟⲓ ⲛ̀ϣⲫⲏⲣ ⲉ̀ⲡⲓⲙⲁⲛ̀ⲉⲣϣⲱⲟⲩϣⲓ

See Israel according to flesh: are not they who eat of the sacrifices sharers with the altar?

Βλεπετε τον Ισραηλ κατα σαρκα· οι τρωγοντες τας θυσιας δεν ειναι κοινωνοι του θυσιαστηριου;

فَمَاذَا أَقُولُ؟ أَإِنَّ الْوَثَنَ شَيْءٌ، أَوْ إِنَّ مَا ذُبِحَ لِلْوَثَنِ شَيْءٌ؟

וְעַתָּה מָה אֹמַר הֲיֵשׁ מַמָּשׁ בָּאֱלִיל אִם־יֵשׁ מַמָּשׁ בְּזִבְחֵי אֱלִילִים׃

Ⲟⲩ ϫⲉ ⲡⲉⲧϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϫⲉ ϣⲱⲧ ⲛ̀ⲓⲇⲱⲗⲟⲛ ⲟⲩ ⲡⲉ ⲓⲉ ϫⲉ ⲟⲩ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲡⲉ ⲓⲇⲱⲗⲟⲛ

What then say I? 'The thing slain for idols, what is it?' or 'what itself is (an) idol?'

Τι λοιπον λεγω; οτι το ειδωλον ειναι τι; η οτι το ειδωλοθυτον ειναι τι; ουχι·

بَلْ إِنَّ مَا يَذْبَحُهُ الأُمَمُ فَإِنَّمَا يَذْبَحُونَهُ لِلشَّيَاطِينِ، لَا للهِ. فَلَسْتُ أُرِيدُ أَنْ تَكُونُوا أَنْتُمْ شُرَكَاءَ الشَّيَاطِينِ.

אֶלָּא מַה־שֶּׁיִּזְבְּחוּ הַגּוֹיִם לַשֵּׁדִים הֵם זֹבְחִים וְלֹא לֵאלֹהִים וַאֲנִי אֵין רְצוֹנִי שֶׁתִּהְיוּ חֲבֵרִים לַשֵּׁדִים׃

Ⲁⲗⲗⲁ ϫⲉ ⲛⲉⲧⲟⲩϣⲱⲧ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ⲁⲩϣⲱⲧ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲓⲓⲇⲱⲗⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲫϯ ⲁⲛ ⲛ̀ϯⲟⲩⲉϣ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲇⲉ ⲁⲛ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲟⲓ ⲛ̀ϣⲫⲏⲣ ⲛ̀ⲛⲓⲇⲉⲙⲱⲛ

But that the things which the Gentiles slay, they slay them for the idols, and not God. But I wish you not to be (lit. being) sharers with the demons.

αλλ' οτι εκεινα, τα οποια θυσιαζουσι τα εθνη, εις τα δαιμονια θυσιαζουσι και ουχι εις τον Θεον· και δεν θελω σεις να γινησθε κοινωνοι των δαιμονιων.

لَا تَقْدِرُونَ أَنْ تَشْرَبُوا كَأْسَ الرَّبِّ وَكَأْسَ شَيَاطِينَ. لَا تَقْدِرُونَ أَنْ تَشْتَرِكُوا فِي مَائِدَةِ الرَّبِّ وَفِي مَائِدَةِ شَيَاطِينَ.

לֹא תוּכְלוּ לִשְׁתּוֹת כּוֹס אֲדֹנֵינוּ וְכוֹס הַשֵּׁדִים יָחַד וְלֹא יִהְיֶה חֵלֶק לָכֶם בְּשֻׁלְחַן אֲדֹנֵינוּ וּבְשֻׁלְחַן הַשֵּׁדִים׃

Ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣϫⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲥⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲁⲫⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲁⲫⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲇⲉⲙⲱⲛ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣ̀ϫⲟⲙ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ϭⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲧⲣⲁⲡⲉⲍⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲛⲉⲙ ϯⲧⲣⲁⲡⲉⲍⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲇⲉⲙⲱⲛ

It is not possible for you to drink from the cup of the Lord and the cup of the demons: it is not possible for you to receive from the table of the Lord and the table of the demons.

Δεν δυνασθε να πινητε το ποτηριον του Κυριου και το ποτηριον των δαιμονιων· δεν δυνασθε να ησθε μετοχοι της τραπεζης του Κυριου και της τραπεζης των δαιμονιων.

أَمْ نُغِيرُ الرَّبَّ؟ أَلَعَلَّنَا أَقْوَى مِنْهُ؟

הֲנָעֵז לְהַקְנִיא אֶת־אֲדֹנֵינוּ הֲכִי חֲזָקִים אֲנַחְנוּ מִמֶּנּוּ׃

Ϣⲁⲛ ⲁⲛⲛⲁϯⲭⲟϩ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ⲙⲏ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ϩⲁⲛϫⲱⲣⲓ ⲉ̀ϩⲟⲧⲉⲣⲟϥ

Or are we to rouse the jealousy of the Lord? Are we stronger than he?

Η τον Κυριον θελομεν να διεγειρωμεν εις ζηλοτυπιαν; μηπως ειμεθα ισχυροτεροι αυτου;

حرية المؤمن

«كُلُّ الأَشْيَاءِ تَحِلُّ لِي»، لكِنْ لَيْسَ كُلُّ الأَشْيَاءِ تُوَافِقُ. «كُلُّ الأَشْيَاءِ تَحِلُّ لِي»، وَلكِنْ لَيْسَ كُلُّ الأَشْيَاءِ تَبْنِي.

הַכֹּל רְשׁוּת לִי אֲבָל לֹא כָל־דָּבָר מוֹעִיל הַכֹּל רְשׁוּת לִי אֲבָל לֹא כָל־דָּבָר בֹּנֶה׃

Ⲥϣⲉ ⲛ̀ⲉⲣ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⲥⲉⲣⲛⲟϥⲣⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲁⲛ ⲉⲝⲉⲥⲧⲓⲛ ⲉ̀ⲉⲣ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⲥⲉⲕⲱⲧ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲁⲛ

It is lawful to do everything; but all things are not profitable. It is lawful to do everything; but all things edify not.

Παντα ειναι εις την εξουσιαν μου αλλα παντα δεν συμφερουσι· παντα ειναι εις την εξουσιαν μου, αλλα παντα δεν οικοδομουσι.

لَا يَطْلُبْ أَحَدٌ مَا هُوَ لِنَفْسِهِ، بَلْ كُلُّ وَاحِدٍ مَا هُوَ لِلآخَرِ.

אִישׁ אַל־יְבַקֵּשׁ דָּבָר לְעַצְמוֹ כִּי אִם־לְרֵעֵהוּ׃

Ⲙ̀ⲡⲉⲛⲑⲣⲉ ϩⲗⲓ ⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲁ ⲡⲉⲧⲉⲫⲱϥ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲁⲗⲗⲁ ⲛ̀ⲥⲁ ⲫⲁ ⲡⲉϥϣⲫⲏⲣ

Let not any seek for his own, but for that of his neighbour.

Μηδεις ας ζητη το εαυτου συμφερον, αλλ' εκαστος τα του αλλου.

كُلُّ مَا يُبَاعُ فِي الْمَلْحَمَةِ كُلُوهُ غَيْرَ فَاحِصِينَ عَنْ شَيْءٍ، مِنْ أَجْلِ الضَّمِيرِ،

כָּל־הַנִּמְכָּר בַּשּׁוּק אֹתוֹ תֹאכֵלוּ וְאַל־תַּחְקְרוּ מִפְּנֵי מִכְשֹׁל הַלֵּב׃

Ⲉⲛⲭⲁⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲟⲩϯ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲁⲕⲉⲗⲗⲟⲥ ⲟⲩⲙⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛϧⲟⲧϧⲉⲧ ⲁⲛ ⲛ̀ϩⲗⲓ ⲉⲑⲃⲉ ϯⲥⲩⲛⲏⲇⲉⲥⲓⲥ

All things which are sold in the meat-market eat, making no enquiry because of the conscience;

Παν το πωλουμενον εν τω μακελλιω τρωγετε, μηδεν εξεταζοντες δια την συνειδησιν·

لأَنَّ «لِلرَّبِّ الأَرْضَ وَمِلأَهَا».

כִּי לַיְהוָֹה הָאָרֶץ וּמְלוֹאָהּ׃

Ⲫⲁ ⲡ⳪̅ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲉϥⲙⲟϩ

for the earth is the Lord's, and its fulness.

διοτι του Κυριου ειναι η γη και το πληρωμα αυτης.

وَإِنْ كَانَ أَحَدٌ مِنْ غَيْرِ الْمُؤْمِنِينَ يَدْعُوكُمْ، وَتُرِيدُونَ أَنْ تَذْهَبُوا، فَكُلُّ مَا يُقَدَّمُ لَكُمْ كُلُوا مِنْهُ غَيْرَ فَاحِصِينَ، مِنْ أَجْلِ الضَّمِيرِ.

וְאִם־יִקְרָא אֶתְכֶם אִישׁ מֵאֲשֶׁר אֵינָם מַאֲמִינִים וּרְצוֹנְכֶם לָלֶכֶת אֵלָיו אָכוֹל תֹּאכְלוּ מִכֹּל אֲשֶׁר־יָשִׂימוּ לִפְנֵיכֶם וְאַל־תַּחְקְרוּ מִפְּנֵי מִכְשׁוֹל הַלֵּב׃

Ⲓⲥϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲁⲑⲛⲁϩϯ ⲑⲱϩⲉⲙ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲱϣ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉⲛⲭⲁⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲭⲁⲩ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲟⲩⲟⲙⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛϧⲟⲧϧⲉⲧ ⲁⲛ ⲛ̀ϩⲗⲓ ⲉⲑⲃⲉ ϯⲥⲩⲛⲏⲇⲉⲥⲓⲥ

If one of the unbelievers invite you, and ye wish, go. All things which they will set before you, eat, making no enquiry because of the conscience.

Και εαν τις των απιστων σας προσκαλη και θελετε να υπαγητε, τρωγετε ο, τι βαλλεται εμπροσθεν σας, μηδεν εξεταζοντες δια την συνειδησιν.

وَلكِنْ إِنْ قَالَ لَكُمْ أَحَدٌ: «هَذَا مَذْبُوحٌ لِوَثَنٍ» فَلَا تَأْكُلُوا مِنْ أَجْلِ ذَاكَ الَّذِي أَعْلَمَكُمْ، وَالضَّمِيرِ. لأَنَّ «لِلرَّبِّ الأَرْضَ وَمِلأَهَا»

וְכִי־יֹאמַר לָכֶם אִישׁ זֶה הוּא זֶבַח אֱלִילִים אַל־תֹּאכְלוּ מִפְּנֵי אֹתוֹ הַמּוֹדִיעַ וּמִפְּנֵי מִכְשׁוֹל הַלֵּב כִּי לַיְהוָֹה הָאָרֶץ וּמְלוֹאָהּ׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲟⲩⲁⲓ ϫⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲟⲩϣⲱⲧ ⲛ̀ⲓⲇⲱⲗⲟⲛ ⲡⲉ ⲫⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲣⲟⲩⲱⲙ ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲙⲱⲧⲉⲛ ⲛⲉⲙ ⲉⲑⲃⲉ ϯⲥⲩⲛⲏⲇⲉⲥⲓⲥ

But if one should say to you: This is a thing slain for idols,' eat not, because of him who showed to you, and because of the conscience;

Εαν δε τις σας ειπη, Τουτο ειναι ειδωλοθυτον, μη τρωγετε δι' εκεινον τον φανερωσαντα και δια την συνειδησιν· διοτι του Κυριου ειναι η γη και το πληρωμα αυτης.

أَقُولُ «الضَّمِيرُ»، لَيْسَ ضَمِيرَكَ أَنْتَ، بَلْ ضَمِيرُ الآخَرِ. لأَنَّهُ لِمَاذَا يُحْكَمُ فِي حُرِّيَّتِي مِنْ ضَمِيرِ آخَرَ؟

וְהַלֵּב שֶׁאֲנִי אֹמֵר לֹא לִבְּךָ כִּי אִם־לֵב רֵעֶךָ כִּי לָמָּה־זֶּה תִּדּוֹן חֵרוּתִי עַל־יְדֵי לֵב הָאַחֵר׃

Ϯϫⲱ ⲇⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲟⲩⲥⲩⲛⲏⲇⲉⲥⲓⲥ ⲛ̀ⲑⲱⲕ ⲁⲛ ⲧⲉ ⲁⲗⲗⲁ ⲑⲁ ⲡⲉⲕϣⲫⲏⲣ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲅⲁⲣ ⲧⲁⲙⲉⲧⲣⲉⲙϩⲉ ⲥⲉⲛⲁϯϩⲁⲡ ⲉⲣⲟⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲕⲉⲥⲩⲛⲏⲇⲉⲥⲓⲥ

but I say because of a conscience: it is not thine, but that of thy neighbour. For why will my liberty be judged by another conscience?

Συνειδησιν δε λεγω ουχι την ιδικην σου, αλλα την του αλλου. Επειδη δια τι η ελευθερια μου κρινεται υπο αλλης συνειδησεως;

فَإِنْ كُنْتُ أَنَا أَتَنَاوَلُ بِشُكْرٍ، فَلِمَاذَا يُفْتَرَى عَلَيَّ لأَجْلِ مَا أَشْكُرُ عَلَيْهِ؟

וְאִם־אֹכֵל אֲנִי בִּבְרָכָה לָמָּה יֵצֵא לִי שֵׁם רַע עַל־הַדָּבָר שֶׁאֲנִי מְבָרֵךְ עָלָיו׃

Ⲓⲥϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϯϭⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩϣⲉⲡϩⲙⲟⲧ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲥⲉϫⲉⲟⲩⲁ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲫⲏ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲉϯϣⲉⲡϩⲙⲟⲧ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱϥ

If I (pron.) receive in [a] thanksgiving, why am I blasphemed about that for which I (pron.) give thanks?

Και εαν εγω μετ' ευχαριστιας μετεχω, δια τι βλασφημουμαι δι' εκεινο, δια το οποιον εγω ευχαριστω;

فَإِذَا كُنْتُمْ تَأْكُلُونَ أَوْ تَشْرَبُونَ أَوْ تَفْعَلُونَ شَيْئًا، فَافْعَلُوا كُلَّ شَيْءٍ لِمَجْدِ اللهِ.

לָכֵן אִם תֹּאכְלוּ וְאִם־תִּשְׁתּוּ אוֹ־תַעֲשׂוֹּ דָבָר עֲשׂוֹּ הַכֹּל לִכְבוֹד אֱלֹהִים׃

Ⲓⲧⲉ ⲟⲩⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲱⲙ ⲓⲧⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱ ⲓⲧⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛⲓⲣⲓ ⲛ̀ⲕⲉϩⲱⲃ ⲁⲣⲓ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉ̀ⲡϯⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲫϯ

Whether, then, ye eat, or ye drink, or ye do (any) other thing, do all things unto the glorifying God.

Ειτε λοιπον τρωγετε ειτε πινετε ειτε πραττετε τι, παντα πραττετε εις δοξαν Θεου.

كُونُوا بِلاَ عَثْرَةٍ لِلْيَهُودِ وَلِلْيُونَانِيِّينَ وَلِكَنِيسَةِ اللهِ.

וְאַל־תִּתְּנוּ מִכְשֹׁל לֹא לַיְּהוּדִים וְלֹא לַיְּוָנִים וְלֹא לִקְהִלַּת אֱלֹהִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ϣⲱⲡⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲧϭⲣⲟⲡ ⲛⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲟⲩⲉⲓⲛⲓⲛ ⲛⲉⲙ ϯⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ

And be ye offenceless to the Jews and the Greeks and the church of God:

Μη γινεσθε προσκομμα μητε εις Ιουδαιους μητε εις Ελληνας μητε εις την εκκλησιαν του Θεου,

كَمَا أَنَا أَيْضًا أُرْضِي الْجَمِيعَ فِي كُلِّ شَيْءٍ، غَيْرَ طَالِبٍ مَا يُوَافِقُ نَفْسِي، بَلِ الْكَثِيرِينَ، لِكَيْ يَخْلُصُوا.

כַּאֲשֶׁר גַּם־אָנֹכִי מְבַקֵּשׁ לִהְיוֹת רָצוּי לַכֹּל בַּכֹּל וְלֹא אֲבַקֵּשׁ תּוֹעֶלֶת עַצְמִי כִּי־אִם תּוֹעֶלֶת הָרַבִּים לְמַעַן יִוָּשֵׁעוּ׃

Ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ϩⲱ ⲉⲧⲉ ϧⲉⲛ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϯⲣⲁⲛⲁϥ ⲛ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛ̀ϯⲕⲱϯ ⲁⲛ ⲛ̀ⲥⲁ ⲧⲁⲛⲟϥⲣⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧ ⲁⲗⲗⲁ ⲑⲁ ⲛⲓⲙⲏϣ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲥⲉⲛⲟϩⲉⲙ

according as I also in all things please all, not seeking for mine own profit, but that of the many, that they may be saved.

καθως και εγω κατα παντα αρεσκω εις παντας, μη ζητων το ιδικον μου συμφερον, αλλα το των πολλων, δια να σωθωσι.

إصحاح 11

اللياقة في العبادة

كُونُوا مُتَمَثِّلِينَ بِي كَمَا أَنَا أَيْضًا بِالْمَسِيحِ.

לְכוּ בְּעִקְּבוֹתָי כַּאֲשֶׁר גַּם־אֲנִי הֹלֵךְ בְּעִקְּבוֹת הַמָּשִׁיחַ׃

Ϣⲱⲡⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲟⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲟⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ϩⲱ ⲉ̀ϯⲟⲛⲓ ⲙ̀Ⲡⲭ̅ⲥ̅

Be ye like me, according as I also am like Christ.

Μιμηται μου γινεσθε, καθως και εγω του Χριστου.

فَأَمْدَحُكُمْ أَيُّهَا الإِخْوَةُ عَلَى أَنَّكُمْ تَذْكُرُونَنِي فِي كُلِّ شَيْءٍ، وَتَحْفَظُونَ التَّعَالِيمَ كَمَا سَلَّمْتُهَا إِلَيْكُمْ.

וְעַל־זֹאת אֲנִי מְשַׁבֵּחַ אֶתְכֶם אֶחָי שֶׁזְּכַרְתֶּם אֹתִי בַּכֹּל לִשְׁמֹר אֶת־הַקַּבָּלוֹת כַּאֲשֶׁר מָסַרְתִּי לָכֶם׃

Ϯⲧⲁⲓⲟ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲙⲉⲩⲓ ϧⲉⲛ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁⲓϯ ⲛ̀ⲛⲓⲡⲁⲣⲁⲇⲟⲥⲓⲥ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲁⲙⲟⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ

But I honour you because ye remember me in all things, and according as I delivered to you the traditions, ye lay hold on them.

Σας επαινω δε, αδελφοι, οτι εις παντα με ενθυμεισθε, και κρατειτε τας παραδοσεις, καθως παρεδωκα εις εσας.

وَلكِنْ أُرِيدُ أَنْ تَعْلَمُوا أَنَّ رَأْسَ كُلِّ رَجُلٍ هُوَ الْمَسِيحُ، وَأَمَّا رَأْسُ الْمَرْأَةِ فَهُوَ الرَّجُلُ، وَرَأْسُ الْمَسِيحِ هُوَ اللهُ.

וּרְצוֹנִי שֶׁתִּהְיוּ יֹדְעִים שֶׁרֹאשׁ כָּל־אִישׁ הַמָּשִׁיחַ וְרֹאשׁ הָאִשָּׁה הָאִישׁ וְרֹאשׁ הַמָּשִׁיחַ הוּא הָאֱלֹהִים׃

Ϯⲟⲩⲉϣ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲧⲁⲫⲉ ⲛ̀ⲣⲱⲙⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲡⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲧⲁⲫⲉ ⲇⲉ ⲛ̀ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲡⲉⲥϩⲁⲓ ⲡⲉ ⲧⲁⲫⲉ ⲇⲉ ⲙ̀Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲫϯ ⲡⲉ

I wish you to know (lit, knowing) that (the) head of every man is Christ, but (the) head of the woman is her husband, but (the) head of Christ is God.

Θελω δε να εξευρητε, οτι η κεφαλη παντος ανδρος ειναι ο Χριστος, κεφαλη δε της γυναικος ο ανηρ, κεφαλη δε του Χριστου ο Θεος.

كُلُّ رَجُلٍ يُصَلِّي أَوْ يَتَنَبَّأُ وَلَهُ عَلَى رَأْسِهِ شَيْءٌ، يَشِينُ رَأْسَهُ.

כָּל־אִישׁ אֲשֶׁר יִתְפַּלֵּל אוֹ יִתְנַבֵּא וְרֹאשׁוֹ מְכֻסֶּה מְנַוֵּל הוּא אֶת־רֹאשׁוֹ׃

Ⲣⲱⲙⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲧⲱⲃϩ ⲓⲉ ⲉϥⲉⲣⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲉⲩⲓⲛ ⲉⲣⲉ ϫⲱϥ ϩⲱⲃⲥ ⲉϥϯϣⲓⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉϥⲁⲫⲉ

Every man who prayeth or prophesieth, having his head covered, is shaming his head.

Πας ανηρ προσευχομενος η προφητευων, εαν εχη κεκαλυμμενην την κεφαλην, καταισχυνει την κεφαλην αυτου.

وَأَمَّا كُلُّ امْرَأَةٍ تُصَلِّي أَوْ تَتَنَبَّأُ وَرَأْسُهَا غَيْرُ مُغُطَّى، فَتَشِينُ رَأْسَهَا، لأَنَّهَا وَالْمَحْلُوقَةَ شَيْءٌ وَاحِدٌ بِعَيْنِهِ.

וְכָל־אִשָּׁה אֲשֶׁר תִּתְפַּלֵּל אוֹ תִתְנַבֵּא וְרֹאשָׁהּ פָּרוּעַ אֶת־רֹאשָׁהּ הִיא מְנַוָּלֶת כִּי שָׁוָה הִיא לִמְגֻלָּחָה׃

Ⲥϩⲓⲙⲓ ⲇⲉ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲥⲧⲱⲃϩ ⲓⲉ ⲉⲥⲉⲣⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲉⲩⲓⲛ ⲛ̀ϫⲱⲥ ϩⲱⲃⲥ ⲁⲛ ⲥϯϣⲓⲡⲓ ⲛ̀ⲧⲉⲥⲁⲫⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲁⲓ ⲣⲱ ⲡⲉ ⲛ̀ⲑⲏ ⲉⲧⲉ ϫⲱⲥ ϧⲟⲕϩⲥ

But every woman praying or prophesying with her head not covered shameth her head: for it is one and it is the same as she whose head is shaven.

Πασα δε γυνη προσευχομενη η προφητευουσα με την κεφαλην ασκεπη καταισχυνει την κεφαλην εαυτης· διοτι εν και το αυτο ειναι με την εξυρισμενην.

إِذِ الْمَرْأَةُ، إِنْ كَانَتْ لَا تَتَغَطَّى، فَلْيُقَصَّ شَعَرُهَا. وَإِنْ كَانَ قَبِيحًا بِالْمَرْأَةِ أَنْ تُقَصَّ أَوْ تُحْلَقَ، فَلْتَتَغَطَّ.

כִּי הָאִשָּׁה אִם־לֹא תִתְכַּסֶּה גַּם תִּתְגַּלָּח וְאִם־בִּזָּיוֹן הוּא לָאִשָּׁה לָגֹז אוֹ לְגַלֵּחַ אֶת־שְׂעָרָהּ תִּתְכַּסֶּה׃

Ⲓⲥϫⲉ ⲅⲁⲣ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲛⲁϩⲉⲃⲥ ϫⲱⲥ ⲓⲉ ⲙⲁⲣⲉⲥϧⲟⲕϩϥ ⲓⲥϫⲉ ⲟⲩϣⲱϣ ⲡⲉ ⲉ̀ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲉ̀ϫⲉⲃⲥ ϫⲱⲥ ⲓⲉ ⲉ̀ϧⲟⲕϩϥ ⲓⲉ ⲙⲁⲣⲉⲥϩⲉⲃⲥ ϫⲱⲥ

For if a woman will not cover her head, then let her shave it: if it is a dishonour unto a woman to shear her head, or to shave it, let her cover her head.

Επειδη αν δεν καλυπτηται η γυνη, ας κουρευση και τα μαλλια αυτης· αλλ' εαν ηναι αισχρον εις γυναικα να κουρευη τα μαλλια αυτης η να ξυριζηται, ας καλυπτηται.

فَإِنَّ الرَّجُلَ لَا يَنْبَغِي أَنْ يُغَطِّيَ رَأْسَهُ لِكَوْنِهِ صُورَةَ اللهِ وَمَجْدَهُ. وَأَمَّا الْمَرْأَةُ فَهِيَ مَجْدُ الرَّجُلِ.

אָמְנָם הָאִישׁ אֵינֶנּוּ חַיָּב לְכַסּוֹת אֶת־רֹאשׁוֹ כִּי הוּא צֶלֶם אֱלֹהִים וּכְבוֹדוֹ וְהָאִשָּׁה הִיא כְּבוֹד הָאִישׁ׃

Ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲙⲉⲛ ⲅⲁⲣ ⲥⲉⲙⲡϣⲁ ⲛⲁϥ ⲁⲛ ⲛ̀ⲧⲉϥϩⲉⲃⲥ ϫⲱϥ ϫⲉ ⲟⲩϩⲓⲕⲱⲛ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲡⲉ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲥ ⲟⲩⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉⲥϩⲁⲓ ⲡⲉ

For the man indeed ought not to cover his head, because he is an image and a glory of God: but the woman--she is a glory of her husband.

Διοτι ο μεν ανηρ δεν χρεωστει να καλυπτη την κεφαλην αυτου, επειδη ειναι εικων και δοξα του Θεου· η δε γυνη ειναι δοξα του ανδρος.

لأَنَّ الرَّجُلَ لَيْسَ مِنَ الْمَرْأَةِ، بَلِ الْمَرْأَةُ مِنَ الرَّجُلِ.

כִּי אֵין־הָאִישׁ מִן־הָאִשָּׁה כִּי אִם־הָאִשָּׁה מִן־הָאִישׁ׃

Ⲛⲉⲧⲁⲩⲉⲛ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲅⲁⲣ ⲁⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲁⲗⲗⲁ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ

For the man was not brought from the woman, but the woman from the man:

Διοτι ο ανηρ δεν ειναι εκ της γυναικος, αλλ' η γυνη εκ του ανδρος·

وَلأَنَّ الرَّجُلَ لَمْ يُخْلَقْ مِنْ أَجْلِ الْمَرْأَةِ، بَلِ الْمَرْأَةُ مِنْ أَجْلِ الرَّجُلِ.

גַּם־לֹא־נִבְרָא הָאִישׁ בַּעֲבוּר הָאִשָּׁה כִּי אִם־הָאִשָּׁה בַּעֲבוּר הָאִישׁ׃

Ⲕⲉ ⲅⲁⲣ ⲛⲉⲧⲁⲩⲥⲉⲛⲧ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲁⲛ ⲉⲑⲃⲉ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲁⲗⲗⲁ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ

for the man was not also created because of the woman, but the woman because of the man:

επειδη δεν εκτισθη ο ανηρ δια την γυναικα, αλλ' η γυνη δια τον ανδρα.

لِهَذَا يَنْبَغِي لِلْمَرْأَةِ أَنْ يَكُونَ لَهَا سُلْطَانٌ عَلَى رَأْسِهَا، مِنْ أَجْلِ الْمَلاَئِكَةِ.

עַל־כֵּן הָאִשָּׁה חַיֶּבֶת לִהְיוֹת אוֹת מִשְׁמַעְתָּהּ עַל־רֹאשָׁהּ בַּעֲבוּר הַמַּלְאָכִים׃

Ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ⲥⲉⲙⲡϣⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲭⲁ ⲟⲩⲉⲣϣⲱⲛ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲉⲥⲁⲫⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲛⲓⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ

therefore the woman ought to put a veil upon her head because of the angels.

Δια τουτο η γυνη χρεωστει να εχη εξουσιαν επι της κεφαλης αυτης δια τους αγγελους.

غَيْرَ أَنَّ الرَّجُلَ لَيْسَ مِنْ دُونِ الْمَرْأَةِ، وَلَا الْمَرْأَةُ مِنْ دُونِ الرَّجُلِ فِي الرَّبِّ.

אֲבַָל אֵין הָאִישׁ בְּלֹא אִשָּׁה וְאֵין הָאִשָּׁה בְּלֹא אִישׁ בָּאָדוֹן׃

Ⲡⲗⲏⲛ ⲟⲩⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲭⲱⲣⲓⲥ ⲣⲱⲙⲓ ⲟⲩⲇⲉ ⲣⲱⲙⲓ ⲭⲱⲣⲓⲥ ⲥϩⲓⲙⲓ ϧⲉⲛ ⲡ⳪̅

Nevertheless neither is a woman without man nor man without woman in the Lord.

Πλην ουτε ο ανηρ χωρις της γυναικος ουτε η γυνη χωρις του ανδρος υπαρχει εν Κυριω.

لأَنَّهُ كَمَا أَنَّ الْمَرْأَةَ هِيَ مِنَ الرَّجُلِ، هَكَذَا الرَّجُلُ أَيْضًا هُوَ بِالْمَرْأَةِ. وَلكِنَّ جَمِيعَ الأَشْيَاءِ هِيَ مِنَ اللهِ.

כִּי כַּאֲשֶׁר הָאִשָּׁה מִן־הָאִישׁ כֵּן גַּם־הָאִישׁ עַל־יְדֵי הָאִשָּׁה וְכָל־אֵלֶּה מֵאֱלֹהִים׃

Ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲅⲁⲣ ⲉⲧⲉ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲟⲩⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲡⲉ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲟⲛ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲟⲩⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲡⲉ ⲉⲛⲭⲁⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϩⲁⲛⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲫϯ ⲛⲉ

For according as the woman is [a] from the man, thus also the man is [a] through a the woman; all things are from God.

Διοτι καθως η γυνη ειναι εκ του ανδρος, ουτω και ο ανηρ ειναι δια της γυναικος, τα παντα δε εκ του Θεου.

احْكُمُوا فِي أَنْفُسِكُمْ: هَلْ يَلِيقُ بِالْمَرْأَةِ أَنْ تُصَلِّيَ إِلَى اللهِ وَهِيَ غَيْرُ مُغَطَّاةٍ؟

שִׁפְטוּ־נָא בְנַפְשְׁכֶם הֲנָאֲוָה לְאִשָּׁה לְהִתְפַּלֵּל אֶל־הָאֱלֹהִים וְרֹאשָׁהּ מְגֻלָּה׃

Ⲙⲁϩⲁⲡ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲁⲥⲥϣⲉ ⲛ̀ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲉ̀ⲑⲣⲉⲥⲧⲱⲃϩ ⲙ̀ⲫϯ ⲛ̀ϫⲱⲥ ϩⲟⲃⲥ ⲁⲛ

Judge in your own selves: that it was seemly for a woman to pray to God with her head not covered.

Κρινατε σεις καθ' εαυτους· ειναι πρεπον γυνη να προσευχηται εις τον Θεον ασκεπης;

أَمْ لَيْسَتِ الطَّبِيعَةُ نَفْسُهَا تُعَلِّمُكُمْ أَنَّ الرَّجُلَ إِنْ كَانَ يُرْخِي شَعْرَهُ فَهُوَ عَيْبٌ لَهُ؟

וַהֲלֹא תִלְמְדוּ מִנּוֹהַג שֶׁבָּעוֹלָם כִּי אִישׁ אֲשֶׁר יְגַדֵּל פֶּרַע שְׂעַר רֹאשׁוֹ חֶרְפָּה הִיא לוֹ׃

Ⲟⲩⲇⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲥ ϯⲫⲩⲥⲓⲥ ϯⲥⲃⲱ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲁⲛ ϫⲉ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲙⲉⲛ ⲅⲁⲣ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲉⲣⲉ ϫⲱϥ ϣⲏⲟⲩ ⲟⲩϣⲱϣ ⲛⲁϥ ⲡⲉ

Not even [the] nature herself teacheth you, That the man indeed, if he have long hair, it is a dishonour to him.

Η ουδε αυτη η φυσις δεν σας διδασκει, οτι ανηρ μεν εαν εχη κομην ειναι εις αυτον ατιμια,

وَأَمَّا الْمَرْأَةُ إِنْ كَانَتْ تُرْخِي شَعْرَهَا فَهُوَ مَجْدٌ لَهَا، لأَنَّ الشَّعْرَ قَدْ أُعْطِيَ لَهَا عِوَضَ بُرْقُعٍ.

אֲבָל הָאִשָּׁה כִּי תְגַדֵּל שְׂעָרָהּ פְּאֵר הוּא לָהּ כִּי־נִתָּן לָהּ הַשֵּׂעָר לְצָנִיף׃

Ϯⲥϩⲓⲙⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ⲑⲟⲥ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲉⲣⲉ ϫⲱⲥ ϣⲏⲟⲩ ⲟⲩⲱⲟⲩ ⲛⲁⲥ ⲡⲉ ϫⲉ ⲉⲧⲁⲩϯ ⲙ̀ⲡⲓϥⲱⲓ ⲛⲁⲥ ⲛ̀ⲧϣⲉⲃⲓⲱ ⲛ̀ⲟⲩⲉⲣϣⲱⲛ

But the woman, if she have long hair, it is a glory to her; because the hair was given to her instead of a veil.

γυνη δε εαν εχη κομην, ειναι δοξα εις αυτην; διοτι η κομη εδοθη εις αυτην αντι καλυμματος.

وَلكِنْ إِنْ كَانَ أَحَدٌ يُظْهِرُ أَنَّهُ يُحِبُّ الْخِصَامَ، فَلَيْسَ لَنَا نَحْنُ عَادَةٌ مِثْلُ هَذِهِ، وَلَا لِكَنَائِسِ اللهِ.

וְאִם־יֶאֱהַב אִישׁ לָרִיב לֹא זוּ דַרְכֵּנוּ וְלֹא דֶרֶךְ קְהִלּוֹת הָאֱלֹהִים׃

Ⲓⲥϫⲉ ⲇⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲁⲓ ⲙⲉⲩⲓ ⲉ̀ⲉⲣⲣⲉϥϣϭⲛⲏⲛ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛⲧⲁⲛ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛ̀ⲟⲩⲕⲁϩⲥ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲟⲩⲇⲉ ⲛⲓⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ

But if (any) one thinketh to be contentious, [but] we (pron.) have not such a custom, neither the churches of God.

Εαν τις ομως φαινηται οτι ειναι φιλονεικος, ημεις τοιαυτην συνηθειαν δεν εχομεν, ουδε αι εκκλησιαι του Θεου.

عشاء الرب

وَلكِنَّنِي إِذْ أُوصِي بِهَذَا، لَسْتُ أَمْدَحُ كَوْنَكُمْ تَجْتَمِعُونَ لَيْسَ لِلأَفْضَلِ، بَلْ لِلأَرْدَإِ.

וְהִנֵּה בְּצַוֹּתִי אֶת־זֹאת לֹא אוּכַל לְשַׁבֵּחַ אֶתְכֶם עַל־אֲשֶׁר תֵּאָסְפוּ יַחַד לֹא לְטוֹבָה כִּי אִם־לְרָעָה׃

Ⲫⲁⲓ ⲇⲉ ⲉⲓϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛⲁⲓⲑⲙⲁⲓⲟ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲁⲛ ϫⲉ ⲉⲧⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲑⲱⲟⲩϯ ⲉ̀ⲡⲉⲧⲥⲱⲧⲡ ⲁⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⲫⲏ ⲉⲧⲑⲉⲃⲓⲏⲟⲩⲧ

But ordering this I was not justifying you, because ye assemble not for the better, but the worse.

Ενω δε παραγγελλω τουτο, δεν επαινω οτι συνερχεσθε ουχι δια το καλητερον αλλα δια το χειροτερον.

لأَنِّي أَوَّلًا حِينَ تَجْتَمِعُونَ فِي الْكَنِيسَةِ، أَسْمَعُ أَنَّ بَيْنَكُمُ انْشِقَاقَاتٍ، وَأُصَدِّقُ بَعْضَ التَّصْدِيقِ.

כִּי שָׁמַעְתִּי שֶׁיֵּשׁ מַחֲלֹקוֹת בֵּינֵיכֶם כְּשֶׁתִּוָּעֲדוּ בַקָּהָל וּמִקְצָת הַדָּבָר אֲנִי מַאֲמִין׃

Ⲛ̀ϣⲟⲣⲡ ⲙⲉⲛ ⲅⲁⲣ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲑⲱⲟⲩϯ ϩⲓ ⲟⲩⲙⲁ ϧⲉⲛ ϯⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ϯⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ϩⲁⲛⲫⲱⲣϫ ⲉⲩϣⲟⲡ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ϯⲛⲁϩϯ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲣⲟⲥ

For first indeed, being about to assemble together in the church, I hear of divisions being among you, and. I partly believe (it).

Διοτι πρωτον μεν οταν συνερχησθε εις την εκκλησιαν, ακουω οτι υπαρχουσι σχισματα μεταξυ σας, και μερος τι πιστευω·

لأَنَّهُ لَا بُدَّ أَنْ يَكُونَ بَيْنَكُمْ بِدَعٌ أَيْضًا، لِيَكُونَ الْمُزَكَّوْنَ ظَاهِرِينَ بَيْنَكُمْ.

כִּי כִּתּוֹת צְרִיכוֹת לִהְיוֹת בֵּינֵיכֶם לְמַעַן יִוָּדְעוּ הַנֶּאֱמָנִים שֶׁבָּכֶם׃

Ϩⲱϯ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛϩⲉⲣⲉⲥⲓⲥ ϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϩⲓⲛⲁ ⲛⲓⲥⲱⲧⲡ ϩⲱⲟⲩ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲛ̀ⲥⲉⲟⲩⲱⲛϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

For there must be heresies among you, that the chosen also who are among you might be manifested.

διοτι ειναι αναγκη να υπαρχωσι και αιρεσεις μεταξυ σας, δια να γεινωσι φανεροι μεταξυ σας οι δοκιμοι.

فَحِينَ تَجْتَمِعُونَ مَعًا لَيْسَ هُوَ لأَكْلِ عَشَاءِ الرَّبِّ.

וְעַתָּה כַּאֲשֶׁר תֵּאָסְפוּ יָחַד אֵין־זֶה לֶאֱכֹל סְעוּדָתוֹ שֶׁל־הָאָדוֹן׃

Ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲑⲱⲟⲩϯ ⲟⲩⲛ ϩⲓ ⲟⲩⲙⲁ ⲛ̀ⲟⲩⲕⲩⲣⲓⲁⲕⲟⲛ ⲛ̀ⲇⲓⲡⲛⲟⲛ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲙϥ

Being about to assemble, then, together, it is not to eat a Lord's Supper:

Οταν λοιπον συνερχησθε επι το αυτο, τουτο δεν ειναι να φαγητε Κυριακον δειπνον·

لأَنَّ كُلَّ وَاحِدٍ يَسْبِقُ فَيَأْخُذُ عَشَاءَ نَفْسِهِ فِي الأَكْلِ، فَالْوَاحِدُ يَجُوعُ وَالآخَرُ يَسْكَرُ.

כִּי כָל־אֶחָד מַקְדִּים לָקַחַת סְעוּדָתוֹ בְּשַׁעַת הָאֲכִילָה וְזֶה יִרְעַב וְזֶה יִשְׁתַּכָּר׃

Ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲅⲁⲣ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ϥⲉⲣϣⲟⲣⲡ ⲛ̀ϭⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲇⲓⲡⲛⲟⲛ ⲉ̀ⲟⲩⲱⲙ ⲟⲩⲟⲛ ⲡⲉⲧϩⲟⲕⲉⲣ ⲙⲉⲛ ⲟⲩⲟⲛ ⲡⲉⲧⲑⲁϧⲓ ⲇⲉ

for each one taketh before (another) from his supper to eat; there is (one) who is hungry indeed, but there is (one) who is drunken.

διοτι εκαστος λαμβανει προ του αλλου το ιδιον εαυτου δειπνον εν τω καιρω του τρωγειν, και αλλος μεν πεινα, αλλος δε μεθυει.

أَفَلَيْسَ لَكُمْ بُيُوتٌ لِتَأْكُلُوا فِيهَا وَتَشْرَبُوا؟ أَمْ تَسْتَهِينُونَ بِكَنِيسَةِ اللهِ وَتُخْجِلُونَ الَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ؟ مَاذَا أَقُولُ لَكُمْ؟ أَأَمْدَحُكُمْ عَلَى هَذَا؟ لَسْتُ أَمْدَحُكُمْ!

הֲכִי אֵין לָכֶם בָּתִּים לֶאֱכֹל וְזִשְׁתּוֹת אוֹ הֲתָבוּזוּ אֶת־קְהַל אֱלֹהִים וּתְבַיְּשׁוּ אֶת־מִי שֶׁאֵין־לוֹ מָה אֹמַר לָכֶם הַעַל־זֹאת אֲשַׁבֵּחַ אֶתְכֶם אֵינֶנִּי מְשַׁבֵּחַ׃

Ⲙⲏ ⲅⲁⲣ ⲙ̀ⲙⲟⲛⲧⲉⲧⲉⲛ ⲏⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲉ̀ⲟⲩⲱⲙ ⲛⲉⲙ ⲉ̀ⲥⲱ ϣⲁⲛ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲕⲁⲧⲁⲫⲣⲟⲛⲓⲛ ⲛ̀ϯⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛϯϣⲓⲡⲓ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲟⲩ ⲡⲉϯⲛⲁϫⲟϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲁⲑⲙⲁⲓⲉ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲫⲁⲓ ⲛ̀ϯⲛⲁⲑⲙⲁⲓⲉ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲁⲛ

For have ye not houses to eat and to drink (in)? Or despised ye the church of God, and shamed them who have not? What shall (lit. will, thus again) I say to you? (Is it) that I justify you in this? I shall not justify you.

Μη δεν εχετε οικιας δια να τρωγητε και να πινητε; η την εκκλησιαν του Θεου καταφρονειτε, και καταισχυνετε τους μη εχοντας; τι να σας ειπω; να σας επαινεσω εις τουτο; δεν σας επαινω.

لأَنَّنِي تَسَلَّمْتُ مِنَ الرَّبِّ مَا سَلَّمْتُكُمْ أَيْضًا: إِنَّ الرَّبَّ يَسُوعَ فِي اللَّيْلَةِ الَّتِي أُسْلِمَ فِيهَا، أَخَذَ خُبْزًا

כִּי־כֵן קִבַּלְתִּי אֲנִי מִן־הָאָדוֹן וּמָסַרְתִּי לָכֶם כִּי הָאָדוֹן יֵשׁוּעַ בַּלַּיְלָה אֲשֶׁר־נִמְסַר בּוֹ לָקַח אֶת־הַלָּחֶם׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲅⲁⲣ ⲁⲓϭⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡ⳪̅ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲁⲓⲧⲏⲓϥ ⲉⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϫⲉ ⲡ⳪̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϧⲉⲛ ⲡⲓϫⲱⲣϩ ⲉ̀ⲛⲁⲩⲛⲁⲧⲏⲓϥ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ⲁϥϭⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲓⲕ

For I (pron.) received from the Lord that which I delivered to you, that the Lord Jesus in the night in which he was about to be betrayed (lit. given) took a loaf;

Διοτι εγω παρελαβον απο του Κυριου εκεινο, το οποιον και παρεδωκα εις εσας, οτι ο Κυριος Ιησους εν τη νυκτι καθ' ην παρεδιδετο ελαβεν αρτον,

وَشَكَرَ فَكَسَّرَ، وَقَالَ: «خُذُوا كُلُوا هَذَا هُوَ جَسَدِي الْمَكْسُورُ لأَجْلِكُمُ. اصْنَعُوا هَذَا لِذِكْرِي».

וַיְבָרֶךְ וַיִּבְצַע וַיֹּאמַר קְחוּ אִכְלוּ זֶה גוּפִי הַנִּבְצָע בַּעַדְכֶם עֲשׂוֹּ־זֹאת לְזִכְרִי׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲉⲡϩⲙⲟⲧ ⲁϥⲫⲁϣϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϫⲟⲥ ϫⲉ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲁⲥⲱⲙⲁ ⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲧⲏⲓϥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲫⲁⲓ ⲁⲣⲓⲧϥ ⲉ̀ⲡϫⲓⲛⲉⲣⲡⲁⲙⲉⲩⲓ

and he gave thanks, he brake it, and he said: 'This is my body, which will be given for you: this do for remembrance of me.'

και ευχαριστησας εκοψε και ειπε· Λαβετε, φαγετε· τουτο ειναι το σωμα μου το υπερ υμων κλωμενον· τουτο καμνετε εις την αναμνησιν μου.

كَذَلِكَ الْكَأْسَ أَيْضًا بَعْدَمَا تَعَشَّوْا، قَائِلًا: «هَذِهِ الْكَأْسُ هِيَ الْعَهْدُ الْجَدِيدُ بِدَمِي. اصْنَعُوا هَذَا كُلَّمَا شَرِبْتُمْ لِذِكْرِي».

וּכְמוֹ־כֵן אֶת־הַכּוֹס אַחַר הַסְּעוּדָה וַיֹּאמַר הַכּוֹס הַזֹּאת הִיא הַבְּרִית הַחֲדָשָׁה בְּדָמִי עֲשׂוֹּ־זֹאת לְזִכְרִי בְּכָל־זְמַן שֶׁתִּשְׁתּוּ׃

Ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲟⲛ ⲡⲓⲕⲉⲁⲫⲟⲧ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲡⲓⲇⲓⲡⲛⲟⲛ ⲉϥϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲡⲁⲓⲁⲫⲟⲧ ϯⲇⲓⲁⲑⲏⲕⲏ ⲙ̀ⲃⲉⲣⲓ ⲧⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲥⲛⲟϥ ⲫⲁⲓ ⲁⲣⲓⲧϥ ⲛ̀ⲥⲟⲡ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲥⲱ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲓⲣⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲙⲉⲩⲓ

Thus also the cup after the supper, saying: 'This cup is the new testament in my blood. This do every time (in) which ye will drink it, remembering me.'

Ομοιως και το ποτηριον, αφου εδειπνησε, λεγων· Τουτο το ποτηριον ειναι η καινη διαθηκη εν τω αιματι μου· τουτο καμνετε, οσακις πινητε, εις την αναμνησιν μου.

فَإِنَّكُمْ كُلَّمَا أَكَلْتُمْ هَذَا الْخُبْزَ وَشَرِبْتُمْ هَذِهِ الْكَأْسَ، تُخْبِرُونَ بِمَوْتِ الرَّبِّ إِلَى أَنْ يَجِيءَ.

כִּי בְּכָל־זְמַן שֶׁתֹּאכְלוּ אֶת־הַלֶּחֶם הַזֶּה וְתִשְׁתּוּ אֶת־הַכּוֹס הַזֹּאת הַזְכֵּר תַּזְכִּירוּ אֶת־מוֹת אֲדֹנֵינוּ עַד כִּי יָבוֹא׃

Ⲥⲟⲡ ⲅⲁⲣ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲟⲩⲱⲙ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲱⲓⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲁⲫⲟⲧ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛϩⲓⲱⲓϣ ⲙ̀ⲫⲙⲟⲩ ⲙ̀ⲡ⳪̅ ϣⲁⲧⲉϥⲓ̀

For every time (in) which ye will eat this bread and drink this cup, ye area proclaiming (the) death of the Lord until he come.

Διοτι οσακις αν τρωγητε τον αρτον τουτον και πινητε το ποτηριον τουτο, τον θανατον του Κυριου καταγγελλετε, μεχρι της ελευσεως αυτου.

إِذًا أَيُّ مَنْ أَكَلَ هَذَا الْخُبْزَ، أَوْ شَرِبَ كَأْسَ الرَّبِّ، بِدُونِ اسْتِحْقَاقٍ، يَكُونُ مُجْرِمًا فِي جَسَدِ الرَّبِّ وَدَمِهِ.

לָכֵן מִי שֶׁיֹּאכַל מִן־הַלֶּחֶם הַזֶּה אוֹ־יִשְׁתֶּה מִכּוֹס הָאָדוֹן שֶׁלּא כָרָאוּי יֶאְשַׁם לְגוּף אֲדֹנֵינוּ וּלְדָמוֹ׃

Ϩⲱⲥⲧⲉ ⲫⲏ ⲉⲑⲛⲁⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲱⲓⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲥⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲁⲫⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲧⲁⲧⲙⲡϣⲁ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ⲉⲛⲟⲭⲟⲥ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲱⲙⲁ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲥⲛⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅

Wherefore he who will eat from this bread and drink from this cup of the Lord unworthily shall be guilty of the body and the blood of the Lord.

Ωστε οστις τρωγη τον αρτον τουτον η πινη το ποτηριον του Κυριου αναξιως, ενοχος θελει εισθαι του σωματος και αιματος του Κυριου.

وَلكِنْ لِيَمْتَحِنِ الإِنْسَانُ نَفْسَهُ، وَهَكَذَا يَأْكُلُ مِنَ الْخُبْزِ وَيَشْرَبُ مِنَ الْكَأْسِ.

יִבְחַן הָאִישׁ אֶת־נַפְשׁוֹ וְאָז יֹאכַל מִן־הַלֶּחֶם וְיִשְׁתֶּה מִן־הַכּוֹס׃

Ⲙⲁⲣⲉ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲇⲉ ⲉⲣⲇⲟⲕⲓⲙⲁⲍⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲙⲁⲣⲉϥⲟⲩⲱⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲱⲓⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲥⲱ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲁⲫⲟⲧ

But let the man prove himself, and thus let him eat from the bread and drink from the cup.

Ας δοκιμαζη δε εαυτον ο ανθρωπος, και ουτως ας τρωγη εκ του αρτου και ας πινη εκ του ποτηριου·

لأَنَّ الَّذِي يَأْكُلُ وَيَشْرَبُ بِدُونِ اسْتِحْقَاقٍ يَأْكُلُ وَيَشْرَبُ دَيْنُونَةً لِنَفْسِهِ، غَيْرَ مُمَيِّزٍ جَسَدَ الرَّبِّ.

כִּי הָאֹכֵל וְהַשֹּׁתֶה שֶׁלּא כָרָאוּי אֹכֵל וְשֹׁתֶה דִּין לְנַפְשׁוֹ לְפִי שֶׁלּא־הִפְלָה אֶת־גּוּף הָאָדוֹן׃

Ⲫⲏ ⲅⲁⲣ ⲉⲑⲟⲩⲱⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲥⲱ ⲁϥⲟⲩⲱⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲥⲱ ⲉⲩϩⲁⲡ ⲛⲁϥ ⲛ̀ⲣⲉϥⲉⲣⲇⲓⲁⲕⲣⲓⲛⲓⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲥⲱⲙⲁ ⲁⲛ

For he who eateth and who drinketh, ate and drank for a judgement to him, not (being) discerner of the body.

διοτι ο τρωγων και πινων αναξιως τρωγει και πινει κατακρισιν εις εαυτον, μη διακρινων το σωμα του Κυριου.

مِنْ أَجْلِ هَذَا فِيكُمْ كَثِيرُونَ ضُعَفَاءُ وَمَرْضَى، وَكَثِيرُونَ يَرْقُدُونَ.

בִּגְלַל הַדָּבָר הַזֶּה יֵשׁ־בָּכֶם חוֹלִים וְחַלָּשִׁים רַבִּים וְהַרְבֵּה יָשְׁנוּ הַמָּוֶת׃

Ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲙⲏϣ ϣⲱⲛⲓ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲉⲙⲟⲕϩ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲉⲛⲕⲟⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲙⲏϣ

Therefore many are weak among you, and they are in pain; and many sleep.

Δια τουτο υπαρχουσι μεταξυ σας πολλοι ασθενεις και αρρωστοι, και αποθνησκουσιν ικανοι.

لأَنَّنَا لَوْ كُنَّا حَكَمْنَا عَلَى أَنْفُسِنَا لَمَا حُكِمَ عَلَيْنَا،

כִּי אִם־נִבְחַן אֶת־נַפְשֵׁנוּ לֹא נִהְיֶה נִדּוֹנִים׃

Ⲉ̀ⲛⲁⲛⲉⲣⲇⲓⲁⲕⲣⲓⲛⲓⲛ ⲅⲁⲣ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲛⲁⲩⲛⲁϯϩⲁⲡ ⲉ̀ⲣⲟⲛ ⲁⲛ ⲡⲉ

For if we were discerning ourselves, we should not be judged.

Διοτι εαν διεκρινομεν εαυτους, δεν ηθελομεν κρινεσθαι·

وَلكِنْ إِذْ قَدْ حُكِمَ عَلَيْنَا، نُؤَدَّبُ مِنَ الرَّبِّ لِكَيْ لَا نُدَانَ مَعَ الْعَالَمِ.

וּכְשֶׁאֲנוּ נִדּוֹנִים נִוָּסֵר עַל־יַד הָאָדוֹן כְּדֵי שֶׁלּא נְחֻיַּב עִם־הָעוֹלָם׃

Ⲉϥϯϩⲁⲡ ⲅⲁⲣ ⲉ̀ⲣⲟⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲫϯ ⲉϥϯⲥⲃⲱ ⲛⲁⲛ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲥⲉϣ̀ⲧⲉⲙϩⲓⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲡϩⲁⲡ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ

For God is judging us, teaching us, that we may not be condemned with the Gentiles.

αλλ' οταν κρινωμεθα, παιδευομεθα υπο του Κυριου, δια να μη κατακριθωμεν μετα του κοσμου.

إِذًا يَا إِخْوَتِي، حِينَ تَجْتَمِعُونَ لِلأَكْلِ، انْتَظِرُوا بَعْضُكُمْ بَعْضًا.

עַל־כֵּן אַחַי בְּהִוָּעֶדְכֶם יַחַד לֶאֱכֹל הַמְתִּינוּ זֶה לָזֶה׃

Ϩⲱⲥⲧⲉ ⲟⲩⲛ ⲛⲁⲥⲛⲏⲟⲩ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲁⲛⲑⲱⲟⲩϯ ⲉ̀ⲟⲩⲱⲙ ⲟϩⲓ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲏⲟⲩ

Wherefore then, my brethren, should ye assemble to eat, stay for one another.

Ωστε αδελφοι μου, οταν συνερχησθε δια να φαγητε, περιμενετε αλληλους·

إِنْ كَانَ أَحَدٌ يَجُوعُ فَلْيَأْكُلْ فِي الْبَيْتِ، كَيْ لَا تَجْتَمِعُوا لِلدَّيْنُونَةِ. وَأَمَّا الأُمُورُ الْبَاقِيَةُ فَعِنْدَمَا أَجِيءُ أُرَتِّبُهَا.

וְכִי־יִרְעַב אִישׁ יֹאכַל בְּבֵיתוֹ פֶּן־תִּוָּעֲדוּ לְאַשְׁמָה וְיֶתֶר הַדְּבָרִים אֲתַקֵּן בְּבֹאִי׃

Ⲓⲥϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲡⲉⲧϩⲟⲕⲉⲣ ⲙⲁⲣⲉϥⲟⲩⲱⲙ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲏⲓ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛϣ̀ⲧⲉⲙⲑⲱⲟⲩϯ ⲉⲩϩⲁⲡ ⲡⲥⲉⲡⲓ ⲇⲉ ⲁⲓϣⲁⲛⲓ̀ ⲉⲓⲉ̀ⲑⲁϣⲟⲩ

If there is he who is hungry, let him eat in his house; that ye may not assemble for a judgement. But (the) rest (of the things), should I come, I shall ordain.

εαν δε τις πεινα, ας τρωγη εν τη οικια αυτου, δια να μη συνερχησθε προς κατακρισιν. Τα δε λοιπα, οταν ελθω, θελω διαταξει.

إصحاح 12

المواهب الروحية

وَأَمَّا مِنْ جِهَةِ الْمَوَاهِبِ الرُّوحِيَّةِ أَيُّهَا الإِخْوَةُ، فَلَسْتُ أُرِيدُ أَنْ تَجْهَلُوا.

וּבְעִנְיַן מַתְּנוֹת הָרוּחַ אֶחָי לֹא־אֲכַחֵד מִכֶּם דָּבָר׃

Ⲉⲑⲃⲉ ⲛⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ⲧⲓⲕⲟⲛ ⲇⲉ ⲛⲁⲥⲛⲏⲟⲩ ⲛ̀ϯⲟⲩⲉϣ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲁⲛ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲧⲉⲙⲓ

But concerning the spiritual (gifts), my brethren, I wish you not to be (lit. being) ignorant.

Περι δε των πνευματικων, αδελφοι, δεν θελω να αγνοητε.

أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ أَنَّكُمْ كُنْتُمْ أُمَمًا مُنْقَادِينَ إِلَى الأَوْثَانِ الْبُكْمِ، كَمَا كُنْتُمْ تُسَاقُونَ.

הֲלֹא יְדַעְתֶּם כִּי לְפָנִים גּוֹיִם הֱיִיתֶם וְאַחֲרֵי הָאֱלִילִים הָאִלְּמִים הוּבַלְתֶּם וְגַם נִמְשַׁכְתֶּם׃

Ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲟⲓ ⲛ̀ⲉⲑⲛⲟⲥ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲭⲏ ϧⲁ ⲛⲓⲓⲇⲱⲗⲟⲛ ⲛ̀ⲁⲧϧⲣⲱⲟⲩ ⲛⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲙⲟϣⲓ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁⲩⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ

Ye know that, being Gentiles, being under the voiceless idols, ye were walking (along) as ye were led.

Εξευρετε οτι ησθε εθνικοι, συρομενοι οπως εσυρεσθε προς τα ειδωλα τα αφωνα.

لِذَلِكَ أُعَرِّفُكُمْ أَنْ لَيْسَ أَحَدٌ وَهُوَ يَتَكَلَّمُ بِرُوحِ اللهِ يَقُولُ: «يَسُوعُ أَنَاثِيمَا». وَلَيْسَ أَحَدٌ يَقْدِرُ أَنْ يَقُولَ: «يَسُوعُ رَبٌّ» إِلاَّ بِالرُّوحِ الْقُدُسِ.

לָכֵן אוֹדִיע אֶתְכֶם כִּי אֵין אִישׁ דֹּבֵר בְּרוּחַ אֱלֹהִים וְיֹאמַר לְיֵשׁוּעַ חֵרֶם וְגַם לֹא יִקְרָא אִישׁ לְיֵשׁוּעַ אָדוֹן בִּלְתִּי אִם־בְּרוּחַ הַקֹּדֶשׁ׃

Ⲉⲑⲃⲉ ⲫⲁⲓ ϯⲧⲁⲙⲟ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϩⲗⲓ ⲉϥⲥⲁϫⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲁⲛⲁⲑⲉⲙⲁ ⲡⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣ̀ϫⲟⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲗⲓ ϫⲟⲥ ϫⲉ ⲡ⳪̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲓⲙⲏϯ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲉϥⲟⲩⲁⲃ

Therefore I show to you, that no one speaking in the spirit of God saith that Jesus is an anathema; and it is not possible that any should say that Jesus (is) the Lord except in a holy spirit.

Δια τουτο σας γνωστοποιω οτι ουδεις λαλων δια Πνευματος Θεου λεγει αναθεμα τον Ιησουν, και ουδεις δυναται να ειπη Κυριον Ιησουν, ειμη δια Πνευματος Αγιου.

فَأَنْوَاعُ مَوَاهِبَ مَوْجُودَةٌ، وَلكِنَّ الرُّوحَ وَاحِدٌ.

וְהַמַּתָּנוֹת שֹׁנוֹת אֲבָל אֶחָד הוּא הָרוּחַ׃

Ⲟⲩⲟⲛ ϩⲁⲛⲧⲟⲓ ⲇⲉ ⲙ̀ⲫⲱϣ ⲉⲩϣⲟⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛϩⲙⲟⲧ ⲉⲡⲁⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲣⲱ ⲡⲉ

But there are distributions existing of graces, though it is the same spirit.

Ειναι δε διαιρεσεις χαρισματων, το Πνευμα ομως το αυτο·

وَأَنْوَاعُ خِدَمٍ مَوْجُودَةٌ، وَلكِنَّ الرَّبَّ وَاحِدٌ.

וְשֹׁנִים הַשִּׁמּוּשִׁים וְאֶחָד הוּא הָאָדוֹן׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲟⲛ ϩⲁⲛⲧⲟⲓ ⲙ̀ⲫⲱϣ ⲉⲩϣⲟⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛⲇⲓⲁⲕⲱⲛⲓⲁ ⲉ̀ⲡⲁⲓ⳪̅ ⲣⲱ ⲡⲉ

And there are distributions existing of ministrations, though it is the same Lord.

ειναι και διαιρεσεις διακονιων, ο Κυριος ομως ο αυτος·

وَأَنْوَاعُ أَعْمَالٍ مَوْجُودَةٌ، وَلكِنَّ اللهَ وَاحِدٌ، الَّذِي يَعْمَلُ الْكُلَّ فِي الْكُلِّ.

וְהַפְּעֻלּוֹת שֹׁנוֹת אֲבָל הָאֱלֹהִים אֶחָד וְהוּא הַפֹּעֵל אֶת־הַכֹּל בַּכֹּל׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲟⲛ ϩⲁⲛⲧⲟⲓ ⲙ̀ⲫⲱϣ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲉ̀ⲡⲁⲓⲛⲟⲩϯ ⲣⲱ ⲡⲉ ⲉⲧⲉⲣϩⲱⲃ ⲛ̀ⲉⲛⲭⲁⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ

And there are distributions of works, though it is the same God who worketh all things in all.

ειναι και διαιρεσεις ενεργηματων, ο Θεος ομως ειναι ο αυτος, ο ενεργων τα παντα εν πασι.

وَلكِنَّهُ لِكُلِّ وَاحِدٍ يُعْطَى إِظْهَارُ الرُّوحِ لِلْمَنْفَعَةِ.

וּלְכָל־אִישׁ וָאִישׁ נִתְּנָה הִתְגַּלּוּת הָרוּחַ לְהוֹעִיל׃

Ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲇⲉ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲥⲉϯ ⲛⲁϥ ⲙ̀ⲫⲟⲩⲱⲛϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲉⲧⲉⲣⲛⲟϥⲣⲓ

But to each one is given (the) manifestation of the spirit according to that which is profitable.

Διδεται δε εις εκαστον η φανερωσις του Πνευματος προς το συμφερον.

فَإِنَّهُ لِوَاحِدٍ يُعْطَى بِالرُّوحِ كَلَامُ حِكْمَةٍ، وَلآخَرَ كَلَامُ عِلْمٍ بِحَسَبِ الرُّوحِ الْوَاحِدِ،

כִּי הָאֶחָד נִתַּן־לוֹ עַל־יְדֵי הָרוּחַ דִּבּוּר הַחָכְמָה וּלְאַחַר דִּבּוּר הַדַּעַת כְּפִי הָרוּחַ הַהוּא׃

Ⲟⲩⲁⲓ ⲙⲉⲛ ⲅⲁⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ϣⲁⲩϯ ⲛⲁϥ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲥⲟⲫⲓⲁ ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ⲉⲙⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲁⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲫⲁⲓ

For to one indeed is given through the spirit a word of wisdom; but to another a word of knowledge according to the same spirit:

Διοτι εις αλλον μεν διδεται δια του Πνευματος λογος σοφιας, εις αλλον δε λογος γνωσεως κατα το αυτο Πνευμα,

وَلآخَرَ إِيمَانٌ بِالرُّوحِ الْوَاحِدِ، وَلآخَرَ مَوَاهِبُ شِفَاءٍ بِالرُّوحِ الْوَاحِدِ.

לְאַחֵר הָאֱמוּנָה בָּרוּחַ הַהוּא וּלְאַחֵר מַתְּנוֹת הָרְפֻאוֹת בָּרוּחַ הַהוּא׃

Ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲁϩϯ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲣⲱ ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ϩⲁⲛϩⲙⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲁⲗϭⲟ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲣⲱ ⲟⲛ

but to another [a] faith in the same spirit; but to another graces of healing in the same spirit;

εις αλλον δε πιστις δια του αυτου Πνευματος, εις αλλον δε χαρισματα ιαματων δια του αυτου Πνευματος,

وَلآخَرَ عَمَلُ قُوَّاتٍ، وَلآخَرَ نُبُوَّةٌ، وَلآخَرَ تَمْيِيزُ الأَرْوَاحِ، وَلآخَرَ أَنْوَاعُ أَلْسِنَةٍ، وَلآخَرَ تَرْجَمَةُ أَلْسِنَةٍ.

וּלְאַחֵר לִפְעֹל גְּבוּרוֹת וּלְאַחֵר נְבוּאָה וּלְאַחֵר לְהַבְחִין בֵּין הָרוּחוֹת וּלְאַחֵר מִינֵי לְשֹׁנוֹת וּלְאַחֵר בִּאוּר לְשֹׁנוֹת׃

Ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ϩⲁⲛϩⲃⲏⲟⲩⲓ ⲛ̀ϫⲟⲙ ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲇⲉ ⲟⲩⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲓⲁ ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲇⲉ ϩⲁⲛⲃⲱⲗ ⲙ̀ⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲇⲉ ϩⲁⲛⲅⲉⲛⲟⲥ ⲛ̀ⲗⲁⲥ ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲇⲉ ⲟⲩⲉⲣⲙⲏⲛⲓⲁ ⲛ̀ⲗⲁⲥ

but to another works of power; but to another [a] prophecy; but to another explaining of spirit; but to another kinds of tongues; but to another an interpretation of tongues:

εις αλλον δε ενεργειαι θαυματων, εις αλλον δε προφητεια, εις αλλον δε διακρισεις πνευματων, εις αλλον δε ειδη γλωσσων, εις αλλον δε ερμηνεια γλωσσων.

وَلكِنَّ هَذِهِ كُلَّهَا يَعْمَلُهَا الرُّوحُ الْوَاحِدُ بِعَيْنِهِ، قَاسِمًا لِكُلِّ وَاحِدٍ بِمُفْرَدِهِ، كَمَا يَشَاءُ.

וְכָל־אֵלֶּה יִפְעַל הָרוּחַ הָאֶחָד הַהוּא הַחֹלֵק לְאִישׁ כִּרְצוֹנוֹ׃

Ⲛⲁⲓ ⲇⲉ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲉⲧⲉⲣϩⲱⲃ ⲛ̀ϧⲏⲧⲟⲩ ⲡⲁⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲣⲱ ⲡⲉ ⲉϥⲫⲱϣ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲉϩⲛⲁϥ

but all these the one which worketh in them is the same spirit, dividing to each one according as he willeth.

Παντα δε ταυτα ενεργει το εν και το αυτο Πνευμα, διανεμον ιδια εις εκαστον καθως θελει.

جسد واحد وأعضاء كثيرة

لأَنَّهُ كَمَا أَنَّ الْجَسَدَ هُوَ وَاحِدٌ وَلَهُ أَعْضَاءٌ كَثِيرَةٌ، وَكُلُّ أَعْضَاءِ الْجَسَدِ الْوَاحِدِ إِذَا كَانَتْ كَثِيرَةً هِيَ جَسَدٌ وَاحِدٌ، كَذَلِكَ الْمَسِيحُ أَيْضًا.

כִּי כַּאֲשֶׁר הַגּוּף אֶחָד וּבוֹ אֵבָרִים הַרְבֵּה וְכָל־אֵבָרֵי הַגּוּף אַף כִּי־רַבִּים הֵם כֻּלָּם גּוּף אֶחָד כֵּן גַּם הַמָּשִׁיחַ׃

Ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲅⲁⲣ ⲉⲧⲉ ⲡⲓⲥⲱⲙⲁ ⲟⲩⲁⲓ ⲡⲉ ⲟⲩⲟⲛⲧⲁϥ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲏϣ ⲙ̀ⲙⲉⲗⲟⲥ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛⲓⲙⲉⲗⲟⲥ ⲇⲉ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲱⲙⲁ ⲉⲩⲟⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲏϣ ⲟⲩⲁⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ⲥⲱⲙⲁ ⲡⲉ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ϩⲱϥ Ⲡⲭ̅ⲥ̅

For according as the body is one, (yet) it hath many members, but all the members of the body are being many, but it is one body; thus Christ also.

Διοτι καθως το σωμα ειναι εν και εχει μελη πολλα, παντα δε τα μελη του σωματος του ενος, πολλα οντα, ειναι εν σωμα, ουτω και ο Χριστος·

لأَنَّنَا جَمِيعَنَا بِرُوحٍ وَاحِدٍ أَيْضًا اعْتَمَدْنَا إِلَى جَسَدٍ وَاحِدٍ، يَهُودًا كُنَّا أَمْ يُونَانِيِّينَ، عَبِيدًا أَمْ أَحْرَارًا، وَجَمِيعُنَا سُقِينَا رُوحًا وَاحِدًا.

כִּי בְּרוּחַ אֶחָד נִטְבַּלְנוּ כֻלָּנוּ לְגוּף אֶחָד אִם־יְהוּדִים וְאִם־יְוָנִים אִם־עֲבָדִים וְאִם־בְּנֵי חוֹרִין וְכֻלָּנוּ לְרוּחַ אֶחָד הָשְׁקִינוּ׃

Ⲕⲉ ⲅⲁⲣ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲧⲏⲣⲉⲛ ⲉⲧⲁⲛϭⲓⲱⲙⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ ⲉⲩⲥⲱⲙⲁ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ ⲓⲧⲉ ⲛⲓⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲓⲧⲉ ⲛⲓⲟⲩⲉⲓⲛⲓⲛ ⲓⲧⲉ ⲃⲱⲕ ⲓⲧⲉ ⲣⲉⲙϩⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ⲧⲏⲣⲉⲛ ⲁⲩⲧⲥⲟⲛ ⲛ̀ⲟⲩⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ

For we also were all baptised in one spirit unto one body, whether the Jews or the Greeks or servant or free, and we were all made to drink one spirit.

διοτι ημεις παντες δια του ενος Πνευματος εβαπτισθημεν εις εν σωμα, ειτε Ιουδαιοι ειτε Ελληνες, ειτε δουλοι ειτε ελευθεροι, και παντες εις εν Πνευμα εποτισθημεν.

فَإِنَّ الْجَسَدَ أَيْضًا لَيْسَ عُضْوًا وَاحِدًا بَلْ أَعْضَاءٌ كَثِيرَةٌ.

כִּי גַם־הַגּוּף לֹא אֵבָר אֶחָד הוּא כִּי אִם־רַבִּים׃

Ⲕⲉ ⲅⲁⲣ ⲡⲓⲥⲱⲙⲁ ⲛ̀ⲟⲩⲙⲉⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲁⲗⲗⲁ ⲟⲩⲙⲏϣ

For the body also is not one member, but many.

Διοτι το σωμα δεν ειναι εν μελος, αλλα πολλα.

إِنْ قَالَتِ الرِّجْلُ: «لأَنِّي لَسْتُ يَدًا، لَسْتُ مِنَ الْجَسَدِ». أَفَلَمْ تَكُنْ لِذَلِكَ مِنَ الْجَسَدِ؟

אִם־תֹּאמַר הָרֶגֶל לֹא יָד אֲנִי עַל־כֵּן אֵינֶנִּי מִן־הַגּוּף הֲלָזֹאת לֹא מִן־הַגּוּף הִיא׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ϯϭⲁⲗⲟϫ ϫⲟⲥ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲟⲩϫⲓϫ ⲁⲛ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲟⲩⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲱⲙⲁ ⲁⲛ ⲟⲩ ⲡⲁⲣⲁ ⲧⲟⲩⲧⲟ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲱⲙⲁ ⲁⲛ ⲧⲉ

If the foot should say: I am not a hand, I am not from the body,' it is not, in consequence of this, not from the body.

Εαν ειπη ο πους, Επειδη δεν ειμαι χειρ, δεν ειμαι εκ του σωματος, δια τουτο ταχα δεν ειναι εκ του σωματος;

وَإِنْ قَالَتِ الأُذُنُ: «لأِنِّي لَسْتُ عَيْنًا، لَسْتُ مِنَ الْجَسَدِ». أَفَلَمْ تَكُنْ لِذَلِكَ مِنَ الْجَسَدِ؟

וְאִם־תֹּאמַר הָאֹזֶן לֹא עַיִן אֲנִי עַל־כֵּן אֵינֶנִּי מִן־הַגּוּף הֲלָזֹאת לֹא מִן־הַגּוּף הִיא׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲡⲓⲙⲁϣϫ ϫⲟⲥ ϫⲉ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲟⲩⲃⲁⲗ ⲁⲛ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲟⲩⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲱⲙⲁ ⲁⲛ ⲟⲩ ⲡⲁⲣⲁ ⲧⲟⲩⲧⲟ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲱⲙⲁ ⲁⲛ ⲧⲉ

And if the ear should say: I am not an eye, I am not from the body,' it is not, in consequence of this, not from the body.

Και εαν ειπη το ωτιον, Επειδη δεν ειμαι οφθαλμος, δεν ειμαι εκ του σωματος, δια τουτο δεν ειναι ταχα εκ του σωματος;

لَوْ كَانَ كُلُّ الْجَسَدِ عَيْنًا، فَأَيْنَ السَّمْعُ؟ لَوْ كَانَ الْكُلُّ سَمْعًا، فَأَيْنَ الشَّمُّ؟

אִם־הַגּוּף כֻּלּוֹ יִהְיֶה עַיִן אַיֵּה הַשָּׁמַע וְאִם־כֻּלּוֹ שֶׁמַע אַיֵּה הָרֵיחַ׃

Ⲉⲛⲉ ⲡⲓⲥⲱⲙⲁ ⲧⲏⲣϥ ⲟⲩⲃⲁⲗ ⲡⲉ ⲛⲉ ⲁϥⲑⲱⲛ ϩⲱϥ ⲡⲓⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉⲛⲉ ⲟⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲧⲏⲣϥ ⲡⲉ ⲁϥⲑⲱⲛ ϩⲱϥ ⲡⲓϣⲱⲗⲉⲙ

If the whole body were an eye, where had been also the hearing? If the whole were an hearing, where was also the smelling?

Εαν ολον το σωμα ηναι οφθαλμος, που η ακοη; Εαν ολον ακοη, που η οσφρησις;

وَأَمَّا الآنَ فَقَدْ وَضَعَ اللهُ الأَعْضَاءَ، كُلَّ وَاحِدٍ مِنْهَا فِي الْجَسَدِ، كَمَا أَرَادَ.

וְעַתָּה הָאֱלֹהִים שָׁת אֶת־הָאֵבָרִים כָּל־אֶחָד וְאֶחָד מֵהֶם בַּגּוּף כְּפִי רְצוֹנוֹ׃

Ϯⲛⲟⲩ ⲇⲉ ⲁ ⲫϯ ⲭⲱ ⲛ̀ⲛⲓⲙⲉⲗⲟⲥ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲱⲙⲁ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥⲟⲩⲱϣ

But now God put the members each one of them in the body according as he wished.

Αλλα τωρα ο Θεος εθεσε τα μελη εν εκαστον αυτων εις το σωμα καθως ηθελησεν.

وَلكِنْ لَوْ كَانَ جَمِيعُهَا عُضْوًا وَاحِدًا، أَيْنَ الْجَسَدُ؟

וְאִלּוּ־הָיוּ כֻלָּם אֵבָר אֶחָד אַיֵּה הַגּוּף׃

Ⲉⲛⲉ ⲟⲩⲙⲉⲗⲟⲥ ⲛ̀ⲟⲩⲱⲧ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲡⲉ ⲛⲉ ⲁϥⲑⲱⲛ ϩⲱϥ ⲡⲓⲥⲱⲙⲁ

If all were one member, where had been also the body?

Εαν ομως παντα ησαν εν μελος, που το σωμα;

فَالآنَ أَعْضَاءٌ كَثِيرَةٌ، وَلكِنْ جَسَدٌ وَاحِدٌ.

הִנֵּה רַבִּים הֵם הָאֵבָרִים וְהַגּוּף אֶחָד׃

Ϯⲛⲟⲩ ⲇⲉ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲙⲉⲛ ⲛⲉ ⲛⲓⲙⲉⲗⲟⲥ ⲟⲩⲁⲓ ⲇⲉ ⲡⲉ ⲡⲓⲥⲱⲙⲁ

But now many indeed are the members, but the body is one.

Αλλα τωρα ειναι μεν πολλα μελη, εν ομως σωμα.

لَا تَقْدِرُ الْعَيْنُ أَنْ تَقُولَ لِلْيَدِ: «لاَ حَاجَةَ لِي إِلَيْكِ!» أَوِ الرَّأْسُ أَيْضًا لِلرِّجْلَيْنِ: «لاَ حَاجَةَ لِي إِلَيْكُمَا!»

הָעַיִן לֹא־תוּכַל דַּבֵּר אֶל־הַיָּד לֵאמֹר לֹא אֶצְטָרֵךְ לָךְ וְגַם־הָרֹאשׁ לֹא־יוּכַל דַּבֵּר אֶל־הָרַגְלַיִם לֵאמֹר לֹא אֶצְטָרֵךְ לָכֶן׃

Ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϣ̀ϫⲟⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲃⲁⲗ ϫⲟⲥ ⲛ̀ϯϫⲓϫ ϫⲉ ϯⲉⲣⲭⲣⲓⲁ ⲙ̀ⲙⲟ ⲁⲛ ⲓⲉ ⲡⲁⲗⲓⲛ ϯⲁⲫⲉ ⲛ̀ⲛⲓϭⲁⲗⲁⲩϫ ϫⲉ ϯⲉⲣⲭⲣⲓⲁ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲁⲛ

It is not possible that the eye should say to the hand: `I have no need of thee,' or again the head to the feet: 'I have no need of you.'

Και δεν δυναται ο οφθαλμος να ειπη προς την χειρα· Δεν εχω χρειαν σου· η παλιν η κεφαλη προς τους ποδας· Δεν εχω χρειαν υμων.

بَلْ بِالأَوْلَى أَعْضَاءُ الْجَسَدِ الَّتِي تَظْهَرُ أَضْعَفَ هِيَ ضَرُورِيَّةٌ.

כִּי לְהֶפֶךְ אֵבָרֵי הַגּוּף הַנִּרְאִים רָפִים צְרִיכִים אֲנוּ לָהֶם בְּיוֹתֵר׃

Ⲁⲗⲗⲁ ⲙⲁⲗⲗⲟⲛ ⲛⲓⲙⲉⲗⲟⲥ ⲉⲧⲟⲩⲙⲉⲩⲓ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲱⲙⲁ ϫⲉ ⲥⲉⲟⲓ ⲛ̀ϫⲱⲃ ⲛⲁⲓ ϩⲁⲛⲁⲛⲁⲅⲕⲉⲟⲛ ⲛ̀ϩⲟⲩⲟ ⲛⲉ

But rather the members of the body, of which they think that they are feeble, these are more necessary:

Αλλα πολυ περισσοτερον τα μελη του σωματος, τα οποια φαινονται οτι ειναι ασθενεστερα, ταυτα ειναι αναγκαια,

وَأَعْضَاءُ الْجَسَدِ الَّتِي نَحْسِبُ أَنَّهَا بِلاَ كَرَامَةٍ نُعْطِيهَا كَرَامَةً أَفْضَلَ. وَالأَعْضَاءُ الْقَبِيحَةُ فِينَا لَهَا جَمَالٌ أَفْضَلُ.

וְהַנִּרְאִים לָנוּ נִקְלִים בַּגּוּף אֹתָם נַלְבִּישׁ יֶתֶר כָּבוֹד וַאֲשֶׁר לְבשֶׁת לָנוּ מַרְבִּים אֲנַחְנוּ אֶת עֶדְיָם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲛⲙⲉⲩⲓ ⲉ̀ⲣⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲥⲱⲙⲁ ϫⲉ ⲥⲉϣⲏϣ ⲛⲁⲓ ⲇⲉ ⲛ̀ϯ ⲛⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲟⲩⲧⲁⲓⲟ ⲛ̀ϩⲟⲩⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏ ⲉⲧⲁϫⲁⲓⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲁⲛ ⲟⲩⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲛ̀ϩⲟⲩⲟ ⲉⲥⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ

and those of the body, of which we think that they are unhonoured, to these we give more honour; and our ugly things have more beauty (given them);

και εκεινα τα οποια νομιζομεν οτι ειναι τα ατιμοτερα του σωματος, εις ταυτα αποδιδομεν τιμην περισσοτεραν, και τα ασχημα ημων εχουσι περισσοτεραν ευσχημοσυνην·

وَأَمَّا الْجَمِيلَةُ فِينَا فَلَيْسَ لَهَا احْتِيَاجٌ. لكِنَّ اللهَ مَزَجَ الْجَسَدَ، مُعْطِيًا النَّاقِصَ كَرَامَةً أَفْضَلَ،

כִּי הָאֵבָרִים הַהֲגוּנִים אֲשֶׁר בָּנוּ אֵין צֹרֶךְ לָתֵת כָּבוֹד לָהֶם וְכֵן מָזַג הָאֱלֹהִים אֶת הַגּוּף לָתֵת כָּבוֹד יוֹתֵר לַגָּרוּעַ׃

Ⲛⲏ ⲇⲉ ⲉⲧⲥⲁⲓⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲁⲛ ⲥⲉⲉⲣⲭⲣⲓⲁ ⲁⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⲫϯ ⲁϥⲑⲉⲧ ⲡⲓⲥⲱⲙⲁ ⲉ̀ⲁϥϯ ⲛ̀ⲟⲩϩⲟⲩⲟ ⲧⲁⲓⲟ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧϣⲁⲧ

but our beautiful things have no need: but God tempered the body, having given more honour to that which lacked;

τα δε ευσχημονα ημων δεν εχουσι χρειαν. Αλλ' ο Θεος συνεκερασε το σωμα, δωσας περισσοτεραν τιμην εις το ευτελεστερον,

لِكَيْ لَا يَكُونَ انْشِقَاقٌ فِي الْجَسَدِ، بَلْ تَهْتَمُّ الأَعْضَاءُ اهْتِمَامًا وَاحِدًا بَعْضُهَا لِبَعْضٍ.

כְּדֵי שֶׁלּא־תִהְיֶה מַחֲלֹקֶת בַּגּוּף כִּי אִם־יִדְאֲגוּ כָל־הָאֵבָרִים יַחַד זֶה לָזֶה׃

Ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϣ̀ⲧⲉⲙⲫⲱⲣϫ ϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲱⲙⲁ ⲁⲗⲗⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲙⲉⲗⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ϥⲓⲣⲱⲟⲩϣ ϧⲁ ⲛⲟⲩⲉⲣⲏⲟⲩ

that there might not be division in the body; but that all the members might care for one another.

δια να μη ηναι σχισμα εν τω σωματι, αλλα να φροντιζωσι τα μελη το αυτο υπερ αλληλων.

فَإِنْ كَانَ عُضْوٌ وَاحِدٌ يَتَأَلَّمُ، فَجَمِيعُ الأَعْضَاءِ تَتَأَلَّمُ مَعَهُ. وَإِنْ كَانَ عُضْوٌ وَاحِدٌ يُكَرَّمُ، فَجَمِيعُ الأَعْضَاءِ تَفْرَحُ مَعَهُ.

וְאִם־יִכְאַב אֵבָר אֶחָד יִכְאֲבוּ אִתּוֹ כָּל־הָאֵבָרִים וְאִם־יְכֻבַּד אֵבָר אֶחָד יִשְׂמְחוּ אִתּוֹ כָּל־הָאֵבָרִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲙⲉⲗⲟⲥ ϭⲓⲙⲕⲁϩ ϣⲁⲣⲉ ⲛⲓⲙⲉⲗⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ϭⲓⲙⲕⲁϩ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲙⲉⲗⲟⲥ ϭⲓⲱⲟⲩ ϣⲁⲣⲉ ⲛⲓⲙⲉⲗⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲣⲁϣⲓ ⲛⲉⲙⲁϥ

And if there is a member suffering, all the members suffer with it; if there is a member glorified, all the members rejoice with it.

Και ειτε πασχει εν μελος, παντα τα μελη συμπασχουσιν· ειτε τιμαται εν μελος, παντα τα μελη συγχαιρουσι.

وَأَمَّا أَنْتُمْ فَجَسَدُ الْمَسِيحِ، وَأَعْضَاؤُهُ أَفْرَادًا.

וְאַתֶּם גּוּף הַמָּשִׁיחַ אַתֶּם וְאֵבָרָיו כָּל־אֶחָד לְפִי חֶלְקוֹ׃

Ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲇⲉ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲡⲥⲱⲙⲁ ⲙ̀Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲙⲉⲗⲟⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲣⲟⲥ

But ye are (the) body of Christ, and his members severally.

Και σεις εισθε σωμα Χριστου και μελη κατα μερος.

فَوَضَعَ اللهُ أُنَاسًا فِي الْكَنِيسَةِ: أَوَّلًا رُسُلًا، ثَانِيًا أَنْبِيَاءَ، ثَالِثًا مُعَلِّمِينَ، ثُمَّ قُوَّاتٍ، وَبَعْدَ ذَلِكَ مَوَاهِبَ شِفَاءٍ، أَعْوَانًا، تَدَابِيرَ، وَأَنْوَاعَ أَلْسِنَةٍ.

וּמֵהֶם שָׂם הָאֱלֹהִים בַּקָּהָל רִאשׁוֹנָה לִשְׁלִיחִים וְשֵׁנִית לִנְבִיאִים וּשְׁלִישִׁית לִמְלַמְּדִים וַיִּתֵּן גְּבוּרוֹת אַף־מַתְּנוֹת הָרְפֻאוֹת וּתְמִיכוֹת וְהַנְהָגוֹת וּמִינֵי לְשֹׁנוֹת׃

Ⲛⲏ ⲙⲉⲛ ⲉⲧⲁ ⲫϯ ⲭⲁⲩ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ϣⲟⲣⲡ ϩⲁⲛⲁⲡⲟⲥⲧⲟⲗⲟⲥ ⲫⲙⲁϩ ⲃ̅ ϩⲁⲛⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲫⲙⲁϩ ⲅ̅ ϩⲁⲛⲣⲉϥϯⲥⲃⲱ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ ϩⲁⲛϫⲟⲙ ⲓⲧⲁ ϩⲁⲛϩⲙⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲁⲗϭⲟ ϩⲁⲛⲙⲉⲧⲣⲉϥϯⲧⲟⲧⲟⲩ ϩⲁⲛⲙⲉⲧⲣⲉϥⲉⲣϩⲉⲙⲓ ϩⲁⲛⲅⲉⲛⲟⲥ ⲛ̀ⲗⲁⲥ

They indeed whom God put in the churches, first apostles, (the) second prophets, (the) third teachers, after these powers, then graces of healing, helps, guidances, kinds of tongues.

Και αλλους μεν εθεσεν ο Θεος εν τη εκκλησια πρωτον αποστολους, δευτερον προφητας, τριτον διδασκαλους, επειτα θαυματα, επειτα χαρισματα ιαματων, βοηθειας, κυβερνησεις, ειδη γλωσσων.

أَلَعَلَّ الْجَمِيعَ رُسُلٌ؟ أَلَعَلَّ الْجَمِيعَ أَنْبِيَاءُ؟ أَلَعَلَّ الْجَمِيعَ مُعَلِّمُونَ؟ أَلَعَلَّ الْجَمِيعَ أَصْحَابُ قُوَّاتٍ؟

הֲכֻלָּם שְׁלִיחִים אִם־כֻּלָּם נְבִיאִים אוֹ כֻלָּם מְלַמְּדִים הֲכֻלָּם עֹשֵׂי גְבוּרוֹת׃

Ⲙⲏ ⲥⲉⲛⲁⲉⲣⲁⲡⲟⲥⲧⲟⲗⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲙⲏ ⲥⲉⲛⲁⲉⲣⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲙⲏ ⲥⲉⲛⲁⲉⲣⲣⲉϥϯⲥⲃⲱ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲙⲏ ⲥⲉⲛⲁⲉⲣϫⲟⲙ ⲧⲏⲣⲟⲩ

Will all be apostles? Will all be prophets? Will all be teachers? Will all be powers?

Μη παντες ειναι αποστολοι; μη παντες προφηται; μη παντες διδασκαλοι; μη παντες ενεργουσι θαυματα;

أَلَعَلَّ لِلْجَمِيعِ مَوَاهِبَ شِفَاءٍ؟ أَلَعَلَّ الْجَمِيعَ يَتَكَلَّمُونَ بِأَلْسِنَةٍ؟ أَلَعَلَّ الْجَمِيعَ يُتَرْجِمُونَ؟

הַלְכֻלָּם מַתְּנוֹת רְפֻאוֹת הֲכֻלָּם מְדַבְּרִים בִּלְשֹׁנוֹת הֲכֻלָּם מְבָאֲרֵי לְשֹׁנוֹת׃

Ⲙⲏ ⲟⲩⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲱⲟⲩ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ϩⲁⲛϩⲙⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲁⲗϭⲟ ⲙⲏ ⲥⲉⲛⲁⲥⲁϫⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲗⲁⲥ ⲙⲏ ⲥⲉⲛⲁⲉⲣⲙⲉⲛⲉⲩⲓⲛ ⲧⲏⲣⲟⲩ

Have all graces of healing? Will all speak in tongues? Will all interpret?

μη παντες εχουσι χαρισματα ιαματων; μη παντες λαλουσι γλωσσας; μη παντες διερμηνευουσι;

وَلكِنْ جِدُّوا لِلْمَوَاهِبِ الْحُسْنَى. وَأَيْضًا أُرِيكُمْ طَرِيقًا أَفْضَلَ.

וְאַתֶּם הִשְׁתַּדְּלוּ לְהַשִּׂיג הַמַּתָּנוֹת הַטּוֹבוֹת בְּיוֹתֵר וַאֲנִי הִנְנִי מוֹרֶה אֶתְכֶם דֶּרֶךְ נַעֲלָה עַל־כֻּלָּנָה׃

Ⲭⲟϩ ⲇⲉ ⲉ̀ⲛⲓϩⲙⲟⲧ ⲉⲑⲛⲁⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲓ ⲟⲛ ϯⲛⲁⲧⲁⲙⲱⲧⲉⲛ ⲉⲕⲉ̀ⲙⲱⲓⲧ ⲉ̀ⲛⲁⲁϥ ⲛ̀ϩⲟⲩⲟ

But be zealous for the great graces. And yet also I shall (lit. will) show to you another greater way.

Ζητειτε δε μετα ζηλου τα καλητερα χαρισματα. Και ετι πολυ υπερεχουσαν οδον σας δεικνυω.

إصحاح 13

المحبة

إِنْ كُنْتُ أَتَكَلَّمُ بِأَلْسِنَةِ النَّاسِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَلكِنْ لَيْسَ لِي مَحَبَّةٌ، فَقَدْ صِرْتُ نُحَاسًا يَطِنُّ أَوْ صَنْجًا يَرِنُّ.

אִם־בִּלְשֹׁנוֹת אֲנָשִׁים וּמַלְאָכִים אֲדַבֵּר וְאֵין־בִּי אַהֲבָה הָיִיתִי כִּנְחשֶׁת הֹמָה אוֹ כְּצִלְצַל תְּרוּעָה׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲓϣⲁⲛⲥⲁϫⲓ ϧⲉⲛ ⲫⲗⲁⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲛⲉⲙ ⲫⲁ ⲛⲓⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲙ̀ⲙⲟⲛϯ ⲁⲅⲁⲡⲏ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲁⲓⲉⲣ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩϩⲟⲙⲧ ⲉϥⲥⲉⲛⲥⲉⲛ ⲓⲉ ⲟⲩⲕⲩⲙⲃⲁⲗⲟⲛ ⲉϥⲉϣⲗⲏⲗⲟⲩⲓ

If I should speak in (the) tongue of the men and that of the angels, but I have not love, I was as a sounding brass or a clashing cymbal.

Εαν λαλω τας γλωσσας των ανθρωπων και των αγγελων, αγαπην δε μη εχω, εγεινα χαλκος ηχων η κυμβαλον αλαλαζον.

وَإِنْ كَانَتْ لِي نُبُوَّةٌ، وَأَعْلَمُ جَمِيعَ الأَسْرَارِ وَكُلَّ عِلْمٍ، وَإِنْ كَانَ لِي كُلُّ الإِيمَانِ حَتَّى أَنْقُلَ الْجِبَالَ، وَلكِنْ لَيْسَ لِي مَحَبَّةٌ، فَلَسْتُ شَيْئًا.

וְאִם תִּהְיֶה־לִּי נְבוּאָה וְאֵדַע כָּל־הַסּוֹדוֹת וְכָל־הַדָּעַת וְאִם תִּהְיֶה־לִּי אֱמוּנָה רַבָּה עַד לְהַעְתִּיק הָרִים מִמְּקוֹמָם וְאֵין־בִּי הָאַהֲבָה הָיִיתִי כְּאָיִן׃

Ⲕⲁⲛ ⲉ̀ⲟⲩⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲏⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲓⲁ ⲉⲓⲥⲱⲟⲩⲛ ⲛ̀ⲛⲓⲙⲩⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲙⲓ ⲧⲏⲣϥ ⲕⲁⲛ ⲉⲣⲉ ⲫⲛⲁϩϯ ⲧⲏⲣϥ ⲛ̀ⲧⲟⲧ ϩⲱⲥⲧⲉ ⲉ̀ⲟⲩⲱⲧⲉⲃ ⲛ̀ϩⲁⲛⲧⲱⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲙ̀ⲙⲟⲛϯ ⲁⲅⲁⲡⲏ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ϩⲗⲓ

Even if I have [a] prophecy, knowing all the mysteries and all (the) knowledge; even if I have all (the) faith so as to remove mountains, but I have not love, I (am) nothing.

Και εαν εχω προφητειαν και εξευρω παντα τα μυστηρια και πασαν την γνωσιν, και εαν εχω πασαν την πιστιν, ωστε να μετατοπιζω ορη, αγαπην δε μη εχω, ειμαι ουδεν.

وَإِنْ أَطْعَمْتُ كُلَّ أَمْوَالِي، وَإِنْ سَلَّمْتُ جَسَدِي حَتَّى أَحْتَرِقَ، وَلكِنْ لَيْسَ لِي مَحَبَّةٌ، فَلَا أَنْتَفِعُ شَيْئًا.

וְאִם־אֲחַלֵּק אֶת־כָּל־הוֹנִי וְאִם־אֶתֵּן אֶת־גּוּפִי לִשְׂרֵפָה וְאֵין־בִּי הָאַהֲבָה כָּל־זֹאת לֹא תוֹעִילֵנִי׃

Ⲕⲁⲛ ⲁⲓϣⲁⲛϯ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲛⲟⲩⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉ̀ⲑⲣⲟⲩⲟⲩⲟⲙⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲁϯ ⲙ̀ⲡⲁⲕⲉⲥⲱⲙⲁ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲁϣⲟⲩϣⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲟⲛϯ ⲁⲅⲁⲡⲏ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲛ̀ϯϫⲉⲙϩⲏⲟⲩ ⲛ̀ϩⲗⲓ ⲁⲛ

Even if I should give all my (goods) to cause them to eat, and give my body also that I may boast, but I have not love, I gain nothing.

Και εαν παντα τα υπαρχοντα μου διανειμω, και εαν παραδωσω το σωμα μου δια να καυθω, αγαπην δε μη εχω, ουδεν ωφελουμαι.

الْمَحَبَّةُ تَتَأَنَّى وَتَرْفُقُ. الْمَحَبَّةُ لَا تَحْسِدُ. الْمَحَبَّةُ لَا تَتَفَاخَرُ، وَلَا تَنْتَفِخُ،

הָאַהֲבָה מַאֲרֶכֶת־אַף וְעֹשָׂה חָסֶד הָאַהֲבָה לֹא תְקַנֵּא הָאַהֲבָה לֹא תִתְפָּאֵר וְלֹא תִתְרוֹמָם׃

Ϯⲁⲅⲁⲡⲏ ϣⲁⲥⲱⲟⲩ ⲛ̀ϩⲏⲧ ϣⲁⲥⲉⲣϩⲉⲗϫⲉ ϯⲁⲅⲁⲡⲏ ⲙ̀ⲡⲁⲥⲭⲟϩ ϯⲁⲅⲁⲡⲏ ⲙ̀ⲡⲁⲥⲉⲣⲡⲉⲣⲡⲉⲣⲟⲥ ⲙ̀ⲡⲁⲥϭⲓⲥⲓ ⲛ̀ϩⲏⲧ

[The] love is longsuffering; hopeth; love envieth not; love is not puffed up; is not proud;

Η αγαπη μακροθυμει, αγαθοποιει, η αγαπη δεν φθονει, η αγαπη δεν αυθαδιαζει, δεν επαιρεται,

وَلَا تُقَبِّحُ، وَلَا تَطْلُبُ مَا لِنَفْسِهَا، وَلَا تَحْتَدُّ، وَلَا تَظُنُّ السُّوءَ،

לֹא תַעֲשֶׂה דְּבַר־תִּפְלָה וְלֹא־תְבַקֵּשׁ אֵת אֲשֶׁר־לָהּ וְלֹא תִתְמַרְמַר וְלֹא תַחֲשֹׁב הָרָעָה׃

Ⲙ̀ⲡⲁⲥϭⲓϣⲓⲡⲓ ⲙ̀ⲡⲁⲥⲕⲱϯ ⲛ̀ⲥⲁ ⲛⲏ ⲉⲧⲉ ⲛⲟⲩⲥ ⲙ̀ⲡⲁⲥϫⲱⲛⲧ ⲙⲡⲁⲥⲙⲉⲩⲓ ⲉ̀ⲡⲓⲡⲉⲧϩⲱⲟⲩ

is not put to shame; seeketh not for her own; is not angry; thinketh not the evil;

δεν ασχημονει, δεν ζητει τα εαυτης, δεν παροξυνεται, δεν διαλογιζεται το κακον,

وَلَا تَفْرَحُ بِالإِثْمِ بَلْ تَفْرَحُ بِالْحَقِّ،

לֹא תִשְׂמַח בָּעַוְלָה כִּי עִם־הָאֱמֶת תִּשְׂמָח׃

Ⲙ̀ⲡⲁⲥⲣⲁϣⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲑⲙⲉⲧϭⲓⲛϫⲟⲛⲥ ϣⲁⲥⲣⲁϣⲓ ⲇⲉ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲑⲙⲏⲓ

rejoiceth not over (the) wrongdoing, but rejoiceth over (the) truth;

δεν χαιρει εις την αδικιαν, συγχαιρει δε εις την αληθειαν·

وَتَحْتَمِلُ كُلَّ شَيْءٍ، وَتُصَدِّقُ كُلَّ شَيْءٍ، وَتَرْجُو كُلَّ شَيْءٍ، وَتَصْبِرُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ.

אֶת־כֹּל תִּשָּׂא אֶת־כֹּל תַּאֲמִין אֶת־כֹּל תְּקַוֶּה וְאֶת־כֹּל תִּסְבֹּל׃

Ϣⲁⲥⲱⲟⲩ ⲛ̀ϩⲏⲧ ϧⲉⲛ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϣⲁⲥⲛⲁϩϯ ϧⲉⲛ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϣⲁⲥⲉⲣϩⲉⲗⲡⲓⲥ ϧⲉⲛ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϣⲁⲥⲁⲙⲟⲛⲓ ⲛ̀ⲧⲟⲧⲥ ϧⲉⲛ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ

is longsuffering in all things; believeth in all things; hopeth in all things: endureth in all things.

παντα ανεχεται, παντα πιστευει, παντα ελπιζει, παντα υπομενει.

اَلْمَحَبَّةُ لَا تَسْقُطُ أَبَدًا. وَأَمَّا النُّبُوَّاتُ فَسَتُبْطَلُ، وَالأَلْسِنَةُ فَسَتَنْتَهِي، وَالْعِلْمُ فَسَيُبْطَلُ.

הָאַהֲבָה לֹא־תִבֹּל לְעוֹלָם אֲבָל הַנְּבוּאוֹת תִּבָּטַלְנָה וְהַלְּשֹׁנוֹת תִּכְלֶינָה וְהַדַּעַת תִּבָּטֵל׃

Ϯⲁⲅⲁⲡⲏ ⲙ̀ⲡⲁⲥϩⲉⲓ ⲉⲛⲉϩ ⲓⲧⲉ ⲛⲓⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲓⲁ ⲥⲉⲛⲁⲕⲱⲣϥ ⲓⲧⲉ ⲛⲓⲗⲁⲥ ⲥⲉⲛⲁⲗⲟϫⲟⲩ ⲓⲧⲉ ⲟⲩⲉⲙⲓ ⲡⲉ ϥⲛⲁⲕⲱⲣϥ

Love never falleth. Whether the prophecies--they will be done away; whether the tongues--they will cease; whether [a] knowledge--it will be done away.

Η αγαπη ουδεποτε εκπιπτει· τα αλλα ομως, ειτε προφητειαι ειναι, θελουσι καταργηθη· ειτε γλωσσαι, θελουσι παυσει· ειτε γνωσις, θελει καταργηθη.

لأَنَّنَا نَعْلَمُ بَعْضَ الْعِلْمِ وَنَتَنَبَّأُ بَعْضَ التَّنَبُّؤِ.

כִּי־קְצָת הוּא שֶׁיָּדָעְנוּ וּקְצָת הוּא שֶׁנִּבֵּאנוּ׃

Ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲣⲟⲥ ⲅⲁⲣ ⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲣⲟⲥ ⲧⲉⲛⲉⲣⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲉⲩⲓⲛ

For in [a] part we know, and in [a] part we prophesy:

Διοτι κατα μερος γινωσκομεν και κατα μερος προφητευομεν·

وَلكِنْ مَتَى جَاءَ الْكَامِلُ فَحِينَئِذٍ يُبْطَلُ مَا هُوَ بَعْضٌ.

וּכְבוֹא הַתָּמִים אָז עָבוֹר תַּעֲבֹר הַקְּצָת

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛⲓ̀ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲧⲉⲗⲓⲟⲛ ⲡⲓⲁⲡⲟⲙⲉⲣⲟⲥ ϥⲛⲁⲕⲱⲣϥ

but if the perfect should come, the in part will be done away.

οταν ομως ελθη το τελειον, τοτε το κατα μερος θελει καταργηθη.

لَمَّا كُنْتُ طِفْلًا كَطِفْلٍ كُنْتُ أَتَكَلَّمُ، وَكَطِفْلٍ كُنْتُ أَفْطَنُ، وَكَطِفْلٍ كُنْتُ أَفْتَكِرُ. وَلكِنْ لَمَّا صِرْتُ رَجُلًا أَبْطَلْتُ مَا لِلطِّفْلِ.

כַּאֲשֶׁר הָיִיתִי עוֹלֵל כְּעוֹלֵל דִּבַּרְתִּי כְּעוֹלֵל הָגִיתִי כְּעוֹלֵל חָשָׁבְתִּי וְכַאֲשֶׁר הָיִיתִי לְאִישׁ הֲסִירֹתִי דִּבְרֵי הָעוֹלֵל׃

Ⲉⲓⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲗⲟⲩ ⲛⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲡⲉ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲗⲟⲩ ⲛⲁⲓⲥⲟϭⲛⲓ ⲡⲉ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲗⲟⲩ ⲛⲁⲓⲙⲉⲩⲓ ⲡⲉ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲗⲟⲩ ϩⲟⲧⲉ ⲉⲧⲁⲓⲉⲣⲣⲱⲙⲓ ⲁⲓⲕⲱⲣϥ ⲛ̀ⲛⲁ ϯⲙⲉⲧⲁⲗⲟⲩ

Being a child, I was speaking as a child, I was meditating as a child, I was thinking as a child, when I became man I did away the things of my childhood.

Οτε ημην νηπιος, ως νηπιος ελαλουν, ως νηπιος εφρονουν, ως νηπιος εσυλλογιζομην· οτε ομως εγεινα ανηρ, κατηργησα τα του νηπιου.

فَإِنَّنَا نَنْظُرُ الآنَ فِي مِرْآةٍ، فِي لُغْزٍ، لكِنْ حِينَئِذٍ وَجْهًا لِوَجْهٍ. الآنَ أَعْرِفُ بَعْضَ الْمَعْرِفَةِ، لكِنْ حِينَئِذٍ سَأَعْرِفُ كَمَا عُرِفْتُ.

כִּי כָעֵת מַבִּיטִים אֲנַחְנוּ בְּמַרְאָה וּבְחִידוֹת וְאָז פָּנִים אֶל־פָּנִים כָּעֵת יוֹדֵעַ אֲנִי קְצָתוֹ וְאָז כַּאֲשֶׁר נוֹדַעְתִּי אֵדַע אַף־אָנִי׃

Ⲧⲉⲛⲛⲁⲩ ⲅⲁⲣ ϯⲛⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲟⲩⲓⲁⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲑⲟⲛⲧⲉⲛ ⲧⲟⲧⲉ ⲧⲉⲛⲛⲁⲛⲁⲩ ⲛ̀ϩⲟ ⲟⲩⲃⲉ ϩⲟ ⲁⲓⲉⲙⲓ ϯⲛⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲣⲟⲥ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲥⲏⲟⲩ ⲇⲉ ϯⲛⲁⲉⲙⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁⲩⲥⲟⲩⲱⲛⲧ

For we see now through a glass in a likeness, then we shall (lit. will) see face to face. I know now in [a] part; but then (lit. in the time) I shall (lit. will) know, according as I was known.

Διοτι τωρα βλεπομεν δια κατοπτρου αινιγματωδως, τοτε δε προσωπον προς προσωπον· τωρα γνωριζω κατα μερος, τοτε δε θελω γνωρισει καθως και εγνωρισθην.

أَمَّا الآنَ فَيَثْبُتُ: الإِيمَانُ وَالرَّجَاءُ وَالْمَحَبَّةُ، هَذِهِ الثَّلاَثَةُ وَلكِنَّ أَعْظَمَهُنَّ الْمَحَبَّةُ.

וְעַתָּה שְׁלָשׁ־אֵלֶּה תַעֲמֹדְנָה הָאֱמוּנָה וְהַתִּקְוָה וְהָאַהֲבָה וְהַגְּדוֹלָה שֶׁבָּהֶן הִיא הָאַהֲבָה׃

Ϯⲛⲟⲩ ⲇⲉ ⲡⲁⲓⲅ̅ ⲥⲉⲥⲙⲟⲛⲧ ⲫⲛⲁϩϯ ϯϩⲉⲗⲡⲓⲥ ⲧⲁⲅⲁⲡⲏ ⲡⲉⲑⲛⲁⲁϥ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲛⲁⲓ ⲡⲉ ϯⲁⲅⲁⲡⲏ

But now these three abide, (the) faith, [the] hope, (the) love; but the great among these is [the] love.

Τωρα δε μενει πιστις, ελπις, αγαπη, τα τρια ταυτα. μεγαλητερα δε τουτων ειναι η αγαπη.

إصحاح 14

النبوة والألسن

اِتْبَعُوا الْمَحَبَّةَ، وَلكِنْ جِدُّوا لِلْمَوَاهِبِ الرُّوحِيَّةِ، وَبِالأَوْلَى أَنْ تَتَنَبَّأُوا.

רִדְפוּ אַחֲרֵי הָאַהֲבָה וְהִשְׁתַּדְּלוּ לְהַשִּׂיג מַתְּנוֹת הָרוּחַ וּבְיוֹתֵר שֶׁתִּתְנַבָּאוּ׃

Ϭⲟϫⲓ ⲛ̀ⲥⲁ ϯⲁⲅⲁⲡⲏ ⲭⲟϩ ⲇⲉ ⲉ̀ⲛⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ⲧⲓⲕⲟⲛ ⲙⲁⲗⲗⲟⲛ ⲇⲉ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲉⲩⲓⲛ

Pursue after [the] love, but be zealous for the spiritual (gifts), but rather that ye may prophesy.

Ακολουθειτε την αγαπην· και ζητειτε μετα ζηλου τα πνευματικα, μαλλον δε το να προφητευητε.

لأَنَّ مَنْ يَتَكَلَّمُ بِلِسَانٍ لَا يُكَلِّمُ النَّاسَ بَلِ اللهَ، لأَنْ لَيْسَ أَحَدٌ يَسْمَعُ، وَلكِنَّهُ بِالرُّوحِ يَتَكَلَّمُ بِأَسْرَارٍ.

כִּי הַמְדַבֵּר בְּלָשׁוֹן אֵינֶנּוּ מְדַבֵּר לְאָדָם כִּי אִם־לֵאלֹהִים כִּי אֵין־אִישׁ שֹׁמְעוֹ וּבָרוּחַ הוּא מְדַבֵּר סוֹדוֹת׃

Ⲡⲉⲧⲥⲁϫⲓ ϧⲉⲛ ⲫⲗⲁⲥ ⲉϥⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲁⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⲫϯ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϩⲗⲓ ⲅⲁⲣ ⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ϫⲉ ϥⲥⲁϫⲓ ⲛ̀ϩⲁⲛⲙⲩⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ

He who speaketh in (the) tongue is speaking not to the men but God; for no one heareth him: in the spirit, then, he speaketh mysteries.

Διοτι ο λαλων γλωσσαν αγνωριστον δεν λαλει προς ανθρωπους, αλλα προς τον Θεον· διοτι ουδεις ακουει αυτον, αλλα με το πνευμα αυτου λαλει μυστηρια·

وَأَمَّا مَنْ يَتَنَبَّأُ، فَيُكَلِّمُ النَّاسَ بِبُنْيَانٍ وَوَعْظٍ وَتَسْلِيَةٍ.

וְהַמִּתְנַבֵּא הוּא מְדַבֵּר לִבְנֵי אָדָם לִבְנוֹתָם וּלְיַסְּרָם ולְנַחֲמָם׃

Ⲫⲏ ⲇⲉ ⲉⲧⲉⲣⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲉⲩⲓⲛ ⲁϥⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲕⲱⲧ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲛⲟⲙϯ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲑⲱⲧ ⲛ̀ϩⲏⲧ

But he who prophesieth spoke to the men for an edification and a comfort and a consolation.

ο δε προφητευων λαλει προς ανθρωπους εις οικοδομην και προτροπην και παρηγοριαν.

مَنْ يَتَكَلَّمُ بِلِسَانٍ يَبْنِي نَفْسَهُ، وَأَمَّا مَنْ يَتَنَبَّأُ فَيَبْنِي الْكَنِيسَةَ.

הַמְדַבֵּר בְּלָשׁוֹן בּוֹנֶה אֶת־נַפְשׁוֹ וְהַמִּתְנַבֵּא בּוֹנֶה אֶת־הָעֵדָה׃

Ⲡⲉⲧⲥⲁϫⲓ ϧⲉⲛ ⲫⲗⲁⲥ ⲁϥⲕⲱⲧ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲫⲏ ⲇⲉ ⲉⲧⲉⲣⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲉⲩⲓⲛ ⲁϥⲕⲱⲧ ⲛ̀ⲟⲩⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ

He who speaketh in (the) tongue edified himself alone; but he who prophesieth edified a church.

Ο λαλων γλωσσαν αγνωριστον εαυτον οικοδομει, ο δε προφητευων την εκκλησιαν οικοδομει.

إِنِّي أُرِيدُ أَنَّ جَمِيعَكُمْ تَتَكَلَّمُونَ بِأَلْسِنَةٍ، وَلكِنْ بِالأَوْلَى أَنْ تَتَنَبَّأُوا. لأَنَّ مَنْ يَتَنَبَّأُ أَعْظَمُ مِمَّنْ يَتَكَلَّمُ بِأَلْسِنَةٍ، إِلاَّ إِذَا تَرْجَمَ، حَتَّى تَنَالَ الْكَنِيسَةُ بُنْيَانًا.

וּמִי יִתֵּן וְכֻלְכֶם תְּדַבְּרוּ בִלְשֹׁנוֹת וּבְיוֹתֵר כִּי תִתְנַבָּאוּ כִּי גָדוֹל הַמִּתְנַבֵּא מִן־הַמְדַבֵּר בִּלְשֹׁנוֹת בִּלְתִּי אִם־יְפָרֵשׁ לְמַעַן תִּבָּנֶה הָעֵדָה׃

Ϯⲟⲩⲉϣ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲇⲉ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲥⲁϫⲓ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲗⲁⲥ ⲙⲁⲗⲗⲟⲛ ⲇⲉ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲉⲩⲓⲛ ⲛⲁⲁ ⲡⲉⲧⲉⲣⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲉⲩⲓⲛ ⲇⲉ ⲉ̀ϩⲟⲧⲉ ⲡⲉⲧⲥⲁϫⲓ ϧⲉⲛ ⲫⲗⲁⲥ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲓⲙⲏⲧⲓ ⲛ̀ⲧⲉϥⲉⲣⲙⲉⲛⲉⲩⲓⲛ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ϭⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲕⲱⲧ

But I wish you all to speak (lit. speaking) in tongues, but rather that ye should prophesy: but greater is he who prophesieth than he who speaketh in (the) tongue, except he interpret, that the church may receive an edification.

Θελω δε παντες να λαλητε γλωσσας, μαλλον δε να προφητευητε· διοτι ο προφητευων ειναι μεγαλητερος παρα ο λαλων γλωσσας, εκτος εαν διερμηνευη, δια να λαβη οικοδομην η εκκλησια.

فَالآنَ أَيُّهَا الإِخْوَةُ، إِنْ جِئْتُ إِلَيْكُمْ مُتَكَلِّمًا بِأَلْسِنَةٍ، فَمَاذَا أَنْفَعُكُمْ، إِنْ لَمْ أُكَلِّمْكُمْ إِمَّا بِإِعْلاَنٍ، أَوْ بِعِلْمٍ، أَوْ بِنُبُوَّةٍ، أَوْ بِتَعْلِيمٍ؟

וְעַתָּה אַחַי כִּי־אָבוֹא אֲלֵיכֶם וַאֲדַבֵּר בִּלְשֹׁנוֹת מָה־אוֹעִיל לָכֶם אִם־לֹא אֲדַבֵּר אֲלֵיכֶם בְּחָזוֹן אוֹ בְדַעַת אוֹ בִנְבוּאָה אוֹ בְהוֹרָאָה׃

Ϯⲛⲟⲩ ⲇⲉ ⲛⲁⲥⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲓϣⲁⲛⲓ̀ ϩⲁⲣⲱⲧⲉⲛ ⲉⲓⲥⲁϫⲓ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲗⲁⲥ ⲟⲩ ⲛ̀ϩⲏⲟⲩ ⲡⲉϯⲛⲁⲧⲏⲓϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲁⲓϣ̀ⲧⲉⲙⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲟⲩϭⲱⲣⲡ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲓⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲉⲙⲓ ⲓⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲓⲁ ⲓⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲥⲃⲱ

But now, my brethren, if I should come to you, speaking in tongues, what profit shall (lit. will) I give to you unless I speak to you in a revelation, or in [a] knowledge, or in a prophecy, or in a teaching?

Και τωρα, αδελφοι, εαν ελθω προς εσας λαλων γλωσσας, τι θελω σας ωφελησει, εαν δεν σας λαλησω η με αποκαλυψιν η με γνωσιν η με προφητειαν η με διδαχην;

اَلأَشْيَاءُ الْعَادِمَةُ النُّفُوسِ الَّتِي تُعْطِي صَوْتًا: مِزْمَارٌ أَوْ قِيثَارَةٌ، مَعَ ذَلِكَ إِنْ لَمْ تُعْطِ فَرْقًا لِلنَّغَمَاتِ، فَكَيْفَ يُعْرَفُ مَا زُمِّرَ أَوْ مَا عُزِفَ بِهِ؟

הֲלֹא מַה־שֶּׁאֵין בּוֹ רוּחַ חַיִּים וְנֹתֵן קוֹל חָלִיל אוֹ כִנּוֹר אִם־לֹא יַשְׁמִיעוּ קֹלוֹת אֲשֶׁר תּוּכַל הָאֹזֶן לְהַבְחִין אֵיכָה יִוָּדַע מַה־יְּזֻמַּר וּמַה־יְּנֻגָּן׃

Ⲟⲙⲱⲥ ⲛⲓⲁⲧⲯⲩⲭⲏ ⲉⲩϯ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲥⲙⲏ ⲓⲧⲉ ⲟⲩⲥⲏⲃⲓ ⲛ̀ϫⲱ ⲓⲧⲉ ⲟⲩⲕⲩⲑⲁⲣⲁ ⲁⲩϣ̀ⲧⲉⲙϣⲓⲃϯ ⲛ̀ⲧⲟⲩⲥⲙⲏ ⲡⲱⲥ ⲥⲉⲛⲁⲉⲙⲓ ⲉ̀ⲡⲉⲧⲟⲩϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲓⲉ ⲫⲏ ⲉⲧⲟⲩⲉⲣⲕⲩⲑⲁⲣⲓⲍⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲟϥ

Even the soulless things giving their voice, whether a pipe or a harp, unless they make distinction of their voice, how will they know that which is piped or that which is harped?

Και τα αψυχα, οσα διδουσι φωνην, ειτε αυλος ειτε κιθαρα, εαν δεν δωσωσι διακεκριμενους τους φθογγους, πως θελει γνωρισθη το αυλουμενον η το κιθαριζομενον;

فَإِنَّهُ إِنْ أَعْطَى الْبُوقُ أَيْضًا صَوْتًا غَيْرَ وَاضِحٍ، فَمَنْ يَتَهَيَّأُ لِلْقِتَالِ؟

גַּם הַשּׁוֹפָר אִם־לֹא יִתֵּן קוֹלוֹ קוֹל בָּרוּר מִי יֵחָלֵץ לַמִּלְחָמָה׃

Ⲕⲉ ⲅⲁⲣ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲟⲩⲥⲁⲗⲡⲓⲅⲝ ϯ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲙⲏ ⲉⲥⲟⲩⲟⲛϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲁⲛ ⲛⲓⲙ ⲉⲑⲛⲁϣ̀ⲥⲉⲃⲧⲱⲧϥ ⲉ̀ⲡⲡⲟⲗⲉⲙⲟⲥ

For if a trumpet also should give a voice not manifest, who will prepare himself for (the) war?

Διοτι εαν η σαλπιγξ δωση φωνην ασαφη, τις θελει ετοιμασθη εις πολεμον;

هَكَذَا أَنْتُمْ أَيْضًا إِنْ لَمْ تُعْطُوا بِاللِّسَانِ كَلاَمًا يُفْهَمُ، فَكَيْفَ يُعْرَفُ مَا تُكُلِّمَ بِهِ؟ فَإِنَّكُمْ تَكُونُونَ تَتَكَلَّمُونَ فِي الْهَوَاءِ!

כֵּן גַּם־אַתֶּם אִם לֹא־תוֹצִיאוּ בִלְשׁוֹנְכֶם דִּבּוּר מְפֹרַָשׁ אֵיכָה יִוָּדַע הַמְדֻבָּר הֲלֹא תִהְיוּ כִּמְדַבְּרִים לָרוּחַ׃

Ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ϩⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲫⲗⲁⲥ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲣⲉϣ̀ⲧⲉⲙϫⲉ ⲟⲩⲥⲁϫⲓ ⲉϥⲟⲩⲟⲛϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲡⲱⲥ ⲥⲉⲛⲁⲉⲙⲓ ⲉ̀ⲡⲉⲧⲉⲛϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⲅⲁⲣ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲥⲁϫⲓ ⲉ̀ⲡⲁⲏⲣ

Thus ye also through (the) tongue, if ye should not say a word manifest, how will they know that which ye say? For ye will be as speaking unto (the) air.

Ουτω και σεις, εαν δεν δωσητε δια της γλωσσης φωνην ακαταληπτον, πως θελει γνωρισθη το λαλουμενον; διοτι θελετε λαλει εις τον αερα.

رُبَّمَا تَكُونُ أَنْوَاعُ لُغَاتٍ هَذَا عَدَدُهَا فِي الْعَالَمِ، وَلَيْسَ شَيْءٌ مِنْهَا بِلاَ مَعْنًى.

הֵן כַּמָּה מִינֵי לְשֹׁנוֹת יֵשׁ בָּעוֹלָם וְאֵין־אַחַת מֵהֶן בְּלִי קוֹל׃

Ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲛ̀ϣⲗⲱⲗ ⲛ̀ⲥⲙⲏ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ϩⲗⲓ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲧⲥⲙⲏ

There are many sorts of voice in this world, and there is not anything being voiceless.

Τοσα ειδη φωνων ειναι τυχον εν τω κοσμω, και ουδεν εξ αυτων ειναι ασημαντον.

فَإِنْ كُنْتُ لَا أَعْرِفُ قُوَّةَ اللُّغَةِ أَكُونُ عِنْدَ الْمُتَكَلِّمِ أَعْجَمِيًّا، وَالْمُتَكَلِّمُ أَعْجَمِيًّا عِنْدِي.

לָכֵן אִם־אֵינֶנִּי יֹדֵעַ פֵּשֶׁר הַקּוֹל אֶהְיֶה כְלֹעֵז בְּעֵינֵי הַמְדַבֵּר וְהַמְדַבֵּר יִהְיֶה כְלֹעֵז בְּעֵינָי׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲓϣ̀ⲧⲉⲙⲉⲙⲓ ⲉ̀ⲧϫⲟⲙ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲥⲙⲏ ϯⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⲉⲓⲟⲓ ⲙ̀ⲃⲁⲣⲃⲁⲣⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲥⲁϫⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉⲧⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲏⲓ ϥⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⲉϥⲟⲓ ⲙ̀ⲃⲁⲣⲃⲁⲣⲟⲥ ⲛ̀ⲧⲟⲧ

If I should not know (the) power of the voice, I shall (lit. will) be (a) barbarian for him who speaketh, and he who speaketh to me will be (a) barbarian for me.

Εαν λοιπον δεν γνωρισω την σημασιαν της φωνης, θελω εισθαι προς τον λαλουντα βαρβαρος και ο λαλων βαρβαρος προς εμε.

هَكَذَا أَنْتُمْ أَيْضًا، إِذْ إِنَّكُمْ غَيُورُونَ لِلْمَوَاهِبِ الرُّوحِيَّةِ، اطْلُبُوا لأَجْلِ بُنْيَانِ الْكَنِيسَةِ أَنْ تَزْدَادُوا.

כֵּן גַּם־אַתֶּם לְפִי שֶׁמִּתְאַוִּים אַתֶּם לְכֹחוֹת רוּחָנִיּוֹת בַּקְּשׁוּ לְהַעְדִּיף בְּמַה־שֶּׁיִּבְנֶה אֶת־הָעֵדָה׃

Ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ϩⲱⲧⲉⲛ ⲉⲡⲓⲇⲏ ⲧⲉⲧⲉⲛⲟⲓ ⲛ̀ⲣⲉϥⲭⲟϩ ⲛ̀ⲛⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ⲧⲓⲕⲟⲛ ⲉ̀ⲡⲕⲱⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲕⲱϯ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲉⲣϩⲟⲩⲟ

Thus ye also, since ye are zealous of the spiritual (gifts) unto (the) edification of the church, seek that ye may abound (in them).

Ουτω και σεις, επειδη εισθε ζηλωται πνευματικων, ζητειτε να περισσευητε εν αυτοις προς την οικοδομην της εκκλησιας.

لِذَلِكَ مَنْ يَتَكَلَّمُ بِلِسَانٍ فَلْيُصَلِّ لِكَيْ يُتَرْجِمَ.

עַל־כֵּן יִתְפַּלֵּל הַמְדַבֵּר בְּלָשׁוֹן וְגַם יְפָרֲשֶׁנָּה׃

Ⲉⲑⲃⲉⲫⲁⲓ ⲡⲉⲧⲥⲁϫⲓ ϧⲉⲛ ⲫⲗⲁⲥ ⲙⲁⲣⲉϥⲧⲱⲃϩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥⲉⲣⲙⲉⲛⲉⲩⲓⲛ

Therefore he who speaketh in (the) tongue--let him pray that he may interpret.

Δια τουτο ο λαλων γλωσσαν αγνωριστον ας προσευχηται δια να γεινη ικανος να διερμηνευη,

لأَنَّهُ إِنْ كُنْتُ أُصَلِّي بِلِسَانٍ، فَرُوحِي تُصَلِّي، وَأَمَّا ذِهْنِي فَهُوَ بِلاَ ثَمَرٍ.

כִּי אִם־אֶתְפַּלֵּל בְּלָשׁוֹן רוּחִי מִתְפַּלֵּל וְשִׂכְלִי אֵינֶנּוּ עֹשֶׂה פֶּרִי׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲅⲁⲣ ⲁⲓϣⲁⲛⲧⲱⲃϩ ϧⲉⲛ ⲫⲗⲁⲥ ⲡⲁⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲡⲉⲧⲧⲱⲃϩ ⲡⲁϩⲏⲧ ⲇⲉ ϥⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲧⲟⲩⲧⲁϩ

For if I should pray in (the) tongue, my spirit prayeth, but my heart is unfruitful.

διοτι εαν προσευχωμαι με γλωσσαν αγνωριστον, το πνευμα μου προσευχεται, αλλ' ο νους μου ειναι ακαρποφορητος.

فَمَا هُوَ إِذًا؟ أُصَلِّي بِالرُّوحِ، وَأُصَلِّي بِالذِّهْنِ أَيْضًا. أُرَتِّلُ بِالرُّوحِ، وَأُرَتِّلُ بِالذِّهْنِ أَيْضًا.

וְעַתָּה מָה־אֶעֱשֶׂה אֶתְפַּלֲלָה בְרוּחִי וְאֶתְפַּלֲלָה גַּם־בְּשִׂכְלִי אֲזַמְּרָה בְרוּחִי וַאֲזַמְּרָה גַּם־בְּשִׂכְלִי׃

Ⲟⲩ ϫⲉ ⲡⲉϯⲛⲁⲁⲓϥ ϯⲛⲁⲧⲱⲃϩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ϯⲛⲁⲧⲱⲃϩ ⲇⲉ ⲟⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲉϩⲏⲧ ϯⲛⲁⲉⲣⲯⲁⲗⲓⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ϯⲛⲁⲉⲣⲯⲁⲗⲓⲛ ⲇⲉ ⲟⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲉϩⲏⲧ

What then shall (lit. will) I do? I shall pray in the spirit, but I shall pray in the heart also; I shall sing in the spirit, but I shall sing in the heart also.

Τι πρεπει λοιπον; Θελω προσευχηθη με το πνευμα, θελω δε προσευχηθη και με τον νουν. Θελω ψαλλει με το πνευμα, θελω δε ψαλλει και με τον νουν.

وَإِلاَّ فَإِنْ بَارَكْتَ بِالرُّوحِ، فَالَّذِي يُشْغِلُ مَكَانَ الْعَامِّيِّ، كَيْفَ يَقُولُ «آمِينَ» عِنْدَ شُكْرِكَ؟ لأَنَّهُ لَا يَعْرِفُ مَاذَا تَقُولُ!

כִּי אִם־תְּבָרֵךְ בָּרוּחַ אֵיךְ יַעֲנֶה מִי שֶׁהוּא נָתוּן בִּמְקוֹם הַהֶדְיוֹטוֹת אָמֵן אַחַר בִּרְכָתֶךָ וְהוּא אֵינֶנּוּ יֹדֵעַ מָה אַתָּה אֹמֵר׃

Ⲓⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲁⲕϣⲁⲛⲥⲙⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲡⲉⲧϫⲱⲕ ⲙ̀ⲫⲙⲁ ⲙ̀ⲡⲓⲓⲇⲓⲱⲧⲏⲥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲡⲱⲥ ϥⲛⲁϫⲉ ⲡⲓⲁⲙⲏⲛ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲉⲕϣⲉⲡϩⲙⲟⲧ ⲉⲡⲓⲇⲏ ⲡⲉⲧⲉⲕϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϥⲉⲙⲓ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲁⲛ

Or otherwise if thou shouldst bless in the spirit, he who filleth up (the) place of the unlearned, how will he say the Amēn upon thy thanksgiving, since that which thou sayest he knoweth it not?

Διοτι εαν δοξολογησης με το πνευμα, εκεινος οστις εχει ταξιν ιδιωτου πως θελει ειπει το αμην εις την ευχαριστιαν σου, μη εξευρων τι λεγεις;

فَإِنَّكَ أَنْتَ تَشْكُرُ حَسَنًا، وَلكِنَّ الآخَرَ لَا يُبْنَى.

הֵן אַתָּה תְבָרֵךְ כָּרָאוּי אֲבָל רֵעֲךָ לֹא יִבָּנֶה׃

Ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲅⲁⲣ ⲙⲉⲛ ⲕⲁⲗⲱⲥ ⲕϣⲉⲡϩⲙⲟⲧ ⲁⲗⲗⲁ ⲡⲓⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ϥⲕⲏⲧ ⲁⲛ

For thou indeed givest thanks well, but the other one is not edified.

Διοτι συ μεν καλως ευχαριστεις, ο αλλος ομως δεν οικοδομειται.

أَشْكُرُ إِلَهِي أَنِّي أَتَكَلَّمُ بِأَلْسِنَةٍ أَكْثَرَ مِنْ جَمِيعِكُمْ.

אוֹדֶה לֵאלֹהַי שֶׁיּוֹתֵר מִכֻּלְּכֶם אֲנִי מְדַבֵּר בִּלְשֹׁנוֹת׃

Ϯϣⲉⲡϩⲙⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲫϯ ϫⲉ ϯⲥⲁϫⲓ ϧⲉⲛ ⲫⲗⲁⲥ ⲙⲁⲗⲗⲟⲛ ⲉ̀ϩⲟⲧⲉⲣⲱⲧⲉⲛ ⲧⲏⲣⲟⲩ

I give thanks to God that I speak in (the) tongue more than ye all:

Ευχαριστω εις τον Θεον μου οτι λαλω πλειοτερας γλωσσας παρα παντας υμας·

وَلكِنْ، فِي كَنِيسَةٍ، أُرِيدُ أَنْ أَتَكَلَّمَ خَمْسَ كَلِمَاتٍ بِذِهْنِي لِكَيْ أُعَلِّمَ آخَرِينَ أَيْضًا، أَكْثَرَ مِنْ عَشْرَةِ آلاَفِ كَلِمَةٍ بِلِسَانٍ.

אָכֵן בַּקָּהָל אֶבְחַר לְדַבֵּר חָמֵשׁ מִלִּין בְּשִׂכְלִי כְּדֵי לְהוֹרֹת גַּם אֶת־הָאֲחֵרִים מִלְּדַבֵּר רִבֲבוֹת מִלִּין בְּלָשׁוֹן׃

Ⲁⲗⲗⲁ ϯⲟⲩⲱϣ ⲉ̀ϫⲉ ⲉ̅ ⲛ̀ⲥⲁϫⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲕⲁϯ ϧⲉⲛ ϯⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲁⲉⲣⲕⲁⲧⲏⲭⲓⲛ ⲛ̀ϩⲁⲛⲕⲉⲭⲱⲟⲩⲛⲓ ⲉ̀ϩⲟⲧⲉ ⲟⲩⲑⲃⲁ ⲛ̀ⲥⲁϫⲓ ϧⲉⲛ ⲫⲗⲁⲥ

but I wish to say five words in my understanding in the church, that I may instruct others, than ten thousand words in (the) tongue.

πλην εν τη εκκλησια πεντε λογους προτιμω να λαλησω δια του νοος μου, δια να κατηχησω και αλλους, παρα μυριους λογους με γλωσσαν αγνωριστον.

أَيُّهَا الإِخْوَةُ، لَا تَكُونُوا أَوْلاَدًا فِي أَذْهَانِكُمْ، بَلْ كُونُوا أَوْلاَدًا فِي الشَّرِّ، وَأَمَّا فِي الأَذْهَانِ فَكُونُوا كَامِلِينَ.

אַחַי אַל־תִּהְיוּ כִּקְטַנִּים בַּבִּינָה אֶלָּא הֱיוּ תִינוֹקוֹת לָרָעָה וּשְׁלֵמִים בַּבִּינָה׃

Ⲛⲁⲥⲛⲏⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲉⲣⲉⲣⲁⲗⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛⲕⲁϯ ⲁⲗⲗⲁ ⲁⲣⲓⲁⲗⲟⲩ ϧⲉⲛ ϯⲕⲁⲕⲓⲁ ⲛ̀ϩⲣⲏⲓ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛⲕⲁϯ ϣⲱⲡⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛϫⲏϫ ⲉ̀ⲃⲟⲗ

My brethren, be not children in your understandings: but be children in [the] malice, but in your understandings be of full (age).

Αδελφοι, μη γινεσθε παιδια κατα τας φρενας, αλλα γινεσθε νηπια μεν εις την κακιαν, τελειοι ομως εις τας φρενας.

مَكْتُوبٌ فِي النَّامُوسِ: «إِنِّي بِذَوِي أَلْسِنَةٍ أُخْرَى وَبِشِفَاهٍ أُخْرَى سَأُكَلِّمُ هَذَا الشَّعْبَ، وَلَا هَكَذَا يَسْمَعُونَ لِي، يَقُولُ الرَّبُّ».

הֵן כָּתוּב בַּתּוֹרָה כִּי־בְלַעֲגֵי שָׂפָה וּבְלָשׁוֹן אַחֶרֶת אֲדַבֵּר אֶל־הָעָם הַזֶּה וְגַם בְּזֹאת לֹא־אָבוּ שְׁמֹעַ־לִי אָמַר יְהוָֹה׃

Ⲥⲥϧⲏⲟⲩⲧ ⲅⲁⲣ ϩⲓ ⲫⲛⲟⲙⲟⲥ ϫⲉ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲕⲉⲗⲁⲥ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲕⲉⲥⲫⲟⲧⲟⲩ ϯⲛⲁⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙ ⲡⲁⲓⲗⲁⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲟⲛ ⲛ̀ⲛⲟⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛ̀ⲥⲱⲓ ⲡⲉϫⲉ ⲡ⳪̅

For it is written in (the) law: 'In other tongues and in other lips I shall (lit. will) speak to this people; and thus also they shall not hearken to me, saith the Lord.'

Εν τω νομω ειναι γεγραμμενον οτι δι' ετερογλωσσων και δια ξενων χειλεων θελω λαλησει προς τον λαον τουτον, και ουδε ουτω θελουσι με εισακουσει, λεγει Κυριος.

إِذًا الأَلْسِنَةُ آيَةٌ، لَا لِلْمُؤْمِنِينَ، بَلْ لِغَيْرِ الْمُؤْمِنِينَ. أَمَّا النُّبُوَّةُ فَلَيْسَتْ لِغَيْرِ الْمُؤْمِنِينَ، بَلْ لِلْمُؤْمِنِينَ.

לָכֵן הַלְּשֹׁנוֹת לֹא לַמַּאֲמִינִים הֵנָּה אוֹת כִּי אִם־לִמְחֻסְּרֵי אֱמוּנָה אֲבָל הַנְּבוּאָה אֵינֶנָּה לִמְחֻסְּרֵי אֱמוּנָה כִּי אִם־לַמַּאֲמִינִים׃

Ϩⲱⲥⲧⲉ ⲛⲓⲗⲁⲥ ⲛⲁⲩⲭⲏ ⲉⲩⲙⲏⲓⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲏ ⲉⲑⲛⲁϩϯ ⲁⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⲛⲓⲁⲑⲛⲁϩϯ ϯⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲓⲁ ⲇⲉ ⲛⲁⲥⲭⲏ ⲛ̀ⲛⲓⲁⲑⲛⲁϩϯ ⲁⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⲛⲏ ⲉⲑⲛⲁϩϯ

Wherefore the tongues were being for a sign not to them who believe, but to the unbelievers: but the prophecy was being not for the unbelievers, but for them who believe.

Ωστε αι γλωσσαι ειναι δια σημειον ουχι προς τους πιστευοντας, αλλα προς τους απιστους· η προφητεια ομως ειναι ουχι προς τους απιστους, αλλα προς τους πιστευοντας.

فَإِنِ اجْتَمَعَتِ الْكَنِيسَةُ كُلُّهَا فِي مَكَانٍ وَاحِدٍ، وَكَانَ الْجَمِيعُ يَتَكَلَّمُونَ بِأَلْسِنَةٍ، فَدَخَلَ عَامِّيُّونَ أَوْ غَيْرُ مُؤْمِنِينَ، أَفَلَا يَقُولُونَ إِنَّكُمْ تَهْذُونَ؟

וְהִנֵּה אִם־תִּקָּהֵל כָּל־הָעֵדָה יַחַד וְכֻלָּם מְדַבְּרִים בִּלְשֹׁנוֹת וְיָבוֹאוּ הֶדְיוֹטוֹת אוֹ מְחֻסְּרֵי אֱמוּנָה הֲלֹא יֹאמְרוּ שֶׁמְּשֻׁגָּעִים אַתֶּם׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲟⲩⲛ ⲁⲥϣⲁⲛⲓ̀ ⲉⲩⲙⲁ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲧⲏⲣⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲥⲉⲥⲁϫⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲗⲁⲥ ⲛ̀ⲥⲉⲓ̀ ⲇⲉ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ ϩⲁⲛⲓⲇⲓⲱⲧⲏⲥ ⲓⲉ ϩⲁⲛⲁⲑⲛⲁϩϯ ⲙⲏ ⲥⲉⲛⲁϫⲟⲥ ⲁⲛ ϫⲉ ⲁⲣⲉ ⲛⲁⲓ ⲗⲟⲃⲓ

If then the whole church should come together, and all speak in tongues, but unlearned come in or unbelievers, will they not say: 'These were mad?'

Εαν λοιπον συνελθη η εκκλησια ολη επι το αυτο και λαλωσι παντες γλωσσας αγνωριστους, εισελθωσι δε ιδιωται η απιστοι, δεν θελουσιν ειπει οτι εισθε μαινομενοι;

وَلكِنْ إِنْ كَانَ الْجَمِيعُ يَتَنَبَّأُونَ، فَدَخَلَ أَحَدٌ غَيْرُ مُؤْمِنٍ أَوْ عَامِّيٌّ، فَإِنَّهُ يُوَبَّخُ مِنَ الْجَمِيعِ. يُحْكَمُ عَلَيْهِ مِنَ الْجَمِيعِ.

אֲבָל אִם־יִתְנַבְּאוּ כֻלָּם וּבָא אִישׁ מְחֻסַּר אֱמוּנָה אוֹ הֶדְיוֹט יִוָּכַח עַל־יְדֵי כֻלָּם וְיִדּוֹן עַל־יְדֵי כֻלָּם׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲉⲩⲉⲣⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲉⲩⲓⲛ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉϥⲓ̀ ⲇⲉ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲁⲑⲛⲁϩϯ ⲓⲉ ⲟⲩⲓⲇⲓⲱⲧⲏⲥ ⲥⲉⲛⲁⲥⲁϩⲱϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲥⲉⲛⲁϧⲉⲧϧⲱⲧϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ

But if all are prophesying, but an unbeliever or an unlearned come in, all will convict him; all will search him (out).

Αλλ' εαν παντες προφητευωσιν, εισελθη δε τις απιστος η ιδιωτης, ελεγχεται υπο παντων, ανακρινεται υπο παντων,

وَهَكَذَا تَصِيرُ خَفَايَا قَلْبِهِ ظَاهِرَةً. وَهَكَذَا يَخِرُّ عَلَى وَجْهِهِ وَيَسْجُدُ للهِ، مُنَادِيًا: أَنَّ اللهَ بِالْحَقِيقَةِ فِيكُمْ.

וּבְכֵן יִגָּלוּ תַּעֲלֻמוֹת לְבָבוֹ וְיִפֹּל עַל־פָּנָיו וְיִשְׁתַּחֲוֶה לֵאלהִים וְיַעֲנֶה וְיֹאמַר בֶּאֱמֶת הָאֱלֹהִים בְּקִרְבְּכֶם׃

Ⲛⲏ ⲉⲧϩⲏⲡ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲉϥϩⲏⲧ ⲥⲉⲛⲁⲟⲩⲟⲛϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ϥⲛⲁϩⲓⲧϥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲡⲉϥϩⲟ ⲛ̀ⲧⲉϥⲟⲩⲱϣⲧ ⲙ̀ⲫϯ ⲉϥⲟⲩⲱⲛϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϫⲉ ⲟⲛⲧⲱⲥ ⲫϯ ϣⲟⲡ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ

The secrets of his heart will be manifested; and thus he will throw himself upon his face and worship God, manifesting that really God is among you.

και ουτω τα κρυπτα της καρδιας αυτου γινονται φανερα· και ουτω πεσων κατα προσωπον θελει προσκυνησει τον Θεον, κηρυττων οτι ο Θεος ειναι τωοντι εν μεσω υμων.

النظام في العبادة

فَمَا هُوَ إِذًا أَيُّهَا الإِخْوَةُ؟ مَتَى اجْتَمَعْتُمْ فَكُلُّ وَاحِدٍ مِنْكُمْ لَهُ مَزْمُورٌ، لَهُ تَعْلِيمٌ، لَهُ لِسَانٌ، لَهُ إِعْلاَنٌ، لَهُ تَرْجَمَةٌ. فَلْيَكُنْ كُلُّ شَيْءٍ لِلْبُنْيَانِ.

וְעַתָּה מַה־לַּעֲשׂוֹת אֶחָי בְּהִקָּהֶלְכֶם יַחַד כָּל־אֶחָד וְאֶחָד מִכֶּם יֶשׁ־לוֹ מִזְמוֹר יֶשׁ־לוֹ הוֹרָאָה יֶשׁ־לוֹ לָשׁוֹן יֶשׁ־לוֹ חָזוֹן יֶשׁ־לוֹ בִאוּר וְכֹל יֵעָשֶׂה לְהִבָּנוֹתְכֶם׃

Ⲟⲩ ϫⲉ ⲡⲉ ⲛⲁⲥⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛϣⲁⲛⲑⲱⲟⲩϯ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲟⲩⲟⲛⲧⲁϥ ⲛ̀ⲟⲩⲯⲁⲗⲙⲟⲥ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ⲟⲩⲟⲛⲧⲁϥ ⲛ̀ⲟⲩⲥⲃⲱ ⲟⲩⲟⲛⲧⲁϥ ⲛ̀ⲟⲩϭⲱⲣⲡ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟⲛⲧⲁϥ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲥⲡⲓ ⲛ̀ⲗⲁⲥ ⲟⲩⲟⲛⲧⲁϥ ⲛ̀ⲟⲩⲉⲣⲙⲏⲛⲓⲁ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲙⲁⲣⲟⲩϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲕⲱⲧ

What, then, is it, my brethren? If ye should assemble, each one hath a psalm, hath a teaching, hath a revelation, hath language of tongue, hath an interpretation. Let all things be done in an edifying.

Τι πρεπει λοιπον, αδελφοι; Οταν συνερχησθε, εκαστος υμων ψαλμον εχει, διδαχην εχει, γλωσσαν εχει, αποκαλυψιν εχει, ερμηνειαν εχει· παντα ας γινωνται προς οικοδομην.

إِنْ كَانَ أَحَدٌ يَتَكَلَّمُ بِلِسَانٍ، فَاثْنَيْنِ اثْنَيْنِ، أَوْ عَلَى الأَكْثَرِ ثَلاَثَةً ثَلاَثَةً، وَبِتَرْتِيبٍ، وَلْيُتَرْجِمْ وَاحِدٌ.

כִּי־יְדַבֵּר אִישׁ בְּלָשׁוֹן יִהְיוּ הַמְדַבְּרִים שְׁנַיִם שְׁנַיִם אוֹ שְׁלֹשָׁה וְלֹא יוֹתֵר וְזֶה אַחַר זֶה וְאֶחָד יְפָרֵשׁ׃

Ⲓⲧⲉ ⲡⲉⲧⲥⲁϫⲓ ϧⲉⲛ ⲫⲗⲁⲥ ⲕⲁⲧⲁ ⲃ̅ⲃ̅ ⲓⲉ ⲡⲓϩⲟⲩⲟ ⲅ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲙⲉⲣⲟⲥ ⲉ̀ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲣⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⲉⲣⲙⲉⲛⲉⲩⲓⲛ

Whether (it be) he who speaketh in (the) tongue, (let it be) by two or the most three, and a turn for (the) one, and let one interpret.

Εαν τις λαλη γλωσσαν αγνωριστον, ας καμωσι τουτο ανα δυο η το περισσοτερον ανα τρεις και εκ διαδοχης, και εις ας διερμηνευη·

وَلكِنْ إِنْ لَمْ يَكُنْ مُتَرْجِمٌ فَلْيَصْمُتْ فِي الْكَنِيسَةِ، وَلْيُكَلِّمْ نَفْسَهُ وَاللهَ.

וְאִם־אֵין מְפָרֵשׁ אָז יִדֹּם בַּקָּהָל וִידַבֵּר לְנַפְשׁוֹ וְלֵאלֹהִים׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲛ̀ⲟⲩⲉⲣⲙⲉⲛⲉⲩⲧⲏⲥ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲙⲁⲣⲉϥⲭⲁⲣⲱϥ ϧⲉⲛ ϯⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲙⲁⲣⲉϥⲥⲁϫⲓ ⲇⲉ ⲟⲩⲧⲱϥ ⲛⲉⲙ ⲫϯ

But if there is not an interpreter, let him keep silence in the church; but let him speak between himself and God.

αλλ' εαν δεν ηναι διερμηνευτης, ας σιωπα εν τη εκκλησια, ας λαλη δε προς εαυτον και προς τον Θεον.

أَمَّا الأَنْبِيَاءُ فَلْيَتَكَلَّمِ اثْنَانِ أَوْ ثَلاَثَةٌ، وَلْيَحْكُمِ الآخَرُونَ.

וְהַנְּבִיאִים הֵם יְדַבְּרוּ שְׁנַיִם אוֹ שְׁלֹשָׂה וְהָאֲחֵרִים יִבְחָנוּ׃

Ⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲇⲉ ⲃ̅ ⲓⲉ ⲅ̅ ⲙⲁⲣⲟⲩⲥⲁϫⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲕⲉⲭⲱⲟⲩⲛⲓ ⲙⲁⲣⲟⲩⲉⲣⲇⲓⲁⲕⲣⲓⲛⲓⲛ

But prophets two or three let them speak, and let the others discern.

Προφηται δε ας λαλωσι δυο η τρεις, και οι αλλοι ας διακρινωσιν·

وَلكِنْ إِنْ أُعْلِنَ لآخَرَ جَالِسٍ فَلْيَسْكُتِ الأَوَّلُ.

וְכִי נִגְלָה חָזוֹן לְאַחֵר מִן־הַיֹּשְׂבִים שָׁם יִדֹּם הָרִאשׁוֹן׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲟⲩϭⲱⲣⲡ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲉϥϩⲉⲙⲥⲓ ⲡⲓϩⲟⲩⲓⲧ ⲙⲁⲣⲉϥⲭⲁⲣⲟϥ

But if a revelation be made in another sitting down, let the first keep silence.

εαν δε ελθη αποκαλυψις εις αλλον καθημενον, ο πρωτος ας σιωπα.

لأَنَّكُمْ تَقْدِرُونَ جَمِيعُكُمْ أَنْ تَتَنَبَّأُوا وَاحِدًا وَاحِدًا، لِيَتَعَلَّمَ الْجَمِيعُ وَيَتَعَزَّى الْجَمِيعُ.

כִּי תוּכְלוּ לְהִתְנַבֵּא כֻלְּכֶם זֶה אַחַר זֶה לְמַעַן יִלְמְדוּ כֻלָּם וְכֻלָּם יֻזְהָרוּ׃

Ⲟⲩⲟⲛ ϣ̀ϫⲟⲙ ⲅⲁⲣ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲕⲁⲧⲁ ⲟⲩⲁⲓ ⲟⲩⲁⲓ ⲉ̀ⲉⲣⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲉⲩⲓⲛ ⲧⲏⲣⲟⲩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲥⲉϭⲓⲥⲃⲱ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲥⲉϫⲉⲙⲛⲟⲙϯ ⲧⲏⲣⲟⲩ

For it is possible for you all to prophesy one by one, that all may be taught, and all find comfort;

Διοτι δυνασθε ο εις μετα τον αλλον να προφητευητε παντες, δια να μανθανωσι παντες και παντες να παρηγορωνται·

وَأَرْوَاحُ الأَنْبِيَاءِ خَاضِعَةٌ لِلأَنْبِيَاءِ.

וְרוּחוֹת הַנְּבִיאִים בִּרְשׁוּת הַנְּבִיאִים הֵמָּה׃

Ⲛⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ϣⲁⲩϭⲛⲉϫⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲓⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ

the spirits of the prophets are subject to the prophets;

και τα πνευματα των προφητων υποτασσονται εις τους προφητας·

لأَنَّ اللهَ لَيْسَ إِلَهَ تَشْوِيشٍ بَلْ إِلَهُ سَلاَمٍ، كَمَا فِي جَمِيعِ كَنَائِسِ الْقِدِّيسِينَ.

כִּי לֹא אֱלֹהֵי מְבוּכָה הָאֱלֹהִים כִּי אִם־אֱלֹהֵי הַשָּׁלוֹם כַּאֲשֶׁר בְּכָל־קְהִלּוֹת הַקְּדשִׁים׃

Ⲫϯ ⲅⲁⲣ ⲫⲁ ⲫⲱⲣϫ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲁⲗⲗⲁ ⲫⲁ ⲧϩⲓⲣⲏⲛⲏ ⲡⲉ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧϣⲟⲡ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲏ ⲉⲑⲟⲩⲁⲃ

for God is not of division, but of peace; as it is in all the churches of the saints.

διοτι ο Θεος δεν ειναι ακαταστασιας, αλλ' ειρηνης. Καθως εν πασαις ταις εκκλησιαις των αγιων.

لِتَصْمُتْ نِسَاؤُكُمْ فِي الْكَنَائِسِ، لأَنَّهُ لَيْسَ مَأْذُونًا لَهُنَّ أَنْ يَتَكَلَّمْنَ، بَلْ يَخْضَعْنَ كَمَا يَقُولُ النَّامُوسُ أَيْضًا.

נְשֵׁיכֶם בַּכְּנֵסִיּוֹת תִּשְׁתֹּקְנָה כִּי לֹא־נִתְּנָה לָהֶן רְשׁוּת לְדַבֵּר כִּי אִם־לְהִכָּנֵעַ כַּאֲשֶׁר אָמְרָה הַתּוֹרָה

Ⲛⲓϩⲓⲟⲙⲓ ⲙⲁⲣⲟⲩⲭⲁⲣⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ϯⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲛ̀ⲥⲉⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲛⲱⲟⲩ ⲁⲛ ⲉ̀ⲥⲁϫⲓ ⲁⲗⲗⲁ ⲙⲁⲣⲟⲩϭⲛⲉϫⲱⲟⲩ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲉ ⲡⲓⲕⲉⲛⲟⲙⲟⲥ ϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ

Let the women keep silence in the church, and they are not commanded to speak; but let them be subject, according as saith also the law.

Αι γυναικες σας ας σιωπωσιν εν ταις εκκλησιαις· διοτι δεν ειναι συγκεχωρημενον εις αυτας να λαλωσιν, αλλα να υποτασσωνται, καθως και ο νομος λεγει.

وَلكِنْ إِنْ كُنَّ يُرِدْنَ أَنْ يَتَعَلَّمْنَ شَيْئًا، فَلْيَسْأَلْنَ رِجَالَهُنَّ فِي الْبَيْتِ، لأَنَّهُ قَبِيحٌ بِالنِّسَاءِ أَنْ تَتَكَلَّمَ فِي كَنِيسَةٍ.

וְאִם־חֶפְצָן לִלְמֹד דָּבָר תִּשְׁאַלְנָה אֶת־בַּעְלֵיהֶן בְּבֵיתָן כִּי־חֶרְפָּה הִיא לַנָּשִׁים לְדַבֵּר בַּקָּהָל׃

Ⲓⲥϫⲉ ⲇⲉ ⲥⲉⲟⲩⲱϣ ⲉ̀ⲉⲙⲓ ⲉ̀ⲟⲩϩⲱⲃ ⲙⲁⲣⲟⲩϣⲉⲛ ⲛ̀ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲟⲩⲏⲓ ⲟⲩϣⲱϣ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⲛ̀ⲟⲩⲥϩⲓⲙⲓ ⲉ̀ⲥⲁϫⲓ ϧⲉⲛ ϯⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ

But if they wish to know a thing, let them ask their men in their houses: for it is a disgrace to a woman to speak in the church.

Αλλ' εαν θελωσι να μαθωσι τι, ας ερωτωσιν εν τω οικω τους ανδρας αυτων· διοτι αισχρον ειναι εις γυναικας να λαλωσιν εν εκκλησια.

أَمْ مِنْكُمْ خَرَجَتْ كَلِمَةُ اللهِ؟ أَمْ إِلَيْكُمْ وَحْدَكُمُ انْتَهَتْ؟

אוֹ הֲמִכֶּם יָצָא דְּבַר אֱלֹהִים אִם־אֲלֵיכֶם לְבַדְּכֶם הִגִּיעַ׃

Ϣⲁⲛ ⲉⲧⲁ ⲡⲥⲁϫⲓ ⲙ̀ⲫϯ ⲓ̀ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϣⲁⲛ ⲉⲧⲁϥⲫⲟϩ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ

Or did (the) word of God come from you? Or did it reach you alone?

Μηπως απο σας εξηλθεν ο λογος του Θεου, η εις σας μονους κατηντησεν;

إِنْ كَانَ أَحَدٌ يَحْسِبُ نَفْسَهُ نَبِيًّا أَوْ رُوحِيًّا، فَلْيَعْلَمْ مَا أَكْتُبُهُ إِلَيْكُمْ أَنَّهُ وَصَايَا الرَّبِّ.

אִם יֹאמַר אִישׁ שֶׁהוּא נָבִיא אוֹ־אִישׁ הָרוּחַ בִּין יָבִין אֵת אֲשֶׁר־אֲנִי כֹתֵב לָכֶם כִּי־מִצְוֹת הָאָדוֹן הֵנָּה׃

Ⲓⲥϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲁⲓ ⲉϥⲙⲉⲩⲓ ⲉ̀ⲣⲟϥ ϫⲉ ⲟⲩⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲡⲉ ⲓⲉ ⲟⲩⲡⲛ̅ⲁ̅ⲧⲓⲕⲟⲥ ⲡⲉ ⲙⲁⲣⲉϥⲉⲙⲓ ⲉ̀ⲛⲏ ⲉ̀ϯⲥϧⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⲟⲩⲉⲛⲧⲟⲗⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲧⲉ

If there is one thinking of himself that he is a prophet or a spiritual, let him know the things which I write to you, that it is a commandment of God.

Εαν τις νομιζη οτι ειναι προφητης η πνευματικος, ας μαθη εκεινα τα οποια γραφω προς εσας, οτι ειναι εντολαι του Κυριου.

وَلكِنْ إِنْ يَجْهَلْ أَحَدٌ، فَلْيَجْهَلْ!

וּמִי אֲשֶׁר לֹא יָדַע אַל־יֵדָע׃

Ⲓⲥϫⲉ ⲇⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲁⲓ ⲉϥⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲧⲉⲙⲓ ⲥⲉⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲧⲉⲙⲓ ⲉ̀ⲣⲟϥ

But if there is one being ignorant, they are ignorant of him.

αλλ' εαν τις αγνοη, ας αγνοη.

إِذًا أَيُّهَا الإِخْوَةُ جِدُّوا لِلتَّنَبُّؤِ، وَلَا تَمْنَعُوا التَّكَلُّمَ بِأَلْسِنَةٍ.

לָכֵן אַחַי הִשְׁתַּדְּלוּ לְהִתְנַבֵּא וְאַל־תִּכְלְאוּ מִלְדַבֵּר בִּלְשֹׁנוֹת׃

Ϩⲱⲥⲧⲉ ⲛⲁⲥⲛⲏⲟⲩ ⲭⲟϩ ⲉ̀ⲉⲣⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲉⲩⲓⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉⲣⲧⲁϩⲛⲟ ⲉ̀ⲥⲁϫⲓ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲗⲁⲥ

Wherefore, my brethren, be zealous of prophesying, and forbid not to speak in tongues.

Ωστε, αδελφοι, ζητειτε μετα ζηλου το προφητευειν, και το λαλειν γλωσσας μη εμποδιζετε·

وَلْيَكُنْ كُلُّ شَيْءٍ بِلِيَاقَةٍ وَبِحَسَبِ تَرْتِيبٍ.

הַכֹּל יֵעָשֶׂה כַּהֹגֶן וְכַשּׁוּרָה׃

Ϩⲱⲃ ⲇⲉ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲙⲁⲣⲟⲩϣⲱⲡⲓ ⲉⲩⲕⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲑⲏϣ

But let all things be done unto an edifying and according to regulation.

παντα ας γινωνται ευσχημονως και κατα ταξιν.

إصحاح 15

قيامة المسيح

وَأُعَرِّفُكُمْ أَيُّهَا الإِخْوَةُ بِالإِنْجِيلِ الَّذِي بَشَّرْتُكُمْ بِهِ، وَقَبِلْتُمُوهُ، وَتَقُومُونَ فِيهِ،

וַאֲנִי מַזְכִּירְכֶם אַחַי אֶת־הַבְּשֹׁוֹרָה אֲשֶׁר בִּשַּׂרְתִּי אֶתְכֶם וְאַתֶּם קִבַּלְתֶּם וַעֲמַדְתֶּם בָּהּ׃

Ϯⲧⲁⲙⲟ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲛⲁⲥⲛⲏⲟⲩ ⲉ̀ⲡⲓⲉⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲓⲟⲛ ⲫⲏ ⲉⲧⲁⲓϩⲓϣⲉⲛⲛⲟⲩϥⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲉⲧⲉ ⲫⲏ ⲡⲉ ⲉⲧⲁⲣⲉⲧⲉⲛϭⲓⲧϥ ⲫⲁⲓ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲟϩⲓ ⲉ̀ⲣⲁⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ

But I show to you, my brethren, the Gospel with which I preached good tidings to you, which is that which ye received, this in which ye stand,

Σας φανερονω δε, αδελφοι, το ευαγγελιον, το οποιον εκηρυξα προς εσας, το οποιον και παρελαβετε, εις το οποιον και ιστασθε,

وَبِهِ أَيْضًا تَخْلُصُونَ، إِنْ كُنْتُمْ تَذْكُرُونَ أَيُّ كَلاَمٍ بَشَّرْتُكُمْ بِهِ. إِلاَّ إِذَا كُنْتُمْ قَدْ آمَنْتُمْ عَبَثًا!

וְגַם תִּוָּשְׁעוּ בָהּ אִם־תַּחֲזִיקוּ בַדָּבָר אֲשֶׁר בִּשַּׂרְתִּי אֶתְכֶם רַק אִם לֹא־הֶאֱמַנְתֶּם לַשָּׁוְא׃

Ⲫⲁⲓ ⲟⲛ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲛⲟϩⲉⲙ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧϥ ϫⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲥⲁϫⲓ ⲁⲓϩⲓϣⲉⲛⲛⲟⲩϥⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲓⲥϫⲉ ⲧⲉⲧⲉⲛⲁⲙⲟⲛⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲓⲙⲏⲧⲓ ϩⲓⲕⲏ ⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ

this also through which ye will be saved; because in a word I preached good tidings to you, if ye lay hold on it, except ye believed in vain.

δια του οποιου και σωζεσθε, τινι τροπω σας εκηρυξα αυτο, αν φυλαττητε αυτο, εκτος εαν επιστευσατε ματαιως.

فَإِنَّنِي سَلَّمْتُ إِلَيْكُمْ فِي الأَوَّلِ مَا قَبِلْتُهُ أَنَا أَيْضًا: أَنَّ الْمَسِيحَ مَاتَ مِنْ أَجْلِ خَطَايَانَا حَسَبَ الْكُتُبِ،

כִּי רֵאשִׁית כָּל־דָּבָר מָסַרְתִּי לָכֶם מַה־שֶּׁקִּבַּלְתִּי כִּי־הַמָּשִׁיחַ מֵת לְכַפֵּר עַל־חַטֹּאתֵינוּ כַּכָּתוּב׃

Ⲁⲓϯ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲛ̀ϣⲟⲣⲡ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲁⲓϭⲓⲧϥ ϫⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲁϥⲙⲟⲩ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲉⲛⲛⲟⲃⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲓⲅⲣⲁⲫⲏ

For I delivered unto you first that which I received, that Christ died for our sins according to the Scriptures;

Διοτι παρεδωκα εις εσας εν πρωτοις εκεινο, το οποιον και παρελαβον, οτι ο Χριστος απεθανε δια τας αμαρτιας ημων κατα τας γραφας,

وَأَنَّهُ دُفِنَ، وَأَنَّهُ قَامَ فِي الْيَوْمِ الثَّالِثِ حَسَبَ الْكُتُبِ،

וְנִקְבַּר וְהוּקַם בַּיּוֹם הַשְּׁלִישִׁי כַּכָּתוּב׃

Ⲟⲩⲟϩ ϫⲉ ⲁⲩⲕⲟⲥϥ ⲟⲩⲟϩ ϫⲉ ⲁϥⲧⲱⲛϥ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲉϩⲟⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲁϩⲅ̅ ⲕⲁⲧⲁ ⲛⲓⲅⲣⲁⲫⲏ

and that he was buried; and that he rose in the third day according to the Scriptures;

και οτι εταφη, και οτι ανεστη την τριτην ημεραν κατα τας γραφας,

وَأَنَّهُ ظَهَرَ لِصَفَا ثُمَّ لِلاثْنَيْ عَشَرَ.

וְנִרְאָה אֶל־כֵּיפָא וְאַחֲרָיו אֶל־שְׁנֵים הֶעָשָׂר׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲩⲟⲛϩϥ ⲉ̀ⲕⲏⲫⲁ ⲓⲧⲁ ⲁϥⲟⲩⲟⲛϩϥ ⲉ̀ⲡⲓⲓ̅ⲃ̅

and he appeared unto Kēpha; then he appeared to the twelve;

και οτι εφανη εις τον Κηφαν, επειτα εις τους δωδεκα·

وَبَعْدَ ذَلِكَ ظَهَرَ دَفْعَةً وَاحِدَةً لأَكْثَرَ مِنْ خَمْسِمِئَةِ أَخٍ، أَكْثَرُهُمْ بَاقٍ إِلَى الآنَ. وَلكِنَّ بَعْضَهُمْ قَدْ رَقَدُوا.

וְאַחֲרֵי־כֵן נִרְאָה לְיוֹתֵר מֵחֲמֵשׁ מֵאוֹת אַחִים כְּאֶחָד אֲשֶׁר רֻבָּם עוֹדָם בַּחַיִּים וּמִקְצָתָם יָשֵׁנוּ׃

Ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲱⲥ ⲁϥⲟⲩⲟⲛϩϥ ⲥⲁⲡϣⲱⲓ ⲛ̀ⲫ̅ ⲛ̀ⲥⲟⲛ ⲉⲩⲥⲟⲡ ⲛⲁⲓ ⲉⲧⲉ ⲡⲟⲩϩⲟⲩⲟ ϣⲟⲡ ϣⲁ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲉ̀ϯⲛⲟⲩ ϩⲁⲛⲕⲉⲭⲱⲟⲩⲛⲓ ⲇⲉ ⲁⲩⲉⲛⲕⲟⲧ

afterwards he appeared (to) above five hundred brethren at once, of these the majority of them abide up to now, but others fell asleep.'

μετα ταυτα εφανη εις πεντακοσιους και επεκεινα αδελφους δια μιας, εκ των οποιων οι πλειοτεροι μενουσιν εως τωρα, τινες δε και εκοιμηθησαν·

وَبَعْدَ ذَلِكَ ظَهَرَ لِيَعْقُوبَ، ثُمَّ لِلرُّسُلِ أَجْمَعِينَ.

וְאַחֲרֵי־כֵן נִרְאָה אֶל־יַעֲקֹב וְאַחֲרָיו אֶל־כָּל־הַשְּׁלִיחִים׃

Ⲓⲧⲁ ⲁϥⲟⲩⲟⲛϩϥ ⲉ̀ⲓⲁⲕⲱⲃⲟⲥ ⲓⲧⲁ ⲁϥⲟⲩⲟⲛϩϥ ⲉ̀ⲛⲓⲁⲡⲟⲥⲧⲟⲗⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ

Then he appeared to Jacōbos, then he appeared to all the apostles ;

επειτα εφανη εις τον Ιακωβον, επειτα εις παντας τους αποστολους·

وَآخِرَ الْكُلِّ - كَأَنَّهُ لِلسِّقْطِ - ظَهَرَ لِي أَنَا.

וְאַחֲרֵי כֻלָּם נִרְאָה גַם־אֵלַי הַדֹּמֶה לְנָפֶל׃

Ⲉ̀ⲡϧⲁⲉ̀ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲙ̀ⲡⲓⲟⲩϧⲉ ⲁϥⲟⲩⲟⲛϩϥ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ϩⲱ

but last of them all, as one born out of due time, he appeared to me also.

τελευταιον δε παντων εφανη και εις εμε ως εις εκτρωμα.

لأَنِّي أَصْغَرُ الرُّسُلِ، أَنَا الَّذِي لَسْتُ أَهْلًا لأَنْ أُدْعَى رَسُولًا، لأَنِّي اضْطَهَدْتُ كَنِيسَةَ اللهِ.

כִּי אֲנִי הַצָּעִיר בַּשְּׁלִיחִים וְקָטֹנְתִּי מֵהִקָּרֵא שָׁלִיחַ כִּי־רָדַפְתִּי אֶת־קְהַל הָאֱלֹהִים׃

Ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲅⲁⲣ ⲡⲉ ⲡⲓⲕⲟⲩϫⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ⲟⲩⲧⲉ ⲛⲓⲁⲡⲟⲥⲧⲟⲗⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̀ϯⲉⲙⲡϣⲁ ⲁⲛ ⲉ̀ⲑⲣⲟⲩⲙⲟⲩϯ ⲉ̀ⲣⲟⲓ ϫⲉ ⲁⲡⲟⲥⲧⲟⲗⲟⲥ ⲉⲑⲃⲉ ϫⲉ ⲁⲓϭⲟϫⲓ ⲛ̀ⲥⲁ ϯⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ

For I am the least a among all the apostles, being not worthy to be called ' apostle,' because that I persecuted the church of God.

Διοτι εγω ειμαι ο ελαχιστος των αποστολων, οστις δεν ειμαι αξιος να ονομαζωμαι αποστολος, διοτι κατεδιωξα την εκκλησιαν του Θεου·

وَلكِنْ بِنِعْمَةِ اللهِ أَنَا مَا أَنَا، وَنِعْمَتُهُ الْمُعْطَاةُ لِي لَمْ تَكُنْ بَاطِلَةً، بَلْ أَنَا تَعِبْتُ أَكْثَرَ مِنْهُمْ جَمِيعِهِمْ. وَلكِنْ لَا أَنَا، بَلْ نِعْمَةُ اللهِ الَّتِي مَعِي.

אֲבָל בְּחֶסֶד אֱלֹהִים הָיִיתִי מַה־שֶּׁהָיִיתִי וְחַסְדּוֹ עָלַי לֹא־הָיָה לָרִיק כִּי־יוֹתֵר מִכֻּלָּם עָמַלְתִּי וְלֹא אֲנִי כִּי־אִם־חֶסֶד אֱלֹהִים אֲשֶׁר עִמָּדִי׃

Ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲙⲟⲧ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ϯⲟⲓ ⲙ̀ⲡⲉϯⲟⲓ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϥϩⲙⲟⲧ ⲉⲧⲉⲛ̀ϧⲏⲧ ⲙ̀ⲡⲉϥϣⲱⲡⲓ ⲉϥϣⲟⲩⲓⲧ ⲁⲗⲗⲁ ⲁⲓϭⲓϧⲓⲥⲓ ⲉ̀ϩⲟⲧⲉⲣⲱⲟⲩ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲇⲉ ⲁⲛ ⲁⲗⲗⲁ ⲡⲓϩⲙⲟⲧ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲉⲑⲛⲉⲙⲏⲓ

But in a grace of God I am that which I am: and his grace which is in me was not void; but I toiled more than they all: but not I, but the grace of God which is with me.

αλλα χαριτι Θεου ειμαι οτι ειμαι· και η εις εμε χαρις αυτου δεν εγεινε ματαια, αλλα περισσοτερον αυτων παντων εκοπιασα, πλην ουχι εγω, αλλ' η χαρις του Θεου η μετ' εμου.

فَسَوَاءٌ أَنَا أَمْ أُولئِكَ، هَكَذَا نَكْرِزُ وَهَكَذَا آمَنْتُمْ.

וְהִנֵּה גַּם־אֲנִי גַּם־הֵמָּה כָּכָה מַשְׁמִיעִים וְכָכָה הֶאֱמַנְתֶּם׃

Ⲓⲧⲉ ⲟⲩⲛ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲓⲧⲉ ⲛⲏ ⲧⲉⲛϩⲓⲱⲓϣ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲁⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ

Whether then I or they, we proclaim thus, and thus ye believed.

Ειτε λοιπον εγω ειτε εκεινοι, ουτω κηρυττομεν και ουτως επιστευσατε.

قيامة الأموات

وَلكِنْ إِنْ كَانَ الْمَسِيحُ يُكْرَزُ بِهِ أَنَّهُ قَامَ مِنَ الأَمْوَاتِ، فَكَيْفَ يَقُولُ قَوْمٌ بَيْنَكُمْ إِنْ لَيْسَ قِيَامَةُ أَمْوَاتٍ؟

וְאִם־הֻגַּד כִּי־הוּקַם הַמָּשִׁיחַ מִן־הַמֵּתִים אֵיךְ יֹאמְרוּ אֲנָשִׁים מִכֶּם אֵין תְּחִיָּה לַמֵּתִים׃

Ⲓⲥϫⲉ ⲇⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲥⲉϩⲓⲱⲓϣ ⲙ̀ⲙⲟϥ ϫⲉ ⲁϥⲧⲱⲛϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲑⲙⲱⲟⲩⲧ ⲡⲱⲥ ⲟⲩⲟⲛ ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϫⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲁⲛⲁⲥⲧⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲣⲉϥⲙⲱⲟⲩⲧ ⲛⲁϣⲱⲡⲓ

But if Christ is proclaimed, that he rose from them who are dead, how say some among you, that there will not be resurrection of the dead.

Εαν δε ο Χριστος κηρυττηται οτι ανεστη εκ νεκρων, πως τινες μεταξυ σας λεγουσιν οτι αναστασις νεκρων δεν ειναι;

فَإِنْ لَمْ تَكُنْ قِيَامَةُ أَمْوَاتٍ فَلَا يَكُونُ الْمَسِيحُ قَدْ قَامَ!

אִם־אֵין תְּחִיָּה לַמֵּתִים גַּם־הַמָּשִׁיחַ לֹא הוּקָם׃

Ⲓⲥϫⲉ ⲇⲉ ⲙ̀ⲙⲟⲛ ⲁⲛⲁⲥⲧⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲣⲉϥⲙⲱⲟⲩⲧ ⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⲓⲉ ⲟⲩⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲧⲱⲛϥ

But if there will not be resurrection of the dead, then neither did Christ rise:

Και εαν αναστασις νεκρων δεν ηναι, ουδ' ο Χριστος ανεστη·

وَإِنْ لَمْ يَكُنِ الْمَسِيحُ قَدْ قَامَ، فَبَاطِلَةٌ كِرَازَتُنَا وَبَاطِلٌ أَيْضًا إِيمَانُكُمْ،

וְאִם־הַמָּשִׁיחַ לֹא הוּקָם רִיק שְׁמוּעָתֵנוּ וְרִיק אֱמוּנַתְכֶם׃

Ⲓⲥϫⲉ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲧⲱⲛϥ ϩⲁⲣⲁ ϥϣⲟⲩⲓⲧ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉⲛϩⲓⲱⲓϣ ϥϣⲟⲩⲓⲧ ⲟⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛⲕⲉⲛⲁϩϯ

but if Christ rose not, then our proclaiming is void, your faith also is void.

και αν ο Χριστος δεν ανεστη, ματαιον αρα ειναι το κηρυγμα ημων, ματαια δε και η πιστις σας.

وَنُوجَدُ نَحْنُ أَيْضًا شُهُودَ زُورٍ للهِ، لأَنَّنَا شَهِدْنَا مِنْ جِهَةِ اللهِ أَنَّهُ أَقَامَ الْمَسِيحَ وَهُوَ لَمْ يُقِمْهُ، إِنْ كَانَ الْمَوْتَى لَا يَقُومُونَ.

וְגַם־נִמְצָא שֶׁעֵדֵי שֶׁקֶר אֲנַחְנוּ לֵאלֹהִים יַעַן אֲשֶׁר־הֲעִידֹנוּ אֶת־הָאֱלֹהִים כִּי הֵקִים אֶת־הַמָּשִׁיחַ וְהוּא לֹא הֱקִימוֹ אִם כֵּן הַדָּבָר שֶׁהַמֵּתִים לֹא יָקוּמוּ׃

Ⲥⲉⲛⲁϫⲉⲙⲉⲛ ⲇⲉ ⲟⲛ ⲉⲛⲟⲓ ⲙ̀ⲙⲉⲑⲣⲉ ⲛ̀ⲛⲟⲩϫ ϧⲁ ⲫϯ ϫⲉ ⲁⲛⲉⲣⲙⲉⲑⲣⲉ ϧⲁ ⲫϯ ϫⲉ ⲁϥⲧⲟⲩⲛⲟⲥ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲫⲁⲓ ⲉⲧⲉⲙ̀ⲡⲉϥⲧⲟⲩⲛⲟⲥϥ ⲓⲥϫⲉ ϩⲁⲣⲁ ⲛⲓⲣⲉϥⲙⲱⲟⲩⲧ ⲛ̀ⲁⲧⲱⲟⲩⲛⲟⲩ ⲁⲛ

But again we shall (lit. will) be found false witnesses of God; because we witnessed of God that he raised Christ, a whom he raised not, if then the dead will not rise.

Ευρισκομεθα δε και ψευδομαρτυρες του Θεου, διοτι εμαρτυρησαμεν περι του Θεου οτι ανεστησε τον Χριστον, τον οποιον δεν ανεστησεν, εαν καθ' υποθεσιν δεν ανασταινωνται νεκροι.

لأَنَّهُ إِنْ كَانَ الْمَوْتَى لَا يَقُومُونَ، فَلَا يَكُونُ الْمَسِيحُ قَدْ قَامَ.

כִּי אִם־הַמֵּתִים לֹא יָקוּמוּ גַּם־הַמָּשִׁיחַ לֹא קָם׃

Ⲓⲥϫⲉ ⲅⲁⲣ ⲛⲓⲣⲉϥⲙⲱⲟⲩⲧ ⲛⲁⲧⲱⲟⲩⲛⲟⲩ ⲁⲛ ⲓⲉ ⲙ̀ⲡⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲧⲱⲛϥ

For if the dead will not rise, then Christ rose not:

Διοτι εαν δεν ανασταινωνται νεκροι, ουδ' ο Χριστος ανεστη·

وَإِنْ لَمْ يَكُنِ الْمَسِيحُ قَدْ قَامَ، فَبَاطِلٌ إِيمَانُكُمْ. أَنْتُمْ بَعْدُ فِي خَطَايَاكُمْ!

וְאִם־הַמָּשִׁיחַ לֹא קָם הֶבֶל אֱמוּנַתְכֶם וְעוֹדְכֶם בְּחַטֹּאתֵיכֶם׃

Ⲓⲥϫⲉ ⲇⲉ ⲙ̀ⲡⲉ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲧⲱⲛϥ ⲟⲩⲉⲫⲗⲏⲟⲩ ⲡⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ ⲉⲧⲓ ⲟⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛⲭⲏ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲧⲉⲛⲛⲟⲃⲓ

but if Christ rose not, your faith is vain; ye are yet in your sins.

αλλ' εαν ο Χριστος δεν ανεστη, ματαια η πιστις σας· ετι εισθε εν ταις αμαρτιαις υμων.

إِذًا الَّذِينَ رَقَدُوا فِي الْمَسِيحِ أَيْضًا هَلَكُوا!

אִם־כֵּן גַּם־הַיְשֵׁנִים בַּמָּשִׁיחַ אָבָדוּ׃

Ⲓⲉ ϩⲁⲣⲁ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲉⲛⲕⲟⲧ ϧⲉⲛ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲁⲩⲧⲁⲕⲟ

Then they who fell asleep in Christ perished.

Αρα και οι κοιμηθεντες εν Χριστω απωλεσθησαν.

إِنْ كَانَ لَنَا فِي هَذِهِ الْحَيَاةِ فَقَطْ رَجَاءٌ فِي الْمَسِيحِ، فَإِنَّنَا أَشْقَى جَمِيعِ النَّاسِ.

וְאִם־בַּחַיִּים הָאֵלֶּה בִּלְבַד בֹּטְחִים אֲנַחְנוּ בַּמָּשִׁיחַ אֲמֵלָלִים מִכָּל־אָדָם אֲנָחְנוּ׃

Ⲓⲥϫⲉ ⲇⲉ ⲛ̀ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲱⲛϧ ⲙ̀ⲙⲁⲩⲁⲧϥ ⲁⲛⲉⲣϩⲉⲗⲡⲓⲥ ⲉ̀Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲓⲉ ⲧⲉⲛϭⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲁⲓ ⲉ̀ⲣⲟⲛ ⲉ̀ϩⲟⲧⲉ ⲣⲱⲙⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ

But if in this life only we hoped on Christ, then we are pitiable more than all men.

Εαν εν ταυτη τη ζωη μονον ελπιζωμεν εις τον Χριστον, ειμεθα ελεεινοτεροι παντων των ανθρωπων.

وَلكِنِ الآنَ قَدْ قَامَ الْمَسِيحُ مِنَ الأَمْوَاتِ وَصَارَ بَاكُورَةَ الرَّاقِدِينَ.

אֲבָל עַתָּה הַמָּשִׁיחַ הוּקַם מִן־הַמֵּתִים רֵאשִׁית הַיְשֵׁנִים׃

Ϯⲛⲟⲩ ⲇⲉ ⲁ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲧⲱⲛϥ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲏ ⲉⲑⲙⲱⲟⲩⲧ ⲧⲁⲡⲁⲣⲭⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲏ ⲉⲧⲁⲩⲉⲛⲕⲟⲧ

But now Christ rose from them who are dead, (the) firstfruits of them who fell asleep.

Αλλα τωρα ο Χριστος ανεστη εκ νεκρων, εγεινεν απαρχη των κεκοιμημενων.

فَإِنَّهُ إِذِ الْمَوْتُ بِإِنْسَانٍ، بِإِنْسَانٍ أَيْضًا قِيَامَةُ الأَمْوَاتِ.

כִּי אַחֲרֵי אֲשֶׁר־בָּא הַמָּוֶת עַל־יְדֵי אָדָם גַּם־תְּחִיַּת הַמֵּתִים בָּאָה עַל־יְדֵי אָדָם׃

Ⲉⲡⲓⲇⲏ ⲅⲁⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲁ ⲫⲙⲟⲩ ϣⲱⲡⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲕⲉⲣⲱⲙⲓ ⲧⲁⲛⲁⲥⲧⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲣⲉϥⲙⲱⲟⲩⲧ

For since through a man (the) death happened, through man also (the) resurrection of the dead.

Διοτι επειδη ο θανατος ηλθε δι' ανθρωπου, ουτω και δι' ανθρωπου η αναστασις των νεκρων.

لأَنَّهُ كَمَا فِي آدَمَ يَمُوتُ الْجَمِيعُ، هَكَذَا فِي الْمَسِيحِ سَيُحْيَا الْجَمِيعُ.

כִּי כַּאֲשֶׁר בָּאָדָם הָרִאשׁוֹן מֵתִים כֻּלָּם כֵּן יִחְיוּ כֻלָּם בַּמָּשִׁיחַ׃

Ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲅⲁⲣ ⲉⲧⲉ ϧⲉⲛ ⲁⲇⲁⲙ ⲥⲉⲛⲁⲙⲟⲩ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲟⲛ ϧⲉⲛ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲥⲉⲛⲁⲱⲛϧ ⲧⲏⲣⲟⲩ

For as in Adam we shall (lit. will) all die, thus also in Christ we shall (lit. will) all live:

Επειδη καθως παντες αποθνησκουσιν εν τω Αδαμ, ουτω και παντες θελουσι ζωοποιηθη εν τω Χριστω.

وَلكِنَّ كُلَّ وَاحِدٍ فِي رُتْبَتِهِ: الْمَسِيحُ بَاكُورَةٌ، ثُمَّ الَّذِينَ لِلْمَسِيحِ فِي مَجِيئِهِ.

וְכָל־אֶחָד וְאֶחָד בְּסִדְרוֹ רֵאשִׁית כֻּלָּם הַמָּשִׁיחַ וְאַחֲרֵי־כֵן אֹתָם שֶׁהֵם לַמָּשִׁיחַ בְּבוֹאוֹ׃

Ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲧⲁⲅⲙⲁ ⲁⲡⲁⲣⲭⲏ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲓⲧⲁ ⲛⲁ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥϫⲓⲛⲓ̀

each one in his order. Firstfruits Christ, then they of Christ in his coming.

Εκαστος ομως κατα την ιδιαν αυτου ταξιν· ο Χριστος ειναι η απαρχη, επειτα οσοι ειναι του Χριστου εν τη παρουσια αυτου·

وَبَعْدَ ذَلِكَ النِّهَايَةُ، مَتَى سَلَّمَ الْمُلْكَ للهِ الآبِ، مَتَى أَبْطَلَ كُلَّ رِيَاسَةٍ وَكُلَّ سُلْطَانٍ وَكُلَّ قُوَّةٍ.

וְאַחֲרֵי כֵן הַקֵּץ כְּשֶׁיִּמְסֹר אֶת־הַמַּלְכוּת לֵאלֹהִים הָאָב אַחֲרֵי הַשְׁבִּיתוֹ כָּל־מִשְׂרָה וְכָל־שָׁלְטָן וּגְבוּרָה׃

Ⲓⲧⲁ ⲛⲁ ⲡⲓϫⲱⲕ ϩⲟⲧⲁⲛ ⲁϥϣⲁⲛϯ ⲛ̀ϯⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲓⲱⲧ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁϥϣⲁⲛⲕⲱⲣϥ ⲛ̀ⲁⲣⲭⲏ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲉⲙ ⲉⲝⲟⲩⲥⲓⲁ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲛⲉⲙ ϫⲟⲙ ⲛⲓⲃⲉⲛ

Then cometh the end whenever he should deliver the kingdom to God and the Father, if he should do away with all rule and all authority and all power.

Υστερον θελει εισθαι το τελος, οταν παραδωση την βασιλειαν εις τον Θεον και Πατερα, οταν καταργηση πασαν αρχην και πασαν εξουσιαν και δυναμιν.

لأَنَّهُ يَجِبُ أَنْ يَمْلِكَ حَتَّى يَضَعَ جَمِيعَ الأَعْدَاءِ تَحْتَ قَدَمَيْهِ.

כִּי־הוּא מָלֹךְ יִמְלֹךְ עַד כִּי־יָשִׁית אֶת־כָּל־אֹיְבָיו תַּחַת רַגְלָיו׃

Ϩⲱϯ ⲅⲁⲣ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲛ̀ⲧⲉϥⲉⲣⲟⲩⲣⲟ ϣⲁⲧⲉϥⲭⲁ ⲛⲉϥϫⲁϫⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲥⲁⲡⲉⲥⲏⲧ ⲛ̀ⲛⲉϥϭⲁⲗⲁⲩϫ

For he must reign until he hath put all his enemies below his feet.

Διοτι πρεπει να βασιλευη εωσου θεση παντας τους εχθρους υπο τους ποδας αυτου.

آخِرُ عَدُوٍّ يُبْطَلُ هُوَ الْمَوْتُ.

וְאַחֲרוֹן הָאֹיְבִים אֲשֶׁר יִכָּחֵד הוּא הַמָּוֶת׃

Ⲡⲓϧⲁⲉ̀ ⲇⲉ ⲛϫⲁϫⲓ ϥⲛⲁⲕⲱⲣϥϥ ⲉⲧⲉ ⲫⲙⲟⲩ ⲡⲉ

But the last enemy he will do away: that is to say (the) death.

Εσχατος εχθρος καταργειται ο θανατος·

لأَنَّهُ أَخْضَعَ كُلَّ شَيْءٍ تَحْتَ قَدَمَيْهِ. وَلكِنْ حِينَمَا يَقُولُ : «إِنَّ كُلَّ شَيْءٍ قَدْ أُخْضِعَ» فَوَاضِحٌ أَنَّهُ غَيْرُ الَّذِي أَخْضَعَ لَهُ الْكُلَّ.

כִּי־כֹל שָׁת תַּחַת רַגְלָיו וּבְאָמְרוֹ כֹּל הוּשַׁת תַּחְתָּיו בָּרוּר הוּא שֶׁהַשָּׁת כֹּל תַּחְתָּיו אֵינֶנּוּ בַכְּלָל׃

Ⲁϥⲉⲑⲣⲉ ⲉⲛⲭⲁⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϭⲛⲉϫⲱⲟⲩ ⲥⲁⲡⲉⲥⲏⲧ ⲛ̀ⲛⲉϥϭⲁⲗⲁⲩϫ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁϥϣⲁⲛϫⲟⲥ ϫⲉ ⲁ ⲉⲛⲭⲁⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϭⲛⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϥⲟⲩⲟⲛϩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϫⲉ ϣⲁⲧⲉⲛ ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲑⲣⲉ ⲉⲛⲭⲁⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϭⲛⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ

He caused all things to be subject below his feet. But if he should say that all things were made subject to him, it is manifest that (it is so) except him who caused all things to be subject to him.

διοτι παντα υπεταξεν υπο τους ποδας αυτου. Οταν δε ειπη οτι παντα ειναι υποτεταγμενα, φανερον οτι εξαιρειται ο υποταξας εις αυτον τα παντα.

وَمَتَى أُخْضِعَ لَهُ الْكُلُّ، فَحِينَئِذٍ الابْنُ نَفْسُهُ أَيْضًا سَيَخْضَعُ لِلَّذِي أَخْضَعَ لَهُ الْكُلَّ، كَيْ يَكُونَ اللهُ الْكُلَّ فِي الْكُلِّ.

וְכַאֲשֶׁר יוּשַׁת הַכֹּל תַּחְתָּיו אָז יוּשַׁת הַבֵּן גַּם־הוּא תַּחַת הַשָּׁת־כֹּל תַּחְתָּיו לְמַעַן יִהְיֶה הָאֱלֹהִים הַכֹּל בַּכֹּל׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲉⲛⲭⲁⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϭⲛⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ⲧⲟⲧⲉ ⲛ̀ⲑⲟϥ ϩⲱϥ ⲡⲓϣⲏⲣⲓ ⲉϥⲉ̀ϭⲛⲉϫⲱϥ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲁϥⲑⲣⲉ ⲉⲛⲭⲁⲓ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϭⲛⲉϫⲱⲟⲩ ⲛⲁϥ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲡⲉ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ

But if all things should be subject to him, then the Son also himself shall be subject to him who caused all things to be subject to him; that God himself may be all things in all.

Οταν δε υποταχθωσιν εις αυτον τα παντα, τοτε και αυτος ο Υιος θελει υποταχθη εις τον υποταξαντα εις αυτον τα παντα, δια να ηναι ο Θεος τα παντα εν πασιν.

وَإِلاَّ فَمَاذَا يَصْنَعُ الَّذِينَ يَعْتَمِدُونَ مِنْ أَجْلِ الأَمْوَاتِ؟ إِنْ كَانَ الأَمْوَاتُ لَا يَقُومُونَ الْبَتَّةَ، فَلِمَاذَا يَعْتَمِدُونَ مِنْ أَجْلِ الأَمْوَاتِ؟

כִּי מַה־יַּעֲשׂוֹּ הַנִּטְבָּלִים בְּעַד הַמֵּתִים אִם־אֱמֶת הוּא שֶׁהַמֵּתִים לֹא־יָקוּמוּ לָמָּה־זֶּה יִטָּבְלוּ בְּעַד הַמֵּתִים׃

Ⲉⲙⲙⲟⲛ ⲟⲩ ⲡⲉⲧⲟⲩⲛⲁⲁⲓϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲏ ⲉⲧϭⲓⲱⲙⲥ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲛⲓⲣⲉϥⲙⲱⲟⲩⲧ ⲓⲥϫⲉ ϩⲟⲗⲱⲥ ⲛⲓⲣⲉϥⲙⲱⲟⲩⲧ ⲛⲁⲧⲱⲟⲩⲛⲟⲩ ⲁⲛ ⲓⲉ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⲥⲉⲉⲣⲡⲕⲉϭⲓⲱⲙⲥ ⲉ̀ϩⲣⲏⲓ ⲉ̀ϫⲱⲟⲩ

Otherwise what will they do who are baptised for the dead? If the dead will not rise at all, then why are they baptised also for them?

Επειδη τι θελουσι καμει οι βαπτιζομενοι υπερ των νεκρων, εαν τωοντι οι νεκροι δεν ανασταινωνται, δια τι και βαπτιζονται υπερ των νεκρων;

وَلِمَاذَا نُخَاطِرُ نَحْنُ كُلَّ سَاعَةٍ؟

וְלָמָּה זֶּה מִסְתַּכְּנִים אֲנַחְנוּ בְּכָל־שָׁעָה׃

Ⲉⲑⲃⲉ ⲟⲩ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ϩⲱⲛ ⲧⲉⲛⲉⲣⲕⲩⲛⲇⲓⲛⲉⲩⲓⲛ ⲛ̀ⲟⲩⲛⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ

Why are we also in danger every hour?

δια τι και ημεις κινδυνευομεν πασαν ωραν;

إِنِّي بِافْتِخَارِكُمُ الَّذِي لِي فِي يَسُوعَ الْمَسِيحِ رَبِّنَا، أَمُوتُ كُلَّ يَوْمٍ.

בִּתְהִלַּתְכֶם אֲשֶׁר יֶשׁ־לִי בַּמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ אֲדֹנֵינוּ מֵעִיד אֲנִי עָלַי אִם־לֹא מֵת אֲנִי בְּכָל־יוֹם וָיוֹם׃

Ϯⲙⲱⲟⲩⲧ ⲙ̀ⲙⲏⲛⲓ ϣⲁ ⲡⲉⲧⲉⲛϣⲟⲩϣⲟⲩ ⲛⲁⲥⲛⲏⲟⲩ ⲫⲁⲓ ⲉⲧⲉⲛ̀ⲧⲏⲓ ⲙ̀ⲙⲁⲩ ϧⲉⲛ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲡⲉⲛ⳪̅

I am dead daily (I affirm it) by your boast, my brethren, this which I have in Christ Jesus our Lord.

Καθ' ημεραν αποθνησκω, μα την εις εσας καυχησιν μου, την οποιαν εχω εν Χριστω Ιησου τω Κυριω ημων.

إِنْ كُنْتُ كَإِنْسَانٍ قَدْ حَارَبْتُ وُحُوشًا فِي أَفَسُسَ، فَمَا الْمَنْفَعَةُ لِي؟ إِنْ كَانَ الأَمْوَاتُ لَا يَقُومُونَ، «فَلْنَأْكُلْ وَنَشْرَبْ لأَنَّنَا غَدًا نَمُوتُ!»

אִם־כְּדֶרֶךְ כָּל־אָדָם נִלְחַמְתִּי עִם־הַחַיּוֹת הָרָעוֹת בְּאֶפְסוֹס מַה־הִיא תוֹעַלְתִּי אִם־הַמֵּתִים לֹא יָקוּמוּ נֹאכְלָה וְנִשְׁתֶּה כִּי־מָחָר נָמוּת׃

Ⲓⲥϫⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲧⲣⲱⲙⲓ ⲁⲓϯ ⲟⲩⲃⲉ ⲡⲓⲑⲏⲣⲓⲟⲛ ϧⲉⲛ ⲉⲫⲉⲥⲟⲥ ⲟⲩ ⲡⲉ ⲡⲁϩⲏⲟⲩ ⲓⲥϫⲉ ⲛⲓⲣⲉϥⲙⲱⲟⲩⲧ ⲛⲁⲧⲱⲟⲩⲛⲟⲩ ⲁⲛ ⲙⲁⲣⲉⲛⲟⲩⲱⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲛ̀ⲧⲉⲛⲥⲱ ⲣⲁⲥϯ ⲅⲁⲣ ⲧⲉⲛⲛⲁⲙⲟⲩ

If humanly (speaking) I fought with the wild beast in Ephesos, what is my gain? If the dead will not. rise, let us eat and drink, for to-morrow we shall (lit, will) die.

Εαν κατα ανθρωπον επολεμησα με θηρια εν Εφεσω, τι το οφελος εις εμε; αν οι νεκροι δεν ανασταινωνται, ας φαγωμεν και ας πιωμεν, διοτι αυριον αποθνησκομεν.

لَا تَضِلُّوا: «فَإِنَّ الْمُعَاشَرَاتِ الرَّدِيَّةَ تُفْسِدُ الأَخْلاَقَ الْجَيِّدَةَ»

אַל־נָא תַּתְעוּ נַפְשׁוֹתֵיכֶם חֶבְרַת אֲנָשִׁים רָעִים תַּשְׁחִית מִדּוֹת טֹבוֹת׃

Ⲙ̀ⲡⲉⲣⲥⲱⲣⲉⲙ ϣⲁⲣⲉ ⲛⲓⲥⲁϫⲓ ⲅⲁⲣ ⲉⲧϩⲱⲟⲩ ϣⲁⲩⲧⲁⲕⲉ ⲛⲓϩⲏⲧ ⲉⲑⲛⲁⲛⲉⲩ

Go not astray: for the evil words corrupt the good hearts.

Μη πλανασθε· Φθειρουσι τα καλα ηθη αι κακαι συναναστροφαι.

اُصْحُوا لِلْبِرِّ وَلَا تُخْطِئُوا، لأَنَّ قَوْمًا لَيْسَتْ لَهُمْ مَعْرِفَةٌ بِاللهِ. أَقُولُ ذَلِكَ لِتَخْجِيلِكُمْ!

הָקִיצוּ בְּמֵישָׁרִים וְאַל־תֶּחֱטָאוּ כִּי־יֵשׁ אֲנָשִׁים אֲשֶׁר אֵין־בָּהֶם דַּעַת אֱלֹהִים אֲנִי אֹמֵר זֹאת לְבָשְׁתְּכֶם׃

Ϣⲱⲡⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲣⲏⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲡⲉⲣⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲟⲩⲙⲉⲧⲁⲧⲥⲟⲩⲉⲛ ⲫϯ ⲅⲁⲣ ⲉⲧϣⲟⲡ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲁⲓⲥⲁϫⲓ ⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ ϧⲉⲛ ⲟⲩϫⲫⲓⲟ

Be watchful righteously, and sin not; for an ignorance of God (it is) which is in some: I spoke to you in [a] shame.

Συνελθετε εις εαυτους κατα το δικαιον και μη αμαρτανετε· διοτι τινες εχουσιν αγνωσιαν Θεου· προς εντροπην σας λεγω τουτο.

جسد القيامة

لكِنْ يَقُولُ قَائِلٌ: «كَيْفَ يُقَامُ الأَمْوَاتُ؟ وَبِأَيِّ جِسْمٍ يَأْتُونَ؟»

וְכִי־יֹאמַר אִישׁ אֵיךְ יָקוּמוּ הַמֵּתִים וּכְשֶׁיָּשׁוּבוּ מַה־גּוּפָם׃

Ⲁⲗⲗⲁ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲁⲓ ⲛⲁϫⲟⲥ ϫⲉ ⲡⲱⲥ ⲛⲓⲣⲉϥⲙⲱⲟⲩⲧ ⲛ̀ⲁⲧⲱⲟⲩⲛⲟⲩ ⲁⲩⲛⲏⲟⲩ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲁϣ ⲛ̀ⲥⲱⲙⲁ

But there is one (who) will say: 'How will the dead rise? But in what body came they?'

Αλλα θελει τις ειπει· Πως ανασταινονται οι νεκροι; και με ποιον σωμα ερχονται;

يَا غَبِيُّ! الَّذِي تَزْرَعُهُ لَا يُحْيَا إِنْ لَمْ يَمُتْ.

אַתָּה הַסָּכָל הֵן מַה־שֶּׁתִּזְרַע לֹא יִחְיֶה בִּלְתִּי אִם־יָמוּת׃

Ⲡⲓⲁⲧϩⲏⲧ ⲡⲉⲧⲉⲕⲥⲓϯ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛ̀ⲑⲟⲕ ⲙ̀ⲡⲁϥⲱⲛϧ ⲁϥϣ̀ⲧⲉⲙⲙⲟⲩ

[The] senseless (man), that which thou (pron.) sowest, liveth not unless it die:

Αφρον, εκεινο το οποιον συ σπειρεις, δεν ζωογονειται εαν δεν αποθανη·

وَالَّذِي تَزْرَعُهُ، لَسْتَ تَزْرَعُ الْجِسْمَ الَّذِي سَوْفَ يَصِيرُ، بَلْ حَبَّةً مُجَرَّدَةً، رُبَّمَا مِنْ حِنْطَةٍ أَوْ أَحَدِ الْبَوَاقِي.

וּכְשֶׁתִּזְרַע אֵינְךָ זֹרֵעַ אֶת־הַגּוּף אֲשֶׁר יִהְיֶה כִּי אִם־גַּרְגַּר עָרֹם שֶׁל־חִטָּה אוֹ שֶׁל־אַחַד הַזְּרָעִים׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉⲧⲉⲕⲥⲓϯ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲡⲓⲥⲱⲙⲁ ⲉⲑⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲑⲟϥ ⲁⲛ ⲡⲉⲧⲉⲕⲥⲓϯ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲁⲗⲗⲁ ⲟⲩⲛⲁⲫⲣⲓ ⲧⲉ ⲉⲥⲃⲏϣ ⲓⲧⲉ ⲟⲩⲥⲟⲩⲟ ⲓⲧⲉ ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲡⲥⲉⲡⲓ ⲛ̀ⲛⲓϫⲱⲣϫ

and that which thou sowest--the body which will be is (not, pron.) that which thou sowest, but it is a grain, naked, whether [a] wheat or another of (the) rest of the seeds;

και εκεινο το οποιον σπειρεις, δεν σπειρεις το σωμα το οποιον μελλει να γεινη, αλλα γυμνον κοκκον, σιτου τυχον η τινος των λοιπων.

وَلكِنَّ اللهَ يُعْطِيهَا جِسْمًا كَمَا أَرَادَ. وَلِكُلِّ وَاحِدٍ مِنَ الْبُزُورِ جِسْمَهُ.

וְהָאֱלֹהִים יִתֶּן־לוֹ גוּף כִּרְצוֹנוֹ וּלְכָל־זֶרַע וְזֶרַע אֶת־גּוּפוֹ לְמִינֵהוּ׃

Ⲫϯ ⲇⲉ ϣⲁϥϯ ⲥⲱⲙⲁ ⲛⲁϥ ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥⲟⲩⲱϣ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲛⲓϫⲱⲣϫ ϥϯ ⲙ̀ⲡⲟⲩⲥⲱⲙⲁ ⲛⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ

but God giveth (a) body to it, according as he wished, and to each of the seeds he giveth their own body.

Ο δε Θεος διδει εις αυτο σωμα καθως ηθελησε, και εις εκαστον των σπερματων το ιδιαιτερον αυτου σωμα.

لَيْسَ كُلُّ جَسَدٍ جَسَدًا وَاحِدًا، بَلْ لِلنَّاسِ جَسَدٌ وَاحِدٌ، وَلِلْبَهَائِمِ جَسَدٌ آخَرُ، وَلِلسَّمَكِ آخَرُ، وَلِلطَّيْرِ آخَرُ.

לֹא כָל־הַבָּשָׂר בָּשָׂר אֶחָד כִּי מִין אַחֵר הוּא בְּשַׂר הָאָדָם וּמִין אַחֵר בְּשַׂר הַבְּהֵמָה וּמִין אַחֵר בְּשַׂר הַדָּגָה וּמִין אַחֵר בְּשַׂר הָעוֹף׃

Ⲥⲁⲣⲝ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲧⲁⲓⲥⲁⲣⲝ ⲧⲁⲓⲥⲁⲣⲝ ⲁⲛ ⲧⲉ ⲁⲗⲗⲁ ⲟⲩⲉⲧ ⲥⲁⲣⲝ ⲙⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲣⲱⲙⲓ ⲟⲩⲉⲧ ⲥⲁⲣⲝ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲧⲉⲃⲛⲱⲟⲩⲓ ⲟⲩⲉⲧ ⲥⲁⲣⲝ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓϩⲁⲗⲁϯ ⲟⲩⲉⲧ ⲑⲁ ⲛⲓⲧⲉⲃⲧ

All flesh is not the same flesh, but a different flesh indeed of the men, a different flesh, of the beasts, a different flesh of the birds, different that of the fishes.

Πασα σαρξ δεν ειναι η αυτη σαρξ, αλλα αλλη μεν σαρξ των ανθρωπων, αλλη δε σαρξ των κτηνων, αλλη δε των ιχθυων και αλλη των πτηνων.

وَأَجْسَامٌ سَمَاوِيَّةٌ، وَأَجْسَامٌ أَرْضِيَّةٌ. لكِنَّ مَجْدَ السَّمَاوِيَّاتِ شَيْءٌ، وَمَجْدَ الأَرْضِيَّاتِ آخَرُ.

וְיֵשׁ גּוּפוֹת שֶׁבַּשָּׁמַיִם וְגוּפוֹת שֶׁבָּאָרֶץ אֲבָל אַחֵר הוּא כְּבוֹד הַגּוּפוֹת שֶׁבַּשָּׁמַיִם וְאַחֵר הוּא כְּבוֹד הַגּוּפוֹת שֶׁבָּאָרֶץ׃

Ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲥⲱⲙⲁ ⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲥⲱⲙⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲁⲗⲗⲁ ⲟⲩⲉⲧ ⲡⲱⲟⲩ ⲙⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲁ ⲧⲫⲉ ⲟⲩⲉⲧ ⲡⲱⲟⲩ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲁ ⲡⲕⲁϩⲓ

There is also a body of (the) heaven, there is a body of (the) earth; but different indeed is (the) glory of the things of (the) heaven, but different is (the) glory of the things of (the) earth.

Ειναι και σωματα επουρανια και σωματα επιγεια· πλην αλλη μεν η δοξα των επουρανιων, αλλη δε η των επιγειων.

مَجْدُ الشَّمْسِ شَيْءٌ، وَمَجْدُ الْقَمَرِ آخَرُ، وَمَجْدُ النُّجُومِ آخَرُ. لأَنَّ نَجْمًا يَمْتَازُ عَنْ نَجْمٍ فِي الْمَجْدِ.

אַחֵר הוּא כְּבוֹד הַשֶּׁמֶשׁ וְאַחֵר הוּא כְּבוֹד הַיָּרֵחַ וְאַחֵר הוּא כְּבוֹד הַכּוֹכָבִים כִּי־כוֹכָב מִכּוֹכָב שֹׁנֶה לְכָבוֹד׃

Ⲟⲩⲉⲧ ⲡⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲫⲣⲏ ⲟⲩⲉⲧ ⲡⲱⲟⲩ ⲙ̀ⲡⲓⲓⲟϩ ⲟⲩⲉⲧ ⲡⲱⲟⲩ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲓⲟⲩ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲥⲓⲟⲩ ⲅⲁⲣ ⲉϥⲟⲩⲟⲧ ⲉ̀ⲥⲓⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲡⲉϥⲱⲟⲩ

Different is (the) glory of (the) sun, different is (the) glory of the moon, different is (the) glory of the stars; for there is a star differing from star in its glory.

Αλλη δοξα ειναι του ηλιου, και αλλη δοξα της σεληνης, και αλλη δοξα των αστερων· διοτι αστηρ διαφερει αστερος κατα την δοξαν.

هَكَذَا أَيْضًا قِيَامَةُ الأَمْوَاتِ: يُزْرَعُ فِي فَسَادٍ وَيُقَامُ فِي عَدَمِ فَسَادٍ.

וְכֵן תְּחִיַּת הַמֵּתִים הַזְּרִיעָה לְכִלָּיוֹן וְהַתְּקוּמָה לְחַיֵּי עַד׃

Ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲟⲛ ⲡⲉ ϯⲕⲉⲁⲛⲁⲥⲧⲁⲥⲓⲥ ⲛ̀ⲧⲉ ⲛⲓⲣⲉϥⲙⲱⲟⲩⲧ ⲥⲉⲥⲓϯ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲧⲁⲕⲟ ⲥⲛⲁⲧⲱⲛⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲧⲁⲧⲧⲁⲕⲟ

Thus also is the resurrection of the dead. It is sown in a corruption; it will rise in an incorruption;

Ουτω και η αναστασις των νεκρων. Σπειρεται εν φθορα, ανισταται εν αφθαρσια·

يُزْرَعُ فِي هَوَانٍ وَيُقَامُ فِي مَجْدٍ. يُزْرَعُ فِي ضَعْفٍ وَيُقَامُ فِي قُوَّةٍ.

יִזָּרַע בְּבִזָּיוֹן וְיָקוּם בְּכָבוֹד יִזָּרַע בְּחֻלְשָׁה וְיָקוּם בִּגְבוּרָה׃

Ⲥⲉⲥⲓϯ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩϣⲱϣ ⲥⲛⲁⲧⲱⲛⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲱⲟⲩ ⲥⲉⲥⲓϯ ⲙ̀ⲙⲟⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩϫⲱⲃ ⲥⲛⲁⲧⲱⲛⲥ ϧⲉⲛ ⲟⲩϫⲟⲙ

it is sown in a dishonour; it will rise in a glory; it is sown in a feebleness; it will rise in a power.

σπειρεται εν ατιμια, ανισταται εν δοξη· σπειρεται εν ασθενεια, ανισταται εν δυναμει·

يُزْرَعُ جِسْمًا حَيَوَانِيًّا وَيُقَامُ جِسْمًا رُوحَانِيًّا. يُوجَدُ جِسْمٌ حَيَوَانِيٌّ وَيُوجَدُ جِسْمٌ رُوحَانِيٌّ.

יִזָּרַע גּוּף נַפְשִׁי וְיָקוּם גּוּף רוּחָנִי אִם־יֵשׁ גּוּף נַפְשִׁי גַּם יֵשׁ גּוּף רוּחָנִי׃

Ⲥⲉⲥⲓϯ ⲛⲟⲩⲥⲱⲙⲁ ⲙ̀ⲯⲩⲭⲓⲕⲟⲛ ϥ̀ⲛⲁⲧⲱⲛϥ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲥⲱⲙⲁ ⲙ̀ⲡⲛ̅ⲁ̅ⲧⲓⲕⲟⲛ ⲓⲥϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲥⲱⲙⲁ ⲙ̀ⲯⲩⲭⲓⲕⲟⲛ ⲓⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲥⲱⲙⲁ ⲟⲛ ⲙ̀ⲡⲛ̅ⲁ̅ⲧⲓⲕⲟⲛ

A psychic body is sown; a spiritual body will rise. If there is a psychic body, then there is also a spiritual body.

σπειρεται σωμα ζωικον, ανισταται σωμα πνευματικον. Ειναι σωμα ζωικον, και ειναι σωμα πνευματικον.

هَكَذَا مَكْتُوبٌ أَيْضًا: «صَارَ آدَمُ، الإِنْسَانُ الأَوَّلُ، نَفْسًا حَيَّةً، وَآدَمُ الأَخِيرُ رُوحًا مُحْيِيًا».

וְכֵן כָּתוּב וַיְהִי הָאָדָם אָדָם הָרִאשׁוֹן לְנֶפֶשׁ חַיָּה אָדָם הָאַחֲרוֹן לְרוּחַ מְחַיָּה׃

Ⲁⲥⲥϧⲏⲟⲩⲧ ⲣⲱ ⲟⲛ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ϫⲉ ⲁϥϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲇⲁⲙ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲛ̀ϩⲟⲩⲓⲧ ⲉⲩⲯⲩⲭⲏ ⲉⲥⲱⲛϧ ⲡⲓϧⲁⲉ̀ ⲇⲉ ⲁⲇⲁⲙ ⲟⲩⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲉϥⲧⲁⲛϧⲟ

It was written indeed also thus: 'Adam the first man became a living soul.' But the last Adam (is) a life-giving spirit.

Ουτως ειναι και γεγραμμενον· Ο πρωτος ανθρωπος Αδαμ εγεινεν εις ψυχην ζωσαν· ο εσχατος Αδαμ εις πνευμα ζωοποιουν.

لكِنْ لَيْسَ الرُّوحَانِيُّ أَوَّلًا بَلِ الْحَيَوَانِيُّ، وَبَعْدَ ذَلِكَ الرُّوحَانِيُّ.

אֲבָל לֹא שֶׁל־הָרוּחַ הִיא הָרִאשׁוֹנָה אֶלָּא שֶׁל־הַנָּפֶשׁ וְאַחֲרֵי־כֵן שֶׁל־הָרוּחַ׃

Ⲁⲗⲗⲁ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ⲧⲓⲕⲟⲛ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲡⲓϣⲟⲣⲡ ⲁⲗⲗⲁ ⲡⲓⲯⲩⲭⲓⲕⲟⲛ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲱϥ ⲡⲓⲡⲛ̅ⲁ̅ⲧⲓⲕⲟⲛ

But the spiritual is not the first, but the psychic; after it the spiritual.

Πλην ουχι πρωτον το πνευματικον, αλλα το ζωικον, επειτα το πνευματικον.

الإِنْسَانُ الأَوَّلُ مِنَ الأَرْضِ تُرَابِيٌّ. الإِنْسَانُ الثَّانِي الرَّبُّ مِنَ السَّمَاءِ.

הָאָדָם הָרִאשׁוֹן מִן־הָאֲדָמָה הוּא שֶׁל־עָפָר וְהָאָדָם הַשֵּׁנִי הוּא הָאָדוֹן מִן־הַשָּׁמָיִם׃

Ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲛ̀ϩⲟⲩⲓⲧ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲕⲁϩⲓ ⲡⲉ ⲛ̀ⲣⲉⲙⲛ̀ⲕⲁϩⲓ ⲡⲓⲙⲁϩⲃ̅ ⲛ̀ⲣⲱⲙⲓ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲧⲫⲉ ⲡⲉ

The first man is from (the) earth, one of earth: the second man is from (the) heaven.

Ο πρωτος ανθρωπος ειναι εκ της γης χοικος, ο δευτερος ανθρωπος ο Κυριος εξ ουρανου.

كَمَا هُوَ التُّرَابِيُّ هَكَذَا التُّرَابِيُّونَ أَيْضًا، وَكَمَا هُوَ السَّمَاوِيُّ هَكَذَا السَّمَاوِيُّونَ أَيْضًا.

וּכְמִדַּת הָאֶחָד שֶׁהוּא שֶׁל־עָפָר כֵּן מִדַּת כָּל־אֲשֶׁר שֶׁל־עָפָר הֵם וּכְמִדַּת הָאֶחָד שֶׁהוּא שֶׁל־הַשָּׁמַיִם כֵּן מִדַּת כָּל־אֲשֶׁר שֶׁל־הַשָּׁמָיִם הֵם׃

Ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲙ̀ⲡⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲕⲁϩⲓ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲟⲛ ⲛⲓⲕⲉⲣⲉⲙⲛ̀ⲕⲁϩⲓ

As the one of earth, thus also the ones of earth:

Οποιος ο χοικος, τοιουτοι και οι χοικοι, και οποιος ο επουρανιος, τοιουτοι και οι επουρανιοι·

وَكَمَا لَبِسْنَا صُورَةَ التُّرَابِيِّ، سَنَلْبَسُ أَيْضًا صُورَةَ السَّمَاوِيِّ.

וְכַאֲשֶׁר לָבַשְׁנוּ צֶלֶם הָאָדָם שֶׁהוּא שֶׁל־עָפָר כֵּן נִלְבַּשׁ גַּם־צֶלֶם הָאָדָם שֶׁהוּא שֶׁל־הַשָּׁמָיִם׃

Ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲙ̀ⲡⲓⲣⲉⲙⲙ̀ⲫⲉ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲟⲛ ⲛⲓⲕⲉⲣⲉⲙⲙ̀ⲫⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁⲛⲉⲣⲫⲟⲣⲓⲛ ⲛ̀ⲧϩⲓⲕⲱⲛ ⲙ̀ⲡⲓⲣⲉⲙⲛ̀ⲕⲁϩⲓ ⲙⲁⲣⲉⲛⲉⲣⲫⲟⲣⲓⲛ ⲛ̀ϯϩⲓⲕⲱⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲓⲣⲉⲙⲙ̀ⲫⲉ

and as the one of heaven, thus also the ones of heaven. And as we bore (the) image of the one of earth, let us bear the image of the one of heaven.

και καθως εφορεσαμεν την εικονα του χοικου, θελομεν φορεσει και την εικονα του επουρανιου.

فَأَقُولُ هَذَا أَيُّهَا الإِخْوَةُ: إِنَّ لَحْمًا وَدَمًا لَا يَقْدِرَانِ أَنْ يَرِثَا مَلَكُوتَ اللهِ، وَلَا يَرِثُ الْفَسَادُ عَدَمَ الْفَسَادِ.

וְזֹאת אֲנִי אֹמֵר אַחַי כִּי־בָשָׂר וָדָם לֹא־יוּכַל לָרֶשֶׁת אֶת־מַלְכוּת הָאֱלֹהִים וַאֲשֶׁר יִכְלֶה לֹא יִירַשׁ אֵת אֲשֶׁר לֹא־יִכְלֶה׃

Ⲫⲁⲓ ⲇⲉ ϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛⲁⲥⲛⲏⲟⲩ ϫⲉ ⲥⲁⲣⲝ ϩⲓ ⲥⲛⲟϥ ⲥⲉⲛⲁⲉⲣⲕⲗⲏⲣⲟⲛⲟⲙⲓⲛ ⲁⲛ ⲛ̀ϯⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫϯ ⲟⲩⲇⲉ ⲡⲧⲁⲕⲟ ϥⲛⲁⲉⲣⲕⲗⲏⲣⲟⲛⲟⲙⲓⲛ ⲁⲛ ⲛ̀ϯⲙⲉⲧⲁⲧⲧⲁⲕⲟ

But this I say, my brethren, that flesh and blood will not inherit the kingdom of God; neither will (the) corruption inherit the incorruption.

Τουτο δε λεγω, αδελφοι, οτι σαρξ και αιμα βασιλειαν Θεου δεν δυνανται να κληρονομησωσιν, ουδε η φθορα κληρονομει την αφθαρσιαν.

هُوَذَا سِرٌّ أَقُولُهُ لَكُمْ: لَا نَرْقُدُ كُلُّنَا، وَلكِنَّنَا كُلَّنَا نَتَغَيَّرُ،

הִנֵּה סוֹד אֲגַלֶּה לָכֶם אֲנַחְנוּ לֹא כֻלָּנוּ נִישַׁן הַמָּוֶת אֲבָל כֻּלָּנוּ נִתְחַלָּף׃

Ϩⲏⲡⲡⲉ ⲟⲩⲙⲩⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ ⲡⲉϯϫⲱ ⲙ̀ⲙⲟϥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⲧⲉⲛⲛⲁⲉⲛⲕⲟⲧ ⲙⲉⲛ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲁⲛ ⲥⲉⲛⲁϣⲟⲃⲧⲉⲛ ⲇⲉ ⲧⲏⲣⲟⲩ

Lo, a mystery I say to you: we shall (lit. will) not all fall asleep indeed, but we shall (lit, will) all be changed,

Ιδου, μυστηριον λεγω προς εσας· παντες μεν δεν θελομεν κοιμηθη, παντες ομως θελομεν μεταμορφωθη,

فِي لَحْظَةٍ فِي طَرْفَةِ عَيْنٍ، عِنْدَ الْبُوقِ الأَخِيرِ. فَإِنَّهُ سَيُبَوَّقُ، فَيُقَامُ الأَمْوَاتُ عَدِيمِي فَسَادٍ، وَنَحْنُ نَتَغَيَّرُ.

בְּרֶגַע אֶחָד כְּהֶרֶף עַיִן כִּתְקֹעַ הַשּׁוֹפָר הָאַחֲרוֹן כִּי יִתָּקַע בַּשּׁוֹפָר וְהַמֵּתִים יִחְיוּ בְּלִי כִלָּיוֹן וַאֲנַחְנוּ נִתְחַלָּף׃

Ϧⲉⲛ ⲟⲩⲥⲟⲩⲥⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲣⲓⲕⲓ ⲙ̀ⲃⲁⲗ ϧⲉⲛ ϯϧⲁⲉ ⲛ̀ⲥⲁⲗⲡⲓⲅⲅⲟⲥ ⲉⲥⲉ̀ⲙⲟⲩϯ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ϫⲉ ϯⲥⲁⲗⲡⲓⲅⲝ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲣⲉϥⲙⲱⲟⲩⲧ ⲉⲩⲉ̀ⲧⲱⲟⲩⲛⲟⲩ ⲉⲩⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲧⲁⲕⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲁ̀ⲛⲟⲛ ϩⲱⲛ ⲥⲉⲛⲁϣⲟⲃⲧⲉⲛ

in a moment, in a twinkling of eye, at (lit. in) the last trumpet: for the trumpet shall call, and the dead shall rise incorruptible; and we also shall (lit. will) be changed.

εν μια στιγμη, εν ριπη οφθαλμου, εν τη εσχατη σαλπιγγι· διοτι θελει σαλπισει, και οι νεκροι θελουσιν αναστηθη αφθαρτοι, και ημεις θελομεν μεταμορφωθη.

لأَنَّ هَذَا الْفَاسِدَ لَا بُدَّ أَنْ يَلْبَسَ عَدَمَ فَسَادٍ، وَهَذَا الْمَائِتَ يَلْبَسُ عَدَمَ مَوْتٍ.

כִּי מַה־שֶּׁעַתָּה סוֹפוֹ לְכִלָּיוֹן יִלְבַּשׁ אַל־כִּלָּיוֹן וּמַה־שֶּׁעַתָּה סוֹפוֹ לָמוּת יִלְבַּשׁ אַל־מָוֶת׃

Ϩⲱϯ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲫⲁⲓ ⲉⲑⲛⲁⲧⲁⲕⲟ ⲛ̀ⲧⲉϥϯϩⲓⲱⲧϥ ⲛ̀ϯⲙⲉⲧⲁⲧⲧⲁⲕⲟ ⲟⲩⲟϩ ⲫⲁⲓ ⲉⲑⲛⲁⲙⲟⲩ ⲛ̀ⲧⲉϥϯϩⲓⲱⲧϥ ⲛ̀ϯⲙⲉⲧⲁⲧⲙⲟⲩ

For this which will corrupt must be clothed with the incorruption; and this which will die be clothed with the immortality.

Διοτι πρεπει το φθαρτον τουτο να ενδυθη αφθαρσιαν, και το θνητον τουτο να ενδυθη αθανασιαν.

وَمَتَى لَبِسَ هَذَا الْفَاسِدُ عَدَمَ فَسَادٍ، وَلَبِسَ هَذَا الْمَائِتُ عَدَمَ مَوْتٍ، فَحِينَئِذٍ تَصِيرُ الْكَلِمَةُ الْمَكْتُوبَةُ: «ابْتُلِعَ الْمَوْتُ إِلَى غَلَبَةٍ».

וּמַה־שֶּׁעַתָּה סוֹפוֹ לְכִלָּיוֹן כְּשֶׁיִּלְבַּשׁ אַל־כִּלָּיוֹן וּמַה־שֶּׁעַתָּה סוֹפוֹ לַמָּוֶת כְּשֶׁיִּלְבַּשׁ אַל־מָוֶת אָז יָבֹא דְּבַר־הַכָּתוּב בֻּלַּע הַמָּוֶת לָנֶצַח׃

Ϩⲟⲧⲁⲛ ⲇⲉ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲫⲁⲓ ⲉⲑⲛⲁⲙⲟⲩ ϯϩⲓⲱⲧϥ ⲛ̀ϯⲙⲉⲧⲁⲑⲙⲟⲩ ⲧⲟⲧⲉ ⲉϥⲉ̀ϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⲉⲧⲥϧⲏⲟⲩⲧ ϫⲉ ⲁⲩⲱⲙⲕ ⲙ̀ⲫⲙⲟⲩ ⲉⲩϭⲣⲟ

But whenever this which will die should be clothed with the immortality, then shall come to pass the word which is written: '(The) death was swallowed up unto a victory.'

Οταν δε το φθαρτον τουτο ενδυθη αφθαρσιαν και το θνητον τουτο ενδυθη αθανασιαν, τοτε θελει γεινει ο λογος ο γεγραμμενος· Κατεποθη ο θανατος εν νικη.

«أَيْنَ شَوْكَتُكَ يَا مَوْتُ؟ أَيْنَ غَلَبَتُكِ يَا هَاوِيَةُ؟»

אַיֵּה עָקְצְךָ הַמָּוֶת אַיֵּה נִצְחוֹנֵךְ שְׁאוֹל׃

Ⲁϥⲑⲱⲛ ⲡⲉⲕϭⲣⲟ ⲫⲙⲟⲩ ⲁⲥⲑⲱⲛ ⲧⲉⲕⲥⲟⲩⲣⲓ ⲫⲙⲟⲩ

Where was thy victory, (the) death? Where was thy sting, (the) death?

Που, θανατε, το κεντρον σου; που, αδη, η νικη σου;

أَمَّا شَوْكَةُ الْمَوْتِ فَهِيَ الْخَطِيَّةُ، وَقُوَّةُ الْخَطِيَّةِ هِيَ النَّامُوسُ.

עֹקֶץ הַמָּוֶת הוּא הַחֵטְא וְכֹחַ הַחֵטְא הִיא הַתּוֹרָה׃

Ⲧⲥⲟⲩⲣⲓ ⲅⲁⲣ ⲙ̀ⲫⲙⲟⲩ ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲡⲉ ⲧϫⲟⲙ ⲇⲉ ⲙ̀ⲫⲛⲟⲃⲓ ⲫⲛⲟⲙⲟⲥ ⲡⲉ

For (the) sting of (the) death is (the) sin; but (the) power of (the) sin is (the) law.

το δε κεντρον του θανατου ειναι η αμαρτια, και η δυναμις της αμαρτιας ο νομος.

وَلكِنْ شُكْرًا للهِ الَّذِي يُعْطِينَا الْغَلَبَةَ بِرَبِّنَا يَسُوعَ الْمَسِيحِ.

אֲבָל תּוֹדוֹת לֵאלֹהִים אֲשֶׁר נָתַן־לָנוּ הַנִּצָּחוֹן עַל־יְדֵי אֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ׃

Ⲡϩⲙⲟⲧ ⲇⲉ ⲙ̀ⲫϯ ϣⲏⲡ ⲫⲁⲓ ⲉⲧϯ ⲙ̀ⲡⲓϭⲣⲟ ⲛⲁⲛ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲡⲉⲛ⳪̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅

But thanks be given to God, [this] who giveth the victory to us through our Lord Jesus Christ.

Αλλα χαρις εις τον Θεον, οστις διδει εις ημας την νικην δια του Κυριου ημων Ιησου Χριστου.

إِذًا يَا إِخْوَتِي الأَحِبَّاءَ، كُونُوا رَاسِخِينَ، غَيْرَ مُتَزَعْزِعِينَ، مُكْثِرِينَ فِي عَمَلِ الرَّبِّ كُلَّ حِينٍ، عَالِمِينَ أَنَّ تَعَبَكُمْ لَيْسَ بَاطِلًا فِي الرَّبِّ.

עַל־כֵּן אַחַי חֲבִיבַי הִתְכּוֹנֲנוּ בַּל־תִּמּוֹטוּ וְהַעְדִּיפוּ בְכָל־עֵת בְּמַעֲשֵׂה אֲדֹנֵינוּ מִפְּנֵי שֶׁיֹּדְעִים אַתֶּם כִּי־לֹא לָרִיק עֲמַלְכֶם בַּאֲדֹנֵינוּ׃

Ϩⲱⲥⲧⲉ ⲛⲁⲥⲛⲏⲟⲩ ⲙ̀ⲙⲉⲛⲣⲁϯ ϣⲱⲡⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲧⲁϫⲣⲏⲟⲩⲧ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲟⲓ ⲛ̀ⲁⲧⲕⲓⲙ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲟⲓ ⲛ̀ϩⲟⲩⲟ ϧⲉⲛ ⲡⲓϩⲱⲃ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲛ̀ⲥⲏⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛϧⲓⲥⲓ ϥϣⲟⲩⲓⲧ ⲁⲛ ϧⲉⲛ ⲡ⳪̅

Wherefore, my brethren beloved, be ye stedfast, immoveable, abounding in the work of the Lord always, knowing that your toil is not void in the Lord.

Ωστε, αδελφοι μου αγαπητοι, γινεσθε στερεοι, αμετακινητοι, περισσευοντες παντοτε εις το εργον του Κυριου, γινωσκοντες οτι ο κοπος σας δεν ειναι ματαιος εν Κυριω.

إصحاح 16

جمع التقدمات لمساعدة كنيسة أورشليم

وَأَمَّا مِنْ جِهَةِ الْجَمْعِ لأَجْلِ الْقِدِّيسِينَ، فَكَمَا أَوْصَيْتُ كَنَائِسَ غَلاَطِيَّةَ هَكَذَا افْعَلُوا أَنْتُمْ أَيْضًا.

וְעַל־דְּבַר גִּבּוּי הַצְּדָקָה לְעֶזְרַת הַקְּדוֹשִׁים כַּאֲשֶׁר תִּקַּנְתִּי לַקְּהִלּוֹת אֲשֶׁר בְּגָלַטְיָא כֵּן תַּעֲשׂוֹּ גַּם־אַתֶּם׃

Ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲓⲥⲱⲣ ⲇⲉ ⲉⲧⲁϥϣⲱⲡⲓ ⲉⲑⲃⲉ ⲛⲓⲁⲅⲓⲟⲥ ⲙ̀ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁⲓⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲧⲅⲁⲗⲁⲧⲓⲁ ⲁⲣⲓⲟⲩⲓ ϩⲱⲧⲉⲛ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ

But concerning the collection which was made concerning the saints, as I commanded the churches of (the) Galatia, do ye also thus.

Περι δε της συνεισφορας της υπερ των αγιων, καθως διεταξα εις τας εκκλησιας της Γαλατιας, ουτω καμετε και σεις.

فِي كُلِّ أَوَّلِ أُسْبُوعٍ، لِيَضَعْ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْكُمْ عِنْدَهُ، خَازِنًا مَا تَيَسَّرَ، حَتَّى إِذَا جِئْتُ لَا يَكُونُ جَمْعٌ حِينَئِذٍ.

בְּכָל־אֶחָד בַּשַּׁבָּת אִישׁ אִישׁ מִכֶּם כַּאֲשֶׁר תַּשִּׂיג יָדוֹ יַנִּיחַ אֶצְלוֹ וְיֶאֱצֹר לְמַעַן אֲשֶׁר אָבֹא וְלֹא יִקָּבֵץ עוֹד׃

Ⲕⲁⲧⲁ ⲫⲟⲩⲁⲓ ⲛ̀ⲛⲓⲥⲁⲃⲃⲁⲧⲟⲛ ⲙⲁⲣⲉ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲡⲓⲟⲩⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲭⲱ ⲛ̀ⲧⲟⲧϥ ⲉϥϩⲓⲟⲩⲓ ⲉ̀ϧⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲫⲏ ⲉⲧⲉ ⲡⲉϥⲙⲱⲓⲧ ⲛⲁⲥⲱⲟⲩⲧⲉⲛ ⲛ̀ϧⲏⲧϥ ϩⲓⲛⲁ ⲙⲏⲡⲱⲥ ⲁⲓϣⲁⲛⲓ̀ ⲧⲟⲧⲉ ⲛ̀ⲧⲉ ϩⲁⲛⲱⲡ ϣⲱⲡⲓ

Every first of the sabbaths let each one of you lay by him, treasuring (lit. throwing in) according as (lit. that in which) his way will prosper (lit. be straightened), lest by any means, should I come, then should be countings up.

Κατα την πρωτην της εβδομαδος εκαστος υμων ας εναποθετη παρ' εαυτω θησαυριζων ο, τι αν ευπορη, ωστε οταν ελθω να μη συναγωνται τοτε συνεισφοραι.

وَمَتَى حَضَرْتُ، فَالَّذِينَ تَسْتَحْسِنُونَهُمْ أُرْسِلُهُمْ بِرَسَائِلَ لِيَحْمِلُوا إِحْسَانَكُمْ إِلَى أُورُشَلِيمَ.

וַאֲנִי אָבֹא וַאֲשֶׁר תִּמְצְאוּ נֶאֱמָנִים אֶשְׁלַח אֹתָם עִם־אִגְּרוֹת לְהָבִיא אֶת־נִדְבַתְכֶם לִירוּשָׁלָיִם׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲓϣⲁⲛⲓ ⲛⲏ ⲉⲧⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲉⲣⲇⲟⲕⲓⲙⲁⲍⲓⲛ ⲙ̀ⲙⲱⲟⲩ ⲛⲁⲓ ⲉⲓⲉ̀ⲟⲩⲟⲣⲡⲟⲩ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ϩⲁⲛⲉⲡⲓⲥⲧⲟⲗⲏ ⲉ̀ϭⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲧⲉⲛϩⲙⲟⲧ ⲉ̀ⲓⲗ̅ⲏ̅ⲙ̅

But if I should come, them of whom ye approve, I shall send these through letters to take your grace to Jerusalem:

Και οταν ελθω, οποιους εγκρινητε, δι' επιστολων τουτους θελω πεμψει δια να φερωσι την δωρεαν σας εις Ιερουσαλημ·

وَإِنْ كَانَ يَسْتَحِقُّ أَنْ أَذْهَبَ أَنَا أَيْضًا، فَسَيَذْهَبُونَ مَعِي.

וְאִם־חָשׁוּב הוּא שֶׁאֵלֵךְ גַּם אָנִי אִתִּי יֵלֵכוּ׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲉ̀ⲡⲓϩⲱⲃ ⲙ̀ⲡϣⲁ ⲉ̀ⲑⲣⲓϣⲉ ϩⲱ ⲉⲩⲉⲙⲟϣⲓ ⲛⲉⲙⲏⲓ

but if the work is worthy to cause me to go also, they shall walk with me.

και εαν ηναι αξιον να υπαγω και εγω, θελουσιν ελθει μετ' εμου.

طلبات شخصية

وَسَأَجِيءُ إِلَيْكُمْ مَتَى اجْتَزْتُ بِمَكِدُونِيَّةَ، لأَنِّي أَجْتَازُ بِمَكِدُونِيَّةَ.

וַאֲנִי אָבֹא אֲלֵיכֶם אַחֲרֵי עָבְרִי אֶת־מַקְדּוֹנְיָא כִּי אֶת־מַקְדּוֹנְיָא אֶעֱבֹרָה׃

Ⲉⲓⲉⲓ ⲇⲉ ϩⲁⲣⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲓϣⲁⲛⲥⲉⲛ ⲑⲙⲁⲕⲉⲇⲟⲛⲓⲁ ⲑⲙⲁⲕⲉⲇⲟⲛⲓⲁ ⲅⲁⲣ ϯⲛⲁⲥⲉⲛⲥ

But I shall come to you, if I should pass by (the) Macedonia; for I shall (lit. will) pass by (the) Macedonia.

Θελω δε ελθει προς εσας, αφου διελθω την Μακεδονιαν· διοτι την Μακεδονιαν διερχομαι·

وَرُبَّمَا أَمْكُثُ عِنْدَكُمْ أَوْ أُشَتِّي أَيْضًا لِكَيْ تُشَيِّعُونِي إِلَى حَيْثُمَا أَذْهَبُ.

וְאוּלַי אֵשֵׁב עִמָּכֶם יָמִים אֲחָדִים אוֹ כָּל־יְמֵי הַסְּתָו לְמַעַן תְּלַוֻּנִי אֶל־אֲשֶׁר אֵלֵךְ שָׁמָּה׃

Ⲧⲁⲭⲁ ⲇⲉ ⲛ̀ⲧⲁⲟϩⲓ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲓⲉ ⲛ̀ⲧⲁⲉⲣϯⲫⲣⲱ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛⲧⲫⲟⲓ ⲉ̀ⲡⲓⲙⲁ ⲉ̀ϯⲛⲁϣⲉ ⲉ̀ⲣⲟϥ

But perchance I might stay with you, or I might spend the winter, that ye (pron.) may escort me to the place to which I shall (lit. will) go.

και ισως θελω παραμεινει πλησιον σας, η και παραχειμασει, δια να με προπεμψητε σεις οπου αν υπαγω.

لأَنِّي لَسْتُ أُرِيدُ الآنَ أَنْ أَرَاكُمْ فِي الْعُبُورِ، لأَنِّي أَرْجُو أَنْ أَمْكُثَ عِنْدَكُمْ زَمَانًا إِنْ أَذِنَ الرَّبُّ.

כִּי כָעֵת אֵין רְצוֹנִי שֶׁאֶרְאֶה אֶתְכֶם כְּעֹבֵר בְּתוֹכֲכֶם כִּי־אֲקַוֶּה לָשֶׁבֶת אֶצְלְכֶם יָמִים אִם־יִתֵּן יְהוָֹה׃

Ϯⲟⲩⲱϣ ⲅⲁⲣ ⲉⲛⲁⲩ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ ϯⲛⲟⲩ ⲉⲓⲭⲏ ϩⲓ ⲫⲙⲱⲓⲧ ϯⲉⲣϩⲉⲗⲡⲓⲥ ⲅⲁⲣ ⲉ̀ⲉⲣⲭⲣⲟⲛⲟⲥ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲡ⳪̅ ⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ

For I wish not to see you now, being on (the) road; for I hope to spend time with you, if the Lord should command.

Διοτι δεν θελω να σας ιδω τωρα εν παροδω, αλλ' ελπιζω να μεινω πλησιον σας καιρον τινα, εαν ο Κυριος συγχωρηση τουτο.

وَلكِنَّنِي أَمْكُثُ فِي أَفَسُسَ إِلَى يَوْمِ الْخَمْسِينَ،

אֲבָל אֵשֵׁב בְּאֶפְסוֹס עַד־חַג הַשָּׁבוּעוֹת׃

Ϯⲛⲁϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲉⲫⲉⲥⲟⲥ ϣⲁ ϯⲡⲉⲛⲧⲏⲕⲟⲥⲧⲏ

I shall (lit. will) be in Ephesos until the Pentēcostē

Θελω δε μεινει εν Εφεσω εως της πεντηκοστης·

لأَنَّهُ قَدِ انْفَتَحَ لِي بَابٌ عَظِيمٌ فَعَّالٌ، وَيُوجَدُ مُعَانِدُونَ كَثِيرُونَ.

כִּי־נִפְתַּח לִי פֶּתַח גָּדוֹל וְרַב־פְּעָלִים וְהַמִּתְקוֹמֲמִים רַבִּים׃

Ⲁϥⲟⲩⲱⲛ ⲅⲁⲣ ⲛⲏⲓ ⲛ̀ϫⲉ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ̀ⲣⲟ ⲉϥⲉⲣϩⲱⲃ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲛ̀ⲁⲛⲧⲓⲕⲓⲙⲉⲛⲟⲥ

For a great door effectual was opened to me, and (there are) many adversaries.

διοτι ηνοιχθη εις εμε θυρα μεγαλη και ενεργητικη, και ειναι πολλοι εναντιοι.

ثُمَّ إِنْ أَتَى تِيمُوثَاوُسُ، فَانْظُرُوا أَنْ يَكُونَ عِنْدَكُمْ بِلاَ خَوْفٍ. لأَنَّهُ يَعْمَلُ عَمَلَ الرَّبِّ كَمَا أَنَا أَيْضًا.

וְכִי יָבוֹא אֲלֵיכֶם טִימוֹתִיּוֹס רְאוּ־נָא שֶׁיִּהְיֶה עִמָּכֶם בְּלִי פָחַד כִּי־מְלֶאכֶת יְהוָֹה הוּא עֹשֶׂה כָּמוֹנִי׃

Ⲉ̀ϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲣⲉϣⲁⲛ ⲧⲓⲙⲟⲑⲉⲟⲥ ⲓ ⲁⲛⲁⲩ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥⲓ̀ ϩⲁⲣⲱⲧⲉⲛ ⲁⲧϭⲛⲉ ϩⲟϯ ⲡⲓϩⲱⲃ ⲅⲁⲣ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡ⳪̅ ⲡⲉⲧⲉϥⲉⲣϩⲱⲃ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲙ̀ⲡⲁⲣⲏϯ ϩⲱ

But if adversaries Timotheos should come, see that he may come to you without fear; for the work of the Lord he worketh, as also I (do).

Και εαν ελθη ο Τιμοθεος, προσεχετε να ηναι αφοβος μεταξυ σας· διοτι το εργον του Κυριου εργαζεται καθως και εγω·

فَلَا يَحْتَقِرْهُ أَحَدٌ، بَلْ شَيِّعُوهُ بِسَلاَمٍ لِيَأْتِيَ إِلَيَّ، لأَنِّي أَنْتَظِرُهُ مَعَ الإِخْوَةِ.

עַל־כֵּן אִישׁ אַל־יִבֶז אֹתוֹ וְשַׁלְּחֻהוּ בְשָׁלוֹם לְמַעַן יָבֹא אֵלָי כִּי אֲחַכֶּה־לּוֹ אֲנִי וְהָאַחִים׃

Ⲙ̀ⲡⲉⲛⲑⲣⲉ ϩⲗⲓ ⲟⲩⲛ ϣⲟϣϥ ⲙⲁϯⲫⲟϥ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲓⲣⲏⲛⲏ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥⲓ̀ ϩⲁⲣⲟⲓ ϯⲥⲟⲙⲥ ⲅⲁⲣ ⲉ̀ⲃⲟⲗ ϧⲁϫⲱϥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲛⲏⲟⲩ

Let no one then despise him: but escort him in [a] peace that he may come to me: for I expect him with the brethren.

μηδεις λοιπον ας μη εξουθενηση αυτον. Προπεμψατε δε αυτον εν ειρηνη, δια να ελθη προς εμε· διοτι προσμενω αυτον μετα των αδελφων.

وَأَمَّا مِنْ جِهَةِ أَبُلُّوسَ الأَخِ، فَطَلَبْتُ إِلَيْهِ كَثِيرًا أَنْ يَأْتِيَ إِلَيْكُمْ مَعَ الإِخْوَةِ، وَلَمْ تَكُنْ لَهُ إِرَادَةٌ الْبَتَّةَ أَنْ يَأْتِيَ الآنَ. وَلكِنَّهُ سَيَأْتِي مَتَى تَوَفَّقَ الْوَقْتُ.

וְאַפּוֹלוֹס אָחִינוּ הִפְְצַרְתִּי־בוֹ לָבוֹא אֲלֵיכֶם עִם־הָאַחִים וְלֹא־רָצָה לָבוֹא עַתָּה וְיָבוֹא כְּשֶׁיַּעֲלֶה בְיָדוֹ׃

Ⲉⲑⲃⲉ ⲁⲡⲟⲗⲗⲱ ⲇⲉ ⲡⲓⲥⲟⲛ ⲁⲓϯϩⲟ ⲉ̀ⲣⲟϥ ⲉ̀ⲙⲁϣⲱ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥⲓ̀ ϩⲁⲣⲱⲧⲉⲛ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲛⲏⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲛⲧⲱⲥ ⲡⲉ ⲫⲟⲩⲱϣ ⲁⲛ ⲡⲉ ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲧⲉϥⲓ̀ ϯⲛⲟⲩ ⲉϥⲉ̀ⲓ̀ ⲇⲉ ϩⲁⲣⲱⲧⲉⲛ ⲁϥϣⲁⲛϫⲉⲙ ⲧⲉⲩⲕⲉⲣⲓⲁ

But concerning Apollo the brother, I besought him very much that he might come to you with the brethren: and it is not at all (the) wish that he should come now; but he shall come to you if he should find (the) opportunity.

Περι δε του αδελφου Απολλω, παρεκαλεσα αυτον πολλα να ελθη προς εσας μετα των αδελφων· και δεν ηθελε πανταπασι να ελθη τωρα, θελει ομως ελθει οταν ευκαιρηση.

اِسْهَرُوا. اثْبُتُوا فِي الإِيمَانِ. كُونُوا رِجَالًا. تَقَوَّوْا.

שִׁקְדוּ וְעִמְדוּ בָאֱמוּנָה הִתְאֹשֲׂשׁוּ וְהִתְחַזָּקוּ׃

Ⲣⲱⲓⲥ ⲟⲩⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲟϩⲓ ⲉⲣⲁⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲫⲛⲁϩϯ ϭⲣⲟ ⲙ̀ⲙⲱⲧⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ϫⲉⲙⲛⲟⲙϯ

Watch, then, and stand in (the) faith; master yourselves, and take courage.

Αγρυπνειτε, στεκεσθε εν τη πιστει, ανδριζεσθε, ενδυναμουσθε.

لِتَصِرْ كُلُّ أُمُورِكُمْ فِي مَحَبَّةٍ.

וְכָל־דִּבְרֵיכֶם יֵעָשׂוֹּ בְאַהֲבָה׃

Ϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲉⲛ̀ⲧⲱⲧⲉⲛ ⲙⲁⲣⲟⲩϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲁⲅⲁⲡⲏ

Let all works which are yours be done in [a] love.

Παντα τα εργα υμων ας γινωνται εν αγαπη.

وَأَطْلُبُ إِلَيْكُمْ أَيُّهَا الإِخْوَةُ: أَنْتُمْ تَعْرِفُونَ بَيْتَ اسْتِفَانَاسَ أَنَّهُمْ بَاكُورَةُ أَخَائِيَةَ، وَقَدْ رَتَّبُوا أَنْفُسَهُمْ لِخِدْمَةِ الْقِدِّيسِينَ،

וַאֲבַקְשָׁה מִכֶּם אַחַי הֲלֹא יְדַעְתֶּם אֶת־בֵּית אִסְטְפָנָס שֶׁהוּא רֵאשִׁית אֲכַיָּא וַיִּתְּנוּ נַפְשָׁם לְשֵׁרוּת הַקְּדֹשִׂים׃

Ϯϯϩⲟ ⲟⲩⲛ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ ⲛⲉⲛⲥⲛⲏⲟⲩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡⲏⲓ ⲛ̀ⲥⲧⲉⲫⲁⲛⲁ ⲛⲉⲙ ⲫⲟⲣⲧⲟⲩⲛⲁⲧⲟⲥ ϫⲉ ⲧⲁⲣⲭⲏ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲁⲭⲁⲓⲁ ⲧⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲑⲁϣⲟⲩ ⲉⲩⲇⲓⲁⲕⲟⲛⲓⲁ ⲛ̀ⲛⲓⲁⲅⲓⲟⲥ

I beseech you, then, our brethren--ye know (the) house of Stephana and Phortounatos, that it is (the) beginning of [the] Achaia, and they ordained themselves to a ministry of the saints,

Σας παρακαλω δε, αδελφοι· εξευρετε την οικιαν του Στεφανα, οτι ειναι απαρχη της Αχαιας και αφιερωσαν εαυτους εις την διακονιαν των αγιων·

كَيْ تَخْضَعُوا أَنْتُمْ أَيْضًا لِمِثْلِ هَؤُلاَءِ، وَكُلِّ مَنْ يَعْمَلُ مَعَهُمْ وَيَتْعَبُ.

לָכֵן הִכָּנְעוּ גַם־אַתֶּם מִפְּנֵי הָאֲנָשִׁים הָהֵם וּמִפְּנֵי־כָל־אֲשֶׁר יַעֲבֹד וְיַעֲמֹל עִמָּהֶם׃

Ϩⲓⲛⲁ ⲛ̀ⲑⲱⲧⲉⲛ ϩⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲧⲉⲧⲉⲛϭⲛⲉϫⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ⲛⲁⲓⲟⲩⲟⲛ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲉⲧⲟⲓ ⲛ̀ϣⲫⲏⲣ ⲛ̀ⲣⲉϥⲉⲣϩⲱⲃ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧϧⲟⲥⲓ

that ye also be subject to such, and every one who is a fellow worker and who toileth.

να υποτασσησθε και σεις εις τους τοιουτους και εις παντα τον συνεργουντα και κοπιωντα.

ثُمَّ إِنِّي أَفْرَحُ بِمَجِيءِ اسْتِفَانَاسَ وَفُرْتُونَاتُوسَ وَأَخَائِيكُوسَ، لأَنَّ نُقْصَانَكُمْ، هَؤُلاَءِ قَدْ جَبَرُوهُ،

וְהִנְנִי שָׂמֵחַ בְּבִיאַת אִסְטְפָנָס וּפָרְטוּנָטוֹס וַאֲכַיְקוֹס כִּי הֵמָּה מִלְּאוּ אֶת־חֶסְרֹנְכֶם׃

Ϯⲣⲁϣⲓ ⲇⲉ ⲉ̀ϫⲉⲛ ⲧⲡⲁⲣⲟⲩⲥⲓⲁ ⲛ̀ⲥⲧⲉⲫⲁⲛⲁ ⲛⲉⲙ ⲫⲟⲣⲧⲟⲩⲛⲁⲧⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲁⲭⲁⲓⲕⲟⲥ ϫⲉ ⲡⲉⲧⲉⲛϭⲣⲟϩ ⲛⲁⲓ ⲁⲩϫⲉⲕⲣⲱϥ

But I rejoice over (the) coming of Stephana and Phortounatos and Achaikos, because your deficiency these filled up.

Χαιρω δε δια την ελευσιν του Στεφανα και Φουρτουνατου και Αχαικου, διοτι την ελλειψιν σας ουτοι ανεπληρωσαν·

إِذْ أَرَاحُوا رُوحِي وَرُوحَكُمْ. فَاعْرِفُوا مِثْلَ هَؤُلاَءِ،

וַיָּנִיחוּ אֶת־רוּחִי וְאֶת־רוּחֲכֶם עַל־כֵּן הַכִּירוּ הָאֲנָשִׁים הָהֵם׃

Ⲁⲩϯⲙⲧⲟⲛ ⲅⲁⲣ ⲙ̀ⲡⲁⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲛⲉⲙ ⲫⲱⲧⲉⲛ ⲥⲟⲩⲉⲛ ⲛⲁⲓⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲛ ⲙ̀ⲡⲁⲓⲣⲏϯ

For they rested my spirit and yours: know, then, such (persons).

επειδη ανεπαυσαν το ιδικον μου πνευμα και το ιδικον σας. Τιματε λοιπον τους τοιουτους.

تحيات ختامية

تُسَلِّمُ عَلَيْكُمْ كَنَائِسُ أَسِيَّا. يُسَلِّمُ عَلَيْكُمْ فِي الرَّبِّ كَثِيرًا أَكِيلاَ وَبِرِيسْكِلاَّ مَعَ الْكَنِيسَةِ الَّتِي فِي بَيْتِهِمَا.

הַקְּהִלּוֹת אֲשֶׁר בְּאַסְיָא שֹׁאֲלוֹת לִשְׁלוֹמְכֶם עֲקִילַס וּפְרִסְקְלָא וְגַם־הַקְּהִלָּה אֲשֶׁר בְּבֵיתָם מַרְבִּים לִשְׁאֹל לִשְׁלוֹמְכֶם בָּאָדוֹן׃

Ⲥⲉϣⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ϯⲁⲥⲓⲁ ⲥⲉϣⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ ⲉ̀ⲙⲁϣⲱ ϧⲉⲛ ⲡ⳪̅ ⲛ̀ϫⲉ ⲁⲕⲩⲗⲁ ⲛⲉⲙ ⲡⲣⲓⲥⲕⲁ ⲛⲉⲙ ϯⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡⲟⲩⲏⲓ

The churches of [the] Asia salute you. Akula and Priska salute you very much in the Lord, with the church of their house.

Σας ασπαζονται αι εκκλησιαι της Ασιας. Σας ασπαζονται πολλα εν Κυριω ο Ακυλας και η Πρισκιλλα μετα της κατ' οικον αυτων εκκλησιας.

يُسَلِّمُ عَلَيْكُمُ الإِخْوَةُ أَجْمَعُونَ. سَلِّمُوا بَعْضُكُمْ عَلَى بَعْضٍ بِقُبْلَةٍ مُقَدَّسَةٍ.

הָאַחִים כֻּלָּם שֹׁאֲלִים לִשְׁלוֹמְכֶם שַׁאֲלוּ לְשָׁלוֹם אִישׁ אֶת־רֵעֵהוּ בַּנְּשִׁיקָה הַקְּדוֹשָׁה׃

Ⲥⲉϣⲓⲛⲓ ⲉ̀ⲣⲱⲧⲉⲛ ⲛ̀ϫⲉ ⲛⲓⲥⲛⲏⲟⲩ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲑⲛⲉⲙⲏⲓ ⲁⲣⲓⲁⲥⲡⲁⲍⲉⲥⲑⲉ ⲛ̀ⲛⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲏⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲫⲓ ⲉⲥⲟⲩⲁⲃ

All the brethren who are with me salute you. Salute one another in an holy kiss.

Σας ασπαζονται οι αδελφοι παντες. Ασπασθητε αλληλους εν φιληματι αγιω.

اَلسَّلاَمُ بِيَدِي أَنَا بُولُسَ.

שֹׁאֵל לִשְׁלוֹמְכֶם בִּכְתָב יָדִי אֲנִי פוֹלוֹס׃

Ⲡⲁⲁⲥⲡⲁⲥⲙⲟⲥ ϧⲉⲛ ⲧⲁϫⲓϫ ⲁ̀ⲛⲟⲕ ⲡⲁⲩⲗⲟⲥ

My salutation in my hand, I Paul.

Ο ασπασμος εγραφη με την χειρα εμου του Παυλου.

إِنْ كَانَ أَحَدٌ لَا يُحِبُّ الرَّبَّ يَسُوعَ الْمَسِيحَ فَلْيَكُنْ أَنَاثِيمَا! مَارَانْ أَثَا.

מִי שֶׁלּא יֶאֱהַב אֶת־הָאָדוֹן יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ יָחֳרָם מָרַן אֲתָא׃

Ⲫⲏ ⲉⲧⲉⲛϥⲙⲉⲓ ⲙ̀ⲡⲉⲛ⳪̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲁⲛ ⲙⲁⲣⲉϥϣⲱⲡⲓ ⲛ̀ⲟⲩⲁⲛⲁⲑⲉⲙⲁ ⲙⲁⲣⲁⲛⲁⲑⲁ

He who loveth not our Lord Jesus Christ, let him be an anathema. Maran atha.

Οστις δεν αγαπα τον Κυριον Ιησουν Χριστον, ας ηναι αναθεμα. Μαραν αθα.

نِعْمَةُ الرَّبِّ يَسُوعَ الْمَسِيحِ مَعَكُمْ.

חֶסֶד יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ אֲדֹנֵינוּ יְהִי עִמָּכֶם׃

Ⲡϩⲙⲟⲧ ⲙ̀ⲡⲉⲛ⳪̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ ⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ

(The) grace of our Lord Jesus Christ with you.

Η χαρις του Κυριου Ιησου Χριστου ειη μεθ' υμων.

مَحَبَّتِي مَعَ جَمِيعِكُمْ فِي الْمَسِيحِ يَسُوعَ. آمِينَ.

וְאַהֲבָתִי אֶת־כֻּלְּכֶם בַּמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ אָמֵן׃

Ⲧⲁⲁⲅⲁⲡⲏ ⲛⲉⲙⲱⲧⲉⲛ ⲧⲏⲣⲟⲩ ϧⲉⲛ Ⲡⲭ̅ⲥ̅ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲁⲙⲏⲛ

My love with you all in Christ Jesus. Amēn.

Η αγαπη μου μετα παντων υμων εν Χριστω Ιησου· αμην.

بداية السفر الإصحاح الأول

نهاية السفر الإصحاح الأخير

رسالة كورنثوس الأولى – الإصحاح 16

الكتاب المقدس القبطي

رسالة كورنثوس الأولى

Ⲡⲣⲟⲥ Ⲕⲟⲣⲓⲛⲑⲓⲟⲩⲥ ⲁ̅

مقدمة

الشكر

الانقسامات في الكنيسة

المسيح حكمة الله وقوته

تابع: المسيح حكمة الله وقوته

الحكمة التي من الروح القدس

الانقسامات في الكنيسة

رسل المسيح

موقف الكنيسة من أخ يزني

التقاضي بين المؤمنين

مجدوا الله في أجسادكم وفي أرواحكم

الزواج

غير المتزوجين والأرامل

الأطعمة المقدمة كذبيحة للأوثان

حقوق الرسول

إنذارات من تاريخ إسرئيل

الولائم الوثنية وعشاء الرب

حرية المؤمن

اللياقة في العبادة

عشاء الرب

المواهب الروحية

جسد واحد وأعضاء كثيرة

المحبة

النبوة والألسن

النظام في العبادة

قيامة المسيح

قيامة الأموات

جسد القيامة

جمع التقدمات لمساعدة كنيسة أورشليم

طلبات شخصية

تحيات ختامية

تفسير الآية

الشواهد والآيات ذات الصلة

الترجمة بين السطور والتحليل اللفظي (Interlinear)

رسالة كورنثوس الأولى – الإصحاح 16

الكتاب المقدس القبطي

رسالة كورنثوس الأولى

Ⲡⲣⲟⲥ Ⲕⲟⲣⲓⲛⲑⲓⲟⲩⲥ ⲁ̅

مقدمة

الشكر

الانقسامات في الكنيسة

المسيح حكمة الله وقوته

تابع: المسيح حكمة الله وقوته

الحكمة التي من الروح القدس

الانقسامات في الكنيسة

رسل المسيح

موقف الكنيسة من أخ يزني

التقاضي بين المؤمنين

مجدوا الله في أجسادكم وفي أرواحكم

الزواج

غير المتزوجين والأرامل

الأطعمة المقدمة كذبيحة للأوثان

حقوق الرسول

إنذارات من تاريخ إسرئيل

الولائم الوثنية وعشاء الرب

حرية المؤمن

اللياقة في العبادة

عشاء الرب

المواهب الروحية

جسد واحد وأعضاء كثيرة

المحبة

النبوة والألسن

النظام في العبادة

قيامة المسيح

قيامة الأموات

جسد القيامة

جمع التقدمات لمساعدة كنيسة أورشليم

طلبات شخصية

تحيات ختامية

تفسير الآية

الشواهد والآيات ذات الصلة

الترجمة بين السطور والتحليل اللفظي (Interlinear)

صانع صور الآيات والمشاركة

جدول الاختصارات القبطية والكلمة الكاملة